វគគ១

រមទី ទយ

គិតសព្វៗេទៅ េហរ េផាតធ័រ មានលក្ខណៈែប្លកពីេក្មងធម្មតាេ្រចើនយា$%ងណាស់។ េរឿងមួយេនាះគឺថា

វាស្អប់វ3ស4
% មកាលរដូវេកៅ9%ជាងរដូវណាៗទាំងអស់។ េរឿងមួយេទៀតេនាះគឺថា វាពិតជាចង់េធ្វើកិច្ច
ការផ្ទះឲ%Dេហើយណាស់

ប៉ុែន្តែបរជា្រតHវបង្ខំចិតល
្ត ួចេធ្វើសាJ%តៗ
់ េនៅេពលយប់អ្រធា្រតេទៅវ3ញ។

េហើយវាក៏ជាេវទគូមាO%ក់ែដរ។

ជិតដល់ពាក់កណាR%លអ្រធា្រតេទៅេហើយ ចំែនកវាកំពុងែតេពាបខ្លTនេលើែ្រគ ទាញភួយដណVប់

ជិតក%Wលដូចជាតង់ ៃដមាY%ងកាន់ពិលឆួលេលើ េសៀវេភៅែស%\កសត្វ (្របវត្តៃ
ិ នេវទមន្ត និពន្ធេដាយ
បាធីលដា ែប៊កស្ហត) ដ៏ធំមួយក%Wលដាក់្របបនឹងេខ្នើយ។ េហរ រfកិលចុងបា$កា
% សាg%បឥiន្ទច
ី ុះបនាj%ត់ម្ដង

មួយៗ ្រជlញចិេm្ចើមបេណVើររកេមើលែ្រកងេលាេឃើញអ្វីអាចជួយឲ%Dវាសរេសរសំេនរបាន ែដល

មាន្របធានបទថា “ការដុតសមាg%ប់ធ្មប់េនៅសតវត%4ទីដប់បួនគឺជាការពិភាក%rគាt%នទិសេដៅ”។
វាឈប់បា$%កកាេទើរ្រតង់កថាខណwទំនងជាគួរឲ%Dចាប់អារម្មណម
៍ ួយ។

របស់វាេឡើងេលើខ្ទង់្រចមុះបន្តិច រួចចាំងពិលឲ%Dជិតេសៀវេភៅ េហើយអាន៖
ជនគាtន
% េវទមន្ត

(រ~េហៅម%€$%ងេទៀតថា

ពួកេលាកិយ)

េហរ រញ
ុ ែវzនតារាងមូល

ពិតជាខាg%ចេវទមន្តណាស់នាមជ%‚ិម

សម័យ ប៉ុែន្តពួកេគមិនេចះសំគាល់ែបងែចកសេខៅt%េឡើយ។ េទាះជាពួកេគពិតជាចាប់បានេវទគូ រ~
ធ្មប់ណាមាO%ក់្របាកដែមនេនាះ ក៏គួរដឹងផងថា ការដុតកេមាg%ចគាt%ន្របសិទ្ធិភាពអ្វីេឡើយ។ េវទគូ រ~ធ្មប់
េនាះ្រគាន់ែតសូ្រតបាលីបង្កកេភ្លើងដ៏សាមm…មួយេម

រួច្រគាន់ែតេធ្វើពុតជាែ្រសកយកសាg%បយ
់ ករស់

ែតអារម្មណព
៍ ិតដូចជា្រតHវេគចាក់្រកេឡកែតប៉ុេណា†%ះ។ តាមការពិត ជនចែម្លកវុ3នដឺលីន ្រសឡាញ់

នឹងឲ%Dេគដុតខ្លTនខាg%ំងេពក

ក៏េចះែតបេណាR%យឲ%Dេគចាប់នាងបានមិនតិចជាងែសសិបដងេឡើយ

េដាយបន្លំខ្លTនជាមនុស4
% េផ%4ងៗគាO%។

េហរ យកេធ្មញេញញបា$ក
% ការបស់វា រួចេឈាងយកដបទឹកេខៅt% និងរបុំ្រកដាសែស%\កេចៀម

ពីេ្រកាមេខ្នើយ។ វាមួលគ្រមបដបទឹកេខៅtម
% ួយៗយា$%ង្របយ័ត្ន្របែយង េហើយ្រជលក់បា$%កការបស់វានឹង
ទឹកេខៅt% បនាj%បម
់ កចាប់េផ្ដើមសរេសរ េឆ្ល‰តេពលឈប់ម្ដងៗ េដើម\
% េ
ី ផ្ទ‰ង្រតេចៀកសា9%ប់ េ្រពាះថា
្របសិនេបើសមាជិក្រគlសារេឌើស្លីណាមាO%ក់សា9%ប់ឮសំេឡងេខ្វ‰កៃនបា$%កកា

េពលេដើរេទៅបន្ទប់ទឹក

េនាះ វា្របែហលជា្រតHវជាប់ឃុំក្នŒងបន្ទប់េ្រកាមជេណVើរេពញមួយរដូវេកៅ9េ
% ទៀតេហើយ។

្រគlសារេឌើស្លីេនៅផ្ទះេលខបួន មហាវ3ថ្រ
ី បាយេវដ ្រដាយ គឺជាមូលេហតុែដលេធ្វើឲD
% េហរ មិន

ែដលបានសប%Wយចិតន
្ត ឹងវ3ស4
% មកាលរដូវេកៅ9ម
% ្ដងណាេឡើយ។ េលាកមា េវ រនុន អ្នកមីងពីទូេនៀ និង

កូនរបស់ពួកគាត់ េឈាt%ះ ដាត់លី គឺជាសាច់ញាតិែតបីនាក់គត់របស់េហរ ែដលេនៅរស់។ ពួកេគជា
េវទគូ

េហើយពួកេគមានទំេនារទស%4នៈចំេពាះេវទមន្តមិនខុសគាOប
% ៉ុនាt%នេឡើយពីមនុស4
% ជំនាន់

មជ%ិមសម័យ។ ឪពុកមា9%យេហរ ែដលបានែចកឋានេទៅ ែដលពួកគាត់ធាg%បជា
់ េវទគូ មិនែដល្រតHវបាន
េលើកយកមកនិយាយមួយមា$ត
% េ
់ ឡើយ

េ្រកាមដំបល
ូ ផ្ទះ្រគlសារេឌើសម
្លី ួយ្រកុមេនះ។

អ្នកមីងពីទូេនៀ

ធាg%ប់សង%“ឹមថា ្របសិនជាពួកគាត់គាបសង្កតេ
់ ហរ ឲD
% ខាg%ំងែមនែទនេនាះ ពួកគាត់ចW
% ស់ជាអាចរfលាយ

វ3ជាេ
”% វទមន្តេចញពីខ្លTនវាមិនខាន។ ែតពួកេគ្រតHវបរាជ័យទាំងមិនអស់ចិត។
្ត
សព្វៃថ្ង ពួកេគរស់
េនៅ្រកាញនេនៀលក្នŒងភាពតក់ស្លŒត េចះែតខាg%ចែ្រកងមានេគដឹងថាេហរ បានចំណាយេពលសឹងែតពីរ

ឆាOក
%ំ ន្លងេទៅេនះ

សិកr
% េនៅសាលាេវទមន្តហុកវា—%ត។

េ្រចើនណាស់

ពួកេគបាន្រតឹមែតរ˜បអូស

េសៀវេភៅេវទមន្ត ចង្កឹះេវទមន្ត ថាg%ង និងអំេបាសេហាះ ពីេហរ យកេទៅចាក់េសាទុក នាេដើមរដូវេកៅ9%
្រពមទាំងហាមឃាត់មិនឲ%Dវានិយាយជាមួយអ្នកជិតខាង។

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful