Φάκελος: Εκλογές 2016

Στις 18 Μάη διεξάγονται οι φοιτητικές εκλογές. Μήπως, λοιπόν, θα έπρεπε να σταθούμε και να εξετάσουμε
την κατάσταση στη οποία βρισκόμαστε τόσο ως φοιτητές, όσο και ως μέλη της κοινωνίας;
Οι παρούσες συνθήκες βρίσκουν τη νεολαία σε μια δύσκολη φάση, αφού τόσο το επίπεδο και ο δημόσιος/δωρεάν
χαρακτήρας των σπουδών, όσο και η εργασιακή μας προοπτική, βρίσκονται υπό κατάρρευση. Αυτά, φυσικά,
αποτελούν συνέπεια των μνημονιακών πολιτικών που συνεχίζουν και εφαρμόζονται ακόμη, εδώ και έξι χρόνια. Σαν
αποκορύφωμα αυτών, ήρθε η υπογραφή του 3ου μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία αργά ή
γρήγορα θα οδηγήσει σε μία κατάσταση άνευ πρoηγουμένου. Μια σημαντική πτυχή της πολιτικής αυτής, αποτελεί
το ασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο ψηφίστηκε πρόσφατα και επηρεάζει άμεσα όχι μόνο τους συνταξιούχους και
τους σημερινούς εργαζόμενους, αλλά και το σύνολο της νεολαίας, άρα και τους φοιτητές. Με τις νέες ρυθμίσεις που
επιφέρει ο συγκεκριμένος νόμος, αναμένεται να αυξηθεί ακόμα περεταίρω ο δείκτης ανεργίας στη νεολαία, που ήδη
βρίσκεται στο 67%. Παράλληλα, η ανασφάλιστη ή/και εκτός γνωστικού αντικειμένου εργασία, καθώς και η
οικονομική μετανάστευση των νέων επιστημόνων, αποτελούν ήδη κανόνα, και με τις νέες ρυθμίσεις μιλάμε πλέον
για πλήρη νομιμοποίησή τους.
Την ίδια στιγμή, πραγματοποιούνται οι μεγαλύτερες από την εποχή του Β’ παγκοσμίου πολέμου προσφυγικές ροές,
με την Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, να αποτελεί κεντρικό κόμβο σε αυτές. Συγκεκριμένα, τα τελευταία
2 χρόνια έχουν χαθεί αμέτρητες ανθρώπινες ζωές στα νερά του Αιγαίου, λόγω του φράχτη της ντροπής στον Έβρο τον
οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις (δεξιές ή «αριστερές») συνεχίζουν να διατηρούν στη θέση του, αναγκάζοντας έτσι
τους πρόσφυγες να συνεχίσουν την πορεία τους από τη θάλασσα, με όλους τους κινδύνους που συνεπάγεται αυτό.
Ταυτόχρονα, όσοι καταφέρνουν να περάσουν στη χώρα μας, κρατούνται στα διάφορα κέντρα κράτησης(με το
κοντινότερο σε εμάς να βρίσκεται στην περιοχή του Κατσικά) ή «hot spots», υπό κυριολεκτικά απάνθρωπες και
ντροπιαστικές συνθήκες. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, και σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, στρώνεται ο δρόμος
σε φασιστικές δυνάμεις και αντιλήψεις, για να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Η αλληλεγγύη όμως που
επιδεικνύεται από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών, δείχνει πως μπορούν τα πράγματα να κινηθούν διαφορετικά.
Είναι λοιπόν ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι οι πρόσφυγες δεν αποτελούν αιτία της κρίσης, αλλά αποτέλεσμα
αυτής. Δεν είναι απέναντί μας, αλλά μαζί με μας, στη θέση αυτών που καταπιέζονται. Απέναντι στη δήθεν
φιλανθρωπία των ΜΜΕ, προτάσσουμε τη δική μας αλληλεγγύη και τον δικό μας αγώνα, που δεν εξυμνείται από
κανένα μέσο ενημέρωσης. Να διεκδικήσουμε μαζί τους να πέσει ο φράχτης, να ανοίξουν τα σύνορα για να περάσουν,
να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης σε ανοιχτά στεγασμένα κέντρα φιλοξενίας και να τους δοθούν άσυλο και
όλα τα απαραίτητα έγγραφα.

Για το ΒΕΤ…
Για ένα ακόμα εξάμηνο, το ΒΕΤ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πληθώρα προβλημάτων, που υποβαθμίζουν σε
σημαντικό βαθμό τη λειτουργία της σχολής, καθώς και την ακαδημαϊκότητα των σπουδών μας. Η συνεχιζόμενη
υποχρηματοδότηση έχει ως γνωστόν οδηγήσει σε αδυναμία διεξαγωγής των μισών ή και παραπάνω εργαστηριακών
ασκήσεων των υποχρεωτικών μαθημάτων, λόγω των οφειλόμενων σε αυτήν ελλείψεων σε αναλώσιμα.
Ταυτόχρονα, έχει γίνει πλέον κανόνας η μη έγκαιρη διανομή εργαστηριακών οδηγών και άλλων απαραίτητων
συγγραμμάτων, ενώ προκύπτει ζήτημα και με τις διαθέσιμες θέσεις για πτυχιακή εργασία.
 Οι ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό εξακολουθούν να συσσωρεύονται. Μετά την κατάργηση των
συμβάσεων για τους 12 διδάσκοντες-407, που ήταν απαραίτητοι για την ομαλή εκτέλεση του εκπαιδευτικού
έργου, τώρα έχει προκύψει σοβαρό θέμα και με τον αριθμό των μελών ΔΕΠ.
 Ένα άλλο πρόσφατο πρόβλημα που έχει προκύψει, είναι αυτό που αφορά τα μαθήματα επιλογής. Καταρχάς,
κάποια από αυτά έχουν σταματήσει να είναι διαθέσιμα, λόγω των προαναφερόμενων ελλείψεων.
Παράλληλα, τα προαπαιτούμενα υποχρεωτικά μαθήματα, ο περιορισμένος αριθμός θέσεων, και ο
αυξημένος φόρτος εργασίας που απαιτούν πολλά από αυτά, έχουν καταστήσει ιδιαίτερα δύσκολη την
παρακολούθηση του απαιτούμενου αριθμού επιλεγόμενων μαθημάτων.
 Μέσα σε όλα αυτά, ο ρυθμός των σπουδών στο ΒΕΤ μετατοπίζεται όλο και περισσότερο προς την πλήρη
εντατικοποίηση. Δεν είναι λίγα τα υποχρεωτικά μαθήματα που απαιτούν υποχρεωτική εξαμηνιαία εργασία,
πέρα από τις εργαστηριακές αναφορές, ενώ και ο αριθμός των διαλέξεων με υποχρεωτική παρακολούθηση
συνεχίζει να αυξάνεται. Και η κατάσταση ενδέχεται να γίνει ακόμα δυσκολότερη για τους φοιτητές του
πρώτου έτους, καθώς για όσους θα περάσουν στο μέλλον στη σχολή, με το Τμήμα να θέλει να επιβάλλει σε
αυτούς τον περιορισμό στις δηλώσεις μαθημάτων, μέτρο στο οποίο ο φοιτητικός σύλλογος έχει σταθερά
εναντιωθεί, και έχει πετύχει τη μέχρι τώρα μη εφαρμογή του.

Απέναντι σε αυτά τα προβλήματα, οφείλουμε σαν φοιτητές να διεκδικήσουμε τη μη υποβάθμιση των σπουδών μας,
είτε αυτή γίνεται μέσω των σοβαρών ελλείψεων, είτε μέσω της εντατικοποίησης. Η κάλυψη των κενών θέσεων σε
προσωπικό, όσο και των ελλείψεων σε εξοπλισμό, τόσο για το ΒΕΤ, όσο και συνολικά για το Πανεπιστήμιο, πρέπει να
αποτελέσει άμεσο στόχο μας.

Η επίθεση στην εκπαίδευση
Η προσπάθεια εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στην Ελλάδα, ήταν πάντα δουλειά της εκάστοτε
κυβέρνησης, μια προσπάθεια πολλών ετών όπου πάντα το φοιτητικό κίνημα ήταν απέναντι και αγωνιζόταν με κύριο
αίτημα τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Για τα Πανεπιστήμια, αυτή τη στιγμή εφαρμόζονται ακόμη πτυχές του νόμου
Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, νόμος ο οποίος για τους φοιτητές σημαίνει οριστικό τέλος στο δημόσιο και
δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και της δημοκρατίας στο εσωτερικό του πανεπιστημίου. Σημαίνει απαξίωση
των πτυχίων μας και τσάκισμα της εργασιακής μας προοπτικής. Για την καθημερινότητα μας, σημαίνει κατάργηση
των φοιτητικών παροχών, εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών μας.
Εν αναμονή λοιπόν της κατάθεσης νέου νομοσχεδίου Φίλη, χρησιμοποιείται για μια ακόμα φορά η τακτική του
«δημόσιου διαλόγου» για την εκπαίδευση. Στην ουσία, ο «διάλογος» αυτός δεν αποτελεί πραγματικό πεδίο
συνδιαμόρφωσης, αλλά πρόκειται για έναν στημένο μονόλογο, τον οποίο συχνά χρησιμοποιεί η εκάστοτε πολιτική
ηγεσία, για να καταστήσει συνένοχη συνολικά την ακαδημαϊκή κοινότητα στις αποφάσεις της.
Οι αλλαγές που θα προκύψουν μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα φέρουν διατάξεις που θα αφορούν την
αυτοχρηματοδότηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, τη διάσπαση των πτυχίων, και ταυτόχρονα θα αναιρεθούν
άλλα στοιχεία, όπως η άρση των διαγραφών, και η ελάχιστη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης.
Συνολικά λοιπόν, η όλη απόπειρα του εθνικού διαλόγου για την παιδεία στοχεύει στο βάθεμα της απώλειας των
δημόσιων χαρακτηριστικών και του δημοκρατικών στοιχείων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Εμείς, ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε. Απέναντι σε ό,τι βάλλει τα συμφέροντά μας, απέναντι στους
«διαλόγους» πίσω από την πλάτη των φοιτητών με μόνο στόχο την απόσπαση της συνενοχής των συμμετεχόντων,
εμείς θα δώσουμε το επόμενο ραντεβού εκεί που το δίναμε πάντα. Στο δρόμο, στους αγώνες λαού και νεολαίας,
στους αγώνες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Γι αυτό λοιπόν, να πούμε ΌΧΙ στις παρατάξεις που βάζουν πλάτη στα σχέδια των
μνημονίων για την εκπαίδευση!
Μαύρο στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ την παράταξη που χρόνια τώρα παίζει το ρόλο του εγγυητή, εκφραστή και υλοποιητή
των κυβερνητικών σχεδίων για την εκπαίδευση. Που στην πλάτη των φοιτητών τα στελέχη της κτίζουν καριέρες στην
ΟΝΝΕΔ και τη ΝΔ. Την παράταξη που πολιτική ασκεί στα γραφεία των πρυτάνεων και των καθηγητών. Την παράταξη
που κάνει ότι μπορεί για να φιμώσει την φωνή των φοιτητών, φροντίζοντας οι γενικές συνελεύσεις να αποτελούν
μακρινή πραγματικότητα για τους φοιτητικούς συλλόγους. Τη ΔΑΠ που έχει κάνει μόνιμη πρακτική της τη βία και τη
νοθεία, και που τα πρόσφατα παραδείγματα της στάσης της καταδεικνύουν ότι βρίσκεται ενάντια στους φοιτητές και
όχι στο πλάι τους. Τη ΔΑΠ που ζητάει την κατάργηση του ασύλου και τη συγκρότηση πανεπιστημιακής αστυνομίας.
Τη ΔΑΠ που υποστηρίζει τα μη κρατικά κολλέγια και την είσοδο των επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο. Τη ΔΑΠ που
καλούσε στη στήριξη του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα.

Όχι στην στήριξη των σχεδίων της αριστερής ηττοπάθειας και της διάσπασης της
ενότητας του φοιτητικού κινήματος και των δυνάμεων του αγώνα!
Όχι στην στήριξη του σχεδίου της ΠΚΣ για το φοιτητικό κίνημα, του σχεδίου που δεν πιστεύει πως, αντίθετα
με την πραγματικότητα, τα κινήματα και οι αγώνες μπορούν να κερδίσουν στο σήμερα. Το σχέδιο, που έχει ανοικτά
διασπαστικό ρόλο απέναντι στους φοιτητικούς συλλόγους, και τις γενικές συνελεύσεις, δυστυχώς βάζοντας τον εαυτό
της στην πλευρά των καθεστωτικών παρατάξεων που δεν επιτρέπουν με την στάση τους στους φοιτητές να
συνεδριάσουν, παρά μόνο να ενταχθούν στην επιτροπή αγώνα του ΜΑΣ. Είναι η δύναμη που αρνείται κάθε
δυνατότητα συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων με στόχο την αλλαγή της κατάστασης στους συλλόγους και το
χτύπημα των καθεστωτικών παρατάξεων, αν η συμφωνία αυτή δεν χτιστεί πάνω στην συμφωνία του πολιτικού
προγράμματος του ΚΚΕ, επιθυμώντας την παραταξιοποίηση του φοιτητικού κινήματος και την πολιτική του
κηδεμόνευση. Είναι η δύναμη που θέλει τους συλλόγους-σφραγίδες, μακριά από συλλογικές διαδικασίες. Είναι η
δύναμη που αντιλαμβάνεται το Διοικητικό Συμβούλιο ως καθοδηγητικό όργανο του φοιτητικού συλλόγου, ενώ αυτό
είναι υπόλογο στον σύλλογο, οφείλει να συζητά και να αποφασίζει στη βάση της πραγματικής κουβέντας του και όχι
να βάζει την πολιτική ατζέντα κανενός κόμματος.

Εμείς, ως ανεξάρτητο, αριστερό σχήμα που δεν έχει από πίσω τους κομματικούς μηχανισμούς, επιδιώκουμε να
ερχόμαστε σε ανάδραση με τους συμφοιτητές μας, προβάλλοντας το συλλογικό τρόπο διεκδίκησης, τη μαζική δράση
και συμμετοχή όλων. Απέναντι στην παθητικότητα, την υποταγή και ενάντια σε μια λογική ανάθεσης της προάσπισης
των ενιαίων φοιτητικών μας συμφερόντων σε κάποιους φωτισμένους εκπροσώπους, προτάσσουμε τον δρόμο του
αγώνα μέσα από κάθε διαδικασία του συλλόγου. Τα ΕΑΑΚ άλλωστε πάντοτε χτύπαγαν το μοντέλο πολιτικής που βάση
του είχε τις πελατειακές σχέσεις και την διαπλοκή. Ταυτόχρονα, υπερασπίζονταν την ύπαρξη ενιαίων δημοκρατικών
φοιτητικών συλλόγων και πάλευαν τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της φοιτητικής καθημερινότητας, της εργασιακής
προοπτικής να γίνουν αντικείμενο συζήτησης, επίλυσης και πάλης του συνόλου των φοιτητών.
Για τον λόγο αυτό, τις φοιτητικές εκλογές τις βλέπουμε ως άλλη μία μέρα πολιτικής μάχης εντός του συλλόγου.
Θεωρούμε πως σε αυτές πρέπει να αποτυπώνονται τα πολιτικά σχέδια που έχουν ανοιχτεί καθ’ όλη την διάρκεια της
χρονιάς στον σύλλογο. Παράλληλα, η δυναμική της αγωνιστικής στάσης που έχει κρατήσει ο σύλλογος μας μέσα από
τις Γενικές Συνελεύσεις των τελευταίων χρόνων είναι αναγκαίο ν’ αποτυπωθεί και στις φοιτητικές εκλογές. Στήριξη
δηλαδή του πολιτικού σχεδίου που δηλώνει ρητά πώς η πραγματικότητα που χτίζουμε ως φοιτητές μέσα στο
πανεπιστήμιο είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνει την εργασιακή μας προοπτική, τον τρόπο που θα
εργαζόμαστε και θα παλεύουμε, τον τρόπο που εν τέλει θα ζούμε. Σαφέστατα η απάντηση δεν βρίσκεται σε μία
μεμονωμένη μέρα του έτους όπου ξαφνικά ενεργοποιούνται οι κομματικοί μηχανισμοί των παρατάξεων που έχουν
στόχο την ενίσχυση των εκλογικών τους ποσοστών, αλλά στην καθημερινότητα και τη διεκδικητικότητα του κάθε
συλλόγου και τα αναχώματα που θέτει το φοιτητικό κίνημα, στα πλαίσια και της συνολικότερης πάλης του ευρύτερου
λαϊκού κινήματος.
Τέλος, αναγνωρίζουμε ότι η κατάσταση του φοιτητικού συλλόγου χειροτερεύει διαρκώς τα τελευταία χρόνια
καθώς αυτός αδρανοποιείται, με την απογοήτευση που κυριαρχεί στο σύνολο της νεολαίας να εμποτίζει και εμάς
τους ίδιους. Αντιλαμβανόμαστε επίσης όμως ότι κανένας μας μόνος του δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν και πως
ο μόνος δρόμος που μπορεί να αποφέρει νίκες είναι ο συλλογικός. Φέτος λοιπόν, μέσα από τη δράση μας όλη τη
χρονιά, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα για να τον ενισχύσουμε. Αγωνιστές/τριες,
συνάδελφοι/ισες, με αρκετές διαφωνίες και αρκετά διαφορετικοί μεταξύ μας, με κοινή όμως την αντίληψη μας
για τον συλλογικό δρόμο, καθίσαμε όλοι μαζί και συζητήσαμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε για όλα
τα ζητήματα που έχουν ανοίξει. Και αφού τα συζητήσαμε, περάσαμε στην πράξη και στις κοινές δράσεις, και
σήμερα καταλήγουμε στην κοινή εκλογική κάθοδο. Το ψηφοδέλτιο μας φέτος θα έχει τίτλο Μικρόβιο-ε.α.α.κ. &
ανένταχτοι αγωνιστές, καθώς αυτό αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τις διεργασίες που έχουν γίνει εντός της
αριστεράς του συλλόγου τη χρονιά που πέρασε.
Σε καλούμε να γίνεις μέρος της διαδικασίας αυτής και να πάρεις τον σύλλογο στα χέρια σου.
Να γίνουμε όντως το άνθος της ανατροπής όλων όσων μας στερούν το δικαίωμα στα όνειρα, το δικαίωμα στη ζωή.

Στις 18 Μάη συμμετέχουμε-στηρίζουμε-ψηφίζουμε

ΜΙΚΡΟΒΙΟ-ε.α.α.κ.
& ανένταχτοι αγωνιστές