You are on page 1of 12

ΕΠΟ 22 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ III
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ
Παραγάγει ένα νέο δυτικό χριστιανικό πλαίσιο εντός του οποίου συσχετίζονται οι
φιλοσοφικές κατηγορίες του Λόγου και της εμπειρίας με τη θεια αποκάλυψη. Αυτό
σηματοδοτεί και τη διαφοροποίηση της Επιστήμης του Μεσαίωνα από την
αρχαιοελληνική παράδοση.Δεν είναι σκεπτικιστής και πιστεύει στην αξιοπιστία των
εμπειρικών δεδομένων, αλλά θεωρεί ότι υπάρχουν πράγματα "τα οποία δεν είναι
δυνατόν να εντοπίσουμε ούτε στο Λόγο ούτε στην εμπειρία.Υποβάθμισε την
επιστήμη και τη φιλοσοφία προς όφελος της ανερχόμενης τότε
θεολογίας.Στηριζόμενος στη χριστιανική έννοια της Σωτηρίας και γνωρίζοντας την
ελληνική παράδοση που κατά τον Πλάτωνα το σώμα είναι φυλακή της ψυχής και η
αποδέσμευση από τον υλικό κόσμο οδηγεί στις ανώτερες σφαίρες της νόησης
θεωρεί ότι η ύλη - σάρκα αυτή καθαυτή είναι αγαθό. Αναβαθμίζοντας την ύλη σε
σχέση με τον Πλάτωνα θεώρησε την αιτία της αμαρτίας στη βούληση άσχετα με
την φθορά της ύλης λόγω του προπατορικού αμαρτήματος.Ο Θεός εγγυάται την
επιστημολογική εγκυρότητα της γνώσης του εξωτερικού κόσμου μέσω της "θειας
φώτισης"Η φιλοσοφία αν και όχι τόσο αξιόπιστο εργαλείο άσκησε σημαντική
επίδραση και έπρεπε να είναι θεραπαινίδα της θεολογίας και όχι να εκριζωθεί αλλά
να καλλιεργηθεί, να πειθαρχήσει και να χρησιμοποιηθείΣτο πρόβλημα της σχέσης
Πίστης και Λόγου θεωρεί ότι επειδή υπάρχει μια Λέξη του Θεού μέσω της οποίας
έγιναν όλα τα πράγματα και είναι αμετάβλητη αλήθεια και είναι ζωή, το φως των
ανθρώπων, το φως των λογικών μυαλών μέσω των οποίων οι άνθρωποι
διαφέρουν από τα ζώαΥπάρχει ρόλος για το λογικό στη γνωστική διαδικασία στο
πλαίσιο όμως της κυριαρχίας της θεϊκής δράσης.Όπως το ηλιακό φως μας επιτρέπει
να βλέπουμε αντικείμενα, το θεϊκό φως μας επιτρέπει να βλέπουμε αιώνιες
αλήθειες.Οι σπερματικές αρχές αφορούν αξιωματικές μορφές σχηματισμού της
ύλης συγκρίσιμες με τους σπόρους, οι οποίες εμφυτεύονται από τον Θεό κατά την
Δημιουργία ευνοώντας τις αναπτυξιακές ερμηνείες της κοσμικής ιστορίας του
σύμπαντος.Η Μαθηματικοποίηση του είναι ισχυρότερη της Πλατωνικής αφού η
Μαθηματική αλήθεια έρχεται πλησιέστερα στα αμετάβλητα χαρακτηριστικά του
Θεού.Καταδίκασε την αστρολογία ως μορφή ειδωλολατρίας.(τάση προς την
μοιρολατρία και την αιτιοκρατία)Συζητά για την φύση του χρόνου αρχίζοντας μια
αντιπαράθεση με επικριτές της χριστιανικής αντίληψης για την Γένεση. Θεωρεί ότι
δεν υπάρχει νόημα στην παρατήρηση γιατί συσχετίζει καταστάσεις προ και μετά
την Γένεση που δεν σχετίζονται.Ο χρόνος (απομακρυνόμενος από τη Αριστοτελική
άποψη) είναι σχέση ανάμεσα σε γεγονότα και δεδομένου ότι τα πάντα έρχονται και
παρέρχονται συνέπεια της θεϊκής δράσης όλα ενέχουν την παρελθούσα και
μελλοντική ύπαρξη καταλήγοντας στον αβέβαιο ορισμό ότι ο χρόνος αποτελεί
έκταση χωρίς να προσδιορίζει τίνος.Η γνώση βασίζεται στην θεια φώτιση.
ΑΝΣΕΛΜΟΣ
Ο πιστός διαλογιζόμενος πάνω στην πίστη του μπορεί να αποδείξει λογικά
ορισμένες πλευρές της.Στο έργο του δεν υπάρχει η διάκριση (του Ακινάτη)
ανάμεσα στις φυσικές δυνατότητες του Λόγου που είναι κοινές σε όλους τους
ανθρώπους πιστούς και μη, και στις υπερφυσικές του δυνάμεις, τις οποίες
κατέχουν όσοι φωτίζονται από τον Θεό.Εφόσον υπάρχουν όντα θα πρέπει να
δεχτούμε και το υπέρτατο Είναι από το οποίο αντλούν το είναι τους όλα τα αλλά
όντα. Το υπέρτατο Όν μπορεί να εννοηθεί ως κάτι υπάρχον ακριβώς λόγω της
φύσης του. Η ουσία του Θεού - και μόνο του Θεού, όχι των άλλων όντων συνεπάγεται την ύπαρξη του.Διακρίνει διάφορα είδη Αλήθειας, θετικών η
αρνητικών κρίσεων, αλήθεια γνώμης, αλήθεια της θέλησης, αληθινό αυτό που

Η θεολογία προσφέρει πρόσβαση σε αλήθειες εξ αποκαλύψεως οι οποίες υπερβαίνουν τη δυνατότητα των φυσικών ικανοτήτων ανακάλυψης και κατανόησης.Γενικότερη ενίσχυση του ορθολογισμού. Συνεπώς μια απόλυτη αλήθεια πρέπει να είναι ουσιαστικά μια Υπέρτατη αλήθεια. τις οποίες κατέχουν όσοι φωτίζονται από τον Θεό.Θεμελιώδεις έννοιες ο μακρόκοσμος και ο μικρόκοσμος. αφού προέρχονται από τον Θεό αναβαθμίζοντας την αξία της επιστήμης.Η αριστοτελική φιλοσοφία και χριστιανική θεολογία αν και μεθοδολογικά διακριτές αποτελούν συμβατές οδούς προς την αλήθεια Η φιλοσοφία χρησιμοποιεί τις φυσικές ανθρώπινες δυνάμεις της αίσθησης και του λογικού για να συλλάβει όσες αλήθειες μπορούμε να γνωρίσουμε με αυτόν τον τρόπο.Πιστεύει στη διάκριση ανάμεσα στις φυσικές δυνατότητες του Λόγου που είναι κοινές σε όλους τους ανθρώπους πιστούς και μη. "απόδειξη του ότι" αλλά βαθύτερη "απόδειξη του διότι". Η ανθρωπότητα αντιπροσωπεύει τον Κολοφώνα της δημιουργικής δραστηριότητας του Θεού αντανακλώντας ταυτόχρονα τη θεια φύση και τοις δομικές αρχές του δημιουργημένου κόσμου.Σαφής διάκριση της περιοχής του Λόγου από την περιοχή της Αποκάλυψης. Αλλά αυτό του οποίου δεν μπορεί να νοηθεί μεγαλύτερο πρέπει να υπάρχει. Είναι αδύνατο να βρεθούν η Πίστη και η φυσική πραγματικότητα σε αντίθεση. σύμφωνα με την οποία το . Συνεπώς ο Θεός υπάρχει όχι μόνο σαν ιδέα αλλά και στην πραγματικότητα.Κάτι που θα μπορούσε να εννοηθεί ως η πρώτη εμφάνιση μιας σαφούς κατανόησης των αρχών της νεώτερης πειραματικής επιστήμης συναντούμε στα γραπτά του.Οι κατώτερες επιστήμες παρέχουν τα γεγονότα ενώ τα μαθηματικά δίνουν τους λόγους για αυτά χωρίς όμως να προσπαθήσει να υποτάξει ολόκληρο τον φυσικό κόσμο στον μαθηματικό.Θεωρεί το θέμα της αιωνιότητας του κόσμου ότι είναι ένα ανοιχτό ορθολογιστικό ζήτημα αλλά το κύριο ερώτημα αφορά την αιτιακή εξάρτηση του κόσμου από τον Δημιουργό.Ο σκοπός της επιστημονικής αναζήτησης για τον Αριστοτέλη ήταν να βρεθούν οι όροι ώστε κάτι ήδη γνωστό να παραχθεί η να αποδειχθεί βάσει πρώτων αρχών.Η Γεωμετρία μπορούσε να δώσει την αιτία για το γεγονός με την έννοια της τυπικής αιτίας και όχι της Υλίκης και δρώσας αιτίας. Ο μελετητής δεν επιδιώκει μόνο γνώση του γεγονότος . και στις υπερφυσικές του δυνάμεις. αληθινά πράγματα όταν πρέπει να είναι αληθινά σε συνάφεια με τα αρχέτυπα τους που είναι ο Θεός.Ο Θεός είναι αυτό του οποίου δεν μπορεί να θεωρηθεί κάτι μεγαλύτερο. προβληματική αντιπαράθεση αριστοτελικών και μη στοιχείων. ΑΚΙΝΑΤΗΣ Προσπάθεια συγκερασμού της χριστιανικής Πίστης και της Αριστοτελικής Φιλοσοφίας θεωρεί ότι δεν υπάρχει αντίθεση στη γνώση της πίστης και της λόγιας φιλοσοφίας.επιθυμούμε.Σε αντίθεση με την ευρύτατα αποδεκτή Αυγουστιανή θέση σύμφωνα με την οποία η γνώση βασίζεται στη θεια φώτιση θεωρούσε ότι ο άνθρωπος μέσω της παρατήρησης και του λόγου μπορούσε να φτάσει σε βέβαιη και έγκυρη γνώση.Λογικό σχήμα modus tollens.Έντονη επιρροή από πλατωνικά και νεοπλατωνικά στοιχεία.Η νόηση σχηματίζει ότι κατανοεί από αισθητηριακά δεδομένα και δημιουργεί πρώτες αρχές οι οποίες γίνονται στη συνέχεια εργαλεία που δημιουργούν ολόκληρο το οικοδόμημα . αλήθεια των πραγμάτων.ήταν από τους πρώτους που διείδαν και την αντίφαση στην αστρονομική περιγραφή βάσει των Πτολεμαίων έκκεντρων και επίκυκλων που έσωζαν τα φαινόμενα και οι οποίοι δεν μπορούσαν να δώσουν υλικές και δρώσες αιτίες για τις ουράνιες κινήσεις. όχι μόνο νοητικά αλλά και στην πραγματικότητα. ΓΚΡΟΣΣΕΤΕΣΤ Εξομάλυνση σημείων τριβής και καθορισμός ορίων ώστε η αριστοτελική φιλοσοφία να χρησιμοποιηθεί από ένα χριστιανικό πολιτισμό. ο οποίος θα περιγράψει τους συσχετισμούς ανάμεσα στα γεγονότα προτάσεις που μας ενδιαφέρουν.Η μελέτη της εμπειρίας βάσει της Αριστοτέλειας μεθόδου ανάλυσης και σύνθεσης (ως πρακτικό τρόπο για να περιγράψει τις δυο κινήσεις της επιστήμης από την εμπειρία στη θεωρία και αντίστροφα)προϋποθέτει την εύρεση του ονομαστικού μη αιτιακού ορισμού.

επειδή στηρίζεται σε αξιώματα τα οποία γίνονται γνωστά μέσω μιας ανώτερης επιστήμης(του θεού και του ευλογημένου).Η γνώση αρχίζει από την μελέτη των ατομικών όντων και οδηγείται στις έννοιες οι οποίες χρησιμοποιούνται σε λογικές προτάσεις.Σύνθεση λόγου και πίστης.Εγκωμιάζοντας τα μαθηματικά θεωρεί ότι αυτά παρέχουν την γνώση του διότι έναντι της φυσικής που παρέχει την γνώσει του ότι.μπορεί να βεβαιωθεί όχι με ταυτοσημία ούτε με ασάφεια αλλά με την αρχή της αναλογίας και να γίνει γνώσιμη στο επίπεδο αυτό.Θεωρεί τον πειραματισμό ανώτατο κριτήριο αλήθειας.Ο Θεός δεν μπορεί να είναι καλύτερος από τις πράξεις του γιατί τα ρήματα που δηλώνουν την καλοσύνη του Θεού είναι ταυτόσημα με αυτά που δηλώνουν την καλοσύνη των πράξεων του. αλλά και η ίδια η ύπαρξη περιορίζεται από αυτή τη δυνατότητα.Εκστρατεία υπέρ της χρησιμότητας των νέων Αριστοτελικών γνώσεων συμβάλλει στην ερμηνεία της γραφής και στην απόδειξη άρθρων της πίστεως. η δύναμη της συνηθείας .όλα τα υπάρχοντα είναι μοναδικά και μόνο αυτά μελετούν οι ανθρώπινες αισθήσεις.τα τέσσερα εμπόδια για την κατανόηση της αλήθειας είναι η υποταγή σε λανθασμένη αυθεντία. ΜΠΕΙΚΟΝ Εξομάλυνση σημείων τριβής και καθορισμός ορίων ώστε η αριστοτελική φιλοσοφία να χρησιμοποιηθεί από ένα χριστιανικό πολιτισμό. θέση η οποία διαφέρει όμως από την αντίστοιχη αντίληψη του Ύστερου Μεσαίωνα η οποία αναπτύσσεται κάτω από το πλέγμα της μετέπειτα διάκρισης ρεαλισμού νομιναλισμού. ΑΒΕΛΑΡΔΟΣ Νομιναλιστική θέση σχετικά με το πρόβλημα των καθολικών εννοιών. της αγαθότητας του ωραίου υπάρχουν όχι απλώς δυνάμει όπως στα αλλά όντα. Η αγαθότητα του Θεού και των ανθρώπων .πεδίο του πρώτου είναι σαφέστατα περιορισμένο.Ακόμα και στη θεολογία τα θεωρεί χρήσιμα θεωρώντας πως η γνώση τους συνιστά στη καλύτερη κατανόηση της Βίβλου. εμπέδωση αριστοτελικής φιλοσοφίας και διαμόρφωση λιγότερο καχύποπτης στάσης απέναντι στους ισχυρισμούς της. αλλά στην πραγματικότητα λόγω ακριβώς αυτού του γεγονότος. Κάθε πεπερασμένο όν γίνεται από την δράση και την δυνατότητα.η λαϊκή πρόληψη και τέλος η επικάλυψη της αγνοίας με επίδειξη σοφίας.(καθιέρωση καθαρά τυπικής λογικής). Συνεπώς όπως η μουσική δέχεται την αυθεντία των αξιωμάτων της αριθμητικής έτσι και η Αγια επιστήμη δέχεται τα αξιώματα που αποκαλύπτονται από τον Θεό.Δεν υπάρχουν καθολικές οντότητες .Τα μαθηματικά "παρέχουν αλήθειες χωρίς σφάλμα" και η εμπειρία "βεβαιότητα χωρίς αμφιβολία". Η ύπαρξη δίνει τη δυνατότητα στην ουσία να δράσει. γιατί όλες οι άλλες επιστήμες πέραν του πειραματισμού "είτε χρησιμοποιούσαν επιχειρήματα για να αποδείξουν τα συμπεράσματα τους είτε έχουν καθολικά ατελείς εμπειρίες". Οι περιοχές της αλήθειας στις οποίες έχουν πρόσβαση ο ορθολογισμός και η παρατήρηση του εξωτερικού κόσμου είναι ρητά διαφορετικές από αυτές στις οποίες αποκτά πρόσβαση ο πιστός με την βοήθεια του Θεού. Στον Θεό οι ποιότητες της αλήθειας.Θεμέλιος λίθος του Θωμισμού είναι η διάκριση ουσίας και ύπαρξης με εξαίρεση το Θεό το μόνο αυθύπαρκτο όν. Μόνο οι συγκεχυμένες εντυπώσεις της φύσης οδηγούν σε υπαγωγή των αντικειμένων σε ολόκληρη κλάση και τελικά όλες οι έννοιες είναι παράγωγες.Δεδομένου ότι όλη η γνώση πηγάζει από τον Θεό και υπάρχει τάξη και αρμονία στον κόσμο. η Χάρη δεν καταστρέφει την Φύση αλλά την τελειοποιεί.Συνεχιστής του Αλβέρτου πίστευε ότι αυτό το οποίο μας διδάσκει η πίστη δεν μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με αυτό που μας δίνει η φύση. Η λογική σχετίζεται μόνο με τη λογική και διασαφηνίζει έννοιες και προτάσεις τις οποίες χρησιμοποιούμε χωρίς αναφορά στις ιδιότητες των αντικειμένων.Οι καινοτομίες του θα πρέπει να θεωρηθούν επαναφορά της αυγουστίνειας παράδοσης αλλά η αισιοδοξία του για τον ρόλο των επιστημών σε . Δεν υποτάσσει τις άλλες επιστήμες στα μαθηματικά και θα προχωρήσει αξιοποιώντας τα για την ίδια τη φύση των πραγμάτων σασί όχι απλώς την πλατωνική αναπαράσταση τους ακόμη και για τα θεια πράγματα.Το άγιο δόγμα είναι επιστήμη .(Γνωρίζουμε τον Θεό από τις πράξεις Του και όχι Αυτόν τον Ίδιο).

Θεωρούσε την αριστοτελική φιλοσοφία αναγκαία προπαρασκευή για τις θεολογικές σπουδές.Οπαδός της Διπλής Αλήθειας και Αβερροiστής ετερόδοξος η για άλλους πιστός χριστιανός και οπαδός του ΑριστοτελισμούΣτα κείμενα του επιχειρηματολογεί υπέρ της αιωνιότητας υποτάσσοντας την θεολογία στον Αριστοτελισμό αφήνοντας στον αναγνώστη την τελική κρίση.Εξασκεί την φιλοσοφία χωρίς να λαμβάνει καθόλου υπ'όψιν τη θεολογική διδασκαλία σχετικά με τα ζητήματα που έθιγε. ΟΡΕΜ Μόνο ο Θεός μπορεί να μας δώσει εγγυήσεις αληθούς γνώσης. ΣΙΖΕΡ (ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΤΗΣ) Μαζί με τον Βοήθιο της Δακίας ο κυριότερος αντιπρόσωπος του λατινικού Αβερροiσμού η "κοσμικού Αριστοτελισμού".Πλούσια σύνθεση αριστοτελικών και μη στοιχείων. Η σχέση μίμησης όλων των όντων προς τον Θεό και η Θεια φώτιση. εμπέδωση αριστοτελικής φιλοσοφίας και διαμόρφωση λιγότερο καχύποπτης στάσης απέναντι στους ισχυρισμούς της.Επανεξέτασε τις Αριστοτελικές έννοιες απόλυτα βαρύ και ελαφρύ των σωμάτων μετά το 1277. απαισιοδοξία για την ικανότητα του ανθρώπινου λόγου να γνωρίζει την αλήθεια χωρίς θεια φώτιση.Σχετικά με το πρόβλημα της φύσης της ψυχής και των δυνάμεων της: Το ζητούμενο ήταν μια περιγραφή της ως χωριστής αιώνιας ουσίας ανεξάρτητης από το σώμα και ικανής να επιβιώσει μετά τον θάνατο του.Σύνθεση λόγου και πίστης. Το καθήκον του φιλόσοφου δεν είναι η εξέταση των αιτίων της θειας βούλησης αλλά η διερεύνηση των φυσικών αιτίων μέσω των οποίων αυτή παράγει τα αποτελέσματα της.Προσπάθησε να διακρίνει ορθολογικά την φιλοσοφία από τη θεολογία σε μεθοδολογική βάση και να ανακαλύψει όλα όσα η φιλοσοφία μόνη θα μπορούσε να αποδείξει για την πραγματικότητα.Θεωρούσε την ιδέα του αιώνιου σύμπαντος φιλοσοφικά παράλογη και άρα η φιλοσοφία μπορούσε να αντιμετωπίσει το ζήτημα χωρίς θεολογική βοήθεια.Κομβικά σημεία η Δημιουργία εκ του μηδενός. ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ Θεωρεί πως ο Θεός στη φύση δρα πάντοτε με την Αριστοτέλεια αντίληψη.Είναι μη αποδείξιμη η πρόταση ότι ένα σώμα του άλλου κόσμου (κατά τον Αριστοτέλη) θα κινούνταν προς τη Γη λέγοντας ότι τελικά οι κινήσεις έξω από τη Γη επηρεάζονται από τα άλλα ουράνια σώματα και τον Θεό.Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληγε ήταν τα αναγκαία και αναπόφευκτα συμπεράσματα της φιλοσοφίας όταν αυτή εξασκηθεί με τον σωστό τρόπο. και αυτό δεν έχει σχηματιστεί από τα αισθητηριακά δεδομένα αλλά έχει ληφθεί από τον . φορέα της αίσθησης και της ζωτικότητας.θεωρούσε τον Θεό έσχατο αίτιο των πάντων και ότι ενεργεί συνήθως μέσω της φυσικής αιτιότητας.Υποστηρικτής του χριστιανικού δόγματος της δημιουργίας. η οποία όμως θα μπορούσε να εξηγήσει την ένωση της ψυχής με το σώμα. ΜΠΟΝΑΒΕΝΤΟΥΡΑ Στηρίζεται στις βασικές ιδέες του Αυγουστίνου. αίσθηση κινδύνου από τη διάδοση της νέας φιλοσοφίας αυστηρός έλεγχος της.Η νόηση βρίσκει (αντίθετα από τον Ακινάτη ) στον ίδιο τον εαυτό της ότι κατανοεί. Έτσι προκύπτει η έμφαση στην απεριόριστη ελευθερία βούλησης του Θεού η οποία πηγάζει από την απόλυτη δύναμη του. Πάντα έτοιμος να διορθώσει η να απορρίψει αριστοτελικές θέσεις προ όφελος συχνά πλατωνικών η νεοπλατωνικών θέσεων.αντίθεση με τον πεσιμισμό του Αυγουστίνου είχε ως αποτέλεσμα αυτή η παραδοσιακή πρακτική να συμβάλλει ώστε να επέλθουν θεμελιακές αλλαγές του επιστημονικού λόγου. ΑΛΒΕΡΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ Ο πρώτος που επεξεργάστηκε μια περιεκτική ερμηνεία της φιλοσοφίας του Αριστοτέλη στη Χριστιανική Δύση.

Ο φιλόσοφος μιλώντας ως φιλόσοφος δεν έχει εναλλακτική λύση και πρέπει να υπερασπίσει την αιωνιότητα του κόσμου. ΤΙΜΑΙΟΣ 1. ΕΝΑΝ ΑΙΩΝΙΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΚΟΣΜΟ.θεωρείται ο φιλόσοφος της χριστιανικής ζωής ο οποίος επιχειρεί μια σύνθεση λόγου και πίστης με την μορφή της υποταγής του Λόγου. Συνέλεξε συστηματικά και κατόπιν ανασκεύασε όλα τα φιλοσοφικά επιχειρήματα που είχαν χρησιμοποιηθεί για την υπεράσπιση του χριστιανικού δόγματος της δημιουργίας.2. ΜΠΟΡΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ. ΑΛΛΑ ΑΠΛΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΡΟΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. ΕΝΩ ΤΑ ΑΛΛΑ ΔΥΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. (Β. ΕΑΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΦΥΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΥΠΟΥ.Εξομάλυνση σημείων τριβής και καθορισμός ορίων ώστε η αριστοτελική φιλοσοφία να χρησιμοποιηθεί από ένα χριστιανικό πολιτισμό.Η αιωνιότητα του κόσμου ήταν φιλοσοφικά παράλογη.Επέδειξε έναν έντονα "ορθολογιστικό προσανατολισμό. ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΑΣ. (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑ) . ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΚΙΝΟΥΝ . ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΠΕΙΡΟΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΔΩΝ.ΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΟΝΤΟΤΗΤΑ. ΒΟΗΘΙΟΣ της ΔΑΚΙΑΣ(ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΤΗΣ) Μέλος του κύκλου του Σίζερ υποστήριζε τον αυστηρό διαχωρισμό του φιλοσοφικού από το θεολογικό επιχείρημα. ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΘΕΪΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΤΗΝ ΕΦΤΙΑΞΕ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ . ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΥΟ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΣΟΤΗΤΕΣ . "Η ΣΩΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΗΙΝΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ. ΑΚΙΝΑΤΗΣ 1. Η ΘΕΪΚΗ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΑΓΕΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 3. ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΤΗΝ ΟΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ.. ΚΑΛΦΑΣ 1993. ΚΙΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟΣ ΟΡΟΣ .Αρνούμενος την "Ανάσταση" των νεκρών και την δυνατότητα δημιουργίας του σύμπαντος. 3. 2. ΟΚΚΑΜ 1.Ένα. Η ΦΩΤΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΕΡΙ ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Η ΥΛΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ ΑΛΛΑ ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΟΜΗΜΕΝΟ. ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. 2. ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟΙ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΑΛΛΑ Ο ΘΕΟΣ. Ο ΟΠΟΙΟΣ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ. ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΚΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΜΗ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ. ΣΥΝΕΠΩΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΡΟΝΙΚΗ ΑΡΧΗ. ΤΟ ΚΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΓΕΝΕΣΗΣ Η ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥ ΤΟΠΟ.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΛΗΘΕΙ ΑΧΑΝΗΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΣ 4. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΕΡΙ ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΛΟΓΙΟΙ 13ΟΥ ΚΑΙ 14ΟΥ 1. 3. ΣΥΝΕΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΕΝΟ ΧΩΡΙΣ ΣΩΜΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΟ ΚΕΝΟ ΧΩΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ. 6. ΕΠΙΣΗΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ Η ΣΕ ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΑΠΕΙΡΟ ΚΕΝΟ 3. 5. 4. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΛΛΑ Η ΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΑ. Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΥ ΧΙΟΥΜ ΕΓΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΤΕΔΕΙΞΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΜΙΑ ΣΥΝΕΠΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ. ΟΙ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΙ ΘΕΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΣΥΜΠΑΝ. 2. ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Η ΦΥΣΗ ΩΣ ΑΙΤΙΑΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ. 2. ΓΚΡΟΣΣΕΤΕΣΤ 1. Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΣΟ ΚΑΛΟ ΘΕΩΡΗΣΕ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΗΣ ΩΤΡΕΚΟΥΡΤ 1. ΔΙΔΕΤΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΟΥΣ "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΑΣ" ΚΑΙ 5. ΠΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. ΑΠΕΔΩΣΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΑΣΙΣΤΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Η ΣΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ.TH. ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΝ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΟΣΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ. ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΕΝΑ ΑΔΙΑΣΤΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΦΩΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. 7. ΑΛΛΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ. 6. ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ -ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΝΟΗΤΙΚΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΛΙΚΟ ΛΕΠΤΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΑΡΑΙΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΩΝ ΕΠΙΓΕΙΩΝ ΟΥΣΙΩΝ. ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΚΟΣΜΟΥΣ. Η ΣΧΕΣΗ ΔΡΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΠΕΙΡΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΝΕΥΤΩΝΑ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ . ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΘΕΣΗ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΟ ΦΩΣ : Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟ 2.ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. BRADWARDINE 1. Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΣΗ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΜΗ ΥΠΑΡΞΗ ΟΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΑ ΟΠΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ 1. ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΦΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΤΕΡΟΥ 3. 7. Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΜΕ ΔΥΟ ΤΡΟΠΟΥΣ. ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΕΡΑΣΤΟ ΚΑΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΟ ΑΠΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΕΣ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΖΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ.ΠΑΡΙΣΤΑΝΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΟΤΙ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΓΚΡΙΤΑ ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΑΝΤΙΛΗΨΗΣ. ΔΕΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΩΣΕΙ ΑΡΚΕΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ. . ΑΝΤΙΠΑΡΕΘΕΣΕ ΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΕΣ . ΤΟ ΚΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ. ΕΙΤΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ (ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΕΛΕΙΟΣ ΘΕΟΣ. 8. 11. 5. ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΘΕΪΚΟ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΕΝΑΑ 2. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΤΥΠΩΝ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ (ΦΥΣΙΚΗ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ (ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΗ Η ΒΙΑΙΗ). ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΙΝΟΥΝΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΙΤΙΟ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΚΙΝΗΣΗΣ. 4. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ. ΘΕΜΕΛΙΩΝΕΤΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ..8. 6. ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΕΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΚΥΚΛΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΟΤΙ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΣΧΕΤΙΣΤΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΝΟΣ ΠΕΜΠΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΑ. ΤΟΥ 17ΟΥ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΑΣΧΕΤΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΕΙΡΟ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ. ΣΤΟ ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΦΟΡΟΥΣΑ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΙΟ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΙΑ. 9. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΣ. ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΙΔΙΑ. ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟ Η ΤΟ ΠΤΟΛΕΜΑΪΚΟ . ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΘΕ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ. ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΟΥΤΕ ΣΕ ΑΥΞΗΣΗ ΟΥΤΕ ΣΕ ΦΘΟΡΑ . ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΠΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΗ ΟΜΑΛΗ ΚΥΚΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ. ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΣΩΜΑΤΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΝΟ ΚΑΤ' ΟΝΟΜΑ ΑΦΟΥ Η ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥ. Η ΚΙΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΟΥΝ. ΤΟΥΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ) ΑΡΝΗΣΗ ΥΠΑΡΞΗΣ ΠΟΛΛΩΝ ΚΟΣΜΩΝ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ΔΥΟ ΕΙΔΩΝ ΑΥΛΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΙΝΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΤΡΟΧΙΕΣ ΤΟΥΣ. 9. 10.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ.12. ΘΕΩΡΗΣΕ ΜΙΚΡΗ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΟΤΙ ΤΑ ΠΛΑΝΗΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΘΕΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 36000 ΧΡΟΝΙΑ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ "ΠΟΙΟΣ ΚΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ" ΘΑ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΗΝ 13. 15. Η ΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΚΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΛΩΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΚΕΝΟ. ΕΝΩ ΣΤΑ "ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ" ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ ΣΥΖΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ ΚΙΝΟΥΝ. ΑΦΟΥ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΤΟΤΕ Η ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ. Η ΓΗ ΗΡΕΜΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΦΑΙΡΙΚΗ. 3. 4. ΕΤΣΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟ ΔΟΓΜΑ "ΟΤΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΙ" ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΠΕΙΡΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ . ΘΕΩΡΗΣΕ ΡΗΤΑ ΟΤΙ Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗ. ΘΕΩΡΗΣΕ ΑΚΙΝΗΤΗ ΤΗΝ ΓΗ ΟΠΩΣ Ο ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΠΑΛΙΝΩΔΗΣΕ ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΥΜΕ ΑΝ . ΟΜΟΓΕΝΕΣ ΠΛΑΙΣΙΟ(ΣΕ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΟΥ) ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ . Η ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΣΗΣ ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ. ΤΟ ΟΠΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ "ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΙΝΗΤΑ ΣΩΜΑΤΑ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ. Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΘΕΙΑ. ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΒΙΑΙΗ ΑΝΑΓΚΗ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙ. 5. ΕΤΣΙ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ. 7. 14.ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΡΗΤΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ Η ΤΗΝ ΑΚΙΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΗ ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΓΑΛΙΛΑΙΟΥ. ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΛΟΓΙΚΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ. ΦΥΣΙΚΗ ΑΕΝΑΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ "ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΟΠΩΣΗ. Ο ΧΩΡΟΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟ. ΑΠΟΚΤΑ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ (ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΠΟΥ). ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΙΝΟΥΝ. ΕΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΑΛΛΟΝ ΚΟΣΜΟ. 6. ΑΛΛΑ Η ΛΟΓΙΚΗ 2. ΟΡΕΜ 1. ΜΕΤΑ ΤΟ 1277 ΜΕ ΝΟΗΤΙΚΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΟ ΚΕΝΟ ΧΩΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΧΕΤΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΥΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΛΗΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ .ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΘΕΩΡΙΑΣ ΠΕΡΙ IMPETUS . ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΕΛΥΦΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΙΑΣ ΣΦΑΙΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΗΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΣΕΛΗΝΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ Η ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΣΑ.

ΚΑΙ ΑΡΑ Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΗ ΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ. ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΛΟΓΙΚΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ. Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ . ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΒΑΘΜΟ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ. ΣΥΝΕΠΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΕΛΕΙΟ. ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ 1. ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ. 6.. ΤΟ ΕΤΕΡΟΓΕΝΕΣ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ. ΑΦΟΥ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ. ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ. 7. 5. 10.ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΣΕΛΗΝΙΟ ΧΩΡΙΟ . ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ.ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΛΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΕΤΕΡΟΓΕΝΗΣ. 9. Η ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ . Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΕΛΕΙΟ. Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ. 3. ΣΥΝΕΠΩΣ "ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΤΑΙΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΕΙΣΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ. ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ "ΣΩΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ" ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΣΩΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΙΑΣ ΑΠΛΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΟΥΣΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΦΟΡΕΑΣ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ. ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΞΩΚΟΣΜΙΚΟΥ ΚΕΝΟΥ. ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΛΟΓΟ. . 4. ΟΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΛΥΤΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ. ΑΛΛΑ Η ΛΟΓΙΚΗ 2. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ.ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΥΠΕΡΣΕΛΗΝΙΟ. ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟ. ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΥΝΗΤΙΚΑ ΤΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ. Η ΟΡΜΗ (IMPETUS) ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΕΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΦΥΣΗ ΔΙΑΚΡΙΤΗ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΝΑ ΚΙΝΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΗ. ΤΟΥ ΥΓΡΟΥ ΚΑΙ ΞΗΡΟΥ. Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ . ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΣΕΛΗΝΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ Η ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΣΑ. 11.ΚΙΝΕΙΤΑΙ Η ΓΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΙΣΩΣ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙ "IMPETUS" (ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ) ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΣ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΕ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΣ ΣΕ ΔΥΤΙΚΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΟΤΙ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗ. Ο ΘΕΟΣ ΓΕΝΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ ΑΠΕΙΡΟ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. 8. Η ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Η αντίφαση ερμηνεύεται λέγοντας ότι τα συμπεράσματα της φιλοσοφίας είναι ανακάλυψη του ανθρώπινου νου. σ. ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ ΤΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΜΙΑ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ. ενώ οι αλήθειες της πίστης Αποκαλυπτικές. Βάση του σχολαστικισμού ήταν η γραμματική δεδομένου ότι οι λόγιοι έπρεπε να γνωρίζουν τη σχέση ανάμεσα στη λέξη και στον κόσμο. με το. ο οποίος εξέφρασε νεοαυγουστινιανές θέσεις. συνεπώς σε περίπτωση αντίφασης πρέπει να γίνουν δεκτές οι τελευταίες. η δύναμη της συνηθείας . Όπως λέχθηκε: "Η σκέψη είναι ένα επάγγελμα του οποίου οι κανόνες είναι λεπτομερώς ορισμένοι" Η μεθοδολογία της . ένα σύνολο διαδικασιών μέσω των οποίων το αντικείμενο της γνώσης μετατρέπεται σε πρόβλημα και υπόκειται σε διάλογο αντιτιθέμενων πλευρών. τον περιορισμό της παντοδυναμίας του και της γνώσης του.π.ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Η διπλή αλήθεια. με κύριο εκπρόσωπο τον Άγιο Μποναβεντούρα. Είχε γίνει όμως από τότε σαφές ότι η μέθοδος κινδύνευε να καταλήξει σε απεραντολογία αν τα επιχειρήματα δεν γίνουν αντιληπτά κάπου αλλού (εκτός του διαλόγου) (ό.η λαϊκή πρόληψη και τέλος η επικάλυψη της αγνοίας με επίδειξη σοφίας. με το οποίο ο Λόγος αναβαθμίζεται σε βαθμό που να προκαλέσει αντίδραση η οποία διήρκεσε σχεδόν όλο τον 13ο αιώνα. απαίτηση που εξηγεί και τη σοβαρότητα του προβλήματος νομιναλισμού . την περίοδο που εξετάζουμε είναι το κριτήριο της θρησκευτικότητας. ΤΑ 4 ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΕΙΚΟΝ. Οι λόγιοι λέγουν ότι αναφέρουν απλώς τις θεωρίες του Αριστοτέλη χωρίς να εκφράζουν τις δικές τους απόψεις: ο Θωμάς μπορεί να υπαχθεί σε αυτή την κατηγορία.ρεαλισμού του Μεσαίωνα Η Μέθοδος απόδειξης ήταν η διαλεκτική.12. ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΜΗ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΟΤΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 13. ΕΝΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΧΕΣ ΤΟ 1277 Οι συγκρούσεις μεταξύ αριστοτελισμού και θεολογίας οι οποίες σχετίζονται με την φύση του Θεού και την ανθρώπινη ικανότητα γνώσης του. 1. με αποκορύφωση την 7η Μαρτίου του 1277· τρίτον. όπως π.δεύτερον. . το οποίο αποτέλεσε την κορυφαία έκφραση της προσπάθειας συγκερασμού Λόγου και πίστης. ΣΙΖΕΡ Η ΔΙΠΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ . Τρεις είναι οι τρόποι της γενικής παρουσίασης του προβληματισμού γύρω από το γεγονός ότι η φιλοσοφική και η χριστιανική διδασκαλία μπορεί να αντιφάσκουν: Μπορεί κανείς να δεχτεί ταυτόχρονα ότι οι δυο αλήθειες αντιφάσκουν. 2. 87). με την κυριολεκτική έννοια του όρου. την άποψη ότι ο κόσμος είναι αιώνιος. έργο του Σίζερ και άλλων.διδασκαλίας ήταν ο σχολαστικισμός. μέσω της αντιπαράθεσης με τον αριστοτελισμό. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΜΟΥ: Ο αριστοτελισμός προσλαμβάνεται από τη χριστιανική Ευρώπη με τρεις τρόπους: πρώτον. Τα τέσσερα εμπόδια για την κατανόηση της αλήθειας είναι η υποταγή σε λανθασμένη αυθεντία. μέσω του έργου του Αγίου Θωμά. ΤΑ ΕΞΙ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ Τα έξι σημεία στα οποία ο αριστοτελισμός έρχεται σε αντίθεση με τη χριστιανική θεολογία είναι: α) η αιωνιότητα του κόσμου β) ο μονοψυχισμός γ) η άρνηση της προσωπικής αθανασίας δ) η αιτιοκρατία ε)η άρνηση της θείας πρόνοιας στ) η άρνηση της ελεύθερης βούλησης.χ. ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΙΣΜΟΣ Τα πανεπιστήμια που εξετάζουμε είχαν σαφέστατους κανόνες λειτουργίας. για το θέμα της αιωνιότητας ή της δημιουργίας του κόσμου. (ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ) ΘΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΗ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΕΠΗΡΕΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣΤΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ.

το τυχαίο δηλαδή της Δημιουργίας.όπως και στα θέματα της αναγκαιότητας και του τυχαίου. της κατοχής. Οι λόγιοι έπρεπε να γνωρίζουν τη σχέση ανάμεσα στη λέξη και στον κόσμο. του τόπου.εμπεριέχουν τους όρους "κινούν" και "κινούμενο" ως θεμελιακά στοιχεία τους. και το κυριότερο. τον κόσμο. ήταν συμβατικά μόνο αναγκαίοι. από τον Νικόλαο της Ωτρεκούρτ. Αυτές οι τρεις κινήσεις . Αυτή η αντίληψη δεν συγκαλύπτει τις διαφορές που εκφράζονταν αυτή την περίοδο του εκλεκτικισμού. βρίσκεται πλησιέστερα στην όλη μεταφυσική του Αριστοτέλη. έχουμε αύξηση ή φθίση και. τέλος. Οι διαφορές της νια Moderna από τη Via Antiqua του 14ου αιώνα μπορούν να ταξινομηθούν στις ακόλουθες περιοχές. Η ταξινόμηση. Η μεθοδολογία της πανεπιστημιακής διδασκαλίας ήταν ο σχολαστικισμός με βάση την γραμματική. των μεταβολών στον Σταγειρίτη είναι η εξής: η μεταβολή της ίδιας της ουσίας. στους περιορισμούς της ανθρώπινης ελευθερίας που πηγάζουν από τη θεώρηση της ανθρώπινης θέλησης ως ενεργούμενου άλλου καθώς και στο θέμα της προτεραιότητας του δικαιώματος στην αλήθεια ανάμεσα σε θεολόγους και φιλόσοφους. π. Μέθοδος απόδειξης ήταν η Διαλεκτική. Στη χριστιανική παράδοση υπήρχε πάντοτε η παντοδυναμία του Θεού. της ενέργειας και του πάθους. Η μεταφυσική τάξη της προηγούμενης αντίληψης θα πρέπει να αντικατασταθεί με τη λογική τάξη. στην αβερροική ενότητα της διάνοιας. αλλά ήταν εφικτή μόνο μέσα από τη γνώση των ατομικών και τελικά αφορούσε αυτά Η αντιστροφή δηλαδή ήταν. η γένεσις και η φθορά. εάν αφορά την ποσότητα της. . αφού ούτε σε αυτό τον αιώνα υπήρξε ουσιαστική πειραματική επιβεβαίωση των νέων θεωριών. θωμιστές και ριζοσπάστες αριστοτελικούς. ο Leff (1976) πρόκειται για μια μέθοδο ταξινόμησης των φυσικών φαινομένων η οποία ενώ πηγάζει από εμπειρικά δεδομένα.μεταβολές . όλων των όντων πλην του Θεού. Η φορά συμπίπτει με τη δική μας έννοια της κίνησης. ο οποίος προχωρώντας πέρα από τον Όκκαμ έθεσε απόλυτα όρια στη βεβαιότητα των γνώσεων μας ακόμη και για τα ατομικά αντικείμενα. αντί να γίνεται προσπάθεια ερμηνείας των ατομικών όντων σ έναν κόσμο καθολικών εννοιών να μελετούνται τα καθολικά σε έναν απόλυτα ατομικό κόσμο. απαίτηση που εξηγεί και την σοβαρότητα του προβλήματος νομιναλισμού . οι χριστιανοί πίστευαν στην εγγενή αβεβαιότητα και στο τυχαίο. Επίσης στις ενδοθεολογικές συγκρούσεις ανάμεσα σε Νεοαυγουστιανούς. η δυνατότητα Του να κάνει τον κόσμο όπως θέλει. του 14ου αιώνα.. εάν αφορά τον τόπο της έχουμε φορά. οδηγώντας σε μια ασυμμετρία ανάμεσα στο Εννοιολογικό και στο Πραγματικό. Γενική με τον Όκκαμ. η μεταβολή η οποία δρα σε υπάρχουσες ουσίες και είναι η κίνηση. αντί μέσω των ταξινομήσεων και της χρήσης ορισμών. και οι καθολικές έννοιες θα γίνονται αντικείμενο μελέτης στον βαθμό που το νόημα τους εξαρτάται από γραμματικούς τύπους και από το λογικό περιεχόμενο των σχετικών όρων. Ουσιαστικά όπως αναφέρει και. 8. Η δεύτερη περιοχή διαφορών ανάμεσα στις δυο θεωρήσεις αφορά θέματα πίστης και γνώσης Ανεξάρτητα της αποδοχής ή μη των αντιλήψεων του Όκκαμ και. στη συνέχεια παγιώνεται σε αφαιρέσεις. ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η αριστοτέλεια αντίληψη για τη μελέτη της φύσης απαιτεί τη χρήση των συγκεκριμένων κατηγοριών του Αριστοτέλη: της ουσίας της ποσότητας. της ποιότητας. και ο Αριστοτέλης δεν επιχειρεί να αναγάγει το ένα είδος της μεταβολής στο άλλο. λόγω της θέλησης Του και όχι λόγω απόλυτης αναγκαιότητας τους. Τα θέματα της ταξινόμησης των επιστημών θα μας απασχολήσουν σε επόμενο κεφάλαιο. 7. του χρόνου. της σχέσης. Η πρώτη αφορά τη φύση του γνώσιμου και της πηγής της γνώσης τα οποία ο Όκκαμ ταύτισε με ατομικά αντικείμενα που υπάρχουν έξω από τον νου και αποτελούν τη μοναδική οντολογική πραγματικότητα. Οι νόμοι που επέλεξε ο Θεός για το δημιούργημα Του.χ. της θέσης. δεν σχετίζεται με την παρατήρηση και το πείραμα.ρεαλισμού του Μεσαίωνα. Αυτή η κυρίαρχη επί δύο χιλιάδες χρόνια άποψη δεν καταρρίπτεται τον 14ο αιώνα. π. Η κίνηση ταξινομείται στον Αριστοτέλη ως εξής: εάν η μεταβολή αφορά την ποιότητα της ουσίας έχουμε αλλοίωση. απλώς ο 14ος αιώνας ανασχημάτισε το αριστοτέλειο πλαίσιο με βάση τις έννοιες της ύλης και της ποσότητας και επέλυσε σχετικά προβλήματα με χρήση υπολογισμών.χ.

Επίσης στις ενδοθεολογικές συγκρούσεις ανάμεσα σε Νεοαυγουστιανούς. όπως και στα θέματα της αναγκαιότητας και του τυχαίου. τον περιορισμό της παντοδυναμίας του και της γνώσης του. δεν μπορούσε πλέον να θεωρείται ως έμπιστη θεραπαινίδα. στους περιορισμούς της ανθρώπινης ελευθερίας που πηγάζουν από τη θεώρηση της ανθρώπινης θέλησης ως ενεργούμενου άλλου καθώς και στο θέμα της προτεραιότητας του δικαιώματος στην αλήθεια ανάμεσα σε θεολόγους και φιλόσοφους. Αν η φιλοσοφία κατέληγε τελικά συστηματικά σε συμπεράσματα αντίθετα από την πίστη .ένα σύνολο διαδικασιών μέσω των οποίων το αντικείμενο της γνώσης μετατρέπεται σε πρόβλημα και υπόκειται σε διάλογο αντιτιθέμενων πλευρών. αντίθετα άρχιζε να μεταβάλλεται σε εχθρική δύναμη και απειλή. Οι 219 καταδικασμένες προτάσεις προέκυψαν ως αποτέλεσμα της ανάδυσης τριών διακριτών ιδεολογικών ρευμάτων στο Παρίσι: του Αλβέρτου και του Ακινάτη που προσπάθησαν να εναρμονίσουν Λόγο και πίστη. θωμιστές και ριζοσπάστες αριστοτελικούς. Όποιες και αν ήταν οι κινητήριες δυνάμεις που ωθούσαν την αναθεώρηση της αριστοτελικής θεωρίας της κίνησης. Σχετικά με ΕΝΤΑΣΕΙΣ και ΔΙΑΜΑΧΕΣ ΤΟ 1277: Οι συγκρούσεις μεταξύ αριστοτελισμού και θεολογίας οι οποίες σχετίζονται με την φύση του Θεού και την ανθρώπινη ικανότητα γνώσης του. Κοϋρέ : Οι Προτάσεις δεν έχουν πρακτική αξία στις επιστήμες Duhem: Οι καταδίκες του 1277 είναι η πράξη γένεσης της επιστήμης των νέων χρόνων. επειδή καθιέρωσαν τη δυνατότητα μελέτης μη Αριστοτελικών θέσεων. Κατά την γνώμη του Κοϋρέ η Επιστημονική επανάσταση του 16ου και 17ου αιώνα δεν ήταν εκβλάστηση η επέκταση της μεσαιωνικής επιστήμης αλλά μια πνευματική μετάλλαξη που οδήγησε στη διάλυση της. στην αβερροική ενότητα της διάνοιας. η οποία απαιτούσε αποφασιστική δράση. . η μεσαιωνική αποτίμηση του Αριστοτέλη είχε ζωτικές συνέπειες για την πορεία της φυσικής φιλοσοφίας. Τα έξι σημεία στα οποία ο αριστοτελισμός έρχεται σε αντίθεση με τη χριστιανική θεολογία είναι : α) η αιωνιότητα του κόσμου β) ο μονοψυχισμός γ) η άρνηση της προσωπικής αθανασίας δ) η αιτιοκρατία ε)η άρνηση της θείας πρόνοιας στ) η άρνηση της ελεύθερης βούλησης. των ριζοσπαστικών Αριστοτελιστών και των ΝεοΑυγουστιανών οι οποίοι και τελικά επέβαλλαν τις καταδίκες. την άποψη ότι ο κόσμος είναι αιώνιος.