You are on page 1of 4

LITERATURE REVIEW

Introduksyon: Ang Labingtatlong Pasaway
Sa ngayon, ayon sa introduksyon ng labingtatlong pasaway, ang panitikan at literaturang
Pilipino ngayon ay tila wala na sa limit ng kinagisnang utos o pamantayan. Ang ating literatura
sa ngayon ay may sarili nang pamantayan. Kaya nga nabuo ang koleksyon ng labingtatlong
pasaway, na binubuo ng mga manunulat na tinitignan at sinusubok ang kanilang kakayahan sa
paglagpas sa limit ng pamantayan ng panitikan at ng literature.Ngunit iba ito sa konteksto ng
mass media, na sa deskripsyon ng awtor ay ‘kawalan ng disiplina’.
Bakit nga ba naging iba ang literaturang Pilipino sa ngayon? Dahil ang panulat sa totoo
lamang ,ay hindi umano kailanman naging neutral. Kung titignan, may mga akdang katulad ng
mga sumulat ng maiikling kuwwento sa “Ang 13 Pasaway” na hindi pinapansin o binbigyang
halaga dahil ito ay kumukontra sa tunay na pamantayan ng luma at matatandang diskurso, at
isang termino na ayaw ng mga may kapangyarihan, ang kanilang ‘paglaban’. Bakit? Dahil sa
‘paglaban’ ng mga panulat, lumalabas ang buntot ng mga makapangyarihan. Nababahiran ang
imahe ng mga may kapangyarihan. At nagiging bida ang mga walang kapangyarihan.
Para sa pinakapunto ng introduksyon na ito, ganito lamang iyon. Ang diskurso sa bawat
panahon ay nag-iiba. Bakit ito isang isyu? Dahil, ang mga ‘batang’ kaisipan ay tinututulan ng
mga matatanda. Dahil bawat pagbabago nila ay binabangga nila ang matandang nakagisnan.
Kaya nagkakaroon ng paglalaban ng mga bata at modernong panulat sa mga kontemporaryo at
matandang panulat. Bawat panahon ay talagang may pagbabago, at may sariling pagbabago.
Hindi naman mag-dedevelop ang mundo, kung walang pagbabago. Kaya nga ito tinawag na
‘development’ sa ingles. Bawat panahon, may bumabangga sa bawat diskurso. Hindi iinog ang
mundo kung walang pagbabago, dahil kung tatanda ang bata, mananatili lamang matanda ang
panitikan kung ang dating gawain ng bata na ngayon ay matanda na ay mananatili pa rin. Pag
namatay ang matanda, paano magpapatuloy ang daloy ng literatura? Luma na lamang
maituturing iyon. Walang matatawag na bago. Kaya siguro hindi magkasundo ang bata at
matatanda, dahil kalimitan, mas gusto ng mga matatanda na masunod ang kanilang
pamantayan na subok na, (ayon kay Sir Emmanuel) kesa gumawa ng bago na maari din
namang magamit at kalimitan ay akma pa sa panahon, na ngayon ay moderno .

Ang kanilang tahanan na kapos sa katangiang pisikal at mga luho ng isang masasabing bahay. Sa istorya ng “Paputian ng Laba”. na nag-umpisang makita ang mga bagay na ginagawa sa palabas na tila itinuturing niya na mga bagay na tipikal lamang na makikita sa teleserye. na kung titignan lamang ay maari palang siyang magdadala sa atin sa suwerte ng buhay. Naging tila isa itong napakalaking contest sa kanilang lugar na nilahukan ng mga kababaihan at kadalagahan. At sa suwerte pa ng kanilang mumunting lugar. Sa kuwentong ito. ay napili upang gawing lokasyon ng nasabing teleserye. at pagsali sa paputian ng laba ay isang malaking parte pala ng kuwento ng buhay. At sa huli. May mga maliliit na bagay na isang malaking bahagi pala ng ating buhay. ipinapakita kung papaanong ang mga katotohanan ay tila nagiging sentro ng mga ‘palabas’. ang tunay na palabas at teleserye ay ang mismong realidad ng buhay natin. Sa huli ay nanalo si Lailanie na siyang nag-iisang anak na babae na nakatira sa bahay ng mismong pinagsu-shoot-ingan ng teleserye. ay biglang nagkaroon ng patimpalak para sa paputian ng laba. . ang bida na bumubuo sa teleserye ay tayo mismo. at isiping ikaw ang bida na nakatunghay sa may bintana ng barung-barong na bahay.Paputian ng Laba Maikling kuwento ni Allan Derain Isa itong nakakatuwang kuwento ng mga tipikal na bida ng realidad ng buhay na mahirap. ang bigla na lamang dinapuan ng ‘suwerte’ nang dumating ang grupo na siyang nagsu-shoot ng isang teleserye sa telebisyon ang “Dakila. Tila nais ipakita ng istoryang ito na minsan. Na sa simpleng paglalaba mo. ngunit hindi mo makikita kahit kaliit-liitan lamang ng liwanag. na tila ang katotohanan ay nagiging isang di makatotohanang palabas sa isang makatotohang pananaw ng mga bida sa realidad. mayroon isang pamilyang nasa kahirapan ng estadong pinansiyal at konkretong mga luho. Busilak at Wagas”. At maiisip mo na lamang na tignan ang kalangitan na parang kita mo ang mga bituin. pagmamasdan mo ang kalangitan ng marumi at mausok na siyudad mula sa bintana upang hanapin ang mga bituin. magulo at nararanasan ang mga hindi inaasahang pagkakataon na dumadating sa buhay ng tao. Na sa pagsali mo ay nanalo ka. katulad ng ginagawa ng isang bidang aba ngunit may naghihintay palang malaking pagbabago sa kanyang kapalaran. Na sa totoo. Tulad ni Lailanie.double ng bida sa teleserye----sa paglalaba. na ang mananalo ay siyang magiging ka. hindi perpektong pamlya na may ama at ina na laging nag-aaway at kuyang nakakulong. ngunit di niya nakikitang isang realidad na nangyayari sa kanilang buhay.

na hindi ito tumatanggap ng pera kapalit ng kanyang serbisyo. Sa kanyang pagtingin sa salamin at pagtigil sa lugar na madalas puntahan ng lalaki. ngunit iisang lugar lamang ang huli nitong pinanggalingan----at iyon ay ang kanilang tirahan na condo. na may halong hiwaga. Kung ikukumpara ang buhay ng tao sa kuwento. Ngunit ninais pa rin niyang hanapin ang kanyang asawa. mga nararamdaman niya at hinaing sa ilang bagay tungkol sa asawa niya. Ngunit sa kanyang paghahanap. Muli hindi niya tinanggap ang perang inaalok sa kanya. . na wala ang alaala. marami siyang bagay na napagtanto. Hindi ko maintindihan ngunit na hihiwagaan ako sa istoryang ito. at mga bagay sa kanilang simpleng pamumuhay. At ang idea nito ay may halong pang-aliw ngunit malalim. nang maisipan niyang hanapin ang kanyang asawa nang bigla itong nawala. masasabing nais nitong ipabatid ang mga karanasan ng tao sa paraan ng pag. maraming bagay siyang nakita na nakatago. ninais niyang hanapin ito. at nagtanong-tanong sa mga taong maaring nakakakilala sa lalaking nawawala. maraming bagay na hindi kapasin-pansin. Kurumizawa.rerepresent ng mga bagay na maaring hindi natin pinapansin. Tungkol ito sa isang pribadong imbestigador. Kung ikukumpara ito sa experience ng tao. Or maybe something closer to an umbrella. Ang emosyon ng istorya ay magaan lamang. mga sagot ngunit hindi maituturing na sagot sa mga tanong na wala namang sagot. ngunit hindi nawawala. ay isang nakaka-aliw na istorya. “Memory of twenty days gone”. Or an elephant”.Where I’m Likely to Find It By Haruki Murakami Ang kuwentong ‘Where I’m Likely to Find It’ para sa akin. Kurumizawa. nakita niya ang mga bagay sa sarili niya na hindi niya madalas makita. Sa kanyang pakikipag-usap naman sa batang babae na isang beses nakasabay at nakasama sa kanyang pag-iimbestiga sa nawawalang si Mr. May mga taong tulad ni Mrs. “A search for something that could very well be shaped like a door. mga bagay na inirerepresenta sa mga bagay na hindi makita ng tao. or a doughnut. Naisipan niyang maghanap. Marahil. Sa huli. nais ipabatid ng kuwento ang mga bagay na laging hinahanap ng mga tao. nakita si Mr. Binusisi at nag-imbestiga siya ng mga parte ng lugar na iyon na madalas niyang puntahan. Nagsimula siyang maghanap sa mga lugar na huli siyang nakita. ngunit may mga bagay na naungkat sa buhay niya. ngunit sapat ang alaala para maalala ang mga bagay na kanyang huling ginawa. ngunit hindi nila alam na makikita lamang sa mga bagay na hindi natin pinapansin. na nawala ang asawa sa hindi malamang kadahilanan. Sa kabila ng mga bagay na ayaw niya sa ginagawa ng asawa niya. Kurumizawa. ngunit misteryoso. Nagsimula ito sa paglapit sa kanya ng isang 45 taon na babae na si Mrs. Kurumizawa.

Sa pakikipag-usap ng imbesitgador sa mga taong maaring makatulong sa paghahanap sa nawawala. Sa misteryosong pagkawala at pagkahanap kay Mr. Sa pagtingin niya sa salamin. O baka nga isang elelpante. Kurumizawa nang hindi niya tanggapin ang pera. “A search that. o kung saan ko ito maari o malamang na makita. I hope. at napagtanto. Hindi pera. at ang pagsisimula ng paghahanap sa hindi makita. Maaring hugis pinto. iba ang nahanap niya. na panandaliang nangyari sa buhay ng imbestigador. Sa lahat ng ito. Saan ba dapat hanapin ang mga bagay na hindi natin makita. na ninais na hindi tanggapin ang perang inaalok sa kanya dahil sa kanyang pakilala sa kanyang sarili. will take me where I'm likely to find it”. Sa pag-kadismaya ni Mrs. may ilang tao na itinatanong “Where I’m Likely to Find It”. Tulad ng batang babae na inosenteng sinagot ang tanong na hindi naman naitatanong.Ang pribadong imbestigador. Hindi din sa mga luho. at nasagot na walang tanong. na alam naman niyang walang maitutulong sa kanyang pag-hahanap. At ang pakikipag-usap niya sa isang batang babae. hindi sa kayamanan o kapangyarihan. bilang isang volunteer. payong o doughnut. . O baka lang hindi natin makita. ngunit maraming nabuksang tanong. Katulad ng imbestigador. Maari ngang naghahanap tayo ngunit hindi natin alam kung ano nga ang hinahanap natin. Kurumizawa. at pagkagulat niya sa nakita sa pisikal niyang anyo.