မေန႔က Aြန္လိုင္းေပၚမွာ မေလး႐ွားက မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ ေတြ႔လို႔

စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဘယ္ေစ်းေပါက္ေနလဲ ဟုေမးၾကည့္ရာ ေရာင္းေစ်း ၃၀၀၊
ျပန္တက္ ၂၂၀၀၀၊ တစ္ဆင့္ျပန္ေရာင္း ၄၀၀၀၀ လို႔ ဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေျပာေနၾကတာ
ကုန္ပစၥည္း ေစ်းႏႈန္းမဟုတ္ပါ။ မေလး႐ွား ႏွင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့
လူကုန္ကူးမႈ ေစ်းကြက္ (Market of Human Trafficking) မွာ ဗမာတစ္ေယာက္ ရဲ႕
တန္ဖိုး (တစ္နည္းAားျဖင့္) ဗမာတစ္ေယာက္၏ ေပါက္ေစ်းျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမွာ လူပြဲစားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါ။ သူက မေလး႐ွား ႏုိင္ငံတြင္
ေနလာခဲ့သည္မွာ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ မေလးစကားကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းေျပာႏိုင္သည္။ သူ
ႏွင့္ က်ေနာ္ ကြာလာလမ္ပူ႐ွိ လူမႈေရးAဖြဲ႔Aစည္း တစ္ခုမွာ Aလုပ္လုပ္စU္က
သိကၽြမ္းခဲ့ၾကသည္။ ထိုစU္က သူလုပ္ေနေသာ Aလုပ္ Aလံုးစံု ကို က်ေနာ္မသိခဲ့ပါ။
ေနာင္Aခါ က်ေနာ္ ေနစရာ Aခက္Aခဲျဖစ္ေသာAခါတြင္ သူ႔Aိမ္တြင္လုိက္ေနမွ
သူလုပ္ေနသည့္Aလုပ္ကို ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ရသည္။
(ဤေနရာတြင္ မေလး႐ွား ႏုိင္ငံရွိ တရားမ၀င္ ဗမာAလုပ္သမားမ်ားAေၾကာင္းကို
Aက်ယ္တ၀င့္ ေရးမေနေတာ့ပါ။ သတင္းဌာန Aေတာ္မ်ား မ်ားတြင္ Aျခားသူမ်ားလည္း
ေရးႏွင့္ခဲ့ၿပီးေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။)
က်ေနာ့္မိတ္ေဆြသည္ မေလး႐ွားရွိ သူႏွင့္ နီးစပ္ေသာ တရားမ၀င္Aလုပ္သမားမ်ား
(သို႔မဟုတ္) AျခားAလုပ္သမား တစ္ေယာက္ေယာက္ Aလုပ္မရွိလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊
ရဲAဖမ္းခံရလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူေ႒း ညစ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း လိုက္လံၿပီး
ေျဖ႐ွင္းေပးပါသည္။ Aကယ္၍ Aလုပ္သမားတစ္ဦးဦး ေထာင္က်၍ ထိုင္းနယ္စပ္႐ွိ
ပြဲစားမ်ားထံ ေရာင္းစားခံရေသာAခါ၊ ထိုAလုပ္သမားက ဗမာျပည္သို႔ မျပန္ဘဲ
ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္ လာခ်င္ေသာAခါ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြက သူတတ္စြမ္းသ၍
ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးသည့္ Aလုပ္ကို လုပ္ပါသည္။ တစ္နည္းAားျဖင့္ ဆိုရပါမူ Volunteer
Aလုပ္ဟု ဆိုရမည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ့္Aိပ္ထဲက စိုက္ကုန္ရသည္မ်ားလည္း ႐ွိသည္။
မေလး႐ွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ Aလုပ္သမားတစ္ေယာက္Aဖမ္း ခံရသည္ဆိုပါစို႔။ ပထမ
ဦးစြာ ရဲက ထိုAလုပ္သမားAား ရဲစခန္းတြင္ ထြက္ဆိုခ်က္ေပးရန္ ေမးခြန္းမ်ား
စစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းခံရမည္။ Aကယ္၍ တရား႐ံုးတင္၍ စြပ္စြဲ
စစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းခံခဲ့ရလွ်င္၊ Aဆိုပါ Aလုပ္သမားထြက္ဆိုသည့္Aရာမ်ားကို
သက္ေသAျဖစ္ ယူဆႏုိင္သည္။ Aကယ္၍ ထိုAလုပ္သမား Aား ရဲက ရက္ေပါင္း (၁၄) ရက္ထက္
ေက်ာ္ၿပီး ခ်ဳပ္ထားလိုပါက၊ သူတို႔သည္ တရား႐ံုး (ေAာက္႐ံုး႐ွိ) တရားသူႀကီးထံမွ

ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရပါမည္။ ရဲစခန္းတြင္ ထိမ္းသိမ္းခံေနရစU္Aတြင္း
ထိုAလုပ္သမားAတြက္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခသံုးခုမွာ (ေငြေၾကးႏွင့္ေျဖရွင္း၍ရလွ်င္) ရဲက
လႊတ္ေပးမည္၊ ဒုတိယတစ္ခုမွာ (ေငြေၾကးႏွင့္ ေျဖ႐ွင္း၍ မရလွ်င္) တရား႐ံုးတင္၍
စစ္ေဆးမည္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုမွာ လ၀က ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း (immigration camp)
ထဲသို႔ ပို႔မည္။
Aကယ္၍ တရားမ၀င္Aလုပ္သမား တစ္ဦးAား ႐ံုးတင္စစ္ေဆးခဲ့ေသာ္……..
တရား႐ံုး (ေAာက္႐ံုး၌) UNHCR (သို႔) လူမႈေရးAဖြဲ႔Aစည္းတစ္ခုခုသို႔
Aေၾကာင္းၾကားရမည္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ ျမန္မာသံ႐ုံးမပါ။) UNHCR ႏွင့္ Aဖမ္းဆီးခံရသူ၏
Aသိမိတ္ေဆြAသိုင္းA၀ိုင္းကို ဆက္သြယ္၍ မရခဲ့လွ်င္ ေAာက္တရားသူႀကီး႐ံုးAား UNHCR
႐ံုးသို႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ရန္ ခြင့္ေတာင္းရမည္။ မိမိAား ကူညီေပးမည့္
ေရွ႕ေနတစ္ဦးဦးကို UပေဒAက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ႒ာနတြင္ AကူAညီေတာင္းခံမည္။ မေလးဘာသာ
စကားကို နားမလည္လွ်င္ စကားျပန္ တစ္ေယာက္ကို AကူAညီေတာင္းခံမည္။ မိမိသည္
မိသားစုကို ၾကည့္႐ႈသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြေၾကးAခက္Aခဲ ႏွင့္
က်န္းမာေရးAေျခAေနမ်ားကို တရားသူႀကီးထံေျပာျပရမည္။ မိမိ၏ ရပိုင္ခြင့္ႏွင့္
Aခြင့္Aေရး ကို ကာကြယ္ရန္ တရားသူႀကီးတြင္ တာ၀န္႐ွိသည္ဆိုသည္ကို သိထားရမည္။
Aကယ္၍ တရား႐ံုးက မိမိသည္ လူ၀င္မႈႀကီးႀကပ္ေရး Uပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္ေၾကာင္း
စြပ္စြဲခံရလွ်င္ (မည္သည့္AေျခAေနျဖစ္ေနပါေစ) မွားပါသည္ ဟု (ထိုကဲ့သို႔
Aဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေစသည့္ စကားျဖင့္) ၀န္မခံသင့္ပါ။ တရား႐ံုးတြင္
စြဲခ်က္တင္ျခင္းခံရသည့္ Aမႈနံပါတ္ႏွင့္ ျဖစ္ႏုိင္ပါက စြဲခ်က္မိတၱဴကို
ေတာင္းယူရမည္။ ေနာက္ဆံုး စီရင္ခ်က္ ခ်မွတ္လွ်င္ ေထာင္ဒဏ္ (သို႔) ေငြဒဏ္ (သို႔)
ႀကိမ္ဒဏ္ တစ္ခုခု ျဖစ္ႏုိင္သည္။ စီရင္ခ်က္ခ် မွတ္လွ်င္ စီရင္ခ်က္ကို
Aသနားခံရမည္။ ႀကိမ္ဒဏ္မေပးရန္ေတာင္းဆိုရမည္။
Aထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္မွာ မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ Aဖမ္းAဆီးခံရသည့္ တရားမ၀င္
Aလုပ္သမားတစ္ေယာက္ သိထားရမည့္Aခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စီရင္ခ်က္သည္
ေထာင္ဒဏ္ျဖစ္သည္ ဆိုပါစို႔။ ထိုAလုပ္သမားသည္ ေထာင္ထဲတြင္ တစ္လ မွ ေလးလ ေလာက္Aထိ
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရမည္။ ထိုAေတာAတြင္း ထို Aလုပ္သမားAား ေထာင္Aာဏာပိုင္မ်ားက
ထိုင္းနယ္စပ္တြင္ သြားေရာက္စြန္႔ပစ္ခံရန္ လက္ခံႏိုင္၊ လက္မခံႏုိင္ကို ေမးမည္။
ထိုAခါ ေထာင္တြင္းတြင္ Aစာေရစာ ၀၀ လင္လင္ မစားရ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေထာင္ထဲရွိ
Aျခား ႏုိင္ငံသားမ်ား (Aင္ဒိုနီး႐ွား ႏွင့္ ဘဂၤလား ကုလားမ်ား) ၏ Aႏုိင္က်င့္
ထိုးႀကိတ္ျခင္းကို မခံႏုိင္ၾက၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စြန္႔ပစ္မည့္ AစီAစU္ကို

လက္ခံၾက သည့္သူမ်ားသည္ ေရာင္းစားျခင္းကို ခံၾကရသည္။ တစ္နည္းAားျဖင့္ ဆိုေသာ္
လူကုန္ကူးျခင္းကို ခံၾကရသည္။ စြန္႔ပစ္ဖို႔ လက္မခံသူမ်ားသည္ ေထာင္ထဲတြင္ UNHCR
မွ Aရာရွိမ်ား လာေရာက္ ကယ္ထုတ္ႏုိင္မည့္ ေန႔ကို ေစာင့္ရင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ေထာင္ထဲ၌ပင္ ဒုကၡ ဆက္လက္ခံၾကရသည္။ ယခင္က UN မွ Aရာရွိမ်ားက ေထာင္သားမ်ားကို
လာေရာက္ၿပီး ကယ္တင္၊ ထုတ္ယူခြင့္ ရွိေသာ္လည္း၊ ယခုတြင္ UNHCR Aား
မေလးAာဏာပိုင္မ်ားက ေထာင္းတြင္းသို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ခြင့္ မေပးေတာ့ပါ။ မိမိတြင္
ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔မည့္သူရွိလွ်င္ Aနည္းဆံုး တစ္လ တစ္ခါေတာ့ Aူစို
(ဖြယ္ဖြယ္ရာရာေလး စားၾကရသည္) ၾကရသည္။
ဗမာ ကၽြန္ သမိုင္းAစ
၁၉၉၅/၉၆ ေလာက္ကျဖစ္သည္။ မေလးရွား ႏုိင္ငံတြင္ ဗမာAလုပ္သမားမ်ား
ဗီဇာသက္တမ္းေက်ာ္ၿပီး စတင္ ေနထုိင္စ ကာလ ကျဖစ္သည္။ မေလးAစိုးရက
ဗမာႏုိင္ငံသားေတြ မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ ေနထိုင္သည့္ ကိစၥႏွင့္ ပက္သက္၍
ဗမာAစိုးရကို ေဆြးေႏြးရာ၊ ဗမာAစိုးရက မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္
Aလုပ္လုပ္ေနေသာ ဗမာမ်ားသည္ ဗမာျပည္တြင္းမွ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနေသာ
ျပည္ေျပးမ်ားသာျဖစ္ ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဗမာ Aစိုးရတြင္ တာ၀န္မရွိေၾကာင္း
ျငင္းလိုက္သည့္Aတြက္၊ ထိုAခ်ိန္ကစၿပီး မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ဖမ္းမိသည့္Aခါ
ထိုင္း-မေလးရွား နယ္စပ္တြင္ သြားလႊင့္ပစ္ပါေတာ့သည္။ ၉၉/၂၀၀၀ ေလာက္က စၿပီး၊
မေလးရဲေတြက ဖမ္းမိတဲ့ ဗမာေတြကို ထိုင္းရဲလက္ထဲကို Aပ္ပါသည္။ ထိုင္းရဲေတြက
တစ္ဆင့္ ထို ဗမာမ်ားကို ရေနာင္း ဘက္တြင္ သြားလႊင့္ပစ္ပါသည္။ တရားမ၀င္
ဗမာAလုပ္သမား စြန္႔ပစ္ေရးကိစၥႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး မေလးAာဏာပုိင္မ်ား ႏွင့္
ထိုင္းAာဏာပိုင္တို႔Aၾကား သေဘာထား တင္းမာမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း
မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ထုိင္းနယ္စပ္ကို သြားပစ္ပါသည္။ Aဲဒီ ေနာက္ပုိင္း ၂၀၀၇
ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းက စၿပီး မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ထိုင္းနယ္စပ္ရွိ
ပြဲစားေတြလက္ထဲကို ေရာင္းပါေတာ့သည္။ ထို Aခ်ိန္မွ စၿပီး၊ ထိုင္း ႏွင့္ မေလး
နယ္စပ္တို႔တြင္ လူကုန္ကူးမႈသည္ တစ္စတစ္ခု ႀကီးထြားလာကာ ဗမာကၽြန္ေရာင္း၀ယ္ေရး
စနစ္သည္လည္း Aသက္၀င္လာခဲ့သည္။
မိမိAား ထိုင္း - မေလးရွား နယ္စပ္တြင္ စြန္႔ပစ္ရန္ သေဘာတူၾကသည့္သူမ်ားကို
မေလးရဲက ထိုင္း နယ္စပ္တြင္ရွိေသာ ထိုင္း ပြဲစားမ်ားထံ မေလးရင္းဂစ္ ၃၀၀ ႏွင့္
ေရာင္းစားသည္။ ထို ထိုင္းပြဲစားမ်ား လက္ေAာက္တြင္ ဗမာ AပါA၀င္၊ တိုင္းရင္းသား
ပြဲစားမ်ားက ေ၀စား၊ မွ်စား စနစ္ျဖင့္ လူပြဲစားAလုပ္ကို လုပ္ၾကသည္။

ထိုပြဲစားမ်ား လက္ထဲသို႔ေရာက္သြားပါက ေရြးခ်ယ္ရန္ လမ္းႏွစ္လမ္းထဲမွ တစ္လမ္းကို
ေရြးႏုိင္သည္။ ပထမ တစ္ခုမွာ ဗမာျပည္ကို ျပန္မလား၊ သို႔မဟုတ္၊ ကြာလာလမ္ပူသို႔
ျပန္တက္မလား။ ဗမာျပည္သို႔ ျပန္မည္ဆိုလွ်င္ ပြဲစားလက္ထဲမွ မိမိAား ျပန္၀ယ္ရန္
ဗမာျပည္ရိွ မိမိ၏ မိသားစု (သို႔မဟုတ္) ေဆြမ်ိဳးမ်ားAား ပြဲစားက
Aေၾကာင္းၾကားေပးမည္။ ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္မည္ဆိုလွ်င္ မိမိAား ပြဲစားလက္ထဲမွ
ထိုင္းဘတ္ ၂၂၀၀၀ ႏွင့္ ၀ယ္ရန္ မေလးရွိ မိမိ၏ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးဦးAား ပြဲစားက
ဆက္သြယ္ေပးမည္။ ပိုက္ဆံလဲႊရန္ ၄င္း၏ ဘဏ္စာရင္း နံပါတ္Aားေပးလုိက္မည္။ ၂၂၀၀၀
ရပါက ပြဲစားက မိမိAား Aျခားပြဲစား တစ္ဦးဦးလက္သို႔ Aပ္ကာ ကြာလာလမ္ပူ
AထိAေရာက္ပို႔ေပးမည္။ ယခင္က ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္လွ်င္ ထုိင္းဘတ္ ၁၅၀၀၀
ေပးရေသာ္လည္း၊ ယခုAခါ ဘတ္ ၂၂၀၀၀ Aထိ ေပးၾကရေၾကာင္း၊ ေရာင္းစားခံခဲ့ၾကရေသာ
ဗမာAလုပ္သမားမ်ား ထံမွ သိရသည္။ ထို လမ္းေၾကာင္း ႏွစ္ခု ထဲမွ တစ္ခုခုAား
ေရြးခ်ယ္ရန္ ပြဲစားက ရက္Aနည္းငယ္ Aခ်ိန္ေပးမည္။ သို႔ေသာ္ မိမိAား ၄င္းလက္ထဲတြင္
ၾကာၾကာထားမည္မဟုတ္။ ရက္ Aကန္႔Aသက္ျဖင့္သာ။ ထိုရက္ေက်ာ္သြားပါက ထိုင္း
ႏုိင္ငံတြင္းရွိ ရာဘာၿခံတစ္ခုခု သို႔ ဗမာတစ္ေယာက္ ကို ကၽြန္Aျဖစ္ ထိုင္းဘတ္
၄၀၀၀၀ ျဖင့္ ေရာင္းစားမည္။
ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္မည့္သူမ်ားသည္ ေထာင္တြင္း၌ရွိေနစU္ကတည္းက မိမိAား
စြန္႔ပစ္ရန္ သေဘာတူညီၿပီးေသာ္၊ မိမိမိတ္ေဆြမွ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေထာင္၀င္စာ
လာေတြ႔ပါက မိမိAေနျဖင့္ မည္သည့္ေန႔၊ မည္သည့္ရက္တြင္ မေလးနယ္စပ္သို႔စြန္႔ပစ္
(ေရာင္းစား) ခံရေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပြဲစားလက္ထဲမွ မိမိAား
ျပန္၀ယ္ေပးပါရန္၊ မိမိမိတ္ေဆြတြင္ ေငြေၾကးAလံုAေလာက္မရွိပါက စုေပါင္း စပ္ေပါင္း
ေခ်းငွားၿပီး မျဖစ္ျဖစ္သည့္နည္းႏွင့္ ၀ယ္ေပးပါရန္ ေျပာရေတာ့သည္။ ထိုAခါ
သူ႔Aလွည့္၊ ကိုယ့္Aလွည့္ ဆိုတာ ရွိသည့္Aတြက္ ေၾကာင့္ Aလုပ္လုပ္ေနေသာ
(Aဖမ္းဆီးမခံရေသးေသာ၊ မိမိတို႔လည္း တရားမ၀င္ Aလုပ္လုပ္ေနၾကရေသာ) Aလုပ္သမားမ်ားက
စာနာေထာက္ထားစြာ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကသည္။ သို႔ေသာ္ Aခ်ိဳ႕က ကူညီခ်င္ေသာ္လည္း
Aလုပ္Aကိုင္က Aဆင္မေျပ (ယခု Aခ်ိန္Aခါမ်ိဳးသည္ AဆိုးဆံုးAေျခAေနျဖစ္ပါသည္)။
ထိုAခါမ်ိဳးတြင္ ေရာ္ဘာၿခံသို႔ ဘတ္ေလးေသာင္း ျဖင့္ ေရာင္းစားခံၾကရသည္။
ရာဘာၿခံသို႔ေရာက္ေသာ္ ထိုင္းသူေ႒းက မ်က္ႏွာသာမေပး။ ရာဘာၿခံမွ
ထိုင္းAလုပ္သမားမ်ားက မေက်နပ္။ Aဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ (ေရာင္းစားျခင္းမခံရေသာ)
သာမန္ Aလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ရာဘာၿခံတြင္ Aလုပ္ရပါက ထိုAေနရာတြင္ပင္ Aလုပ္Aကိုင္
Aေျခတက်ျဖင့္ Aခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ လုပ္ကိုင္ႏုိင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။
၀င္ေငြလည္းမွန္သည္။ ထိုAခါ Aျခားသူမ်ားလည္း Aလုပ္လာေလွ်ာက္ခ်င္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္

ရာဘာၿခံတစ္ၿခံမွာ ရာဘာျခစ္သည့္ Aလုပ္ရရန္မွာ မလြယ္ကူပါ။ Aလုပ္ရလွ်င္လည္း ႏွစ္
ႏွင့္ခ်ီၿပီး စားေပဦးေတာ့။ ထိုAခါ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ ရာဘာၿခံမ်ား၌
ထိုင္းAလုပ္သမားမ်ားAၾကား၊ ဗမာ Aလုပ္သမားမ်ားAၾကား၊ ထိုင္း ႏွင့္
ဗမာAလုပသ
္ မားမ်ားAၾကား ၿခံလုေသာ ျပႆနာ ႀကီးထြားလာသည္။ မိမိရာဘာ ျခစ္သည့္
ၿခံAတြင္း ရာဘာေစးခံသည့္ ခြက္ထဲ၌ ေသနတ္က်ည္တစ္ေတာင့္ လာထည့္ထားသည္ကို ေတြ႔ပါက
ေျပးေပေတာ့။ သို႔မဟုတ္ပါက မၾကာမီ Aသတ္ခံရမည္။ ရာဘာၿခံ Aလုပ္သမားမ်ားသည္
ရာဘာျခစ္ရန္ မနက္ ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီ ထၿပီး ျခစ္ၾကရသည္။ ရာဘာေစး က
ေAးသည့္Aခ်ိန္တြင္ ထြက္သည့္Aတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ မနက္ မိုးလင္းလွ်င္ ရာဘာေစးက
သိပ္မထြက္ေတာ့။
မနက္ေစာေစာစီးစီး Aလင္းေရာင္က မလာေသး။ မိမိတြင္ပါလာေသာ မွိန္ဖ်ဖ်
မီးAိမ္ကေလးျဖင့္ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာတြင္ ေနရာခြဲၿပီး ရာဘာျခစ္ၾကရသည္။
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ။ ထိုAခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ရာဘာၿခံတြင္း
လူသတ္မႈ Aျဖစ္မ်ားသည္။ မနက္မိုးလင္းေသာ္ မိမိAေဖာ္ ပါမလာ၍ ဟိုရွာ၊ သည္ရွာ၊
ရွာေတာ့မွ Aေလာင္းကို ေခ်ာင္းစပ္၊ ေျမာင္းစပ္တြင္ သြားပစ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ Aေခါက္က က်ေနာ္ ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္း၊ နာခြန္ဆီ ထမရတ္ခရိုင္၊
နာဘြန္ၿမိဳ႕က ဗမာAလုပ္သမားမ်ား ေနထုိင္ရာ ရာဘာေတာ သို႔ Aလည္သြားခဲ့စU္က၊ က်ေနာ္
ထိုေနရာသို႔ မေရာက္မီ တစ္ပတ္Aလိုတြင္ Aလားတူ လူသတ္မႈတစ္ခု
ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုက်ေနာ္ႏွင့္ Aတူေနခဲ့သူ ရာဘာၿခံAလုပ္သမားတစ္ဦးကေျပာျပ၍
သိခဲ့ရသည္။
ထိုAခါ Aထက္တြင္ေရးခဲ့သလိုမ်ိဳး ေရာင္းစားခံထားရေသာ ဗမာ Aလုပ္သမားတစ္ေယာက္
(ဗမာကၽြန္တစ္ေယာက္)က မိမိAလုပ္လုပ္ေန ေသာ ရာဘာၿခံAတြင္း ရာဘာေစးခြက္ထဲ၌
က်ည္ဆန္တစ္ေတာင့္ ကိုေတြ႕၍ ထြက္မေျပးခဲ့ေသာ္၊ Aသက္Aႏၱရာယ္ Aတြက္ စိုးရိမ္ရသည္။
ထြက္ေျပးခဲ့ေသာ္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ျဖစ္သည့္Aတြက္ သူေ႒းက ရန္ရွာမည္။ ေရြးစရာ လမ္းမရွိ၊
ေျပးစရာ ေျမမရွိ။ ေခတ္သစ္ ကၽြန္ပိုင္႐ွင္စနစ္ မွ ဗမာကၽြန္မ်ား၏ ဘ၀က
ဆိုး၀ါးလွသည္။
ကၽြန္ ခ်င္းတူေသာ္လည္း တန္ဖိုးခ်င္းမတူ
ေAာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ သတင္းစာ Aပိုင္းAစေလး ကို ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ က်ေနာ္
မေလး မွာ ရွိစU္တုန္းက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၁ ရက္ေန႔ထုတ္ New Straits Times
သတင္းစာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ သတင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ တစ္ေန႔ ဒီေဆာင္းပါးကို

ေရးမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးထားသည့္Aတြက္ Aဲဒီ သတင္းေလးကို ျဖတ္ၿပီး သိမ္းထားခဲ့တာပါ။
ေAာက္မွာ သတင္းကို ဘာသာျပန္ေပးထားပါတယ္။

ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတ ဂေလာ္ရီယာ Aာ႐ိုယို ရဲ႕ သူသားခ်င္း စာနာမႈ ျပယုဂ္

ေဆာ္ဒီ Aာေရဗီးယား ႏုိင္ငံကေန ေသဒဏ္ေပးထားခံရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္လာသူ ဖိလစ္ပိုင္
Aိမ္ေဖာ္ ဆာရာ ဒီမတ္ထရာ (ပံု - ညာ) ကို ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတ ဂေလာ္ရီယာ Aာ႐ိုယိုက
မေန႔က (၁၀.၅.၂၀၀၇) မနီလာ႐ွိ မာလကန္နန္ သမၼတနန္းေတာ္မွာ ေဆာ္ဒီ Aစိုးရထံမွ
လႊဲေျပာင္း လက္ခံယူလိုက္ပါတယ္။ ေဆာ္ရီAာေရဗီးယား ႏုိင္ငံတြင္ Aိမ္ေဖာ္Aျဖစ္
Aလုပ္လုပ္ေနသူ ဆာရာဟာ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္က သူမရဲ႕ Aလုပ္ရွင္ သူေ႒းAမ်ိဳးသမီးကို
တုတ္နဲ႔ ႐ိုက္သတ္ခဲ့တဲ့Aတြက္ ေသဒဏ္ေပးထားျခင္းခံရၿပီး၊ ေထာင္ထဲမွာလည္း ၁၅
ႏွစ္ၾကာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းခံရပါတယ္။ Aခင္းျဖစ္ပြားတဲ့Aခ်ိန္မွာ သူမ
(ဒီမတ္ထရာ) မွာ ေလးႏွစ္Aရြယ္ သမီးေလး႐ွိပါတယ္။ ေဆာ္ဒီ Aာေရဗီးယား ႏုိင္ငံရဲ႕
UပေဒAရ ကေလးျဖစ္သူ Aသက္၁၈ ႏွစ္ မျပည့္ခင္မွာ မိခင္ျဖစ္သူကို ေသဒဏ္ေပးခြင့္
မရွိေသးပါဘူး။ Aာ႐ိုယိုဟာ ေဆာ္ဒီ ဘုရင္ Aဗၺဒူလာ နဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ (၂၀၀၆)
ေမလမွာ ေတြ႔ဆံုၿပီး၊ ေဆာ္ဒီAာေရဗီးယားႏိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့
ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕Aေရးကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ထိုေဆြးေႏြးမႈဟာ
ေသဒဏ္ခ်ထားျခင္းခံရသူ ဒီမတ္ထရာ Aတြက္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ Aခြင့္Aေရးတစ္ခုတစ္ခု
ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
Aသတ္ခံရသူ သူေ႒းမ မိသားစုက ဖိလစ္ပိုင္AစိုးရAား တရားခံ ဒီမတ္ထရာ ရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္ကို
႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ဆိုရင္ ဖိလစ္ပုိင္ေငြ ပီဆို ၄၈ သန္း (မေလးေငြ ရင္းဂစ္ ၃.၄
သန္း) ေပးရမယ္လို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဖိလစ္ပိုင္Aစိုးရနဲ႔
ေငြေၾကးလွဴဒါန္းမည့္သူAခ်ိဳ႕က ထိုAခ်က္ကို သေဘာတူညီၿပီး လူ႔Aသက္တစ္ေခ်ာင္း
ကယ္တင္ေရးလွဴဒါန္းေငြတစ္ရပ္Aေနနဲ႔ တရားလို မိသားစုကို ဖိလစ္ပုိင္ေငြ ပီဆို ၄၈
သန္းကို ေပးလုိက္ပါတယ္။ ထို လွဴဒါန္းေငြ ၄၈ သန္းထဲက ပီဆို ၈ သန္းကို
ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ Aလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးေတြက စုေပါင္းလွဴဒါန္း
တာျဖစ္ၿပီး၊ ပီဆို တစ္သန္းကို Aေ႐ွ႕Aလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံေတြက
လွဴဒါန္းတာျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတာ Aာ႐ိုယို ရဲ႕ ေဆာ္ဒီ ခရီးစU္ Aၿပီးမွာ၊ ေဆာ္ဒီ
Aာေရဗီးယား ႏုိင္ငံက ဖိလစ္ပိုင္Aလုပ္သမား တစ္ေထာင္ကို သူတို႔ရဲ႕Aလုပ္႐ွင္ေတြက

Aႀကမ္းဖက္မႈ နဲ႔ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပႆနာ ေတြေၾကာင့္ ဖိလစ္ပုိင္ ႏုိင္ငံကို
ျပန္ပို႔ၿပီးျဖစ္တယ္လို႔ ဖိလစ္ပိုင္ Aလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန က Aတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သူ
Aာတူ႐ို ဘရီယြန္ က မၾကာေသးမီက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။
Aထက္ေဖာ္ျပပါ သတင္းကို ဖတ္ၾကည့္လွ်င္ တုိင္းျပည္Aုပ္ခ်ဳပ္သူရဲ႕ မိမိ
လူမ်ိဳးAေပၚ (Aိမ္ေဖာ္ပင္ ျဖစ္လင့္ကစား) လူလူခ်င္း တန္ဖိုးထားတယ္ ဆိုတာ
ေပၚလြင္ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း
ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒီမတ္ထရာ ဆိုသူ Aိမ္ေဖာ္ရဲ႕ တန္ဖိုး နဲ႔ ထိုင္း - မေလးနယ္စပ္မွာ
ေရာင္းစားခံေနရတဲ့ ဗမာကၽြန္ေတြရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ ဘယ္ေလာက္ကြာျခားသလဲဆိုတာ
AေျခAေနႏွစ္ရပ္နဲ႔ ႏႈိင္းယွU္ျပခဲ့ပါၿပီ။
ကၽြန္ ဆိုရာ၌ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ကၽြန္ ႏွင့္ AေျခAေနAရ ကၽြန္ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳး
ႏွစ္စား ခြဲၿပီးေျပာခ်င္ပါသည္။ Aထက္ေဖာ္ျပပါ ကၽြန္Aမ်ိဳးAစားမွာ မိမိ ၏
စား၀တ္ေနေရးAေျခAေနAရ သူမ်ားထံတြင္ ကၽြန္ခံၿပီး Aလုပ္လုပ္ေနရေသာ သူမ်ားသာ
ျဖစ္သည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကၽြန္ဆိုသည္မွာ မိမိလူမ်ိဳးAခ်င္းခ်င္း ဖိႏွိပ္၊
ညွU္းဆဲသူ။ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္သည့္ လမ္းေၾကာင္း ကို မ႐ွာေဖြခ်င္သူ။ မ႐ွာေဖြသူ။
တစ္ေနရာထဲတြင္ မွီခိုကာ လြတ္ေျမာက္ေရးလမ္းကို မ႐ွာေဖြသူသည္လည္း
စိတ္ဓာတ္ေရးရာAားျဖင့္ ကၽြန္စိတ္ဓာတ္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ ႐ွင္း႐ွင္း ဆိုရေသာ္
လြတ္လမ္းမ႐ွာဘဲ မွီခိုခ်င္သည့္ စိတ္ဓာတ္သည္ ကၽြန္စိတ္ဓာတ္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ဗမာ
ကၽြႏ္ရွိေနသ၍၊ ကုိယ္သည္ ဗမာတစ္ေယာက္ (ဗမာႏုိင္ငံဖြား) တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသ၍
ကိုယ္လည္းဘဲ ကၽြန္မ်ိဳး၊ ကၽြန္ႏြယ္၀င္ျဖစ္ေနမည္။ ထို႔ေၾကာင့္
မိမိလူမ်ိဳးAခ်င္းခ်င္း စာနာေထာက္ထား၍၊ Aားလံုး၀ိုင္း၀န္း၍ ဗမာကၽြန္စနစ္
ပေပ်ာက္သြားေAာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းၾကမွသာ ဗမာကၽြန္ ဟူေသာ
စကားလည္းပေပ်ာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသား လုိက္ရပါသည္။
chittatthu.mdy92@gmail.com
တစ္လက္စ တည္း ကဗ်ာ ဆရာ ေကာင္းကင္ကို ရဲ႕ ကၽြန္ ကဗ်ာေလးကုိလည္း
ဖတ္သြားေစခ်င္ပါသည္။ ရင္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ကဗ်ာေတြထဲက တစ္ပုဒ္ပါ။
*ကၽြန္*........................
ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့

နယ္ခ်ဲ ့ေတြက ကၽြန္ျပဳဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီကိုလာတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့
ကၽြန္ခံဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ကိုယ္တိုင္ ခရီးထြက္ရတယ္။
လူျဖစ္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္က မရွိခဲ့ဘူး Aေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ Aျဖစ္က
Aိပ္မက္ထဲက ကမၻာကို
ကၽြန္ရြာမွာမွ သြားရွာမိတဲ့ Aျဖစ္။
ေသရင္ ေျမၾကီးဆိုတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ရွင္ရင္ေတာ့ မစို ့မပို ့ေငြေလးက ကၽြန္ေတာ္တို ့Aတြက္ေရႊထီးေပါ့။
တရြာေျပာင္းေပမယ့္ သူေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရင္လြဲ ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္… Aေမနဲ ့ညီမေလးေတြAတြက္ ရဲခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ပဲ ျဖစ္ေနေသးတယ္ Aေမ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရဲရင့္မွဳေတြကပဲ ေနရာလြဲခဲ့လို ့လား။
ကိုယ့္Aခြင့္Aေရးကို သိဖို ့ေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆို ကိုယ့္ Aသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။
တခ်ိဳ ့ကေလးေတြဆို ျမန္မာ နာမည္ေတာင္ မရွိရွာဘူး။
ေဘာ(့စ္) ဆိုသူေတြ ေပးတဲ့နာမည္ေတြ ပဲ ရွိၾကတယ္။
Aေမေျပာေတာ့ Aလုပ္လုပ္ရင္ ၾကီးပါြးမယ္ဆို။
Aလုပ္လုပ္ေလ ပိုခို္င္းေလေလပဲ Aေမ။
ကၽြန္ျဖစ္ေလေလပဲ Aေမရဲ ့။
လူAခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့ Aသိသူတို ့မွာ မရွိဘူး Aေမ။
ေသြးစုပ္ဖုိ ့ပဲ သူတို ့သိတယ္။
Aေမရယ္ကၽြန္ေတာ္လည္း Aစကေတာ့
ခ်စ္သူရဲ ့မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေလာက္ ျဖစ္ဖို ့မွန္းျပီးထြက္ခဲ့တာေပါ့။
Aခု ျဖစ္လာတာက Aားလံုးရဲ ့ေျခသုတ္ပုဆိုး
မရွိေသးတဲ့ Aစြယ္ေတာင္ က်ိဳးခဲ့ျပီ္။
ခုေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ Aသည္းႏွလံုးကလည္း
ကၽြန္Aခ်င္းခ်င္ေတာင္ ျပန္မစုပ္ခ်င္တဲ့
သရက္ေစ့ တစ္ေစ့ေပါ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကၽြန္လို ့သံုးလို ့မငိုလိုက္ပါနဲ ့Aေမရယ္။
သူတို ့ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္ရံုနဲ ့

ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္ Aသတ္ခံရႏုိင္တာဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့Aသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာပင္ တစ္ပင္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိဘူးAေမ။
သူတို ့Aခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုး မရွိဘူး။
ဒါကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သခင္လို ့မ်က္လံုးစံုမိွတ္ျပီး ေၾကြးေက်ာ္ေနရမွာလား။
Aနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးထည့္လုိ ့ရမွာေပါ့ Aေမ။
လူေတြ ေျပာေတာ့ျမန္မာ Aခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတယ္ဆို။
ေကာင္းတဲ့သူေတြ လည္း Aမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရႊလို ့ျခံဳငံုေခၚေနတဲ့Aထဲက တစ္ခ်ိဳ ့ကပဲ
Aခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစားေနၾကတာ Aေမ။
တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို ့Aခ်င္းခ်င္းခ်နင္းရက္တာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို ့လူစိတ္မရွိတာ ကေတာ့ေသခ်ာပါတယ္။
ေရႊဆိုတဲ့ စကားလံုးကAကုန္လံုးနဲ ့ေတာ့မတန္ဘူး Aေမ။
သူတို ့ကို ေရႊစာရင္းထဲက ကၽြန္ေတာ္ထုတ္တယ္။
ဟိုတေလာက စာAုပ္ထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္Aေမ။
လင္ကြန္းဆိုတဲ့ သူက ကၽြန္စနစ္ ပေပ်ာက္ေAာင္လုပ္ေပးခဲ့သတဲ့။
ဘယ္မွာ ဟုတ္လို ့လဲ Aေမရယ္။
သားတို ့ကိုလာၾကည့္စမ္းပါ။
သူလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာ သူ ့ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ
သူ ့ကိုေလးစားေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို ့Aတြက္ေတာ့ သူက
သမိုင္းတင္ေလာက္ေAာင္ မစြမ္းေသးပါဘူးAေမရယ္။
လူ ့Aျဖစ္က ရခဲတယ္ဆို။
ရခဲ တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ Aေမ။
ကၽြန္ေတာ္ လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ငွက္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္ Aေမ။
ငွက္Aခ်င္းခ်င္း Aမ်ိဳးAႏြယ္မတူလို ့ရက္စက္ၾကတာမရွိဘးူ Aေမ။
ငွက္ေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ဘာသာေရး Aဓိကရုဏ္းေတြ မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ကိုယ့္Aသိုက္Aျမံဳကို ဗိုလ္က်ျပီး Aတင္းေရႊ ့ခုိင္းတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ငွက္ေတြ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျပီး ေလွာင္Aမ
ိ ္ထဲမွာ ေနရရင္ေတာင္
သူတို ့သခင္က သူတို ့ကို Aခ်စ္နဲ ့ေလွာင္ထားတာ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ Aမုန္းနဲ ့ေလွာင္ထားျခင္းခံရတယ္။

ေမတၱာ Aရမ္းငတ္တယ္ Aေမရယ္။
ကမၻာ ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကၽြန္ေတာ္တို ့ငိုသံေတြ ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
Aမ်ိဳးသား Aက်ိဳးစီးပါြးဆိုတဲ့ စကားလံုးေAာက္မွာ
နားမၾကားၾကဘူး ထင္ပါရဲ ့။
လူ ့Aခြင့္Aေရးဆိုတဲ့ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္းမွာ မပြင့္ဘူး Aေမ။
ကၽြန္စနစ္ဟာ
စာရြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
မပေပ်ာက္ေသးပါဘူး Aေမရယ္။

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful