Κυριακή Δ’ Λουκά (Παραβολή του Σπορέως

)
Είναι σύνηθες όταν θέλουμε να δώσουμε έμφαση σε κάτι να το
επαναλαμβάνουμε περισσότερες από μια φορές. Όμοια, αν και οτιδήποτε
είναι στον Λόγο του Θεού είναι σημαντικό, όταν κάτι επαναλαμβάνεται
περισσότερες από μια φορές, προφανώς έχει ιδιαιτέρως βαρύνουσα σημασία
και συνεπώς θα πρέπει να του δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Ένα από τα
αποσπάσματα που ανήκει σ’ αυτήν την κατηγορία των πολλαπλώς
επαναλαμβανόμενων αποσπασμάτων, είναι και η παραβολή του σπορέα.
Ξεκινώντας από τον χρόνο που ο Ιησούς επέλεξε για να διδάξει αυτήν την
παραβολή, αυτός σίγουρα δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Πράγματι όπως ο
στίχος 4 μας λέει: "ΕΠΕΙΔΗ δε συνέτρεχεν όχλος πολύς, και ήρχοντο προς
αυτόν από πάσης πόλεως, είπε διά παραβολής". Ο Ιησούς είπε αυτήν
παραβολή κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, "ΕΠΕΙΔΗ συνέτρεχεν όχλος πολύ,
και ήρχοντο προς αυτόν από πάσης πόλεως". Όπως θα δούμε, η παραβολή
αναφέρεται στο άκουσμα του
Λόγου του Θεού και στα
αποτελέσματά του. Επομένως ο
Ιησούς λέγοντας αυτήν την
παραβολή, ήθελε να κάνει
όλους αυτούς που έρχονταν
προς αυτόν για να ακούσουν
τον
Λόγο,
γνώστες
των
διαθέσιμων
επιλογών
αναφορικά μ’ αυτό το άκουσμα.
"Παρά την οδόν" : Η παραβολή
αναφέρεται σ’ ένα σπόρο ο
οποίος έπεσε σε τέσσερα
διαφορετικά είδη εδάφους με πρώτο στη σειρά αναφοράς το "παρά την οδόν"
έδαφος. Όπως το κατά Λουκά, μας λέει :
1

"Εξήλθεν ο σπείρων διά να σπείρει τον σπόρον αυτού. Και ενώ έσπειρεν,
άλλο μεν έπεσε παρά την οδόν, και κατεπατήθη, και τα πετεινά του ουρανού
κατέφαγον αυτό."
Μέρος από τον σπόρο του σπορέα έπεσε "παρά την οδό", και έτσι ούτε
φύτρωσε ούτε έκανε καρπό, αλλά καταπατήθηκε και τελικά φαγώθηκε από τα
πουλιά. Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. οι δε σπειρόμενοι παρά την οδόν
είναι οι ακούοντες. Έπειτα έρχεται ο διάβολος, και αφαιρεί τον λόγον από της
καρδιάς αυτών, διά να μη πιστεύσωσι και σωθώσιν". Εντούτοις αυτός ο
Λόγος, δεν δίνει παντού τα ίδια αποτελέσματα, καθώς η καρπερότητά του
εξαρτάται από το έδαφος στο οποίο πέφτει. Μια από τις πιθανές κατηγορίες
εδάφους είναι και το "παρά την οδό" έδαφος που, σύμφωνα με την ερμηνεία
της παραβολής, απαρτίζεται από ανθρώπους που αν και ακούν τον Λόγο του
Θεού, «δεν νοούσι».
Ενώ με τ’ αυτιά ακούει κανείς τον Λόγο, με την καρδιά [το ενδότερο μέρος
του μυαλού] τον "νοεί". Δεν είναι επομένως μια απλή διανοητική κατανόηση
του Λόγου, αυτό το οποίο εννοείται στην παραβολή του σπορέα. Είναι
μάλλον μια κατανόηση που έχει να κάνει με την αποδοχή του Λόγου από την
καρδιά, το ενδότερο μέρος του νου. Γι’ αυτό και το αποτέλεσμα του σπόρου
δεν εξαρτάται από τον σπόρο, τον Λόγο, αλλά από το έδαφος, τις καρδιές
εκείνων που ακούν τον Λόγο. Ο ίδιος σπόρος πέφτοντας σε διαφορετικά είδη
εδάφους, δηλαδή σε καρδιές διαφορετικής ποιότητας, δίνει διαφορετικά
αποτελέσματα. Όταν η καρδιά είναι "παχιά", σκληρή, αδιαπέραστη, τότε ο
σπόρος του Λόγου θα είναι σαν να πέφτει "παρά την οδό". Ούτε θα φυτρώσει
ούτε φυσικά θα δώσει κάποιο καρπό.
Οι Φαρισαίοι είχαν τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Γιό του Θεού, μπροστά
τους! Άκουσαν και είδαν τον μεγαλύτερο δάσκαλο, τον μεγαλύτερο άνθρωπο
που πέρασε ποτέ από το πρόσωπο της γης. Και εντούτοις δεν τον πίστεψαν.
Ο λόγος; Οι καρδιές τους ήταν "πωρωμένες", σκληρές, παχιές για να
χρησιμοποιήσουμε την αντίστοιχη λέξη της προφητείας του Ησαΐα.
Αποτελούσαν λοιπόν ακατάλληλο έδαφος για την αποδοχή και ανάπτυξη του
σπόρου του Λόγου. Δεν ήταν ο σπόρος, που δεν ήταν καλός, αλλά η ΓΗ, οι
καρδιές τους, που ήταν σκληρές.
Η δεύτερη κατηγορία : Έχοντας εξετάσει το πρώτο είδος γης στο οποίο ο
σπόρος του Λόγου πέφτει, θα προχωρήσουμε τώρα στο δεύτερο.
Ένας σπόρος μπορεί να φυτρώσει σε διάφορα είδη γης. Εντούτοις, δεν θα
επιβιώσει και δεν θα δώσει καρπό σ’ όλα απ’ αυτά. Ένα από τα εδάφη όπου ο
σπόρος, αν και αρχικά θα φυτρώσει, τελικά δεν θα επιβιώσει είναι και το
πετρώδες έδαφος. Ο λόγος που ο σπόρος δεν μπορεί να επιβιώσει εκεί, είναι
επειδή οι πέτρες δεν τον αφήνουν να βάλει τις ρίζες του σε βάθος που θα του
επιτρέψει να βρει αρκετή υγρασία για να επιβιώσει. Έτσι με τη ξηρασία,
αμέσως ξηραίνεται.
2

Όπως μπορούμε να δούμε, το πετρώδες έδαφος απαρτίζεται από
ανθρώπους οι οποίοι ακούγοντας τον Λόγο τον λαμβάνουν "ευθύς" και
μάλιστα με χαρά. Εντούτοις αυτό δεν διαρκεί για πολύ, αφού μόλις γίνεται
κάποια θλίψη ή διωγμός για τον Λόγο, αυτοί οι άνθρωποι, πάλι "ευθύς",
σκανδαλίζονται, πέφτουν. Όπως είναι φανερό, το πρόβλημα που τελικά
οδηγεί στην πτώση τους αυτή, είναι ότι είναι πολύ αδύναμοι στον διωγμό και
την θλίψη. Έτσι όταν ο διάβολος φέρνει τέτοια πράγματα εναντίον τους
αμέσως πέφτουν.
Αν δεν αντισταθούμε στον διάβολο, δεν πρόκειται να φύγει από μας. Ο
διάβολος δεν έχει συμπόνια για κανένα, για να μας "λυπηθεί" και να φύγει.
Αντίθετα, καταπίνει όποιον δεν του αντιστέκεται. Σ’ αυτήν την κατηγορία της
δυνητικής τροφής του διαβόλου ανήκουν επίσης και οι άνθρωποι που
αποτελούν το πετρώδες έδαφος. Όταν ο διάβολος έρχεται, φέρνοντας
θλίψεις και διωγμό, ευθύς πέφτουν και έτσι γίνονται εύκολη τροφή στα
σαγόνια του. Έχουν λοιπόν μια καλή αρχή αλλά δυστυχώς ένα κακό τέλος.
Η τρίτη κατηγορία : Έχοντας εξετάσει τις πρώτες δυο κατηγορίες των
ανθρώπων που ακούν τον Λόγο, θα προχωρήσουμε τώρα για να εξετάσουμε
την τρίτη, "και άλλο έπεσεν εις τας ακάνθας. Και ανέβησαν αι άκανθαι και
συνέπνιξαν αυτό, και καρπόν δεν έδωκε". Το τρίτο είδος γης στο οποίο ο
σπόρος πέφτει είναι η ακανθώδες γη. Ο σπόρος πέφτοντας σ’ αυτήν την γη
πνίγεται από τ’ αγκάθια και δεν δίνει καρπό.
Δυστυχώς και η τρίτη κατηγορία ανθρώπων είναι και αυτή προβληματική.
Το πρόβλημα μ’ αυτήν την κατηγορία είναι ότι ο Λόγος του Θεού κρατιέται
στις καρδιές τους μαζί με αλλά πράγματα, τέτοια όπως "οι μέριμνες του
αιώνος τούτου και η απάτη του πλούτου και οι επιθυμίες των άλλων
πραγμάτων". Αυτά τα πράγματα τελικά δρούν σαν αγκάθια στην ανάπτυξη
του σπόρου του Λόγου, πνίγοντας τον και κάνοντας τον άκαρπο.
Πρώτα είναι τα πράγματα της βασιλείας του Θεού και ΕΠΕΙΤΑ όλα τα άλλα.
Αν εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή τότε όλα τα άλλα θα προστεθούν σε μας.
Αν όμως δεν την εφαρμόσουμε, αλλά δώσουμε στις μέριμνες και στα άλλα
πράγματα την πρώτη θέση, τότε αυτά τα άλλα πράγματα θα πνίξουν τον
Λόγο και θα τον κάνουν άκαρπο.
Η τέταρτη κατηγορία : Μέχρι τώρα έχουμε εξετάσει τρεις κατηγορίες
εδάφους στις οποίες ο σπόρος του Λόγου πέφτει. Δυστυχώς, καμία από αυτές
δεν ήταν κατάλληλη για την καρποφορία του σπόρου. Έτσι η πρώτη
κατηγορία εδάφους, το "παρά την οδόν" έδαφος, ήταν τόσο σκληρό και
ακατάλληλο που ο σπόρος ούτε καν φύτρωσε. Στην άλλη το έδαφος ήταν
πετρώδες, μη επιτρέποντας στον σπόρο να βάλει βαθιές ρίζες, οδηγώντας
έτσι στην ξηρασία του. Τέλος, στην τρίτη το έδαφος ήταν ακανθώδες,
πνίγοντας τον σπόρο και κάνοντας τον άκαρπο. Αυτήν την φορά όμως ο
σπόρος δεν έπεσε ούτε "παρά την οδό" ούτε σε πετρώδες έδαφος ούτε
3

ανάμεσα στ’ αγκάθια, αλλά ΣΤΗΝ ΓΗ ΤΗΝ ΚΑΛΗ, την απαρτιζόμενη από
ανθρώπους που ακούν τον Λόγο και ΝΟΟΥΝ.
"Το δε εις την καλή γην, ούτοι είναι εκείνοι οίτινες ακούσαντες τον λόγον,
κρατούσιν εν καρδιά καλή και αγαθή, και καρποφορούσιν εν υπομονή."
Όπως ίσως να θυμόμαστε, η πρώτη κατηγορία ανθρώπων δεν μπορούσαν
να "νοήσουν", να δεχτούν τον Λόγο στις καρδιές τους, γιατί οι καρδιές τους
ήταν πωρωμένες, σκληρές. Σε αντίθεση οι άνθρωποι της μοναδικής αυτής
καρποφόρας κατηγορίας ΝΟΟΥΝ τον Λόγο, τοποθετώντας τον στην ΚΑΛΗ
ΚΑΙ ΑΓΑΘΗ καρδιά τους. Αυτή η καρποφόρα κατηγορία έχει ότι οι άλλες τρεις
κατηγορίες δεν είχαν. Έτσι αν και στην πρώτη κατηγορία οι άνθρωποι είχαν
πωρωμένες, παχιές καρδιές εδώ οι καρδιές είναι ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΘΕΣ. Επίσης
αν και οι άνθρωποι της δεύτερης κατηγορίας δεν είχαν αντοχή αλλά έπεφταν
αμέσως με την πρώτη πίεση, εδώ οι άνθρωποι είναι υπομονετικοί και δεν
παραιτούνται. Τέλος αν και στην τρίτη κατηγορία ο Λόγος του Θεού πνίγηκε
από τις διάφορες μέριμνες και επιθυμίες που πήραν πρωτεύοντα θέση, εδώ ο
Λόγος ΚΡΑΤΙΕΤΑΙ στις καρδιές αυτών των ανθρώπων, μη χάνοντας την θέση
του για χάρη άλλων πραγμάτων. Αυτή είναι λοιπόν η καρποφορούσα
κατηγορία.
Ο Θεός καθαρίζει κάθε "κλήμα" που φέρνει καρπό έτσι ώστε να φέρει
περισσότερο. Όσο περισσότερο καρπό φέρνει κανείς τόσο πιο πολύ ο Θεός
δοξάζεται.
Συμπέρασμα: Για να καταλήξουμε λοιπόν. Ο Λόγος του Θεού μπορεί να
μιληθεί σε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων. Εντούτοις, τα αποτελέσματα θα
είναι διαφορετικά όπως διαφορετικής ποιότητας είναι και οι καρδιές των
ανθρώπων που ακούν τον Λόγο. Έτσι άλλοι θα τον απορρίψουν, άλλοι θα τον
δεχτούν μέχρι την πρώτη πίεση, άλλοι επίσης θα τον δεχτούν αλλά τελικά θα
τον βάλουν στην τελευταία θέση, βάζοντας άλλα πράγματα (μέριμνες,
πλούτη, επιθυμίες) πάνω απ’ αυτόν, και τέλος άλλοι θα τον κρατήσουν σε
καλή και αγαθή καρδιά φέρνοντας καρπό με υπομονή. Γι’ αυτό και ο Ιησούς
τελειώνοντας την ερμηνεία της παραβολής είπε: "προσέχετε λοιπόν ΠΩΣ
ακούετε". Το θέμα δεν είναι μόνο αν κάποιος ακούει τον Λόγο αλλά ΠΩΣ τον
ακούει. Γιατί πολλοί μπορεί να ακούν τον Λόγο αλλά είναι μόνο εκείνοι που
τον κρατούν σε καλή και αγαθή καρδιά που καρποφορούν. Μακάρι λοιπόν
όλοι μας να είμαστε και να συνεχίσουμε να είμαστε σ’ αυτήν την καρποφόρα
κατηγορία.
Τ.Κ.

4