ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ

ΕΜΠΑΙΓΜΟ!
Για τις μεγάλες γεωδαιτικές ασκήσεις: Είναι μια πρακτική άσκηση, που επί της
ουσίας σε προετοιμάζει όσο κανένα άλλο μάθημα της σχολής για τη δουλειά σου ως
τοπογράφος, από άποψη αντικειμένου, έργου και συνθηκών. Σε αυτήν, μέχρι πρότινος
υπήρχε μια αμοιβή για το παραγόμενο έργο και κομμάτι αυτής δινόταν μπροστά για την
κάλυψη της διαμονής στο νησί. Μέρος αυτού του ποσού κάλυπτε ο προϋπολογισμός της
σχολής και του ΕΜΠ και ένα άλλο κομμάτι το ΕΣΠΑ.
Ήταν δεδομένη η αμοιβή; Τα τελευταία τρία χρόνια δεν ήταν καθόλου δεδομένη.
Συνήθως το προσχέδιο της σχολής ήταν να περικοπούν οι αμοιβές 50% και να μην δοθεί
προκαταβολή. Μόνο με μαζικές κινητοποιήσεις από πλευράς του συλλόγου στους
υπεύθυνους του μαθήματος, στον πρύτανη, στον κοσμήτορα και στο τμήμα της σχολής
μπορέσαμε και διεκδικήσαμε το μεγαλύτερο μέρος του ποσού, καθώς και την προκαταβολή
αλλά και την πληρωμή των εισητηρίων του πλοίου.
Τι συμβαίνει τώρα; Η τωρινή ενημέρωση των καθηγητών για τις ΜΓΑ όχι μόνο
περιλαμβάνει σαν δεδομένο τις περικομμένες αμοιβές αλλά πάει και ένα βήμα παραπάνω.
Θεωρεί σαν δεδομένο ότι δεν μπορούν να πάνε όλοι, για οικονομικούς λόγους, και ζητάει
“υπεύθυνη δήλωση” ότι οι ενδιαφερόμενοι θα βρουν οι ίδιοι το ποσό, και όσοι δεν μπορούν
θα την κάνουν “με τους ίδιους όρους” στην πολυτεχνειούπολη, όπως στις μικρές
γεωδαιτικές. (guess what: σίγουρα όχι το ίδιο!). Όλοι πρέπει να μπορούν να το
παρακολουθήσουν και δεν νοείται κάποιος να μην πάει επειδή δεν έκανε έγκαιρα μια δήλωση
που έλεγε αν θα έχει σε μερικούς μήνες τα λεφτά μπροστά, που στην τελική είναι και
προσωπικό ζήτημα.
Ταυτόχρονα, από πρακτική παίρνει χαρακτήρα μαθήματος επιλογής. Αυτό σημαίνει
και κάτι ακόμα: ότι προχωράει η κατεύθυνση που είχε ξεκινήσει με το προσχέδιο του
προγράμματος σπουδών, της διαρκής αποστοίχησης του γνωστικού αντικειμένου του
επαγγέλματος του τοπογράφου μηχανικού από τα μαθήματα της σχολής. Η σχολή
μετατρέπεται σε ένα εντατικοποιημένο κέλυφος και εξεταστικό κάτεργο, στο οποίο τα
μαθήματα θα έχουν όλο και λιγότερη επαφή με το επάγγελμα και περισσότερο ως στόχο την
εντατικοποίηση και πειθάρχηση των φοιτητών.
Και εδώ ακριβώς έρχεται και η κατάθεση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου σαν
ταφόπλακα. Γιατί, με ένα υποβαθμισμένο πτυχίο που δεν έχει κατοχυρωμένα
επαγγελματικά δικαιώματα, πέφτει πάνω στις νέες ρυθμίσεις που περιλαμβάνουν
ασφαλιστικές εισφορές στο 1/3+ του μισθού (200+ ευρώ), σύνταξη στα 67 και
εργοδοτική αυθαιρεσία. Και αυτό σε συνθήκες ανταγωνισμού για την ίδια θέση, με
διαρκές κυνήγι άχρηστων πιστοποιητικών, με δωδεκάωρη εργασία και αφαίρεση του
δικαιώματος άσκησης επαγγέλματος σε περίπτωση οφειλόμενων εισφορών. Και προφανώς
και η πρακτική άσκηση προσαρμόζεται από πλευράς καθηγητών ώστε να σε
προετοιμάζει για ένα τέτοιο εργασιακό μεσαίωνα, καθώς στο τμήμα της
προηγούμενης βδομάδας υποστήριξαν την υποβάθμιση του μαθήματος.
Η εύκολη παγίδα “δεν είμαι εγώ αρμόδιος, βρείτε τον άλλο” είναι άλλη μια παλιά
τεχνική που την ξερουμε πολύ καλά. Από τον κοσμήτορα στους υπεύθυνους καθηγητές, από
εκεί στο τμήμα της σχολής και από εκεί στον Πρύτανη και πάλι πίσω. Είναι σαφές ότι λεφτά
υπάρχουν, απλά όχι για τους φοιτητές. Οι κινητοποιήσεις για παρόμοια περιστατικά στο
παρελθόν ανακάλυψαν πως όταν οι καθηγητές ζοριστούν ξαφνικά εμφανίζονται λεφτά από
το πουθενά.
Επειδή στα συλλογικά προβλήματα δεν χωρούν ατομικές λύσεις, πρέπει να
γίνει σαφές ότι αυτή η κατεύθυνση θα μας βρει απέναντι. Μόνος τρόπος για να
πετύχουμε είναι να κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις, με κατάληψη στα γραφεία

των αρμοδίων αν δεν ικανοποιηθούν άμεσα τα αιτήματα. Με όπλο τις νικηφόρες
κινητοποιήσεις των προηγούμενων ετών:

Απαιτούμε ολόκληρη την αμοιβή για την πρακτική άσκηση (650 ευρώ) η
οποία ΔΕΝ είναι “αποζημίωση” αλλά δίνεται για το παραγόμενο έργο και
καλύπτει τα έξοδα της διαμονής και μεταφοράς.Το έργο δίνεται και
αξιοποιείται από το δήμο του νησιού. Όλοι οι φοιτητές πρέπει να μπορούν
να το δηλώσουν και να το παρακολουθήσουν χωρίς καμία οικονομική
υποχρέωση από την πλευρά τους.
Είναι αυτονόητο ότι κομμάτι του ποσού (300 ευρώ) πρέπει να δοθεί μπροστά
για την κάληψη των αναγκών στο νησί. Ταυτόχρονα, τα εισητήρια πρέπει να
είναι πληρωμένα. Αντίθετα με τις υποσχέσεις της πρυτανείας ότι είναι “99%
εξασφαλισμένα” να θυμίσουμε ότι διεκδικούμε και το πρώτο αίτημα. Η
προκαταβολή σκέτη είναι απλά στάχτη στα μάτια.
Δεν νοούνται λογικές τύπου δωδεκάωρα μεροκάμματα την τελευταία
εβδομάδα “για να βγεί το έργο”. Πέρα από το ότι εν τέλει μέχρι και οι ίδιοι οι
καθηγητές, παρά τα όσα λένε περι μαθήματος αναγνωρίζουν την αξία της
εργασίας, είναι και στο χέρι μας να διεκδικούμε ανθρώπινες συνθήκες
εργασίας και να αντιδρούμε σε κάθε τύπου εκμετάλλευση.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ Β1 ΑΜΦ. ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9/3 ΚΑΙ ΩΡΑ
12:30!!

ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος ΤΟπογράφων