Netbhet eMagzine | March 2010

नेटभेट ई-मािसक - माचर् २०१०
पर्क
पर्कााशक व सप
ं ादक सिलल चौधरी

salil@netbhet.com

पर्णव जोशी

pranav@netbhet.com

मख
ुखपृ
पष्ठ
ृ - पर्णव जोशी

pranav@netbhet.com

लख
ेखन
नमहेंदर् कु लकणीर् पर्ीित अनुजा पडसलगीकर -

kbmahendra@gmail.com
p.pacpac@gmail.com
anuja269@gmail.com

पर्थमेश िशरसाट -

prathmesh.shirsat@gmail.com

सिलल चौधरी -

salil@netbhet.com

तन्वी देवडे -

tanvi_amit@rediffmail.com

चंदर्शेखर आठवले रिवंदर् कोष्टी -

shekhar.athavale@gmail.com
koshtirn@gmail.com

अजय सोनावणे

ajay.sonawane@gmail.com

िवकास िशरपुरकर

vikas.shirpurkar@gmail.com

संतोष गोरे
सुरेश पेठे

sureshpethe@gmail.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

© या पस्ुस्तका
तकातील सव
सवर्र् लख
े , िचतर्
िचतर्े,े फोटोगर्
गर्ााफ्स याच
ं े हक्क लख
ेखक
काच्य
ंच्याा स्व
स्वााधीन.
© नट
ेटभे
भटे लोगो, मख
ुखपृ
पष्ठ
ृ व नट
ेटभे
भटे इ-म
मािसक
िसकााचे सव
सवर्र् हक्क पर्क
पर्कााशकाच्य
ंच्याा स्व
स्वााधीन.
सप
ंपकर्
कर् - सिलल चौधरी , पर्णव जोशी
www.netbhet.com
४९४, िविनत अपाटर्मेंट्स, साई सेक्शन, अंबरनाथ (पूवर्), ठाणे ४५१५०१

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

अत
ंतरंरंग

काटकोन
िदनूचे आई-बाबा नेहमीच का दमतात ?
चंगळवाद ?
एक अिवस्मरणीय िदवस - आय्.एन.एस. िवकर्ातच्या

सहवासात
ग्लोबल पॅगोडा
गुटगुटीत रहा, खुप जगा !
"फलाज" ..... वाळवंटातील पाण्याचा पुरवठा
समुदर्ी चाच्याची
ं मगरिमठी !
अबरा का डबरा ! गायब झालेल्या (Deleted) फाईल्स जादुने परत िमळवा
Rule of 72
अनोळखी पाहुणे
बाबाची ही कहाणी......
चला, एक पाऊल पुढे !
हे िहंद ू नृिसंहा पर्भो िशवाजी राजा.......

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

काटक
टकोोन
"उठा आता. झोपायला काय वेळ काळ असतो की नाही. पाहूणे येतील आता, िनदान त्याच्यासाठी

तरी थोडी आवराआवर
कर.", मातोशर्ी.
डोक्यावरची उशी काढू न, तोंड वासून मी आळस िदला आिण गेले ३ तास तोंडात अडकू न पडलेल्या सहस्तर् कीटाणंूचा
या जगातला पर्वेश िनश्चीत के ला. डोळे िकलिकले करून िदशाचा
ं अंदाज घेतला. झोपण्यापूवीर् माझ्या डाव्या बाजूला
असलेली िखडकी आता उजव्या बाजुला कशी आली, अंगावरची चादर खाली का वर सरकली, बेडशीटने गादीची साथ
सोडू न कडेलोट कसा के ला आिण माझी लाडकी िबप्स आजही स्वप्नात कशी नाही आली या नेहमी पडणारया पर्शर्ाचं ओझं
घेऊन मी उशीवरून मान वर के ली. समोर आई ब्लॅक अ‍◌ॅड व्हाईट मध्ये आई काहीतरी बोलताना िदसत होती.
"आवराआवर कशासाठी आई. त्याच्याघरी

काय पसारा नसतो का गं. आिण एवढं सारं आवरल्यानंतर परत हे पुवीर्च्या
जागेवर ठे वण्यासाठी मला िकती तर्ास होईन. माझी रुम कशाला कोण पहायला येतंय आिण आले तर आले. आय डोन्ट
के अर".
११ महीन्याच्या

ठरवून घेतलेल्या बर्ेकनंतर, येणारया पाहुण्यासाठी आईची लगबग सुरु असते. मी माझं सारं काही १५
िमनीटात
ं आवरून खाली जातो.
"अरे इस्तर्ी का नाही के ला शटर् ला मागून ? "
"अगं टेकल्यावर तसाही चुरगळतोच ना !"
"आिण पुढूनही का नाही के लास ? "
"इनशटर् करणार आहे म्हणजे दडला जाणार ना तो भाग :-)"
"आिण हो बाह्या दुमडणार आहे म्हणून बाह्या सुद्धा नाही के ल्या आिण पॅन्टची मागची बाजूही नाही के ली कारण ती
बसल्यावर चुरगळतेच. मला नाही आवडत असं कडक राहणं. मी आहेच असा िवस्कटलेला, चुरगळलेला."
असं सगळं कसं पद्धतशीरपणे करणं आपल्याला नाही बुवा जमत. सगळं कसं अगदी नीटनेटकं , कडक, करकरीत,
िनयमाला धरून. मी भानगडीत नाही पडत असल्या साचेबद्ध जगण्याच्या. आपल्याला तर पर्श्नच पडतो की लोक एवढं
सारं साचेबद्ध आयुष्य कसं जगतात. याचे
ं िनयम सुद्धा सुरु होतात अगदी भल्या पहाटेपासुनच, पहाटे ५.५ लाच उठणं,
व्यायाम करणं, मग काहीतरी वाचन, मग १० िमनीटात
ं आंघोळ, मग एक सफरचंद, त्याच्याबरोबर कारल्याचा ज्युस,
दोन बर्ेड, त्याला लावलेला बटर-जाम. सगळं कसं काटेकोर, िनयमात
ं बसिवल्यासारखं, एकदम शॉलीड अ‍◌ॅक्युरेट. झोप
६ तास, ऑफीस ८ तास, व्यायाम १ तास. रे ष आखल्यासारखं लोक आयुष्य जगतात. नाही म्हणजे नाही, मुळीच जमणार
नाही मला असलं काही. त्यामुळेच मला भूिमती हा िवषयही कधीच नाही आवडला. लाईन या शब्दाला मी मुली वगळता
बाकी कु ठल्याही पर्ातात

आणायचा पर्यत्न नाही के ला. पोरींवरही लाईन मारली ती पण आडवी ितडवीच. प्लॅनींग वगैरे
करण्याच्या बाबतीत त्या मुळेच मी कच्चा. लग्न के लं तर ते ४.३७ िम, पाहुणे बोलावले तर मोजून ५०० चं, आहेर
िदला तर मोजून १०१, हनीमून के ला तर तो पण ६ िदवस आिण ७ रातर्च, मुलं जन्माला घातली तर ती पण समान
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
अंतरानेच, नावंही ठे वली तरी एकाच अक्षरावरून िकं वा एकाच सुरातली. माझ्या ओळखीच्या एकाच्या मुलींची नावं
आहे शिमर्ष्ठा,उिमर्ष्ठा आिण किनष्ठा. बरं झालं चौथी नाही झाली नाही तर मंगलाष्ठाकाच होती. मंगलाष्ठाका मध्ये 'ष्टा'
नाही तो 'ष्ठा' आहे. 'ष्ठा' चा उच्चार म्हणजे जीभ सरळ पुढे नेऊन, तोंड वासून, 'ष' साठी तोंडातून हवा सोडणं, सगळं
कसं एकापाठोपाठ एक. मुलाची जन्मवेळ सुद्धा लोक िमलीसेकंदा मध्ये मोजतात. हा आता डोकं बाहेर आलं..आता एक
हात..एक पाय. हा आताच्या ह्या िमलीसेकंदाची वेळ म्हणजे याची जन्मवेळ , सकाळचे ९.१२.३०.२५६. बोललं तर ते
पण जीभ टाळ्याला न लागता मोजूनमापूनच बोलणं. त्यात एकदा दोनदाच हसणं, हसणं सुद्धा असं की दाताचं आिण
गालावरच्या खळीच दशर्न दुिमर्ळ व्हावं. चहा घेतला तर तो पण अधार् कपच...तो पण कपानेच िपणं. बशी आपली
कपाच्या बुडाला लावायला फक्त. जेवलंच तर ते पण कॅ लरीज पाहून. जेवणातही अधीर् वाटी भात, १ वाटी डाळ, भाजी
आिण २ चपाती, पापड, डाव्या बाजूला लोणचं आिण उजव्या बाजूला मीठ, बाजूला ठे वलेला ताब्या,

त्याच्यावर ठे वलेला
पेला. जेवताना पापड खाताना आवाज न येण्याची घेतलेली काळजी. अहो एवढंच काय संडासला बसल्यावर सुद्धा
'आवाज' येणार नाही म्हणून सोडलेला फ्लश. मनमोकळे पणाने लोक काहीच का बरं करत नाहीत ? एवढं कसं काय लोक
मन मारुन, िनयमातच जगतात अगदी काटकोनासारखं, ९० अंशाच्या कोनातच वळणारं !
त्याच्यामुळेच मला सरळ रस्त्यापेक्षा वळणावळणाचे, घाटातले नाहीतर नदीच्याच कडेकडेचे रस्ते आवडतात, त्याना

माहीत नसते रे घ. अशोक िकं वा िनलिगरी पेक्षा मला आवडतो तो वड, सगळीकडे उभा आडवा पसरलेला आिण पारं ब्याने
भरलेला. एका रे षेतच जाणारया सुयर्िकरणापे
ं क्षा मला आवडतो तो वारा, मन वाटेल ित◌़कडे पळणारा, िभरभरणारा.
सरळ पडणारया पडणारया पावसाच्या थेंबापेक्षा जागा िमळे न ितथे वळणारी, डोंगरावरुन खळखळत वाहणारी नदीच
मला जास्त वेड लावते.
माझं आयुष्यही मला असंच जगायच. उधळलं तर उधळू न द्यायचय, बेभान होऊन जसं ते नेईन तस मला त्याच्याबरोबर
जायचंय, अगदी मोकाट, सुसाट, बेधंुद होऊनच !

अजय सोनावण
वणेे

http://ajaysonawane1.blogspot.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

िदनू चे आई-बाबा नेहमीच का दमतात ?
गेले काही िदवस मी दमलेले बाबा चे िवरोप न वाचता िडलीट करीत आहे. त्या पूवीर् िदनू च्या आईने मला सतावले होते.
एखादा भावना पर्धान िवषय एकदाच बरा वाटतो. सतत तोच िवषय पुनुरावृती झाला की भाविनक काळे िवरोप म्हणजे
भावनेचे दबाव तंतर् सुरु होते. त्यातून बाहेर पडावेसे वाटत नाही. खूप जणानी
ं हे दोन िवरोप पाठवले. आई विडलाच्या

भावना, त्याचे
ं कष्ट ह्याची जाणीव मुलाना
ं असणे गरजेचे आहे. पण आईवडील म्हणून आपणच त्याना
ं भाविनक दबाव
तंतर्ाने स्वतःला त्याच्या

पुढे आपण िकती थोर आहोत हे सागत
ं असतो. मुलाच्या

मानिसक वाढीसाठी पालकाचे
ं हे दबाव
तंतर् घातक ठरते. मी आतापयर्ंत हे दोन्ही िवरोप अिजंक्य ला दाखवले नव्हते. काल सहज त्याने मी काय िडलीट करते
म्हणून पिहले तर ही गोष्ट मी वाचतो असे म्हणाला तर मी म्हंटले ठीक आहे वाच पण तुझे मत मला जाणून घ्यायला
आवडेल. त्याने त्याची जी काही मते सािगतली

त्यावरून आजची पोस्ट तयार झाली.
पर्थम म्हणाला िदनूची आई बद्धल सागतो.

आई अशी िकती तरी घरे मी पिहली आहेत की िजथे आईचे काम के ले की आई
पैसे देते. त्याचे
ं बाबा संध्याकळी घरी आले की त्याचा
ं मुलगा पाणी देतो. वडील त्याला घरचा िनयम म्हणून पैसे देतात.
अिभमानाने सागतात

की तो बचत करतो. मग िदनूने स्वतःहून पैसे मािगतले काय िबघडले? पालकच अशी िशकवण
देतात तर मग आई िकती थोर आहे ह्याला काहीच अथर् उरत नाही. ह्या गोष्टी मी पण जवळच्या काही घरातून पिहल्या
आहेत. आई दमते, रातर्ी खस्ता काढू न मुलाची
ं दुखणी काढते. असे मी म्हंटले तर जन्म तुम्हीच िदलात न. मग आई म्हणून
बाळा किरता के ले तर ते छोटे बाळ मोठे झाल्यावर त्याला हेच ऐकवणार का?
िदनू ची आई िदनूच्या चागल्या

भिवष्य किरता कष्ट करते. पण आई ह्याचा अथर् असा होत नाही न िदनू चुकला आहे. िदनूने
माझ्या सारखेच असे पैसे पालकानी
ं िदलेले पिहले असतील. कदािचत त्याची आई पैसे देत ही नसेल म्हणून आपले मुल
चुकले हे दाखवून देण्या किरता पालकानी
ं काय काय मुलाकिरता

के ले हे दाखवण्या पेक्षा दुसरा पयाय
र् नाही का? आई तूच
सागते
ं न तुला वाढवण्यात मला काहीही तर्ास झाला नाही. अशीच वयस्कर लोकाची
ं पण सेवा करायची असते. आपण
तुमचे करून दमलो िकं वा आम्ही खूप काही करतो हे सागत
ं बसायचे नसते.
आम्हालाही समजते की आमच्या काळजीने तुम्ही िकती करता आमच्या करता पण हेच सकारात्मक करून घेता येईल
का? आई िदनू ची आई ितने त्याच्या करता काय के ले ते सागू
ं नही िबल मातर् शून्य लावते ह्याचा अथर् िदनूने मोठे पणी ते
िबल भरायचे का? का ह्याच दबावात बसायचे की ितने िकती िकती काय के ले. आई, मुलाकडू
ं न चुका होतातच पण ह्याचा
अथर् त्याना
ं भाविनक दबाव आणून सागणे

का त्याच्याशी

नीट शेअर म्हणजे गप्पा करून त्याना
ं समजावून सागणे
ं . तूच
साग
ं तुला काय पटते. आई तू अशी िचठ्ठी माझ्या करता ठे वली असतीस का?
आता माझ्या कौशल्याची वेळ आली. मी नसती अशी िचठ्ठी ठे वली कारण तुला योग्य वेळी समजावून सािगतले

असते.
घरच्या कामाचे पैसे नसतात िकं वा आईने मुलाकरता करणे पण ितची आई म्हणून जवाबदारी आहे. कारण बाळ पािहजे
हा िनणर्य आई विडलाचा
ं असतो तेंव्हा पुढील जवाबदारी त्याना
ं पेलावता यायला पािहजे तरच ते पालक होतील. आम्ही
मोठी माणसे पण चुकतो. पण चुकातून िशकायचे असते.
मला माझ्या विडलानी
ं १९७० साली माझे स्वतःचे खाते बँकेत उघडू न िदले होते. मिहना १० रुपये दर मिहन्याला
भरायचे होते. ते दर मिहन्याला रक्कम देत असत व मी जाऊन भरत असे. अिजंक्यला पण त्याच्या पिहल्या वाढिदवसाला
आम्ही त्याचे खाते उघडू न िदले. तो स्वतः त्यात आम्ही िदलेली रक्कम भरतो. त्यातूनच त्याच्या आवडीचे घड्याळ व
आम्हाला, आजी आजोबाना. िमतर्ाना,

भेट वस्तू देत राहतो. असे पैशाचे महत्व व त्याचा िहशोब कु ठे ठे वायचा हे
आपल्याला त्याना
ं िशकवता येतो. मग आईचे िबल व िदनूचे िबल असे मानिसक द्वंद उभे ठाकत नाही.
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
मुल चुकले तर त्याला त्याच्याच पद्धतीने उत्तर देणे सवर्स्वी चुकीचे आहे. मुलाने आपल्याला, “सॉरी मी चुकलो” म्हणणे हे
ह्याचे उत्तर नाही तर मुलाच्या

मानिसकतेशी हा िखलवाड आहे. आई तू काम करून दमतेस, माझे सवर् कौतुकाने करताना
तू थकतेस तरीही करत राहतेस, माझ्या साठी तू रातर्भर जागून माझी दुखण्यात सेवा करतेस. आई तुला बरे नसले की मी
पण तुझी काळजी घेतोच तू दमतेस म्हणून मला वेळ िमळाला की तुला मदत ही करतो. आई आयुष्य हे एकमेकाकरता

असते त्यात समजावून घेणे हे जास्त महत्वाचे आहे. असे माझा लेक मला सागत
ं होता. िदनू ची आई मी नाही म्हणून
मला खूप आनंद झाला. एक चागला

माणूस म्हणून माझा लेक आयुष्यात कधीही मागे पडणार नाही. मोठ्या बाळाची मी
चटकन पापी घेतली.
आता लेकाने दमलेले बाबा वाचण्यास सुरवात के ली. आई बाबाना
ं ऑिफसचे टेन्शन, पगारात काय काय करायचे हा
मोठा पर्श्न? मुलाची
ं िशक्षणे. घरची जवाबदारी हे सवर् आम्हालाही समजते, आई विडलाचे होणारे वाद, त्याचे
ं जास्तीचे
काम करणे, रातर्ी दमून घरी येणे ह्या मुळे मुलेही मनाने दमतात. त्याना
ं पण खजील वाटू लागते. मी अिजंक्य च्या ह्या
स्पष्टीकरण देण्याने उत्सुकतेने ऐकू लागले.
आई तुमच्या कडे गरजे पेक्षा जास्त साड्या, पसेर्स असतात. त्याचे िबल कमी के ले तर अिधक बचत घराकरता होऊ शकते.
मग मुलानी
ं एखादा टी शटर् जास्त मािगतला तर तो मुलगा चुकला का? दर सणाना
ं तुम्ही डायमंड िकं वा सोन्याचे दािगने
घेता मग बाबा गरीब कसे? दर मिहन्याला मोठ्या माणसाचे
ं माप बदलत नसते त्यामुळे ते वषातू
र् न सारखे कपडे घेत
नाहीत. आमचे माप बदलून कपडे तोकडे होतात त्याला आमचा काय दोष?
बाबा अिधक अिधक जागा राहण्यासाठी घेतात त्याचे कजर् देतात त्यातच बराचसा पगार जातो. हे सवर् मुलां करता असते.
पण त्यात तुम्ही राहणार नाही का? मला एक जागा ठे वली. मी माझ्या मुलाकरता बंगला घेईन, तो पुढच्या िपढी करता
थंड हवेच्या िठकाणी, समुदर् िकनारी अशा वेगवेगळ्या जागा घेत राहील त्यात िवशेष काय आहे. मी जर माझ्या पगारात
िनयोजन करून ह्या गरजा वाढवून िनभावू शकतो तर तो पुरुषाथर् आहे. ती घराकरता पालकाची
ं जवाबदारी आहे.
बाबा त्याच्या

करता एखादी गोष्ट पैशाचे िनयोजन करून घेऊ शकत नाहीत का? आम्ही बऱ्याच वेळेला हट्टी पणा करत
असतो. पण तुम्हाला जर दािगना घेतला नाही तर आई पण रुसून बसते की नाही. आम्ही त्याला ठरािवक रक्कम पगार
म्हणून सािगतली

आहे. त्यात घरचे िहशोब, िशल्लक राहणारी काही िविशष्ट रक्कम ह्याचा िहशोब ठे वण्याचे काम त्याला
िदले आहे. तो दर मिहन्याला िलहून काढत असतो. िशल्लक रकमेत तींघाच्या

गरजे पर्माणे खरे दीचे िनयोजन तोच
आम्हाला सागतो.

त्यामुळे गरीब िबच्चारे बाबा असे उद्दातीकरण माझ्या घरी नाही.
आमचा बाबा दमतो पण लेकाला त्याचा दबाव देत नाही. आता पण फोर व्हील अशी जी एम सी/ पर्ाडो लैंड कर्ूज़र गाडी
घेऊया असा आगर्ह करतो. नंतर कजाचा
र् हप्ता पगारात कसा बसवायचा ह्याचा िहशोब लावत गिणते माडत

राहतो.
शेवटी आमच्या बजेट मध्ये बसणारी ही गाडी त्याला िमळाली. त्याचे टेिक्नक, सोई सुिवधा ह्या बाबी त्याने शोरूम मध्ये
जाऊन पिहल्या. आंम्ही ितघानी
ं ही गाडी जमू शकते असा िनणर्य घेतला आहे. असे िनयोजन मुलाना
ं पर्त्यक्ष सहभागी
करून िशकवता येते.
पुढे म्हणाला आई ज्याचे
ं बाबा सैिनक असतील तेच खरे दमतात. मुलाना
ं भेटण्यासाठी त्याना
ं ठरािवक सुट्टी िदली जाते.
त्याचे
ं घर त्याची
ं मूले ही त्या घरच्या आईची जवाबदारी असते. त्याची
ं खूप घरे ही नसतात. ते देशाकरता पर्ाण पण
देण्यास तयार असतात. मला तेच खरे बाबा वाटतात. मुलाना
ं उिशरा का होईना पण तुम्ही भेटू शकता. पण सैिनक
असलेला त्याचा
ं बाबा पुढच्या वेळेस आपल्याला मूले, घर, िदसेल याची खातर्ी नसूनही कसा िनधाराने
र्
देशाकरता लढतो.
आई आम्हा सगळ्याचे
ं बाबा स्वतःच्या घराकरता कष्ट करतात, संपत्ती वाढवतात, पण तुला नाही का वाटत हे सैिनक
असलेल्या बाबा च्या पुढे खूप स्वाथीर् आहे. सगळे सैिनक नसतात पण मग दमून जाण्या इतक्या गरजा का वाढवतात.
मुलाना
ं पण ह्याचे पर्ेशर देतात.
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
आमचे छान छोटेसे बालपण त्यात तुमच्या काळज्या असल्या की मोठे होणे वाईट आहे का असा िवचार येतो. आई
पालकाचे
ं कष्ट, बाबाचे
ं दमणे, त्याचे
ं घराकरता मन मारून राहणे, स्वतःची आवड, हौस पूणर् करता न येणे. आईचे िबल न
मागता काम करणे हे पालकाना
ं कमी करता येणार नाही का?आम्हालाही आमचा अभ्यास, परीक्षा, स्पधा,र् िमतर् पिरवार
ह्याच्या

काळज्या आहेतच की आम्ही कोणाला न सागता

हे सवर् लहान म्हणून पूणर् करत राहायचे आहे. हेच स्पधात्मक
र्
जग
तुम्ह्लालाही आहेच मग मनाने असे दुबळे होऊन कसे चालेल? अिजंक्य च्या ह्या पर्श्नाने मला चागले
ं च कोंडीत पकडले.
पैशाचे िनयोजन, वेळेचे िनयोजन के ले तर बराचसा ताण कमी होऊ शकतो. आपले काम त्याचा दबाव मुलावर
ं आणू नका.
त्याना
ं घरच्या िनयोजनाच्या कामात योग्य वय झाले की सामावून घ्या. िदनू च्या आई सारखे िबन मोबदल्याचे काम
मुलाना
ं सागण्याची

वेळ येणार नाही. दमलेले बाबा त्याचे उद्दातीकरण करू नये. आपण त्याना
ं समजावून सागणे

हा एक
मध्यम मागर् होऊ शकतो. आपले बाबा दमून, न झेपणारी कामे करून वैतागत होते हे िकिल्मष मुलाच्या

मनात राहणार
नाही.
मुख्य म्हणजे आई, वडील, मूले, घरचे जेष्ट ह्याना
ं समान सन्मान द्या तरच दमलेले बाबा असे समीकरण कायमचे पुसून
जाईल व पुढच्या िपढीत दमलेले िदनू राहणार नाहीत.

अन
अनुज
ु ा पडसलग
पडसलगीीकर

http://anukshre.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

चग
ंगळवा
ळवाद ?
दोन पाढरे
ं शट्सर्, दोन खाकी हाफ पॅंट्स आिण एक िकं वा फार तर दोन एक्स्टर्ॉ वेगळ्या रं गाचे हाफ पॅंट शट्सर्.. एक
िस्लपरचा जोड, इतकं असलं की आमचं वषर् िनघुन जायचं. बेिसक िरक्वायरमेंट्सच कमी होत्या- इतकं असलं की बास….
लै झालं!! असं वाटायचं.इतर सगळ्य़ा मुलाकडे
ं पण एवढंच असायचं.. त्यामुळे कॉम्प्लेक्स वगैरे कधीच आला नाही.
आहे तेवढ्या गोष्टीत आनंदी रहावं ही िशकवण!! सकाळी एकदा अंघोळ करुन खाकी चड्डी ( हाफ पॅंट म्हणायला कसं तरी
वाटतंय) आिण पाढरा

शटर् ( त्याला पाढरा

म्हणायचं का?ं कारण त्याचा रं ग शेवटी िपंगट व्हायचा) अंगावर चढवला, की
तो एकदम दुसऱ्या िदवशी आंघॊळीच्या वेळेसच अंगावरुन उतरवला जायचा. घरी आल्यावर कपडे बदलणं वगैरे लक्झुरी
नव्हती . घरी आलो की सरळ दप्तर ( स्कु ल बॅग नाही) कोपऱ्यात फे कलं की आम्ही खेळायला जायला मोकळॆ !!!
तसंही त्याकाळचे िदवसच थोडे वेगळे होते. पैसा हा नेहम
े ी साठवुन ठे वायचा म्हणजे अडीअडचणीला उपयोगी पडतो असं
नेहम
े ी ऐकु न तसंच रहायची सवय लागलेली होती. शाळा सुरु झाली की पास झालेली मुलं आपली पुस्तकं शाळे त दुसऱ्या
मुलाना
ं अध्या-र् िकं वा पाव िकमतीत ( त्याची – म्हणजे पुस्तकाची पिरिस्थती बघुन)िवकायची. मला आठवतं दर वषीर्
पुस्तकं अशीच घेतली जायची. माझी पुस्तकं नेहम
े ीच अगदी कमी िकमतीत िवकली जायची, कारण म्हणजे त्यातल्या
सगळ्या महापुरुषाना
ं काढलेल्या कंु काच्या िटकल्या, आिण स्तर्ी पातर्ाना
ं काढलेल्या दाढी िमशा..
मोठ्या भावाचे कपडे लहान झाले की ते लहान भावाला िमळायचे. कधी कधी तर लहान भाउ जाम वैतागायचे , की मला
नेहम
े ीच जुने कपडे का म्हणुन वापरायचे? एका घरात दोन ितन मुलं असली तर सरळ एकाच थानातुन कापड आणलं
जायचं. एका घरची मुलं सहज ओळखता यायची कपड्यावरुन.

एखाद्या रं गाचा शटर् वगैरे आवडीने घ्यावा, तर नेमका
त्याचा रं ग धुण्यामधेच जाणार!! रं गाची क्वॉिलटी खुप खराब होती. निवन कपडे फक्त िदवाळीच्या वेळेस िमळायचे,
िकं वा कोणाचं लग्नं वगैरे असेल तरच! अंडरवेअसर् वगैरे मुलाना
ं तर अगदी सहावी पयर्ंत मािहतीच नसायचे. सातवीमधे
पटट्या पट़्ट्याच्या कपड्याच्या

अंडरवेअसर् िशउन घातलेल्या मला अजुनही आठवतात. आजकाल तर अगदी के जी वन
पासुनच अंडरगामंेर्ट्स वापरायची पध्दत आहे.
नुकताच नायलॉन ( म्हणजे पॉिलस्टरचा शोध) लागला होता. टेरेिलनचा शटर्, त्याला इस्तर्ी लागत नाही म्हणून खुप
पॉप्युलर झाला होता. तसेच टेरेिलनची पॅंट पण असायची. िवदभातल्या
र्
गमीर्तही लोकं ते टेरेिलनचे कपडे घालायचे.
टेरेिलनचा एक फायदा मातर् होताच, की कपड्याचे
ं रं ग जात नसत, आिण िकत्येक िदवस ते कपडे फाटत िकं वा िवरत पण
नसत , त्यामुळे हे लवकरच मध्यमवगीर्यामधे

पॉप्युलर झाले.
गरीबी मुळे नाही, तर के वळ पैसा उगीच खचर् करु नये ही िशकवण असायची म्हणून घरचं काम घरीच करायची पध्दत
होती. लोणची, पापड, मसाले, साडगे
ं वगैरे घरीच के ले जायचे उन्हाळ्यामधे. शेवया सुध्दा घरीच व्हायच्या. एक िदवस
आई शेजारच्या काकंू कडे पाठवायची.. की त्याना
ं िवचारुन ये , तुम्ही िभजवताय का पापडाचं, की मी िभजवू म्हणुन.
एकदा सगळ्या शेजाऱ्याचा
ं होकार आला की मग आई पापड िकं वा शेवया वगैरे चं िभजवायला घ्यायची. शेवयाचे गहु
कॉटनच्या साडीच्या पदराला िचकटले तर शेवया येणार.. हा ठोक ताळा अजुनही आठवतो. शेवयाच्या रव्याचा गोळा
अगदी खलबत्यामधे कु टु न कु टु न नरम करायची आई..
दुपारी आपापल्या घरचं सगळं आटोपुन शेजारच्या चारपाच काकु

एकतर् व्हायच्या आिण दुपारभर मग पापड,

िकं वा शेवया बनवणे हा कायर्कर्म चालायचा. पापड लाटताना
ं त्याच्या लाट्या कच्च्या खाणे , िकं वा शेवया ओल्या
असताना
ं तशाच तळु न , त्यावर िपठीसाखर घालुन खाणे मला खूप आवडायचं. लहानपणच्या काही गोष्टी अजूनही खूप
िमस करतो… त्यातली ही एक!!तरी बरं , नागपुरला गेलो की आई अजुनही बरं च काही काही बनवत असते. घरच्या
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
शेवयाची
ं मजाच काही और असते. िवकतची लोणची बेडक
े र/ के पर् नकोसे वाटतात हल्ली. िकितही म्हंट्लं की बेडक
े राचं
ं ,
िकं वा मलाडच्या थोटॆंचं लोणचं घरच्या सारखं असतं, तरीही ते घरचं नाही याची जाणीव ते खाताना
ं होतेच. लसुन
चटणीचं पािकट उघडु न त्यातली चटणी खायला घेतली की आईच्या हातची लोखंडी खलबत्त्यामधे कु टु न के लेली चटणी
आठवतेच!!!

हॉटेलचं खाण, िवकतचे पदाथर् घरी आणणं हे सगळं कमी पणाचं वाटायचं गृहीणीला.फराळाचे पदाथर्

आजकाल जे बाराही मिहने डब्यात असतात, ते फक्त सणावारालाच के ले जायचे. शेव ,िचवडा , चकली वगैरे, कदािचत
म्हणूनच त्याचं अपर्ूप असायचं .
शाळे त जायला बस वगैरे काही पर्कार नव्हता. लहान गावात असल्यामुळे सायकल हेच एक महत्वाचे साधन असायचे.
िरस्ट वॉच पण बहुतेक एचएमटी सोना, अिवनाश वगैरे असायचं. जवळपास सगळ्याच मुलाची
ं रहाणी सारखीच
असायची , त्यामुळे कोणाला कपड्याबद्दल

कमी पणा वगैरे कधीच वाटला नाही.सायकलने गावाच्या एका कोपऱ्यापासुन
दुसऱ्या कोपऱ्यापयर्ंत जायला फार तर २० िमिनटे लागायची.
शेअर माकेर् ट म्हणजे सट़्टा बाजार.. आिण तो वाईट. पैसे फक्त बॅंकेत आिण प्लॉट्स मधे गंुतवायचे. फार तर पीएफ
मधे!सोनं घेणं हा पण एक सेफ इन्व्हेस्टमेंट हा कन्सेप्ट होता. बॅंकेत िफक्स डीपॉझीट एकदम सेफ समजायचे.
शर्ीमंतीची व्याख्या म्हणजे घरामधे िफर्झ, स्कु टर असणे. बाइक पेक्षा बजाज स्कु टरला जास्त िकम्मत असायची . कार
म्हणजे लक्झुरी !! फारच कमी लोकाच्या

कडे कार असायची! सेकंडहॅंड कार जरीअसली तरी तो खूप खूप शर्ीमंत समजला
जायचा. माझ्या एका िमतर्ाचे वडील होते फॉरे स्ट रें जर. तो सातवीत असताना
ं पासुन येझ्दी चालवायचा. बाइक सुरु
करायला मोठा िखळा वापरायचा चावीच्या जागी. त्याची बाईक पिहल्यादा
ं चालवली, तेंव्हा तर पाय पण खाली टेकत
नव्हते. बाइक वगैरे म्हणज शर्ीमंत!! नंतरच्या काळात जेंव्हा टीव्ही सुरु झाला, तेंव्हा घरात डायोनारा िटव्ही असला तरी
पण शर्ीमंतीचं लक्षण समजलं जायचं.
आता ह्याच्याच कम्पॅिरझन मधे आजचे िदवस पािहले तर िकती बदल झालेला आहे हे पाहुन आश्चयर् वाटते. घरटी दोन
तरी स्कू टसर् बाइक्स, िमड साइझ कार,मायकर्ोवेव्ह, घरामधे एलसीडी िकं वा पर्ोजेक्टर.. अशा वस्तु आजकाल नेसेिसटी
मधे मोडतात. अगदी लहानशा झोपडी मधे पण कलर टीव्ही आिण झोपडीवर डीश टीव्हीचा ऍंटीना हा िदसतो. एक
तासभर जरी टीव्ही बंद झाला तरीही वेड लागायची वेळ येते.
घराला पडदे वगैरे कधीच नसायचे. काय मुसलमानासारखे पडदे लाउन ठे वायचे घरात? असे डायलॉग तर नेहम
े ीच ऐकु
यायचे. घराच्य दारावर स्वतः घरच्या स्तर्ीने बनवलेले मण्याच्या

िचमण्य़ा, कींवा पाखरं , िकं वा सरळ काचेच्या नळ्य़ा
आिण मणी िमळु न के लेला पडदा तर बरे च िठकाणी घरच्या गृहलक्ष्मी ची कलाकु सर दाखवत मोठ्या िदमाखात दारावर
लटकायचा. जर कोणी गोवा िकं वा कु ठे तरी समुदर्िकनारी जाउन आलेला असेल, तर त्याच्या घराला शंख िशंपल्याचे

पडदे लावलेले िदसायचे..आता ते सगळं गेलं.
पैसा फारसा नव्हताच, पण जेवढा पैसा आहे तेवढ्यातच घर चाललंच पािहजे हा अट़्टाहास असायचा. िकराणा, कपडा,
इत्यादी दुकानदार ठरलेले. याच काळात दुबईचं माकेर् ट खुप वाढलं होतं. भारतीय इं िजिनअसर्ला आिण ब्लु कॉलर
लोकाना
ं पण (मेकॅिनक्स वगैरे)दुबई, आखाती देशात खुप मागणी वाढली. पैसा पण भरपूर िमळू लागला. भारतामधे परत
आलेले हे दुबई िरटनर् लोकं मला अजुनही आठवतात. िवमानतळावर मंुबईच्या गमीर् मधे थर्ी िपस सुट घालून असलेला
एखादा माणुस टर्ॉलीवर टु इन वन चा बॉक्स , िकं वा टेप वगैरे ठे उन िदसला, हातावर रॅ डोचं सोनेरी घड्याळ िदसलं, की
समजावं , हा दुबई िरटनर्!! हा दुबईचा पैसा पण फार िदवस िटकला नाही. भारतातलेच बंगाली एच आर चे लोकं घेतले
त्यानी
ं कमी पगारावर लोकं नेमणं सुरु के लं. कु हाडीचा
र्
दाडा
ं गोतास काळ म्हणतात ते हे असं..
मला वाटतं चंगळवाद सुरु झाला तो प्लास्टीक मनी आल्यापासुन. पैसा लागला की सरळ काडर् वापरायचं. पुवीर् कजर्
काढण्यासाठी जे काही करावं लागायचं , म्हणजे अजर्, कारण वगैरे सगळं यातुन सुटका झाली, सरळ काडर् स्वाइप के लं
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
की झालं! कजर् काढणं पुवीर् वाईट समजलं जायचं, आजकाल तर जािस्तत जास्त कजर् काढणं ही एक फॅ शन झालेली आहे.
दुकानात गेल्यावर बेदकारपणे ( स्टाइलमधे ) गवाने
र् काडर् पुढे करणारे लोकं िदसले की मला तर हसु येतं.. तुम्ही कजर्
घेताय, मग त्यामधे कसला गवर्?( मी अजुनही डेबीट काडर् वापरतो. )
कपड्याचे
ं सेल लागतात. बर्ॅंडड
े शटर् दोन ते अडीच हजाराचा अध्यार् िकमतीत िवकला जातो ठरािवक काळात . ितथे पण
अगदी रागा
ं लाउन कपडे घेणारे लोकं िदसतात. यामधे कपड्याची
ं गरज आहे म्हणून घेतोय, असं नाही, तर स्वस्त आहे
सेल आहे म्हणून कपडे िवकत घ्यायचे असा टर्ेंड वाढला. गरज असेल तर खचर्.. हा कन्सेप्ट संपला!!
कार वगैरे घ्यायची तर निवनच. जुनी कार घेणं हे डाउन माकेर् ट समजलं जाउ लागलं. निवन कार घेण्यासाठी कजर् द्यायला
बॅंका तयार होत्याच. हॉटेल मधे जाणं, एकरकमी हजार दोन हजाराचं हॉटेलचं िबल भरणं, पैसे नसतील तरीही काडर्
असतंच ना…
ं ह्यात काही फार मोठी गोष्ट आहे असं नाही, असंही वाटू लागलं..एकदा कजर् काढू न रहायची सवय लागली
कीलोकाना
ं िकतीही पैसा िमळाला तरीही कमीच पडतो.
उरली सुरली कसर जी होती ती एकॉनॉमी बुम ने पुणर् के ली. पगार खुप वाढले, नवरा, बायको दोघंही नौकरी
करणारे ..डबल इनकम, मग खचर् पण तसाच डबल हवा. जुना दोन िबएचके चा फ्लॅट िवकु न थर्ी , फोर िबएचके चे फ्लॅट्स
घ्यायचे, आिण त्यासाठी लोन काढु न हप्ता भरायचा.. हा कन्सेप्ट खूप पॉपुलर झाला. म्हणजे काय दोघानी
ं ही नौकरी
करायची पैसे कमवायचे, अन लोनचे हप्ते फे डायचे!!! असा िजवनकर्म सुरु झाला.
कु ठल्याच गोष्टी मधे संतुष्ट होणे लोकं िवसरले, पैसा वाढला, पण सोबतच मनःस्ताप घेउन आला. घरातली शातता

गेली.
नवरा बायको दोघंही नौकरी करतात, साधारण सारखंच कमावतात, पण घरी आल्यावर कामं बायकोनेच करायची,
नवरा फक्त फार तर जेवणाची ताटं टेबलवर माडु
ं न घेइल, बस , त्यापेक्षा जास्त नाही. आयुष्य हे असं पैशाभोवती िफरणं
सुरु झालं..

िकत
िकतीी बदल झालाय नां?? हे जे काही आजक
आजकााल सगळ
सगळंं पह
पहाातोय याचा अथ
अथर्र् शर्
शर्ीीमत
ं ी वाढल
ढलीी अस
असाा आह
आहे?
े की
मध्यमवग
मध्यमवगीर्ीर्यांची कज
कजर्ब
र् ाजारू वत्त
ृत्तीी वाढल
ढलीी? की खच
खचर्र् करण्य
करण्यााची ऐपत वाढल
ढलीी आह
आहे?
े या पर्श्न
पर्श्नाावरच हा लख

सप
ंपवतो
वतो.

मह
महेंदर्ें कु लकण
लकणीर्ीर्

http://kayvatelte.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

एक अिवस्मरण
अिवस्मरणीीय िदवस : आय
आय.एम
एम.एस
एस.िवकर्
िवकर्ातच्य
ंतच्याा सहव
सहवाासात
नौदल सप्ताहाची जाहीरात वतर्मानपतर्ात पािहली आिण अंगात एकदम उत्साह संचारला. िवकर्ात
ं या आपल्या
युध्दनौके ला भेट देण्याची माझी फारा वषापासू
र्ं
नची इच्छा पूणर् होण्याची शक्यता बळावली होती.
२८ नोव्हेंबर २००९ ते ६ िडसेंबर २००९ अशी (फक्त) आठ िदवस िवकर्ात
ं सवर्सामान्यासाठी

खुली राहणार होती.
लग्गेच कॅ लेंडर काढू न सोयीचा २९ नोव्हेंबरचा रिववार मुकर्र करून टाकला. भेट द्यायची वेळ सकाळी १० ते सायंकाळी
६ अशी छापली होती. ‘सकाळी लवकरच ितथे पोचू, म्हणजे काही भानगडच नको’ असं म्हणून मी घरादाराला नवाच्या
ठोक्यालाच बाहेर काढलं.
दरम्यान, िवकर्ातला

भेट देऊन आलेल्या काही जणाचं
ं ब्लॉगरूपी लेखन नेटवर सापडलं. ते वाचून काढलं. त्यातून
िमळालेल्या मािहतीनुसार सी.एस.टी.च्या टॅक्सीवाल्याना
ं ‘टायगर गेट’(िवकर्ात
ं िजथे नागरून

ठे वली आहे ितथे जाण्याचा
नौदलाच्या ताब्यातला दरवाजा) सािगतले

लं पुरतं असं कळलं. पण तेवढा जाणकार टॅक्सीवाला नेमका आमच्या निशबी
नव्हता. त्यानं टॅक्सी बरोब्बर उलट िदशेला नेली. मग यू टनर् मारून काही िठकाणी िवचारत िवचारत शेवटी ठीक ११
वाजता आमची वरात त्या टायगर गेट पिरसरात पोचली.
टॅक्सीतून उतरल्यावर समोर पिहलं जे दृष्य िदसलं ते हे :

फू टपाथवर सुमारे अध्यार् ते पाऊण िक.मी. लाबीची

राग
ं होती !!!
आमचे चेहरे बघण्यासारखे झाले. सकाळी ‘लवकरच’ ितथे पोचल्यावरही भानगड समोर ठाकली होती. आिण ती सुध्दा
साधीसुधी नाही, चागली

लाबलचक

!!
रागे
ं त उभं राहण्यािशवाय गत्यंतर नव्हतं.
नौदलाचे कमर्चारी न थकता, न कं टाळता गदीर्वर िनयंतर्ण ठे वत होते. िठकिठकाणी ‘आय.एम.एस. िवकर्ात’चे

फलक
लागलेले होते. त्यातल्या आय.एम.एस. या शब्दापाशी

माझं गाडं पुनःपुन्हा अडत होतं. वतर्मानपतर्ातसुध्दा आय.एन.एस.
या अपेिक्षत शब्दाऐवजी

आय.एम.एस.च छापलं होतं. तेव्हा ते ‘छपाईतली िपर्ंटींग िमष्टीक’ म्हणून सोडू न िदलं होतं. पण
ितथेही तेच वाचल्यावर मातर् कु तूहल जागृत झालं. शेवटी न राहवून ितथल्या एका नौदल कमर्चार्‍याला िवचारल्यावर
कळलं की कोणे एके काळी इं िडयन नेव्हल सिवर्स (आय.एन.एस.)मधे असलेली िवकर्ात
ं आता इं िडयन म्युिझयम िशप
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
(आय.एम.एस.) म्हणून ओळखली जाते. स्वतःचं या बाबतीतलं अज्ञान झाकण्यासाठी ताबडतोब िवषय बदलणं मला
कर्मपर्ाप्त होतंच.
दुपारी १२ वाजताही राग
ं वाढतच होती.

के वळ रस्त्यावर दुतफार् भरपूर झाडं असल्यामुळे रागे
ं त ितष्ठत राहणं थोडंसं सोपं गेलं.
ठीक १ वाजता आम्ही टायगर गेटमधून आत पर्वेश के ला. समोर थोड्या अंतरावर एक अजस्तर् नौका िदसली. ितच्या
शेजारीच उभ्या असलेल्या अजून २ नौका, ज्या मुळात भल्याथोरल्या होत्या अशा, त्या अजस्तर् नौके च्या शेजारी अगदीच
िपल्लू िपल्लू वाटत होत्या. ती अजस्तर् नौका म्हणजेच िवकर्ात
ं आहे हे कळल्याक्षणी कॅ मेरा सरसावला. पण ितथून फोटो
काढायला परवानगी नव्हती. इतकं चुकचुकायला झालं की काय सागू
ं . िवकर्ातचं

पिहलं दशर्न कु ठू न झालं, कसं झालं, कसं
िदसलं ते आम्हाला कु णासोबत शेअर करता येणार नव्हतं. बरं , गुपचुप १-२ स्नॅप्स मारावेत म्हटलं तर ’फोटो काढताना
आढळल्यास रु. १,००० इतका दंड भरावा लागेल’ ची घोषणा कानावर पडली होती. त्यामुळे कॅ मेरा पाठीवरच्या सॅकमधे
ठे वून िदला आिण आपला नंबर येण्याची वाट बघत उभे राहीलो.
टायगर गेटमधून आत िशरल्यावर सहनशक्ती टाटा करायच्या मागावर
र् होती. पण ितला ठाऊक नव्हतं की पर्त्यक्ष बोटीत
पाऊल ठे वायला आम्हाला अजूनही एक तासभर वाट पहावी लागणार होती.
शेवटी ठीक २ वाजून २० िमिनटानी,
ं रागे
ं त उभं राहील्यानंतर बरोब्बर ३ तासानी,
ं घरातून िनघाल्यानंतर साडेपाचसहा तासानी
ं आम्ही पर्त्यक्ष िवकर्ातवर

पाऊल ठे वलं! खरं सागते
ं , त्याक्षणी अंगावर रोमाच
ं उभे राहीले!!
िवकर्ात...

१९७१ च्या बागलादे

श युध्दात पराकर्म गाजवलेली!
िवकर्ात...

आपल्या देशाची शान!!
एका िवमानवाहू युध्दनौके ला कधी आपले पाय लागतील आिण ती सुध्दा अशीतशी नाही तर िवकर्ातसारखी

युध्दनौका,
असं मला जन्मात वाटलं नव्हतं!
पुढचे दोन तास अक्षरशः मंतरल्यासारखे गेले.
संपूणर् युध्दनौके चं एका उत्कृ ष्ट नौदल-संगर्हालयात रुपातर
ं करण्यात आलं आहे. िवकर्ातवर

एकू ण १३ डेक्स्‌ आहेत.
त्यापै
ं की काही पाण्याखाली तर काही पाण्याच्या पातळीच्या वर आहेत. पाण्याखालच्या डेक्स्‌ना खरं तर डेक्स्‌ म्हणत
नाहीत तर नॉट्स म्हणतात हे त्यािदवशी कळलं.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
त्यािदवशी खरं म्हणजे इतकं कायकाय नवीननवीन कळलं, मािहतीत इतकी काही भर पडली की ते एक-दोन पानात

िलहून काढणं कठीण आहे.
संगर्हालयाचं एक दालन फक्त िवकर्ातने
ं गाजवलेल्या मदर्म
ु कीची मािहती देणारं आहे. त्या दालनात आम्ही हे असे िशरलो.

सैिनकाना
ं देण्यात येणारी िविवध शौयर् पदकं अशी एका कपाटात लावून ठे वलेली होती.

त्यापुढच्या दालनात नौदलाची िविवध हेिलकॉप्टसर्, िवमानं, िनरिनराळी आयुधं, उपकरणं माडू
ं न ठे वलेली होती.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

आणीबाणीच्या काळात सैिनकानी
ं वापरावयाचा हा एस्के प सूट आिण बर्ीिदंग ऍपरे टस...

संकटसमयी याचा वापर करणारा आिण याच्या ओझ्यानं गुदमरून न जाता िजवंत राहू पाहणारा नौसैिनक खरं च महान
म्हणायला हवा.
बर्ीिदंग ऍपरे टससोबत सैिनकाला ‘पसोर्नेल सव्हायवल
र्
िकट’ जवळ बाळगावं लागतं.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

त्यात पुढील १० वस्तू असतात : १) हँड फ्लेअर (२) फ्लुरोसंट सी माकर् र (३) िडसॉल्टींग िकट (समुदर्ाचं खारं पाणी गोडं
करण्यासाठी) (४) इमजर्ंसी फ्लाईंग रे शन (एक छोटीशी गोळी पाण्यात टाकली की फु गते आिण वाडगाभर िखरीसारखा
पदाथर् तयार होतो.) (५) डे-नाईट िडस्टर्ेस िसग्नल (६) िपण्याचं पाणी (७) मासेमारीचं सािहत्य (८) फ्लोटींग नाईफ
(पाण्यात न बुडणारी एक धारदार सुरी) (९) मनगटावर बाधता

येऊ शके ल असं होकायंतर् (१०) दुरुस्तीसाठीचं स्कर्ू
डर्ायव्हर, स्पॅनर वगैरे सामान.
हे सगळं पहात असताना दुसऱ्या िदशेला असणारं एक हेिलकॉप्टर सतत खुणावत होतं.

हा हेिलकॉप्टर िकं वा िवमानाचा हँगर आहे. मोठमोठ्या साखळदंडाच्या

साहाय्यानं तो िहरव्या रं गाचा प्लॅटफॉमर् वर
उचलला जातो आिण हेिलकॉप्टरला फ्लाईट-डेकवर नेऊन ठे वतो.
हँगर आिण फ्लाईट डेक याची
ं तुलनात्मक जागा :

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

हेिलकॉप्टर जागेवरून उड्डाण करू शकतं. पण िवमान असेल तर त्याच्या उड्डाणासाठी गलोलीतून दगड मारण्यासारखी
िकर्या घडवून आणली जाते आिण अवघ्या शंभर-सव्वाशे मीटर अंतरातच िवमान हवेत झेपावतं. हे सगळं घडतं ते फ्लाईट
डेकवर :

लाबवर

मध्यभागी जो काळा चौकोन िदसतो आहे ितथे हँगरवरून िवमान आणून ठे वलं जातं; उजवीकडे वळू न मागे
नेलं जातं, एका मजबूत के बलमधे अडकवलं जातं आिण िकं िचत उचललेल्या ितरप्या फ्लाईट डेकवरून गलोलीतून दगड
िभरकवल्यापर्माणे आकाशात झेपावतं.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

फ्लाईट डेकवर उभं राहून समुदर्ाकडे बघताना जे वाटलं ते अवणर्नीय होतं. नेहमीच्या गेट-वेच्या समुदर्ापेक्षा हा समुदर्
काही वेगळाच भासला. गेटवेचा समुदर् आपल्याबरोबर हसतो, िखदळतो, िपकिनकची मजा घेतो... हा समुदर् धीरगंभीर
होता, सागरी सीमाबद्दलच्या

गहन िवचारात बुडलेला होता. लाबवर

आय.एन.एस.िवराट नागरून

ठे वलेली होती.
(फ्लाईट डेकवरून समुदर्ाच्या िदशेचे फोटो काढायलाही परवानगी नव्हती. एकदोघानी
ं तरीही ते काढल्यावर एक
नौदलाचा कमर्चारी तातडीने ितथे आला आिण त्याना
ं ते फोटो िडलीट करायला लावले. मनात आलं - के वढा हा
िवरोधाभास... गूगल-अथर्, िवकीमॅिपया इ.च्या साहाय्यानं हा सगळा भाग अगदी व्यविस्थत न्याहाळता येतो. िवकर्ात,

िवराट आिण इतरही नौका, पाणबुड्या याचा
ं ठाविठकाणा अगदी सहज लागतो. मग आमच्यासारख्या पयर्टकानी

काढलेल्या काही फोटोंमुळे असा काय फरक पडणार होता? का मंुबईवरच्या दहशतवादी हल्ल्यानंतरचं हे उशीरानं
सुचलेलं शहाणपण म्हणायचं? मग हेच शहाणपण १९९३ सालच्या मंुबई बॉम्बस्फोटानं
ं तरच का नाही सुचलं?... पण
हे सगळं मनातल्या मनातच! ितथल्या त्या कमर्चार्‍याशी यावरून हुज्जत घालण्यात काहीच अथर् नव्हता. तो तर
हुकु माचा ताबेदार होता. ज्याच्याशी

हुज्जत घालून कदािचत, कदािचत थोडा फरक पडण्याची शक्यता आहे त्याच्यापयर्ं


आपल्यासारखे सामान्य नागिरक पोहोचूच शकत नाहीत!)
फ्लाईट डेकवर िफरून होईपयर्ंत साडेतीन वाजून गेले होते. ितथून उतरून खाली इं िजन रूम पहायला गेलो. ितथे वाफे वर
चालणार्‍या इं िजनचा वापर के ला जातो. समुदर्ाचं खारं पाणी गोडं के लं जातं आिण त्याच्या वाफे वर टबाईन्स
र्
चालवली
जातात. इं िजनरूममधली एक‌एक उपकरणं, यंतर्ं सगळं च अवाढव्य, अवाक् ‌ करणारं होतं. समुदर्ाच्या पाण्याचा असाही
वापर करता येतो हे कळल्यावर माझ्या मुलानं ‘मग मंुबईत पाणीकपात करण्यापेक्षा आपल्याला अशा पर्कारे जास्तीचं
पाणी का अवेलेबल करून देत नाहीत हे महापिलकावाले?’ असा एक अनपेिक्षत पर्श्न िवचारला! त्यावरून, त्याला भूक
लागली आहे हे माझ्या लक्षात आलं. पुढच्या पाच िमिनटात
ं िवकर्ातचा

कॅ फे टेरीया शोधून काढला. जे खायला िमळालं
त्यावर तुटून पडलो आिण दुपारी सव्वाचार वाजता बोटीतून बाहेर पडलो.
सकाळी नऊपासूनच्या पायिपटीमुळे पायाचे
ं तुकडे पडायला आले होते आिण गेले दोन तास आपल्याला त्याचं भानही
नव्हतं हे बाहेर पडल्यावर जाणवलं!!
बाहेर सकाळ‌इतकीच माणसाची
ं गदीर् होती.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

यापुढे हे लोक कधी आत जाणार आिण अंधार पडायच्या आत त्याचं
ं सगळीकडे िफरून होणार का असं वाटलं.
बर्‍याच िदवसानी
ं एक रिववार खर्‍या अथानं
र् साथर्की लागला.
दरवषीर् नोव्हेंबर मिहन्याच्या शेवटच्या आठवड्यात नौदल सप्ताहाच्या िनिमत्तानं िवकर्ात
ं सामान्य जनतेसाठी खुली
असते. जोपयर्ंत चालणं झेपतंय, गुडघेदख
ु ी िकं वा कं बरदुखी तर्ास द्यायला सुरूवात करत नाहीय तोपयर्ंत पर्त्येकानं
िवकर्ातला

भेट िदलीच पािहजे, त्या युध्दनौके चं, नौदलाचं असामान्यत्त्व समजून घ्यायलाच पािहजे. त्यासाठी ५-७
तासाची
ं तंगडतोड सहन के लीच पािहजे.
एक सवर्सामान्य भारतीय नागिरक म्हणून आपण इतकं नक्कीच करू शकतो!

पर्
पर्ीीित

http://maaza-indradhanushya.blogspot.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

ग्ल
ग्लोोबल पग
ॅ ो डा
आज मी तुम्हाला मंुबई जवळ गोराई खाडीतील एसेल वडर् च्या अगिद शेजारी िनमाण
र् होत असलेल्या एका िवशाल
पॅगोडाच्या कामावर घेऊन जात आहे. मागे माझ्या एका मैितर्णीने मला ह्या कामाची मािहती िदली होती. इथे आचायर्
सत्यनारायण गोयंका ह्याचे
ं द्वारा िशकिवल्या जाणाऱ्या िवपश्यने साठी िवशाल ध्यान कक्षेचे िनमाण
र् होत आहे. इथे
यायला दोन मागर् आहेत. भायंदर वरून गोराई बीच, एसेल वडर् च्या मागाने
र् रस्त्याने येता येते, या मागावर
र् अनेक
ठीकाणी िमठागरे आहेत व त्याचे पाढरे
ं स्वच्छ डोंगर जातायेताना
ं पहाताना खूप संुदर िदसतात. दुसरा मागर् कािदवली


बोरीवली मागावरील
र्
गोराई खाडीतून फे री बोटीतून थेट पॅगोडा – एसेल वडर् ला पोचता येते. मी मातर् मला जवळच्या
दुसऱ्या फे रीच्या मागाने
र् जाणेच पसंद के ले.
गेल्या एक तपाहूनही अिधक काळ हे िनमाण
र् कायर् चालू आहे. हे काम पूणर् पणे भक्तानी
ं िदलेल्या दानातून चालू आहे. त्या
कामाची छायािचतर्े व चलत िचतर्े मी दाखवणार आहेच पण स्थूल मानाने कल्पना यावी म्हणून काही आंकडे वारी देतोय.
ह्याची एकू ण उं ची आहे २९४ फू ट. तळाशी ह्याची रचना अष्ट्कोनी असून पर्त्येक बाजू १२० फू ट आहे. आतला गाभारा
वतर्ूळाकृ ती असून व्यास २७९ फू ट आहे.तर आतील गाभाऱ्याची उं ची आहे ८६ फू ट. अष्ट्कोनाचे समोरा समोरील कोनाचे

अंतर ३३७ फू ट तर बाजंूचे अंतर ३११ फू ट आहे.
आता हे छायािचतर्े पहा.

१) हे फे री बोटीतून िदसणारे पॅगोडाचे पर्थम दशर्न !

२) इथून तुमची पर्त्येक ठीकाणी तपासणी सुरू होते
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

३) थोडेसे बागेतून िहंडत गेल्यावर काही पायऱ्या चढू न वर आले की पर्दिक्षणा मागाने
र् आपण पॅगोडाचे समोर येऊन
पोहोचतो. ह्या आहेत मुख्य पायऱ्या. थोड्या पायऱ्या चढू न उजवीकडे गेले की कायालय,
र्
व िचतर् कक्षा आहे. ती आवजर्ून
पहायला हवीच. येथे अितशय संुदर पेंटींग्स संपूणर् बुध्दाचे चरीतर् उलगडू न दाखवतात. ही सवर् िचतर्े सुपर्िसध्द िचतर्कार
शर्ीयुत वासूदव
े कामतानी
ं काढलेली आहेत.

४) हा गाभाऱ्यात िशरण्याचा मागर्.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

५) ही दशर्नी लाकडी दरवाज्या वरील कोरीव काम.

६) ह्या छायािचतर्ात गाभाऱ्याचा अगिद थोडा भाग आहे, जेव्हढा माझ्या कॅ मेरा पकडू शकला !

७) बाहेरील भागाच्या िभंतींवर अशी सुवचने आहेत.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

८) एक नमुन्याचा स्तंब, असे सगळे च अजून व्हायचे आहेत.

९) हे मी ितथेच बसून काढलेले लॅंडस्के प…कसं वाटतंय?

सरु े श पठ
े े

http://sureshpethe.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

गट
ुटगु
गटु ीत रह
रहाा खप
ू जग
जगाा !
िवश्वास

नाही

ना

बसत! परं तु

हा

सल्ला

आहे

फक्त

सत्तरीच्या

उं बरठ्यावर

असलेल्या

विरष्ठ

नागिरकासाठी.

दुदव
ैर् ाने, बाकीच्या वयोगटासाठी

मातर्, वजन कमी ठे वा हाच सल्ला डॉक्टर तुम्हाला देतील. कोणालाही
असे वाटणे स्वाभािवकच आहे नाही का? की सत्तरीच्या उं बरठ्यावर असलेल्या लोकाच्यात

असे काय िवशेष आहे की
त्यानी
ं मातर् थोडेसे लठ्ठ रािहलेलेच चागले

आहे. ऑस्टर्ेिलया मधे झालेल्या एका संशोधनामधून हे अनुमान काढले गेले
आहे.

युिनव्हिसर्टी ऑफ वेस्टनर् ऑस्टर्ेिलयामधल्या संशोधक डॉक्टरानी
ं नुकताच एक अभ्यास पूणर् के ला.या अभ्यासाचा िवषय
असा होता की विरष्ठ नागिरकासाठी

असा कोणता बॉडी मास इं डक्
े स (BMI)आदशर् ठरवता येईल ? की जो राखल्यास या
लोकाची
ं आयर्ुमयादा
र् वाढू शके ल. या अभ्यासातर्ंगत, या संशोधक गटाने गेल्या दहा वषात,
र् मृत्युसमयी सत्तर ते पंचाहत्तर
वय असलेले जे विरष्ठ नागिरक कालवश झाले, त्याचा
ं BMI मृत्युसमयी काय होता याचा डेटा संगर्िहत के ला. या िशवाय
या संशोधक गटाने 9200 विरष्ठ नागिरकाची
ं तपासणी करून त्याचा
ं BMI आिण या लोकाना
ं हर्दयिवकार, मधूमेह
िकं वा कॅ न्सरसारखे िवकार आहेत का? याचीही तपासणी के ली. या संशोधनातून या डॉक्टसर्नी खालील अनुमाने काढली.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

सत्तरीच्या आसपास असलेले जे नागिरक, थोडेसे लठ्ठच आहेत त्याची
ं आयर्ुमयादा
र् सवात
र् जास्त असण्याची शक्यता
आहे. ज्या लोकाचा
ं BMI नॉमर्ल रें जमधे आहे, जे लोक लठ्ठंभारती (Obese)आहेत िकं वा ज्याचा
ं BMI नॉमर्लपेक्षा कमी
आहे अशा सवर् लोकाची
ं आयर्ुमयादा,
र् थोड्या लठ्ठ लोकाच्या

मानाने, कमी असण्याची शक्यता आहे. या थोड्याशा लठ्ठ
लोकाना,
ं हर्दयिवकार, मधुमेह िकं वा श्वसन िवकार होण्याची शक्यता बरीच कमी आहे.

अथातच
र्
जे लोक लठ्ठंभारती आहेत त्याना
ं मृत्युचा धोका सवात
र् आिधक असतो. त्याच्या खालोखाल नॉमर्लपेक्षा
कमी BMI असलेल्या लोकानाही

हा धोका जास्त संभवतो. या िशवाय महत्वाची गोष्ट अशी की बैठे काम करणार्‍या
लोकाना,
ं मग वजन काहीही असो, हा धोका सवात
र् जास्त संभवतो. अशा लोकाना,
ं िवशेषत: िस्तर्याना,
ं हा
धोका 25% तरी अिधक असतो. या संशोधन गटाचे पर्मुख Lead researcher, Professor Leon Flicker याच्या

मतापर्माणे जे लोक िनरोगी अवस्थेत सत्तरीच्या उं बरठ्यावर पोचतात, अशा लोकाच्या

शरीरावर असलेल्या
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
चरबीचे, धोके आिण फायदे याचे
ं गिणत थोडे िनराळे च असते. त्यामुळे या वयोगटाला आदशर् BMI कोणता याचे असलेले
सध्याचे मानक बदलण्याची गरज आहे.
कें िम्बर्ज िवद्यापीठाचे Professor Kay-Tee Khaw हे सुद्धा याच मताचे आहेत की या वयोगटात कु पोषण ही मोठी
समस्या असल्याने ज्या लोकाच्या

पोटाचा घेर थोडा मोठा असतो असे लोक जास्त आरोग्यमय जीवन जगतात. सत्तरीमधे
जास्त वजन का फायदेशीर असते याचा खुलासा करताना ऑस्टर्ेिलयामधल्या वरील संशोधक गटापैकी एका संशोधकाने
सािगतले

की म्हातारपणी चरबीच्या स्वरूपात शरीरावर असलेले पोषक दर्व्याचे
ं साठे , जर त्या व्यक्तीला आजारपण आले
तर खूपच उपयुक्त ठरतात व ती व्यक्ती त्या आजारातून पूणर्पणे बाहेर येण्याची शक्यता बरीच वाढते.
तेंव्हा तुम्हा जर सत्तरीच्या उं बरठ्यावर असलात आिण तुमचे पोट जरा जास्तच मोठे िदसते आहे असे तुम्हाला वाटत
असले तर काळजी करू नका हे वाढलेले पोट तुमच्या बॅन्क बॅलन्स सारखेच महत्वाचे आहे.

चदर्
ंदर्शे
शख
े र
खर

http://chandrashekhara.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

‘फल
‘फलााज’………व
ज’………वााळव
ळवंटं ातील पाण्य
ण्यााचा परुरवठा
वठा.
ओमान मध्ये अत्यंत रुक्ष िदसणारे , एकही झाड अंगावर न बाळगणारे , वातावरणाचे वैिवध्य जपणारे असे डोंगर आहेत.
पूणर् देशात िवस्तीणर् असा सपाट असा भूभाग कमी आहे. पर्त्येक मीटर अंतरा वर नजर न ठरे ल एव्हढ्या अफाट डोंगर
रागा
ं आहेत. देशाचा दिक्षणेकडचा भाग भारतीय भौगोिलक बाबींशी िमळता जुळता आहे. ‘सलाला’ असे नाव आहे. इथे
तुम्ही के रळ िकं वा कोकणात आला आहेत असेच वाटेल. जून ते सप्टेंबर अफाट पाऊस, त्यापुढील काही भूपर्देश वषर्भर
गच्च असे जंगल. िहरवाई, फळाच्या

बागा. नयनरम्य सौदयर् स्थळे आहेत. ‘अल हजर’ अशा नावाच्या डोंगर रागा
ं आहेत.
ह्या भागाला ‘जबल अल अक्तर’ असे म्हणतात.
मस्कत शहरात मातर् िहरवाई ही रस्त्याच्या दुतफार् अितशय उत्तम पणे िनमाण
र् के ली आहे. असा देश हा वाळवंटी म्हणून
तर आहेच पण आज संपूणर् आखाती देशात शेती, पाटबंधारे , व जलिसंचनासाठी अगर्सेर आहे. इथे पाऊस खूप कमी आहे,
वरील नमूद के लेल्या भागात मातर् अपवाद आहे. असे असताना पेटर्ोल करता पर्िसद्ध असून देखील पर्ितकू ल िनसगर् न
मानता कल्पकतेने स्वयंपूणर् झालेल्या ह्या देशाची ही ओळख ही मेहनती व पर्ामािणक पणा यानी
ं समृद्ध आहे.
फलाज’ चा अथर् पाण्याचा झरा िकं वा स्तर्ोत आिण अनेक पर्वाह
म्हणजे अ’ फलाज असे संबोधतात. वाळवंटातील इथल्या
डोंगरामध्ये

लुप्त िकं वा सुप्त असे पाण्याचे झरे आहेत. डोंगरातून
थेट शेतीकरता पाणी हे बाधीव

मागाने
र् आणले जाते. ओमान
मध्ये जवळ जवळ सवर् शेती उत्पादने घेतली जातात. खडकाळ
अशा डोंगर राग
ं ामध्ये

अचानक अशी शेती िदसू लागते.
वरकरणी पाहता कु ठे ही पाण्याचे अिस्तव िदसत नाही. ही
िहरवळ व शेती मन व डोळे शात
ं करते. अशा डोंगरातून
िनघालेल्या पर्वाहाना
ं येथे फलाज( falaj ) असे संबोधतात
आपल्याकडच्या पाटाच्या पाण्याची आठवण हमखास येते. ही
पद्धत इस्लाम धमर् स्थापन होण्याआधी पासूनची आहे. ओमानी
पूवर्जानी
ं पिरिस्थतीचे आव्हान स्वीकारले व कायम स्वरूपी असे
पाण्याचे भूिमंतगर्त व स्तर्ोत शोधून काढले. ितथे दगडी असे
चॅनल बाधले
ं . झरा ज्या िठकाणी िमळाला ितथे संरिक्षत असे
बाधकाम

के ले. इथल्या डोंगरामध्ये

मातीचे पर्माण नाही त्यामुळे
चढण्यास िबकट व िनसरते असे दगड असताना असे बाधीव

काम
करणे दुरापास्त आहे.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
हे बाधीव

पाट थोडे थोडके नसून इथे असे ११००० फलाज
आहेत त्यापैकी ४००० हे कायम पाण्याचा पुरवठा करतात.
‘घैली’ पद्धत म्हणजे हे पर्वाह उघड्या अशा कॅ नल मधून पर्वािहत
के ले जातात ते िपण्यासाठी वापरत नाहीत तर ‘दौडी’ पद्धतीने
बंिदस्त बाधले
ं ले पर्वाह हे शुद्ध असून घरगुती वापराकरता
असतात. देखभाल सरकारकडू न व ओमानी लोकाकडू
ं न अितशय
काळजीपूवर्क के ली जाते.
फलाज िसस्टीम चे नेटवकर् खूपच कल्पक आहे. डोंगरामध्ये

अचानक पाण्याचा पुरवठा वाढतो तेंव्हा हे कॅ नाल्स एकमेकाना
ं पूरक अशा पद्धतीने पाणी वाहून नेतात. अत्यंत जोरदार
असा पाण्याचा पुरवठा झाल्यास शहरी भागात ‘वादी’ म्हणजे ‘नाले’ बाधू
ं न ठे वले आहेत. मोठी कार िकं वा टर्क पाण्याच्या
दबावामुळे िकत्येक िकलोमीटर पयर्ंत ढकलली जावू शकतात एव्हढा जोर पाण्याला असतो.
तळपता सूयर् पण ह्या पाण्याचे मोठ्या पर्माणात बाष्पीभवन करू शकत नाही.
कारण पाणी छोट्या छोट्या अशा दगडी बाधकामात

वरून बंिधस्त नसले तरी
पाण्याचा मोठा असा भाग सलग नसल्याने ही कल्पकता वषानु
र् वषेर् ओमान ला
हिरत पणा देऊन, शेतीत स्वयंपूणर्ता आली. डोंगरामध्ये

लाबलचक

असे बाधकाम

एखाद्या रस्त्या सारखे भासते. ह्या पाण्याला शेतीकरता कु ठे ही मीटर िकं वा पंप
लावलेला नाही.
साधारण पणे वषर्भर पाण्याचा स्तर्ोत चालूच असतो. येथे मस्कत शहरात िडसेंबर
ते माचर् काळात पाऊस पडतो. पाऊस रोज नसतो मिहन्यातून दोनदा पडतो.
त्यावेळी जे उघडे फलाज आहेत ते भरभरून वाहतात. परं तु खरा स्तर्ोत हा
जिमनीखाली दडलेला असतो. ह्या मुळ पर्वाहापाशी म्हणजे ‘मदरवेल’ ची खोली
६५ ते २०० फु ट असते व तेथून ५० ते ६० मीटर लाब
ं मुख्य फलाज बाधू
ं न काढतात. त्यापुढे ते वेगवेगळ्या बाधीव

वाटा
माफर् त िकं वा पाट काढू न पर्वािहत के ले जातात.
पाण्याचा पुरवठा ९ गॅलन/ पर्ती सेकंद असतो.हा पुरवठा िनिश्चत पणे जलिसंचनासाठी व पाटबंधारे साठी मोलाचे कायर्
करतो. घैली ह्या पर्वाहापासून ५५% तर दौडी पासून ४५ % पुरवठा पाण्याचा होतो. त्यातील दौडी हे अितशय खोल
अशा भूस्तारातून शोधून काढलेले पर्वाह आहेत. ह्याचे
ं च पाणी िपण्यासाठी पुरवठा करण्यासाठी ओमानी कं पन्या आहेत.
आम्ही रतीब पर्माणे ह्याचे
ं पाणी िवकत घेतो. १ िलटर पासून ते २० िलटर च्या गॅलन मध्ये िमळते. आिथर्क समीकरणे हा
वेगळा िवषय आहे. पण शुद्ध असे पाणी सहज उपलब्ध आहे.
सलग असा सपाट भूपर्देश खूप कमी आहे. असे असताना दहा
िकलोमीटर अंतरावर असलेल्या दुसऱ्या शेतीकरता िकं वा
बागेसाठी हे लोक पर्ामािणकपणे आपल्या शेतीत येणाऱ्या
पर्वाहात दगडाचा अडथळा ठे वून गरजे पुरते पाणी घेऊन पर्वाह
पुढच्या शेतीसाठी वळवतात. आपल्या पिरसरातील फलाज चा
भाग स्वच्छ करण्याची जवाबदारी तेथील लोकाची

असते.
तळातून दगड अितशय कल्पकतेने एकमेकात बाधल्यामु

ळे
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
वाळू त पाणी िझरपत नाही. अत्यंत स्वच्छ असे फलाज शेतीकरता पण आहेत. बाधकामाची

िवशेष अशी अवजारे
नसताना कठीण पिरिस्थतीत हजारो िकलोमीटर लाबीचे

हे फलाज कौतुकास्पद आहेत.
हाच पर्ामािणकपणा त्याच्या

परं परे साठी, देशासाठी हिरत मने दाखवतो. भाजी पाला व शेतीकरता स्वयंपूणर् देश आहे.
देशाची गरज भागवण्या करता कमी पर्माणात उत्पादक गोष्टी बाहेरून स्वीकारल्या जातात.

अन
अनुज
ु ा पडसलग
पडसलगीीकर

http://anukshre.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

सम
समुदर्
ु ी चाच्यांची मगरिमठ
दर्ी
मगरिमठीी !
भारतीय द्वीपकल्पाच्या नैऋत्य िदशेला व कन्याकु मारीपासून अंदाजे 1800 मैल अंतरावर, िहंदी महासागरामधे,
115 द्वीपाचा
ं िमळू न असलेला एक संुदर द्वीपसमुह आहे. हा द्वीपसमुह सेचैल्स(Seychelles) या नावाने ओळखला
जातो. पाचूसारखी िहरवीगार वनशर्ी, पाढर्
ं ‍याशुभर् वाळू चे िकनारे ,िनतळ व पारदशर्क समुदर् व त्या खाली असलेली
कोरलिशल्पे व समुदर्ाच्या काठाविजकच असलेले काळ्याशार रं गाचे गर्ॅनाईट दग़डाचे उभे कडे यामुळे सेचैल्स बेटे
एखाद्या िचतर्ासारखी संुदर िदसतात.साहिजकच सेचैल्सला जाण्यासाठी शर्ीमंत पयर्टकाची
ं व मधुचंदर्ाला येणार्‍या
जोडप्याची
ं पर्थम पसंती असते. या पयर्टकाच्या

सोईसाठी या द्वीपसमुहावर अनेक पंचतारािकत

हॉटेल्स पसरलेली
आहेत.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

पयर्टन हा जरी सेचैल्सचा पर्थम कर्माकाचा

उद्योग असला तरी या िशवाय या भागातील समुदर्ात ट्यूना मासे भरपूर
पर्माणात िमळत असल्याने, मासेमारीच्या मोठ्या बोटीही सेचैल्सच्या आसपास मासेमारी करत असतात. या
माशाच्यावर

पर्िकर्या करण्याचे मोठे उद्योग सेचैल्समधे आहेत. दुदव
ैर् ाने हे सगळे उत्तम असले तरी सेचैल्स द्वीप समुह हा
देश मातर् सध्या एका मोठ्या संकटाच्या छायेखालून जातो आहे. हा संुदर देश सध्या अत्यंत बदनाम होत चालला
आहे. या देशाचे शासन ही बदनामी झटकू न टाकण्यास पर्यत्नशील आिण अितशय उत्सुक जरी असली तरी हतबल होऊन
बघण्यािशवाय दुसरे काहीच करणे या शासनाला सध्या तरी शक्य िदसत नाही.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

या बदनामीचे मूळ कारण आहे सेचैल्सच्या वायव्येला 900 मैलावर असलेला पूवर् आिफर्के तला सोमािलया हा
देश. सोमािलया मधे गेले एक दशक तरी कोणतेच शासन नाही. सवर् अंदाधंुदी व गंुडागदीर् याचे
ं च राज्य आहे. हजारोने
बेकार असलेल्या सोमािलयन तरूणानी
ं यावर एक मागर् चार पाच वषापू
र् वीर् शोधून काढला. छोट्या पण अितशय
वेगवान बोटी त्यानी
ं पैदा के ल्या. या बोटीवर 15ते 20 सशस्तर् गंुड बसवून, सोमािलयाच्या उत्तरे ला असलेल्या एडनच्या
आखातामधे ,भर समुदर्ात पर्वास करणार्‍या मालवाहू बोटींच्यावर हल्ला चढवून हे सोमािलयन गंुड त्या बोटी ते
ताब्यात घेऊ लागले. या बोटींवर स्वसंरक्षणाची फारशी साधने नसल्याने हे बोटी पकडण्याचे काम या सोमाली गंुडाना

अगदी सोपे वाटू लागले. या बोटी मग सोमािलयाच्या बंदरात ओढू न आणून ठे वल्या जातात.कोट्यावधी डॉलसर्ची
खंडणी घेतल्यावरच या बोटींची मुक्तता के ली जाते. हा सवर् धंदा एवढा नफा िमळवून देणारा आहे की सोमािलयाच्या
उत्पन्नापैकी हे उत्पन्न अितशय महत्वाचे बनले आहे. या कामात भरपूर पैसे िमळत असल्याने सोमाली तरूण या
गुन्हेगारीकडे आकिषर्त होत आहेत. व ही चाचेिगरी वाढतच चालली आहे.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

एडनच्या आखातातून दरवषीर् 22000 पेक्षा जास्त बोटी ये जा करत असल्याने या समुदर् मागाचे
र् महत्व फार आहे. या
समुदर् मागावरील
र्
वाढत्या चाचेिगरीला आळा बसावा म्हणून भारत, चीन,अमेिरका, युरोिपयन देश वगैरे अनेक राष्टर्ाची

नौदले 2008 सालापासून येथे सतत गस्त घालू लागली आहेत. या भागातून जाणार्‍या व येणार्‍या बोटींना एका
काफल्यातून आता जावे लागते व या नौदलाच्या

युद्धनौका त्याना
ं सुरक्षा देतात. या कारवाईमुळे सोमाली चाच्याची

गुन्हेगारी काही पर्माणात तरी का होईना पण कमी झाली आहे.
एडनच्या आखातात चाचेिगरी करण्यास अडचणी येऊ लागल्याने, सोमािलयन चाच्यानी
ं आपले लक्ष त्या देशाच्या
पिश्चमेकडे असलेल्या िहंदी महासागरातून पर्वास करणार्‍या बोटींच्या कडे कें िदर्त करण्यास सुरवात के ली. सेचैल्सच्या
िकनार्‍याजवळ मासेमारी करणार्‍या मोठ्या मच्छीमार नौका,आिलशान यॉट्स वगैरे सावजे या चाच्याच्या

नजरे त
लगेच भरली. 2008 मधे Le Ponant या फर्ेंच िनशाण फडकवणार्‍या आिलशान बोटीवर या चाच्यानी
ं हल्ला चढवून
ताब्यात घेतली. Paul and Rachel Chandler हे िबर्िटश जोडपे, त्याची
ं स्लूप पर्कारची
बोट, सेचैल्सपासून 150 िकलोमीटर अंतरावर असताना नाहीसे झाले. काही िदवसानी
ं सोमािलयन चाच्यानी
ं ते जोडपे
व बोट आपल्या ताब्यात असल्याची घोषणा के ली.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
चाच्यानी
ं पकडलेली मच्छीमार बोट, खंडणी भरून सोडवून घेतल्यानंतरचा फोटो
सेचैल्स जवळ ट्यूना जातीचे मासे मोठ्या पर्माणात िमळतात. या माशावर्
ं पर्िकर्या करणारे बरे च उद्योग सेचैल्स मधे
आहेत. ट्यूना मासेमारी करणार्‍या बोटींच्यावर चाच्यानी
ं हल्ले सुरू के ल्याने ट्यूनाची मासेमारी 30 टक्यानी
ं तरी
घटली आहे. याचा मोठा पिरणाम सेचैल्सवर झाला आहे. एका मोठ्या आिथर्क संकटातून सेचैल्स हा देश नुकताच डोके
बाहेर काढू लागला असतानाच ही चाचेिगरी सुरू झाली आहे. सेचैल्स मधल्या स्थाियक लोकाना
ं आवश्यक अशा वस्तू
आयातच होतात. आता या चाचेिगरीमुळे कोणतीही िशिपंग कं पनी सेचैल्सला बोटी नेण्यास तयार नसते. पिरिस्थती
सुधारावी म्हणून येथील सरकारने 3 िमिलयन अमेिरकन डॉलसर् सुरक्षा व्यवस्थेसाठी खचर् करावयाचे ठरवले आहे.
या चाचेिगरीला जर पर्भावी पर्ितबंध लवकर करता आला नाही तर या देशाचे भिवतव्य अंधकारमयच आहे असे िदसते.
चदर्
ंदर्शे
शख
े र
खर

http://chandrashekhara.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

अबर
अबराा का डबर
डबराा ! गायब झालल्ेल्या
या (Deleted) फाईल्स जादन
ु े परत
िमळव
िमळवाा.
आपण Delete के लेल्या पुन्हा कशा Restoreकरायच्या हे तुम्हाला माहीत आहे का ? तुम्ही म्हणाल ह्यात काय निवन
सोपे Desktop वरीलRecycle Bin मध्ये जाऊन , Delete के लेल्या फाईल्सपैकी जी फाईल हवी आहे त्या फाईलवर
के लेल्या Right िक्लक करायचे आिण restore हा पयाय
र् िनवडायचा की झाले आमची Delete के लेली फाईल आम्हाला
परत िमळे ल...बरोबर ना मंडळी !!!
तुमचे म्हणणे अगदी बरोबर आहे. पण समजा तुम्ही ती फाईल Recycle Bin मधून सुद्धा Delete के ली असेल िकं वा
मुळ फाईल Shift + Delete बटण दाबून कायमची Delete के ली असेल तर ती फाईल कशीRecover कराल ??? करा
करा िवचार करा...!!! सापडलं का उत्तर ? राहू द्या मला याचं उत्तर सापडलं आहे. म्हणजेच एक भन्नाट सोफ्टवेअर हाती
लागलं आहे ....
या सोफ्टवेअर द्वारे तुम्ही फक्त काप्यु
ँ टरच नव्हे तर मोबाईल, आय पॉड िकं वा डीजीकॅ म मधून कायम स्वरुपीDelete
झालेल्या काही फाईल्स Recover करु शकता. िवश्वास नाही बसत ना ! पण ही खरी गोष्ट आहे.
या अद्भूत चकटफू सोफ्टवेअरचे नाव आहे Recuva. आपल्या माहीती साठी मी या सोफ्टवेअरची Installatin पर्िकर्या
कर्मा कर्माने दाखवणार आहे.

• Recuva ची पर्गत आवृत्ती (Latest Version) डाऊनलोड करण्यासाठी येथे िक्लक करा.
हे सोफ्टवेअर डाऊनलोड के ल्यावर तुम्हाला rcsetup135 ही फाईल डाऊनलोड स्थळी िदसेल. त्यावर डबल िक्लक
करा.

Installation ची पर्िकर्या सुरु होईल. ती अनुकर्मे खालील पर्माणे असेल.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

तुम्ही Finish या बटणावर िक्लक के ल्यावर Recuva सोफ्टवेअर काप्यु
ँ टरवर install होईल आिण आपोआपच सुरु
होईल.सवर्पर्थम तुम्हाला खालीलपर्माणे एक िवंडो िदसेल.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

तुम्हाला हवे असल्यास फक्त िविशष्ट पर्कारच्या फाईल्सच िनवडू न काढण्याची सोय या सोफ्टवेअर मध्ये आहे आिण
खरच सागतो

मंडळी िहच पद्धत योग्य आहे कारण तुम्हाला हव्या असलेल्या ठरािवक फाईल्स उदा. Documanet
फाईल्स म्हणजे Word, Excel, Powerpoin, PDF, Html, इत्यािद िकं वा Image फाईल .Jpg, .gif, .tif इत्यािद
तसेच Music िकं वा Video फाईल्स शोधून काढता येतात. मला सगळ्या पर्कारच्या कायम Delete झालेल्या फाईल्स
बघायच्या आहेत म्हणून मी Other हा पयाय
र् िनवडू न Next या बटणावर िक्लक के ले.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
यानंतर तुमच्या मुळ फाईल्स (कायमस्वरुपी Delete झालेल्या फाईल्स) ज्या िठकािण (म्हणजेच File Locatoin)
होत्या त्या िठकाणाचा पयाय
र् िनवडण्यासाठी आणखी िवंडो समोर िदसेल. त्यातून योग्य तो पयाय
र् िनवडा आिण जर
तुम्हाला काहीच माहीती नसेल त्या फाईलच्या िठकाणाबद्दल तर मग मी िनवडलेल्या पयायापर्माणे
र्
I'm Not sure हा
पयाय
र् िनवडा आिण Next हे बटणावर िनवडा.

यानंतर समोर आलेल्या पुढील िवंडोतून सखोल शोध (Deep Scanning ) हा पयाय
र् िनवडा आिण Start या बटणावर
िक्लक करा.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Start या बटणावर िक्लक के ल्यावर तुमच्या काप्यु
ँ टर महाशयाची
ं शोध मोहीम (scanning) सुरु होईल. तुमच्या
कॉम्प्युटर चे Configuration आिण Deep scanning चा पयाय
र् िनवडण्या बाबतचा िनणर्य या दोन गोष्टींवर एकू णच
scanning चा वेळ ठरे ल. तसेच तुम्ही Scaning साठी कु ठले डर्ाईव्हस िनवडले आहे यावर देखीलScanning चा एकू ण
वेळ ठरे ल.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
हे scanning झाल्यावर तुम्हाला भरपूर फाईल्स िदसतील ज्यासमोर लाल, िहरचे आिण िपवळे गोळे असतील. त्यातील
ज्या फाईल्ससमोर ला गोळे आहेत त्या फाईल्स संपूणर्पणे Irrecoverable आहेत म्हणजे त्या परत िमळू शकणार
नाहीत. िपवळ्या रं गाचे गोळे दशर्वणार्‍या फाईल्स बर्‍यापै◌़इ recover होतील पण नक्की िकतपत िदसतील हे ती फाईल
िकतपत recover झाल्या आहेत यावर िनधािरत
र्
असेल आिण िहरव्या गोळ्यानी
ं दशर्वलेल्या फाईल्स १०० % recover
होण्याजोग्या असतात. तुम्हाला हव्या असलेल्या recovered फाईल्स शोधणे अिधक सोपे जावे यासाठी switch to
advnaced mode या बटणावर िक्लक करा

switch to advnaced mode या बटणावर िक्लक के ल्यावर तुम्हाला आणखी Advanced Mode ची िवंडो िदसेल.
ज्या द्वारे तुम्हाला हव्या Documents, pictures, Music, Videos, Compressed, Emails पर्कारच्या फाईल्स
िनवडू न Customize search करता येईल.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

तुम्हाला हव्या असलेल्या फाईल्सच्या समोर असलेल्या चौकोनात िक्लक करा (म्हणजे ितकडे िटकमाकर् िदसेल तुम्हाला)
आिण खाली उजव्या हाताला िदलेल्या Recover या बटणावर िक्लक करा.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Recover बटणावर िक्लक के ल्यावर तुम्हाला हव्या असलेल्या फाईल्स कु ठे ठे वायच्या यासाठी तुम्हाला पयाय
र्
िवचाराला जाईल, त्यातून तुम्हाला हव असलेला पयाय
र् तुम्ही िनवडा आिण Ok या बटणावर िक्लक करा.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

तुम्हाला हव्या असलेल्या हाडर् िडस्कमधून Delete झालेल्या फाईल तुम्हाला परत िमळतील. हे सोफ्टवेअरDelete
झालेल्या सवर् फाईल्स Recover करण्याचा पर्यत्न करते पण जर ती फाईलच Corrupt / Damagae झाली असेल तर
माग काही होऊ शकत नाही. पण तरीही ज्या फाइल्स recover होणे शक्य आहे त्या तरी आपणrecover करू शकतो िक
नाही...!

पर्थम
पर्थमेश
े िशरस
िशरसााट

http://www.netbhet.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

Rule of 72
" माझ्य
झ्यााकड
कडेे एक चांगल
गलीी इं न्न्वे
वस्स्टमें
े टमटें स्क
स्कीीम आह
आहे.े म्हणज
म्हणजेे बघ
बघाा, तम्ुम्ही
ही १०००० रुपय
रुपयेे गत
ुंतवा
वायच
यचेे आिण के वळ दोन वषात
र्
तम
ुमचे
च े पस
ै े दप्प्प्ट
ु प्ट होणार. तच
े पस
ै े पन्ुन्हा
ह ा गत
ुंतवले
वलत
े तर आणख
आणखीी दोन वषात
र्ं तह
े ी दप्प्पट
ु पट होतील."

िमतर्हो, असे िबचकु नका. मी काही तुम्हाला कोणती
इन्व्हेस्टमेंट स्कीम िवकणार नाही. तुमच्या इतकाच मला
देिखल या "स्कीम"वाल्याचा

तर्ास होतो. पण अशा
दामदुपटीच्या स्कीम्स सागणारा

कोणीतरी कधीतरी
आपल्या पर्त्येकाला भेटलेला असतोच. मी फक्त तुम्हाला
एक युक्ती सागणार

आहे िजचा वापर करुन खरे च तुमचे
पैसे दुप्प्ट होणार का (?) आिण कधी ? याचा अंदाज
तुम्ही स्वतःच लावु शकता.
या युक्तीचे नाव आहे Rule of 72. बँकींग िकं वा
फायनान्स क्षेतर्ामध्ये काम करणार्‍या बर्‍याच जणाना

Rule of 72 मािहत असेलंच.

Rule of 72 हा तुम्ही गंुतिवलेली रक्कम साधारण िकती
वषातं
र् दुप्पट होईल हे ठरिवण्यासाठीचा सोपा उपाय आहे. गंुतवीलेल्या रकमेवर िमळणार्‍या वाषीर्क व्याजदराने ७२
या संख्येला भागल्यास िमळणारे उत्तर म्हणजे मुळ रक्कम दुप्पट होण्यासाठी लागणारा कालावधी (वषेर्).
उदाहरणाथर् जर १०००० रुपये १०% वािषर्क व्याजदराने गंुतिवले तर ते दुप्पट होण्यास ७२/१० = ७.२ वषेर्
लागतील.
Rule of 72 हा एक ढोबळ िनयम आहे. हा िनयम वापरुन अगदी अचुक उत्तर िमळत नाही मातर् बर्‍यापैकी बरोबर
उत्तर िमळते. मुख्य म्हणजे ६% ते २०% या व्याजदरासाठी

हा िनयम खरोखरच्या उत्तराच्या अगदी जवळचे उत्तर
देतो. (व्याजदराचा
ं पल्ला साधारण इतकाच असतो.)
परताव्याचा

Rule of 72 वापरुन िमळणारे

अचुक

दोघामधील

व्याजदर

उत्तर

उत्तर

फरक

2%

36.0

35

1.0

3%

24.0

23.45

0.6

5%

14.4

14.21

0.2

7%

10.3

10.24

0.0

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
9%

8.0

8.04

0.0

12%

6.0

6.12

0.1

25%

2.9

3.11

0.2

50%

1.4

1.71

0.3

72%

1.0

1.28

0.3

100%

0.7

1

0.3

Rule of 72 चे आणख
आणखीी काही उपय
उपयोोग आणखी एक रं जक गोष्ट म्हणजे जर चलनवाढीचा दर (Inflation Rate) मािहत असेल तर हाचRule of 72 वापरुन
आपण रुपयाची
ं भिवष्यातील िकं मत (Future value of money) ठरवु शकतो. उदाहरणाथर् जर चलनवाढीचा दर
(Inflation Rate) ३% इतका असेल तर २४ वषानी
र्ं (७२/३ = २४) आजच्या रुपयाची
ं िकं मत अधीर् झालेली असेल.
आणखी एक उदाहरण देतो. जर लोकसंख्यावाढीचा दर पर्तीवषीर् २% इतका असेल तर ३६ वषानी
र्ं लोकसंख्या दुप्पट
होईल. पण हाच दर जर ३% असला तर लोकसंख्या दुप्पट होण्यास फक्त २४ वषेर् लागतील. यावरुन तुम्हाला अंदाज
येईल की सरकारतफेर् करण्यात येणार्‍या िविवध गणना आिण साख्यीकींचा

भिवष्यातील तरतुदींवर िकती परीणाम
होउ शकतो. लोकसंख्यावाढीचा दर ठरवण्यात झालेली थोडीशी चुक भिवष्यातील सवर् योजनाना
ं फोल ठरवु शकते.
िमतर्ानो
ं यापुढे कोणी जर तुम्हाला दामदुपटीची स्कीम सागु
ं लागला तर पिहल्यादा
ं त्यास परताव्याचा वाषीर्क व्याजदर
िकती असेल ते िवचारा (तसे िलहुन घ्या), मग रक्कम दुप्पट होण्यास कीती कालावधी लागेल ते स्वतःच ठरवा आिण
मगच आपले मेहनतीने कमावलेले पैसे गंुतिवण्याचा िनणर्य घ्या.

सिलल चौधर
धरीी

http://www.netbhet.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

अन
अनोोळख
ळखीी पाहुण
हुणेे
हल्ली आमच्या घरी काही अनोळखी पाहुण्यानी
ं तळ ठोकला आहे. लवकरच त्याच्या

बाळाचा जन्म होणार आहे. आम्ही
आतुरतेने त्याच्या

बाळाची वाट पाहत आहोत. सौ. व मुलीला तर त्या येणाऱ्या बाळासाठी काय करू आिण काय नको असे
झाले आहे.
अहो काय झाले की आमच्या बेडरूमच्या िखडकी मध्ये आम्ही झाडाच्या कंु ड्या ठे वल्या आहे. मागील बऱ्याच काळापासून
त्या कंु ड्याकडे लक्ष देता न आल्याने त्यातील जवळ जवळ सवर्च झाडे सुकली आहेत. त्यामुळे कंु ड्या कोरड्या झाल्या
आहे. मागील काही िदवसापासू

न कबुतराची एक जोडी येऊन त्या कंु ड्यावर
ं बसत होती. साधारण आठ -नऊ िदवसानी

एका कंु डीमध्ये एक अंड िदसून आल. मुलगी तर उड्या मारायला लागली.
दुसयार् िदवशी आणखी एक अंड िदसलं. मग काय आमच्या घरात रोजचा तो
चचेर्चा िवषय होऊन बसला. १-२ िदवसापासू

न ती कबुतरीन िदवसभर त्या
अंड्यावर
ं येऊन बसते. उबवत असेल कदािचत. िदवसा मुलगी त्या खोलीत
आवाज सुद्धा करू देत नाही. आम्हाला गुपचूप काम करावे लागते.
सौ. ला तर खूप आनद झाला आहे.कारण आम्ही सकाळी घरून गेल्यावर ितला
घरात एकटेच राहावे लागते. ितला त्या िपल्लाची
ं सोबत होईल असे वाटते. ती
म्हणते मी त्या िपल्लाना
ं घरात पाळणारम साभाळ

करणार. बघू आता कधी
जन्म घेतात ती िपल्लं. येथे त्या अंड्याचा
ं फोटो देत आहे.
आमच्या कु टंुबात एक उप कु टंुब येऊ
घातलं आहे असे मला जाणवू लागले
आहे. चला तर मग वाट पाहू या त्या
अनोळखी पाहुण्याची.

शुशुSSSS आवाज करू नका…….
आमच्या घरात आलेली ती पाहुणे मंडळी आता आमच्या घराचा एक िहस्सा
होऊ घातली आहेत. रोज एक तरी कबुतर त्या अंड्यावर
ं बसलेले िदसते. हळू
हळू त्याना
ं आमची सवय होत चालली आहे. आता आमच्या आवाजाने ती उडू न
जात नाहीत. त्यानी
ं मला फोटो सुद्धा काढू िदली यावरून हे िसद्ध होते. आज
सकाळीच त्याची
ं फोटो काढली आहेत.

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
आज घरी आल्यावर सौ.ने सािगतले

िक त्या अंड्यावर
ं फक्त कबुतरीन एकटीच बसत
नाही. आजच मुलीने अभ्यास करताना
ं पािहले की एक कबुतरीन अंड्यावर
ं बसलेली
होती . अचानक कबुतर तेथे आले. मग दोघामध्ये

काहीतरी गुटूर गुटूर झाले आिण
कबुतरीन उडू न गेली व कबुतर त्या अंड्यावर
ं बसले. म्हणजे ती दोघे िह अंड्यावर
ं आळी
पाळीने बसतात. झाले सौ.ला बोलायला िवषय िमळाला.” बघा ती पक्षी िबचारी
माणसा पेक्षा हुशार असतात. त्या कबुतराने येऊन ितला सािगतले

की “तू आता जा
िफरून ये. काही तरी खाऊन ये. पाणी िपऊन
ये. तो पयर्ंत मी बसतो. बघा िकती मदत
िखडकीतून काढलेले िचतर्

करतात ते बायकोची. आिण माणूस िबचायार्
बायकोची अिजबात काळजी करीत नाही.”

काय बोलणार मुग िगळू न गप्पा बसून रािहलो. मुकाट्याने एकू ण घेतले. मग
मीच िवषय पिरवतर्न करायचे ठरिवले. ” अग, िबचाऱ्या कबुतिरणीला
आपल्या अंड्याना
ं सोडू न लाब
ं जेवण करायला जावे लागले हे बरोबर नाही. तू
जर तेथेच त्याना
ं खायची सोय के ली असती तर ितला जावे लागले नसते व त्या
कबुतराला ितचे काम करावे लागले नसते.” मी हळू च ” आिण मला तुझे दोन
शब्द एकू ण घ्यावे लागले नसते.” मी मनातल्या मनात पुटपुटलो होतो.
सौ.” मी आता त्याच्या

साठी खाण्या व िपण्याची व्यवस्था करून देते.”
मी,” अग, तादु
ं ळाचे दाने टाकू न ठे व एका वाटीत.”
सौ.” नाही हो तादू
ं ळ नको.”
मी, “का?”
सौ,” अहो तादु
ं ळाला आपण बोिरक पावडर लावलेली आहे. त्या कबुतराचे
ं पोट खराब होईल.”
मुलगी,” मग आई तू ते तादू
ं ळ धुवून टाक आिण दे त्याना
ं खायला.”
अशी ही अनाहूत पाहुणे मंडळी आमच्या घराचा एक अंग झालेली आहेत.

रिव
रिवंदर्
ं कोष्ट
ष्टीी

http://mazyamana.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

बाबाची ही कह
कहााणी..............
सकाळी सकाळी कु ठू नतरी गाणं कानावर पडलं, ’तुझमे रब िदखता है…….यारा मै क्या करूँ!!!!!!’ ……………मला हे
गाणं आवडतं याचं कारण मला नेहम
े ी वाटतं की या गाण्यातले बोल माझ्या जोडीदाराला लागू होतात!!!!!!! माझ्यातल्या
शहाण्या मी ला माझ्यातल्या वेडू मी सिहत त्याने अगदी आनंदाने जपलेय आजवर…………..भरल्या तृप्त संसारातही
माझे वेगळे पण सहजतेने जपण्याईतके स्वातंत्र्य मला आहे……कु ठल्याही नव्या गोष्टीत रिसकतेने माझ्या पाठीशी तो उभा
असतो…………….आता म्हणाल आज असे अचानक असे पतीपुराण का सुरू झालेय…………त्याला कारण म्हणजे मला
काल आलेला फोन……….
आम्ही रोह्याला असताना माझ्या नवऱ्याच्या कं पनीत असलेल्या एका मल्याळी फॅ बर्ीके टरनी मला फोन के ला
होता…….भरल्या आवाजाने आिण गळ्याने बोलत होता तो………साहिजकच काळजीने मी त्याला िवचारले, “क्या बात
है भय्या कोई पर्ॉब्लेम है क्या ???”
कािह िदवसापु
ं वीर् त्याचा व्यवसाय अचानक बंद होउन त्याचे कु टंूब आिण तो अगदी एकटे पडलेत असे मला नवरा
बोललाही होता. आपण काही मदत करावी असेही बोलला होता…..त्यानुसार त्याने ती के लेलीही
होती…………….इथवर मला कल्पना होती पण आज हा मनुष्य काय बोलतोय हे ऐकण्याची मातर् उत्सुकता होती पण
त्याच्या स्वरामूळे मातर् पुन्हा काळजी मनात दाटत होती…………….
तो सागत
ं होता………..भाभी मुिसबत के वक्त कोइ साथ नही देता, अपने अपने कहने वाले सब छोड गये थे!!!!!! अिमतने
िबना िकसी शतर् के मेरी मदद की!!!! मैने िफरसे अपना िबजीनेस शुरू िकया है…….िपछले दो साल िखर्समस नही मनाया
था!!!! ईसबार धुमधाम से मनाया………तो मेरी बेटी ने पुछा के डॅडी Jesus ने पैसे भेजे क्या आपको??????? भाभी
मैने उसे कहाँ के हाँ मेरे Jesus ने ही भेजे है पैसे!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
पुढेही तो बोलत रािहला आिण त्याच्याबरोबरच माझेही डोळे पाझरत होते……………..अिभमानाने, आनंदाने मलािह
बोलवेना पुढे!!!!!!!!!!!!
ही घटना खरं तर या वषाच्या
र्
सुरूवातीची……आत्तापयर्ंतची पोस्ट कधीचीच टाईप के लेली होती पण टाकली नव्हती
कारण या पोस्टमधल्या ’नायकाला’ ते आवडले नसते………….फक्त स्वत:साठी म्हणून ती टाईप करून ठे वलेली होती……
काल मातर् मी िकचनमधे काम करत असताना दोन्ही मुलाचा
ं संवाद ऐकला…………….माझी लेक बाबाबद्दल कािहतरी
रागावून बोलली होती, आिण ितला मुलगा समजावून सागत
ं होता……………’माऊ असं काही बोलायचं नाही आपल्या
बाबाला……………हे बघ बाहेर िकती उन आहे आत्ता पण तो गेलाय ना ऑिफसला……………..रोज िकती दमतो
तो आपल्यासाठी, पण खेळतोच ना घरी आल्यावर आपल्याशी!!!!!!!!!!!!! िकती पर्ेम करतो तो आपल्यावर……काल
आपण मॉलमधे गेलो होतो , आपण ितघानी
ं कािहकाही घेतलं की नाही….बाबाने काही घेतलं का स्वत:ला…………..तो
आपल्याला िफरायला नेतो…..करतो की नाही सगळं आपल्यासाठी…………….” ……..बाबाभक्त ईशानमहाराजाचे

पुराण पुढेही सुरू होते आिण बिहणाई ते भिक्तभावाने ऐकत होती……………पुढचे शब्द माझ्या कानात येत नव्हते
ईतके च………
बाबाने िवश्वासाचे खत घातलेलं हे लहानसं रोपटं तो िवश्वास साथर् ठरवू पहात होतं तर!!!!!!!!!!!!!!!!!
माझं मन मागे मागे भुतकाळात िफरत होतं िदवसभर…………….माझ्या माहेरी कोणालाही फारसा पसंत नसलेला
मुलगा ते सगळ्याच्या

गळ्यातला ताईत हा नवऱ्याचा पर्वास डोळ्यासमोर होता सारखा!!!!!!!!!!!! िशक्षण संपल्यावर
Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
िरझल्टच्याही आिध नौकरी करायला लागलेला मुलगा ही त्याची माझी पिहली ओळख……..ही ओळख मग पिरचय,
मैतर्ी हे टप्पे पार करत करत आयूष्याची साथ या पर्वासापयर्ंत आली. मला आवडतात म्हणून पळसाच्या झाडावर चढू न
फु ले काढू न आणणारा, वेगवेगळ्या नकला करून सगळ्याना
ं हसवणारा, कायम स्वत: आनंदी असणारा हा माझा िमतर्
नेहम
े ी ईतरासाठी

जगत असतो हे मला कधीचेच उमगले होते…………….आिण आता मातर् त्याची ही अशी वेगवेगळी
ओळख पुन्हा पुन्हा आवडत होती!!!!!!!!!!!!!!!
’तू ना आपल्या गाडीची जनता गाडी करून ठे वलीयेस, हात दाखवा गाडी थाबवा!!!!’

अशी माझी त्याच्याकडे नेहम
े ी
कु रकू र असायची पण परवा त्याचा िमतर् सागत
ं होता ,की नवऱ्याच्या गाडीमागेच त्याचीही गाडी होती, आिण नवरोजी
एका िठकाणी अचानक थाबले

म्हणून काळजीने तो ही जरा पुढे जाऊन थाबला

हे बघण्यासाठी की याला काही
अडचण आहे का…………………पण म्हणे नवरोजी थाबले

होते एका वृद्ध ओमानी माणसाला गाडीत बसवून
घ्यायला……त्याच्या हातातलं सामान स्वत: गाडीत ठे वून त्याला घेउन मग आमची ’जनता गाडी’ पुढे िनघाली
………………..असे एक ना अनेक पर्संग कधी मला जाणवतात , कधी कोणी कोणी सागत
ं असतात……………..
ही पोस्ट एकीकडे मी टाईप करतेय आिण दुसरीकडे नवरोजी आिण मुलं ’3 Idiots’ नावाचा नवा खेळ
खेळताहेत………….बापाला ’राजू िकं वा फरहान’ हा साईड रोल देउन मुलं ’चतूर आिण राचो’

झालेली
असणार…पर्त्यक्षात आमच्या आयूष्यातला हा ’िहरो’ हे असे साईड रोल अगदी आनंदाने करत असतो…………..त्याला
जेव्हा समजेल मी हे असे काही िलहीतेय तेव्हा ठरलेले वाक्य यायचेय, ” तू गेल्या जन्मी रामदास स्वामीं च्या िशष्यगणात
असावी त्यािशवाय त्याना
ं येव्हढी साथर् लक्षण सुचली नसती

……………………. काय म्हणतात समथर् आत्मस्तूती

करणारा एक मुखर् असतो !!!!!!!!!!! “
तिरही मी आज हा मुखर्पणा करणार आहे………….कारण मला पुणर् कल्पना आहे आमच्या यावेळेसच्या १० व्या
व्हॅलेंटाईनबद्दल हा माझ्याकडू न काही घेणार नाही, उलट मलाच म्हणेल ,”तुम्ही ितघं आनंदात आहात ना मग मला दुसरं
काही नकोय………………”
आज माझ्या मनातले हे िवचार मला एका पोस्ट मधे माडणे

जरासे कठीणच जातयं तिरही न माडता

रहाणंही शक्य
नाहीये!!!!!!!!!!!!! तेव्हा आजचा ह्या पोस्टचा कट आहे माझा आिण मुलाचा…………….’बाबाची

ही कहाणी…………..’
आज आमच्या मनातली……………..

तन्व
तन्वीी दव
ेवडे
डे

http://sahajach.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

चल
चलाा, एक पाऊल पढ
ु े!
नोकरी, व्यवसाय सगळे च करतात. अथात
र् काही जण काहीही न करता आनंदात जगू शकतात. मातर् नोकरी, व्यवसाय
करताना आपल्या सगळ्यानाच

कामाचं समाधान िमळतं का ? अथात
र् या पर्श्नाचं उत्तर देणं सगळ्यानाच

सोपं आहे िकं वा
नाही. अथात
र् सगळे च याचं उत्तर िकतपत खरं देतील हा ही मुद्दा आहेच. मातर् मी आज खरं च खुश आहे. काम करताना
आपण टीम मध्ये काम करतो. त्यामुळे मी ज्या टीमचा भाग आहे, ती टीमही खुश आहे. कारण आज आम्हाला कामाचं
समाधान िमळालं. आता यावर कु णी तरी (खवचट) म्हणू शके ल की, रोज कामाचं समाधान िमळत नाही का ? बरं हा
पर्श्नही चूकीचा नाही. मातर् सगळे च िदवस सारखेच नसतात. रोजची पिरिस्थती ही वेगळी असते. एक धागा सुखाचा
शंभर धागे दु:खाचे असं जे म्हटलं जातं, ते सगळीकडेच लागू पडतं. मग त्याला नोकरीतरी कशी अपवाद असू शके ल.
आपण नोकरी का करतो ? त्याची उत्तरं पुिढल पर्माणे देता येतील - किरअर करायचं आहे, आमच्या बापाने ईस्टेट कमवून
ठे वली नाही, मला या क्षेतर्ात उत्तंुग काम करायचं आहे. ही िकं वा या पर्कारची उत्तरं आपल्याला िमळतील. मी ही नोकरी
करतो. सवर् सहका-याबरोबर

जुळवून घेत नोकरी करतो. नोकरीत अनेकदा ताण-तणावाचे पर्संग येतात. अडचणीचे पर्संग
येतात. अथात
र् हे सगळ्याच्या

बाबतीत घडतं. मातर् आज जे घडलंय त्याचं शर्ेय माझ्या संस्थेला, िरपोटर्रला आिण माझ्या
सहका-यानाच

आहे. कारण आज मी त्याच्यामु

ळेच खुश आहे. 1 जानेवारीपासून सुरू के लेला आमचा 'जरा हटके ' हा
कायर्कर्म बघताना आज डोळे पाणावले. पुण्यातला िदव्याश
ं खरे , यवतमाळची मोिहनी डगवार, परभणीचा योगेश खंदारे
या अपंग िवद्याथ्याच्या
र्ं
संघषाची
र् स्टोरी या कायर्कर्मात दाखवली. अपंगत्वाचा कोणताही न्यूनगंड न बाळगता हे िवद्याथीर्
ज्या ताठ कण्याने जीवन जगत आहेत, त्याला सलाम. जन्मत:च दोन हात आिण एक पाय नसतानाही िकर्के ट खेळणारा,
वक्तृ त्व आिण संगीत क्षेतर्ातही कामिगरी बजावणारा िदव्याश
ं हा आत्महत्या करणा-याच्या

डोळ्यात अंजन घालण्यासाठी
योग्य ठरावा. जीवन संुदर आहे, असाच संदश
े तो देतो. यवतमाळची मोिहनी डगवार हात नसताना सायकल चालवत
महािवद्यालयात जाते. उच्च िशक्षणासाठी पर्यत्नरत राहून सनदी अिधकारी होण्याचं स्वप्न बाळगते. तसाच परभणी
िजल्ह्यातल्या पूणाचा
र् योगेश खंदारे अपघातानंतर दोन्ही हात गमावून पुन्हा नव्या उमेदीने जीवन जगतोय. नव्हे तर तो
इतराना
ं जीवन कसं जगावं याचाच संदश
े देतोय. उपचारादरम्यान हात कापावे लागलेल्या योगेशने पायाने िलहण्याची
कला िशकू न घेतली. मला दोन हात नाहीत. तरी मी आनंदाने जगतोय, अरे दोन हात असलेल्या िवद्याथ्यानो
र्ं तुम्ही
कशासाठी आत्महत्या करत आहात ? असा सवाल तो िवचारतो.
जीवनात पर्त्येकालाच ताण-तणावाना
ं सामोरं जावं लागतं. अथात
र् हे ताण-तणाव, स्पधार् नसेल तर आपलीच पर्गती
खंुटेल. या ताण - तणावाचं
ं योग्य व्यवस्थापन के लं तर सगळ्यानाच

जीवनाचा आनंद घेता येईल. जीवनाकडे
सकारात्मकपणे पहा, सगळ्याशी
ं संवाद ठे वा, मनात सगळ्यासाठी

पर्ेम बाळगा, कु णािवषयी वाईट बोलू नका, आिण मग
बघा खरं च जीवन संुदर आहे. यवतमाळची मोिहनी डगवार आिण परभणी िजल्ह्यातल्या पूणाचा
र् योगेश खंदारे याना

मदतीची गरज आहे. त्याच्यासाठी,

त्याना
ं मदत करण्यासाठी खरं च एक पाऊल पुढे टाकण्याची गरज आहे. करालना
त्याना
ं मदत ?

सत
ं ोष गोरे

http://santoshgore.blogspot.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010

हे िह
िहंदं ू निृिसं
सह
ं ा पर्भ
पर्भोो िशव
िशवााजी राजा…
भारताच्या इितहासात अनेक राजानी
ं जनमानसात आपल्या कायर्कतर्ृत्वाचा ठसा उमटिवला. परं तु छ‍तर्पती िशवाजी
महाराज आिण इतर राजामध्ये

एक मूलभूत फरक होता. बहुताश
ं राजानी
ं आपापल्या वाडविडलाच्या

राजगादीवर
िवराजमान होऊन गादी चालिवली. पण छतर्पती िशवाजी महाराज मातर् त्याला अपवाद होते. ते स्वत:च राज्य िनमाते
र्
होते. शुन्यातून जग िनमाण
र् करण्याची िजद्द व िहंमत त्याच्यात

होती.
मातोशर्ी िजजाबाईंचे पर्ोत्साहन, गुरुवयर् दादोजी कोंडदेव याचे
ं मागर्दशर्न आिण
मावळ्याच्या

मदतीने त्यानी
ं िहंदवी स्वराज्याची स्थापना के ली. 17 व 18 वे शतक
म्हणजे महाराष्टर्ातील योद्याच्या

पराकर्माची गाथा म्हटली जाते. िजजाऊंचं एकच स्वप्न
होतं, ते म्हणजे मराठी स्वराज्याची स्थापना करायचं. छतर्पतींनी आपल्या मुत्सद्दीिगरी,
शौयर् व आत्मबळावर हे स्वप्न साकार करुन दाखिवलं.
19 फे बर्ुवारी 1630 या िदवशी या कर्ातीसू

याचा
र्
जन्म झाला. िशवबाच्या जन्माने
साडेतीनशे वषाच्या
र्ं
काळ्याकु ट्ट अशा मोगल, आिदलशहा, िसद्दी याच्या

जुलूमी
राजवटीचा अस्त झाला. िजजाऊ ही िशवबाजी के वळ जन्मदातर्ी नव्हती तर त्याची
ं ती
स्फू तीर्, पर्ेरणा, मागर्दिशर्का व मायेची सावली होती. िजजाऊंचे पुतर्पर्ेम अजोड होते, तर
िशवरायाची
ं मातृभक्ती अपरं पार होती. पराकर्मी व कतर्ृत्वान अशा आदशर् मातेचे छतर् िशवरायाना
ं लाभलं. िशवबाच्या
मातृभक्तीचं पर्त्यय यावं यासाठी एका पर्संगाची आठवण करुन देणं आवश्यक वाटते. एके िदवशी शहाजीराजे िशवबासह
िवजापूरच्या आिदलशहाना
ं भेटण्यासाठी गेले होते. शहाजींनी बादशाहाला मुजरा के ला. िशवबा मातर् ताठ मानेनं
बादशहाना
ं न्याहाळीत होता. शहाजी िशवबाजवळ

गेले आिण बादशाहाला मुजरा करण्यास सािगतले

. परं तु िशवबा
िन:स्तब्ध होते. िजजाउं ची िशवबाला िशकवण होती की, पर्णाम करायचा तो फक्त माता-िपता व परमेश्वराला. हीच
िशकवण आत्मसात करुन िशवबानी
ं सुलतानाला मुजरा करण्यास नकार िदला. खरं तर शहाजीराजेंची अवज्ञा करण्याचा
िशवबाचा हेतू नव्हता. योग्य नसलेल्या माणसाला मुजरा नाकारला, यात िशवबाचं काय चुकलं, असा पर्ितसवाल
िजजाऊंनी शहाजीराजेंना या घटनेवर चचेर्दरम्यान के ला. आईसारखे परमदैवत दुसरं नाही, हे िशवबाच्या मातृभक्तीने
िसद्ध के लं.
िजज
िजजााऊं ची िशकवण
िशवबाला युद्धतंतर्ाचे
ं िशक्षण देण्यासाठी िजजाऊंनी दादोजी कोंडदेव याची
ं नेमणूक के ली. तलवार चालिवणे, ितरं दाजी
करणं, लढाईचे आराखडे तयार करणे, मैदानावरील तसेच डोंगरी मुलूखावरील लढाई कशी करायची याचे पर्िशक्षण
त्याना

देण्यात आलं. िजजाऊंनी िशवबाला रामायण-महाभारताच्या कथाच्या

माध्यमातून रामाचा पराकर्म,
भीमाजर्ुनाचे युद्धकौशल्य, युिधष्ठीरची धमर्िनष्ठा, पृथ्वीवरील दुष्टाचा
ं संहार करण्यासाठी शर्ीकृ ष्णाने वापरलेली कु टीलिनतीची िशकवण िदली. िजजाऊंचं एकच स्वप्न होतं, ते म्हणजे छतर्पतींना िहंदवी स्वराज्याचा राजा बनवायचा.
िशवबाला छतर्पती बनिवण्यासाठी िजजाऊंनी पर्ाणपणाला लावले.
िशवर
िशवराायाच
ं ा राज्यिभष
ज्यिभषेक

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe

Netbhet eMagzine | March 2010
िजजाऊंनी पािहलेलं स्वप्न 1674 साली अखेर पर्त्यक्षात उतरलं. ६ जून १६७४ रोजी
िजजाऊचा िशवबा छतर्पती झाला. काशीच्या गागाभट्टाकडे

या सोहळ्याचे पौरािहत्य
सोपिवण्यात आलं होतं. 6 जून 1674 रोजी पहाटे पाचच्या सुमारास िशवबाचा
राज्यारोहण सोहळा संपन्न झाला. छतर्पतींना तोफाची

सलामी देण्यात आली.
िसंहासनावर आरुढ होण्यापूवीर् महाराजानी
ं मातोशर्ींच्या चरणी वंदन करुन त्याचा

आशीवाद
र् घेतला. िजजाऊंच्या डोळाचं
ं पारणं िफटलं. आपल्या हातानं िशवरायाची
ं दृष्ट
काढत िजजाऊ म्हणाल्या, िशबवा, तू महाराष्टर्ाचा राजा झालास, रयतेचा राजा झालास.
िशवबाचा
ं राज्यािभषेक ‘ह्याच देही ह्याच डोळा’ पहावा यासाठी िजजाऊंनी आपला जीव
जणू मुठीत आवळू न ठे वला होता. कारण राज्यािभषेक झाल्यावर अवघ्या दहा िदवसातच
त्याचा
ं मृत्यू झाला.

िवक
िवकाास िश
िशंप
ं ी

http://yuvadunia.wordpress.com

Netbhet.com| Blogkatta |Marathi eBooks | Forum | About Us | Subscribe