Β’ Κυριακή των νηστειών

Η Θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ
Η πίστη κάνει θαύματα!

Η
είδηση
κυκλοφόρησε
αστραπιαία: ο Κύριος βρίσκεται σε
κάποιο σπίτι στην Καπερναούμ. Κι
αμέσως έτρεξαν κοντά του τόσο
πολλοί, ώστε γέμισε όλο το σπίτι και
δεν χωρούσε πλέον κανείς άλλος εκεί.
Ενώ όμως ο Κύριος δίδασκε το λαό,
τέσσερις άνθρωποι μετέφεραν εκεί,
πάνω σ’ ένα κρεβάτι, έναν παράλυτο. Κι επειδή δεν μπορούσαν να τον φέρουν
μέσα στο σπίτι, ανέβηκαν στη στέγη του σπιτιού και την ξήλωσαν πάνω από το
σημείο που βρισκόταν ο Κύριος. Κατόπιν κατέβασαν σιγά-σιγά το κρεβάτι. Και
καθώς ο Κύριος είδε μπροστά του τον παράλυτο, διέγνωσε τη μεγάλη πίστη που
είχε κι αυτός και οι άλλοι που τον μετέφεραν.
Διότι οι φίλοι του παραλύτου δεν θα έφερναν τον φίλο τους στον Χριστό, αν
δεν είχαν μια τόσο μεγάλη και δυνατή πίστη. Και μάλιστα μετέφεραν τον φίλο
τους με τόσες δυσκολίες και κόπους μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων. Χωρίς
να υπολογίσουν τις αντιδράσεις του ιδιοκτήτη, έκαναν μία πράξη τόσο
επικίνδυνη! Διότι η ανάβαση του παραλύτου στη στέγη του σπιτιού και η
κάθοδός του από το άνοιγμα της στέγης ήταν δύσκολη επιχείρηση και είχε
πολλούς κινδύνους. Αυτοί όμως δεν υπολόγισαν τίποτε, διότι είχαν μεγάλη πίστη.
Τέτοια πίστη άλλωστε είχε κι ο παράλυτος, διότι δεν θα δεχόταν να τον
μεταφέρουν με τον τρόπο αυτό, εάν δεν πίστευε ότι ο Ιησούς μπορούσε να τον
κάνει καλά.
Και διδασκόμαστε έτσι πόσο μεγάλα θαύματα μπορεί να κάνει η θερμή και
ακλόνητη πίστη. Μια τέτοια πίστη χρειαζόμαστε κι εμείς. Μια πίστη που δεν θα
υπολογίζει εμπόδια, κινδύνους και συνέπειες, θα ξεπερνά τα όρια της
περιορισμένης λογικής. Αυτή την πίστη που θα μεταμορφώνει τη ζωής μας και θα
1

μας οδηγεί στην υπακοή του θείου θελήματος. Βέβαια η πίστη είναι θείο δώρο,
ουράνιο χάρισμα, και η καλλιέργεια της πίστεως είναι έργο μιας ολόκληρης ζωής.
Γι’ αυτό θα πρέπει να ζητούμε από τον άγιο Θεό με όλη τη θέρμη της καρδιάς
μας να μας κάνει ανθρώπους πίστεως, για να παραθέτουμε τον εαυτό μας και τη
ζωή μας ολόκληρη στα χέρια του παντοδυνάμου Θεού.

Πρώτα η ψυχή μας

Καθώς ο Κύριος διέγνωσε αυτή τη μεγάλη πίστη τους, λέει στον παράλυτο:
«Παιδί μου, σου έχουν συγχωρεθεί οι αμαρτίες σου, οι οποίες είναι η αιτία της
σωματικής παραλυσίας σου». Μόλις όμως άκουσαν τα λόγια του Κυρίου μας οι
Φαρισαίοι, άρχισαν να σκέφτονται: Γιατί ο άνθρωπος αυτός ξεστομίζει τέτοιες
βλασφημίες; Ποιος άλλος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός; Ο
Κύριος όμως, που κατάλαβε της πονηρές σκέψεις τους, τους είπε: Γιατί έχετε
τέτοιους κακούς λογισμούς; Τι είναι ευκολότερο, να πω στον παράλυτο «είναι
συγχωρημένες οι αμαρτίες σου», ή να του πω, «πάρε στον ώμο σου το κρεβάτι
σου και περπάτα»; Για να μάθετε λοιπόν ότι ο υιός του ανθρώπου έχει εξουσία
στη γη να συγχωρεί αμαρτίες, λέει στον παράλυτο: Σε σένα μιλώ, πάρε το
κρεβάτι στον ώμο σου και πήγαινε στο σπίτι σου.
Και ο παράλυτος σηκώθηκε αμέσως, πήρε το κρεβάτι του και έφυγε από το
σπίτι εκείνο. Τον είδαν όλοι με τα μάτια τους και έκπληκτοι δόξαζαν τον Θεό
λέγοντας ότι ποτέ δεν είδαμε παράλυτο με μία προσταγή να σηκώνεται αμέσως
και να περπατά.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Από την όλη διήγηση του θαύματος φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο παράλυτος
αυτός έπασχε από διπλή παραλυσία. Ήταν άρρωστος και στο σώμα και στην
ψυχή. Οι πολλές αμαρτίες του είχαν παραλύσει και την ψυχή και το σώμα του.
Και ο Κύριος ήθελε να λυτρώσει τον παράλυτο πρώτα από την παραλυσία της
ψυχής του, που ήταν η αιτία της ασθενείας του.
Ο Κύριος βέβαια κάποιες φορές μπορεί να συγχωρεί τις αμαρτίες μας χωρίς
να θεραπεύει τις ασθένειές μας. Ή και αντίθετα, να θεραπεύει τις ασθένειές μας
χωρίς να συγχωρεί τις αμαρτίες μας, όταν εμείς μένουμε αμετανόητοι. Αλλά τότε
ποια ωφέλεια μπορούμε να έχουμε όταν μείνει μέσα στην ψυχή μας το δηλητήριο
της αμαρτίας; Αντίθετα, όταν με τη μετάνοια και ιερά Εξομολόγηση
συμφιλιωθούμε με τον Θεό, ακόμη κι αν δεν θεραπευθούν οι ασθένειές μας,
αισθανόμαστε το φορτίο των ασθενειών μας πιο ελαφρό και κερδίζουμε αιώνια
σωτηρία!
Μη λέμε λοιπόν «πάνω απ’ όλα η υγεία». Λάθος! Πάνω απ’ όλα η υγεία της
ψυχής μας! Τι να το κάνεις να ζήσεις υγιής πολλά χρόνια και να υποφέρεις
αιωνίως φρικτούς πόνους στην κόλαση; Εμείς βέβαια, όταν αρρωστήσει το σώμα
μας, τρέχουμε στους καλύτερους γιατρούς, και καλά κάνουμε. Για την ψυχή μας
όμως, που είναι συχνά άρρωστη, θα πρέπει να δείχνουμε πολύ μεγαλύτερο
ενδιαφέρον. Να τρέχουμε τακτικά στο μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως. Εκεί ο
2

γιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας θα μας προσφέρει την ίαση της ψυχής
μας. Και εάν το κρίνει ωφέλιμο για μας, θα μας χαρίζει και την υγεία του
σώματος. Εμείς πάντως ας το κατανοούμε, ας το εφαρμόζουμε και ας το λέμε:
«πάνω απ’ όλα η υγεία… της ψυχής μας».
Πηγή: www.xfd.gr

«Είσαι έτοιμη να φέρεις στη ζωή έναν Άγιο;»
Μία Ρωσίδα χριστιανή Ορθόδοξη πήγε στον
πνευματικό της στην Ρωσία και του είπε:
«Πάτερ, θέλω να πάρω την ευχή σας να κάνω
οικογένεια, Μου δίνετε την ευχή σας; Θέλω να
ευχηθείτε για μένα και να με ευλογήσετε.»
Ο πνευματικός της δεν στάθηκε στις
κλασικές έγνοιες ενός ζευγαριού… Δεν την
ρώτησε αν έχει χρήματα, αν έχει δουλειά, αν
έχει τα εξωτερικά στοιχεία που συνθέτουν ένα
πετυχημένο γάμο. Της είπε: «Είσαι έτοιμη να
φέρεις στον κόσμο έναν άγιο; Μπορείς στο
παιδί που θα μεγαλώσεις να δείξεις ένα τέτοιο κλίμα γύρω σου ώστε να πάρει
αυτή την υποψία της αγιότητας; Τότε σου δίνω την ευλογία μου. Μπορείς να
εμπνεύσεις αγιότητα σε αυτό το παιδί; Μπορείς να το κάνεις άγιο;». Εννοώντας:
«Μπορείς εσύ να είσαι αγία για να δώσεις και στο παιδί αυτή την επιθυμία της
αγιότητας; Τότε να έχεις την ευχή μου να ξεκινήσεις, αλλιώς το να κάνεις
οικογένεια επειδή σε πήραν τα χρόνια, επειδή ήρθε η ηλικία, επειδή όλες οι φίλες
σου και οι φίλοι σου έχουν κάνει οικογένεια, δεν είναι σωστό ξεκίνημα. Δεν αρκεί
αυτό».
Πρέπει να ξεκινήσει κανείς με σοβαρότητα αυτή την υπόθεση, με
περίσκεψη, με ωριμότητα, και προσευχή. Πόση ώρα, πόσους μήνες κρατά η
κυοφορία; Εννέα μήνες και τελειώσαμε; Πέρασαν εννέα μήνες. Κρατήσαμε τόσο
καιρό το παιδάκι μας στα σπλάχνα μας, το φέραμε στην ζωή. Και τελείωσες; Όχι.
Ναι, το παιδί το έφερες στην ζωή, άγιο όμως δεν το έκανες ακόμα. Του δίνεις
τροφή, μα δεν αρκεί για να χορτάσει. Είναι και ο χαρακτήρας. Του πήρες ωραίο
δωμάτιο έβαλες και κλιματιστικό, μπράβο σου. Έχεις βάλει και ζεστά χαλιά και
υπολογιστή. Αλλά χρειάζεται και ποιότητα ζωής το παιδάκι, δηλαδή να βοηθήσεις
το παιδί σου να γνωρίσει τον εαυτό του. Να γνωρίσει τον κόσμο γύρω του, να
γνωρίσει μέσα από τον κόσμο τον συνάνθρωπό του, να γνωρίσει το Θεό, να
γνωρίσει την αλήθεια.
Έμαθες το παιδί σου να αγαπάει; Έμαθες στο παιδί σου να προσεύχεται;

3

Έμαθες στο παιδάκι σου να γονατίζει, να κάνει θυσίες και να
ταπεινώνεται;
Του έχεις δείξει εσύ με το δικό σου παράδειγμα τι θα πει ταπείνωση; Σε έχει
δει το παιδί σου να υποχωρείς, να ζητάς συγνώμη; Να χάνεις το δίκιο σου και
να μην αντιμιλάς; Σε έχει δει το παιδί σου από τα μικρά του χρόνια να αντέχεις
στον πόνο χωρίς να διαμαρτύρεσαι, χωρίς να γκρινιάζεις και να αγανακτείς; Σε
έχει δει όταν αποτυγχάνεις κάπου να το παίρνεις σαν αφορμή να πλησιάσεις
περισσότερο τον Θεό και την ταπείνωση; Σε έχει δει να παραδέχεσαι ένα
λάθος σου;
Τότε πραγματικά θα ξέρει το παιδί σου γιατί ζει και πού πηγαίνει. Θα ξέρει
τον σκοπό που ζει σε αυτό τον πλανήτη και θα έχει πραγματικά αληθινούς
ωραίους γονείς , οι οποίοι χωρίς να έχουν διαβάσει πολλά παιδαγωγικά, χωρίς να
ασχολούνται μόνο με το παιδί τους, αλλά με αβίαστο και ξεκούραστο τρόπο μέσα
από την δική τους πορεία προς τον Θεό, θα βοηθούν και τα παιδιά τους. Και αυτό
είναι πάρα πολύ ευλογημένο και αληθινό. Είναι μία αγωγή που γίνεται από γενιά
σε γενιά με τρόπο αθόρυβο και άδηλο. Δεν φαίνεται αλλά γίνεται και επηρεάζει
τον κόσμο όλο.
Πηγή: www.agios-nektarios.net

Περί Προσευχής Λόγοι..


Όταν στέκεσαι σε προσευχή, να εννοήσεις μπροστά σε ποιον
παρουσιάζεσαι, και γι’ αυτό ας είναι η ψυχή σου και η καρδιά σου
ολόκληρη προσηλωμένη σ’ αυτόν. (Εφραίμ ο Σύρος)
Η προσευχή είναι το κλειδί του ουρανού. Ανεβαίνει η δέηση του
ανθρώπου και κατεβαίνει το έλεος του Θεού. (Ιερός Αυγουστίνος)
Δεν είναι αρκετό να υψώνουμε τα χέρια μας στον ουρανό. Πρέπει να τα
απλώνουμε και προς τους αδελφούς μας, που έχουν ανάγκη, και τότε θα
εισακουσθούμε από τον Πατέρα. (Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Όταν ο Θεός αρνείται να δώσει κάτι στο παιδί του που προσεύχεται σ’
Αυτόν, είναι για να του δώσει κάτι καλύτερο από ό,τι αυτό ζήτησε.

4