You are on page 1of 1

(05)

Gugon Tuhon
1. Bocah cilik aja sok disumpingi kmbang, mundhak ora ilok.
Lare ingkang sawk umur samantn punika drng sumrp ing dugi
prayogi. Ambok manawi skar wau wontn smut utawi ulripun,
sastu amutawatosi. Mngka sampun kathah kemawon irung risak
jalaran saking ngambt skar.

2. Bngi-bngi aja asah-asah bala pcah, mundhak ora ilok.


Ingkang dipun wiyani: ptng, kirang pramanm, punapa malih yn
sampun ngantuk, sastu kuwatos manawi pcah.

3. Aja sok nynggt cngkir, nk dipnk mundhak sok nibakake.


Nynggt punika tmtu wontn sangandhapipun ingkang dipun
snggt. Mngka cngkir punika agng lan antp, dados kuwatos
manawi kdhawahan. Utawi kuwatos ambokmanawi manculatipun
cngkir saking gantilan, andhawahi punapa-punapa, jalaran dipun totol
ing gntr.
4. Aja lungguh lmk tepas, yn ana pasar mundhak ditarka ngutil.
Tepas dipun linggihi punika ingkang katingal namung garanipun.
Ingkang inggih nypaki ksupnipun, manawi piyambakipun linggih
lmk tepas. Sarng tepasipun badhe kangge, ubg dados padosan.
Dene manawi ingkang nglinggihi punika stri tka saru tmn
katingalan, awit: garan wau kaupamkakn pantapurusa, dados
wangunipun kadosdene rinabasng ing priya.
5. Aja sok turu ing wayah asar utawa surup, mundhak owah adate.
Limrahipun ingkang dipun wastani: owah adate, punika tiyang edan,
ananging piwulang wau botn makatn, inggih punika ewah adat caracaranipun tiyang tilm, manawi tilm ing wanci asar utawi srap,
punika lajng tangi ing wanci dalu, jalaran kdangon lan kpanjangan
wanci ingkang kangge tilm. Punika raosipun dhatng badan botn
sakeca sangt, sarta lajng nuwuhakn ssakit warni-warni. Kajawi
saking punika lajng ambibrahakn tatacara, kadosta: ndha, tilm,
padamlan lan sans-sansipun.