Αλέξανδρος Βλαχιώτης

Η φαντασία ελεύθερη πετά
Free Edition

2014

© Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Η φαντασία ελεύθερη πετά)
Ποιήματα, επιμέλεια βιβλίου, φωτογραφία και επιμέλεια
εξωφύλλου - οπισθόφυλλου: Αλέξανδρος Βλαχιώτης

Περιεχόμενα
Γίναμε όλοι.....................................................................................................5
Το πανηγύρι....................................................................................................6
Κοίτα με….....................................................................................................7
Ταξίδι..............................................................................................................8
Παραμύθι δίχως τέλος..................................................................................10
Η μοναξιά του κρύου....................................................................................12
Τελευταία ελπίδα..........................................................................................14
Στις νότες σου…...........................................................................................16
Μοναχικό βράδυ...........................................................................................17
Ψεύτικες ελπίδες...........................................................................................18
Διάθλαση φάσμα και ισομετρία...................................................................19
Ταξίδι με τις σκιές........................................................................................20
Ψάχνοντας τον έρωτα...................................................................................21
Σ’ αφήνω......................................................................................................22
Εφιάλτης.......................................................................................................23
Ρουτίνας τροχός............................................................................................25
Που κρύβεται…............................................................................................26
Human against nature...................................................................................27
Στις εκρήξεις μας -1-....................................................................................28
Ευχή..............................................................................................................33
Πίσω απ' αυτά τα τείχη.................................................................................34
Ίσως..............................................................................................................39
Εδώ...............................................................................................................40
Στα παλάτια..................................................................................................41
Ας το φώναζες..............................................................................................42
Βιογραφικό σημείωμα..................................................................................44

Μια απορία που θα εξοντώσει το εγώ μου.Γίναμε όλοι Γίναμε όλοι αυτόκλητοι μάρτυρες ενός δράματος που λίγοι επέζησαν. Θ’ άξιζε άραγε τον κόπο η εμφάνιση μου στον κόσμο των ερωτημάτων. Αδέσποτοι κριτές της ίδιας μας της ζωής και των άλλων. 5 . Μια κρίση που θα με αφανίσει.

Λίγα μέτρα πιο κάτω το εσωτερικό μιας αρένας έχει γεμίσει με το αίμα όλων αυτών που κατάφεραν να γίνουν θηράματα για πεινασμένα λιοντάρια.Το πανηγύρι Το πανηγύρι κράτησε για λίγο. 6 . μα πρόλαβε να ξεπουλήσει όλες τις ψυχές που κρύβονταν σ’ αυτό.

Κοίτα μια ξεψυχισμένη φιγούρα. μια κουρασμένη σκιά σε κοιτάζει. πως με φόβο σε κοιτάζει. Η σιωπή ξεπετάγεται απ’ τις φλόγες. 7 . Κοίτα με απ’ τα φυλλώματα. Το ζαλισμένο τοπίο της ενάτης κουράστηκε κι αυτό.Κοίτα με… Δανείζεις το βλέμμα σου στη φωτιά και σε κυκλώνουν άγγελοι με ασημένια φτερά. Κι ύστερα τίποτα. στήνει χορό τριγύρω. Μια ξεψυχισμένη νότα χάνεται απ’ την αδιαφορία σου. Οι φιγούρες στα κάδρα στήνουν χορό και η μαγεμένη αυλή των εφτά θαυμάτων παίρνει ζωή. Με κοιτάς για λίγο κι ύστερα τίποτα. Ξαφνικά σ’ επισκέπτεται ο καβαλάρης των ονείρων.

Ένα μεγαλειώδες κοινό απ’ τα λάθη μου εξαγριώνεται. Το καράβι παρατημένο και καπετάνιος εγώ. Βρήκα εμπόδια πολλά για να φτάσω εδώ. Κι εγώ ο καπετάνιος. Οι αναμνήσεις με ξεχνάνε κι οι ωραίες στιγμές. Θα ζήσω.Ταξίδι Στη μέση του ωκεανού ένα καράβι παρατημένο. θ’ αναστηθώ. Πελώρια κύματα μαστιγώνουν το κορμί μου. θα πεθάνω. Η αυλαία σηκώνεται. Οι σκέψεις που επικρατούν στου καθενός το μυαλό. 8 . Με καλούν για πρωταγωνιστή μα δε θέλω. μου γελάνε.

Παρατημένο στη μέση του ωκεανού. 9 . Παρατημένος κι εγώ.

Κι έτσι ξεχασμένος απ’ τον ίδιο μου το δημιουργό με παρασέρνει η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων της. η έκλειψη απ’ τη ζωή. τα γράμματα αποκτούν την αρχική τους μορφή κι οι ζωγραφιές αναμιγνύονται με αυτά. Σ’ ένα παραμύθι που ποτέ δε διαβάστηκε. θυμίζει πως είμαι ακόμη εδώ. Κυλούν στο δάπεδο αφήνοντας τις σελίδες λευκές 10 . Οι σταγόνες της βροχής πέφτουν με μανία στις σελίδες του.Παραμύθι δίχως τέλος Αστρικά όνειρα κυκλώνουν τη ζωή κι ένα σύμπαν γεμάτο θλίψη ακούει τις κραυγές μας. Μάτια βουρκωμένα λαμπυρίζουν στο φως του ήλιου. Τις σελίδες του κανείς δε ξεφύλλισε.

ίσως μόνο αυτό να θυμάμαι. 11 . Έξω βρέχει.και ξεχνιέμαι για πάντα.

Τρέχοντας στα ερείπια 12 . Στο κέντρο μένω κι απορώ.Η μοναξιά του κρύου Το τούνελ του τρόμου ανοίγει κι οι ματιές ξεψυχούν. Στέκω ανάμεσα σε κεφάλια που αιωρούνται και ψυχορραγούν. Στο κέντρο μένω κι απορώ. Μια λαίλαπα από χίλιες σαπισμένες σκέψεις. μου κατακλύζει το μυαλό. βρυχάται ο θεός της φωτιάς. Δε ξέρω αν σ’ αγαπώ ή αν σε μισώ. μου σπάει το ηθικό. φοβάμαι τόσο πολύ. Ξεψυχούν οι λέξεις. Μη μ’ αφήνεις μόνο. μα δε μπορώ να κάτσω κι άλλο εδώ. Τρέχω να γλιτώσω. Ίσως δε πρέπει να φύγω. Στο βάθος. Η μοναξιά του κρύου. Μα δε μπορώ.

μισολιωμένη απ’ το βάρος της λογικής. Πες μου αν υπήρξα μαζί σου υποκριτής. για να νικήσω. Κείτεται μια ανάμνηση. Μένω στο παλάτι. 13 . του καλού και του κακού. δε φτάνει η δύναμη του νου.κάτι άλλο ζητάω να βρω. Μα… σου είπα πως φοβάμαι. Νιώθω τον πόνο σ’ όλο μου το κορμί και οι εφιάλτες μου έχουν γίνει καλύτεροι απ’ την ίδια μου τη ζωή.

Όταν σε ζητούσα έφευγες. αναζητούν του μυαλού μου το σθένος. σα να σ’ έσπρωχνε μακριά του μίσους ο βοριάς. Φωνάζοντας στο λέω: σ’ αγαπώ. Με κοιτάς. Ζωντανεύω τις αλήθειες στου κορμιού σου την αφή.Τελευταία ελπίδα Μ’ αφήνεις στο κενό. και το μυαλό μου ξερνάει όλες τις ελπίδες 14 . να πέφτω ζαλισμένος. να φύγω δε μπορώ. Οι τελευταίες μου ελπίδες. Κι εσύ ζητάς ανταλλαγή. Με στριμώχνεις. πως για σένα ήμουν ξένος. Ζητούσα καταφύγιο μα δε βρήκα. στης απονιάς σου το κενό. πίσω απ’ τα φυλλώματα της μοναχικής σου καρδιάς. Με πετάς. Με σκοτώνεις και θυμώνω. σε θάλασσες ανείπωτης μοναξιάς. Θυμάμαι. κάποτε μου είπες.

Δε σταματά το πέσιμο στο κενό. Πες μου το μυστικό. Εδώ κάτω άλλο δε μπορώ. 15 .που τώρα ματωμένες αλλού ζητούν το λυτρωμό. Τις αναμνήσεις μου τσακίζω μήπως και σωθώ.

Στις νότες σου επάνω μια νύχτα θα χορέψω. Ζωντανεύω τις στιγμές που περάσαμε μαζί. Λιώνω κάθε στιγμή με την ανάμνηση σου. Η λογική μου θα γίνει ένα με της αγάπης τη χορδή. Θέλω για πάντα να είμαστε μαζί.Στις νότες σου… Κρύβω σκέψεις. μη τυχόν και τις μάθεις. Η άυλη πνοή σου παίρνει σιγά σιγά μορφή. 16 . αισθήματα και πράξεις. Κι όσο αντέξω. κρύβω λέξεις.

όπως και τότε. Και τώρα. 17 . μ’ αρρωσταίνουν οι λέξεις που κάποτε μου είχες πει. Ήταν κι η νύχτα αυτή.Μοναχικό βράδυ Είναι κάτι βράδια φθονερά. Ίσως δε με πειράζει πια που δεν ακούω τα γλυκά της σ’ αγαπώ. Στέκομαι μονάχος στη γωνιά του δωματίου η φωτογραφία έχει το χρώμα που πάντα με πονούσε. δοκίμαζα τη μοναξιά. Με βαραίνουν οι αναμνήσεις. μου ζαλίζουν το μυαλό. Μοναχικό μου βράδυ σ’ ερωτεύτηκα καλύτερα κι απ’ της αγάπης το ποτό. σαν όλες τις άλλες. έτσι είμαι μόνος.

Ήρθες εσύ και φύγαν αναμμένες. με πάνε όπου θέλουν. μα πήρα λάβα. 18 . Καταστάσεις δίχως έλεγχο. Προσπαθώ να ξεχαστώ. Έδωσα αγάπη και πήρα τραύμα. Κρούεται η αλήθεια με το ψέμα. Κάτι μου θυμίζει πως ο πόνος του μυαλού. κάθομαι σε δίκοπες λεπίδες. είναι σε δάκρυα θαμμένα. Σαλπάρουν οι καρδιές με ασαφές κι ημιτελές θέμα. Όλα τα όνειρα. Άφησες καρδιά. Να καταστρέψουν τον κόσμο.Ψεύτικες ελπίδες Κρατούσα στα χέρια μου λάβες πυρωμένες. Καρδιές ανοιχτές με πρόσωπα κρυμμένα. είναι μεγαλύτερος κι απ’ τις ψεύτικες ελπίδες. Πως να κοιτάξω πάνω από κει.

τόσο ίδια με τις άλλες. 19 . Ταξίδεψα σε κόσμους αρχαίους. Το φως. Το μόνο ελάττωμα ήταν η πλήρης αρμονία της φύσης με τα αρχαία κτίσματα που υπήρχαν τριγύρω. την πορεία μιας γραμμής. μέσα από λιβάδια καταπράσινα.Διάθλαση φάσμα και ισομετρία Διαθλάται η πορεία μου σε χιλιάδες παράλληλες γραμμές. Νόμισα πως κι εγώ διαθλάστηκα. Το φασματικό κύμα των γνώσεων που απλώνεται στα τρομαγμένα μάτια μου δε μ’ αφήνει να σε δω. Ακολουθώ στην τύχη. έπαιζε κι αυτό το δικό του ρόλο στη γεωμετρική ισομετρία που επικρατούσε.

Στα μάτια απλώνονται δίχτυα. Σκιές παράλληλες με ταξιδεύουν. Η καρδιά υπάκουσε. Αποκυήματα. αρχαίας παράξενης φιλοσοφίας. εκεί που η αγαπημένη μου κοιμάται. εισχωρούν στο παρθένο δάσος. θολός ιστός δε μ’ αφήνει να σε δω. Οι ακτίνες του ήλιου. με προσπερνούν με ταχύτητα φωτός. με τυλίγουν στο άπειρο του νου. κάτω απ’ τα πυκνά φυλλώματα. εκεί που ο κόσμος έχει ξεχάσει να πατήσει. 20 .Ταξίδι με τις σκιές Το υποσυνείδητο με πρόσταξε να βαδίσω σε λάθος τοπία. τυφλή απ’ το παράφορο συναίσθημα. Ακαθόριστες φιγούρες.

Οι ελπίδες μου. στηρίζονται σε τρίχρωμη κλωστή.Ψάχνοντας τον έρωτα Εναποθέτω το στίγμα σου. Ζητώ το χρώμα σου στης άνοιξης το άνθισμα. σε κολόνιας άρωμα. Δοκιμάζομαι στις αναμνήσεις του χθες. 21 . Το μισογκρεμισμένο σπίτι γελάει πίσω από τις φυλλωσιές.

Σ’ αφήνω Κρύβομαι στις γωνίες της λογικής σου. άσε με να γίνω μέρος της αφής σου. σ’ ένα κόσμο που δε κλαίει. 22 . Θυμάμαι μου 'λεγες: το κίτρινο ήταν πάντα του μίσους το χρώμα. σωριάζεσαι στο χώμα. Αγκαλιάζεις τις αισθήσεις. Κρύψε με σε μια απ’ τις στιγμές σου. Κλέβω τις χαρές σου. τις ατέλειωτες στιγμές σου. Να νοιώθω σαν το τέρας της λογικής σου. Αποκωδικοποιώ μια μια τις κρύπτες του μυαλού σου. μ’ αυτές απομακρύνονται. θρέφω με ψέμα. Σ’ αφήνω να πονάς. Ξεδιπλώνεις τα φτερά σου έτοιμη να πετάξεις. Γυρνάς στην αλήθεια και το ψέμα.

Όλα τα πρόσωπα σου μοιάζουν. Σιδερένια αυλαία πέφτει εμπρός μου. που ποτέ δεν πήγα. ενώνεται το άγνωστο με το ιδεατό. Θαυμάζω ένα απ’ τα εφτά σχήματα της μορφής σου γνωρίζοντας ότι κάπου εκεί. ξέχασαν ή απλά έζησαν. Άκουσα καρδιές που έκλαιγαν.Εφιάλτης Με άφησες μια νύχτα στο χάος να περιπλανηθώ. Σώματα που ίσως κάποτε. στέκει ατάραχη. Η αθάνατη κραυγή. πριν με κλείσεις εδώ. πόνεσαν. 23 . Οι σκέψεις οδηγούνται σε μέρη. Τουλάχιστον ρώτα με. για τον αιώνιο αφορισμό. Είδα κι άλλους που γέλαγαν βλέποντας τον δικό μου αφανισμό. πιο πολύ απ’ ότι εδώ. Είδα ζωή και φως. της ηδονής αφήνουν το αποτέλεσμα. Σώματα ιδρωμένα.

Της λήθης απομεινάρι. 24 . επέζησες. Σου θυμίζει πως εσύ ούτε πόνεσες ούτε ξέχασες ούτε έζησες.Στο χειρότερο εφιάλτη του μυαλού σου.

Εξέτασα όλα τα δεδομένα. Πως θα ήθελα να είμαι σε όνειρο πιασμένος.. 25 . . σκέφτομαι αν είναι κι αυτά σαν τα όνειρα μου πεταμένα. Άγγελος ή δαίμονας κολασμένος.απ’ της ρουτίνας τον τροχό είμαι νικημένος. Αρχίζουν οι φιγούρες μιας εικόνας να χορεύουν. για τους πιο πολλούς ξεχασμένα.Ρουτίνας τροχός Χαρτιά απλωμένα. Ώρες ώρες. σ’ ένα γραφείο σκορπισμένα. μελέτησα τα πεπραγμένα..

Κάτω από ποια ανήλεη πληγή βρίσκονται της φαντασίας οι διάδρομοι. Που βρίσκεται η ελευθερία που τόσα χρόνια μου μιλούν. Πόσα σκαλοπάτια πρέπει να ανέβω. και δε τη βλέπω. το ποίημα της ζωής να βρω. Από ποια πόρτα πρέπει να εισχωρήσω τον πόνο μην ανακαλύψω.Που κρύβεται… Που κρύβεται η χαρά. 26 .

Αναζήτησε το γένος μας άλλους δρόμους στη ζωή. Τη λάμψη της Ακρόπολης. τον ερχομό του θανάτου.. Nature against human 27 . Τη δόξα μιας άλλης εποχής.Την παρακμή.Human against nature Ξεχάσαμε το αρχαίο φως. μολύναμε τη θάλασσα. Μακριά απ’ τη φύση.. φυλακίσαμε σε μαύρες πλάκες τον ήλιο.. . Υψώσαμε τεράστια δεσμά ανάμεσα μας. Η φύση κι εμείς. το μεγαλείο του Παρθενώνα. Πολλές φορές ενάντια σε αυτή. Σάλπιγγες που για πάντα θα ηχούν στους αιώνες.. Έγινε υποχείριό μας. Στραγγίσαμε το υπέδαφος.

τίποτα δεν είναι όπως πριν..Στις εκρήξεις μας -1-Οι καρδιέςΟι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν... τα τριαντάφυλλα δε χορεύουν στον αέρα. το ροζ. καινούργια ημέρα ξεκινάει. Στις νότες τους συναντώνται. πως βρήκαν το δικό τους ταίρι. σε φιλιά ανασταίνονται. οι άντρες και τα θηλυκά.. αγκαλιάζονται στο φως. σε ιστορίες γεννιούνται. Φωνάζουν σ' αγαπώ. χορεύουν στα σκοτάδια. όσο κι αν τις πυροβολούν. Γίνονται όμορφα τραγούδια. όμορφες στιγμές στο γαλάζιο κεντάει. Αυτές οι καρδιές. τώρα εσύ με κρατάς απ' το χέρι. Τα βήματα δεν είναι ίδια. Στις ακρογιαλιές που μόνος μου περπάτησα. Με τα χέρια ήμαστε απλωμένα. χωρίς παρέα. χορεύουν στο σκοτάδι. . Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν. γράφουν στη σκόνη. στους στίχους τους τα πάθη περπατούν ηδονικά. 28 . Αστέρια γίνονται.Ξημερώνει. αγκαλιάζονται στο φως.

Ξημερώνει. Σου είπα μια φορά.. εξαγνίζονται στο φως. η ημέρα ντύθηκε το όνομά σου. Χορεύουν στα σκοτάδια. Εγώ ουρανός. στα χέρια σου. Περπάτησε και σήμερα μαζί μου. Καθρεφτίζονται σε γαλάζια νερά. διαδρομή χαράξαμε κοινή. οι νότες σου ηχούν.. της ομορφιάς σου θαυμαστής. Εγώ ο μουσικός. στο ρυθμό σου χόρεψε με.. Ότι μας περιβάλλει είναι ότι μας ενώνει. Των ιστοριών σου αφηγητής. 29 . Αυτές οι καρδιές.. καινούργια ημέρα ξεκινάει. Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν. Αχτίδα κάνε με στο σκοτάδι. .. οι ημέρες τους γίνονται ροζ. για πάντα κράτησε με. τα δώρα που μέσα μας κρύβαμε. σε όλο το τραγούδι. Θαρραλέα στέκονται στις βροχές.. Οι καρδιές που ξέρουν να ζητούν. δυνατά αγκαλιάζουν τις αστραπές.Περπάτησε και σήμερα μαζί μου. όνειρα που υφάναμε και ότι για χρόνια ποτίζαμε. μαζί και ο ήλιος. γέφυρες χτίζουν μοναδικές.

στήνουν με το ταίρι τους. Παίζεις μαζί μου όπως η φλόγα στο κερί. Κοιτάζοντας το ολόγυμνο σώμα σου.. στέκεσαι μπροστά μου. οδήγησε με σε ένα ακόμη χορό.. το πάθος έδωσα στο ροζ.Απόψε η παλέτα. χορούς ερωτικούς. καθώς ξαπλώνουν σε ολόλευκα σεντόνια καθαρά. με όση ένταση οι φωνές μας μπορούν. Σε κάμαρες. Αυτές οι καρδιές.. Φωνάζουμε μεταξύ μας σ' αγαπώ. δύο έχει χρώματα. ζωγραφισμένους αφήνουν ήχους. απ' τον έρωτά τους φωτεινές. Πρόσθεσα στο γαλάζιο λίγο περισσότερο αισθησιασμό. ερωτική. στα βάθη σου ξεχασμένος. το σκοτάδι χιλιάδες χοροί να το συνοδεύσουν. η δική μου ιέρεια. Δικός σου για πάντα. 30 . Φως να γίνει η αγκαλιά μας.. Στης ένωσης τον καμβά. Όταν κλείσει η φωνή μας. . Δύο χρώματα απόψε ανέμειξα. σαν τη πρώτη φορά να φιληθούμε.

. όπως και την πρώτη φορά.. στη δική σου ψυχή. πως οι καρδιές που ξέρουν να αγαπούν. αν ξέρω πως με θέλεις. σε τραγούδι ερωτικό. σε ένα κομμάτι χαρτί. ένα έρωτα μοναδικό. όπως την πρώτη ημέρα. στα εύκολα και τα δύσκολα. Μαζί σου έμαθα. είμαστε ακόμη μαζί. χορεύουν στο σκοτάδι. αποτύπωσε όσα για εμένα έχεις.ευτυχισμένη θα είμαι. όσο κι αν τις πυροβολούν.Στίχοι να γίνουμε. βήμα ρυθμικό. Βάλε όσα χρώματα θέλεις. στο πάθος μας να δώσουμε. όσα χρόνια κι αν περάσουν. Καινούργια ημέρα ξημέρωσε. 31 . Στις ρυτίδες μου να βλέπεις. Όχι αυτά που θέλω να ακούσω. πες πραγματικά πως με αγαπάς. “Πριν ξημερώσει. . Φωνάζουν σ' αγαπώ. ζωγράφισε μου. αγκαλιάζονται στο φως. “άνοιξέ το” μου είπες. μα όσα εσύ αισθάνεσαι. πως με θέλεις. “Και δες τι αισθάνομαι”. Πριν ο ήλιος βγει.

να βλέπεις την ίδια γυναίκα με τότε. να είμαι για σένα.Σου υπόσχομαι ότι αν με νιώσεις έτσι.. Σου υπόσχομαι ότι μαζί μου θα είσαι ο πιο ευτυχισμένος άντρας”. Τη γυναίκα σου. ο μοναδικός πειρασμός... . που το ξέρω ότι έτσι με βλέπεις.όλες τις στιγμές που περάσαμε μαζί. αν και κάποιες φορές έχω τις αμφιβολίες μου.. 32 . Όταν με κοιτάζεις...

κι εγώ το μόνο που είχα μάθει. Έθαψα βαθιά στο χώμα. το σπόρο της ελπίδας. ήμουν μέσα μου μεγάλος. σαν παιδί συνεχώς στα βήματά μου να σκοντάφτω. να μου γιατρέψει κάθε πληγή. Έχτισα στον άνεμο φωλιά.. με την υπόσχεση πως όταν είμαι έτοιμος. να μου διδάξει την αγάπη. Έχτισα κι ένα σπίτι στη βροχή. Οι απαντήσεις αργούσαν να έρθουν. να γίνει προσευχή.... Έκρυψα στη θάλασσα μια ευχή. κι όποτε σηκωνόμουν.Ευχή. όνειρα να μου φέρει πολλά. 33 .

. Ζήτησα την αγκαλιά σου. δεν ειπώθηκαν μυστικά. δεν είχα τα ναύλα να σαλπάρω στην αγάπη σου. πως να χορέψω στις λάσπες. Σε καταναγκαστικό χορό. τεράστιο το βασίλειο.Πίσω απ' αυτά τα τείχη. ο ήλιος ξεψυχάει στα μαύρα σύννεφα. Εδώ οι άγγελοι. τα όνειρά μας μικρά. Βαρύναμε στη σκέψη. Τρέχω με μισή καρδιά. Σε όλες τις άναρθρες κραυγές μου. η χαρά βρίσκει ηδονή. κι η λύτρωση αργεί. δε βάφτηκαν πολύχρωμα τα όνειρα. Πως να σε ονομάσω ήρωα στη σφαγή. να πεις πως μ' αγαπάς. Κοίταξε μέχρι εδώ. με τσακισμένα κλαίνε φτερά. 34 . Οι προσευχές. κρύβονται σε μέρη σκιερά. Ένα λόγο τρυφερό. ανεκπλήρωτες δίνουμε υποσχέσεις. Ίσως μας πετύχεις να καίμε προσευχές ή να κλαίμε στο χθες. Στα άθλια βράδια μας. Ξεκουραζόμαστε σε αρένες. άφησε τη ματιά σου να πλανηθεί. ίσως κι εμένα κάπου με βρει. Eδώ πληρώνουμε τους δήμιους. τα κορμιά μας ματώνουν. μα δεν το άκουσα.. Το έδαφος υγρό. Στις άθλιες ημέρες μας.

Εδώ είναι άφθονο το αλκοόλ. ανοίγουμε τα χέρια. 35 . Να μπω στην αρένα.. κι αν μου έλεγαν να κρυφτώ. πάλι δε θα το έκανα. γελάει ο άρχοντας μας. κάηκαν οι πολεμίστρες. ενοχοποιείται η αγάπη. Στο καινούργιο διάταγμα. κι αυτός με τη σειρά του. πίσω απ' αυτά τα τείχη χαραγμένη. αποφασίστηκε ότι πρέπει να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.Δε ζητάω λύτρωση. .. με θεάματα μας ικανοποιεί. Ήρθε η ώρα μου να γίνω ήρωας. Τα προσκαλούμε. Θύτες και θύματα. η ζωή μου.. αποφασίστηκε πως αγαπάμε το βασιλιά μας. φυλακίσαμε την ομορφιά. να σφαγιαστώ και να σφαγιάσω. Σε όλα τα θηρία που θέλουν να μας κατασπαράξουν. ο βασιλιάς μας να ευχαριστηθεί. Συνθήκες υπεγράφησαν. να μετράμε δυνατά στον ήχο απ' το μαστίγιο.συνηθίζοντας στην ιδέα ότι θα γίνουμε τροφή. Είναι μεγάλο το βασίλειο. Στο καινούργιο διάταγμα. ούτε αγκαλιές. στα ματωμένα κορμιά μας. απαγορευμένο το τσιγάρο. Eίμαστε περιποιημένοι. Βασιλεύει η πορνεία.. Στις άθλιες σκέψεις μας. Όμορφο είναι το χυδαίο.

Όταν ξημερώνει καβάλα έλα στο άλογό σου. Ζαλισμένος μονολογώ. λύτρωσε μας. βαμμένη στο χρώμα των ανθρώπων της. μην αφήνεις αδύναμη να γίνεται η φωτιά. να γερνάμε σε βασίλειο μικρό. υπέροχος και δυνατός. Ηχούν οι σάλπιγγες. θα μείνω μέχρι το τέλος. πως είμαστε ένας ακόμη θνητός. Φτιάξε μας παλάτι μεγάλο. άπλωσε το χέρι σου. λιοντάρια γέμισε η αρένα. μια αγκαλιά. να βγάζουμε και το σκασμό με περισσή χαρά.Και αν νικήσω. κρύψε μας σε προσευχές κι ας καιγόμαστε παντοτινά. αρχίζει ο αγώνας. Όταν περνάς από μπροστά μας. Οι κραυγές είναι υπέροχες. Φτιάξε για εμάς. Δεν υπάρχει φόβος. Το κοινό ρυθμικά τραγουδά. ούτε λαχτάρα για επιβίωση. Να μας θυμίζεις. Και αν νικήσω. Μου έδωσαν σπαθί κι ας μην ξέρω να το χειρίζομαι. δε θα κρυφτώ. σειρά έχει η πλατεία μας.. 36 . δεν αντέχουμε άλλο. να μας κόβεται η μιλιά. “Καλέ μας βασιλιά. σειρά έχει ο δήμιος..

περιμένουμε τη δική σου προσταγή”.. για μένα πως έχεις κρατήσει. σε είδα στο πλήθος...Τραγούδησε μου. Ψιθύρισες κάτι. για εμάς τους δύο. Κι όσο το τραγούδι προχωράει. 37 . μόνο για εμένα. γύρισα τη ματιά μου στην αρένα. γλυκό μου έστειλες φιλί. Σου φώναξα στη βουή.Τη χάρη σου προσκυνούμε. Καλέ μας βασιλιά. Στα λόγια του να ακούσω. κάνε το να μιλάει.. Στο πρώτο σάλπισμα. Στον ήχο από τα τύμπανα χαίρεται ο δήμιος. Τραγουδάκι να μιλάει για την αγάπη. Μόνοι μας σερνόμαστε στην πλατεία. φάνηκε πως είπες. τον κάνουμε να χαρεί.. από όλα σου τα λόγια. τα πιο τρυφερά. Θέλεις να με έχεις στη δική σου αγκαλιά.. πως θέλεις μαζί μου να είσαι. γέρνουμε το κεφάλι μας στης γκιλοτίνας το χορό. Κι όταν φτάσουμε στη δική μας ακτή από το χέρι να σε κρατήσω. στη ζάλη μου. τελευταία φορά. Ο έρωτάς μου ότι εκπληρώθηκε. το χαμόγελο σου. . ότι θέλεις μαζί να σαλπάρουμε. Στο δεύτερο σάλπισμα.

. 38 . να ζήσω μία αγάπη που ποτέ της δε γερνά. τη θύμησή μου να έχεις συντροφιά.Θέλω μαζί σου. μακρινό σου έστειλα φιλί.... ευτυχισμένος μετατράπηκα σε βορά. Πίσω απ' αυτά τα τείχη...... Στο τρίτο σάλπισμα. στο τρίτο σάλπισμα...

. Ίσως έτσι. Ζηλεύω που κοιτάζεις τον καθρέφτη σου ερωτικά. ρωτούσα μόνο εγώ.. 39 . να στολίζεσαι μπροστά μου. όσα μπορώ εγώ να δω σε εσένα.Ίσως Σε κοιτάζω. την ώρα που φτιάχνεις το φόρεμά σου. αν μ' αγαπάς... Θέλω στα μάτια μου να βλέπεις. σε θέλω κι ας έχεις σηκωθεί απ' τη δική μου αγκαλιά. ποια είναι η πιο όμορφη να με ρωτάς.

αγκαλιαστήκαμε στο σκοτάδι. δεν είχα κάτι καινούργιο να σου πω. Κρυφτήκαμε απ' το φως. Σ' αγκάλιασα ακόμη μία φορά. νόημα στο ψέμα της ζωής μου να δώσω. 40 . να δώσουμε νόημα στη σιωπή. χάιδεψα τα χείλη σου. Τα τελευταία λεπτά πέρασαν αργά. μη μας ακούσουν. αλήθεια η ψέματα.Εδώ. μη μας δουν.. έφυγε η χαρά. κοιταχτήκαμε. ανταλλάξαμε χαμόγελα. εδώ είναι τ' όνειρο.. τις ίδιες να λέμε ιστορίες.

Άμμος καυτή. Πως αλλάζουν οι εποχές.. Σιωπούν οι εραστές. Η άνοιξη ατέλειωτος χειμώνας.. Πρόσωπα συνοφρυωμένα. Στην έξοδο μας απ' τα χρυσά παλάτια. ζουν με δανεικές ηδονές. απ' τα ίδια φύγαμε ηττημένοι. έρημος απέραντη. Στην έξοδο μας. τίποτα δε θα είναι όπως πριν.Στα παλάτια. που περπατήσαμε νικητές. Παραμονεύει το γκρι. Θα μάθουμε σκυφτοί να περπατάμε. στα άλλοτε πράσινα λιβάδια.. Πως πέρασαν τα χρόνια. Μας περιμένουν. 41 . Στα παλάτια. έτοιμες να στάξουν πάνω μας το δάκρυ τους. στάχτη. στην έξοδό μας.. να μας κρίνει με τα πιο σκληρά του λόγια. Μας περιμένουν μάγισσες. βράδια δίχως πάθος. Κλαίνε στη θύμηση της παλιάς τους εικόνας.

να το ακούσω. ας φώναζες πως μ’ αγαπάς. 42 .Ας το φώναζες. κι όσο ανέβαινα με έπιανε ίλιγγος. να με έκρυβες μία ακόμη φορά στο χαμόγελό σου. γνώριμη αυτή η φωνή. συνέχεια τα βήματα μου μπέρδευα. Ποια αγάπη να θυμηθώ. γιατρικό στα λόγια σου να βρίσκω. Προσπάθησα ένα βράδυ να τρέξω στα αστέρια... με ποιο ψέμα αυτή τη φορά να κοιμηθώ. Προσπάθησα να χορέψω στο δικό σου ρυθμό. Να βρίσκω απ’ την αρχή του χορού τα βήματα. να αγκαλιάσω του Αυγούστου το φεγγάρι. να αγκαλιάσω του Αυγούστου το φεγγάρι. Να το φώναζες τόσο δυνατά. Προσπάθησα ένα βράδυ να τρέξω στα αστέρια. το τραγούδι μελαγχολικό. πως είμαι το μοναδικό κομμάτι της ζωής σου που δε θ' άλλαζες ποτέ. συνέχεια να το λες.

κάθε μέρα. είναι τα πάντα πιο όμορφα μαζί σου.να στέκεσαι δίπλα μου. Κι όσο ανεβαίνουμε. 43 . μαζί να ασπρίζουμε στα χρόνια. φώναξε στους δρόμους της αγάπης πως είμαι ο ένας. κάνε το συνέχεια. ποτέ μη με αφήσεις. κάθε μέρα. μέχρι να βρούμε στο φεγγάρι λύτρωση. Φώναξε το στους δρόμους της αγάπης πως με θες. προχωρώντας στη διαδρομή των αστεριών να μη μας φοβίζει το ύψος. σκάλα ρίξε μου να σε φτάσω. κάνε το συνέχεια. κράτησε με δυνατά. αν ποτέ σε χάσω. πιασμένοι χέρι χέρι.

H προσωπική μου σελίδα στο Facebook: Alexandros Vla και στο google+: Alexandros Vla. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και την παραγωγή βίντεο. 44 . Περισσότερες δουλειές μου θα βρείτε και στα blogs μου. Η δεύτερη το 2014 με τίτλο: Η φαντασία ελεύθερη πετά (Free Edition) Η τρίτη το 2015 με τίτλο: Στου αιώνα μου το θαύμα Εκτός από ποιήματα.Βιογραφικό σημείωμα Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1977 και έμεινα στην πόλη τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Αργότερα μετακομίσαμε στον Άσσο Κορινθίας. καθώς και στο Στιχοποιήματα και κείμενα (Top blogs). Η πρώτη το 1997 με τίτλο: Magnum. πήρα πτυχίο στην πληροφορική. στις εκδόσεις: Χώρος Ποίησης Σικυώνιος. τρεις ποιητικές συλλογές. γράφω μικρές ιστορίες και σενάρια. όπως και στο κανάλι μου στο Youtube Alexandros Vla. Έχω εκδώσει. εκπληρώνοντας έτσι ένα όνειρο μου. Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot) (Top blogs). Στην ηλικία των τριάντα εφτά.