You are on page 1of 4

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

σελ.4

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ένας γέροντας μιλούσε σε κάτι νεαρά παιδιά…
Κάποια στιγμή σήκωσε ένα ποτήρι νερό, και όλοι
υπέθεσαν ότι θα τους απευθύνει την κλασική
ερώτηση «είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο».
Αντί αυτού, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, ρώτησε:

Εβδομαδιαίο φυλλάδιο
ΚΥΡΙΑΚΗ

Τα άγχη και οι ανησυχίες της ζωής
«Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι νερό;»
Οι απαντήσεις που ακούστηκαν κυμαίνονταν από
250 σε 600 γραμμάρια.
Εκείνος όμως απάντησε:
«Το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία… Εξαρτάται
από το πόσο διάστημα το κρατάω.
Εάν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν είναι ένα πρόβλημα.
Εάν το κρατήσω για μια ώρα, θα έχω έναν πόνο στον βραχίονά μου.
Αν το κρατήσω για μία μέρα, το χέρι μου θα μουδιάσει και θα αρχίσει να
παραλύει.
Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του γυαλιού δεν αλλάζει, αλλά όσο πιο πολύ το
κρατάω, τόσο πιο βαρύ γίνεται.»
Ο γέροντας συνέχισε λέγοντας,
«Τα άγχη και οι ανησυχίες της ζωής είναι σαν το ποτήρι του νερού. Αν τα
σκέφτεστε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δεν συμβαίνει τίποτα κακό. Αν τα
σκεφτείτε λίγο περισσότερο, αρχίζουν να σας βλάπτουν.
Και αν τα σκέφτεστε όλη την ημέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να
αισθανθείτε ότι σας παραλύουν και ότι σας καθιστούν ανίκανους να κάνετε
οτιδήποτε άλλο».
Είναι σημαντικό να θυμάστε να διώχνετε τα άγχη και τους φόβους σας. Όσο πιο
νωρίς μέσα στην ημέρα, αφήστε όλα τα βάρη σας στον Χριστό. Μην τα κουβαλάτε
όλο το απόγευμα και όλο το βράδυ μαζί σας. Προσευχηθείτε και πείτε τα πρώτα
στο Χριστό!
Έπειτα, αν οι φοβίες σας, γίνουν εμμονές ή αιτία να αμαρτάνετε, είτε με
ολιγοπιστίες και με αμφιβολίες προς τον Θεό είτε με άσχημους λογισμούς προς
τους γύρω σας, τότε όποτε μπορέσετε επισκεφθείτε τον πνευματικό σας πατέρα
και εξομολογηθείτε…
Μην το αναβάλετε.
Θυμηθείτε να αφήσετε το ποτήρι σας, όσο πιο γρήγορα μπορείτε!
Για να ξεκουραστείτε…

Κ

άθε Δευτέρα στις 9 μ.μ. στο διαδίκτυο ζωντανά η ομάδα ΔΙΨΩ.
Σύναξη για νέους - νέες άνω των 18 ετών... Οι συνάξεις γίνονται στο
Αρχονταρίκι της Ε.Κ.Π. ΔΙΨΩ (Όθωνος Αμαλίας 97- Πάτρα) με υπεύθυνο τον
Πρωτ/ρο π. Αντώνιο Ρουμελιώτη.

Από τον Προϊστάμενο του Ι.Ν. Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών, π.Αντώνιο Ρουμελιώτη
Μαζί του η Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων
“ΔΙΨΩ”

8 ΜΑΪΟΥ 2016
+ΤΟY ΘΩΜΑ, Ιωάννου του Θεολόγου

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
επικοινωνία: τηλ. 2610 523 556, φαξ 2610 525 580

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ο Επιστολών και της Αποκάλυψης.
Ευαγγελιστής της αγάπης. Όχι μόνο Τη ζωή του κοντά στον Κύριο τη γνωρίζουμε μέσα από τα Ευαγγιατί αναφέρεται συνεχώς
γέλια της Καινής Διαθήκης.
στα κείμενα του στη αγάπη,
Ο Ιωάννης συνέχισε έντονα
αλλά κυρίως γιατί την βίωνε
την δράση του και μετά την
και την εξέφραζε. Αγαπούσε
Ανάληψη του Κυρίου. Αυτός
πολύ τον Διδάσκαλό του.
και ο Πέτρος ήταν οι πρώτοι
Τον ακολούθησε και στις πιο
που κήρυξαν μετά την επιδύσκολες ώρες της επίγειας
φοίτηση του Αγ. Πνεύματος
ζωής Του. Όταν οι άλλοι μασε όλο τον κόσμο το λόγο
θητές ήταν κρυμμένοι «διά
του Κυρίου.
τον φόβον των Ιουδαίων»,
Η παράδοση, επίσης, μας
αυτός ήταν παρών στην
λέει ότι ο Ιωάννης κήρυξε το
σύλληψή Του, στην δίκη
Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία,
και στον Γολγοθά, όπου
και ιδιαίτερα στην Έφεσο.
κάτω από τον Σταυρό στις
«Τεκνία,
Στα χρόνια του αυτοκράτορα
κρίσιμες εκείνες στιγμές του
Δομετιανού βασανίστηκε και
εμπιστεύθηκε ο Χριστός την
αγαπάτε
εξορίστηκε στη Πάτμο, όπου
μητέρα Του.
αλλήλους»
έγραψε την Αποκάλυψη. Σε
Και αυτός τίμησε την επιθυμεγάλη ηλικία ξαναγύρισε
μία του Κυρίου και μέχρι την
Κοίμηση της την φρόντιζε ως αληθινή στην Έφεσσο όπου συνέγραψε το ευαγτου μητέρα. Ο Ιωάννης είναι ο συγγρα- γέλιο του.
φέας του 4ου κατά σειρά Ευαγγελίου Ο Ιωάννης έζησε γύρω στα 100 χρόνια
στην Καινή Διαθήκη, το θεολογικότερο (κοιμήθηκε ειρηνικά γύρω στο 105 με
όλων και θεωρούμενο ως Ευαγγέλιο της 106 μ.Χ.). Εκείνο,
αγάπης, καθώς επίσης τριών Καθολικών όμως, που αξίζει να συνέχεια στη σελ. 3

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

σελ.2

Η τάση του να μην πιστεύει κανείς δεν
είναι κάτι το καινούργιο. Δεν είναι δηλαδή χαρακτηριστικό μόνο της σημερινής
εποχής. Ανέκαθεν υπήρξαν άνθρωποι
οι οποίοι και αν ακόμα είχαν μπροστά
τους χειροπιαστές αποδείξεις ότι υπάρχει Θεός εκείνοι τον αρνήθηκαν και τον
πολέμησαν. Από την άλλη υπήρξαν
και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αναζητούν αποδείξεις για να πιστέψουν
όπως ακριβώς έκανε ο άπιστος στην
αρχή και κατόπιν πιστός μαθητής του
ύριο χαρακτηριστικό της εποχής
Χριστού ο Θωμάς.
μας είναι η απιστία. Η δυσκολία
Φοβισμένοι λοιπόν οι μαθητές του Χριδηλ. να δεχθούμε ότι
μας μετά την ΑνάΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ στού
πάνω από εμάς βρίσκεσταση είχαν κλεισθεί σ΄
ται, όχι απλά μια ανώτεένα σπίτι συζητώντας τα καταπληκτικά
ρη δύναμη, αλλά ο Θεός ο οποίος μας
γεγονότα των ημερών. Και περίμεναν.
βλέπει και ακολουθεί πατρικά κάθε μας Περίμεναν να εκπληρωθούν όλες οι
βήμα. Η άρνηση της ύπαρξης του Θεού υποσχέσεις του Διδασκάλου, αφού
εντοπίζεται στο επιχείρημα ότι αφού
εκπληρώθηκε αυτή η απίστευτη πρόδεν βλέπουμε τον Θεό, άρα δεν υπάρβλεψη η εκ Νεκρών Ανάστασή Του. Βέχει. Μόνο ότι βλέπουμε, ότι ψηλαφίζου- βαια σύννεφα αμφιβολίας και απιστίας
με, ότι πιάνουμε είναι πραγματικό ενώ
είχαν εμφανισθεί αλλά την κατάλληλη
από κει και πέρα όλες οι θεωρίες περί
ώρα παρουσιάζεται ανάμεσα τους ο
υπάρξεως Θεού ανήκουν στην σφαίρα
Θεάνθρωπος, ο νεκραναστημένος
της φαντασίας.
Χριστός διαλύοντας την ομίχλη των διΘα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω
σταγμών, σκορπίζοντας τις αμφιβολίες
ένα ανέκδοτο στο οποίο φαίνεται το
με τον Αναστάσιμο χαιρετισμό «Ειρήνη
παράλογο εκείνων που υποστηρίζουν
υμίν...»! Ναι! Μπροστά τους έχουν τον
ότι δεν υπάρχει Θεός: Ένας δάσκαλος
Διδάσκαλο με τα τρυπημένα χέρια από
λοιπόν κατά την ώρα της διδασκαλίτα καρφιά, και την ματωμένη πληγή
ας με βεβαιότητα υποστήριξε ότι δεν
από την λόγχη ο ίδιος ο Κύριος με
υπάρχει Θεός, αφού δεν τον βλέπουμε. σώμα άφθαρτο, αναστημένο.
Τότε ένας έξυπνος μαθητής παίρνει
Η χαρά των μαθητών είναι απερίγρατον λόγο και του απαντά : Με αυτό το
πτη «Έωρακαμεν τον Κύριον»! Είδαμε
σκεπτικό κύριε και εσείς δεν έχετε μυα- τον Κύριο φώναζαν. Δεν δοκίμασαν
λό διότι δεν το βλέπουμε. Βλέπουμε
όμως όλοι αυτήν την υπερκόσμια
εσάς, το κεφάλι σας αλλά εάν έχει μέσα χαρά της αναστάσιμης Παρουσίας
μυαλό κ εάν είναι άμυαλο δεν το βλέτου Χριστού. Ο Θωμάς έλειπε από
πουμε. Τότε όλοι οι μαθητές ξέσπασαν
την συντροφιά των μαθητών, και όταν
σε χειροκροτήματα ενώ ο Δάσκαλος
συναντήθηκε μαζί
συνέχεια στη σελ. 3
έσκυψε ντροπιασμένος κάτω το κεφάλι.

Κ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
τους και άκουσε για την εμφάνιση του
νεκραναστημένου δεν έδειξε τον ίδιο
ενθουσιασμό δεν ένιωσε την ίδια χαρά.
Ο Απόστολος Θωμάς ήταν δύσπιστος
χαρακτήρας, ήταν θετικός τύπος,
ζητούσε αποδείξεις. Δεν ήταν από
εκείνους τους σημερινούς χριστιανούς
που λένε : «Πίστευε και μην ερεύνα...»
αλλά εκπροσωπούσε τους ερευνητές
και αναζητητές της αλήθειας. Ήθελε μία
προσωπική εμπειρία. Δεν αρκέσθηκε
στα όσα του είπαν οι υπόλοιποι μαθητές...
Τον είδε μαζί με τους άλλους να δαμάζει τα στοιχεία της φύσεως, να διατάζει
τα κύματα και εκείνα να γαληνεύουν,
τον είδε να ανασταίνει νεκρούς, τον
είδε να σηκώνει παράλυτους, τον
είδε να συγχωρεί τους εχθρούς του
επάνω στον Σταυρό, είδε την γη να
τρέμει κάτω από τα πόδια του όταν ο
Εσταυρωμένος είπε το «Τετέλεσται»,
άκουσε ότι το Σώμα του δεν βρέθηκε
στον Τάφο μετά τρεις ημέρες, όμως
παρά ταύτα δεν πίστεψε. Γιατί ; Γιατί
η απιστία είναι ζυμωμένη με την ανθρώπινη φύση. Όλοι μας πιστεύουμε,
αλλά σε καιρό πειρασμού, η πίστη μας
χαλαρώνει, ζητούμε από τον Θεό να
κάνει έντονη την παρουσία του και έτσι
γίνεται μόνο που ο Θεός εμφανίζεται
μπροστά μας όπως θέλει εκείνος όχι
όπως θέλουμε εμείς.
Μετά από οκτώ ημέρες ο Αναστημένος
Σωτήρας εμφανίζεται και πάλι. Παρόντες είναι όλοι οι μαθηταί και ο Θωμάς.
«Έλα Θωμά. Φέρε τον δακτυλόν Σου

σελ.3
εδώ. Και κοίταξε τα χέρια μου και φέρε
το χέρι Σου και βάλε στην πλευρά μου
και μην γίνεσαι άπιστος αλλά πιστός»!
Να η ώρα της σωτηρίας,της ομολογίας.
Ο μαθητής συντετριμμένος, ταπεινωμένος μετά την έρευνα, σωριάστηκε
μπροστά στα πόδια του Διδασκάλου
και άφησε να βγουν από τα ευτυχισμένα στήθη του τούτα τα λόγια : «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου».
Αγαπητοί μου αδελφοί! Ας γίνουμε και
εμείς ομολογητές της πίστεως μας, ας
απομακρύνουμε τα σύννεφα της απιστίας και της αμφιβολίας που σκεπάζουν τον ουρανό της πίστης μας και ας
αφήσουμε το γεγονός της Αναστάσεως
του Χριστού να διαποτίσει όλη την ζωή
μας έτσι ώστε όλη η εβδομάδα μας
να φωτίζεται από το Πανάγιο φως της
Αναστάσεως, αφού η Κυριακή είναι η
καρδιά της εβδομάδας, η ημέρα εκείνη
που γιορτάζουμε το μέγιστο θαύμα
της εκ νεκρών Αναστάσεως. Γι΄ αυτό
είναι απαραίτητο όλη η ζωή μας να
κινείται γύρω από την Αναστάσιμη Θ.
Λειτουργία της Κυριακής που είναι το
κέντρο της πίστεως μας και της Σωτηρίας μας. Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς
γράφει ότι ολόκληρο το Ευαγγέλιο των
Ορθόδοξων κλείνεται μέσα σε τέσσερις
λέξεις: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΛΗΘΩΣ
ΑΝΕΣΤΗ!
Η άνοιξη που ήδη ξεκίνησε ας δώσει
την θέση της στην πνευματική άνοιξη
της ζωής μας η οποία θα απομακρύνει
τον πνευματικό χειμώνα της αμαρτίας
κάτω από το φως της Αναστάσεως.

συνέχεια απ’ τη σελ.1 αναφέρουμε, είναι η φράση που συνεχώς έλεγε στους μα-

θητές του: «Τεκνία, αγαπάτε αλλήλους» (Ιωαν. ιγ΄ 34), που
σημαίνει, παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.
Τη μνήμη του η εκκλησία μας τι γιορτάζει στις 8 Μαίου και στις 26 Σεπτεμβρίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

σελ.2

Η τάση του να μην πιστεύει κανείς δεν
είναι κάτι το καινούργιο. Δεν είναι δηλαδή χαρακτηριστικό μόνο της σημερινής
εποχής. Ανέκαθεν υπήρξαν άνθρωποι
οι οποίοι και αν ακόμα είχαν μπροστά
τους χειροπιαστές αποδείξεις ότι υπάρχει Θεός εκείνοι τον αρνήθηκαν και τον
πολέμησαν. Από την άλλη υπήρξαν
και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αναζητούν αποδείξεις για να πιστέψουν
όπως ακριβώς έκανε ο άπιστος στην
αρχή και κατόπιν πιστός μαθητής του
ύριο χαρακτηριστικό της εποχής
Χριστού ο Θωμάς.
μας είναι η απιστία. Η δυσκολία
Φοβισμένοι λοιπόν οι μαθητές του Χριδηλ. να δεχθούμε ότι
μας μετά την ΑνάΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ στού
πάνω από εμάς βρίσκεσταση είχαν κλεισθεί σ΄
ται, όχι απλά μια ανώτεένα σπίτι συζητώντας τα καταπληκτικά
ρη δύναμη, αλλά ο Θεός ο οποίος μας
γεγονότα των ημερών. Και περίμεναν.
βλέπει και ακολουθεί πατρικά κάθε μας Περίμεναν να εκπληρωθούν όλες οι
βήμα. Η άρνηση της ύπαρξης του Θεού υποσχέσεις του Διδασκάλου, αφού
εντοπίζεται στο επιχείρημα ότι αφού
εκπληρώθηκε αυτή η απίστευτη πρόδεν βλέπουμε τον Θεό, άρα δεν υπάρβλεψη η εκ Νεκρών Ανάστασή Του. Βέχει. Μόνο ότι βλέπουμε, ότι ψηλαφίζου- βαια σύννεφα αμφιβολίας και απιστίας
με, ότι πιάνουμε είναι πραγματικό ενώ
είχαν εμφανισθεί αλλά την κατάλληλη
από κει και πέρα όλες οι θεωρίες περί
ώρα παρουσιάζεται ανάμεσα τους ο
υπάρξεως Θεού ανήκουν στην σφαίρα
Θεάνθρωπος, ο νεκραναστημένος
της φαντασίας.
Χριστός διαλύοντας την ομίχλη των διΘα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω
σταγμών, σκορπίζοντας τις αμφιβολίες
ένα ανέκδοτο στο οποίο φαίνεται το
με τον Αναστάσιμο χαιρετισμό «Ειρήνη
παράλογο εκείνων που υποστηρίζουν
υμίν...»! Ναι! Μπροστά τους έχουν τον
ότι δεν υπάρχει Θεός: Ένας δάσκαλος
Διδάσκαλο με τα τρυπημένα χέρια από
λοιπόν κατά την ώρα της διδασκαλίτα καρφιά, και την ματωμένη πληγή
ας με βεβαιότητα υποστήριξε ότι δεν
από την λόγχη ο ίδιος ο Κύριος με
υπάρχει Θεός, αφού δεν τον βλέπουμε. σώμα άφθαρτο, αναστημένο.
Τότε ένας έξυπνος μαθητής παίρνει
Η χαρά των μαθητών είναι απερίγρατον λόγο και του απαντά : Με αυτό το
πτη «Έωρακαμεν τον Κύριον»! Είδαμε
σκεπτικό κύριε και εσείς δεν έχετε μυα- τον Κύριο φώναζαν. Δεν δοκίμασαν
λό διότι δεν το βλέπουμε. Βλέπουμε
όμως όλοι αυτήν την υπερκόσμια
εσάς, το κεφάλι σας αλλά εάν έχει μέσα χαρά της αναστάσιμης Παρουσίας
μυαλό κ εάν είναι άμυαλο δεν το βλέτου Χριστού. Ο Θωμάς έλειπε από
πουμε. Τότε όλοι οι μαθητές ξέσπασαν
την συντροφιά των μαθητών, και όταν
σε χειροκροτήματα ενώ ο Δάσκαλος
συναντήθηκε μαζί
συνέχεια στη σελ. 3
έσκυψε ντροπιασμένος κάτω το κεφάλι.

Κ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
τους και άκουσε για την εμφάνιση του
νεκραναστημένου δεν έδειξε τον ίδιο
ενθουσιασμό δεν ένιωσε την ίδια χαρά.
Ο Απόστολος Θωμάς ήταν δύσπιστος
χαρακτήρας, ήταν θετικός τύπος,
ζητούσε αποδείξεις. Δεν ήταν από
εκείνους τους σημερινούς χριστιανούς
που λένε : «Πίστευε και μην ερεύνα...»
αλλά εκπροσωπούσε τους ερευνητές
και αναζητητές της αλήθειας. Ήθελε μία
προσωπική εμπειρία. Δεν αρκέσθηκε
στα όσα του είπαν οι υπόλοιποι μαθητές...
Τον είδε μαζί με τους άλλους να δαμάζει τα στοιχεία της φύσεως, να διατάζει
τα κύματα και εκείνα να γαληνεύουν,
τον είδε να ανασταίνει νεκρούς, τον
είδε να σηκώνει παράλυτους, τον
είδε να συγχωρεί τους εχθρούς του
επάνω στον Σταυρό, είδε την γη να
τρέμει κάτω από τα πόδια του όταν ο
Εσταυρωμένος είπε το «Τετέλεσται»,
άκουσε ότι το Σώμα του δεν βρέθηκε
στον Τάφο μετά τρεις ημέρες, όμως
παρά ταύτα δεν πίστεψε. Γιατί ; Γιατί
η απιστία είναι ζυμωμένη με την ανθρώπινη φύση. Όλοι μας πιστεύουμε,
αλλά σε καιρό πειρασμού, η πίστη μας
χαλαρώνει, ζητούμε από τον Θεό να
κάνει έντονη την παρουσία του και έτσι
γίνεται μόνο που ο Θεός εμφανίζεται
μπροστά μας όπως θέλει εκείνος όχι
όπως θέλουμε εμείς.
Μετά από οκτώ ημέρες ο Αναστημένος
Σωτήρας εμφανίζεται και πάλι. Παρόντες είναι όλοι οι μαθηταί και ο Θωμάς.
«Έλα Θωμά. Φέρε τον δακτυλόν Σου

σελ.3
εδώ. Και κοίταξε τα χέρια μου και φέρε
το χέρι Σου και βάλε στην πλευρά μου
και μην γίνεσαι άπιστος αλλά πιστός»!
Να η ώρα της σωτηρίας,της ομολογίας.
Ο μαθητής συντετριμμένος, ταπεινωμένος μετά την έρευνα, σωριάστηκε
μπροστά στα πόδια του Διδασκάλου
και άφησε να βγουν από τα ευτυχισμένα στήθη του τούτα τα λόγια : «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου».
Αγαπητοί μου αδελφοί! Ας γίνουμε και
εμείς ομολογητές της πίστεως μας, ας
απομακρύνουμε τα σύννεφα της απιστίας και της αμφιβολίας που σκεπάζουν τον ουρανό της πίστης μας και ας
αφήσουμε το γεγονός της Αναστάσεως
του Χριστού να διαποτίσει όλη την ζωή
μας έτσι ώστε όλη η εβδομάδα μας
να φωτίζεται από το Πανάγιο φως της
Αναστάσεως, αφού η Κυριακή είναι η
καρδιά της εβδομάδας, η ημέρα εκείνη
που γιορτάζουμε το μέγιστο θαύμα
της εκ νεκρών Αναστάσεως. Γι΄ αυτό
είναι απαραίτητο όλη η ζωή μας να
κινείται γύρω από την Αναστάσιμη Θ.
Λειτουργία της Κυριακής που είναι το
κέντρο της πίστεως μας και της Σωτηρίας μας. Ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς
γράφει ότι ολόκληρο το Ευαγγέλιο των
Ορθόδοξων κλείνεται μέσα σε τέσσερις
λέξεις: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΛΗΘΩΣ
ΑΝΕΣΤΗ!
Η άνοιξη που ήδη ξεκίνησε ας δώσει
την θέση της στην πνευματική άνοιξη
της ζωής μας η οποία θα απομακρύνει
τον πνευματικό χειμώνα της αμαρτίας
κάτω από το φως της Αναστάσεως.

συνέχεια απ’ τη σελ.1 αναφέρουμε, είναι η φράση που συνεχώς έλεγε στους μα-

θητές του: «Τεκνία, αγαπάτε αλλήλους» (Ιωαν. ιγ΄ 34), που
σημαίνει, παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.
Τη μνήμη του η εκκλησία μας τι γιορτάζει στις 8 Μαίου και στις 26 Σεπτεμβρίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

Τα άγχη και οι ανησυχίες
της ζωής
Ένας γέροντας μιλούσε σε κάτι νεαρά
παιδιά…
Κάποια στιγμή σήκωσε ένα ποτήρι
νερό, και όλοι υπέθεσαν ότι θα τους
απευθύνει την κλασική ερώτηση «είναι
μισοάδειο ή μισογεμάτο».
Αντί αυτού, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, ρώτησε:
«Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι
νερό;»
Οι απαντήσεις που ακούστηκαν κυμαίνονταν από 250 σε 600 γραμμάρια.
Εκείνος όμως απάντησε:
«Το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία…
Εξαρτάται από το πόσο διάστημα το
κρατάω.
Εάν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν είναι ένα πρόβλημα.
Εάν το κρατήσω για μια ώρα, θα έχω
έναν πόνο στον βραχίονά μου.
Αν το κρατήσω για μία μέρα, το χέρι
μου θα μουδιάσει και θα αρχίσει να
παραλύει.
Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του γυαλιού δεν αλλάζει, αλλά όσο πιο πολύ το
κρατάω, τόσο πιο βαρύ γίνεται.»
Ο γέροντας συνέχισε λέγοντας,
«Τα άγχη και οι ανησυχίες της ζωής
είναι σαν το ποτήρι του νερού. Αν τα

Κ

άθε Δευτέρα στις 9 μ.μ. στο
διαδίκτυο ζωντανά η ομάδα
ΔΙΨΩ. Σύναξη για νέους - νέες άνω
των 18 ετών... Οι συνάξεις γίνονται
στο Αρχονταρίκι της Ε.Κ.Π. ΔΙΨΩ
(Όθωνος Αμαλίας 97- Πάτρα) με
υπεύθυνο τον Πρωτ/ρο π. Αντώνιο
Ρουμελιώτη.

σελ.4

σκέφτεστε για
ένα μικρό χρονικό διάστημα,
δεν συμβαίνει
τίποτα κακό. Αν
τα σκεφτείτε λίγο
περισσότερο,
αρχίζουν να σας
βλάπτουν.
Και αν τα σκέφτεστε όλη την ημέρα για
μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να
αισθανθείτε ότι σας παραλύουν και ότι
σας καθιστούν ανίκανους να κάνετε οτιδήποτε άλλο».
Είναι σημαντικό να θυμάστε να διώχνετε τα άγχη και τους φόβους σας. Όσο
πιο νωρίς μέσα στην ημέρα, αφήστε
όλα τα βάρη σας στον Χριστό. Μην τα
κουβαλάτε όλο το απόγευμα και όλο
το βράδυ μαζί σας. Προσευχηθείτε και
πείτε τα πρώτα στο Χριστό!
Έπειτα, αν οι φοβίες σας, γίνουν εμμονές ή αιτία να αμαρτάνετε, είτε με ολιγοπιστίες και με αμφιβολίες προς τον
Θεό είτε με άσχημους λογισμούς προς
τους γύρω σας, τότε όποτε μπορέσετε
επισκεφθείτε τον πνευματικό σας πατέρα και εξομολογηθείτε…
Μην το αναβάλετε.
Θυμηθείτε να αφήσετε το ποτήρι σας,
όσο πιο γρήγορα μπορείτε!
Για να ξεκουραστείτε…
ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ
* 9/5 Δευτέρα, Ησαϊου προφ.
* 10/5 Τρίτη, Σίμωνος αποστ. Ζηλωτού
* 11/5 Τετάρτη, Κυρίλλου και Μεθοδίου
ισαπ.
* 12/5 Πέμπτη, Επιφανίου επ. Κύπρου
* 14/5 Σάββατο, Ισιδώρου Χίου
* 15/5 Κυριακή των Μυροφόρων

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

Από τον Προϊστάμενο του Ι.Ν. Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών, π.Αντώνιο Ρουμελιώτη
Μαζί του η Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων
“ΔΙΨΩ”

Εβδομαδιαίο φυλλάδιο
ΚΥΡΙΑΚΗ
8 ΜΑΪΟΥ 2016
+ΤΟY ΘΩΜΑ, Ιωάννου του Θεολόγου

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
επικοινωνία: τηλ. 2610 523 556, φαξ 2610 525 580

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ο Επιστολών και της Αποκάλυψης.
Ευαγγελιστής της αγάπης. Όχι μόνο Τη ζωή του κοντά στον Κύριο τη γνωρίζουμε μέσα από τα Ευαγγιατί αναφέρεται συνεχώς
γέλια της Καινής Διαθήκης.
στα κείμενα του στη αγάπη,
Ο Ιωάννης συνέχισε έντονα
αλλά κυρίως γιατί την βίωνε
την δράση του και μετά την
και την εξέφραζε. Αγαπούσε
Ανάληψη του Κυρίου. Αυτός
πολύ τον Διδάσκαλό του.
και ο Πέτρος ήταν οι πρώτοι
Τον ακολούθησε και στις πιο
που κήρυξαν μετά την επιδύσκολες ώρες της επίγειας
φοίτηση του Αγ. Πνεύματος
ζωής Του. Όταν οι άλλοι μασε όλο τον κόσμο το λόγο
θητές ήταν κρυμμένοι «διά
του Κυρίου.
τον φόβον των Ιουδαίων»,
Η παράδοση, επίσης, μας
αυτός ήταν παρών στην
λέει ότι ο Ιωάννης κήρυξε το
σύλληψή Του, στην δίκη
Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία,
και στον Γολγοθά, όπου
και ιδιαίτερα στην Έφεσο.
κάτω από τον Σταυρό στις
«Τεκνία,
Στα χρόνια του αυτοκράτορα
κρίσιμες εκείνες στιγμές του
Δομετιανού βασανίστηκε και
εμπιστεύθηκε ο Χριστός την
αγαπάτε
εξορίστηκε στη Πάτμο, όπου
μητέρα Του.
αλλήλους»
έγραψε την Αποκάλυψη. Σε
Και αυτός τίμησε την επιθυμεγάλη ηλικία ξαναγύρισε
μία του Κυρίου και μέχρι την
Κοίμηση της την φρόντιζε ως αληθινή στην Έφεσσο όπου συνέγραψε το ευαγτου μητέρα. Ο Ιωάννης είναι ο συγγρα- γέλιο του.
φέας του 4ου κατά σειρά Ευαγγελίου Ο Ιωάννης έζησε γύρω στα 100 χρόνια
στην Καινή Διαθήκη, το θεολογικότερο (κοιμήθηκε ειρηνικά γύρω στο 105 με
όλων και θεωρούμενο ως Ευαγγέλιο της 106 μ.Χ.). Εκείνο,
αγάπης, καθώς επίσης τριών Καθολικών όμως, που αξίζει να συνέχεια στη σελ. 3