Tὸ τρύπιο ταβάνι

Ὅποτε βρέχει στάζει ἡ σκεπή,
δὲ μέτρησα ποτὲ τὶς τρῦπες.
Στάζει… πῶς ἔγινε διάτρητη!
Μέρα τὴ μέρα ἐξατμίζομαι
κι ἀναστατώνονται
τὰ ἔντομα καὶ τὰ ποντίκια
ποὺ ἀνασαίνουν τὴ ζωή μου
στὸ τρύπιο ταβάνι.

Φεβρουάριος 2005
Θοδωρὴς Βοριᾶς
Ἀπὸ τὴ συλλογὴ ΤΟ ΤΡΥΠΙΟ ΤΑΒΑΝΙ - ἐκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ