You are on page 1of 2

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Μαΐου


Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
Κάθε Σάββατο εσπέρας: η Ακολουθία του Εσπερινού στις 6:00 μ.μ.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 39ο, Μάιος 2016

*Παρασκευή 13 Μαΐου, εορτή της Αγίας Γλυκερίας: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Πέμπτη 19 Μαΐου, εορτή του Αγίου Μελχισεδέκ Επισκόπου Κισσάμου: Θεία
Λειτουργία στις 7:00 π.μ
*Τετάρτη 25 Μαΐου, εορτή της Μεσοπεντηκοστής: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Παρασκευή 27 Μαΐου, εορτή του Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.

Ἡ “Διακαινήσιμος” ἑβδομάδα. Γιατί ονομάζεται έτσι.
http://anavaseis.blogspot.gr/

δηλαδή

3ήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή
*Η Ενορία μας διοργανώνει 3ήμερη Προσκυνηματική Εκδρομή από Παρασκευή 1 έως
Κυριακή 3 Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη, στην Ιερά Μονή Σουρωτής στον Όσιο Παΐσιο και ο
περίπλους του Αγίου Όρους. Τιμή Συμμετοχής: 130€

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ., και
από τις 5:30 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*fb: Ιερός Ναός Αγίου Διονυσίου Ιλίου
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775
π. Παναγιώτης Γόγολας: 6949-486960

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας, Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

Ολόκληρη η Εβδομάδα από το Άγιο Πάσχα μέχρι την επόμενη Κυριακή,
την
Κυριακή
του
Θωμά,
λέγεται
«Διακαινήσιμος».

Γιατί ονομάζεται έτσι;
Στην παλαιά εποχή στην Εκκλησία υπήρχε η τάξη των Κατηχουμένων,
όσων δηλαδή προέρχονταν από τους ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους και
διδάσκονταν τις αλήθειες της
χριστιανικής πίστεως για να
γίνουν μέλη της με το
μυστήριο του Βαπτίσματος.

Το Βάπτισμα δεν
ήταν τότε ατομικό ή
οικογενειακό γεγονός, όπως
σήμερα, αλλά γεγονός που
αφορούσε ολόκληρο το
πλήρωμα της Εκκλησίας.
Γι’
αυτό
οι
Κατηχούμενοι βαπτίζονταν ομαδικά κατά τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου
προς την Κυριακή του Πάσχα. Με το βάπτισμα στο νερό ο «παλαιός
άνθρωπος», ο άνθρωπος της αμαρτίας, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος
πεθαίνει και γεννιέται ο νέος, ο ανακαινισμένος, ο καινούριος άνθρωπος
που ζει την αναγέννηση, την ανανέωση.
Η Εβδομάδα που ακολουθεί το Πάσχα ονομάζεται «Διακαινήσιμος»
γι’ αυτό ακριβώς το γεγονός της ανακαινίσεως. Επειδή οι βαπτισμένοι
ολόκληρη την εβδομάδα αυτή φορούσαν λευκά φορέματα ονομάζεται και
«λευκή εβδομάδα».

Οι επτά ημέρες της Διακαινησίμου Εβδομάδας θεωρούνται ως
«μία» ημέρα, όπως η Κυριακή του Πάσχα. Οι πιστοί σύμφωνα με τον 66 ο
Κανόνα της Έκτης Οικουμενικής Συνόδου πρέπει να τη γιορτάζουν με
πνευματική ευφροσύνη, δηλαδή αναγιγνώσκοντας ψαλμούς και ύμνους, όχι
με χορούς και διασκεδάσεις, συμμετέχοντας όλη την εβδομάδα στη λατρεία
της Εκκλησίας και κοινωνώντας καθημερινά, ασχέτως αν την προηγουμένη
ημέρα έφαγαν αρτύσιμα φαγητά, συνανιστάμενοι με τον αναστημένο
Κύριο.
Κατά τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα τρώμε κρέας και την Τετάρτη και
την Παρασκευή. Ο πένθιμος χαρακτήρας της νηστείας δεν έχει θέση στο
γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού. «Κατά δε την εβδομάδα της
Διακαινησίμου ακινδύνως κρεωφαγήσομεν (ας φάμε κρέας) κατά την αυτής
Τετράδα και Παρασκευήν· ως μία γαρ λογίζεται Κυριώνυμος το
επταήμερον τούτο διάστημα».
Κατά τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα ψάλλεται καθημερινά η
ακολουθία του Πάσχα χωρίς το «Δεύτε λάβετε φως», κάτι που αποτελεί
μεταγενέστερη συνήθεια και που δεν αναφέρεται στα έντυπα
Πεντηκοστάρια. Η ακολουθία αυτή έγινε κατά μίμηση της ακολουθίας του
«Αγίου Φωτός» στο Ναό του Παναγίου Τάφου των Ιεροσολύμων.
Και γιατί γιορτάζουμε κάθε χρόνο τη «Διακαινήσιμο» Εβδομάδα;
Πολλοί απαντούν: για λόγους ιστορικούς.
Η Εκκλησία δεν ζει όμως με το παρελθόν. Ο λόγος του εορτασμού
είναι καθαρά πνευματικός. Ποιός; Επειδή λόγω των αμαρτιών μας
μολύνουμε το λευκό χιτώνα του Βαπτίσματος, χρειαζόμαστε με τη
μετάνοια εξαγιασμό. Χρειάζεται πάλι να γίνουμε Ναός του Αγίου
Πνεύματος.
Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος «εν καινότητι ζωής
περιπατήσωμεν» (Ρωμ. 6,4). Χρειαζόμαστε λοιπόν εγκαίνια, αναγέννηση,
ανανέωση. «Εγκαινίζεσθε, αδελφοί», λέει ένα τροπάριο, «και αφού
αφήσετε τον παλαιό άνθρωπο να ζείτε την καινούρια ζωή».
Ή όπως ψάλλει ένας άλλος ύμνος: «Επίστρεψε στον εαυτό σου
άνθρωπε! Γίνε καινούριος, αντί παλιός και γιόρταζε τα εγκαίνια (την
ανανέωση) της ψυχής σου. Όσο είναι καιρός, η ζωή σου ας αναγεννηθεί».
Η «Διακαινήσιμος Εβδομάδα» αποτελεί για τους πιστούς
αφορμή πνευματικής καρποφορίας και καλής αλλοιώσεως.

1. Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωὴν χαρισάμενος.
2. Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν
μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν καὶ τὴν ἁγίαν σου
Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον
οὐκ
οἴδαμεν, τὸ
ὄνομά
σου
ὀνομάζομεν. Δεῦτε
πάντες
οἱ
πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ
τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν
Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι᾿
ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.
3. Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου
καθὼς προεῖπεν,
ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν
καὶ μέγα ἔλεος.
Μετάφραση
1. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀφοῦ κατέβηκε καὶ δίδαξε στοὺς
νεκρούς, καταπατώντας μὲ τὸν θάνατό του τὸν φυσικὸν καὶ τὸν
πνευματικὸν θάνατον καὶ σὲ ὅσους βρίσκονταν σὲ τάφους, εἴτε φυσικοὺς
εἴτε
πνευματικούς,
χάρισε
ἔτσι
τὴν
ἀληθινὴ
ζωή.
2. Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο
καὶ Κύριο, τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος. Τὴν
Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση
ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε· διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας, καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς
ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα, καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει
Θεὸς γιὰ ἑμᾶς. Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί, ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία
ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ· ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν
Σταυρική Του Θυσία, ἔφερε μεγάλη χαρὰ ποὺ ἀπλώθηκε σὲ ὅλον τὸν
κόσμο. Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, καὶ παντοτινὰ θὰ
ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του. Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ
ἑμᾶς
γιὰ
ἑμᾶς,
κατανίκησε
κι
ἔδιωξε
τὸν
θάνατο.
3. Μὲ τὴν ἀνάσταση Του ἀπὸ τὸν τάφον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὄπως εἶχε πεῖ
πρὶν τὰ ἅγια πάθη Του, μᾶς χάρισε τὴν ἀληθινὴ αἰώνια ζωή καὶ τὸ μέγα
ἔλεος τοῦ Θεοῦ στὶς ταπεινές μας ὑπάρξεις.