Η εμπειρία της εν Χριστώ ζωής

Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα και το ιερό Ευαγγέλιο εκφράζει πολύ
χαρακτηριστικά το νόημα και την εμπειρία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, που
είναι η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία.
Η εμπειρία της εν Χριστώ ζωής
Κάποια ημέρα ο Κύριος, αφού είχε ήδη
καλέσει στο αποστολικό αξίωμα τους δυο
πρώτους μαθητές του, τον Ανδρέα και τον
Πέτρο, βρίσκει τον Φίλιππο, που
καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας,
την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου,
και του λέει: Ακολούθησέ με. Ο Φίλιππος,
γοητευμένος από την πρώτη αυτή
επικοινωνία του με τον Κύριο, δεν μπορεί
να κρατήσει τη χαρά της εμπειρίας του
αυτής μόνο για τον εαυτό του. Τρέχει
λοιπόν στο φίλο Ναθαναήλ και του λέει με
ενθουσιασμό: Βρήκαμε Εκείνον για τον
Οποίον
έγραψε
ο
Μωυσής
και
προανήγγειλαν οι προφήτες. Είναι ο
Ιησούς από τη Ναζαρέτ. Αλλά ο Ναθαναήλ απορεί: Είναι δυνατόν από το
κακόφημο αυτό χωριό να βγει κάτι καλό; Και ο Φίλιππος του απαντά: Έλα και,
όταν Τον δεις, θα πεισθείς!
Πώς όμως ο Φίλιππος ήταν τόσο βέβαιος ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας; Πώς
πείσθηκε μέσα από μία σύντομη γνωριμία γι’ αυτό; Τι είδε μέσα σε λίγες ώρες ο
Φίλιππος; Θαύματα εντυπωσιακά δεν είδε. Τι ήταν λοιπόν αυτό που είδε;

1

Ο Φίλιππος είδε το ακτινοβόλο πρόσωπο του Κυρίου, που τον ενέπνευσε. Και
μόνο η θέα του προσώπου του αρκούσε για να πιστεύσει. Και μόνο η ακοή των
θαυμαστών λόγων του αρκούσε για να κατανοήσει ότι Αυτός ήταν η προσδοκία
της καρδιάς του. Βλέποντας τον Ιησού Χριστό αισθάνθηκε ότι κάτι το
διαφορετικό είχε, κάτι ανώτερο έκρυβε. Αισθάνθηκε την αγιότητά του, τη χάρη
του. Καθώς Τον άκουγε να του μιλά, κατανοούσε ότι ποτέ άλλοτε δεν του είχε
μιλήσει κανείς με τόση σοφία. Η φωνή του Κυρίου θέρμαινε το εσωτερικό του και
δημιουργούσε μέσα στην ψυχή του ιερά συναισθήματα, μια συγκίνηση μοναδική,
μια αγάπη πρωτόγνωρη, μια πίστη δυνατή. Γι’ αυτό και αμέσως μόλις φλογίσθηκε
η καρδιά του από την αγάπη προς τον Κύριο, θέλησε αυτή την εμπειρία να τη
μεταλαμπαδεύσει στον φίλο του.
Έτσι συμβαίνει πάντοτε μέσα στην αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία. Όσοι πιστοί
έχουμε αποκτήσει πείρα της χάριτος και της γλυκύτητος του Ιησού, όπως τη
νιώθουμε μέσα στα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας, δεν μπορούμε να
αγαπήσουμε τίποτε άλλο περισσότερο από τον Ιησού Χριστό. Διότι όταν η ψυχή
μας ανάψει από τη φλόγα της αγάπης προς τον Κύριο, από την εμπειρία της
μυστηριακής κοινωνίας μαζί του, τότε αυτή τη χαρά δεν αντέχουμε να την
κρατήσουμε μόνο για μας, θέλουμε να κάνουμε κι άλλους κοινωνούς της
ευτυχίας μας. Όσοι έχουμε γευθεί μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας την αγάπη
του Χριστού να πλημμυρίζει τη ζωή μας, δεν μπορούμε παρά να φωνάξουμε
παντού γύρω μας: δεν υπάρχει πουθενά αλλού η σωτηρία παρά μόνο στη
μοναδική Εκκλησία, στην εμπειρία της Ορθοδόξου εν Χριστώ ζωής.
Είναι ανοιχτοί οι ουρανοί
Καθώς λοιπόν είδε ο Κύριος τον Ναθαναήλ να έρχεται προς Αυτόν, λέει: «Να
ένας γνήσιος Ισραηλίτης, ο οποίος δεν έχει πονηριά μέσα του.» Ο Ναθαναήλ
απορεί: «Πού με γνωρίζεις, Κύριε;» Και ο Χριστός του απαντά: «Πριν σε φωνάξει
ο Φίλιππος, σε είδα εκεί κάτι από τη συκιά.» Τότε ο Ναθαναήλ σε μία έκρηξη
θαυμασμού του λέει: «Διδάσκαλε, πράγματι, εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, ο
βασιλιάς του Ισραήλ που περιμέναμε.» «Πιστεύεις, επειδή σου είπα ότι σε είδα
κάτω από τη συκιά;» του αποκρίνεται ο Ιησούς. «Θα δεις και πιο θαυμαστά
πράγματα. Σας διαβεβαιώνω ότι από τώρα που κατά τη βάπτισή μου άνοιξαν οι
ουρανοί, θα τους δείτε κι εσείς ανοιγμένους και τους αγγέλους του Θεού να
ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν στον Υιό του Θεού για να υπηρετούν Αυτόν και
την Εκκλησία του.»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αυτά ακριβώς τα τελευταία λόγια του Κυρίου μας εκφράζουν επιγραμματικά
το βαθύτερο νόημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Διότι τι είναι η Ορθοδοξία
μας; Δεν είναι μόνο η αληθινή πίστη, αλλά είναι η μοναδική δυνατή εμπειρία της
αγιότητας, είναι οι ανοικτοί ουρανοί στον δρόμο προς τη θέωση. Διότι μόνο μέσα
στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε πιστός μπορεί να έχει αυτή την εμπειρία των
ανοικτών ουρανών. Αυτούς τους ουρανούς τους άνοιξε ο Κύριος με την
2

ενανθρώπησή του, το κοσμοσωτήριο έργο του, το πάθος του, την Ανάσταση και
την Ανάληψή του. Αλλά αυτόν ακριβώς τον δρόμο της θεώσεως μπορεί να τον
βαδίσει πλέον και κάθε άνθρωπος μόνο μέσα στη μία αληθινή Εκκλησία του
Χριστού, την Ορθόδοξη. Μόνο μέσα στην Ορθοδοξία μπορούν οι πιστοί να
δέχονται τη Χάρη του Χριστού, να κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του, να
επικοινωνούν με τους αγίους και τους αγγέλους, να προσεγγίζουν τον ίδιο τον
Θεό. Μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία πιστά μέλη κι εμείς, ας ζούμε καθημερινά
τους ανοικτούς ουρανούς. Και ας διατρανώνουμε το μυστήριο που ζούμε: ότι
μόνο στην Ορθοδοξία υπάρχει ο δρόμος προς τον ουρανό, υπάρχει η χάρις, η
εμπειρία, η κοινωνία, η θέωση.
Πηγή: www.xfd.gr

«Δεν έχω αμαρτίες..»

Πολλὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι δὲν παραδεχόμαστε τὰ λάθη μας, τὶς ἀδυναμίες
μας, τὶς ἁμαρτίες μας. Παρουσιάζονται εὐκαιρίες ποὺ μᾶς ὑποδεικνύονται λάθη,
μᾶς καλοῦν σὲ μετάνοια καὶ σπεύδουμε ἐπιπόλαια ν’ ἀπαντήσουμε πὼς δὲν
ἔχουμε κάνει σοβαρὰ λάθη, δὲν ἔχουμε ἁμαρτίες. «Δὲν ἔχω ἁμαρτίες», «Οὔτε
σκότωσα οὔτε ἀδίκησα...», «Εἶμαι ἐντάξει...». Πρόχειρες, βιαστικὲς ἀπαντήσεις
σὲ κάθε πρόσκληση γιὰ μετάνοια.
Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ συγκεκριμένα ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, στὴν
Α΄ Καθολική του ἐπιστολή, ἀπαντᾶ σ’ ὅσους ὑποστηρίζουν κάτι τέτοιο, λέγοντας:
«Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ
ἔστιν ἐν ἡμῖν» (Α΄ Ἰω. α΄ 8)· ἂν ἰσχυριζόμαστε πὼς δὲν ἔχουμε διαπράξει καμιὰ
ἁμαρτία, τοὺς ἑαυτούς μας ἐξαπατοῦμε καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει μέσα μας.
Πλανᾶται ὁ ἄνθρωπος, ὅταν πιστεύει καὶ ὑποστηρίζει πὼς δὲν ἔχει
διαπράξει ἁμαρτία. Ἡ πλάνη αὐτὴ ἔχει θύμα τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό. Δημιουργεῖ
τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ὅλα εἶναι καλὰ στὴ ζωή μας καὶ δὲν ἔχουμε κάτι ποὺ νὰ μᾶς
βαραίνει. Αὐτὴ ἡ πλάνη μᾶς ὁδηγεῖ στὸν πνευματικὸ θάνατο. Χωρὶς νὰ τὸ
καταλαβαίνουμε ὁδηγοῦμε τὸν ἑαυτό μας στὸν γκρεμὸ καὶ τὴν καταστροφή.
Ζοῦμε σὲ ἕναν ψεύτικο κόσμο. Γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν θέλουμε νὰ διορθώσουμε τίποτε
καὶ ἀναβάλλουμε νὰ ἐξομολογηθοῦμε.
3

Σ’ αὐτὴ τὴν πλάνη μᾶς ὁδηγεῖ ἡ ἔλλειψη αὐτογνωσίας. Δὲν γνωρίζουμε τὸν
ἑαυτό μας, ἀγνοοῦμε ὅτι «πολλὰ πταίομεν ἅπαντες», ἀκόμη καὶ μία μέρα νὰ ἦταν
ἡ ζωή μας ἐπὶ τῆς γῆς. Νομίζουμε πὼς ὅλα τὰ γνωρίζουμε καὶ καλὰ τὰ
πράττουμε. Ὁ ἐγωισμός μας δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ δοῦμε καθαρὰ τὶς ἀδυναμίες καὶ
τὰ ἐλαττώματά μας. Βλέπουμε καὶ μεγαλοποιοῦμε τὰ λάθη τῶν ἄλλων καὶ
ἀγνοοῦμε τὰ δικά μας. Καταδικάζουμε εὔκολα τοὺς ἄλλους καὶ ἀμνηστεύουμε τὰ
ἀτοπήματά μας. Ξεχνοῦμε πὼς ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος ἔχει βάθος μέσα μας ποὺ
πρέπει νὰ τὸ ἀνακαλύψουμε καὶ νὰ τὸ διορθώσουμε.
Ἀκόμη δὲν γνωρίζουμε τί εἶναι ἡ ἁ­μαρ­τία, γι’ αὐτὸ εὔκολα ὁδηγούμαστε
σ᾿ αὐτὴ τὴν πλάνη. Δὲν γνωρίζουμε πόσο μεγάλο εἶναι τὸ κακὸ ποὺ προκαλεῖ
στὴν ψυχὴ καὶ στὸ σῶμα μας. Πόσο μᾶς ἀ­πομακρύνει ἀπὸ τὸν Θεό, τὴν ἀληθινὴ
ζωή, τὴν Ἐκκλησία. Εὔκολα μπλεκόμαστε στὰ δίχτυα της, ὑποκύπτουμε στὰ
δελεάσματά της χωρὶς νὰ σκεφτόμαστε τὶς αἰώνιες ἐπιπτώσεις της.
Σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση παραβλέπουμε τὸν ἔλεγχο τῆς συνειδήσεώς μας,
τὸ «ἀδέκαστον δικαστήριον», σύμφωνα μὲ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο. Ἡ φωνὴ αὐτὴ
μιλᾶ ἔντονα μέσα μας σὲ κάθε παράβαση τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς
ὑποδεικνύει τὸ ὀρθό. Κι ὅμως ἐμεῖς ­προσπαθοῦμε μὲ κάθε τρόπο νὰ πνίξουμε
τὸν ἔλεγχό της, γι’ αὐτὸ καὶ δύσκολα διορθωνόμαστε. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος
ἐπίσης τονίζει: «Ὅποιος γνωρίζει τὴν ἀρρώστια του, αὐτὸς καὶ τὸν γιατρὸ ζητάει
ὁπωσδήποτε καὶ τὰ φάρμακα τὰ ὑποφέρει. Ὅποιος ὅμως δὲν ἔχει συναίσθηση
τῆς ἀρρώστιας του, αὐτὸς δὲν μπορεῖ νὰ σωθεῖ ἀπ’ αὐτήν» (ΕΠΕ 18α, 269).
Ἀνάγκη ἐπείγουσα νὰ συναισθανθοῦμε πὼς ἡ ἁ­μαρ­τία εἶναι ἀρρώστια
θανατηφόρα τῆς ψυχῆς. Νὰ διώξουμε μακριὰ κάθε τέτοια πλάνη ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ
σιγά-σιγὰ στὸ θάνατο. Μὴν ἀμνηστεύουμε τὰ λάθη μας. Νὰ συνειδητοποιήσουμε
τὴν ἀξία τῆς μετανοίας, νὰ ἐξετάσουμε ἀντικειμενικά, μὲ κάθε εἰλικρίνεια τὸν
ἑαυτό μας, νὰ σκύψουμε βαθιὰ μέσα μας, νὰ παραδεχθοῦμε ὅτι «ἡμάρτομεν,
ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν» ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Νὰ παρακαλέσουμε τὸν Ἅγιο Θεὸ
νὰ φωτίσει τὰ σκοτάδια τῆς ψυχῆς μας. Νὰ μελετοῦμε τὸν αἰώνιο λόγο Του μέσα
ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὰ πνευματικὰ βιβλία καὶ νὰ καθρεφτίζουμε σ’ αὐτὰ τὸν
ἑαυτό μας. Τέλος, νὰ σπεύδουμε μὲ συντριβὴ καρδιᾶς, μὲ ταπείνωση καὶ μὲ
εἰλικρίνεια ἐνώπιον τοῦ Πνευματικοῦ νὰ καταθέτουμε τὶς ἀνομίες μας. Αὐτὴ θὰ
εἶναι ἡ σωτηρία μας.
Πηγή: www.osotir.gr

4