You are on page 1of 9

βî²Êº¼Æê

1

ՀՐԱՀԱՆԳ ԽՍՀՄ-ի ՀՐԵԱՆԵՐԻՆ
(ԿԱՏԱԽԵԶԻՍ)
(վերահրատարակվել է Թել-Ավիվում 1958թ.)

Հերաներ, սիրեցեք իրար, օգնեցեք իրար՝ եթե նույնիսկ ատում եք մեկմեկու:
Ձեր ուժը ձեր միության մեջ է, դրանում է մեր հաջողությունների, փրկության, ծաղկման գրավականը: Սփռվելուց հետո բազմաթիվ ժողովուդներ կործանվեցին՝ քանզի
նրանք չունեին գործունեության ծրագիր ու աջակցություն: Իսկ մենք, հանրային
զգացողության շնորհիվ անցանք դարերի և ժողովուրդների միջով, պահպանվեցինք,
բազմացանք, հզորացանք: Միասնությունը նպատակ է և միաժամանակ նպատակին
հասնելու միջոց: Ահա ինչու՞մն է իմաստը և ինչի՞ պետք է ձգտել: Մնացյաը արդյունքն է և կգա ինքըստինքյան: Օգնեք իրար, մի վախեցեք, թե ազգայնամոլի համբավ
կհանեք, մի վախեցեք հովանավորումից (պռոտեկցիա), դա մեր գլխավոր միջոցն է՝
գործիքը: Մեր ազայնականությունն միջազգային է, դրա համար էլ հավաստի է: Բոլոր
դավանանքների, բոլոր կուսակցությունների, բոլոր ազգերի հրեաների համար դեպի
դա դռները բաց են: Իսկական ինտեռնացիոնալիստը միայն նաէ, ով հրեականության
հետ կապված է արյամբ՝ մնացյալը ամբողջությամբ խեղաթյուրանք է և խաբեություն:
Լայնորեն ներգրավենք արյունակից մարդկանց՝ միայն նրանք ձեզ ցանկալի կենսոլորտ կապահովեն:
Ձեւավորեք ձեր ազգային կադրերը, կադրերը սրբության սրբոցն են, կադրերն են
վճռում ամեն ինչ: Այսօրվա կադրերը մեր վաղվա օրն են: Ամեն մի ամբիոն, ամեն մի
ինստիտուտ պետք է դառնա մեր ազգային կադրերի դարբնոցը: Հրեական երիտասարդությանը նախապատրաստեք ընդունելու նախորդների փոխանցումը:
Թող ոչ հրեաների յուրաքանչյուր նոր սերունդ ընդհարվի ամբողջ խորությամբ
կազմակերպված մեր պաշտպանության հետ: Երբ բեմից հեռանում է ավագ սերունդը,
յուրաքանչյուր անդամ և ավելի հզոր երիտասարդ հրեաների կոհորտը նրա փոխարեն թող նախօրոք նախապատրաստված հերթափոխի կանգնի: Դրա համար մեր
երիտասարդներին հարկավոր է հնարավորինս առավել ղեկավար պաշտոնների
տեղավորել, որոնք ապացուցած կլինեն իրենց հասունությունն ու տաղանդավորությունը: Եթե նույնիսկ այդքան էլ հասունացած չեն՝ ոչինչ, կհասունանան արդեն պաշտոնում: Ով իշխանություն ունի՝ նա և՛ ճիշտ է և՛ խելոք:
Մենք պարտավոր ենք երեխաներին փոխանցել ավելին՝ քան ստացել ենք մեր
հայրերից, իսկ նրանք պարտավոր են պահպանել ու բազմապատկել այն, ինչ ստացել
են ու նույն կերպ փոխանցեն սերունդներին:
Սրանում է մեր ուժը, մեր տեւականությունը, մեր անմահությունը:
Աշխարհը դաժան է: Մարդասիրության ու բարեգործության համար այստեղ տեղ
չկա: Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ինքն է իր երջանկության դարբինը: Այլոց ազգային
կադրերի մասին հոգալը մեր գործը չի: Եթե նրանք ալարում են իրենց մասին հոգալ,
ինչու՞ պտի մենք դրանց մասին մտածենք: Օրինակ մի վերցրեք գոյերից («գոյ» հրեաները հեգնանքով անանում են ոչհրեաներին), որոնք ապրում են հայեցողականորեն՝

2

լավի հույսով: Մի սպասեք բնության ողորմածությանը՝ վերցրե՛ք: Մեր առաջադրանքը վերցնելն է:
Ստեղծե՛ք ձեր հանրիկը (կոլեկտիվ, փոքր հանրություն) և այդ հանրիկի հետ մտեք,
դու՛րս մղեք ոչ հրեաներին: Հիշե՛ք, բոլոր բարձր վճարվող, ազդեցիկ, շահութաբեր
պաշտոնները մեր ազգային եկամուտն են: Հիշե՛ք, մինչ մեր մակարդակն աճած յուրաքանչյուր ոչ հրեա կարող է զբաղցնել այնպիսի բարձունք՝ ինչը կպատկանար մեզանից յուրաքանչյուրին:
Մենք հանրիկներ ենք ստեղծում նրա համար, որ գոյերը չխանգարեն մեզ՝ մեր ուզած
ձեւով ապրելու: Թող գոյերն էլ փորձեն ստեղծել իրենց հանրիկները, դժվար թե դա
դրանց հաջողվի, դրանք կգժտվեն ավելի շուտ, քան կհասցնեն որեւէ բան անել, իսկ
մենք կօգնենք դրանց …. որ գժտվեն:
Գոյերն անընդունակ են խորը դատել, վերլուծել ու անհրաժեշտ ընդհանրացումներ
կատարել: Նրանք բոլոր երեւույթներն ընկալում են չափից դուրս մակերեսորեն,
չափից դուրս որոշակի, հերթականության կապի մեջ փաստերը չեն տեսնում:
Անընդունակ են ընդհանրացման, վերածականացման: Նրանց համար յուրաքանչյուր
դեպք լոկ առանձին դեպք է՝ ինչքան էլ հաճախ կրկնվի:
Նրանք ապրում են խոզերի պես՝ մռութնորը խրած հողի մեջ, ևկասկածելով, որ
երկինք էլ կա: Մեր գաղափարախոսությունը սկզբունքորեն տարբեր և հակադարձ է
գոյերի գաղափարախոսությունից:
Նրանք ասում են,-«Ավելի լավ է քիչ՝ բայց լավը»:
Մենք ասում ենք,-«Ավելի լավ է շատ և լավը»:
Նրանք ասում են,-«Ավելի լավ է լինել աղքատ՝ բայց առողջ, քան հարուստ ու հիվանդ»:
Մենք ասում ենք,-«Ավելի լավ է լինել հարուստ ու առողջ, քան հիվանդ ու աղքատ»:
Նրանք ասում են,-«Ամեն ինչ կամ ոչինչ»:
Մենք ասում ենք,-«Ավելի լավ է որեւէ բան՝ քան ոչինչ»:
Նրանք ասում են,-«Տալը նույնքան հաճելի է՝ որքան ստանալը»:
Մենք ասում ենք,-«Տալը գուցեեւ հաճելի է, բայց ստանալը նաեւ օգտակար»:
Նրանք ասում են,-«Շարժվիր ըստ քո օրենքի՝ դա քո պարտքն է»:
Մենք ասում ենք,-«Շրջանցիր օրենքը՝ և ես գոհ կլինեմ»:
Նրանք ասում են հաղթանակ կամ մահ»:
Մենք ասում ենք,-«Հաղթանակ ապրելու համար և ոչ կյանք հանուն հաղթանակի»:
(Եթե կյանք կա՝ ու՞մ է պետք հաղթանակը. Պարտության դառնությունը հարկավվոր
է տանել և սպասել. Ով համբերություն ունի՝ կհասնի ամեն ինչի»:
Այն ամենն, ինչի ընդունակ են և զգում են դրանք՝ զգում ենք և ընդունակ ենք մենք,
իսկ ամենն, ինչ զգում և կարող ենք մենք՝ նրանց տրված չի…:
Ամենն, ինչ ունենք մենք այսօր՝ նրանց հասանելի առավելագույնն է:
Ամենն, ինչ ունենք մենք այսօր՝ լոկ միջոց է էլ ավելիին հասնելու:
Այն ամենն, ինչ նրանք ունեն այսօր՝ մերն է, նրանց ժամանակավորը:
Խլել նրանցից այն, ինչը խոստացած մեզ Աստծո կողմից՝ մեր հանձն է:
Գոյերը համառ են, բայց բավական հաստատակամք չունեն՝ նպատակին հասնելու
համար: Նրանք ալարկոտ են՝ դրա համար էլ անընդհատ շտապում են: Բոլոր հանձ-

3

ները աշխատում են լուծել միանգամից: Հանուն մեծ հաղթանակի նրանք զոհում են
փոքրը: Սակայն նման հաղթանակ կամ ընդհանրապես չի լինում, կամ հաղթելով
մնում են կոտրած տաշտակի առջեւ: Մենք դավանում ենք փոքր հաղթանակների
մարտավարությանը՝ չնայած դեմ չենք մեծերին: Փոքր հաղթանակը նույնպես հաղթանակ է: Գոյերը չեն կարողանում ո՛չ ղեկավարել, ո՛չ ենթարկվել: Դրանք կենսաբանորեն գործ տապալողներ են:
Գոյերը նախանձ են, նրանք ատում են իրենց իսկ եղբայրներին՝ երբ դրանք գորշ
կեղտերից վեր են բարձրանում: Թույլ տվեք դրանց հոշոտելու այդ վեր բարձրացողներին և դրանք մեծ բավականությամբ կանեն դա:
Հաշտարարի դերը վերցրեք ձեր վրա, խաղարարի տեսք ընդունեք, պաշտպանեք
այդ «դժբախտներին», որոնց դեմ զինվել է ամբոխը, բայց այնքանով, որ բարու և
ճշմարիտի համբավ վաստակեք: Մի փոքր զսպվածություն և դուք կզբաղեցնեք հենց
նոր հոշոտածի տեղը: Երբ երկու գոյ կռվում են՝ շահում է հրեան:
Բորբոքեք դրանց իրար դեմ, ստեղծեք և գրգռեք նախանձն իրար հանդեպ, բաց
գործեք բարեկամության քողի տակ, նուրբ ու աննկատ:
Գոյերն ապրել և իրենց առջեւ հանձներ դնել չգիտեն: Մենք նրանց առջեւ խաբուսիկ
խնդիրներ ենք դնում, իսկ նրանք փորձում են լուծել: Գոյերը չեն ուզում խնդրել՝
համարելով նվաստացուցիչ, այնինչ աղքատ ու նվաստ են:
Մենք ասում ենք,- «Ամեն նվաստացում բարիք է՝ եթե շահույթ է բերում»: Հանուն
նպատակի կարելի է նվաստանալ: Նվաստանալ էլ կարելի է պատվարժանորեն: Չկա
անբարոյականություն, եթե այն նպաստում է մեր ժողովրդի ծաղկմանը: Նպատակը
լուսավորում է միջոցները:
Գոյերը հիմար են և կոպիտ: Դա նրանք անվանում են ազնվություն, սկզբունքայնություն, օրինավորություն:
Կախված իրավիճակից, հարմարվել ու վարքը փոխել չկարողանալը, ուղեղի ճկունությունը նրանք կոչում են «ինքնուրույնություն», «սկզբունքայնություն»:
Գոյերը այնքան հիմար ու կոպիտ են, որ նույնիսկ չեն կարողանում ստել: Իրենց
հիմարությունն ու պարզունակությունը նրանք դարձյալ անվանում են ազնվություն և
առաքինություն՝ չնայած ի ծնե անպատիվվ են ու ստահոդ:
Իրենց հատուկ պարզունակությունը նրանք հնում կոչում էին բարբարոսություն,
միջին դարերում ասպետություն, իսկ հետո՝ ջենտլմենություն: Դատարկ առիթներով
միմիանց սպանում էին մենամարտերում, նման սկզբունքներով ինքնասպանություն
էին գործում, … թող շարունակեն նույնը անել: Նրանք սահմանափակված են իրենց
կարողություններում և այդ պատճառով ամեն ինչում սահմանափակումներ են դրել:
Իսկ մենք ասում ենք,-«Մարդու հնարավորությունները անսահման են՝ քանի դեռ նա
գործում է իրադրության համաձայն»:
Այս միջոցների արդյունավետությունն ստուգված է բազմաթիվ սերունդների կողմից:
Այդպես են վարվում նաեւ, այսպես կոչված, շահագործողները՝ դրդված ժողովուրդներին ենթակայության տակ պահելու անհրաժեշտությունից:
Գլխավորը մեղադրելն է, դրանից հետո թող դրանք արդարանան: Ով արդարանում
է՝ նա ուրեմն կիսով չափ մեղավոր է:

4

Եթե կարծում եք, որ հնարավոր է, նրանց վարքին քաղաքական աստառ տվեք, մատնություններ գրեք նրանց վրա, անանուն նամակներ, մեղադրեք նրանց հակասովետական արարքներում, տնտեսական նենգադուլի (սաբոտաժ) մեջ:
Նրանց դրդեք հանդես գալ պետական իշխանությունների դեմ, ապա մերկացրեք և
ոչնչացրեք նույն իշխանությունների օգնությամբ:
Հանգիստ կյանքի և արտոնությունների իրավունք ստանում են միայն նրանք, ովքեր
խոնարհաբար հետեւում են մեզ, շարժվում մեզ հետ:
Ով ցանկանում է գնալ իր ճանապարհով՝ նա պոտենցյալ վտանգ է և պետք է զրկվի
ամեն աջակցությունից ու գոյության միջոցներից:
Կամ մեր սահմանած կարգը, կամ կատարյալ ամենաթողություն:
Հարկավոր է այնպես անել, որ խառնաշփոթը շարունակվվի մինչ այն պահը, երբ
վերջնականապես տանջահար եղած, հոգնած ու հուսախաբված գոյերը խնդրեն
իշխանությունը վերցնենք մեր ձեռքը և իրենց հանգիստ կյանք ապահովենք:
Գոյերը պետք է աշխատեն մեր ղեկավարության տակ, մեզ օգուտ տան: Ով մեզ
օգուտ չի տալիս՝ նա պետք է վռնդվի:
Մեր շահերից վեր՝ ուրիշ շահեր չկան:
Ով մեզ հետ չի՝ մեր դեմ է:
«Ակն ընդ ական, ատամն ընդ ատաման»,-այսպես է սովորեցրել մեզ Մովսեսը, այսպես են ապրել մեր նախնիները, այսպես պիտի ապրենք մենք:
Վրեժը սրբազան զգացմունք է, այն դաստիրակում է բնավորություն, հաստատում է
մարդ լինելը: Վանեցեք ձեզանից խոնարհության, համակերպվելու զգացումը: Քրիստոնեական սրտացավության, ինքնանվաստացման, համակերպման և ինքնահրաժարականի քարոզները թողեք տխմար գոյերին՝ նրանք հենց դրան են արժանի:
Գոյերի մեջ տարածեք, քարոզեք քրիստոնեական «առաքինություններ», իսկ ինքներդ մնացեք հոգով կարծր և անհաշտվողական: Թշնամու հանդեպ եղեք անողոք:
Եթե այսօր դուք ներեք ձեզ հասցված նրանց վիրավորանքը՝ վաղը ավելի մեծ վիրավորանք կհասցնեն: Մի վարժվեք վիրավորանքները հանդուրժել և կոտրեք վիրավորելու ամեն մի ցանկություն այլոց մեջ:
Մշտապես հիշեք այն եզրագծերի մասին, որ սահմանել է իր համար գոյը: Նրա
մտածողությունը քարացել է այդ սահմաններում, նա ի վիակի չի այդ շրջանակից
դուրս գալ: Այդտեղ է դրանց դժբախտությունը, այդտեղ է մեր առավելությունը:
Գործեք այնպես, ինչպես չի թույլատրում նրանց աշխարհընկալումը, նրանց գաղափարը: Արեք այն, ինչը նրանց թվում է անհնարին, անհավվանական: Նրանք չեն հավատա, որ դուք ընդունակ եք անելու կամ ասելու այն՝ ինչի ընդունակ չեն իրենք:
Խոսեք, գործեք ինքնավստահ, համառորեն ու նախահարձակ, շշմեցնող ու
խելապտույտ առաջացնող կերպով, հնարավորին շատ բառախաղով ու աղմուկով,
հնարավորին անհասկանալի, գիտական: Հիփոթեզներ, տեսություններ, ուղղություններ, դպրոցներ, իրական ու անիրական ծրագրեր ստեղծեք: Ինչքան տարօրինակ,
խուսաբարո՝ այնքան լավ: Թող ձեզ չշփոթեցնի, որ դա ոչ ոքի պետք չէ, որ վաղը այն
կմոռանան: Կգա նոր օր՝ նոր գաղափար կտանք: Դրա մեջ է մեր ոգու հզորությունը,
դրա մեջ է մեր ինքնահաստատումը, դրա մեջ է մեր առավելությունը:

5

Թող գոյերը մարեն մեր պարտամուրհակները, թող գլուխները ջարդեն մեր նետած
գաղափարներում դրական հատիկներ որոնելով: Թող փնթրեն ու գտնեն այն՝ ինչը
այնտեղ չկա… վաղը մենք նոր կերակուր կտանք նրանց պարզունակ ուղեղներին:
Կարեւոր չի, թե դուք ի՞նչ եք ասում, կարեւոր է, թե ինչպե՞ս եք ասում:
Ձեր ինքնավստահությունը կընդունվի որպես համոզվածություն, տեսակետը որպես
գերազանցություն, սովորեցնելու և ուղղելու սովորույթը՝ ինչպես առավելություն: Խելահան արեք դրանք, խառնեք ներվերը, ճնշեք դրանց կամքը՝ ովքեր կհակառակվեն
ձեզ, հեղինակազրկեք ձայնարկուներին ու դուրս ցցվողներին, ամբոխի ինքնասիրությունն ուղղեք չհավատացողների դեմ, զրույցների ու քննարկումների ժամանակ
օգտագործեք պարկեշտության եզրային արտահայտություններ:
Հարցրեք տարակուսողների ու հակաճառողների անուն, ազգանուն, հայրանունները, աշխատանքի տեղը, պաշտոնը: Դա որպես կանոն շփոթեցնում ու ախեցնում է
դրանց և դրանք նահանջում են: Պահանջեք պատասխանել և պատասխանն ստանալով մի խորացեք դրա էության մեջ՝ պարզապես հայտարարեք՝,-«այդպես չէ, բոլորովին այդպես չէ»:
Եթե որեւէ «խելոք» կփորձի մերկացնել ձեզ, ամբոխը չի լսի և կդատապարտի,
թեկուզ այն բանի համար, որ մերկացնելով ձեզ, նա ապացուցում է ամբոխի
հիմարությունը՝ իսկ դա չի ներում:
Եթե գոյը կփորձի երեւակայել իրեն՝ ուշադրություն հրավիրելով իր վրա, այդ պահին
հնարավորին շատ աղմկող էֆեկտներ առաջացրեք, դմբդմբացրեք ոտքերով, վեր
կացեք քայլեցեք, ճռռացրեք աթոռները, ծիծաղեցեք, մռմռացեք քթի տակ, հազացեք ու
խնչեցեք, ընդհատեք ելույթը:
Այդպես կարելի է դիմազրկել ամբողջ ժողովրդին:
Սկզբում դրանք զրկվում են պատմությունից ու ավանդույթներից, ապա մենք
ձեւափոխում ենք մեր ցանկացածով, մեզ ձեռընտու կերպով:
Մի թողեք, որ դրանք մոտենան ու խորհրդվեն: Դրանք իրար հետ պետք է հաղորդակցվեն մեր միջոցով և մեզ հետ: Այս գործելակերպը մեզ միշտ տեղյակ է պահում և
դարձնում ազդեցիկ:
Մի թույլ տվեք, որ դրանք որեւէ հարց քննարկեն առանց մեզ: Այնտեղ, ուր երկու գոյ
կա՝ պետք է գոնե մեկ հրեա լինի: Եղեք ամենուր և ամենատես:
Եթե հնարավոր չէ շրջափակել ու մեկուսացնել երիտասարդ ու հեռանկարային
գոյին՝ նրան հարկավոր է դարձնել կառավարելի: Հրապուրեք նրան ձեր շրջապատի
մեջ, նրա շուրջը ստեղծեք խիտ հրեական օղակ, զրկեք նրանց իրենց շրջապատից,
իրենց ծանոթներից: Պարտադրեք դրանց ամուսնանալու հրեա կանանց հետ և միայն
դրանից հետո բացեք դրանց առաջ փակ դռները: Մի վախեցեք, դրաանց երեխաները
միեւնույն է մերն են լինելու: ՈՒմ ցուլն էլ որ թռնի մեր կովի վրա՝ միեւնույն է հորթը
մերն է:
Գնելով նման գոյին՝ դուք ձեր լուման եք ներդնում մեր հրեական համայնքի գործին:
Այդուհետ, նման գոյերի աշխատավարձը մեր ազգային եկամուտն է: Հանուն իրենց
երեխաների դրանք կկորցնեն իրենց քաղաքացիական պարտքի զգացումը և
համենայն դեպս՝ հակասեմիթ այլեւս չեն լինի:

6

Հրեա կնոջ հետ կենակցելը մեր միջոցներից մեկն է, որով տաղանդավոր գոյերին
մենք ներ ենք առնում մեր ազդեցության ու շահերի գոտի:
Ամուսնացեք գեղեցիկ ու առողջ գոյ կանանց հետ, թող նրանք մեզ համար առողջ
սերունդ ծնեն, թող բարեփոխեն մեր ցեղը:
Այսպիսով՝ յուրաքանչյուր հեռանկարային գոյին հրեա ընկերուհի կամ ընկեր:
Եթե ամեն գոյ տեղավորի մի հրեայի՝ մենք բոլորս էլ տեղավորված կլինենք:
ԵՎ վերջին խոորհուրդը. Զգոն եղեք, իսպանական ինկվիզիցիան և գերմանական
ֆաշիզմը չպետք կրկնեն:
Դեռ օրօրոցի մեջ խեղդեք մեր հասարակությանը հակադրելու ամեն մի փորձ,
հակահրեական հակումները ոչնչացրեք դեռ չծնված, ինչ տեսքով էլ որ դրանք
հանդես գան:
Ֆաշիզմը պատմական երեւույթ չէ: Այն առաջանում է այնտեղ, որտեղ մենք թերագնահատում ենք «մեր սեփական երկրի տերը մենք ենք» տեղացիների ձգտումը: Ֆաշիզմը ենթագիտակցաբար հասունանում է բոլոր ժողովուրդների մոտ: Մեր բախտն է,
որ տարբեր ժողովուրդների մոտ այն հասունանում է տարբեր ժամանակ ու տարբեր
տեսքով:
Փողով գնեք, ոչնչացրեք, թույլ մի տվեք վերահրատարակել աշխատություններ,
որտեղ բացահայտվում է մեր տակտիկան ու ստրատեգիան, որտեղ հրեան ներկայացվում է այլ լույսի ներքո:
Ժողովուրդները չպետք է հասկանան և իմանան հրեական ջարդերի ու հալածանքների փաստական պատճառները: Այս հարցի շուրջ նրանք պետք է հավատան միայն
մեր մեկնաբանություններին:
Հատուկ ուշադրություն դարձրեք ըմբոստներին, որոնք չեն ուզում գլուխ խոնարհել
մեր գերակայության առջեւ, չեն ուզում աշխատել մեզ համար և գործում են ընդեմ մեր
քաղաքականությանն ու գործընթացին: Նման մարդկանցից վաղ թե ուշ ձեւավորվում
են հակասեմիթները: Մի թույլ տվեք, որ փոքր հակասեմիթը դառնա մեծ ջարդարար:
Թող նրանց կոկորդում մնա ազգային արժանապատվության իրենց գաղափարը:
Ցանկացած պատրվակով, ցանկացած առիթով հեղինակազրկեք դրանց, մերկացրեք:
Համախմբվեք նմանների դեմ, խփեք բոլոր հնարավոր միջոցներով, քանի դեռ մենակ
են: Նրանք չեն կարող դիմանալ մեր հանրիկի (կոլեկտիվի) հարձակմանը, թեկուզ
հազար անգամ էլ ճիշտ լինեն: Նրանք մեղավոր են արդեն նրանով, որ խանգարում են
մեզ: Նման համառների մասին հեղինակազրկող լուրեր տարածեք, կասկածելի
համբավ ստեղծեք դրանց շուրջ: Վերջ ի վերջո դրանցից կսկսեն վախենալ նույնիսկ
նրանք , որոնք շատ լավ գիտեն, լավ կարծիք են ունեցել և աջակցել են դրանց: Զրկեք
դրանց կապերից ու հաղորդակցվելու, նորմալ աշխատելու իրավունքից: Կասկածի
տակ դրեք դրանց կատարած աշխատանքի նպատակահարմարությունը, զբաղեցրած
պաշտոնի անհրաժեշտությունը: Մեկուսացրեք, ամբոխին գրգռեք դրանց դեմ, զրկեք
հասարակության մեջ գրաված ազդեցիկ դերից, դրդեք զանազան տհաճ միջադեպերի,
նվաստացրեք, արհամարեք, պարգեւի և պատժի անարդարությամբ դժգոհացրեք և
երբ սկսեն բողոքել, մեղադրեք չենթարկվելու, ենթակայության խախտման, անհաշտվողականության, բամբասանքի մեջ:

7

Դիմեք հասարակությանն ու վարչական մարմիններին, քարշ տվեք դրանց կուսկոմիտե, արհկոմիտե, միլիցիա և եթե հնարավոր է՝ դատարան: Եթե ըմբոստը ձեզանից
երիտասարդ է՝ մեղադրեք անպատկառության, եթե հասակակից է՝ եղբայրության և
անպատճառ ինտեռնացիոնալիզմի կանոնների խախտման մեջ:
Մի խոսքով մի շարք մանր, գրգռիչ անհարմարություններ ստեղծեք, որ գոյը գիտակցի անմիջապես: Ձեր ձեռքի առարկաները դրեք դրանց իրերի վրա, տրորեք ոտքերը, շնչեք երեսին, ընկեք վրանները, խոսեք դրդիչ բարձր տոնով… թող նա միշտ
զգա ձեր արմունկն իր կողի վրա, երկար չի դիմանա….: Տհաճ միջադեպից խուսափելու համար նա պիտի շրխկացնի դուռն ու գնա: Տվեք նրան այդ հնարավորությունը:
Մեծագույն լկտիություն՝ ահա մեր նշանաբանը:
Մեղադրեք հակասեմիթության մեջ նրանց, ովքեր կփորձեն մերկացնել ձեզ: Կպցրեք
նրանց այդ պիտակը և կտեսնեք, թե մնացած գոյերն ինչպե՞ս անմիջապես կզինվեն
այդ վարկածով:
Ընդհանրապես գոյերը բոլորն էլ հակասեմիթ են, բայց երբ այդ պիտակը փակցվում է
միայն մեկին, նա դառնում է անպաշտպան, քանի որ մնացածները դրան զոհում են
մեզ ու ոչնչացնում իրենց ձեռքերով, իսկ մենք … պիտակում ենք հաջորդին:
Խաղացեք գոյերի սրտացավության վրա, ներկայացեք որպես աղքատ ու դժբախտ,
խղահարություն ու կարեկցանք առաջացրեք ձեր հաբդեպ: Լուրեր տարածեք հավերժ
տառապյալ ժողովրդի, անցյալի հալածանքների ու ներկայի ոտնահարումների մասին: «Խեղճ հրեա»-ի գործելակերպն ստուգված է հազարամյակներով: Թեկուզ գոյերը
մեզանից քիչ ունեն, միեւնույն է, նրանք կօգնեն մեզ ավելին ունենալու:
Գոյերը սիրում են բարեգործ և հովանավոր լինել՝ յուրաքանչյուր աղքատ ձգտում է
բարեգործ նդառնալ՝ քանզի դա վեհացնում է դրանց: Դրանց մոտ մեծահոգությունն
ավելանում է այնքանով, որքանով պակասում է դա իրականացնելու հնարավորությունը: Վերցրեք նրանցից այնքան, ինչքան կարող են տալ՝ շնից մազ պոկելն էլ է
օգուտ: Բոլոր երեւույթները բեկեք մեր շահերի պրիզմայով: Բոլոր երեւույթներն անպատճառ հարկավոր դիտարկել հրեաներին օգուտ կամ վնաս բերելու տեսակետից:
Տեղեկացրեք իրար ձեզ օգուտ կամ վնաս բերող ամեն ինչի մասին, տեղեկությունները
կարեւոր գործոններ են:
Փողը, կադրերը, տեղեկությունները՝ ահա այն երեք փղերը, որոնց վրա խարսխված է
մեր բարեկեցությունը:
Յուրաքանչյուր հրեայի սրբազան պարտականությունն է հաղորդել մյուս
հրեաներին, թե ի՞նչ են ուզում անել գոյերը: Այսօր դու օգնեցիր ինձ, վաղը ես կօգնեմ
քեզ՝ սրա մեջ է մեր ուժը: Մեր Աստվածը մեզ խոստացել էր աշխարհի տիրակալություն՝ մենք տիրում ենք նրան: Մեր խնդիրն է պահպանել այդ տիրակալությունը:
Ձեր ձեռքերում պահեք քարոզչության միջոցները, մամուլը, ռադիոն, թող գոյերն
համոզեն իրար, որ մեզ հետ հարկավոր է լինել զգույշ, չափավոր և ճկուն: Թող նրանք
զգուշորեն դիմակայեն մեր հարձակմանը, իսկ մենք պետք է գործենք համարձակ և
արագ, ամեն անգամ գոյերին կանգնեցնելով արդեն կատարված փաստի առաջ:
Դրանից հետո թող նրանք երկար ու ապարդյուն բանակցություններ վարեն: Մեր
գործելակերպի դեմ դրանք կամային որոշմամբ մի գործ թող կատարեն: Մինչ նրանք

8

գլխի ընկնեն, մինչ փոխհամաձայնության գան, մինչ իրագործեն… մենք կիրականացնենք տասը ավելի կարեւոր գործեր:
Թող դրանց դիմադրությունը մեձ համար դրդիչ լինի, այլ ոչ արգելք:
Մեզ անհրաժեշտ է այնքան դիմադրություն, որ խթանի մեր մարտական ոգին,
զգոնությունը՝ ոչ ավելի:
Երբեք մի թուլացրեք ճնշումը:
Ինչքան ուժեղ են դիմադրում գոյերը, այնքան ավելանում են մեր ծախսերը, ուրեմն
նույնքան պետք է ավելանան մեր եկամուտներն ու կուտակումները: Մեր այսօրվա
եկամուտները պետք գերապատկվեն վաղվա հնարավոր և անվնաս խորհուրդների
ընթացքում, որ ժամանակ առ ժամանակ տեղի են ունենում յուրաքանչյուր երկրում:
Մենք պետք է միշտ պատրաստ լինենք փախչելու գոյերի բարկությունից ու ատելությունից: Հեռանալու այդ երկրից, գնալ այնտեղ, որտեղ մեզ կընդունեն, հուսալով
մեր կապիտալի օգնությամբ աշխուժացնել իրենց տնտեսությունը:
Երկրների, որպես բնակավայրերի պարբերական փոխումը, գոյության՝ ավելի բարենպաստ պայմաններ ապահովելու ձգտմամբ, մեր ստրատեգիայի անքակտելի մասն
է: Դրանում է «թափառական հրեա»-ի անսպառ լավատեսի ու հավերժական վտարանդու կերպարի խորհուրդը:
Բայց երբ պետք կլինի, մենք պետք է հեռանանք ոչ թե աղքատ ու հիվանդ, այլ
հարուստ ու առողջ: Փողերն են մեր ոտքերը: Մենք մեր ծանրության կենտրոնը
տեղաշարժում ենք այն կողմ, որ կողմ նախապես տեղաշարժել ենք մեր փողն ու
կապիտալը: Նյութապես հագենալով սփյուռքի երկրներում, հավաքելով նրանցից մեր
հասանելիքը, մենք դարերի ընթացքում, ժամանակ առ ժամանակ, հավաքվում ենք
մեր պապերի հողի վրա, որպեսզի ամրապնդենք մեր ոգին, հավատքը, նորից ճշտենք
մեր խորհրդանիշերը և հաստատենք մեր միասնությունը:

Մենք հավաքվում ենք, որ նորից սփռվենք:
ԵՎ այսպես հավիտյանս հավիտենից…

9