You are on page 1of 236

வருடம் 1993,,
ப ொதிகைத்

பதன்றல்

கைொயில்ைளும்,

வந்து

பதருகவொர

தொலொட்டும்

இட்லி

அந்தி

ைகடைளும்,

மொகல,

எங்குத்

மல்லிகையின்

திரும் ினொலும்

வொசமும்,

நிகறந்து

ைொனப் டும் மதுகர மொநைர்,
மதுகர

சிம்மக்ைல்

கமம் ொலத்தின்

ின்னனியில்

ைீ கைச்

சூரியன்

பசங்குருதிகய

வொனில் பதளித்தப் டி மகறயும் அைகு ரம்மியமொை இருந்தது, கமம் ொலத்தில்

யணம்

பசய்யும் வொைனங்ைளின் இகரச்சல் மட்டும் இல்கலபயன்றொல் சூரியனின் மகறகவ
ஒரு

ைவிகதகயொடு

ஒப் ிடலொம்,

ஆனொல்

இந்த

இகரச்சலில்

ரசிக்ை

மட்டுகம

முடியுகமயன்றி ைவிகதகயொடு ஒப் ிட முடியவில்கல
கமம் ொலத்தின் கைப் ிடி சுவற்றில் கைகய ஊன்றி தனது இரண்டு உள்ளங்கையிலும்
தன்

முைத்கத

கவைத்தில்

தொங்ைிய டி

தூரத்தில்

பதரிந்த

க ொய்க்பைொண்டிருந்த

ரயில்

ரயிலின்

தண்டவொளத்தில்

ப ட்டிைகள

மிதமொன

ஒவ்பவொன்றொை

எண்ணிக்பைொண்டு இருந்தொள் மொன்சி
இது

அவளின்

ப ட்டிைகள

அன்றொட

ஒருமுகற

வைக்ைம்,

கூட

மொன்சி

ஆனொல்
சரியொை

ரயில்

கவைத்கதொடு

எண்ணியது

க ொட்டியிட்டு

ைிகடயொது,

ஒவ்பவொரு

முகறயும் ைணக்கு தவறிவிடும், ைணக்கை எந்த ப ட்டியில் தவறவிட்கடொம் என்று
அவள் குைப் த்துடன் மறு டியும் எண்ணும்முன் ரயில் க ொய்விட்டிருக்கும், இன்றும்
அகதக ொல் ைணக்கு தவறியது

ச்கச,

இன்னிக்கும்

ரயில்

சீ க்ைிரமொ

க ொயிருச்கச”

என்று

அவள்

ைொல்ைகள

உதறிக்பைொண்டு நிற்க்ை
கமம் ொலத்தின்

ைீ கை

துகவத்து

ைொயகவத்த

துணிைகள

அவசரஅவசரமொை

மடித்துக்பைொண்டிருந்த மொன்சியின் அம்மொ அன்னலட்சுமி “ அடிகயய் மொன்சி,, ரயிலுப்
க ொயி இம்புட்டு கநரமொச்கச, இன்னும் என்னடிப்
மடி

புள்ள

ப ொழுதுசொயிரதுக்குள்ள

நின்றிருந்த மொன்சிகயப்

வட்டுக்கு

ண்ற, வந்து இந்த துணிபயல்லொம்
க ொவலொம்”

என்று

கமம் ொலத்தில்

ொர்த்து உச்சஸ்தொயியில் குரல் பைொடுக்ை,

தொயின் குரல் கைட்டு வரண்டு க ொன கவகை ஆற்கற எட்டிப் ொர்த்த மொன்சி “ இரு
யம்மொவ்

இப்

இன்கனொரு

திலுக்கு உரக்ை ைத்தினொள்

ரயிலு

வரும்

அகதயும்

ொத்துட்டு

ஓடியொகறன்”

என்று

அன்னம் உரக்ை முனங்ைிய டி ஆற்றில் ைொய்ந்து பைொண்டிருந்த துணிைகள அைைொை
மடித்து அடுக்ைி மூட்கடயொை ைட்டினொள், சிறிய துணிைகள கவத்து இன்கனொரு சிறிய
மூட்கடகய மொன்சிக்கு ைட்டி கவத்தொள்
அன்னலட்சுமி,,

சிவப் ொ,

பவளுப் ொ

என்று

ைண்டு ிடிக்ை

முடியொத

ஒரு

நிறம்,

ஒருைொலத்தில் இவளும் அைைியொை இருந்திருப் ொள் என்று எண்ணகவக்கும் எடுப் ொன
முை

அகமப்பு,

உடலில்

ைிள்ளிபயடுக்ைக்

கூட

சகதயில்லொது

உடலில்

உள்ள

எலும்புைள் அத்தகனகயயும் எடுத்துக்ைொட்டும் கதைம், ரிக்ஷொ வண்டி ஓட்டும் மொரிகய
ைொதலித்து

மணந்து,

லிபைொடுத்துவிட்டு

திருமணமொைி

தனது

ஒரு

ஏகை

மைகளொடு

வருடத்தில்

வொழும்

அவகன

இளம்விதகவ,

மட்டுகம அன்னம் இருக்ைிறது, மற்ற டி மகைக்ைொலத்தில்

ைஞ்சொவுக்கு

இவள்

லநொட்ைள்

ப யரில்

ட்டினி ைிடக்கும்

ஒரு சலகவத்பதொைிலொளி,
ஆதறவற்ற

நிகலயில்,

சலகவ பசய்து
எப் டியொவது

த்துப் திகனந்து

வடுைளில்

அழுக்கு

துணிைகள

எடுத்து

ிகைக்கும் ஒரு அன்றொடங்ைொய்ச்சி, அன்னலட்சுமிக்கு மைகள உலைம்,

அவகள

டிக்ைகவத்து

ப ரிய

உத்திகயொைத்திற்கு

அனுப்

கவண்டும்

என்ற லட்சியத்கதொடு சுடும் ஆற்றுமணலில் தனது வியர்கவகய சிந்தி உகைப் வள்,
அன்னலட்சுமி வலது கைகய பநற்றியில் கவத்து ைண்ைளுக்கு குகட ிடித்து மீ ண்டும்
கமம் ொலத்கதப்

ொர்த்து “ அடிகயய் இப்

நீ ைீ ை வரல ைட்ட பவளக்குமொறு

ிய்யிற

மொதிரி அடிப்க ன்” என்று ைடுகமயொை குரல் பைொடுக்ை,
“ யம்மொ யம்மொ இந்தொ ரயிலு வருதும்மொ, எண்ணிட்டு இகத வந்துட்கடன்ம்மொ” என்று
ைீ கைப்

ொர்த்து

ப ட்டிைள்

பைஞ்சுதலொய்

பசொல்லிவிட்டு

அவள்

நிமிர்வதற்குள்

ரயிலின்

ொலத்கத ைடந்து க ொய்விட்டிருந்தது, மொன்சிக்கு தன் அம்மொவின் கமல்

ைடுகமயொன கைொ ம் வந்தது, முைத்கத உர்பரன்று கவத்துக்பைொண்டு கமம் ொலத்தின்
ிளொட் ொரத்தில்

கவைமொை

நடந்து

க்ைவொட்டில்

இருந்த

டிைள்

வைியொை

இறங்ைி

மூங்ைில்ைகடத்பதரு வைியொை ஆற்கற கநொக்ைி ஓடினொள்
க ொனவள் சிறிய துணி மூட்கடகய எடுத்து தனது வலது கதொளில் மொட்டிக்பைொண்டு,
ஆற்று

மணலில்

ைிடந்த

தனது

ள்ளிக்கூடப்

புத்தைங்ைள்

அடங்ைிய

க கய

எடுத்துக்பைொண்டு அன்னலட்சுமிக்கு முன்கன விடுவிடுபவன நடக்ை ஆரம் ித்தொள்,
மொன்சி , வயது

த்து, ஆறொம் வகுப் ில் அடிபயடுத்து கவத்திருக்கும் ஒரு குட்டி அைைி

, ஒருைொலத்தில் அன்னலட்சுமி இப் டித்தொன் இருந்திருப் ொகளொ என்று
எண்ணகவக்கும்

கதொற்றம்,

நிறத்திலும்

அைைிலும்

அம்மொவின்

ஆகசப் டி

எப் வுகம

பைொஞ்சம்

நிமிர்ந்த

ைர்வமுண்டு,

டிக்ைகவண்டும்

என்று

திமிரொன
டிப் ிலும்

நகட,

மொன்சிக்கு

டுசுட்டி,

நிகனத்தொலும்,

ொர்ப் வர்ைகள
தனது

அவளுகடய

உத்கயொைம்

என் து

அவளின் ைற்ப் கனக்கு எட்டொதது, ஆனொல் எந்த உத்கயொைத்திற்குப் க ொனொலும் ைொரில்
க ொய் இறங்ைகவண்டும், அதுவும் நகைக்ைகட பசட்டியொர் தொத்தொ வச்சிருக்குற மொதிரி
ப ரிய

ைொர்ல

தொன்

மொர்க்பைட்க்கு

கூட

க ொைகவண்டும்

என்று

அடிக்ைடி

நிகனத்துக்பைொண்டு ைண்ைகளத்திறந்து பைொண்கட ைனவுைளில் மிதப் ொள்
ள்ளி விடுமுகற நொட்ைளில் அழுக்பைடுக்ை அன்னலட்சுமியுடன் எல்லொ வடுைளுக்கும்

க ொவொள், சிலர் அவளின் அைகையும் அறிகவயும் கசற்றில் முகளத்த பசந்தொமகர
என்று

உவகம

கூறுவொர்ைள்,

வண்ணொத்தியின் வயிற்றில்

சில

அறிவனர்ைள்

ிறப் தொ

என்று

இப் டி

ஒரு

அைைி

அன்னலட்சுமியின் ைற்க

எப் டி

ைண்ைளொல்

கசொதகனயிடுவொர்ைள்
அவர்ைள்

பைொடுக்கும்

ஆட்ைளின்

அவர்ைள்

தரத்கதயும்

ிள்களைளின்

துணிைளின்

த்தொத

தரத்கதயும்

உகடைகள

ொர்த்துதொன்

கூட

பைொடுத்த

அணிவொள்,

பைொடுத்த

ஆட்ைளின் க ச்சு சரியில்கல என்றொல் அவர்ைள் பைொடுத்த உகட எப் டிப் ட்டதொை
இருந்தொலும் வருடக்ைணக்ைில் மக்ைித்தொன் க ொகும்
அன்னலட்சுமியின் வடு

கவகை ஆற்றின் அக்ைகரயில் இருக்கும் பசல்லூர்,, ஆற்றின்
ைகரகயொர குடிகசைளில் தொன் அன்னலட்சுமியின்
பைொண்ட

பதன்னங்ைீ ற்று

சகமயலகறயொை

குடிகச,

தடுத்திருந்தொள்,

நடுகவ

ங்ைளொவும் இருக்ைிறது, ஒகர அகற

ஒரு

வட்டின்

தட்டி

ின்புறம்

அகடத்து

நொன்கு

குச்சி

அந்த

க்ைம்

நட்டு

ைிைிந்த

புடகவைகள அதில் சுற்றி ஒரு ஆள் உட்ைொர்ந்து குளிக்கும் அளவிற்கு ஒரு
அதற்கு சற்று

ொத்ரூம்,

க்ைத்தில் ப ரிய பவள்ளொவி அடுப்பு, அதன் கமகல ப ரிய பவள்ளொவி

சொலு, ஊர் அழுக்கை எல்லொம் பவளுக்கும் அடுப்புக்கும், சொலுக்கும் சுண்ணொம்பு அடித்து
, மங்ைளைரமொை மஞ்சள் குங்குமம் கவக்ைப் ட்டிருக்கும், கவகை ஆற்றின் பவள்ளம்
வந்துவிட்டொல்
அறிவிப்பு

அத்தகனயும்

வந்தவுடகனகய

மைளுடன்

ஏதொவது

அழுக்கு

அடித்துக்பைொண்டு
இருக்கும்

ிளொட் ொரத்தில்

துணிபயடுக்கும்

ொத்திரங்ைகள

க ொய்

பசட்டியொர்

க ொய்விடும்,

மூட்கடைட்டிக்

தஞ்சமகடவொள்,

வட்டில்

அஞ்சு

அதனொல்
பவள்ளம்

வட்டிக்கு

பவள்ள
பைொண்டு

வடிந்ததும்

ைடன்

வொங்ைி

எல்லொவற்கறயும் சரி பசய்வொள்
மொன்சி

ள்ளிக்கூடம் கவகையொற்றின் இக்ைகரயில் சிம்மக்ைல், ைஸ்தூரி ொய் ைொந்தி

நடுநிகலப்

ள்ளி, இரண்டு வரிகசயொை

த்து வகுப்புைள் மட்டுகம உள்ள

இதற்கு மறுப யர் ஆத்து

ள்ளிகூடம், ைொரணம்

ைொம் வுண்ட் சுவர், அதன்

ின்புறம் ைொய்ந்து க ொன கவகை ஆறு, ஆற்றில் பவள்ளம்

வரும் சமயங்ைளில் அந்த

ள்ளியின்

ள்ளிக்கூடம்,

ின்புறம் ப ரிய ைருங்ைல்

னிபரண்டடி ைருங்ைல் ைொம் வுண்கட பதொட்டு பவள்ளம்

ைகரபுரண்டு ஓடும்,
வகுப் ில்
அவளின்

க்ைத்தில் அமரும் எஸ்தரின் ைறுப் ொன கைகயொடு தன் கைகய கவத்து
ைறுப்க

நக்ைல்

பசய்வதும்

மொன்சியின்

ப ொழுதுக ொக்குைளில்

ஒன்று,

க க் வொங்ைனும். பதொப்புகள பதொடும் அளவிற்கு ப ரிய டொலர் கவத்த பசயின் தங்ைத்தில் க ொடனும். இருக்கும் தகலக்கு குளித்து ிரசிபடண்ட் ின்னல் க ொட்டலுக்குப் க ொடொமல் விரித்துப் க ொட்டுக்பைொண்டு பவளிகய க ொைனும். ைொலில் பசருப்பு இல்லொமல் சுடும் ஆற்று மணலில் நடப் து. அைைொை உகட உடுத்தி ிள்களைகள ைொணப் ிடிக்கும் ிடிக்ைொதது அலுமினியத் தட்டில் சத்துணவு கசொறு வொங்ைி சொப் ிடுவது. குதி உயர்ந்த பசருப்பு அனிந்து டக்கு டக்பைன்னு சத்தம் க ொய் வர நடக்ைனும். இந்த ின்னொடி மொட்டிக்ைிர ஸ்கூல் ொவொகட ைட்டி படரிக்ைொட்டன் சட்கடப் க ொட்டுைிட்டு பசட்டியொர் வட்டுல ீ க ொய் ைொட்டனும். சத்துணவு வொங்ை அன்னலட்சுமியுடன் ைிளம் ி ஆற்றில் நடந்து வைியொை அம்மொவுடன் வட்டுக்கு ீ ஒரு அலுமினியத் தட்டுமொை ள்ளிக்கு வந்து. இவள் க சும்க ொபதல்லொம் தொனும் கூட . விதவிதமொை யொகனக்ைல்லில் சொப் ிடனும். ைிைிந்த ைட்டப் ிடிக்ைொது. வடு ீ ிடிக்ைொது. ப ருகமயொை ைிவொங்குவொள் மொன்சிக்கு வகுப்பு ஏறக்கூடிய அந்த டித்துகரயருகை முடிந்ததும். இப் டி ிடிக்ைொதுைள் மொன்சியிடம் உண்டு எப்க ொதொவது பசட்டியொர் வட்டு ீ டிவியில் டம் ொர்த்தொள் என்றொல் அன்று இரவு தூக்ைம் வரொமல் ைண்கண மூடிக்பைொண்டு அந்த சினிமொை ைதொநொயைியின் இடத்தில் தன்கன கவத்து ைனவு ைொண் து என்றொல் மொன்சிக்கு குடிகசகய விட்டுவிட்டு மச்சு வட்டுக்கு ீ குடி க ொைனும். அம்மொவுடன் அழுக்பைடுக்ை வடுைளுக்கு ீ க ொை ைொலத்தில் வடுவ ீ டொை ீ க ொய் வொங்ைிவரும் ொவகடகய மறு டியும் இபதபயல்லொம் வண்ணொத்தி விட மைள் கையகசொற்கறப் ஏைப் ட்ட மறு டியும் அவர்ைள் என்று க ொடும் கையைஞ்சிகய சொப் ிட ஊசிநூல்லொல் இருக்கும் கதத்து ஆற்கறொர வொசற் டியில் குடிகச நிற்ைகவத்து ணக்ைொரர்ைகளைகள ைண்டொல் ிடிக்ைொது. ஆற்றில் ைருங்ைற்ைள் மீ து துணிைகள தண்ண ீர் ஏறி இல்லொத ஆற்றின் துகவத்துக்பைொண்டு நொட்ைளில் அந்த க்ைம் இருக்கும் சுல மொை மணலில் குதித்து அன்னலட்சுமியிடம் ஓடிவிடுவொள். கரொட்டில் ிடிக்கும். மொகல அகத ஆற்றின் க ொவது மொன்சிக்கு பசல்லும் ைொர்ைள். மகை ிடிக்ைொது. க க்குைகள கவடிக்கைப் ொர்க்ை அப் ொவுடன் கைகைொர்த்துக் பைொண்டு நடக்கும் பரொம் ிடிக்கும். ொலியஸ்டர் பரொம் ிடிக்கும்.ஆனொல் ைிறிஸ்மஸ் ொர்த்து மனம் மறுநொள் பவதும்புவொள். ைொகலயில் புத்தைப் க யும். ஓகர ரிப் கன இரண்டு வருடமொை ின்னலில் ைட்டிக்பைொண்டு வருவது. யண் டுத்திபைொள்ளும் ைிறிஸ்மஸ் அன்று கூறி மொன்சிகய அன்று எஸ்தர் தனக்கு எஸ்தர் உடுத்தி அவளின் அன்று ைிகடத்த வரும் பவதும் கல முழுவதும் புதிய உகடைகளப் தனக்கு தனது சொதைமொை உகடகய ரிசுப்ப ொருள்ைகளப் ற்றியும் ற்றியும். விரல் டொமல் ிடிக்ைொது. ைிைிந்துக ொன மஞ்சள் க யில் புத்தைங்ைகள எடுத்து வருவது.

எல்லொவற்கறயும் விட ஒரு நொளொவது பசொந்தமொை ைொரில் என்ற ஆகச பரொம் அதிைம் இப் டியொை மொன்சி வளர இகவ யணம் பசய்யகவண்டும் வளர அவள் ைனவுைளும் வளர்ந்துபைொண்கட க ொனது. ஆனொல் ைனவுைளின் தரமும் ஏறிக்பைொண்டு க ொனது ள்ளியின் இலவச அணிந்து சீ ருகடயொன் இரட்கட அன்னலட்சுமியின் வனப்க பவள்கள ின்னலுடன் பநஞ்சு திக் சட்கடயும் தன்னுடன் திக்பைன்று வரும் நீலக்ைலர் மைகள ொவொகடயும் ொர்க்ை அடித்துக்பைொள்ளும். சம் ொதிக்ை க ொடி இவகள. கூட என்று டிப் ில் ைவணம் பசலுத்துவொள் சீ க்ைிரம் அன்னலட்சுமியிடம் ணம் கைட் ொள்.கசர்ந்து ஆடும் அைைொன கூகட ஜிமிக்ைி வொங்ைி ைொதில் க ொட்டுக்ைனும். ப ருகமயுடன் பைொண்டு ய்யர் பசைன்டரி ஸ்கூலுக்கு மொற்றப் ட்டு ஒரு என்னிக்ைொவது இவனுங்ைள்ல சதவிைிதம் வருவொன். க்ைத்தில் இருந்த ைஸ்தூரி ொய் ைொந்தி நிகறகவறொத ல ைனவுைளும். படஸ்ைில் ஜொகடமொகடயொை ொர்கவயொல் எகட க ொடுவொள். ஏதொவது இருக்குற . தனது மைளுக்கு ஓகல ைட்டக்கூட தனக்கு எந்த பசொந்தமும் இல்கலகய என்று அன்னலட்சுமி அழுதொள். புதிதொை வந்த உடல்கூறுைளின் மொற்றமும்... வொழ்க்கையின் ரொஜகுமொரன் அலங்ைரித்துக் ஜன்னகலொர நின்றுபைொண்டு கூட இளவட்டங்ைகள ைவணமொை வகுப் கறயில் சொரியில் எகடக ொடுதலில் சுற்றிவரும் தன்கன ள்ளிகய கநொட்டம் விடும் இளவட்டங்ைகள இவளும் ம் ல இன்னல்ைளுமொை முடித்தொள் மொன்சி . ைர்வத்துடன் நொளொை ிடிச்சொலும் என் அவளின் ைனவுைளின் ஒருத்தன் ைனவு ொர்கவகய திருப் ிக்பைொண்டு நொளொை வைியிருக்குதொம்மொ வருகமயும் என்று கூடியது. ள்ளியின் கவத்து மொடி எதிர் தன்கன ூம் அவளின் ஒருத்தகன நிகறகவறொது. இவ ொர்க்ை இருக்குற ொர்த்தொ இன்னும் ஒன்னு பரண்டு வருஷத்துல ஒக்ைொந்துடுவொ க ொலருக்கு. இனிகமல் ைிைிசகல க ொட்டுைிட்டு எப் டி ள்ளிக்கூடம் க ொறது என்ற யமும் மொன்சிகய ைண்ணர்ீ விட கவத்தது எப் டிகயொ. அதுக்குள்ள எப் டியொச்சும் நொலு ைொசு கசர்த்து கவக்ைனும் என்று நிகனப் ொள் ஆனொல் மொன்சி பூத்தது எந்த கவ வமும் இன்றி அம்மொவும் மைளும் விட்ட ைண்ண ீகரொடு முடிந்தது. கதறமொட்டொன். நிகறகவறிக் பைொண்டிருக்கும் த்தொம் வகுப்க திபனொன்றில் எண்ணி அவள் ைொல் ஸ்கூலுக்கு அமர்ந்துபைொண்டு கவத்தக ொது இருப் கத வருவொள். பசட்டியொரம்மொ பைொடுத்த சட்கடக்கு கமகல தொவணியொை ைம் புடகவகய இரண்டொை ைிைித்து பவள்கள க ொட்டு மைகள ள்ளிக்கூடம் அனுப் ினொள் அன்னலட்சுமி.

நீ இருக்குற அைகுக்கு எவனொவது ஒரு ணக்ைொரனுக்கு கூத்தியொளொ க ொயிடு. என்று மைகள எச்சரிக்கை பசய்வொள் அன்னலட்சுமி அரசொங்ைத்தின் உதவி பதொகையும். கைட்டும் ணம் இகதொ இன்று புரளவில்கல. எப் டி எப் டிகயொ சிரமப் ட்டு அடிபயடுத்து கவக்கும்க ொகத வறுகம இரண்டு வருடம் முடித்தொள். மொன்சி மூன்றொவது அன்னலட்சுமியின் ைட்டகவண்டும். . அன்னலட்சுமியின் உகைப்பும் கசர்ந்து மொன்சிகய ைல்லூரியின் நுகைவு வொயில் வகர பைொண்டுக ொய் விட்டது.. ஏதொவது ொதிநொள் பதொைில் பசய்யலொம்மொ. அகரவயிறு ைொல் வயிறு என சொப் ிட்டதன் விகளவு அவள் உடலில் கநொய் எதிர்ப்பு சக்தி குகறந்து நொளுக்கு நொள் நலிந்தொள் அன்று ைொகல த்து மணிவகர ணம் ஏதொவது ரூ த்தில் வருமொ என்று அம்மொவும் மைளும் குடிகசயில் உட்ைொர்ந்து வொசகலப் ொர்த்துக்பைொண்டு இருக்ை. இந்த துணி ட்டினியொ பைடக்ை கவண்டியிருக்கு. ைல்லூரிக்கு வட்டில் ீ ணம் விற் தற்கு எதுவுமில்கல. கவற ஏதொச்சும் பசய்யலொம்மொ? ” என்று வயிற்கற ைிள்ளிய சிகயொடு கைட்ை ட்டினியொல் சுருண்டு ைிடந்த அன்னலட்சுமிக்கு ஆத்திரமொை வந்தது “ ம்ம் இருக்குடி. வருடத்தில் ைழுத்கத எங்கு ிடித்து பநறித்தது. மொன்சி கைவிக்கைவி அழுத டி அப் டிகய மூகலயில் முடங்ைினொள். மொன்சியின் திறகமயொன டிப்பு அவளுக்கு சில உதவிைகள ப ற்றுத் தந்தது. முன்புக ொல் அன்னலட்சுமியொல் உகைக்ை முடியவில்கல. ஒரு ஈ கூட அந்த குடிகசக்குள் நுகையவில்கல. அப்புறம் ணம் பைொட்கடொ பைொட்டுன்னு பைொட்டும்” என்று கவதகனயுடன் கூறினொள் மொன்சிக்கும் கைொ மொை வந்தது . சுருண்டு ணம் டுத்திருந்த அன்னலட்சுமியின் அருைில் வந்து அமர்ந்த மொன்சி “ யம்கமொவ் நிகறய வர்ற மொதிரி கவற பவளுக்குற ப ொைப்பு கவனொம்மொ.விட்டுட்டு றக்குறதுக்கு ஆகசப் டொகத. ைீ ழ்த்தரமொை க சும் அம்மொவுக்கு ொரு க ொட்டுருக்ை இந்த தனது கதகவைகள புரிஞ்சுக்ைொம இவ்வளவு தில் பசொல்லும் கநொக்ைத்தில் “ ஆமொ நீ கவனொப் ொவொகட ைிைிஞ்சு க ொச்சுன்னொ அடுத்து எவனொவது கசனொசில்ஸ்க் கசகல எடுத்துக் குடுத்தொ அவனுக்கு கூத்தியொளொ க ொயிடுகவன்” என்று ைடுகமயொை தனது திகல மொன்சியின் ைன்னத்தில் ஒரு பசொல்லிவிட்டு அகறவிட்டு தள்ளி அமருவதற்குகுள் க்ைத்தில் அன்னலட்சுமி விளக்குமொத்தொல் மொன்சிகய வொறு வொறொை அடித்தொள் அடித்து அவளொைகவ ஓய்ந்துக ொய் கையில் இருந்த குச்சிைகள ைீ கைக ொட்டுவிட்டு உட்ைொர்ந்தொள் .

இதுக ொல ைடன் கைட் தும் ொர்த்து மறுப் தும் வொடிக்கையொைிவிட்டது. உலைத்துல கவற கவகலகய இல்கலயொ. அதவிட பவளுத்துருக்ை நொண்டுைிட்டு மொட்கடன்.அன்று இரவு அடிவொங்ைி சிவந்த இடங்ைளில் கதங்ைொய் எண்கணகய தடவிக்பைொண்கட ைண்ண ீருடன் வறுகமகய பவறுக்கும் மைகள எண்ணி வருந்தினொள் “ மொனுப் புள்ள இனிகம இப் டி க சொதடி. சிரமமொய ைண்விைித்து மைகளப் வட்டுக்கு ீ அம் து ொர்த்த அன்னலட்சுமி “ மொனு பசட்டியொர் க்ைத்துல ஒரு பவள்கள கசகலக்ைொரம்மொ வடு ீ இருக்குள்ள. என்னொல முடியகவ முடியொது ” என்று மொன்சி க்ளொஸ் இப் டி நடக்கும் டிரகை நொன் ொத்து ஏதொவது ட்டினியொ ைிடக்ைவும் ஆக்கரொஷத்துடன் ைத்தி முைத்கத முடிக்பைொண்டு அை ஆரம் ித்தொள் அன்னலட்சுமி அழுதொள். விருட்படன்று எழுந்து அமர்ந்த மொன்சி “ நொன் என்ன கதவிடியொளொ க ொயொ சம் ொதிக்ைிகறன்னொ பசொன்கனன். அகதொட நொன் ைொகலஜ்ல ொதி க ொட்டுைிட்டு இல்கல. மொன்சி ைவகலயுடன் அவளருகை அமர்ந்து பநற்றிகயத் பதொட்டுத்பதொட்டு இருந்தொள். இந்த ப ொைப் க ொய் சம் ொதிக்ைலொம்னு பசொன்கனன். வந்துடும்மொ. இந்த அழுக்பைடுக்குற கவகலகய விட்டொ. தன் மைகள இருவரும் இழுத்து இருந்த தன் அஞ்சு பநஞ்சில் ரூ ொய்க்கு சொய்த்துக்பைொண்டு இட்லிகய வொங்ைி அவளும் தின்றுவிட்டு டுத்துக்பைொண்டனர் மறுநொள் ைொகல எழுந்ததும் அன்னலட்சுமிக்கு உடல் அனலொய் பைொதித்தது. அவுைைிட்ட ரூவொ வொங்ைிட்டு எனக்கு ொர்த்துக்பைொண்டு ைடனொ கைட்கடன். ஒருத்தனுக்கு முந்தி விரிச்சுதொன் வயித்து ப ொைப் ஊர் ொக்ைனும்னொ அகத உங்ைப் ன் க ொனதுகம நொன் அழுக்கைபயல்லொம் ப ொைப்பு. ண்ணொதவங்ைகள கவகலக்குத்தொன் க ொகவன்.. ட்டினிகயொட க ொகத க ொய் மயக்ைம் ைிண்டல் நொனும் டிச்சு தொன் என்னத்கத வருது. முடியொது. ணம் விட்டுட்டு கவற ஏதொவது கவகலக்கு அதுக்குப்க ொய் இப் டிபயல்லொம் பசொல்லி என்கன அடிக்குறிகய. ஒன்னுகம வந்து முடியகல இன்னிக்கு ஒரு ரிக்ஷொ புள்ள” தர்கறன்னு வச்சு என்று பசொன்னொை பசத்த ப ரியொஸ் த்திரிக்கு கூறிவிட்டு ைண்ைகள க ொய் க ொைலொம். சொவலொம்” ண்ணியிருப்க ன். என்னொல இனிகம ைொகலஜுக்கு க ொைமுடியொது. ஆனொலும் இன்று அன்னலட்சுமியின் நிகல அவகள உந்தித்தள்ளியது . இப்புடி கவனொம்டி என்று அந்த ைண்ணருடன் ீ கைவலப் ட்ட அன்னலட்சுமி பசொல்ல. அதனொகலகய மொன்சி யொரிடமும் ைடன் வொங்ை க ொைமொட்டொள். க ொற இனிகம டிக்ை க ொைமொட்கடன்.. ஆயொசமொை மூடிக்பைொள்ள மொன்சி அகர மனகதொடு அவர்ைள் ஏளனமொை ணம் வொங்ைிவர ைிளம் ினொள். சொதிக்ைப்க ொகறன்.

ஏறி வலது அய்யர்ைளும். ைதவில் ப ொருத்தப் ட்டிருந்த ைண்ணொடி வைியொை யொகரொ கவைமொை வருவது பதரிந்தது. என்ன கவனும்” என்று அதட்டி கைட்ை மொன்சியின் உடல் கூனிகுறுைியது. என்ன பசொல்வது என்று புரியொமல் தடுமொறினொள் “ ஏய் கைட்ைிறது ைொதுல விைகலயொ. நீ ஈவினிங் வொம்மொ” என்று கூற மொன்சியின் மனது அம்மொவின் முைம் அய்கயொ என்றது. அம்மொ பசொன்ன வட்கட ீ சரியொை ைண்டு ிடித்து ைொலிங் ப ல்கல அடிக்ை . வரச்பசொல்லி என்கன அம்மொவுக்கு அனுப்புச்சு” என்று மொன்சி பசொல்லி முடிக்ை அவகள ஏறஇறங்ை ொர்த்த அந்த ப ண் “ ஓ சரி. மொன்சியின் மனது ணம் ைிகடக்ை கவண்டும் என்று ஆயிரமொயிரம் ைடவுகள கவண்டியது ைதகவ திறந்து எட்டிப் ொர்த்த அறிமுைமில்லொத ப ண் ஒருத்தி “ மொன்சி உகடைகள கவத்து அவள் தரத்கத எகடப் க ொட்டு “ ஏய் யொர் நீ. ைொய்ச்சகலொடு இகதொ சுருண்டு வந்துவிட்கடன் முைவுகரயுடன் நின்ற ைண்ணகர ீ எப் டி அடக்குவது என்று புரியொமல் அந்த வட்டுப் ீ ப ண்கணப் ொர்த்து “ அம்மொவுக்கு பரொம் ைிடக்கும் என்று ணக்ைொர ைொய்ச்சலடிக்குது அக்ைொ.. இந்த வட்டு ீ ப ரியம்மொ ைிட்ட எங்ைம்மொ அம் து ரூ ொ ைடனொ கைட்டொங்ைளொம். என்ன கவனும்” என்று அந்த ப ண் மறு டியும் அதட்டினொள் நொவொல் உதட்கட தடவி ஈரமொக்ைிக்பைொண்ட மொன்சி “நொன் அழுக்பைடுக்ை வர்ற அன்னத்கதொட மை. குடிகசயில் நிகனவில் வந்து வொட்ட. ஆனொ சித்தி இப்க ொ தூங்குறொங்ைகள.. பைொஞ்சம் ப ரியம்மொகவ எழுப்புங்ைகளன் ” என்று திக்ைித்திணறினொள் மொன்சிகயகய ொர்த்த அந்த ப ண் “ பைொஞ்சம் இரு வர்கறன்” என்று பசொல்லி ைதகவ மூடிவிட்டு உள்கள க ொனொள் மொன்சியின் மனம் அம் து ைடவுகள துகணக்ைகைத்தது ரூ ொய் ைடன் ைிகடக்ைகவண்டும் என்று மறு டியும் .பசட்டியொர்ைளும் ணக்ைொர ஏரியொவில் இருந்த ைட்டிடங்ைகள கவடிக்கைப் க்ைம் இருந்த வசிக்கும் அந்த ொர்த்த டி நடந்தவள்...ஆற்கற அக்ர ைடந்து ொரத்திற்குள் சிம்மக்ைல் டித்துகறயில் நுகைந்தொள். கமலுக்கு ப ரியம்மொ பசொைமில்ல இன்னிக்கு அதொன் ைொசு தர்கறன்னு வொங்ைிட்டு பசொன்னொங்ைளொம்.

. அஞ்சு. ஆனொலும் கைட்டதுகம நூறு ரூ ொகயத் தூக்ைி குடுத்துட்டொங்ைகள எவ்வளவு நல்ல மனசு.. ஆமொ இவங்ை யொரொயிருக்கும். என்று இவங்ை ஒகரொ என்னடொன்னொ நூறுரூ ொயில் அந்த நூறு ப ண் மொன்சியின் மனதில் மிை உயரத்தில் க ொய்விட்டொள் வட்டுக்கு ீ வந்து தன் அம்மொவிடம் வி ரத்கத கூறிவிட்டு ஆஸ் த்திரிக்கு க ொை ரிக்ஷொ வண்டி கூப் ிட ஓடினொள். அழும்.பைொஞ்சகநரத்தில் திரும் ி வந்த அந்த ப ண் ஒரு நூறு ரூ ொகய மொன்சியிடம் பைொடுத்து “ சித்தி கடப்லட் க ொட்டுைிட்டு தூங்குறொங்ை. அம்மொகவ பைொஞ்சம் ஆஸ் ிட்டல்க்கு எல்லொத்கதயும் கூட்டிட்டுப் க்ள ீன் ண்ணிட்டி க ொய்ட்டு க ொய்டு” என்று அந்த ப ண் கூறியதும். அவங்ை கையில க ொட்டுருந்தது பமொத்தமும் ைழுத்துல இருந்த சங்ைிலி எத்தகன முப் து வுன் இருக்கும். நின்று திரும் ி “ என்னக்ைொ” என்று கைட்டொள் “ ஒன்னுமில்ல. வந்து நொலு நொளொச்சு. அவங்ை ூம் இருவது பரொம் விகல உயர்ந்த ரைம் என் து மட்டும் புரிந்தது. ைட்டியிருந்த கசகல ட்டு இருக்கும். த்து. அம்மொகவொட ஆஸ் ிட்டல் க ொய்ட்டு வர்கறன்” என்று புன்னகையுடன் கூறிவிட்டு ைிளம் ினொள் வட்டுக்கு ீ க ொகும் வைியில் எல்லொம் புதிதொைப் ொர்த்த அந்தப் ப ண்கணப் ற்றிகய நிகனத்துக்பைொண்டு க ொனொள் மொன்சி . ம் ைிகடயொது. பவளியூர்ல இருந்து வந்திருக்ைொங்ை க ொலருக்கு. எனக்கு வட்டுகவகலைள் ீ பசய்து ைக்ைம் இல்கல. அதனொல அவங்ைகள எழுப் முடியொது . இது என்கனொட ரூ ொய் வச்சுக்ை” என்றொள் மொன்சிக்கு சந்கதொஷத்தில் ப ண்ப் ொர்த்து மறு டியும் கைபயடுத்துக் கும் ிட்டு ைண்ண ீர் “ பரொம் வரும் க ொல இருந்தது.. தங்ை வகளயலொதொன் வுன் இருக்கும். யப் ொ எவ்வளவு அைைொ இருக்ைொங்ை. மறு டியும் நீ உன் இங்ை வர்றியொ?. ரிக்ஷொவில் க ொகும்க ொது “ அவுை அந்த வட்டு ீ அம்மொவுக்கு அக்ைொ மை கைொயமுத்தூர்ல இருக்ைொங்ைளொம். மொன்சி “ சரிக்ைொ நொன் வர்கறன். சித்திக்கும் உடம்பு சரியில்கல. பவள்கள கசகலக்ைொரம்மொ மீ ந்து க ொன கைய ரூ ொகய கசொத்கத க ொடுறதுக்கை அசொல்ட்டொ மூக்ைொல குடுத்துட்டொங்ைகள. இன்னிக்கு வட்டு ீ கவகலக்ைொரி லீவு. நன்றி அக்ைொ” என்று அந்தப் கூறிவிட்டு திரும் “ ஏய்ப் ப ொண்ணு பைொஞ்சம் இரு” என்று அந்த ப ண்ணின் குரல் மொன்சிகய தடுத்தது. அதனொல எல்லொம் அப் டி அப் டிகய ைிடக்குது. பரொம் ப ருங்பைொண்ட ணக்ைொரங்ைளொம்.

இவங்ைைிட்ட ஏன் நமக்கு ஒரு கவகல கைட்ைக்கூடொது.. அது புரியொமகலகய எதிர்ைொலத்கதப் ற்றிய ைனவில் ஆழ்ந்தொள் மருத்துவமகனயில்அன்னலட்சுமியின் உணவுதொன் என்று கூறிவிட்டு ஒரு ட்டினிதொன் டொனிக் வியொதி. மொன்சிகயப் ொர்த்ததும் சிறு புன்னகையுடன் “ க்ைத்து வரொண்டொ வைியொ ின்ைட்டுக்கு வொ” என்று பசொல்லிவிட்டு ைதகவ மூடி க ொய்விட்டொள் . நொன் அந்த அக்ைொ வட்டுக்குப் ீ க ொய் கவகல என்று கூறிவிட்டு கை ைழுவிக்பைொண்டு அங்ைிருந்து சிட்டொை ொர்த்துட்டு வர்கறன்” றந்துவிட்டொள் மொன்சி மறு டியும் அந்த ப ரிய வட்டு ீ ைதகவ தட்டியதும். எனக்கு க ொதும் நீகய சொப் ிட்டு தூங்கு.. சிகயொடு அரக்ைப் ரக்ை சொப் ிடுவகத ொர்த்து “ மொனு இதுல கசொத்கத எடுத்துக்ை. இந்த பவள்ளொவிப் ொகனக்கு ஒரு கும்புடு க ொட்டுட்டு க ொயிடகவண்டியதுதொன்.. கைொயமுத்தூரொ இருந்தொ என்ன நல்ல கவகலயொ பைகடச்சொ அம்மொகவொட அங்கைகய க ொயிடலொம். அந்த ப ண்தொன் வந்து ைதகவ திறந்தொள்... என்று மொன்சியின் பவகுளி மனது வருங்ைொலத்கதப் ற்றி ப ரியப்ப ரிய ைணக்ைொைப் க ொட்டது ொவம் அவளுக்கு பதரியொது. ‘ இவ்வளவு நல்லவங்ைளொ இருக்ைொங்ைகள. அம்மொ பசொன்னதும் கவைமொை அன்னலட்சுமி சொப் ொட்டில் கைகவத்தவள் எகதகயொ நிகனத்துக்பைொண்டு “ ஆமொ எனக்கு க ொட்டுட்டு நீ சிக்ைகல சிக்ைகலன்னு பசொல்லி எல்லொத்கதயும் எனக்கை ட்டினியொ ைிடந்து ைிடந்து தொன் இப் டி ஆயிட்ட.இந்தம்மொகவ ப ரிய ைம்ப னிக்கு முதலொளியொம்” என்று அந்த புதிய ப ண்கணப் ற்றி அன்னலட்சுமி தனக்குத் பதரிந்தகத கூறினொள் அத்தகனயும் கைட்டதும் மொன்சியின் மூகலயில் ஒரு சிறு மின்னல். ப ரும் ொன்கமயொன ணக்ைொரர்ைள் எகதயும் லொ க்ைணக்கைொடு பசய்வொர்ைள் என்று. ொட்டிலும் அதுக்கு சில மருந்து மொத்திகரைகளயும் பைொடுத்து வட்டுக்கு ீ அனுப் ினொர்ைள் வரும்வைியில் கரொட்டுக் ைகடயில் இரண்டு உணவு ப ொட்டலங்ைகள வொங்ைிக்பைொண்டு குடிகசக்கு வந்து ப ொட்டலத்கத மைள் அன்னலட்சுமி ஒரு ப ொட்டலத்கத பைொடுத்துவிட்டு தொனும் ஒரு ிரித்து அவசரமொை சொப் ிட்டொள். எனக்கு இம்புட்டு கசொறு கவனொம்” என்று தனக்கு பைொஞ்சம் சியில்லொதது க ொல் ப ொய்யொை கூறினொள் அன்னலட்சுமி உண்கமயில் மொன்சிக்கு அந்த உணவு க ொதவில்கல தொன்.

ஏைப் ட்ட க்ைத்தில் ஒரு ிளொஸ்டிக் வொளியில் “ ம்ம் உன்கனப்க ொலகவ க ரும் நல்லொருக்கு. . கையொலதொன் துகவக்ைனும்” என்று அந்தப் ப ண் பசொல்ல. அந்த வட்டு ீ ப ரியம்மொள் இருந்தொல் இவர்ைளுக்கு என்று இருக்கும் அலுமினிய டம்ளரில் தொன் ைொ ி பைொடுப் ொள். இந்த டம்ளர் விஷயத்தொல் அந்தப் ப ண் மறு டியும் மொன்சியின் மனதில் பரொம் உயர்ந்துவிட்டொள். ளிச்பசன்ற புன்னகையுடன் அந்த துணிைகள துவச்சிடு. “ உன் க ர் என்னம்மொ?” என்று அந்த ப ண் கைட்ை “ மொன்சி” என்றொள் ைழுவி அடுக்ைிட்டு. எல்லொ ணக்ைொர ஆனொல் அவர்ைள் வடுைளிலும் ீ மட்டும் கவகலக்ைொரர்ைளுக்கு என்று தனியொை ஒரு வைி இருந்தது.. அவள் ொத்திரங்ைகள ைழுவி முடிக்கும் க ொது கையில் ைொ ியுடன் வந்தொல் அந்த ப ண். மொன்சியிடம் ஒரு டம்ளகர பைொடுத்துவிட்டு அவள் ஒரு டம்ளருடன் அங்ைிருந்த சிமிண்ட் கமகடயில் அமர்ந்தொள். பமஷின்ல க ொட்டுட்கடன் ஆனொ இது பரொம் எல்லொத் துணிகயயும் வொசிங் ைொஸ்ட்லியொன டிரஸ். அவர்ைள் துகவத்த துணிைகள உடுத்தலொம். இந்த புதுப் ப ண் சில்வர் டம்ளரில் ைொ ி பைொடுத்தொள் மொன்சி முடிந்த வகரயில் டம்ளரில் உதடு டொமல் ைொ ிகய தூக்ைி குடித்துவிட்டு டம்ளகர இரண்டு முகற ைழுவிவிட்டு கவத்தொள்.உலைம் எவ்வளவுதொன் முன்கனறினொலும் இந்த ைக்ைவைக்ைங்ைள் இன்னும் மொறவில்கல. மொன்சி சிறு சங்ைடத்துடன் அந்த டம்ளகர வொங்ைிக்பைொண்டொள். கதொட்டத்து ைிணற்றடியில் ொத்திரங்ைள் ைழுவுவதற்ைொை க ொடப் ட்டிருந்தது. அவர்ைள் ைழுவி கவத்த ொத்திரத்தில் உணவு முன்வொசல் வைியொை சகமக்ைலொம். சரிபயன்று தகலயகசத்து விட்டு கவகலகய ஆரம் ித்தொள் மொன்சி. மொன்சி அந்த வட்டின் ீ வரொண்டொவில் நடந்து க்ைத்தில் இருந்த இரும்பு கைட்கட திறந்தபைொண்டு நீண்ட ின் க்ைம் கதொட்டத்து ைதகவ தட்டினொள் மொன்சி. அகத வரக்கூடொது. தொழ்த்தப் ட்டவர்ைள் விகளவிக்கும் ப ொருட்ைகள வொங்ைி உண்ணலொம். சரி மொன்சி இந்த ொத்திரத்கத எல்லொம் துணிைள் அமுக்ைி கவக்ைப் ட்டிருந்தது. உடகன அந்த ப ண் ைதகவ திறந்துவிட்டொள். சொப் ிடலொம்.

பசய்யும் கவகலகய தயக்ைத்திற்கு ிைொம் விட்டுவிட்டு அருணொவின் அருகை வந்த மொன்சி சிறிது ிறகு “ அக்ைொ அங்கை எனக்கு ஏதொவது கவகல வொங்ைி குடுங்ைக்ைொ. இனிகமல் நொமலும் இப் டிதொன் ைொ ி குடிக்ைனும்.ஆனொல் அந்த ப ண் இன்னும் அந்த ைொ ியில் ொதிகயக் கூட குடிக்ைவில்கல ரசகனகயொடு பமதுவொை உறிஞ்சினொள். அவகளப் ொர்த்ததும். அங்கைகய ப ரிய ப ரிய டொக்டர்ஸ் இருக்ைொங்ை. மறுநொளும் வரும் டி அந்தப்ப ண் கூறியதும் மொன்சி சந்கதொஷமொ தகலயகசத்துவிட்டு வட்டுக்கு ீ ைிளம் ினொள் அடுத்த இரண்டு நொளும் சம் ிரதொய விசொரிப்புைளுடன் வட்டு ீ கவகலைள் பதொடர்ந்தது. முடிச்சுருக்கைன். தொயும் மைளும் அறிமுைமில்லொத ஊரில் கவகல ைிகடத்தொல் கூட சந்கதொஷமொை பசய்யலொம் என்று முடிவு பசய்தொர்ைள். அடிக்ைடி ைஷ்டப் டுகறொம்” என்று உடம்பு மொன்சி ைலங்ைிய ைண்ைளுடன் அருணொவிடம் பைஞ்சுதலொை கைட்ை சிறிதுகநரம் அவகளகய ொர்த்த அருணொ. இரண்டு வருஷம் அம்மொவொல இப் ல்லொம் சரியில்லொம க ொயிடுது. அடச்கச நொமதொன் மொடு தண்ணி குடிக்ைிற மொதிரி சர்ருன்னு குடிச்சிட்கடொம் க ொலருக்கு. இப்க ொ மதுகரக்கு ஒரு பமடிக்ைல் ஸ் ண்ட்ம் தனியொ பசக்ைப்புக்ைொை மதுகர வந்திருக்கைன். அன்னலட்சுமியிடம் எல்லொவற்கறயும் கூற.. மொன்சியின் சந்கதொஷமும் உற்சொைமும் அவளுக்கும் பதொற்றிக்பைொண்டது. உற்சொைத்துடன் எல்லொ கவகலகயயும் முடித்துவிட்டு வட்டுக்கு ீ ைிளம் ினொள் . இன்னும் ஐந்து நொட்ைளுக்கு கவகலக்ைொரி வரமொட்டொள் என் தொல். என்று மனதுக்குள் எண்ணிக்பைொண்டு கவகலைகள பசய்தொள் அந்த ப ண் இவகள ற்றி பசய்த விசொரகணைளுக்கு தில் பசொன்ன டிகய அகனத்து கவகலைகளயும் முடித்தொள் மொன்சி. கூலி . கைொகவயில் ஒரு சின்ன திரட் மில் நடத்துகறன். துணி துகவக்ை சொப் ொட்டுக்கை எந்த கவகலயொனொலும் முடியகல பரொம் அக்ைொ. இன்னும் பரண்டு நொள்ல கைொகவ க ொயிருகவன்” என்று பசொல்லிபைொண்டு இருக்ை. என்கனொட ைம்ப னி வச்சிருக்ைொர். சித்தி இங்கை யொகரொ கைரொசிக்ைொர டொக்டர் இருக்ைொங்ைன்னு பசொல்லி இங்கை வரச்பசொன்னொங்ை. மூன்றொவது நொள் அவகளப் ற்றி பசொன்னொள் அந்த ப ண் “ என் ப யர் அருணொ கதவி. ரவொயில்கல. புருவங்ைள் முடிச்சிட ஏகதொ கயொசித்துவிட்டு “ சரி நொகளக்கு பசொல்கறன்” என்று பசொல்லிவிட்டு வட்டுக்குள் ீ க ொய்விட மொன்சியின் ைண்ைளில் நம் ிக்கை துளிர்விட.

அவளுக்குப் ிடித்த சினிமொப் ண்ணிக்பைொண்கட தனது கவகலைகள முடித்துவிட்டு அருணொகவப் ொர்க்ை ைிளம் ினொள் மொன்சி வைக்ைம் க ொல அருணொதொன் ைதகவ திறந்தொள்.. மொன்சி எல்லொவற்கறயும் ஆபவன்று வொகயப் ிளந்த டி ொர்த்துக்பைொண்டு வந்தொள் . அருணொ திலுக்ைொன எதுவும் ைொத்திருப்புடகனகய க சவில்கலகய எல்லொ தவிர கவகலைகளயும் மொன்சிகயகய கூர்ந்து ைவனித்துக்பைொண்டு இருந்தொள் எல்லொ கவகலயும் முடிந்து கைைொல் ைழுவிவிட்டு வந்த மொன்சி ஒரு எதிர் ொர்ப்புடன் அருணொவின் எதிரில் வந்து நின்றொள் மொன்சிகய கூர்ந்து ொர்த்த அருணொ " மொன்சி என்கூட பைொஞ்சம் பவளிகய வர்றியொ. ஒரு ல லட்சரூ ொய் ைொர்ைள் வகர ஸ்டொலில் இருந்தது. ைொர் கவண்டொம் ஒரு ஆட்கடொவில் க ொைலொம்" என்று பசொல்லிவிட்டு இருவருகம பவளி வரொண்டொ வைியொை பதருவுக்கு வந்து அந்த க்ைமொை க ொன ஒரு ஆட்கடொகவ நிறுத்தி இருவரும் ஏறி அமர்ந்தனர் " தமுக்ைம் க்ைத்துல க ொம் எக்ைி ிஷன் க ொட்டுருக்ைொங்ைல்ல அங்ை க ொப் ொ" என்று ஆட்கடொைொரரிடம் பசொல்லிவிட்டு சீ ட்டில் சொய்ந்துபைொண்டொள் அருணொ ஆட்கடொ தமுக்ைத்தில் நிற்ை இருவரும் இறங்ைிக்பைொண்டு அருணொ ஆட்கடொவிற்கு ணத்கத பைொடுத்துவிட்டு உள்கள க ொனொர்ைள் உள்கள இருந்த ஸ்டொல்ைளில் மொன்சி இதுவகரக்கும் ரூ ொய் குண்டூசியில் இருந்து ொர்த்தறியொத ப ொருட்ைள். உன்கூட பைொஞ்சம் க சனும்" என்று பமல்லிய குரலில் கைட்ை " ஓ சரிங்ைக்ைொ வர்கறன்" என்று மொன்சி உடகன சம்மதித்தொலும் இவ்வளவு ப ரிய ணக்ைொரிக்கு என்ைிட்ட க சுறதுக்கு என்ன விஷயம் இருக்கும்? என்று மனசு மட்டும் திரும் திரும் வட்டுக்குள் ீ ஒகர கைள்விகய கைட்டுக்பைொண்கட இருந்தது க ொன அருணொ சற்று கநரத்தில் ஒரு அைைொன ைொட்டன் சுடிதொரில் பவளிகய வந்து " வொ மொன்சி.. மொன்சிகய ொர்த்ததும் சிறு புன்னகையுடன் தகலயகசத்து விட்டு க ொய்விட்டொள் மொன்சி அருணொவின் பசய்தொள்.மறுநொள் ப ொழுது ொடகல ம் மொன்சிக்கு அைைொை விடிந்தது.

எங்ைளுக்கு இன்னும் குைந்கதயில்கல. பசக்ைப்புக்கு க ொகனொம்... அது பவளிகய பதரியொம நடக்ைனும் என் தொல்தொன் நொன் இங்ை வந்கதன்..மொன்சியின் கைகய ிடித்துக்பைொண்டு ஸ்டொல்ைகள ைடந்து சற்று பதொகலவில் இருந்த சிறு புல்பவளியில் க ொய் அமர்ந்தொள் அருணொ அருணொ பைொஞ்சம் தட்டமொை இருப் துக ொல் இருந்தது மொன்சிக்கு. இதுக்ைொை பரண்டு . ைருமுட்கட அகதொடு அவகரொட உற் த்திகய சுத்தமொ இல்கலயொம் மொன்சி. அதனொல என்னொல எப் வுகம குைந்கத ப த்துக்ை முடியொதுன்னு டொக்டர் பசொல்லிட்டொங்ை. அவருக்கு அவகரொட என்கனொட ிைினகையும் ைவனிக்ைகவ கநரம் சரியொயிருந்தது. அதனொல ஒரு வொடகைத்தொய் மூலமொ குைந்கத ப த்துக்ை ண்கணொம். என்ன விஷயம் பசொல்லுங்ை. இவ்வளவு நொளொ நொங்ைளும் இகதப் த்தி ப ரிசொ நிகனக்ைகல. எனக்கு வயசு முப் து. எனக்கு ிசினஸ்ம்.. " நொனும் அவரும் இகதப் த்தி நிகறய க சிட்கடொம். குகற எனக்குத்தொன் ஒரு குைந்கதகய சுமக்கும் தகுதி உயிரணுக்ைகள என் ைருப்க க்கு வொங்ைி கசமிக்ை சக்தி எனக்கு இல்கலயொம்.. " என்னங்ை அக்ைொ. என்னொல ஆனது எதுவொயிருந்தொலும் பசய்கவன் அக்ைொ பசொல்லுங்ை " என்று மொன்சி அன் ொை கைட்ை சிறிதுகநரம் மவுனமொை இருந்த அருணொ " மொன்சி நொன் எதுக்ைொை இங்கை வந்துருக்கைன்னு பதரியுமொ?" என்று கைட்டொள் " ஏகதொ பமடிக்ைல் பசக்ைப்புக்கு வந்துருக்ைீ ங்ைன்னு பசொன்ன ீங்ை அக்ைொ" என்றொள் மொன்சி " ம்ம் அதுக்குத்தொன்" என்ற அருணொ ைண்ணில் துளிர்த்த நீகர விரலொல் சுண்டிவிட்டு " மொன்சி எனக்கு ைல்யொணம் ஆைி ஏழு வருஷம் ஆகுது. இவ்வளவு நல்லவங்ைளுக்கு இப் டி ஒரு குகறயொ என்று அவள் மனம் பநொந்து நூலொனது.. இப்க ொ ஒரு வருஷமொ என் மொமனொர் மொமியொர் எங்ைகள பமடிக்ைல் பசக்ைப்புக்கு க ொைச்பசொன்னொங்ை.. பரொம் ப ர்ப க்ட்டொ இருக்ைொர்ன்னு பசொல்லிட்டொங்ை. நொங்ைளும் அவருக்கு கைொகவயில குைந்கத சம்மந்தமொ ப ரிய எந்த டொக்டர்ைிட்ட குகறயும் இல்கல. என் வட்டுக்ைொரருக்கு ீ முப் த்திபயொன்னு.. குைந்கதகய தத்து எடுக்ைலொம்னு முடிவு அம்மொவுக்கு முடிவு ண்ணொ அது அவகரொட அப் ொ ிடிக்ைகல. அருணொகவ மறு டியும் க ச்கச ஆரம் ித்தொள். என்றவள் நிமிர்ந்து ஒருத்தர் மொன்சியின் இல்கல நொலு முைத்கதப் டொக்டர்ஸ் ொர்த்து பசொல்லிட்டொங்ை" நீ ண்ட ப ருமூச்கச பவளிகயற்றிவிட்டு அகமதியொை இருந்தொள் மொன்சிக்கு என்ன பசொல்வது என்று புரியவில்கல அகமதியொை இருந்ததொள். சித்திக்கு பதரிஞ்ச கலடி டொக்டர் மூலமொ வொடகைத்தொய் ஏற் ொடு பசய்து இங்கைகய எல்லொ ஏற் ொடுைளும் பசய்யலொம்னு வந்கதன்.

. இந்த விஷயம் என் மொமொனொர் மொமியொர்க்கு பதரியொம நடக்ைனும் மொன்சி..ப ண்ைகள ொர்த்கதொம். ைிகடக்ைகல இவங்ை கூட புருஷனுக்கு நடக்குமொ? பமொதல்ல பரண்டுவது ைல்யொணம் ண்ணுவொங்ைளொ? இல்ல சும்மொ பைொஞ்ச நொகளக்கு இவங்ை புருஷன் கூட இருக்ை பசொல்லுவொங்ைளொ? மொன்சிக்கு தகலயும் புரியவில்கல வொலும் புரியவில்கல. அகதொட அந்த கலடிக்கு சுைர் ைம்ப்களண்ட்ம் இருந்தது.. குைந்கத இப்க ொ திரும் ி வர ஏபைட்டு மொசம் ஆகும். நொன் இன்னும் மூனு மொசத்துல பவளிநொடு க ொைனும். ஒரு ப ண்கண எனக்கு ிடிக்ைகல. ம்ம் பரொம் அந்த ப ொண்ணு குைந்கத ஈசியொன கவகல தொகனக்ைொ? இதுக்ைொ ஆள் ைிகடக்ைகல?” என்று பவகுளித்தனமொை கைட்டொள் அவள் கைட்ட அடுத்த வினொடி அருணொவின் முைம் ட்படன்று மலர “ உனக்கு புரிஞ்சொ க ொதும் மொன்சி” என்றொள் இப்க ொதுதொன் மொன்சிக்கு குைப் மொை இருந்தது. இன்கனொரு ப ண் பரொம் வயசொனவங்ைளொ இருந்தொங்ை. எந்த விஷயமும் பவளிகய பதரியொது. ொதுைொப் ொை நடக்கும். குைப் த்கதொடு அருணொவின் முைத்கத ஏறிட்டொள். “ பசொல்றீங்ை.. என்ன ஒரு ப ொண்ணு மொன்சி" ொர்த்தொள் இப் டிபயல்லொம் அர்த்தம். அதன் ிறகு அந்த ப ண் ைிட்டத்தட்ட ஏழு அல்லது எட்டு மொதம் வகர சுமந்து அந்த குைந்கதகய ப த்துக் குடுக்ைனும். அதனொல அவங்ைகலயும் கவனொம்னு பசொல்லிட்கடன். அவகரொட உயிரணுக்ைகள எடுத்து தகுந்த வொடகைத்தொயின் ைர் ப்க க்குள்ள சரியொன ொதுைொப்பு பசய்து அகத அந்த கநரத்துல பசலுத்துவொங்ை.. ஆனொ குைந்கதகய சுமக்ை தகுதியொன என்றவள் க ச்கச நிறுத்தி மொன்சிகய மொன்சிக்கு அதிசயமொை வொடகைத்தொய்ன்னொ இருந்தது.. “ என்ன மொன்சி அப் டி ொர்க்ைிற? இபதல்லொம் எப் டின்னு குைப் மொ இருக்ைொ? பமொதல்ல நொன் இதற்ைொன விளக்ைத்கத பசொல்லிர்கறன். எனக்கு ஏன் புரியனும்?” என்று கைட்டொள் இபதல்லொம் என்ைிட்ட ஏன்க்ைொ . அந்த ப ொண்ணுக்கு என்ன கதகவ என்றொலும் நொகன ைவனிச்சுக்குகவன்” என்ற அருணொ க சுவகத நிறுத்திவிட்டு மொன்சியின் கைகய ற்றி “ என்ன மொன்சி நொன் பசொன்னபதல்லொம் உனக்கு புரியுதொ?” என்று கைட்டொள் கவைமொை தகலயொட்டியவள் “ ஓ நல்லொ புரியுது அக்ைொ. இது சம்மந்தப் ட்ட எல்லொகம ரைசியமொ... அந்த இகடபவளியில் எனக்கை ிறந்ததொ பசொல்லிக்ைலொம்னு நிகனச்சு எல்லொ ப்ளொனும் க ொட்கடன். அதொவது வொடகைத்தொயொ வர்ற ப ொண்ணு என் ைணவரும் கநருக்குகநர் ொர்த்துக்ை கவண்டிய அவசியம் கூட இல்கல. அந்த ப ொண்ணுக்கும் உங்ை சொருக்கும் எந்த பதொடர்பும் இல்லொம மருத்துவ ரீதியொ ப த்து உங்ைைிட்ட குடுத்துட்டு க ொயிரனும்.

. எல்லொகம உன்ைிட்டதொன் இருக்கு.. “ உனக்கு இதனொல எந்தபவொரு ைஷ்டமும் இல்கல மொன்சி.. அதனொல்தொன் உன்ைிட்ட கைட்ைிகறன் மொன்சி. மொன்சிக்கு அருணொகவ நிமிர்ந்து ைண்ண ீர் முட்டிக்பைொண்டு மொன்சிகய கவத்திருந்தொள். ீ அப்புறம் நிரந்தரமொன வருமொனத்துக்கு ஒரு நல்ல கவகல. நொனொ ஏன் க ொய் என்ைிட்டப் வொடகைத்தொய்? நொன் இப் டிபயல்லொம் எப் டி? க சுறொங்ை? இவங்ைகளொட அன் ொ மரியொகதயொ க சுனதொல எகதகவண்டுமொனொலும் பசய்கவன்னு பநகனச்சொங்ைளொ?. ைண்ண ீருடன் ொர்த்து “ என்னக்ைொ என்ைிட்டப் க ொய் இந்த மொதிரிபயல்லொம் க சுறீங்ை?” என்று கைட்டுவிட்டு பமதுவொை விசும் அருணொ வந்தது. அப்புறம் குைந்கத ிறந்து மூன்று மொதம் ைைிச்சு நீ என்ைிட்ட குடுத்துட்டு க ொகும்க ொது இருக்ை சின்னதொ ஒரு வடு.. சரியொை இவற்றின் எகடக ொட்டு மீ து மொன்சிக்கு இருந்த ஆர்வத்கத புரிந்து கவத்திருந்தொள்.. அதனொல் தனது அடுத்த அஸ்திரத்கத எடுத்து மொன்சியின் மீ து ஏவினொள். அைகு அறிவு திறகம.... இந்த நகைைள். இபதல்லொம் ைிகடக்கும் மொன்சி” என்று ஆகச வகலகய அந்த சிறு புறொவின் மீ து வசினொள் ீ பமலிதொை விசும் ிக்பைொண்டு இருந்த மொன்சி பவடுக்பைன்று ொர்த்தொள். இவ்வளவு ணமொ? என்ற ஆர்வம் எதிர்ைொலத்தில் ைண்முன்கன கைள்விக்குறியொன வொழ்க்கைகய கயொசிக்ை மறுத்தது. குைந்கத ிறக்குற வகரக்கும் நல்லொ ைவனிச்சுக்ைகறன். ஒரு நல்ல ஆரம் ித்தொள் வொரத்தில் அவகள துணிமணிைள்..அருணொ க ச்சு ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டகத உணர்ந்து ட்படன்று உகடத்தொள் “ மொன்சி எங்ை குடும் த்து வொரிகச சுமக்ைக்கூடிய தகுதி உனக்கு மட்டும் தொன் இருக்கு மொன்சி. இரவில் சிகய ைண்ணருடன் ீ . இந்த தொனும் தன் அம்மொவும் தொங்ைிக்பைொண்டு ைொலம் அடிவயிற்கற பூரொவும் கையொல் வயிறு பதரியப்க ொகும் ணம் மட்டும் ைிகடத்தொல் நிகறய அழுத்திக்பைொண்டு சொப் ிடலொம். இபதல்லொம் விட பரொக்ைமொ அஞ்சு லட்சரூ ொய் ணம். என் குடும் த்து வொரிகச சுமந்து ப த்துக்குடுக்ைனும் ப்ள ீஸ் எனக்ைொை என்னகவனொலும் பசய்கறன்னு பசொன்னிகய. “ என்னது அஞ்சு லட்சமொ? வடு ீ குடுப் ங் ீ ைளொ? ஒரு நிமிர்ந்து அருணொகவ ொப் ொ ப த்து தர்றதுக்கு இவ்வளவொ குடுப் ங் ீ ை?” என்ற மொன்சியின் குரலில் ஆச்சரியத்துடன் ஆர்வமும் ைலந்து ஒலித்தது வொழ்க்கையின் புரியொத சுைற்சியில் அந்த ிஞ்சு... ொர்த்த ணம். யொர் யொர் இவ்வளவு எந்பதந்த ணம் திகசக்கு என்றதும் தள்ளப் டுகவொம் இத்தகன நொட்ைளொை என்று ட்ட வறுகமதொன் முதலில் ஞொ ைத்துக்கு வந்தது மொன்சிக்கு.. இப்க ொ இகத கைட்ைிகறன் மொன்சி” என்று அருணொ கைட்ை மொன்சி விதிர்த்துப் இவங்ைளுக்கு க ொய் என்னொச்சு? அமர்ந்திருந்தொள்.

எப் டி பதளிவொ எல்லொ ரிைொர்டும் வச்சு ஒரு டொக்டர் ிறந்தது அப் டின்னு சர்டி ிகைட்டும் குடுத்துருகவொம். க ொயிடும்க்ைொ.. " ஆனொல் உன் அருைில் இருக்கும் . குடுப் ங் ீ ைன்னு பசொன்ன ீங்ைகள அதுல குளிக்ைிற ரூம் எல்லொம் வச்சு சகமயல் வடு ீ ண்ண தனியொன்னு பரண்டு ரூம் இருக்குமொ அக்ைொ? நிறந்தரமொ ஒரு கவகலன்னொ.எங்ைம்மொவுக்கு எங்ைம்மொவும் பசத்கத என்ன பசொல்றது. இது இகதக்கைட்டொ தப் ில்ல. எல்லொகம தருகவன். மட்டும் க ொதும்.. " எவ்வளவு வறுகமயிலும் ஆைமொனது.. இது ஒரு கசகவ மொதிரி தொன் மொன்சி. “ அக்ைொ ஒரு ொப் ொவுக்ைொ இவ்வளவு ணம். ளிச்சிட “ ஆமொம் மொன்சி வடு. " மனம் நிகறந்த இந்த அன்பு. நொனும் எங்ைம்மொவும் தொகன ஒரு அக்ைொ? ட்டினியில்லொம நொகளக்கு மூனு கவகலயும் ஆனொ அக்ைொ எனக்கு சொப் ிட ஒரு கவகலயும் சொப் ிடுற ணம் மொதிரி கவண்டொம்.. க சும் அருணொகவகய வொகய ிளந்துபைொண்டு ொர்த்தொள்.....உறங்கும் நிகல வரொது.. இந்த அஞ்சு லட்சரூ ொய் நல்லொ வசதியொனவனொ ொர்த்து ைல்யொணம் ண்றவர் ைிட்ட ணத்துல நிகறய நகைைள் வொங்ைி ண்ணிக்ைலொம். நல்ல கவகல இருக்ை ” என்று வடும் ீ தனது சம்மதத்கத மொற்று வொர்த்கதைளின் மூலம் பசொன்னவள் திடீபரன்று மவுனமொனொள் “ என்ன மொன்சி திடீர்னு கசலன்ட்டொயிட்ட?” என்று அருணொ ைவகலகயொடு கைட்ை “ அக்ைொ ... அகதயும்மீ றி கதகவப் ட்டொ நொகன வந்துகூட உன்கன ைல்யொணம் விளக்ைிச் பசொல்கறன். ீ ணம். அதன் ிறகு உன்கனொட ைல்யொணம் நடந்தொ அதுக்கு எந்த ொதிப்பும் வரொமல் குைந்கத எப் டி உருவொக்ைப் ட்டது. இப்க ொ உன்கனொட சம்மதத்துல தொன் இருக்கு மொன்சி” என்று குரலில் கதன் தடவி அருணொ க ச மொன்சி ைண்ைளில் வைிந்த ைண்ணகர ீ துகடக்ை மறந்து. என்கன பைொன்னுட்டு இயலொதவங்ைளுக்கு ஒரு .. அைைொனது! " ற்றிடம் விட்டு பவற்றிடம் கதடி ஓடியது" " மொன்சியின் வியப்க முைம் ணகம வொழ்க்கை என்ற ொழும் மனது! அவள் விழுந்துவிட்டொள் என் கத அருணொவுக்கு உணர்த்தியது.. கவகல.. என்று ைண்ணிருந்தும் குருட்டுக் ைணக்கு க ொட்டது மொன்சியின் வறுகமயில் பநொந்த மனம் " நீத் கதடிப்க ொகும் ணம் ைவர்ச்சியொனதுதொன்...

என்ற துணிச்சல் வந்தது அருணொகவ நிமிர்ந்து அவங்ை என்ன ொர்த்த மொன்சி “ சரிக்ைொ நொம பமொதல்ல டொக்டகரப் பசொல்றொங்ைன்னு ொர்த்துக்ைிட்டு ிறகு அம்மொைிட்ட ொர்க்ைலொம். எல்லொம் முடிஞ்ச ிறகு பசொன்னொ அவங்ைளொல எப் டி தடுக்ை முடியும்?” என்றொள் அருணொ ஒருசில ப ண்ைளுக்கு தனது க ச்சொல் எதிரொளிகய வசியம் பசய்யமுடியும். முதலில் பசொல்லலொம் என்ற வருங்ைொலத்துல எல்லொவற்கறயும் மனதிடம் வந்தது. அருணொ க சப்க ச தன் தொகய எளிதொை சமொளித்துவிடலொம் என்ற கதரியம் வந்தது மொன்சிக்கு. முடித்துக்பைொண்டு என்ன கைொ மொ ிறகு பரண்டு அம்மொவிடம் அடி குடுக்கும். பசொல்லொகத. அவள் உதட்டில் திருப்தியொன சிரிப்பு நிலவியது. சியில்லொம சொப் ிட அந்த பரண்டு அடிகய வொங்ைிைிட்டொ க ொச்சு. உன் அம்மொைிட்ட இப்க ொ பசொல்லகவண்டொம். ைண்ண ீரும் பரொம் குைப் முமொை கூறியதும் மொன்சிகய பநருங்ைி கதொளில் கைகவத்த அருணொ “ மொன்சி நொன் பசொல்றமொதிரி பசய். என்று கைட்டொ எச்சரிக்கை அருணொ எனக்கு பசய்துவிட்டு ைிளம் ினொள் மொன்சி தன் தொயிடம் முதல்முகறயொை குடிகசக்குள் நுகைந்தொள். ஆனொல் அந்த சிரிப்க சூது பதரியவில்கல. தொகய நிகனத்து யந்து தவித்து நின்ற மொன்சிகய ைல்லும் ைகரயும் டியொன வொர்த்கதைகள க சி தன் வசப் டுத்தினொள் அருணொ. என்ற ைர்வச் சிரிப்பு. அந்த திறகம அருணொவிடம் இருந்தது. பசொல்லுகவொம்” என்று மொன்சிகய உறுதியொை கூறும் அளவிற்கு நிகலகம மொறியது மொன்சியின் கைைகள ற்றிக்பைொண்ட அருணொ “ பரொம் நன்றி மொன்சி” என்றொள். என்னொல் முடியொதது உண்டொ.உதவிதொன்னு கைொவப் ட்டு எனக்கு என்கன பதரியுது ஆனொ என் அடிப் ொங்ை அக்ைொ” என்று அம்மொவுக்கு மொன்சி பதரியொகத. அவளும் ஆட்கடொவில் ஏறி இருவரும் மொன்சிகய அவள் வட்டில் ீ துகணயொ ஷொப் ிங் அகடயொளம் ைொனும் அளவிற்கு மொன்சிக்கு ை டு திலுக்கு சந்கதொஷமொை சிரித்தொள் வட்டுக்கு ீ இறக்ைிவிட்டு வந்ததொ பசொல்லு வரும்க ொது “ எதுவும் மொன்சி” இரவொைிவிட்டது.. நொம பமடிக்ைல் பசக்ைப் எல்லொத்கதயும் முடிச்சுட்டு ிறகு பசொல்லலொம்.. அன்னலட்சுமி க ொனொள் ப ொய் பசொல்லப்க ொகும் நடுக்ைத்துடன் ின்புறம் இருப் து பதரிய மொன்சி ின்புறம் . எதிரொளி ஒரு ப ண்ணொை இருந்தொலும்கூட கூட தன் வொர்த்கத ஜொலத்தில் மயங்ை கவக்ை முடியும்.

நொன் பரண்டு மூனு ைிளம்புகறன்ம்மொ” சரளமொை பசொல்லிவிட்டு எடத்துக்கு என்று தனது அவசரமொை பவளிகயறினொள் அருணொவின் வட்கட ீ அகடந்தக ொது. நொகளக்கும் க ொைனும்.. . அப் த்தொன் அந்தம்மொ பசொன்னொங்ை” என்றொள் அன்னலட்சுமி “ ஆமொம்மொ ைகடயில ஏகதொ சொமொன் வொங்ைனும்னு கூட்டிட்டுப் க ொனொங்ை அதொன் கலட்டொயிடுச்சு. பைொஞ்சநொள் பரஸ்ட் இருக்ைலொம்ல” என்று கைட்ை பநருப் ின் பவளிச்சத்தில் திரும் ி மைகள ொர்த்த அன்னலட்சுமி “ இந்த அழுக்கை எடுத்துட்டு வந்து நொலுநொள் ஆச்சு.பவள்ளொவி சொலில் துணிைகள அமுக்ைிவிட்டு. அருணொ ைிளம் ிமொன்சிக்ைொை இருவரும் ஆட்கடொவில் ைிளம் ி மருத்துவமகனக்குச் பசன்றனர் ைொத்திருந்தொள். பைொஞ்சம் பவள்ளனத்துல வரச்பசொன்னொங்ை” என்று மொன்சி தனது முதல் ப ொய்கய தன் தொயிடமிருந்து ஆரம் ித்தொள் “ சரி ைஞ்சியும் ருப்பு துகவயலும் இருக்கு. சலகவ அம்மொவும் இப் தொன் ண்ணி ைகடக்கு பரண்டு பைொண்டு க ொய் க ொயிருக்ைீ ங்ைன்னு க ரும் வந்தீைளொ?” என்று கைட்டொள் மொன்சிக்கு வயிற்றுக்குள் திக்பைன்றது. அடுப் ில் ைட்கடைகள கவத்து எரியவிட்டுக்பைொண்டு இருந்தொள் அன்னலட்சுமி அம்மொவின் அருகை க ொய் மண்டியிட்ட மொன்சி “ ஏம்மொ உடம்புதொன் சரியில்கலகய அப்புறம் ஏன்ம்மொ மறு டியும் பவளுக்குற. .... அப்புறம் துணி குடுத்தவங்ை வடுகதடி ீ வந்துடுவொங்ை. “ உனக்கு எப்புடி பதரியும்மொ?” என்றொள் “ இம்புட்டு கநரமொ உன்கன ைொகணொம்னதும் கதடிப் க ொகனன். நீ க ொய் சொப் ிட்டு டு நொன் அடுப் அவிச்சுட்டு வர்கறன்” என்றொள் அன்னலட்சுமி மொன்சியும் விட்டொல் க ொதும் என் துக ொல் குடிகசக்குள் க ொய் சொப் ிட்டு டுத்துவிட்டொள் மறுநொள் ைொகல எழுந்ததும் கவைகவைமொை எல்லொ கவகலைகளயும் முடித்த மொன்சி “ அம்மொ அந்தக்ைொ க ொைனுமொம் இன்னிக்கு சொமொன்ைள் இரண்டொவது ப ொய்கய சீ க்ைிரமொ வொங்ைியொற தொயிடம் வரச்பசொல்லுச்சு.. அதொன் இன்னிக்கு குடுக்ைனும். பவள்ளொவி ஆமொ நீயும் பவள்ளச்சீ லக்ைொரம்மொ வச்சு அந்த நொகளக்கு அருணொ பசொல்லுச்சு..

ஏசி அகறயில் இருந்த ப ண் டொக்டருக்கு நொற் த்கதந்து வயதிருக்ைலொம். ப ண்தொகன?” என்று அருணொ மந்திரம் ஓத .. உனக்கு என்ன வயசு ஆகுது?” என்று கைட்டொர் டொக்டர் “ப யர் மொன்சி. இருவகரயும் ஒரு புன்னகையுடன் வரகவற்று எதிரில் இருந்த இருக்கையில் அமரச்பசொன்னொர் இருவரும் அமர்ந்ததும் “ அருணொ நீங்ை பசொன்னது இந்த ப ொண்ணு தொனொ?” என்று மொன்சிகயப் ொர்த்த டி கைட்ை. “ ம்ம் த்பதொன் து வயசு ஆகுது கமடம்” என்றொள் மொன்சி ர்த் சர்டி ிகைட் இருக்குதொகன? நொகளக்கு எடுத்துட்டு வரனும் ” “ ம்ம் இருக்கு கமடம். அனு வம் அவரது ொர்கவயில் பதரிந்தது.. உள்கள க ொய் ைட்டில்ல டு நொன் வர்கறன்” என்று டொக்டர் பசொல்ல மொன்சி சங்ைடமொை அருணொகவ ொர்த்தொள். க ப் ர்ஸ்ல கசன் வொங்ைிடலொம்” என்று ண்ணி அருணொ பசொல்லவும் “ உன் ப யர் என்னம்மொ?. கைகயப் ிடித்து அகைத்துக்பைொண்டு உட்ைொர கவத்து அவங்ைளுக்கு “ இகதொ ொர் தகுந்த மொன்சி ஒத்துகைப்பு உடகன அருணொ எழுந்து மொன்சியின் க்ைத்து அகறக்கு க ொய் அங்ைிருந்த ைட்டிலில் இப்க ொ டொக்டர் குடுக்ைனும்.. நீங்ை பசக்ைப் தகுதியனவளொன்னு ொர்த்துட்டொ. பசக்ைப்பு ண்ணுவொங்ை கூச்சப் டொகத நீ அவங்ைளும் . “ ஆமொம் டொக்டர்..அருணொ க ொன் மூலம் ஏற்ைனகவ அப் ொயின்பமன்ட் வொங்ைியிருந்ததொல் உடகன உள்கள அனுப் ப் ட்டனர். ஓரளவுக்கு எல்லொத்கதயும் பசொல்லிட்கடன். ப ரிதொை அருணொ விரிந்த அக்ைொவுக்கு உதவுறதுல எனக்கு முழு சம்மதம் தொன்” என்று மொன்சி உறுதியொை கூறினொள் “ பரொம் நல்லது மொன்சி.. நொகளக்கு எடுத்துட்டு வர்கறன்” “ மத்த டி யொகரொட வற்புறுத்தலும் இல்லொம உன்கனொட முழு சம்மதத்துடன் தொகன வொடகைத்தொயொை சம்மதிக்ைிற மொன்சி” என்று டொக்டர் கைட்டதும் வளகமயொன எதிர்ைொலம் புன்னகையுடன் “ யொரும் ைண்முன் என்கன ிரைொசமொை வற்புறுத்தகல பதரிய கமடம்.

சில கநரம் ஒத்துகைப்புக்கு மறுத்து ைண்ண ீருடன் ைொல்ைகள மொன்சி இடுக்ைிக்பைொள்ள . மனநிகல ப ண்ணொய் கூறினொகள தவிர ிறந்தொல் மொன்சியின் மனகத கதரியப் டுத்த எந்த ஆறுதகலயும் கூறவில்கல. “ இகதொ ொரும்மொ ப ண்ணொய் ிறந்த எல்லொருக்கும் ஒருநொள் சங்ைடப் டொமல் ஒத்துகைச்சொதொன் என்னொல ைபரக்டொ பசக் இது நடக்கும்.. ைிட்டத்தட்ட வொரஇதகை மொன்சி ஒருமணிகநரம் ிரித்து அங்கை கதரியப் டுத்திக் அதில் வரும் இருவரும் மூழ்ைியவள் ைர்ப் ிணி பைொண்டொள். சஷ்டிக்ைவசம் முடிவதற்குள் ரிகசொதகனைள் முடிந்தது. மறு டியும் ப ண்ைகள இவர்ைளும் அருணொ தகலகய எல்லொம் ப ண்தொகன? ஒரு நிமிரகவ ொர்த்து தன் இவர்ைள் ஆங்ைில இல்கல.அந்த மந்திரத்துக்கு ைட்டுப் ட்டு சரிபயன்று தகலயகசத்தொள் மொன்சி. ைன்னிப்ப ண்ணின் எப் டியிருக்கும் என்று அவள் முைத்கத ொர்த்து பதரிந்துபைொள்ளொம். ைண்ைகள இறுக்ைி மூடி. “ என் கசொதகனயில் இவள் பரொம் ப ொருத்தமொன ப ண்தொன் அருணொ. அருணொ “ மொன்சியின் இபதல்லொம் கைகயப் சைஜமொை ற்றி ஏத்துக்ைனும்” ரிலொக்ஸ் என்று மட்டும் மொன்சி. இன்னும் ப்ளட் ரிசல்ட் வந்ததும் இறுதியொ முடிவு ண்ணலொம்.. அமர்ந்திருந்தனர்.. இகடவிடொது உச்சரிக்ை. ரிசல்ட் வந்ததும் கூப் ிடுகறன்” என்று டொக்டர் பசொல்ல அருணொ. மொன்சி. நீ ண்ண முடியும்” என்று அந்த ப ண் டொக்டர் கூற மொன்சி ைண்ண ீருடன் ைொல்ைகள விரித்து வொய் ைந்தசஷ்டி ைவசத்கத டுத்துக்பைொண்டொள். லவித சில ரிகசொதகனைள் பசய்யப் ட்டு அவளின் ரிகசொதகனைளின் க ொது அருவறுப் ினொல் மொன்சியின் ைண்ைளில் இருந்து ைண்ணர்ீ வைிந்தது. இருவரும் அங்ைிருந்து பவளிகய வந்து வரகவற்பு அகறயில் இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்தனர் பசய்யப் ட்ட கசொதகனைள் மூலம். மொன்சி ைட்டிலில் இருந்து எழுந்து உகடைகள சரிபசய்து பைொண்டு டொக்டரின் அகறக்கு வந்து அருணொவின் க்ைத்தில் அமர்ந்தொள். அடுத்த சிலமணிகநரத்தில் மொன்சிக்கு தகுதி கசொதகன பசய்யப் ட்டது. மொன்சியின் முைம் இப் டிபயொரு கசொதகனக்கு ஆட் டுத்தப் ட்ட ஒரு யத்தில் பவளுத்து இருந்தது.. நீங்ை அதுவகர பவளிகய பவயிட் ண்ணுங்ை. மனகத எல்லொம் .

அவர்ைள் தனக்குள் எகத பசலுத்தப் க ொைிறொர்ைள் என்று பதளிவொை புரிந்தது. கவண்டொம் அங்கை கததில ஏற் ொடு பசட்டில் உங்ைளுகடய பசலவுக்கு ஒவ்பவொரு மொசமும் இரண்டொயிரம் க ங்ைில் பசொல்ற க ொய் ண்ணிர்கறன். அது நொகளக்கு வந்தவுடன் ைொகலயில க ப் ர்ஸ்ல எல்லொ கவகலகயயும் முடிச்சுடலொம். ப ருவிரகல தகரயில் அழுத்தமொை ஊன்றி தனது இருக்ை. குைந்கத ிறக்குற வகரக்கும் அங்ைதொன் நீயும் உன் அம்மொவும் தங்ைனும். ர்த் நொகளக்கை ஸ் ண்ட் ஜீன்ைள் பைொடுத்துட்டு க ொய் இனிகமல் நமக்கு கடம் இல்கல உடகன மொன்சிக்குள்ள பசலுத்தியொைனும். ணம் எடுக்குற மொதிரி முன்னொடி உங்ைம்மொைிட்ட க ொய் நொகன இபதல்லொம் ஊட்டிக்கு க்குவமொ . இருவரும் எழுந்து டொக்டரின் அகறக்கு க ொனொர்ைள்.. ண்ணிைிட்டு நீயும் வரனும் ஆஸ் ிட்டலுக்கு உன் அம்மொவும் அதுக்கு ணம் ஒரு நொன் அவங்ை வொடகை ைொர் பமொத்தமொ ணம் க சமுடியொது க ொறவகரக்கும் க ொட்டு அதொன் எதுவும் வச்சிர்கறன். ண்ணிடுகவன். உங்ை நொப் த்கதழுநொள் முடிஞ்சு க ொச்சு. மறக்ைொம கசன் இவகளொட வொங்ைிட்டு. நொகளக்கு ைொகலயில சீ க்ைிரகம வந்துடுங்ை அருணொ. டொக்டகரப் ொர்த்து சிறு புன்னகையுடன் “ வர்கறன் கமடம்” என்று கூறிவிட்டு அருணொவுடன் ைிளம் ினொள் மொன்சி ஆட்கடொவில் வரும்க ொது “ மொன்சி நொகளக்கு எல்லொம் முடிஞ்சதும் நொகள மறுநொள் நீயும் உன் அம்மொவும் என்கூட ஊட்டிக்கு வரனும். பதொகடைள் நடுங்ை ைொல்ைள் லமிைப் து க ொல் இருந்தது. இங்ைகய பசொல்ல உன் அம்மொ பசொல்லிர்கறன். அந்த தட்டத்கத தணிவிக்ை முயன்றொள் சிறிதுகநரம் அருணொவும் டொக்டரும் ஆங்ைிலத்தில் கமகலநொட்டு ஆங்ைிலம் புரியொமல் அவர்ைகளகய க சிக்பைொண்டு ொர்த்த டி அமர்ந்திருந்தொள் மொன்சி க சி முடித்து அருணொ எழுந்து நிற்ை மன்சியும் எழுந்துபைொண்டொள்... சர்டி ிகைட் கவனும். அவர் என்ன பசொல்ைிறொர் என்று மொன்சிக்கு முழுதொை புரிந்தது.எல்லொவற்கறயும் ைடந்து தொகன வந்திருப் ொர்ைள் என்ற எண்ணத்கத வளர்த்து யத்கத க ொக்ைினொள் இருவகரயும் ஒரு நர்ஸ் வந்து உள்கள அகைக்ை. நொகளக்கு இன்பஜக்ட் ண்ணிடலொம். அங்கை எனக்கு ஒரு எஸ்கடட் இருக்கு அதுல ஒரு வடு ீ இருக்கு. புன்னகையுடன் அருணொகவ ஏறிட்ட டொக்டர் “ ம்ம் எல்லொம் ஓகை அருணொ. எல்லொத்துக்கும் தயொரொ வொங்ை ” என்று டொக்டர் பசொல்ல. மொசொமொசம் பசக்ைப்புக்கு ஊட்டியில எனக்கு பதரிஞ்ச டொக்டர் ைிட்ட ஏற் ொடு பசக்ைப் அப்புறம் பசய்கறன். முடிஞ்சதும் ஆறு மணிகநரம் இங்கைகய பரஸ்ட் எடுக்ைனும்.

மொன்சி சுவற்றில் சொய்ந்த டி நின்றுபைொண்டிருந்தொள் அருணொ மொன்சிகய நிமிர்ந்து ஒரு ொர்கவ ொர்த்துவிட்டு “ அன்னம் இன்னிக்குத்தொன் மொன்சி உன் குடும் ம் இருக்குற சூழ்நிகலகய பசொன்னொ.. நீயும் மொன்சியும் அங்கை வந்தீங்ைன்னொ நீ என் வட்கடப் ீ ஏதொவது கவகலக்கு ஏற் ொடு க ொதும் என்கூட மொப் ிள்கள என்று அருணொ ைிளம் ி ொர்த்து ண்கறன்.. எனக்கு ஊட்டியில ஒரு எஸ்கடட் இருக்கு அங்கை ஒரு வடு ீ இருக்கு அகத ைவனிச்சுக்ை நம் ிக்கையொன ஒரு ஆள் கவனும். என்ன ஓகையொ மொன்சி ” என்று அருணொ தனது யன் டுத்தி க்ைொவொை ிளொன் க ொட்டு பசொல்ல. நீ ஏன் நிக்ைிற உட்ைொரு அன்னம் உன்ைிட்ட பைொஞ்சம் க சனும்னு தொன் வந்கதன்” என்று அன்ப ொழுை க சினொள் அருணொ அன்னலட்சுமி அருணொவின் எதிரில் அமர. நீங்ைதொன் நூறு ரூவொய் பைொடுத்தீங்ைன்னு மொன்சி பசொல்லிச்சு. ைல்யொணம் ொலீசொை க ச ொர்த்துக்ைிட்டொ கூட மொன்சிக்கு ஊட்டிலகய பைொஞ்சநொள்ல ண்ணி வச்சிடலொம்.. பரொம் நன்றிங்ைம்மொ” என்று கூறினொள் “ ரவொயில்கல அன்னம்.. மொன்சி மொதிரி ஒரு நல்ல ப ொண்ணுக்கு இன்னும் எவ்வளவு கவனும்னொலும் பைொடுத்து உதவலொம். மொன்சி ிசினஸ் மூகளகய வியப்புடன் அவகளப் ொர்த்து தகலயகசத்தொள் மொன்சியின் வடு ீ வந்ததும் அருணொவும் மொன்சியுடன் இறங்ைி குடிகசக்குள் நுகைந்தொள் சலகவ துணிைளுக்கு அருணொகவப் சலகவ குறி க ொட்டுக்பைொண்டிருந்த அன்னலட்சுமி ொர்த்ததும் அவசரமொை எழுந்து “ வொங்ைம்மொ” என்றவள் அருணொகவ உட்ைொர கவக்ை தகுதியொன எதுவும் இல்லொமல் முைித்துக் பைொண்டு நின்றொள் மொன்சி ஒரு ைிைிந்த ொகயப் க ொட்டு அதில் ஒரு சலகவபசய்த புடகவகய விரித்து அருணொகவ உட்ைொர கவத்தொள். ட்ட ைஷ்டபமல்லொம் மொன்சிக்கு என்ன அங்கைகய பசொல்ற ஒரு அன்னம்? ” .பசொல்லிக்ைிகறன். என்ைிட்ட ஏதொவது கவகல ைிகடக்குமொன்னு கைட்டொ . சங்ைடத்கத முைத்தில் ைொட்டொமல் அருணொ அன்னலட்சுமிகய பசயற்கையொன புன்னகையுடன் ொயில் அமர்ந்த ொர்த்து “ இப்க ொ ைொய்ச்சல் சரியொயிடுச்சொ அன்னம்” என்று கைட்டொள் அன்னலட்சுமி நின்ற டிகய ணிவுடன் “ அது அன்னிக்கை நல்லொயிருச்சும்மொ. நீங்ை பரண்டுக ரும் வந்துடுங்ை.

ஏற்ைனகவ மொனு புள்ள உங்ைைிட்ட கவகல கைட்ைப் க ொகறன்னு பசொல்லிைிட்டு தொன் இருந்துச்சு. மொன்சிகய நொகன பைொண்டு வந்து விட்டுட்டுப் க ொகறன் க ொங்ைம்மொ. எகதயுகம முடிந்ததில் நொகள மறுநொள் உங்ைளுக்கு எடுத்துட்டு வரொகத” சந்கதொஷமொன அருணொ. உங்ை சவுைரியப் டி பசய்ங்ைம்மொ” என்று அன்னலட்சுமி சந்கதொஷத்தில் துளிர்த்த ைண்ண ீருடன் கூறினொள் வந்த கவகல எழுந்து “ என்கூட சரி சுல மொை அன்னம் ைிளம் னும். சரியொ?” என்று கைட்ை “ அம்மொ நீங்ை பசொல்லப்க ொகறன்” தொரொளமொ என்று கூட்டிட்டுப் அன்னலட்சுமி வொபயல்லொம் ல்லொை ஏன் மறுப்பு சந்கதொஷத்துடன் கூறினொள் அன்னலட்சுமி ைள்ளமற்ற சிரிப்க ொர்த்ததும் மொன்சிக்கு வயிறு உதறியது.. மொன்சி அருணொ அமர்ந்த ொயில் டுத்துக்பைொண்டொள். வியொைன் கநட் புறப் ட தயொரொ இரு” என்று கூறிவிட்டு பவளிகய வந்தவள் மறு டியும் நிகறய உள்கள வந்து சொமொன்ைள் “ பசொல்ல வொங்ை மறந்துட்கடன் கவண்டியிருக்கு. மிச்சமிருக்கும் ணத்துக்கு ஏதொவது டிரஸ் வொங்ைிக்ை. தனது அம்மொ அடிக்ைடி பசொல்லும் வொர்தகதைள் மொன்சிக்கு ஞொ ைம் வந்தது. அன்னம். ைண்ைளில் முட்டிய ைண்ண ீருடன் அருணொகவப் என் துக ொல் அதன் ின் தடதடபவன்று ொர்க்ை. தொன் க ொகும் வைி சரியொனது தொனொ? என்ற கைள்வி மனதில் எழுந்தது.. வியொைக்ைிைகம கதகவயொன என்றவள் கநட் துணிைகளத் தனது சிறு புன்னகையுடன் நீயும் தவிர கைப்க கய மொன்சியும் இங்ை இருக்ைிற திறந்து சில நூறு ரூ ொய்ைகள எடுத்து அன்னலட்சுமியின் கையில் கவத்து “ இங்கை ஏதொவது ைடன் இருந்தொ அகதபயல்லொம் குடுத்துட்டு.அகத கைட்ட அன்னலட்சுமிக்கு அந்த நிமிஷகம தனது ைஷ்டபமல்லொம் றந்து தனக்கும் தன் மைளுக்கும் விடிவு ைொலம் வந்துவிட்டது க ொல் சந்கதொஷம் வர “ அம்மொ நீங்ை பசொன்னொ சரிம்மொ. அருணொ விகடப ற்று பசல்ல. ஏன் சரியில்கல என்று அவள் மனகம திலுக்கு வொதிட்டது. ‘ திருடக்கூடொது. இப்க ொ நீங்ைகள வகடறி ீ வந்து பசொன்ன ப ொறவு நொங்ை மொத்து பசொல்லுகவொமொ அம்மொ.... அவகளொ அடக்கு ொர்கவயொல் எச்சரிக்கை பசய்தொள். நொன் இந்த மூன்கறயுகம பசய்யவில்கல. எல்லொ வொங்ைிைிட்டு திரும் ி வர கநட் ஆயிடும். வடு ீ மற்றும் ப ொருட்ைகள வொடகைக்கு . நொன் நீ அவகளத் கதடொகத. இன்கறய பசக்ைப் ின் க ொது அவள் உடலில் டொக்டர் கைகவத்த இடங்ைகள எண்ணி ைண்ணர்ீ வந்தது. கதவிடியொத்தனம் சம் ொதிக்ை ண்ணக்கூடொது.. ப ொய்பசொல்லக் கூடொது.. என்னகவண்டுமொனொலும் இது பசய்யலொம் மூன்றும் என்ற இல்லொமல் வொர்த்கதைள் ணத்கத ஞொ ைம் வர. அதனொல நொகளக்கு எனக்கு ைொகலயிகலகய வந்து மொன்சிகய நொன் கூட்டிட்டு க ொயிடுகவன். இப்க ொது அவளுக்கு ப ரும் குைப் மொை இருந்தது.

வந்துவிட... இனிகமல் நமக்கு நல்லைொலம்தொன்” என்று பசொல்லி ைண்ண ீர் விட்டொள் “ ம்ம் எனக்கும் மொரியொத்தொகவ நொகளக்கு என்னொ அந்தம்மொ அவுைகூட பசொல்றதுன்னு ரூ த்தில் ைிளம் ி வந்து க ொ. முடிஞ்சொ எடுத்து மொன்சியின் இன்ட்டு டிச்சுப் மொர்க் முன்கவத்து இருக்குற “ இடத்தில் ொர்த்து கைபயழுத்து க ொடு” என்று கூறி ஒரு க னொகவ மொன்சியிடம் நீட்டினொர் மொன்சி எகதயும் விட்டுவிட்டு டிக்கும் நிகலயில் இல்கல. அவளுக்கு இந்த மருத்துவமகனகய சீ க்ைிரகம க ொைகவண்டும் கவைமொை கைபயழுத்திட்டொள் என் தொல் அவர் குறிப் ிட்ட இடங்ைளில் . அந்தம்மொ குடுத்த ைொசுல இருக்குற பைொஞ்சநஞ்ச ைடகனயும் அடச்சுப்புட்டு நிம்மதியொ பைளம்புகவொம்” என்றொள் அன்னலட்சுமி மறுநொள் அருணொ தட்டமும் ைொகலயிகலகய இன்றி அவளுடன் ைிளம் ி புறப் ட்டொள். ைவகர ிரித்து அதிலிருந்த சர்டி ிகைட்கட எடுத்து மொன்சியின் வயகத ைணக்ைிட்ட டொக்டர் “ ம்ம் கட ிளில் திபனட்டு வயசு முடிஞ்சு ஏழு மொசம் ஆகுது” என்றவர் அகத தன் கவத்துவிட்டு இதிலிருக்கும் க ப் ர்ஸ் ஒரு க கல எல்லொத்திகலயும் கைபயழுத்து க ொடு மொன்சி. வறுகமயும் இந்த த்துமொத இல்லொமல் வொைலொம் என்றொல் இகத பசய்வதில் எந்த தவறும் இல்கல என்று. மொன்சி ைண்ைகள துகடத்துக்பைொண்டு எழுந்து அமர்ந்தொள் சகமயலகற தடுப்புக்கு ின்னொல் கசொற்றுப் ொகனகய வைித்து தட்டில் க ொட்டுக்பைொண்டிருந்த அம்மொவின் அருைில் க ொய் அமர்ந்து அவகள ைட்டிக்பைொண்டு “ அம்மொ இன்னிகயொட நம்ம ைஷ்டபமல்லொம் தீரப் க ொகுதும்மொ. முதலில் கைள்வி கைட்ட அவள் மனகம அவளுக்கு ஆறுதல் பசொல்ல.. பதரியகல மொன்சி. சொமகனயும். உதவுற மொதிரி இங்ை இருக்கு நொன் நொம இருக்கு கும்புடுற மொன்சி. இருவரும் மொன்சி எந்தவிதமொன மருத்துவமகனக்கு பசன்று ைொத்திருக்ை சிறிதுகநரத்தில் ஒரு நர்ஸ் வந்து இருவகரயும் அகைத்து பசன்றொள் டொக்டர் அவர்ைகள புன்னகையுடன் வரகவற்று “ என்னம்மொ ர்த் சர்டி ிகைட் கைட்கடகன எடுத்துட்டு வந்திருக்ையொ” என்று மொன்சியிடம் கைட்டொர் மொன்சி தொன் எடுத்துவந்த ைவகர அவரிடம் பைொடுக்ை. குடிகசகயொட யொருக்ைொச்சும் குடுத்துட்டு ஏதொவது ைொசு பைகடக்குமொன்னு நீ இந்த ொக்குகறன்..விடுவது க ொல் துன் த்தில் எனது வொழ்நொள் ைருப்க கய வொடகைக்கு முழுகமக்கும் சியும் விடுைிகறன்..

அன்னலட்சுமி அவகள எதுவும் பதொந்தரவு பசய்யொமல் மறுநொள் ைிளம்புவதற்ைொன ஏற் ொடுைகள பசய்தொள் மறுநொள் ைொகல மொன்சிகய ைொண வந்த அருணொ அவகள ைொரில் அகைத்துச்பசன்று ஊட்டியின் குளிருக்கு ஏற்ற சில உகடைகள வொங்ைிக்பைொடுத்து அகைத்து வந்து விட்டுவிட்டு க ொனொள் மொன்சியின் மவுனத்கத. என்றொல். அடுத்த மொன்சியின் ைருப்க க்குள் பசயற்கை முகறயில் சிதறி பவடித்த மொன்சியின் சிகனமுட்கடக்குள் ஒரு ஆணின் உயிரனு பசலுத்தப் ட்டது.யூ. முகற ஐ. இரண்டு நொட்ைளொை புள்களக்கு அகலச்சல். ஆணின் உயிரணுக்ைள் பவற்றிைரமொை அவளின் ைருமுட்கடக்கு கசமிக்ைப் ட்டது. டிபரடிஷனல் வொடகைத்தொய். மொதவிடொய் மணிகநரத்தில் நொட்ைள் இந்த ஏற்ைனகவ ைன்னிப்ப ண்ணொன முகறயில் ைணக்ைில் ைருத்தரிப்பு பசய்ய பைொள்ளப் ட்டதொல். வர்ற ொட்டல்ல சொப் ிட்கடொம் அதனொல சொப் ிடச் பசொல்லி நீ அவகள பசய்யொகத நல்லொ பரஸ்ட் எடுக்ைட்டும். ப ண் அருணொ டொக்டரின் கைகயப் ற்றி குலுக்ைி நன்றித் பதரிவித்துக்பைொண்டொள் அன்று இரவு ஒரு வொடகை ைொரில் மொன்சியுடன் வந்திறங்ைிய அருணொ “ இன்னிக்கு பரொம் அகலச்சல் வைியிகலகய க பதொந்தரவு அன்னம் அதனொல மொன்சி பரொம் டயர்டொயிட்டொ.. ஆணின் விந்தணுகவ ப ண்ணின் ின் ற்றப் டுைிறது.. என்ற முகறயில் மொன்சி ைருத்தரிப்பு பசய்யப் ட்டொள் இந்த முகறயில் வொடகைத்தொயொை வரும் ப ண் ஏதொவது ஒரு விதத்தில் குைந்கதக்கு பதொடர்பு உகடயவரொை இருப் ொர். ிறந்த ஊகரவிட்டு கவறு ஊர் க ொைின்ற க ொைின்ற ைவகல என்று தவறொை ைணக்ைிட்டொள் அன்னலட்சுமி . ைர்ப் ப்க க்குள் அதொவது தம் தியரில் அந்த மகனவியின் ைருமுட்கடகய பசலுத்துவது.ஐ. நீ நொகளக்கு கநட் ைிளம் தயொரொயிரு” என்று கூறிவிட்டு ைிளம் ினொள் மொன்சியும் கசொர்வுடன் டுத்துக்பைொள்ள. எந்த மொன்சி சிக்ைலுமின்றி நல்ல வந்த ஆகரொக்ைியமொன கவகல முடிய. இந்த முகறயில் ஐ.யூ. யன் டுத்த முடியொமல் இருக்கும் சூைலில். மொன்சி அப் டிகய என் தொல் அகசயொமல் எதிர் ொர்த்தகதவிட ைிடந்தொள்.ஐ.அதன் ிறகு மொன்சி அங்ைிருந்து கவறு ஒரு அகறக்கு அகைத்துச்பசல்லப் ட்டு. உடல் சுத்தம் பசய்யப் ட்டு ச்கசநிற அங்ைி அணிவிக்ைப் ட்டு டுக்ைகவக்ைப் ட்டொள் .. வொடகைத் தொயொை இருக்கும் ப ண்ணின் ைருமுட்கடகய அந்தக் குைந்கத உருவொைப் மொன்சியின் அகற யன் டுத்த டுைிறது. ஒருசில மருந்துைள் அவளுக்குள் பசலுத்தப் ட்டது.

க ொது. ின்புறம் அகைத்துச்பசன்றொள்.அன்றிரவு திகனொரு மணிக்கு குவொலிஸ் ைொரில் வந்த அருணொ நடுகவ இருந்த சீ ட்டில் மொன்சிகய வசதியொை டுத்துக்பைொள்ள பசொல்லிவிட்டு.. குளிரில் எபதது எழும்க மொன்சியும் எப் டிபயல்லொம் பசய்யக்கூடொது ஊடுருவ ைண்விைித்து இருக்ைகவண்டும். அடுத்த எஸ்கடட்டில் எதுவும் பதரியவில்கல. எஸ்கடட்கட அடிக்ைடி வந்து மூன்று ைிகலொமீ ட்டர் சுற்றளவு ரொமரிக்ை முடியொத ைொரணத்தொல் பைொண்டு க்ைத்து எஸ்கடட் ைொரரிடம் குத்தகைக்கு விட்டிருந்தொள் அருணொ. அருணொ ைொரிலிருந்து இறங்ைி பூட்டியிருந்த ைகதகவ தன்னிடமிருந்த சொவியொல் திறந்து உள்கள க ொனவள் திரும் ி அன்னலட்சுமிகயப் ொர்த்து “ மொன்சிகய கூட்டிக்ைிட்டு வொ அன்னம்” என்று பசொல்லிவிட்டு உள்கள க ொனொள் மொன்சியும் அன்னலட்சுமியும் அவ்வளவு ப ரிய வட்கட ீ வியப்புடன் ொர்த்த டி உள்கள க ொனொர்ைள். எஸ்கடட்டின் மறுமூகலயில் இருந்தது வடு. குளிர் ொத்ரூம் ைொய எல்லொகம ைணப்பு இருக்கு. ைொர் யணமொனது ஊட்டிகய சொல்கவகய ின் சீ ட்டில் அன்னலட்சுமிகய பநருங்ைிய எடுத்து குளிர் க ொர்த்திக்பைொண்டனர். அதன் ொர்க்ை. அமரச்பசொல்லிவிட்டு அருணொ டிகரவருக்கு மிதமொன கவைத்தில் ஊட்டி கநொக்ைி அதிைொகலயில் ஆளுக்பைொரு எழுந்து ைொர் அமர்ந்துவிட. ீ அக்ைம் க்ைம் எந்த வடுைளும் ீ இல்கல. எல்லொகம சகமயல் இருக்கு.. ைொர் க ொய் வட்டின் ீ க ொர்ட்டிகைொவில் நின்றது . ீ கைரள ொணியில் ைட்டப் ட்ட சற்று ப ரியவடுதொன். ஊட்டியின் பசய்யகவண்டும். . அதுவகர வட்கடயும் ீ கதொட்டத்கதயும் இன்னிக்கு ஒருநொகளக்கு ப ரியவட்டுலகய ீ பவக்கைஷனுக்குத் தொன் நொங்ை ரொமறிக்ைிறதுதொன் உங்ை கவகல. கதகவயொன டொய்பலட் ொத்திரங்ைள். என்று தொய் மைள் இருவருக்கும் விளக்ைமொை எடுத்துச்பசொல்லிய டி வந்தொள் அருணொ ஊட்டிகய விட்டு நிகறய மகல ைிரொமங்ைகள ைடந்து ைர்நொடைொவின் எல்கலயில் இருந்தது அருணொவின் எஸ்கடட். இருவரும் தங்ைளது க ைகள கவத்துவிட்டு வட்கட ீ சுற்றிப் அருணொ அவர்ைகள வட்டின் ீ அகற இருந்தது. வடுைள் ீ வைி இருக்ைலொம் பநடுைிலும் ஆனொல் இருந்த இங்ைிருந்து ொர்க்ை மகலைிரொமொங்ைள் தொன் அன்னலட்சுமிக்கு கதரியத்கத பைொடுத்தது. எப் வொவது வருகவொம்.. உள்ளகய ைிச்சன். அங்கை தனியொை ஒரு ைதகவ திறந்து உள்கள க ொய் “ இந்த ரூம்ல நீங்ை பரண்டுக ரும் தங்ைிக்ைங்ை. அடிக்ைடி ப ரிய வட்டு ீ ைதகவ திறந்து சுத்தம் பசய்துட்டு பூட்டி வச்சிருங்ை. இங்கை ஏற்ைனகவ இருந்த வொட்ச்கமன் இருந்த வடு ீ இது. எல்லொருக்கும் கசர்த்து சகமக்ைலொம். என்னபனன்ன க்ைத்து இருக்கையில் அமர்ந்தொள் . பசய்ய இப் டிகய கதொட்டத்து வைியொ இந்த வட்டுக்கு ீ வரலொம்.

ைல் முழுவதும் எஸ்கடட்ல ஏதொவது கவகல இருக்கும். ஏன் அன்னலட்சுமி எந்த பசொைமில்கலயொ? மைகள கவகலயும் என்று முதல்முகறயொை பசய்யக்கூடொது? மனதுக்குள் குைப் த்கதொடு எதுனொச்சும் எண்ணமிட்டப் டி தனது கமலுக்கு கவகலகய பதொடர்ந்தொள் டிகரவர் ைொய்ைறிைள் வொங்ைி வந்ததும் அன்னலட்சுமி உதவியுடன் தனக்கு பதரிந்தகத சகமயல் பசய்த அருணொ “ நொங்ை எப் வந்தொலும் எங்ை வட்டு ீ சகமயல்ைொரிகய கூட்டிட்டு வந்துடுகவொம். நொனும் க ொய் குளிச்சு ப்ரஷொைி வர்கறன்” என்று பசொல்லிவிட்டுப் க ொனொள் இருவரும் குளித்து முடித்து அருணொவின் வட்டுக்குள் ீ க ொனொர்ைள். ொர்த்தொள். அருணொ இருந்த கசொ ொவில் அமர்ந்திருந்தொள். அருணொவிடம் அன்னலட்சுமியிடம் ொர்கவயொகலகய பைஞ்சினொள். அதனொல உங்ை பரண்டுக ருக்கும் எந்த யமும் கவண்டொம்” என்று க சிக்பைொடண்கட சகமயகல முடித்தொள் அருணொ டிகரவகரொடு கசர்த்து எல்லொவற்கறயும் நொன்கு க ரும் பசொல்லிவிடுமொறு சொப் ிட்டு மொன்சி முடித்ததும். மொன்சி மொடிப் டியில் அமர்ந்து தட்டத்கத தணிக்ை ஒரு அதன் மரக் கைப் ிடிகய ற்றுகைொள் கதகவப் ட்டது ற்றிக்பைொண்டொள். ஏபனன்றொல் அருணொ நொகள ைொகலகய கைொகவ புறப் ட்டு விடுவொகள என்ற யம் மொன்சிக்கு ொலில் இருந்த அன்னலட்சுமியிடம் கசொ ொவில் “ உட்ைொரு அமர்ந்த அன்னம் அருணொ உன்ைிட்ட பைொஞ்சம் நின்றுபைொண்டிருந்த க சனும்” என்று பசொன்னதும் அன்னலட்சுமி கசொ ொவின் அருகை தகரயில் அமர்ந்துபைொண்டொள். இங்கை தனியொ இருக்கைொம்னு நீங்ை பரண்டு க ரும் யப் ட கவண்டொம். ைொகலயில மகலைிரொமத்து ஆட்ைள் எல்லொம் கவகலக்கு வந்துடுவொங்ை. கநட்ல தொன் தனியொ இருக்ைனும். அன்னலட்சுமி அந்த வட்கட ீ சுத்தம் பசய்ய மொன்சி எதுவும் பசய்யகவண்டொம் என்று அருணொ பசொல்லிவிட. அவகன மீ றி எதுவும் யொரும் எஸ்கடட்க்குள்ள நுகையமுடியொது. ைொரின் டிகரவரிடம் ைிரொமத்தில் ைொய்ைறிைளும் ொலில் ணம் பைொடுத்து க்ைத்து ைங்ைளும் வொங்ைி வரச்பசொன்னொள்.. பரண்டு எஸ்கடட்க்கும் ஓகர வொட்ச்கமன் தொன் இருப் ொன். அவளின் ..நொகளக்கு நொன் கைொகவ க ொனதும் இங்கை சகமயல் பசய்து சொப் ிடுங்ை” என்று அருணொ பதளிவொை பசொல்ல அன்னலட்சுமி ைவனமொை கைட்டுக்பைொண்டொள் ொத்ரூமுக்குள் மொன்சிகய அகைத்துப்க ொய் பவன்ன ீருக்கு ட் ீ டர் எப் டிப் க ொடுவது என்று ைொண் ித்த அருணொ “ பரண்டுக ரும் குளிச்சிட்டு வொங்ை.

இகதொ ொர் அன்னம் எல்லொகம உன் மைள் சம்மதத்கதொட நடந்து முடிஞ்சுக ொச்சு. உச்ச ட்ச அதிர்ச்சியில் மைகளப் ொர்த்தொள்.. குைந்கத ிறகு ஒரு வடும். அருணொ மொன்சியின் முைத்கதப் ொர்த்துவிட்டு க ச்கச ஆரம் ித்தொள்.. வியப்புடன் எல்லொவற்கறயும் கைட்ட அன்னலட்சுமி “ என்னம்மொ இது உங்ைளுக்குப் க ொய் இப் டிபயல்லொம் நடக்குது. அதுக்ைப்புறம் அந்த குைந்கதக்கும் அவளுக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்கல புரியுதொ அன்னம் ” என்று அருணொ கைட்ை . உன் மை வயித்துல எங்ை குடும் வொரிகச அழுத்தமொ வச்சொச்சு. அதொன் ைகடசியொ ஒரு முடிவு ண்ணி மொன்சிைிட்டகய கநரடியொ கைட்கடன்” என்று அருணொ விஷயத்கதப் க ொட்டு உகடக்ைவும்.. இன்னும் ஒன் து மொசத்துல அவ எங்ை வொரிகச ப த்து குடுத்துட்டு க ொயிரனும். மொன்சி தனது தொவணி முந்தொகனயொல் முைத்கத மூடிக்பைொண்டு அழுதுபைொண்டு இருந்தொள் அன்னலட்சுமி அதிர்ச்சியுடன் அருணொகவ ொர்த்து “ நீங்ை என்னம்மொ பசொல்றீங்ை. அவைிட்டப் க ொய் இவ்வளவு ப ரிய விஷயத்கத பநகனச்சுட்டீங்ை? மொதிரி ஒரு கைட்டுருக்ைீ ங்ைகள? நீங்ை அவ்வளவு கைவலமொவொ எங்ைகள ிச்கசபயடுத்தொவது என் மைளுக்கு கசொறு க ொடுகவகன தவிர இந்த நிகலகமக்கு அவகள தள்ளமொட்கடன்ம்மொ ” என்று குரலில் ஆக்கரொஷத்துடன் அன்னலட்சுமி கூற. இப்க ொ குைந்கத ப த்துத் தர கவற ப ொம் களகய ைிகடக்ைகலயொம்மொ? இனிகம என்னம்மொ பசய்யப்க ொறீங்ை?” என்று அப் ொவியொை கைட்டொள் “ ம்ம் நிகறயப் ப ொண்ணுங்ை ைிகடச்சொங்ை அன்னம் ஆனொ எந்தப் ப ொண்ணும் நொன் நிகனச்ச மொதிரி அகமயகல. நிரந்தரமொ ஒரு கவகலயும் தர்றதொ எதுவும் ஆைொம நல்ல டியொ ப த்து தர்றதுதொன் அவகளொட கவகல. ீ அஞ்ச லட்சரூ ொய் பசொல்லியிருக்கைன்.அன்னலட்சுமி அருணொவின் முைத்கதப் ொர்க்ை. மொன்சியிடம் முதலில் கூறிய அகத ைகதைகள அன்னலட்சுமியிடம் க்குவமொை கூறினொள் அருணொ. ைட்டியிருக்குற துணி ரொவுல ஒதுங்குறது கூட பதரியொம தூங்குற குைந்கதம்மொ அவ.. இகத அவ சும்மொ ஒன்னும் பசய்யகல. மொன்சியின் விசும் ல் ஒலி கைட்ைவும் சரியொை இருந்தது இரண்டும் இரண்டும் நொன்கு என்று ஈசியொன சரியொன ைணக்கை ைண்டு ிடிக்ை அன்னலட்சுமியின் வொழ்க்கை அனு வம் கைபைொடுக்ை... குைந்கதக்கு ிறந்த ணமும். என் மை பைொைந்கத புள்ளம்மொ அதுக்கு ஒன்னுகம பதரியொது. என்னகமொ ஊர் உலைத்துல நடக்ைொதது மொதிரி பைொதிச்சுப் க ொய் க சுற. அவகள கைொ த்கதொடு ஏறிட்ட அருணொ “ ஏய் அன்னம் இரு இரு.

சொப் ொட்டுக்கை ைஷ்டப் ட்ட உங்ைளுக்கு இருக்ை வடு ீ .. விவொைரத்து ஆனவங்ை. நொம எகதயொவது பைொடுத்தொத்தொன் நமக்கு ஏதொவது பைகடக்கும்” என்று அருணொ தனது க ச்கச முடிக்ை. தவிக்ைிற நொட்டுல அன்னம். நொன் குடுக்குற நிகறய நகைப் குடுக்ைலொம். ஒரு புள்களப் ப த்துக்ைிட்ட அவகள எவன்ம்மொ ைட்டிக்குவொன்?” என்று ைண்ணருடன் ீ கைட்ை “ அய்கயொ அன்னம் நீ எந்த ைொலத்துல இருக்ை? விதகவைள்.. க ொயிடுகவன்னு என்னிக்ைொவது அன்னிக்கு ஒருநொளு இப்புடி பசொன்னப் கய வந்து என் மனசுல நிப்க ன்னு எனக்கு . இவங்ைளுக்கை சுல மொ ைல்யொணம் ஆகுற இந்த ைொலத்துல இப் டி க சுற. குைந்கத ிறந்ததும் அவளுக்கு ஒரு ொதிப்பும் இல்லொம உன் மைளொ திரும் ி வந்துருவொ” என்று அருணொ பசொல்ல அருணொகவகய கூர்ந்து மைகளொட வொழ்க்கை ொர்த்த அன்னலட்சுமி “ எல்லொம் சரிம்மொ அதுக்ைப்புறம் என் என்னொகும்.அருணொ கூறியது அன்னலட்சுமியின் ைொதில் பநருப்புக்குைம் ொை ொய அதிர்ச்சியில் க ச்சு வரொது உகறந்துக ொய் அமர்ந்திருந்தொள் அருணொ இருந்த இடத்கதவிட்டு நைர்ந்து அன்னலட்சுமியின் அருகை வந்து அவள் கதொளில் கைகவத்து உலுக்ை. இது க ொதும்ல. நல்ல கவகலன்னு பைகடக்குகத இபதல்லொம் சும்மொ வந்துடுமொ அன்னம். கைநிகறய ணம். இருக்குறவங்ைளுக்கு உதவுறது உங்ைளுக்குப் புண்ணியம் தொகன அன்னம்? இதுக்ைொை என் புருஷகனொட முைத்கதக்கூட மொன்சி ொர்க்ைகவண்டியதில்கல . இதுனொல மொன்சி எந்த விதத்திலும் குகறஞ்சுட மொட்டொ. க ொட்டு அவளுக்கு அவகள எப் டி நல்ல டியொ குைந்கத சர்டி ிகைட் குடுத்துடுவொங்ை டொக்டர். பைொடுகமயொன ைனவு ஒன்றிலிருந்து விைித்தவள் க ொல அன்னலட்சுமி திைிலுடன் அருணொகவப் அவள் என்று ொர்த்தொள் யத்கத க ொக்ைினொல் மட்டுகம பசொல்லும் விஷயம் அவள் மூகளயில் ஏறும் அருணொவுக்கு ஒன்னும் புரிந்தது ொவச்பசயல் ிள்களயில்லொம “ இகதொ ொர் இல்கல. இனி க ச எதுவுமில்கல என் துக ொல் அன்னலட்சுமி ைண்ணில் வைிந்த ைண்ண ீருடன் எழுந்து மைளருகை க ொனொள். ஒருத்தனுக்கு ிறந்ததுன்னு ணத்கத வச்சுைிட்டு ைல்யொணம் விலொவொரியொை ண்ணிக் எழுதி ஒரு த்தொததுக்கு நொனும் வந்து மொன்சிகய ைல்யொணம் ண்ணிக்ைப் க ொறவன் ைிட்ட எல்லொத்கதயும் விளக்ைமொ பசொல்கறன். அம்மொகவ அருகை ொர்த்ததும் மொன்சியின் அழுகை இன்னும் அதிைமொனது மைகள கூர்ந்துப் அவனுக்கு ொர்த்த அன்னலட்சுமி “ எவனொவது கசனொசில்க் கசகல குடுத்தொ கூத்தியொளொ சிவுக்குன்னுச்சுடி. இப்க ொ என்கனப்க ொல நீ பநகனக்ைிற நிகறய இது மொதிரி மொதிரி இது நடக்குது.. சொதரணமொ ஒரு ஊசி க ொடுற மொதிரிதொன் அவகரொட உயிரணுக்ைகள மொன்சிகயொட ைருப்க க்குள்ள டொக்டர் பசலுத்தியிருக்ைொங்ை.

“ அடி மவகள க ொய்ட்டிகய” என்று ைதறிய டி மைகள அகணத்துக்பைொண்டொள் இப்புடி ொர்த்ததும் கமொசம். ண்ணிருக்கைன்.. ஆமொ ” என்று தனது அகறக்குள் க ொய் ைதகவ சொத்திக்பைொண்டொள் அவள் வொர்த்கதைளின் அர்த்தம் புரிய தொயும் மைளும் விக்ைித்துப்க ொய் நின்றிருந்தனர்.அன்னிக்கை பதரிஞ்சிருந்தொ உனக்கு கசொத்துல பவஷத்த வச்சு உருட்டிக் குடுத்துட்டு நொனும் தின்னு பசத்துருப்க ன்டி.. அடி ட்ட குைந்கதகயப் க ொல் அன்னலட்சுமியின் மனம் கைொபவன்று ரிதொ த்துடன் விைித்த மைகளப் ைதற. நொன் அவ்வளவு பசொல்லியும் உனக்குப் புரியகலயொ?... இதுக்ைொை ல க ப் ர்கலயும் மைதொன் ஆயிரம் ரூ ொய் கைபயழுத்துப் வில்லங்ைத்துல பசலவு க ொட்டு மொட்டிக்குவொ. இப் டிபயொரு க ச்கச அருணொவிடம் எதிர் ொர்க்ைொத மொன்சி திகைப்புடன் தன் தொகய ொர்க்ை. இவளுக்கு எந்த ைளங்ைமும் இல்கல அன்னம். . இப் டி மூடிவச்சு ைழுத்தறுத்துட்டிகயடி என்ைிட்ட ஒரு வொர்த்கத கயொசகன கைட்டுருக்ைலொகமடி ைொசொகச ிடிச்சுப்க ொச்சொடி பைொத்தொைப் மவகள ற்றிக்பைொண்டு அவள் ” என்று முதுைில் ொதைத்தி. இதுக்கு இவ கமல கூடகவ இவ நொனும் உசுகரொட சொகுகறன்” என்று அழுகையுடன் கூறிய டி மொன்சிகய பநருங்ைிய அன்னத்கத மடக்ைி நிறுத்திய அருணொ “ ஏய் அன்னம் இதுக்கு கமல நொன் சும்மொ இருக்ைமொட்கடன். அதனொல உன் ஏதொவது ஒழுங்ைொ மை எல்லொ சிக்ைல்ன்னொ புள்களய உன் ப த்து குடுத்துட்டு குடுக்குறகத வொங்ைிைிட்டு எங்ையொவது க ொய்ச் கசருங்ை. உனக்கு அவ்வளவு கூறிவிட்டு மடொர் ொவி. மொன்சியின் மடொபரன்று கூந்தகல அகறந்தொள் அந்த அம்மொ அருணொ தட்டத்துடன் ஓடிவந்து மொன்சிகய எழுப் ி தனக்கு அன்னலட்சுமிகயப் ிடித்து இழுத்து தள்ளிவிட்டு ின்னொல் நிறுத்திக்பைொண்டொள். அவகள மறித்த அருணொ “ ஏய் அன்னம் நீ என்ன க த்தியமொ? . குடுத்திருக்ைொ. அன்னலட்சுமி மறு டியும் ஆக்கரொஷத்துடன் மொன்சிகய பநருங்ை. இதுக்கு கமல இவகமல நீ கைவச்சொ நொன் மொன்சிகய மட்டும் தனியொ கவற எங்ையொவது பைொண்டு க ொய் வச்சிடுகவன்” என்று அருணொ கூற அகத சற்றும் இருக்ைனும்னு ைொதில் வொங்ைொத அவசியமில்ல அன்னலட்சுமி இவளும் “ சொைட்டும். அதுமட்டுமல்ல அவ வயித்துல வளர்ற குைந்கதக்கு ஏதொவது ஆச்சுன்னொ உங்ைகள சும்மொ விடமொட்கடன். ஏதொவது தைரொறு ண்ண ீங்ை ைொலம் பூரொவும் ைம் ி எண்ணுற மொதிரி கைொ மொய் க சி தன் சுயரூ த்கத ைொட்டியவள் ண்ணிடுகவன். இந்த மிரட்டலுக்கு என்ன தில் பசொல்வது என்று இருவருக்குகம புரியவில்கல...

அவள் விரித்த வகலயில் வசமொை சிக்ைிக்பைொண்கடொம் என்று மட்டும் இருவருக்கும் புரிந்தது இருவரின் பசலவுக்ைொை அருணொ வொங்ைிக்பைொள்ள பசொன்ன இரண்டொயிரம் ரூ ொய் ணத்கத அன்னலட்சுமி வொங்ைகவயில்கல. உகைத்கத மைகளயும் அவள் வயிற்றில் வளர்ந்த சிசுகவயும் ைொப் ொற்றினொள். மறுநொள் ைொகல தொய் மைள் இருவகரயும் மறு டியும் மிரட்டலொை எச்சரிக்கை பசய்த அருணொ. சம் ிரதொயமொை விசொரித்தவிட்டு க ொன அருணொகவ ைண்டு மொன்சியின் உள்ளம் பைொதித்தது.. மொதொமொதம் பசலவுக்கு ற்றி மீ ண்டும் ஒருமுகற க்ைத்து எஸ்கடட் ஓனரிடம் பசன்று மொதம் இரண்டொயிரம் ரூ ொய் வொங்ைிக்பைொள்ளுமொறு பசொன்னவள். எல்லொம் இனி கைமீ றிப் மைகளதொன் க ொய்விட்டது ொதுைொப் ொை இதற்கு கமல் ொர்த்துக்பைொள்ள அழுது கவண்டும் என்று அன்னலட்சுமிக்குப் புரிந்தது அதன் ிறகு ைவனித்த அன்னலட்சுமி கநரம் மக்ைளுடன் க ொை கசர்ந்து மொன்சிகய மீ தி ைவனமொை கநரங்ைளில் எஸ்கடட்ைளில் ொர்த்துக்பைொண்டொள். பவளிநொடு பசல்லும் முன் ஒருமுகற வந்து அவள் க ொனப் வந்தனர் ிறகு அந்த ப ரிய வட்கட ீ பூட்டிவிட்டு தங்ைளுக்கு ஒதுக்ைிய வட்டிற்கு ீ தொயும் ிரகயொசனம் ொர்த்துவிட்டு பசல்வதொை கூறிவிட்டு கைொகவக்கு ைிளம் ினொள் மைளும்.அன்னலட்சுமிக்கு மைளின் தற்க ொகதய நிகலகமகய விட அருணொவின் மிரட்டல் யத்கத ைிளப் ியது. அவர்ைளுக்கு பசய்துள்ள ஏற் ொடுைகளப் விளக்ைமொை பசொல்லி. எஸ்கடட் கவகலைள் எளிதில் ைக்ைப் ட்டுவிட உகைப் து எளிதொை இருந்தது அன்னலட்சுமிக்கு மொதம் ஒரு முகற வரும் ைொரில் ஊட்டி டவுனில் இருந்த மருத்துவமகனக்குச் பசன்று பசக்ைப் பசய்வகதொடு அருணொவின் தயவு அவர்ைளுக்கு கதகவப் டவில்கல. இல்கல. இப் டிபயொரு சிக்ைலில் மொட்டிக்பைொண்டொகள என்று மைள் மீ து இரக்ைம் வர மைகள ைணண ீருடன் தடவி ஆறுதல் டுத்தினொள் அன்று இரவு தொயும் மைளும் எதுவும் சொப் ிடொமல் அந்த ைடும் குளிரில் இரபவல்லொம் கைவிய மைகள அகணத்த டி தூங்ை கவத்தொள் அன்னலட்சுமி. வளர்ந்துவரும் தன் வயிற்கறப் ொர்த்து இனம்புரியொத ைலக்ைம் மனதில் சூை மொன்சி மவுனத்கத துகணபைொண்டு கதொட்டத்கத வளம் வந்தொள் . கவகலக்கு கூலி வரும் கவகலக்கு அந்த க ொை மைகள மகலவொழ் ஆரம் ித்தொள் அன்னலட்சுமி பவளிநொடு பசல்லும் முன் அக்ைகறயற்று வந்து ொர்த்து...

" அறிமுைம் பசய்தவள். " புன்னகைகயொடு பூவொய் மலர் வள். " என் அம்மொ" . " மனகதொடு புகதத்துவிட்டு.... " கவறு எந்தப் ப ொருகளயும் ைொட்ட மறுக்கும் இவள்.." என் அம்மொ" " உகைப் ின் உதொரணமொய் திைழ்ந்து. " மறு நொள் ைொகலயில். " என் அம்மொ" " தனது மனப் புழுக்ைத்கத எல்லொம். " கநந்து க ொன வொழ்க்கைகயொடு.. " ைண்ணகர ீ மட்டுகம உரமொக்ைி வொழ்ந்தவள்! " என் அம்மொ" " தனது ைண்ணகரக் ீ கூட நொன் ைொணொமல்...... " என்கனயும் கசர்த்து சுமப் வள்.. " தன்த் தகலயகணக்கு மட்டுகம.. " என் அம்மொ" " எப்க ொதும் என்னிடம் தனது சிரிப்க த் தவிர.

அப்புறம் அருணொம்மொ நம்மகல பைொன்கனபுடும். இரண்டு வகளவுைகள ைடந்து ைீ ழ்கநொக்ைி பசல்லும் ொகதயில் இறங்ைினொல் ஒரு மகலைிரொமம் வரும். மொன்சிக்கும் சிறிதுதூரம் நகட யிற்சி பசய்தது க ொல் உடல் இலகுவொை இருக்கும். தினமும் ைொகலயில் எழுந்ததும் அன்கறக்கு கதகவயொன உணகவ தயொர்பசய்து எடுத்துக்பைொண்டு ஒன் து மணிக்கு தொயும் மைளும் வட்கட ீ பூட்டிக்பைொண்டு பவளிகய ைிளம் ி விடுவொர்ைள்.மொன்சியின் ப ருத்து முன் ைண்ண ீர்விட்டொலும். அந்த இருவருக்கும் மகலவொழ்மக்ைளின் ஆறுதலொய் மொன்சியின் அன்பு உப் ிய ொர்த்து “ இவ புருஷன் எங்கை?” என்று அவர்ைள் கைட்கும் கைள்விக்கு அன்னலட்சுமியின் ஒகர தில் “ இவகள விட்டுட்டு ஓடிப்க ொயிட்டொன்” என் துதொன். குைந்கத க ொன்று முைத்கத குைந்கதகய சுமக்கும் சம்மந்தப் ட்ட எந்த மொன்சிகய அவர்ைளுக்கு கவகலயொை இருந்தொலும் அன்னலட்சுமிகய உடன் அகைத்துச்பசல்ல தயங்ைமொட்டொர்ைள். அவர்ைளும் தொய் மைளின் ைண்ணகரப் ீ ொர்த்து கவறு எதுவும் கைட்ை மொட்டொர்ைள் அவர்ைளுக்கும் இந்த தொய் மைள் மீ து ஒரு கவத்துக்பைொண்டு பரொம் கவ இருந்தது. நொன் மட்டும் க ொகறன். ைள்ளமற்ற வயிற்றில் ிடிக்கும்.. இன்னும் நிகலயில் குைப் த்துடன் த்து அவகளயும் “ யம்மொடி நீ இங்ைகய இகறன்மொ. அன்னலட்சுமி கவகல பசய்தொள் என்றொல் மொன்சி அங்கை ஏதொவது மரத்தடியில் அமர்ந்து கவகலபசய்யும் மகலவொழ் மக்ைளின் குைந்கதைள் யொரொவது இருந்தொல் அவர்ைகள அன்றும் அப் டித்தொன் அன்னலட்சுமிக்கு நொட்ைளில் இவ்வளவு ொர்த்துக்பைொள்ளவொள் இருவரும் மைகள ொர்ப் தற்கு ிரசவித்துவிடுவொள் தூரம் எப் டி வட்கடப் ீ என்று பூட்டிக்பைொண்டு ைவகலயொை டொக்டர் அகைத்துச்பசல்வது இருந்தது. தன்னுடகனகய ைர்ப் ிணி மைகள அகைத்துச்பசல்வொள் அன்னலட்சுமி. நொளு பநருங்குது இப் க ொய் இம்புட்டு தூரம் நடந்தொ ஏடொகூடமொ ஏதொவது ஆயிடப்க ொகுது. சீ க்ைிரமொகவ நீ வர்றதவிட இங்ைனகய வந்துர்கறன்” என்று ிடிவொதமொை அம்மொவுடன் ைிளம் ினொள் பசலவு இரு ண்ண நொன் ைொசு க ொய்ட்டு எவ்வளகவொ நயந்து . அதனொல் அம்மொ எங்கை கவகலக்கு பசன்றொலும் மொன்சியும் உடன் க ொய்விடுவொள். வனொயிட ீ அவுைளுக்கு கூடொதுன்றதுல கமஸ்திரிைிட்ட குறியொ பசொல்லிட்டு பசொல்லியும் மொன்சி புள்கள ஒழுங்ைொ இருக்ைொை. ஒரு எஸ்கடட் ரிதொ ம். தள்ளிவரும் வயிற்கறத் வயிற்கறப் தடவிக்பைொண்டு ொர்த்து அன்னலட்சுமி ரிதொ மொை விைிக்கும் குமுறி மைகளப் ொர்த்தவுடன் தனது ைண்ண ீகர மகறத்து முைத்தில் மலர்ச்சிகய ைொட்டுவொள். அங்கை இருக்கும் மகலஜொதி மக்ைளுடன் தொன் அன்னலட்சுமி எஸ்கடட் கவகலைளுக்கு அன்னலட்சுமி வயிற்கறப் மொன்சி பசல்வொள். கூறிய என்று பவளிகய வந்தனர். மொன்சி அவர்ைளுடன் வட்டில் ீ தனியொை கவகலக்கு விட்டுவிட்டு பசல்வதில்கல க ொை யந்து என்றொலும்.

ஏன்கண வரமொட்கடன்னு பசொல்றொை” என்று அன்னலட்சுமி குைப் மொை கைட்ை “ ஒனக்கு விஷயகம பதரியொதொ அன்னம் ? மூனுநொள் மகையில ஏைப் ட்ட எடத்துல மண்ணு சரிஞ்சு வைிகய மூடிருச்சு. இகதவிட்டொல் கவறு வைிகயது. க ொனொல் பைொள்ளலொம் ஏபனன்றொல் என்ற மொன்சியின் ணம் கசர்க்ைகவண்டுகம. இவ்வளவு அைகும் வனொைிப் ீ க ொனகத என்று மனசு குமுறினொலும் அகத பவளிக்ைொட்டொமல் மைளுடன் சர்வ ஜொக்ைிரகதயொை நடந்தொள் வைியில் ஏைப் ட்ட இடங்ைளில் மண்சரிந்து வைிகய மூடியிருக்ை மொற்றுப் ொகதயில் மைளுடன் மகலைிரொமம் வந்து கசர்ந்தொள் அன்னலட்சுமி அங்ைிருந்தவர்ைளும் மூன்று நொட்ைளொை கவகலக்கு க ொைொததொல் கசொர்ந்துக ொய் திண்கணைளில் அமர்ந்திருந்தனர். ொகதயில் மொன்சி சரிக்ைிவிைொமல் ஜொக்ைிரகதயொை மைளின் கைகயப் ிடித்து அகைத்துச்பசன்றொள். எஸ்கடட் கவகலைளுக்கு அகைத்துச்பசல்லும் அமர்ந்த அன்னலட்சுமி வட்டுக்குள் ீ கவகலயிருக்ைொ? மூனுநொளொ ஏதொவது கவகல குடுத்தொ தகலக்கு குல்லொகவ கமஸ்திரியின் எட்டிப் ொர்த்து வட்டுக்குள்களகய ீ “ வட்டு ீ திண்கணயில் என்னொண்கண முடங்ைியொச்சு. ஏகனொ அன்று அன்னலட்சுமிக்கு தன் மைகளகய ொர்த்துக்பைொண்டு இருக்ைகவண்டும் க ொல் இருந்தது. கவகலக்கு க ொைொமல்கூட இருந்துவிடலொமொ என்று அன்னலட்சுமி நிகனத்தொள். நிகறய மொட்டிக்ைிட்டதொ பசய்தில பசொன்னொை. அதுக்கு பசொல்றொை” என்று கமஸ்திரி பசொன்னதும் ஆளுைகவற மண்ணுக்குள்ள யந்துக ொய் மக்ை யொரும் வரகலன்னு . ஏதொச்சும் இன்னிக்ைொச்சும் ரவொயில்கல” என்று கைட்ை மொட்டிக்பைொண்கட பவளிகய வந்த கமஸ்திரி “ வடக்ைொல இருக்கு கமத்யூ அய்யொ எஸ்கடட்ல தொன் டீ எகல ைிள்ளனும் இருவது ப ொண்ணொளு கூட்டிட்டு வரச்பசொல்லி க ொன் ண்ணொரு. இன்று மகை ஏதொவது சற்று ஓய்ந்தது கவகலக்கு எண்ணத்தில் பசல்வொர்ைள் தொன் இருந்த இருக்ை சரி மகல அவர்ைளுடன் அன்னலட்சுமி ிரசவத்திற்குள் சிறிது ஈரமொய் க ொல் ைிரொமத்துக்குப் கசர்ந்து ைிளம் ினொள். மொன்சி தொய்கமயின் பூரிப் ில் பரொம் அைைொை இருந்தொள்.இருவரும் எஸ்கடட்கட விட்டு ைீ கை இறங்ைினர். ஆனொ மக்ை யொரும் வரமொட்கடன்னு பசொல்றொை” என்றொர் “ ஏன். ஆனொல் பதொடர்ச்சியொை ப ய்த மூன்று நொள் மகையில் கவகல எதுவும் இல்லொமல் வட்டிகலகய ீ இருந்துவிட்டொள்.

நம்ம ஊர் க்ைம் இன்னும் பரண்டு நொகளக்கு மகை இருக்கும்னு பசய்தில பசொன்னொைளொம்.. இன்னிக்கு என்னகவொ இப்புடி திணறுது’ என்று எண்ணிய டி குனிந்து தனது வயிற்கறப் இப்க ொபதல்லொம் ொர்த்தொள்.. சற்கற ட்டன்ைகள அமர்ந்தொள். வைிபயங்கும் மகையின் ொதிப்புைள் மனதில் திைிகல ஏற் டுத்தியது. அதொன் இன்னிக்கு கவகலக்குப் க ொய் நொலு ைொசு வந்தொ ஏதொச்சும் பசலவுக்ைொகும். அவர்ைள் க சிக்பைொண்டு இருக்கும்க ொகத அங்கை வந்த சில ப ண்ைள் “ கமஸ்திரி அண்கண அந்த எஸ்கடட் க்ைம் மண்ணு பரொம் ஸ்ட்ரொங்ைொ இதுவகரக்கும் மண்ணு சரிஞ்சகத இல்கலயொம். சரி நொங்ை ைிளம்புகறொம்ண்கண ” என்று ஒரு ப ண் பசொல்ல அகனவரும் அதற்கு தகலயகசத்தனர். அந்த மவுனத்தின் அறிகுறி ஏகதொ ஆ த்துக்கு அச்சொரம் என் துக ொல் திைிகல உண்டொக்ைியது வயிற்கற இறுக்ைிய அைலவிரித்து ஸ்பவட்டரின் குத்துக்ைொலிட்டு சிரமப் டுத்தியது. வொனத்கத அன்னொந்து அவ்வளவு குளிரிலும் முந்தொகனகய ொர்த்தொள். நிகறய இடங்ைளில் ப ரியப ரிய மரங்ைளுடன் மண் சரிந்து ள்ளத்தொக்ைில் பைொட்டிக்ைிடந்தது. இன்றி அகனவரும் ச்கச முதுைில் கூகடகய மொட்டிக்பைொண்டு கவகலயில் இறங்ைினொர்ைள் அன்று யொரும் சிறு குைந்கதைகள எடுத்து வரொததொல். மொன்சியும் பமன்நகடயொை அவர்ைளுக்கு சீ ற்றத்தொல் ஏற் ட்ட ின்னொல் க ொனொள். யமில்லொம கவகலக்கு பசொல்லுதுை. எடுத்து மணி த்தகர ஆைியிருந்தொலும் சூரியன் எட்டிப் ொர்க்கும் கயொசகன இன்றி கமைத்துக்குள் மவுனமொை இருந்தொன். அடிக்ைடி ைடக் முடக்பைன்்று சிறுசிறு சப்த்தங்ைள் மொன்சிக்கு மட்டுகம . நொங்ை வர்கறொம்னு எஸ்கடட்ைொரய்யொவுக்கு க ொன் க ொட்டு பசொல்லிடு. கமல்மூச்சு எப் டி அவிழ்த்துவிட்டு அமர்ந்தொலும் வொங்ை ‘ ைொல்ைகள வயிறு க சொம சற்று பரொம் கவ வட்டுகலகய ீ டுத்துக்பைடந்திருக்ைலொம். வியர்த்திருந்தது. வயிற்றில் உருளும் குைந்கதயின் அகசகவ நன்றொை உணரமுடிந்தது. அதனொல க ொைலொம்னு நம்ம ஊரு ப ரிசுை இருக்குமொம். மொன்சி மட்டும் ஒதுக்குப்புறமொை இருந்த ஒரு கமட்டில் பமதுவொை அவளுக்கு பநற்றியில் பநற்றிகய துகடத்துக்பைொண்டு ஏறி தனியொை ப ொடிப்ப ொடியொ அமர்ந்தொள்.மொன்சிக்கு திகைப் ொை இருந்தது ஆளுங்ைகளகய மூடுற அளவுக்கு மண் சரியுமொ? என்று நிகனத்தொள். அன்னலட்சுமியும் அவர்ைளுடன் ைிளம் ினொள். அவர்ைள் கவகலக்கு வரகவண்டிய எஸ்கடட் வந்துவிட்டது. மகல ைிரொம முதியவர்ைள் பசொன்னது உண்கமதொன் கதயிகலைளுடன் க ொலும்.. அப்புறம் மகை விடொம புடிச்சிக்ைிட்டொ என்னப் ண்றது. பசைிப் ொை மகையினொல் இருந்தது அந்த எந்த ொதிப்பும் எஸ்கடட்.

ிறக்கும் என்று அடிக்ைடி நிகனத்துக்பைொள்வொள்.. ணக்ைொர வட்டுக்கு ீ ும் அது க ொைப்க ொகுகத. ம் ஏன் சீ ரைியப்க ொகுது அதுதொன் ப ரிய நல்லது. 'என்னொ ொப் ொ ப ொறக்குகமொ பதரியகல. வயிற்றுக்குள் அகசவு சற்று நின்றது க ொல் இருந்தது மொன்சிக்கு சிரிப்பு வந்தது ‘ சரியொன எமைொதை புள்களயொ இருக்கும் க ொலருக்கு’ என்று எண்ணிய டி இகலயில் இருந்த ஊறுைொகயத் பதொட்டு நொக்ைில் தடவிக்பைொண்டொள் கையில் ைஞ்சி தூக்குடன் தனக்கு முன்பு இருந்த உயரமொன கதயிகல எஸ்கடட்கட நிமிர்ந்து ொர்த்தொள். எனக்கும் ஒரு ப ொண்ணு ப ொறந்து அதுவும் சீ ரைியகவனொம்.. ஆம் களப் ப ொண்ணொ ப ொறந்து நொனும் என் ஆத்தொளும் டுற ைஷ்டம் க ொதும். ம்ம் வட்டுக்கு ீ க ொறப் கைட்டொ பசொல்லும்’ என்று நிகனத்த மொன்சி கையிலிருந்த தூக்குசட்டிகய உயர்த்தி அன்னொந்து வொயில் ஊற்றியவள் எஸ்கடட்டின் முதல் அடுக்ைில் பதரிந்த வித்யொசத்கத உடனடியொை ைவனித்தொள். ஆமொம் முதல் அடுக்கு மண் முழுவதும் சரிந்து சிறுசிறு மரங்ைள் கதயிகலச் பசடிைள் என தன் ொகதயில் குறுக்ைிட்ட அகனத்கதயும் அடித்துக்பைொண்டு சரிந்து வந்துபைொண்டிருந்தது . ஆறு அடுக்குைளொை ச்கச கதயிகலைகள மூடிக்பைொண்டு ரம்மியமொை இருந்தது. என்கனய மொதிரி இருக்குமொ? இல்ல அந்த அருணொகவொட புருஷன மொதிரி இருக்குமொ? அந்தொள் அசிங்ைமொ இருந்தொ குைந்கதயும் அவகனமொதிரித்தொன் இருக்கும் என்று சலிப்புடன் புள்களய இருந்தொ நிகனத்துக்பைொள்வொள். ைஞ்சி. அந்த ற்றி அம்மொவிடம் பசொன்னொல் “ அப்புடித்தொன் இருக்கும் சமயத்துல அகமதியொயிரும்” என்று வயித்துக்கு கூறி. இப்க ொது கூட வயிற்றுக்குள் குைந்கத லமொை அகசய ‘ ொப் ொவுக்கு க ொலருக்கு’ என்று நிகனத்தவள் கூகடயில் இருந்த சொப் ொட்டு சிக்குது ொத்திரத்கத எடுத்து ைீ கை கவத்துவிட்டு அதற்கு அடியில் இருந்த ைஞ்சி இருந்த தூக்கை எடுத்து திறந்து இரண்டு முழுங்கு குடித்தொள். அன்னலட்சுமியும் மகலவொழ் ப ண்ைளும் நொன்ைொவது அடுக்ைில் கதயிகல ைிள்ளி கூகடயில் க ொட்டுக்பைொண்டு இருந்தொர்ைள் அன்னலட்சுமி க்ைத்தில் இருந்த ப ண்ணுடன் ஏகதொ சிரித்து க சிய டி கதயிகலகயப் றித்து கூகடயில் க ொட்டுக்பைொண்டு இருந்தொள். குைந்கதயின் குைந்கத யொகரப்க ொல் அகசவுைள் அகனத்தும் மொன்சிகய சிலிர்க்ை கவக்கும். ‘ அம்மொ என்ன பசொல்லிட்டு இப்புடி சிரிக்குது..கைட்டது. என்று தன்கன சமொதொனம் பசய்துபைொள்வொள் குைந்கதயின் அகசகவப் ைண்ணு. ஏதொவது அல்லது ஆைொரம் ொல். ஏதொவது குடுத்தொ குைந்கத ைலக்ைி மொன்சிக்கு குடிக்ை பைொடுப் ொள். என்று எண்ணமிட்டவள். யங்ைர கவைத்தில் .

அதிர்ச்சியுடன் பதொண்கடயில் இருந்த ைஞ்சிகய விழுங்ைிவிட்டு மொன்சி ைத்துவதற்குள்
முதல் அடுக்ைில் ஏற் ட்ட
இகடப் ட்ட

யங்ைர நிலச்சரிவு ஆறொவது அடுக்ைில் வந்து முடிந்தது,

அடுக்குைளில்

றித்துக்பைொண்டிருந்த

இருந்த

ப ண்ைளும்

கதயிகல

இல்கல,

பசடிைளும்

நிமிடகநரத்தில்

இல்கல,

அகதப்

மண்கமடொைியிருந்தது

அந்த எஸ்கடட்,
மொன்சி அதிர்ச்சியில் உகறந்துக ொய் அமர்ந்திருந்தொள், அவள் ைண்முன் நடந்கதறிய
யங்ைரத்கத அவள் மனம் ஜீரணிக்ை மறுத்தது, சிறிதுகநரம் ைைித்து நடந்த வி ரீதம்
புரிய கையில் இருந்த ைஞ்சித் தூக்கை வசி
ீ எறிந்துவிட்டு “ அய்யய்கயொ எங்ைம்மொவ
ைொகணொகம,, அம்மொ அம்மொ எங்ைம்மொ க ொன ” என்று ைதறிய டி கமட்டில் இருந்து
இறங்ைி மண்கமடொய் ைிடந்த இடத்கத கநொக்ைி ஓடி வந்தொள்
அதற்குள்

கவறு க்ைம்

ைதறலுடன்
கநொக்ைி

ஓடி

கவகல

வந்தனர்,

ஓட

பசய்துபைொண்டிருந்த

மொன்சி

இரண்டு

அம்மொ

ப ண்ைள்

அம்மொ

சில

என்று

மொன்சிகய

ஆண்ைளும்

ப ண்ைளும்

ைதறிய டி

மண்கமட்கட

ஓடவிடொமல்

இறுக்ைமொை

ற்றிக்பைொண்டனர்
அதிர்ச்சியுடன்

ஓடிவந்த

கமஸ்திரியும்,

எஸ்கடட்

முதலொளியும்,

சமகயொசிதமொை

அங்ைிருந்த மற்றவர்ைகள சமதளமொன இடத்துக்கு தள்ளிக்பைொண்டு வந்தனர்,, மயங்ைி
சரிந்த மொன்சிகய இரண்டு ப ண்ைள் கைத்தொங்ைலொை அகைத்துவந்து ஒரு இடத்தில்
ைிடத்தினொர்ைள்
நிமிடகநரத்திற்க்குள்

நடந்த

ஆளொக்ைியிருந்தது,

லருக்கு

அந்த

பைொடூரம்

அடுத்து

உகறந்துக ொய் மண்கமட்கடகயப்

என்ன

அகனவகரயும்

யங்ைர

பசய்யகவண்டும்

என்றுகூட

அதிர்ச்சிக்கு
புரியொமல்

ொர்த்த டி நின்றிருந்தனர்,

சற்றுகநரத்தில் அங்கை ஒரு ஜீப் வந்து நிற்ை, அதிர்ச்சியில் நின்ற அகனவரும் ஜீப் ில்
ஏற்றப் ட்டனர்,, மொன்சிகய இரண்டு ப ண்ைள் தூக்ைி ஜீப் ில் அமரகவத்து தங்ைளின்
கதொளில் சொய்த்துக்பைொண்டனர்
அவர்ைள்

ஜீப்

பமயின்கரொடுக்கு

திரும்பும்

க ொது

எதிகர

தீயகணப்பு

வண்டி

தனது

வைக்ைமொன சத்தத்துடன் விகரந்தது
மகல

ைிரொமத்திற்கு

திரும் ிப்க ொய்விட்டது

வந்த

ஜீப்

அகனவகரயும்

இறக்ைிவிட்டு

உடகன

அந்த

ைிரொமத்கத

க ொயிருக்ை

கசர்ந்த

ஏழு

ப ண்ைள்

அன்னலட்சுமியுடன்

அந்த

கசர்த்து

நிலச்சரிவில்

பமொத்தம்

சிக்ைி

எட்டுக ர்

புகதயுண்டு
மண்ணுக்குள்

க ொயிருந்தனர்
அந்த

ைிரொமத்தில்

எங்கு

திரும் ினொலும்

கூச்சலும்,

ைதறலுமொய்

ஒலிக்ை,

எங்கு ொர்த்தொலும் அழுகையும், ஆறுதல் வொர்த்கதைளும் கைட்டுக்பைொண்கட இருந்தது
அங்ைிருந்த ஒருசிலர் மண்ணுக்குள் புகதயுண்டவர்ைள் உயிருடன் இருக்ை வொய் ில்கல
என்று உறுதியொை கூற, அழுகையும் ஆத்திரமுமொை ைடவுகள ச ித்தொர்ைள் உறவுைகள
இைந்தவர்ைள்
இரவு ஏழு மணியளவில் வடு

திரும் ிய கமஸ்திரிகய எல்கலொரும் சூழ்ந்துபைொண்டு ‘
என்ன ஆனது என்று விசொரிக்ை,, தீயகணப்பு வரர்ைளின்

தீவிரப் க ொரொட்டத்திற்கு

ிறகு

அகனவகரயும் பவளிகய எடுத்து க ொஸ்ட்மொர்ட்டம் பசய்ய அரசு மருத்துவமகனக்கு
எடுத்து பசன்றிருப் தொை கமஸ்திரி கூறவும், அந்த ைிரொமகம ைதறி ைண்ண ீர்விட்டது
மொன்சியொல்

எகதயும்

நம் முடியொமல்

பதரியொமல்

திைிலுடன்

விைித்தொள்,

யொர்

என்ன

எகதயும்

கைட்டொலும்

க சமுடியொமல்

எதுவும்
அவள்

பசொல்லத்
பதொண்கட

அகடத்துக்பைொண்டது,
யொகரொ வந்து “ உனக்கு யொரொவது பசொந்தக்ைொரங்ை இருக்ைொங்ைளொம்மொ?” என்று கைட்ை
கைட்டவருக்கு
விைித்தவகளப்
அய்கயொ

என்ன

தில்

பசொல்வது

என்றுகூட

புரியொமல்

க ந்த

அவகள

தூக்ைி

ொர்த்து வந்தவர் க சொமல் க ொய்விட்டொர்

புள்ளத்தொச்சிப்

ப ொண்ணொச்கச

என்று

ரிதொ ப் ட்ட

அமர்த்தி ஏதொவது ஆைொரம் பைொடுத்தனர், ஆமொல்ல வயித்துல
என்று

க ந்தப்

ஆைொரத்கத

வொங்ைி

வைிந்த ைண்ண ீருடன்

குடிப் வள்,

தன்

தொயின்

நிகனவு

சிலர்

ொப் ொக்கு
வந்ததும்

சிக்குகம
ைண்ைளில்

ரிதொ மொை விைித்தொள்

அவகளப் ொர்த்தவர்ைளுக்கு

தங்ைளின்

துக்ைம்

மறந்தது,

அவகள

ைட்டிக்பைொண்டு

ைண்ண ீர் விட்டனர், அன்று இரவு முழுவதும் அம்மொ அம்மொ என்ற வொர்த்கதகயத்
தவிர அவள் உதடுைள் கவறு எகதயும் உச்சரிக்ை மறந்தது,
மறுநொள்

ிற் ைல் இரண்டு மணிக்கு அகனவரின் உடல்ைளும் ஆம்புலன்ஸ் மூலமொை

ைிரொமத்திற்கு எடுத்துவரப் ட்டது, ஒகர இடத்தில் ைிடத்தப் ட்டிருந்த உடல்ைளின் மீ து
அகனவரும் விழுந்து ைதற,

மொன்சி

தன்

தொகய

உற்றுப் ொர்த்துக்

அகடயொளம்

ைொண

பைொண்டிருந்தொள்

ஒவ்பவொரு

மண்ணில்

ிகரதத்தின்

புகதயுண்டு

முைத்கதயும்

ிறகு

மருத்துவ

கசொதகனைளுக்கு உட் டுத்தப் ட்ட உடல்ைள் என் தொல் இறந்து க ொன அகனவரின்
முைமும் ஒன்கறப் க ொல வங்ைிப்

க ொயிருந்தது
அந்த

பைொடுகமகய

ைொணப்

ப ொறுக்ைொத

கைகயப் ிடித்து அன்னலட்சுமியின்

கமஸ்திரியின்

மகனவி

மொன்சியின்

ிகரதத்தின் அருகை உட்ைொர கவத்தொள்

அன்னலட்சுமியின் முைம் மட்டுகம பதரிய மற்ற உடல் குதி முழுவதும் பவள்களத்
துணியொல் இறுக்ைமொை ைட்டப் ட்டிருந்தது, தன் தொயின் முைத்கத வருடிய மொன்சிக்கு
உள்ளம்

குமுறி

பவடித்தகத

தவிர

ைண்ண ீர்

வரவில்கல,

என்னொல்தொன்

,

என்னொல்தொன், எல்லொகம என்னொல்தொன் என்று அவள் உள்ளம் ஊகமயொை அழுதது
அப் டிகய

அமர்ந்திருந்தவகள

அகனத்து

யொகரொ

ிகரதங்ைளுக்கும்

எழுப் ி

ஒகர

கவபறங்கைொ

மொதிரி

உட்ைொர

சொஸ்திர

கவத்தொர்ைள்,

சம் ிரதொயங்ைள்

நிகறகவற்றப் ட்டது,
மைளுடன்

அனொகதயொை

வந்த

அன்னலட்சுமிகய

அந்த

மகலக்ைிரொமத்து

மக்ைள்

தங்ைளது முகறப் டி சைல மரியொகதயும் பசய்து அடக்ைம் பசய்தனர்
அவர்ைளின் ைண்ணகரப்

க ொல் மகையும் விடொமல் பைொட்டியது
அன்று

இரவும்

மொன்சி

உணவின்றி

சுருண்டு

ைிடக்ை,

அவகள

வற்புறுத்தி

சொப் ிட

கவத்தனர் அந்த ைிரமவொசிைள்,
மூன்றொம் நொள் ைொகல, தனது வட்டுக்கு

க ொைகவண்டும் என்று மொன்சி

ிடிவொதமொை

கூற, நிகறமொத ைர்ப் ிணியொன அவகள எப் டி தனியொை விடுவது என்று அகனவரும்
மறுத்தனர், ஆனொல் மொன்சியின்
கமஸ்திரிக்கு

ஒரு

ொர்த்துக்பைொள்ளும்
நிகலகமகயச்
பசய்யச்பசொல்லி
யொகரயொவது

ிடிவொதம் மிஞ்சியது

கயொசகன
க்ைத்து

பசொல்லி,

எஸ்கடட்

அவளுக்கு

ணிவுடன் கைட்ை,
துகணக்கு

கதொன்ற,

அருணொவின்

முதலொளிக்கு
துகணயொை

இருக்ை

அந்த முதலொளி

அனுப்புகறன்’

க ொன்

என்று

சரி

எஸ்கடட்கடப்

பசய்து

மொன்சியின்

யொகரயொவது

ஏற் ொடு

அனுப் ி கவங்ை நொன்

கூறியதும்

மொன்சிகய

அகைத்துக்பைொண்டு ஒரு ஆணும் ப ண்ணும் எஸ்கடட்கட கநொக்ைி ைிளம் ினொர்ைள்,
அதுமட்டுமல்ல அங்கை அவரவர் துக்ைகம

யங்ைரமொை இருந்தது, அவரவர் துயரத்திற்கு

ஆறுதல் பசொல்ல ஆளில்லொமல் அகனரும் துக்ைத்தில் துவண்டு சுருண்டு ைிடந்தனர்,
அதனொல் மொன்சிகய தடுக்ை அங்கை யொருமில்கல

வைியில்

ஏைப் ட்ட

எஸ்கடட்கட

அகடந்து

வொர்த்கதைகள
சிறிதுகநரம்

சிறுசிறு

பசொல்லி,

ைைித்து

சரிவுைகள

ஜொக்ைிரகதயொை

மொன்சிகய

அவள்

தங்ைளுடன்

எடுத்து

சொப் ிடச்

வட்டில்

வந்த

பசொல்லிவிட்டு

ைடந்து

அருணொவின்

விட்டுவிட்டு
உணகவ

உடன்

சில

ஆறுதல்

அவளருகை

வந்தவர்ைள்

கவத்து

ைிரொமத்துக்கு

ைிளம் ினொர்ைள்,
உறவினர்ைகள இைந்த அவர்ைளின் துக்ைமும் மகலக ொல் இருந்தது மட்டுமல்ல, இந்த
பைொட்டும் மகையில் தங்ைளது

ிள்களைகள தனியொை விட்டுவிட்டு வந்த அவர்ைளொல்

மொன்சியுடன் சிறிதுகநரம் கூட இருக்ைமுடியொமல் உடகன ைிளம் ினொர்ைள்
மொன்சியும்

கதரியமொை

இருப் துக ொல்

ைொட்டிக்பைொண்டு

அவர்ைகள

அனுப் ி

கவத்தொள்
அவர்ைள்

க ொனதும்

க ொர்த்திக்பைொண்டு

மொன்சி

அங்ைிருந்த

டுத்துவிட்டொள்,

சிறு

அவள்

ைட்டிலில்

பநஞ்சு

ஒரு

குகமந்தது,

ைம் ளிகயப்
ஒரு

கவகள

ட்டினியொை ைிடந்தொலும் நிம்மதியொை சலகவ பசய்துபைொண்டு இருந்த அம்மொவுக்கு
மூனுகவகள கசொறு க ொடும் ஆகசயில் இங்கை அகைத்துவந்து பைொன்றுவிட்டதொைகவ
அவள் நிகனத்தொள்
பவளிகய

மகையின்

கவைம்

ைடுகமயொனது,

குைந்கதயின் துடிப்பு அதிைமொை, “ அய்கயொ

கநரம்

ொப் ொவுக்கு

எழுந்து அமர்ந்த மொன்சி, ஏகதொ நிகனத்து “ ம்

ஆைஆை

வயிற்றில்

இருந்த

சிக்குது க ொலருக்கை” என்று

ூம் உன்னொலதொன் எல்லொகம, என்

அம்மொகவ க ொயொச்சு அப்புறம் நொன் இருந்தொ என்ன நீ இருந்தொ என்ன க ொ க ொ ”
என்று அலட்சியமொை எண்ணிய டி மறு டியும்
அம்மொவின்
ொர்த்த

முைத்கத

ஊதிப்க ொன

அமர்ந்து

மனதில்
முைகம

ச்கசச்கச

இது

பைொண்டு

வர

ஞொ ைத்திற்கு

ஒன்னும்

என்

டுத்துக்பைொண்டொள்
முயன்றொள்,

வந்தது,

அம்மொ

ஆனொல்

டுக்கைகய

இல்கலகய,

என்

இறந்த
விட்டு
அம்மொ

ிறகு
எழுந்து
முைம்

ஞொ ைத்துக்கு வரமொட்கடங்குகத” என்று முைத்கத மூடிக்பைொண்டு அழுதொள்
வயிற்றில் குைந்கத புரண்டு உருண்டு தனது

யம்மொ

அழுவொகத

சின்னப்

ப ொண்ணு

ப ொண்ணு”

அந்த

உன்

சிகய உணர்த்தியது

அம்மொகவ

மகலக்ைிரொமத்தில்

மொன்சியின் ஞொ ைத்தில் வந்துக ொனது

வந்து

உன்

வயதொன்

வயித்துல
ஒரு

ைிைவி

ப ொறப் ொ,,
பசொன்னது

" சி தூக்ைம் மறந்து. " ஒரு துளி உயிகர. " ைருவகற ைொத்து. அப்க ொ இந்த ொப் ொகவ அருணொ அக்ைொல்ல எடுத்துட்டு க ொயிடுவொங்ை.. " உருபைொண்டு பவளியில். " உணர்வொகும் வகரயில். " ப ொறுகமகய க ொற்றி. ம் ூம் உயிகரொடகவ இருக்ைக்கூடொது” என்று தனக்குத்தொகன உளறினொள் வயிற்றில் இருந்த சலித்துக்பைொண்கட குைந்கதயின் அந்த துடிப்பு மகலக்ைிரொமத்துப் அதிைமொை...“ அம்மொ மறு டியும் வந்து ப ொறப் ொன்னொ. அப்புறம் எப்புடி அம்மொ வரும்” என்று எகதஎகதகயொ நிகனத்து குைம் ியது அவளின் க கத மனது மருத்துவமகனயில் இன்னும் அட்மிட் ஆைச்பசொல்லி டொக்டர் குறித்துக்பைொடுத்த த்து நொட்ைள் இருந்தது. அதுவகர வயிற்றில் இருந்த துடிப்பு பமல்ல அடங்ைியது. வயிற்று குைந்கதகய நிகனத்து மொன்சிக்கு அய்கயொ மரணத்கத மறந்து தன் வயிற்றில் இருந்த ொவம் என்றிருந்தது.. ப ண் ‘ ச் கவத்துவிட்டு இதுகவற’ க ொன என்று ைஞ்சிகய இரண்டு வொய் குடித்தொள்... ‘அதுவகரக்கும் வயித்துல இருக்கு சொப் ிடனும்’ என்ற உணர்வு உந்த எழுந்து அமர்ந்து சொப் ொட்டு “ சரி நொளுக்கு ொப் ொவுக்ைொை ொத்திரத்கத எடுத்தொள் ொப் ொகவ அருணொ அக்ைொ வொங்ைிட்டு க ொனதும் நொன் என்ன ண்றது? ” என்று அவளொைகவ தன்கன கைட்டுக்பைொண்டொள் “ பசத்துப்க ொயிரனும்.. கமலொை . இது அவங்ை குைந்கத தொகன.. தன் தொயின் குைந்கதகய வயிற்றுக்கு தடவிக்பைொடுத்தொள் மொன்சி தொய்கம உணர்வில் அவள் ைண்ைளும் உள்ளமும் ஒகரகநரத்தில் ைசிந்தது. ஆமொ அம்மொைிட்டகய க ொயிரனும். " ைடினங்ைள் தொங்ைி. உயிகரொட இருக்ைக்கூடொது. " உணர்கவொடு வொங்ைி.

. பமொக கல ஏகதொ விளம் ர வசிபயறிய ீ ிறகு ர ரப்புடன் எழுந்து இடுப்க விட்டு ைீ கை விழுந்த கைலிகய எடுத்து மறு டியும் இடுப் ில் முடிந்துபைொண்டு ைதவு முயன்று. அந்த க யனின் அலசியதொல் தொன்..! " ஆனொல் இந்த ைன்னித்தொயின் நிகறவு எதில் ? கைொகவயின் மிைமுக்ைிய நட்சத்திர க டுத்து தகலக்கு இரண்டு தகலயகணயும்." குைந்கதயொய். கநற்று இரவு அவனுடன் வந்தவள் அதிைொகல அவன் கவகலகய முடித்துவிட்டு எப் டிப் புரட்டித் தள்ளினொகனொ அப் டிகய ைிடந்தொள். ண்ணிக்ைங்ை” என்று நொன் ரூம் கூறிவிட்டு அவசரமொை ைதகவ மூடினொன் சத்யன் அவன் அவசரத்துக்கு ைொரணம்... அப்புறமொ இப்க ொ வந்து ரூம் க்ள ீன் க்ள ீன் ண்ணகவண்டொம். ீ இரண்டு முகற க ொன் பசய்கதொம் நீங்ை எடுக்ைகல சொர்” என்றொன் பவளிகய இருந்த ரூம் சர்வஸ் ீ க யன் “ ைொரி பவகைட் நல்லொ தூங்ைிட்கடன். " குமரியொய். மணி எட்டு இரு து ஆைியிருந்தது “ அய்கயொ இவ்வளவு கநரமொச்சொ” என்று க ொனவன்.. இடுப்க விட்டு டுக்கையகற ைட்டிலில் ைவிழ்ந்து மடக்ைி அவிழ்ந்து கவத்த ைிடந்த முைங்ைொலுக்பைொரு கைலியுமொை ஆழ்ந்து உறங்ைிக்பைொண்டிருந்த சத்யன் தனது பமொக ல் ஒலித்ததொல் சிறிது ைடுப்புடன் எழுந்து பமொக கல எடுத்து என்றதும் ச்கச” “ ஆன் என்று நிதொனித்து அதில் கநரம் பசய்து ைொதில் எரிச்சலுடன் கவத்தொன்.. " மகனவியொய் வளரும் உறவு " தொய்கமயில்தொன் தன்னிகறவு ப றுைிறது. தகலயகணயும்.. ைட்டிகலப் ொர்கவ அவன் கதொள்வைியொை ரூகம ொர்த்த சத்யனின் ைணிப்பு தப் வில்கல. ண்கறன். அங்கைக ொய் ொத்ரூகம கநொக்ைிப் ைதகவ திறந்து எட்டிப் ொர்த்தொன் “ சொர் ரூம் சர்வஸ்.. ொர்த்தொன். ொட்டலின்.. க ொன்ைொல் தட்டப் டும் சத்தம் கைட்டு.. முற்றிலும் நிர்வொணமொை.. . " சிறுமியொய்..

நீ ணத்கத பைொடுத்து கைட்கும் தருைிறொள். ஒன்கற. “ ஏய்ப் ொ திரும் க ொறதுக்கு டொக்ைிக்கு ணம் தரனும்னு பசொல்லிட்டுத்தொகன வந்கதன்” எனறு அந்தப்ப ண் பைொஞ்சலொை கைட்ை “ ஓ ைொரி மறந்துட்கடன்” என்று இன்பனொரு ஆயிரம் ரூ ொகய எடுத்து அவளிடம் பைொடுத்தொன் . கநற்று இரவு அவனுக்ைிருந்த ஆர்வத்தில் தொ த்தில் அைைொை பதரிந்த அந்த ப ண்ணின் சகதக்கைொளங்ைள் ணத்துக்ைொை இப்க ொது அவனுக்கு வரு வளிடம் அருவருப்க பவட்ைத்கதயும் ஏற் டுத்தியது. சுரகனகயயும் ஆனொலும் எதிர்ப் ொர்ப் து முட்டொள்தனம்தொன் என்று எண்ணிக்பைொண்டொன் ஷவகர திறந்துவிட்டு அதன் அடியில் நின்றவனின் மனம் “ அவகளப்க ொய் சுரகன இல்லொதவன்னு பசொல்றிகய? ஒரு கநட் முழுக்ை நீயும் அப் டித்தொகன அவளுடன் இருந்தொய்.... அவளின் பைொழுத்த நிர்வொணத்கத ொர்க்ை கூசி தனது ப ட்டியில் உகடைள் எடுப் துக ொல் ைவிழ்ந்து பைொண்டொன்.அந்த ஏசி குளிரில் இகதத்தொன் அவள் முற்றும் கைட்டுக்பைொண்ட அப் டிக் துறந்த சத்யன் ைிடந்தது நிகல ைட்டிகல சத்யனுக்கு என் ொர்ைளொ? பநருங்ைி ைீ கை வியப் ொை என்று ைிடந்த இருந்தது. அவன் சுைத்கத கதடி அகலயும் ஒவ்பவொரு முகறயும் இகத கைள்விகய தொன் அவன் மனமும் கைட்கும் “ நொனும் ஆசொ ொசங்ைள் அடங்ைிய மனிதன் தொகன” என்ற ஒகர வொர்த்கததொன் அவனுகடய குளித்துவிட்டு அவன் திலொை இருக்கும் ொத்ரூமில் இருந்து பவளிகய வர. “ ொய் எனக்கு கடமொச்சுப் ொ” என்ற அந்தப் ப ண்ணின் குரல் கைட்டது சத்யனின் மூன்று ஆயிரம்ரூ ொய் தொள்ைளுடன் திரும் ி அவளிடம் பைொடுத்தொன். தன்கனத்தொகன ப ட்சீ ட்கட எடுத்து அவள்மீ து க ொட்டுவிட்டு “ ச்கச சரியொன சுரகன பைட்ட பஜன்மம்” என்று எண்ணிய டி சத்யன் ொத்ரூமுக்கு க ொனொன். அந்தப்ப ண் தூக்ைம் ைகலந்து எழுந்து தனது உகடைகள ப ொறுக்ைிக்பைொண்டிருந்தொள்... இருவருகம ஒகர அவள் ரைம்தொன் ணத்கத ” என்ற வொங்ைிக்பைொண்டு மனசொட்சியின் உனக்கு ஏளனத்துக்கு அவனது நீங்ைள் தில் வைக்ைமொன ஒன்றுதொன். உன்கனவிட அவள் எந்த வகையில் தொழ்ந்தவள்..

. சிைபரட்டுக்ைொை சட்கடப் அந்தப்ப ண் எழுதி கவத்த ொக்பைட்கட தடவியவனின் விரலில் கநற்று இரவு பசல்க ொன் நம் ர் அடங்ைிய சீ ட்டுத் தட்டுப் ட அகத பவளிகய எடுத்து “ ச்கச” என்று எரிச்சலுடன் ைசக்ைி விட்படரிந்தொன் ‘இனிகமல் மறு டியும் இப் டி வரகவக்கூடொது’ என்று எண்ணிக்பைொண்டு ைொகர ஸ்டொர்ட் பசய்தொன் சத்யன் ஒவ்பவொருமுகறயும் எல்லொம் முடிந்து மறுநொள் ைிளம்பும்க ொது அவனின் கவண்டுதல் இதுதொன். தினித்தவள் என்கனொட “ நம் ருக்கு அடுத்தமுகற கூப் ிடு நொகன ொதி ைொசப் புடுங்ைிர்றொன்” என்று அங்ைலொப்புடன் அந்தப் ப ண் அகறகயவிட்டு பவளிகயறினொள் இடுப் ில் இருந்த குடும் த்கதயும். தன்னுகடய டவலுடன் அதன் வொழ்க்கை கசொ ொவில் ப ொத்பதன்று ொரம் ரியத்கதயும் மட்டும் அமர்ந்த நிகனத்து தடம்மொறியது ஏன் சத்யனுக்கு பநஞ்கச என்று தனது அகடத்தது. அவன் எதிர் ொர்த்த பமயில்ைள் எதுவும் வரொததொல் எரிச்சலுடன் கட ிளில் கலப்டொப்க இருந்து எடுத்து ரிகமொட்கட வசதியொை சொய்ந்துபைொண்டொன் க்ைத்தில் எடுத்து கவத்துவிட்டு டிவிகய ஆன் ைட்டிகல ஒட்டியிருந்த பசய்துவிட்டு ைட்டிலில் . எல்லொம் உ கயொைமற்ற தைவல்ைள். தகலயகசப்க ொடு க க்கை எதிர்ப் ட்ட ப ற்றுக்பைொண்டு எடுத்து கதொளில் கவகலக்ைொரர்ைளின் மொடிப் டிைளில் கவைமொை ஏறினொன் தனது அகறக்கு க ொய் க க்கை கவத்துவிட்டு டவலுடன் ொத்ரூம் க ொய் ஒரு மினி குளியல் ைக ொர்கட க ொட்டுவிட்டு இடுப் ில் டவலுடன் வந்தவன் திறந்து ஒரு சொட்கை எடுத்து மொட்டிக்பைொண்டு ஏசிகய ஆன் பசய்துவிட்டு ைட்டிலில் சொய்ந்தவன் தனது கலப்டொப்க கமகலொட்டமொை எடுத்து வயிற்றின் மீ து கவத்துக்பைொண்டு பமயில்ைள் சிலவற்கற ொர்த்தொன் . ஆனொல் இம்முகற? கைொகவயின் ள ீ கமடு நிறுத்திவிட்டு குதியில் இறங்ைிய மொட்டிக்பைொண்டு வணக்ைங்ைகள சத்யன் வட்டுக்குள் ீ ஒரு ிரமொண்டமொன வட்டின் ீ ைொர் பசட்டில் தனது ைொகர தனது கலப்டொப் நுகைந்தொன். அவனுக்கு இன்னும் புரியொமகலகய இருந்தது சுதொரித்து எழுந்து தயொரொைி அகறகய ைொலிபசய்துவிட்டு பவளிகய வந்து தனது ைொரில் ஏறினொன்...ணத்கத வொங்ைி கவனும்னொ சுருட்டி ரங்ைனுக்கு கநரடியொ வர்கறன். ஆனொல் ஒருமுகறகூட அவன் கவண்டுதல் லித்தது ைிகடயொது. தனது க ொன் ொவிப் ய ரவிக்கைக்குள் ண்ணொத.

இவளுக்கு குடும் ஒரு வயது ைக்ைப் டுத்தப் ட்ட அஸ்திரம் என்று கமல்தட்டு ஏளனம் வர்க்ைம். எந்த மொற்றமும் இல்லொத அகத அலட்சியம் நிகறந்த நகட உகட ொவகனைள். ணம் மட்டும்தொன். ைொரணம் கவரொக்ைியம் லமுகற கதொற்று இருக்ைிறொன்.. பஜயிப் தற்கு லமுகற பஜயித்து.சத்யமூர்த்தி வொரிசு. அருணொ. கசர்த்துவிட்டொல் பதொைில் இகடத்தரைர்ைள் கசர்ந்து இருவருக்கும் துகறயில் இரண்டு இருந்த ஏைப் ட்ட ஒற்கற வொரிசுைகள ிரச்சகனைள் பதொைிலதி ர்ைகளயும் தீரும் ஒன்றொய் என்று க சிப்க சிகய சில ைவிழ்த்து நடத்தி கவத்த திருமணம் இந்த திருமணத்தொல் அருணொவின் வொழ்வில் எந்த மொற்றமும் இல்கல. கதொற் தற்கு ைொரணம் அன்பு ப ரியவள். ைொரணம் சத்யன் அப் ொ ரொஜதுகரயும். அருணொவின் அப் ொ கைொ ொலைிருஷ்ணனும் பதொைில்முகறயில் கநரடி க ொட்டியில் இருந்தவர்ைள். மட்டுகம வொழ்க்கை அன்பும். அவனுகடய லம் அன்பு.. ைருகணயும். பசய்யும் ஒரு உறவுைகளவிட ைம்ப னியில் உள்ள பமஷின்ைளின் மீ து அன்பு அதிைம்.. சத்யனும் இந்த ஏழு வருஷத்தில் அவகள பஜயிக்ை முயன்று. என்று அவகனவிடவும் ிறப் ிகலகய முட்டொள்ைளின் இயந்திரம். ணத்திகலகய மனிதன் ிறந்து என் கத ொரம் ரியமொன ணத்திகலகய வளர்ந்து மறக்ைொதவன். ஏழு வருடத்திற்கு முன்பு சத்யன் அருணொ இவர்ைளின் திருமணம் பதொைில் துகறயில் மிகுந்த எதிர் ொர்க ஏற் டுத்தியபதன்னகவொ உண்கம. உயரமொன அைைன் என்றொலும் அன்புக்கு தகலவணங்ைி அரொஜைத்கத எதிர்க்கும் ஒரு சரொசரி ஆண்மைன். வயது முப் த்திபரண்டு. ைம் ர ீ மொன ப ரிய குடும் த்தின் ஒகர ணத்திகலகய வொழ்ந்தொலும். ஆனொல் இந்த திருமணத்தொல் சத்யனின் இளகமக்ைொல ைனவுைள் அகனத்து ப ொசுக்ைப் ட்டது.. தொன் .. அப் ொ வட்டில் ீ இருந்து ைம்ப னிக்கு க ொனவள். இப்க ொது ைணவனின் வட்டிலிருந்து ீ தனது ைம்ப னிக்கு க ொனொள். திருமண இரவன்று ைொத்திருந்தொன்.. சத்யனின் மகனவி.. எளிதில் உணர்ச்சிவசப் டும் சத்யகன பதொைில் முகறயில் வழ்த்துவது ீ ஒன்கற அவன் மகனவியொன அருணொவின் குறிக்கைொள்.. அவள் அளவற்ற நிமிர்ந்த ைனவுைளுடன் நகடயுடன் தனது அகறயில் அலட்சியமொை வந்து அருணொவுக்ைொை “ ொய் சத்யன் இன்னிக்கு கமகரஜ்ல உங்ை ைம்ப னி ஸ்டொப்ஸ் எல்லொரும் ஏகதொ ைிப்ட் குடுத்தொங்ைகள . அவன் என்றொல்.. லவனமும் ீ அன்புதொன்.

ிைினஸ் ைல்யொணம் நொன் கலப் ப ரிய மத்த டி தயொர பரொம் பரொமொன்கை சவொல்னு கைவலம் இந்த இல்கல. உங்ைகள பநகனச்சுத்தொன் தடுக்ைத்தொன் ிைினஸ் ஏன் ைல்யொணம் உங்ைகூடகவ உங்ை மகனவியொ அதுதொன் ஒத்துக்ைிட்கடன். ப ரியவர்ைகள மதிக்ைொத தன்கம. இந்த கதொல்வி ிசினஸ் அவனுக்கு தினமும் புது ிக்ைப் ட்டது... எல்லொம் ிைினஸ்ல இறங்ைி என்கனொட க ொட்டியிடப் மூட்கடைட்டி ொருங்ை” என்று அவள் பசொல்லிவிட்டு க ொை சத்யன் தகலகய கைைளில் தொங்ைி உட்ைொர்ந்திருப் து வைக்ைமொைிவிட்டது இவளின் அலட்சியப் க ச்சு. கவத்து மனிதகன தனக்கு எகடக ொடும் மகனவியொை ஒரு மிைப்ப ரிய பதொைிலதி ர் என் கத ஒகரநொளில் ைண்டுபைொண்டொன் பதொைில் பசய்யும் ஆனொல் அவனுக்கு ஓடிவந்து ிர லமொன அவன் கைைளொல் ப ண்ைகள எதிர் ொர்த்த ைழுத்கத சத்யனுக்கு மகனவி வகளத்து ிடிக்ைொது அவகன மூக்கைொடு என் தில்கல. சத்யகன அலட்சியம் பசய்து எதிலும் தன்னிச்கசயொை .. இரவில் உறவின்க ொது கூட ற்றி க சும் மகனவிகய ைண்டு அவனுக்கு கைொ ம் வரும். ைண்டதும் மூக்கை ைொதகலொடு கவத்து உரசி முத்தமிடும் ைொதல் மகனவிகய. கைொட்கடவிட ைில்லித்தனமொன ண்ணி அப்புறம் ைொட்டனும். அருணொகவப் க ொல ஒரு பதொைில் இயந்திரத்கத மகனவியொை அவன் எதிர் ொர்க்ைவில்கல.என்ன அது? ” என்றவள் பதொைிளொலர்ைளின் அவன் ொர்சகலப் ைல்லினொல் ஆன தொஜ்ம அனுமதி ிரித்து இல்லொமகலகய ொர்த்துவிட்டு அங்ைிருந்த அதிலிருந்த அைைொன மில் ளிங்கு ொகல அலட்சியமொை ைட்டிலில் வசிபயறிந்தொள் ீ “ என்ன உங்ை மில் ஸ்டொப்ஸ் இவ்வளவு கைவலமொ ைிப்ட் குடுத்திருக்ைொங்ை? என்கனொட மில் ஸ்டொப்ஸ் ொருங்ை எனக்கு கவரகமொதிரம் ிரசண்ட ண்ணிருக்ைொங்ை” என்று அவன் முைத்தருகை தன் விரலில் இருந்த கமொதிரத்கத ைொட்டினொள் அந்த நிமிடகம சத்யனின் வொய்த்திருப் வள் ைனவுைள் ணத்கத சுக்குநூறொைிவிட்டது. எனக்கு பஜயிச்சு கமகரஜ்க்கு ர்ஸ்ட் மத்தபதல்லொம் பநக்ஸ்ட். கவகலக்ைொரர்ைகள அவமதிக்கும் க ொக்கு. எனக்கு முக்ைியம் சத்யன். கைொ த்தில் எகத க சினொலும் அவளது அலட்சியப் ொர்கவகய திலொய் வரும். அகதவிட அவள் பைொடுத்த விளக்ைம் தொன் சத்யகன குமுற கவத்தது “ இகதொ ொருங்ை சத்யன் எனக்கு என் என்கனொட வளர்ச்சிகய வச்சொங்ை என் து எனக்கு ண்ணிக்ைிட்கடன்னு இருந்து பசக்ஸ்ைொை கமகரஜ் அதனொல ிைினஸ்ல இந்த என்கனொட கலப்க எப் கவொ ிைினகை விட நீங்ைளும் என்கனொட இந்த வச்சுட்டு முழுமூச்சொ நொன் எனக்கும் பதரியும். உங்ைளுக்கும் நிகனக்குறீங்ைளொ. .

தங்ைளின் சுயநலத்தொல் தொகன அவன் வொழ்க்கை இப் டியொனது என்ற கவதகனயில் மைகன ைண்டிக்ை முடியொமல் “ ஏம் ொ அந்த அடங்ைொப் ிடொரிகய ைல்யொணம் கடவர்ஸ் ண்ணிட்டு கவற நல்லப் ப ொண்ணொ ண்ணிக்கைொகயன் ைண்ணொ” என்ற ைண்ண ீர் யொசிப்புக்கு சத்யனின் ொத்து தில் “ விடுங்ைம்மொ ஏழுவருஷம் ஓடி க ொச்சு. என்கன விட்டுருங்ை ப்ள ீஸ்” என்ற விரக்த்தியொன அருணொகவ சந்திக்ை விவொைரத்து கநரிடும். மகனவி. பசய்தொல் அதிபலொன்று பதொைில் மகனவிகய ரீதியொை சத்யன் க ொட்டியொை நொன் இப் டிகய தில்தொன் ல நிகனத்து இன்னல்ைகள சத்யன் தன் மகனவிகய விவொைரத்து பசய்துவிட்டொன் என்ற க ச்சு நிச்சயம் வரும். இருந்துர்கறன்.. என்று எதிலும் விரக்தி ஏற் ட அவனும் இயந்திரமொய் இந்த வொழ்க்கைக்கு ைைிவிட்டொன். அவனுக்கு எல்லொவற்றிலும் விரக்தி. இனிகமல் எப் டி வொழ்ந்தொ என்ன. குடும் ம்.முடிபவடுக்கும் ொர்க்ை ொங்கு. குைந்கத. . சில ைொதல். ைம்ப னிதொன் முக்ைியமொ இருந்தது ைம்ப னியில் இருந்து ைகளத்துப்க ொய் வட்டுக்கு ீ வந்து குளித்து சொப் ிட்டு ைட்டிலில் விழுந்தொல். ஏற்ப் டுத்தக்கூடிய விஷயம்தொன். ஆனொல் தன் உடல் கதகவைகள தீர்க்ை அவனுக்கு கவறு வைித்பதரியவில்கல. நடு இரவில் தூக்ைத்தில் அகணத்து இரண்டு மிஷின்ைகள க ொல் நடக்கும் இவர்ைளின் திருப்தியற்ற உறவு அத்கதொடு மறு டியும் நடக்ை நொட்ைள் ஆகும் இதுக ொன்ற ஒரு உறவில் விருப் மில்லொத சத்யனும் அருணொகவ வற்புறுத்துவதில்கல. எனக்கு ைல்யொண வொழ்க்கையில அவ்வளவு நம் ிக்கை இல்லம்மொ. நொகளகடவில் மகனவியுடனொன உறவு கைள்விக்குறியொனக ொது சத்யன் தன் கதகவைகள இப் டிப் ட்ட இது சத்யனுக்கு தன்மீ து அருவருப்க ப ண்ைளிடம் தீர்த்துக்பைொள்ளும் டி ஆனது. தனது புருஷன். இகதபயல்லொம் ைவனித்த ப ற்கறொரின் ைலங்ைிய ைண்ைகள ப ொறுக்ைொத சத்யன் திருமணமொன மூன்றொவது மொதகம அருணொவுடன் தனிக்குடித்தனம் வந்தொன் அன்று வந்தவள் ஒருமுகறகூட அதன் ிறகு சத்யனின் சந்திக்ைவில்கல. அவளுக்கு குடும் ம். எல்லொம் என்று இந்த ைிகலொமீ ட்டர் ப ற்கறொகர சத்யன்தொன் தினமும் க ொய் அருணொவின் ப ற்கறொகர ஏழு வருடத்தில் பதொகலவில் இருக்கும் ொர்த்துவிட்டு வருவொன் லொ க்ைணக்ைொைகவ எல்லொவற்கறயும் விட இருந்தது. குடியும் பசக்ஸ்ம் அவனுக்கு அத்தியொவசிய கதகவைள் என்றொனது. அவனுகடய ஒன்றுவிட்ட அண்ணன் ைவுதம் மூலம் சத்யனின் அப் ொ அம்மொவுக்கு இவனின் நடத்கதத் பதரியவந்த க ொது. ைணக்கு ைொமம்..

ஒரு அலட்சிய ொவகனகயொடு க ொய்விடுவொள் சத்யனுக்கும் நொம வொழும் இந்த நரை வொழ்க்கைக்கு குைந்கத கவறு கவனுமொ? என்று ஒரு சலிப்பு மனதில் உண்டொை அதற்ைொை அவனும் ஆர்வமின்றி இருந்தொன் ஆனொல் ஒரு விைொவில் சந்தித்த சத்யனின் அண்ணன் பைௌதம்மின் மகனவி த்மொ... எனக்குத் பதரிஞ்சு ண்ணிைிட்டு கவற ஒரு ைல்யொணம் நம்ம ரம் கரயில புள்களைளுக்கு ஞ்சமில்கல. . இல்கலயொ பரண்டுக ரும் கடவர்ஸ் ண்ணிக்ை சத்யொ. அதனொல பமொதல்ல யொர் கமல குகறயிருக்குன்னு ஜொகடயொை அருணொவுக்கு ொரு சத்யொ ” என்று அருணொகவ ஓரக்ைண்ணொல் ொர்த்த டி த்மொ க சியப் க ச்சுதொன் அருணொகவ வொடகை தொகய கதட கவத்தது ிள்களப் ப ற்றுக்பைொள்ள கநரமில்கல என் து ஒருபுறமிருக்ை. நொமலொ கவனொம்னு நிறுத்தினொதொன் உண்டு... ஓரளவுக்கு சத்யன் மீ து அன்பு கவத்திருப் வள். மற்றும் உறவினர்ைளுக்கு என்ன ல நொடுைகள ஆனொல் சுற்றிவரும் தன்னிடம் அருணொவுக்கு கைட்கும் நண் ர்ைள் தில் பசொல்வது என்று புரியொமல் சத்யன் தவிப் து சைஜமொைிவிட்டது அருணொவுக்கு குைந்கத ப ற்றுக்பைொள்ள கநரமில்கல. அதற்ைொை ஆர்வமும் இல்கல. அதன் ிறகு சத்யனிடம் க சி வொதொடி வொடகைத்தொய் மூலமொை குைந்கத ப ற்றுக்பைொள்ளும் தன் முடிவுக்கு சம்மதிக்ை கவத்தொள் சத்யனுக்கும் குைந்கதயின் கமல் அவ்வளவொை ஆர்வமில்லொததொல் அவள் இஷ்டப் டி எகதயொவது பசய்துபைொள்ளட்டும் என்று விட்டுவிட்டொன். இப்க ொ குைந்கதக்கு என்ன அவசரம்னு இருக்கைொம்” என்று சத்யன் சமொளித்தொன் “ இப்க ொ இல்லொம அம் து வயசு ஆனதும் குைந்கத ப த்துக்ைப் க ொறீங்ைளொ சத்யொ? யொரொவது நல்ல டொக்டகர ொர்த்து யொர்கமல குகறன்னு ைண்டு ிடிச்சு ட்ரீட்பமண்ட் ண்ணுங்ை. அதற்ைொன தகுதியும் தனக்ைில்கல என்று பமடிக்ைல் பசக்ைப் ில் ைண்டுபைொண்டொள்.பதொைில் விஷயமொை குைந்கதயின் கதகவ ல மொதங்ைளொை சுத்தமொை இல்கல. அத்கதொடு தனது ைம் ர ீ த் கதொற்றம் இருந்ததொல் குைந்கதப் ற்றி ொைகடந்து விடும் என்ற அச்சம் கவறு அவளுக்கு யொர் க சினொலும். “ ைல்யொணமொைி இத்தகன வருஷமொ குைந்கதயில்லொம இருக்குறதுக்கு பரண்டு க ரும் நல்ல டொக்டரொ ொர்த்து பசக்ப் ண்ண ீங்ைளொ?” என்று தனது கமத்துனனிடம் கைட்ை “ அபதல்லொம் இல்கல அண்ணி.

அருணொ தகுதியொன ப ண்கண கதடியகலந்து இறுதியொை மொன்சிகய ைண்டு ிடித்து அவகள தனது அதிைொரத்துக்கு லிபைொடுத்தது எல்லொம் சத்யனுக்கு பதரியொது. டிவிகயப் ொர்த்துக்பைொண்டிருந்த சத்யகன இன்டர்ைொம் அகைத்தது. நீ இப்க ொ ப்ரீயொ தொகன இருக்ை சத்யொ “ என்றொள் அருணொ “ ம் பசொல்லு.. என்ன விஷயம் ” “ நொன் க ப ொண்கணொட மொட்டிைிட்டு ி கவனும்னு அம்மொ ஒரு ஊட்டில இறந்துட்டொளொம். கவத்தொன். டிவிகய ஆப் அப் டிகய பசய்துவிட்டு கவத்துவிட்டு பவளிகய மறு டியும் பைொடூரமொன நிலச்சரிவுைகளப் ைவணத்துடன் க ொைலொம் அமர்ந்தொன் என்று ... மணி ைொகல த்தொைியிருந்ததொல் டி ன் சொப் ிட வந்த அகைப்பு. பவளிநொட்டு நம் ரில் இருந்து வந்திருக்ை.. இவனொை க ொன் பசய்தொலும் “ ிைியொ இருக்கைன் சத்யொ அப்புறமொ ைொல் ண்ணு” என்று ைட் பசய்துவிடுவொள் புருஷன் மீ து அவ்வளவு அக்ைகற... நடந்த க்ைத்து அந்த நிலச்சரிவுல எஸ்கடட் விக்டர் பசொன்னொர்” என்று அருணொ குரலில் இரக்ைம் என் து சிறிதும் இல்லொமல் பசொல்ல . அருணொ பவளிநொடு க ொய் எட்டு மொதம் ஆைிறது .. வொடகைத்தொகய நொலு நொன் நொகளக்கு க ொன் ஏற் ொடு முன்னொடி ண்ணப் பசய்கதன்ல.. “ இகதொ வர்கறன்” என்று பசொல்லி கவத்துவிட்டு எழுந்து அமர்ந்தொன்.. அருணொதொன் க சினொள் “ பசொல்லு அருணொ’’ என்றொன் ஆர்வமின்றி “ இன்னிக்கு சன்கட தொகன.... பசய்திகய ொர்த்து இறந்து க ொன கதொட்டத் பதொைிளொலர்ைளுக்ைொை உண்கமயொை ரிதொ ப் ட்டொன். டிவியில் ைொட்டிய மகலக்ைிரொமங்ைள் அருைில் இருப் கவ என் து புரிந்தது. ஊட்டி அவனுக்கு பரொம் கவ அருணொவின் எஸ்கடட்க்கு ைக்ைப் ட்ட ஊர். இந்த எட்டு மொதத்தில் சத்யனுடன் மூன்றுமுகறதொன் க ொனில் க சியிருக்ைிறொள். அன்று ஞொயிற்றுக்ைிைகம என் தொல் சொவைொசமொை சொப் ிடுவது அவன் வைக்ைம். ொவம் என்று ஆன்பசய்து ைொதில் ரிதொ த்துடன் எழுந்தவகன பமொக ல் க ொன் அகைத்தது எடுத்துப் ொர்த்தொன். ரிகமொட்கட டிவியில் எடுத்தவன். ஊட்டியில் ஏற் ட்ட ற்றிய பசய்திைள் க ொய்க்பைொண்டிருந்தது ...

அகத க ொய் ப ொைச்சுக்ை பசொல்லியிருக்கைன். அவன் மனக்ைண்ணில் மனிதொ ிமொனம் மற்ற ஈனப் ிறவியொை அருணொ கதொன்றினொள்.“ அய்யய்கயொ ஊட்டில இப்க ொ நிகலகம பரொம் வயித்துல குைந்கதகயொட ொதுைொப் ொ “ என்ன கமொசமொ இருக்கை. முைம் பதரியொத அந்த வொடகைத்தொய் மீ து ரிதொ ம் வந்தது. என்கனொட கமகனஜர் ட்படன்று இகணப்க சத்யன் அதனொல வந்தொ நீ கைஷ் க்ைொவொ எழுதி வொங்ைிட்டுத்தொன் இந்த எதுவும் மட்டும் யப் ட கதகவயில்கல. பைொடுத்தனுப்பு” என்று இப்க ொ கூறிவிட்டு துண்டித்தொள் அருணொவின் க ச்சில் அவகள முற்றிலும் அருவருத்தொன். ொதுக்ை பசொன்னியொ அருணொ” என்று சத்யன் ொதுைொப் ொ எங்ை இன்னும் இரண்டு குகைந்த இப்க ொ தங்ை கவக்ைிறது. அந்த கலடி பசய்வொங்ை ொவம். அவர் வந்தொ கைஷொ ஒரு ஐம் தொயிரம் அந்த எங்ையொவது பசொல்லி தட்டமொை கைட்ை வரமுடியொது.. இப்க ொ கமகனஜர் வருவொர் சத்யொ பசொல்லச் ணத்கத குடுத்துடு” என்று அருணொ பசொல்ல சத்யன் திகைப் ில் ஸ்தம் ித்து நின்றிருந்தொன்.... அதொன் ைிட்ட என்னொல எனக்கு க ொன் அந்த ண்ணி ணம் குடுத்தனுப்பு.. இப் டிக்கூட மனிதொ ிமொனமற்ற ஒரு ிறவி இருக்குமொ? என்று நிகனத்தொன் ஏகதொ மனதில் கதொன்ற அவசரமொை “ அந்தப் கலடி சட்டரீதியொ ஏதொவது ிரச்சகன ண்ணமொட்டொளொ அருணொ?” என்று கைட்டொன் “ அபதல்லொம் ண்ணமொட்டொ சத்யொ.. வருஷத்துக்கு அதுக்கு இந்தியொ கதகவப் டொது. விக்டர் அவசியமில்கல என் ப ொண்ணுைிட்ட குடுத்து சத்யொ. அதனொல கமகனஜர்க்கு பசொல்லிருக்கைன்.. அப் டி என்ன எழுதி வொங்ைியிருப் ொள் என்று சத்யன் கயொசித்தொன் ஏகதொ கதொன்ற அருணொவின் ைப்க ொர்டுைகளயும் திறந்து ஏதொவது அகறக்குப் க ொய் டொக்குபமண்ட் அங்ைிருந்த இருக்ைிறதொ என்று அத்தகன கதடினொன்... கசொர்வுடன் ைதகவ கநொக்ைி திரும் ியவனின் ைண்ணில் அருணொவின் ைட்டிலுக்கு அடியில் இருக்கும் ரைசிய அகறைள் பதரிந்தது உடகன ஓடிச்பசன்று ப ட்கட இழுத்து ைீ கை க ொட்டுவிட்டு அந்த டிரொகவ திறந்தொன்.. உள்கள ஏைப் ட்ட கைபயழுத்திட்ட டொகுபமண்ட்ைள் க கல இருக்ை எடுத்துக்பைொண்டு தனது அகறக்கு திரும் ினொன் நிதொனமொை மற்றவற்கற கதடி அந்த அங்கைகய வொடகைத்தொய் கவத்துவிட்டு .. அவைிட்ட ஏற் ொட்கடகய பசஞ்கசன்.. எதுவுகம ைிகடக்ைவில்கல...

நீங்ை கவற ஏதொவது கவகலயிருந்தொல் “ அந்தப் ஊட்டில எனக்கு ப ொண்கண ஒரு ொர்த்துட்டு ொருங்ை” என்றவன் அவன் திகல எதிர் ொர்க்ைொமல் ைொகர ஸ்டொர்ட் பசய்து ைிளம் ினொன் சத்யன் ஊட்டி பசல்லும் சொகலயில் தனது ைொகர அதிைப் டுத்தினொன். அதுமட்டுமின்றி அந்தப் ப ண்ணுக்கு எந்தவிதமொன குறிப் ிடப் டவில்கல. ஒன்றில் கூட எந்தவிதத்திலும் த்திரம் தயொர் பசய்யப் ட்ட குைந்கதகய எடுத்துக்பைொள்ளலொம். அவன் மனபமல்லொம் அந்தப்ப ண்ணின் ற்றிகய கயொசித்தது.. ஒரு க க்கை எடுத்து அதில் இரண்டு பசட் உகடைகள கவத்து பைொஞ்சம் ணமும் தனது பசக் புக்கையும் எடுத்துக்பைொண்டு பவளிகய வந்தொன் டி ன் சொப் ிட அகைத்த கவகலக்ைொரனிடம் கவண்டொம் என்று மறுத்துவிட்டு. தனது லொக்ைகர திறந்து அதில் கவத்து பூட்டினொன்.. மொற்றி அதில் இருந்த அவளின் ப யகர மட்டும் மனதில் ிறகு தன் முடிகவ தியகவத்துக் பைொண்டு... அதொவது அருணொ அந்தப்ப ண் ைவனமொை கதகவப் ட்டொல் டித்தொன்.. பசொத்கதொ ணகமொ எல்லொவற்கறயும் தரப் டுவதொை ஒருவரிகூட டித்துமுடித்துவிட்டு சற்றுகநரம் அகமதியொை அமர்ந்திருந்தொன் சத்யன் இந்த த்திரங்ைளில் அந்தப்ப ண்ணின் ப ண்கண இருந்த விஷயங்ைகள வயதுதொன்... அப்க ொதுதொன் கவகலயிருக்கு அருணொவின் சன்முைம் கமகனஜர் அதனொல எதிரில் நொகன வர. இல்கலபயன்றொல் அந்தப்ப ண்கண ப ொறுப்க ற்ை கவண்டும். ிரச்சகன பசய்யமுடியொத அளவுக்கு பரொம் இருந்தது. ைொர் சொவிகய எடுத்துக்பைொண்டு பவளிகய வந்தொன். ணம் திபனட்டு பைொடுக்ைிகறன் என்று விட அவகன வயது நொன்கு ஏமொற்றி அதிைமொை மொதங்ைகள இந்தளவுக்கு வகதத்தது ஆன துணிந்த ஒருப் அருணொ மட்டும் அவன் எதிரில் இருந்தொல் பைொகலகய பசய்யுமளவுக்கு சத்யனின் ஆத்திரத்தில் பைொதித்தொன் தொகயயும் இைந்து வயிற்றில் சிறு குைந்கதயுடன் நிர்க்ைதியொை நிற்கும் அந்த ப ண்கண நிகனத்து ப ரிதும் வருந்திய சத்யன் ஒரு முடிவுடன் எழுந்தொன் கையில் இருந்த அந்த க ப் ர்ைகள ைிைித்துப் க ொட நிகனத்தவன். ஏதொவது ப ரிய அளவில் உதவி திருப் ி கவைத்கத ரிதொ மொன நிகலகயப் பசய்து ொதுைொப் ொன ஒரு வொழ்க்கைக்கு ஏற் ொடு பசய்யனும் என்ற முடிவில்தொன் அவனுகடய பசக் புக்கையும் கைகயொடு எடுத்துச்பசன்றொன் . க ொய் வர்கறன்.ைட்டிலில் அமர்ந்து நிதொனமொை அத்தகன க ப் ர்ைகளயும் அந்தப்ப ண்ணுக்கு சொதைமொை எழுதப் டவில்கல..

எல்கலயில் சத்யன் தனது க க்குடன் வைிபயங்கும் சத்யன் ைொல் சரிபயன்று ைொகரவிட்டு அருணொவின் ஏைப் ட்ட இறங்ைி எஸ்கடட்கட இடர் ொடுைகள ைடந்து மணி மொகல நொன்கு அதுவகர தூறலொய் ப ய்த அவசரமொை எழுந்து கவத்தக ொது ஆைியிருந்தது.. அவர் சந்கதொஷமொை சத்யனின் ைொரில் கைொகவக்கு ைிளம் ினொர். அவர் வந்திருந்தது ஒரு வொடகை ைொர்..... பசல்ல தகட ொகறைள் விழுந்து ைிடந்த க்ைம் இருந்த வொைனங்ைளில் ஏறி ஊட்டிக்கு பசன்றனர் சத்யனுக்கு என்ன பசய்வது என்று புரியொமல் சிறிதுகநரம் தவித்து நின்றொன். அந்த வொடகை ைொரின் டிகரவர் ைொகர எப் டி எப் டிகயொ ைொகர லொவைமொை ஓட்டி அருணொவின் எஸ்கடட்க்கு ஐந்து ைிகலொமீ ட்டர் பதொகலவில் பைொண்டு வந்து ைொகர நிறுத்தினொர் “ சொர் இதுக்கு கமல ைொர் க ொைொது சொர். சத்யன் அவர் வந்த வொடகை ைொரில் ஊட்டிக்கு யணமொனொன் வைி பநடுைிலும் பதரிந்த இயற்கையின் சீ ற்றம் ைண்டு சத்யனின் மனம் பநொந்தது. நிகறய இடங்ைளில் மண்ணு சரிஞ்சு கரொட்கட மூடிருக்கு அதனொல நீங்ை நடந்துதொன் க ொைனும்” என்றொர் அவர் பசொல்வது அவருக்கு கநொக்ைி உண்கம ணத்கத நடக்ை எஸ்கடட்டின் என் தொல் பைொடுத்துவிட்டு ஆரம் ித்தொன். முன்புறம் வடு ீ பூட்டியிருக்ை. மக்ைள் அகனவரும் நடந்கத அந்த இடத்கத ைடந்து அந்த ஏைப் ட்ட தகடைள்.. அவரும் கைொகவ பசல்லகவண்டி வந்தவர் இந்த தகடயொல் தவித்து நின்றிருந்தொர். முன்பு வொட்ச்கமன் இருந்த அகறகயத்தொன் அருணொ அந்தப்ப ண்ணுக்கு ஒதுக்ைியிருப் ொள் என்று எண்ணி வட்கட ீ சுற்றிக்பைொண்டு கதொட்டத்தில் இறங்ைி அந்த சிறிய வட்டின் ீ ைதகவ தட்டினொன் சத்யன் உள்களயிருந்து எந்த ைதகவ சற்று திலும் இல்லொமல் க ொைகவ.. வட்கட ீ பநருங்குவதற்குள் சத்யன் பதொப் லொை நகனந்துவிட்டிருந்தொன். அப்க ொது அந்த க்ைம் நின்றிருந்த ஏைப் ட்ட வொைனங்ைளில் இருந்த ைொர் ஒன்றில் ந ர் இவனுக்கு பதரிந்தவர் க ொல் இருக்ை சத்யன் ொகறகய ைடந்து அந்த ைொகர பநருங்ைினொன் அங்கை இருந்தவர் சத்யனின் நண் ர்தொன். சிறிதுகநரம் மகை ஒரு தனது கமட்டில் சீ ற்றத்கத அமர்ந்து இகளப் ொறியவன் ஆக்கரொஷத்துடன் ைொட்டவும் வட்கட ீ கநொக்ைி ஓட ஆரம் ித்தொன்...ஆனொல் அவன் வைியில் ைொர் ஊட்டியின் ொகறைள் எல்கலகய சரிந்து பதொடும்க ொகத ைிடந்ததொல் வொைனங்ைள் விதிக்ைப் ட்டிருந்தது. தனது ைொரில் அவகர கைொகவப் க ொகுமொறு சத்யன் கூறவும். லமொை தட்டினொன் தட்டத்துடன் மறு டியும் சத்யன் .

. ஓரமொை அழுதழுது கவத்துவிட்டு ைண்ண ீர் வற்றி சத்யன் நிமிர்ந்து ஜீவனிைந்த மொன்சியின் ைண்ைள்... நொன் யொர்னு பசொல்கறன்" என்று சத்யன் கூற ப ரும் தயக்ைத்திற்கு ிறகு ைதவு ொதியொை திறந்து மொன்சி தகலகய மட்டும் பவளிகய நீட்டினொள் பவளிகய மகையின் கவைம் அதிைமொை இருக்ை சத்யன் அவசரமொை ைதகவ முழுவதுமொை திறந்துபைொண்டு வட்டுக்குள் ீ நுகைந்தொன் தனது க க்கை ொர்த்தொன். ஆனொ அருணொ அக்ைொ பசொன்ன ைொர் வரகவயில்கல. " உன் ப யர் மொன்சி உன்கனப் ொர்க்ை தொகன.சற்றுகநரம் ைைித்து " யொரது" என்று ஒரு ப ண்ணின் குரல் ஈனஸ்வரத்தில் கைட்ை " ைதகவத்திற. பசொல்லி முடிப் தற்குள் அவ்வளவு கவதகனயிலும் முைம் சந்கதொஷத்தில் மலர " அருணொ அக்ைொ உங்ைகள அனுப் ினொங்ைளொ? அந்தக்ைொ நல்லொருக்ைொங்ைளொ?" என்று குைந்கத க ொல அவள் பவகுளியொை கைட்ை சத்யனுக்கு பநஞ்கச ிகசந்தது. தொன் நொன் வந்கதன்" அருணொகவொட என்று அவன் புருஷன். ஆமொம் என்று அவளுக்கு தகலயகசத்து விட்டு " நீ ஏன் இப் டி இருக்ை ஏதொவது சொப் ிட்டயொ?" என்றொன் உட்ைொர முடியொமல் மறு டியும் எழுந்து சுவற்கற எங்ை சொப்புடுறது. முைத்கதப் சியினொல் கசொர்ந்து க ொன முைம்... தனது நிகறமொத வயிற்கற சுமக்ை முடியொமல் தடுமொறி நின்ற அவளது கதொற்றம் சத்யனின் பநஞ்சில் ஈட்டிகய இறக்ைியது க ொல் இருந்தது திடுக்பைன்று உள்கள நுகைந்த அவகன மொன்சி யத்துடன்ப் ொர்த்து " நீங்ை யொரு?" என்று நடுங்கும் குரலில் கைட்ை அவசரமொை என்றவன் அவகள பநருங்ைி ிடிவொதமொை " அவள் ப்ள ீஸ் நீ உட்ைொர். என்னொல வலிகய தொங்ைகவ .. ஆனொல் அவள் உட்ைொரக்கூட பரொம் கவ சிரமப் ட்டு கவதகனயில் பநளிவது க ொல் சத்யனுக்கு என்க ர் கதொன்ற சத்யன்.... டொக்டர் கநத்கத வந்து அட்மிட் ஆைச் பசொன்னொங்ை. ைொகலயிகலர்ந்து வயித்த ிடித்துக்பைொண்டு நின்ற மொன்சி " வலிக்குது... உள்ளொரொ ொப் ொ கவற கவைகவைமொ உருளுது.. கைகயப் ற்றி நொன் யொருன்னு அங்ைிருந்த பசொல்கறன்" ைட்டிலில் உட்ைொர கவத்தொன்.

. அவகன ைொணகவண்டும் என்ற ஆண்டவனின் ைணக்கை என்னபவன்று பசொல்வது' " என்று ிறக்கும் க ொதும் அழும் மனிதன்" " இறக்கும் க ொதும் அழுைின்றொன்" . எங்ைம்மொ இந்த வட்டுக்குள்ளகய ீ இருந்தொ எதுக்கு நடந்துக்ைிட்டு வலிக்குதுன்னு இருக்கைன்.. எடுத்து அதில் சத்யனிடம் பைொடுத்தொள்... அவள் வலிகய உதட்கட ைடித்துப் ப ொருத்த டி சுவற்றில் சொய்ந்துபைொண்டிருந்தொள் சத்யனுக்கு அவள் நிகலகம பதளிவொை புரிந்தது... ைட்டிலில் அகத தகலயகணக்கு வொங்ைி டித்தவன் ைீ கை இருந்த சீ ட்கட திகைத்துப்க ொனொன்... சத்யனுக்கு அவளது நிகலகம ஓரளவுக்கு புரிவதுக ொல் இருந்தது. க ொகும் வைிகய இல்கல. இப்க ொ என்ன பசய்வது என்று அவகள ரிதொ த்துடன் ொர்க்ை.. ஆனொ அதுதொன் பசத்துப்க ொச்கச... என்கனயும் உன்கூட கூட்டிட்டுப் க ொயிகடன்" என்று எங்கைொப் ொர்த்து அரற்றினொள் மொன்சி அவள் நிகலகமகயப் ொர்த்து சத்யனுக்கை அழுகை வரும் க ொல் இருந்தது.. " டொக்டர் பைொடுத்த சீ ட்டு ஏதொவது இருந்தொ எடுத்துட்டு வொ? என்ன எழுதியிருக்ைொங்ைன்னு ொர்க்ைலொம் " என்றொன். மகை கவற பைொட்டுது. அடுத்து என்ன பசய்வது என்று புரியொமல் ைட்டிலில் ைிடந்து துடித்தவகள ைண்ணகரொடு ீ ொர்த்தொன் சத்யன் ' அவளுக்கு உதவி பசய்து அவன் குைந்கதயின் ிறப்க ஏதொவது நல்வைி ைொட்டகவண்டும் வந்தவகன.முடியகல. இப்க ொ என்னொ பசய்றது?" என்று மூச்சு வொங்ை வொங்ை க சிவிட்டு அவனிடகம என்ன பசய்வது என்று கைட்டொள். யொருகம ைொகலயிகலர்ந்து வரகல. பசொல்லும். இப்க ொது இருக்கும் நிகலகமயில் இவகள எப் டி ஆஸ் ிட்டல் பைொண்டு க ொறது. கவைமொை அவகள பநருங்ைி அவள் தகலகய தன் கதொளில் சொய்த்து பமதுவொை நடத்தி ைட்டிலில் டுக்ை கவத்தொன். மொன்சியின் ிரசவ கததி இன்கறயகததி என்று குறிப் ிடப் ட்டிருந்தது சத்யன் திகைப்புடன் மொன்சிகய நிமிர்ந்து ொர்க்ை. அடுத்தடுத்து வந்த வலிகய ப ொறுக்ைமுடியொமல் " அம்மொ அம்மொ அம்மொ என்னொல முடியகலம்மொ.

ிள்களப றத் துடிக்கும் ஒரு தொய்க்கு என்ன உதவி முதலில் கதகவபயன்று கூட பதரியொமல் விைி ிதுங்ைி நின்றொன் கநரம் ஆைஆை ைட்டிலில் ைிடந்த மொன்சியின் வயிறு எகட குகறந்து சுருண்டு ைீ கை இறங்குவது க ொல் இருந்தது. நொன் இப் டிகய பசத்துப்க ொகறன்” என்று அலறினொள் சத்யனொல் அவள் அதற்க்கு தகலகய கவனொம்மொ கமல் ப ொறுக்ை எடுத்து தன் அப் டிபயல்லொம் முடியவில்கல பநஞ்சில் பசொல்லொகத. அந்தப் ப ண்கணயும் அவள் வயிற்றில் இருந்த குைந்கதகயயும் எப் டியொவது ைொப் ொற்ற கவண்டும் என்று நிகனத்தொன் ஆனொல் எப் டி என் துதொன் புரியவில்கல.... க ொைமொட்கடன். அகத என்று நொன்தொன் சற்றுகநரம் உடகன எப்க ொதும் வந்தது. கைட் து ஞொ ைம்தொன் கவத்திருப் வள்... அவன் ." ிறக்கும் க ொது தன்னொல் எகதயும் எடுத்துவர முடியவில்கலகய என்று அழுைின்றொன்! " இறக்கும் க ொது தன்னொல் எகதயும் எடுத்துச்பசல்ல முடியவில்கலகய என்று அழுைின்றொன்! " மனிதனின் ிறப் ிலும் இறப் ிலும் ஏனிந்த முரண் ொடு? " அறியொத.. இப்க ொது சிறு குைந்கதகய கையிபலடுத்துக் கூட ைக்ைம் இல்லொதவன். அவன் என்ன ைனவிலும் எதிர் ொர்க்ைவில்கல. பதரியொத.. சத்யனுக்கு ரிதொ மொை இப் டிபயொரு நிகலகய இருந்தது.. உனக்கு நல்லொயிடும்ப் கூறியவன் ஏகதொ முடிவுடன் கவத்து கவைமொை அவகள அழுத்திக்பைொண்டு நொன் பநருங்ைி “ உன்கனவிட்டு அய்கயொ எங்ையும் ொரு” என்று அவளுக்கு ைண்ண ீருடன் ஆறுதல் அவள் தகலகய மறு டியும் தகலயகணயில் கவத்துவிட்டு ைட்டிவிட்டு எழுந்து நின்று அவகள உற்றுப் ொர்த்தொன் இப்க ொது தொய்கவறு ிள்கள பசய்யகவண்டும். த்மொவின் அன்பு நலன் விரும்பும் சகைொதரிகய க ொன்றவள். " ைட்டிலில் பசய்வது துடித்த என்று ிறந்ததும் இறப் தும் இகறவன் பசய்த விதிகய! மொன்சிகயப் புரியொமல் ொர்க்ை தவித்தொன். சத்யன்மீ து கவறொை யொரிடம் கயொசகன அண்ணி முழுகமயொன ஆக்ைகவண்டும். ைொல்ைகள விரித்து குத்தங்ைொலிட்டு பைொண்டிருந்தவள் சத்யகனப் டுத்தவொறு அரற்றிக் ொர்த்து “ அய்கயொ நீங்ை பவளிகய க ொயிடுங்ைகளன். அதுக்கு கயொசித்தவனுக்கு அவனது சத்யனுக்கு.. புரியொத இந்த வொழ்வில்...

அதற்கைற்றொற்ப்க ொல் மொன்சியின் ைதறலும் ஒலித்தது. நொன் என்னப் சீ க்ைிரம் ” அண்ணி என்று சத்யன் ிறகு பசொல்கறன். அவளுக்கு இன்னிக்குத்தொன் துடிக்ைிறொ. த்மொவுக்கு நிகலகமயின் தீவிரம் புரிய... த்மொவின் நம் ருக்கு ைொல் பசய்துவிட்டு ைொத்திருந்தொன்.. மகை எனக்கு என்னப் ண்றதுன்னு ண்கணன். உதட்கட ைடித்து அடக்ைிக்பைொண்டு மறு டியும் முயன்றொன்... நொன் என்னப் ப்ள ீஸ். கவற யொரும் துகணக்கு இல்கலயொ? ” என்று த்மொ கைட்ை “ அண்ணி ீ சீ ரியஸ் அண்ணி... ண்ணனும்னு மட்டும் பசொல்லுங்ை நிகலகமகய உணர்த்த. அவ பரொம் புரியகல ிரசவம். அதன் ிறகு நொன் பசொல்றமொதிரி பசய்” என்று பசொல்ல சத்யன் ைபனக்ட் ஓடிச்பசன்று ண்ணி தனது ைொதில் பசொல்லுங்ை” என்றொன் க க்ைில் இருந்து மொட்டினொன். தகல ிரசவ கததி. யொருப் ொ அந்தப் ப ொண்ணு. அவசரமொை அவளிடம் க சினொன் “ அண்ணி நொன் பசொல்றகத ைவனமொ கைளுங்ை. வலியொல அதொன் உங்ைளுக்கு க ொன் ண்ணனும்னு தயவுபசஞ்சு சீ க்ைிரமொ பசொல்லுங்ை அண்ணி துடிக்ைிறொ” என்று சத்யன் தட்டமொை கூற “ அய்யய்கயொ ஊட்டியொ அங்கை இப்க ொ நிகலகம பரொம் கமொசமொ இருக்கை சத்யொ. அவளும் நொனும் மட்டும் தொன் இருக்கைொம். ஒருமுகற முழுவதுமொை ரிங் க ொய் ைட்டொனது.. யங்ைரமொ பைொட்டுது.. ஆண்டவன் இந்த வகையில் தனது ைருகணகய சத்யனுக்கு ைொட்டினொர்.... ஒருசில நிமிடம் கயொசித்துவிட்டு “ சத்யொ நீ ப உன் ட்க ொன் வச்சிருந்தொ பமொக லில் ைபனக்ட் ண்ணி ைொதுல வச்சுைிட்டு பசல்கல ொக்பைட்ல க ொடு. “ ப ப ட்க ொன் ட்க ொன் எடுத்து பமொக லில் மொட்டிட்கடன் அண்ணி .. இங்கை ஒரு ப ொண்ணுக்கு ஆஸ் ிட்டல்க்கு பைொண்டு க ொைமுடியொத நிகல.. சத்யனுக்கு அய்கயொ என்று அலறகவண்டும் க ொல இருந்தது. இப்க ொ நொன் ஊட்டியில இருக்கைன். அபதல்லொம் நொன் உங்ைளுக்கு அவளுக்கு பரொம் கமொசமொ இருக்கு... இரண்டொவது ரிங்ைிகலகய எடுத்தொள் த்மொ “ பசொல்லு சத்யொ. பமொக லில் டவரும் சொர்ஜ்ம் முழுகமயொை இருந்தது.சத்யன் மறுகயொசகனயின்றி உடகன தனது பமொக கல எடுத்தொன்..ைிச்சன்ல கவகலயொயிருந்கதன்” என்றொள் உற்சொைமொை இவ்வளவு கநரமொை அடக்ைி கவத்திருந்த மூச்கச ப ரிதொை பவளிகய விட்டவன்.

.“ நொன் விடொமல் பசொல்கறன் அது மொதிரி பசய்... ைிச்சனுக்கு ஓடி ிகளடு கதடி ைிகடக்ைொமல் சிறு ைத்தி ஒன்ற எடுத்து வந்தொன் “ அண்ணி சலகவ ண்ணி அஞ்சு கசகல இருக்கு... மொன்சிகய தூக்ைி வந்து ைீ கை இருந்த புடகவயில் இடுப்புக்கு ைீ கை புடகவ இருக்குமொறு ிறகு ொத்ரூமில் இருந்து க்பைட்டில் தண்ணர்ீ பைொண்டு டுக்ை கவத்தொன்.. தட்டிக்பைொண்டு ற்றமுடியொமல் கைைளொல் துைொவிக்பைொண்டு இருந்தொள் அவள் தகரயில் வலிகய எகதயும் .. அவள் ைட்டிலுக்ைடியில் கைகய ைொட்டினொள். மொதிரி அந்த டுக்ைகவ” ொத்ரூம்ல ஒரு ப ொண்கண என்று க்பைட் தூக்ைி த்மொ ைீ கை சரமொரியொை உத்தரவிட சத்யன் எல்லொவற்கறயும் ைவனமொை ைபரக்டொை பசய்தொன். அப்புறம் கைய ைொட்டன் புடகவைள் ிகளடு. இன்பனொரு கசகலகய எட்டு துண்டொ ைிைி.. இல்ல ைத்தி எதொவுது இருந்தொ க்ைத்தில் வச்சுக்ை ” என்றொள் சத்யன் துடித்துக்பைொண்டிருந்த மொன்சியிடம் க ொய் “ மொன்சி கைய கசகல ஏதொவது இருக்ைொ?” என்று கைட்ை.ம் சீ க்ைிரம்” என்றொள் உடகன அகத பசய்துவிட்டு “ ைழுவிட்கடன் அண்ணி” என்றொன் “ சரி அந்த ப ொண்ணுைிட்ட ிரசவத்துக்குன்னு ஏதொவது எடுத்து வச்சிருக்ைொளொன்னு கைளு. கைைகள கசொப் க ொட்டு நல்லொ ைழுவு.. இன்பனொரு கசகலகய சுடுதண்ணி விரிச்ச ிடிச்சுட்டு கசகலயில் வந்து இடுப்பு க்ைத்துல வச்சுக்கைொ. அதில் சுத்தமொை சலகவபசய்து மடித்து கவக்ைப் ட்டிருந்த ஐந்து வொயல் கசகலைள் இருந்தது.. ைத்தியும் எடுத்துக்ைிட்கடன் ” என்று த்மொவிடம் பசொன்னொன் “ சரி ஒரு கசகலகய நொலொ மடிச்சு தகரயில் விரி. வந்து க்ைத்தில் கவத்துக்பைொண்டொன். க்ைத்துல வர்ற வச்சுக்ை. “ எல்லொத்கதயும் எடுத்து வச்சிட்கடன் அண்ணி” “ சரி இப்க ொ அந்த ப ொண்கணொட கசகலகய அவுத்துட்டு ஜொக்பைட்கடொட ைீ ழ் குதி இரண்டு பைொக்ைிகய ைைட்டு” என்றொள் சத்யன் சிறிது ப ொறுக்ைமுடியொமல் தயக்ைத்துடன் தகரயில் த்மொ மொன்சிகய ைொல்ைகள ொர்த்தொன். சத்யன் குனிந்து அந்த க கய பவளிகய எடுத்தொன்... அப்புறம் பமொதல்ல ொத்ரூம் ொத்ரூம் க ொய் உன் ட் ீ டகரயும் க ொட்டுட்டு வொ..

பவகுநொட்ைள் ைைித்து அவன் இதயம் பதய்வத்கத துகணக்ைகைத்தது.. மூடிய ைண்ைளில் ைண்ண ீர் வைிந்தது. ைண்ைகள திறந்து அவசரமொை மொன்சியின் புடகவகய அவிழ்த்து க ொட்டுவிட்டு ரவிக்கையின் ைீ ழ் ஊக்குைகள விடுவித்தொன். விரிந்து மலர்ந்து குைந்கதகய பவளிகய தள்ள தயொரொை . அகதமட்டும் கநரமில்கல. கூச்சப் டகவொ. என்று சரியொன அவளுக்கு ஒத்துகைப்பு புரிந்தது. அப் தொன் நொன் உன்கன கடரக்ட் பதரியுதொன்னு ைவனமொ ண்ணமுடியும்” என்று த்மொ பசொல்ல “ சரி அண்ணி” ப ண்கமகய என்றவன் ிள்களகய பவளிகயத் தள்ள துடிக்கும் மொன்சியின் ொர்த்தொன். இப்க ொ இருக்குறது சங்ைடப் டகவொ இரண்டு பசொன்னகத பசய்” என்று உயிர்.. கைைகள தகரயில் ஊன்றி எக்ைி மூச்கச அடக்ைி உள்கள அைத்தமொை விட்டொள் “ சத்யொ அவகளொட ப ண்ணுறுப் ில் ஏதொவது மொற்றம் எனக்குச் பசொல்லு. குத்தங்ைொல் மொதிரி வச்சு விரிச்சு எவ்வளவு வலி வந்தொலும் அவ ைொகல குறுக்ைி கவக்ைொம ைவனமொ ைொல்ைளுக்கு நடுகவ நீ மண்டியிட்டு உட்ைொர். மொன்சி ஒவ்பவொரு நல்லொ அழுத்தமொ ண்ணனும்” என்று பசொன்னொன் “ ம்ம்” என்றவள் வலி இல்கலபயன்றொல் வரும்க ொபதல்லொம் ிரசவம் சிக்ைலொைிவிடும் முக்ைிவிட்டொள்.“ என்ன சத்யொ நொன் பசொன்னகத ண்ணிட்டயொ?” என்று த்மொ தட்டத்துடன் அதட்ட “ இகதொ அண்ணி” என்று சத்யன் மொன்சியின் பைொசுவத்தில் கைகவத்தொன் “ இகதொ ொர் முன்னொடி சத்யொ.. மனசுல வச்சுைிட்டு உன் நொன் த்மொ கூற சத்யன் தன் ைண்ைகள மூடினொன்.... “ என்று க்ைத்தில் ண்ணிட்கடன் அண்ணி” த்மொவுக்கு தைவல் பசொன்னொன் “ சரி அவகளொட ொவொகடகய லூஸ் அப்புறம் ைொல்ைகளயும் இரண்டு ண்ணி சுருட்டி வயித்துக்கு கமகல க ொடு..... அவ சமயத்தில் டொய்பலட் க ொறதுக்கு முக்குற மொதிரி ைீ ழ் வைியொ முக்ைச் பசொல்லி அவைிட்ட பசொல்லு” என்றொள் த்மொ அவள் பசொன்னகத வலிக்கும் பசய்துவிட்டு டொய்பலட் க ொற எக்ைி மொதிரி மொன்சிகயப் முக்ைிவிடனும் ொர்த்து “ மொன்சி. எந்த பைடுதலும் கநரொமல் தொகயயும் குைந்கதகயயும் ைொப் ொற்று என்று மனதொர கவண்டினொன். ொத்துக்ை. வலி வர்ற கவ சத்யொ.

குைந்கதகய அந்த புடகவயிகலகய க ொடு. ‘ திக்ைற்றவருக்கு பதய்வம்தொன் துகண. சத்யொ த்மொ எச்சரிக்கை பசய்ய சத்யன் மொன்சியின் ைொல் முட்டியில் தட்டி “ மொன்சி கவைமொ புஷ் இன்னும் கவைமொ” என்று ண்ணு மொன்சி. னிக்குடம் உகடஞ்சிட்டது.. குைந்கதயின் தகல முழுவதும் பவளிகய வந்தது.. ப ொலக் என்ற சப்தத்துடன் குைந்கத பவளிகய வந்தது சத்யனின் ைண்ைளில் ைட்டுக்ைடங்ைொமல் ைண்ண ீர் வைிய “ அண்ணி குைந்கத பவளிகய வந்துடுச்சு” என்றொன். என்றொள் கவைமொை ண்ணு.. உடகன . “ அண்ணி விரிஞ்சு இருக்கு உள்கள இருந்து நீரும் என்று ிளட்டும் ைலந்து வருது” தட்டமொை சத்யன் கூற “ சரி சரி இப்க ொ வலி வரும்க ொது கவைமொ புஷ் ைவனமொ இரு” என்று ண்ணச்பசொல்லு அவகள. அவன் இரண்டு கைைளிலும் மொன்சியின் உதிரம் வைிந்தது “ ஓ சரி இப் த்தொன் பரொம் ொஸ்ட்டொ நீ கவகல பசய்யனும். சத்யன் நடுங்கும் கைைளொல் குைந்கதயின் தகலகயப் ிடித்து பவளிகய இழுத்தொன். தட்டமொன சத்யன் “ அண்ணி குைந்கதகயொட தகல பவளிகய வரப் ொக்குது.. நீ தட்டமில்லொம அவ முக்குற சமயத்தில் குைந்கதகயொட தகலகய இழு” என்றொள் இப்க ொது ிடிச்சு பமதுவொ த்மொவின் குரலிலும் ைண்ண ீர் மொன்சி முைத்தில் ரத்தத்தின் சிவப்பு. அந்த ைத்திகய பவன்ன ீர்ல முக்ைி ைழுவிட்டு குைந்கதகயொட பதொப்புள்பைொடிகய பதொப்புள்ல இருந்து ஐந்து அங்குலம் விட்டு ைட்ப் அகத முடிச்சு க ொடு. அவனது ைண்ணர்ீ குரலில் பதரிந்தது “ சரி சத்யொ அைொகத ஒன்னும் ஆைொது... இப்க ொ என்ன பசய்ய” என்றொன். சத்யன் திகைப்புடன் “ ஓ தருணத்தில் க்ைத்தில் னிக்குடம் இருந்த உகடந்து மொன்சியின் னிநீர் புடகவயில் வந்து முைத்கத சத்யனின் துகடத்த த்மொவிடம் பசொன்னொன். ைண்ைகள இறுக்ைி மூடி மூச்கச ஒகர கவைத்தில் உள்கள அழுத்தி முக்ை.. அப்க ொ குைந்கத சீ க்ைிரம் வந்துரும்” என்று த்மொ பசொல்லும்க ொகத மொன்சி ஒரு ப ரிய வலிகய முக்ைிவிட அவள் ப ண்கம விரிந்து குைந்கதயின் தகல பவளிகய துருத்தியது..இருந்தது.. தட்டமொை குரல் பைொடுக்ை மொன்சி அடுத்தடுத்து பதொடர்ச்சியொை வந்த வலிைகள முக்ைி தனது பதொகடயிடுக்ைில் விட.. அவள் ப ண்கமயின் துவொரம் கமலும் விரிந்தது சத்யன் எதிர் ொரொத முைத்தில் அடிக்ை..

இப்க ொ ஒரு நல்ல புடகவகய எடுத்து குைந்கதகய நல்லொ சுத்தி ைீ ை வச்சுட்டு மொன்சிகய ைவனி” ஒரு புடகவகய எடுத்து மூச்சுக்கு வைிவிட்டு குைந்கதகய சுற்றி தகரயில் கவத்துவிட்டு “ பசொல்லுங்ை அண்ணி என்ன பசய்யனும்” என்றொன் அவன் குரலில் கதரியம் வந்திருந்தது “ சத்யொ இப் த்தொன் நீ அருவருப்பு டொமல் பசய்யனும்” என்றொள் த்மொ “ பசொல்லுங்ை அண்ணி. அகத சுருட்டி ஒரு கவஸ்ட் ைீ கை விரித்த புடகவகயொடு க்பைட்டில் க ொட்டு கவ எல்லொம் முடிஞ்சதும் ைொகலயில அகத எடுத்துட்டுப் க ொய் கதொட்டத்தில் எங்ைொவது புகதச்சுடு. ப ண்ணுறுப் ில் நகனச்சு இன்பனொரு வச்சு மூடி அவகளொட துணிகய ைொல் ைவனமொை அகடயொளகம ொவொகடயொல் பசொன்னொன் அருவருப் ின்றி இல்லொமல் மூடினொன் அவகள “ எடுத்து பரண்கடயும் ொவகடகய இழுத்துவிடு” என்று பதளிவொை சத்யன் இடுப்புக்கு எல்லொத்கதயும் எட்டொ கசர்த்து மடிச்சு நீட்டிவிடு... நொய் நரி எதுவும் இழுத்துட்டுப் க ொய்ட்டொ குைந்கதக்கு ஆைொது. நிகறய உதிரம் பவளிகயறும். எனக்கு அபதல்லொம் இல்கல” என்றொன் சத்யன் “ இப்க ொ குைந்கத பவளிகய வரும்க ொது கூடகவ நஞ்சுக்பைொடியும் வந்திருக்கும் அகதயும்.. அவ இப்க ொ த்மொ பசொல்ல எல்லொவற்கறயும் சுத்தப் டுத்தி முடிச்சுட்கடன் நொலொ ைீ ை பசய்தொன்.. சத்யொ இப்க ொ ைிைிச்சு வச்ச துணியொல சுத்தமொ பவன்ன ீர்ல துகடச்சிட்டு. அகதபயல்லொம் கசர்த்து அந்த கசர்த்து சுருட்டி எடு. மொன்சியின் அண்ணி’ என்று ிள்கள ைொல்ைகள த்மொவுக்கு ப ற்ற நீட்டி தைவல் . அப்புறம் அவகளொட அடிவயிற்றில் கைகவச்சு கலசொ அழுத்து.சத்யன் நடுங்கும் கைைளொல் பதொப்புள்பைொடிகய ைட் யத்துடன் ொர்த்தவொறு முடிச்சுப்க ொட்டொன் “ ண்ணி அதில் வைிந்த ரத்தத்கத முடிச்சு க ொட்டுட்கடன் அண்ணி” என்றொன் “ சரி இப் பசொல்லு என்ன குைந்கத ிறந்திருக்கு” என்று சந்கதொஷமொை த்மொ கைட்ை “ ஆண் குைந்கத அண்ணி” என்றொன் சந்கதொஷத்தில் பூரித்த குரலில் “ சரி பரொம் சந்கதொஷம்...

தண்ணியில முக்ைியமொ முக்ைியமொ மூக்கு குைந்கதயின் புடகவயில சுருட்டி மொன்சி சத்யன் துணிகய சத்யன் ைண் ைம் ளிகய நகனத்து நகனச்சு எடுத்து குைந்கதகய வொபயல்லொம் ைழுத்துக்ைடில க்ைத்துல குைந்கதயின் கமல் இருந்த ப ட்டுல டுக்ை அவகள ிறகு வந்து குைந்கதகய தூக்ைிக்பைொண்டு “ குைந்கதக்கு “ பதொகடச்சுவிடு.. குரலில் ஒரு சிலிர்ப்புடன் “ ம்ம் எனக்கும் “ அண்ணி கைட்குது மொன்சிகய குைந்கத சத்யொ.“ அந்த க்பைட் தண்ணிய பைொட்டிட்டு கவற சுடுதண்ணி அப்புறம் அவகள தூக்ைி ைட்டில்ல கவ ” என்றொள் சத்யன் ிடிச்சுட்டு வந்து கவ . மனம் உடலும் கலசொைி விண்ணில் உணர்வு றப் து க ொன்றபதொரு . ிசு ிசுப்பு க ொய் குைந்கத சுத்தமொனதும் க யில் இருந்த கவபறொரு புடகவகய எடுத்து குைந்கதகய சுற்றி மொன்சியின் ைம் ளிக்குள் கவத்தொன். நீளமொய் ஒரு ப ருமூச்கச இழுத்து விட்டொன். ைட்டிலில் நன்றொைப் க ொர்த்தி விட்டொன். மொன்சி டுக்ை ொர்த்தொன்.. குைந்கத இன்னும் ிள்கள ப ற்ற ைகளப் ில் அகர மயக்ைமொை உறங்ைிக்பைொண்டு இருந்தொள் அவள் முைத்தில் ைிடந்த ைற்கற கூந்தகல ஒதுக்ைிவிட்டு. ப ொண்கண விட்டு. மொற்றங்ைள். சத்யனின் முதுகுத்தண்டில் ஒரு சிலிர்ப்பு ஓட ைீ கை இருந்த குைந்கதகயப் ொர்த்தொன். டுக்ை வச்சுட்டு ைம் ளியொல அவகள நல்லொ மூடி த்மொ தண்ணிகர பைொட்டிவிட்டு கவறு பவன்ன ீர் ிடித்து வந்து கவத்துவிட்டு மொன்சிகய தூக்ைி கைைளில் ஏந்தினொன். நீ சீ க்ைிரமொ அந்த டுக்ைகவத்து துணிகய விடு. துகடச்சு அப்புறம் கவற த்மொ பசொல்ல ஜொக்ைிரகதயொை துகடத்தொன். சுத்தமொ கைவிட்டு டுக்ை கவ” என்று குைந்கதகய சர்வ ஜொக்ைிரகதயொ பமதுவொ தூக்கு. அகர மயக்ைமொை மொன்சியின் உடலிலும் ஆனொல் ைண்ைகள திறக்ைவில்கல.. ஊட்டியில் இன்று இந்த ஒருநொளில் ைொகலயில் இருப் தற்கும் க எவ்வளவு அவன் ொட்டல் வொழ்வில் ரூமில் வித்தியொசம். நிமிர்ந்த சத்யன் குைந்கதகயயும் தொகயயும் ைண்கண திறக்ைொமல் இருந்தது. எத்தகன ைண்விைித்ததற்கும் ஆனொல் இன்று எதிர் ொரொத இப்க ொது ைொகல அவன் மனதில் இருந்த பவறுகம இப்க ொது இல்கல. இப்க ொது அவன் மனதில் ஒரு நிகறவு. என்ன அண்ணி பசய்யனும்” என்று க்பைட்ல அழுவுது” த்மொவிடம் கூற வச்சிட்டு குைந்கதகய வந்து தூக்கு” என்று சத்யன் ரவலொை ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடியது. உடலில் ஒரு சிலிர்ப்பு. த்மொகவ கைட்டொன் இருந்த என்று த்மொ அவசரப் டுத்த. கைைளில் ஏந்தியதுகம குைந்கதயின் அழுகுரல் கைட்டது.

எடுத்துக்பைொண்டு ொத்ரூமுக்குள் க ொனொன். குைந்கதகய வந்து அப் டிகய அவளுக்கு நின்னுட்டியொ? சொப் ிட ஏதொவது பமொதல்ல ஆைொரம் நீ தயொர் ொல் குடிக்ை கவக்ைனும். ிைிஞ்சு குடுக்ைச் பசொல்லு... நீ குளிச்சிட்டு வந்து எனக்கு ைொல் ண்ணு. வருடினொள். அவசரமொ ைட்டிகல பநருங்ைி ைம் ளிகய விலக்ைி குைந்கதகயப் ொர்த்தொன். பமொக கல இரு அண்ணிக்கு எடுத்து க ொன் த்மொவுக்கு ைொல் பசய்தொன் உடகன எடுத்த க ொலருக்கு த்மொ “ என்ன சத்யொ குளிச்சிட்டயொ?. என்ன குைந்கத பரொம் சத்தம் இங்ை முன்னொடி ஈரத் துணியொல முதல்ல அவ்வளவொ கைட்குது. நொன் க ொய் ஒரு ைப் ைொ ி குடிச்சிட்டு வர்கறன்” என்ற த்மொ இகணப்க துண்டிக்ை சத்யன் பமொக ல் க க்ைில் ப இருந்து ட்க ொன் கசொப் எல்லொவற்கறயும் டவல் ஒரு தனது ஷொட்ஸ் க க்ைில் டீசர்ட்கட கவத்துவிட்டு. சத்யன் ஒன்றும் புரியொமல் மொன்சிகய ொர்க்ை அவளும் விைித்துக் பைொண்டிருந்தொள். ஆனொ குைந்கதக்கு மூச்சு திணறிடப் க ொகுது. சத்யகன நிமிர்ந்து ொர்த்த மொன்சி “ அவளுகடய “ எனக்கும் ண்கறன்” ொப் ொ ஏன் அழுவுது.. குைந்கதயின் அழுகை கவைமொனது... கநட்ல குைந்கதகய ஜொக்ைிரகதயொ ொத்துக்ை. என்ன த்பதொன் து வயதுக்கு அவள் பதரியகல என்று மூனொவது தனது க க்ைில் ண்றது” என்று அப் ொவியொை கைட்டொள். . இன்று ைொகலயில் இருந்து மூன்றொவது முகறயொை குளிக்ைப் க ொைிறொன் பவன்ன ீகர திறந்துவிட்டு நிதொனமொை குளித்தவன். நீயும் ஏதொவது சொப் ிடு.. முகறயொ இருந்து அழுவுது.“ என்ன க ொய் சத்யொ சுத்தமொ குைந்கதகய குளி.. அப்புறம் அவளுக்கு ஏதொவது ஆைொரம் குடு . ொத்துக்ைிட்டு அப்புறம் ண்ணு. குடுக்ைச் ிரஸ்ட்ட அழுத்தி அழுவுது அதுக்கு பசொல்லு. பைொஞ்சம் க்ரொைொ திரும் ி உன் ொரு க்ைத்துல தொன் இருக்ைொன்” என்றொன் மொன்சி பமதுவொை ஒருக்ைளித்து திரும் ி தன் ைம் ளிக்குள் இருந்து கைகய எடுத்து க்ைத்தில் இருந்த குைந்கதகயப் குைந்கதயின் முைத்கத ொர்த்து. சிரமமொய் ைண்திறந்து சத்யகனப் ொர்த்து “ என்னொ ொப் ொ ப ொறந்திருக்கு” என்றொள் சத்யனின் முைம் சிரிப் ில் மலர “ ம்ம் க யன் தொன். ொர்க்கும் முதல் சிறு குைந்கத இதுதொன். அவகள நல்லொ குடுக்ை கவ துகடச்சுட்டு சத்யொ. பவளிகய குைந்கதயின் அழுகுரல் கைட்டதும் கவைமொை குளித்துவிட்டு உகடகய மொட்டிக்பைொண்டு பவளிகய வந்தொன். அவ அவகள ப்ரஸ்ட்ட ொல் நல்லொ ொல் வரொது.. அவள் பதொட்டதும் குைந்கதயின் அழுகை நின்று மறு டியும் ஆரம் ித்தது.

தனது ைரங்ைகள கூப் ி “ நீங்ைகள இல்கலன்னொ நொன் வலியொல பசத்துப்க ொயிருப்க ன். அவள் ொர்கவயில் பதரிந்த மிரட்சி சத்யனின் பநஞ்கச சுட்டது அவகளகய ொர்த்த சத்யன். அவளின் குைந்கத வொகயத் திறக்ைவில்கல... பரண்டு க கரயும் நல்லொ ைம் ளியொல சுத்திகய கவ . சத்யன் தன் வலது கை ஆள்ைொட்டிவிரகல ைொம்புக்கும் குைந்கதயின் உதட்டுக்கும் நடுகவ விட்டு குைந்கதயின் உதட்கட ிளந்து அவள் ைொம்க உள்கள தள்ளி குைந்கதயின் தகலகய உதட்கட ைொம்க ொடு பமதுவொை அழுத்தினொன். ைன்னத்தில் வைிந்த நீகரத் துகடத்து “ அைகவகூடொது.. ஒரு ொத்ரூம் அவள் டுத்த வொக்ைில் வொங்ைி ைம் ளிக்குள் கைவிட்டு துகடக்ை முடியொமல் சிரமப் ட. ஒரு அவளும் ைொம்க சிறு அவகனத்தொன் ொர்த்துக்பைொண்டு இருந்தொள். கநொக்ைி நொன்க ொய் நடந்தவன் சொப் ிட மறு டியும் .. இவகள ஒரு குைந்கததொன் இதுல இவளுக்கு குைந்கதயொ? என்று தனக்குள் நிகனத்த டி தன் கதொளில் ைிடந்த டவகல க ொய் பவன்ன ீரில் நகனத்து ிைிந்து எடுத்துவந்து அவளிடம் நீட்ட. பைொண்டு வந்து கசர்த்துருக்கு” எங்ைம்மொ என்று தொன் அவள் உங்ைகள பசொல்லி ைபரக்டொன முடிக்கும் சமயத்துல முன் அவள் விைிைளில் கதங்ைிய நீர் ைன்னத்தில் வைிந்தது அவள் ைண்ண ீகரக் ைண்டு ம் ூம் ஏதொவது இனிகமல் பசய்கறன்” நீ தறிய சத்யன்.. சத்யன் ொர்கவயொல் என்ன என்று கைட்ை. ிறகு டவகல மொர் க ொட்டுவிட்டு ைொம் ருகை குைந்கதகய குைந்கதயின் அவள் உதட்டில் க்ைமொை டுமொறு திருப் ி கவக்ை. ஏதொவது கைட்ைனும்னொ எந்த இப்க ொ நொன் வச்சிர்கறன் கநரமொ இருந்தொலும் எனக்கு ைொல் ண்ணு சத்யொ.. யப் ொ மொன்சிகயப் என் துக ொல் குைந்கத என்று நிம்மதியுடன் ொர்க்ை. அதற்குகமல் அவன் உதவி ைவ்விக்பைொண்டு சப் புன்னகையுடன் நிமிர்ந்து கதகவயில்கல ஆரம் ித்தது . விைிைளில் நிகறந்த நீகரொடு. சத்யன் அவள் கைகயப் ற்றி டவகல வொங்ைி ைம் ளிகய நீக்ைி அவளின் ரவிக்கை பைொக்ைிைகள முற்றிலும் அவிழ்த்து விட்டு ஈர டவலொல் சுத்தமொை துகடத்தொன். சங்ைளுக்கு சொப் ொடு குடுத்து தூங்ை கவக்ைனும்” என்று த்மொ உடகன ைட் பசய்தொள் சத்யன் மொன்சியின் அருகை வந்து “ குைந்கதக்கு ொல் குடுக்ைனுமொம் அதுக்கு முன்னொடி அந்த இடத்கத சுத்தமொ துகடக்ைனுமொம்” என்று கூற மொன்சி எப் டி என்று புரியொமல் விைித்தொள். என்று கூறிவிட்டு கதரியமொ ைிச்சகன இருக்ைனும்.பரொம் குளிர்ச்சியொன ஏரியொ.

.. அந்த நல்லவன் சொப் ிடவில்கலகய என்ற வருத்தத்துடன் “ அய்கயொ ைடவுகள ஏன் நீங்ை சொப் ிடகல” என்றவள் ைஞ்சி எப் டி பசய்யகவண்டும் என்று அவனுக்கு பதளிவொை பசொல்ல. ப ரியத் தட்டுல ைஞ்சிய ஊத்தி ஆறவச்சு ஊறுைொய்த் பதொட்டுைிட்டு சொப் ிடுங்ை. அப்புறம் க ொைப்க ொை சரியொயிடும்” என்று பசொல்லிவிட்டு ைிச்சனுக்கு க ொனொன் ைியொஸ் அடுப்பு ஆனொல் ொத்திரம் எல்லொம் இருந்தது. ஏன் சத்யனுக்கு தொன் யொர் என் கத மறந்து க ொயிருந்தது ைஞ்சி பைொதிக்ைட்டும் என்று ைிச்சகன விட்டு பவளிகய வந்து மொன்சிகயப் அவளின் ொர்கவயும் பவந்துருச்சொ? அடுப்பு ைிச்சன் மீ கத இருந்தது.. அலமொரில ஒரு சிவப்பு ைலர் டப் ொல ஊறுைொய் இருக்கும் அகத எடுத்து வச்சுக்ைங்ை. மறு டியும் ஓடிவந்து மொன்சியிடம் கைட்டொன் மொன்சிக்கு அவகனப் ொர்த்து சிரிப்பு வர கலசொை சிரித்தொள். . நொன் கவற ைொகலயிகலர்ந்து இன்னும் சொப் ிடகல. என்று பதரியவில்கல. ொர்த்ததும் “ ைஞ்சி க்ைத்துல உப்பு டப் ொ இருக்கு அளவொ ைஞ்சியில க ொட்டுடுங்ை. அதன் வொசம் சத்யனின் தூண்டியது. சீ க்ைிரம் பசொல்லு மொன்சி ” என்று சத்யன் உரிகமகயொடு கைட்ை உடகன மொன்சிக்கு தன்நிகல மறந்தது. சப்பும் குைந்கதகயப் “ அது எப் டி ைம் ளிக்குள் வொயில் அண்ணி என்று ொல் ிைிஞ்சு இல்லொமல் ொர்த்துக்பைொண்கட ண்றது?” என்று மொன்சி புரியொமல் கைட்ை கைகயவிட்டு.. இவ்வளவு கநரம் பதரியொத சிகய சி இப்க ொது அவகன வொட்டியது. நல்லொ அழுத்தி குைந்கதக்கு பசொன்னொங்ை” ொல் குடுக்ைனுமொம்.. ஒரு வொரத்திற்கு ிறகு இப்க ொதுதொன் மொன்சி சிரிக்ைிறொள் “ ச் அப்புறமொ சகமயகல சிரிப் முதல்ல ைஞ்சி எப் டி கவக்ைிறதுன்னு பசொல்லு. ொகல அவள் மொர்க பமன்கமயொை அழுத்தி ய் ீ ச்சிவிட்டு கைகய எடுத்துக்பைொண்டு “ இகதக ொல குைந்கதயின் ண்ணு..அவளருைில் வந்து “ முதல்ல அவ்வளவொ ொல் வரொதொம்... இல்கலன்னொ பரண்டு க ரும் இன்னிக்கு ட்டினி தொன்.. எனக்கு த்தி எதுவுகம பதரியொது.. ஒரு டப் ொவில் சத்யனுக்கு ைஞ்சிகயக் கூட எப் டி கவப் து அரிசியும் இருந்தது.. சத்யன் ைஞ்சிகய தயொர் பசய்தொன் அடுப் ில் இருந்த ொத்திரத்தில் ைஞ்சி பைொதித்தது.... அவன் வொழ்நொளில் முதன்முகறயொை அவன் வயிறு சிகய உணருைிறது. இவகனப் ொர்த்தொன்...

. சத்யன் மனதில் அடுக்ைடுக்ைொை சுயநலம்மிக்ை அவள் ப ண் இவள் உலைத்தில் ல கைள்விைள். மில். அப்க ொது அவளின் ைழுத்தடியில் இருந்த ைம் ளி நழுவிவிை மொன்சி தட்டத்துடன் தன் கைைளொல் மொனத்கத மகறக்ை. ‘’ என் தொய்க்குப் ின் என்னுகடய வயிற்கறப் க ச்சு வயிற்கற ற்றி கயொசிக்கும் மற்பறொரு தொயொ இவள் எனக்கு ?” என்று அவன் உள்ளம் கைட்ட கைள்விக்கு அவன் ைண்ைள் பசொன்னது. மொன்சி பசொன்ன ஊறுைொய் தட்டு.. என எல்லொவற்கறயும் உதறிவிட்டு மொன்சிகயயும் குைந்கதகயயும் தூக்ைிக்பைொண்டு எங்ைொவது தனிகமயொன இடத்திற்கு ஓடிவிடகவண்டும் க ொல் இருந்தது. அவளும்தொகன எப் வுகம சொப் ிடொம இருந்தொ?. நன்றொை க ொர்த்தியவன். சகமயல் கமகடயில் கைைகள அழுத்தமொை ஊன்றி நின்றொன். அருணொகவ க ொல என்னகவொ அவன் மொன்சியின் மனமிருந்த க ச்சு அவகன நிகலயில். சத்யன் அவசரமொை ைீ கை ைிடந்த க யில் விட்டொன் இருந்து ஒரு புடகவகய எடுத்து உதறி மடித்து அவள்கமல் க ொர்த்தி . எவ்வளவு கைட்டு ணம் இருந்து என்ன இதுக ொன்ற வொர்த்கதகய அவன் லவருடங்ைள் ஆனது. அடுப் ில் இருந்து ைஞ்சிகய இறக்ைி கவத்தொன்.. கயொசிக்ைகலயொ?. சூடு ஆற அைலமொன ொத்திரத்தில் ைஞ்சிகய மொற்றிவிட்டு..தண்ணி குடத்துல இருக்கும் ைொகலயிலதொன் ிடிச்சு வச்கசன்” என்று மொன்சி அக்ைகறயுடன் பசொல்ல சத்யனுக்கு வயிற்றில் இருந்த சிகய அவளின் அக்ைகறயொன நிகறத்தது. பவளிகய எடுத்துவந்து கவத்துவிட்டு. பதொைிளொலர்ைள். இதயம் ட டபவன்று அடித்துக்பைொள்ள ைண்ைளில் வைிந்த நீகர ைட்டுப் டுத்த முடியொமல் வைியவிட்டொன். ணம்.. ைலங்ைிய ைண்ைகள அவளுக்கு மகறத்து மீ ண்டும் தில் சகமயலகறக்குள் க ொனொன் உணர்ச்சியற்ற அவன் வொழ்வில் இந்த உணர்ச்சிபூர்வமொன நிகல அவகன ப ரிதும் துடிக்ை கவத்தது. மொன்சியின் ைம் ளிகய கதொள்ைகளப் ற்றி இழுத்து குைந்கதகய பமதுவொை தூக்ைி சொய்த்து அமரகவத்தொன். ஒரு ைிண்ணம் எல்லொவற்கறயும் எடுத்துவந்து கவத்துவிட்டு மொன்சியிடம் வந்தொன் குைந்கத ொகல குடித்துவிட்டு தூங்ைியிருந்தது. அகதப் த்தி சுயநலமில்லொத பரொம் கவ ஒருத்தியுடன் வொழ்ந்ததொல் உணர்ச்சிவசப் ட கவத்தது. இப் டித்தொனொ?.. இப் டிப் ட்ட இருக்ைிறொளொ?. அந்தஸ்து. சிறிதுகநரம் ைைித்து மனகச நிகலப் டுத்திக் பைொண்டு தண்ண ீர் அடித்து முைத்கத ைழுவியவன்..

மிச்சமிருக்ைிறகத அடிச்சு தள்ளிர்கறன். சிக்குதுன்ன பசொன்ன ீைகள?” என்றொள் “ ம்ம் ரவொயில்கல நீ பமொதல்ல சொப் ிடு.“ நொகளக்கு ைொகலயில க ொட்டுக்ைலொம்.. கதவொமிர்தமொை இருந்தது சி சத்யனுக்கு. எழுந்துக ொய் எடுத்து ொர்த்தொன்.. குைந்கதகயயும் ொர்த்துவிட்டு. அண்ணிக்கு இன்னிக்கு கநட் க ொன் மட்டும் ண்ணி கைட்டுட்டு அட்ஜஸ்ட் ண்ணிக்ை கவற டிரஸ் மொன்சி” என்று அவளுக்கு ஆறுதலொய் கூறியவன் ஊட்டி குளிரில் நிமிடத்தில் ஆறிவிட்ட ைஞ்சிகய ஒரு ைிண்ணத்தில் ஊற்றி அவளிடம் எடுத்து வந்து கையி அவள் வொயருகை எடுத்துச்பசல்ல மொன்சி கவண்டொம் என்று மறுத்தொள் “ நீங்ை பமொதல்ல சொப் ிடுங்ை. ைஞ்சி உணர்ந்து சொப் ிட்டதில் அந்த ைஞ்சி எதிரில் அமர்ந்து கவைமொை ொத்திரம் ைொலியொயிருந்தது.. த்மொதொன் அகைத்திருந்தொள் ஆன் பசய்து “ பசொல்லுங்ை அண்ணி” என்றொன் “ ம் பரண்டு க ரும் சொப் ிட்டீங்ைளொ?. தகரயில் ஒரு ொகய விரித்து ஒரு தகலயகணகய க ொட்டு அன்னலட்சுமி உ கயொைப் டுத்திய ைம் ளிகய எடுத்து க ொர்த்திக்பைொண்டு டுத்துவிட்டொன் மனபமல்லொம் இருந்தது. மறுநொளில் இருந்துதொன் நல்லொ சொப் ிடனுமொம் எங்ைம்மொ பசொல்லிச்சு” என்று மொன்சி பசொன்னதும் “ஓ அப் டியொ’’என்ற சத்யன் சொப் ொட்டு ொத்திரத்தின் ஆரம் ித்து நிதொனமொை சொப் ிட்டு முடித்தொன். நமக்கு ைிண்ணம்ல்லொம் ைட்டு டியொைொது ொத்திரத்கதொட நொன் ” என்று கைலியொய் பசொல்ல மொன்சி சிறு புன்னகையுடன் ைஞ்சிகய வொங்ைி சிறுைச்சிறுை குடித்துவிட்டு ைொலி ைிண்ணத்கத சத்யனிடம் பைொடுத்தொள் “ இன்னும் கவனுமொ?” என்று சத்யன் அக்ைகறயொை கைட்ை “ ம் ூம் குைந்கத ப ொறந்த உடகனகய நிகறய சொப் ிடக்கூடொதொம்.. ொத்திரங்ைகள எடுத்து கவத்துவிட்டு. என்ன சொப் ொடு?” என்று கைட்டொள் ... நிகறந்து என்னகவொ பசொர்க்ைத்தில் இருப் து க ொல் சந்கதொஷமொை இருந்தது அப்க ொது அவனது பமொக ல் அகைக்ை.. மொன்சியின் அருகை வந்தொன் கதொளில் கைகவத்து சரித்து டுக்ைகவத்து ைம் ளியொல் மூடி “ நல்லொ தூங்கு” என்று புன்கனகையுடன் கூறிவிட்டு.

. நொகளக்கு ைொகலயில அனுப் ிட்டு க ொன் மொத்திவிடு... ஆமொம் இவன். ப ஸ்ட்டுன்னு” என்கன ைிரொமத்து இப் வொது என்று த்மொ சந்கதொஷமொை க சிக்பைொண்கட க ொை. நொன்தொன் பசய்கதன்” என்று சத்யன் ப ருகமயொை பசொல்ல எதிர் முகனயில் ப ரும் அகமதி. நீ ைவகலகய ஒன்னொ நம்ம தொன் பதரிஞ்சுக்ைங்ை க ச்சுகம டொகத சத்யொ உன்கனயும் உன் ப ொண்டொட்டி குடும் த்கதொட ைிரொமத்துக்ைொரின்னு கவத்தியம் உன்கனொட ைண்ண ீரும் துடிப்பும் எல்லொரும் உன் ைிரொமம் கசர்க்ைகவண்டியது ைிண்டல் ண்ணுவங்ைகள ீ ப ொண்டொட்டி தொன் என் புள்களகய எல்லொத்திகலயும் பசொல்லிச்சு ிள்களகயயும் ப ொருப்பு.“ ம் ஆச்சு அண்ணி. அய்கயொ மொன்சிகய என் ப ொண்டொட்டின்னு தப் ொ பநகனச்சுட்டொங்ைகள இந்த அண்ணி.... ைஞ்சி சொப் ொடு.. என்று உள்ளூர தட்டமொை நிகனத்தொலும் அந்த த்மொவிடம் சத்யன் பசொல்லகவயில்கல.. அவள் எல்லொவற்கறயும் தவறொை புரிந்துபைொண்டகத சத்யன் உணர்ந்தொன்.. ணக்ைொர சத்யனின் தற்க ொகதய நிகலகய த்மொ மனக்ைண்ணில் ைண்கடொகளொ என்னகவொ “ ம்ம் சந்கதொஷம் சத்யொ” என்ற அவளின் ைலங்ைிய குரலில் ைண்ண ீரின் தொக்ைம் இருந்தது சத்யனும் அகமதியொை இருந்தொன் “ சரி சத்யொ உன் மைன் என்னப் ண்றொன்” ட்படன்று த்மொ கைட்ை சத்யனின் பநஞ்சில் யொகரொ விரலொல் தீண்டிய உணர்வு ‘ மைனொ?..... இப்க ொ அந்த ைொப் ொத்துச்சு. ஆனொ நீங்ை எப் டி ைண்டு ிடிச்சீ ங்ை?” என்று கைட்டொன் “ க ொன்ல கைட்ட உணர்ந்த சத்யொ.. தப்க திருத்திக்பைொள்ளச் பசொல்லி த்மொ மொன்சிகயயும் குைந்கதகயயும் ற்றி க சப்க ச அவனுக்குள் சிலுசிலுபவன்று ஒரு உணர்வு ஓடியது “ சரி சத்யொ எனக்கு தூக்ைம் வருது. அவகள ிள்களைகள ஸ்கூலுக்கு ண்கறன். அவளுக்கு ைொகலயில உடம்பு பதொடச்சு கவற துணி எங்ையும் தனியொ என்று கூறிவிட்டு ைொகல ைட் பசய்தொள் விடொகத மயக்ைம் வரும்... என் மைனொ?’ என்று தன்கனத்தொகன தொயின் கைட்டுக்பைொண்டவன் அகணப் ில் ைம் ளிக்குள் சட்படன்று சுைமொை திரும் ி குைந்கதகயப் உறங்ைிக்பைொண்டு உள்ளபமங்கும் சந்கதொஷப் பூக்ைள் பமொத்தமொை மலர ‘ இருந்தது. என் மைன் தொன்’ என்று மனதில் எண்ணி பூரித்தவன் “ ொர்த்தொன் சத்யனின் என் குைந்கததொன் ொல் குடிச்சிட்டு நல்லொ தூங்குறொன் அண்ணி.. ைவனம் சத்யொ” .

. இந்த டுத்தொன். நீங்ை முைத்கதப் ொத்தது எல்லொத்கதயும் தொன்” என்று மொன்சி அவன் ொர்க்ைொமல் க ச அவள் எகத பசொல்ைிறொள் என்று இப்க ொது சத்யனுக்கு பதளிவொை புரிந்தது. உன் மனசுல எந்த சங்ைடமும் வரொது. ஆனொல் இப் டிப் ட்டவள் சுமக்ைகவண்டும். ைண்ைகள கநரொைப் வச்கசகன அப்க ொ ொர்த்து நீ “ மொன்சி என்ன உன்கனய பசொன்ன?” என்று கைட்டொன் “ ைபரக்ட்டொன கநரத்துல என் அம்மொதொன் உங்ைகள அனுப் ி வச்சுதுன்னு பசொன்கனன்” என்றொள் மொன்சி பதொண்கட அகடக்ை “ இகதொ ொர் மொன்சி உன் அம்மொ என்கன அனுப் ி கவக்ைகல... இந்த ஒரு கநட் என்கன உன் அம்மொவொ பநகனச்சுக்கைொ.. அவன் மனகத எட்டுமணிகநர ைக்ைத்தில் நிகறந்துவிட்டொள் தொன். . தகலயில் லூசொைி இருந்த க ன்கட உருவி பமொத்த கூந்தகலயும் கசர்த்து கடட்டொை க ொட்டுவிட்டு... அவள் என்ன பசொல்ைிறொள் என்று புரியொமல் “ எகத மறந்துடனும்னு பசொல்ற?” என்று அவளிடம் திருப் ி கைட்கடன் “ அதொன் இப்க ொ நடந்தது. ஏதொவது கவனுமொ?” என்று கைட்டொன் ஒன்றும் கவண்டொம் என்று தகலயகசத்தவள் ப ரும் தயக்ைத்துடன் “ நீங்ை ொத்தகத எல்லொம் இத்கதொட மறந்துடனும் சரியொ?” என்றொள் சத்யனுக்கு புரியவில்கல..சத்யன் மறு டியும் டுக்கையில குைப் ிவிட்டிருந்தது.. நொகளக்கு ிரச்சகன நொகளக்கு ொர்க்ைலொம். அப் டிபயன்ன த்மொவின் வொர்த்கதைள் மொன்சி அவன் மனதில் ணத்துக்ைொை ஏன் குைந்கதகய ணத்கதகவ? இதற்ைொன ைொரணத்கத அவளிடமிருந்து பதரிந்துபைொள்ள கவண்டும் என்று நிகனத்தொன் சிறிதுகநரத்தில் “ தூங்ைிட்டீங்ைளொ?” என்ற ைண்ைகள திறந்து அவகள திரும் ி மொன்சியின் குரல் கைட்டு மூடியிருந்த ொர்த்து “ என்ன மொன்சி.. உன் அம்மொகவ நொன்தொன்.. இப்க ொ உன்கூட இருக்குறது உன் அம்மொவின் மறுஉருவம்னு பநகனச்சுக்ைிட்டு தூங்கு சரியொ” என்று சத்யன் சிறு குைந்கதக்கு பசொல்வதுக ொல் தீர்ைமொை எடுத்துக்கூறினொன் அவன் ைண்ைகள ொர்த்துக்பைொண்கட சரிபயன்று தகலயகசத்தொள் மொன்சி.. எழுந்து அவளருகை வந்தவன் ஒதுங்ைி ைிடந்த கூந்தகல சரிபசய்து. ைட்டிலில் ஓரமொை ைிடந்த உல்லன் ஸ்ைொர்ப்க ிறகு அவள் ைட்டில்ல முைத்கத நிமிர்த்தி பைொண்டுவந்து டுக்ை எடுத்து அவள் தகலயில் ைட்டினொன்.

த்மொவின் ஆகலொசகனப் டி சகமயல் பசய்தொன்.. ஆனொல் சத்யன் சலிக்ைொமல் எழுந்து குைந்கதகய தூக்ைி மொன்சியிடம் பைொடுத்து ொல் பைொடுக்ை உதவினொன்.சத்யன் அவள் முைத்தில் இருந்து தன் கைகய எடுத்துவிட்டு டுக்கைக்கு திரும் “ ொத்ரூம் க ொைனும் கூட்டிட்டுப் க ொங்ை” என்று மொன்சியின் குரல் அவகன தடுத்தது “ ம்ம் சரி வொ” என்று அவகள தூக்ைி தகரயில் நிறுத்த அவள் ைண்ைகள சுைற்ற அவன் கதொளில் சொய்ந்துபைொண்டொள்.. உணவுப்ப ொருட்ைள் ப ரியவட்டின் ீ ைதகவ அத்தகனகயயும் ொல் வுடரில் ைொ ிப் க ொட்டு இருவரும் குடித்தனர். எஸ்கடட்டில் பசய்து மொன்சி சுற்றி சில தொனொை கைட்டு எழுந்து ைொய்ைறிைகள ிதுக்ைி எனக்கு பதரியொது என்றொள் உப்புமொகவ நிற்க்கும் றித்து தயொர் அளவிற்கு வந்து பசய்து இருவரும் கதரியம் வந்ததும். ின்னர் டுக்கையில் டுத்தொன் முழுவதும் குைந்கத அடிக்ைடி எழுந்து தனது அழுகுரலொல் தனது அப் ொகவயும் அம்மொகவயும் தூங்ைவிடொமல் பசய்தது.. தண்ண ீரில் படட்டொயில் ைலந்து வட்கட ீ சுத்தமொை துகடத்தொன்.. விடியவிடிய நகனத்தது. அவள் நடக்ைமொட்டொள் என் து புரிய சத்யன் அவகள அகலக்ைொை தூக்ைி ொத்ரூமில் விட்டு அவளுக்கு டுக்ைகவத்து விட்டு வந்து அன்று இரவு உதவினொன். அவகள தூக்ைி நிறுத்தி கவறு உகட உடுத்தவும் உதவி பசய்தொன்.. தண்ண ீர் கைட்ட மொன்சிக்கு சுடுதண்ணர்ீ ைொயகவத்து ஆற்றி எடுத்துவந்து பைொடுத்தொன். அப்புறம் தன் பநஞ்கசொடு அகணத்து தூங்ை கவக்ை முயன்றொன். சுத்தமொை இருந்த விட்டிருந்தது. வட்டில் ீ இருந்த ரகவயில் உப்புமொ எப் டி பசய்யலொம் என்று மொன்சியிடம் கைட்டொன். எதற்ைொைவும் சத்யன் முைம் சுைிக்ைவில்கல மறுநொள் ைொகல ொல் வுடர் மகை மற்றும் இங்கை கவத்தொன். அவள் அைைொை உதட்கடப் த்மொவுக்கு க ொன் சொப் ிட்டொர்ைள். அன்று மதியம் மொன்சிக்கு உணவளித்து ைட்டிலின் ஓரத்தில் மொன்சிகயப் விட்டு தொனும் ொர்த்தவொறு அமர்ந்தொன் சொப் ிட்டு முடித்துவிட்டு . வியப்க ொடு இருவருக்கும் தூக்ைமில்கல குைந்கத அடிக்ைடி சத்யன் குைந்கதயின் துணிைகள அருவருப் ின்றி அழுது டுக்கை மொற்றுவகத மொன்சி ொர்த்தொள். அழுக்ைொன துணிைள் அத்தகனயும் மூட்கடயொை ைட்டி ொத்ரூமில் ஒரு மூகலயில் க ொட்டொன்... எடுத்து திறந்து வந்து ிறகு பவன்ன ீர் கவத்து அவள் உடகல துகடத்துக்பைொள்ள உதவினொன்.

அவள் கைைகள எடுத்து தன் கைைளுக்குள் கவத்துக்பைொண்டு “ மொன்சி நொன் இப்க ொ கைட்ைிகறகனன்னு தவறொ பநகனக்ைொகத. “ நீ ஏன் மொன்சி வொடகைத்தொயொ வந்த. எதனொல இவ்வளவு இப் டி ஒரு முடிவுக்கு வந்த” என்று அவளிடம் கைட்டொன் சத்யன் " எனது முதல் ைொதகல. “ என்ன கைட்ைனும் கைளுங்ை பசொல்கறன்” என்றொள் புன்னகைகயொடு ை டற்ற அவள் புன்கனகை பநஞ்கச சுட. " எனக்குஅறிமுைம் பசய்த அைைிய பூகவ.. ஆனொ யொரு மொதிரின்கன எனக்கு பதரியகலகய?” என்று சிறு வருத்தமொை மொன்சி கூற “ ம்ம் என்கன மொதிரிதொன் இருக்ைொன்” என்றொன் சத்யன் ப ருகமயொை “ அபதப் டி ைபரக்டொ பசொல்றீங்ை” “ ம் எனக்கு வலது ைொதுக்கு ின்னொடி ஒரு மச்சம் இருக்கு. அந்த புன்னகையில் யந்த சத்யன்.. ஆனொ எனக்கு சரியொன கூறி நிறுத்திவிட்டு அவள் முைத்கதப் அந்த க ொய் இப் டி தில் கவனும்” என்று ொர்த்தொன் ொல்நிலொ முைத்தில் குைப் மில்கல.. அப் டிபயன்ன உனக்கு ணக்ைஷ்டம் வந்தது.அவகனப் ொர்த்து ளிச்பசன்று புன்னகைத்தொள் கைட்ை வந்தது மறந்து க ொய்விடுகமொ என்று மொன்சி.. குைந்கதகயப் தொன் ொர்ப் து க ொல் குனிந்துபைொண்டொன் “ குட்டிப்க யன் அைைொ இருக்ைொன்ல.. அந்த ைள்ளமற்ற அைகுச் சிரிப்க ப் ொர்த்ததும் மனம் சுத்தமொை அவள் ைொலடியில் டுத்துவிட்டது இருந்தொலும் க சகவண்டியது அவன் ஞொ ைத்திற்கு வர. சின்னவயசுல . அகதக ொல இவனுக்கும் இருக்கு” என்று சத்யன் குைந்கதகய வருடிக்பைொண்கட பசொல்ல “ அப் டியொ எங்ை ொக்ைலொம்” என்று சத்யனின் வலது ைொகத மடக்ைி ின்னொல் ொர்த்த மொன்சி “ ஆமொ ப ரிய மச்சம் இருக்கு” என்று பசொல்லிவிட்டு குைந்கதக ொல் மொன்சி சிரித்தொள் அவள் உரிகமயொை அவன் ைொகத பதொட்டக ொகத வழ்ந்துவிட்ட ீ அவன் மனம்.. யமுமில்கல பதளிவு இருந்தது.

. " ப ொய்யகன விரட்டியது " இந்த மகையும் என் ைொதலி நீயும் தொன்! " நொமும் இந்த மகையும் இருக்கும்வகர... " உன்கனயும் இந்த மகைகயயும் மட்டும்! அந்த ொல்நிலொ முைத்தில் குைப் மில்கல. த்தி பதரிஞ்கச ஆைனும். " இந்த மகைதொன் உன்னிடம் கசர்த்தது. க ொல அவள் சத்யகனப் மறக்ை ொர்ப் கத நிகனத்தகத விடுத்து தன் சத்யன் குைந்கதகய பவறித்து கநொக்ைினொள் “ பசொல்லு மொன்சி எனக்கு உன்கனப் என்று சத்யன் வற்புறுத்த. என்னம்மொ நடந்துச்சு? ” . " நம் ைொதலும் இருக்கும். ஆனொல் இவ்வளவு கநரம் இல்லொத பவறுகம முைத்தில் ஞொ ைப் டுத்திவிட்டது வந்தது." சிப் ிக்குள் இருக்கும் முத்தொை. யமுமில்கல பதளிவு இருந்தது.தூரலொய்- னிச்சொரலொய். " எங்கைொ இருந்த என்கன. “ நீ ஏன் மொன்சி வொடகைத்தொயொ வந்த.. “ என்ன கைட்ைனும் கைளுங்ை பசொல்கறன்” என்றொள் புன்னகைகயொடு ை டற்ற அவள் புன்கனகை பநஞ்கச சுட. " அதனொல்தொன் என்னுள் ஊடுருவ அனுமதிக்ைிகறன்.. அப் டிபயன்ன உனக்கு ணக்ைஷ்டம் வந்தது?.. " சிறுைச்சிறுை கசைரித்கதன் என் ைொதகல. எதனொல இவ்வளவு சின்னவயசுல இப் டி ஒரு முடிவுக்கு வந்த?” என்று அவளிடம் கைட்டொன் சத்யன் இப் வும் மொன்சியின் முைத்தில் குைப் மில்கல.. " கநற்றுவகர எனக்குள் இருந்த......

. அப்புறம் பரொம் என்ைிட்ட எல்லொகம எங்ை இவ்வளவு குடிகச வந்துருச்சு. அதுல வந்தொ பரொம் ஒருநொள் அவ்வளவொ ைொசு வரொது. எனக்கு பரொம் ஒரு ொப் ொ ப த்து பசொல்லிட்கடன். அப் த்தொன் ைகடசிநொள் அன்னிக்கு அருணொக்ைொ க சனும்னு பசொல்லி இருந்துச்சு பதரியுமொ? வித்தொங்ை.. எங்ைம்மொ எல்லொர் வட்டு ீ அழுக்கையும் எடுத்து ஆத்துல துணி துகவக்ைிற கவகல ொத்தொங்ை.. கவகலயும் வொங்ைித்தகரன்னு பசொன்னொங்ை.. அதுக்கு ப ொண்ணு மூலமொ மதுகரக்கு கைட்டொங்ை. தின்னகல. அப்புறம் அங்ை ப ரிய அருணொக்ை அருணொக்ைொ ஒரு அதுக்ைொை பரண்டு அஞ்சு எனக்கு அழுகையொ லட்சரூ ொய் ணமும்.. ஆத்துல சொப் ிடொம பவள்ளம் இருப்க ொம்.. அதொங்ை வண்ணொத்தி க ஞ்சொ. வொங்ைி ொப் ொ ப த்துக்ை ைொரு. .. அப் ளம் அழுவுற ப ொம் களைகளப் ொத்தொங்ைளொம். பரொம் நல்லவங்ை அந்தக்ைொ” விைிைகள என்று சத்யனுக்கு பதரியொத தைவகலச் பசொல்வது க ொல விரித்து அதிசயமொை மொன்சி பசொல்ல கவைமொை ஏகதொ பசொல்லவந்து ிறகு நிதொனித்து அவகளகய ரிதொ மொை ொர்த்த சத்யன் “ ம்ம் கமல பசொல்லு மொன்சி” என்றொன் “ அப்புறமொ அவுைவட்டு ீ கவகலக்ைொரி வரச்பசொன்னொங்ை... பரண்டு க கரயும் புடிக்ைகலயொம். எனக்கு ைொகலஜுக்கு ஒருநொள் முழுக்ை ணம் இல்ல. தருவொங்ைளொன்னு வட்கட ீ தயங்ைித் தயங்ைி பநகனச்சு கவற மச்சு சரின்னு வட்டுக்கு ீ க ொைனும்னு ஆகச. அதனொல நொனும் க ொகனன். மகை ைஷ்டப் டுகவொம். அருணொக்ைொ உங்ைைிட்ட பசொல்லிருப் ொங்ைகள. சொப் ொடு எல்லொம் வொங்ைி குடுத்து நல்ல டியொ வச்சுக்ைனும்னு பரொம் ஆகச. அப்க ொ அம்மொ அருணொ அக்ைொகவொட சித்தி வட்டுல ீ க ொய் அம் து ரூ ொய் ணம் வொங்ைிட்டு வரபசொல்லுச்சு. கவகல. அருணொ அக்ைொதொன் வந்து ைதகவ திறந்தொங்ை.... ப ரிய ஜிமிக்ைி வச்ச கதொடு க ொட்டுக்ைனும்.. அப்க ொ அந்த ஆச்சி தூங்ைிைிட்டு இருந்தொங்ை. எனக்கு அப் வரகலன்னு அஞ்சு நொகளக்கு கவகலக்கு ஒரு கயொசகன கதொனுச்சு இவங்ைைிட்டகய ஏதொவது கவகலக்கு கைட்டு கைொயமுத்தூருக்கு வந்துடலொம்னு பநகனச்சு அகத அருணொக்ைொ ைிட்ட கைட்ைனும்னு பநகனச்கசன்.. அப்புறம் நல்ல நல்ல டிரஸ் வொங்ைி க ொடனும். ஒரு ஓரமொ உக்ைொந்து அங்ைதொன் வந்தொங்ைளொம் பமொதல்ல வடும் ீ கூட ொப் ொகவ ப ொறக்ைொதுன்னு. இருந்தொங்ைளொ நொனும் கவற எகதயும் பசொன்னொங்ை.. ைட்ட எங்ைம்மொவுக்கு ைொச்சல் வந்துருச்சு அதுக்கு ஆஸ் த்திரிக்கு க ொை ைொசில்கல. நொன் அம்மொவுக்கு உடம்பு சரியில்கலன்னு பசொல்லி அம் து ரூ ொ கைட்டதுக்கு அருணொ அக்ைொ நூறு ரூ ொ குடுத்து ஆஸ் த்திரிக்கு க ொைச்பசொன்னொங்ை.. அவங்ைளுக்கு கூட்டிட்டுப் க ொனொங்ை. ஆனொ ப ொருள்ைொட்சிக்கு ப ரிய நொங்ை ரொட்டினம். எனக்கு விட்டுட்டு அப் தொன் நல்லதொ ஒரு ஆச்சிரியமொ இருந்துச்சு.. எனக்கு யொரு வட்டுலயும் ீ க ொய் ைொசு வொங்ை புடிக்ைொது.“ பசொல்றதுக்கு என்ன இருக்கு. குடுக்ை எனக்கு மொதிரி ொக்ைகல. அப்புறம் நல்லொ சம் ொதிச்சு ப ரிய டொலர் வச்ச தங்ை சங்ைிலி வொங்ைனும். அன்னிக்கு அம்மொகவ ொக்ை ொவமொ இருந்துச்சு. அப்புறம் நல்லதொ ஒரு கவகல ைிகடச்சொ எங்ைம்மொவுக்கு நல்ல டிரஸ்..

ஈரத்துணிகய அைற்றி டுக்கையிலிருந்த மொன்சியிடம் பைொடுத்து “ பமொதல்ல மொன்சி துணிகயயும் பைொடுத்த மொற்றிய நல்ல சத்யன் துணிகய மைகன ொகல குடுத்துடு இல்கலன்னொ அதுக்கும் அழுது ஊகர கூட்டுவொன் இந்த கைனப் ய மவன்” என்று பசொல்ல. அதனொல்தொன் உடகன ஒத்துக்ைிட்கடன்.. இழுத்து கைொ ம் அதொன் லவனமகடய. “ யப் ொ வயித்துக்குள்ள ப ரிய வொட்டர் கடங்கை வச்சிருப் ொன் க ொலருக்கு. மொன்சி தன் அழுகைகய மறந்து வொய்விட்டு சிரித்தொள் சத்யன் இடுப் ில் குைந்கதயின் சுற்றினொன்.. க ொறக ொக்குல குஞ்சுல ஒரு டப் ொதொன் ைட்டிவிடனும் க ொலருக்கு ” என்று மைகன ைிண்டல் பசய்ய். ைொல்மணிகநரத்துக்கு ஒரு வொட்டி தீர்த்தம் விட்டுைிட்கட இருக்ைொன்.. இபதல்லொம் நல்ல கவகல ைிகடச்சொ வந்துரும்னு கதொனுச்சு. கூந்தகல வருடி பநஞ்சில் வரும். . ப ொறுத்துக்பைொண்டு.. அருணொக்ைொ எல்லொம் முடியட்டும் நொகன யமொ பசொல்லிக்ைிகறன்னு பசொன்னொங்ை” என்று பசொல்லிபைொண்டிருந்த மொன்சி தன் தொயின் நிகனவில் ைண்ைள் ைலங்ைி நீகர வடித்தொள் சத்யனுக்கு அவள் கைட்ைவில்கல மனது என்றொல் ைொரணத்துக்ைொை அவளின் புரிந்தது.இப் டிபயல்லொம் நிகறய ஆகச எனக்கு. ஆனொ அந்த அஞ்சு லட்ச ரூ ொ ணம் கவனொம்னு பசொல்லிட்கடன்... ஆனொல் அவனொல் ைண்ணகர ீ எல்லொவற்கறயும் நிம்மதியொை பதளிவொை இருக்ைமுடியொது. வைக்ைம்க ொல டுக்கைகய நகனத்துவிட்டு அழுதுபைொண்டிருந்தொன் அவன் மைன். அவகள அந்த ற்றியிருந்த கைகய விடுவித்து எட்டி அவள் ைன்னத்தில் வைிந்த ைண்ணகர ீ துகடத்தொன் “ ஆனொ எங்ைம்மொவுக்கு எல்லொம் பதரிஞ்சப் என்கனய க ொட்டு பசமத்தியொ அடிச்சொங்ை பதரியுமொ?” என்று ைண்ைளில் ைண்ண ீருடன் அன்கறக்கு தொயிடம் வொங்ைிய அடிக்கு இன்று சத்யனிடம் ைம்ப்களண்ட் பசய்தொள் ம் ூம் சத்யனின் அமர்ந்து அவகள அம்மொல்லடொ பரொம் மனம் கமலும் பமதுவொை அப் டித்தொன் தப்புல்லடொ. பரொம் நீ கைொ ம் வொங்ைிய அடிக்கு இன்று தடவி ஆறுதல் அம்மொைிட்ட வந்திருக்கும்” பசொல்லொம என்று “ பசஞ்சதும் அன்று மொன்சி டுத்தினொன் அவன் பநஞ்கச பசொர்க்ைமொை சொய்ந்தவகள குைந்கதயின் அழுகை தட்டி எழுப் .... “ அய்ய தம் ிப் ொப் ொ அழுவுது” என்று கவைமொை விலைினொள் சத்யன் குைந்கதகய தூக்ைிப் ொர்த்தொன். ீ எழுந்து ைட்டிலில் பநருங்ைி தன் சொய்த்து.. ஆனொ எங்ைம்மொ பநகனச்சு பரொம் இருந்துச்சு.. நல்ல கவகல ைிடச்சொ அந்த ணத்துக்கு என்ன கதகவன்னு கதொனுச்சு.

அவள் எகதப் ற்றி சிறுப ண்ணுக்கு பசொல்ைிறொள் என்று அந்தமொதிரியொன கநரத்தில் எவ்வளவு சத்யனுக்கு ரிகசொதகனைள் புரிந்தது.. ண்ணது எதுவுகம புடிக்ைகல. அங்கை என் வட்கட ீ பசொன்னொங்ை.. ம் வொங்ைி குடி மொன்சி” என்றவன் அவள் ஆர்வமின்றி இருக்ைவும் அவள் தகலகய தன் பநஞ்கசொடு சொய்த்து உதட்டில் டம்ளகர கவத்து குைந்கத ொகல குடித்ததும். குைந்கதயின் ொல் வுடகர க ொட்டு அதில் பவன்ன ீர் விட்டு நன்றொை ஆற்றி எடுத்து வந்து மொன்சியிடம் பைொடுத்தொன். ொப் ொகவ வந்துட்கடொம். “ ம் ூம் இந்த கநரத்துல எதுக்கு. பசொன்னொங்ை. ொகல புைட்டினொன் அந்த ப ரிய குைந்கதக்கு குைந்கதகய வொங்ைி பநற்றியில் முத்தமிட்டு அவளின் வலதுபுறம் உதடுைகள துகடத்து விட்டு டுக்ை கவத்து ைம் ளியொல் மூடினொன்.. என்றொல் எகதயுகம அவள் அறியொத மனம் அந்த ொடு ட்டிருக்கும். அதுக்கு அருணொ அக்ைொ ‘குைந்கதய ப த்து குடுத்துட்டு குடுக்குற ணத்கத . உள்ள டொக்டர் பசொன்னொங்ை. மறுநொள் என்கனொட எடுத்துட்டு அப்புறம் வந்தொ நொங்ை ஆஸ் ிட்டல் உடகன வட்டுக்கு ீ க ொகனொம் டுத்துட்கடன்.. ரவிக்கையின் ஊக்குைகள விடுவித்து குைந்கதயின் உதடுைகள தன் மொர்க ொடு அழுத்தி சத்யன் ைட்டிலில் ைிடந்த துண்கட எடுத்து அவள் கதொளில் முைத்கதயும். என்று நிகனத்துப் ொர்த்து பநஞ்சு பைொதித்தொன் சத்யன் “ அப்புறம் எனக்கு எல்லொ தகுதியும் இருக்கு. எல்லொம் அருணொக்ைொதொன் அம்மொைிட்ட அப்புறம் மறுநொகள அருணொக்ைொ வச்சிறலொம்னு மறுநொள் முடிஞ்சு எங்ைம்மொ க ொைனும்.. ைொகலயிலகய வட்டுக்கு ீ ைிட்ட ர்த் சர்டி ிகைட்கட வந்து க சினொங்ை. மறு டியும் நொன் அகமதியொ உடகன ஊட்டிக்கு ொத்துக்ை ஆள் கவனும்னு மட்டும் எங்ைம்மொ ைிட்ட இங்கை எல்லொத்கதயும் வந்துட்கடொம். க ொனவுடகன எல்லொ பசக்ைப்பும் ஆனொ எனக்கு பசக்ைப் ண்ணொங்ை. ொலூறிய அவள் தனங்ைகளயும் மகறத்தொன் அவகளவிட்டு எழுந்து சகமயலகற பசன்று ஒரு க ொட்டு டம்ளரில் ொலூட்ட. எனக்கு கவனொம் ொ” என்று தகலயொட்டி மறுத்த மொன்சியிடம் “ ஒவ்பவொரு முகறயும் குைந்கதக்கு ொல் குடுத்ததும் ஜுஸ் ொல் இதுமொதிரி லிக்விட்டொ ஏதொவது குடுக்ைனும்னு அண்ணி பசொன்னொங்ை. அப்புடிகய அழுகையொ வந்துருச்சு ” என்று அன்கறய நிகனவில் மொன்சி முைம் சுைிக்ை. அன்னிக்கு எங்ைம்மொவுக்கு மத்தியொனம் யங்ைரமொ கைொ ம் வந்து என்கனய அடிச்சுட்டு அருணொ அக்ைொகவ எதுத்து கைள்வி கைட்டொங்ை.மொன்சி சிரிப்பு அடங்ைொமகலகய மைகன வொங்ைி தன் மடியில் க ொட்டு. ிறகு மொன்சியின் இடதுபுறம் வந்து ைட்டிலில் அமர்ந்து “ அப்புறம் நீயும் அருணொவும் ஆஸ் ிட்டல் எப் க ொன ீங்ை?” என்று அவள் விட்ட இடத்கத எடுத்துக்பைொடுத்தொன் “ ம்ம் மறுநொகள கூட்டிட்டுப் க ொனொங்ை..

சட்படன்று இழுத்து அவள் அய்கயொ பதரியொம அகதப் த்தி அய்கயொ அகணத்தொன். முதுகை தடவிப் ொர்த்தொன். இதயத்தின் லத்த கைட்டுட்கடகன. ைண்ைளில் பசொல்லகவண்டும் என் துக ொல் பநஞ்சு ொர்த்தொன்.. அவளின் ஒரு கை சத்யனின் குதியில் இருந்த ஸ்பவட்டகர பைொத்தொை அவள் முைத்கதகய கவத்து சத்யன் ிள்களப ற்ற ொர்த்தொன். வந்த வொங்ைிக்ை எஸ்கடட் பரண்டொயிரம் அதுல ணம் க்ைத்து மொசொமொசம் பசஞ்சு ரூ ொ ண்ணிடுகவன்னு மிரட்டுனொங்ை.. நிகனக்ைகவ கவனொம்மொ பநருக்ைி ப்ள ீஸ்” கவண்டொம்மொ நிகனக்ைொகத.. அவகள இன்னும் பநருக்ைமொை அகணத்துப் ம் ூம் அவள் ஆைிவிடுகமொ முைத்கதப் ைண்ண ீர் நடுக்ைம் என்று குகறயவில்கல. வந்தொங்ை.. நொனும் கூட கூட ைிட்ட வொங்ைகல. நொன் ஒரு கமட்டுல உக்ைொந்து ைஞ்சி குடிக்கும் க ொதுதொன் அந்த மண்ணு சரிஞ்சகத ைத்துறதுக்குள்ள ொர்த்கதன். முழுங்ைிட்டு றிச்சு க ொட்டுைிட்டு இருந்தொங்ை. என்று துடிப்க மறந்துடு லவொறு க சி கதற்றினொலும் மொன்சியின் உதறல் நிற்க்ைவில்கல.. எங்ைம்மொ அப்க ொ க சி சிரிச்சுக்ைிட்கட இகலகய எங்ைம்மொகவ வொயில ைொகணொம். அவள் திைிலுடன் பசொல்லிபைொண்கட க ொை சத்யனுக்கு அவள் முைத்கத க ச்சில் ைவனித்துவிட்டு மொன்சியின் உடல் எதுவும் ைண்ணம்மொ கவைமொை தடதடபவன்று சத்யனின் இதயம் கவற இருந்த உணர்ந்தது “ பசொல்லொகத. யந்துக ொன மட்டும் தொகரத்தொகரயொை துடிப்க அவகள வைிந்தது தன் உடம்பு வலது ஏதொவது கையில் ைிடத்தி உயர்த்தி உதடுைள் இன்னும் ற்றியிருந்தது ொர்த்த சத்யன் தனது இடது கைகய அவளின் சட்படன்று அடக்ைினொன். வனொ ீ தைரொறு ண்ணொ நீங்ை பரண்டுக ரும் ைம் ி எண்ணுற மொதிரி "அதுக்ைப்புறம் எங்ைம்மொ எதுவுகம க சகல. பமொதலொளி க்ைத்து ைிரொமத்து ஜனங்ைகளொட க ொய் ைஷ்ட்டப் ட்டு எல்லொ கவகலயும் மகையில ணத்துலதொன் எங்ைம்மொ கவகலக்கு நொங்ை பசொன்னகத சொப் ிட்கடொம்.. க ொச்சு. வங்ைிப்க ீ ொயிருந்தது” என் ைண்ணொல க்ைத்துல இருந்த அக்ைொைிட்ட ஏகதொ எங்ைம்மொகவ எங்ைம்மொ என்று மூடிருச்சு. வித்தியொசம் அவகள நடுங்ைியது. இப்க ொ எங்ைம்மொ க ொன வர்கறன்னு வொரம் ிடிவொதமொ ைிளம் ிப்க ொகனன். பைொஞ்சகநரத்துல அப்புறம் அது ைஞ்சிகய ஒரு பவள்கள மொதிரிகய இயந்திரம் துணியில இல்கல க ொல மொன்சி சுத்திதொன் மூஞ்சிபயல்லொம் ைண்ைளில் நீர் வைிய உகரத்தது. ைண்ைள் முழுவதுமொை திறந்து விட்டத்கத பவறிக்ை. மறந்துடு ..வொங்ைிைிட்டு இவகள நல்லவனொ ொத்து ைல்யொணம் ண்ணி குடுத்துடு.. ிறகு நிகறய ட டபவன்று துடித்தது.. அந்த எல்லொத்கதயும் மண்ணு பைொண்டு இருந்த எல்லொகரயும் ொத்கதன்.. குனிந்து அவளின் அவளின் துடித்த ைீ ழுதட்கட ின்னந்தகலயில் இதழ்ைகள மட்டும் இழுத்து ைவ்வி அதன் அழுத்தமொை .

மிைப்ப ரிய முத்தப் க ொரொட்டம் இதுதொன் என் துக ொல் இருவரும் விலைொமல். மொன்சி அகத உணர்ந்த ைண்மூடியிருக்ை சத்யன் அவளின் ைகடவொயில் இருவரின் உமிழ்நீரும் ைலந்து வைிந்தது. பைொஞ்சம் அவகள பைொஞ்சமொை விடுவித்து மொன்சி அவன் ைட்டிலில் கைைளில் டுக்ைகவத்தொன். துவள. மூச்சுவிட இகடபவளியின்றி இருவரின் வொயும் ஒட்டிக்பைொள்ள. சிறு சிரிப்புடன் க்ைத்தில் இருந்த சிவந்து ைிடந்தது.. அவனின் அறிவுஉத்தரவிட தொன் உறிஞ்சுதலின் சுரக்கும் கவைம் உமிழ்நீர் பசொல்ல.. முைத்தில் ைகரைொணொ பவட்ைம் ைகரபுரண்டு ஒட. ிறகு தனது நொக்ைொல் அவளின் வொயில் இகடபவளிகய ஏற்ப் டுத்தி நொக்கை கூறொக்ைி உள்களவிட்டொன் அவளின் தட்டத்கதயும் துடிப்க யும் அடக்ை கவறு மொன்சியின் இதழ்ைகள ைவ்வினொன்.. டவகல எடுத்து அவள் பநற்றியில் முத்தமிட்டொன்.சப் ினொன். தொங்ைியிருந்த வைி பதரியொமல்தொன் அவன் தட்டம் அடங்ைிவிட்டது. புரிந்தக ொது அவள் நொக்குடன் அவன் நொக்கு ஒன்றொய் ைலந்து உறவொடி தனது உரிகமகய நிகலநொட்டிக்பைொண்டு இருந்தது. அவனுக்கு அவளின் வொய் அதிைமொை நீகர சுரந்து அவன் வொய்க்குள் மொற்றியது. அவள் நொக்கைொடு தன் நொக்கை உறவொடவிட்டு ிரிக்ை முடியொமல் ின்னிக்பைொண்டொன். அவனிடமிருந்து வொகய ிடிங்ைி பைொள் முடியொது ” என்று மனம் முரண்டு அவன் ைழுத்கத ிடித்திருக்ைிறது வகளத்து என்று என்று “ ஏய் ச்சீ க ொ ண்ணியது. இகதொ அவளின் இவனின் தட்டம் நடுங்ைியது. அவள் தகலகய கமலும் பநருக்ைி அழுத்தியது உள்களவிட்ட நொக்கை அவள் வொய் முழுவதும் சுைற்றி வொயில் சுரந்த உமிழ்நீகர உதடுகுவித்து உறிஞ்சினொன்.. உச்சத்திற்கு அவள் தகலகய க ொய்விட்டது. அவகளயும் அறியொமல் ஒரு கை இறுக்ைியது. நொட்ைகள ஆனவள் வொகயொரம் வைிந்த எச்சிகல துகடத்துவிட்டு ிறகு எழுந்து பவளிகய வந்தொன். அவள் முைம் ைீ ழ்வொனத்தின் சிவப்க ைடன் வொங்ைியதுக ொல் சத்யன் முைத்திலும் வொடொத புன்னகை வந்தமர்ந்தது. ஆனொல் அவகள இடதுகை தொங்ைியிருந்த அவன் வலதுகை முைத்கதொடு அவள் சுகவயறிந்தொன். சுவொசத்திற்கு திணறொமல் அவள் மூச்சுக்ைொற்கற இவனுக்கும் இவள் மூச்சுக்ைொற்கற அவனுக்கும் அனுப் ி உரிகமயுடன் அவர்ைளின் உறவுக்கு உயிர்பைொடுத்தொர்ைள் முதலில் மொன்சிக்கு எதுவும் புரியவில்கல. விலக்ைிக்பைொள்ளொமல் க ொரொடினொர்ைள். இன்னும் சிறிதுகநரம் அவள் குனிந்து ிள்கள ப ற்று இரண்டு க்ைத்திகலகய வொய்க்கு இன்னும் தொைபமடுக்கும் என்றுதொன் பவளிகய வந்துவிட்டொன் இருந்தொல் தன் .

இனி வரப்க ொகும் என் சந்ததிைகளயும் சுமக்ைப் க ொைிறவள் இவள்தொன்... தன்கன இரு தொை உணர்ந்தொன்.. இந்த மூன்று நொட்ைளும் தன் பநஞ்சக் ைல்பவட்டில் திக்ைப் ட கவண்டிய நொட்ைள் என் கத உணர்ந்தொன்.. ஒரு மரத்தில் இருந்த மரங்பைொத்திைள் தங்ைளின் மூக்கை உரசி ைொதல் பசய்வகத பவகுகநரம் நின்று ரசித்தொன். கமைக்கூட்டங்ைகள முைத்கத ைண்டு ள்ளிப் ரசித்தொன். சின்னச்சின்ன ஆகசைள் தொன். சிறைடித்துப் ஆனொல் அகவைள் றந்த றந்து றகவ க ொய்விட கூட்டத்கத அசட்டுத்தனமொை சிரித்துக்பைொண்டொன். அவளின் ணத்கதப் இவ்வளவு கநரமொை மொன்சிகயப் கதகவைள் ற்றி சிறுப ண்ணுக்கை மொன்சி சத்யன் உரிய ற்றி பதரியொமகலகய மொன்சி அருணொவின் வகலயில் விழுந்திருக்ைிறொள் என் து புரிந்தது. வடும் ீ கவகலயும் இருந்தொல் க ொதும் தனது தொகய உகைத்து ைொப் ொற்றலொம் என்ற அவளின் உயர்ந்த எண்ணம் புரிந்தது அவன் யந்ததுக ொல இறங்ைவில்கல. உள்ளமும் ிள்களைள் க ொல பவளிச்சமொய் உடலும் ர ரபவன்று ைகலந்து பசன்ற வொனில் மொன்சியின் அைகு இருந்த ஒருங்கை சிலிர்த்தொன்.. ஏழு ைிகடத்துவிட்டதொை எண்ணினொன். அவன் மனம் ைொதல் ைவிகதக்கு வொர்த்கதைகள கதடியது.. இவள் என்னவள். கலசொன பவயில் ைொய ஆரம் ித்திருந்தது. மனதில் ஓடியது.. அவசரத்தில் வொர்த்கதைள் ைிகடக்ைொமல் “ மொன்சி மொன்சி மொன்சி” என்று தன்னவளின் க கரகய ைவிகதயொை பசொன்னது நடந்தொன் நடந்தொன் கூறியகவைள் நன்றொைகவ நடந்துபைொண்கட எல்லொம் புரிந்து அவன் பைொண்டொன்.. என் உயிரும் இவகள. . என் ிள்களக்குத் தொய். சற்று தூரத்தில் சிறு சலசலப்புடன் ஓடிய சிற்கறொகடயின் சத்தத்கத கூர்ந்து ைவனித்து ரசித்தொன். எங்பைங்கைொ சுற்றி ஓரிடத்தில் புல் தகரயில் ைொல்நீட்டி மல்லொந்து வருடங்ைளொை இைந்தகவைள் எல்லொம் வட்டிகயொடு திருப் ி டுத்தொன்.. இனி இவளில்லொமல் இவ்வுலைில் எனக்கு எதுவுகமயில்கல. எண்ணமுயன்றொன் வொனில் . அவள் ப ற்ற தொயும் மைளும் ைொப் ொற்றி மைள் நிச்சயம் இந்த ைொரியத்தில் அன்னலட்சுமி சத்யனுக்கு தப் ொனவளொை இருக்ைகவ முடியொது என்று அவன் மனம் உறுதியொை நம் ியது. என் உயிரின் துடிப்பும் இவகள.எஸ்கடட்கட சுற்றினொன். குளிரின் சில்லிப்பு பநஞ்சுக் கூட்கட ஊடுருவ மொர்புக்கு குறுக்கை கைக்ைட்டி வொனத்கத அன்னொந்து ொர்த்தொன். பதய்வமொை ணத்துக்கு ஆகசப் ட்டு ைர்ப் ிணி மைகள உகைத்து கதொன்றினொள். யொருமற்ற ஒரு இளம்ப ண்ணுக்கு உதவியதொை எண்ணியக ொது அவன் மனதில் ைள்ளமில்கல ை டுமில்கல. இப்க ொது அவளின் அைகு முைம் அவன் ைண்முன் வந்து அவகன ித்தனொக்ைியது. இருந்தொன்.

தன் கையொல் பவளிகய எடுத்த தன் மைகன நிகனத்து அவன் மொன்சிகய ொதுைொக்ை அருணொகவ ஒதுக்ைி உள்ளம் தன்னொல் என் பூரித்தது... மட்டுகம வொழ்க்கை பவகுளித்தனமொன முடியும் கநரொனதும் என்று தொன் உலைம் புரியொத நிகனத்தொன். மொன்சிகயப் ற்றிகய குைந்கதகயயும் எண்ணிக்பைொண்டு தனியொை விட்டுவிட்டு புல்பவளியில் வந்து ைிடந்தவனுக்கு. ைதகவத் திற மயக்ைம் வரப்க ொகுது சீ க்ைிரமொ ைதகவ திறம்மொ” தட்டமொை கூப் ிட நல்லொத்தொன் இருக்கைன்.சரியொன சமயத்தில் நொன் மட்டும் வரவில்கல என்றொல் மொன்சியின் நிகல என்வொைியிருக்கும் என்று எண்ணிக்ைலங்ைினொன்.. முதலில் அவகள அருணொவின் பைொடிய விஷத்தீண்டலில் இருந்து முதலில் ொதுைொக்ை கவண்டும் என்று நிகனத்தொன். பவகுகநரமொைி கவைமொை எழுந்தொன். பூகவவிட பமன்கமயொன மொன்சிகய ைவனமொை ொதுைொக்ை என்னொல் மட்டுகம முடியும். தனியொை எழுந்து ொத்ரூம் இருந்து எப் டி ொத்ரூம் க ொயிருப் ொ. தம் ிப் ொப் ொ என் புடகவயிகலகய க ொய்ட்டொன் அதொன் அலசிக்ைிட்டு இருக்கைன்” என்று மொன்சி டொய்பலட் தில் கூற “ அய்யய்கயொ நீ தண்ணில கைகவக்ைக் கூடொதுன்னு அண்ணி பசொன்னொங்ைகள. மொன்சி ிரியொமல் வளர்ந்த ைொக்ைகவண்டிய குமரியொை இருந்தொலும். அதுவகர அந்த தன் மனதில் ிஞ்சு மனதில் ஆகசகய வளர்க்ைக்கூடொது என்றும் உறுதி பசய்துபைொண்டொன் தன் ைொதலிகயயும் ைடகம தன் தனக்ைிருப் கத மைகனயும் இகமப்ப ொழுதும் உணர்ந்தொன். உடகன மொன்சிகயயும் தன் மைகனயும் அவகளயும் விட்டகத உணர்ந்து ொர்க்ைகவண்டும் க ொல் இருக்ை. மனதளவில் இன்னும் உலைம் பதரியொத சிறு குைந்கததொன் என்று அவளின் க ச்சும் பசயலும் சத்யனுக்கு நன்றொைகவ உணர்த்தியது. ச்கச இவ்வளவு கநரம் இவங்ை பரண்டு க ரும் தனியொ இருப் ொங்ைன்னு புரியொம பவளிய சுத்திட்கடகன” அடித்துக்பைொண்டவன் கவைமொை பசய்திருக்ை ைதகவ “ மொன்சி என்ன என்று “ என்று முனங்ைிய ொத்ரூம் ைதகவ தள்ளிப் வொறு பநற்றியில் ொர்த்தொன். ஆனொல் மொன்சியிடம் இருப் கத பசொல்லகவண்டும் என்று எண்ணினொன். ப்ள ீஸ் ைதகவ திற மொன்சி” என்ற சத்யனின் பைஞ்சலுக்குப் ிறகு ைதவு திறக்ைப் ட்டது . எஸ்கடட்கட கநொக்ைி கவைமொைப் க ொனொன் அவன் வட்டுக்குள் ீ தண்ண ீர் விழும் நுகைந்தக ொது சப்தம் கைட்ை மொன்சி “ ைட்டிலில் அய்கயொ இல்கல. உள்கள லொக் ட டபவன்று தட்டினொன் ண்ற...

பைொஞ்சம் க ொய் அகனைமொை அட்ஜஸ்ட் உனக்கும் நொகளக்கு ண்ணக்ை குைந்கதக்கும் எல்லொம் மொன்சி” க்ளியர் என்றவன் சகமயலகறக்கு க ொய் மொன்சிக்கு சொப் ொடு எடுத்து வந்தொன் அவள் சொப் ிட்டதும். குைந்கதக்கும் உகடைள் இல்லொமல் துணியொல் சுற்றித்தொன் கவத்திருப் து சத்யனுக்கும் பதரியும் “ கரொபடல்லொம் சரியொைி க ொக்குவரத்து க்ளியர் கதகவயொனது வொங்ைிட்டு ஆயிடும் அதுவகரக்கும் ஆனதும் டவுனுக்குப் வந்துர்கறன். அவிழ்த்து க ொட்டுட்டு கவற ைட்டிக்ை கவண்டியதுதொகன?” என்று பைொஞ்சம் கைொ ம். ொவகட மொன்சி ரவிக்கையுடன் கமகல டவல் க ொட்டிருந்தொள் சத்யன் அவகள அப் டிகய தூக்ைி வந்து ைட்டிலில் க ொட்டு ைம் ளியொல் மூடினொன் “ ஏய் என்னம்மொ இது நீ தண்ணியகவ பதொடக்கூடொதொம். உதட்டில் ஒரு துடிப்பு. இவனும் சொப் ிட்டு வந்து குைந்கதகய தூக்ைி தகரயில் அமர்ந்து மடியில் கவத்துக்பைொண்டு சிறிதுகநரம் உலைில் இல்லொத ொகஷயில் பைொஞ்சிக்பைொண்டிருந்தொன் அவன் குைந்கதகய பைொஞ்சுவகதகய குைந்கதங்ைன்னொ பரொம் அவகள நிமிர்ந்துப் பரொம் “ ஒரு பரொம் ொட்டி ொர்த்துக்பைொண்டிருந்த மொன்சி“ உங்ைளுக்கு புடிக்குமொ?” என்று கைட்ை ொர்த்து சிரித்த சத்யன் “ முன்னொடிபயல்லொம் இல்கல.. அருைில் பவறும் க ொனொன். அழுவொதம்மொ ப ொறப் ொங்ைன்னு. ைலந்து சத்யன் கூற “ ம்க்கும் எல்லொத்கதயும் ைட்டுறதொம்” என்று சுருட்டிப் மொன்சி அவன் க ொட்டுட்டு அப்புறம் நொகளக்பைல்லொம் முைத்கத ொர்க்ைொமகலகய க சினொள். பைொஞ்சம் வருத்தம்.... இப்க ொ ிடிக்கும்” என்றொன் பசொன்னொங்ை... பைொஞ்சம் அக்ைகற... நீ என்னடொன்னொ புடகவகய துகவச்சிைிட்டு இருக்ை. எகத அவள் முைத்தில் இன்னும் அந்த சிவப்பு மொறவில்கல.. அப்க ொ எங்ைம்மொ இல்கல தொகன?” என்று வருத்தமொை பசொல்ல குைந்கதகய தூக்ைி பநஞ்கசொடு அகணத்த டி வந்து ைட்டிலில் அவளருைில் அமர்ந்த சத்யன் “ ம்ம் இவன் உன் அம்மொ இல்கல.. ஆனொ ஆம் கள உங்ைம்மொகவ உன் வயத்துல வந்து ொப் ொ வந்து ப ொறந்திருக்கு. அவளுக்கு அதிைமொன உகடைள் இல்கல.சத்யன் ட்படன்று புடகவகய உள்கள அவிழ்த்து நுகைந்து தண்ண ீரில் மொன்சியின் அமுக்ைிவிட்டு.. அடுத்த ப ொறப் ொங்ை” என்று க ச்சுவொக்ைில் பசொன்னொன் ொப் ொவொ உன் அம்மொ வந்து . குைந்கதகய ொர்த்த டி க சிய ைண்ைளில் ஒரு எதிர் ொர்ப்பு.

எனக்கு இன்னும் அங்ைக ொய் என் ஏதொவது ொப் ொ கவனும்” என்று மொன்சி ைண்ைள் ைலங்ை பமல்லிய குரலில் பசொல்ல அவள் முைத்கதகயப் ொர்த்த சத்யன் “ ொப் ொ மட்டும் க ொதும்.உடகன ஆர்வமொன இன்னும் ஒரு மொன்சி “ அப் டின்னொ ொப் ொ கவனுமொ?. அந்த உங்ைளுக்கும் அருணொ அக்ைொவுக்கும் ொப் ொவும் நொன்தொன் ப த்து குடுக்ைனுமொ? ” என்று பவகுளியொய் கைட்ை அய்யய்கயொ இவ எங்ைகயொ க ொய் சுத்திைிட்டு வர்றொகள என்று நிகனத்த சத்யன் “ ஆமொம் இன்கனொரு ொப் ொ கவனும் ஆனொ அருணொக்கு இல்கல. அவள் குரல் அவளுக்கை கைட்ைொது என் துக ொல் க சினொள் “ என்ன குடுத்கதன் மொன்சி” என்றொன் சத்யன் குறும்க விடொமல் .... எனக்கு வடு ீ கவகல எதுவுகம கவனொம். என் எனக்கு உடம்பு நல்லொனதும் வட்டுகவகல ீ பசஞ்சு மதுகரக்கு பரண்டு ொப் ொகவ மட்டும் ொப் ொ மட்டும் க ொதும்... நீங்ை ணக்ைொரங்ை அபதல்லொம் வரமொட்டீங்ை” என்று தகலகய இடமும் வலமுமொை ஆட்டி பசொன்னவள் “ உங்ைளுக்கு என்கன பரொம் புடிக்கும் தொகன? அதனொல அருணொ அக்ைொைிட்ட பசொல்லி ொப் ொகவ எனக்கை குடுத்துட பசொல்லுங்ைகளன் ப்ள ீஸ்” என்று மொன்சி பைஞ்சினொள் ைண்ைளில் குறும்பு மின்ன “ உன்கன எனக்கு பரொம் புடிக்கும்னு உனக்கு எப் டி பதரியும்?” என்று கைட்டொன் அதுவகர அவகனப் ொர்த்து திருப் ிக்பைொண்டு “ ம்ம் க சியவள் அதொன் எனக்கு இப்க ொது ஒன்னு ொர்கவகய குடுத்தீங்ைகள சுவர் க்ைம் அகதவச்சு தொன் பதரிஞ்சுைிட்கடன்” என்றொள். எனக்குத்தொன்” என்றொன் குரலில் குறும்புடன் அவன் குறும்க க்கூட மூனு ொப் ொ கூட ைண்டுபைொள்ள ப த்து பதரியொமல் உங்ைளுக்கு “ தர்கறன். கவனும்னொ ஆனொ இந்த கைட்ைொதீங்ை. அதுக்குத்தொன் நொனும் மதுகரக்கு வர்கறன்” என்று கைலியொை சத்யன் பசொல்ல. அனுப் ிடுங்ை ொப் ொ ைொப் ொத்துகறன். “ ம் நீ வட்டு ீ கவகல பசய்யக ொய்ட்டொ ொப் ொகவ ொத்துக்ை ஒரு ஆள் கவனும்ல.. அப்க ொ நொன் கவனொமொ?” என்று கைட்ை அவகன நிமிர்ந்து ொர்த்த மொன்சி “ நீங்ை எதுக்கு?” என்றொள் புரியொக் குைந்கதயொய் புருவத்கத சுருக்ைி. “ அய்ய நீங்ை ஏன் அங்ை வரனும்.

அதனொல இப்க ொ “ நல்லொ ம் சரி தூங்கு.. மறு டியும் அவகள முத்தமிடகவண்டும் அருணொைிட்ட க சி என்ற ஆர்வத்கத ொப் ொகவ உனக்கை ைஷ்டப் ட்டு வொங்ைி அடக்ைிக்பைொண்டு தர்கறன். அவனும் தகரயில் விரித்து டுத்துக்பைொண்டொன் சிறிதுகநரம் ைைித்து " தூங்ைிட்டீங்ைளொ?" என்று மொன்சி கைட்ை " இன்னும் இல்கல என்ன பசொல்லு? " என்றொன் . ைல்லகய நல்லொ தூங்கு " என்ற சத்யன் ைம் ளியொல் மூடி அவகள தூங்ைச் பசொன்னொன் " இன்னும் நொன் கசகல ைட்டகலகய?" என்றொள் மொன்சி " ரவொயில்கல தூங்ைி எழுந்து ைட்டிக்கைொ" என்றொன் சத்யன் அவள் தூங்ைியதும் ொத்ரூமுக்கு க ொய் மொன்சி நகனத்து கவத்த புடகவகய அலசி ைொயப்க ொட்டொன். எனக்கு என்ன தருவ” என்று ைமிஷன் வியொ ொரிகயப்க ொல் க சினொன் “ அதொன் இன்பனொரு ொப் ொ ப த்து தர்கறன்னு பசொன்கனன்ல” என்று மொன்சி இன்னும் சுவருடகனகய க சினொள் சத்யனுக்கு அவள் குைந்கத மனகத எண்ணி சிரிப்பு வந்தது.சிறிதுகநரம் மொன்சியிடம் தில் இல்கல. அவள் முைம் ரத்தபமன சிவந்தது சத்யனுக்கும் அந்த முத்தத்தின் நிகனவில் உள்ளுக்குள் சிலுசிலுபவன்று இருந்தது “ சரி அருணொைிட்ட க சி இந்த ொப் ொகவ உனக்கு வொங்ைி குடுத்தொ.. மொன்சி தூங்ைி எழுந்துவிட அவளுக்கு ைொ ி ைலந்து பைொடுத்து குடித்ததும் அவகள ைட்டிலில் இருந்து தூக்ைி இறக்ைி புடகவ ைட்ட உதவினொன்.. ஒரு கைொடீஸ்வரன் வண்ணொத்தியின் மைள் புடகவகய ைொதகலொடு அலசினொன் சகமயலகறக்கு வந்து த்மொவுக்கு க ொன் பசய்து அவளின் ஆகலொசகனப் டி இரவு உணவு தயொர் பசய்தொன்.. ிறகு சிறிதுகநரம் உணகவ சொப் ிட்டு இருவரும் விட்டு குைந்கதயுடன் மொன்சி பைொஞ்சி குைந்கதக்கு கதொளில் க ொட்டு சிறிதுகநரம் முதுகை தடவியவன்.. எப் டியும் இன்கனக்கும் சிவரொத்திரி தொன். ொல் விகளயொடிவிட்டு பைொடுத்ததும். வொங்ைி இரவு தன் ிறகு அவளுக்கு ஸ்ைொர்ப் ைட்டி ைம் ளியொல் மூடி இருவரின் பநற்றியிலும் முத்தமிட்டு இருவகரயும் ஜொக்ைிரகதயொை டுக்ை கவத்தொன்.. ிறகு தன் உதட்டில் விரல் கவத்து “ ம் இதுதொன்” என்றொள்.

. ீ என் அம்மொ அப் ொகூட இரு" " அய்ய அவங்ை என்கன வட்டுக்குள்ளகய ீ விடமொட்டொங்ைகள... நிகறய முத்தம் குடுத்துக்ைிட்கட பரொம் நொகளக்கு நல்லொருப்க ொம்" என்று ைம் ளிக்குள் இருந்து க சினொன் " அபதப் டி முடியும் நொன்தொன் மதுகரக்கு க ொயிடுகவகன? அப்புறமொ எப் டி முடியும்?" என்று மொன்சி தனது சந்கதைத்கத கைட்ை " நொன் உன்கூட மதுகரக்கு வந்துர்கறன்." இல்ல நொன் புன்னகைமன்னன் சினிமொ இப் டித்தொன் அருவிைிட்ட நின்னு ொர்த்கதன். இல்கலன்னொ நீ என்கூட கைொகவக்கு வந்துடு. அதுல ைமல முத்தம் குடுத்துப் ொங்ை. நொன்தொன் வண்ணொத்தி மைளொச்கச" என்று மொன்சி வருத்த ட. இந்த இல்கல நல்லொ தூங்குகத. வட்டுக்குள்ள ீ விடுவொங்ை" என்று சத்யன் " அப் சரி தூங்கும் நொனும் க ொது இப் கைொயமுத்தூர் ொப் ொக்கும் அதனொல மனுஷங்ைகள ைண்டிப் ொ ட்படன்று பசொன்னொன் வர்கறன்.. நமக்கு அப் டிபயல்லொம் நடக்ைொது.. குடுத்தீங்ைகள கநட்டு அதுமொதிரி தினமும் குடுக்குறீங்ைளொ?" என்று மறு டியும் கைள்விகய ஆரம் ித்தொள் இப்க ொது சத்யனுக்கு அவள் குைந்கத ப ற்ற ச்கச உடம்புக்ைொரி என்று பவை சிரமத்துடன் ஞொ ைப் டுத்திக் பைொள்ள கவண்டியிருந்தது " ம் சரி தினமும் தர்கறன்... எல்லொம் சரியொக ொயிரும்" என்று சத்யன் அவள் சந்கதைத்கத தீர்ை " நொன் கைொயமுத்தூர் வந்து எங்ை இருப்க ன்? அருணொ அக்ைொ வட்டுலயொ? ீ " என்றொள் மொன்சி " இல்கல என் வட்டிகல. ொசனும் கரைொவும் ஆனொ பரண்டுக ருகம அருவியில விழுந்து பசத்து க ொயிடுவொங்ை" என்று சினிமொகவ நிகனத்து வருத்தமொை மொன்சி பசொல்ல அவள் அறியொகமகய நிகனத்து சத்யனுக்கு சிரிப்பு வந்தது " ம்ம் அது சினிமொ. ப்ள ீஸ் ப்ள ீஸ் க சுங்ைகளன்" என்று குைந்கதயின் குரலில் மொன் பைஞ்சினொள் பைொஞ்சகநரம் ொப் ொவும் என்கூட . இப்க ொ தூங்கு மொன்சி" என்றொன் அன் ொை " அய்கயொ அழுகவ ைல்ல நல்லொ தூங்ைிட்டு இப்க ொ தூக்ைகம வரகலகய. எனக்கும் ஆனொ அதுமொதிரி பநத்தில கவனொம். ' எங்ைம்மொவும் அப் ொவும் மனுஷங்ை....

பசொல்லிவிட்டு துண்டித்தொன் இவகனகயப் நொன் என்றொல் ொர்த்துக்பைொண்டிருந்த மொன்சியின் அருகை வந்து “ இகதொ ொர் மொன்சி க ொனதும். குைந்கதகயொட ொப் ொகவொட துணிபயல்லொம் ைழுத்துல ைட்டில் கைவச்சு ஜொக்ைிரகதயொ க்ைத்துகலகய இருக்கு.. அவளின் எல்லொ தில் பசொன்ன சத்யன் ைகடசி கைள்வியின் க ொது தூங்ைிப்க ொனொன் " நொன் ைொதலிக்ை ஒரு ப ண் கவண்டும் " என்று லநொட்ைளொை கதடிகனன்" " இகதொ ைிகடத்துவிட்டொள் எனக்கு ைொதலி.தனிகமயில் க ச்சுத் துகணக்ைொை அவள் எப் டி ஏங்ைியிருப் ொள் என்று சத்யனுக்கு புரிந்தது பநஞ்கச அகடத்தது " சரிம்மொ க சு நொன் கைட்ைிகறன்" என்றொன் அதன் ிறகு மொன்சி ஆயிரம் கைள்விைள் கைட்டொள் ஏைப் ட்ட சந்கதைங்ைகள அவனிடம் கைட்டொள் அதில் முக்ைொல்வொசி என்னபவன்கற சத்யனுக்கு புரியவில்கல அவன் வட்டில் ீ புசுபுசு நொய்க்குட்டி இருக்ை? என் தில் ஆரம் ித்து.” என்று அவளுக்கு ப ொறுகமயொை எடுத்துச் பசொல்லிவிட்டு ைதவருகை க ொனவன். அழுதொன்னொ எடுத்து மொத்து. " அைகுக் ைவிகதயொய் ஒரு வளர்ந்த குைந்கத! மறுநொள் ைொகல ஊட்டி கதகவயொனவற்கற இயல்புநிகலக்கு வொங்ைிவர திரும் ியிருக்ை மொன்சிக்கும் குைந்கதக்கும் டவுனுக்குப் க ொய் எல்லொவற்கறயும் பசய்துவிட்டு ைிளம் ியவன் ைம்ப னியில் இருந்து க ொன் வரவும் எடுத்து க சினொன் தனது கமகனஜரிடம் அடுத்து என்ன பசய்யகவண்டும் என்று பதளிவொை க சியவன்.. ைதகவ தொள் க ொட்டுக்கைொ நொன் வந்து கூப் ிட்டொல் மொத்தறம் ைதகவத்திற. " ஆனொல் இவள் ப ண்ணல்ல... கதொட்டத்தில் எத்தகன கரொஜொச்பசடிைள் இருக்ைினறது என் தில் பதொடங்ைி. ஏதொவது அவசரம் இன்னும் இரண்டு இகணப்க மூன்று தனது அப் ொவிடம் நொட்ைளில் அங்கை ஆகலொசகன கைட்குமொறு வந்துவிடுவதொை கூறி. கவற யொர் வந்தொலும் உள்கள இருந்கத கைட்டு அனுப்பு.. கவகல ஏதொவது பசய்கறன்னு தூக்ைனும். உங்ைவட்டு ீ பூகஜரூம்ல முருைன் டம் கைள்விைளுக்கும் இருக்ை? என் தில் அவள் முடித்தக ொது. மறு டியும் திரும் ி வந்து அவள் கைகய ற்றிய டி “ அய்கயொ . எழுந்திரிக்ை கூடொது.

.. ப ொருட்ைகள வொங்ைிக்பைொண்டு வட்டுக்கு ீ ைிளம் ினொன் டொக்ைி எவ்வளவு டிகரவருக்கு தூரம் க ொைமுடியுகமொ அதிைப் டியொை ணத்கத அதுவகர பைொடுத்துவிட்டு பைொண்டு க ைகள வந்து விட்ட தூக்ைிக்பைொண்டு வட்டுக்கு ீ கவைமொை வந்தொன் “ மொன்சி” என்று திறக்ைப் ட்டது. ிடித்து “ ொப் ொக்கு? ” என்றொள் பசல்லமொய் மொன்சியின் கூந்தகல ைகலத்துவிட்டு பவளிகய க ொனொன். நொன் சீ க்ைிரமொ வந்துடுகவன்” என்று ைவகலயொை கூற அவன் தவிப்க ரசித்த டி “ நீங்ை வர்ற வகரக்கும் ைட்டிகல விட்டு ைீ கை இறங்ைமொட்கடன் க ொதுமொ. ப்ள ீஸ் ஜொக்ைிரகதயொ இரு மொன்சி.. டொக்ைிகய ைொத்திருக்கும் டி பசொல்லிவிட்டு முதலில் பமடிக்ைல்ஷொப் பசன்று மொன்சி மற்றும் குைந்கதயின் நிகலகமகய பசொல்லி கதகவயொன மருந்துைகள குைந்கதக்கும் வொங்ைிக்பைொண்டு... ஆனொ எனக்கு சொப் ிடறதுக்கு நிகறய வொங்ைிட்டு வரனும் சரியொ?” என்று பசொல்லிவிட்டு அைைொய் தகலசொய்த்து மொன்சி சிரிக்ை கவைமொய் அவகள பநருங்ைி அவசரமொய் அவள் பநத்தியில முத்தமிட்டு விலைிய சத்யனிடம் தனது ைன்னத்கத ைொட்டி “ நீங்ை ஏன் இங்ை குடுக்ைகவ மொட்கடங்குறீங்ை?” என்று மொன்சி கைட்ை சந்கதொஷச் சிரிப் ில் உள்ளம் துள்ள அவள் முைத்கத இழுத்து இரண்டு ைன்னத்திலும் மொறிமொறி முத்தமிட்டு விலைியவனின் கைகயப் உடகன மைனுக்கு முத்தமிட்ட சத்யன். ிறகு த்மொவிற்கு க ொன் பசய்து மொன்சிக்கு என்னபனன்ன சொப் ிட பைொடுக்ைலொம் என்று கைட்டுக்பைொண்டு. டொக்ைியில் கதகவயொன ஒரு கவத்தொன்.. சிறிதுதூரம் நடந்து ிறகு ஒரு டொக்ைியில் ஏறி டவுனுக்கு பசன்றொன். மொன்சி நீங்ை “ நொன் எங்ை தூங்குகனன்..உன்கனய தனியொ விட்டுட்டு க ொைகவ எனக்கு யமொயிருக்கு. க க்ைரியில் இரண்டு மதிய சொப் ொட்கட ிஸ்ைட்ைள்... அகைத்து க ைளுடன் ைதகவ உள்கள தட்டிய நுகைந்த சில சத்யன் “ விநொடிைளிகலகய என்னம்மொ ைதவு தூங்ைகலயொ? உடகன வந்து ைதகவ திறந்துட்ட?” என்று கைட்ை ைட்டிலில் க ொய் அமர்ந்த பைொடுத்து தூங்ை வச்சிட்டு. எப் வருவங்ைன்னு ீ இங்கை ொப் ொவுக்கு ைதவு ொல் க்ைத்துலகய உட்ைொர்ந்திருந்கதன்” என்றவள் ைட்டிலில் வசதியொை சொய்ந்து “ இனிகம எங்ையொச்சும் . வைிைள் ஓரளவுக்கு சீ ரகடந்திருக்ை. நொட்ைளுக்கு கைக் ஒரு எல்லொம் மட்டும் க ொட்டலில் வொங்ைிக்பைொண்டு உணவு தயொரிக்ை வொங்ைினொன். அத்யொவசியமொன ஜவுளிக்ைகடக்கு உகடைகள மட்டும் க ொய் மொன்சிக்கும் வொங்ைிக்பைொண்டொன்...

சத்யனுக்கு அவள் மனது புரிந்தது.. என்ன கைொ ம்” என்று அவள் விரல்ைகள வருடிக்பைொண்கட கைட்ை அவகன பவடுக்பைன்று நிமிர்ந்து ொர்த்தவள் “ நீங்ை தொன எல்லொ கசகலகயயும் டர்ருன்னு ைிைிச்சீ ங்ை. இப்க ொ இவனுக்கு மட்டும் இத்தகன டிரஸ் எனக்கு ஒரு கசகல கூட இல்கல. தகரயிலகய உட்ைொர்ந்து சொப் ிடுகறன்.. “ நீ ைட்டில்லகய உட்ைொரு நொன் எடுத்துட்டு வர்கறன்” என்று சத்யன் பசொன்னொன் “ ம் ூம் ைட்டில்ல உட்ைொர்ந்து சொப் ிட்டொ நிகறய சொப் ிட முடியகல.க ொனொ என்கனயும் கூடகவ கூட்டிட்டுப் க ொறீங்ைளொ? ொப் ொகவயும் தொன்?” என்று மொன்சி ஒரு மொதிரியொன குரலில் பசொல்ல க ைகள ைீ கை அமர்ந்து அவள் கவத்துவிட்டு பசொல்லிவிட்டு அமர்ந்திருந்தொன். இதுதொன் ந்தம் என் தொ? அவன் கதொளில் இருந்த மொன்சி அவகன நிமிர்ந்து ொர்த்து “ பரொம் சிக்குது” என்று பசொல்ல அவகள விலக்ைிவிட்டு பசொல்லிவிட்டு எழுந்தவன் “ இன்னிக்கு ஓட்டல் சொப் ொடுதொன்” ொத்ரூம் க ொய் கை ைழுவிவிட்டு வந்து சொப் ொட்கட என்று ிரித்தொன் மொன்சியும் கைைழுவிவிட்டு வந்து தகரயில் அமர.. மொன்சி மூன்று கநட்டிைள் முைத்கத உர்பரன்று வந்திருந்தொன் கவத்துக்பைொண்டு ைட்டிலில் என்று க ொய் அமர்ந்துபைொண்டொள். எழுந்து அவளருைில் க ொய் அமர்ந்து “ என்னொச்சுடொ. பஜன்ம அவசரமொை தகலகய தன் அவகள வகளத்து அவனும் அவகள கதொளில் சொய்த்த பநருங்ைி சத்யன் பமன்கமயொை இவ்வளவு கநரம் ைட்டிலில் “ ம்ம்” என்று அகணத்த டி தவித்துத்தொன் க்ைத்தில் மட்டும் அப் டிகய க ொனொன். என்ைிட்ட கசகலகய இல்லதொகன” என்ற மொன்சி அழுதுவிடுவொள் க ொல இருந்தது . இப் ல்லொம் நிகறய சிக்குது” என்றொள் மொன்சி சத்யன் சிரித்த டி அவளுக்கு தட்டில் உணகவ கவத்தொன். மட்டுகம வொங்ைி அகத இருவருமொை குைந்கதக்கு க ொட்டுவிட்டனர் மொன்சிக்கு பவறும் பதரிந்ததும். குல்லொ எல்லொம் ஸ்பவட்டர் வொங்ைி வந்திருக்ை. சத்யன் தன் மைனுக்கு அைைொன சிறுசிறு உகடைளும். இருவரும் சொப் ிட்ட ிறகு வொங்ைிவந்த உகடைகள ிரித்து ொர்த்தனர்...

சத்யகன முற்றிலுமொை வழ்த்தியிருந்தது. சரியொ மொன்சி” என்று சத்யன் பசொன்னதும். இல்ல அகதயும் அவுத்துட்டு க ொடவொ?” என்று மொன்சி தன் இடுப் ில் கைகவத்துக்பைொண்டு ஒயிலொை தகலசொய்த்து கைட்ை அவள் புடகவ முந்தொகனகய எடுத்து க ொட்டுவிட்டு இடுப் ில் கைகவத்துக்பைொண்டு நின்றக ொகத தடுமொறிப் க ொன சத்யன். எதுவொயிருந்தொலும் என்ைிட்ட கைட்டுக்ை பசொல்லு. கைொகவ க ொனதும் த்மொ அண்ணிகய கூட்டிட்டுப் க ொய் நிகறய கசகலைள் வொங்ைிக்ைலொம்” என்று ஒரு குைந்கதகய சமொதொனம் பசய்வதும் க ொல் அவகள சமொதொனம் பசய்தொன் சத்யன் அவன் க ச்சில் நொன் சமொதொனம் ஆைிட்கடன் என் தன் அறிகுறியொை அவன் சட்கட ட்டகன திருைிய டி “ ம் சரி ஆனொ நிகறய கசகல கவனொம். டிக்ைறப் அவளின் த்தொப்பு கரொஸ் ைலர் புடிக்கும். அவள் கைட்ட கைள்வியில் பரொம் கவ . பரண்டு கசகல மட்டும் க ொதும்...அவகள அருகை இழுத்த சத்யன் “ இல்லடொ இங்கை கசகல எல்லொம் ஒன்னு கூட நல்லொகவ இல்கல. இப்க ொ புளூக்ைலர் தொன் புடிக்கும்” என்றொள் ஒவ்பவொரு வொர்த்கதயும் சத்யகன வியக்ை கவத்தது ரசிக்ை கவத்தது. யொர்ைிட்டயும் இனொமொ எகதயும் வொங்ைக்கூடொது அது திருடுறதுக்கு சமம்னு அம்மொ பசொல்லும். கைொகவ க ொனதும் யொர் வந்து உன்ைிட்ட என்ன கைட்டொலும் நீ எதுவும் பசொல்லகவண்டொம். நொனும் கதடி ொர்த்கதன் ஒன்னுகூட உனக்கு ஏத்த மொதிரி இல்கல. இவகள எப் டித்தொன் மொற்றப் க ொகறகனொ என்று எண்ணிய டி “ சரி உனக்கு என்ன ைலர் ிடிக்கும்” என்று க ச்கச மொற்றினொன் ‘ அவன் சட்கடயின் ட்டகன திருைிய டிகய “ எனக்கு கரொஸ் ைலர் புடிக்கும்” என்றவள் சட்படன்று அவசரமொை நிமிர்ந்து “ இல்ல இல்ல அது பமொதல்ல புடிக்கும். அதனொல இப்க ொ ைட்டிக்ை மட்டும் பரண்டு க ொதும்” என்று மொன்சி பசொல்ல முத்தம் மட்டும் இனொமொ வொங்ைிக்ைலொமொ. என்று கைட்ை நிகனத்த சத்யன். தனது புடகவ முந்தொகனகய எடுத்து ைீ கை க ொட்டுவிட்டு “ இகத எப்புடி ஜொக்பைட்க்கு கமலகய க ொடவொ?... ீ அவனின் ஒவ்பவொரு அணுவும் மொன்சியின் ப யகர மட்டுகம உச்சரித்து “ சரி உனக்கு க ொட்டுக்ை” ிடிச்ச என்றவன். முைத்கத நிமிர்த்தி “ இப்க ொ இந்த கநட்டிகயப் மொன்சி ஒரு முக்ைியமொன விஷயம்.. ைலகர கசகல அவள் வொங்ைித்தகறன். குைந்கத குணமும்.. அதொன் கைொகவ க ொகறொகம அங்ை க ொய் வொங்ைிக்ைலொம்னு பவறும் கநட்டி மட்டும் வொங்ைிட்டு வந்கதன். அவளது குமரி முைமும்.. சரிபயன்று தகலயகசத்தவள் உடகன எழுந்து. ைவரில் இருந்த கநட்டிகய எடுத்துக்பைொண்டு..

அவளின் துகரொைம் ற்றி மொன்சிக்கு புரியகவக்ை கவண்டும். எனக்கு அவள் யொர் என்ன உறவு என் து புரிந்துக ொனது.. மொன்சியின் அைகு வதனம் அவகன பரொம் கவ மயக்ைியது.தடுமொறினொன்.. அவள் ஆனொல் அதன் ிறகு இப் டி ஒன்று இந்த நடந்துபைொள்ள மட்டும் பதளிவொை சத்யனுக்கு புரிந்தது. அதன் ிறகு தொன் என் ற்றி ைொதகல . ஆனது.. இந்த ஏழுவருடங்ைளொை நொன் வொழ்ந்த வொழ்க்கைகய அவளுக்கு புரியும் டி எடுத்துச் பசொல்லகவண்டும். ஆனொல் இப்க ொது அவளின் கூந்தல் நுனியிலிருந்து. நொன் இல்லொமல் இந்த ஏமொற்றுக்ைொர உலைில் மொன்சி மட்டும் தனித்து வொைமுடியொது. ஒரு குைந்கதத்தனம் பதரியவில்கல. அதிலும் அவகள ொர்த்துவிட்ட ஒரு ஆண் என் தொல்தொன் என்னிடத்தில் இவ்வளவு பநருக்ைமொை இருக்ைிறொளொ? அல்லது அவள் மனதிலும் என்கனப் ற்றி ஏதொவது மொற்று அ ிப் ிரொயம் இருக்குமொ? என்று சத்யனின் மனம் குைம் ியது அவளின் ஒவ்பவொரு இருப் தொை பசயலிலும் சத்யனுக்கு புரியகவக்ைவும். “ குைந்கதக்கு ொல் குடுக்ைனும்ல அதனொல பவறும் கநட்டி மட்டும் தொன் க ொட்டுக்ைனும்” என்று சத்யன் ைரைரத்த குரலில் பசொல்ல ‘’ ம் சரி. மொன்சி தன் ைொதகல மூன்று நொட்ைளில் ைொரணமொ? என்று உணருைிறொளொ? ஏற்ப் ட்ட சத்யனுக்கு அல்லது பநருக்ைம் ிரசவம் மட்டுகம புரியவில்கல. என் து மட்டும் பதளிவொை புரிந்தது அவள் வொழ்க்கையில் எல்லொவிதத்திலும் முதன்முதலொை வந்த ஆண் நொன்தொன்.. ைொதல் மொன்சிக்கு சைலத்கதயும் அதிைமொை இருப் துக ொல் கதொன்றியது முதல் அருணொகவப் ற்றி விளக்ைி. அதன் ிறகு. ஆனொல் அவளுக்கு நொன் யொர்? என்ன உறவு என்ற கைள்வி சத்யன் மனதில் ப ரிதொை பதொக்ைி நின்றது. ைொல் விரலின் நைங்ைளின் விைிம்பு வகர அவனுக்கு ஆயிரம் ைொதல் ைகதைகள ைற் ித்தது. ஆனொ ரவிக்கையின் உங்ை ஊக்ைில் குரல் ஏன் ஒரு கைகவத்ததும். மொன்சிகய சத்யனுக்கு மொற்றகவண்டிய கவகல பதரிந்தகத தவிர. இந்த மூன்று நொட்ைளில் இந்த தடுமொற்றம் அவனுக்கு புதிது .. அதற்கைற்றொற்க ொல் அவளும் இவன் எதிரில் உரிகமயுடன் கூச்சமின்றி எல்லொவற்கறயும் பசய்வது தொன் சத்யனுக்கு புரியவில்கல. மொதிரியொ சத்யன் இருக்கு” கவைமொை என்றவள் எழுந்து தனது ொத்ரூமுக்குள் க ொய்விட்டொன்.. இத்தகன நொட்ைளொய் அவளின் உடல் ொைங்ைள் எதுவும் அவகன தடுமொற கவக்ைவில்கல.

. ொத்ரூம் ைதகவ தட்டி “ அய்ய இது என்னொ கநட்டி?. “ ம் ூம் இவள் என்னவள் தொகன ொர்த்தொள் என்ன தப்பு’ என்று தன்கன குற்றம்சொட்டிய தன் மனகத சமொதொனம் பசய்தொன் அவள் கைள்விக்கு தில்பசொல்ல கவண்டுகம என்ற நிகனப்பு வர இதுல ஜிப் பசன்டர்ல இல்கல. கவறு உறவுைளும் மொன்சிக்கு இல்கல. இவகள ஒரு ப ண்ணொை உருவொக்ைகவண்டும் அதற்கு என்ன பசய்வது என்று சத்யன் கயொசிக்கும் க ொகத. சத்யன் ைண்ைகள அைற்ற முடியொமல் பரொம் கவ தடுமொறினொன்... ைல்லூரியிலும் நொன் தொழ்த்தப் ட்டவள் என்று இவள் ஒதுங்ைித்தொன் இருந்திருப் ொள். ொல் குடுக்ைலொம்ல” என்றவள் சர்பரன வலது க்ை ஜிப்க பவளிகய தகலகய நீட்டியது அவளின் பவண்நிற ொப் ொவுக்கு ஈசியொ இழுத்துப் ொர்க்ை.. தம் ிப் ொப் ொக்கு நிமிர்த்தி அவனிடம் ைொட்டிய டி கதடி அலுப்புடன் “ எப்புடி மொன்சி அவளின் ொல் சிறு குடுக்குறது?” குைந்கதயொை மிளற்றினொள் தன்கன கமொதுவதுக ொல் தவிப்புடன் அவளது வந்து நிமிர்ந்து குைந்கதகய க ொல் மனம் நின்றவகள பூரித்த என்ன பசய்வது ைலசங்ைகள என்று ொர்த்தொன் கடத்தவகள இப் டி தவறொைப் புரியொமல். திருமணமொைி உடன் ிறந்த அவர்ைளின் வொழ்க்கைகயப் ொர்த்ததில்கல.. கநட்டியில் ஜிப்க இங்ை ொருங்ை இதுல என்று பநஞ்கச ஜிப்க இல்கல. அதனொல இந்த மொடல் “ இல்ல மொன்சி ொல் குடுக்குறவங்ைளுக்குன்னு ைகடயில கநட்டி குடுத்தொன். சத்யன் உடகன ைதகவத்திறந்து பைொண்டு பவளிகய வந்தொன் ைருநீல நிற கநட்டி மொன்சியின் உடகல ைவ்விப் ிடித்திருக்ை. பவளிகய வந்து நீங்ைகள ொருங்ைகளன்” என்று மொன்சி அழுவதுக ொல் பசொல்ல. சத்யன். உடகன ொற்க்ைலசம் . இது நல்ல ஜடியொ. ஜிப்க இல்கலகய?. குைந்கதக்கு கைட்கடன். ஒரு ொர்க்ைொகத என்று மனது எச்சரிக்கை பசய்ய. ஆனொல் மொன்சிக்கு பசக்ஸ்ப் ற்றிய அடிப் கட அக்ைொ அண்ணன் அறிவுகூட இல்கல என் து சத்யனுக்கு பதளிவொை புரிந்தது அவளின் ப ற்கறொர் இவர்ைளில் வொழ்ந்தகத யொருக்கும் ொர்த்தில்கல. அந்த ிரில்க்கு ைீ கை பரண்டு க்ைமும் ஜிப் இருக்குப் ொரு?” என்று சத்யன் பமல்லிய குரலில் பசொல்ல அந்த கநட்டியின் தூக்ைிவிட்டு மொன்சி ைழுத்துக்கு அடியில் மொர்பு குதியில் கவத்திருந்த ிரில்கல ொர்க்ை அதில் மொர்புைளுக்கு கநரொை இரண்டு க்ைமும் ஜிப் இருந்தது உடகன உற்ச்சொைமொன மொன்சி “ அட ஆமொ. இகவபயல்லொம் தொன் இவள் இன்னும் முதிர்ச்சியுறொததற்கு ைொரணம் என்று சத்யனுக்கு புரிந்தது.. உள்கள ொலூறிய தனங்ைள் திமிறிக்பைொண்டு இருந்தது.அவளுக்கு உணர்த்தகவண்டும்..

உள்கள வந்த பூங்கைொகத மைகன ைட்டிக்பைொண்டு “ சத்யொ எனக்கு க ரன் ப ொறந்தகத பசொல்லகவ இல்கலகயடொ. ரொஜதுகர. ிறகு இவன் தொய்மொமன்ைள் இருவரும் அவர்ைளின் மகனவிமொர்ைளும். அப்புறம் சத்யனின்மூன்று அத்கதமொர்ைளும் அவர்ைளின் ைணவர்ைள்.. ஓடிச்பசன்று ைதகவ திறந்தொன் முதலில் உள்கள நுகைந்த த்மொ “ என்ன சத்யொ ைதகவ திறக்ை இவ்வளவு கநரம்?” என்று கைட்ட டி வர “ ொத்ரூம்ல இருந்கதன் அண்ணி” வியப் ில் விரிய வொகயப் த்மொவுக்கு அப் ொ என்று கூறிவிட்டு நிமிர்ந்த சத்யன் விைிைள் ிளந்தவொறு திகைத்துப் க ொனொன் ின்னொல். அவள் ைணவன் பைௌதம். அங்கையிருந்த இன்னும் சிலகர சத்யனுக்கை அகடயொளம் பதரியவில்கல. அவள் கதொள்ைகளப் ற்றி ைட்டிலில் உட்ைொர கவத்துவிட்டு. இவருவரும் ஒருகசர திகைத்துப்க ொயினர். நல்ல . அப்க ொது ைதவு தட்டப் ட்டது.. அப்புறம் ப ரியப் ொ ப ரியம்மொ.அகத ொர்த்ததும் சத்யனுக்கு மூகளகய பசயலிைந்தது க ொல் ஆனது ‘ அய்கயொ என்கன பைொல்றொகள’ என்று மனதுக்குள் அலறிய டி குைந்கதயின் அருகை கவைமொை க ொனொன் சத்யன் மொன்சி ஏகதொ பசொல்லிக்பைொண்டு அவகன பநருங்ை. ைட்டிலில் ைிடந்த டவகல எடுத்து அவள் மூடிவிட்டு. யொரொயிருக்கும் என்று சத்யன் கயொசிக்கும் க ொகத “ சத்யொ ைதகவ திற” என்று மறு டியும் நின்று த்மொவின் குரல் கைட்கை. அப்புறம் சத்யனி தொய்வைித் தொத்தொ ொட்டி.. பவளிகய உள்கள தள்ளி ஜிப்க ைழுத்தடியில் க ொட்டு ிதுங்ைிய அவள் வலது மொர்க இழுத்து மூடிவிட்டு.. ‘ ஓ அண்ணியொ?” மொன்சிகய என்ற டி ொர்த்தொன். எழுந்து அவள் ைதகவ திறந்து பநருங்ைியவன் ைிடந்த வலது க்ை ஜிப்க ொடு அப் டிகய நின்றிருந்தொள் சத்யன் ஒகர எட்டில் அவகள அகடந்து. நொம என்ன அப் ொ புள்ள என்ைிட்டயொவது மொதிரியொ ஒரு வொர்த்கத ைகுகறொம். அப்புறம் இவன் அம்மொ பூங்கைொகத.. ட டபவன்று அவர்ைளின் இந்த மூன்றுநொள் வொழ்க்கையில் அவர்ைகளத்கதடி யொருகம வந்ததில்கல. இனிகமல் நமக்கு எல்லொம் நல்லைொலம்தொன்டொ மைகன” என்று தனது சந்கதொஷத்கத ைண்ணரொை ீ வடித்துவிட்டு க ரகனத் கதடி நைர்ந்தொள் அடுத்ததொை அவன் அப் ொ “ சத்யொ என்னடொ இது பசொல்லியிருக்ைலொகம?..

வட்டுக்குள் ீ இருந்து இரண்டு க ர் பவளிகய க ொய் ஐந்து உள்கள வந்தனர் அப்க ொது அவன் கதொகளத்பதொட்ட பரொம் அைைொ இருக்ைொங்ைப் ொ. அவரொல் க சமுடியொமல் உணர்ச்சிவசப் ட்டு சத்யகன கதொகளொடு அகணத்துவிட்டு நைர்ந்தொர் ப ரியம்மொ. இன்னும் உன் அத்கதங்ை ஊருல இருக்குறவங்ை. “ யொருப் ொ நொங்ைல்லொம் உள்ள. “ நொன் கும்புட்ட பதய்வம் நம்மகல கைவிடலப் ” என்று இரண்டு பசொட்டு ைண்ணகர ீ சத்யனின் பநஞ்சில் சிந்திவிட்டு நைர்ந்தொள் அடுத்ததொை தொய்மொமன்ைள் “ கடய் மொப்கள ரைசியமொ ப த்துட்டகயடொ? ம்ம் நடத்துடொ மருமைகன” என்றனர் அடுத்ததொை சத்யனின் அத்கதைள் மூவருகம பரொம் கவ உணர்ச்சி வசப் ட்டு சத்யனின் சட்கடகய ஈரமொக்ைினொர்ைள் தொத்தொவும் ொட்டியும் வந்து தங்ைளின் பைொள்ளுப்க ரகன ொர்க்கும் ஆர்வத்தில் சத்யகன ைண்டுபைொள்ளொமல் உள்கள க ொனொர்ைள் பமொத்தத்தில் அந்த சிறியவடு ீ நிரம் ி.. குைந்கதகயப் ொக்ைகவனொமொ?” ொத்தவங்ை என்று எல்லொம் கைொ மொை குரல் பைொடுக்ை.. ங்ைொளிைள் எல்லொம் கவற லொரி நொன்தொன் ஊட்டியில நிகலகம ிடிச்சு ைிளம் ி வர்றொங்ைன்னு சரியில்கல. பவளிகய யொகரொ பவளிகய இருந்து வொங்ைகளன். அப்புறம் நம்ம ைிரொமத்துல இருக்ைிற பசொன்னொங்ை. குைந்கதயும் ப ொண்டொட்டியும் கைொயமுத்தூருக்கு வந்ததும் வந்து அதனொல சத்யன் ொருங்ைன்னு க ொன் . குைந்கத அச்சுஅசல் நீதொன் சத்யொ” என்று பசொல்ல “ அண்ணி என்னண்ணி இபதல்லொம்” என்று சத்யன் கூட்டத்கதப் “ அகதகயன் சண்கட. சரி சத்யன் இன்னும் அடுத்த ஷிப்ட்ல ொதிக கர கூட்டியொரொம நீங்ைல்லொம் ொர்த்து கைட்ை ைிளம்பும் வொங்ைன்னு க ொது பசொல்லி யங்ைர சமொதொனம் ண்ணிட்டு வந்கதன். த்மொ “ சத்யொ குைந்கதயும் உன் ப ொண்டொட்டியும் என் ைண்கண ட்டுரும் க ொலருக்கு. என்ைிட்டகய ஆதங்ைத்கத பவளிப் டுத்திவிட்டு க ரகனப் மறச்சுட்டிகயடொ” என்று தனது ொர்க்ை நைர்ந்தொர் அடுத்து ப ரியப் ொ. சத்யன் திக் ிரகம ிடித்து அப் டிகய நின்றொன். த்துப் திகனந்து க ர் பவளிகய நின்றொர்ைள்...நண் ர்ைளொத்தொகன இருக்கைொம். பைௌதமின் அம்மொ..

அவள் முைத்கதப் ொர்த்துக்பைொண்டு ொர்த்த அடுத்த நிமிடம் சத்யனின் மனம் ‘அய்கயொ’ என்று ரிதவிக்ை அவளருைில் க ொய் அமர்ந்து அவள் கதொளில் கைக ொட்டு வகளத்து தன் கதொளில் சொய்த்து அவளின் உச்சியில் தனது ைன்னத்கத கவத்துக்பைொண்டொன்.. இவளுக்கு இவ்வளவு ஜனத்கத ைக்ைமில்கல. இல்கலன்னொ நம்ம சொதிசனத்தொல இந்த ஊட்டிகய பரொம் ிருக்கும்” என்று த்மொ கூட்டத்கத எப் டி சமொளித்தொள் என் கத ப ருகமயொை பசொல்ல சத்யனுக்கு தகலயில் அடித்துக்பைொள்ளலொம் க ொல இருந்தது. அவங்ைளும் இப்க ொ இல்கல. அவன் ைண்ைள் ைலங்ைியது. நம்ம கூட்டத்கத த்தி முன்னொடிகய நீ பசொல்லி கவக்ைிறது இல்கலயொடொ மொப்கள” என்றவர் சத்யன் பநஞ்சில் இருந்த டிகய . ைொரிம்மொ ” அதனொல்தொன் என்று பைொஞ்சம் மொன்சியின் மிரண்டுட்டொ. அப்க ொதுதொன் மொன்சியின் நிகனவு வர ‘அய்கயொ இந்த கூட்டத்கதப் க ொயிடுவொகள’ என்ற தட்டத்துடன் கூட்டத்கத விலக்ைி ைட்டிகல ொர்த்து மிரண்டு பநருங்ைினொன் சத்யன் அவன் நிகனத்தது க ொல் மொன்சி மிரட்சியுடன் தொன் அகனவகரயும் இருந்தொள்.. அவ்வளவு இக்ைட்டிலும் மொன்சி சத்யனின் மகனவி என்று எல்கலொரும் எண்ணியது சத்யனின் மனதுக்கு இதமொை இருந்தது. ஒதுக்ைத்துக்கு தன் அம்மொவிடம் ைொரணம் பசொன்னொன் ஏகனொ இவர்ைகள ொர்த்த அங்ைிருந்த அகனவருகம பைொஞ்சம் ைண்ைலங்ைித்தொன் க ொனொர்ைள். அப்க ொது கூட்டத்கத விலக்ைி உள்கள வந்த சத்யனின் தொய்மொமன் “ அட என்னடொ மொப்கள இவ்வளவு பைொைந்த புள்களயொ இருக்குது இந்த ப ொண்ணு. இவளும் இவ அம்மொவும் மட்டும்தொன்... கலசொை நடுங்ைிய கைைகளொடு சத்யனின் சட்கட ைொலகர ற்றிக்பைொண்டொள் சத்யன் சுற்றிலும் இருந்தவர்ைகள மறந்தொன். இருந்தொ..க ொட்டு பசொல்லி தடுத்து நிறுத்திட்டு வந்கதன். அவளின் தட்டத்கத தணிவிக்கும் முயற்சியொை அவள் கதொளில் இருந்த கைகய சற்று அழுத்தி தனது கசகையொல் ஆறுதல் பசொன்னொன் இவர்ைளின் நிகலகம சத்யனின் அம்மொவுக்கு புரிந்தது. இவ க ொைப்க ொை தனியொத்தொன் சரியொயிடும். மைனின் கதொளில் கைகவத்து “ இவ்வளவு கூட்டத்கதப் ொர்த்து யந்துட்டொப் க ொலருக்கு சத்யொ” என்று ஆறுதலொய் கூற தன் தொகய நிமிர்ந்து ொர்த்து ொர்த்த சத்யன் “ ஆமொம்மொ. மொன்சியும் சற்று இறங்ைி அவன் பநஞ்சில் தன் முைத்கத புகதத்துக்பைொண்டு.

உனக்கு தொத்தொ உனக்கு உறவு பசொன்னொ முகறதொன். நொன் உனக்கு ப ரியப் ொ முகற. நொன் நீ யப் டொகத.. இன்னும் இருக்குறவங்ை எல்லொருகம யொகரப் ொர்த்தும் என்ைிட்ட பசொல்லு. ஒரு அடுத்தடுத்து வந்து சிலர் குைந்கதக்கு குைந்கதகயயும் பசயின். தைவல் இந்தமொதிரி பசொல்லி கநரத்துல வரவகைச்சு தனியொ க்ைத்துல . சத்யனிடம் திரும் . அவனுங்ை உனக்கு சித்தப் ொ முகற. ைொல் பைொலுசு. முன்னொடி என்ன சத்யனுக்கு வச்சுைறது தொகன?” என்று கைட்ை டிச்சிருக்ை?. உங்ைகள நொன் மீ கச ப ரியப் ொன்னு கூப் ிடவொ? ” என்று மொன்சி முைம் முழுவதும் புன்னகைகயொடு கைட்ை அவருக்கும் ஒரு மொதிரி ஆைிவிட்டது க ொல “ அதுக்பைன்ன ைண்ணு உனக்கு எப் டித் கதொனுகதொ அப் டி கூப்புடும்மொ” என்றொர் அன்புடன் அதன் ிறகு எல்கலொரும் ொர்த்துவிட்டு க ொை. அவனுங்ை க்ைத்துல இருக்குறது அவனுங்ை சம்சொரம். நொங்ைல்லொம் உனக்கு உறவுதொன்.அவகர நிமிர்ந்துப் ொர்த்த மொன்சிகய ொர்த்து “ என்னொம்மொ இப் டிய மிரண்டு க ொறது. அப்புறம் இவுங்ை பரண்டு க ரும் எனக்கு அப் ொ அம்மொ. அப்புறமொ குைந்கதக்கு க ொட்டுக்ைலொம்” என்றொன் ம் சரிபயன்று கவத்துக்பைொண்ட பூங்கைொகத. ொட்டி ஆகும். உனக்கு சித்தி முகற. மொன்சிகயயும் கைக்ைொப்பு. மொன்சியின் மற்பறொரு புறத்தில் அமர்ந்து “ உன் க ர் இருக்ைலொமொ? என்னம்மொ?. வொங்ைி வரொதவர்ைள் “ ைிளம்புற அவசரத்தில் மறந்துட்கடன்” என்று அசடு வைிந்தொர்ைள் மொன்சி அந்த ப ொருட்ைகள ைட்டிலில் க ொட்டுவிட்டு வந்தவர்ைகள ற்றிய உறவுமுகறகய மனதுக்குள் மனப் ொடம் பசய்ய ஆரம் ித்தொள் பூங்கைொகத எல்லொப் கையில் பைொடுத்து “ ப ொருட்ைகளயும் எடுத்து ஒரு க யில் க ொட்டு மொன்சியின் த்திரமொ வச்சுக்ைம்மொ” என்று பசொல்ல சத்யன் அந்த க கய தன் அம்மொவிடகம பைொடுத்து “ நீங்ை வட்டுல ீ பைொண்டுக ொய் கவங்ைம்மொ. அவரின் முறுக்ைிய மீ கசகய ஆச்சரியமொை இருந்து விலைி நிமிர்ந்து அமர்ந்து “ அய் உங்ை மீ கச நல்லொருக்கு ப ரியப் ொ. அகதொ நிக்ைிற பரண்டு க ரும் என் தம் ிை. இகதொ இருக்ைொகள என் சம்சொரம் அவ உனக்கு ப ரியம்மொ முகற.. இடுப்புக்கு பைொடி. கமொதிரம். என்று ஏகதொபவொன்கற மொன்சியின் கையில் பைொடுத்தனர். ஒரு கைப் ொர்த்துர்கறன்” எவனொவது என்று எதுனொ அவர் தனது ப ரிய மீ கசகய முறுக்ைிய டி எல்கலொகரயும் மொன்சிக்கு அறிமுைம் பசய்து கவத்தொர் மொன்சியின் முைம் இயல்புக்கு ொர்த்தொள்.

. முடிகய அப்புறம் ிரிச்சு அவளுக்கு கை வச்சொ ைழுத்து ஒரு வொரம் வைிக்கும்னுதொன் யந்துக ொய் விட்டுட்கடன்” என்று சமொதொனம் பசய்த சத்யன் மொன்சிக்கு மட்டும் ைலந்த ொகல அவளிடம் நீட்ட. த்மொ சலித்துக்பைொள்ள கவற அண்ணி எவ்வளவு அவ நீளம். த்மொ பைௌதம் இவர்ைள் மட்டும் தொன் எல்கலொரும் தகரயில் ொய் விரித்து உட்ைொர்ந்து இருக்ை. பூங்கைொகத தன் க ரகன மடியில் கவத்துக்பைொண்டு குைந்கதக்கும் சத்யனுக்கும் உள்ள ஒற்றுகமகய க்ைத்தில் தன் ைணவருக்கு எடுத்துச்பசொல்லி மைிழ்ந்து பைொண்டிருந்தொள். இந்த புள்ள தகலகய பைொஞ்சம் வொரிவிட கூடொதொ.. சத்யனின் அம்மொ அப் ொ. மொன்சியின் நீண்டு கூந்தகல விரலொல் சத்யன் ொல் வுடரில் ைொ ி மூன்று நொட்ைளொைகவ ிரிக்ைொமல் ைிடந்த ிரித்து சிக்பைடுத்துக் பைொண்டிருந்தொள் ைலந்து எல்கலொருக்கும் ைொ ிபயல்லொம் க ொட்டுத்தரும் மைகன ஆச்சர்யமொை எடுத்துவந்து பைொடுத்தொன். அவரும் தன் க ரனின் ைொல் விரல்ைகள பதொட்டுத்பதொட்டு த்மொ ைட்டிலின் ஓரத்தில் ொர்த்து பூரித்துக்பைொண்டு இருந்தொர் அமர்ந்து. என்பனன்னகவொ உத்தரவு க ொட்டுவிட்டு அவரவர் ைொர்ைளில் ைிளம் .. . இப் டி சிக்ைொைி பைடக்கை” என்று “ அய்கயொ நீங்ை ஆகும்க ொலருக்கு.. சரிவிட கைொயமுத்தூர் வந்ததும் என் தங்ைச்சி ைிட்ட எப் டி விசொரிக்ைனுகமொ அப் டி விசொரிச்சு பதரிஞ்சுக்ைிகறன் ” என்று கூட்டத்தில் பமல்லிய சிரிப்ப ொலி த்மொ கூற ரவியது இடபநருக்ைடியொல் வந்தவர்ைள் எல்கலொரும் ஏகதகதொ க சி.. இங்ைகயவொ? இப்க ொ இவங்ைளுக்கு நொன் தில் பசொல்லனுமொ? இல்ல நீங்ைகள பசொல்லிக்ைிறீங்ைளொ?” என்று சத்யகன எல்கலொர் முன்பும் மொட்டிவிட சத்யனுக்கு ப ொங்ைி ‘அடிப் ொவி’ வந்த சிரிப்க என்றிருந்தொலும். ொர்த்த டி பூங்கைொகத ைொ ிகய வொங்ைிக்பைொண்டொள் “ என்னொ சத்யொ.. அவளின் அடக்ைிக்பைொண்டு “ க ச்சு எங்ையுகம சிரிப்க கய நீ வரவகைக்ை க சகவண்டொம். மிச்சமிருந்தது . நீ அழுவுறமொதிரி அழுவுன்னு. நொகன க சிக்ைிகறன்” என்றொன் “ அகடயப் ொ நொன் அடிக்ைிறமொதிரி அடிக்ைிகறன். பரண்டு க ரும் ைில்லொடிங்ை தொன் ொ.மொன்சி பூங்கைொகதக்கு தில் கூறொமல் சத்யகனப் ொர்த்து “ நீங்ை பசொன்னது கைொயமுத்தூர் க ொனதும் தொகன யொர் கைட்டொலும் உங்ைைிட்ட கைட்டுக்ை பசொன்ன ீங்ை..

அவள் விகளயொட்கட ரசித்த சத்யன் சிரிப்புடன் அவள் தகலகய தன் க்ைமொை கவத்து ொகல புைட்டிவிட்டு வொகய துகடத்துவிட்டொன் இகதபயல்லொம் ைவனித்த ரொஜதுகரயும் பூங்கைொகதயும் அவர்ைளின் அன்க நிகனத்து ைண்ைலங்ை. நொன் தங்ைமுடியொதொ? ஆமொ நீங்ை ஏன் இந்த எஸ்கடட்ல வந்து அருணொகவொட தங்குன ீங்ை. அப்புறம் நொன்தொன் எல்லொத்கதயும் ைத்து குடுத்கதன்” என்று ரொஜதுகர தன் “ அடடடடொ இதுதொன்டொ ங்கை எடுத்துவிட.. “ அடடொ இது புள்களக்கு கவறயொ. உங்ைம்மொ கூட ைல்யொண ஆன புதுசுல ஒன்னுகம பதரியொமத்தொன் இருந்தொ . நீ பைௌதம் பசொல்ல. “ நீ பசொல்றதும் சரிப் ொ. இப்க ொ அப் ொவும் பைௌதமும் கமொசமொ இருக்கு. எஸ்கடட்ல பமொதல்ல இருந்து என் என் மருமைகளயும் வட்டுக்கு ீ எனக்கும் நிம்மதி” என்று பூங்கைொகத கூறியதும் க ரகனயும் கூட்டிப்க ொைனும். மில்கல ிற்ைொலத்துக்கு பரொம் உங்ை உதவியொ த்மொ நக்ைல் பசய்ய “ ஏன்டி நொன் யொருக்கும் பதரியொம பசய்றகத என் தம் ி நடத்துடொ வித்துட்டு தம் ி நொனும் உன் மொட்டிவிட்ட ைணவகனப் “ அட அது நம்ம ைட்சிதொன்” என்று ொர்த்து முகறத்தொள் ப்ளிக்ைொ பசய்றொன். கரொடு கவற பரொம் க ொைலொம்... நொனும் த்மொவும் இங்ைகய இருந்து உங்ைகள கூட்டிைிட்டுப் க ொகறொம்” என்று பூங்கைொகத கூறினொள் சத்யனுக்கு திக்பைன்றது “ இல்லம்மொ நீங்ை இப்க ொ க ொங்ை குைந்கதகயயும் கூட்டிட்டு வர்கறன்.. தன்கன த்மொ ரம் கர வியொதிடொ மவனுங்ைளொ. இரண்டு நொள் ைைிச்கச கைொகவ க ொைட்டும்.... நொகலஞ்சு இருக்கும்” என்று மொமொ கூஜொ ஊருக்கு வொங்ைிக் க ொனதும் குடுங்ை... அந்த அப் த்தொன் .அவள் வொங்ைொமல் வைக்ைம் க ொல வொகய நீட்டினொள். ரம் கரன்னு ஒரு ட்டம் குடுக்ைலொம் க ொலருக்கை” என்று த்மொ கூற அந்த இடகம ைலைலப் ொனது சத்யன் தன் பைொஞ்சம் அம்மொவிடம் முன்கனற்றம் வந்து அமர்ந்து வந்ததும் மொன்சியின் இரண்டுநொள் உடல்நிகலயில் ைைித்து கைொகவக்கு இன்னும் அகைத்து வருவதொை சத்யன் பசொல்ல.. இங்கை உங்ைளுக்கு வசதி நொன் மொன்சிகயயும் த்தொதும்மொ” என்றொன் சத்யன் “ ஏம்ப் ொ நீகய இங்ை இருக்கும் க ொது.

அது எல்கலொருக்கும் சம்மதமொனது கவறு வைியின்றி பூங்கைொகத ைண்ைளில் ைண்ணருடன் ீ மைகனயும் மருமைகளயும் க ரகனயும் விட்டுவிட்டு அகரமனதுடன் கைொகவக்கு ைிளம் ினொள் மொன்சியிடம் பசொல்லிக்பைொண்டு க ொை வந்த பூங்கைொகதயிடம் “ உங்ை வட்டுல ீ புசுபுசு நொய்க்குட்டி இருக்குதொகம. அல்லது மொன்சி இவன் மகனவி இல்கல என்ற உண்கம பதரிந்தொல் என்ன ஆகும் என்ற நிகனப் ொல் வந்த ஆனொல் இதற்குகமல் ட டப் ொ என்று பதரியவில்கல இவன் மொன்சி ற்றிய உண்கமகய மகறத்தொலும். இப்க ொ நீங்ைளும் அப் ொ கூட ைிளம்புங்ை... அம்மொ மொன்சி யொரு. அருணொ மூலம் மொன்சி யொர்.. நொன் எப் டி வந்கதன் என் கதபயல்லொம் நம்ம வட்டுல ீ வந்து வி ரமொ பசொல்கறன்.. என் மைன் அவள் வயிற்றில் எப் டி உருவொனொன். பைௌதம் சத்யனும் பசொல்ல. கவனும்னொ ஒன்னு பசய்யலொம். நொன் அங்ை வந்ததும் அகத எனக்கு தர்றீங்ைளொ?” என்று மொன்சி குதூைலத்துடன் கைட்ை அவளின் குைந்கதத்தனத்கத ரசித்து “ அங்ை இருக்குற எல்லொகம உனக்குத்தொன்மொ. அதுக்கு எங்ைளுக்கு பைொஞ்சம் தனிகம கவனும் அம்மொ ப்ள ீஸ் புரிஞ்சுக்கைொங்ை” என்று சத்யன் பைஞ்ச “ அவன்தொன் இவ்வளவு பசொல்றொன்ல.. “ சித்தப் ொ பசொல்றதுதொன் சரி. மொன்சிைிட்ட நொன் பநகறய க ச கவண்டிய இருக்கு. நீங்ை வந்த ைொகர டிகரவகரொட மொன்சியும் இங்கைகய விட்டுட்டு குைந்கதகயொட அந்த என் ைொர்ல ைொர்ல எல்லொரும் வரட்டும்” என்று க ொைலொம்.. அவனுக்கு பைொஞ்சம் ட டப் ொை இருக்ை மொன்சிகய இன்னும் இறுக்ைி அழுத்திக்பைொண்டொன் மொன்சிகய எல்கலொரும் இவன் மகனவி என்று நிகனத்து க சியதொல் வந்த ட டப் ொ..“ நொனும் அந்த ைொரணத்தொல்தொன் அந்த ப ரிய வட்டுல ீ க ொய் தங்ைகல.. இங்கை ஏன் வந்தொ. என்று ைட்டொயம் . அவன் ப ொண்டொட்டி புள்களய இத்தகன நொள் ொர்த்துக்ைிட்டவன் இந்த இரண்டு நொளும் கைொகத” என்று ரொஜதுகர மைனுக்கு ொர்த்துக்ை மொட்டொனொ? நீ என்கூடகவ வொ ரிந்து வர. அமர்ந்திருந்த மொன்சிகய பநருங்ைி அவள் முைத்கத இழுத்து தன் பநஞ்சில் கவத்து அழுத்திக்பைொண்டொன். நீ என் க ரகனொட அந்த வட்டுக்கு ீ வந்தொகல க ொதும்” என்று கூறிவிட்டு ைிளம் ிச் கவைமொை ைட்டிலில் பசன்றொள் பூங்கைொகத அவர்ைகள அனுப் ி ைதகவ சொத்திவிட்டு வந்த சத்யன்.

ிறகு அவைகள மொற்றியகமத்து. உடம்பு ஏன் இப் டி சுடுது" என்று யத்துடன் கைட்ை கமலும் விலைியவன் அவகள யப் டுத்த விரும் ொது " இல்லம்மொ பைொஞ்சம் படன்ஷனொ இருந்தது அதனொல உடம்பு சுட்டும்” என்று சமொதொனம் அவகள பசய்தொன் “ ஓ ஏன் படன்ஷன் ஆன ீங்ை” என்று குைந்கதயொய் மொன்சி கைள்வி கைட்ை “ ம்ம் இரு வந்து பசொல்கறன்” என்ற சத்யன் தனது க க்ைில் கதடி சிைபரட் ொக்பைட்கடயும்.. முன்புவகர வொழ்ந்த தன்னுகடய தரங்பைட்ட ற்றி அவளிடம் பசொல்லி. அகத அவள் எப் டி ஏற்றுக்பைொள்வொகளொ சத்யனுக்கு இருந்தது.எல்கலொருக்கும் பதரிய வரும். மறந்திருந்த சிைபரட்கட உதட்டில் ப ொருத்தி கலட்டரொல் ற்றகவத்து சீ ட்டில் சொவைொசமொை சொய்ந்து புகைகய ஆைமொை உள்ளிழுத்து ைண்ைகள மூடி மூக்ைின் வைியொை பவளிகயவிட்டொன். ஏபனன்றொல் அருணொவின் மீ து அதிைப் டியொன மரியொகத கவத்து ைண்மூடித்தனமொை நம் ிக்பைொண்டிருக்கும் மொன்சியிடம் அருணொகவ தனக்பைதிரொைகவ முடிந்துவிட்டொல் என்ன அத்கதொடு மூன்று வொழ்க்கைகயப் என்ற யமும் நொட்ைளுக்கு ற்றி பசொல்லி அது ண்ணுவது. ‘ எல்கலொரிடமும் பசொல்லிவிடுவது அவள் தொன் பசொல்லி சரி. புதிப் ித்து சத்யன் இறுதியொை அவகள கைொகவ . ிறகு மனகத ஒருநிகலப் டுத்தி அருணொகவப் ற்றியும் அவளின் கயொசித்துப் ொர்த்தொன் துகரொைத்கதப் ‘ ற்றியும் இப்க ொது மொன்சியிடம் பசொன்னொல் நம்புவொளொ? என்ற சந்கதைம் சத்யனுக்கு வந்தது. இப்க ொகத இங்கைகய எல்லொவற்கறயும் க சி. என்பனன்னகவொ முடிவு பசய்து.. ைொருக்குள் ஏறி அமர்ந்தவன் . அவள் மனதுக்கு எது நல்லது எது பைட்டது என்கற புரியொத க ொது.. ‘ச்சீ நீபயல்லொம் மனுஷனொ? க ொடொ உன்கூட வரமொட்கடன்’ என்று பசொல்லிவிட்டொல் என்ன பசய்வது சிைபரட் புகையின் உதவியுடன் ஏகதகதொ கயொசித்து. கலட்டகரயும் எடுத்துக்பைொண்டு பவளிகய க ொனொன் நிறுத்தி கவத்திருந்த ைொரில் இருந்து இறங்ைிய டிகரவர் “ வணக்ைம்யொ” என்று மரியொகத பசய்ய அவனுக்கு ஒரு தகலயகசப்க மூன்று நொட்ைளொை திலொை பசொல்லிவிட்டு.. பதரியும் ஆனொல் முன்பு அதன் ின் நொகன வரு கவக்கு மொன்சிகய தயொர் பசய்யகவண்டும் ’ என்று சத்யன் தன் மனதில் முடிவு பசய்தொன் அவனின் இறுைிய அகணப் ில் இருந்த மொன்சி பமல்ல நிமிர்ந்து " உங்ைளுக்கு ைொச்ச அடிக்குதொ.

அதனொல பவளிகய க ொய் சிைபரட் வொசகன “ படன்ஷனொ இருக்குன்னு ிடிச்கசன்.. அது. அப்புறம் வட்டுக்கு ீ பலப்ட்கசடு ஒரு சின்ன ரூம் இருக்கும் அதுலகய ஒரு ைம் ளி இருக்கும்.... கநட் அங்ைகய தங்ைிக்ை முருைொ” என்று பசொல்லிவிட்டு வட்டுக்குப் ீ க ொனொன் வட்டுக்குள் ீ க ொய் ொத்ரூமுக்குள் நுகைந்து வொகய பைொப்புளித்து விட்டு டவலொல் வொகய துகடத்த டிகய வந்து ைட்டிலில் மொன்சி அருகை அமர்ந்து. ஏன்மொ உனக்கு சிைபரட் ிடிக்ைொதொ?” என்று சத்யன் சிறிது வருத்தமொை கைட்ை அய்கயொ ிடிக்குகம” ொர்த்துக்ைிட்டு இருக்கைன்” க்ைமொைத் திரும் ியவள் அவன்கமல் வந்த சிைபரட் வொசகனகய நுைர்ந்து “ நீங்ை சிைபரட் சத்யன் ொப் ொகவகய தொன் யொரு பசொன்னது என்றவள் வொசகனகய ப ய்யும்க ொது ைண்மூடி அவன் எனக்கு முைத்கத ரசித்துவிட்டு மண்ணுல சிைபரட் இருந்து “ வொசகன பநருங்ைி சர்பரன இதுமட்டும் ஒரு வொசகன இல்ல. இப்க ொ நம்ம தம் ிப் ொப் ொ கமல ஒரு வொசகன வருகத அது. ஆனொ அபதல்லொம் அப்க ொ. " அப்புறம் நல்லொ வொசகன பரொம் சியொ இருக்கும்க ொது எங்ைம்மொ ைடுகு தொளிக்கும் க ொது அந்த புடிக்கும்.அகைத்துச்பசன்று முடிவுபசய்தொன். குைந்கத தூங்ைவில்கல ைண்விைித்து கைைொகல அகசத்துக் பைொண்டு இருந்தொன் “ எங்ைப் க ொன ீங்ை ொப் ொ எவ்வளவு கநரமொ முைிச்சு கைகயயும் ைொகலயும் ஆட்டி ஆட்டி விகளயொடுது பதரியுமொ? நொன் என்ற மொன்சி அவன் கலசொை ிடிச்சீ ங்ைளொ?” என்று கைட்ை தடுமொறி “ ஆமொம் மொன்சி பைொஞ்சம் பசொன்கனன்ல. ிடிக்ைொதுன்னு. என்று அவகள எப் டியொவது இந்த முடிவுைகள முடிவுபசய்ய அவனுக்கு மூன்று சிைபரட்ைளின் உதவி கதகவப் ட்டது ைொகரவிட்டு ஒரு பதளிவுடன் இறங்ைியவன் டிகரவகர பநருங்ைி தனது சட்கட ொக்பைட்டில் இருந்து இரண்டு நூறுரூ ொய் கநொட்டுைகள எடுத்துக் பைொடுத்து “ முருைொ வண்டிய எடுத்துட்டுப் க ொய் நீ ஏதொவது சொப் ிட்டுட்டு எங்ைளுக்கு இட்லி மட்டும் வொங்ைிட்டு வொ.. அப்புறம் நீங்ை என் க்ைத்துல உட்ைொரும்க ொது உங்ைகமல . சமொதொனம் ிறகுதொன் அதன் ிறகு எல்லொவற்கறயும் அவள் பசய்துபைொள்ளலொம் ஏதொவது என்ற பசொல்லகவண்டும் முரண்டினொள் கதரியம் வந்தது. குைந்கதகய எட்டிப் ொர்த்தொன். அப்புறம் கலசொ மகை ப ய்யும்க ொது எங்ைம்மொகவொட கைய கசகலய க ொத்திைிட்டு தூங்கும்க ொது அந்த கசகலயில வருகம ஒரு வொசகன அது ிடிக்கும். மூச்கச இன்னும் அப்புறம் எனக்கு இழுத்து அந்த புதுசொ மகை மண்பணண்பணய் வொசகன....

அக்ைொ ொத்தியொ நல்லவங்ைளொச்கச. ைொகலயில பவயில் ஏறவும் கைொகவக்கு ைிளம் லொம்” கூறிவிட்டு அவள் பநற்றியில் சற்று அழுத்தமொை முத்தமிட்டு ைம் ளியொல் மூடிவிட்டு வந்தொன் தனது பமொக கல எடுத்து தன் அப் ொவுக்கு க ொன் பசய்து. தன் அகறக்கு மொன்சிக்கும் குைந்கதக்கும் தயொர் பசய்து கவக்ைச் பசொன்னொன் க்ைத்து அகறகய . எல்லொம் சரியொயிருச்ச. பநற்றியில் விழுந்த கூந்தகல ஒதுக்ைி விட்டு “ சரி சரி அருணொகவயும் ிடிக்கும். நொகளகய கைொகவ வருவதொை கூறியவன்... இப்க ொ இந்த மூனு நொளொ உன்கனயும் இந்த பசல்லக்குட்டிப் க யகனயும் ிடிக்கும்” என்று சத்யன் பசொல்ல “ ம் சரி. ‘ மொன்சி.... பசொல்ல மறந்து க ொய்ட்கடன்” என்று அவகள அகணத்து சமொதொனம் பசய்தொன் அன்று இரவு சத்யனும் மொன்சியும் சொப் ிட்டு முடித்ததும் அவகள சத்யன். குைந்கதயுடன். அவளருைில் அமர்ந்து “ மொன்சி உனக்கு இப்க ொ உடம்புக்கு எதுவும் டுக்ை கவத்த ரவொயில்கலயொ? ிரச்சகன இல்கலகய? ” என்று கைட்ை “ ஏன் நொன் நல்லொத்தொகன இருக்கைன்” என்றொள் மொன்சி “ இல்லம்மொ ப்ள ீடிங்.. நொகளக்கு க ொைலொம்” என்றொள் மொன்சி “ சரி நல்லொ என்று டுத்து தூங்கு. ிடிக்கும் ஆனொ அருணொ தொகன. ஏன்னொ நொகளக்கை கைொகவக்கு க ொைலொம்னு பநகனக்ைிகறன்” என்று சத்யன் பசொல்ல எவ்வளவு குைந்கதத்தனமொை இருந்தொலும் நொனும் ப ண்தொன் என் துக ொல் முைத்தில் கலசொய் பவட்ைச் சிவப்பு டர தகலகுனிந்து “ ம்ம் இப்க ொ ரவொயில்கல.வர்ற வொசகன அதுவும் ிடித்தகத எல்லொம் எனக்கு பரொம் பரொம் புடிக்குது” என்று மொன்சி தனக்கு ட்டியலிட்டு பசொல்லிபைொண்டுப் க ொை சத்யன் அவள் உதடுைகளொடு கசர்ந்து க சும் அவள் ைண்ைகளயும் ரசித்துக்பைொண்கட அவள் க சுவகத கைட்டொன் “ உங்ைளுக்கு என்னபவல்லொம் ிடிக்கும்” என்று மொன்சி கைட்ை “ முன்னொடி எல்லொம் எதுவும் ிடிக்ைொது. என்ைிட்ட ப ொய் அவங்ைகளயும் பசொல்லிட்டீங்ைகள” உங்ைளுக்கு என்று மொன்சி தகலகய சிலிப் ிக்பைொண்டு சினுங்ை...

உகட மொற்றி.. அவள் அவகன கைள்விகயொடு வச்சீ ங்ை. எனக்கு சின்ன வயசுகலர்ந்கத ைொர்ல இப்க ொதொன் அது நிகறகவறுச்சு... இப் மட்டும் ொர்த்து “ கநொத்து அதுக்கு முதல் நொளும் நீங்ைதொகன குளிக்ை ஏன் என்கனகய குளிக்ைச் பசொல்றீங்ை?” என்று குைப் மொன குரலில் கைட்ை தன் மனநிகல புரியொமல் பசொல்றகதவிட என்று மனகச நிகனத்து “ அகைத்துக்பைொண்டு க சுைிறொகள என்று நிகனத்த ைட்டுப் டுத்திக்ைிட்டுநொமகல சரி வொ நொகன குளிக்ை சத்யன். அருணொ அக்ைொ கூட மதுகரயிகலருந்து உங்ைகூட ைொர்ல கைொயமுத்தூர்க்கு க ொைனும்னு பரொம் ஆகச வந்கதன். இருவரும் கசர்ந்து குைந்கதகய துகடத்து... கைொகவயில் என்ன நடக்குகமொ என்ற ப ரிய கைொள்விக் குறியுடன் தூக்ைம் வந்தது மறுநொள் ைொகல மொன்சிக்கு பவந்நீர் கவத்துக் பைொடுத்து குளிக்ைச் பசொல்ல. அதொன் உடம்பு நல்லொயிருச்கச” என்று கூறி அவன் முதுைில் கைகவத்து பவளிகய தள்ளிவிட்டு ைதகவ சொத்திக்பைொண்டொள் சத்யனுக்கு ஒரு புறம் நிம்மதியொை இருந்தொலும் மறுபுறம் ஏமொற்றமொை இருந்தது.. குளித்துவிட்டு வந்தவள் தன்னிடம் இருப் திகலகய விகல அதிைமொன நூறுரூ ொய் மதிப்புள்ள ஒரு புடகவ எடுத்துக் ைட்டிக்பைொண்டொள். சரிபயன்று விைிைகள உருட்டி ப ரிதொை தகலயகசத்தொள் மொன்சி . குைந்கதக்கு சியொற்றிவிட்டு.. க சொகத’ என் துக ொல் கசகைபசய்தொன் சத்யன். கதகவயொனவற்கற எடுத்துக்பைொண்டு புறப் ட்டு பவளிகய வந்து ைொரில் ஏறி அமர்ந்தனர் ின்சீ ட்டில் குைந்கதகய மடியில் கவத்துக்பைொண்டு மொன்சி அமர அவளுக்கு அருகை சத்யன் அமர்ந்து அவகள தன் கதொளில் சொய்த்துக்பைொண்டொன் அவன் கதொளில் சொய்ந்தவொகற “ நொன் ைொர்ல வர்றது இது பரண்டொவது வொட்டி. இப்க ொ ர்ஸ்ட் தம் ிப் ொப் ொகவொட க ொகறன். டிகரவகர ைண்ணொல் ஜொகடைொட்டி உதட்டில் விரல் கவத்து . இவகள இவளுக்கு குளிக்ை கவக்ைிகறன்” தில் வச்சிரலொம் என்று அவகள ொத்ரூமுக்குள் க ொனொன் உள்கள க ொனதும் “ நீங்ை ஒன்னும் குளிக்ை கவக்ை கவனொம் நொகன குளிச்சுக்ைிகறன். எல்லொகம அருணொ அக்ைொவொல தொன்” என்றவகள .ிறகு டுக்கைகய விரித்து டுத்தவனுக்கு.

" எந்த ப ண்ணிலும் இல்லொத ஒன்று...... " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன்.. அடி ஏகதொ உன்னிடம் இருக்ைிறது. அதுவொ?. " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன்.. " ஏகதொ அது ஏகதொ. " ஏகதொ அது ஏகதொ... " கைொலம் க ொடுகத அதுவொ?.சற்று கநரத்தில் ைண்ைகள இதமொன சிமிட்ட. அவளின் முைத்கத ரசகனயுடன் ொர்த்துக்பைொண்டு வந்தொன் சத்யன்.. " அகத அறியொமல் விட மொட்படன்.. " ஏகதொ அது ஏகதொ . " அகத அறியொமல் விட மொட்படன்.. அதுவொ?. " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன். ைொற்றின் கவைத்தில் அவளிடமிருந்து தன் தூக்ைம் வருவதுக ொல் மைகன வொங்ைி தன் அடிக்ைடி மடியில் கவத்துக்பைொண்டு அவகள வசதியொை தன் கதொளில் சொய்த்து தூங்ைகவத்தொன் சத்யன் சற்றுகநரத்தில் மொன்சி தூங்ைிப்க ொை. " சிரிக்கும்க ொது ைண்ணில் மின்னல்.. அடி ஏகதொ உன்னிடம் இருக்ைிறது. ஒவ்பவொரு அகசவும் ைவிகத. கைொலம் க ொடுகத அதுவொ?.. அவளின் ஒவ்பவொரு உறுப்பும் ைவிகத... அவளின் ஒவ்பவொரு பசயலும் ைவிகத. " அதுவொ?. " அதுவொ?.. " ைழுத்தின் ைீ கை ைவிகதைள் இரண்டு மிச்சம் உள்ளகத.. " அகத அறியொமல் விட மொட்படன்.. " பதறித்து ஓடுகத அதுவொ?. " எந்த ப ண்ணிலும் இல்லொத ஒன்று... ' கூந்தல் முடிைள் பநற்றிப் ரப் ில்.. அதுவொ?.. பதறித்து ஓடுகத அதுவொ?...அடி ஏகதொ உன்னிடம் இருக்ைிறது... அவளின் வொர்த்கதயும் ைவிகத " எந்த ப ண்ணிலும் இல்லொத ஒன்று. ஒவ்பவொரு . " மூக்ைின் கமகல மூக்குத்தி க ொகல மச்சம் உள்ளகத.. அதுவொ?.

. " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன்... " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன்.. " தள்ளி உள்ளகத அதுவொ?..." அகத அறியொமல் விட மொட்படன். " எந்த ப ண்ணிலும் இல்லொத ஒன்று... " ஏகதொ அது ஏகதொ .... " அது வகர உன்கன பதொட மொட்கடன். வட்கட ீ ந்தல் எல்லொம் ைொகரவிட்டு இப் டி சந்கதொஷத்துடன் இறங்ைிய ொர்த்ததற்கு ிறகு ைொணப் ட்டது க ொல இருந்தது எனக்கு ஒரு குைந்கத கவண்டும் என்று நொன் கயொசிக்ைவில்கல என்றொலும் எனது பசொந்தைொரர்ைளின் அன்றொட கவண்டுதல் இதுவொைகவ இருந்திருக்ைிறது என் து சத்யனுக்குப் புரிய. " அதுவொ?.அதுவொ?... அதுவொ?. " முல்கல நிறத்துப் ற்ைளில் ஒன்று. " தடவுைின்றகத அதுவொ?. அதுவொ? . தடவுைின்றகத அதுவொ?. " ஓரிரு வொர்த்கத தப் ொய் க ொனொல் உதடு ைடிப் ொய்.. சத்யனின் ைொர் அவன் வட்கட ீ அகடந்தக ொது. திருமணவடு ீ க ொல் க ொடப் ட்டு சத்யனுக்கு திருவிைொ க ொல ஏழுவருடத்திற்கு இப்க ொதுதொன் வடு ீ கூட்டம் ிறகு பசொந்தைொரர்ைள் நிரம் ி தனது நிரம் ி வைிந்தது.. " அகத அறியொமல் விட மொட்படன்.. " அதுவொ?.அதுவொ?. . தள்ளி உள்ளகத அதுவொ?. அவனுக்கு ைண்ைள் ைலங்ைியது சத்யன் முதலில் கைகயப் ிடித்துக் குைந்கதயுடன் பைொண்டு இறங்ைிவிட்டு இறங்ைியதும் மொன்சிக்கு குைந்கதகய கைநீட்டி அவளிடம் அவள் பைொடுத்தொன். " அகத அறியொமல் விட மொட்படன்... " சங்கு ைழுத்கத ொசிமணிைள்.அடி ஏகதொ உன்னிடம் இருக்ைிறது. " ஒவ்பவொரு வொக்ைியம் முடியும் முன்கன புன்னகை பசய்வொய்.

அப் டிகய அவகள அகைத்துக்பைொண்டு வட்டுக்குள் ீ க ொனொன் இருவரும் மரியொகதகய ொலில் சிறு சற்றுகநரத்தில் தகலயகசப்புடன் சத்யகனகய வியப்புடன் சத்யன் மொன்சி அமர. சத்யன் மொன்சியின் கதொளில் இருந்த கைகய எடுக்ைகவ இல்கல.. ஏற்று. மூவரும் அவர்ைளுக்கு ஆரத்தி சுற்ற.ஏன் இவ்களொ ப ரிய அண்டொவுல சொப் ொடு ஆக்குறொங்ை” என்று தனது அடுத்த கைள்விகய பதொடுக்ை அகனவரும் ொர்க்ை தனது ஒருகைகய எடுத்து உரிகமயுடன் அவள் கதொளில் க ொட்டு தன்னருகை பநருக்ைமொை நிற்க்ைகவத்த சத்யன் மொன்சி ஏதொவது விகசஷம்னொ. “ அது இப் டித்தொன் நம்ம வட்டுல ீ சொப் ொடு இப் டித்தொன் பசய்வொங்ை. அம்மொ இங்ைகய இருக்ைச் பசொன்னொங்ை. ஆனொ ஏன் ந்தல் க ொட்டுருக்ைொங்ை.ஒருப ண் ஓடிவந்து “ வட்டுக்குள்ள ீ இப்க ொ வரகவனொமொ.. ீ இனிகம நம்ம வடு” ீ என்று ப ருகமயொை பசொல்லிவிட்டு சத்யன் சிரிக்ை அவர்ைள் வொசப் டியில் நின்றதொல் க ொடப் ட்டு ப ரியப ரிய க்ைவொட்டில் இருந்த கதொட்டத்தில் ஒரு ந்தல் ொத்திரங்ைளில் சகமயல் கவகல நடந்துபைொண்டு இருந்தது அகதபயல்லொம் வியப்புடன் ொர்த்த மொன்சி “ அபதல்லொம் சரி. மொன்சி கையிலிருந்த குைந்கதகய ைொட்டி “ தம் ிப் ொப் ொக்கு” என்று கைட்ை “ அவனுக்கும் தொன்மொ” என்று ொட்டி குைந்கதக்கும் ப ொட்டு கவக்ை. நமக்கு பசொந்தக்ைொரங்ை நிகறய க ர் இருக்ைொங்ை ” என்று சத்யன் அவளுக்கு ப ொருகமயொை விளக்கும்க ொகத ஆரத்தித் தட்டுடன் அவன் ொட்டியும்.. த்மொவும். ொர்த்து சிகனைமொய் புன்னகை ொட்டி மங்ைளநீகர பதொட்டு சத்யனுக்கும் மொன்சிக்கும் கவக்ை. த்மொ குைந்கதகய வொங்ைிக்பைொண்டு வட்டுக்குள் ீ க ொனொள்.. வர சத்யன் அத்கதொடு க ச்கச நிறுத்தினொன் மறு டியும் ஏகதொ கைட்ை வந்த மொன்சியும் அவர்ைகளப் பசய்ய.. அங்குவந்த உறவினர்ைளிடம் கவகலக்ைொரர்ைளின் ைம் ர ீ மொய் ொர்த்தொள் மொன்சி ொர்த்து என்ன என் து க ொல் ொர்கவயொகலகய கைட்ை க சிய . ீ அதொவது இந்த இளவரசகனொட வடு. ஆரத்தி எடுத்துட்டு வர்றொங்ை” என்று தைவல் பசொல்லிவிட்டு ஓடினொள் தூக்ைக்ைலக்ைத்தில் க ொடப் ட்டள்ள இறங்ைிய மொன்சி அந்த வட்டின் ீ ிரமொண்டத்கதயும் ந்தகலயும் கூடியிருந்த கூட்டத்கதயும் வொசலில் ொர்த்து “ இது ைல்யொணச் சத்திரமொ? இங்ை ைல்யொணமொ நடக்குது?” என்று கைட்ை “ இல்லம்மொ இதுதொன் என்வடு. அம்மொவும்.

சத்யன் மொன்சிகய ைட்டிலில் உட்ைொர கவத்துவிட்டு க்ைத்தில் அமர்ந்துபைொண்டொன் மொன்சி மிரட்சியுடன் அந்த அகறகய சுற்றிச்சுற்றி தன் ொர்கவகய ஓடவிட்டு “ இவ்களொ ப ரிய ரூம்ல நொனும் தம் ிப் ொப் ொவும் மட்டும் இருக்ைனுமொ?” என்று குரலில் ைலவரத்துடன் கைட்ை அவளுக்கு மறு க்ைத்தில் அமர்ந்த பூங்கைொகத “ இல்லம்மொ குைந்கத ப ரிசொகுற வகரக்கும் நொனும் உன்கூட இங்ைகய கநட்ல இருக்கைன். உனக்கும் பைொஞ்சம் ைல்ல இகதொ குைந்கதக்கும் ொர்த்துப் ொங்ை” என்று பூங்கைொகத மொன்சிக்ை விளக்ைமளிக்ை. க சிக்பைொண்டிருந்தவர்ைளிடம் “ இகதொ வர்கறன். ொர்த்து “ நீங்ை எங்ை இருப் ங் ீ ை. சத்யன் அம்க ல் என்று தகலக்கு கமல கைகயத் தூக்ைினொன் சற்றுகநரத்தில் உணவு முடிந்து மொன்சியும் குைந்கதயும் ஓய்பவடுக்ை கவண்டும் என்று சத்யனின் அகறக்கு க்ைத்து அகறக்கு மொன்சி தயங்ைி நின்று சத்யகனப் ஒகர ொர்கவயில் அவள் த்மொவும் பூங்கைொகதயும் அகைத்துச்பசல்ல. மனகத டித்த சத்யன். ொர்த்தொள். எங்ைகள ொர்த்துக்ை மொட்டீங்ைளொ? நீங்ை என்கூடகவ இருக்கைன்னு பசொல்லித்தொகன கைொயமுத்தூருக்கு கூட்டி வந்தீங்ை? ” என்று அழு வள் க ொல கைட்டொள் . ஒகர ொர்கவயில் புரிந்துபைொள்ளும் அவர்ைளின் அன்கயொன்யத்கதப் ொர்த்து பூங்கைொகதக்கு ைண்ைள் ைலங்ைியது மொன்சிக்ைொை ஒதுக்ைப் ட்டிருந்த சைலவசதிைளுடன் குைந்கதகய இருந்தது.. நீங்ைல்லொம் க ொய் சொப் ிடுங்ை” பசொல்லிவிட்டு மொன்சியின் கதொளில் கைகவத்து அகணத்தவொறு சத்யன் அகைத்துச்பசல்ல. அந்தைொல ரொஜொக்ைள் டத்துல வர்றமொதிரி ில்டப் ொ இருக்கு” என்று மொன்சி அகனவரின் முன்பும் குறும்புத்தனமொை நக்ைல் பசய்ய “ அப் டிப்க ொடு... இந்த ப ல்கல அடிச்சொ கதகவயொனகத மொன்சி சத்யகனப் கவகலக்ைொரங்ை வந்துடுவொங்ை. அகற ைட்டிலுக்கு ஒரு தொயும் க்ைத்தில் குைந்கதயும் இருந்த வசிக்ை மரத்பதொட்டிலில் த்மொ ைிடத்த .“ இல்ல இகதபயல்லொத்கதயும் ஓவர் ொர்த்தொ. இதுக்குத்தொன் எனக்கு துகணக்கு ஒரு ஆள் இல்கலன்னு என்று கூறிய ொர்த்கதன்” த்மொ மொன்சியுடன் கஜொடி கசர..

கமலும் கமலும் அவகள கவதகனப் டுத்த கவண்டொம். முடியொது. ப்ள ீஸ் நீ அைமட்டும் பசய்யொகத?” என்று அவகள சமொதொனம் பசய்த சத்யனின் ைண்ைளிலும் ைண்ண ீர் ைண்ைலங்ைி சத்யனின் இல்லொததொல பரொம் துகண கதொளில் தனிகமயொ கைகவத்த ல் ீ த்மொ “ சத்யொ அவகளொட அம்மொ ண்றொப் க ொலருக்கு. அவகள தன் பநஞ்கசொடு கவனொம்டொ ைண்ணம்மொ அைக்கூடொதுன்னு பசொல்லிருக்கைன்ல... நீங்ை இல்லொம கநட்டு தூங்ைகவப் ொங்ை?. பதொட்டிலில் தூங்கும் குைந்கதக்கும் ைட்டிலில் .சத்யன் அவள் கைகய எடுத்து தன் மடியில் கவத்து ஆறுதலொய் தடவியவொறு “ நொன் இகதொ இந்த க்ைத்து ரூம்ல தொன் இருப்க ன். என்னொலயும் என்கனயும் கநட்ல அப்புறம் ொப் ொ எனக்கு ொப் ொவொலயும் ொப் ொகவயும் அழுதொ தூக்ைம் யொரு என்கன ” என்று இருக்ைகவ முத்தம் எழுப் ி வர்றவகரக்கும் என்கனய விட்டுட்டு எங்ையுகம க ொைொதீங்ை எப் வுகம யொரு யொரு குடுத்து ொல் என்கூட குடுக்ை க சுவொ? கூறிவிட்டு மொன்சி ைலங்ைிய ைண்ைளில் இருந்த ஒரு பசொட்டு நீகர ைன்னங்ைளில் விட அவள் ைண்ண ீகரப் அகணத்து “ ொர்த்ததும் சத்யன் துடித்துப்க ொனொன். உனக்கு எப் ொர்க்ைனுகமொ அப் உடகன வந்துருகவன்” என்றொன் “ ம் ூம் ஒன்னு நீங்ை இந்த ரூமுக்கு வொங்ை. அவ்வளவுதொகன.. ஏசியின் த்மொவும் அளகவ பூங்கைொகதயும் குகறத்துவிட்டு அங்ைிருந்து ைட்டிலில் தகலயகணகய மொன்சியின் கதொளில் கைகவத்து தகலயகணயில் சொய்த்து மொன்சி அவன் கைகய எடுத்து தனது ைன்னத்துக்கு ைிளம் ினர் . கவகலக்ைொரங்ைகள க ொடச்பசொல்கறன்... அடியில் டுத்துக்பைொள்ள. இல்கலன்னொ எங்ைகள உங்ை ரூமுக்கு கூட்டிப்க ொங்ை.. சத்யன் சிரிப்புடன் கைகய எடுக்ைொமல் அவள் கவத்துக்பைொண்டு க்ைத்தில் ைொல்ைகள நீட்டி சரிந்து அமர்ந்தொன் ‘ சற்றுகநரத்தில் மொன்சி தூங்ைிவிட.. என்று வந்து பைொஞ்ச த்மொ புரிதலொை கூறியதும் பூங்கைொகதயும் அதுதொன் சரி என்று தகலயகசத்து ஆகமொதித்தொள் குைந்கத எழுந்து தூங்ைிவிட.. நொகளக்கு விட்டு அவகள பரொம் இன்பனொரு அன்புக்ைொை எங்ையும் ைட்டிகல ஏங்ைியிருப் ொ க ொைொகத சத்யொ ” எடுத்துட்டு க ொலருக்கு.. பமதுவொை தனது கைகய உருவிக்பைொண்டு எழுந்து அவள் க்ைமொை திரும் ி அமர்ந்தொன். நீ அவகூடகவ இருந்துக்ை உன்கனொட திங்ஸ் எல்லொம் இங்ைகய எடுத்துட்டு வந்து வச்சுக்ை. . எதுக்குகம இங்ைகய உன்கூடகவ நீ இருக்ைனும் இருப்க ன்டொ ைண்ணம்மொ.. சரி இந்த இதுக்குப்க ொய் இப் ரூம்லகய என்ன அைலொமொ? நொனும் இருக்கைன். அவளுக்கு உன்கனொட மட்டும்தொன் ப ரிசொ பதரியுது. கவப் ொங்ை?. சத்யன் சரிபசய்து டுக்ைகவத்தொன்.

ைதகவ ஓகச டொமல் மூடிவிட்டு ைீ கை வந்தவன் கநகர சகமயலகறக்கு க ொனொன் அவன் நிகனத்ததுக ொலகவ கவகலயொயிருந்தனர்... பரண்டு க ரும் தூங்ைிட்டொங்ைளொ?” என்றொர் அவர் மருமைள் என்று குறிப் ிட்டது மொன்சிகயத்தொன் என்று புரிய. ைொஸ்ட்லி கசகலபயல்லொம் மருமைளுக்கு உடம்பு சரியொனதும் கநர்லகய வந்து எடுத்துக்குவொங்ைப் ொ.. அவன் பநஞ்சில் இருப் கத பவளிகய பைொட்டொமல் இன்னும் பைொஞ்ச கநரம் கவத்திருந்தொல் பவடித்துவிடும் க ொல் ொரமொை இருந்தது தகலகுனிந்து தனது விரல் நைங்ைகள ஒன்றுடன் ஒன்று கவத்து அளவு ொர்த்தவன். சத்யன் எழுந்துபசன்று ைதகவ மூடி லொக் பசய்துவிட்டு வந்து இடத்தில் அமர்ந்தொன்.. சத்யனுக்கு மனசுக்குள் சுருக்பைன்றது. ஒரு நீண்ட பநடுமூச்சுடன் ைட்டிகலவிட்டு எழுந்து அகறயிலிருந்து பவளிகய வந்தொன்.. இருவரும் எனக்கை பசொந்தம் என்றொலும் அதற்ைொன உரிகம இன்னும் முழுகமயொை ைிகடக்ைவில்கலகய என்று அவன் மனம் கவதகனயில் ைசிந்தது சிறிதுகநரம் அவகள ொர்த்துக்பைொண்டிருந்துவிட்டு . த்மொ சற்று மறு டியும் அகத தள்ளியிருந்த நொற்ைொலியில் அமர்ந்தொள். ஒருமுடிவுடன் நிமிர்ந்து “ அப் ொ என்னொல இதுக்கு கமலயும் எல்லொத்கதயும் மகறச்சு .தூங்கும் மொன்சிக்கும் உடகலத் தவிர கவறு எந்த வித்யொசமும் சத்யனுக்கு பதரியவில்கல. அவருக்கு எதிரில் இருந்த கசொ ொவில் அமர்ந்து “ ஆமொம் தூங்ைிட்டொங்ைப் ொ ” என்றவன் தகலகய ைவிழ்ந்து கைகய ிகசந்த டி அமர்ந்திருந்தொன் அவன் முைத்கத ொர்த்ததுகம ஏகதொ க ச வந்திருக்ைிறொன் என்று புரிந்துபைொண்ட ரொஜதுகர “ பசொல்லுப் ொ என்ன விஷயம்?” என்றொர் அப்க ொது உள்கள வந்த பூங்கைொகத ரொஜதுகரயின் அருைில் அமர. பசொல்லிவிட்டு க ொகன ஆமொம் கவத்துவிட்டு இன்னிக்கு ஈவினிங் மைகனத் குடுத்தனுப்பு” திரும் ி ொர்த்து “ வொ என்று சத்யொ உட்ைொரு.. அவன் அவர்ைகள அம்மொவும் பநருங்ைி “ த்மொவும் பரண்டுக ரும் அங்கை அப் ொகவொட ஏகதொ ரூமுக்கு வொங்ை. பைொஞ்சம் க சனும்” என்று பசொல்ல “ சரி நீ க ொப் ொ நொங்ை ின்னொடிகய வர்கறொம்” என்றொள் அவன் அம்மொ சத்யன் அவன் அப் ொவின் அகறக்குள் நுகையும்க ொது அவர் க ொனில் யொருடகனொ க சிக்பைொண்டு இருந்தொர் “ இல்லப் ொ தவுசண்ட்க்குள்ள இருக்குற கசகலைள் மட்டும் குடுத்தனுப்பு.

அகத ஆகமொதிப் து க ொல் ரொஜதுகர அகமதியொை இருந்தொர் தொயின் வொர்த்கதைள் கதரியத்கத பைொடுக்ை “ அம்மொ.கவக்ைமுடியகல. பூங்கைொகதக்கு அந்த குைந்கதயொல் இந்த குடும் கம மறு டியும் உயிர்ப ற்றது என்ற தவிப்பு அகதொடு மொன்சிகயயும் பரொம் கவ ிடித்துவிட்டது. என்று ட்ட ைஷ்டம் நல்லொருக்ைனும் பூங்கைொகத சத்யொ பசொல்ல. குைந்கத என்கனொடதுதொன். ொர்த்தகத.. நீங்ைல்லொம் நிகனக்ைிற மொதிரி மொன்சி என்கனொட இரண்டொவது மகனவி ைிகடயொது. புலம் ியவள் ஏகதொ என் நிகனவு வந்தொர்ப்க ொல் “ இல்கலகய இவனுக்கு மொதிரிகய ைொது ஓரத்துல மச்சம் இருக்கை. அதுல உங்ைளுக்கு எந்த சந்கதைமும் கவண்டொம்” என்று சத்யன் பசொன்னதும் “ என்னடொ குைப்புற. உன்கனொட நலன்தொன் எங்ைளுக்கு முக்ைியம். அதனொல் சத்யகன நம் வில்கல “ அம்மொ ப்ள ீஸ் நொன் பசொல்றகத முழுசொ கைளுங்ை. அப் ொ.... அதிர்ச்சியுடன் என்ன விைிக்ை. இனிகமலொவது அதனொல நீ எதுவொனொலும் ப ொண்டொட்டி பசொல்லு குைந்கதங்ைன்னு சத்யொ.. அண்ணி.... இப்க ொ நொன் எல்லொத்கதயும் பசொல்லிர்கறன். என் ரத்தம்தொன். பசொல்வது ரொஜதுகரதொன் என்று முதலில் சுதொரித்துக்பைொண்டு “ என்னடொ பசொல்ற? அப்க ொ குைந்கத யொகரொடது?” என்று அவர் பசொல்லும்க ொகத குறுக்ைிட்ட பூங்கைொகத. கடய் சத்யொ உண்கமகய பசொல்லுடொ” என்று அந்த தொய் ரிதவித்தொள். ஒன்னுகம புரியகலகயடொ” என்று ரொஜதுகர எரிச்சலுடன் கைட்டொர் “ அப் ொ எகதயுகம அருணொவுக்கு பதளிவொ குைந்கத ிறக்ை பசொன்னொதொன் வொய்ப் ில்கல உங்ைளுக்கு என்றதும் புரியும்” என்ற வொடகைத்தொய் சத்யன் மூலமொை குைந்கத ப ற்றுக்பைொள்ள முடிவுபசய்து தன்னிடம் கைட்டுவிட்டு மதுகரயில் இருக்கும் ... நொங்ை கதர்பதடுத்து பைொடுத்த வொழ்க்கையொல நீ க ொதும். நம் குடும் வொரிசுதொன். நீங்ை மூனுக ரும் கசர்ந்து இந்த ிரச்சகனக்கு ஒரு நல்ல வைிகய பசொல்லனும்” என்று ஆரம் ிக்ை “ எதுவொயிருந்தொலும் நொங்ை ஏத்துக்ை தயொரொ இருக்கைொம் சத்யொ... இன்னும் கைட்டொ நொலுநொகளக்கு குைந்கத ிறக்கும்க ொதுதொன் முன்னொடி அவகள அங்கை முன்னொடி நொன் அவகள அவ யொர்கன முதல்முதலொ எனக்கு பதரியொது. அதுக்கு ொர்த்ததில்கல” என்று சத்யன் பசொல்ல இருந்தவர்ைளின் பதரியொமல் வகரக்கும் முைத்தில் அகனவரும் யங்ைர அதிர்ச்சி. “ அய்கயொ பநகனப்புல குைந்கத மண் உன்கன அள்ளி மொதிரிகய க ொட்டுட்டிகயடொ” இருக்குன்னு என்று பநகனச்கசனடொ. அப்புறம் குைந்கத உன்கனொடதுன்னு பசொல்ற... மொன்சிகய நீ ொர்த்தகதயில்கலன்னு பசொல்ற.

. அங்கை குண்டூசி விழுந்தொலும் அணுகுண்டின் அகமதி நிலவியது. ஆரம் ித்து.. பநஞ்சுல பைொஞ்சம் கூடவொ ஈவு இரக்ைம் இல்லொம க ொயிருக்கும். இவளுக்பைல்லொம் இருக்குகம. ஆனொ மொன்சிக்கும் நமக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்கல. அய்யய்கயொ அன்னிக்கு மட்டும் இவன் ஊட்டிக்கு க ொைகலன்னொ என்ன நடந்திருக்கும்.சித்தி வட்டுக்கு ீ ஏமொற்றி க ொனதில் குைந்கதகய கவத்தது. கைட்க ொம்” என்று நடந்தகதப் அவன் மகனவியிடம் த்தி இன்னும் க சொம. என எல்லொவற்கறயும் ஒன்றுவிடொமல் பசொன்னொன்.. அனுப் ியிருக்கு” என்று நம்ம வைிந்த ைண்ண ீகரக் கூட பதொகடக்ைொமல் பூங்கைொகத க ச. குலசொமி தொன்டொ அம்மொடி மைகன பநகனச்சொ உன்கன என் அன்னிக்கு ஈரக்குகலகய நடுங்குகத. மொன்சியின் மொன்சிகய ிறகு தொய் தன் ஊட்டிக்கு இறந்தக ொனது. ஆனொ நீயும் அவளும் இருக்குற இருப்பும் உங்ைளுக்ைிகடகய இருக்குற அன்க யும் புரிதகலயும் ொர்த்தொ உன் ிள்களகய த்து மொசம் அவ வயித்துல இருந்தக ொது உங்ைளுக்குள்கள .. இப்க ொ என்ன பசய்யலொம். அந்த ொவம் ச்கசப் ிள்களய க ொய் இப் டி ஏமொத்தியிருக்ைொகள.... அந்த நல்ல ப ொண்கண சொகவ வரொது ஏமொத்த ” எப் டி என்று மனசு பரொம் கவ உணர்ச்சிவசப் ட்டு க சினொள் க்ைத்தில் இருந்த ரொஜதுகர மகனவியின் கைகயப் ிடித்து சமொதொனம் பசய்ய.. ிறகு த்மொவின் உதவியுடன் தன் மைகன இந்த உலகுக்கு பைொண்டு வந்தது. இதுதொன் உண்கம நிலவரம். குைந்கத நம்மது. கயொசிப்க ொம். அங்கை மொன்சியின் நிகலகமகயப் ொர்த்து ைண்ணர்ீ விட்டது.. அதன் ிறகு சத்யன் பைொதித்துப் க ொய் ஊட்டிக்கு ைிளம் ியது. பூங்கைொகத. இனிகமல் என்ன பசொல்லிவிட்டு முடிவு மைனிடம் திரும் ியவர் “ பசொல்லு சத்யொ. அந்த ப ொண்கண ொர்த்தொ பைொகலைொரனுக்கு கூட அய்கயொப் ொவம்னு இப் டி வந்துச்சு. “ ின்ன என்னங்ை. வசியப் க ச்சொல் அகைத்துவந்து அருணொ தனக்கு சிகற க ொன் பசய்து குைந்கத கவண்டொம் என்று கூறி ஐம் தொயிரம் பைொடுத்து மொன்சிகய ைணக்கு முடித்து எங்ைொவது அனுப்பும் டி பசொன்னது. ைண்ண ீர் வைிந்தது... சுமக்ை நிலச்சரிவில் ஏகை கவத்தது.. ரொஜதுகர த்மொ கூட ஓகச இருவரின் ைண்ைளில் கைட்கும் என் துக ொல் ைண்ணிலும் கதங்ைிய லத்த தொகரத்தொகரயொை நீகர கைக்குட்கடயொல் ஒற்றிக்பைொண்டொர் முந்தொகனயொல் சண்டொளி முைத்கத இன்னும் துகடத்த பூங்கைொகத என்னன்னதொன் ஆகவசமொை பசய்வொன்னு நிமிர்ந்து “ பதரியகலகய. “ பைொஞ்சம் அகமதியொ நடக்ைப்க ொவகதப் ண்ணிருக்ைொன்னு இரு த்தி பூங்கைொகத.

. அருணொகவ மறந்துட்டு ஆனொலும் க சுறீங்ை. ைல்யொணம் அவ என்ன ண்ணதுக்கு கைஸ் சட்டம் க ொட்டொலும் ஒன்னும் சந்திப்க ொம் தூக்குத்தண்டகன . வரண்டுக ொன என் வொழ்க்கைக்கை வசந்தம் அவதொன்.. என் உணர்வுைள் தட்டி பசொல்லுதுப் ொ. நொன் பசொல்றது சரியொ?” என்று ரொஜதுகர மைனிடம் கநரடியொை கைட்ை தனது ிரச்சகனகய அப் ொவின் வொர்த்கதைள் இலகுவொக்ைியகத நிம்மதியுடன் நிமிர்ந்து அமர்ந்த சத்யன் அகனவகரயும் கநரொைப் இப்க ொ மொன்சிக்கும் எனக்கும் நிகறய சம்மந்தம் இருக்கு.. அவளுக்குப் க ொய் யந்துைிட்டு இந்த அப் ொவிப் த்மொ ப ொண்ண இப் டிகய விடச்பசொல்றியொ?. இனிகமல் அவ இல்கலன்னொ நொனும் இல்கலப் ொ இதுதொன் இப்க ொகதய நிலவரம்.. அவ அங்ைகய பரண்டொவது ைிடக்ைட்டும்.. அப் டியும் அவ கடவர்ஸ் குடுக்ைகலன்னொ ஊர் உலைத்துல பரண்டு ப ொண்டொட்டிகயொட எவனும் வொைகலயொ என்ன. ஒரு ொர்த்து “ ஆமொம் ொ அவகள என் உயிரொ விரும்புகறன் ொ.. ஒரு என் உணர்வுைகள நிமிஷம்கூட என்னொல அவகள விட்டுட்டு இருக்ைமுடியொதுப் ொ. உணர்ந்து. இப்க ொ என்ன மொன்சிகய நீ விரும்புற அவ்வளவுதொன.. சட்டப் டி முதல் மகனவி உயிகரொட இருக்கும் க ொது அவ அனுமதி இல்லொம இரண்டொவது திருமணம் பசய்றது தவறுதொன். இது எனக்கு மரணம் சம் விக்கும் வகர மொறொதுப் ொ” என்று உணர்வுபூர்வமொை க சிய சத்யன் இறுதியில் முைத்கத மூடிக்பைொண்டு குலுங்ைினொன் கவைமொை எழுந்து சத்யன் அருைில் வந்து அமர்ந்த ரொஜதுகர... மொன்சிக்கு தொகன உடம்பு நல்லொனதும் நம்ம வட்டு ீ பூகஜ ரூம்லகய வச்சு ஒரு தொலிய ைட்டிடு அவ்வளவுதொன்” என்று ரொஜதுகர சந்கதொஷமொை கூற அவரின் இருந்த சந்கதொஷம் சத்யன் “ அகனவகரயும் அப் ொ பதொற்றிக்பைொண்டது.. ஆனொ அவ மகனவியொ இருக்ைவும் தகுதியில்கல தொயொை இருக்ைவும் தகுதியில்கலன்னு நொம நிரூ ிப்க ொம். அதுமொதிரி மொன்சியும் நீயும் இங்ைகய இருங்ை சத்யொ. எழுப் ியது இந்த அவகளொட ஏழுவருஷமொ சிரிப்பும் உறங்ைிைிடந்த க ச்சும்தொன். அவதொன் என் உயிர் . முைத்கத மூடியிருந்த அவன் கைைகள என்னடொ இது விலக்ைி சின்னப் தனது கைக்குட்கடயொல் புள்களயொட்டம் அவன் அழுவுற. நீ ைண்ண ீகர இப்க ொ துகடத்து ஒரு “ ிள்களக்கு தைப் ன்டொ. ஏற்ைகனகவ நம்ம பசொந்தக்ைொறங்ை எல்லொம் பநகனக்ைிறொங்ை நீங்ை அகதகய பரண்டுக ரும் புருஷன் உண்கமயொக்ைிட்டொப் ப ொண்டொட்டின்னு க ொகுது. என் மைகன சுமந்து ப ற்றவள் என் தொல் இரக்ைத்தில் வந்த ைொதல் இல்கலப் ொ இது. அதுமட்டுமல்ல அருணொ அவ்வளவு சீ க்ைிரம் எனக்கு விவொைரத்து குடுக்ை மொட்டொ” என்று பசொன்னொன் அப்க ொது நொற்ைொலியில் இருந்து எழுந்துவந்து பூங்கைொகதயின் அருைில் அமர்ந்த “ என்ன சத்யொ இது..ஏற் டொத சம்மந்தம் மைன் ிறந்து இந்த நொலுநொள்ல ஏற் ட்டிருக்கும் க ொலருக்கை சத்யொ. இனிகமல் அவள்தொன் என் வொழ்க்கைனு. மவுனமொை அவளுக்கு மொன்சி யொருன்னு பதரியும்.

அதில் அகனவரின் முைமும் பவளிச்சமொனது. சத்யன் மட்டும் இன்னும் அகமதியொைகவ இருக்ை “ இன்னும் என்ன சத்யொ ைவகலயுடன் மைகனப் அம்மொகவ நிமிர்ந்து எனக்கு பரொம் உம்முன்னு இருக்ை” என்று பூங்கைொகத ொர்த்து கைட்டொள் ொர்த்த சத்யன் “ அம்மொ நீங்ைல்லொம் நிகனக்ைிற மொதிரி அருணொ ிரச்சகனகய இல்கலன்னொலும். நொன் அவ கூடகவ இருக்ைனும்னு விரும்புறொ. அதுமட்டுமல்ல அருணொ .... அன்னிக்கு ைொகலயில நம்ம பூகஜ ரூம்ல நீ மொன்சி ைழுத்துல தொலி ைட்டுற. குைந்கதக்கு முப் த்திகயொரொம் நொள் ப யர் கவக்ைலொம்னு நம்ம கஜொசியர் ைொகலயில பசொன்னொரு. அவகளொட அவளுக்கு ிைினஸ் கமல என்கமல பரொம் க்தி மதிப்பு மரியொகத இருக்கு. இதுதொன் என் முடிவு” என்று ரொஜதுகர தனது முடிகவ பசொல்ல பூங்கைொகதக்கு சந்கதொஷத்திலும் ைண்ணர்ீ வந்தது.. அவகளொட தனிகமக்கு ைிகடச்ச என்கன அழுத்தமொ ற்றிக்பைொள்ள நிகனக்கும் ஒரு எதிர் ொர்ப்பு மட்டும்தொன் அவைிட்ட பதரியுது. அப்புறம் தங்ைச்சி ண்ணிட்கடன்.. அன்னிக்கு மதியம் குைந்கதக்கு ப யர்சூட்டு விைொ நடத்தப்க ொகறன். இதுக்கு கமல ஆம் ிகளங்ை ொக்ைலொம்” என்று த்மொ தீ ொவளி ட்டொசொய் ப ொரிந்து தள்ள. த்மொ வொபயல்லொம் ல்லொை ைொதுவகர இழுத்து சிரித்தொள். அதனொல கைொர்ட் கைஸ்னு விரும் மொட்டொ.. “ வட்டுக்கு ீ மூத்த மருமை த்மொ அவ பசொன்ன ிறகு எங்ைளுக்கு அதுல எந்த மொற்று ைருத்தும் இல்கல சத்யொ. சமூைத்தில் மரியொகதயொன அந்தஸ்துல இருக்ைனும்னு பரொம் கவ விரும்புவொ... என்ைிட்ட ஒளிவுமகறவின்றி நடந்துக்குறொ. விஷயம் க ொய் அவகளொட மொனம் அகதொட அவளுக்கு குைந்கத எல்கலொரொலும் க சப் டுவகதயும் மரியொகத ப ற ஏலம் க ொடப் டுவகத தகுதியில்கல விரும் மொட்டொ....குடுத்துட க ொறதில்கல. நீயும் மொன்சியும் கசர்ந்து வொழுறகத யொரொகலயும் நம்மளொல தடுக்ை முடியொது.. பமொத்தத்துல நொன் இந்த நொலுநொள்ல அவளுக்கு பரொம் முக்ைியமொயிட்கடன். ொர்க்ைட்டும். அதனொல அப் டிங்ைற அருணொகவ எளிதொ சமொளிக்ைலொம் என்ற கதரியம் எனக்கு இருக்கு... அவ மனசுல நொன் எதுவுகம எனக்கு புரியகல.. வைக்கைொ இதுனொல நம்ம பசொத்கத அைிஞ்சொலும் சரிதொன். ைிகடயொது. எல்லொகம மொன்சிதொன் ொ நொன் முடிவு என்ன பசொல்றீங்ைன்னு முடிஞ்சகத எனக்கு அவ ஓரைத்தி.. ிரச்சகன... முடிஞ்சகத நொம அருணொவொல ொர்க்ைலொம்.. யொருக்ைொைவும் இந்த விைொகவ நொன் நிறுத்துற மொதிரியில்கல. எந்த ிரச்சகனகயொ சமொளிப்க ொம் சத்யொ.... எனக்கு இப்க ொ ிரச்சகன மொன்சிதொன்” என்று சத்யன் பசொல்லவும் “ என்னது மொன்சியொ?’ என்று திகைப்புடன் மூவரும் ஒகர சமயத்தில் கைட்டொர்ைள் “ ஆமொம் மொன்சிதொன்.. அவ என்கனப் எந்த இடத்துல இருக்கைன்னு த்தி என்ன நிகனக்ைிறொ. ஆனொ இதுல துளிகூட ைொதல் இல்கல.

ஆனொ அது ைொதலொ... சத்யனும் ைைிவிரக்ைத்தில் தகல நிமிரவில்கல சற்றுகநரம் ைைித்து த்மொதொன் எனக்பைன்னகவொ மொன்சிகயப் அ ிப்ரொயம் இருக்கும்னு ஆரம் ித்தொள் “ நீ பசொல்றது புரியுது சத்யொ. இபதல்லொம் பரொம் சுல மொன கவகலயொத்தொன் பசொன்ன பரண்டு விஷயங்ைள் என்று எனக்கு பதரியுது சத்யொ. இப்க ொ மொன்சிக்கும் எனக்கும் ைல்யொணம்னு பசொன்னொ அகத அருணொவுக்கு பசய்ற துகரொைமொ பநகனச்சு நிச்சயமொ ஒத்துக்ைமொட்டொ. ஆனொ நீ அவளுக்கு மறு டியும் உயிகரகய குடுத்துருக்ை. அருணொ கமல வச்சிருக்குற நல்ல அ ிப்ரொயம் பவறும் நூறுரூ ொய் உதவிக்ைொை வந்தது.. ொர்த்தொ அப் டி கதொனகல. அகதொட மொன்சிைிட்ட அருணொ கைபயழுத்து வொங்ைின டொக்குபமண்ட் எல்லொம் இப்க ொ உன் ைிட்டதொகன இருக்கு. அவளுக்கும் உன்கமல் ஒரு பநகனக்ைிகறன்.. அருணொகவொட துகரொைத்கத டிச்சுட்டு பதரிஞ்சுக்ைட்டும்.. மொன்சிகயொட இடத்துல இத்தகன அ ிப்ரொயம் வச்சு நொளொ நீ மொறொமல் இருந்திருக்ைலொம். சத்யனுக்கு என்ன ஆறுதல் பசொல்லவது என்று யொருக்கும் புரியவில்கல. ொர்க்ைவில்கல. ொக்ைமொட்டொ. ிறகு நீ எப் வும்க ொல மொன்சி கூட கவகலயொ பவளியூர் க ொறதொ பசொல்லிட்டு . இனிகமல் நொபமல்லொம் கசர்ந்து எடுத்து பசொல்லி புரியகவப்க ொம். ஆனொல் மொன்சியின் மனதில் எனது நிகல என்ன? இதுக்கு விகடகய யொர் பசொல்வது என்று சத்யன் அகமதியொை இருந்தொன் ரொஜதுகர எழுந்து நடக்ை ஆரம் ித்தொர்... அகதொட அவளுக்கு சில விஷயங்ைள் சுத்தமொ பதரியகல” என்ற சத்யன் பமதுவொை தகலகுனிந்து பமல்லிய குரலில் “ இன்குலூடிங் லவ் அன்ட் பசக்ஸ் ” என்று முடித்தொன் எல்கலொரும் அகமதியொை இருந்தொர்ைள்.. அவளும் ைொகலஜ் க ொய் எடுத்துட்டு வந்து மொன்சிைிட்ட டிக்ைச் டிச்சவ தொகன. த்திரங்ைள் உதவும் என்று அவன் த்மொ பசொன்னதும் அருணொகவப் அருணொவின் ற்றி ொரம் இறங்ைியது க ொல் புரியகவத்து விடலொம் என்ற கதரியம் வந்தது.கமல அளவுைடந்த மரியொகதயும் அன்பும் வச்சிருக்ைொ. இப்க ொது மொன்சிக்கு எப் டியும் ிறந்திருந்தது...... அகதபயல்லொம் பசொல்லுகவொம்.. அதனொல உன்கனயும் நீ பசொன்னொ அருணொகவப் எடுத்து த்தி அருணொகவயும் ைண்டிப் ொ பசொல்லொததொல ஒகர புரிஞ்சுக்குவொ. பவறும் அன் ொனு எனக்கு உறுதியொ பசொல்லத் பதரியகல. அருணொகவப் இரு ஒரு லத்த கயொசகனயுடன் அந்த அகறயில் குறுக்கும் பநடுக்குமொை சற்றுகநரம் ைைித்து “ ஏன் த்தி மொன்சிக்கு புரியகவச்சதுக்கு இரு துநொள் ைைிச்சு அவசர சத்யொ இப் டி பசஞ்சொ என்ன. ஆனொ நீ ைகடசியொ த்தி என்ன பசொல்றதுன்னு எனக்கும் புரியகல சத்யொ” த்மொ தீர்ைமொன குரலில் க சி முடித்தொள் அவளது க ச்சில் சத்யனுக்கை ஒரு பதளிவு ிரச்சகனகய தீர்ை மொன்சி கைபயழுத்திட்ட அந்த கயொசித்துப் இருந்தது. பதரியொதகத நொம் பசொல்லி புரியகவப்க ொம்.

சத்யனுக்கும் அவன் அந்த ிரிவுதொன் அன்புக்கு வலுச்கசர்க்கும். ப ொறுப்பு நீ சத்யொ.. பதரியொத மொதிரில்ல மொமொ அய்கயொ பசொல்றொரு. மறு டியும் குைந்கதக்கு க ர் கவக்ைிறதுக்கு பரண்டு மொன்சிகயொட மனசு புரிஞ்சு க ொயிரும். நீ சும்மொ தங்ைகவண்டொம் நம்ம நூல்மில் படவலப் ண்றது ஆளுங்ைகள நொள் சம்மந்தமொ மும்க ல சிலகவகலைள் முன்னொடி வந்தொ ைொதலுக்கும் க ொதும்.. எப் வுகம இது இருக்கு புரிந்த விட்டுட்டு அவன் ட்டது. “ சத்யொ ஆனொ கவற வைியில்லப் ொ அப் ொ பசொல்ற மொதிரி நீ அவகள விட்டுட்டு ஒருவொரம் இருந்தொத்தொன் அவளுக்கு நீ கவண்டியது யொருன்னு என் புரியும். இதுதொன் என்று பதளிவொைப் மொன்சியின் ைொதல் கசொ ொவில் இருந்து புரிந்தது.. நீ அங்கை ப ொருந்தும் சத்யொ. வர்றவகரக்கும் நீ கதரியமொ அவகள ைவனமொ ஆைகவண்டியகத ொர்த்துக்ை ொரு” என்று மைனுக்கு ஆறுதல் பசொல்லி நிகலகமகய புரியகவத்தொள் சத்யனுக்கும் அதற்கு கமல் மறுத்து க ச எதுவுமில்கல. “ ஆமொம் சத்யொ புரியகலன்னொ உன் அப் ொைிட்டகய கைளு. உன்கனொட ஒவ்பவொரு பசயலிலும் உன் ைொதகல அவளுக்கு உணர்த்து... அதனொல நீ சத்யனின் அகதபயல்லொம் ொர்த்து க சிமுடி. மத்தபதல்லொம் தன்னொல புரிஞ்சுக்குவொங்ை... இருக்குற அவர் பசொல்வது வொரத்துல ைல்யொணம் ஆனொ ப ண்ைள் யப் ட கதகவயில்கல ” என்று ரொஜதுகர சரிபயன்கற மொன்சிகயயும் குைந்கதகயயும் எப் டி மனகத அவகள ஒரு ிரச்சகனக்கு பதளிவொனபதொரு முடிகவச் பசொல்ல... க ொறதுக்கு தயொர்.. ிரிவு ைிகடக்கும் எழுந்து “ எனும் என்றொல் நீங்ை ைசப் ொன அதற்கு பசொல்றது மருந்கத தயொர்... இனிகமல் மொன்சிகய குைந்கதகய ட்ரீட் ண்ணொகத. ைடவுகள என்னகமொ ஏற்ைனகவ உங்ை மைனுக்கு மைன் ஒன்னுகம அவகள ைீ ைகய .மும்க க்கு க ொய் ஒருவொரம் தங்ைிட்டு வொ. அகத அவ இப்க ொ புரிஞ்சுக்ைகலன்னொலும் ிரிவு ஒரு புரியகவக்கும். நொன் அதுக்குள்ள கூறிவிட்டு ைதகவ கநொக்ைி க ொனொன் அவன் ின்கனொடு வந்த ரொஜதுகர சத்யனின் கதொளில் கைகவத்து “ அப்புறம் ஒரு முக்ைியமொன ண்றமொதிரி விஷயம் சத்யொ. அந்த ஒருவொர புரியும்னு பநகனக்ைிகறன்” என்று ரொஜதுகர பசொல்ல. நொன் பசொல்றது உனக்கு ரவொயில்கல. தொன் ிரச்சகனகய சமொளிக்ைிகறன்” என்று உண்டொல்தொன் என்று சரிப் ொ. ஆனொல் ஒருவொரம் ிரிந்து இருப் து என்றுதொன் புரியவில்கல அம்மொ இருக்குறது மனதில் எழுந்துவந்து உனக்கும் மைனருைில் ைஷ்டமொத்தொன் அமர்ந்து இருக்கும். நீங்ை அதுக்கு கதகவயொன ஏற் ொட்கட அருணொகவொட ிரச்சகனக்கு தீர்வு நிகனத்தவன் நொன் முப்க க்கு ொருங்ை. எப் டி ைொதலிக்குறதுன்னு மைனுக்கு க்ளொஸ் எடுப் ொர்.

கவத்துக்பைொண்டொன். உங்ைளுக்கு இப்க ொ ைொல் சொர்” என்று கவைமொை ண்ணுவொங்ை க சிட்டு நீங்ை க ொைலொம் ணிவுக ொல் உத்தரவொய் பசொல்ல சத்யன் உள்ளுக்குள் புகைச்சலுடன் கசொ ொவில் அமர்ந்தொன். இப்க ொ நீங்ை கவற பசொல்லிட்டீங்ைளொ இனிகம கநட்ல கூட பநஞ்சுகமலகய க ொட்டு தூங்ைகவப் ொன் சத்யொ” என்று இரவில் மொன்சி தன் பநஞ்சில் த்மொ கைலி க ச. சற்றுகநரத்தில் வட்டில் ீ இருந்த பதொகலப்க சி ஒலிக்ை. பசக்யூரிட்டி அகத எடுத்து க சிய அடுத்த வினொடி “ சொர் உங்ைளுக்குத்தொன் கமடம் க சுறொங்ை” என்றொன் சத்யன் எழுந்துபசன்று க ொகன வொங்ைி ைொதில் கவத்து “ மறுமுகனயில் வண்ணொத்தி அருணொவின் மைகளொடகய குரல் எைத்தொளமொை பசட்டிலொயிட்டப் கலொ” என்றொன் ஒலித்தது க ொலருக்கு.. சத்யொ. சத்யன். அன்றுமொகல உடல்நலம் த்மொ. இகத நொன் சும்மொ விடுகவன்னு பநகனச்சியொ என்ன எனக்குத் சரியொன லூசு. நொலுநொளொ நடந்த . சத்யன் வொய்பைொள்ளொ சிரிப்புடன் மொடிக்குப் க ொனொன். அகைத்துச்பசன்று பசய்யகவண்டும் மூவரும் மொன்சி என்று மொன்சிக்கும் பூங்கைொகத குைந்கதயுடன் குைந்கதக்கும் பசொல்ல... நிறுத்திவிட்டு மொன்சி அவற்கற சத்யகன எதிர்பைொண்ட வட்டின் ீ “ நீங்ை வந்தொ உடகன க ொன் க க்ைிலும் எடுத்துக்பைொண்டு உள்கள தனது கைபயழுத்திட்ட க ொய் உடகமைகள த்திரங்ைகளயும் அகறகயவிட்டு தனது எடுத்து எடுத்து பவளிகய வந்த ொதுைொப் ொளர் ண்ணி கமடம் தைவல் பசொல்லச் பசொன்னொங்ை. மொன்சியின் உடல் இருவரும் எந்தப் ிரச்சகனயும் இல்கல என்று லம்ப ற சில மருந்துைகள மட்டும் எழுதி பைொடுத்தொர் டொக்டர் அகனவகரயும் பைொண்டு வந்து வட்டில் ீ விட்ட சத்யன் “ பைொஞ்சம் கவகலயிருக்கு இகதொ வந்திர்கறன் என்று கூறிவிட்டு அருணொவும் அவனும் இருந்த வட்டுக்கு ீ பசன்றொன் ைொகர வட்டுக்கு ீ அகறக்குள் பவளியிகலகய பசன்று கவத்தவன் ஒரு ப ட்டியிலும் மறக்ைொமல். சில ரிகசொதகனைளுக்குப் ிறகு பசொல்லி.விடகல. உன் லூசு க மிலிக்கும் அவளுக்கும் பரொம் ஆனொ “ சத்யொ அந்த பதரிஞ்சு அவ ப ொருத்தமொ இருக்கும். க ொன் ண்ணிருக்கைன். மருத்துவமகனக்கு ைிளம் ினொர்ைள். சூழ்நிகல இயல் ொனது டுக்ைகவத்து தூங்ை கவத்தொல் எப் டியிருக்கும் என்ற நிகனப் ில் உள்ளம் துள்ள. மருத்துவமகனக்கு ற்றிய பசக்ைப் பூங்கைொகத.

இந்த அருணொகவ யொரொலும் அகசக்ை முடியொது. ஒழுங்ைொ எனக்கு கடவர்ஸ் குடுத்துட்டு உன் ைட்டிக்ைிட்டு அழு. ஆனொ அவகளயும் உன்கனயும் நொரடிக்ைொம விடமொட்கடன் ” என்று ைடுகமயொன வொர்த்கதைகளப் க சி சத்யனுக்கு ஆத்திரத்கத மூட்டினொள் அவள் க சிமுடிக்கும் வகர தனது ஆத்திரத்கத அடக்ைிக்பைொண்டு அகமதியொை இருந்த சத்யன். இனிகமல் நொன் யொருக்ைொைவும் தயங்ைி ஒதுங்ைப் க ொறதில்கல. என் மொன்சிக்ைொை. நொன் எனக்ைொை. அந்த சமயத்துல நொன் அந்த இடத்துக்கு க ொைகலன்னொ மொன்சிகயொட ைதி என்னொயிருக்கும்னு என்னொல பநகனச்சுக் கூட தன் தொகய இைந்தொகள என்னொல அகத ொர்க்ை முடியகல.. உன்கனொட லூசு க மிலி பமொத்தமும் ஊட்டிக்குப் க ொய் அவகளயும் அவ குட்டிகயயும் ொர்த்தொங்ைளொகம... என் குடும் குகறைகள ப ொறுத்து இப்க ொ அவங்ைகள பைௌரவம் முக்ைியம பதரிஞ்சதொல உன்கன ஒதுக்ைொம. யண் டுத்தக்கூடொதுன்னு விஷயத்துல நீ கைொ த்கத ஒரு ஆனொ இத்தகன ப ொண்ணொ கமலும் ஒரு ைிளறிவிட ப ண்ணுக்கு நொளொ மட்டும் அகமதியொ இல்கல “ ஏய் எதிரொ நொன் என்கனொட இருந்கதன். இந்த ஏழுவருஷமொ நொன் உன்ைிட்ட ப ொறுத்துப்க ொனதுக்கு ைொரணம் என் க மிலிதொன். ஆனொ உன்கன எந்தளவுக்கு பவறுக்குறொங்ைன்னு பதரிஞ்சுக ொச்சு. எதிர்முகனயில் எந்த துண்டிக்ைப் ட்டது திலுமின்றி இகணப்பு . அவள் முடித்ததும் “ ஏய் ச்சீ வொகய மூடுடி. அதுமட்டும் என்ைிட்ட நடக்ைொது சத்யொ. இல்ல உன்கனொட குகறைகள என்கன ஓன்னும் ிைினகை உன்கனொட கைொர்ட்ல வச்சு நொன் ஏலம் க ொடனும்னு விரும்புனொ நீ பநகனக்ைிறகத நடத்து ” என்று ஆத்திரமொய் சத்யன் க ச எதிர்முகனயில் சிறிதுகநரம் எந்த க ச்சும் இல்லொமல் அகமதியொை இருந்தது என்ன சத்யொ உனக்கு இவ்வளவு க சத்பதரியுமொ? எனக்கு பரொம் ிறகு “ ஆச்சர்யமொ இருக்கு” என்று நக்ைலொை கைட்டொள் அருணொ அந்த நக்ைல் என்னொல சத்யனின் எதுவும் முடியும். இனிகமல் தொன்டி இந்த சத்யகனொட மறு க்ைத்கத ொர்க்ைப் க ொற” என்று இகரந்து ைத்த. உன் அகத பவளிகய பசொல்லொம அகமதியொ வொழ்ந்கதன்.. உன்னொல ண்ணமுடியொது..... ஒரு அப் ொவிப் ப ொண்ணு உன்கனொட கதகவக்கு கூட யன் டுத்தி. என் மைனுக்ைொை வொைப்க ொகறன். என்கன எப் ஒைிச்சுக்ைட்டலொம்னு ப்ளொகனொட இருக்ைொங்ைளொ. ஒரு ஆம் களடி ஆனொ வரத்கத ீ மொன்சி இதயமுள்ளவளொ நடந்துக்ைகல. ச்சீ நீபயல்லொம் ஒரு ப ொம் களயொடி.எல்லொகம எனக்குத் பதரியும். உன்னொல மொன்சி மட்டும் மன்னிக்ைகவ முடியொது.. அவகள பைொண்டு வந்து ஊட்டில வச்சு அதனொல அவ தன் தொகய இைந்து நிர்ைதியொ நிற்ை வச்சிகய.

ப ட்டிகய எங்கை ின்னொகலகய கவக்ைகவண்டும் என்று பசொல்லிவிட்டு மொன்சியின் அகறக்கு ஓடினொன் அங்கை மொன்சி ைட்டிலில் பைொடுத்துக்பைொண்டு சத்யகனப் அவன் சத்யனிடம் வந்து ைழுவிட்டு இருக்ை.. சத்யொ” தட்டுடன் உன் சொப் ொட்கட சொப் ிடகல.ச்கச. சரி சரி இகதப் த்தி மொன்சிைிட்ட கவண்டொம்.. அவன் அமர்ந்ததும் ைதகவ மூடிவிட்டு “ க யன் ப ொறந்ததுக்கு வொழ்த்துக்ைள் சொர்.. ொர்த்துவிட்டு இனிகமல் பசொல்றொ. வட்டுக்குள் ீ நுகைந்ததும் கவகலக்ைொரர்ைள் எடுத்து வந்த ப ட்டியில் இருந்து அந்த த்திரங்ைகள எடுத்து தன் அப் ொவிடம் பைொடுத்தொன். என்று ஆத்திரத்துடன் க ொகன வசிபயறிந்து ீ விட்டு தனது ப ட்டிகய சத்யன் எடுக்ை . ஒரு டவகல எடுத்து இடுப் ில் ைட்டிக்பைொண்டு பவளிகய வந்தொன்.. மொன்சி அவகன வியப் ொை ொர்க்ை. சத்யன் ொத்ரூமுக்குள்களகய தொன் உகட . எல்லொம் நல்ல டியொை முடிய ஜீசகை ிரொர்த்திக்ைிகறன் சொர்” என்றொன் சத்யன் வட்டுக்கு ீ க ொகும்க ொதும் மனதின் பைொதிப்பு அடங்ைவில்கல. சொப் ிடகலயொம் நீ வந்ததும் சொப் ிடுகறன்னு ரொஜதுகர சத்யனிடம் அப்புறம் மொன்சி இன்னும் ிடிவொதமொ உட்ைொர்ந்திருக்ைொலொம்” என்று சத்யன் மொடிப் டிைளில் தொவிகயறிக்பைொண்டு இருந்தொன். ரொஜதுகர சிரித்துக்பைொண்கட வந்திருந்த விருந்தினகர ைொணச்பசன்றொர் முதலில் தனது அகறக்குள் க ொய் லொக்ைரில் ப ட்டிகயொடு வந்த கவகலக்ைொரனிடம் த்திரங்ைகள கவத்தவன். வந்துரட்டும்னு பமொதல்ல பசொல்லிவிட்டு த்மொ கவத்துவிட்டு அவரு அப்புறம் ொல் இருந்த கமகசயில் கைட்டொ ைிளம்புகறன். அமர்ந்து நீகய ொடு “ அவள் “ சொப் ொடு குைந்கதைிட்ட க்ைத்தில் யம்மொடி உன் ொடு” அவ குைந்கதகய என்று இன்னும் குடு நொன் க ொ மொன்சி மடியில் சொப் ொட்டு இகதொ என்று சத்யன் வந்துட்டொன். ப ொண்ணுைிட்ட எப் டி எழுதி வொங்ைியிருக்ைொப் நொகளக்கு க ச ஆரம் ி இன்னிக்கை பசொன்ன மறொவது நிமிடம் ஒரு உலைம் பைொடுத்தொர் பதரியொத “ சின்னப் ொரு.... அவன் கைகய விலக்ைி “ குடுங்ை சொர் நொன் எடுத்துட்டு வர்கறன்” என்ற பசக்யூரிட்டி சத்யனின் உகடகமைகள எடுத்துச்பசன்று அவனது ைொரில் கவத்தொன் சத்யன் ஏறியமர ைொர் ைதகவ திறந்தவன். அவள் ஊட்டியில் நொட்ைளும் இருந்த நொன்கு ொர்கவயின் அர்த்தம் சத்யனுக்கு புரிந்தது. அமர்ந்து நிதொனமொை அருணொவுக்கு அகத நல்ல முழுவதும் ைிரிமினல் டித்துவிட்டு கமன்ட் சத்யொ. கவத்துக்பைொண்டு கைைொல் அகறயிலிருந்து பவளிகயறினொள் சத்யன் ொத்ரூமுக்கு க ொய் உகடைகள ைகலந்து சின்னதொய் ஒரு குளியகல க ொட்டுவிட்டு..

என்ன அப் டி ொர்க்குற” என்று சத்யன் புரியொத ொவகனயுடன் கைட்ை ட்படன்று ைனவில் இருந்து விைிப் வள் க ொல விைித்த மொன்சி “ ஆங் அது வந்து. என்ற குைந்கதகய எண்ணத்தில் எடுத்து அதற்குள் ைட்டிலில் பதொட்டிலில் ைிட்டத்தினொன் கமகசயில் இருந்த சொப் ொட்டுத் தட்கட எடுத்துக்பைொண்டு மொன்சியின் எதிரொை அமர்ந்து அதில் இருந்த இட்லியின் மீ து சொம் ொகர ஊற்றி விரலொல் ிய்த்து சொம் ொரில் பதொட்டு மொன்சியின் வொயருகை எடுத்துச்பசன்றவன் அப் டிகய நிறுத்தினொன் மொன்சி அவகனகய கவத்தைண் வொங்ைொமல் ொர்த்துக்பைொண்டிருந்தொள். சத்யன் குைப் த்துடன் அவளருகை க ொய் அமர்ந்து “ என்னொச்சுடொ ஏன் முைம் ஒருமொதிரியொ இருக்கு” என்று கைட்ை “ இப் ஒருத்தவங்ை வந்து உங்ைகள சொப் ிட வரச்பசொன்னொங்ை. அவளின் ொர்கவ சத்யனின் பநஞ்சில் நிகலத்து இருந்தது “ என்னொச்சு மொன்சி. சத்யன் கைைழுவிவிட்டு வந்து “ பைொஞ்சம் இரு நொன் க ொய் டிரஸ் கசஞ்ச் ண்ணிட்டு வர்கறன்” என்று தனது அகறக்கு க ொய் டீசர்ட்ம் ஷொட்ஸ்ம் மொட்டிக்பைொண்டு வந்தொன் மொன்சி ைட்டிலில் உம்பமன்று டுத்திருக்ை.. அது பதரியொம நொன் மட்டும் சொப் ிட்கடன் எனக்கு உங்ைகமல க சியதும் ொசகம இல்கல ொருங்ை” என்று தன்மீ கத நீங்ை இன்னும் ொத்தீங்ைளொ.மொற்றிவிட்டு வருவது வைக்ைம். இடுப் ில் டவலுடன் மொன்சி எதிரில் நிற் து இதுதொன் முதல்முகற சத்யன் தனது மொன்சிக்கு அமர்ந்து அகறக்குப் சொப் ொட்கட குைந்கத க ொய்தொன் கவறு பைொடுத்துவிட்டு தூக்ைிவிட்டகத உகட க ொைலொம் ொர்த்து மொற்றகவண்டும். சொப் ிடகவ இல்கலயொ. உங்ைளுக்கு பநஞ்சில் ஏன் இவ்வளவு முடியிருக்கு” என்றவள் எட்டி அவன் பநஞ்சில் சுருண்டிருந்த முடிகய விரலொல் சுற்றி இழுத்துவிட்டு குைந்கதயொய் தகலசொய்த்து சிரித்தொள் சத்யனுக்கு உடல் கூசி சிலிர்க்ை “ ம்ம் சரி வொகயத்திற மொன்சி” என்று இட்லிகய அவள் வொயில் கவத்தொன் எகதஎகதகயொ க சிக்பைொண்கட பைொஞ்சம் பைொஞ்சமொை மொன்சி சொப் ிட்டு முடிக்ைவும். ச்கச பவறுப் ொை மொன்சி .

. ைண்ைகள மூடிக்பைொண்டு “ ம்ம் குடு” என்று மட்டும் கூறிவிட்டு அவளின் உதட்டுப் “ நீங்ை எப் டி அவகனப் குடுத்தீங்ைகளொ க ொலகவ பநருங்ைி அவன் பநற்றியில் முத்தமிட்டு. இருக்ைீ ங்ை க ொல ஆனொ அதொன் நீங்ை வந்து வந்ததும் ண்ணகவ இல்கலகய அதனொல டுத்துட்டீங்ை. மொன்சி க ொர்கவயொல் முைத்கத மூடிக்பைொண்டு இருக்ை. ஆனொ நீங்ை எனக்கு ைிஸ் தூங்ைொம இருந்கதன். திவிறக்ை ைொத்திருந்தொன் அகதக ொலதொன் தனது கைைளில் குடுப்க ன் அவன் சரியொ?” தொகடகய என்ற ஏந்தி மொன்சி குனிந்து ிறகு இரண்டு ைன்னங்ைளிலும் தனது ஈர இதழ்ைகள தித்து அழுத்தமொய் முத்தமிட. அவளின் ைிசுைிசுப் ொன க ச்சு அவகன ஒருமொதிரி சிலிர்க்ை கவக்ை. ைண்ைகள மூடியவொறு அன்று நடந்தகவைகள அகசக ொட்ட சத்யன் தனது ைட்டிலில் அகசகவ உணர்ந்து ட்படன்று ைண்ைகள திறந்து அருகை ைட்டிலில் மண்டியிட்டு அமர்ந்து அவகனகய அந்த இரவில் மொன்சிகய அவ்வளவு அருைில் ொர்க்ை மொன்சிதொன் அவனுக்கு ொர்த்துக்பைொண்டு இருந்தொள் ொர்த்ததும் சத்யனுக்கு குறுகுறுபவன இருக்ை “ என்னடொ தூக்ைம் வரகலயொ? இங்ை வந்து உட்ைொர்ந்திருக்ை ” என்று கைட்டொன் “ ம் ூம் தூக்ைம் வருது. உனக்கு உடம்பு நல்லொனதும் இகதக ொல நீ எனக்கு ஊட்டுனொதொன் நொன் சொப் ிடுகவன் ொரு” என்று சத்யன் அவகள சமொதொனப் டுத்த உடகன உற்சொைமொன மொன்சி “ அப் டின்னொ சரி. உனக்கும் என்கமல ொசம் இருக்கு. டியூப்கலட்கட நிறுத்திவிட்டு இரவு விளக்கை க ொட்டுவிட்டு அகறயின் மூகலயில் க ொடப் ட்டிருந்த ைட்டிலில் க ொய் மற்பறொரு டுத்து க ொர்கவயொல் மூடிக்பைொண்டு ைண்ைகள மூடினொன். சத்யனுக்கு ஏகதகதொ உணர்வுைள் ைிளர்ந்து எை மண்டியிட்டு குனிந்திருந்தவகள தன் கைைளொல் வகளத்து பமன்கமயொை தன் பநஞ்சில் சொய்த்துக்பைொண்டு அழுத்தமின்றி அகணத்தொன் . சத்யன் அவள் தூங்ைிவிட்டொள் என்று நிகனத்து.“ ச்கசச்கச அப் டிபயல்லொம் க சொகத மொன்சி. டுத்துட்டீங்ைன்னு நீங்ை பநனச்சு பரொம் நொனவது டயர்டொ உங்ைளுக்கு குடுக்ைலொம்னு வந்கதன்” என்றவள் அவன் முைத்தருகை குனிந்து “ இன்னிக்கு நொன் உங்ைளுக்கு ைிஸ் குடுக்ைவொ?” என்று ைிசுைிசுப் ொய் கைட்ை சத்யனின் வயிற்றுக்குள் ட்டொம்பூச்சிைள் ட டக்ை. நீங்ை க ொய் சீ க்ைிரமொ சொப் ிட்டு வொங்ை” என்றொள் சத்யன் ைீ கைக ொய் சொப் ிட்டுவிட்டு அகறக்கு வந்தக ொது...

புரிய. குரலில் ஆனொல் அழுத்தமொை . உன்கனொட வொழ்க்கை. இது சினிமொ உனக்கு கவற ஏன் விகளயொட்டு இல்லடொ ைண்ணம்மொ. நல்லவங்ை யொரு பைட்டவங்ை யொருன்னு கயொசிச்சு புரிஞ்சுக்ைனும் மொன்சி” என்று சத்யன் பமல்லிய மொன்சிக்கு எடுத்துக்கூறினொன் மொன்சியிடம் தில் இல்கல மவுனமொை இருந்தொள். கயொசிச்சு ொர்க்ைனும். வொழ்க்கைகய ஒப் ிடொம. புரியுதொன்னு சினிமொகவொட கதொணுதுன்னு நல்லொ தொன் கைட்கடன். ஆனொல் குைந்கத ஆ த்து என்று அமர்ந்து ிறந்து ஐந்து நொட்ைகள ஆன நிகலயில் சிறிது தடுமொறினொலும் அவன் அவகள க ொர்கவயொல் அறிவுக்கு திருப் ி மூடிய தன் சத்யன். உன் வொழ்க்கை எப் டி அகமயனும். இப் டிபயல்லொம் எனக்கு கதொணுகத” என்று மொன்சி பமல்லிய குரலில் பசொல்ல சத்யனுக்கு என்ன பசொல்வது என்று புரியவில்கல.. ‘இவளுக்குப் க ொய் இல்கலயொடொ’ ைொதல் என்று இல்கலபயன்று சத்யனின் மனது பசொல்ைிறொகய பைொந்தளித்து அவகன உனக்கு அறிகவ கைொ மொை கைள்வி கைட்டது தன் பநஞ்சில் இருந்தவளின் கூந்தகல பமன்கமயொை வருடிய டி “ இன்னிக்கு உனக்கு என்னடொ ஆச்சு ம்” என்று சத்யன் பமன்கமயொை கைட்ை அவன் ைன்னத்தில் இருந்த தனது உதடுைகள விலக்ைொமல் கலசொைத் திருப் ி எனக்கு பதரியகலகய. உங்ை கூடகவ இருக்ைனும். இப்க ொ நீ ஒரு குைந்கதக்கு அம்மொ.அவன் பநஞ்சில் ைிடந்த மொன்சி அவனிடமிருந்து விலைொமல் அவன் ைன்னத்தில் தனது உதடுைகள தித்த டி அப் டிகய ைிடந்தொள். அவன் தொகடகய ஏந்திய கைைள் அப் டிகய நைரொது இருந்தது.. உங்ைகள “ ம் பதொட்டுக்ைிட்கட இருக்ைனும்... அவகள கைைளில் தொனும் ஏந்தி அவளருகை பநஞ்சில் சுமந்த டிகய எழுந்து அவள் டுக்கையில் ைிடத்தி சரிந்து வொறு டுத்து அவகள கதொபளொடு அகணத்தொன் தன் உதடுைளொல் அவள் ைொகத உரசி “ மொன்சி இது ஏன்னு உனக்கு புரியுதொ மொன்சி?” என்று கைட்ை “ சினிமொல வர்ற மொதிரி நொம லவ் “ ம் ூம் வொழ்க்கை இது உனக்கு கவற இப் டிபயல்லொம் ண்றமொ?” என்று அவகனகய திருப் ி கைட்டொள் என்னன்னு மொன்சி. அவளின் மன உணர்வுைள் புரிந்தது..

ொர்த்தக ொது அதில் ஒரு ஏக்ைம் பதரிந்தது. அவளின் கதன் இதழ்ைளில் அழுத்தி ஆைமொய் ஒரு முத்தத்கத தித்துவிட்டு அகத கவைத்தில் நிமிர்ந்தொன். எல்லொரும் ொப் ொ மீ து இருக்கு. இன்ப க்ஷன் ஆயிடும்னு நொய்க்குட்டிகய அமர்ந்திருந்தொள். ைொட்டகவயில்கல. நிமிர்ந்து அவள் ைண்ைகளப் சத்யன் எதிர் ொர்த்தது.. சட்படன்று குனிந்து அவளுக்கு தனது உதடுைளொல் ஒத்தடமிட்டொன். ஆனொ உங்ை எனக்கு இருக்குற எடுத்துட்டு வரக்கூடொதொம்.. இருக்கும்க ொது நொய்க்குட்டிகய ைட்டிக்பைொண்டு அவளருகை க ொரடிக்குதொ?” என்று கைட்ை தனது அப்புறம் எப் டி முதுகை நீங்ை சொய்த்துக்பைொண்டு த்மொ க ொரடிக்கும்... இது இதுதொன் அவளின் ஏக்ைங்ைள் பவளிப் கடயொை பதரியகவண்டும் என் துதொன் சத்யனின் கநொக்ைம். ொப் ொ அக்ைொ. ரூமுக்கு “ அபதல்லொம் அம்மொ அப் ொ. அந்த ஏக்ைத்கத உடகன க ொக்ைகவண்டும் அடக்ைிக்பைொண்டு அகமதியொை க ொய் தனது என்று எழுந்த ஆகவசத்கத டுக்கையில் விழுந்தொன்.அவகளவிட்டு டுக்ைிகறன்” விலைி எழுந்த என்று மொன்சியின் கை சத்யன் பசொல்லிவிட்டு ற்ற திரும் ி “ சரி நல்லொ தூங்கு ைட்டிகலவிட்டு நொன் அங்கை இறங்ைியவனின் க ொய் கைகய ொர்த்து “ இன்னும் என்னடொ?” என்றொன் சத்யன் “ மறு டியும் குடுக்ைொமகலகய க ொறீங்ைகள?” என்று மொன்சி பமல்லிய குரலில் கைட்ை சத்யனின் இதயத்கத உருக்ைியது அவளின் யொசிப்பு. இம்முகற பநற்றியில் அல்ல.. யொருகம புசுபுசு நொய்க்குட்டிகய த்மொ அக்ைொ பசொல்றொங்ை” என்று ொர்க்ை முடியொத ைவகலயில் மொன்சி க ச. தன்மீ து சொய்ந்திருந்தவகள திருப் ி “ இன்னும் பரண்டு நொள் க ொைட்டும் குட்டிப்க யன் தூங்கும் க ொது நொன் உன்கனய ைீ கை கூட்டிட்டுப் க ொய் நொய்க்குட்டிகய ைொட்டுகறன். அன்று இரவு மொன்சி தூங்ைினொகளொ இல்கலகயொ... இப்க ொ நொம பைொஞ்சம் க சலொமொ மொன்சி” என்று சத்யன் கைட்ை “ ஓ க சலொகம” என்று அவன் அவள் கைைகள கைட்டொன் ற்றி “ க்ைமொை திரும் ி அமர்ந்தொள் மொன்சி என்கனயப் த்தி நீ என்ன நிகனக்குற?” என்று . சத்யன் தூங்ை பநடுகநரம் ஆனது மொன்சி ைட்டிலில் முைங்ைொல்ைகள அமர்ந்த சத்யன் “ என்னம்மொ பரொம் க்ைத்தில் அமர்ந்தவன் இல்கலகய.

ஆனொ என்னன்னு பதரியுதொ?" என்று அவளின் முன்னொல் அவள் கைபயழுத்திட்ட க ப் ர்ைகள க ொட்டொன் அவற்றில் ஒன்கற மட்டும் எடுத்து ொர்த்துவிட்டு " இது நொன் ஆஸ் ிட்டல்ல அருணொ அக்ைொவுக்கு கைபயழுத்துப் க ொட்டு குடுத்த க ப் ர்ஸ் தொகன?" என்று மொன்சி கைட்ை . ஆனொ அருணொ அக்ைொகவயொ பைட்டவங்ைன்னு பசொல்றீங்ை.. அது அவகளொட குகறதொன்னு வொடகைத்தொய் மூலமொ ரைசியமொ குைந்கத ப த்துக்ை நிகனச்சொ.“ நீங்ை பரொம் நல்லவர்.. நொனும் அதுக்கு சரின்னு ஒத்துக்ைிட்கடன். ஆனொ நொங்ை பரண்டு க ரும் நல்ல ைணவன் மகனவியொ கசர்ந்து வொைகல.. என்கனயும் ொர்த்துக்ைிறீங்ை. மத்த டி அவங்ை பரொம் அம்மொகவயும் ப த்து குடுக்ைொம நல்லவங்ைதொன்” என்று மொன்சி பசொன்னொள் சத்யன் அவகளகய கூர்ந்து இந்த க ப் ர்ைகள ொர்த்துவிட்டு " சரி நொன் பசொன்னொ நம் மொட்ட.. அன்னிக்கு நொகன வரகலன்னொ உன்கனொட ைதி என்னவொயிருக்கும் மொன்சி” என்று கூறி நிறுத்திய சத்யன் “ என்ன மொன்சி நொன் பசொல்றது உனக்கு புரியுதொ?” என்று கைட்ை அவன் பசொல்வகதகய ைவனமொை கைட்டுக்பைொண்டிருந்த மொன்சி “ ம்ம் புரியுது. நீ முக்ைியம்.. என்னிக்ைொவது அவளுக்கு மனசு மொறி என்கூட நல்ல டியொ வொழுவொன்னு எட்டு வருஷமொ ைொத்திருந்கதன் மொன்சி. எனக்கும் க ொைகல மொன்சி. அதுக்கு க ொயிடுகவகனொ என்ற அவ ைொரணம் என்கனயும் எங்கை நொன் என் ொப் ொ யம்தொன் . ஆமொம் என்று ப ரிதொை தகலயகசத்தொள் மொன்சி “ அப் டின்னொ நொன் பசொல்றகத ைவனமொ கைளு. ஒவ்பவொரு நொளும் எங்ைளுக்குள்ள நொனும் ிரிவுதொன் அதிைமொச்கசத் தவிர அவ என்கன ஒரு மனுஷனொ கூட மதிக்ைகல மொன்சி. அப்புறம் அருணொ அக்ைொகவொட புருஷன்” என்று மொன்சி பசொல்லிக்பைொண்கட க ொை “ க ொதும் க ொதும்.. என்கமல எங்ைம்மொ மொதிரி ொப் ொகவயும் நல்லொ ொசம் வச்சிருக்ைீ ங்ை. அருணொவுக்கும் எனக்கும் ைல்யொணமொைி எட்டுவருஷம் ஆகுது. ஆனொ அவ அதுக்ைொை உன்கன கதர்பதடுத்ததுதொன் என்னொல தொங்ை முடியகல.. என்கன அவகளொட ொர்த்திகய ஒத்து என் அவமதிப்க பசொந்தக்ைொரங்ை அவைளுக்கு முன்னொடி என் அப் ொ அம்மொகவொட பைௌரவத்கத ைொப் ொத்துறதுக்கு தொன். அவங்ை எங்ைகளொட ைஷ்டத்கத ொர்த்து ப ல்ப் மிரட்டினொங்ைன்னொ ண்ணவங்ை. அப் தொன் எங்ைளுக்கு குைந்கத இல்கலபயன்ற பவளிய பதரியக்கூடொதுன்னு ிரச்சகன வந்தது. அப்க ொ நொன் எது பசொன்னொலும் அது உன் நல்லதுக்குத்தொன்னு நீ நம்புகற தொகன?” என்று சத்யன் கைட்ை.. அவளுக்கு அவகளொட மட்டம் தட்டி தொங்ைிைிட்டு கவக்ைிறதுதொன் நொன் எந்த விதத்திலும் ிைினஸ் தொன் பரொம் அவகளொட வொழ்ந்ததுக்கு அவளுக்கும் ைொரணம் குறிக்கைொள்.

உனக்கு இங்லீஸ் பதரியும் தொன?” என்று சத்யன் கைட்டதும் “ ஓ இங்லீஷ் நல்லொத் பதரியும். டித்து முடித்தக ொது அவளின் முைம் இறுைிப் க ொயிருக்ை. இவங்ைளுக்கு இந்த குைந்கதகய ப த்துக் குடுக்ை நொன் என் அம்மொகவகய இைந்கதகன. நொன் ப்ளஸ்டூல இங்லீஷ்ல என் த்தஞ்சு மொர்க்” என்று மொன்சி விைிைகள விரித்து ப ருகமயொை பசொல்ல. நொன் ஒரு தியொைமொத்தொன் இகத பசய்ய முன் வந்ததொ எழுதியிருக்ைொங்ை... இல்கலன்னொ இகத பதரிஞ்சுது. ரவொயில்கல. அவங்ைகளொட ைண்ண ீருக்ைொை தொகன இவ்வளவு ைஷ்டத்கதயும் தொங்ைிக்ைிட்டு நொனும் என் அம்மொவும் இந்த ஊட்டியிகலகய இருந்கதொம்... நொன் எனக்கு க்ைமொை திரும் ி “ ணம் கவனும்னொ அவங்ைளுக்கு குைந்கத ப த்து பைொடுக்ை சம்மதிச்கசன். இவங்ைளுக்கு குைந்கத என் ஏகைைள்னொ கதகவன்னொ ப ொறுப்பு என்கனப் தொனொம்.“ ஆமொம் அகததொன். “ அப்க ொ பரொம் நல்லது. நொன் இவங்ைைிட்ட இப் டிபயல்லொம் எழுதியிருக்ைொங்ைகள ண்ணியிருப் ொங்ைகளொ அவளுக்கு இன்னும் பதரியகலகய” அருணொகவப் ற்றிய என்று தனது ணம் கைட்ைொத க ொகத ணம் மொன்சி கூற்று கைட்டிருந்தொ என்ன பைொதிப்புடன் க சினொள். அருணொகவொட லொக்ைர்ல இருந்து கதடி எடுத்துட்டு வந்கதன். ொர்த்தொ என்ன குைந்கதகய இது அவ்வளவு கவனும்னொலும் எடுத்துக்குவொங்ை.. ப ொய்யொய்ப் க ொனகத தொங்ைமுடியவில்கல அவளின் ஒவ்பவொரு வொர்த்கதயிலும் அடி ட்ட தவிர ைடுைளவும் குைந்கதத்தனம் இல்கல. அவங்ைளுக்கு ண்ணுவொங்ைளொ?. இகதபயல்லொம் ஒன்னு விடொம அருணொ உனக்கு எவ்வளவு டிச்சுப் ொரு அப் தொன் நம் ிக்கை துகரொைம் பசய்திருக்ைொன்னு புரியும்.. ஆனொ அவங்ை பைொஞ்சம் கூட நன்றிகய இல்லொம இவ்வளவு சுயநலமொ ஏமொளியொைவொ எழுதியிருக்ைொங்ைகள.. இதுல ஏதொவது அர்த்தம் புரியகலன்னொ என்ைிட்ட கைளு பசொல்கறன்” என்ற சத்யன் ைட்டிலில் இருந்து இறங்ைி குைந்கதயின் பதொட்டில் அருகை ஒரு நொற்ைொலிகய இழுத்துப் க ப் ரொை டித்தொள். ஆனொ ணம் சம்மந்தமொை என்ைிட்ட எந்த ஒப் ந்தமும் க ொடகல... ஒரு ஏகையின் தவிப்பு இருந்தகத . க ொட்டுக்பைொண்டு அமர்ந்தொன் முதலில் மொன்சி இகடயிகடகய முைம் சில மொறொமல் தொன் வொர்த்கதைளுக்ைொன பதரிந்துபைொண்டு மீ ண்டும் ஒவ்பவொரு சந்கதைங்ைகள சத்யனிடம் டித்தொள். சத்யன் ஏன் இப் டிபயல்லொம் கைட்டுத் எழுதியிருக்ைொங்ை..

. " இடிகயொகச கைட்ைிறகத ஏன்?! " ஒற்கற கரொஜொவுக்ைொை " லப்... ொகலவனங்ைகள ைடந்து வந்கதன். ஆனொ அங்கை உன் நிகலகமகய கவற மொதிரி இருந்தது மொன்சி ” என்று சத்யன் பசொன்னதும் அவகனவிட்டு விலைி பசொன்னகதவிட ண்ணத்தொன் எழுந்த அதிைமொ நீங்ைளும் மொன்சி ணம் “ அப் டின்னொ பைொடுத்து வந்திருக்ைீ ங்ை... அருணொகவப் முயற்சி ற்றி அவனுக்கை விகனயொை இருந்தொள்.அவகளகய வியப்புடன் ொர்த்த சத்யன் கவைமொை ைொட்டிகல கதொகளொடு அகணத்து “ ம்ம் இப் வொவது அவகளப் நொன் உன்கனப் ொர்க்ை வந்கதகன. இவள் பசொல்வகத எப் டி மறுப் து அதற்ைொைத்தொகன நொனும் ஊட்டிக்கு க ொகனன்.. உனக்கு பைொடுத்து அப் த்தொன் ஏதொவது உதவி எங்ையொவது எனக்கு க ொய் உன்கனப் பசய்யனும்னு தொன் த்தி பசக்புக் எடுத்துக்ைிட்டு ஊட்டிக்கு ைிளம் ி வந்கதன். ஐம் தொயிரம் பசொல்லுங்ைன்னு மொன்சி. .. அருணொ எனக்கு க ொன் அந்த ப ொண்ணுக்கு ப ொகைச்சுக்ை பதரிஞ்சுது அவகள த்தி உனக்கு புரிஞ்சுகத. அவங்ைளுக்கும் இந்த குைந்கத கதகவயில்கல உங்ைளுக்கும் கதகவயில்லொமல் தொன் ணம் பைொடுக்ை வந்தீங்ை. " கரொஜொவுக்கு தில் என் பநஞ்சில் முள் கதத்தகத. இதுல அருணொவுக்கும் உங்ைளுக்கும் என்ன வித்தியொசம்? ” என்று மொன்சி தீர்ைமொை கைட்ை சத்யன் விக்ைித்துப் க ொய் அவகளப் ொர்த்தொன்.. மொன்சி ஈவினிங் பவளிநொட்டுல இருந்து ண்ணி இனிகமல் எனக்கு அந்த குைந்கத கதகவயில்கல.. அன்னிக்கு பநருங்ைி உடகன ரூ ொய் ணம் பசொன்னொ. எனக்கும் அப்க ொ உங்ை என் உங்ை மகனவி பைொடுக்ைச் ிள்களக்கும் பசட்டில் பரண்டுக ருக்குகம என் வயித்துல இருந்தது உங்ைகளொட வொரிசுன்னு கதொனகவயில்கலயொ?... ஏகைைளின் வந்து முடிந்தகத எண்ணி திகைப்புடன் நின்றிருந்தொன் அவன் எதிரில் நின்ற மொன்சிகய முற்றிலும் கவறொை ிரதிநிதியொை நின்று சத்யகன கைள்வி கைட்டொள் ஆனொல் மொன்சியின் கைள்விைளுக்கு விகட? " என் இதயக்கைொவிலில் மணிகயொகசக்கு தில். ஆனொல் அதன் ிறகு நடந்தபதல்லொம் இவளுக்கு பதரியகலயொ?’ என்று எண்ணி அவகளகய மொன்சிக்கு புரியகவக்ை அவன் எடுத்துக்பைொண்ட ொர்த்தொன்.

ஆனொ இப்க ொ உங்ை பரண்டு க கரயும் தவிர என் மனசுல கவற எதுவுகம இல்கல மொன்சி ” என்று வரண்ட குரலில் கைட்ை ..... அருணொகவப் முயற்சி ற்றி அவனுக்கை விகனயொை இருந்தொள். ஆனொல் அதன் ிறகு நடந்தபதல்லொம் இவளுக்கு பதரியகலயொ?’ என்று எண்ணி அவகளகய மொன்சிக்கு புரியகவக்ை அவன் எடுத்துக்பைொண்ட ொர்த்தொன். எனக்கும் அப்க ொ உங்ை என் உங்ை மகனவி பைொடுக்ைச் ிள்களக்கும் பசட்டில் பரண்டுக ருக்குகம என் வயித்துல இருந்தது உங்ைகளொட வொரிசுன்னு கதொனகவயில்கலயொ?. " நீ என்னுடன் இல்கல என் தொல்! " எகதக்பைொண்டு மகறப்க ன் என் அன்க .. ணம் பைொடுக்குறதுக்ைொை இருக்ைலொம். ஏகைைளின் வந்து முடிந்தகத எண்ணி திகைப்புடன் நின்றிருந்தொன் அவன் எதிரில் நின்ற மொன்சிகய முற்றிலும் கவறொை ிரதிநிதியொை நின்று சத்யகன கைள்வி கைட்டொள் சத்யன் அவகளகய பவறித்துப் இந்த நொலுநொளும் ொர்த்தொன். " வரம் கைட்டு உன்னிடம் வந்கதன்.. இதுல அருணொவுக்கும் உங்ைளுக்கும் என்ன வித்தியொசம்? ” என்று மொன்சி தீர்ைமொை கைட்ை சத்யன் விக்ைித்துப் க ொய் அவகளப் ொர்த்தொன்." என் நிைல்கூட என்கன மறுத்துவிட்டு விலைிச்பசல்ைிறது. உனக்ைொைவும் நொன் வந்தது கவனும்னொ ிறகு “ மொன்சி என்கனயுமொ சந்கதைப் டுற? நம்ம குைந்கதக்ைொைவும் தொகன நொன் வொழுகறன். இவள் பசொல்வகத எப் டி மறுப் து அதற்ைொைத்தொகன நொனும் ஊட்டிக்கு க ொகனன்... " என்னுள் புகதந்த உன் நிகனவுைகள! " என் வொழ்வின் சொ ங்ைள் தீரும் என்றுதொன். அவங்ைளுக்கும் இந்த குைந்கத கதகவயில்கல உங்ைளுக்கும் கதகவயில்லொமல் தொன் ணம் பைொடுக்ை வந்தீங்ை. " வொர்த்கதைளொல் என்கன வகதக்ைொகத! அவகனவிட்டு விலைி பசொன்னகதவிட ண்ணத்தொன் எழுந்த அதிைமொ நீங்ைளும் மொன்சி ணம் “ அப் டின்னொ பைொடுத்து வந்திருக்ைீ ங்ை.. " நீ வரம் பைொடுக்ைொவிட்டொலும் ரவொயில்கல.

என்கனொட அலட்சியம்தொன் இப்க ொ நடந்த எல்லொவற்றுக்கும் ைொரணமொ? நொன் நிகனத்திருந்தொல் இவள் தொகயயும் இவகளயும் ைொப் ொற்றி இருக்ைலொகமொ? குமுறியொது கைட்ைிறொகள. “அப் கவ என்கன ைண்டு ிடிச்சு நொங்ை தப் ிக்ை உதவியிருந்தொ என் அம்மொகவொட உயிரொவது எனக்கு மிஞ்சியிருக்குகம. அருணொ என்கனத் கதடி வந்து உங்ை குைந்கதகய சுமக்ை வச்சிட்டு க ொனப் கவ நீங்ை ஏன் என்கன கதடகல... இவள் எந்த தவறும் இல்கலகய. “உங்ை ப ொண்டொட்டிக்கு ஏகைங்ை கமல அலட்சியம்..“ இதுக்குப் வந்ததுக்கு க ரு சந்கதைம் ைொரணம் இல்கலங்ை. “அப் டி ஒரு ப ொண்ணு கமல அக்ைகர உள்ளவரொ இருந்திருந்தொ. க ொனொங்ைகள ” என்று என் அம்மொ ஆத்திரமொை லியொனது இப் டிபயொரு க சிய மொன்சி ைட்டிலில் அமர்ந்து முைத்கத மூடிக்பைொண்டு ஓபவன்று அை சத்யன் ைல்லொய் ஆனவன் க ொல் பசொல்வதில் ொகறயொன முைத்துடன் அப் டிகய நின்றொன்.. பநகனச்சு குணத்கத புரிஞ்சு இவைிட்ட எந்த அப் கவ அகத வச்சுருக்ை அப் ொவி நீங்ை மொட்டப் தடுத்திருக்ைலொகம. “அருணொகவொட அவங்ை எட்டு வருஷம் வொடகைத்தொய் க ொறொங்ைகளொன்னு வொழ்ந்து ற்றி அவ பசொன்னதுகம. “ உங்ை ப ொண்டொட்டிகய த்தி உங்ைளுக்கு பதரியும் அப் டியிருக்கும்க ொது அவைிட்ட மொட்டின யொருன்னு அந்த அப் ொவி கதடிப் ொர்த்து உதவனும்னு உங்ைளுக்கு ஏன் பமொதல்லகய கதொனகல. அய்கயொ எல்லொகம குைந்கதயொய் நிகனத்தவள் இவளுக்கு என்ன நொன் என்னொல் இன்று தில் ஒரு பசொல்வது. மொன்சிகய பநருங்ைி அவள் கதொளில் கைகவத்தொன் தொகனொ? நீதி தியொை என்று சத்யன் மனம் நின்று கைள்வி புரியொமல் தவித்து . “ப ொண்டொட்டி பவளிநொட்டுக்கு க ொய்ட்டொகள அவ ஏற்ப் ொடு பசய்த ப ொண்ணும் அவ வயித்து இருக்ைிற குைந்கதயும் என்ன ஆனொங்ை எங்கை இருக்ைொங்ைன்னு எப் வொச்சும் உங்ைளுக்கு கதடிப் ொர்க்ைனும்னு கதொணுச்சொ?. எனக்கு ணம் என்கனொட பைொடுத்து தன்மொனம். அப் டித்தடுத்திருந்தொ ஒரு ஏகைகயொட சொகவ நடந்திருக்ைொகத. உங்ைளுக்கு உங்ை ப ொண்டொட்டி கமல அலட்சியம். அன்னிக்கு அனுப் த்தொகன.. வந்த நீங்ை சூழ்நிகல சரியில்லொத ைொரணத்தொல் என் கூட தங்ைிட்டீங்ை. ஆைபமொத்தம் உங்ை பரண்டு க கரொட அலட்சியத்துக்கு என் அம்மொவும் சுயநலவொதிைளொல என்கனொட பசத்துப் வொழ்க்கையும்தொன்.

நீ ஆனொ அது எனக்பைதிரொகவ முடிஞ்சுருச்சு. த்தி உனக்கு புரியவச்சு. ஆனொ என்கனொட கவண்டுகைொள் என்னன்னொ இறந்துக ொன உன்கனொட அம்மொ என்னொல திருப் ி பைொண்டு வரமுடியொது. ஆனொ ஒரு தொயொய் இருந்து உனக்கு என்னொல கசவைம் பசய்யமுடியும் மொன்சி..மொன்சி அழுகைகய நிறுத்திவிட்டு அவகன நிமிர்ந்து ொர்க்ை. அவன் அவனிடமிருந்து உருவிக்பைொண்டு முந்தொகனகய எடுத்து அவன் முைத்கத துகடத்தொள் கைகய . அதுமட்டுமல்ல வொடகைத்தொய்ன்னொ யன் டுத்துவொங்ைன்னு யொரொவது குைந்கதப்ப ற்ற பநகனச்கசன். “ ஆனொ மொன்சி எனக்கு ஏகைைளின் மீ து அலட்சியம் இல்கல. “ அங்கை உன்கன அப் டிபயொரு நிகலகமயில வரமுடியகல அதுமட்டுமல்ல வொழ்நொள் ொர்த்ததும் என்னொல உன்கனவிட்டு முழுக்ை உன்கூடகவ இருக்ைனும்னு ஆகசப் ட்கடன் மொன்சி. நீ கைட்ட ஒவ்பவொரு கைள்வியும் நியொயமொனதுதொன். “ இப்க ொ நீ இவ்வளவு குற்றச்சொட்டுைகள என்மீ து வச்சப் ின்னொடி இகத பசொல்ல எனக்கு தகுதி இல்லதொன்.. முைத்கத யொசித்தது. “ அதனொல்தொன் அருணொ க ொன் ைண்டு ிடிச்சு ண்ணதும் வடுபூரொவும் ீ கதடி இந்த டிச்சுப் ொர்த்கதன். அந்த தவறுக்ைொை நீ என்ன பசொன்னொலும் நொன் ஏத்துக்ைிகறன். எப் வுகம அருணொகவ முடிபவடுத்து “ ைைியதொல் நொன் இந்த விஷயத்துல தகலயிடகல... அப் கவ எல்லொத்கதயும் நொனும் பதரிஞ்சுக்ைனும்னு முயற்சி பசஞ்சுருந்தொ இன்னிக்கு உன் அம்மொ உன்கனொட இருந்திருப் ொங்ை. அவள் ைண்ணகர ீ தன் கைபைொண்டு துகடத்த சத்யன் “ மொன்சி அருணொகவப் நொன் நம்ம குைந்கதயின்னு வொை பநகனச்கசன்.. உன்கனப்க ொல ப ண்ைகளத்தொன் ஒருத்திகய நொன் சத்தியமொ எதிர் ொர்க்ைகல. அப் தொன் உன்கனப் த்திரங்ைகள ற்றிய விஷயங்ைள் பதரிஞ்சு பைொதிச்சுப்க ொய் ஊட்டிக்கு வந்கதன். அந்த அனுமதிகய மட்டும் மறுக்ைொகத” என்றவன் அவள் ைொலடியில் மண்டியிட்டு அமர்ந்து அவள் கைைகளப் ற்றி அதில் தன் முைத்கத கவத்துக்பைொண்டொன் சற்றுகநரத்தில் நிமிர்த்தி தன் கைைள் ஈரமொவகத உணர்ந்த ொர்க்ை அவனின் ைண்ண ீர் அவள் வைிந்து ைண்ண ீகரப் ொர்த்து மொன்சிக்கும் அழுகை மொன்சி அப் டிகய ொவமன்னிப்க வந்தது.. “ அருணொவின் புத்தி பதரிஞ்சு வொடகைத்தொய் விஷயத்தில் அவகள அவள் க ொக்ைில் விட்டது என் தப்புதொன்.

" ஏன்டி எவனொவது ிரொயச்சித்தமொ தன்கனொட உயிகரகய குடுப் ொனொ.. தனிகம ஏக்ைங்ைள். ஆகசைள்... என்கனொட நடவடிக்கைைள் எல்லொத்கதயும் நீங்ை ரசிச்சு பரொம் உரிகமயொ ைகுனப் . சத்யனுக்கு முணுக்பைன்று கைொ ம் வந்தது “ அப்க ொ நொன் உனக்கு பசய்த எல்லொத்கதயும் ிரொயச்சித்தமொைத்தொன் பசய்கதன்னு பநகனக்ைிறயொ.முைத்கத துகடத்த பநகனச்கசன். “ நொன் யொர் என் கதகய மறந்து உன்ைொலடியில் நின்னு கசவைம் பசய்கதகன அது ிரொயச்சித்தமொ?..... ஏழ்கம வொழ்க்கைக்கு என் அடியில அம்மொவும் என்கனொட வொழ்ந்த ைனவுைள்.. கைகயப் ிடித்த சத்யன் உனக்குள்ள இவ்வளவு ஆனொ “ மொன்சி உன்கன சுயபைௌரவம் குைந்கதன்னு இருக்கும்னு நொன் எதிர் ொர்க்ைகல” என்றொன் அவகன கூர்ந்து ொர்த்து தன் ொர்கவயொல் துகளத்த மொன்சி “ குைந்கதத்தனத்துக்கும் முட்டொள்தனத்துக்கும் நிகறய வித்தியொசம் இருக்குங்ை . “ உனக்ைொை ஒன்பனொன்கனயும் கயொசிச்சு கயொசிச்சு பசஞ்கசகன அது ிரொயச்சித்தமொ?. “ நீங்ை வந்து உரிகமகயொட என்ைிட்ட க சினப் இருக்கு அப் டிங்ைர சந்கதொஷத்துல என் உதவினப் மனசுல எனக்கும் ஒரு உறவு இருந்தகத எல்லொம் நொனும் பைொட்டிகனன். நொன் க ொலிகய இனம்ைொணத் பதரியொத குைந்கததொன். சந்கதொஷங்ைள். நீ வலியொல துடிச்ச அந்த கநரத்துல நீயும் குைந்கதயும் உயிகர பைொடுத்தொத்தொன் நீங்ை பரண்டுக ரும் என் உயிகர பைொடுத்திருப்க ன். “ யொருகம பசொந்தம்னு இல்லொம நொனும் வொழ்க்கைக்கு. கமலும் கமலும் உங்ைைிட்ட உரிகமயொ இருக்ைனும்னு கதொணுச்சு.. “ ஆனொ அதுக்பைல்லொம் நொன் ின்னனியொ நிகனக்ைகவயில்கல” என்று ிரொயச்சித்தம் என்ற ஒன்னு மகறஞ்சிருக்கும்னு மொன்சி கூறியகத கைட்டதும் . ஆனொ கயொசிக்ைத் பதரியொத முட்டொள் இல்கலகய?. ிகைக்ை என் ிகைப் ங் ீ ைன்னு பசொல்லியிருந்தொ நொன் . எல்லொத்கதயும் க ொட்டு புகதச்சு வச்சிருந்கதன்.. ஆனொ நொன் குடுத்திருப்க ன்.. “ நொன் பசல்லமொய் க சுறது உங்ைளுக்கு பரொம் ிடிக்குதுன்னு பதரிஞ்சப் கமலும் உங்ைைிட்ட பசல்லமொ நடந்துக்ை கதொணுச்சு.

ஆனொ எனக்கு இதுதொன் வொழ்க்கை.. அவகனொட அருணொ யொரு. அதுக்குள்ள உன் மனசுல வைியப் இருக்குற குைப் பமல்லொம் தீர்ந்து என்கன உண்கமயொ புரிஞ்சுக்குற ொரு மொன்சி. “ ைகடசில எல்லொத்கதயும் இப் த்தொன் நீ பரொம் ிரொயச்சித்தம்னு பசொல்லி அசிங்ைப் டுத்திட்டிகயடி. “ இகதொ ொர் நொன் அருணொகவொட புருஷன்தொன் ஆனொ எனக்கு பைொஞ்சம் நஞ்சம் இருந்த நிகனப்பும் அதுவும் உனக்கு முத்தம் குடுத்கதன் ொரு அந்த நிமிஷகம க ொச்சு. “ என் அதுக்குப் ிறகு ண்ணிட்கடன். “ ொர்க்ை. பமச்சூர்டொ க சுகறன்னு பநகனச்கசன். ஆனொ நீ குைந்கத கூட இல்லடி முட்டொள். நீயும் என் அருணொகவ மைனும்தொன் விவொைரத்து ண்ணிட்டு வொழ்க்கைன்னு நொம நொன் முடிவு பரண்டுக ரும் கசர்ந்து வொைப்க ொகறொம். அன்க வகை ிரிச்சு ொர்க்ைத் பதரியொத முட்டொள்டி நீ .. உனக்கு கவனொ இது சினிமொ மொதிரி பதரியலொம். தைப் னொ இப் டி எதுவுகம நொனும்தொன் ஞொ ைம் வந்தது. “ இகதயும்கூட உன் ிரொயச்சித்த ைணக்குல கசர்ைொகத. “ அதுவகரக்கும் நொன் பவயிட் ண்கறன்.. “ இன்னும் இரு த்தஞ்சு நொள்ல குைந்கதக்கு ப யர் கவக்ைப் க ொறொங்ை. தொயொ நீயும். “ அந்த கநரத்துல பதரியகல என் எனக்கு மைனும் நொன் யொரு... “ கநத்து பசொன்னிகய சினிமொல வர்ற மொதிரி நொம லவ் ண்றமொன்னு.“ உன் உதிரம் என் கையில வைிஞ்சுது ொரு அந்த நிமிஷம் ண்கணன் இனி நீதொன் எனக்கு எல்லொமும்னு. நீ யொரு. உரிகமகயொட பவயிட் ண்கறன்” என்று கைொ மொை அகதசமயம் தீர்மொனமொை க சிய சத்யன் மறு டியும் அவள் முந்தொகனகய இழுத்து தன் முைத்கத அழுத்தமொ துகடத்துக்பைொண்டு எழுந்தொன் அவன் க சிய க ச்சில் மிரண்டு க ொயிருந்த மொன்சி அவகன மிரட்சியுடன் எழுந்த சத்யன் அவள் முைத்கத இழுத்து தன் வயிற்கறொடு அகணத்து. “ ஏய் இன்னும் பசொல்லப்க ொனொ என் அப் ொ அம்மொகவக் கூட மறந்தது அந்த நொலு நொள்தொன். இது என்கனொட ைொதல் இகத யொருக்ைொைவும் விட்டுக்பைொடுக்ை மொட்கடன்.. மொன்சி . இதுல எந்த மொற்றமும் இல்கல.

.. என் தரப்பு நியொயமும் புரியும். அதுக்ைொை நொன் உன் ைொலடியில் மண்டியிட்டு மன்னிப்பு கைட்ைிகறன்...ப ண்ைள் சிந்திக்ைக்கூடொதுன்னு நிகனக்ைிற சுயநலவொதி நொனில்கல. ஆனொ அதன் ிறகு நொம ஒன்னொ இருந்த அந்த நொலு நொகள மட்டும் மனசுல வச்சு நல்லொ கயொசிச்சுப் ொரு. ரொஜதுகரயிடம் வக்ைீ லுக்கு க ொன் பசய்து க சி அவகர ைொண கநரம் குறித்தொன் அன்று மதிய உணகவ எடுத்துவரச் பசொல்லிவிட்டு மொன்சியின் அகறக்குப் க ொனக ொது மொன்சி குைந்கதக்கு ொல் பைொடுத்துக்பைொண்டிருந்தொள். அந்த சிரிப் ில் முன்புக ொல் உயிர் இல்கல என் து சத்யனுக்கு பதளிவொை பதரிந்தது... என் முன்னொல கூச்சமின்றி உடம் ில் உரிகமகயொட ண்ணகலன்னதும் கதொனுச்சு. “ நீ ைகச மறக்ை இகதவிட சுல மொன வைிபயொன்னு நொன் பசொல்கறன் கைளு. ற்றி யொரிடமும் விலக்ைிக் பசொல்லிவிட்டு. நல்லொ சிந்திச்சுப் ொரு ஆனொ நல்லகத மட்டுகம சிந்திச்சு சீ ர்தூக்ைிப் “ முன்னொடிகய வந்து நொன் உன்கனப் ொரு மொன்சி. ஆனொல் அதற்ைொை எப்க ொதும் ின்வொங்ை க ொவதில்கல என்றுமட்டும் உறுதியொை எண்ணினொன் அவன் அவளுக்கு ஊட்டுவதற்ைொை சொதத்கத ிகசந்தக ொது “ குடுங்ை நொகன சொப் ிடுகறன்” என்றொள் மொன்சி சத்யன் அவகள கூர்கமயொை ஒரு ொர்கவ ொர்த்துவிட்டு கசொற்கற அவள் வொயருகை எடுத்துச்பசல்ல மொன்சி அதற்குகமல் எதுவும் பசொல்லொமல் வொகயத்திறந்து உணகவ வொங்ைிக்பைொண்டொள் சத்யனுக்கு சொப் ொடு அங்கைகய எடுத்து வந்திருந்ததொல் அவளுக்கு ஊட்டி முடித்ததும் அகத தட்டில் அவனுக்கும் க ொட்டுக்பைொண்டு சொப் ிட்டொன். அகதயும். த்தி விசொரிக்ைொதது தப்புதொன். . பதளிவு உரிகமகயொட பதொட்ட என்கமல இகதபயல்லொம் ைிகடக்கும்” மொத்தினகய ொைங்ைகளயும். சத்யன் நிமிர்ந்துப் ொர்த்து சிரித்தொள். உனக்கு எல்லொகம புரியும். வந்து மனசுல என்றவன் டிரஸ் தன் கநத்து டுத்து ைிஸ் வச்சு கயொசிச்சுப் வயிற்றில் அவளின் பநற்றியில் முத்தமிட்டு ைட்டிலில் விஷயத்கத ொரு இருந்த அது நொன் நொன் எப் டி ைிஸ் உனக்கு எல்லொத்துக்கும் அவள் முைத்கத உன் ஒரு நிமிர்த்தி டுக்ைகவத்துவிட்டு க ொனொன் கமகலொட்டமொை ைலந்தொகலொசித்து தன்து குடும் கநட் ண்ணிகய சத்யன் ைீ கை க ொய் மொன்சிக்கும் தனக்கும் நடந்தகதப் கூறொமல்...

அது எங்ை பூங்கைொகததொன் க ொய் கைட்குற குடுத்துட்டு அப்புறம் அம்மொ என்னன்ன பசொன்னொள் பைொஞ்சகநரம் கைள்விக்பைல்லொம் நொய்க்குட்டிக்கு தூங்கும்..மதிய உணவிற்குப் ிறகு வக்ைீ கல ைொணச் பசல்லகவண்டும் என் தொல். தில் ைலர்ல க சிைிட்டு என்னொல அப் ொ யொரு. அகறக்கு வந்து மொன்சியிடம் பசொல்லிவிட்டு ைிளம் ினொன். தொன் ொ. அவகளொட ிறந்தது இருந்தொலும் அன்னலட்சுமிகயொட சிந்தகனயும் பசயலும் பரொம் தொழ்ந்த அம்மொ குலமொை உயர்ந்ததுடொ மைகன” என்று பூங்கைொகத பசொல்ல ஆமொம் என்று தகலயகசத்துவிட்டு சொப் ிட்டு எழுந்தொன் சத்யன் அவன் அகறக்ைதகவத் திறந்து உள்கள வந்தக ொது தூங்குவொள் என்று நிகனத்த மொன்சி தூங்கும் குைந்கதகய மடியில் கவத்துக்பைொண்டு குைந்கதயின் முைத்கதப் ொர்த்த டி அப் டிகய அமர்ந்திருந்தொள் சத்யன் என்னகவொ ஏகதொ என்று ொர்க்ை ைலங்ைிய அழுதிருப் கத விைிைளும் சத்யன்ச் தட்டத்துடன் அவகள பநருங்ைி முைத்கத நிமிர்த்தி ைொய்ந்த பசொல்ல. முக்ைியமொை என்ன ைொரணத்திற்க்ைொை வக்ைீ கல ொர்க்ைப் க ொைிறொன் என் கத அழுத்தம் திருத்தமொை பசொல்லிவிட்டு ைிளம் ினொன் சத்யன் திரும் ி வர இரவு ஒன் தொனது.. புசுபுசு சொப் ிடும். “ தில் அது கரொஜொச்பசடி என்ன இருக்கு. வட்டுக்கு ீ வந்து அவன் முதலில் கைட்டது “ மொன்சி சொப் ிட்டொளொ?” என்றுதொன் த்மொ அவள் நொன்தொன் வட்டுக்கு ீ சத்யொ இருந்கதன். பசொல்லியும் அழுதியொ மொன்சி?” என்று வருத்தமொை கைட்ை “ அம்மொகவொட ஞொ ைம் வந்துருச்சு அதொன்” என்று மொன்சி கூற . க ொய்விட்டிருக்ை டி ன் எடுத்துட்டுப் யப் ப் ொ அவ பசொல்லமுடியகலப் ொ. அவள் நொன் பவகுகநரம் அவ்வளவு .. “ ைண்ணர்ீ என்னம்மொ ைகரயும் அழுதியொ. தினமும் கரொஜொகவ எடுத்து என் தகலயில வச்சொ திட்டுவங்ைளொ? ீ இப் டி ஏைப் ட்ட கைள்வி கைட்ைிறொ சத்யொ” என்று அம்மொ பசொன்னதும் மொன்சி இயல்புக்கு திரும் ி விட்டொள் என்று சத்யனின் உள்ளம் துள்ளிக்குதித்தது “ அப்புறம் சத்யொ மதுகரயில அவளும் வ அம்மொவும் சிரிச்சுைிட்கட பசொன்னப் எனக்கு அன்னலட்சுமி உண்கமயொைகவ அழுகைகய ஒரு பதய்வம் ட்ட ைஷ்டத்கதபயல்லொம் அவ வந்துருச்சுப் ொ. வக்ைீ லிடம் க சியதில் அவனுக்கு ஓரளவுக்கு நிம்மதி வந்திருந்தது.

முைத்கத ொர்த்தொன். மொன்சிகய பமன்கமயொை அகணத்து தன் பநஞ்சில் அவள் முைத்கத அழுத்தி “ ம் நல்லொ தூங்கு மொன்சி. ிறகு இடத்கத மொற்றி ைன்னத்தில் வந்து நின்றது இதற்குமுன் தவித்து ரசித்த துடித்த சத்யன் குனிந்து பநற்றியில் முத்தமிட்டு முத்தத்கத அவன் தொன் ிறகு அவளின் அவளின் குைந்கதத்தனம் இந்த கசகையொல் பமன்கமயொய் அவள் தன்னொல் கைட்ைொத முத்தமிட்டு இதழ்ைளில் நசுக்ைப் ட்டுவிட்டொத பைொண்டொட்டமொைி ிறகு வந்து ைன்னத்தில் அழுத்தமொய் சட்படன்று அழுத்தமொய் ஆைமொய் ஒரு தித்துவிட்டு நிமிர்ந்தொன் தன்னுகடய வொகய விலக்ைியும் கூட அவள் வொய் மூடொமல் ொர்த்துக்பைொண்டிருக்ை. மொன்சி அகசவின்றி சத்யனின் அவள் பநஞ்சில் தூங்ைிவிட்டொள் அப் டிகய ட்டு இருந்தொள். சிதறியது. அன்று சத்யன் தொன் டுக்கும் ைட்டிலுக்கு விடுமுகற விட்டொன் . இப்க ொ மனசுல எகதயும் நிகனக்ைொகத” என்று கூறி அவள் முதுகை வருடிவிட. ிறகு ைட்டிலில் தொவி ஏறி அவளுக்கு மறுபுறம் க்ைத்தில் டுத்து அவகள தன் க்ைம் திருப் ினொன்.. ஒரு நகனத்த டவகல எடுத்துவந்து அவளின் ைண்ணர்ீ ைகரயொன முைத்கத துகடத்து. அகமதியொை அவன் பநஞ்சில் உறங்ைினொள் மொன்சி. மீ ண்டும் அவளருைில் வந்து அவள் முைத்கத தன் பநஞ்சில் அழுத்திக்பைொண்டு அகமதியொை நின்றிருந்தொன் அப்க ொது அவன் பநஞ்சில் இருந்த மொன்சி தனது மூச்கச ஆைமொை இழுத்து அவன் வொசகனகய நுைருவகத சத்யன் உணர்ந்தொன் அவன் மனம் உற்சொைத்தில் துள்ளியது தன் பநஞ்சில் இருந்த அவள் முைத்கத நிமிர்த்தி அவள் ைண்ைகள கநரொைப் “பசொல்லு எந்த இடத்துல நொன் இப்க ொ ைிஸ் ொர்த்து ண்ணனும்?” என்று குறும் ொய் கைட்ை அவன் ைண்ைளில் இருந்து ஏகதொபவொன்று தன் இதயத்துக்குள் நுகைவகத உணர்ந்த மொன்சி அவன் ைண்ைகளவிட்டு ொர்கவகய அைற்றொமல் இயந்திரம் க ொல அவள் கை அவள் அனுமதியின்றி பநற்றியில் விரல்கவத்து சுட்டிக்ைொட்டிப். கூந்தகல ஒதுக்ைிவிட்டு ஜக்ைில் இருந்து தண்ணகர ீ எடுத்து டம்ளரில் சொய்த்து அவகள குடிக்கு கவத்தொன்.சத்யன் நிம்மதியொை ஒரு மூச்கச எடுத்துவிட்டு அவள் மடியில் இருந்த குைந்கதகயத் தூக்ைி பதொட்டிலில் ைிடத்தினொன். சத்யன் அவகள ைட்டிலில் சொய்த்துவிட்டு அவகனகய ொத்ரூம் க ொய் தனது உகடைகள மொற்றிக்பைொண்டு. என்று அவளின் சற்றுகநரத்தில் உணர்ந்து சற்று கவைமொன மொன்சியின் விலைி குனிந்து மூச்சுக்ைொற்று மூச்சு அவள் சீ ரொை வர.

குைந்கத மறு டியும் ைண்கணமூடிக்பைொண்டு உறிஞ்ச ஆரம் ித்தது ப ொறுக்ைமுடியொமல் குைந்கத ைொம்க கநட்டி ஜிப்க சத்யனும் விடுத்து ைண்ைகள மூடிக்பைொண்டொன். குைந்கதகய தன் கதொளில் க ொட்டு முதுகை தடவி குடித்த ொல் ஜீரணமொனதும் பதொட்டிலில் ைிடத்தினொன். குைந்கதகயயும் மீ கத சத்யனுக்கு மொற்றி சற்று மொற்றிப் ப ொறொகம கூட ொரு” என்று பவம் ினொன் விட்டுவிட்டு ைொகல உகதத்துக்பைொண்டு மறு டியும் அை . ‘ எமைொதைன் எப் டி குடிக்ைிறொன் குைந்கத பவளிகயத் ொல் ைொலியொன ைொம்க பதரிந்த மொர்க யும். சத்யன் மொன்சியின் மூடி க ொர்கவயொல் அவகள க ொர்த்திவிட்டு மைகன தூக்ைிக்பைொண்டு ைட்டிகலவிட்டு இறங்ைினொன். மொன்சிக்கு குடிப் கதயும் என்ன தம் ிப் ொப் ொ சத்யன் உணர்வு வந்து அகதகய விைித்துப் குறுகுறுபவன எழுந்துருச்சுட்டொனொ?” என்று மட்டும் ொர்கவயின் அர்த்தம் என்ன என்ற ஆரொய்ச்சியில் ஈடு டொமல் மறு டியும் ைண்ைகள மூடிக்பைொண்டு தூங்ை ஆரம் ித்தொள் சத்யன் தூங்கும் ைொம்க மொன்சிகயயும். குைந்கத ைொம்க இழுத்து உறிஞ்சியது.அவள் முைத்கதப் குைந்கதயின் ொர்த்துக்பைொண்கட அழுகுரல் சத்யகன சத்யனும் எழுப் தூங்ைிப்க ொனொன். அவளின் உறிஞ்சும் அவன் மைன் வந்தது. ‘ ம்ம் ொரு என்ன நடக்குதுன்கன . மொன்சி எழுந்திருக்ைொமல் சற்றுகநரத்தில் உறங்குவகத உணர்ந்து எழுந்துக ொய் குைந்கதகய எடுத்துவந்தொன். “ அடப் ொவி மவகன இவ்வளவு குடிச்சும் த்தகலயொ?” என்று அந்த ஜிப்க மூடிவிட்டு மொன்சிகய குைந்கதக்கு வொைொை சிறிது ைவிழ்ந்தொர்ப் க ொல் இடது மொர்க அதன் திறந்து அதன் ைொம்க டுக்ை கவத்து குைந்கதயின் வொயில் கவத்தொன் . குைந்கதகய மொன்சியின் அருைில் ைிடத்தி அவளின் வலது க்ை மொர் ின் ஜிப்க திறந்து பவளிகய துருத்திய ைொம் ில் குைந்கதயின் வொகய கவக்ை. உறிஞ்சும் கவைம் குைந்கத ொர்ப் கதயும் ொல் ொர்த்து கைட்டுவிட்டு அவனின் “ அதிைமொை. இப்க ொ ொர்த்தொன். அகணத்தொர்ப் மொன்சின் க ொல் இடது கைகய கவத்துவிட்டு எடுத்து குைந்கதயின் குைந்கதயின் மறு க்ைம் மீ து சத்யன் டுத்துக்பைொண்டொன் குைந்கதயின் ொர்த்தொள். உதட்டொல் ைவ்வி ொர்த்துக்பைொண்டிருந்தொன். மறு டியும் மொன்சியின் அருகை ைொகலயில என்னகமொ பரொம் வந்து டுத்து அவகளகயப் வரொப் ீ ொ க சினொ.. சற்றுகநரம் ைைித்து ொல் வைியும் வொயுடன் உறங்ைியது.

சொப் ொட்கட சில நொட்ைளில் முடித்திருப் ொள். தூங்ைப் க ொல நடித்தொள். ஆனொல் ஆனொல் மொன்சி அகத அவகனவிட்டு குைந்கத மனதுடன் . விலைினொள். அவள் பரொம் அங்கைகய க சி ிள்களயொை க சும்க ொது ஆனொல் த்மொ மொறி விகளயொடுவகத அருணொகவ சத்யனும் ற்றி அருணொவும் அகனவரும் நிகறய வொழ்ந்த கைட்டு இயந்திர ற்றியும் நிகறய மொன்சிக்கு புரியும் விதமொை பசொன்னொள். ஒவ்பவொரு கநரம்ைிகடக்கும் சமயம் ைிகடக்கும் வரி க ச்சிலும் க ொபதல்லொம் க ொபதல்லொம் தனது அவகள முத்தமிடுவகத தவறொமல் பசய்தொன். இந்த பரண்டும் இல்லொம இப் டிபயொரு வொழ்க்கை வொழ்ந்து எல்லொகர ைஷ்டப் டுத்திடொங்ை... ஒன்னு ப ொண்டொட்டிகய அடக்ைியிருக்ைனும் இல்கலன்னொ நிரந்தரமொ விலைியிருக்ைனும்.. ைொத்திருப் கத கவண்டொபவறுப் ொை மட்டும் வொங்ைிக்பைொள் வள் முக்ைியமொனவளொை இருந்தொள். ிள்களைளுடன் சத்யன் வட்டுக்கு ீ வந்துவிடுவொள். அவள் உதட்கடொடு இவன் உதட்கட கசர்த்தொகல இவன் உணர்வுைள் ைட்டவிழ்த்து பைொள்வதொல் அகத மட்டும் தவிர்தொன். அவன் அங்கை இரவில் இருப் கத அவன் குைந்கதக்கு கதடினொள். அந்த அகதயும் அவன் முன்பு அடித்தொள். அப் வும் சத்யகன நிகனத்து கைொ ம்தொன் வந்தது. ிள்களைகளொட ரசிப் ொர்ைள். பதொட்டுக்பைொண்கட இருந்தொன்... ைண்டுபைொள்ளொமல் ைட்டி க்ைம் கூட அகனவரிடமும் திரும்புவதில்கல. நிகலநொட்டினொன். என்ன ஒன்று பநற்றியிலும் ைன்னத்திலும் மட்டுகம முத்தமிட முடிந்தது. தனிகமயில் துகரொைி என்று குமுறி ைண்ணர்ீ விட்டொள். ஆனொல் மொன்சியிடம் அலுவலைத்தில் முற்றிலும் இருந்து மொற்றம் வருமுன்க பதரிந்தது. மொன்சி சிறு த்மொவிடம் பதரிந்துபைொண்டொள். இப்க ொது அவனிருந்தொல் அவன் மூடிக்பைொண்டு ொல் ஆனொல் இரவு வைக்ைத்தில் ிடிவொதமொை பைொடுத்தொள்.பதரியொம தூங்குறகத. கூச்சமின்றி ொல் பைொடுக்ை மகறவிடம் முந்தொகனயொல் ொர்கவைகள முழுவதும் முடிந்தவகர முத்தத்திற்ைொை தவிர்த்தொள். என்று எரிச்சல் மொன்சிவிட்டு ஒவ்பவொரு ட்டொள் சத்யன் நொளும் ஒருநொளும் சிறுைச்சிறுை விலைவில்கல. நிகனத்து மொன்சியின் வயிறு எரிந்தது. சில அவன் நொட்ைளில் உடம்பு நல்லொயிருச்கச நொகன சொப் ிட்டுக்ைிகறன் என்று அவகன தவிர்த்தொள்... ொல் பைொடுத்தவள். வொழ்க்கைகய அருணொகவ அவன் அரட்கட திகனந்து நொளில் அந்த குடும் த்தில் அத்தகன க ருக்கும் த்மொ சனி ஞொயிறு அன்று த்மொவின் இருந்தொல் க ொகும்முன் அவன் கவத்திருந்தொள். என்று எண்ணமிட்ட டி அவகள பநருங்ைி அகணத்துக்பைொண்டு இவனும் தூங்ைினொன் அதன் ிறகு வந்த கநரங்ைளில் திகனந்து நொளும் சத்யன் அலுவலைம் பசல்லும் கநரம் தவிர மற்ற மொன்சிகய உரிகமகய விட்டு விலைவில்கல.

எல்கலொருடனும்

சைஜமொை

இருந்தொள்,

அவளுக்கு

ிடித்த

பைொஞ்சினொள், தினமும் கதொட்டத்தில் பூக்கும் பூக்ைகள
சத்யன் பதொைில் விஷயமொை மும்க
மொன்சிகயயும்

குைந்கதகயயும்

ொர்த்து

நொய்க்குட்டிகய

தூக்ைி

ொர்த்து ரசித்தொள்

ைிளம்பும் நொளும் வந்தது,, சத்யன் மனதுக்குள்

ிரிவதுப்

சூழ்நிகலயில் இந்த தற்ைொலிைமொன

ற்றி

ிரிவு பரொம்

கவதகனப் ட்டொலும்,

இப்க ொகதய

அவசியம் என்று உணர்ந்து புறப் ட

தயொரொனொன்,
குைந்கதக்கு
அவளிடம்

ப யர்

சூட்டும்

யொரும்

க ொது

மொன்சிக்கும்

பசொல்லகவண்டொம்,

தனக்கும்

மும்க யில்

திருமணம்

இருந்து

என் கத

வந்ததும்

நொகன

பசொல்லிக்ைிகறன் என்று எல்கலொரிடமும் பசொல்லிகவத்தொன்
அன்று இரவு ைிளம் ி மொன்சியிடம் பசொல்லிக்பைொண்டு க ொவதற்ைொை வந்தொன்,, மைகன
தூக்ைிக் பைொண்டு மொன்சியின் அருகை அமர்ந்தொன், சற்று தள்ளி அமரப்க ொனவகள ஒரு
கையொல் இடுப்க
அவள்

ைழுத்கத

க ொகறன்

மொன்சி,

இவகனயும்

வகளத்து அருைில் இருத்தினொன்,
தன்

உதடுைளொல்

திரும் ி

விட்டுட்டு

விட்டுட்டு பரொம்

உரசிய டி

வர்றதுக்கு

இருக்ை

உன்கனயவிட்டுட்டு

ஒருவொரம்

முடியுமொன்னு

ஆகும்,

பதரியகல,

பரொம்

என்னொல
ஆனொ

தூரம்

உன்கனயும்
நீ

என்கனய

சந்கதொஷமொ இருப்க ன்னு பநகனக்ைிகறன்” என்று சத்யன் பசொல்ல..

மொன்சி அகமதியொை இருந்தொள்
“ என்ன மொன்சி க சமொட்டியொ?’ என்று சத்யன் அவகள உலுக்ை,, மொன்சியிடம் எந்த
திலும் இல்கல
சத்யன்

எழுந்து

மைகன

மறு டியும்

பதொட்டில்

ைிடத்திவிட்டு

வந்து

மொன்சிகய

கதொள்பதொட்டு தூக்ைி நிறுத்தி “ மொன்சி இந்த ஏழு நொகளக்கும் எனக்கு நரைமொத்தொன்
இருக்கும் மொன்சி,, உன் முத்தத்தொல் மட்டுகம அகத பசொர்க்ைமொக்ை முடியும், ப்ள ீஸ்
எனக்கு ஒகரபயொரு முத்தம் உன்ைிட்ட இருந்து கவனும் மொன்சி,, இத்தகனநொளொ நொன்
பைொடுத்கதன், இன்னிக்கு நீ முத்தம் தரனும் மொன்சி ப்ள ீஸ்” என்று சத்யன் பைஞ்சினொன்
சற்றுகநரம் அகமதியொை இருந்தவள் “ ம்
அவன் கைகய உதறித்தள்ளிவிட்டு

ூம் என்னொல் முடியொது” என்று கூறிவிட்டு

ொல்ைனியில் க ொய் நின்றுபைொண்டொள்

பவட்ைத்துடன் சினுங்ைி பமல்ல பமல்ல அவகன முைத்கத பநருங்ைி முத்தமிடுவொள்
என்று எதிர் ொர்த்த சத்யனுக்கு இதுக ொல் அவள் உதறித்தள்ளியது
இருந்தது, நொன் ஊட்டியில்

லத்த அதிர்ச்சியொை

ொர்த்த மொன்சியொ இது என்று அவனுக்கு குமுறியது

அவகள

மறு டியும்

கதடிப்க ொய்

ஒத்துக்பைொள்ளவில்கல,,

அவள்

முத்தம்

கைட்ை

முதுகைகய

அவன்

சிறிதுகநரம்

தன்மொனம்
ொர்த்துவிட்டு

அகறகயவிட்டு கவைமொை பவளிகயறினொன், அவன் உகதத்து மூடியகவைத்தில் ைதவு
அதிர்ந்தது
அந்த சத்தம் கைட்டு திரும் ிய மொன்சி அகறயில் அவகன ைொணொது தவித்து பவளிகய
ஓடிவந்து

ொர்த்தக ொது

சத்யன்

ைொரில்

ஏறி

ைதகவ

மூடுவதுதொன்

பதரிந்தது,,

சற்றுகநரத்தில் ைொர் ைிளம் ி பசல்ல, மொன்சிக்கு ைண்ணர்ீ முட்டிக்பைொண்டு வந்தது
ைண்ண ீர்

வைிந்த

முைத்கத

மூடிக்பைொண்டு

முத்தம் தரமுடியொது என்றதும்
ைட்டிலில்

ைிடத்தி

தனக்கு

அகறக்குள்

ஓடி

ைட்டிலில்

விழுந்தொள்,,

ின்கனொடு வந்து தன்கன அகணத்து தூக்ைி வந்து

கதகவயொனகத

எடுத்துக்பைொள்வொன்

என்று

எதிர் ொர்த்து

ைொத்திருந்தவளுக்கு சத்யன் கைொ மொை பசன்றதும் அவளொல் தொங்ைமுடியவில்கல
‘ நொன் என்ன

ண்கணன் ஏன் என்கமல இவ்வளவு கைொவமொ க ொறொரு’ என்று தன்

தவறு என்ன என்று பதரியொமகலகய குமுறினொள் மொன்சி
அவகள

குமுறகல

ொர்க்ைகவொ

கைட்ைகவொ

முடியொத

பதொகலவுக்கு

சத்யன்

யணமொைிக்பைொண்டு இருந்தொன்,, அவன் மனமும் தவித்து உருைியது,, ஒரு முத்தம் தர
மறுத்த மொன்சிகய நிகனத்து கைொ ம் வந்தது,, வித்தியொசமொன கைொ ம் இது, அவகள
ஊருக்கு க ொவகத நிறுத்திவிட்டு தூக்ைிவந்து புரட்டி எடுத்திருக்ை கவண்டும், அப் டிகய
விட்டுட்டு வந்தது தப்பு என்றது சத்யனின் ைொதலொல் கதய்ந்த இதயம்
" உன்கன முத்தமிடும் வகர,,
" நொன் நொத்தீைன் தொன்,,
" ஏபனன்றொல் உன்கன முத்தமிட்ட,,
"

ிறகுதொன் பதரிந்துபைொண்கடன்,,
" கூடுவிட்டு கூடு ொயும் ைகல,,

" உலைில் இன்னும் இருக்ைிறது என்று,,
" ஒவ்பவொரு முகறயும் முத்தமிடும் க ொதும்,,
" என் உயிகர உன் உதடுைளொகலகய,,

" உறிஞ்சி விடுைிறொகய!
" முத்தம்,, நவன

உலைின் உயிர்,,
"

ண்டமொற்று என பைொள்கவொமொை!

சத்யன் மொன்சி இருவரின் கநரடியொன வொக்குவொதத்திற்கு

ிறகு மொன்சி மற்றவர்ைள்

ொர்கவக்கு எந்த உணர்சியுமில்லொமலொமல் இயந்திரம் க ொலொனொள், ஆனொல் அவள்
மனம்

தூங்கும்

சைலத்கதயும்

கநரம்

அலசி

தவிர

மற்ற

ஆரொய்ந்தது,

கநரத்தில்

அவள்

சிந்தித்துக்பைொண்கட

சிந்தகனைளின்

முடிவுைள்

இருந்தது,

அத்தகனயும்

சத்யனுக்கு சொதைமொை இருந்தது,
சிலநொட்ைளொை
மனகம

அவள்

சத்யன்

ரிந்துபைொண்டு

குற்றங்ைளுக்கும்

மீ து

வந்து

அவனுக்கும்

சுமத்திய
தில்

எந்த

குற்றசொட்டுைள்

பசொன்னது,

சம்மந்தமும்

அத்தகனக்கும்

சத்யன்

இல்கல

மீ து
என்று

நீ

அவள்

சுமத்திய

அவள்

மனம்

அவனுக்கு வக்ைீ லொனது, சத்யனின் பசயல்ைளுக்கு அவன் கூறிய நியொத்கத விட இவள்
மனம் கதடி ைண்டு ிடித்து அதிைமொை நியொயம் ைற் ித்தது
சத்யன்

அருணொவின்

வொழ்கவ
ைொதகல

ைணவன்

என்ற

தகடகயயும்

த்மொ

வந்து

அருணொ

சத்யன்

ற்றி பசொன்னதும் க ொன இடம் பதரியவில்கல, மனசுக்குள் பமொட்டுவிட்ட
முழுகமயொை உணர

சத்யகனவிட்டு

அவள் சற்று

விலைி

இருந்தொல்தொன்

முடியும் என்று ஒதுங்ைினொள்,
அகர மயக்ைத்தில் தொன் இருந்தக ொது சத்யன் தனக்கு

ிரசவம்

ொர்த்த நிமிடங்ைகள

தன் நிகனவில் பைொண்டு வந்தொள், அந்த நிமிடம் அவள் ைொதுைளில் விழுந்த சத்யனின்
துடித்த குரல், தன் உதரத்கத சுத்தப் டுத்தும் க ொது அகர மயக்ைத்திகலகய இவள்
கூசியக ொது “ ஒன்னும் இல்லம்மொ, அவ்வளவுதொன் முடிஞ்சு க ொச்சு” என்று அவன்
கூறிய

ஆறுதல்

வொர்த்கதைள்,

ைொயகவத்தது, தன்கன
ஊற்றி

அந்த

அருவருப் ின்றி

தனது

உதிரத்துணிைகள

அலசி

ொத்ரூமுக்கு அகைத்துச்பசன்று உதவியது அதன் ின் பவந்நீர்

இடங்ைகள

சுத்தமொை

ைழுவியது,

மறுநொள்

ைொகல

உடகல துகடத்து சுத்தப் டுத்தி உகட அணிவித்தது, குைந்கதக்கு

பவந்நீரொல்

தனது

ொலூட்ட உதவியது,

தனக்கு கசொறு ஊட்டியது, என எல்லொம் நிகனவில் வந்து இவற்றுக்பைல்லொம் ப யர்
ிரொயச்சித்தமொ என்று அவகள சொடியது அவளின் மனது
விலைியிருந்த நொட்ைளில் தன் ைொதகல முழுகமயொை உணர்ந்தொள் மொன்சி,, தனக்கு
வந்திருப் து
இக்ைட்டொன

சினிமொ

ைொதல்

சூழ்நிகலயில்

இல்கல

ஏற் ட்ட

என்று

மொன்சிக்கு

ஆத்மொர்த்தமொன

நன்றொை

ைொதல்

புரிந்தது,,

என் கத

ஒரு

நன்றொைகவ

புரிந்துபைொண்டொள்,

தொன்

ஏன்

இதற்கு

முன்

லமுகற

சத்யன்

முன்பு

அப் டி

பவளிப் கடயொை நடந்துபைொண்கடொம் என்ற விளக்ைமும் இப்க ொது அவளுக்கு புரிந்தது,
அவனின் அன்பு பைொடுத்த அன்கயொன்யம்

தொன் அவனிடம் அவ்வளவு

பநருக்ைமொை

இருக்ைமுடிந்தது என்றுகூட புரிந்தது, அவன் பைொடுத்த முத்தத்திற்க்கும்

ொர்கவக்கும்

அவள் மனம் ஏன் ஏங்ைியது என்று அவளுக்கு புரிந்தது
ஆனொல்

இகதபயல்லொம்

கைொ ித்துக்பைொண்டு

சத்யனிடம்

மும்க க்கு

பசொல்ல

நிகனத்தக ொது

க ொய்விட்டிருந்தொன்,,

அவன்

சத்யனிடம்

அவளிடம்

இனி

எப் டி

நடந்துபைொள்வது என்றுகூட மொன்சி புரியவில்கல, ைொதகல உணர்ந்த அவளது உள்ளம்
அகத எப் டி சத்யனிடம் பவளிப் டுத்துவது என்று புரியொமல் தவித்தது,
சத்யன் அவகள விட்டு விலைிப் க ொனதும் அவளின் ைண்ைளில் ஒரு நிரந்தர ஏக்ைம்,
நகடயில்

கைய துள்ளல் இல்கல, சத்யன் திரும் ி வந்ததும் முன்புக ொல் தன்னிடம்

க சுவொனொ என்ற ஏக்ைம் ைலந்த

யம் அவள் மனம் முழுவதும் வியொ ித்தது, ‘அப் டி

க சொவிட்டொல் அவகரவிட்டுட்டு க ொைமொட்கடன், அவர் மடியிகலகய என் உயிகரகய
விட்டுவிடுகவன் என்று க த்தியக்ைொரத்தனமொன சிந்தகனபயல்லொம் அவளுக்கு வந்தது
“ அன்று நீ பசய்த புன்னகைக்கு எல்லொம்,,
“ இன்று அைைியபதொரு அர்த்தம் பசொல்ைிறது,,
“ என் உள் மனது!
“ இன்று நொன் சிந்தும் ைண்ணர்த்துளிைளுக்கு

எல்லொம்,,
“ நீண்டபதொரு ஆறுதகல பசொல்ல எப்க ொது,,
“ நீ வருவொய் ைண்ணொ!
சினிமொவில்
வந்து ‘

ைொதலுக்ைொை

பசத்துப்க ொன

ொவம் அவங்ைளும் இப் டி

கைனத்தனமொை கயொசித்தொள்,

நடிைர்ைள்

ல்

எல்லொம்

அவளுக்கு

ஞொ ைத்தில்

ண்ணித்தொன் பசத்துருப் ொங்ைகளொ?, என்று

ிறகு சினிமொவுடன் வொழ்க்கைகய ஒப் ிடக்கூடொது என்று

சத்யன் பசொன்னது ஞொ ைத்திற்கு வர,, ச்கசச்கச அவங்ை ைொசு வொங்ைிைிட்டு பசத்தொங்ை
என்று தன் தகலயில் நறுக்பைன்று குட்டிக்பைொண்டொள்
மறுநொள்
தகலகய

ைொகல

என்கன

உலர்த்தியவள்

குளியல்
ொக்ைத்தில்

குளித்துவிட்டு
இருந்த

ஏகதொ நிகனப் ில் அவன் அகறக்குள் க ொனொள்

ொல்ைனியில்

சத்யனின்

அகறகயப்

நின்றுபைொண்டு
ொர்த்துவிட்டு

என்று கவத்துவிட்டு அடுத்த அலமொரிகய திறந்தொள். அந்த தகலயகணகய அகணத்தவொறு அந்த ைட்டிலில் சிறிதுகநரம் டுத்தவள் மறு டியும் எழுந்து அந்த அகறகய வலம்வந்தொள். அவனது உகடைள் சலகவ பசய்யப் ட்டு அடக்ைப் ட்டிருந்தது. சத்யன் அருணொகவ திருமணம் பசய்வதற்கு முன்பு இந்த அகறயில். ைொதகலொடு அந்த துணியடுக்கை வருடிவிட்டு நைர்ந்து வந்து அவனது ைட்டிலில் அமர்ந்தொள். பசய்து சத்யன் ைட்டிலில் டுத்துக்பைொண்டு இப் டித்தொகன ஸ்கடலொை டிவியின் டுத்து ரிகமொட்டொல் டிவிப் டிவிகய ொர்ப் ொன் என்று நிகனத்து ரசித்தொள். அங்கை அந்த ொத்ரூமுக்கு எடுத்து நுைர்ந்து வந்து குளிப் து வைக்ைம்.. அகறயில் இருந்த ஜன்னலருகை பசன்று சத்யன் அந்த இடத்தில் எப் டி நின்றிருப் ொன் என்று யூைித்து கைைகள மொர்புக்கு குறுக்கை ைட்டிக்பைொண்டு சுவற்றில் ஒருக்ைளித்து ஸ்கடலொை சொய்ந்து ஜன்னலின் திகரச்சீ கலகய தள்ளிவிட்டு கதொட்டத்தில் இருந்து வந்த பூக்ைளின் மணம் நிகறந்த ைொற்கற ஒகர மூச்சொை உள்ளிழுத்து இப் டித்தொன் நின்று ரசித்திருப் ொன் என்று ைற் கன பசய்து குதூைலித்தொள் ஒவ்பவொரு இடத்திலும் ரசித்தவள் அங்ைிருந்த வந்த ிறகு சத்யன் அவனது கசொப்க நின்று அமர்ந்து தன் ைொதலகன ைற் கனயில் ைண்டு ொத்ரூம் ைதகவ திறந்து பைொண்டு உள்கள க ொனொள். அங்கையிருந்த ொர்த்தொள்.. முந்தொகனகய அவகள விலக்ைி ப ொய் மைனுக்கு .அவன் அகற ஒரு ணக்ைொர இகளஞனின் அகறகயப் க ொல் ைண்ட குப்க ைளும் இல்லொமல் மிை கநர்த்தியொை இருந்தது. சமீ த்தில் ஒருநொள் நடந்தது மொன்சிக்கு சட்படன்று நிகனவு வந்தது. ஆங்ைிலம் ஒரு க்ைமும் தமிழ் ஒரு க்ைமும் கநர்த்தியொை அடுக்ைி கவக்ைப் ட்டிருந்தது.. அன்றும் சத்யன் குளித்துவிட்டு தகலயில் பசொட்டிய ஈரத்துடன் குைந்கதகய பைொஞ்ச வந்தொன். ‘ கநரமிருக்கும்க ொது டிக்ைலொம். சத்யன் உ கயொைிக்கும் சொதரணமொன ப ொருட்ைள் கூட அவள் தன் ைொதலனின் ைொதல்ச் சின்னமொை ஆன் பதரிந்தது. அப்க ொது மொன்சி தனது முந்தொகனயொல் மூடிக்பைொண்டு கைொ த்துடன் குைந்கதக்கு முகறத்துவிட்டு ொல் பைொடுத்துக்பைொண்டு மூடியிருந்த இருக்ை. பஷல் ில் அடுக்ைிகவத்திருந்த புத்தைங்ைகள எடுத்து புரட்டிப் ொர்த்தொள். புத்தங்ைள் அத்தகனயும் சிறந்த எழுத்தொளர்ைள் எழுதிய ைொலத்தொல் அைியொத ைகலக்ைொவியங்ைளொை இருந்தது. இந்த தகலயகணயில் தகலகவத்துதொகன தூங்ைியிருப் ொன் என்ற நிகனப் ில் உடலும் உள்ளமும் சிலிர்க்ை அந்த தகலயகணக்கு ைொதகலொடு முத்தமிட்டொள். இந்த ைட்டிலில். சத்யன் குளித்துவிட்டு வந்து மொன்சியின் மடியில் குைந்கதகய பைொஞ்ச வரும்க ொது அவன் மீ து வரும் சுைந்தமொன கசொப் வொசகன. அதிலிருந்த தகலயகணகய எடுத்து தன் மடியில் கவத்துக்பைொண்டொள்.

சிறிதுகநரம் அந்த சட்கடகய அகணத்துக்பைொண்டு சுவற்றில் சொய்ந்த டி அப் டிகய நின்றிருந்தொள் ிறகு அந்த சட்கடகய மடித்து சுருட்டிக்பைொண்டு சத்யன் அகறயிலிருந்து தகலகய பவளிகய நீட்டி யொரொவது ைவனிக்ைிறொர்ைளொ என்று ொர்த்துவிட்டு கவைமொை தனது அகறக்கு வந்து தனது தகலயகணக்கு ைீ கை கவத்துக்பைொண்டொள். அதன் ின் அவன் நைர்ந்து பசன்ற ிறகு அந்த மொர் ில் துளித்துளியொய் நீர் பதளித்திருந்ததும் இன்று அவகளயுமறியொமல் கமலொைகவ ஞொ ைத்திற்கு அவளது வர மொன்சி விரல்ைள் அன்று அன்று ஏற் டொத துகடத்துவிட்டது.முத்தமிடுைிகறன் என்று நீர் பசொட்டும் தகலயொல் அவள் ொல் பைொடுத்த மொர்க வருடியதும். குைந்கத ொலுக்ைொை உதட்கட பைொக்ைிைகள கவத்தொள். அந்த அழுக்கு பநருங்கும் சட்கட க ொது முழுவதும் வருகம சத்யனின் சிைபரட்டும். நீர் ட்ட உடல் மொர்க குறுகுறுப்பும் கூசி சிலிர்க்ை இன்று ஆகடக்கு ைிறக்ைமும் இன்று ஏற் ட்டது. மறு டியும் சட்கடகய தகலயகணக்கு ைீ கை மடித்து கவத்துவிட்டு மைகன தூக்ைிக்பைொண்டு வந்து ைட்டிலில் அமர்ந்தொள்.. மொன்சி ரவிக்கையின் எடுத்து குைந்கதயின் ற்றிக்பைொண்டு மொன்சிக்கு குைந்கதயின் ொகல உறிஞ்ச. அவளுக்கு சத்யகனகய அகணத்தது க ொலிருந்தது. மறு டியும் க ொய் ைதகவ தொளிட்டு விட்டு வந்து டுக்கையில் விழுந்து சத்யனின் சட்கடகய எடுத்து தன் முைத்கத மூடிக்பைொண்டொள். ஒரு நீலநிற சட்கட அதில் சட்கடகய அவன் மும்க சத்யனுகடய எடுத்து தன் பசல்வதற்கு அழுக்கு பநஞ்கசொடு முதல் நொள் உடுத்தியிருந்தது. அகத அதிலிருந்து அகணத்துக்பைொண்டொள். அந்த எட்டிப் ொர்த்தொள். உடபலல்லொம் தகலகய தன் வொயில் கூசி மொர்க ொடு . தனது வந்ததது. வொசகன.. சிலிர்ப்புடகனகய ொத்ரூகம விட்டு பவளிகயற திரும் ியவளின் ைண்ைளில் அங்ைிருந்த அழுக்கு பதன் ட கூகட உகடைள் ைிடந்தது. முத்தமிட அவன் அவன் உ கயொைிக்கும் ொடிஸ்க கரயும் ைலந்த ஒரு தீவிரமொன ஆண்கம வொசகன அகத வொசகன அந்த அழுக்குச் சட்கடயில் சுவொசித்தொள். அவகள வியர்கவயும். பநஞ்சம் மொன்சி கவைகவைமொை முழுவதும் அந்த மூச்கச ஆண்கம இழுத்து இழுத்து பநடிகய நிகறத்து கவத்தொள் அப்க ொது அவள் மைன் சியொல் அழுது அவகள அகைக்ை. இத்தகன விடுவித்து குைந்கத நொளும் மயிர்க்கூச்பசரிந்தது. அழுத்திக்பைொண்டொள் தன் ொல் ிளந்துபைொண்டு ைொம்க ைொம்க உதடுைளொல் இல்லொமல் ைண்ைகள பவளிகய ைப்ப ன்று இன்று மூடிய டி கதட.

அதன் ிறகு மொன்சியின் ைொல்ைள் தகரயில் நடக்ைவில்கல.. அவளுக்கு மன்மதனும் ரதியும் நண் ர்ைளொை மொறி ைொதகலப் ற்றிய ல ொடங்ைகள நடத்தி ைொதல் கரொஜொக்ைகள அவளுக்கு அள்ளி பைொடுத்தொர்ைள் அவகள டி ீ த்த ைொதல் கநொய் டுத்தீவிரமொைி.. “ இப்க ொது நொன்ைொணும் எல்லொவற்கறயும்.. “ ஆனொல் ஏகனொ பதரியவில்கல.. “ ைவிகத பசய்ைிறது எனது மனம்.. “ நீ இல்லொத இந்த இரவு....... சத்யன் தனக்கு ிரசவம் ொர்த்த அந்த நிமிடங்ைகள தன் மனதில் பைொண்டு வந்து அடிக்ைடி அைைொை பவட்ைப் ட்டொள் இரவுப ய்த சொரல் மகைகய குதூைலத்துடன் ரசித்து தனது நுனிநொக்கை நீட்டி மகைத்துளிகய அதில் வொங்ைி கதன் ரசித்து மகைநீகர குடித்தொள்.. “ அகனத்தும் ைவிகதயொ பதரியுகமொ?... ைொணும் ைனவுைள் அகனத்தும் இனிகமயொனது.... ைலில் ைண்ைகள மூடிய டிகய ஆயிரமொயிரம் அைைொன கரொஜொக்ைகள தன் ைனவில் ைண்டு நிஜத்தில் மலர்ந்தொள். மிதந்தது. பவகுசீ க்ைிரத்தில் அவள் ைலந்து அவகள நிரந்தர ைொதல் கநொயொளியொை மொற்றியது “ மனதில் ைொதல் வந்தொல் ொர்க்கும்.... “ இகளகமயின் ப ொன்தகரயில் முதுகமயின் கைொடுைள்! “ உறக்ைம் ைகலந்து எழுந்த குைந்கதயின் கசொர்ந்த ைண்ைள்! “ சூரியனின் ைதிர்ைள்ப் ட்டு ைகலயும் ைொகலகநர ைனவுைள்! “ ப ொக்ைிஷங்ைகள உள்ளடக்ைிய பசல் ிடித்த ஓகலச்சுவடி! ரத்தத்தில் . அப்க ொது வந்த பூங்கைொகத “ அய்கயொ நகனயுறகய” என்று ிள்களப் ப த்த ைடிந்த டி ச்கச உடம் அவகள வச்சிைிட்டு மகையில க ொய் இழுத்துவந்து தகலத்துவட்டியகதயும் ரசித்தொள் அவள் ொர்க்கும் ப ொருட்ைள் யொவும் அைைொனது.

இறுதியொத்திகரக்ைொன ைல்யொண ந்தலொ? மூங்ைில் ந்தலும் க ொடலொம். மொன்சி இல்லொத ஒரு வொழ்க்கைகய அவனொல் நிகனத்துக்கூட அவனுகடய தவிப்க எல்லொம் சிைபரட் புகையொக்ைி பவளிகயற்றினொன் அவள் ச்கச மூங்ைில் மரம் க ொல. அது விஷயமொை க சிவிட்டு. அகத வகளத்து ைல்யொணப் அகத ச்கச மொன்சி மூங்ைிலொல் அவனுக்கு ொர்க்ைமுடியவில்கல. அவைிட்ட நிகறய கசஞ்ச்சஸ் பதரியுது. “ டியில் அமர்ந்து அழுதுபைொண்டிருக்ைிறது.“ இரயில் ொகதயின் ஓரம் ைிடக்கும் ஒற்கற ைொலணி! “ பமொத்தத்தில் நீ இல்லொத இந்த இரவில். மும்க கவகல முடியொமல் மைகனயும்ப் இழுத்தடித்தது. “ நொன் வகரந்த என் ைொதல் ைவிகதைள்.. என்ற ைலவரமொன எண்ணங்ைள் அவன் மனதில் கதொன்றி அவகன அகலக்ைைித்தது எதுவொயினும் மீ ண்டும் கைொகவ ைணக்ைிட்ட டி ைொத்திருந்தது வரும் நொளுக்ைொை அவன் மனம் விநொடிைகளயும் . டுக்கைகயயும் ொகடயொ? தயொர்பசய்லொம். ஆனொலும் அவன் மனதில் ஒரு தவிப்பு மொன்சி தன்கன புரிந்துபைொண்டு என்கனயும் புரிந்துபைொள்வொளொ? என்ற தவிப்பு அவனிடம் நிரந்தரமொனது.. பசன்ற மொன்சிகயயும் ற்றி விசொரிப் ொன்... அவர் வொர்த்கதக்கு மரியொகத பைொடுத்து சத்யன் மொன்சியிடம் க ொனில் கூட க சொமல் இருந்தொன்.. “ என் இதய ஆலயத்தின் பவளிகய. அவ மனகச அவகள புரிஞ்சுைிட்டதுக்கு ிறகு நீ அவைிட்ட க சுறதுதொன் நல்லதுன்னு நொன் பநகனக்ைிகறன்” என்று அவன் ஆகசக்கு தகடவிதித்தொர். “ நீ வந்து வொசிப் ொய் என்ற எதிர் ொர்ப்புடன்!!!! சத்யன் தினமும் தவறொமல் க ொன் பசய்து ரொஜதுகரயிடம் க சினொன். மொன்சியிடம் க சகவண்டும் என்ற ஆவல் அவன் குரலில் பவளிப் டும் ரொஜதுகர இருவரின் நலம் ற்றி பசொல்லிவிட்டு “ சத்யொ நீ மும்க யில் இருந்து வந்த ிறகு மொன்சிைிட்ட க சு இப்க ொ கவண்டொம்.

நீங்ைகள ஏன்மொ எடுத்துட்டு வந்தீங்ை” என்று சங்ைடப் ட்ட டி ொகல அருந்தினொள் “ நீ ைொகலயிகலர்ந்து ைீ கைகய வரகல அதொன் வந்கதன்... பதரியகல” ொல் சனி என்ற டி ஞொயிறுக்கு க ரகன கூட வரகல. அவங்ைளுக்கு த்மொ “ சங்ை எங்ை த்து நொள் ஸ்கூல் லீவு. பதொட்டிலில் அப் டி கமகசயில் “ என்னம்மொ த்மொகவயும் என்னதொன் க ொட்டுவிட்டு ொல் ண்றொன்னு டம்ளகர எடுத்து மொன்சியிடம் பைொடுத்தொள் மறுக்ைொமல் வொங்ைிக்பைொண்ட மொன்சி “ என்னம்மொ கவற யொர்ைிட்டயொவது குடுத்துனுப் கவண்டியதுதொகன. ஆமொ அபதன்ன ஊட்டிகலருந்து நொனும் உன்கன ொர்க்ைனும்னு நொகன ொர்க்ைிகறன் என்கன அம்மொன்னு கூப் ிடுற. நல்லொத்தொன் சங்ைகள கூட கூட்டிட்டு வரகல அத்கத பரொம் வருத்தமொ பசொல்லிைிட்டு இருந்தொங்ை” என்று மொன்சி புடகவத் தகலப்க விரலில் சுற்றிய டிகய க சினொள் மொன்சி அத்கத என்று கூப் ிட்டகத மனதில் குறித்துக்பைொண்ட இங்கை இருக்ைொங்ை.சத்யன் பசன்ற நொன்கு நொள் ைைித்து நிலவு மங்ைிவரும் ஒரு மொகலயில் மைகன மடியில் கவத்துக்பைொண்டு அவன் முைத்கதகய ொர்த்துக்பைொண்டு அமர்ந்திருந்தொள். குைந்கதக்கும் சத்யனுக்கும் உள்ள ஒற்றுகமகய எல்லொம் ைணக்ைிட்ட டி இருந்தொள் அப்க ொது கையில் கவத்துவிட்டு குைந்கதயகவ மொன்சியின் டம்ளருடன் மடியில் வந்த இருந்த பூங்கைொகத க ரகன ொகல தூக்ைிக்பைொண்டு ொர்த்துக்ைிட்டு இருக்ை.. இந்த ஆகளக்ைொகணொம். ைீ ைகூட வரமொட்டொங்குற. வந்ததும் குைந்கதகய தூக்ைி பைொஞ்சியவள் மொன்சியின் முைத்தில் பதரிந்த மொற்றங்ைகளயும் ைவணிக்ை தவறவில்கல. த்மொ குைந்கதகய மடியில் கவத்துக்பைொண்டு தகரயில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்து “ என்ன மொன்சி பரொம் அவளருைில் அமர்ந்த மொன்சி “ இருக்கைன். இனிகமல் அத்கதன்னு கூப் ிடு சத்யகனொட அப் ொகவ மொமொன்னு கூப் ிடு” என்று மொனசிக்கு உறவுமுகறகய பசொல்லிவிட்டு ொல் டம்ளகர வொங்ைிக்பைொண்டு க ொனொள் மொன்சி அத்கத மொமொகவ மனனம் பசய்தொள். அன்று இரவு உறங்கும் க ொது சத்யனின் அழுக்கு சட்கடகய எடுத்து தன்மீ து க ொட்டுக்பைொண்டு உறங்ைினொள் மறுநொள் ைொகல வந்த த்மொ வந்ததும் மொடிக்குத்தொன் ஓடி வந்தொள்.. என் மொமியொர் மொமனொர் கூட திருச்சிக்கு க ொய்ட்டொங்ை” என்றொள் த்மொ . நீங்ை ஏன் சனி ஞொயிறு டல்லொ இருக்ை?” என்று கைட்ை அபதல்லொம் ஒன்னுமில்ல அக்ைொ.

. கநட்டி க ொடி தொன். இருந்தொர்” என்று அவரும் பரண்டு நொளொ மில்லுக்கு க ொைகல வட்டுலதொன் ீ த்மொ நிறுத்தி நிறுத்தி க ச “ அப்க ொ அவகரயும் கூட்டிக்ைிட்டு இங்ை வந்திருக்ைலொகம அக்ைொ?” என்று இன்னும் புரியொமல் மொன்சி க சியதும். ஆகச மொன்சி.. அப்க ொது தொன் மொன்சியின் முைத்தில் பதரிந்த மொற்றங்ைள் ஏகதொபவொரு மின்னகல ஏற் டுத்த. விடகல. இந்த பரண்டு நொளும் கநட்ல என்கன டிரகை க ொட்டுக்ை விடகல.த்மொகவ ஆச்சர்யமொை ொர்த்த மொன்சி “ அப்க ொ நீங்ை தனியொத்தொகன அக்ைொ இருந்திருப் ங் ீ ை. கூட இன்னும் ண்ணகலன்னொ இன்னிக்கு ஒகரபயொரு ைொகலயில முகறடி ைல்லயும் பவறும் ொர்த்துக்கைொகயன். மொன்சி ஒரு குைந்கதக்கு தொயொனொலும் ைன்னி என் கத மனகதவிட்டு ஒதுக்ைினொள் மொன்சி. மட்டும் பரண்டுநொளும் விட்டு க எழுந்திரிக்ை இவகள.. த்மொவுக்கு என்ன பசொல்வது என்று புரியொமல் தவிப் ொை அமர்ந்திருந்தொள். சத்யனின் இன்பனொரு அவள் மனதில் ிரச்சகனகய நொம ஏன் தீர்த்து கவக்ை கூடொது? என்று சட்படன்று மனதில் ஒரு எண்ணம் கதொன்ற ம் இதுவும் ஒருவகை கவத்தியம் உதறிவிட்டு மொன்சியின் தொகன?. ும் இருந்தொலும் த்மொ த்மொ “ அகதகயன் கைட்ைிற தூங்ைினதும் அவங்ைகள பைொண்டு டுக்ை வச்சிட்டு வந்து பைொட்டமடிப் ொரு. க சொம இங்கை ைிளம் ி வரகவண்டியது தொகன அக்ைொ?” என்று மொன்சி கைட்டதும் த்மொவின் முைம் பவட்ைத்கத பூசிக்பைொண்டது. கூட டுக்கைகய த்துன்னு ைசக்ைி . என்று பவட்ைத்கதயும் கதொைியிடம் க சுவதுக ொல் இலகுவொை ஆரம் ித்தொள் சும்மொகவ சங்ை வட்டுல ீ எங்ை மொமியொர் ரூம்ல கூச்சத்கதயும் க்ைம் திரும் ி கநரொை அமர்ந்தொள். இப்க ொ வட்டுல ீ கவற யொருகம இல்கலயொ மனுஷன் ரொவும் ைலும் ஒருநிமிஷம் என்கன ஓய்வொ விடகல” என்று கூறிவிட்டு மொன்சியின் கைள்விக்ைொை ொர்த்தொள் த்மொ “ ஏன்க்ைொ நீங்ைளும் அவரும் வட்கடபயல்லொம் ீ க்ள ீன் ண்ணங்ைளொ? ீ உங்ை வட்டுல ீ கவகலக்ைொரங்ை இல்கலயொ அக்ைொ?” என்று அப் ொவியொை மொன்சி கைட்ை இப் டிபயொரு கைள்விகயத்தொன் அவள் ைணித்திருந்ததொல் நல்லகவகள இந்தப் கைட் ொள் என்று முன்க த்மொ ற்றி க ச ஆரம் ித்தது என்று தனக்குத்தொகன ச ொஷ் க ொட்டுக்பைொண்டு கமகல க சினொள் “ என்ன மொன்சி புரியொம க சுற. தனியொை எப் டி இருந்கதன் என்று இவளிடம் எப் டி பசொல்வது என்று சங்ைடமொை பநளிந்த டி “ அதுவந்து நொன் எங்ை தனியொ இருந்கதன். வட்டுல ீ யொரும் இல்கலன்னொ வட்கடத்தொன் ீ அவருக்கு அது கமல பரொம் க்ள ீன் ண்ணுவொங்ைளொ?. சகமயல் ொட்டல் சொப் ொடுதொன். தினமும் அவருக்கு நொன் கவனும்.

. ிடிச்சிக்ைிட்டு அய்கயொ அக்ைொ ப ண்கட நிமித்திட்டொருன்னு நீ வந்து என்ைிட்ட புலம்புவ இரு” என்று அதுல ொரு அப் க சிக்ைிகறன் .. ைொகலயில குைந்கதகயப் மில்லுகலருந்து க ொயிருக்ைொர்” என்று இங்கை ொர்த்து வந்து நொளொச்கசன்னு கூட்டிட்டுப் ஓடி வந்கதன். மொன்சியின் ஆர்வம் அதிைமொனது. வலிக்குற மொதிரி ஏன்க்ைொ?” என்று பதொடர்ச்சி இல்லொத கைள்விகய திக்ைித்திணறி கைட்ை த்மொவுக்கு மொன்சிகய மொற்ற ஒரு வொய்ப் ொை இகத ைருதி நடந்தகவைகளொடு தனது ைற் கனயும் ண்ணொ அவரு ைலந்து எடுத்து வலிக்ைத்தொன் உடகன விட்டொள் பசய்யும்.புைிஞ்சுட்டொரு. பரொம் இப் அதன் ிறகு த்மொவின் வொயருகை ைொகத திலுக்கு அவருக்கு சந்கதொஷமொயிடுவொரு..... முைம் பவவ்வொனமொய் சிவக்ை கைட்டொள் ட்படன்று விலைிய மொன்சி “ அய்ய ச்சீ அங்பைல்லொம் க ொயொ. மொதிரி ஒன்னு ண்ணுவொரு ஆனொ “ ஒருமுகற மொன்சி அதுக்ைப்புறம் நொகன வலிக்குதுன்னு கவனும் ஓயொம பசொன்னதும் கவனும்னு பைஞ்சுற த்மொ பூடைமொை எகதகயொ குறிப் ிட.. அக்ைொ என்ன பசொல்றொங்ை என்ற ஆர்வம் ைிளர்ந்பதை. ூம் ச்சீ ச்சீ ” என்று கூச்சத்துடன் கூற ின்ன என்னன்னு நீ பநகனச்ச... விைிவிரித்து. என்னதுக்கு இதுமொதிரி... வலியொவது இப் டித்தொன் பசொல்லுவ. ஏய் அதுதொன் புள்ள பசொர்க்ைம். எ...... யப் ொ ப ொண்ணொப் ப ொறந்தகத அதுக்குத்தொகனொன்னு இருக்கும்”என்று இந்த ண்ணொ உண்கமயொைகவ ண்ணுவொரு?” என்று கைட்ை பவட்ைப் ட்ட த்மொ “ அட என்ன மொன்சி இகதபயல்லொம் கைட்ைிற?” என்றவள் ைதகவ கநொக்ைிவிட்டு “ சரி அத்கத வந்தொலும் வந்துருவொங்ை நீ ைொகத பைொண்டொ பசொல்கறன்” என்று த்மொ கூற மொன்சியின் ஆர்வம் அதிைமொை ைழுத்கத மட்டும் நீட்டி பைொண்டு க ொனொள். த்மொ பசல்லமொய் மிரட்ட அவருக்கு பசம ஜொலிதொன்... க ொகறன்னு விட்டுட்டு த்மொ பசொல்ல முன் ிருந்தவளொய் இருந்தொல் இன்னும் ஏதொவது லூசுத்தனமொை கைள்வி கைட்டிருப் ொள். உடம்ப ல்லொம் பவந்நீர் வச்சு சொயங்ைொலம் குளிச்சிட்டு யங்ைர வலி ஆனொ சுைமொன வலி மொன்சி.. நொனும் சும்மொ இருக்ைமொட்கடன். அப்புறம் நல்லொ ண்ணிடுகவன். இறங்ைிடுவொரு. அடிவயிற்றில் ஏற் ட்ட குறுகுறுப்க ொடு விைிைகள அைல விரித்து “ அக்ைொ. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ். வொய் ஒருைட்டத்தில் ம் “ த்மொ கூறிய தொம் த்ய ரைசியங்ைகள மொன்சி ிளந்து.. “ என்னக்ைொ கைள்விக்கு நொன் வலிக்ைொது ொரு. ஆனொல் இந்த மொன்சிக்கு த்மொ பசொல்வது ஓரளவுக்கு புரிவதுக ொல் இருந்தது.. ஒருநொகளக்கு இடுப்க மண்ணொவது..

என்று பசொல்லலொம் அதன் ிறகு இருவரும் கநரம் க ொவது பதரியொமல் க சிக்பைொண்டு இருக்ை. எனக்கு என்னகமொ மொதிரியொ இருக்கு ” என்று பவட்ைமொய் த்மொவின் மடியில் முைத்கத அழுத்திக்பைொண்டொள் “ அம்மொடி தொகய மொன்சியின் மடியில கூந்தகல இருக்குற வருடி குைந்கதகய விட்டொள் த்மொ. ொர்த்த மொன்சி பவட்ைத்தில் முைத்கத த்மொ ரொவுல என்ைிட்டதொன் பஜொல்லு உன் விடுறது ஞ்சொயத்பதல்லொம் வரனும்.. மொன்சிக்கு சகைொதரியொை ஒரு தொய். திபனட்டு வயதில் குடும் த்துக்குள் ைொலடி கவத்தக ொது சத்யனுக்கு மூன்று தம் ிைகள சத்யகனப் ிரிந்து ைண்ணருடன் ீ அருணொ அந்த குடும் த்துக்குள் தனித்தனியொை க ொனொலும் த்மொ திருமணமொைி இந்த திமூன்று வயது இருக்கும். நுகைந்து ஒன்றொை நடந்த பதொைில்ைள் ிரிந்து த்மொ பைௌதம் மட்டும் உறவுைகள விட்டுக்பைொடுக்ைொமல் முடிந்தவகர பநருக்ைமொைகவ இருந்தனர் சத்யனின் ைண்ண ீர் வொழ்க்கை விட்டவள் சந்கதொஷப் ட்டவளும் சீ ரைிந்து க ொனகத த்மொதொன்.... நசுக்ைிடொகத” அவளுக்கு என்று கூறி ைண்ைலங்ைியது. இந்த வட்டுல ீ உனக்கு கவற வைியில்கலடி மொன்சி ” என்று ைடிக்ைிறதுன்னு யொர்ைிட்டயும் பசொல்ல முடியொது த்மொ ைிண்டல் பசய்ய அந்த அலொதியொன அதீதமொன ைற் கனயில் திகளத்த மொன்சி “ அய்கயொ க ொங்ைக்ைொ. ஏன்னொ நொன் மட்டும்தொன் உனக்கு தொய்வைி உறவு... த்மொதொன்.“ ம் ூம் நொன் பசொல்லமொட்கடன் ொ” மூடிக்பைொள்ள. சத்யன் ைண்டு பூங்கைொகதகய வொழ்வில் பமொத்தத்தில் மொன்சி விட வந்ததும் சத்யனுக்கு அதிைமொை அதிைமொ அண்ணியொை ஒரு சகைொதரி.. மதிய உணவுக்கு அகைக்ை குைந்கதகய மடியில வந்த பூங்கைொகத வச்சுைிட்டு “ அய்கயொ க சுவங்ை.. ீ நல்ல அய்கயொ இவ்வளவு ப ொம் களங்ைடி கநரமொவொ நீங்ை” என்று ைடிந்த டி குைந்கதகய தூக்ைிக்பைொண்டு “ சரி பரண்டுக ரும் சொப் ிட வொங்ை. மொன்சியிடம் மனம்விட்டு க சியதில் அவள் மனசுக்கு நிகறவொை இருந்தது. அதனொல அக்ைொ இந்த என்ைிட்டதொன் வந்து மனுஷகன ொருக்ைொ இங்கைல்லொமொ பசொல்லனும். மொன்சியும் சத்யனும் நன்றொை வொைகவண்டும் என்ற மனதில் கவபறொன்றும் இல்கல. தனது தொய்வட்டில் ீ ொர்த்ததும் தனது தம் ிைள் மூவகரயும் சத்யகன தன் உடன் ிறந்தவனொைகவ ிரொர்த்தகனகயத் தவிர அவள் இருந்த வந்த த்மொவுக்கு ொர்த்த சந்கதொஷம்.. அதொவது உன் அக்ைொ.... அன்றிலிருந்து ொர்ப் வள்.. அவள் விரல்ைகள “ பசொல்லொம என்னப் இவனுங்ைளுக்கு மொன்சி ிரித்து முைத்கத ண்ணுவ? ரம் கர என்று வியொதி ஓய் மொதிரி. நொன் .

இருங்ை இப்க ொ இன்னிக்கு வட்டுக்கு ீ க ொய்ச் கசருங்ை ” என்று நொன் த்து. பைொஞ்சம் பைொடுகமகய அப்புறம் த்து இன்னும் இந்த பைடுத்துடொத...குைந்கதகய அவகனொட தொத்தொைிட்ட குடுத்துட்டு வர்கறன்” என்று கூறிவிட்டு பூங்கைொகத ைீ கை பசல்ல த்மொ எழுந்து “ சின்ன குைந்கதகய மடியில வச்சுைிட்டு எவ்வளவு க சிருக்கைொம். பைொஞ்சி அப் ொவி ஏய் என்கன மொதிரி இருக்ைப்க ொகறன். எங்ைப்க ொய் ன்னு என்னகமொ நொன் பைஞ்சி பரொம் இங்ைகய பசொல்றது. என்று மகனவியிடம் கைட்டொன் த்மொ குறும் ொய் தகல சொய்த்து “ ம் ூம் எனக்கு பதரியொதுப் ொ. இகதொ இப் டி திரும்புடி பைொஞ்சகநரம் தொன்டி த்து. நீங்ை த்மொ மிரட்டியதும் பைௌதம் தவிப்புடன் எல்லொ கவஷமொ மட்டும் ... புரியகவத்தொள்.. அதற்கும் பவட்ைமொை சிரித்தொள் மொன்சி சொப் ிட்டு விட்டு விஷயங்ைகள வந்து மறு டியும் மொன்சிக்கு நிகறய பசொல்லி க சினொர்ைள்.. நீங்ைளொச்சு உங்ை மச்சினியொச்சு எனக்கு ஒன்னுகம பதரியொது” என்று அப் ொவியொை ைண்ைகள விரித்து விரலொல் அ ிநயித்து ைொட்டிய த்மொ “ ஒருகவகள வைியுகதொ? அகதப் ொர்த்து தொன் சிரிக்ைிறொளொ? ” என்று எகத வைிைிறது என உங்ை முைத்துல ஏதொவது த்மொ நக்ைல் பசய்ய த்மொ பசொல்ைிறொள் என்று பைௌதமுக்கு உடகன புரிந்துவிட “ அடிப் ொவி என்னத்தடி அவைிட்ட பசொல்லித் பதொகலச்ச இப் டி சிரிச்சுட்டு க ொறொ . அவ குைந்கத அவஸ்கத “ மொதிரிடி அவகளயும் டுறமொதிரி என் தம் ியும் அய்கயொடொ பரண்டு நொளொ நொன் டப்க ொறொன்” என்று பைௌதம் பசொல்ல இந்த ப ொசிஷனில் ஒகர ஒருவொட்டி. த்மொ நொசுக்ைொை மொன்சி ல பவட்ைத்துடன் கைட்டுக்பைொண்டொள் மொகல ஐந்து மணிக்கு குைந்கதகய சிரிப்பு த்மொகவ அகைத்துச்பசல்ல மில்லில் இருந்து வந்த பைௌதம் ொர்க்ை மொடிக்கு வந்தொன். அவகனப் ொர்த்ததும் மொன்சிக்கு எக்ைச்சக்ைமொை வர வொகயப்ப ொத்திக் பைொண்ட சிரித்த டி ொல்ைனிக்கு க ொய் அமர்ந்துபைொண்டொள் அவள் சிரிப்க குைப் த்கதொடு என்னடி அவ என்கனயப் ொர்த்த டி குைந்கதகய தூக்ைிய பைௌதம் “ ஏய் த்தூ ொர்த்து இப் டி சிரிச்சுட்டு க ொறொ.. ம்ம் உன் ிள்களக்கு இப் த்துகலருந்கத நல்ல ட்கரனிங் தொன்” என்ற ைிண்டல் பசய்ய . வச்சுக்கைொடி கவகலயும் வொங்ைிட்டு க ொடுறீங்ை.

கவகலக்ைொரர்ைள் வட்டின் ீ விளக்குைகள எல்லொம் அகனத்துக்பைொண்டு வர.“ அய்கயொ ச்சும்மொ பசொன்கனன்டி த்துக் குட்டி.. தகலயகணகய ைட்டியகணத்து ஆயிரம் முத்தங்ைகள அனொயொசமொை பைொடுத்தொள் தகலயகணக்கு.. தன்கன அவள் ைவனமொை ைொத்திருப்க ப் சத்யகன எதிர் ொர்த்து ைொத்திருந்தனர் . ப்களட்ல டிக்பைட் ைிகடக்ைகலன்னு கநத்து பசொன்னொனொம். அலங்ைரித்துக்பைொண்டு ொர்த்து அந்த வட்டில் ீ வந்து சத்யனுக்ைொை இருந்த அகனவருகம ைல் முடிந்து இரவு வந்தது.. சத்யனுக்ைொை ொலில் அடக்ைிக்பைொண்டு எழுந்து அவள் அமர்ந்திருந்த மொன்சி மொடிப் டிைளில் உதட்கடக் ஏறினொள்.. பைௌதம் மொன்சி முைத்கத ொர்க்ை சங்ைடப் ட்டு சுவற்கறப் மொன்சி ைிளம் ி ொர்த்த டி வர்றதொ “ சத்யனுக்கு பசொன்னொன் ” க ொன் என்று ண்ணி க சிகனன் இன் த்கத மொன்சியின் நொகளக்கு ைொதில் அள்ளி பைொட்டிவிட்டு ைிளம் ினொன் அவர்ைள் ைிளம் ியதும் மொன்சி ஓடிச்பசன்று ைட்டிலில் விழுந்தொள். “ சத்யகனொட அப் ொ ைொகலயிகலருந்து அவன் பசல் க ொனுக்கு ட்கரப் ண்ணிைிட்டு தொன் இருக்ைொரு சுவிட்ச்ஆப்னு வருது மொன்சி. நீ ைவகலப் டொம டுத்து தூங்கும்மொ.. நொன் பரொம் ிைி” என்று தைவல் பசொல்லிவிட்டு மறு டியும் ஓடிவந்து ைட்டிலில் விழுந்தொள். அன்று இரவுமுழுவதும் துவண்டுக ொனது. சத்யனின் அவள் அழுக்கு தகலயகணக்கை சட்கட சலிப்பு மொன்சியின் வந்தது முத்ததொல் அவளின் ைொதல் வொர்த்கதைகள கைட்டு மறுநொள் ைொகல ைொத்திருந்தொள். பரொம் ஆகசயொ வந்துருக்கைன் சீ க்ைிரமொ வொடித் தங்ைம் வட்டுக்கு ீ க ொைலொம்” என்று தடொலடியொை சரணகடய ொல்ைனியில் நின்றுபைொண்டு அவர்ைளின் உகரயொடகல ைிளுைிளுபவன உடபலல்லொம் சிலிர்த்தது. அதனொல ட்கரன்ல இல்ல ஸ்ல ஏதொவது வருவொன்னு அவங்ைப் ொ பசொன்னொரு. ஏகதொ கதொன்ற ைட்டிலில் புரண்டு தொவி இறங்ைியவள் தொழ்த்தியிருந்த சீ த்தொப் ைம் மரத்தில் ொல்ைனிக்கு ஓடி அங்கை ைிகள கூடுைட்டியிருந்த குருவிங்ைளொ நொகளயிகலருந்து நொன் உங்ைகளப் குருவிைகள ொர்த்து “ ஏய் ொர்க்ை வரமொட்கடன். ைொகலயில வந்துடுவொன்” என்று மொன்சிக்கு ஆறுதல் கூறி குைந்கதகய பதொட்டிலில் ைிடத்திவிட்டு க ொனொள் ஆனொல் மொன்சியின் ைண்ண ீகர எந்த ஆறுதல் வொர்த்கதைளொலும் ைட்டுப் டுத்த முடியவில்கல. ைடித்து குைந்கதகய ைண்ணகர ீ தூக்ைிக்பைொண்டு ின்கனொடு வந்த பூங்கைொகத.. சற்றுகநரத்தில் கைட்ட மொன்சிக்கு த்மொ அவகள அகைத்து ைிளம்புவதொை பசொல்லிவிட்டு ைிளம் . அன்று இரவு அவள் விட்ட ைண்ணரின் ீ அளகவ அவளின் தகலயகண மட்டுகம அறியும் .

மும்க ைொலியிருக்கும் ொகறன் ஆைியிருக்ைொது ைொகலயில என்ன அதனொலதொன் அவன் மொன்சி.. ரயில் சொப் ிட்டு க ொன் ஒர்க் கைைழுவும் ஆைகல. அப்க ொது நின்ற டொக்ைியில் இருந்து இறங்ைிய ைகளத்து கசொர்ந்து க ொய் இறங்ைினொன் சத்யன் சகமயலகறயின் ஜன்னலருகை இருந்து சத்யகன ஓடிவந்து “ என்ன சத்யொ இது ஒரு க ொன் எல்லொரும் தவிச்சு பசொல்லிவிட்டு க ொயிட்கடொம் ொ” அவன் கையில் த்மொ வொசலுக்கு ண்ணி தைவல் பசொல்லக்கூடொதொ? நொங்ை என்று இருந்த ொர்த்துவிட்ட ைண்ணகர ீ ப ொட்டிகய உள்ளடக்ைிய குரலில் வொங்ைிக்பைொண்டு உள்கள க ொனொள் “ இல்ல தண்ணில அண்ணி கநத்து விழுந்துருச்சு.. க ொட்டல்ல அதுகலர்ந்து க ொகறொம்னு வந்துட்கடன். ஸ்னு மொறி மொறி பரொம் அண்ணி” என்று பசொன்ன சத்யன் மொடிப் டிைளில் ஏற சரி க ொது பமொக ல் வட்டுக்குத்தொகன ீ சிரமப் ட்டு வந்கதன் . கநரம் கதொட்டத்கத சுற்றி வந்தொள். நீ என்ன ஆறுதல் பசொல்வது என்று த்மொ.. வரவில்கல குைந்கத என்றதும் தூங்கும் மொன்சியின். ைீ கை தயொரொை த்மொ சிறிதுகநரம் மொன்சியுடன் வந்துவிட்டொள்.. அவளின் கசொைத்கதப் க ொை மீ தி முைம் கநரம் இருண்டு முழுவதும் ொர்த்து ஆறுதலொய் தகலயகசத்து சிரித்தது கதொட்டத்து கரொஜொக்ைள். ண்ணிருக்ை நம்மகள எல்லொம் எழுப் ப் க ொறொன் ” என்று ஏகதகதொ ஆறுதல் பசொல்லி மொன்சிகய கதற்றினொள் அன்று இரவு அகனவரும் க சிக்பைொண்டு தூங்ைப் இருந்துவிட்டு கதகவயொனவற்கற க ொய்விட. மொன்சியின் முைத்கதப் ொர்த்ததும் புரியொமல் ைலங்ைி நின்றொள் கூந்தகல வருடிய ைிகடக்ைகலன்னு அவன் த்மொ கவற பமொக லில் மொட்டொன். மறுநொள் குைந்கதக்கு ப யர் சூட்டும் விைொ என் தொல் த்மொ தனது ிள்களைளுடன் மொகலகய வந்துவிட்டொள்..மறுநொள் ைொகலயும் கசொைத்கத சத்யன் தத்பதடுத்தது. அவள் மடியில் தகலசொய்த்து அழுத மொன்சியின் “ அவனுக்கு எதுல சொர்ஜ் கவனொப் அவளுக்கு ஒன்னும் வர்றொகனொ. நொகளக்கு ைொகலயில் எடுத்து கவத்துக்பைொண்டிருந்தனர் த்மொவும் பூங்கைொகதயும் ொல் ைடிைொரம் இரவு பவளிகய வந்து த்து மணி ஆைிவிட்டது என்று ஓகச ட அறிவித்தது. க்ைத்துலயொ க ொன் வந்துதொன் ப்களட் இருக்கு..

ைொது மடல்ைகள பமன்கமயொை ைடித்து சுகவத்தொள்.. அவனுக்கு மொன்சியகய அகறக்ைதவு அகைக்ை. உடம்ப ல்லொம் ைசைசன்னு ஒரு அழுக்கு மொன்சி.. நிமிர்ந்த உள்கள க ொது க ொனவன் ொல்ைனியில் ைொலியொயிருந்த நின்று இருட்கட பவறித்துக் பைொண்டு நின்றிருந்தொள் மொன்சி அவகளப் ொர்த்ததும் ஒரு நிம்மதி ப ருமூச்கச விட்ட சத்யன். அவன் தகலமுடிக்குள் அவள் விரல்ைள் நுகைந்து மூடிைகள இழுத்து சுருட்டியது சத்யனுக்கு பசொர்க்ைகம மூடிய ைண்ைளுக்குள் பதரிந்தது. ைன்னத்து சகதைகள நொன்குநொள் கரொமத்துடன் சப் ி இழுத்தொள்.... இரும்மொ குளிச்சுட்டு வந்துர்கறன்.“ சொப் ிட்டு க ொகயன் சத்யொ” என்று சொப் ிடகலம்மொ அதனொல யங்ைர பரொம் ைொகலயில டயர்டொ இருக்கு பூங்கைொகத திறந்கத ைட்டிகலப் ொர்த்து இருக்ை க சலொம்மொ” ம் ூம் மதியம் என்று கூறிவிட்டு கவைமொை ொர்க்கும் அவசரம் தள்ளிக்பைொண்டு திகைப்புடன் “ சி வரும்க ொது வைியில சொப் ிட்டுதொன் வந்கதன். அவன் உதட்கட விடுத்தவள் அவன் முைம் முழுவதும் ைண்மண் பதரியொமல் முத்தமிட்டொள். பைொண்கட இருந்தொள் ஆனொல் அவள் ஆகவசம் சற்றும் குகறயொமல் முத்தமிட்டுக் . அங்ைிருந்த உமிழ்நீகர எல்லொம் ஆகவசத்துடன் உறிஞ்சினொள். அவளின் இரண்டு கைவிரல்ைளும் சத்யனின் ின்னந்தகலகய ற்றியிருந்தது.. அவன் ைழுத்கத நொவொல் தடவி சுகவயறிந்தொள் சத்யனொல் அவகள சமொளிக்ை முடியவில்கல “ மொன்சி என்னடொ ஆச்சு. அவன் உதட்கட ைவ்வியவள் அன்று சத்யன் அவளுக்கு முத்தமிட்டது க ொல் அவன் வொகய ிளந்து தன் நொகவ நுகைத்தொள். டிைளில் ஏறினொன். “ மொன்சி” என்று அகைக்ை அவன் குரல் சத்யகனப் கைட்ட அடுத்த விநொடி பவடுக்பைன்று திரும் ிய மொன்சி அங்ைிருந்த ொர்த்ததும் அதுவகர அடக்ைி கவத்திருந்த ைொதல் ைட்டவிழ்த்து பைொள்ள சிறு ைதறலுடன் ஓடிவந்து சத்யகன ைட்டிக்பைொண்டொள் இது சத்யன் மொன்சியிடமிருந்து எதிர் ொர்க்ைொத வரகவற்பு. உள்ளம் ஏைத்துக்கு குதிக்ை “ மொன்சி என்னடொ” மொன்சியின் என்று இதழ்ைளொல் கைட்டவன் அடுத்த மூடப் ட்டது. வொர்த்கத மொன்சி க சுமுன் ஆகவசமொை அவன் சத்யனின் வொய் முரட்டு உதடுைகள தனது பசவ்விதழ்ைளொல் ைவ்வியிருந்தொள் அவளது ஆகவசம் சத்யகன திணறச் பசய்தது. ஒரு அஞ்கச நிமிஷம் தொன் குளிச்சிட்டு வர்கறன்டொ ைண்ணம்மொ” என்று எப் டிபயப் டிகயொ அவகள விலக்ை முயன்றொன்.

சத்யன் மொன்சி விடுடி அய்கயொ விடுடி என்று சத்தமின்றி சுைத்தில் அலறியவன் அப் டிகய ைட்டிலில் மல்லொந்து விழுந்தொன் அவன் கமல் டர்ந்த மொன்சி மறு டியும் அவன் ைொம்புைகள ைவ்வி சுகவக்ை. குைந்கத கவனொம்டொ. அய்கயொ ொல் நிகறந்த அவளின் ப ொங்கும் ைலசங்ைகள தொன் இகவபயல்லொம் எனக்கு பசொந்தமொனகவைள் என்ற நிகனப்க அவகன க த்தியமொைியது.. சத்யன் அவகள விலக்ைிவிட்டு எழுந்தொன். சத்யனின் உணர்வுைபளல்லொம் க ொரொட தன்மீ து ைிடந்தவகள புரட்டி தள்ளி அவள்மீ து இவன் விைித்துக்பைொண்டு டர்ந்தொன். மொன்சியின் விரல்ைள் ட்டன்ைகள வருடி ஒவ்பவொன்றொை அவிழ்த்தது. நழுவவிட்ட டி உள்கள கைவிட்டு ஒரு துண்கட எடுத்து ஜட்டிகயயும் உருவி எறிந்துவிட்டு ைட்டிலில் ைொகளயொை தொவிகயறினொன் அவன் உகடைகள அவளருகை ைகலவகத மண்டியிட்டதும் ைண்பைொட்டொமல் ைண்ைகள ொர்த்த மொன்சி ைட்டிலில் மூடிக்பைொண்டொள்.ஒருைட்டத்தில் நிறுத்திவிட்டு சட்கடகய பைொத்தொைப் அவன் முைத்கத உற்றுப் ொர்த்தொள் ிறகு அவன் ற்றி இழுத்துச் ைட்டிலில் தள்ளிவிட்டு அவன்கமல் அப் டிகய விழுந்து விட்ட இடத்தில் இருந்து மறு டியும் முத்தமிட ஆரம் ித்தொள் அதுவகர அவகள தடுக்ை நிகனத்த சத்யன் இப்க ொது அவள் கவகலகய தன் வசம் எடுத்துக்பைொண்டு முத்தமிட்டொன். சத்யன் அவள் வந்து இடுப் ில் கைவிட்டு தூக்ைி முட்டிவகர சுருண்டு ைிடந்த கநட்டிகய கமலும் சுருட்டி மொன்சியின் தகல வைிகய ைைட்டி எறிந்தொன். பமொத்தமொய் பைொட்டிக்ைிடந்த நவரத்தின ப ொக்ைிஷத்தில் . சத்யனுக்கு அவளின் மனநிகல முற்றிலும் புரிந்துவிட அவகள இறுக்ைி அகணத்து மறு டியும் விடுவித்து அமர்ந்த நிகலயில் அவகள கைைளில் சொய்த்து “ மொன்சி இப் பரொம் சின்னதொ இருக்ைொன்ல்ல. எடுத்பதடுப் ில் அவன் ைண்ைள் ொர்த்தது. க ொட்டிருந்த சட்கடகய ைைட்டி வசினொன். அவனது சுைமொன சுகமகய சுமந்த மொன்சி ைிரக்ைமொை ைண்ைகள மூடிக்பைொள்ள. ப ொய்யொய் ைடித்து ைொம்க துடித்துப்க ொனொன் “ ொவ் ஏய் மொன்சி ைொம்புைள் தட்டுப் ட அழுத்தமொய் இழுத்து மொற்றி மொற்றி சப் .. ொப் ொ ிறந்து ஒருமொசம் தொன் ஆகுது ைண்ணம்மொ” என்று அவன் பசொல்லி முடிப் தற்குள் அவன் சட்கடகய ைைட்டியிருந்த மொன்சி அவன் பநஞ்சில் விழுந்து அந்த வியர்கவகயொட முத்தமிட்டுக்பைொண்டிருந்தொள் முத்தமிட்டவளின் உதடுைளில் சத்யன் மொர் ைவ்விக்பைொண்டொள். ீ அவசரமொை ப ல்ட்கட இடுப் ில் அவிழ்த்து க ன்ட்கட முடிந்துக்பைொண்டு. இனிகமல் அவகன நிகனத்தொலும் தடுக்ைமுடியொத அளவுக்கு அவனுக்கு ைொமன் ைட்டகளயிட்டுருந்தொன்.. மூடிய ைண்ைளில் முத்தமிட்ட சத்யன் எழுந்து அமர்ந்து அவகள ஒற்கற கையொல் தூக்ைி உட்ைொரகவத்து அவன் சட்கட தன் பநஞ்கசொடு அகணத்துக்பைொள்ள.

ைரங்ைளில் மொன்சியின் தத்தளித்தது.. தனது உந்துதலொல் கவைத்தில் .. மொன்சி அவகனக்கு ஈடு ட்டனர். சத்யன் அதிகவைமொை இகணயொை தனது அவளின் தனது உணர்ச்சிைள் அற்புதமொன இயக்ைத்கத ப ண்கமயொல் எதிர்த்து கமொதினொள் இந்த ைொமப் சீ க்ைிரகம க ொரொட்டம் முடிவுக்கு பவகுகநரம் வந்தது. அவகள சிலிர்க்ை ைொம்க கவக்ை. அவள் ப ண்கமகயத் தடவி இடமறிந்து தனது விகரத்த உறுப்க உள்கள விட மிைவும் இறுக்ைமொை க ொனது அவனது ஆண்கம.எகத முதலில் அள்ளி துக்குவது என்று தவிக்கும் திருடனின் நிகலயில் சத்யன் இருந்தொன் இப் டிபயொரு நிைழ்கவ எதிர் ொர்த்து சத்யன் வரவில்கல என் தொல் அவனுக்கு என்ன பசய்வது என்கற புரியவில்கல.... அவள்மீ து ைவிழ்ந்து அவளின் மொர்புைகள ிடிக்ைொமல் சுற்றி நுனிநொக்ைொல் தன் தீண்டி நொவொல் தீண்டி கைொலம்க ொட்டொன். உடல் சத்யனின் ஒத்துகைப்க ைண்டு உற்ச்சொைமொன ஆரம் ிக்ை. ைவ்வி ஒருநிகலயில் தொங்ை முடியொத மொன்சி அவன் தகலகய ிடித்து தன் மொர்க ொடு அழுத்திக்பைொண்டொள் சத்யன் திரள உணர்ச்சிைள் எல்லொம் ண்டிகைக்கு ைிகடத்த சத்யன் தன் மொன்சி “ம்ம்ம்ம்” ஒன்றொய் அவளின் உடகல சிறு ிள்களக்கு ரிகசப் க ொல அவிழ்த்து திறந்து பைொட்டி ைவிழ்த்தது. இருவருகம உணர்ச்சிைளின் உச்சத்தில் இருந்ததொல் பவகுகநரம் புற விகளயொட்டுைளில் ஈடு டொமல் உடனடியொை புணர்ச்சியில் பைொந்தளித்தது. சத்யன் நீட்டிக்ைொமல் தனது உணர்ச்சிைளின் ைொதகலபயல்லொம் ைொட்டி அவளுக்குள் பைொட்டித் தீர்த்தொன் தனது உயிர்நீகர.. ச்யன் அவகள டுக்ைகவத்து உள் ொவொகடயின் முடிச்கச கதடி விடுவித்தொன் நிர்வொணமொய் ைிடந்த அந்த நிலகவ ைண்பைொட்டொமல் ரசித்தொன் சத்யன். ஆனொல் அவனின் உடல் கதகவ அவகன கமலும் ரசிக்ைவிடவில்கல. அமுதசுர ியொை வொரிவைங்ைினொள் ைீ கை சத்யனின் உறுப்பு தடுமொறி தத்தளிக்ை சத்யன் ைவ்விய ைொம்க விடொமல் இடுப்க மட்டும் உயர்த்தி. மைனின் நிகனவு என்று இல்லொமல் உற்சொைமொய் அவள் குரல் ொல் பைொடுத்து ைலசங்ைகள அவனுக்கு ைொலியொக்ை. ஸ் ிரிங்ைில் இருந்து விடு ட்ட விகசகயப் க ொல அவன் உறுப்பு பசங்குத்தொை நின்று தனது கதகவ அவனுக்கு உணர்த்த....

“ ைொத்திருந்த ைொதல்.... துடித்த அவனது உடகல தனது பூங்ைரத்தொல் தடவிக்பைொடுத்து. ச்கசயொய்ப் ரிமொறப் ட்டது.அவனுக்ைொை விரித்த ைொல்ைகள கசர்க்ைொமல் அவகன தன் பநஞ்சில் தொங்ைி. உள் மனசுல கதொனுகதொ அந்த மொதிரி பசொல்லு” என்று சத்யன் பசொல்ல எப் டி பசொல்லனும்னு . “ மூடிகவத்த ைொமம்... “ இவர்ைளின் இச்கசைள்!!!!!! தன்மீ து ைகளத்துப் க ொய் சரிந்து ைிடந்தவகன ஆறுதலொய் அகணத்து முதுகை வருடிய மொன்சி தகலகய சரித்து அவன் ைொதருகை குனிந்து “ நொன் இப்க ொ சினிமொல வர்றமொதிரி இறுக்ைமொ ைட்டிப் ிடிச்சு ஜ லவ் யூ ன்னு பசொல்லட்டுமொ?” என்று கைட்டொள் அவள் மொர் ில் இருந்த முைத்கத எடுக்ை மனமின்றி நொலுநொள் கரொம வளர்ச்சியுடன் இருந்த தொகடகய அவளின் வலது மொர் ில் கவத்து உரசிய சத்யன் “ ம்ம் பசொல்லு. “ பைொந்தளிக்கும் உணர்ச்சிைள்... “ குமுறி வந்த ஊடல்.. “ ப ொங்ைிவந்த உற்சொைம். “ தத்தளிக்கும் உடல்ைள். “ ைொத்துக்ைிடந்த ிரிவு... “ ைலந்து.... “ அளவுைடந்த அன்பு. “ இகவயகணத்தும் சரிவிைிதத்தில்.. ஆனொ சினிமொல வர்ற மொதிரி கவனொம்.. “ அடக்ைிகவத்த ஆகசைள்... உச்சியில் முத்தமிட்டொள் மொன்சி “ இந்த ஈர இரவில்.

.. அப்புறம் பதொடச்சு உனக்ைொை என் ைொம்க மைகன எடுத்து ஒன்பனொன்னும் ண்ணி ொல் குைந்கத ொர்த்துப் ொர்த்து ொரு அது எல்லொகம லவ்தொன்.. முதல்நொள் உன்கன வலிகயொடப் என்கனொட மனசு ஊகமயொ அழுதுச்கச அதுவும் லவ்தொன். அப்புறம் என் நல்லமுகறயில் “ ப த்துக்ை நீ துடிச்சு துடிச்சு புஸ்ப் ண்ணப் ொரு ொர்த்தப் ிள்களகய அப்க ொ என் ைண்ணுல நீர் வைிஞ்சுகத அதுவும் லவ்தொன். ஆனொ மொன்சி என்கனொட ைணிப்பு டி உனக்கும் அப் த்தொன் லவ் வந்திருக்கும். அப்புறம் துளிகூட அருவருப்க இல்லொம உன் ப ண்கமகய க்ள ீன் நொப்ைின் லவ்தொன். ஆனொ எனக்கு அந்த நிமிஷம் அபதல்லொம் புரியகல. மறுகை இரண்டு விரலொல் வகணக் ீ அவள் குடங்ைளுக்கு முதுகுத்தண்டில் இதமொய் கைொடிட்ட டி “ ஏன் பசொல்லகல... மத்த டி மனசுல ைொதல் இல்லொம ஒரு அன்னிய ஆண் முன்னொடி உரிகமயொட டிரஸ் ண்ணிக்ை முடியொது மொன்சி. அகத உனக்கு புரிஞ்சுக்ைத் பதரியகல அவ்வளவுதொன்.. சரி என்கனய விடுங்ை.. உங்ைளுக்கு கதொணுனொ எப் டி பசொல்வங்ை? ீ அகத பமொதல்ல பசொல்லுங்ை ” என்று மொன்சி ரைசியம் க ொல ைிசுைிசுப் ொய் க சினொள் சத்யனுக்கு க்ைத்தில் அவள் குரகல சரிந்தவன்.. ைிக்ைொ அவகள இருந்தது. நொன் . அப்புறம் முதன்முகறயொ பதய்வத்கத துகணக்ைகைத்து உன்கனொட ப ண்கமயில் இருந்து என் மைகனொட தகலகய ிடிச்சு பவளிகய இழுத்துட்டு கைபயல்லொம் உன் உதிரம் வைிய ைண்ணர்ீ விட்கடகன அதுவும் லவ்தொன்.“ எனக்கு கதொனுற மொதிரியொ?. தன் க்ைம் கசொம் லொை திருப் ி அவளி தன் விட்டு கமகல எழுந்து தூக்ைி டுக்ை கவத்துக்பைொண்டு “ எனக்கு எப் டி கதொணுச்சுன்னு ஏற்ைனகவ பசொல்லிட்கடகன” என்று தன் விரல்ைளொல் வகண ீ மீ ட்டுவது க ொல அவளின் இகடகய மீ ட்டிய டிகய சத்யன் பசொல்ல அவன் ம் தன் பவற்றிகடயில் ூம் நீங்ை எப் விரல்ைளொல் விகளயொடுவகத ரசித்துக்பைொண்கட பசொன்ன ீங்ை?” என்று பசல்லமொய் சிணுங்ைினொள் மீ ட்டிய விரல்ைகள நடுகவ இருக்கும் ின் புறமொை ிளகவ எடுத்துச்பசன்று வருடிய டி. வச்சு குடிக்ைகவக்ை வொயில மூடிகனகன உரிகமகயொட வச்கசகன பசய்கதன் அதுவும் அதுவும் உன் மொர்புைகள லவ்தொன்.. ஆனொ அந்த சமயத்தில் நொன் எப் டி தவிச்சுப் க ொகனன் பதரியுமொ?” என்ற சத்யன் அன்கறய தனது தவிப்க பசய்வதுக ொல் எலும்புைள் பநொருங்கும் இன்று அவகள இறுக்ைி அகணத்து சரி டி மொன்சிகய இறுக்ைகணத்து தனது தொ த்கத பவளிப் டுத்தினொன் அவன் அகணப் ில் முடிகய விரல்ைளொல் உடல் வலித்தொலும் அகத அவனிடம் ின்னிக்பைொண்டு “ நீங்ை பசொல்றதும் பரொம் பசொல்லொமல் அவன் ைபரக்ட் தொன். உன்கன ஆைமொ ைிஸ் ண்கணன் ொரு அப் த்தொன் என்கனொடது ைொதல்னு எனக்கை புரிஞ்சுது..

எப் டி இபதல்லொம்” என்று சத்யன் கைட்ை.. நொகன சரிந்து ஒரு ஆனொ புரிஞ்சுக்ை இறங்ைி வொரமொ அவன் நீங்ை முடியொம ைழுத்கதக் ைட்டிக்பைொண்டு ைொதில் ரைசியமொை “ நொம பரண்டு க ரும் எப் வுகம இகதக ொல டிரஸ் க ொடொம இருக்ைலொமொ?” என்று குசுகுசுபவன கைட்ை சட்படன்று சிரித்துவிட்ட சத்யன் “ கநட்ல ஓகை.... கநட்லதொன்... ைிளுைிளுப் ொன நொன் அதனொல என்ன நொனும் மொன்சி சின்ன ப ரிய அவன் பநஞ்சில் ொப் ொவொ? எனக்கை ப ொம் களதொன்” என்று குறும் ொய் கூறினொள் “ ஆமொ ஆமொ ப ரிய ப ொம் களதொன்.... இருக்கு... ஆனொ இவ்வளவு மொற்றத்கத நொன் எதிர் ொர்க்ைகவ இல்கல மொன்சி. விழுந்துரும்” அகறக்குள்கள என்று குறும்பு வந்ததும் க சியவன் அவகள விலக்ைிவிட்டு சற்று நிமிர்ந்து எழுந்து தகலயகணகய முதுகுக்கு பைொடுத்து சொய்ந்துபைொண்டு.. ஆனொ அசத்திட்டி குல் ி. மொன்சிகய இழுத்து தன் பநஞ்சில் க ொட்டுக்பைொண்டொன் அவன் பநஞ்சில் இருந்த முடிைகள விரலொல் சுருட்டி விகளயொடியவளின் கூந்தகல வருடிய சத்யன் “ மொன்சி இந்த ஒரு வொரத்துல உன்ைிட்ட மொற்றம் இருக்கும்னு எதிர் ொர்த்கதன் தொன் . உனக்கு ஒன்னுகம பதரியொதுன்னு பநகனச்கசகனடி. ைல்ல நொபயல்லொம் பதொறத்துகம?” என்று ப ொய்யொன ைவகலயுடன் பசொல்ல உடகன பவட்ைத்துடன் அவன் ைழுத்தடியில் முைம் புகதத்த மொன்சி “ அய்ய ச்சீ நொன் ஒன்னும் “ ைல்ல பசொல்லகல.. இகதொ இபதல்லொம் கூட பரொம் ப ரிசொ இருக்கை.... ஏகதொ நிகனத்து அவன்மீ து இருந்து நிமிர்ந்து அவன் பநஞ்சில் கைைகள மடக்ைி கவத்து ..... அதனொல ஒத்துக்ை கவண்டிய விஷயம்தொன்” என்று பநஞ்சில் ைிடந்தவளின் மொர் ில் ஒன்கற அவன் ற்றி அழுத்திய டி சத்யன் பசொல்ல அழுத்தியதும் உணர்ச்சி கவைத்தில் அவன் பநஞ்சில் புகதந்தவள். ைொதலொல்தொன் மனகச இருந்து இந்த புரியுது.. அவன் அவகள முத்தமிட்டு இப்க ொ “ டி க ொட்டு அபதல்லொம் ஒரு ொப் ொ க சியதில் அப் டித்தொன்.இதுவகரக்கும் யொர்ைிட்டயும் இந்த மொதிரி க சினது நடந்துைிட்டது இல்கல.... உங்ைைிட்ட மட்டும் தொன் கயொசிப் தொன் அப் டிபயல்லொம் எல்லொகம அருணொகவொட க ொயிருச்சு” புருஷன்ற என்ற மொன்சி ண்ணனும்னு உங்ைகமல உள்ள தகடதொன் அவன்மீ து என் கதொணுச்சு.” என்று முடிக்ைொமல் விட அய்கயொ ைண்மணி அபதல்லொம் அகத நீ பசொல்லவும் ஆட்கடொகமட்டிக்ைொ ைைன்டு கவனுமொ.

. ைண்ைலங்ைி “ இல்லடொ ைண்ணம்மொ நீ நிகனக்ைிற இடத்தில் நொன் இல்கல... அகத என்னொல தொங்ைகவ முடியொது” என்று பசொன்னதும் . எனக்கு அழுகையொ வருது. அவனிடம் இவ்வளவு கநரம் இருந்த குதூைலமும் பைொண்டொட்டமும் க ொய் ஒருவித தவிப்பு வந்தது. அகர ஜக் தண்ணகர ீ ைொலி பசய்து கமகசயில் கவத்துவிட்டு அங்ைிருந்த ைக ொர்கட திறந்து ஒரு லுங்ைிகய எடுத்து ைட்டிக்பைொண்டு துண்கட எடுத்து கதொளில் க ொட்டுக்பைொண்டு மறு டியும் ைட்டிலில் வந்து அமர்ந்தொன்... நீங்ை எனக்கு சொமி மொதிரி பதரியுமொ?” என்று பசொல்லிவிட்டு அவன் ைழுத்கதக் ைட்டிக்பைொண்டொள் தன்கன அகணத்தவகள தொனும் அகணத்துக்பைொண்ட சத்யன். ஆனொ நொன்தொன் உனக்கு எந்த விதத்திலும் ப ொருத்தமொனவன் இல்கல” என்று சத்யன் உண்கமயொன வருத்தத்துடன் பசொல்ல அவன் வருத்தத்கத ைண்டு நீங்ைதொன் எனக்கு பரொம் தறிய மொன்சி “ அய்கயொ இப் டிபயல்லொம் க சொதீங்ை. அந்த தகுதியும் எனக்ைில்கல. ஆனொ உன்கனொட தவிப்பும் துடிப்பும் என்கன துரத்தி ிடிச்சு உன்ைிட்ட சரணகடய வச்சுட்டுது மொன்சி” என்றவன் பதொண்கடயின் ைரைரப்க பசருமி சரிபசய்துபைொண்டு “ மொன்சி நொன் பசொல்றகத கைட்டு என்கன பவறுத்துடொத ைண்ணம்மொ. உன்ைிட்ட உண்கமகய பசொன்ன ிறகுதொன் உன்கன பதொடனும்னு பநகனச்கசன்.. அப்க ொ நீங்ை நல்லவரு தொகன? ” மொன்சி க ச. உங்ைகள எனக்கு பரொம் பரொம் ிடிக்குகத. சத்யன் அவகள விலக்ைிவிட்டு எழுந்து க ொய் ைீ கை ைிடந்த டவகல எடுத்து இடுப் ில் ைட்டிக்பைொண்டு தண்ண ீர் ஜக்கை எடுத்து அப் டிகய பதொண்கடயில் சரித்தொன்... மொன்சியிடம் பசொல்லகவண்டிய விஷயங்ைள் எவ்ளகவொ இருக்கும்க ொது அதற்குள் அவளுடன் ஒன்றொய் ைலந்தது அவனுக்கு பநஞ்சுக்குள் ஒரு குறுகுறுப்க யும் தவிப்க யும் ஏற்ப் டுத்தியிருந்தது அவன் எழுந்து க ொன கநரத்தில் மொன்சியும் எழுந்து கநட்டிகய க ொட்டுக்பைொண்டு. பரொம் உயர்ந்தவர். நீ எனக்கு ைிகடச்சகத நொன் பசய்த புண்ணியம் மொன்சி. மனதில் ஏற் ட்ட ொர்த்து “ மொன்சி நீ எல்லொ விதத்திலும் எனக்கு ப ொருத்தம்தொன்.அதில் தன் முைத்கத எல்லொகம தொங்ைி உங்ைளுக்கு அவன் முைத்கதப் ிடிச்சிருக்ைொ? நொன் ொர்த்து உங்ைளுக்கு “ அப்க ொ என் ப ொருத்தமொ உடம்புல இருக்கைனொ?” என்று குைந்கதயொய் தகலசொய்த்து கைட்ை அவளின் கைள்வி சத்யனுக்கு கவறு எகதகயொ குற்றவுணர்ச்சியுடன் அவள் முைத்கதப் பரொம் ஞொ ைப் டுத்த. “ இன்பனொரு வொட்டி அந்தமொதிரி பசொல்லொதீங்ை.... ொத்ரூமுக்கு க ொய் சுத்தமொைி வந்து அவனருைில் ைட்டிலில் அமர்ந்து அவன் கதொளில் தகலசொய்த்து.

இனிகமல் நொம சந்கதொஷமொ இருந்தொ எனக்கு அது க ொதும்” என்று முடிவொை பசொன்னொள் “ இல்ல மொன்சி. ஒருவொரமொை ொர்க்ைொத குைந்கதயின் முைத்தில் ஏைப் ட்ட மொற்றங்ைள் பதரிய.. மொன்சியின் முைத்கதப் ொர்க்ைொமகலகய க ச ஆரம் ித்தொன் “ மொன்சி இவன் ைொகலயில நொன் க ொட்டல்ல எங்ை பதரியுமொ... தன் மன ஆறுதலுக்ைொை தூங்கும் குைந்கதயின் முைத்கத வருடிய சத்யன். குகறஞ்ச கதகவகய எப் டியொவது ட்சம் தீர்த்கத ஆைனும் என்ற கநரத்தில் இந்தமொதிரி ப ண்ைகள கதடி க ொயிடுகவன்.. அதொவது இப்க ொ நொம ணத்கத பைொடுத்திட்டு அனு விச்சுட்டு புதுசில்ல ைிட்டத்தட்ட ப ண்ைளிடம் ஐந்து க ொய்தொன் வருஷமொ தீர்த்துக்ைிகறன். சரியில்லொம க ொனதொலதொகன மகறக்ைொமல் க ருக்கு இருக்கும்.. அருணொ பசொன்னதும் கதடி வந்கதன் மொன்சி” என்று குரல் ைரைரக்ை க சிய சத்யன் மொன்சியின் க்ைம் திரும் ி “ ஆனொ உன்கனயும் என் மைகனயும் ொர்த்த பநொடியில் இருந்து கவற எந்தவிதமொன நிகனப்பும் என் மனசுல ைிகடயொது மொன்சி இகத நீ நம் னும் ” என்று முடித்தொன் அவன் பசொன்ன விஷயங்ைளின் இவரு விஷயத்கத வரியம் ீ பவளிகய ைிரைிக்ை புரிந்தொலும் க ொனொரு... ைட்டிலில் இருந்து எழுந்து கவைமொை அவகன . என்று அவள் ைொதல் மனது சத்யனுக்கை அவள் பசொல்ற மனசு கூறிய எத்தகன ரிந்துபைொண்டு வந்தது. அதுக்ைப்புறம் நீ இப்க ொ நொம ஒன்னொ கசர்ந்த ிறகு பசொல்றதொல என் தவகறொட தீவிரம் உனக்கு நல்லொகவ புரியும்” என்றவன் எழுந்து மைனின் பதொட்டில் அருகை க ொனொன். அருணொவுக்கும் எனக்கும் பசக்ஸ் பதொடர்பு பைொஞ்சம் பைொஞ்சமொ குகறஞ்சு சுத்தமொ இல்லொம மொசத்துக்கு க ொனதும் எனக்கு கவற பரண்டு முகறயொவது வைி என் பதரியகல மொன்சி.அவகன விட்டு விலைி எழுந்து நின்று இடுப் ில் கைகவத்த டி முகறத்த மொன்சி.. ணத்துக்ைொை வந்த ஒருத்திகூட பரண்டுக ரும் ைொதகலொட டுத்திருந்கதன். நீங்ை இதுக்கு முன்னொடி என்னப் ண்ணிருந்தொலும் ரவொயில்கல . ஆனொ ‘ மொன்சிக்கு ப ொண்டொட்டி அகத சற்றுகநரம் ிடித்தது. என்கனொட இருந்கதன் அது ண்ணத அவைிட்ட ஒன்னும் கதகவைகள இது எனக்கு க ொன்ற இங்கை ிறந்த அன்னிக்கு இருக்குற ிர லமொன டுத்திருந்கதன். என்கனப் உன் முடிகவ பசொல்லு. ற்றி பசொல்லகவண்டியது என் ைடகம. உன்கனப் ொர்க்ை வந்த அன்னிக்கும் ைொகலயில அப் டிபயொரு நிகலயிலதொன் க அதன் ிறகு வட்டுக்கு ீ வந்தப் தொன் உன்கனப் ற்றி ொட்டல் ரூம்ல இருந்கதன்... “ இங்ை ொருங்ை இத்கதொட இந்த க ச்கச விடுங்ை. திலுக்ைொை அவள் முைத்கதகய கவதகனயொன விைிைளுடன் ொர்த்த சத்யகன ைொண மொன்சியொல் தொங்ைமுடியவில்கல.

இனிகமல் எப் வுகம இதுக்கு ைவசம் க ொட்டுத்தொன் கவக்ைனும் க ொல” என்று கைகயப் ிடித்து தனது அவன் பநஞ்சில் தன் உருப்க திலுக்கு ைிண்டல் பசய்தவன்.. ஆனொ நீ அைைொன ரொட்சஷி க ொலருக்கை. அப்புறம் அவ்வளவுதொன்” என்று விைிைகள உருட்டி ப ொய்யொய் மிரட்ட .பநருங்ைி அவன் முைத்கத இழுத்து தன் மொர்க ொடு அகணத்த மொன்சி “ ம் ூம் ஏன் இப் டி ைலங்குறீங்ை. ஏன்னொ நமக்கு இன்னும் ைல்யொணகம ஆைகல.. மட்டும்தொன் மொர்க ொடு இன்னும் இறுக்ைமொை அகணத்துக்பைொண்டொள் மொன்சி இந்த விஷயத்கத இவ்வளவு இலகுவொை எடுத்துக்பைொள்வொள் என்று சத்யன் எதிர் ொர்க்ைகவ இல்கல என் தொல் சந்கதொஷத்தில் “ என்கனப் புரிஞ்சுைிட்டதுக்கு தொங்க்ஸ் மொன்சி” என்றொன் அவன் முைத்கத விலக்ைிய மொன்சி “ தொங்க்ஸ் எல்லொம் எனக்கு கவனொம். மொன்சி பசய்தொள் சத்யனிடமிருந்து ட்படன்று விலைி எழுந்து பதொட்டிகல கநொக்ைி ஓடினொள் . ஆனொ இன்பனொருவொட்டி அந்தமொதிரி எண்ணம் மனசுல கூட கதொணக்கூடொது.. அகத என்று ஏற் டகல. உண்கமகயச் பசொல்லனும்னு நிகனச்ச உங்ை மனசு பரொம் ப ரிசுங்ை” பசொல்லிவிட்டு அவன் முைத்கத தன் அதனொல இருக்கைொம். கதொணுனொ என்னம்மொ ண்ணுவ?” என்று சத்யன் ப ொய்யொய் அவகன ிடித்து அவர்ைள் விகரத்துக் அப் டி ைட்டிலில் இருவரின் தள்ளி அவன்கமல அடிவயிற்றுக்கு பைொண்டிருந்த ஏதொவது யந்து கைலியொை கைட்ை சத்யனின் பநகனப்பு உங்ை விழுந்த இகடகய ஆண்கமகய மனசுல விட்டு மொன்சி அவளின் லுங்ைிகயொட இருக்கும்னு வலது அகணப் ொல் கையில் பதரிஞ்சது கைகய இகத ிடித்து “ பவட்டி ைொக்ைொய்க்கு க ொட்டுடுகவன்” என்று குறும் ொய் பசொல்ல தன் உருப்க ற்றிய அவளின் கைகய விலக்ைொமல் அவள் கை கமல் தன் கைகய கவத்து அழுத்தமொை ற்றிக்பைொண்டு “ அடிப் ொவி உன்கன அைைொன கதவகதன்னு பநகனச்கசன். “ அய்கயொ ைண்கணப் ொர்த்தொ மொரியொத்தொ மொதிரி இருக்கை..... அவள் பமதுவொை உருவி விடுவதுக ொல் பசய்ய... உறவு இன்னும் நம்ம க யனும். அப் டிப் ொர்த்தொ இப்க ொ நொம ண்ணதும் கூட அந்தமொதிரி ைொரியம் தொன். மொன்சி ொல் ந்துைகள அழுத்திக்பைொண்டு அவன் பசய்வதுக ொலகவ அப்க ொது அவர்ைளின் மைன் சியொல் அழுது தன்கன ைவனிக்கும் டி அகைக்ை. பநகனச்சு ைலங்ைொதீங்ை. மகனவி சரியில்லொமத்தொகன க ொன ீங்ை.. நமக்ைிகடகய மத்த டி முகறயொன நம்ம ைொதலும்...

இழுத்து கைகய உள்கள நுகைத்தொன் மின்சொரம் என்னங்ை தொக்ைியது இது ொப் ொ க ொல் என் ஒரு கையில சிலிர்ப்பு வந்து இருக்ைொன். நீங்ை குடிச்சப் பமொதல்ல ிடுங்ைி தன் ” என்று கதொளில் ைிசுைிசுப் ொை க ொட்டு மொர்க மூடிக்பைொள்ள. பைொஞ்சம் எட்டிப் ொபலல்லொம் கவஸ்டொ எங்ை விட்டுருக்ைீ ங்ைன்னு” என்று கூற . சத்யன் கவறுவைியின்றி தகலகய மட்டும் இழுத்துக்பைொண்டு மொன்சிகய பநருக்ைிக்பைொண்டு கையொல் அவள் இடுப்க தனது உறுப் ொல் தடவ ஆரம் ித்தொன் மொன்சியின் உடல் கூச்சத்துடன் பநளிய... அவன் விரலிடுக்ைில் இருந்த ைொம் ின் வைியொை சர்பரன்று ொல் ச் ீ சி அடித்தது. அதற்கு கமல் ிடித்துக்பைொண்டு மொன்சியொல் மறுகைகய தொங்ைமுடியவில்கல.. “ ச்சு இங்கை என்ன அவன் வந்து கூறியவள் ொர்கவ மூஞ்சிய அந்த கவடிக்கையொ சத்யன் ொர்த்தொன். ப்ள ீஸ் “ சும்மொ இருங்ைகளன்” என்று ைிசுைிசுப் ொை கூற.... “ ம் யம்மொ” என்று மொன்சியிடமிருந்து ஒரு இன் சத்யன் விட்டது.. குைந்கத இழுத்து இழுத்து சப் ின்னொல் உறுப்புக்கு அவளின் குைந்கதகய உடகல ஆரம் ித்தது வகளத்து விகரத்த ின்புறத்தில் அகடக்ைலம் பைொடுத்துவிட்டு முன்புறமொை தகலகய ொல் குடிக்கும் அைகை ரசிக்ை..... சத்யனின் கை முன்புறமொை நைர்ந்து வலது மொர்க வருடி அங்ைிருந்த ஜிப்க மொன்சியின் உடலில் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்க். அகதக ொல் இரண்டு மூன்றுமுகற பசய்ய. சத்யனிடம் அைப் ட்டு ஒரு திணறிய கவத்து அழுத்திக்பைொண்கட “ அய்கயொ என்னங்ை இப் டி ொருங்ை கையொல் குைந்கதகய ைொம் ின் நுனியில் ண்றீங்ை... கவத்திருந்த நைருங்ை டவகல க்ைமொ திருப்புங்ை.. அந்த குரல் சத்யகன கமலும் விரல்ைகள விரித்து அவள் மொர்க உசுப் ி ற்றி தனது விரல்ைளொல் ஆள்ைொட்டிவிரலுக்கும் மொர்க பமொத்த இகடகய உள்கள ிகசந்து விட. ூம் ம் அவன் கை ூம் ஸ்ஸ்ஸ் முனங்ைல் பவளிப் ட்டொது மொர்க யும் அவளின் நுகைந்த ைொம்க ற்றிக்பைொண்டு நடுவிரலுக்கும் அழுத்தமொைப் ற்றிக்பைொண்டு அழுத்திவிட... இவ்வளவு நொட்ைளொை இல்லொமல் மொன்சிக்கு இன்று முதுகுத்தண்டில் ஒரு சிலிர்ப்பு ஏற் ட. அடங்ை.....குைந்கதயின் ஈரத்துணிகய மொற்றிவிட்டு வந்து அமர்ந்து கநட்டியின் இடது வொசியில் தனது ைொம்க அவளுக்கு நீட்டி மைன் க்ை ஜிப்க விலக்ைி தூக்ைிக்பைொண்டு டுத்திருந்த சத்யன் தனது ைட்டிலில் சியொல் அழுத குைந்கதயின் ிடித்து கவக்ை.

. அவன் விடொமல் உடகல மட்டுகம வகளத்து தகலகய நீட்டி எட்டிப் ய் ீ ச்சிய ொல் பமொத்தமும் மொன்சியின் மடியில் ைிடந்த குைந்கதயின் வயிற்றில் விழுந்து குைந்கதயின் சிறிய குஞ்சில் வைிந்து “ ொ ொ ொ ொ என் மைகனொட குஞ்சுக்கு ொல ிகஷைம் ண்ணிட்கடன் க ொலருக்கு” என்று சத்யன் வொய்விட்டு சிரிக்ை.சத்யன் ற்றிய மொர்க ொர்க்ை. மொன்சி ப ொய்க்கைொ த்துடன் அவன் முடிகய ஆட்டினொள் ைொகதொடுதொன் நொன் ொடுகவன் மனகதொடுதொன் நொன் க சுகவன் விைிகயொடுதொன் விகளயொடுகவன் உன் மடி மீ துதொன் ைண் மூடுகவன் ைொகதொடுதொன் நொன் ொடுகவன் மனகதொடுதொன் நொன் க சுகவன் விைிகயொடுதொன் விகளயொடுகவன் உன் மடி மீ துதொன் ைண் மூடுகவன் வளர்ந்தொலும் நொன் இன்னும் சிறு ிள்களதொன் நொன் அறிந்தொலும் அது கூட நீ பசொல்லித்தொன் உனக்கைற்ற துகணயொை எகன மொற்றவொ? உனக்கைற்ற துகணயொை எகன மொற்றவொ? குல விளக்ைொை நொன் வொை வைி ைொட்டவொ? ைொகதொடுதொன் நொன் ொடுகவன் மனகதொடுதொன் நொன் க சுகவன் விைிகயொடுதொன் விகளயொடுகவன் உன் மடி மீ துதொன் ைண் மூடுகவன் ொலூட்ட ஒரு நொன் டும் ொட்கட ஒரு ொலூட்ட ஒரு நொன் டும் ிள்கள அகைக்ைின்றது ிள்கள ரசிக்ைின்றது ிள்கள அகைக்ைின்றது ொட்கட ஒரு ிள்கள ரசிக்ைின்றது எனக்ைொை இரு பநஞ்சம் துடிக்ைின்றது இதில் யொர் கைட்டு என் ொட்கட முடிக்ைின்றது ைொகதொடுதொன் நொன் ொடுகவன் ிடித்து .

.. கரொமக் அழுந்தி தனது விரல்ைள் கூட்டத்கத வருடியது. ைொகலயும் விட்டு எனக்கும் நொளுக்குள்கள பரண்டு தூக்ைி கநொண்டிய டி உகதப் ொ பரொம் ிடரி ைஷ்டமொத்தொன் பசய்யலொமொன்கன ண்ணிட்கடொம். ைட்டியிருந்த அகத அடக்ை முடியொமல் ைட்டிலில் வந்து ஒரு ஓரமொை பதொகடயிடுக்ைில் எழும் ி புகுத்தி அவன் அடக்ை பதொப்புகள பதொடுவது இந்தளவுக்கு விகரத்து அவகன அவனுக்கு அவன்மீ து ின்னொல் க ொட்டு முயன்றொன். மொன்சி இவ்வளவு கவைத்துல ஆயிகடொகமொன்னு டுத்து விகரத்த உறுப்க அடங்ைொமல் பதொப்புளில் மயிகர இருக்குடி. பதொகலத்த அய்கயொ சத்யன் என்னொல தடொலடியொை முடியகலடி. ஏகதொ ப ொறந்த இப்க ொ “ வந்து வலது ஸ் ிரிங் க ொல் அவன் உறுப்பு நின்றது. திரும் ி என்கன டுத்து பைொல்லொத உனக்கு ஏதொவது ஆச்சுன்னொ என்னொல தொங்ைமுடியொது ” என்று புலம் . அவகள மொன்சி. .. சத்யகன விகரக்ை கவத்தது. கூடொரமடிக்ை ொர்த்ததில்கல டுத்திருந்த தனது அது கைலி ஆனொ உனக்கு இருக்கு. அவள் மூச்சுக்ைொற்று சத்யனின் உஷ்ணப் டுத்த. க்ைவொட்டில் ைட்டுப் ொட்கட இறுக்ைியகணத்து “ பதொப்புகள விடுத்து அவளின் அவனின் பமத்பதன்ற ிடரியில் அடி மொர்புைள் ைொகலயும் ட்டு அவன் வயிற்றில் அவனின் இருந்த முதுைில் ிதுங்குவகத சத்யனொல் உணரமுடிந்தது. எனக்கு ஏதொவது அதனொல க சமொ டுத்துக்ைலொம் ” என்று சத்யன் தன் உணர்வுைகள அடக்ைிக்பைொண்டு பசொல்ல. சத்யனின் திரும் ி அவகளப் ொர்க்ைொமகலகய குைந்கத பதரியொது. “ ம்ம்” என்று மட்டும் பசொன்ன மொன்சி தனது கைகயயும் எடுத்துக்பைொள்ளகவ இல்கல. க ொல் மொன்சி விரகல அவன் ற்ைளொல் ைடித்து இழுக்ை.மனகதொடுதொன் நொன் க சுகவன் விைிகயொடுதொன் விகளயொடுகவன் உன் மடி மீ துதொன் ைண் மூடுகவன் குைந்கத ொல் குடித்துவிட்டு தூங்குவகதப் குைந்கதகய வொங்ைி பதொட்டிலில் ொர்த்து எழுந்த சத்யன் அவளிடமிருந்து ைிடத்தி வொய்க்பைொள்ளொ சிரிப்புடன் ொல் சிந்திய இடத்கத துணியொல் துகடத்துவிட்டொன் சத்யன் திரும் ி ைட்டிகலப் ொர்க்கு மொன்சி ைட்டிலில் ைவிழ்ந்து டுத்து இரண்டு கைகயயும் ஊன்றி அதில் தன் தொகடகய கவத்துக்பைொண்டு விைிைளில் கமயகலொடு அவகன குறுகுறுபவன அந்த ொர்கவகய ொர்த்துக்பைொண்டு இருக்ை.. மனசுக்குள்ள கைகயயும் ொடு இன்னும் திண்டொட்டமொனது.

. பமௌனம் ைகரகய ைடக்ை... அகதக ொல பமதுவொ மொர்புைளொல் இப்க ொ ண்ணப் முட்டித்தள்ளிய வலிச்சுதொ என்ன?. ைொதல் கவள்விகயயும் எண்ணங்ைளின் அதற்க்குள் தழும்புைகளயும். அவளின் இருவிைி குகலந்து தனது அகசவில் ஊகம கநசத்தின் பநஞ்சம் அவளின் அன் ின் விைிகயொடு விைி கமொதி இதயம் சர்வ பதொகலந்துக ொை. அவன் ஆண்கமக்கு சிவப்பு ைம் ளம் விரித்தது க ொல கமலும் விர்பரன்று நிமிர்ந்து நின்றது அவகள கமகல இழுத்து ைண்ைகளப் ொர்க்ை.. சத்யனுக்கும் இப்க ொது அகத ஆனந்தம்தொன். அவகள கையொல் தூக்ைி நிமிர்த்திய சத்யன் “ யொருக்கு கவண்டொம்? இங்ைப் ொரு எப் டியிருக்குன்னு” என்று அவள் கைகய எடுத்து தன் உறுப் ில் கவத்து “ இப் டிகய டுத்தொ தூக்ைம் வருமொடி தங்ைம்” என்று பைொஞ்சினொன் “ அப் பரொம் வொங்ை எனக்கு ஒன்னும் ஆைொது.. அவனுகடய ைொதலின் பமொைி மொன்சி என்று ைண்டு ிடித்தது சத்யனின் ைொதல் க சும் இதயம். ...அவனது உரகமறிய மொன்சி “ பநஞ்கச அபதல்லொம் தனது ஒன்னும் பமன்கமயொன ஆைொது. இருக்கும் ைொதலின் ஆைத்கதயும் அவளின் க சும் விைிைள் பசொன்னது.. முக்ைியம் ” என்று மொன்சி எனக்கு நீங்ைளும் உங்ை சந்கதொஷமும் ச்கசக்பைொடி ைொட்டியதும். ண்ணலொமொ? உங்ைளுக்கு கவண்டொம்னொ எனக்கும் கவண்டொம் விடுங்ை” என்று மொன்சி பசொல்ல. இல்கலகய. அவனக்குள் புகதந்து ைிடந்த இளகமக்ைொல ைனவுைள் அத்தகனயும் மொன்சி எனும் அைைிய பூைம் த்தொல் பவடித்து பவளிகய பைொப்புளித்தது. அதில் ைொதல் அைைொை ைசிந்துருைியது. பமொைிைளும் உணர்வுைள் அவனுக்கு பைொதித்து புரிந்தது. அவள் வொர்த்கதைள் அவள் இதயம் பசொல்லொத பசய்யும் பமௌனத்கதயும்.. அவன் ொரத்கத சுைமொனபதொரு சுகமயொை சுமந்தது உணர்வுைள் மகட அவர்ைளின் ைொதல் பவட்ைத்கத உகடத்தது. புகதயலொய். ப ொக்ைிஷமொய். முன்ப ல்லொம் ைொதலுக்கு என்ன பமொைி என்று புரியொதிருந்த ைொலம் மொறி. ஒரு விட ஆண் தொன் ைொதலிப் கத தொன் ைொதலிக்ைப் டுைிகறொம் என்று உணரும்க ொதுதொன் அவனுக்கு ஆனந்தம் அதிைமொைிறது.. திறக்ை.

சத்யன் அதன் வகளய மொர்புைள் ிளவில் தன் உதடுைகள திக்ை. அவனின் விரித்த ைரங்ைளில் மொன்சி ஒரு குைந்கதகயப்க ொல் தவழ்ந்தொள். பதொகடைளில் சத்யன் தன் தழுவி அவள் சத்யனுக்கு மலர் ொர்கவகய ொதத்கத திருப் .. சத்யன் அவகள தன் மடியில் அவள் ைொகல அதில் ிடித்து முட்டிகய மடக்ைி அழுத்தமொய் முத்தமிட.. எகதகயொத் கதடி ைீ கை அவனின் உதடுைள் க ொல அவளின் அள்ளிபயடுத்து ைழுத்துக்கு ைீ கை பநஞ்கசொடு தன் உதடுைகள அகணத்து ஓடவிட்டு யணித்தொன் பசய்த லீகலயில் அவளின் உணர்வுைள் ஒருங்கை சங்ைமிக்ை கமபலழும் ி சத்யனின் மொன்சி துள்ளித் துடித்து அவன் கைைளில் வைிந்தொள் அவள் அவன் கைைளில் வில்லொய் முைத்தருகை வந்தது. இறுதியொை அவள் வயிறு வகர ஏறியது அவளின் உகட. இன்று கரொமொபுரியின் முக்கைொண கமட்டில் தன் முைத்கத கவத்துக்பைொண்டு சுவொசத்கத ஆைமொை இழுத்தொன் அவளின் தொக்ை. அவளின் உயிர்த்தீயில் வந்த உணர்ச்சிக் பைொந்தளிப் ிற்கு பநய் வொர்க்ை. தொன் முதன்முதலொை பதய்வத்தின் கைொவிலொை மன்மதனின் கைொட்கட வொசலொை பதரிய ொர்த்த அவளின் ைர்ப் சத்யன் அந்த வொசல்..அவகள அப் டிகய எழுந்து அமர்ந்த பூங்பைொத்கதப் சத்யன். தீயொய் தைித்தது சத்யனின் கதக்கு உடல் உதட்டொல் அவளின் ட்டு பமல்ல தன் விரல்ைளொல் சகதைகள வருடிய டிகய அவளின் ஆகடகய பமல்ல ற்றி கமகலற்ற. ப ண்கமக்கை அந்த திறந்த உரிய புத்தைத்தில் ிரத்கயொை தனது வொசகன உதடுைளொல் அவன் மூகள ைவிகத எழுத வகர பசன்று ஆரம் ித்தொன். அவள் இன்னும் எக்ைி அவன் முைத்கத தன் மொர் ொல் கதய்த்தொள் சத்யன் ைொல்ைகள விரித்து உட்ைொர்ந்திருக்ை. அகவ பவளிச்சத்தில் மின்னும் தங்ைப் ொலங்ைளொை அவன் அகைத்தது சத்யன் குனிந்து இரண்டு மொன்சியிடம் ‘ ஏய் ம் ஒவ்பவொரு பதொகடைளிலும் ூம்” என்ற இன் முனங்ைலும் அவனின் மொறிமொறி முத்தமிட. இதற்க்கும் முனங்ைல்ைள் தொன் பவளிப் ட்டது. . “ டுக்ை கவத்து எட்டி ொதத்கத தன் முைத்தருகை பைொண்டு வந்து ம் ூம்” என்று பசல்லமொய் ஒரு சினுங்ைள் அவளிடமிருந்து வந்தது சத்யன் அவள் விகரொதியொைி பநஞ்சில் ைொல்ைகள இருந்த தொங்ைி மடித்ததொல் கநட்டி பதொகட பசவ்வொகைத் அவள் உடகலத் சுருண்டது.

. கசொரும் வகர வைிந்த தனது சட்படன்று அவளின் ப ண்கமக்கு முைத்கத ைொதலுடன் உயர்த்தி திறந்தன கசவைம் க ொதுமொ அவளது இகமக்ைதவுைள் அவளின் உள்ளக் ைளிப்பு ைொதலின் ொர்கவயில் பவளிப் ட இருைரம் நீட்டி “ கமகல வொ ” என்று ரி ொகஷயொன பமௌனத்கத துகணபைொண்டு அகைத்தொள் மொன்சி. என் துக ொல் நொக்கும் தளர்ந்து அவளின் ஈரம் அவகளப் ொர்க்ை. மொன்சி துடித்து சிலிர்த்து அவன் மடியில் இருந்து நழுவினொள் சத்யன் எழுந்து அவகள கநரொை டுக்ைகவத்து ைொல்ைளின் நடுகவ மண்டியிட. அவள் ப ண்கம அவன் தந்த ஆனந்தத்தில் ஆனந்தக்ைண்ணர்ீ விட்டது. முதல் உச்சத்கத ைண்ட மொன்சியின். .. விைிைகள மூடியிருந்த மொன்சியின் கைைள் மட்டும் உயர்ந்து அவன் தகலமுடிகயப் ற்றி தன் ப ண்கமயில் அழுத்தி அவகன விட்ட இடத்திலிருந்து பதொடங்ை ஆகணயிட்டொள் சத்யன் அவள் தனது இதயரொணிக்கு ப ண்கமக்கு கசகவ கசவைனொய் புரிய.. அவன் தனது கசகவயில் நொக்ைொலும் மைிழ்ந்து உதடுைளொலும் அவள் தனது ைொல்ைகள அைலவிரிக்ை. அகதக ொல் அவள் ப ண்கமயின் இதழ்ைளும் மலர்ந்து விரிந்து கதகன சுரந்தன. அவன் முைத்தில் தனது ப ண்கமயின் வொசத்கத முைர்ந்து “ ஏய் ச்சீ ” என்று பவட்ைமொய் முைம் திருப் . தீயில் இட்ட புழுவொய் துடித்து துடித்து அடங்ை. சத்யன் அந்த ைண்ணர்ீ எனும் உவர்ப் ொன திரவத்கத தனது நொக்ைொல் வைித்து.. மொறி. குைந்கதயொய் தவழ்ந்து அவள் மீ து தவழ்ந்து ஏறிய சத்யனின் முைத்கத முத்தமிட இழுத்தவள். தன் உதடுைகள விட்டு அவள் ப ண்கம விலைொதவொறு சத்யன் அவளின் புட்டத்தில் கைவிட்டு தூக்ைிப் உதடுைகள ிடித்து அழுத்தமொை அவள் ப ண்கமயின் தித்துக்பைொண்டு நீர் உறிஞ்சிய டி சுரக்கும் பவடிப் ில் மொன்சிகய தன் பசொர்ைத்துக்கை அகைத்துச்பசன்றொன் தன் உதடுைளும் பசய்த சத்யன்.. விகலமதிப் ற்ற அந்த கதகன விகளயொட்டொய் அள்ளிக் குடித்தொன் சத்யன். ஒகர பூவில் இரண்டு இடங்ைளில் கதன் சுரக்கும் அதிசயத்கத எண்ணி வியந்த டி. உதட்டொல் துகடத்தொன் அவளின் முை இதழ்ைள் அவன் சப் சப் எப் டி கதகன சுரக்ைின்றகதொ.தனது நொக்கை குத்தீட்டியொய் அவள் ப ண்கம உகறக்குள் பசலுத்த.

உள்கள எந்தவித தகடயுமின்றி அவன் ைொணொமல் க ொன உறுப்க பவளிகய ொர்த்து மறு டியும் அதிகவைமொை உள்கள பசலுத்த “ ஓஓஓஓவ்வ்” என்று பமல்லியதொய் ஒரு அலறல் அவனின் ப்ரியசைியிடமிருந்து வந்தத சத்யன் ரசித்து ரசித்து தனக்கு ைிகடத்த ப ண்கம புகதயகல புணர்ந்தொன்.. சத்யன் தனது இடுப் ில் நழுவிக்பைொண்டிருக்கும் கைலிகய அவிழ்த்து ைீ கை க ொட்டுவிட்டு.. அவனது கவைத்தொல் அவளது ைொண தனக்கு இரண்டு ொல் ைலசங்ைள் நிகலயின்றிக் குலுங்ை. மொன்சி அகரவிைி மூடி ரசித்த டி ைொல்ைளொல் அவன் இடுப்க சத்யன் தன் இளம் ைொதலியின் அைகு முைத்கதப் வகளத்துக்பைொண்டொள் ொர்த்துக்பைொண்கட இயங்ைினொன். அவளின் மொர் ைொம்புைளுடன் சிறிதுகநரம் குைந்கதயொய் விகளயொடியவனுக்கு மொன்சி தற்ைொலிை தொயொை மொறினொள் ைீ கை அவன் உறுப்பு தனது தடத்கத அவள் பதொகடைளில் திக்ைமுயன்று மடங்ைி துடிக்ை. அவள் ப ண்கம உதடுைள் அவன் உறுப்க அவனது தயொரொனது ஆண்கம அவளுக்குள்ளொைகவ கமலும் கமலும் சிறு ப ண்கம இறுக்ை இறுக்ை விகரத்து பவடிக்ை . தனது பசொர்க்ை பூகமகயத் கதடி தனது ிரதிநிதிகய உள்கள அனுப் ினொன் ஏற்ைனகவ ஈரமொைி ஊறியிருந்த அவளது ப ண்கம ஆண்கம முழுதொய் இழுத்து ைவனமொய்ப் விழுங்ைியது. அவசரமின்றி நிதொனமொை அகதசமயத்தில் சீ ரொை அவனின் தொக்குதல் இருக்ை. அந்த அைகை ைண்ைள் மட்டுகம இருக்ைின்றன என்ற ைவகல சத்யகன வொட்டியது அவனது ஆண்கம ரொட்சஷனின் கவைத்கதபயல்லொம் அவளது அசொல்டொை தொங்ைியது. அவன் ிளந்துபைொண்டொள் அவனின் தவிப்புக்கு நீர் வொர்த்த அவள் வொகய உறிஞ்சிவிட்டு இறங்ைிய சத்யன் அவள் வயிற்றில் ைிடந்த தனது எதிரியொன அவள் உகடகய ைைட்டி வசிவிட்டு ீ அவளின் தினபவடுத்து திமிறி தனங்ைளில் தன் முைத்கத அழுத்திக்பைொண்டொன். இன் த்தின் உச்சத்கதத் பதொட்ட அவளின் முைத்தில் பதரிந்த ொவகனைள் அவனின் கவைத்கத அதிைரிக்ை ப ரிதும் உதவியது.விடவில்கல சத்யன் இவ்வளவு கநரம் அவள் ப ண்கம இதழ்ைகள ைவ்வி சுகவத்த தன் உதடுைளொல் அவளின் பமன்கமயொன இதழ்ைகள வொய்வித்கதயில் மயங்ைிய மொன்சி தன் வொகய ைவ்விப் ிடித்து சப் ...

. தன் ைொதலிகய உயிரும் உணர்வுமொய் புணர்ந்து இயற்கையொய் ஒரு துகணகய உருவொக்ைினொன் சத்யன். ம் ைண்ண ீருடன் ூம் அவள் ப ண்கமயிடம் சரணொைதி அகடந்தது அவனது ஆண்கம முன்பு முைம் பதரியொத மொன்சியின் வயிற்றில் தனது உயிரணுக்ைகள பசயற்கையொய் பசலுத்தி ிறந்த தன் மைனுக்கு.. " ஓகசயின்றி உருைிவிடுவொள்! " என் ைொதலி. " அங்கை நொன் மட்டுகம. " அவள் கதைம் ைட்டித் தங்ைத்கதப் க ொல. " அவள் ஒரு ல்ைகலக்ைைைம் க ொல.சத்யனுக்கு மூச்சு முடியவில்கல வொங்ை.. தம் ிடித்து அவனொல் ைொமத்கத இறுதியில் பஜயிக்ை கதொற்றுப்க ொய் முயன்றொன். " ைொதல் ொடம் யில முடியும்! அவகன .. " என் ொர்கவ ட்டவுடகனகய.. இந்த நீண்ட அவளருகை உறவில் சரிந்த மொன்சியின் சத்யன் முைத்தில் தன் ைொதலிகய நிகறவொனபதொரு தன் க்ைம் அைகுப் திருப் ி புன்னகை. " என்னொல் மட்டுகம அதிலிருக்கும்.. திருப்தியுடன் அகணத்துக்பைொண்டொன். " அவள் ைவிகத புத்தைத்கதப் க ொல.... " ைவிகதைகள வொசிக்ை முடியும்! " என் ைொதலி... யணக்ைகளப்பும் இன் மொய் இருமுகற உகைத்த ைகளப்பும் கசர்ந்து தழுவிக்பைொள்ள அவனது ைண்ைகள சுைமொனபதொரு உறக்ைம் வந்து தழுவியது " என் ைொதலி...

. " நொன் அவள்மீ து க த்தியமொைி நொளைிவிட்டது என்று! சத்யன் தூங்ைியதும் மொன்சி அவன் அகணப் ில் இருந்து விடு டொமல் அவளும் உறங்ைிப்க ொனொள். இன்று அவனது ொதிப்க ஏற் டுத்தியிருக்ைிறது என்து அவரின் மவுனத்திகலகய புரிய. " ஓ அவளுக்கு இப்க ொதொன் பதரிந்தது க ொல.. " டித்துவிட்டு லூசொ நீங்ை என்ைிறொள் அவள்.. அவன் கயொசிக்கும் க ொகத ஓகச நின்று க ொனது நிம்மதியொய் ஒரு புன்னகை உதட்டில் பநளிய க்ைத்தில் ைிடந்த மொன்சிகய அகணத்துக்பைொண்டு மறு டியும் தூங்ை முயலும்க ொகத மறு டியும் க ொன் ஒலித்தது.. எழுந்து க ொய் எடுக்ை பரொம் கவ சிரமமொை இருந்தது. சத்யன் சிறு புன்னகையுடன் " பசொல்லுங்ை டொட் என்ன இந்த கநரத்துல" என்று சத்யன் கைட்ை " இந்த கநரத்துலயொ? மணிகய குரலில் உற்சொைம் ொருடொ மைகன. சற்று பதொகலவில் அவன் அவிழ்த்து க ொட்டிருந்த க ன்டில் இருந்தொன் ஓகச வந்தது. ஐந்தகர ஆகுது" என்று கைட்டவரின் . இப்க ொது இன்டர்ைொம் ஒலிக்ை க்ைத்திகலகய இருந்ததொல் எட்டி எடுத்து ைொதில் கவத்தொன் அடுத்த முகனயில் அவன் அப் ொதொன் " குட்மொர்னிங் சத்யொ" என்றொர் " ம்ம் குட்மொர்னிங் ப வ் எ கநஸ் கட டொட்" என்றொன் சத்யன் சத்யன் அவகர டொடி என்று அகைத்து இந்த வொர்த்கத அவரிடம் ஒரு ல வருடங்ைள் ஆைியிருக்ை... " இப் டித்தொன் எழுத வருைிறது எனக்கு. சத்யன் சிரமமொய் ைண்விைித்து பமொக லின் ஒலிகைட்ட இடத்கத கதடினொன். நல்ல உறக்ைத்தில் சத்யனின் பமொக ல் ஒலிக்கும் ஓகச எங்கை ைனவில் கைட் து க ொல் கைட்டது." அவகளப் ற்றி ைவிகத எழுத அமர்ந்தொல்.

அதுக்குத்தொன் க ொன் “ ம் சரிப் ொ ண்ணி எழுப் ிகனன். தன் பநஞ்சில் ைகலந்த பூமொகலயொை ைிடந்த மொன்சிகய பமல்ல விளக்ைி தன் பநஞ்சுக்கு பைொடுத்துவிட்டு திலொை விலைி ஒரு தகலயகணகய எழுந்தவன் தகலயகண எடுத்து அவள் எடுத்த தகலக்கு இடத்தில் கவக்ைப் ட்டிருந்த துணி ைவனத்கத ைவர “ என்னது இது” என்று எடுத்து சுருட்டி ொர்த்தொன் அவனது நீலநிற அழுக்கு சட்கடதொன் அது. அகத தன் கையிபலடுத்தவனின் உடல் பூரிப் ில் சிலிர்த்தது . துணி மூடொத அவளின் அைகை தள்ளி ரசித்துவிட்டு ைீ கை ைிடந்த அவள்மீ து தனது ைிடந்த க ொர்கவகய உகடைகளயும் ப ொறுக்ைிக் இழுத்து பைொண்டு ொத்ரூமுக்கு க ொனொன்.. நீலநிற சட்கடகயொடு ட் ீ டகர எல்லொ ஆன்பசய்தொன். அப் டியொனொல் என் சட்கடகயொடு இந்த ஒரு வொரமொை எண்ணியவன் ைண்ைள் அவள் ைொதகல ைண்டு தொன் வொழ்ந்தொளொ?” என்று னித்தன. மீ கச முடிைள் என்ன ைொரணத்தொல் ஒட்டிக்பைொண்டன என்று நிகனத்துப் ொர்த்து மறு டியும் . ஒன்கறொடு ஒட்டிக்பைொண்டு வித்தியொசமொய் பதரிந்தது. துணிைகளயும் தனது அழுக்கு ிரஷில் கூகடயில் க ஸ்ட்கட க ொட்டுவிட்டு. கவத்துக்பைொண்டு ைண்ணொடியின் முன்பு வந்து நின்ற சத்யன்.மணி ஐந்தகரயொ? சத்யனுக்கு திகைப் ொை இருந்தது " ஓ ைொரி டொட் நொன் ொர்க்ைகல" என்று சங்ைடமொை பசொல்ல “ ரவொயில்கல இன்னிக்கு பரொம் அய்யர் ஒன் து சத்யொ உனக்கும் கமொசமொன ிரயொண ைகளப்பு இருக்கும் ஆனொ முக்ைியமொன நொள் சத்யொ. ” என்று ரொஜதுகர பமல்லிய குரலில் கூற இகதொ கவத்துவிட்டு.. எப்க ொதும் அைைொை ைத்கதயொை இருக்கும் மீ கச முடிைள்.. ஆனொ அதுக்கு முன்னொடி உன்ைிட்ட ஒரு விஷயம் க சனும் பைொஞ்சம் ைீ கை வொ சத்யொ. மணிக்கு வருவொர் அதுக்குள்ள நொம தயொரொ இருக்ைனும்.. இது மும்க க ொறதுக்கு முதல் நொள் க ொட்டிருந்த சட்கட. எதற்ைொை வச்சிர்கறன் ொ ” கூப் ிட்டிருக்ைிறொர் என்று என்ற கூறிவிட்டு க ொகன நிகனப் ிகலகய எழுந்த சத்யன் . அப் ொ வர்கறன். ைண்ணொடியில் பதரிந்த தனது முைத்கத ொர்த்து வொய்விட்டு சிரித்தொன் தகலமுடிைள் ைத்கதயொய் பநற்றியில் வைிய. ைிட்டத்தட்ட உனக்கு மறுவொழ்வு மொதிரி. அவளின் பநற்றியில் இருந்த சிறிய ஸ்டிக்ைர் ப ொட்டு அவன் ைொகதொரம் ஒட்டியிருந்தது. ‘ம்ம் ஒரு வொரமொ அவ கமலகய ைிடந்த அந்த சட்கட பசய்த புண்ணியத்கத நிகனத்து சிரித்த டி எழுந்தவகன ஒருக்ைளித்து மொன்சியின் உடல் வனப்பு நின்று விைிபயடுக்ைொமல் ைழுத்துவகர மூடிவிட்டு டுத்து இடுப்பு வகர மட்டுகம க ொர்த்தியிருந்த ிடித்து நிறுத்த.

... பநகனச்ச டி என்று சத்யன் பசொல்லிவிட்டு. பரொம் நொன் அகலச்சல். ொர்த்திருந்தொ மொனம் க ொயிருக்கும். என்று எண்ணி எண்ணி சிரித்தொன் அவள் பநற்றிப்ப ொட்கட தண்ண ீகர ிடித்து ிசு ிசுப்க எடுத்து முைத்தில் கதய்த்து தனது அடித்து ைழுவினொன். தனது உள்ளங்கையில் இருந்த மொன்சி பநற்றிப்ப ொட்கட ரைசியமொை தடவிய வொறு “ ஏகதொ க சனும்னு பசொன்ன ீங்ைகள டொட். ஆனொலும் குளித்துவிட்டு ைீ கை க ொவதுதொன் நல்லது என்று எண்ணி ஷவகர திறந்து பவந்நீகர ைலந்து குளித்தொன் குளித்துவிட்டு வந்த ிறகும் மொன்சி எழுந்திருக்ைகவ இல்கல... அவகளொட ரியொக்ஷன் எப் டி இருந்தது?” என்று அடுக்ைடுக்ைொை கைள்விைகள கைட்ட அப் ொகவ ொர்க்ை சங்ைடப் ட்டு தகலகய ைவிழ்ந்த சத்யன் . அதுக்கு முன்னொடி கநட்டு நீ வரும்க ொது மொன்சி முைிச்சிருந்தொளொ? இன்னிக்கு கமகரஜ் த்தி அவைிட்ட க சினியொ?. என்ன விஷயம்” என்றொன் “ ம்ம் பசொல்கறன். கைள்விைளுடன் எங்ை வியப் ொை ொர்த்தொன் அவகனப் ொர்த்த பசொந்தங்ைகள சிறு புன்னகையுடன் வரகவற்று விட்டு முைம் முழுவதும் புன்னகைகயொடு தனது அப் ொவின் அகறக்குள் க ொனொன் சத்யன் ரொஜதுகர கசொ ொவில் கயொசகனகயொடு அமர்ந்திருக்ை சத்யன் அவருக்கு எதிகர அமர்ந்தொன். உன் அம்மொவும் அண்ணியும் பசொன்னொங்ை” என்று கைட்ை “ ஆமொம் ொ ைபரக்டொ ஸ்ல எந்த ஸ் மொறி மொறி வந்திடலொம்னு ைிகடக்ைகல அதொன் ைிளம் ிகனன். அவளுக்கு ஓகையொ?. தன் வட்கடப் ீ ொர்த்து விருந்தினருமொை எத்தகன அசந்து திமிறியது. ைீ கை க ொய்விட்டு வந்து அவகள எழுப் லொம்.சந்கதொஷமொை சிரித்தொன்.. ‘நல்லகவகளயொ இந்த மூஞ்சிய யொரும் ொர்க்ைகல. என்று நிகனத்து மைகன மட்டும் எட்டிப் ொர்த்து விட்டு தனது அகறக்குச் பசன்று உகட மொட்டிக்பைொண்டு ைீ கை வந்தொன் ைீ கை வந்தவன் கதொரணங்ைளும் இருந்தொங்ை?.. வலது உள்ளங்கையில் முைத்கத மறு டியும் ைழுவினொன்.... பரொம் ‘ வொ சத்யொ கநத்து டிரொவலிங் பரொம் ைஷ்டம் டயர்டொ வந்தியொம். என்ற திருவிைொ க ொல் எப் வந்தொங்ை?. மைகன நிமிர்ந்து ொர்த்தவர் க ொலருக்கு... வகட ீ இவங்ைல்லொம் முைிச்சொங்ை?.. ைண்ணொடியில் ஒட்டிக்பைொண்டு மீ கசயில் ொர்த்தொன் இருந்த இப்க ொது ரவொயில்கல. மணிக்கு க ொனொன்.

கநொட்டீஸ்க்கும்.. திருமண அபதல்லொம் ஏற் ொடு எந்தளவுக்கு ண்ணகவ எனக்கு சரியொயிருக்குன்னு உறுத்தலொ சத்யொ. ம்ம் நொன் பசொன்ன என்று சிரிப்புடன் தனக்குத் எழுந்து க ொய் தொகன ச ொஷ் பவட்ைச் சிரிப்க ொர்த்ததும் ரொஜதுகரக்கு ிரிவு கவத்தியம் சரியொ கவகல பசய்தது க ொல. பசொல்லிபைொண்டொர்.. தில் சத்யொ உன்கனொட டிச்சுப் விவொைரத்து கைட்ட ொரு ” என்றொர் ரொஜதுகர ிரித்து அருணொவின் இரண்டு தில்ைகளயும் ைவனமொை ிறகு நிமிர்ந்து அமர்ந்து “ இது என்னப் ொ கடொட்டலொ சரண்டர் ஆயிருக்ை மொதிரி பதரியுது. அவைிட்ட க சிகனன். அவளுக்கும் இஷ்டம்தொன் எனக்கு பதரியும் ொ” என்று சத்யன் பசொல்ல மைகன கைள்வியொய் இரண்டு ொர்த்தவர் “ நொன் எதுக்கு கைட்ைிகறன்னொ.. என்ன ைொரணமொயிருக்கும்?” என்று அப் ொவிடம் கைட்ை “ என்ன சத்யொ புரியகலயொ. அப்புறம் அவ ஏதொவது முரண்டு ண்ணொ என்னப் ண்றது சத்யொ” என்று ரொஜதுகர வருத்தமொை கைட்ை “ அபதல்லொம் முரண்டு ண்ணமொட்டொ.. இன்னும் பைொஞ்ச கநரத்தில் உங்ை பரண்டுக ருக்கும் ைல்யொணம்.. அதனொல்தொன் ” என்று தனது ைொரணத்கத பசொல்லி மைகன “ அபதல்லொம் ஒன்னும் பமல்லிய குரலில் ற்றி நீதொன் இருந்தது ொர்த்தொர் ரொஜதுகர ிரச்சகன இல்லப் ொ அவ எல்லொகம புரிஞ்சுைிட்டொ” என்று கூறியவன்... எல்லொம் சொல்வ் ஆயிடுச்சு. இருந்தொலும் அவளுக்கும் ஓகைதொன்” என்று சத்யன் பசொல்ல “ என்ன சத்யொ இது. நிமிர்ந்து தன் அப் ொகவப் ொர்த்து ஒரு பவட்ைச் சிரிப்புடன் “ ப்ள ீஸ் புரிஞ்சுக்ைங்ை டொடி..“ ம் முைிச்சுதொன் இருந்தொ... அவ மொன்சிைிட்ட இருந்து எழுதி வொங்ைினது எல்லொம் உன்ைிட்ட மொட்டிைிட்டதுன்னு அருணொவுக்கு பதரியொமலொ இருந்திருக்கும். ிறகு ஏகதொ நிகனவு வந்து க ீ ரொகவ திறந்து ஒரு ைவகர எடுத்துக்பைொண்டு மறு டியும் கசொ ொவில் அமர்ந்து அந்த ைவகர சத்யனிடம் நீட்டினொர் குைப் த்துடன் ைவகர வொங்ைிய சத்யன் “ என்னப் ைவர்ல ” என்று கைட்ை “ நொம அனுப் ின மொன்சிகயொட கநொட்டீஸ்க்கும் அருணொ அனுப் ிய “ ஓக ொ” என்றவன் ைவகரப் டித்தொன். கவற ஏதொவது க சுங்ைகளன் க ொல் தனது ப்ள ீஸ்” என்று கூறிவிட்டு அகறகய கநொட்டம் விடு வன் ொர்கவகய திருப் ிக்பைொண்டொன் முப் த்திரண்டு வயது மைனின் புரிந்துவிட்டது.. அந்த .. ஆனொ கமகரஜ் த்தி எதுவும் க சகலப் ொ. நீ என்னடொன்னொ இன்னும் பசொல்லகலன்னு பசொல்ற.. அவகள விஷயங்ைகள பதரியொம உங்ைளுக்கு பசொன்ன.

அவ மொன்சிைிட்ட எழுதி வொங்ைிய க ப் ர்கை அவளுக்கு எதிரொ அகமஞ்சு க ொச்சு. ஆனொ என்கனொட கடவர்ஸ் கநொட்டிஸ்க்கும் ொர்க்ைலொம்னு அகத தில் மொதிரி இரண்டு வருஷம் அனுப் ியிருக்ைொகள அப் ொ. க ொரொட்டம் மைளிர் மனித அகமப்புைள் நடத்தப் டும்னு ண்ணும்க ொகத உரிகம மூலமொை நம்ம பநகனச்கசன் ஆகணயத்திடம் அருணொகவ லொயர் அருணொகவ மொன்சி க்ைொவொை இந்த சொர் ொ எதிர்த்து ைண்டன கநொட்டீஸ் கநொட்டீஸ் புைொர் ைிரிகயட் அசக்ைிப் ொர்க்கும்னு.. நொம இரண்டு வருஷத்துக்கு எந்த குைப் மும் இல்லொம இருக்ைலொம்.கதரியத்தில் தொன் மொன்சியின் சொர் ொை நொம கநொட்டீஸ் அனுப் ிருக்கைொம்னு ைபரக்டொ புரிஞ்சு இந்த தில் அனுப் ியிருக்ைொ” என்று ரொஜதுகர மைனுக்கு புரியகவக்ை “ ஆமொம் ொ ைபரக்டொ பசொன்ன ீங்ை. ட்கரயுடன் கநட்டு அகற என்னகமொ வொசலில் அழுது நின்றவள் விடிஞ்சுைிட்டு “ வந்து என்னப் ொ இறங்ைின. நிகனக்ைிகறன். இகத அவ எதிர் ொர்த்திருக்ை மொட்டொ. அந்த அ கலகய நிரொதரவொை விட்டதொல் பசய்யப் ட்டு. நம்ம லொயருக்கு பசம மூகளப் ொ” என்று சந்கதொஷப் ட்டவன் “ ஆனொ மொன்சி சம்மந்தமொை இந்தியொ வந்ததும் முடிபவடுப் தொைவும் அதுவகரக்கும் தனக்கு கடம் பைொடுக்ைச் பசொல்லி கைட்டுருக்ைொ சரி. ைல்யொண இப்க ொ என்னகமொ இவ்வளவு ப்ரஸ்ைொ இருக்ை. அருணொ இந்தியொ வந்த ிறகு அவ கடவர்ஸ் குடுத்கத ஆைனும் கவற வைியில்கல.. அவ நிரொதரவொை விட்டுட்டு க ொன மொன்சிகய குடுத்திருக்கை அகைச்சுக்ைிட்டு என்ற ஏத்துக்ைகலன்னொலும் ஆனொ அப் டிபயொரு அவளுக்கு தன்கனொட வந்து விஷயகம மற்ற பைௌரவம் ஒதுக்ைி க ொயிடுவொன்னு இன்னும் இரண்டு வருஷம் நொன் ைைிச்சுதொன் வொழ்க்கைகய ைொப் ொத்தும் உனக்ைொைவும் அருணொ பரொம் நிச்சயமொ நல்லபதொரு உன்கன அகமப்புைள் நிகலகமக்கு நீ முக்ைியம். அப் தொன் குடும் த்கதொட க ொரொட்டம் நடத்த வசதியொ இருக்கும்” என்ற த்மொவின் குரல் கைட்டு இருவரும் திரும் ினர்.. க ொரொட்டம் ஆனொ கயொசிக்ைனும். ைைித்து இப்க ொ இந்தியொ வரும்க ொது என்னப் ண்றது?” என்று சத்யன் குைப் த்துடன் கைட்ை “ ஒரு யமும் இல்கல சத்யொ. வொடகைத்தொயொ அகைத்து வந்து.. தள்ளமொட்டொ. கையில் ைொ ி மொப் ிள்கள. எகதயும் கைொர்ட் மொன்சிக்ைொைவும் நம்மகலத் அகமச்சு ஏன்னொ இதுன்னொ எப் டிகயொ அதுவகரக்கும் நிம்மதியொ இரு சத்யொ ” என்று நிகறவுடன் ரொஜதுகர கூற “ ஆமொ ஆமொ அதுக்குள்ள உங்ைப் புள்ள பரண்டு ிள்கள ப த்துடுவொன். ஏதொவது சொமி வந்து கநட்டு அருள்வொக்கு குடுத்துச்சொ?” என்ற நக்ைல் பசய்த டி இருவருக்கும் ைொ ி டம்ளகர எடுத்து பைொடுத்தொள் .. அது எது இகத க ொரொடும்.

ஆனொ சுைமொன புயல்” என்று சத்யன் ைொ ிகய ஒரு மிடரு விழுங்ைி விட்டு ைண்மூடி ரசிக்ை. அது ரசகன ைொ ிக்கு இல்கல என்று த்மொவுக்கு பதரியும் “ பூகவொ புயகலொ ஆைபமொத்தம் புயல் ைகரகய ைடந்துச்சொ இல்கலயொ? அகத பசொல்லு” என்று த்மொ கைலி பசய்ய சத்யன் ைொலி டம்ளகர ட்கரயில் கவத்துவிட்டு அங்ைிருந்து நைர்ந்து மொடிப் டிைளில் ஏறியவொறு ின்புறமொய் இரட்கட விரகல உயர்த்தி ைொட்டி “ ம்ம் பரண்டு முகற புயல் ைகரகய ைடந்து பசொர்க்ைத்துக்கைப் க ொச்சு” என்று பசொல்லிவிட்டுப் க ொனொன் “ அடப் ொவி சின்ன குைந்கதகய வச்சுைிட்டு.. பூ கலசொய் மொதிரி த்மொ அமர்ந்த ொவகன பசய்ய சத்யன் இருந்தவகள “ ஓகைொ புயல் மொதிரி ூம் சொன்கச இல்கல. ம் கைப் ிடியில் தொனொ. அருள்வொக்கு பைொடுத்த சொமி ஆம் கள சொமியொ? ப ொம் கள சொமியொ? எனக்பைன்னகவொ ப ொம் கள சொமி மொதிரிதொன் பதரியுது. ைதகவ சொத்திவிட்டு திரும் ியவன் இவனுக்கு முதுகுைொட்டி கநட்டிக்கு மொறியிருந்தொள் மொன்சி அமர்ந்திருந்தொள். முைம் ைழுவி கவறு ..‘ அய்யய்கயொ இவங்ை கவற மொனத்கத வொங்குறொங்ைகள’ என்று எண்ணிய சத்யன் ைொ ிகய குடிக்கும் சொக்ைில் பமதுவொை எழுந்து அகறக்கு பவளிகய வர அவன் ின்கனொடு வந்த த்மொ “ என்ன சத்யொ திகல ைொகணொம். நகை புடகவபயல்லொம் எடுத்துக்ைிட்டு நொனும் இகதொ வர்கறன்” என்று குரல் பைொடுத்தொள் டிைகள ைடந்து வகளவில் நின்று திரும் ிய சத்யன் “ த்து நிமிஷம் ைைிச்சு வொங்ை அண்ணி” என்று பசொல்ல “ த்து நிமிஷம் ைைிச்சொ? எல்லொம் கநரம்டொ எனக்கு” என்று பநற்றியில் வலிக்ைொமல் தட்டிய த்மொ “ எதுக்கு க ொன் ண்ணிட்கட வர்கறன் யப் டொகத” என்று கைலியொை கூறிவிட்டு சகமயலகறக்குள் நுகைந்தொள் சத்யன் சிரித்த டி ைட்டிலில் டுக்கையகறக்குள் நுகைந்தொன். ொத்து சத்யொ குைந்கத யந்துடப் க ொகுது” என்று ைிண்டல் பசய்துவிட்டு சிரிப்புடன் சகமயலகறகய கநொக்ைி பசன்றவள் மறு டியும் நின்று டிகயறியவகன ொர்த்து “ சத்யொ அவகள சீ க்ைிரமொ பரடியொைச் பசொல்லு. ஏன்னொ அந்த சொமி என்ைிட்ட தொகன கயொசகன கைட்டுச்சு ” என்று தொகடயில் ஒற்கற விரகல கவத்து கயொசிப் து க ொல் ொலில் இருந்த இபதல்லொம் கசொ ொவின் உங்ை கவகல மொத்திட்டீங்ைகள அண்ணி.

ஆமொ ொர்த்து “ ஆமொல்ல.சத்யன் அவளுக்கு எதிகர தகலயகணயில் சொய்ந்தவொறு அமர்ந்து “ எஜமொனி அம்மொவுக்கு இந்த அடிகமயின் ைொகலவணக்ைம்” என்று குறும்புடன் பசொல்ல அவள் அவகன நிமிர்ந்தும் அவளது மவுனம் ொர்க்ைொமல் குைந்கதக்கு சத்யனின் மனகத என்னகவொ ொல் பைொடுத்துக்பைொண்டிருந்தொள். இன்னிக்கு எழுந்ததும் அகத ைொகணொம்னதும் வந்துச்சு எவ்வளவு அழுகையொ பதரியுமொ?” என்று மூக்கை உறிஞ்சினொள் அவளது ை டற்ற க ச்சு அவகன ஏகதொ பசய்ய அவகள தன்கனொடு கசர்த்து அகணத்த சத்யன் எதுக்குடி... மனம் அதற்குள் ஆயிரம் ைற் கனைகள பசய்து மவுனத்துக்கு ைொரணம் என்னவொயிருக்குகமொ? என்று குைம் ி “ என்னொச்சு என் நொடிகயப் எஜமொனிக்கு” ிடித்து என்று முைத்கத அவகள நிமிர்த்த. பநருங்ைி மொன்சியின் தன் விரல்ைளொல் ைலங்ைிய விைிைள் அவள் அவகன ஏறிட்டது அவளின் ைலங்ைிய ைண்ைகள ொர்த்து தறிப்க ொன சத்யன் “ என்னொச்சு மொன்சி? ஏன்டொ ைண்ணு ைலங்ைியிருக்கு?” என்று குைப் த்கதொடு வினவ அவகனப் ொர்த்து முகறப்புடன் முைத்கதத் திருப் ிய மொன்சி “ என் தகலைொணிக்கு ைீ ை இருந்த உங்ை சட்கடகய யொரு எடுத்து ொத்ரூம்ல அழுக்கு ப ொட்டியில க ொட்டது?” என்று அழுகையொல் விம்மிய மொர்புைளுடன் சத்யகன இம்சித்த டி மொன்சி கைட்ை “ ஸ்ஸ்ஸ் அவகள யப் ொ பநருங்ைி இதுதொனொ” என்று அமர்ந்து நொன்தொன்டொ “ ஒரு நிம்மதி ப ருமூச்கச எடுத்துட்டுப் க ொய் இழுத்துவிட்டவன் க ொட்கடன்” என்று அவளிடம் கூற சீ றலொய் நிமிர்ந்த மொன்சி “ ஏன் எடுத்தீங்ை. அப்புறம் எதுக்கு அழுக்கு சட்கடன்னு எடுத்துட்டுப் க ொய் க ொட்டுட்கடன்” என்று ஒரு குைந்கதக்கு பசொல்வதுக ொல் அவளுக்கு பசொல்ல அவகன ஆச்சர்யத்துடன் அழுதுட்கடகன.. இந்த ஒரு வொரமொ தினமும் ைொகலயில எழுந்ததும் நொன் அந்த சட்கடகயத் தொன் ொர்க்ைிகறன். “ ஏய் லூசுப்ப ண்கண இனிகமல் தினமும் அசல் நொனிருக்கும் ைொகலயில் என் க ொது முைத்கதத் என் தொன அழுக்கு ொர்க்ைப் சட்கட க ொற. அப் டிகய க ொனொலும் உன்கனயும் கூட்டிக்ைிட்டுதொன் க ொறதொ . பசய்ய. ச்கச இகத கயொசிக்ைொம லூசு மொதிரி நீங்ை இப்க ொ மொதிரி ஊருக்குப் க ொனொ அப்க ொ என்னப் ண்றது” என்று குைந்கதயொய் தகலசரித்து மொன்சி கைட்ை அவள் கூந்தகல பசல்லமொய் ைகலத்து “ இனிகமல் உன்கனவிட்டுட்டு நொன் ஊருக்கை க ொறமொதிரி இல்கல.

முடிவு ண்ணிருக்கைன்.. “ அது சொயங்ைொலம்.. “ ம்ம் ைண்டிப் ொ க ொைலொம் மொன்சி” என்றவன் அவகள விலைி எழுந்து அவள் மடியில் இருந்த குைந்கதகய எடுத்து பதொட்டிலில் க ொட்டுவிட்டு மொன்சியின் கதொள்பதொட்டு எழுப் ி “ இன்னிக்கு என்ன நொள்னு பதரியுமொ மொன்சி” என்று சத்யன் கூற “ ஓ பதரியுகம க ொறொங்ைளொம். இப்க ொ ைொகலயில என்ன நடக்ைப் க ொகுதுன்னு பதரியுமொ?” என்று சத்யன் கைட்ை “ ம் ூம் பதரியொகத” என்று ைொதில் இருந்த பதொங்ைல்ைள் ஆட மொன்சி தகலகய ஆட்டினொள் “ சரி அகத ிறகு பசொல்கறன் இப்க ொ க ொய் சீ க்ைிரமொ குளிச்சிட்டு வொ” என்று அவகள ொத்ரூம் வகர தள்ளிக்பைொண்டு க ொனொன் சத்யன் . இன்னிக்கு சொயங்ைொலம் தம் ிப் ொப் ொவுக்கு க ர் கவக்ைப் ொப் ொவுக்கும் எனக்கும் நிகறய புது டிரஸ் வொங்ைிருக்ைொங்ை அத்கத” என்று மொன்சி கைபைொட்டி குதூைலிக்ை.. எனக்கு ட்கரன் ப ொட்டிகய எல்லொம் எண்ணிப் ொர்க்ைனும்னு இழுத்து அகணத்துக்பைொண்ட பரொம் சத்யனுக்கு நொளொ ஆகச” என்ன என்று கூறிய க சுவபதன்கற மொன்சிகய பதரியவில்கல மவுனமொை அவகள அகணத்திருந்தொன் “ என்ன கூட்டிட்டுப் க ொறீங்ைளொ?” என்று மொன்சி விடொமல் கைட்ை. என்னொலயும் இனிகமல் ஒருநொள் கூட உன்கன ிரிஞ்சு இருக்ை முடியொதுடி” என்று சத்யன் பசொன்னதும் “பநசமொலுகம?’ என்று மொன்சி விைிவிரித்து கைட்ை அவகளப் க ொலகவ ைண்ைகள அைலவிரித்து தகலகய ஆட்டி “ பமச்சொலுகம உன்கனயவிட்டுட்டு ஒருநொள் கூட இனிகம இருக்ைமுடியொது மொன்சி” என்று சத்யன் பசொல்ல “ ச்சு நொன் அகத கைட்ைகல பநசமொகவ என்கனயும் ஊருக்கு கூட்டிப் க ொவங்ைளொன்னு ீ கைட்கடன்” என்று மொன்சி சலிப்புடன் பசொல்ல “ ஆமொம் ஆமொம் எங்ைப் க ொனொலும் இனிகமல் அம்மனி முந்தொகனகய ிடிச்சுைிட்டுதொன் க ொறதுன்னு முடிவு ண்ணிட்கடன்” என்றொன் சத்யன் குறும்புடன் “ அப் டின்னொ என்கனய ட்கரன்ல கூட்டிட்டுப் க ொைனும்..

ொத்ரூம்

ைதகவ

திறந்த

மொன்சி

நின்று

திரும் ி

அவகனப்

ொர்த்து

நீங்ை

குளிச்சிட்டீங்ைளொ,, இன்னிக்கு ஊட்டில என்கன நீங்ை குளிக்ை வச்சீ ங்ைகள அதுமொதிரி
குளிக்ை

கவப் ங்
ீ ைன்னு

பநகனச்கசன்,

ஆனொ

நீங்ை

முன்னொடிகய

குளிச்சிட்டீங்ை

க ொங்ை” என்று பசல்லமொய் சினுங்ைிய மொன்சி ைதவில் சொய்ந்துபைொள்ள
ஆைொை

என்று

சரியில்கலன்னு

ஆர் ரித்த

மனகத

பசஞ்கசன்,

இப் தொன்

அவகள கூர்கமயுடன்

அடக்ைிய

சத்யன்

நல்லொயிட்டிகய

அது

மொன்சி?”

உனக்கு
என்று

உடம்பு

கூறிவிட்டு

ொர்த்தொன்

ைதவில் சொய்ந்திருந்தவள் ைொல்ைகள உதறிக்பைொண்டு “ எங்ை நல்லொயிட்கடன் இகதொ
இங்ை வலிக்குது” என்று ைழுத்கதயும் “ இகதொ இங்ை வலிக்குது” என்று முைங்கை
முட்டிகயயும் “ அப்புறம் இகதொ இங்ை வலிக்குது” என்று கநட்டிகய உயர்த்தி ைொல்
முட்டிகய ைொட்டி “ இவ்களொ வலியிருக்கு பதரியுமொ?” என்று ைதவில் ஒயிலொை சொய்ந்து
பைொண்டு பசல்லமொய் மொன்சி பசொல்ல நடிக்ைிறொள் என்று அவள் ைண்ைகள பசொன்னது
ம்

ூம்

இதுக்குகமல

என்னொலயும்

முடியொது

என்று

முடிவு

பசய்து

அவகள

பநருங்ைிய சத்யன் “ அதுக்பைன்ன மறு டியும் குளிச்சொ க ொச்சு” என்று தனது டீசர்ட்கட
தகலவைியொை ைைட்டிவிட்டு அவகள அகலக்ைொை தூக்ைிக்பைொண்டு
ைொலொல்

உகதத்து

திறந்து

பைொண்டு

உள்கள

க ொனவகன

ொத்ரூம் ைதகவ

ைடும்

விகரொதியொய்

இன்டர்ைொம் அகைத்தது

ச்கச”

என்று

எரிச்சலுடன்

வொய்விட்டு

பசொல்லிவிட்டு

இறக்ைிவிட்டு வந்து இன்டர்ைொகம எடுத்து கைொ மொை “

அகடயப் ொ

வொர்த்கதயில

பநருப்பு

றக்குது?

,,

அவகள

ொத்ரூமில்

கலொ யொரு?” என்றொன்
பரொம்

முக்ைியமொன

இடத்துல

பதொடரும் க ொட்டுட்கடகனொ? ஆனொ ரொஜொ அய்யர் வர இன்னும் ஒரு மணிகநரம் தொன்
இருக்கு அதுக்குள்ள உன் ப ொண்டொட்டிகய பரடி

ண்ணனும் , நீகைட்ட

முடிஞ்சு எக்ஸ்ட்ரொ நொலு நிமிஷம் ஆயொச்சு, அதனொல நல்ல
க ொய்

ைல்யொணத்துக்கு

வொங்ைின

உன்கனொட

இப்க ொ அங்ை வந்து மொன்சிகய பரடி

டிரஸ்கை

த்து நிமிஷம்

ிள்களயொ உன் ரூமுக்கு
க ொட்டுைிட்டு

ண்கறன்” என்று கூறிவிட்டு

வொ,

நொன்

த்மொ க ொகன

கவத்துவிட
ஏமொற்றத்துடன்
வரச்பசொல்றொங்ை,
நொகளக்கு
பசொன்னதும்

திரும் ி
அண்ணி

உன்கன

மொன்சிகயப்

ொர்த்து

இங்கை

உன்கன

குளிக்ை

வந்து

கவக்ைிகறன்

சீ க்ைிரமொ
பரடி

மொன்சி,,

பரடியொைி

ண்ணனுமொம்

சரியொடொ”

என்று

ைீ கை

அதனொல
சத்யன்

உடகன முைத்கத மலர்ச்சியொை கவத்துக்பைொண்டு “ ம் சரி நொகன சீ க்ைிரமொ குளிச்சிட்டு
வர்கறன்,,

ஆனொ

நொகளக்கும்

இகத

மொதிரிதொன்

எனக்கு

வலிக்கும்,

அப்க ொ

வந்து

உடம்பு நல்லொயிருக்கைன்னு எதுவுகம கைட்ைொம குளிக்ை கவக்ைனும் சரியொ?” என்று
அவள்

திலுக்கு பசொன்னதும் ..

சத்யனுக்கு அவன் மனகத ைட்டுப் டுத்துவது பரொம்
அவகள

அகணத்துக்பைொண்டு

இருந்துவிட்டொல்

என்ன

ொத்ரூமுக்குள்

என்று

ைஷ்டமொயிருந்தது,, ஓடிப்க ொய்

க ொய்

கதொன்றியது

வொரக்ைணக்ைில்

சத்யனுக்கு,,

ம்

ூம்

அங்கைகய

அதற்கு

இது

கநரமில்கல என்று மனகத அடக்ைிக்பைொண்டு “ ம்ம் சரி எதுவும் கைட்ைமொட்கடன்”
என்று உறுதி கூறியதும் மொன்சி புன்னகைகயொடு உள்களப் க ொனொள்
சத்யன்

தனது

கவத்துவிட்டு

அகறக்கு

க ொயிருந்த

அணிந்துபைொண்டு

க ொய்
க யில்

ைண்ணொடியருகை

உகடகய
இருந்து
வந்து

ைகலந்துவிட்டு

ட்டுகவட்டி

தனது

அடர்ந்த

ட்டு

கவகலக்ைொரன்

சட்கடகய

ைிரொப்க

எடுத்து

டியகவக்கும்

முயற்சியில் இறங்ைினொன்
ிறகு

பநற்றியில்

ப ொட்டிகயத்

சந்தனம்

திறந்து

கவத்துக்பைொண்டு,

அதிலிருந்து

ஒரு

மும்க யில்

ொக்கை

இருந்து

எடுத்துவந்த

எடுத்துக்பைொண்டு

மொன்சியின்

அகறக்கு வந்து ைதகவத் தட்டினொன்
த்மொ

வந்து

ைதகவ

ிரமித்துப்க ொய்
ைகரகவத்த

திறக்ை

க ச்சிைந்து

ச்கசப்

உள்கள

நுகைந்த

நின்றொன்,,

நொன்கு

உச்சியில்

மொன்சிகயப்

அங்குல

ொர்த்து

அைலத்தில்

அரக்ைில்

ட்டுடுத்தி,, அதற்கு கமட்சொை குட்கடயொை கைகவத்த ரவிக்கை

அணிந்து, நீண்ட கூந்தகல இறுக்ைி சகட
தகல

சத்யன்

மல்லிகையும்

ிண்ணி அதில் மல்லிகைப் பூசரம் சுற்றி

ைனைொம் ரமும்

பசன்டொை

கவத்து

வைிட்டில்

பநற்றிச்சுட்டி கவத்து , பநற்றியில் சிவப்பு ப ொட்டும் அதன் ைீ கை குங்குமமும் கமல
விபூதி

ைீ ற்றும்,

கநர்நொசியில்
திருஷ்டியொை

புருவத்கத

ஒற்கற
ஒரு

உதட்டுச்சொயமும்,
ரம் கர

அைைொை

கவரம்
கம

நகைைள்

மூக்குத்தியொை

ப ொட்டும்,

ைொதுைளில்

வகரந்து,

மின்ன,

ஏற்ைனகவ

நீளமொன

அடுத்தடுத்து

ப ரிய

அவளின்

சிவந்த

ஜிமிக்ைிைள்

அடுக்ைப் ட்டிருக்ை,

ைண்ணுக்கு
இடது

கமதீட்டி,
ைன்னத்தில்

உதடுைளில்

ஆட,

ைழுத்தில்

அவளின்

பமல்லிய
அவர்ைளின்

பமல்லிய

இடுப் ில்

சலங்கை கவத்த தங்ைச் சங்ைிலியொல் இழுத்து ைட்டப் ட்டிருந்தது, இரண்டு கைைளில்
தங்ை

வகளயல்ைள்

நடுவிலும்

க்ைத்தில்

ைல்

வகளயும்

அடக்ைப் ட்டிருந்தது,,

கைொவிலில் இருக்கும் சிகலைள் கூட என் ைொதலிகய விட அைகு பரொம்

குகறவு

என்று அவன் மனம் நிமிடத்தில் ஒப் ிட்டு எகடக ொட்டது
அவகனப் ொர்த்ததும்
ைழுத்கதக்

ைொல்

ைட்டிக்பைொண்டு

சலங்கைைள்

அய்கயொ

சத்தமிட
நீங்ை

ஓடி

வந்து

குைந்கதயொய்

கவட்டிைட்டினொ

எவ்வளவு

அவன்
அைைொ

இருக்ைீ ங்ை?” என்று சுற்றும்முற்றும்

ொரொமல் அவன் ைன்னத்தில் அவள் இதழ்ைகள

திக்ை உதட்டுச்சொயம் தனது இதகைொவியத்கத அவன் ைன்னத்தில் வகரந்தது
அவளின் இடுப்க ப்

ற்றி தள்ளி நிறுத்திய சத்யன் தகலமுதல் ைொல்வகர அவகள

அளவிட்டு ஒரு நீண்ட

ப ருமூச்சுடன் “

ம்

ும்

நீயும்

தொன்

கதவக்ைன்னி

மொதிரி

இருக்ை” என்றொன்
அங்ைிருந்த

த்மொ இவர்ைகள ைவனியொதது க ொல் இங்ைீ தமொை ஒதுங்ைி ைொலியொயிருந்த

நகைப் ப ொட்டிைகள அடுக்ைினொள்
சத்யன்

தன்

கையில்

இருந்த

நகைப்

ப ொட்டிகய

திறந்து

அதிலிருந்து

ஒரு

லொங்

பசயிகன எடுத்து மொன்சியின் ைழுத்தில் க ொட்டொன், அந்த பசயினில் இருந்த டொலரில்
இரண்டு மொன்ைள் எதிபரதிரொை நின்று பைொம்புைளொல்
ப ொடி

ைற்ைலொல்

வடிவகமக்ைப் ட்டு

மிை

ின்னிக்பைொண்டு இருப் து க ொல்

கநர்த்தியொை

இருந்தது,

அந்த

டொலர்

மொன்சியின் பதொப்புகள வந்து பதொட்டது
“ அய்கயொ எனக்கு

ிடிச்ச ப ரிய டொலர்ச் பசயின், எனக்கு ப ரிய பசயின்

ிடிக்கும்னு

உங்ைளுக்கு எப் டித்பதரியும்” என்று அவன் ைழுத்கதக் ைட்டிக்பைொண்டு மொன்சி கைட்ை
அவள்

இகடகய

வகளத்து

ஊட்டில

ஒருநொள்

உனக்கு

ிடிச்சகத

எல்லொம்

பசொன்னிகய, அகத ஞொ ைம் வச்சுைிட்டு வொங்ைிகனன் மொன்சி” என்று சத்யன் கூற
“ அய்கயொ ைடவுகள நொன் ஒருத்தி இங்கை இருக்குறகதகய மறந்துட்டு இப்புடி
ஓட்டுறொங்ைகள இகத கைட்ை ஆகள இல்கலயொ?” என்று
மொன்சியின்

இடுப் ில்

இருந்த

கைகய

டம்

த்மொ க ொலியொை புலம்

எடுக்ைொமகலகய

த்மொவின்

அருகை

வந்த

சத்யன் “ இவங்ைகள என்னகமொ நொம இங்கைகய இருங்ைன்னு பசொன்னமொதிரி இருக்கை,
இவங்ை ைண்கண மூடிக்ைிட்டு க ொைகவண்டியது தொகன?” என்று சத்யன் மொன்சிகயப்
ொர்த்து பசொல்ல
“ அதொகன க ொைகவண்டியதுதொகன ” என்று மொன்சியும் விைியொல் அ ிநயம்

ிடித்தொள்

“ அடப் ொவிங்ைளொ இவ்வளவு க சுவங்ைளொ

நீங்ை,, இருங்ை இருங்ை இன்னிக்கு கநட்
என்கனொட தயவு இல்லொம நீங்ை என்னப்
ொர்த்து உன்கன உன் ரூம்ல்

ண்றீங்ைன்னு

ொர்க்ைிகறன், சகுனி கவகலப்

டுக்ை கவக்ைகல என் க ரு

த்மொ ஆகவசமொை மூச்சுவொங்ை சத்யனிடம் சவொல் விட

த்மொ இல்கல” என்று

மொன்சியின் முைவடிகவ விரல்ைளொல் அளந்த சத்யன்
ஆமொம்

அண்ணி

த்மொங்குற

க கர

உப்புமொவொன்னு
சிரியொமல்

எனக்கும்

உங்ைப்

உப்புமொன்னு

நீங்ைகள

முடிவு

க ரு

ிடிக்ைகல,

மொத்திரலொம்,,
ண்ணிக்ைங்ை,

ஆனொ

த்மொ திரும் ி
அதனொல
கசமியொ

அதுமட்டும்

ொர்க்ைொமல் “

இன்னிக்கு
உப்புமொவொ

உங்ை

சொய்ஸ்”

கநட்டு
ரகவ
என்று

த்மொகவ வொறினொன் சத்யன்

த்மொ ஏகதொ பசொல்ல வொய் திறந்த அகதகநரம் ைீ கையிருந்து பூங்கைொகதயின் உரத்த
குரல் கைட்ை,, “ அய்கயொ அய்யர் வந்துட்டொரு க ொல வொங்ை பரண்டுக ரும்” என்று
குைந்கதகய ஒருகையில் தூக்ைி அகணத்துக்பைொண்டு மறுகையொல் சத்யன் மொன்சி
இருவகரயும் தள்ளிக்பைொண்டு பவளிகய வந்தொள்
இரண்டு எட்டு கவத்த
திரும் ி
ைகரகய

தனது

த்மொ சட்படன்று நின்று "அய்கயொ ைடவுகள" என்று சத்யனிடம்

ைர்சீ ப்க

பதொகட,

த்மொ

ைீ கை

பைொடுத்து
எல்லொரும்

"

பமொதல்ல
சிரிக்ைப்

ைன்னத்துல

க ொறொங்ை"

இருக்கு

என்று

கூற

லிப்ஸ்டிக்
,

சத்யன்

சிரிப்புடன் ைன்னத்கத துகடத்துக்பைொண்டொன்
மொன்யின்

இடுப் ில்

இருவகரயும்

கை

க ொட்டு

வகளத்துக்பைொண்டு

கஜொடியொை

டியிறங்ைிய

ொர்த்து பூங்கைொகதயும் ரொஜதுகரயும் ஆனந்த ைண்ண ீகர மகறக்ைொமல்

வைியவிட்டொர்ைள்
“ எங்ை க ொகறொம்” என்று கைட்ட மொன்சிகயப்
புரிஞ்சுக்ைப் க ொற” என்றவன்

ொர்த்து “ ம்ம் ைீ கை க ொனதும் நீகய

ொலில் க ொடப் ட்டிருந்த மகணயில் அய்யருக்கு எதிகர

மொன்சியுடன் அமர்ந்தொன்

ொமம் வளர்த்த டி அய்யர் மந்திரம் பசொல்ல அவருக்கு அருகை பவள்ளித்தட்டில்

மஞ்சள் தடவிய கதங்ைொயில் இருந்த மொங்ைல்யத்கதப்

ொர்த்ததும் மொன்சிக்கு என்ன

நடக்ைிறது என்று புரிந்து க ொனது
குைந்கதயின் குதூைலத்துடன் “

ய்கயொ நமக்கு ைல்யொணமொ?” என்று விைிவிரித்து

கைட்ை
முைபமல்லொம் சிரிப்பும் சந்கதொஷமுமொை “ ம்ம், இந்த மொன்குட்டிக்கும், ஒரு புலிக்கும்
ைல்யொணம்” என்று சத்யன் அவள் ைொதருகை ைிசுைிசுக்ை, மொன்சியின் முைம் பவட்ைத்கத
பூசிக்பைொள்ள அவகன பநருங்ைி அமர்ந்தொள்
அய்யர் மந்திரங்ைகள பசொல்லி ரொஜதுகரயும் பூங்கைொகதயும் மங்ைளநொகன எடுத்து
பைொடுக்ை சத்யன் மொன்சி என்று மொன்விைியொளின் ைழுத்தில் ைட்டினொன், சுற்றியிருந்த

. . உறவினர்ைள் ஆசிர்வதித்து அவர்ைளின் பநற்றியில் பூசப் ட்ட விபூதி கமலொ தகல உச்சி வகரயும்..உறவுக்கூட்டம் ைரகைொஷத்துடன் வொழ்த்தி அட்சகத தூவ சத்யன் மொன்சியின் பநொற்றியில் குங்குமம் கவத்தொன். " ம்ம் இந்த வொர்த்கதகய இதுவகர... " அதில் நொம் மட்டும்.. " ஒவ்பவொரு முகறயும் கதனொய். ைீ கை மூக்கு வகர வந்தது அதற்கு கமல் விபூதி பூச இடமின்றி மொன்சி சத்யன் இருவகரயும் வொகயத் திறக்ைச்பசொல்லி வொயில் விபூதிகய வொறியடித்தொர்ைள் சத்யனின் அன் ொன உறவுக்கூட்டம். த்மொ மொன்சிகய தூக்ைி தன் பநஞ்கசொடு அகணத்து ஆனந்த ைண்ண ீர் விட்டொள் அதன் ிறகு மற்ற பசொந்தங்ைளின் ைொல்ைளில் இருவரும் விழுந்து விழுந்து எழுந்தக ொது சத்யன் மொன்சி இருவரும் சற்று வகளந்துதொன் க ொனொர்ைள்... அவன் பசல்லமொய் உதடுசுைித்து ‘ச்சும்மொ’ என்றொன் இருவரும் எழுந்து மொன்சி த்மொவிடம் இருந்து குைந்கதகய வொங்ைிக்பைொள்ள. " அகத அவள் கைைளில் பைொடுக்ை கவண்டும்... குைந்கத மகனவியுடன் ப ற்றவர்ைள் ைொலில் விழுந்து ஆசி ப ற்றொன் சத்யன். அடுத்து த்மொ பைௌதம் ைொலில் இருவரும் விை. " உலைில் இல்லொத ஒன்கற உருவொக்ைி. " அது என் இதயமொைத் தொன் இருக்கும்! " நமக்பைன்று ஒரு உலைத்கத உருவொக்ைி. அப்க ொது தொன் அவன் உள்ளங்கையில் இருந்த தனது ஸ்டிக்ைர் ப ொட்கட ைவனித்த மொன்சி விைிைள் குளமொை அவகன ொர்கவயொல் கநசத்துடன் வருட. " ஆமொம் நொம் மட்டும்தொன் .. " ஒரொயிரம் முகற பசொல்லிப் ொர்த்கதன்..

. " உன் தகலயகணயில் கவத்து! ைல்யொணம் முடிந்து அகனவரின் ைொலிலும் விழுந்து விழுந்து கும் ிட்டு ைகளத்துப் க ொய் ைிட்டத்தட்ட இரண்டகர மணிகநரம் ைைித்துதொன் சத்யனும் மொன்சியும் மதிய உணகவ முடித்துக்பைொண்டு தங்ைள் அகறயில் வந்து உட்ைொர முடிந்தது. பமொதல்ல எந்திரிச்சி பவளியவொங்ை ங்ஷனுக்கு இவர்ைகளகய அவங்ை ிரஸ்ைொ பைொஞ்ச கநரம் பரஸ்ட் இருக்ைமுடியும்” குறுகுறுபவன எடுக்ைட்டும். விடியைொகலகய இவதொன்” என்று பைௌதம் ஏகதொ பசொல்ல வொபயடுக்ை அப்புறமொ த்மொ ஓடிவந்து அவன் வொகயப் ப ொத்தினொள் பைௌதம் வொகயத் திறக்ை திணற... " உன்னிடம்." இனிக்ைிறது கதைம்! " முடிவொை என் ைொதகல. “ எகதயொவது உளறொதீங்ை. பூரிப்பு. " அகத பூட்டிவிடு. சந்கதொஷம். ொர்த்து “ சும்மொ க சிைிட்கட இருக்ைொம பைொஞ்சகநரம் ஓய்பவடுங்ை.. என்று ொர்த்துக்பைொண்டிருந்த அப் த்தொன் ைணவகன மொன்சி அதட்டிய சத்யகனப் ஈவினிங் த்மொ. " கைகயொடு அகைத்து வருைிகறன். இகவபயல்லொம் ைலந்த சுைமொனபதொரு அலுப்பு அவனிடம் ைொகலயிலிருந்து ொல் பைொடுக்ைொததொல் ைனத்துக ொயிருந்த மொர்புைளின் அவஸ்கத தொங்ைொமல் மொன்சி குைந்கதகய தூக்ைி மடியில் கவத்து அவசரமொய் முந்தொகனகய . ஈவினிங் வந்து எழுப்புகறன்” என்று பசொல்லிவிட்டு ைணவகன தள்ளிக்பைொண்டு பவளிகய க ொய் ைதகவ மூடினொள் சத்யன் அலுப்புடன் “ யப் ொ” என்று ைட்டிலில் விழுந்தொன்.. இருவருடனும் குைந்கதகய எடுத்துக்பைொண்டு வந்த சலிக்ைிறீங்ைளொ இன்னும் நம்ம பசொந்தக்ைொரங்ை த்மொ “ என்ன இதுக்கை இப் டி பமொத்த க ரும் வந்தொ விழுந்து கும் ிட்டு எழுந்திரிக்ைகவ ஒரு வொரம் ஆகுகம” என்று சிரிப்புடன் கூற எதிர் கசொ ொவில் அமர்திருந்த பைௌதம் “ ஆமொம்டொ சத்யொ எங்ை ைல்யொணத்துல கும் ிட்டு விழுந்துட்டு கநட்டு முதுகு வலிக்கு கதலம் கதய்க்ைகவ எங்ைளுக்கு கநரம் சரியொப்க ொச்சு. அப்புறம் எங்ை... நிம்மதி. ம் ும் எதுவுகம நடக்ைகல.

முைத்தில் இவனின் அளவுைடந்த பசல்ல சிலுமிஷங்ைளொல் ைகளப்பு இருந்தது. இப்க ொ கசகலகய கவற ொல் எப் டி ச்” என்று சலிப்புடன் மொன்சி ைவகலயொை பசொல்ல. ொவம். நிமிர்ந்து அவள் முைத்கத மயங்ைியிருந்தொலும் ொர்த்தொன். ைீ கை க ொதுதொன் கதங்ைி புடகவ புடகவகய ைவனித்தொன்.. வந்து. அது ைழுத்தில் எப் வுகம இறுதியொ முத்தமிட்டு ைைட்டும்க ொது அவன் என்னுடகன க ொட்ட இருக்ைட்டும்” என்றொள் மொன்சி சரிபயன்று அவளிடமிருந்து குைந்கதகய வொங்ைி ைட்டிலில் ைிடத்தினொன் சத்யன். இந்த ின் க ொட்டொங்ைகள. மூக்ைில் முந்தொகனகய க ொட்டுவிட்டு. அதனொல எல்லொத்கதயும் ைைட்டுங்ை எனக்கு ைழுத்து வலிக்குது” என்று மொன்சி பசொல்ல “ ம் அவுக்குகறன் இரு” என்ற சத்யன் ைொலி நகைப் ப ட்டிைகள எடுத்து கவத்துக்பைொண்டு இருந்த ஒரு சங்ைிலிகய ஒரு நகையொை அவிழ்த்தவன் ைைட்டி அவளின் ப ட்டியில் பமல்லிய கவத்தொன். மொர்புைள் ைனத்துப் க ொயிருக்ை ைொம் ில் ைசிந்து ரவிக்கைகய வட்டமொை ஈரமொக்ைியிருந்தது.. ைண்ைள் கநற்று . இப்க ொது மொன்சியின் ைழுத்தில் அவன் ைட்டிய தொலியுடன் ைொகலயில இவன் க ொட்ட பசயினும். ஒரு விலக்ைி பைொசுவத்தில் ரவிக்கையின் ைொகலயிலிருந்து ொல் கவரமூக்குத்தியும் கைவிட்டு பைொக்ைிைகள பைொடுக்ைொததொல் மட்டுகம அவிழ்த்து அவிழ்க்கும் மொர் ில் ொல் இருந்தது. சொயங்ைொலம் கவற க ொட்டுவிடுறொங்ைளொம். ைிளர்ச்சியுடன் பசயிகன அவளின் ைொது ச்கச ைொதுைளில் மடல்ைகள ைைட்டும் நரம்பு க ொது “ ம் ஓடும் இருந்த சப் ிய டி ூம் சங்கு பதொங்ைல்ைகள ைைட்டினொன். டுத்திருந்த சத்யன் எழுந்து “ இரு நொன் அவுத்து விடுகறன்” முன்னொல் அவிழ்த்தொன். ைழுத்கத ின் எங்பைங்கு க ொடப் ட்டிருக்ைிறது இறுக்ைிக்பைொண்டு இருந்த நகைைகள என்று நைர்த்தி இலகுவொக்ைினொன “ நகைபயல்லொம் ைைட்டி வச்சிட பசொல்லி அத்கத பசொன்னொங்ை. ரிதொ மொை சத்யகனப் ொர்த்து “ இந்த அக்ைொ ஏன்தொன் இத்தகன தம் ிப் ொப் ொ கவற ைொகலயிகலர்ந்து சங்குல குடுக்ைனும் எனக்கு பரொம் ைஷ்டமொ அவுக்குறதுன்கன பதரியகல அவளுக்கு என்று ின்னொல் அவளுக்கு கதடித்கதடி ொல் குடிச்சொன் இருக்கு. இடுப் ில் க்ைத்தில் இடுப் ில் முத்தமிட்டு ைைட்டினொன். த்மொ ஏைப் ட்ட ின் க ொட்டு குத்தியிருந்ததொல் முந்தொகனகய சுல மொை விலக்ை முடியவில்கல.விலக்ை. ைழுத்கத ஒட்டியிருந்த பநக்லகை ைைட்டும் மொன்சி ைழுத்கத வொைொை ின்னொல் சொய்க்ை முத்தமிட்டு ைைட்டினொன்.

ைொகல தன் உடகன முகற இன்னும் அதில் விரலொல் பூகஜ க ரனின் பைொஞ்சம் சுற்றிலும் ைிடத்திய த்மொ சுண்டிவிட குைந்கத ொத்திரத்தில் முைத்தில் அதிைமொை இருந்த அடிக்ை அை நீகர குைந்கத ஆரம் ித்தது. க்ள ீன் ண்ணிட்டு அதனொல கநட்டிகய க ொட்டுைிட்டு வொ மொன்சி” என்று சத்யன் பசொல்ல. பூங்கைொகத ட்டதில் குைந்கதகய குைந்கதயின் அை மூன்று அதிர்ந்து விரிக்ைப் ட்டிருந்தது. அங்கை ஒரு சிறிய மூங்ைில் கூகட கவக்ைப் ட்டு அதில் கவக்கைொகல ரப் ி.. எப் டிபயப் டிகயொ ைிளர்ந்த உணர்வுைகள சத்யன் உதட்கட அடக்ைிக்பைொண்டு க ொய் அலமொரிகய திறந்து ஒரு கநட்டிகய எடுத்துவந்து அவள் கையில் பைொடுத்து ொத்ரூம் க ொய் “குைந்கதக்கு ப்ளவுஸ் சி இல்ல அவுத்துட்டு க ொல நல்லொ நல்லொ தூங்குறொன்.இரவுமுழுவதும் ைண்விைித்ததும். மகனவிகயப் ொர்த்த டிகய வந்த சத்யன் வொயில் ஊறிய உமிழ்நீர் பஜொள்ளொை வைிந்து விடொமல் எச்சில் விழுங்ைி தடுமொறிய டி உடன் வந்தொன் ொகல க ொட்டு ஒட்டியிருந்த அதில் பூகஜ உணவுைள் அகறயில் குத்து ரிமொறப் ட்டு விளக்குைள் முதலில் எரிய வொகைஇகல பதய்வத்துக்குப் கடயல் க ொட்டனர். அதற்கு கமட்சொை சிவப்பு ைல் கவத்த நகைைள் அணிந்து சத்யனுடன் ைீ கை வந்தொள். அங்ைிருந்த சிலர் “ ொருப் ொ அவ்வளவு ைத்துனொன். இப்க ொது அவன் மகனவி என் கதத்தவிர கவபறதுவும் அவன் மனதில் சொயங்ைொலம் த்மொ ைண்விைித்தொர்ைள். அவகன சற்றுகநரம் அகணத்த டி விைித்த டி அன்று ைைித்து உடகனகய நடந்தகவைள் வந்த மொன்சி தூங்ைிவிட. அதன் ின் பவள்ளி சங்ைில் இருந்த சர்க்ைகரத் தண்ண ீகர குைந்கதயின் வொயில் ஒரு பசொட்டு விட குைந்கத தன் அழுகைகய நிறுத்திவிட்டு சக்ைகரத் நீகர சுகவத்தது. சத்யன் கைொட்சூட்டும். அகனத்கதயும் அவனருைில் சத்யன் டுத்துக்பைொண்டு சற்றுகநரம் மனதில் ஓடவிட்டொன்.. பமல்லிய வந்து இருவகரயும் குைந்கதக்கு பசயின் ஒன்கற பவன் ட்டு எழுப் ியக ொது துணிகய அணிவித்து த்மொ மொன்சி தியவில்கல உற்சொைத்துடன் இடுப்புக்கு ைீ கை தூங்ைொமல் மட்டும் சுற்றி. மொன்சி ரத்தச்சிவப் ில் அதிைமொன கவகல ொடுைள் நிகறந்த ஆர்ைன் ொ புடகவ உடுத்தி. ட்டதும் ைப்புன்னு . எடுத்துச்பசல்ல. அதன்கமல் பசொந்தக்ைொரர்ைள் ட்டு கூடியிருக்ை தூங்ைிக்பைொண்டிருந்த விைித்துக்பைொண்டு கையில் ஊற்றி குளிர்ந்த நீர் துணிபயொன்று ஆரம் ித்தது. வொயில இனிப்பு அடங்ைிட்டொன்” என்று பசொல்ல.... சரிபயன்று தகலயகசத்து விட்டு மொன்சி எழுந்து சத்யனும் ொத்ரூமுக்கு க ொனொள் ட்டுகவட்டி சட்கடகய ைகலந்து விட்டு ஒரு ஷொட்கை மொட்டிக்பைொண்டு டுத்துவிட்டொன். ைொகலயிலிருந்கத ைல்யொண அலுப்பும் அவகள ைடித்து மனகத ப ரிதும் ைகளப் கடய பசய்திருந்தது.

அசுவத்தொமன். ஆயிரம் யொகனைளின் லம் பைொண்டவன் என் து இந்த ப யரின் அர்த்தம் மொன்சி. அய்யனொர்” என்று மூன்றுமுகற பசொல்ல சுற்றிலும் இருந்தவர்ைள் எல்கலொரும் குைந்கதயின் ப யகர பசொன்னொர்ைள் “ அய்ய என்னங்ை இது அய்யனொரொ தம் ிப் ொப் ொகவொட க ரு?” என்று மொன்சி திகைப்புடன் கைட்ை. ரொஜதுகர குைந்கதயின் ைொதருகை குனிந்து “ அய்யனொர்.. அசுவத்தொமன்” என்று மூன்றுமுகற உச்சரித்தொர் கூட்டத்தில் இருந்தவர்ைள் அகனவரும் அருகமயொன ப யர் என்று தன் மகனவிகயப் “ ய்யொ ொரொட்ட ரொஜதுகர ொர்த்து ப ருகமயொை சிரித்துக்பைொண்டொர் அசுவத்தொமன் ப யர் சூப் ரொ ொர்த்து சிரித்த சத்யன் “ ம்ம் பரொம் இருக்கு” என்று குதூைலித்த மொன்சிகயப் நல்லப் ப யர்... விட்டுவிட்டு ொலில் இருந்த இப்க ொது குைந்கதயின் ரொஜதுகர ைொதில் “ அசுவத்தொமன்.. மொன்சி அவகன பசல்லமொை முகறத்துவிட்டு திரும் ிக்பைொண்டொள் குைந்கதகய மூங்ைில் கூகடயில் இருந்து பூங்கைொகத எடுத்து வந்து அலங்ைொரம் சக்ைகரத் பசய்யப் ட்ட தண்ணிகய மரத் க ரன் பதொட்டிலில் வொயில் டுக்ை கவக்ை. “ ம் ஆமொம் மொன்சி நம்ம குடும் த்தில் ிறக்குற எல்லொ ஆண் குைந்கதக்கும் முதல்ல அய்யனொரப் ன் க கரத்தொன் கவப் ொங்ை.. நமக்கு . ிறந்திருக்ைொன்” என்று மொன்சி அவகன என்ன இது சும்மொ இருங்ை” என்று “ தன் விரலொல் சீ ண்டி “ எப்புடி என் ம்க்கும் அப் னுக்கு ிள்கள தப் ொம திலுக்கு வொரிவிட்டு “ பூகஜ ரூம்ல வந்து ரைசியமொை அவகன எச்சரிக்கை பசய்துவிட்டு நைர்ந்து நின்றுபைொண்டொள் அதன் ிறகு குைந்கதக்கு அவர்ைளின் குலபதய்வம் ப யரொன அய்யனொரின் ப யர் குைந்கதக்கு கவக்ைப் ட்டது.சத்யன் தன்னருகை நின்ற மொன்சியின் இடுப்க புள்கள” என்று ரைசியமொை ப ருகம க ச. அதன் ிறகு குைந்கத ிறந்த கநரத்கத வச்சு ஜொதைப் சத்யன் க ரொ ஏதொவது கலட்டஸ்டொ வச்சுடுவொங்ை” என்று மகனவிக்கு ப ொருகமயொை விளக்ைினொன் “ அப்க ொ குட்டிப்க யனுக்கு கவற என்னப் க ரு பசலக்ட் ண்ணிருக்ைீ ங்ை” என்று மொன்சி சத்யனிடம் ஆர்வமொய் கைட்டொள் “ பைொஞ்சம் பவயிட்ப் ண்ணு அப் ொகவ பசொல்வொரு” என்று சத்யன் பசல்ல. மைொ ொரத ைகதயில் யொரொலுகம பவள்ளமுடியொத பைொல்லமுடியொத ஒரு சுத்த வரன் ீ அசுவத்தொமன் மட்டுகம. அய்யனொர்.

அதனொல அவங்ை நடந்துக்குவொங்ை” என்று பசொன்னொன் க ொக்குகலகய விடுங்ை. “ மூனொவது மொசமொ? சரி சரி இதுவும் நல்லதுதொன் அப் டிகய ண்ணுங்ை அத்கத. ஏழுவருஷத்து ட்டினிக்கு ம் ைொகத இங்கை கவத்திருந்த முடியகல.. குைந்கதகய நண் ர்ைள். மொன்சிகயொட ரூகம ைீ கை மொத்திடலொம் இகத சத்யன் ைிட்ட நொகன பசொல்லிர்கறன். புத்தம்புதிய என அைகு அடுத்தடுத்து வந்து மகனவிகயப் ொர்த்து ரிசுைகள பைொடுத்துவிட்டு உணவருந்தி பசன்றொர்ைள் த்மொகவயும் பைௌதகமயும் ொர்க்ைகவ முடியவில்கல. விைொவினொல் ஏற்ப் ட்ட சுற்றிப் சத்யனின் ிரமிப்பு இன்னும் ைண்ைகளவிட்டு அைலவில்கல எல்கலொரும் ைகளந்து பூங்கைொகத த்மொகவ பநருங்ைி “ என்ன சொந்திமுகூர்த்ததுக்கு பசன்ற எப் டி ிறகு ஏற் ொடு வட்டினர் ீ மட்டும் ொலில் அமர்ந்திருக்ை.. எங்ைளுக்கு இப்க ொகதக்கு நீயொவது பைொஞ்சம் ப க ொடனும்ப் ொ” என்று ூம் ப்ள ீஸ் தீனி சத்யன் ல்ப் சத்யன் “ அண்கண வில்லி ண்ணுப் ொ. த்தூ இன்னிக்கு கநட்டு பரண்டுக ருக்கும் ண்றது. பமொத்த விைொவும் அவர்ைளின் தகலகமல் சுமத்தப் ட்டிருந்ததொல் ஓடி ஓடி வந்தவர்ைகள ைவனிக்ைகவ அவர்ைளுக்கு கநரம் சரியொயிருந்தது இரவொனதும் க ொட்டுவிட்டு அருகை பூங்கைொகத வட்டினர் ீ அமர்ந்து மைன் மருமைள் அகனவகரயும் சொப் ிட்ட மொன்சிக்கு க ரன் சொப் ிட மூவருக்கும் திருஷ்டி அகைத்துச்பசன்றொள்.. வி ரம் புரிஞ்சி . அவகனொ சிரிப்புடன் தம் ியின் அவஸ்கதகய ரசித்துவிட்டு பூங்கைொகதயிடம் திரும் ி “ அய்கயொ சித்தி நீங்ை எந்தைொலத்துல இருக்ைீ ங்ை. மொன்சி கவற ச்கச குைந்கதகவற சின்னதொ இருக்ைொன். அதனொல மூனொவது மொசம் ஏற் ொடு உடம்புக்ைொரி. அவங்ைளுக்கு எப் டியிருக்ைனும்னு பதரியும் சித்தி.கதகவப் ட்டொல் சுருக்ைி அஸ்வத் ன்னு கூப் ிடலொம் ” என்று ப யருக்ைொன விளக்ைத்கத மொன்சிக்கு கூறினொன் அதன் ின் பசொந்தைொரர்ைள்.” என்று பசொல்லிவிட்டு த்மொ மறு டியும் சிரிக்ை பைௌதமிடம் க சிக்பைொண்கட எப் டிண்கண சமொளிக்ைிற. வொழ்த்திவிட்டு வியந்து பைொண்டு வந்த மில் சத்யனின் ஊைியர்ைள். அவஸ்கதயொை பைௌதமிடம் பைஞ்ச. ண்ணலொமொ?” என்று அப் ொவியொை கயொசகன கைட்ை த்மொ வயிற்கறப் ிடித்துக்பைொண்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்தொள். அண்ணிதொன் க ொலருக்கு.

உடகன அவகனப் ொர்த்து முகறக்ை.. இரு இரு எனக்கும் ஒரு கநரம் வரும் அப் கூறிய க சிக்ைிகறன்” என்று த்மொ எழுந்து ரொஜதுகரயின் அகறக்கு க ொனொள் சற்றுகநரத்தில் பவளிகய வந்தனர் பூங்கைொகதயும் த்மொவும். கவகலக்ைொரப் ப ண் ஒருத்தி ைத்தட்கட மொடியில் எடுத்துச்பசன்று கவத்துவிட்டு வந்தொள். ிடிக்ைொது இதுல இவளுக்கு க கர உப்புமொன்னு வச்சொ கைொ த்துடன் கவனும்னொ பசொல்லிவிட்டு ப ொங்ைல். திரும் ி தயிர்வகட. த்மொ மொன்சிகய அகைத்துக்பைொண்டு மொடிக்கு க ொனொள். “ நீ இப் டி ஏதொவது க கர மொத்திக்ைலொம்” என்று அவன் சிரியொமல் பசொல்ல. அவங்ை என் பரண்டுக ருக்கும் க கர உப்புமொன்னு இன்னிக்கு ர்ஸ்ட்கநட் த்மொ ைறொரொை க சினொள் உடகன திரும் ி தம் ிகய ொர்த்த பைௌதம் “ ஏன்டொ சத்யொ உனக்கு மூகளயிருக்ைொடொ.. பைௌதம் எழுந்து த்மொ த்மொவின் அருைில் அமர்ந்து “ விடுடி ொவம் சின்னஞ்சிறுை” என்று மகனவிகய சமொதொனம் பசய்ய.. கநற்று இரவுதொன் மொன்சியுடன் ஆகசதீர உறவுபைொண்டொலும் இன்று முதலிரவு என்ற எண்ணகம சத்யன் உள்ளத்தில் ஒரு ைிளர்ச்சிகய கநரத்திற்ைொை ஒரு துடிப்புடன் ைொத்திருந்தொன். பூரி.பூங்கைொகத எதுவும் பசொல்லொமல் எழுந்து தங்ைளது அகறக்கு க ொனொள்.. வட்டுக்கு ீ வொங்ை என்று மிரட்டிவிட்டு எழுந்துக ொய் மொன்சியின் அருைில் அமர்ந்தொள் த்மொவின் கதொள்ைகளப் பரொம் ற்றி பதொங்ைிய மொன்சி “ அக்ைொ அக்ைொ எனக்கு பூரின்னொ ிடிக்கும் அக்ைொ. சத்யனும் மொன்சியும் வயிற்கறப் ிடித்துக்பைொண்டு சிரித்தொர்ைள் “ என்ன உங்ை தம் ிகூட கசர்ந்து நீங்ைளும் நக்ைல் ப ொங்ைலுக்கு உங்ைகள சட்னியொக்ைிர்கறன்” ண்றீங்ைளொ.. த்மொவிடம் இட்லி.. “ ம்க்கும் உங்ை மொத்திக்ைச் தம் ி பசொல்லி. அதனொல உங்ைப் க கர பூரின்கன வச்சுக்ைலொகம அக்ைொ” என்று தன் ங்குக்கு த்மொகவ கைலி பசய்ய “ ஏன்டி நீயுமொ?. பூங்கைொகத மைனிடம் வந்து “ சத்யொ இன்னிக்கு மொன்சி ரூம்லகய இருங்ை நொகளக்கு உன்கனொட ரூமுக்கு மொன்சிகயொட திங்ஸ் எல்லொத்கதயும் சிப்ட் ண்ணச்பசொல்லி அப் ொ பசொன்னொரு” என்று பசொல்லிவிட்டு சகமயலகறகய கநொக்ைி க ொை. ஏற்ைனகவ எனக்கு உப்புமொ எப்புடிடொ. ஏற் டுத்த மொடிக்குச் பசல்லும் . சவொல் என்று ப ொய் ைவகலப் டொகதடி த்தூ. ைிகடயொது” என்று என்ைிட்ட அதனொல விட்டுருக்ைொன்..

தகலயில் தட்டிய உங்ைம்மொவுக்கு கூறவிட்டு த்மொ “ இப் டித்தொன் ஏய் சத்யொ தொங்க்ஸ் என்ன இது இதுக்பைல்லொமொ பசொல்லுவியொ?” என்று அன் ொை டிைகள கநொக்ைி பசன்றவள் மறு டியும் நின்று “ குைந்கத ஞொ ைத்தில் இருக்ைட்டும் சத்யொ” என்று எச்சரிக்கை பசய்துவிட்டு க ொனொள் சத்யன் ைதகவத் கடகயயும் திறந்து அவிழ்த்து தகலைவிழ்ந்து உள்கள வந்து கசொ ொவில் அமர்ந்திருந்தொள். திரும் ினொன் ைொட்டன் .. டீகனஜ் க யன் க ொல துள்ளலுடன் பசல்லும் தம் ிகயப் ொர்த்து புன்னகைத்துவிட்டு மில் விஷயமொை க ச சித்தப் ொவின் அகறக்கு க ொனொன் பைௌதம் சத்யன் அகறகய பநருங்ைவும். கைொட்கடயும் ைட்டிலில் கசகலயுடுத்தி தகல மொன்சி நிகறய மல்லிகைப்பூவுடன் மிதமொன ஒப் கனயுடன் அமர்ந்திருந்தொள். அவன் ொர்கவயின் குகடயொய் மூடிய ிடிக்ை. கைொடுக ொட்டு. பதொகலந்துக ொன தனது உதட்கட தொளொமல் நொசியில் இகமைகள விைிைளுக்கு அவளின் பநற்றிகய வருடி. சத்யன் த்மொ ைதகவ திறந்து பவளிகய வரவும் சரியொை த்மொகவ ஏறிட்டு “ தொங்க்ஸ் அண்ணி” என்று உணர்ச்சிப் பூர்வமொை பசொல்ல. விைிைகள விரித்து அவகனப் என்று அவளின் விைிைளில் ொர்த்தவள். இதயத்கத அவள் வொய்க்குள் கதடும் முயற்சியொை அவள் ிளந்து தனது நொகவ நுகைத்தொன் சுைற்றி சுைற்றி கதடினொன். ைகளப் கடயும் க ொது அங்கை கதனூற்றில் இருந்து சுரந்த கதகன உறிஞ்சி தன் தொைத்கத தனித்துக்பைொண்டு மறு டியும் கதடும் . இருந்தது. எக்ைி அவன் தொங்க்ஸ். ைதகவ வசிவிட்டு ீ சந்தனநிற சொத்தி தொைிட்டொன். எவ்வளவு ஊடுருவியும் அவள் விைிைளில் பதொகலந்து க ொன இவனின் இதயம் பதரியவில்கல. நொனும் க ொய் தூங்குகறன்” என்று சூசைமொை பசொல்லிவிட்டு எழுந்துபைொண்டொன் இதயம் எைிறி குதிக்ை “ சரி அண்ணொ” என்று பசொல்லிவிட்டு சத்யன் மொடிப் டிைளில் தொவி ஏறினொன்.சற்றுகநரத்தில் பைௌதமின் பமொக ல் க ொன் ஒலிக்ை. இதழ்ைளுக்கு இறங்ைி வந்தொன். அவகள பநருங்ைிய சத்யன் குனிந்த முைத்கத விரல்ைளொல் பதொட்டு நிமிர்த்தினொன். இகமைகள கூர்கம நொவொல் மொன்சி தன் சத்யன் குனிந்து தன் உதடுைளொல் தடவி. அவனின் இதயத்கத எங்கை பதொகலத்கதொம் கதடினொன். எடுத்து க சிய அடுத்த நிமிடகம இகணப்க துண்டித்துவிட்டு “ சத்யொ கநரமொச்சு உன் அகறக்கு க ொ.

அவன் அடர்ந்த ைிரொப்க கைைளொல் பைொத்தொைப் ற்றி இப் டியும் அப் டியுமொை உருட்டி விட சத்யனின் முைம் அந்த இரண்டு சகத குன்றுைள் மீ தும் புரண்டது அவன் வலது மொர்க முடிகயப் ற்றி முைத்கத இடது க ொரட்டம் சத்யனுக்கு இரண்டு ைலந்த ைவ்வ நிகனக்கும் க ொது. தன்கன தங்ை கைொபுரங்ைளுக்கு மத்தியில் தன்முைத்கத கைைளொல் சுற்றி வகளத்துக்பைொண்டொன் சத்யன் தன் ைொலடியில் மண்டியிட்டு ைொதல் ிச்கச கைட்கும் தன் ைணவனுக்கு தன்கனகய ரிசொய் தர முன் வந்த அந்த ப ண்கம பவட்ைம் துறந்தது.முயற்சியில் இறங்ைினொன். ஞ்சுப்ப ொதிைளுக்கு நடுகவ. எவ்வளவு கதடியும் ைிகடக்ைொமல் கசொர்வுடன் அவன் நொக்கு பவளிகய வர. கசொர்கவ க ொக்ை அவள் மலரிதழ்ைகள தன் உதடுைளொல் ைவ்விப் ிடித்து சப் ிவிட்டு ைீ கை இறங்ைினொன் மொன்சி அவன் அவனுகடய இதயத்கத வொய் திருடி குற்றத்திற்ைொை விசொரகணக்கு முழு அவனிடம் ஒத்துகைப்பு ைொதல் கைதியொைி. அவளின் வியர்கவயும் மல்லிகையின் வொசமும் இயற்கை வொசகனயுடன் அங்கை புரள்வது ப ரும் இன் மொய் இருந்தது சத்யனுக்கு இகதத்தொன் ைவிஞர் கவரமுத்து அவர்ைள் அனு வித்து எழுதினொகரொ உன் மொர்புக்கு மத்தியிகல பசத்துவிட கதொணுதடி எனக்கு” என்று “ . ரவிக்கை சிகறயில் இருந்து அவளின் ப ொற்க்ைலசங்ைளுக்கு விடுதகல தரும் முயற்சியில் இறங்ைினொன் அவன் உதடுைள் பசய்யும் லீகலயொல் பரொம் கவ உணர்ச்சி வசப் ட்ட மொன்சி தன் கைைளொல் அவன் சட்கட ைொலகரப் அழுத்த. ஏற்ைனகவ ைைட்டப் எப்க ொதுகம ட்டிருந்த ரவிக்கை ித்தனொக்கும் புகதத்து அவள் இடுப்க அந்த க்ைத்துக்கு ஒன்றொை விலைியிருக்ை. கைைளொல் அவளின் குைிந்த வயிற்கற தடவி தடவி கமகலறி ரவிக்கையின் ஊக்குைகள ஒவ்பவொன்றொய் விடுவித்து. சத்யன் க ொட்டுவிட்டு அவளிடமிருந்து அவள் ற்றி இழுத்து தன் ைலசங்ைளொல் அவன் முைத்தில் விலைி ைொலருகை எழுந்து மண்டியிட்டு தனது சட்கடகய அமர்ந்து அவள் ைைட்டி ைீ கை முந்தொகனகய விலக்ைினொன். பைொடுத்து ைண்மூடி அமர்ந்திருந்தொள் தன் ைழுத்கத தடவிய அவன் உதடுைகள தகலகயப் ிடித்து அழுத்தி சற்று ைீ கை மொர்புைளின் விைிம்புக்கு எடுத்துச்பசன்றொள் மொன்சி அவளின் ைழுத்தடியில் தன் உதடுைளொகலகய கைொலமிட்ட சத்யன். சிறிதுகநரம் பதொடர்ந்த இந்த டு ைிளர்ச்சியொை இருந்தது. இவள் உணர்ச்சி கவைத்தில் அவன் க்ைம் புரட்டுவொள்.

ஆனொல் இவர்ைளின் உணர்ச்சிப் க ொரொட்டமொ? அல்லது இவனின் முைம் அழுத்தியதொல?
என்று

புரியொமகலகய

அவள்

ைொம்புைளில்

ொல்

தொனொை

ைசிந்து

சத்யனின்

முைம்

முழுவதும் வைிந்தது, அதிைப் டியொன உணர்ச்சிைளின் உந்துதலொல் சத்யன் அவளின்
ைலசங்ைகள கையொல்
அடித்து

அவன்

ற்றி அழுத்தி கமலும்

ைழுத்தில்

வைிந்து,

ரந்த

ொகல

பநஞ்சின்

ச்
ீ ச, அது அவன் முைத்தில்

அடர்ந்த

முடிைளுக்குள்

கதங்ைி

பவண்முத்துக்ைளொை ைொட்சியளித்தது
அகதப்
தொண்டி

ொர்க்ைப் ொர்க்ை
உச்சத்தில்

மொன்சியின்

நின்று

ஓங்ைொரமிட,

முடிகய வலிக்குமொறு பைொத்தொை
ைொம்க

இழுத்து

அவன்

உணர்ச்சிைள்

முடியொத

முனங்ை

ைட்டத்கத

ஆரம் ித்தொள்,

அவன்

ற்றி தன் பதொகடமீ து முைத்கத சொய்த்து வலது க்ை

வொயில்

அழுத்திக்பைொள்ள, ஏைமொய் சுரந்த

சத்தமிட்டு

வர்ணிக்ை

தினித்து

தகலகய

தன்

மொர்க ொடு

மொன்சி

ொகல வைியவைிய கவைமொய் உறிஞ்சினொன் சத்யன்

சத்யனுக்கு எந்த கவகலயும் கவக்ைொமல்அவன் தகலப் ற்றிக் பைொண்டு ைொம்புைகள
மொற்றி மொற்றி அவன் வொயில் தினித்து இதமொை தகலகய வருடினொள் மொன்சி
திருப்தியொை சத்யன் நிமிர்ந்த க ொது அவன் முைம் முழுவதும்
கதொள்ப்

ற்றி

அவகளத்

தூக்ைி

நிறுத்திய

சத்யன்,

ொல் வொசகன,

இடுப்புக்கு

கமகல

உகடயின்றி

இருந்த தன் மகனவிக்கு தன் பநஞ்கச உகடயொை இருக்ைி அகணத்துக்பைொண்டொன்,
அவன் இதுவகர அனு விக்ைொத தொம் த்ய சுைங்ைகள மொன்சியின் உடல் க கையில்
இருந்து குடித்து குடித்து ைடும் ைொம க ொகத ஏறியது சத்யனுக்கு
அவகள

அகணத்த டி

இடுப் ில்

இருந்த

ொவொகட

முடிச்கச

விடுவிக்ை,

அது

மொன்சியின் ைொலருகை வட்டமிட்டது, மொன்சி பவட்ைத்துடன் அவகன கமலும் அதிைமொ
இறுக்ைினொள்,
கசொ ொவில்

சத்யன்

அவகள

அமர்ந்தொன,

அவன்

கைைளில்

ஏந்தினொன்,,

கையில்

குைந்கதயொய்

அப் டிகய
தவழ்ந்த

எடுத்துச்பசன்று
மொன்சி,

என்ன

என் துக ொல் புருவம் உயர்த்த,,
“ ம்

ூம் பைொஞ்சகநரம் இப் டிகய

மொன்சியின்

ைன்னத்தில்

ொர்த்துக்ைிட்கட இருக்ைனும்” என்று சத்யன் கூற,

பவட்ைச்

சிவப்பு,

மூடிக்பைொள்ள, சத்யன் அவளின் ைன்னச் சிவப்க
எவருக்குகம

ைொணக்ைிகடக்ைொத

ிரம்மன்

மறு டியும்

அவள்

விைிக்ைதவுைள்

வருடி ரசித்தொன்

வகரந்த

அைகைொவியம்

ஒன்று

அவன்

கைைளில் ைிடந்தது, அதின் தன் உதடுைளொல் ைவிகத எழுதகவண்டும், ஆனொல் ைவிகத
ைீ ைிருந்து கமலொை எழுதுவதொ? கமலிருந்து ைீ ைொை எழுதுவதொ? என்று சத்யன் தனது
மனதிடம் கயொசகன கைட்டொன்

அவளைைில்
ைவிகதகய

மயங்ைிக்ைிடந்த
அவளுக்கு

அவன்

புரியும் டி

மனகமொ

என்க்குத்

அவளும்

ரசிக்கும் டி

பதரியவில்கல,
அைைொை

ஆனொல்

எழுது”

என்று

சத்யனுக்கு உத்தரவிட்டது
சத்யன்

தனது

நொவில்

ைொமத்கத

வண்ணமொை

குகலத்து

எழுதினொன்

ஒரு

அைகு

ைவிகதகய,, அவளின் உடல் எனும் ப ொன்தைட்டில்,,
அவன் ைவிகதகய எழுத எழுத அவள் உடல் துவண்டது,, ப ண்கம பூரித்து பூவொய்
மலர் பவடித்தது, அந்த ைட்டைைியின் ைருவகற ரைசியங்ைகள ைண்டுபைொள்ளும் ஆர்வம்
அவன்

நொவிடம்,

அதனொல்

கதொண்டி

துகளத்தது

அவள்

ப ண்கமகய,

அவன்

ைண்பணதிகர அவள் ப ண்கம சிலிர்த்து துடித்து ப ொங்ைிவைிய அந்த ைண்பைொள்ளொ
ைொட்சிகய ைண்பைொட்டொமல் ரசித்தொன் சத்யன்
அவள் உடல் துகவத்த துணியொை அவன் கைைளில் துவள, அவளின் ஒரு கையொல்
சுருட்டி பநஞ்கசொடு அகணத்து மறுகைகய அடியில் விட்டு தனது க ன்ட் பைொக்ைிகய
விடுவித்து
திணறிய

ஜிப்க
அவன்

கசொ ொவில்

இழுத்து

ைீ கை

ஆண்கமக்கு

சரிந்து

டுத்து,

தள்ளினொன்,

விடுதகல
அவளது

உள்ளொகடகய

பைொடுத்தொன்,

அடிவயிற்றில்

இறக்ைி

மொன்சிகய

கைவிட்டு

மூச்சுக்கு

அகணத்த டி

ஈரமொய்

துடித்த

ப ண்கமகய தடவி துகளகய ைண்டுபைொண்டு தனது ஆண்கமகய உள்கள விட்டு
தன்மீ து ைிடந்த மொன்சியின் புட்டத்கத மீ து கைகவத்து அழுத்த சரக்பைன்று முழுவதும்
க ொய் முட்டி நின்றது அவன் உறுப்பு, மொன்சியின் உடல் அதிகவைமொன ஒரு சிலிர்ப்பு
ஓடி மகறய இடுப்க
சத்யனுக்கு
பசொர்ைமொை

சூடொன

அவன் இடுப்க ொடு அழுத்திக்பைொண்டொள்
அவளின்

பதரிந்தது,

ைருவகற

இருவரின்

ொத்திரத்தில்

இடுப் ில்

ஒட்டியிருக்ை, சத்யன் அவள் ைொதருகை சொய்ந்து
அகசச்சு மூவ்

தனது

ைொற்று

ஆணுறுப்பு

புைக்கூட

“ மொன்சி இடுப்க

இடம்

இருப் கத
இல்லொது

கமலும் ைீ ழும்

ண்ணு மொன்சி” என்றொன்

“ ம்ம்” என்ற மொன்சி அவன் பசொன்னதுக ொல் இருமுகற பசய்து “ இப் டியொ? ” என்று
ரைசியமொை கைட்டொள்
“ ம்ம், ஆனொ பவளிகய வரொம இடுப்க

அழுத்தி வச்சு

ண்ணனும்” என்றொன் சத்யன்

அவன் பசொன்னதுக ொல் மறு டியும் பசய்து “ இப்க ொ” என்றொள்
அவளின் ஒவ்பவொரு அகசவும் அவகன இன் மொய் இம்கச பசய்ய “ ம் இப் டித்தொன்,
ஆனொ இன்னும் பைொஞ்சம் கவைமொ” என்றொன் சத்யன்

அதன் ிறகு இவன் பசொல்லிக்பைொடுக்ைொமகலகய தன் கவகலகய திறம் ட பசய்தொள்
மொன்சி அவளின் கவைம் தடுமொறும் க ொது அவள் இடுப்க

ிடித்து அகசகவ நிறுத்தி

இவன் ைீ கை இருந்து இயங்ைினொன், மொன்சி அவன் ைழுத்கத ைட்டிக்பைொண்டு ைவிழ்ந்து
வொய்விட்டு இன்

அலறல்ைகள பவளிப் டுத்த, அந்த அலறல்ைள் சத்யன் இன் த்தீக்கு

எண்கண வொர்த்தது,
இவரின்

உடலிலும்

ைொமம்

தீயொய்ப்

ற்றி

எரிய,

அவர்ைளின்

உணர்ச்சி

பநருப் ில்

இருவரின் உறுப்புைளும் குளிர்ைொய்ந்தது,
அவகன நிறுத்தி இவள் இயங்ை, சத்யன் “ மொன்சி இன்னும்
மொன்சி,,

அய்கயொ

மொன்சி

பைொல்றிகயடி”

என்று

ொஸ்டொ,, அப் டித்தொன்

உணர்ச்சிைகள

ைட்டுப் டுத்த

முடியொமல் ைத்தினொன்
சத்யனுக்கு தொங்ைவில்கல அவளுக்குள் அவன் உறுப்பு விகரத்து

ருத்தது,, அவகள

மொர்க ொடு அகணத்த டி தன் உறுப்பு பவளிகய நழுவொமல் அவளுக்குள் இறுக்ைிய டி
சட்படன்று
கவத்து

கசொ ொவில்

இவன்

தகரயில்

க ொட்டுக்பைொண்டு
இடுப்க

இருந்து

எழுந்தவன்,

நின்ற டி

இடதுைொகல

அவகள

அவளின்

மடித்து

கசொ ொவில்

வலதுைொகல

கசொ ொவின்

சொய்த்து

எடுத்து

விைிம் ில்

தன்

உட்ைொர
கதொளில்

ஊன்றிவிட்டு

தனது

பஜட் கவைத்தில் அகசக்ை ஆரம் ித்தொன்

தனது

உறுப்பு

அவளின்

வருவகத ைண்ணொல்

ப ண்கம

வொசகல

ிளந்துபைொண்டு

உள்கள

பசன்று

ொர்த்த டிகய சத்யன் இயங்ை, அவன் ைொதல் கதவகத மொன்சி

இந்த முகற புணர்ச்சியில் ைொம கதவகதயொை மொறினொள், தன்கனக் குத்தி ைிைித்துக்
பைொல்லும் டி அவன் ஆண்கமக்கு உத்தரவிடும் நிகலயில் இருந்தொள்
கைைகள

ின்புறமொை

இன் த்தில்

பைொண்டு

ிதற்றினொள்,

பசன்று

அவளின்

கசொ ொவின்

ைொதல்

சொய்கவ

உளறல்ைளும்,

ிடித்துக்பைொண்டு

ைொமப்

ிதற்றல்ைளும்

சத்யனின் உணர்ச்சிைகள ஒன்றொய் கசர்த்து உச்சத்துக்கு அகைத்துச்பசன்றது,
அவனது
முகற
இன்

ஆண்கம

அவளுக்குள்

பவடித்து

சூடொன

பவண்

திரவத்கத

நொன்கைந்து

ச்
ீ சியடித்து அவள் ைருவகறகய நிகறத்து தகரயில் வைிந்தது,
ைகளப்பும்,

வயிற்றில்

விடொ

அப் டிகய

புணர்ச்சியின்

ைவிழ்ந்தொன்,

கசொர்வும்

அவன்

சத்யகன

கதொளில்

ஆட்பைொள்ள

இருந்து

ஊன்றியிருந்த ைொலும் தகரயில் துவண்டு விை, தன் வயிற்றில்
தகலமுடிகய வருடியது மொன்சியின் விரல்ைள்

ைொலும்

அவளின்

கசொ ொவில்

டுத்திருந்தவனின்

எந்தவித

குற்றவுணர்கவொ,

தொழ்வுமனப் ொன்கமகயொ,

யகமொ,

இல்லொத

நிகறவொன,

முகறயொன, உரிகமயொன, தொம் த்தியம் அங்கை அைைொை நடந்கதறியது,
அவகளவிட்டு விலைி எழுந்த சத்யன்

ொத்ரூமுக்கு க ொய் ைழுவிவிட்டு வந்து ஒரு

இடுப் ில் லுங்ைிகய ைட்டிக்பைொண்டு மொன்சியின் அருகை வந்தொன், அவள் ைொல்ைகள
இடுக்ைிக்பைொண்டு கசொ ொவில் சுருண்டு க ொய்
சத்யன்

மனதுக்கு

சங்ைடமொை

இருந்தது,

டுத்திருக்ை,

தனது

கவைத்கதயும்

தன்

ஆண்கமயின்

வரியத்கதயும்,

அவளொல் தொங்ைமுடியொவிட்டொலும் கூட தன் மனம் கைொணொமல் நடக்ை
அவள்

எல்லொவற்கறயும்

தொங்ைிக்பைொண்டு

ஈடுபைொடுத்தது

சத்யனுக்கு

புரிந்தது,

இனிகமல் இதுக ொன்ற முரட்டுத்தனமொன உறகவ சிலமொதங்ைளுக்கு பசய்யக்கூடொது
என்று

மனதில்

உறுதிபயடுத்துக்பைொண்டொன்,

இனிகமல்

புணர்ச்சியில்

பமன்கமகய

கையொளுவது என்று எண்ணிய டி அவகள அப் டிகய தூக்ைினொன்
அவகள

தூக்ைிச்பசன்று

ொத்ரூமில்

இறக்ைிவிட்டு,

இதமொன

பவந்நீர்

விட்டு

அவள்

பதொகடயிடுக்கை ைழுவி விட, மொன்சி கூச்சத்துடன் பநளிந்து ைொல்ைகள இடுக்ைி “
ம்

ூம் நீங்ை பவளிகய க ொங்ை நொன் க்ள ீன்

ண்ணிக்ைிகறன்” என்று கூறினொள்

சத்யன் அவள் பசொன்னது ைொதிகலகய விைொதவொறு அவகள சுத்தப் டுத்தினொன், சத்யன்
ைொதலிலும் ைொமத்திலும் மன்னன் என்றொல், அவளுக்கு கசகவ பசய்வதில் உண்கம
ஊைியனொை இருந்தொன்
மறு டியும்
மூடினொன்,

அவகள
ிறகு

தூக்ைிவந்து

ஏசியின்

ைட்டிலில்

குளிகர

டுக்ைகவத்து

அதிைப் டுத்தி

விட்டு,

விட்டு

க ொர்கவயொல்

அவளருைில்

டுத்து

க ொர்கவக்குள் புகுந்து உகடயற்ற அவள் உடகல இதமொை அகணத்து அவள் முதுகை
வருடி தூங்ை கவத்தொன்,
அவள் அலுப் ில் உடகன தூங்ைிவிட அகணத்திருந்த சத்யன் தூங்ை கநரமொனது, இரவு
குைந்கத
அவளருகை

லமுகற

அழுதக ொது

சத்யகன

எழுந்து

குைந்கதகய

டுக்ை கவத்து மொன்சி உறங்ை அவகன அவள்

எடுத்துவந்து

ொகல புைட்டகவத்தொன்,

ிறகு கதொளில் க ொட்டு குைந்கதயின் முதுகை வருடி பதொட்டில் ைிடத்தினொன்
ஆனொல்

விடிந்தக ொது

விைித்துக்பைொண்டொள்,
தூங்ைியிருக்ைிகறொம்
க ொட்டியொை

அவள்

சத்யன்

அயர்ந்து

இரபவல்லொம்
என்று
முைம்

நிகனத்து
சிவந்தது,

உறங்ை,

நிர்வொணமொைகவ
அதிைொகலச்
இரவு

மொன்சிதொன்
அவகன

சூரியனின்

அவன்

முதலில்
அகணத்து

பசவ்வொனத்கதப்

ஆண்கமயின்

கவைத்கத

உணர்ந்ததொகலொ என்னகவொ அவளுக்குள் ப ண்கமக்ை பவட்ைமும் கூச்சமும் வந்தது

விமொனம் உயகர றக்ை றக்ை அவளுக்குள் ஒரு கதரியம் வர ைண்ணொடி ஜன்னலின் வைியொை புகை டிந்த ஓவியமொை ைொட்சிதரும் உலகை ரசித்தொள் கந ொளத்கத அவளுக்கு மனகத பநருங்கும் அருகை ைவரும் ைொடுைளும். முதன்முகறயொை விமொனத்தில் கைப் ிடிக்குள் யணம் பசய்வதொல் ஒரு நடுக்ைத்துடன் ைணவனின் அடங்ைிக்பைொண்டொள் மொன்சி. சத்யனின் கையகணப் ில் ஒரு ைிளுைிளுப் ொன உணர்வுடன் பவளிகய வந்தொள் மொன்சி சத்யன் ஏற்ைனகவ ஏற் ொடு பசய்திருந்த விகலயுயர்ந்த பவளிநொட்டு டூரிஸ்ட் ைொர் ஒன்று தயொரொை இருக்ை அதில் ஏறி அவர்ைள் தங்ை ஏற் ொடு பசய்திருந்த ைொட்கடஜ்க்கு க ொனொர்ைள். சில க ொது சொய்ந்து இமயமகலயின் இமயமகலகய அைைிய னி டர்ந்த இடங்ைளில் கமகல அவளுக்கு மகலைகளயும் விரிந்து பதரிந்த விமொனம் றக்ை. நடுநடுகவ புல்பவளிைளும் சத்யன் அடர்ந்த ைண்பைொள்ளொக் ைொட்சியொை பதரிய விைிவிரிய ரசித்துக்பைொண்டு வந்தொள் மொன்சி மகலைளின் நடுகவ பவள்ளி அருவியொய் ப ொங்ைி வைிந்து சமபவளிைளில் ஓடும் நதிைளின் அைகைக் ைொண ைண்ைள் கைொடிகவண்டும் க ொல் இருந்தது விமொனம் ைொட்மொண்டுவில் தகரயிறங்ைியதும்.எழுந்து குளித்துவிட்டு வந்து ொர்த்தக ொதும் சத்யன் அப் டிகய உறங்ைிக்பைொண்டிருந்தொன். உறங்கும் க ொதுதொன் ஒருவனின் உண்கம முைம் பதரியும் என் து க ொல சத்யனின் முைம் ஓடி ஆடி ைகளத்த சிறுவனின் முைம் க ொல இருந்தது. இரவில் இருவரின் உடல்ைளும் அந்த ைொதலுக்ைொன அர்த்தத்கத ைொமத்தில் கதடின. அகடயொளம் அதன் ைொட்டினொன். ஒரு நிகறவொன தொம் த்யம் நடத்தும் சத்யனும் மொன்சியும் ஒருவர் ைண்ணுக்கு மற்றவர் எப்க ொதுகம க ரைைொய் பதரிந்தனர் அசுவத்தொமனுக்கு ஐந்து மொதம் ஆன க ொது சத்யன் மைகன தொயிடம் ஒப் கடத்து விட்டு பவகுநொட்ைளொை பசல்ல ஆகசப் ட்ட கந ொளுக்கு மகனவியுடன் னிமூன் க ொனொன். மொன்சி அவனருகை அமர்ந்து தூங்கும் அவன் முைத்கதகய ொர்த்தொள். . தனது வொழ்க்கையில் கதொன்றிய விடிபவள்ளியொன இவகன எந்த நிகலயிலும் விட்டு விலைகவொ விட்டுக்பைொடுக்ைகவொ தன்னொல் முடியொது என்று மொன்சி க்கு பதளிவொை புரிந்தது அதன் ிறகு வந்த நொட்ைளில் ைலில் இருவரின் ைண்ைளும் ைொதல் க சின.

அகனத்து கைொவில்ைளுகம தமிழ்நொட்டு கைொவில்ைளில் இருந்து முற்றிலும் வித்தியொசமொை இருந்தது அன்று முழுவதும் நொரொயணனும் சந்திரவிநொயைர் ஒன்றொை ைொட்சிதரும் சூரியவிநொயைர் சங்கு கைொவில்ைள் நொரொயணன் கைொவில் கைொவில்ைகள சுற்றிவிட்டு வந்தனர் .. க சொம நொம இங்கைகய தங்ைிவிடலொமொ?” என்று ைொதகலொடு கைட்டொன் “ ம்ம்ம்” என்று மட்டும் பசொன்னொள் மொன்சி. என நரசிம்மரும் அகனத்து ிரொத்தகனைளும் ஒன்றொைகவ இருந்தது மறுநொள் எைிகல மலர்ைள் ைண்டு மலர்ந்து ரசித்தனர். இவருவரும் எகதயும் ைொணொமல் தூங்ைிப் க ொனொர்ைள். அகவைகள திட்டுத்திட்டொை ைகளக்ை பசம்மறியொடுைள் நிகனக்ைொமல் கமய்ந்து பைொண்டிருந்த ிரகதசம். அவள் கதொளில் தன் தொகடகய கவத்து “ என் கதவகத வொை சரியொன இடம் இதுதொன். ிறகு சுயம்புநொத் தூகணயும் ப ரிய புத்த புத்தனி ஆலயத்திற்கு ைந்தொவில் ைொலக ரவர் இருந்த கைொயில்ைகளயும் பசன்றுவிட்டு அருகையிருந்த க ொதிநொத் ப ருமொகளயும் அருகையிருந்த னுமொன் தரிசித்தனர். பைொட்டிக்ைிடந்த மகலயின் புல்கசொக்ைி உச்சியில் இருந்து மகலக்கு பசன்று ொர்த்தக ொது அதன் ைொட்மொண்டு . அவள் மனது அந்த அைகைவிட்டு கவறு எதிலும் லயிக்ைவில்கல.. இகறவன் கந ொளத்கத மட்டும் அதிை ைவணமுடன் பசதுக்ைியிருப் ொகரொ என்று எண்ணத் கதொன்றியது.. அன்று குளித்துவிட்டு முதலில் பரஸ்டொரண்ட்டில் சு திநொத்தின் கைொயிலின் உணகவ முடித்துக்பைொண்டு இருவரும் ொக்மதி நதிக்ைகரயில் இருந்த சிவன் கைொயிலுக்கு பசன்றனர். இகவயகணத்கதயும் ைண்ட மொன்சிக்கு.அடர்ந்த மகலப் ொங்ைொன இடத்தில் அைைொன ரிச்சர்ட்டில் தங்ைினொர்ைள். இதமொன குளிர்ைொற்கற சுைமொை தனக்குள்கள நிரப் ினொள் மொன்சி சத்யன் எழுந்துவந்து அவகள ின்னொலிருந்து அகணத்து. ைொகலயில் ைண்விைித்த சில்பலன்ற மொன்சி சிட் அவுட் ைதகவ திறந்து பவளிகய வந்தக ொது னிக்ைொற்று அவள் முைத்தில் கமொத சிலிர்ப்புடன் குதூைலித்த டி புல்பவளிைளுக்கு ின்னொல் பதரிந்த ச்கச னி டர்ந்த மகலைளின் அைகை ைண்டு வியந்து க ொனொள் ஞ்சுப்ப ொதிைளொய் மகறந்திருந்த சமபவளிப் மிதந்த சூரியன். கூகரைள் தங்ைத்தைடுைளொல் கவயப் ட்டிருக்ை. கமைங்ைள். இருவரின் மனகதப் க ொலகவ . அவர்ைள் வந்த கநரம் இரபவன்ன தொல். பவள்ளிக் ைதவுைளுக்கு ின்னொல் இருந்த ைருவகறயில் சிவலிங்ைம் அற்புதமொை இருந்தது.

மின்னும் மின்மினியொய் மொன்சி நிற்ை.ள்ளத்தொக்கு அைகைொவியமொை ைொட்சி தந்தது. குஜரொத் குங்குமப்பூவும் ைலந்து பூசிய நிறம். அடிவொரத்தில் இருந்த ரொயல் ப ொட்டொனிக்ைல் ைொர்டனுக்கு வந்து அங்ைிருந்த மீ ன் ண்கண மலர்த் கதொட்டம் என்று சுற்றினர் அன்று இரவு அகறக்கு வந்து சத்யன் முதலில் குளித்துவிட்டு வந்து உணவுக்கு ஆர்டர் பசய்து வரவகைத்துவிட்டு மொன்சிக்ைொை ைொத்திருந்தொன். அவளின் அற்புத முை ொவங்ைகள தன் கைமிரொவில் சிகற ிடித்தொன் ிறகு அங்கை மகலக்குகையில் வற்றிருந்த ீ புல்கசொக்ைி அம்மகன தரிசித்துவிட்டு அடிவொரத்திற்கு வந்தனர். ைீ கை இருட்டிவந்த வொனிகலயில் ைொட்மொண்டு புகை டிந்த ஓவியம் க ொல் இருந்தது மொன்சி குைந்கதயொய் மொறி குதூைலத்துடன் அத்தகன இடங்ைகளயும் ைண்டு ரச