Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Νοέμβριος

Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του Εσπερινού στις
5:00 μ.μ.
Κάθε Τρίτη, στις 5:00μ.μ. Ιερά Παράκληση,, και στη συνέχεια Ιερό Κήρυγμα στην
αίθουσα του Ναού.
Κάθε Πέμπτη, Ιερά Εξομολόγηση, από τις 9:00 με 11:30 π.μ. και 5:30 με 7:00μ.μ.
*Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, εορτή του Αγίου Μηνά: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.

*Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, εορτή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
Ιερό Σαρανταλείτουργο
Στην Ενορία μας θα τελέσουμε και φέτος Ιερό Σαρανταλείτουργο. Από τις 15
Νοεμβρίου, αρχή της Σαρακοστής των Χριστουγέννων, θα τελούμε καθημερινά το μυστήριο της
Θείας Ευχαριστίας. Καλούμε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ενορίας μας να συμμετέχει με τη
φυσική παρουσία του και να αποδώσει ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων προς διαρκή
μνημόνευσή τους στη Θεία Ευχαριστία.

Ιερά Αγρυπνία
*Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, και ώρα 20.30, θα τελέσουμε στο Ναό μας Ιερά Αγρυπνία προς
τιμή του Αγίου Νεκταρίου και θα τεθούν τα Ιερά Λείψανα του σε προσκύνηση. Την Δευτέρα 9
Νοεμβρίου δεν θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία.

Νεανικές Συντροφιές (Κατηχητικό)
Στην Ενορία μας λειτουργούν Νεανικές Συντροφιές, κάθε Κυριακή και ώρα 11:00 για
αγόρια και κορίτσια. Είναι καλό να φέρουμε όλοι τα παιδιά μας κοντά στο Χριστό και στις
Παραδόσεις μας αυτές τις δύσκολες ημέρες που διανύουμε, διότι είναι μία μοναδική ευκαιρία να
γνωρίσουμε την Εκκλησία και την Ιστορία μας.

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά, από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και από τις
5:30 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνο Ιερέως:
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775
π. Παναγιώτης Γόγολας: 6949-486960
*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου Ιλίου,
Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του Εφημερίου της
Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 33ο, Νοέμβριος 2015

Το μυστήριο του Γάμου
Ευάγγελου Τσουκάρα
Θεολόγου-Φιλόλογου
O γάμος μπορεί να θεωρηθεί από δύο πλευρές, από την πλευρά της
εκκλησίας ως Ιερό Μυστήριο και από την πλευρά της πολιτείας ως θεσμός
δικαίου.
Ως θεσμός δικαίου είναι μια δικαιοπραξία, μια δηλαδή σύμβαση και
νόμιμη ένωση του άνδρα και της γυναίκας, για την σύσταση και δημιουργία μιας
σωματικό-πνευματικής
κοινότητας.
Ως
ιερό
μυστήριο ο γάμος είναι
τελετουργική πράξη της
εκκλησίας με την οποία
παρέχεται
στους
νυμφευομένους η χάρις
του Αγίου Πνεύματος, η
οποία ευλογεί, αγιάζει
και εξυψώνει.
Τους
ενισχύει
για
να
εκπληρώσουν
τον
σκοπό του γάμου, που
είναι
η
ηθικοπνευματική ολοκλήρωση των συζύγων μέσα στα πλαίσια της χριστιανικής
αγάπης.
Ευθύς εξαρχής της δημιουργίας και πλάσεως του ανθρώπου από τον Θεό
ορίσθηκε η συμβίωση του ανδρός με την γυναίκα προς αλληλοβοήθεια και
πολλαπλασιασμόν του ανθρωπίνου γένους. «Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν
εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν.» (Γεν. 2,18).

Ο Θεός ευλόγησε το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος λέγοντας προς αυτούς:
«αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακηριεύσατε αυτής»
(Γεν. α,28) Και όταν ήρθε στον κόσμο ο Iησούς Xριστός εξαγίασε και εξύψωσε τον
θεσμό του γάμου με την παρουσία του στον γάμο της Kανά.
Εκτός όμως από την παρουσία του στον γάμο της Kανά, ο Κύριος μίλησε
και για την ιερότητα του γάμου μιλώντας στους Φαρισαίους και λέγοντας ότι
εκτός από την συζυγική απιστία τίποτα άλλο δεν δικαιολογεί την διάλυση του
γάμου (Μαρκ. 1,1-12)
Αλλά και ο Απόστολος των Εθνών Παύλος αναφέρει το εξής στην
επιστολή Προς Εφεσίους: «το μυστήριον τούτο μέγα εστίν, εγώ δε λέγω εις
Χριστόν και εις την εκκλησίαν» (Εφ. ε', 32) όπως δηλαδή ο Χριστός είναι βαθιά
και αχώριστα ενωμένος με την εκκλησία Του, την ένωση δε αυτή κανένας
απολύτως δεν μπορεί να διασπάσει. Έτσι και η ένωση ανδρός και γυναικός είναι
ένωση μυστηριακή, αδιάλυτη
και αδιαχώριστη.
Με την ιερότητα του
γάμου
σχετίζεται
και
η
μονογαμία.
Μια
γυναίκα
έπλασε για τον Αδάμ ο Θεός
και εφόσον ο γάμος συμβολίζει
και την ένωση της μιας
εκκλησίας με τον έναν Χριστόν
και όπως έλεγε ο Άγιος
Γρηγόριος ο Θεολόγος, εφόσον
δεν υπάρχουν «δύο Χριστοί»
έπεται ότι την διγαμία και πολύ
περισσότερο την πολυγαμία την αποκλείει ο θείος λόγος (PG 36,292)
Παράλληλα με τον θρησκευτικό γάμο που ισχύει από τα εωθινά χρόνια
του Χριστιανισμού, με τον νόμο 150/1982 θεσπίσθηκε στην Ελλάδα και ο
πολιτικός γάμος.
Η ιερολογία του γάμου είναι συστατικό στοιχείο του γάμου. Εδώ πρέπει
να διευκρινιστεί ότι μυστήριο του γάμου με την εκκλησιαστική έννοια έχουμε
μόνο στην ιερολογία του πρώτου γάμου.
Στον δεύτερο και τρίτο γάμο δεν γίνεται το μυστήριο του γάμου, αλλά
έχουμε συγχωρητικές ευχές. Πολύ περισσότερο μυστήριο του γάμου δεν έχουμε
στον πολιτικό γάμο, που είναι θεσμός.
Κατά την τέλεση του μυστηρίου του γάμου χρησιμοποιούνται υλικά
στοιχεία ως σύμβολα κάποιων βαθύτερων αληθειών.

Τα δαχτυλίδια, που υπήρχαν ως σύμβολο του γάμου και στην εποχή πριν
από τον Χριστό, είναι η σφραγίδα της ένωσης. Το δαχτυλίδι ήταν το σύμβολο της
αιωνιότητας, της πιστότητας, κάποιου πράγματος δίχως τέλος. Για αυτό η
εκκλησία δέχεται και επιβεβαιώνει το γάμο ως κάτι το φυσικό. Τα στέφανα
αποκαλύπτουν τη βασιλική ουσία του γάμου. Με το γάμο ο άνθρωπος
αποκαθίσταται ως βασιλιάς του κόσμου.
Γίνεται όντως βασιλιάς ενός βασιλείου, όσο μικρό και αν είναι αυτό. Θα
έχει παιδιά. Είναι δυνατόν με τη χάρη του Θεού να κάνει το σπίτι του κέντρο της
αληθινής χριστιανικής ζωής, της αγάπης, της ειρήνης και της χαράς.
Για αυτό η Εκκλησία αποκαλεί την οικογένεια «κατ οίκον Εκκλησία»
(Κολ. Δ.15). Το κοινό ποτήρι μας θυμίζει ότι κάποτε το μυστήριο του γάμου
γινόταν μαζί με τη Θεία Ευχαριστία και ότι οι νεόνυμφοι μεταλάμβαναν.
Υπενθυμίζει επίσης ότι οι σύζυγοι θα έχουν πλέον κοινή συμμετοχή στις χαρές
και στις λύπες.
Ο χορός γύρω από το τραπέζι με το τροπάριο «Ησαία χόρευε…» εκφράζει
τη χαρά και το πανηγυρικό αίσθημα που συνοδεύει το γάμο.
Οι ευχές και τα αγιογραφικά αναγνώσματα, όλα όσα τελούνται στην
ακολουθία του γάμου σκοπό έχουν να εμπνεύσουν στους νεονύμφους και σε
όλους τους παρισταμένους την ιερότητα και σπουδαιότητα του γάμου.
Ο γάμος είναι κοινωνία αγάπης. Και είναι αληθινός όταν βιώνεται ως
κοινωνία αγάπης. Χωρίς αυτή μεταβάλλεται σε συμβατική ή και βασανιστική
συμβίωση. Στον γάμο ο άνδρας και η γυναίκα δεν είναι κάποιος άνδρας ή κάποια
γυναίκα, αλλά τα μοναδικά και ανεπανάληπτα πρόσωπα που συγκροτούν το
ζεύγος.
Δυστυχώς όμως στις ημέρες μας χάθηκε σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα της
θυσίας. Οι άνθρωποι παντρεύονται και δεν είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για να
αναπαύσουν τον σύντροφο της ζωής του, αλλά θέλουν να επιβάλουν το δικό
τους θέλημα με αποτέλεσμα ο γάμος να παύει να είναι ένωση δυο ανθρώπων σε
σάρκα μία και καθίσταται μια απλή συνύπαρξη δυο ανθρώπων που ακολουθούν
ο καθένας το δικό του δρόμο.
Ας ξαναδούμε τον γάμο ως μυστήριο, ως χώρο ενέργειας της σωστικής
χάριτος του Θεού, με στόχο την αιώνια βασιλεία των ουρανών.