1

Περιεχόμενα
Πολιτική(οι) της πυρκαγιάς…
Απαντήσεις στις Ερωτήσεις σας- Μέρος Ι
Θεωρητικά πρότυπα για την διαδικτυακή δημοσιογραφία
Διαδικτυακή φήμη [θέμα που "καίει"]
Απαντήσεις στις Ερωτήσεις σας- Μέρος ΙΙ
Τι στο καλό είναι αυτό το Twitter;!
Χρήστος Ντόκος:Συνέντευξη στο We Go Web
“Μη το κάνεις αυτό”- Το έχετε πει ποτέ σε διαδικτυακό “φίλο”;
Δυσάρεστες συμπεριφορές [blog-Μέρος 1ο]
Παρουσιάσεις: Το γελοίο από το μεγαλείο, απέχει ένα βήμα
Τάσος Καφαντάρης – Συνέντευξη στο We Go Web
Δυσάρεστες Συμπεριφορές [Twitter-Μέρος 2ο]
Δυσάρεστες Συμπεριφορές [facebook-μέρος 3ο]
Mario C. Philippides – Συνέντευξη στο We Go Web
Κείμενα στο διαδίκτυο
Η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση
Το λεξικό ενός “αρχάριου” στα Κοινωνικά Δίκτυα [Μέρος 1ο]
Περικλής Βανικιώτης-Συνέντευξη στο We Go Web
Hey! Facebook users! U got a power .Greek Woman on Web [Part I]
Ιωάννης Σκλάβος – Συνέντευξη στο We Go Web
Λεξικό για “αρχάριους”-Μέρος 2ο / Digital New Multimedia
Το κόστος της “δημοσιότητας” στους χρήστες
Προς γονείς και ανήλικους για το Διαδίκτυο
Ηλίας Φλωράκης-Συνέντευξη στο We Go Web
Σπύρος Σμπαρούνης-Συνέντευξη στο We Go Web
Press.Spam.gr
Γιώργος Γλυκοφρύδης – Συνέντευξη στο We Go Web
Διαβάστε βιβλία στον υπολογιστή σας.. δωρεάν

2

3

Πολιτική(οι) της πυρκαγιάς…
August 28, 2009 Issues No Comments
Όχι, δεν θα μιλήσουμε για τον κίνδυνο που διατρέξαμε ως παρ ολίγον πυρόπληκτοι, για την “ανυπαρξία του
κράτους” και τα συναφή. Το αίσθημα , μας είναι άγνωστο καθότι δεν έχουμε καμία σχέση με ιδιοκτησία στις
πυρόπληκτες περιοχές (αλλά και γενικότερα).
Επίσης, δεν θα “αναλύσουμε” τίποτε από τη συμπεριφορά της Πυροσβεστικής, από το ρόλο των πάσης
φύσεως τοπικών αρχών και γενικά δεν θα κάνουμε τους “αναλυτές”.
Όμως, μιας και ασχολούμαστε με θέματα όπως “διαχείριση κινδύνων”, “προσομοίωση φυσικών
φαινομένων”, “βελτιστοποίηση επιχειρήσεων” και άλλα συναφή ως ερευνητικά αντικείμενα, θα
καταγράψουμε εδώ κάποιες εμπειρίες από τη δουλειά αυτή.
Εδώ, και όχι αλλού, γιατί το “αλλού” σημαίνει παραδοσιακά media, με παραδοσιακή agenda, καθένα τη δική
του. Άλλος δε θέλει να προσβάλει την κυβέρνηση, άλλος θέλει να δώσει ώθηση στην αντιπολίτευση, άλλος
βάζει και έναν τρίτο στο παιχνίδι για να κρατάει και τους δύο, άλλος έχει οικόπεδα ή μετοχές στις εταιρίες
που θα φτιάξουν όσα θα γίνουν στην περιοχή, κανείς δεν θέλει να δημιουργήσει εχθρούς περισσότερους
από ότι φίλους, και άλλα διάφορα, και συνδυασμοί αυτών, και καταλαβαίνετε… Το παιχνίδι δεν παίζεται με
αναφορά τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τα άλλα κακά της εποχής, αλλά παίζεται με άλλους όρους.
Ένα αστείο χαρακτηριστικό στην επικράτηση της ασημαντότητας είναι η ικανότητά της να αφαιρεί την ουσία
από τα πάντα. Επιχειρεί να περάσει το δόγμα ότι για τα πάντα υπάρχει μια πολιτική λύση, η οποία είναι
σημαντικότερη από την “τεχνική” πλευρά των πραγμάτων, ότι οι “τεχνοκράτες” βλέπουν “το δέντρο” ενώ οι
πολιτικοί “το δάσος”, για να κάνουμε και μια εν προκειμένω τραγική χρήση της μεταφοράς. Έτσι, βλέπεις
σοβαρές εκφράσεις στα (ίδια) τηλε-πρόσωπα να αναφέρονται με σοβαρό τρόπο στα πάντα,
συμπεριλαμβανομένων και των περιβαλλοντικών κρίσεων. Η σοβαρότητα (και) εδώ είναι κατά τρόπο
θλιβερό αυθαίρετη, όσο αυθαίρετα είναι τα μισά (;) απ’ όσα κάηκαν ή κινδύνευσαν.
Η αυθαιρεσία είναι με τη σειρά της μηχανισμός παραγωγής εξουσίας, διότι η “διευθέτηση” αυτής είναι
“πολιτική” απόφαση η οποία λαμβάνεται με αντάλλαγμα την εξουσία, και τελικά το πλήθος των αυθαίρετων
κτισμάτων συμβαδίζει με το πλήθος των επιστημονικά αυθαίρετων σοφισμάτων που συντηρούν την
“πολιτική” διευθέτηση των πάντων. Το ερώτημα αν και πότε και σε ποιο βαθμό η πολιτική στηρίζεται στη
γνώση ή στην αυθαιρεσία δεν απαντάται μόνο με δηλώσεις των ενόχων και των συνενόχων. Κανείς δε θα
δηλώσει ότι θεωρεί πολιτική την ατεκμηρίωτη αυθαιρεσία.

Αντίθετα, όλοι θα πουν πόσο εκτιμούν και στηρίζουν και στηρίζονται στην επιστήμη και θα φέρουν και

4

“στοιχεία”. Λόγια, και τίποτε περισσότερο, απευθυνόμενα σε αμαθείς ιθαγενείς, τους οποίους και επιχειρούν
να πείσουν ότι το αποτέλεσμα (το οποίο διαψεύδει τις ανόητες δηλώσεις) είναι προϊόν άλλων αιτίων,
πάντως όχι των ιδίων και των πράξεών τους.
Προϊόν ακαδημαϊκής έρευνας στην οποία συμμετείχαμε, παρέχει υποστήριξη στη βελτιστοποίηση του
σχεδιασμού και της ετοιμότητας, και κατ επέκταση στην αποτελεσματικότητα, της αντιμετώπισης δασικών
πυρκαγιών. Δε θα κάνουμε περισσότερη διαφήμιση, γιατί το πρόβλημά μας δεν είναι να πούμε ότι η δουλειά
μας είναι μοναδική, πρωτοποριακή, η καλύτερη, και τα σχετικά. Αυτά, εξάλλου, κανείς δεν τα πιστεύει, ενώ
παράδοξα (όπως συνάγεται από την πράξη) πιστεύει ό,τι και να του πουν οι πολιτικοί άρχοντές του και δεν
πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει κάτι.
Οι δημοσιογράφοι μας ρωτούν αν θα μπορούσε να σωθεί η κατάσταση αν είχε εφαρμοστεί στην Ελλάδα η
έρευνά μας. Βλέπουμε να αποζητούν μια απάντηση στην οποία να πατήσουν για να κατηγορήσουν την
κυβέρνηση, τους δασολόγους, τους πυροσβέστες, και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Και θέλουν
σύντομη απάντηση, να τους πούμε, λ.χ., ότι αν τα δέντρα είχαν το τάδε gadget και οι αρχές το τάδε
σύστημα, τότε η φωτιά θα έσβηνε με κάποιο χειρισμό του ποντικιού σε μια οθόνη. Αυτά, όμως, δε γίνονται
στον πραγματικό κόσμο, γίνονται ίσως μόνο στην τηλεόραση.
Οπότε, προσέχουμε τις “δηλώσεις” μας διότι όχι μόνο παρερμηνεύονται ή χρησιμοποιούνται όπως θέλει ο
καθένας που κρατάει μικρόφωνο ή τυπώνει σε χαρτί, αλλά γιατί μακροπρόθεσμα συμβάλλουν στην
καλλιέργεια της απαξίωσης της γνώσης, μιας και, με τρόπο μαγικό, τα “μέσα” αφήνουν την εντύπωση ότι
κανένα “σύστημα”, “εφεύρεση”, κλπ δεν μπορεί να μας σώσει, οπότε να’μαστε πάλι στην “πολιτική” λύση.
Καλό ε; Καλό, ιδιαίτερα όταν το “πολιτική λύση” σημαίνει να φύγουν οι μεν (οι αναποτελεσματικοί του
σήμερα, αν μη τι άλλο) για να έρθουν οι δε (οι αναποτελεσματικοί του χτες, αλλά ποιος θυμάται).
Εμείς, λοιπόν, από τη μικρή εμπειρία μας κατά την κατ’ ανάγκη τριβή στα πλαίσια της έρευνάς μας,
διαπιστώσαμε ότι το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό, αλλά πολιτισμικό, με τον πολιτισμό εννοούμενο ως
σύστημα αξιών και όχι μόνο ως “τέχνες”.
Μια από τις εν ελλείψει αξίες είναι η υπέρβαση της μικρότητας του ατόμου ή και της συλλογικότητας, στο
όνομα μιας ευρύτερης αναγκαιότητας η οποία, τελικά, ανάγεται στην επιβίωση των παιδιών μας. Να
παραιτηθούμε από την όποια “διοικητική αρμοδιότητα” η οποία έχει αυθαίρετα γεωγραφικά σύνορα, για να
σχεδιάσουμε κάτι λογικό, τεκμηριωμένο με όση γνώση διαθέτουμε, και όσο επαρκές και αποτελεσματικό
μπορεί να γίνει. Να παραιτηθούμε από πλήθος στενόμυαλες (και στρεβλές) συντεχνιακές αντιλήψεις για να
χτίσουμε κάτι που λειτουργεί. Να εφαρμόσουμε δυσάρεστες επιλογές γιατί καταλαβαίνουμε πως δε γίνεται
αλλιώς. Να γεννήσουμε πολιτική από την επιστήμη και να αποβάλλουμε τους φανταχτερούς
αχυράνθρωπους, φορείς του θεοποιημένου Τίποτα, που ασκούν την πολιτική της επιστήμης της
αποχαύνωσης.

Να τα πούμε πιο συγκεκριμένα, αυτά (και να κλείνουμε και τούτη την e-φλυαρία); Τα δάση (και όχι μόνο,

5

αλλά μιας και από εκεί ξεκινήσαμε) έχουν ελπίδα αν και μόνο αν εξαφανιστούν όσοι μη ηθοποιοί ομιλούν
την ελληνική και εμφανίζονται “στα κανάλια” μεταξύ 7 και 10 το βράδυ.
Και για να πούμε και το επιστημονικό μας, η συνθήκη αυτή είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή. Τη συζήτηση για
τις υπόλοιπες συνθήκες ώστε να συμπληρωθεί το σύνολο των αναγκαίων και ικανών συνθηκών, ΔΕΝ θα
την παρακολουθήσετε στα παραδοσιακά “μέσα”. Ενδεχομένως όμως, να την παρακολουθήσετε κάπου εδώ.
Διαλέξτε..
Β.Βεσκούκης, ΗΜΜΥ, Επ.Καθ.ΕΜΠ

v.vescoukis[at]cs.ntua.gr, http://logos-voyage.blogspot.com

Απαντήσεις στις Ερωτήσεις σας- Μέρος Ι
August 29, 2009 FAQ 3 Comments
1. Γιατί δεν έχετε καταστατικό;
Δεν είμαστε σύλλογος, εταιρεία, οργάνωση, ΜΚΟ κλπ.
2. Τι είστε;
Μια ιδέα. Ένα όραμα. Πως κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα μάθουν – με εύκολο τρόπο και γρήγορα- πώς να
διαχειρίζονται την συμπεριφορά τους στο διαδίκτυο, πώς να εκπαιδεύονται στην ανάληψη ευθυνών μέσα σε
αυτό, πώς να αναπτύσσουν την κρίση τους ώστε να μην γίνονται θύματα συνήθων ή και όχι, αγνώστων [ή
γνωστών], πώς να εκφράζουν άποψη με επιχείρημα και πώς να χρησιμοποιούν το web για να δημιουργούν
δικό τους υλικό [γνώσης, διασκέδασης, άποψης, εργασίας κλπ.]
3. Τι στόχους έχετε;
Να φέρουμε τους έμπειρους χρήστες και επαγγελματίες του ελληνικού διαδικτύου μπροστά στους νέους
χρήστες αντί να περιμένουμε , οι νέοι χρήστες να ανακαλύψουν μόνοι τους τη βοήθεια που χρειάζονται.
4. Ποιος παρέχει το υλικό του site;
Υπάρχει ομάδα που ασχολείται με το θέμα του περιεχομένου. Το υλικό μας είναι κείμενα [ ή άλλα αρχεία με
δυνατότητα ανάρτησης] της ομάδας του WGW ή υλικό που είναι δημοσιευμένο παλαιότερα από άλλους
χρήστες, οπότε και ζητάμε την άδεια αναδημοσίευσης με αναφορά πηγής.
5. Θα έχετε μετριασμό σχολίων;
Όχι. Πιστεύουμε στην ελευθερία του λόγου , όχι όμως στην αναρχία της αγένειας. Αυτό σημαίνει πως
μετριασμός σχολίων δεν θα υπάρχει αλλά οπωσδήποτε δε θα επιτρέψουμε να μας απευθύνουν τον λόγο με
τρόπο τον οποίο ουδέποτε θα αποδεχόμασταν μέσα στη συμβατική μας οικία.

6. Παίρνετε επιχορήγηση;
Όχι. Δεν είμαστε σύλλογος, εταιρεία, οργάνωση, ΜΚΟ κλπ. Τα έξοδα domain, hosting, logo etc. είναι
προσφορά μέλους της ομάδας WGW
7. Γιατί πρέπει να ζητά κανείς άδεια για συμμετοχή στο linkedin subgroup We Go Web;
Διότι εκεί συμμετέχουν όσοι διαθέτουν το χρόνο να βοηθήσουν στην υλοποίηση όλου αυτού του
εγχειρήματος και όχι απλά αυτοί που μας υποστηρίζουν ή παρέχουν υλικό.
8. Τα μέλη του subgroup είναι πάντα τα ίδια;
Όχι. Εάν κάποιος δεν έχει τον χρόνο να ασχοληθεί ενεργά με την οργάνωση και υλοποίηση του project ή
δεν έχει κατανοήσει τους στόχους του project όπως επίσης και εάν δεν σέβεται ή δεν υποστηρίζει αυτούς
τους στόχους, απομακρύνεται από την ομάδα του subgroup. Υπάρχουν πάντα θέσεις για νέα μέλη σε κάθε
social network WGW group.
9. Θα έχετε twitter hashtag;
Ναι. Το [δίεση]wgw ή [δίεση]WGW
10. Θα είναι ελληνικό το περιεχόμενο;
Ναι
11. Ξέρετε πως υπάρχει σύνδεση του we go web με άσεμνο υλικό;
Το γνωρίζουμε. Αλλά αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ξεκινήσαμε αυτή την
καμπάνια. Το web έχει πολλά πρόσωπα, συχνά με ίδιο όνομα. Ο σκοπός είναι , ο κόσμος να μάθει να
ξεχωρίζει και να επιλέγει αυτό που εκείνος επιθυμεί για τους δικούς του λόγους και όχι επειδή
παραπλανήθηκε.
12. Κάθε πότε θα μπαίνει νέο υλικό;
Αυτό θα εξαρτηθεί από τον χρόνο που μπορεί να διαθέσει η ομάδα Περιεχομένου. Πιστεύουμε πως ένα
πακέτο υλικού [5-6 ποστ] θα ανεβαίνει τουλάχιστον μία φορά στις 20 ημέρες.
13. Πού μπορούμε να στέλνουμε υλικό και πώς;
Διαβάστε τις οδηγίες στη σελίδα Υλικό
14. Τι βοήθεια χρειάζεστε;
Εκτός από υλικό , χρειαζόμαστε έναν web designer ο οποίος να μπορεί να αφιερώσει μισή ώρα την
εβδομάδα όποτε αυτό του ζητηθεί.
15. Πού μπορούμε να σας βρούμε εκτός από το e-mail;
Θα σας βρούμε εμείς, στον δρόμο για το web : )

Θεωρητικά πρότυπα για την διαδικτυακή δημοσιογραφία
August 29, 2009 Issues No Comments

6

Στον κόσμο της κυριαρχίας του διαδικτύου, η πρακτική προηγείται της θεωρίας. Σαν ένα συνεχές πείραμα,

7

το web βρίθει δυναμικών καταστάσεων και επαναπροσδιορισμών των καθιερωμένων πρακτικών, με τη
δημοσιογραφία να μην αποτελεί εξαίρεση. Τα πράγματα, όμως, φαίνεται ότι έχουν αρχίσει να ωριμάζουν
μιας και φέτος έχουμε αρχίσει να βλέπουμε τις πρώτες θεωρητικές προσεγγίσεις επί της online
δημοσιογραφίας.
Μέχρι τώρα έχουμε γνωρίσει ως information consumers τρία (3) είδη διαδικτυακής δημοσιογραφίας:
1. Online απεικονίσεις του έντυπου Τύπου: εφημερίδες και περιοδικά απέκτησαν online χώρους, όπου
αναδημοσιεύουν το printed περιεχόμενο τους και αναρτούν web-exclusive υλικό σε μορφή κειμένου και
οπτικοακουστικών αρχείων. Αντίστοιχους δρόμους άρχισαν να παίρνουν τα ειδησεογραφικά ηλεκτρονικά
μέσα (τηλεόραση – ραδιόφωνο).
2. Διαδικτυακά ενημερωτικά websites: πρόκειται για χώρους ενημέρωσης που βρίσκονται αποκλειστικά
στο internet, χωρίς άλλη φυσική παρουσία. Για την προβολή τους και τη μετάδοση των ειδήσεων τους σε
μεγαλύτερο κοινό εκμεταλλεύονται ως επί το πλείστων τις δυνατότητες διανομής που έχει φέρει η έλευση
των social media. Η βασική μορφή του περιεχομένου τους χαρακτηρίζεται πολυμεσική, αφού τα κείμενα
συνοδεύονται από φωτογραφίες, videos και ακουστικά αρχεία.
3. Δημοσιογραφία των πολιτών (Citizen journalism): το πρώην παθητικό κοινό έχει γίνει ένας
ενεργός πομπός πληροφοριών με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών και του internet. Η πρακτική που
γεννήθηκε στα σπάργανα της δράσης των ακτιβιστών του 1999 στο Seattle με την ίδρυση του Indymedia
έμελλε τελικά να ανανεώσει τη δυναμική της ενημέρωσης και να κατακτήσει ένα μεγάλο μέρος της
αξιοπιστίας που άρχισαν να χάνουν οι επίσημοι ενημερωτικοί φορείς και τα διεθνή media groups.
Πίσω, όμως, από τον παραπάνω εμπειρικό διαχωρισμό έχει αρχίσει να αναδύεται παράλληλα ένα θεωρητικό
οικοδόμημα με τον οποίο οι κοινωνικοί επιστήμονες προσπαθούν να εξηγήσουν το πως φτάσαμε ως εδώ και
να θέσουν εκείνα τα ερωτήματα που θα μας προβληματίσουν στο μέλλον. Ο ισχυρισμός αυτός γίνεται
καλύτερα κατανοητός μελετώντας τις παρακάτω παρουσιάσεις*, οι οποίες καταδεικνύουν τις πολυεπίπεδες
αλλαγές που έχει επιφέρει η χρήση του διαδικτύου στη δημοσιογραφία σε θέματα οργάνωσης,
περιεχομένου, οικονομίας και αλληλεπίδρασης:

http://www.slideshare.net/eugeniasiapera/4-1221883

http://www.slideshare.net/eugeniasiapera/51-1254561

http://www.slideshare.net/eugeniasiapera/101-1525949

http://www.slideshare.net/eugeniasiapera/91-1499479
*Οι ανωτέρω παρουσιάσεις αναδημοσιεύονται από το blog «Διαδικτυακή Δημοσιογραφία» μετά από άδεια
της Δρ. Ευγενίας Σιαπέρα που διδάσκει το μάθημα της Διαδικτυακής Δημοσιογραφίας στο Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

8

—————–

Διαδικτυακή φήμη [θέμα που "καίει"]
September 3, 2009 Issues No Comments
Η διαδικτυακή φήμη [online reputation] αποκαλύπτεται κυρίως στα αποτελέσματα αναζήτησης ενός
ονόματος [προσώπου ή εταιρείας]. Γνωρίζουμε πως όποιος έχει πληκτρολογήσει έστω μία φορά το
ονοματεπώνυμο του στο διαδίκτυο [καμιά φορά συμβαίνει και ερήμην του βέβαια], καθίσταται αυτόματα
keyword , αποκτά δηλαδή την δυναμική του keyword εφόσον οποιαδήποτε αναζήτηση του ονόματος θα
δώσει ως αποτέλεσμα σύνδεσμο στον διαδικτυακό χώρο όπου η “λέξη” υπάρχει καταγεγραμμένη.
Αντιλαμβάνεστε πως οι φράσεις που συνοδεύουν το όνομα στα αποτελέσματα των αναζητήσεων, εύκολα
μπορούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις ακόμα και εάν ο χρήστης δεν προχωρήσει στα ενδότερα της
ανάρτησης.
Η επικινδυνότητα ή ίσως απλά η σημαντικότητα της διαδικτυακής φήμης αποτελεί προφανώς “βάσανο”
περισσότερο για τα δημόσια πρόσωπα ή έστω αυτά με την εντονότερη επώνυμη δράση στο web.
[Προφανώς το ίδιο ισχύει και για τις εταιρείες αλλά σήμερα θα αναφερθώ σε πρόσωπα]
Εχθές το βράδυ ανακοινώθηκαν οι εκλογές από τον πρωθυπουργό της χώρας.

Σήμερα το πρωί ανακάλυψα στο twitter ένα καταπληκτικό άρθρο

οποίο με οδήγησε και σε μία παλαιότερη ανάρτηση του

του κυρίου Γιώργου Χαραλαμπάκη το

για την Διαδικτυακή φήμη.

“Κυκλοφορώντας” αρκετό καιρό στο ελληνικό και όχι μόνο διαδίκτυο , θυμήθηκα έναν Έλληνα του
εξωτερικού , τον κύριο Ted Demopoulos, για τον οποίο είχα γράψει παλαιότερα σε έντυπο και συγκεκριμένα

θυμήθηκα μία ανάρτηση του για την Διαδικτυακή Φήμη των “Απλών” χρηστών

οι οποίοι δεν είναι

δημόσια/πολιτικά κλπ πρόσωπα.
Επίσης πρόσφατα διάβασα μία ανάρτηση στο ιστολόγιο του κυρίου Παναγιώτη Παπαχατζή

και από εκεί

οδηγήθηκα στην αναζήτηση ενός δικού μου παλαιότερου post περί της διαδικτυακής παρουσίας των

πολιτικών

.

Εν κατακλείδι, η διαδικτυακή φήμη υπάρχει και επηρεάζει όλους όσους είμαστε επώνυμα στο διαδίκτυο

9

[και όσους ενδιαφέρονται για τις κινήσεις μας]. Όσο μεγαλύτερη δε, είναι η έκθεση μας τόσο πιο
επαγγελματική πρέπει να είναι και η διαχείριση της παρουσίας μας.

Επίσης μη ξεχνάτε πως εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε για τα μέτρα προφύλαξης που δεν λαμβάνουμε

.

Ακολουθείστε τους συνδέσμους. Καλή ..ενημέρωση:)
—-

Απαντήσεις στις Ερωτήσεις σας- Μέρος ΙΙ
September 9, 2009 FAQ 1 Comment
1. Η μεγάλη λωρίδα με τα εικονίδια που οδηγούν στα social network του We Go Web είναι
ενοχλητική και καταλαμβάνει τον μισό χώρο της οθόνης
Το theme επιλέχθηκε ακριβώς για αυτή την λωρίδα εικόνων η οποία ευελπιστούμε να φιλοξενήσει κάποια
στιγμή σχέδια/εικόνες/ειδικά WGW λογότυπα νέων web designer ή απλών χρηστών που επιθυμούν να
δείξουν την δουλειά τους. Μέχρι να υπάρξει αυτή η προσφορά περιεχομένου, αναγκαστικά θα
φιλοξενούνται εκεί τα λογότυπα του WGW τα οποία οδηγούν στους social network χώρους του.
Επισημαίνεται επίσης πως η λωρίδα εικονιδίων δεν εμφανίζεται όταν διαμοιράζονται οι σύνδεσμοι των
αναρτήσεων [εφόσον συνήθως κάνουμε share συνδέσμους αναρτήσεων ή σελίδων και όχι το αρχικό url του
We Go Web]. Π.χ. κλικάροντας εδώ όπου είναι ένας σύνδεσμος σε ένα post δεν εμφανίζεται ο χώρος των
social εικονιδίων
2. Το We Go Web πρέπει να αποκτήσει επιχειρηματικό χαρακτήρα
Το We Go Web ξεκίνησε ως μη κερδοσκοπικό εγχείρημα με ηθική αυτουργό την Ε.Βουτσκόγλου μαζί με
αρκετούς κυρίους ενεργούς χρήστες του διαδικτύου και επαγγελματίες του χώρου και βρίσκεται ακόμα σε
αρχικό στάδιο έχοντας να αντιμετωπίσει κυρίως τις αναπόφευκτες επαγγελματικές και προσωπικές
υποχρεώσεις όσων το στηρίζουν και το προωθούν. Εάν στην πορεία, αποδειχθεί πως είναι μόνο 2-3 άτομα
αυτά που συνεισφέρουν στο site και συμμετέχουν στα project πιθανότατα να μεταλλαχθεί σε επιχειρηματικό
εγχείρημα αυτών των 2-3 ανθρώπων.
3. Θέλουμε να βοηθήσουμε αλλά δεν ξέρουμε πώς
Μπορείτε να δείτε πάλι την σελίδα “Υλικό” καθώς και την σελίδα “Στόχοι/Σκοποί“. Πέραν αυτών, μπορείτε
να επικοινωνείτε μαζί μας, εάν έχετε οποιαδήποτε ιδέα που να φέρει τις ετικέτες Δημιουργία στο
Διαδίκτυο,Οδηγίες για το Διαδίκτυο στο e-mail wegowebgr[at]gmail.com

4. Θέλουμε να βοηθήσουμε αλλά δεν έχουμε χρόνο

Απολύτως κατανοητή και σεβαστή δήλωση. Εμείς απλώς προχωρούμε σε μία χαριτωμένη θρασύτητα

10

απέναντι σας λέγοντας πως “ανάμεσα σε 20 καθημερινά tweets και 20 facebook status, μπορείτε να βρείτε

ένα τεταρτάκι για να μας γράψετε τη γνώμη σας όσον αφορά κάτι σχετικό με το ελληνικό διαδίκτυο”
Επίσης βλέπουμε πολλούς γονείς στο web που μιλούν για την καθημερινότητα με τα παιδιά τους. Αυτά τα
παιδιά έρχονται σε επαφή με την τεχνολογία. Δεν παρατηρείτε τίποτα άξιο καταγραφής; Άλλοι πάλι, έχετε

άπειρες απορίες για το διαδίκτυο. Γιατί δεν δοκιμάζετε να μας ρωτήσετε;
5. Δεν μας ενδιαφέρει πολύ αυτό που κάνετε
Αναφαίρετο δικαίωμα σας:) αλλά..ενδιαφέρει εμάς, αυτό που κάνετε ή δεν κάνετε εσείς

Τι στο καλό είναι αυτό το Twitter;!
September 13, 2009 A-e-learning 2 Comments
Εισαγωγή στο Twitter από τον κύριο Ηλία Κουντούπη, μέλος του WGW
Φίλοι που έρχονται στο σπίτι με ρωτούν γιατί κάθε 1 λεπτό ακούγεται ένα «beep» από τον υπολογιστή. Η
απάντηση που λαμβάνουν είναι το Twitter, για να λάβω μετά την ερώτηση «τι είναι το Twitter και τι κάνεις
με αυτό;».
Το Twitter, λοιπόν, είναι άλλη μια υπηρεσία που ανήκει στην κατηγορία των social media και networks,
όπως το Facebook, το MySpace, το Hi5 και τα blogs. Εδώ αντί για friends, ο χρήστης έχει followers με τους
οποίους επικοινωνεί άμεσα είτε μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Twitter είτε μέσω ειδικών εφαρμογών
που εγκαθίστανται σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας. Η
λειτουργία του βασίζεται στις γραπτές απαντήσεις που δίνουν οι χρήστες στη βασική ερώτηση «What are
you doing now?» προκαλώντας τους στην ουσία να φτιάξουν ένα ημερολόγιο των ημερήσιων
δραστηριοτήτων και σκέψεων τους, με άλλα λόγια ένα micro-blog.
Λόγω της ευκολίας πρόσβασης στη συγκεκριμένη υπηρεσία και της αμεσότητας με την κοινότητα που έχει
δημιουργηθεί στους «κόλπους» του, το Twitter σύντομα αναδείχθηκε σε σημαίνον διαδικτυακό εργαλείο
επικοινωνίας και ενημέρωσης. Μετά από τρία χρόνια λειτουργίας, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι οι
χρήσεις του Twitter διαχωρίζονται σε 4 γενικές κατηγορίες:
1. Προσωπική επικοινωνία: ο χρήστης μέσω Twitter μπορεί να συνομιλεί δημόσια [χρησιμοποιώντας το
σύμβολο @-[το επονομαζόμενο: at]- πριν το username του χρήστη στον οποίο επιθυμεί να απευθυνθεί] και
ιδιωτικά [μέσω ανταλλαγής ιδιωτικών μηνυμάτων – τα επονομαζόμενα DM =Direct Messages] με άλλους

χρήστες, τους οποίους είτε γνωρίζει από την πραγματική ζωή του είτε τους γνώρισε online. Η παγίδα στη

11

χρήση αυτή βρίσκεται στο ότι η υπερβολή της δημόσιας επικοινωνίας μπορεί να εξελιχθεί σε ανεπιθύμητη
όχληση.
2. Επαγγελματική επικοινωνία: επαγγελματίες και εταιρίες [επικοινωνίας, τεχνολογίας, ψυχαγωγίας,
κτλ.] χρησιμοποιούν το Twitter για να προβάλλουν τις υπηρεσίες, τα προϊόντα και τις νέες δουλειές τους.
Το είδος αυτής της επικοινωνίας γίνεται πιο αποτελεσματικό όταν οι διαχειριστές των επαγγελματικών
profiles αλληλεπιδρούν με την κοινότητα του Twitter.

3. Πολιτική επικοινωνία: πολιτικά κόμματα, πολιτικοί, βουλευτές, ευρωβουλευτές, μη κυβερνητικές
οργανώσεις, διεθνείς και τοπικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν το Twitter για να επικοινωνούν με ψηφοφόρους
και λοιπούς ενδιαφερόμενους. Συνήθως αναρτούν ειδήσεις και νέα με σχετικά περιορισμένη αλληλεπίδραση
εντός της κοινότητας.

4. Ενημέρωση: πλήθος ειδησεογραφικών πρακτορείων και λοιπών μέσων χρησιμοποιούν το Twitter για
την άμεση και ζωντανή μετάδοση των τελευταίων εξελίξεων στον κόσμο. Στο ίδιο πλαίσιο λειτουργεί και μια
μεγάλη μερίδα αυτόνομων και ανεξάρτητων πολιτών που παρέχουν την προσωπική φωνή τους στα
τεκταινόμενα της κοινωνίας μας, καλύπτοντας μόνοι τους την επικαιρότητα.
Οι παραπάνω λειτουργίες έχουν εμπλουτιστεί από εξωτερικές υπηρεσίες, οι οποίες διευκολύνουν τη διανομή
multimedia αρχείων και link μέσα στο Twitter. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το Twitpic, το
Twitvid, το bit.ly, κα. Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η χρηστικότητα του Twitter δεν περιορίζεται
στις ανωτέρω κατηγορίες, αλλά αυτό γίνεται αντιληπτό μόνο μετά τη χρήση της υπηρεσίας. Είναι στο χέρι
του κάθε χρήστη, πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί αποδοτικότερα τη δημοφιλή αυτή υπηρεσία.

Χρήστος Ντόκος:Συνέντευξη στο We Go Web
September 30, 2009 Interviews 1 Comment
Ο κύριος Χρήστος Ντόκος – cdokos[at]gmail.com – είναι Digital Marketing Director στην MRM
Athens
_________________
1. Σε τι βαθμό ενεργητικότητας , θα λέγατε πως συμμετέχετε στο διαδίκτυο προσωπικά και πόσο,
επαγγελματικά;
Είμαι από αυτούς που προσπαθούν να περιορίσουν το «χαρτομάνι» στη ζωή τους. Για αυτό κοιτάω όσο το
δυνατό περισσότερο, η ζωή μου να υπάρχει έτοιμη και διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Ότι χρειάζομαι, είναι θέμα

μιας wifi σύνδεσης. Γενικά συμμετέχω στο διαδίκτυο τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά

12

προσπαθώντας και στις δυο περιπτώσεις να το κάνω όταν κρίνω ότι είναι σωστό και απαραίτητο.
2. Πιστεύετε πως η οποιαδήποτε ενασχόληση με τα διαδικτυακά δρώμενα απαιτεί συγκεκριμένο
τρόπο αντίληψης ή όχι;
Δεν ξέρω αν είναι συγκεκριμένος τρόπος αντίληψης. Μέχρι πρόσφατα, ήσουν “geek” όταν περνούσες ώρες
μπροστά από το κομπιούτερ σου. Αυτό πιστεύω ότι έχει αλλάξει πια. Είναι μέρος της ζωής μας. Η ερώτηση
αυτή δε θα είχε λόγο ύπαρξης απευθυνόμενη σε ένα 18χρονο γιατί απλά δεν θα ήξερε θα απαντήσει. Και
δεν θα ήξερε να απαντήσει γιατί για αυτόν, αυτήν είναι κάτι δεδομένο που δε χρίζει καν φιλοσοφικής
αντιμετώπισης. Όπως ήταν για άλλες γενιές η τηλεόραση και το κινητό τηλέφωνο. Θεωρώ ότι η
ενασχόληση με τα διαδικτυακά δρώμενα χρειάζεται αυξημένη αίσθηση της συμμετοχικότητας από τη μια και
από την άλλη την ανάγκη του να γίνεσαι χρήσιμος σε μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων.
3. Έχει επηρεάσει το διαδίκτυο, την καθημερινότητα σας και σε ποιους τομείς;
Φυσικά. Σε κάθε τομέα. Και την επηρεάζει κάθε μέρα και περισσότερο. Και θα μιλήσω κυρίως σε
καθημερινό, πρακτικό επίπεδο μια και το θεωρητικό, φιλοσοφικό της ανοιχτής διακίνησης ιδεών και
πληροφοριών ή της δημιουργίας κοινοτήτων και κοινωνιών χωρίς σύνορα , τα θεωρώ τόσο δεδομένα και
εδραιωμένα που λίγοι θα τα αμφισβητούσαν… Θα αναφερθώ στο πιο απλό –αλλά για μένα τόσο σημαντικόπαράδειγμα των αποπληρωμών λογαριασμών μέσω e-banking. Κάθε μήνα πληρώνω τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, το
τηλέφωνο, το ενοίκιο, το τραπεζικό μου δάνειο και τις πιστωτικές μου κάρτες, μέσα από το computer μου.
Δεν παίρνει πάνω από 20 λεπτά κάτι που, αν έπρεπε να το κάνω με φυσική παρουσία σε όλα τα παραπάνω,
θα μου κόστιζε συνολικά περίπου 3 ώρες χαμένες σε κίνηση, εξεύρεση πάρκινγκ, ουρές… Κι αυτό χωρίς να
αναφερθώ στον εκνευρισμό, την διατάραξη της ψυχικής μου γαλήνης και την… συναλλαγή με το δημόσιο.
Κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Θα προσπεράσω την παραγκώνιση/ κατάργηση των ταξιδιωτικών
πρακτόρων, ή των δισκογραφικών και των dvd club, και τις online αγορές προϊόντων που δε φανταζόσουν
ότι υπήρχαν… Θα αναφερθώ σε ένα άλλο παράδειγμα που, και πάλι πριν μερικά χρόνια, θα φάνταζε
ουτοπικό.
Κοιτούσαμε με τη σύζυγό μας κάποιες φωτογραφίες από το 2001. Σε μια από αυτές, είδε τα παπούτσια που
φορούσε τότε. Ήταν μια συγκεκριμένη ακριβή μάρκα και τα παπούτσια αυτά της είχαν δυστυχώς χαλάσει
και τα είχε πετάξει. Σκεφτήκαμε τι ωραίο που θα ήταν να τα ξαναβρίσκαμε αυτά τα παπούτσια για να τα
αγοράσουμε.
Μπήκαμε λοιπόν στο style.com και ανατρέξαμε στις collection του 2001. Βρήκαμε τα συγκεκριμένα
παπούτσια και πώς λέγονταν. Στη συνέχεια τα ψάξαμε στο ebay ως vintage. Όταν ατυχήσαμε εκεί,
αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στον οίκο που τα είχε δημιουργήσει. Μέσω του corporate site τους,
στείλαμε ένα mail μαζί με τη φωτογραφία των παπουτσιών ζητώντας να μας πουν αν μπορούμε να τα
βρούμε, σχεδόν 10 χρόνια μετά. Είχαμε απάντηση μισή ώρα μετά. Τα παπούτσια υπήρχαν. Πλήρωσα με
Paypal και σε 2 μέρες το πακέτο ήταν στην πόρτα μας…

4. Έρευνες αναφέρουν πως υπάρχουν 2,000,000 συνδέσεις adsl στην Ελλάδα. Ποια είναι η

13

εικόνα που έχετε εσείς για την δυνατότητα αλλά τελικά και την ενεργή συμμετοχή των Ελλήνων
στο διαδίκτυο;
Και οι Έλληνες στο facebook είναι σχεδόν 1,900,000! Λέτε όλοι να έβαλαν adsl για να κάνουν poke τους
φίλους τους;
Η συμμετοχή των Ελλήνων στο διαδίκτυο δεν θεωρώ ότι μπορεί να χαρακτηριστεί ενεργή ακόμα. Σίγουρα
υπάρχουν πολλοί ενεργοί, αλλά θεωρώ ότι είναι η ισχνή μειοψηφία. Είμαστε στις αρχές όμως. Είμαστε στη
φάση που το διαδίκτυο είναι ακόμα μόδα για πολλούς κι όχι εργαλείο ή μέρος της ζωής μας. Θυμηθείτε τι
έγινε με την κινητή τηλεφωνία στην Ελλάδα. Η διείσδυση των κινητών αυτήν την στιγμή ξεπερνά το 130%!
5. Πρόσφατα θέσαμε μία ψηφοφορία στο We Go Web ρωτώντας εάν πρέπει να υπάρξει μάθημα
διδασκαλίας ή ίσως συζήτησης και προβληματισμού για τα Social Network και ό,τι αυτά φέρουν
στην καθημερινότητα [προσωπική και επαγγελματική] στα σχολεία. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Το θεωρώ πλέον επιβεβλημένο. Ήδη τα παιδιά διδάσκονται πληροφορική στο σχολείο. Μέσα στις διδακτικές
ώρες του εν λόγω μαθήματος θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και τα Social Networks.
6. Πιστεύετε πως το διαδίκτυο μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας στην Ελλάδα και ποιες θα
μπορούσαν να είναι αυτές;
Σαφώς. Και να σας πω μια ειδικότητα που θα υπάρχει –λέμε τώρα- στο εγγύς μέλλον στα υπουργεία και
δημόσιους οργανισμούς: twitter trainer και twitter administrator. Με καθήκοντα να εκπαιδεύει και να
επιβλέπει τους χειριστές του twitter λογαριασμού των οργανισμών αυτών…
7. Τέλος, σε τι ποσοστό πιστεύετε πως χρησιμοποιούν οι Έλληνες το διαδίκτυο, λειτουργικά και
δημιουργικά;
Αν με το «λειτουργικά και δημιουργικά» εννοούμε για την εργασία τους και την παραγωγή περιεχομένου,
θα έλεγα αρκετά για το πρώτο, όχι αρκετά για το δεύτερο.

“Μη το κάνεις αυτό”- Το έχετε πει ποτέ σε διαδικτυακό “φίλο”;
October 8, 2009 Projects 3 Comments
Όσοι μας ακολουθείτε στο Twitter

ή είστε fan-s στο Facebook Pageμας, θα γνωρίζετε ήδη πως

ετοιμάζουμε ένα πολυ-συμμετοχικό post.
Η ανάρτηση θα αφορά Δυσάρεστα Μοτίβα Συμπεριφοράς στα Κοινωνικά Δίκτυα κι ενώ αρχικά δόθηκαν
κάποια παραδείγματα από τα μέλη του Linkedin subgroup We Go Web, σκεφτήκαμε να ρωτήσουμε και εσάς.
Η αφορμή

Βλέπουμε συχνά σε facebook status φράσεις όπως “παραγνωριστήκαμε νομίζω”, “σε ξέρω ρε φίλε;” και

14

άλλα που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε εάν μία αποδοχή φιλίας, ένα follow ή η δυνατότητα σχολιασμού ,
επιδίδει τόσα πολλά δικαιώματα στις ανθρώπινες διαδικτυακές μας συνδέσεις.
Πρόσφατα συναντήσαμε ένα σχόλιο σε ιστολόγιο που αφορούσε μια ανάρτηση μας και όπως ήταν φυσικό
απαντήσαμε [δια χειρός ΕΒ] “Γιατί δεν ήρθατε στο αντίστοιχο post μας να τα γράψετε όλα αυτά ώστε
αφενός να ενημερώσετε τους επισκέπτες μας, αφετέρου να δώσετε στον συντάκτη της ανάρτησης την
δυνατότητα να σας απαντήσει;”
Άλλο παράδειγμα
Όσοι είναι στο Twitter γνωρίζουν πως υπάρχει η δυνατότητα unfollow & block. Σε αντίθεση με ό,τι
συμβαίνει στο facebook δηλαδή, μια σύνδεση στο twitter δεν είναι αυτόματα αμφίδρομη. Εάν δεν μας
ενδιαφέρουν τα tweets κάποιου, απλά δεν τον ακολουθούμε. Εάν δεν θέλουμε να βλέπει τα δικά μας
tweets, κάνουμε block.
Αυτές οι ρυθμίσεις είναι δυνατότητες που μας δίνει το μέσο του Twitter. Από την άλλη όμως, επίσης το ίδιο
μέσο δίνει τη δυνατότητα σε όσους “απομακρύνουμε” να μας ζητούν εξηγήσεις δημόσια. Είναι δικαίωμα και
δυνατότητα τους. Σωστά; [...] Πόσο νόημα έχει αυτή η συμπεριφορά όμως και τι αποδεικνύει τελικά;
Το μέσον [διαδίκτυο] δίνει [εμφανίζει/δημιουργεί] πολλούς τρόπους δια-δράσης. Επίσης μας επιτρέπει να
συνδεθούμε με πολλούς ανθρώπους που ίσως δεν θα συναντήσουμε ποτέ.
Όλες αυτές οι δυνατότητες είναι υπέρ της κοινωνικοποίησης μας πάντα; Και πόσο σωστά αντιλαμβανόμαστε
τελικά τα όρια μας;
Αν έχετε παραδείγματα διαδικτυακής κοινωνικοποίησης όπου έχετε ενοχληθεί, στείλτε μας ένα μήνυμα στο
wegowebgr[at]gmail.com ή αφήστε μας σχόλιο εδώ ή στο facebook

Δυσάρεστες συμπεριφορές [blog-Μέρος 1ο]
October 12, 2009 Issues 3 Comments
Σε πολλά σημεία , η διαδικτυακή κοινωνικοποίηση δεν διαφέρει από αυτή της συμβατικής μας ζωής. Και
εδώ [στο διαδίκτυο] θα συναντήσετε λίγο έως πολύ τις ίδιες συμπεριφορές που συναντάτε στην εργασία
σας, στις παρέες σας ή και τις υπόλοιπες δια-δραστικές σχέσεις της προσωπικής και κοινωνικής σας ζωής.
Παρόλα αυτά, σε κάθε νέο χώρο υπάρχουν πάντα νέες δυνατότητες [όπως ακριβώς σε κάθε νέο κατάστημα
που προσπαθεί να προσελκύσει πελάτες] και οι δυνατότητες αυτές δημιουργούν πεδία με νέας μορφής
δικαιώματα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν με κάθε δυνατό τρόπο από όσους μας πλησιάζουν
αλλά..και από εμάς.

Μία σύνδεση προσωπικών λογαριασμών στο διαδίκτυο καλείται friend, follower, visitor ή fan.

15

Επισήμανση 1η
Ένας προσωπικός λογαριασμός σε ένα διαδικτυακό κοινωνικό χώρο είναι ένα πρόσωπο [αν και σε κάποιες
περιπτώσεις - όπου υπάρχει η δυνατότητα -είναι ένα bot].
Το πρόσωπο αυτό μπορεί να παρουσιάζεται επώνυμα ή ανώνυμα.
Τίποτα δεν εγγυάται πως αυτό το πρόσωπο έχει μόνο αυτό το λογαριασμό.
Σε αντίθεση με μία συμβατική συνεύρεση όπου η παρουσία κάποιου βεβαιώνει πως είναι αδύνατον να
υπάρχει ο ίδιος την ίδια στιγμή στον ίδιο χώρο με άλλη παρουσία, στο διαδίκτυο υπάρχει πάντα η
πιθανότητα –δυνατότητα- να συνομιλούμε π.χ. με τρεις προσωπικούς λογαριασμούς οι οποίοι είναι όμως ο
ίδιος άνθρωπος.
Αυτή τη στιγμή τα πιο πολυπληθή και ισχυρά σε διαδράσεις κοινωνικά δίκτυα είναι τα ιστολόγια , το
facebook και το twitter.
Στα blog [ιστολόγια] , άλλοι γράφουν επώνυμα και άλλοι ανώνυμα. [Θυμηθείτε την 1η επισήμανση] Τίποτα
δεν μας εγγυάται πως ο ίδιος συντάκτης δεν υπάρχει ταυτόχρονα σε διαφορετικό χώρο με διαφορετικό
λογαριασμό.
Ευνόητα, ένας ανώνυμος ιστολόγος έχει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης από έναν επώνυμο, ο οποίος θα
υποστεί τις αντιδράσεις όσων συντάσσει σε πιο ισχυρή έκθεση.
Είναι εντελώς διαφορετικό να εμφανίζεται σε 10 σελίδες του google ένα ψευδώνυμο που κανείς δεν
γνωρίζει πού αντιστοιχεί και εντελώς διαφορετικό όταν εμφανίζεται ένα επίθετο το οποίο συνοδεύει τόσο
εμάς στις επαγγελματικές και κοινωνικές μας σχέσεις όσο και τους συγγενείς μας.
Άλλα ιστολόγια επιτρέπουν τον σχολιασμό σε ανώνυμους και άλλα όχι.
Επίσης στα ιστολόγια υπάρχει η δυνατότητα μετριασμού σχολιασμού. Ελέγχου πριν την δημοσίευση,
δηλαδή.
Επισήμανση 2η
Ένας blogger μπορεί να εκθέτει την άποψη του είτε ανώνυμα, είτε επώνυμα. Οι συνέπειες όσων συντάσσει,
τον ακολουθούν [στις μηχανές αναζήτησης] είτε μέσα από τον δικό του λόγο [για τον οποίο είναι απολύτως
υπεύθυνος], είτε μέσα από τις αντιδράσεις των άλλων [όπως κείμενα που τον αναφέρουν ως ψευδώνυμο ή
επώνυμα] ή μέσα από τους σχολιασμούς των υπολοίπων στον χώρο του.
Ένας ιστολόγος είναι υπεύθυνος όσων συντάσσει ο ίδιος αλλά είναι επίσης υπεύθυνος της
προστασίας του.

16
Κάθε σχολιαστής έχει δικαίωμα αντίδρασης. Άλλοι εκθέτουν επιχειρήματα, άλλοι φέρουν flaming

πούμε..φασαρία..αντίδραση στην αντίδραση], άλλοι bullying

[ας

[εκφοβιστικές αντιδράσεις] και κάποιοι

άλλοι απλώς κοινωνικοποιούνται δημιουργώντας φιλικούς [διαδικτυακά] δεσμούς.
Το μέσον δίνει την δυνατότητα κι αυτόματα η δυνατότητα θεωρείται δικαίωμα.
Αυτό ισχύει για όλους.
Κατά αντίστοιχο τρόπο λοιπόν, ο ιστολόγος χρησιμοποιεί την δυνατότητα [που γίνεται δικαίωμα] να
υπερασπιστεί τον εαυτό του ή να τον προφυλάξει διακόπτοντας ή ελέγχοντας την πρόσβαση στον χώρο
του.
Παραθέτουμε μερικά δείγματα δυσάρεστης συμπεριφοράς και προτείνουμε «λύσεις» που ανακαλύψαμε
μέσα από την εμπειρία μας:
1.
Εάν γράφετε επώνυμα, μην διστάσετε να διαγράψετε ή να απορρίψετε σχολιασμό ο οποίος δημιουργεί την
αίσθηση προσβολής, αγένειας ή επίθεσης
2.
Εάν αποφασίσετε να μπείτε σε διαδικασία απάντησης [συζήτησης] στον χώρο σχολιασμού του ιστολογίου
σας, να θυμάστε πως στο διαδίκτυο ό,τι γραφεί μία φορά μένει για πάντα εφόσον ακόμα και αν το
διαγράψετε, υπάρχει πάντα η πιθανότητα κάποιος να έχει κρατήσει screenshot όσων πληκτρολογήσατε
3.
Εάν δεχτείτε οποιαδήποτε δυσάρεστη αντίδραση σε άλλο χώρο, θα ήταν προτιμότερο να μην εμπλακείτε σε
διαδικασία συζήτησης. Η αντίδραση ενός ανθρώπου προς εσάς σε χώρο εκτός του προσωπικού σας φέρει
πιθανότατα μία μορφή δειλίας. Επικυρώστε την με σιωπή. Εκτός αυτού, πιθανότατα να προκαλέσετε εσείς οι
ίδιοι δυσάρεστη αντίδραση στον χώρο του ανθρώπου ο οποίος φιλοξενεί τον διάλογο διαφωνίας
4.
Χρησιμοποιείστε την επικοινωνία με email εάν θέλετε να διευκρινίσετε κάτι
5.
Μην σπεύδετε σε απαντήσεις. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προκαλούν όχληση ώστε να καρπωθούν
επισκεψιμότητα ή δημοφιλία
6.
Δεν είστε υποχρεωμένοι να απαντάτε στα σχόλια που σας αφήνουν, αλλά φροντίστε να ενημερώσετε τους
επισκέπτες σας για τους λόγους της απόφασης σας. [Κανείς δεν γνωρίζει την καθημερινότητα, τους

χρόνους ή τις όποιες υποχρεώσεις σας εκτός από εσάς τον ίδιο. Δεν είστε υποχρεωμένοι να

17

ευχαριστήσετε κανέναν άλλο εκτός από τον εαυτό σας]
7.
Εάν σχολιάζετε ανώνυμα [ακόμα και ψευδώνυμα] σκεφτείτε πως ο λόγος σας στον χώρο κάποιου άλλου,
επιδίδει μία ευθύνη [ όσο και αν λέμε πως δεν είμαστε υπεύθυνοι όσων γράφουν οι άλλοι , στον δικό μας
χώρο όπως και στο δικό μας σπίτι είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι επιτρέπουμε]
8.
Μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια
9.
Προσπαθήστε να μην προκαλείτε και να μην συντηρείτε επιθετικές καταστάσεις που αφορούν τρίτα
πρόσωπα σε προσωπικό επίπεδο [μαζί με πολλά άλλα στοιχεία της συμβατικής κοινωνικοποίησης, στο
διαδίκτυο όλα μπαίνουν κβαντικά τόσο στο μικροσκόπιο όσο και σε ένα υπερθετικό zoom]
10.
Να θυμάστε πως δεν είστε υποχρεωμένοι να εξηγήσετε ή να δικαιολογήσετε οποιαδήποτε απόφαση αφορά
το πρόσωπο σας, την διαδικτυακή σας παρουσία και τον διαδικτυακό σας χώρο παρά μόνον όταν εσείς
κρίνετε σύμφωνα με την δική σας ηθική πως έτσι πρέπει να ενεργήσετε.
Στα ιστολόγια όπως και στα υπόλοιπα κοινωνικά δίκτυα [θα υπάρξουν άλλες δύο αντίστοιχες αναρτήσεις
που θα αφορούν το twitter & facebook],
- Η δυνατότητα είναι δικαίωμα και το δικαίωμα απαιτεί ισχυρό χαρακτήρα ώστε να επικυρωθεί.
- Όπως λέμε και στο We Go Web “Σεβόμαστε την ελευθερία της έκφρασης αλλά όχι την αναρχία
της αγένειας”
Ε.Β.

Παρουσιάσεις: Το γελοίο από το μεγαλείο, απέχει ένα βήμα
October 18, 2009 A-e-learning 9 Comments
Η τέχνη της παρουσίασης με την χρήση διαφανειών σε οθόνη με ένα πρόγραμμα όπως το Power Point, δεν
είναι πολύ διαδεδομένη στην Ελλάδα, πέρα από συγκεκριμένες επαγγελματικές εφαρμογές.

Συνήθως μάλιστα, το Power Point “διδάσκεται” ως ένα πρόγραμμα ψυχαγωγίας το οποίο ισορροπεί τις

18

δυσκολότερες εφαρμογές αυτοματισμού γραφείου.
Στην εκπαίδευση δεν χρησιμοποιείται ούτε από τους καθηγητές αλλά ούτε και από τους μαθητές, γεγονός
αρκούντως ανησυχητικό εφόσον η τέχνη της Παρουσίασης σχετίζεται και με άλλα σημαντικά στοιχεία, όπως
η δημόσια ομιλία , η σαφής και σύντομη οπτικοποίηση σκέψεων καθώς και πολλά ψυχολογικά στοιχεία
όπως η αυτοπεποίθηση.
Σκεφτείτε για μία στιγμή το κριτήριο παρουσίασης διδακτικού υλικού από έναν υποψήφιο εκπαιδευτικό του
ΑΣΕΠ.
Σκεφτείτε την αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση αλλά και την καλλιέργεια έκφρασης ενός δωδεκάχρονου ο
οποίος θα έπρεπε να παρουσιάσει μία εργασία μπροστά στους συμμαθητές του ή ακόμα και τους γονείς του.
Στο We Go Web πιστεύουμε πως ο πλούτος των τεχνολογικών και ηλεκτρονικών εφοδίων που
μας παρέχονται στην καθημερινότητα μας, παραμένει ανεκμετάλλευτος κι αυτό επειδή δεν αρκεί
να υπάρχουν τα δομικά υλικά και οι “εργάτες” αλλά πρέπει να υπάρχει κι ένας σκοπός
παραγωγής έργου με στοχευμένα αποτελέσματα.
Αυτό απουσιάζει από την ελληνική καθημερινότητα και μας ανησυχεί πρωτίστως επειδή απουσιάζει από την
εκπαίδευση.
Όποιος έχει παρακολουθήσει 2-3 σεμινάρια ή συνέδρια στις ημέρες μας, σίγουρα θα έχει μία άποψη για τον
τρόπο που δημιουργούν αλλά και χρησιμοποιούν τις παρουσιάσεις ακόμα και άνθρωποι ιδιαίτερης
μόρφωσης, οι οποίοι ναι μεν έχουν το υλικό “μετάδοσης” αλλά η ικανότητα σκοντάφτει στην υλοποίηση.
Παρουσιάσεις πνιγμένες σε εικόνες, σε εκατοντάδες λέξεις ανά διαφάνεια, ξαφνικές αναπηδήσεις,
ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη, γραφήματα πλημμυρισμένα με πληροφορία που δεν αναγνωρίζει κανείς,
είναι μερικά από όσα μπορείτε να συναντήσετε στις παρουσιάσεις ακόμα και μεγάλων ακαδημαϊκών.
Στην αρχή σκεφτήκαμε στο We Go Web να δώσουμε κάποιες οδηγίες ως προς το τι να αποφεύγεται – κι
αυτό από την μεριά των θεατών και όχι των ειδικών- αλλά προφανώς το θέμα σε κάποιες περιπτώσεις είναι
υποκειμενικό και εμείς δεν παρουσιαζόμαστε ως αυθεντίες αλλά ως παθόντες μάλλον που θέλουμε να
προλάβουμε τα λάθη των άλλων, για αυτό θα δώσουμε μερικές οδηγίες από το βιβλίο Advanced
Presentations των εκδόσεων Γκιούρδας [συγγραφείς: Μάνος Λεόντιος Φυσικός, MSc Ηλεκτρονικού
αυτοματισμού και Αναστασία Γαβανά, Πληροφορικός, MSc m.i.s.], το οποίο η συντάκτρια αυτής η
ανάρτησης έχει διδάξει περίπου σε 3000 ώρες επιμόρφωσης ενηλίκων αλλά δεν κλήθηκε ποτέ να εφαρμόσει
κατ’οιονδήποτε τρόπο στην 15-χρονη πορεία της στην εκπαίδευση [όπερ, τα συμπεράσματα δικά σας]
Στο τέλος της ανάρτησης υπάρχει ένα βίντεο το οποίο με πολύ χιουμοριστικό τρόπο, αποδίδει τον λόγο που
θέλαμε να δημοσιεύσουμε αυτές τις οδηγίες.
1. Διατηρήστε τα οπτικά βοηθήματα απλά και λιτά. Σιγουρευτείτε πως είναι ευδιάκριτα.

2. Μην συμπεριλάβετε όλα τα δεδομένα που θα παρουσιαστούν- για παράδειγμα, μην συμπεριλάβετε όλα

19

τα δεδομένα στα γραφήματα.
3. Αποφύγετε τις γραμματοσειρές τύπου serif όπως Times New Roman ή Palatino.
4. Το μέγεθος της γραμματοσειράς πρέπει να είναι τουλάχιστον 24 στιγμές. Συγκεκριμένα: 26-24 για τους
Τίτλους, 24 με 18 για τους δευτερεύοντες τίτλους και 18 με 14 για άλλο κείμενο.
5. Αποφύγετε τις πλάγιες γραμματοσειρές και τα πολλά χρώματα.
6. Δώστε έναν επεξηγηματικό και σαφή τίτλο σε κάθε διαφάνεια.
7. Μη γράφετε περισσότερες από 6 έως 8 λέξεις ανά γραμμή.
Και μία δική μας συμβουλή
8. Δώστε σε κάποιον άλλο να ελέγξει την ορθογραφία και το συντακτικό σας. [Δώστε την παρουσίαση σας,
αν είναι δυνατόν και σε τρίτο άτομο για επανέλεγχο]

Πολλές παρουσιάσεις , πάνω σε εκατοντάδες θέματα θα βρείτε στοSlideshare

όπου μπορείτε να

αποκτήσετε δικό σας λογαριασμό ώστε οι παρουσιάσεις σας να γίνονται embed , να μπορούν δηλαδή να
εισαχθούν σε μία ανάρτηση όπως αυτή που διαβάζετε τώρα.
Ε.Β.
Ακολουθεί το αστείο βίντεο που σας υποσχεθήκαμε στην αρχή του post.

Τάσος Καφαντάρης – Συνέντευξη στο We Go Web
October 20, 2009 Interviews 1 Comment
Ο κύριος Τάσος Καφαντάρης είναι Αρθρογράφος Επιστήμης και Τεχνολογίας
στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη
_________________________

1. Έχετε μία μακρά πορεία στον χώρο της τεχνολογίας μέσα από την αρθρογραφία. Πιστεύετε
πως ο κόσμος που αποτελεί το αναγνωστικό κοινό των εντύπων γνωρίζει τι πραγματικά
συμβαίνει στο web, ποιες είναι οι δυνατότητες αλλά και τρόπους για να προστατευτεί;
Θεωρώ ότι ο «κανονικός» άνθρωπος είναι αδύνατον να γνωρίζει όλα όσα λέτε. Τι εννοώ; Ότι ο Ιστός, τα
όρια δυνατοτήτων και οι παγίδες του είναι το πιο δυναμικό και ταχύτατα διαστελλόμενο βιβλίο που

μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς. Το να έχεις επικαιροποιημένη γνώση απλά και μόνο των

20

περιεχομένων του και των «bookworms» που το διατρέχουν είναι ένα άχθος που μετά βίας αντέχουν οι
αναγνώστες εξειδικευμένων περιοδικών – όπως το RAM – και βεβαίως όχι οι «αναγνώστες του
Σαββατοκύριακου». Άρα… ανεβαίνουν για κρουαζιέρα σ’ ένα καράβι που όλο και περισσότερο μοιάζει με την
«Αργώ»!
2. Θέσαμε πρόσφατα μία ψηφοφορία στο we go web, εάν θα πρέπει να διδάσκονται υπό μορφή
ενημέρωσης και συζήτησης, τα social network στα σχολεία. Θα θέλαμε την γνώμη σας για τον
προβληματισμό μας αλλά και την άποψη σας για τα λεγόμενα Κοινωνικά Δίκτυα.
Συμφωνώ με τη στόχευση, αλλά όχι με τον τρόπο: Η γενιά των «millennials» μεγαλώνει με ρόλο
πρωταγωνιστή στα βιντεοπαιχνίδια της. Οπότε, η «ενημέρωση και συζήτηση» της είναι βαρετά. Εκείνο που
πιστεύω ότι χρειάζεται είναι η μετατροπή κάθε τάξης και σχολείου σε κοινωνικό δίκτυο, όπου η γνώση θα
κερδίζεται με πειραματισμό που επιφέρει τη συνεργασία και οι ρόλοι θα αποκτούνται με αναγνώριση αξίας
και δεξιοτήτων από τους «συμπολεμιστές». Με άλλα λόγια, πιστεύω στην αξία των κοινωνικών δικτύων
μόνον όταν γίνονται θερμοκήπια καινοτόμου σκέψης και δημιουργικότητας. Διαφορετικά, είναι βήματα
υπερπροβολής του εγώ, φροντιστήρια κατασπατάλησης χρόνου των νέων, δραπετεύσεις ξεγελάσματος της
«μοναξιάς μεσ’ στο πλήθος» και… ψηφιακή αναπαραγωγή του επαρχιώτικου «νυφοπάζαρου» που γνώρισαν
οι γονείς τους.
3. Πολλοί άνθρωποι ανακάλυψαν στα social network και ειδικότερα στα blog την «μαγεία» της
κριτικής αρθρογραφίας [κυρίως ανώνυμα]. Θα θέλαμε ένα σχόλιο.
Πώς βλέπετε στο εγγύς μέλλον την πορεία των New Media στην Ελλάδα; [Ως new media
θεωρούμε τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης: posts with comments, podcasts, vidcasts]
Γενικά μιλώντας, ήταν αναπόφευκτο: Οι Έλληνες είναι εξωστρεφείς, ονειροπόλοι και ανήσυχοι. Η Ελλάδα
είναι μικρή, γεμάτη στεγανά εξουσίας και παγίως μίζερη απέναντι στο μεγάλο. Επομένως, όλοι όσοι νιώθουν
ότι έχουν «κάτι σπουδαίο να πουν αλλά δεν τους αφήνουν» βρήκαν στα γραπτο-ηχο-οπτικά ιστολόγια τη
ντουντούκα που τους έλειπε. Πολλοί από αυτούς αποδεικνύουν ότι ήταν παραγνωρισμένα ταλέντα. Άλλοι…
απλά ανοίγουν το παράθυρο για λίγο φως στην κατάθλιψη που τους μαραζώνει. Οι πιο ώριμοι σε ηλικία,
συνήθως, βγάζουν τ’ απωθημένα τους για χρόνια μελέτης χωρίς προβολή και μια ζωή χαμένη. Έστω κι έτσι,
τα νέα μέσα λειτουργούν γι’ αυτή την όλο και διευρυνόμενη μερίδα του λαού μας ως ψυχοθεραπεία.
Το ζήτημα είναι αν αυτό έχει επιπτώσεις σε όσους τους διαβάζουν. Και, δυστυχώς, η απώλεια της τέχνης
του διαλέγεσθαι από τους Έλληνες έχει αντανάκλαση στον τρόπο διαδικτυακής τους έκφρασης: Οι
περισσότεροι παραθέτουν ως «γεγονότα» αδιασταύρωτους ψιθύρους. κουτσομπολιά και σενάρια
συνομωσίας. Ελπίζω ότι η διάδοση των μαθητικών υπολογιστών θα φέρει γοργά την ωρίμανση της σκέψης
και το ανέβασμα του επιπέδου. Από την άλλη, όμως, «μισώ θανάσιμα» το κειμενικό είδος λόγου που
αναπτύσσεται στις οθονίτσες των κινητών: Εκεί, δεν βλέπω το «λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» αλλά το
«μακακίζεσθε ταχέως»!

4. Το Αρθρολόγιο

σας είναι μία ολοκληρωμένη βιβλιοθήκη κειμένων και άρθρων σας [σε

κάποιες περιπτώσεις αδημοσίευτων από ό,τι είδαμε]. Λαμβάνοντας υπόψη τη φράση σας που

συνόδευε την αποδοχή συμμετοχής στη συνέντευξη μας: «λατρεύω την σκληρή κριτική», θα

21

θέλαμε να ασκήσετε κι εσείς σκληρή κριτική στην πληθώρα κειμένων που υπάρχουν στο
ελληνικό web, χωρίς καμία διασταύρωση πληροφοριών , συχνά μάλιστα με πλείστα ορθογραφικά
και συντακτικά λάθη.
Το Αρθρολόγιό μου γεννήθηκε βεβιασμένα, όταν συνειδητοποίησα πως η μετατροπή του «BHMA online» σε
συνδρομητικό είχε κλείσει την πρόσβαση στα άρθρα μου για τους «απέξω». Μέχρι στιγμής δεν είναι
«ολοκληρωμένη βιβλιοθήκη», καθόσον μετά βίας καλύπτει την τρέχουσα δεκαετία, ενώ γράφω από το
1981. Όσον αφορά τώρα την κριτική μου προς τους άλλους, ομολογώ ότι είμαι «παραδόξως» απαιτητικός.
Παραδόξως, διότι τελείωσα «πρακτικό» στο σχολείο και σπούδασα μηχανικός. Ωστόσο, από μια έμφυτη
ευκολία με τις ξένες γλώσσες και την – κατ’ ανάγκην – πολύχρονη μελέτη κειμένων σε αυτές, ανακάλυψα
με δέος τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας: Έχουμε στα χέρια μας ένα εργαλείο που αποδίδει τις έννοιες
σαν τον πληρέστερο φασματογράφο που αναλύει το φως.
Μπορούμε με αυτό να είμαστε ταυτόχρονα ακριβείς, σαγηνευτικοί, διεισδυτικοί… αιώνιοι. Κι όμως, εμείς,
προτιμούμε μια πορεία αφαίρεσης δυνατοτήτων, στόμωσης της φαντασίας, χρεωκοπίας του γραπτού λόγου.
Ίσως φταίει η «αναπαραγωγή της μιζέριας» στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, ίσως η λατρεία των Greeklish,
ίσως η ανοχή σε δημόσια πρόσωπα και δημοσιογράφους που μιλούν πριν σκεφτούν… Αυτό το τελευταίο
μάλλον δρα καταλυτικά και για τη μη διασταύρωση των πληροφοριών.
5. Τελευταία αφήσαμε μία … trick question: Τι ποσοστό διαδικτυακής
μόρφωσης/επίγνωσης/ενημέρωσης, πιστεύετε πως έχουν οι δημοσιογράφοι των εντύπων
σήμερα;
Κάνουν – οι δύστυχοι – έναν προσωπικό αγώνα δρόμου να ανταπεξέλθουν. Προσωπικό, διότι ουδείς
εργοδότης του Τύπου φροντίζει για την επιμόρφωσή τους. Αγώνα δρόμου, διότι με το καθημερινό
ξεζούμισμα που τους γίνεται – κανείς τους δεν δουλεύει μόνον 8ωρο – έχουν ελάχιστο χρόνο για
αυτοεκπαίδευση. Έτσι, βλέπεις τη μεγάλη πλειοψηφία τους (περίπου το 80%) να αξιοποιεί τραγικά χαμηλό
ποσοστό των δυνατοτήτων της νέας εποχής, ή να επαφίεται σε εύκολες λύσεις – όπως τα διεθνή κανάλια
πρωτογενούς δημοσιογραφίας.
Το αποτέλεσμα φαίνεται: Άρθρα ρηχά, εντυπωσιασμού, «χαμένα στη μετάφραση», χωρίς διασταύρωση όχι
μόνον των πηγών αλλά ούτε και των συναφειών των εξελίξεων. Από αυτή τη σκοπιά νιώθω ιδιαίτερα
τυχερός που γράφω για το Βήμα: Όσο κι αν διαφωνούν ή συμφωνούν με την πολιτική του γραμμή, όλοι οι
άνθρωποι του Τύπου του αναγνωρίζουν ότι έχει εμμονή με την ποιότητα του δημοσιογραφικού λόγου. Το
μεγάλο του στοίχημα είναι να μάθει τώρα να το κάνει και διαδικτυακά – με δυναμικά άρθρα, διάλογο με
τους αναγνώστες, διαρκή επικαιροποίηση του κάθε άρθρου βάσει εξελίξεων κλπ. Ελπίζω ότι αυτή η φάση
«ψηφιακής αναγέννησης του Τύπου» θα δημιουργήσει πολύ περισσότερους μνηστήρες της ποιότητας στο
χώρο μας.

22
Δυσάρεστες Συμπεριφορές [Twitter-Μέρος 2ο]
October 25, 2009 Issues 4 Comments
Έχουμε ήδη αναρτήσει το πρώτο μέρος του θέματος αναφορικά με τις κακές συμπεριφορές που μπορεί να
συναντήσει κανείς στα ιστολόγια και ομολογουμένως αυτό ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα μας post.
Στο linkedin subgroup We Go Web όμως η συζήτηση αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα δύο πιο δημοφιλή
Κοινωνικά Δίκτυα: Το Twitter και το Facebook.
Στη συζήτηση συμμετείχαν με πολλές παρατηρήσεις οι κύριοι Αμοιρίδης και Κουντούπης, οπότε η γράφουσα
[ΕΒ] θα μεταφέρει τις επισημάνσεις τους με ελάχιστες συμπληρώσεις.
Θα υπενθυμίσουμε πρώτα μερικά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του social network και θα προχωρήσουμε
σε μία παρουσίαση που επιδεικνύει πως οι δυνατότητες σε αυτή την περίπτωση εμπλέκουν άναρχα το
δικαίωμα με την υποχρέωση.
Το Twitter [για το οποίο έχει γράψει ήδη ο Ηλίας , εδώ στο WGW] μοιάζει πολύ με την γνωστή στους
περισσότερους , κατάσταση του chat αλλά και τα fora.
Τα κυριότερα στοιχεία του –πέραν των 140 χαρακτήρων- είναι πως η σύνδεση δύο λογαριασμών δεν είναι
αμφίδρομη [π.χ. εγώ μπορώ να ακολουθώ τον Ηλία οπότε θα βλέπω τα tweets του αλλά εάν εκείνος δεν με
ακολουθεί, δεν θα βλέπει τα δικά μου]
Εκτός από το στοιχείο follow/unfollow υπάρχει η επιλογή του block η οποία σημαίνει πως «αφαιρώ» την
δυνατότητα από κάποιον να με ακολουθεί.
Κάποιοι λογαριασμοί είναι protected=κλειδωμένοι , οπότε εάν δεν τους ακολουθείς , δεν μπορείς να δεις τα
μηνύματα τους και άλλοι είναι ανοικτοί , οπότε ακόμα και αν δεν τους ακολουθείς, μπορείς να επισκεφτείς
την σελίδα του προφίλ τους παρακολουθώντας τι έχει γράψει ο καθένας.
Μέσα στα tweets μπορούν να εισαχθούν Σύνδεσμοι και Hashtags τα οποία κατηγοριοποιούν τα μηνύματα
[εμείς έχουμε το #wgw]
Με δεδομένο τώρα πως οι Έλληνες δεν είναι πάρα πολλοί [οι ενεργοί], οι περισσότεροι έχουμε αρκετούς
κοινούς «φίλους» οπότε η συζήτηση στο twitter καθίσταται δημόσια εφόσον συμβαίνει μπροστά σε κοινό,
το οποίο σε μεγάλο ποσοστό είναι το ίδιο για αρκετούς από εμάς.
Θα αναφέρω παραδείγματα ενόχλησης που σημείωσαν τα μέλη του We Go Web και θα συνεχίσω με τις
συμπληρώσεις μου.
1. Η χρήση των Greeklish η οποία πλέον είναι αδικαιολόγητη σύμφωνα με τα μέλη του WGW [αν κι εγώ δεν
θεωρώ το θέμα τόσο σοβαρό, φαίνεται πως οι ενεργοί χρήστες δεν αποδέχονται εύκολα τις «οπτικές»
ενοχλήσεις]
2. Η διασύνδεση Twitter και Friendfeed όπου στην ουσία συμβαίνει το εξής «επιθετικό» [spam]. Όχι μόνο
εμφανίζονται στο Twitter τα status του friendfeed αλλά εμφανίζονται και όλα τα μηνύματα που αφήνει ο

χρήστης σε friendfeed συζητήσεις. Κι όλα αυτά, επειδή σπάνια εξαντλούνται σε 140 χαρακτήρες,

23

δημιουργούν δύο δυσάρεστες καταστάσεις: α) κομμένες φράσεις που καταλήγουν σε link , β) το twitter
ομοιάζει με chat room αλλά όταν λειτουργεί ως τέτοιο διαχέει όχληση/ οι χρήστες ξέρουν πως η
ιδιαιτερότητα του twitter δεν είναι η συνεχής ανταλλαγή replies=αποκρίσεων αλλά το πλούσιο και
διαφοροποιημένο υλικό στα μηνύματα του public timeline. [Από την άλλη πλευρά η απουσία
reply/απάντησης σε κάποιον που απευθυνόμαστε είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο οι χρήστες παύουν
να ακολουθούν έναν following person]
3. Η εισαγωγή πολλών link & hashtag μέσα σε ένα μήνυμα. Συχνά οι χρήστες με υπερβάλλοντα ζήλο
εισάγουν πολλούς συνδέσμους και δηλώνουν την κατηγοριοποίηση του tweet με πολλά hashtag [ειδικά
όταν πρόκειται για σοβαρά κοινωνικά ζητήματα αλλά και πολιτικά όπου η διάθεση για διαμήνυση των
πεπραγμένων «μπουκώνει» το timeline με ατάκες, φανατισμένες δηλώσεις, αποκομμένες εκφράσεις
εντυπωσιασμού κ.α.]
4. Η επαναλαμβανόμενη ανακοίνωση με RTs [αναδημοσιεύσεις μηνυμάτων]. Με δεδομένο πως οι
περισσότεροι έχουμε πάνω από 50 κοινούς «φίλους», η δημοσίευση του ίδιου μηνύματος πάνω από 2
φορές στο timeline μας [στην σελίδα που περιέχει περίπου 20 μηνύματα πριν κάθε refresh] μπορεί να
προκαλέσει μεν μεγάλη διάδοση αλλά ευκολότερα επιβάλλει ένα «επιθετικό» κατεστημένο εξαναγκαστικής
ενημέρωσης.
Πιστεύω πως ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθείτε τι συμβαίνει στο Twitter είναι να φανταστείτε ένα στάδιο
γεμάτο μικρόφωνα παραταγμένα σε μία ευθεία γραμμή στο κέντρο του σταδίου, όπου καθένας [φορώντας
μάσκα ή όχι] μπορεί να περνά για λίγο μιλώντας δυνατά , να απομακρύνεται όσο η ηχώ διαχέεται , να
επανέρχεται, να μπλέκει η φωνή του με αυτές των άλλων κ.ο.κ.
Το κοινό στις κερκίδες έχει τα δικά του τεχνολογικά εφόδια. Μπορεί να διακόψει τον ήχο που θα έφτανε
από συγκεκριμένους ομιλητές, μπορεί να απαντήσει από δικό του μικρόφωνο ή μπορεί ακόμα και να μιλήσει
προς όποια κατεύθυνση του σταδίου επιθυμεί.
Κι ο καθένας έχει την δυνατότητα να διακόψει είτε τον ήχο που εκπέμπει προς κάποια κατεύθυνση είτε τον
ήχο που λαμβάνει.
Αυτή η δυνατότητα είναι δικαίωμα.
Επίσης καθένας [είτε από το κέντρο είτε από τις κερκίδες] μπορεί να επικοινωνήσει με τον κόσμο εκτός
σταδίου μεταφέροντας όσα λέγονται ή διαδραματίζονται.
Αυτή η πράξη είναι δυνατότητα. Είναι όμως δικαίωμα;
Φανταστείτε τώρα τους ομιλητές στα μικρόφωνα στο κέντρο του σταδίου και έναν ομιλητή μπροστά σε
μικρόφωνο στην κερκίδα , με τον δεύτερο να μεταδίδει σε όλο το γήπεδο: «Διακόπτω τον ήχο στο
μικρόφωνο 3 γιατί με..νευρίασε»
Πόσο ανώριμη θα φαινόταν μία τέτοια προ-ειδοποίηση, ε; Σίγουρα όμως θα τραβούσε την προσοχή…

Επίσης φανταστείτε τον ομιλητή στο κέντρο να χρησιμοποιεί περισσότερο χρόνο από όσο του αναλογεί

24

[αν και φυσικά δεν υπάρχει κανόνας για αυτό] αρχίζοντας να ζητά τον λόγο από τον ομιλητή της κερκίδας
[στις κερκίδες υπάρχουν, παρακολουθούν και ακούν χιλιάδες άτομα] με το μικρόφωνο να ηχεί: «γιατί με
διακόπτεις ε;»
Από τις πιο ανώριμες συμπεριφορές αλλά και τις πιο ενοχλητικές για όσους παρακολουθούν εφόσον ο
σκοπός αυτής της συνάθροισης είναι να περάσουν όλοι από τα μικρόφωνα στο κέντρο του σταδίου ώστε να
κάνουν τις δικές τους δηλώσεις οι οποίες υποτίθεται πως πρέπει να είναι κυρίως ενημερωτικές.
Στο κέντρο ενός σταδίου είναι εύκολη η πρόκληση εντυπωσιασμού. Όπως επίσης είναι εύκολη η
εκμετάλλευση της ψυχολογίας της μάζας η οποία μάζα βρίσκεται στις κερκίδες χωρίς να μπορεί να
αναγνωρίσει συχνά αν δύο άτομα σε διπλανά μικρόφωνα, εκεί στο κέντρο, είναι ίδια [στο twitter κάθε
λογαριασμός δεν σημαίνει διαφορετικό άτομο].
Από την άλλη πλευρά , ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα που έχει κάποιος που κάθεται
στις κερκίδες είναι πως μπορεί να αναγνωρίσει οπτικά εύκολα ποιοι εισέρχονται στο γήπεδο ως
«ομάδα» εφόσον αυτοί δεν κινούνται διάσπαρτα αλλά μετακινούνται ως ένα δεμένο κομμάτισυχνά οι ίδιοι πάντα.
Οτιδήποτε λέγεται εντός σταδίου [είτε στο κέντρο, είτε στις κερκίδες] μπορεί να καταγραφεί [screenshot ή
link].
Οι 140 χαρακτήρες [ας πούμε τα 2 λεπτά που έχει κάποιος στη διάθεση του για να μιλήσει] έχουν επίσης
την φοβερή δυνατότητα να ..διαγραφούν.
Φανταστείτε τον ήχο να διαχέεται και αμέσως μετά να διακόπτεται η ηχώ.
Στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί όμως, το μήνυμα είναι πολύ πιθανό να έχει καταγραφεί.
Ένας λογαριασμός στο twitter δεν είναι 1προς 1 αντιστοίχηση σε πρόσωπο , όπως προείπαμε. Επίσης δεν
φέρει λογαριασμό email ή καθορισμένα προσωπικό χώρο για τον κάθε ομιλητή.
Κατά την γνώμη μου , είναι ο πιο ρευστός τρόπος να επικοινωνήσεις ή να διασυνδεθείς με κάποιον.
Το twitter είναι ένας κόσμος με μικρόφωνα όπου ο καθένας έχει τη δυνατότητα να πει οτιδήποτε σε
οποιονδήποτε [ακόμα και αν εκ των προτέρων ο πομπός γνωρίζει πως ο υποτιθέμενος δέκτης έχει διακόψει
τον ήχο του συγκεκριμένου- σκεφτείτε το αυτό λίγο..σκεφτείτε τους σκοπούς που μπορεί να εξυπηρετεί].
Το twitter είναι ο κόσμος του εντυπωσιασμού όπου ο καθένας προσπαθεί να τραβήξει την
προσοχή [με την καλή ή κακή έννοια].
Μέσα σε αυτή την διαδικασία είναι εύκολη η ενίσχυση των ομάδων καθώς και η επίθεση σε μεμονωμένα
πρόσωπα.
Αλλά..αυτό είναι το twitter.
Ο μόνος τρόπος να προστατευτείς είναι να χρησιμοποιείς τις ρυθμίσεις που σου διαθέτει το μέσον χωρίς να
χρειάζεται να δικαιολογηθείς για αυτές σου τις επιλογές.

Διότι η προστασία μας στο web είναι [και] δική μας υποχρέωση.

25

Και να θυμάστε. Οι 140 χαρακτήρες δεικνύουν/προκαλούν/κατασκευάζουν , μπορούν να είναι ορατοί υπό
προϋποθέσεις και διαγράφονται εν ριπή οφθαλμού.
Οι αναρτήσεις εξηγούν/περιγράφουν/συμπεριλαμβάνουν/διασταυρώνουν , είναι –συνήθως- ορατές σε
όλους και ε..δεν πετάς εύκολα..500 χαρακτήρες.

Ακολουθήστε το We Go Web στο Twitter

. Θα είναι μεγάλη μας χαρά.

Δυσάρεστες Συμπεριφορές [facebook-μέρος 3ο]
November 11, 2009 Issues 1 Comment
Το πρώτο [και μεγαλύτερο μέρος] του κειμένου έχει συνταχθεί από το μέλος του We Go Web, κύριο Ηλία

Κουντούπη

, ύστερα από συζήτηση που διεξήχθη στο Linkedin group μας.

___________
Είναι στην τεχνητή φύση του διαδικτύου να διατηρείται άναρχο και άνομο. Πάνω σε αυτήν την έλλειψη μητεχνικών περιορισμών εκατοντάδες χιλιάδες άτομα ανά τον κόσμο έχουν στηρίξει την ανάπτυξη και τη
λειτουργία των διαδικτυακών εργαλείων που χρησιμοποιούμε καθημερινά για την ενημέρωση, την
κοινωνικοποίηση και την έκφραση της δημιουργικότητας μας.
Παρόλ’ αυτά, όσο η εμπειρία μας στο internet γίνεται πιο προσωπική, τόσο πιο συχνά αντιμετωπίζουμε
δραστηριότητες που μας δυσαρεστούν, όπως ακριβώς και στην κανονική ζωή μας. Ενώ δεν υπάρχει
εγχειρίδιο για τις διαπροσωπικές σχέσεις, εντούτοις υπάρχουν άγραφοι και κοινά αποδεκτοί κανόνες που
ρυθμίζουν τις επαφές μας με τους φίλους, τους συντρόφους, τους συνεργάτες, τους αγνώστους και τις
οικογένειες μας. Το ίδιο έχει αρχίσει να διαφαίνεται και για τις διαδικτυακές κοινωνικές δραστηριότητες μας.
Ήδη μέσα από τις συζητήσεις μας στο linkedin group “Creative Minds in Greek New Media”, έχουμε
καταφέρει να αναδείξουμε τις διαδικτυακές εκείνες συμπεριφορές που δυσαρεστούν τους χρήστες του
Twitter και τους δημιουργούς και επισκέπτες των blogs. Σειρά τώρα έχει η αποσαφήνιση των δυσάρεστων
συμπεριφορών στο πιο μαζικό κοινωνικό δίκτυο, το Facebook.
Όπως ήδη γνωρίζουμε, μέσω του Facebook καταφέρνουμε την ψηφιακή χαρτογράφηση των πραγματικών
σχέσεων μας στις οποίες έχουν αρχίσει να εντάσσονται και οι σχέσεις που συνάπτουμε αποκλειστικά στο
διαδίκτυο. Στο πλαίσιο αυτό διαθέτουμε προσωπικά μας δεδομένα και multimedia περιεχόμενο στις επαφές
μας με στόχο την εξυπηρέτηση των διαδικτυακών γνωριμιών μας. Με άλλα λόγια αποκαλύπτουμε στοιχεία

του εαυτού μας για να ενισχύσουμε τις φιλίες μας στο Facebook και να διευκολύνουμε τη ροή της

26

επικοινωνίας.
Η αλληλεπίδραση αυτή σαφέστατα δημιουργεί παρεξηγήσεις και δυσάρεστες αντιδράσεις, όπως και στην
πραγματική ζωή μας. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων μας στο linkedin subgroup “We Go Web” για την
τριλογία των κειμένων για τις δυσάρεστες διαδικτυακές συμπεριφορές παρατηρήθηκε μια σχετική συμφωνία
ως προς τις πήγες δυσαρέσκειας κατά την κοινωνικοποίηση μας στο Facebook.
Ως συχνότερη πηγή δυσαρέσκειας στο Facebook εμφανίζεται η παραλαβή προσκλήσεων και ειδοποιήσεων
για τη συμμετοχή σε κακής ποιότητας ψυχολογικών κουίζ και αδιάφορων εφαρμογών. Κάποτε η εμφάνιση
των αποτελεσμάτων στις εφαρμογές αυτές στις αρχικές σελίδες των χρηστών αποτελούσε μια πηγή έντονης
δυσαρέσκειας, αλλά πλέον υπάρχει η επιλογή «Hide» που φαίνεται ότι έχει διευκολύνει πολύ τους χρήστες.
Δεύτερη πηγή δυσαρέσκειας αποτελεί το tagging φωτογραφιών και σημειώσεων [notes] χωρίς την πρότερη
ενημέρωση των χρηστών που βρίσκονται μέσα σε αυτές. Παράλληλα, το Facebook δεν δίνει τη δυνατότητα
να αποδεχόμαστε το tagging προτού εκείνο εμφανιστεί δημόσια. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε
χρήστης έχει το δικαίωμα στο δικό του, μοναδικό τρόπο διαχείρισης της διαδικτυακής εικόνας του. Η
ανάρτηση μιας μη-κολακευτικήw φωτογραφίαw ή μιας αδόκιμης σημείωσης μπορεί να αποδειχθεί ζημιογόνα
τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική ζωή ενός χρήστη.
Τρίτη στη λίστα έρχεται η πρόσκληση σε ένα αμέτρητο πλήθος groups και fan pages. Η αποδοχή ενός
αιτήματος φιλίας δεν σημαίνει συμφωνία στα ενδιαφέροντα και τις ασχολίες. Επομένως η απόρριψη ενός
αιτήματος συμμετοχής σε ένα group ή ένα fan page δεν θα πρέπει να λαμβάνεται αρνητικά. Θα ήταν
φρόνιμο αν αρχίζαμε να αντιλαμβανόμαστε πως η χρήση των κοινωνικών διαδικτυακών εργαλείων δεν
βασίζεται μόνο στην ευγενική ανταπόδοση φιλοφρονήσεων και θαυμασμών. Η αλληλεπίδραση είναι αυτή
που φέρει αποτελέσματα και όχι η στατική παρουσία σε ένα χώρο. Επίσης όταν δημιουργείται ένα νέο group
είναι προτιμότερο ο δημιουργός του να αναλαμβάνει, τουλάχιστον για αρχή, την ανάρτηση περιεχομένου.
Αν ο ίδιος ο δημιουργός δε στηρίξει την ιδέα του, τότε γιατί να συνεισφέρει κάποιος τρίτος;
Τέταρτη πηγή αποτελούν τα αιτήματα φιλίας από χρήστες με τους οποίους δεν έχουμε κανένα κοινό “φίλο”
και αποφεύγουν να συστηθούν. Ενώ μια τέτοια κίνηση ικανοποιεί τη φιλαρέσκεια μας, ωστόσο μπορεί να
αποδειχθεί δυσάρεστη για την προσωπική και επαγγελματική ζωή μας.
Σε γενικά πλαίσια, δεν πρέπει να ξεχνάμε γιατί ο καθένας μας χρησιμοποιεί το Facebook. Ο τρόπος που
διαχειριζόμαστε τα profiles μας και τις ρυθμίσεις ασφαλείας μπορεί να μας διαφυλάξει από δυσάρεστες
εμπειρίες.
____________________
Το κείμενο μέχρι αυτό το σημείο καταγράφει από τον φίλο μου Ηλία , με εξαιρετικό τρόπο τόσο την
απόφαση μας να μιλήσουμε για τις Δυσάρεστες Συμπεριφορές στα Κοινωνικά Δίκτυα, όσο και την πηγή
ενοχλήσεων στο μεγαλύτερο social network των ημερών που είναι το facebook.

Ελάχιστα μπορώ να συμπληρώσω για να υποψιάσω τους χρήστες ώστε να αντιληφθούν την

27

επικινδυνότητα μερικές φορές ,κι όχι απλά την δυσαρέσκεια κάποιων κινήσεων.
Το facebook –όπως και όλα τα Κοινωνικά Δίκτυα- μοιάζουν πολύ με μία μεγάλη λεωφόρο, όπου ενώ εμείς
οδηγούμε προσεκτικά , αυτό δεν σημαίνει πως το ίδιο πράττουν και οι άλλοι.
Από την άλλη πλευρά η αποδοχή «φιλίας» και άρα σύνδεσης [επιδίδοντας το δικαίωμα σχολιασμού] με
κάποιον άλλο, δημιουργεί οδούς οικειότητας οι οποίες δεν είναι εύκολο να ελεγχθούν.
Θα κλείσω την τριλογία μας με ελάχιστες συμπληρώσεις.
1. Το facebook , όπως και όλα τα social network , διέπονται από κανόνες χρήσης: τα λεγόμενα terms of
use. Ένα από αυτά, π.χ., δηλώνει πως απαγορεύεται η «έξοδος» προσωπικών δεδομένων από το προφίλ
κάποιου. Κάποιο άλλο, πως απαγορεύονται τα εταιρικά προφίλ [απαγορεύεται δηλαδή, μία εφημερίδα να
έχει facebook profile ενώ μπορεί κάλλιστα να διαθέτει facebook page ή facebook group]. Στην περίπτωση
που αυτό δεν τηρείται, υπάρχει πάντα η πιθανότητα μήνυσης στην πρώτη περίπτωση [αν και τα νομικά
πλαίσια είναι αρκετά θολά προς το παρόν] ή η δυνατότητα report στην δεύτερη [κάνοντας report,
ενημερώνουμε τους υπεύθυνους του facebook πως κάτι είναι ενάντια στα ToS], πράγμα που σημαίνει πως
το προφίλ με τους εκατοντάδες φίλους που ίσως έχετε συλλέξει, μπορεί να διαγραφεί εν ριπή οφθαλμού.
2. Όταν αποφασίζετε να διασυνδεθείτε με άτομα που δεν γνωρίζετε, αυτόματα τους δίνετε το δικαίωμα να
συμβάλλουν στην ..εικόνα σας. Μη χειρίζεστε τις αντιπαραθέσεις σας στο wall. Εάν ενοχληθείτε διαγράψτε
τους.
3. Μη δημοσιεύετε προσωπικά σας δεδομένα όπως τηλέφωνο και διεύθυνση.
4. Καθένας μας χρησιμοποιεί το facebook για τους δικούς του λόγους. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι δικοί
μας λόγοι είναι αυτόματα και οι λόγοι των «φίλων» μας.
5. Μην παρασύρεστε από τον χαρακτηρισμό «friends». Στα Κοινωνικά δίκτυα, δημιουργούνται connections
[συνδέσεις επικοινωνίας] και όχι φιλίες.
6. Μην εκθέτετε στοιχεία που αφορούν εσάς ή την οικογένεια σας σε group ή pages. Μπορεί να σας το
ζητούν με τις καλύτερες διαθέσεις, αλλά όλα αυτά δεν παύουν να είναι προσωπικά δεδομένα που οφείλετε
πρώτοι εσείς να προστατέψετε.
Τα Social Network είναι ένας εύκολος τρόπος να γνωρίσεις ανθρώπους και να επιτρέψεις να σε γνωρίσουν
και αυτοί. Είναι σαν να αφήνεις ανοικτή την πόρτα του σπιτιού σου κάθε βράδυ…όταν ζεις στο κέντρο της
πόλης… Όταν επιτρέπεις σε κάποιον να μπει στην πολυκατοικία..όλα είναι πιθανά στη συνέχεια..όχι μόνο
για εσένα αλλά και για όλους τους ..ενοίκους.
Χρησιμοποίησε τις ρυθμίσεις. Προστάτεψε τον εαυτό σου και τους άλλους. Σεβάσου τις
δυνατότητες του διαδικτύου διότι το web είναι..φύση. Μπορεί πάντα να προκαλέσει καταστροφές
αν εσύ τις έχεις επιτρέψει.

Ε.Β.

28

Mario C. Philippides – Συνέντευξη στο We Go Web
November 16, 2009 Interviews No Comments
Mario Philippides is a stealth world domination consultant and Internet Marketer.
He has consulted companies such as Petsmart, Citibank, GMC, Lufthansa and Fed Ex on Search Engine
Marketing and web related activities, and has volunteered his expertise to a number of organizations such
as the American Red Cross, the Big Brothers Big Sisters Foundation and the Obama-Biden 2008
presidential campaign.
You can reach him at m.philippides(at)onpoint.gr or atmario(at)triplefedora.com
_________________________________________________________________________
1. Επιχειρηματικότητα-Διαδίκτυο-Ελλάδα. Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση;
Η σχέση επιχειρηματικότητας και διαδικτύου στην Ελλάδα έχει παρουσιάσει αλματώδη ανάπτυξη τα
τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια συνεχόμενη ροή παλιών και νέων εταιρειών προς το διαδίκτυο. Όσο
λοιπόν οι υποδομές στην Ελλάδα βελτιώνονται- υποδομές όπως η ευρυζωνικότητα, το mobile internet και
τα δωρεάν wifi hotspots – τόσο η κατάσταση αυτή θα βελτιώνεται περαιτέρω.
2. Πόση άγνοια υπάρχει στους πελάτες όσον αφορά το interactive marketing? Τι πιστεύετε πως
θα έπρεπε να γνωρίζει ήδη κάποιος πριν ζητήσει την δημιουργία επαγγελματικού διαδικτυακού
χώρου;
Δεν θα χρησιμοποιούσα την λέξη άγνοια γιατί έχει μια δυνητικά αρνητική έννοια, και θα την άλλαζα με την
λέξη παραπληροφόρηση. Στοιχεία που αποτελούν το «παραδοσιακό» πλέον μείγμα Internet Marketing,
όπως το SEO το Google Adwords και το banner advertising, είναι πλέον αρκετά γνωστά σε μικρές, μεσαίες
και φυσικά μεγάλες επιχειρήσεις. Η δουλειά ενός καλού επαγγελματία Internet Marketer όμως εκτείνεται
πολύ πιο μακριά από μια απλή ενημέρωση του τύπου «πρέπει να κάνετε SEO για να βγαίνετε πρώτοι στο
Google» .
Ένας καλός επαγγελματίας οφείλει, να ενημερώσει και να επιδείξει στον πελάτη του για ποιο λόγο πρέπει να
ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πρόταση όχι με την πρόθεση να τον κάνει ειδικό σε κάτι, αλλά προκειμένου
ο πελάτης να έχει μια πλήρη εικόνα μεταξύ προωθητικής δράσης και αποτελέσματος.
Δυστυχώς οι εταιρείες – επαγγελματίες που πράττουν κάτι τέτοιο στην Ελλάδα είναι μετρημένες στα
δάχτυλα του ενός χεριού με την πλειοψηφία να νοιάζεται περισσότερο για το πώς θα πάρει γρήγορα τα
λεφτά του πελάτη και λιγότερο για το τι αποτελέσματα θα φέρει.

3. Ποια στοιχεία της ελληνικής κουλτούρας πιστεύετε πως μας κρατούν πίσω σε θέματα

29

τεχνολογίας και διαδικτύου;
Η Ελληνική κουλτούρα είναι μία από τις ποιο αξιόλογες στον κόσμο και όπως όλες οι κουλτούρες χρήζει
ανάπτυξης και βελτίωσης. Όσο η παιδεία των Ελλήνων πάνω σε μικρά και καθημερινά πράγματα
βελτιώνεται τόσο πιο μπροστά θα πηγαίνει η χώρα σαν σύνολο σε όλα τα θέματα , συμπεριλαμβανομένων
και της τεχνολογίας/διαδικτύου.
4. Θα θέλαμε ένα σχόλιο για την μεταφορά της Ομπαμάνιας στον ελληνικό πολιτικό διαδικτυακό
χώρο.
Η διαδικτυακή καμπάνια του προέδρου Ομπάμα, βασίστηκε πάνω στο χάρισμα ενός ανθρώπου . Το χάρισμα
αυτό, και η γενική αίσθηση της αλλαγής
που ενέπνεαν οι ιδέες του, πολλαπλασιάστηκε με τη χρήση του διαδικτύου με «τρομακτικά» παραγωγικά
αποτελέσματα .
Στην Ελλάδα πιστεύω ότι αυτή την επιτυχία προσπαθούν να αντιγράψουν, με μερική επιτυχία . Για να
επιτύχει κάτι, ό,τι και να είναι, χρειάζεται διάρκεια και ειλικρίνεια. Η χρησιμοποίηση του Internet για την
ενημέρωση του πολίτη είναι ένα πολύ καλό σύγχρονο βήμα προς την διαφάνεια και την αμεσότητα
πρόσβασης στην πληροφορία από όλους. Αυτό όμως που κερδίζει ή χάνει την εμπιστοσύνη του πολίτη είναι
το μήνυμα που μεταφέρει ο πολιτικός και το κατά πόσο πιστός μένει σε αυτό όταν κλείσουν οι κάλπες.
Η «Ομπαμάνια» λοιπόν ήταν απλά η σπίθα που έδωσε το έναυσμα για να δει η πλειοψηφία των πολιτικών
στην Ελλάδα το Internet πιο ζεστά. Τι θα κάνουν με αυτό το «νέο» κανάλι επικοινωνίας, θα το δούμε σε
βάθος χρόνου.
5. Η παραδοσιακή διαφήμιση πού και με ποιο τρόπο συναντά το web? Επηρεάζεται και πώς;
Η διαφήμιση βασίζεται πάνω στα διάφορα κανάλια διανομής (tv, radio, print, Internet) για να μεταδώσει το
μήνυμα του διαφημιζομένου. Σαν ένα τέτοιο κανάλι λοιπόν το web αποτελεί μέρος του γενικού σχεδιασμού
μιας προωθητικής ενέργειας και σίγουρα λόγω των αυξημένων δυνατοτήτων που προσφέρει, μπορεί να
επηρεάσει την ροή της ενέργειας αυτής. Ανάλογα δε του στόχου της ενέργειας υπάρχουν φορές που είναι
στη θέση του «οδηγού» σε σχέση με άλλα πιο παραδοσιακά μέσα διαφήμισης όπως πχ η τηλεόραση.
Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι όπως η τηλεόραση, το ράδιο και ο έντυπος τύπος, έτσι και το web είναι
όπλα στη διάθεση του promoter, και πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν τέτοια και όχι σαν τυφλοσούρτης.
6. Θα θέλαμε να μας δώσετε φράσεις κλειδιά αντίστοιχα της διαδραστικότητας. Τι σημαίνει
διαδραστικότητα για εσάς δηλαδή και πώς αυτή μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των
επαγγελματιών;
Διαδραστικότητα σημαίνει αμφίδρομη επικοινωνία, εκπέμπω ένα μήνυμα και λαμβάνω απάντηση/feedback
από τον χρήστη. Όσο περισσότερο βάθος προσδίδουμε στο μήνυμα λοιπόν τόσο ποιο δυνατή θα είναι και η
επικοινωνία που θα λαμβάνουμε από τον χρήστη, μια επικοινωνία που μπορεί να μεταφραστεί σε
ενημέρωση, πώληση, καταγραφή ενδιαφέροντος, επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία.

7. Θα θέλαμε να μας πείτε τρία στοιχεία σε ένα site που θα σας οδηγούσαν στην απόφαση να

30

μην επισκεφτείτε ποτέ ξανά τον συγκεκριμένο χώρο.
Τα ίδια τρία στοιχεία που θα με οδηγούσαν να μην επισκεφθώ ένα οποιοδήποτε χώρο εκτός Internet.
Περιβάλλον του χώρου, αντικείμενο που πραγματεύεται, και οι επισκέπτες του χώρου αυτού.

Κείμενα στο διαδίκτυο
November 22, 2009 Issues 2 Comments
Η σημερινή μας ανάρτηση περιέχει ένα μικρό ..Τεστ Δεξιοτήτων.
Εμείς θα σας δώσουμε ένα κείμενο κι εσείς μετά το τέλος ανάγνωσης της ανάρτησης θα εντοπίσετε τα
«παραστρατήματα» αλλά θα πρέπει να παραδεχτείτε και ποια από αυτά θα τα προσπερνούσατε με μεγάλη
ευκολία προχωρώντας σε μία διάδοση [spreading] αρκούντως επικίνδυνη.
Το κείμενο που διαβάζετε αυτή τη στιγμή έχει μερικά βασικά στοιχεία των έντυπων κειμένων αλλά επίσης
παρουσιάζει μεγάλη έλλειψη χρήσης των δυνατοτήτων του διαδικτύου [όπως επίσης παρουσιάζει απουσία
κρίσης από μέρους του συντάκτη].
Αν είχατε ποτέ επισκεφθεί την διεύθυνση www.sientologi.com ,θα γνωρίζατε πως ο καθηγητής της
σαϊεντολογίας Γιόχαν Μαργκερίτ Βινάλεν ήταν ο πρώτος ο οποίος, σύμφωνα με έγκυρες πηγές της
μεγαλύτερης ηλεκτρονικής εφημερίδας της Τενερίφης, είχε επιδείξει τις διαφορές στις οποίες αναφερόμαστε
εμείς τώρα και μάλιστα με περισσότερα από 100 παραδείγματα, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του επίτιμου
διδάκτορα σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Βρετανίας.
Αυτό μάλιστα συνέβη τις ημέρες που για πρώτη φορά είδαμε Βίντεο μέσα σε Έντυπο! [Εδώ να αναφέρουμε

πως εντοπίσαμε δύο

πανομοιότυπα κείμενα

.]

Η σύζυγος του Βινάλεν, χήρα του Λεκρίς επιστήθιου φίλου του Μάικλ Τζάκσον, δηλώνει ενθουσιασμένη με
τα ιστολόγια και συχνά εναποθέτει στα σχόλια κάποιον σύνδεσμο προς ένα από τα παραδείγματα του
δεύτερου συζύγου της. Λέγεται μάλιστα πως γνωστή πολιτικός [και σύζυγος Αμερικανού Προέδρου] ζήτησε
την βοήθεια της Λουλού [σύζυγος Βινάλεν, χήρα Λεκρίς] για το web marketing της καμπάνιας της.
Πηγές:
1.μπλα Μπλα μπλα
2. Μπλα μπλα μπλ
2. Μπλα μπλα μπλα
3. Μπλα μπλα μπλα
________________________

Η ηλεκτρονική δυνατότητα αναπαράστασης κειμένου φέρει τον μεγαλύτερο θησαυρό των σύγχρονων

31

χρόνων. Τον θησαυρό του link.
Η άμεση σύνδεση γεγονότος με ήδη υπαρκτή αναφορά είναι το θεμέλιο επάνω στο οποίο στήθηκε και
αναπτύχθηκε όλη η αποικία των υπερκειμένων.
Την αρχιτεκτονική συνδέσμου [link] συνοδεύουν η δυνατότητα ενσωμάτωσης οπτικοακουστικού
αντικειμένου [embedded video, pdf file , audio file] καθώς και η εξελιγμένη μορφή άμεσης φωτοτυπίας
[screenshot] η οποία με την σειρά της μπορεί να ενισχύσει, τι άλλο παρά την τεκμηρίωση η οποία είναι το
ζητούμενο κάθε πληροφορίας.
Αυτές οι τρεις δυνάμεις κατάφεραν στα έντυπα κείμενα το βαρύτερο πλήγμα που θα μπορούσαν ποτέ να
δεχτούν [μαζί με την δωρεάν και αφειδή διάδοση της πληροφορίας].
Οι δυνατότητες χρήσης όμως εμπλέκουν a priori τον ανθρώπινο παράγοντα, εφόσον για να εμφανιστεί
χρήση, θα πρέπει να υπάρξει χρήστης.
Αμεσότητα αναπαράστασης και διασύνδεσης από τη μια λοιπόν, χρήστες από την άλλη και ανάμεσα τους
ένας κοινός χώρος αντιλήψεων και αποφάσεων με τον κόσμο της έντυπης ενημέρωσης/ψυχαγωγίας.
Στην εικόνα αυτής της ανάρτησης, γράφουμε:
Το Online κείμενο χρειάζεται τρεις [παράγοντες/μέλη] για να υπάρξει. Αυτόν που γράφει, Αυτόν που
διαβάζει και τα Δεδομένα γύρω από αυτούς.
Αυτός που γράφει
Ίσως χρησιμοποιεί σύνδεσμο αναφοράς πηγής ή όποιας διασύνδεσης με σκοπό την τεκμηρίωση ή την
ενίσχυση της αληθείας μιας πληροφορίας ίσως όμως και όχι. Η χρήση των δυνατοτήτων του διαδικτύου
υπόκειται αποκλειστικά στον προσωπικό του κώδικα δεοντολογίας. Σε μία γενική κατηγοριοποίηση ,
παρατηρούμε τρεις διαφορετικούς «χαρακτήρες» πίσω από την δημοσίευση κειμένων.
Αυτούς που ενημερώνουν επιθυμώντας να ενισχύσουν τον λόγο τους [αυτοί χρησιμοποιούν link, embedded
object, screenshot], αυτούς που ενημερώνουν επιθυμώντας να εντυπωσιάσουν [δεν χρησιμοποιούν καμία
διασύνδεση/δεν εισάγουν καν Σύνδεσμο ακόμα και όταν αναφέρουν το url] και αυτούς που ενημερώνουν
κατ’αντιγραφή.
Αυτός που διαβάζει
Ίσως είναι εύπιστος, ίσως απλά να παρασύρεται. Όταν ένα κείμενο εκτίθεται στο αναγνωστικό κοινό όμως,
παύει να είναι κτήμα του συντάκτη. Εισέρχεται πλέον στο φίλτρο οπτικής του αναγνώστη και μαζί με την
ερμηνεία – η οποία πιθανότατα να αλλοιώσει ακόμα και σε απόλυτο ποσοστό μία περιγραφή- ενεργοποιείται
και η κρίση η οποία επιδίδει μερίδιο ευθύνης πλέον και στον δέκτη, εφόσον ο αναγνώστης είναι υπεύθυνος
για την απόφαση να διαδώσει ένα «κακώς» κείμενο αλλά και για την απόφαση να επιδώσει «ποινή» στον

χώρο και τον συντάκτη με δύο απλούς τρόπους: την παύση επισκέψεων στον συγκεκριμένο χώρο και την
αναφορά των άσχημων πεπραγμένων μέσα στα Κοινωνικά Δίκτυα.
Τα Δεδομένα ανάμεσα σε αυτούς που γράφουν και σε αυτούς που διαβάζουν ,βρίσκονται διάσπαρτα σε
απόσταση ενός κλικ.
Αναζητείστε, διευκρινείστε, ρωτήστε , συζητήστε. Οι δυνατότητες του search αλλά και του άμεσου
interactivity [διαδραστικότητας-επικοινωνίας] στο διαδίκτυο είναι τα μεγαλύτερα όπλα απέναντι στην
ομίχλη της υπερπληροφόρησης και της παραπληρόφορησης στο web.
Στο..διοικητικό συμβούλιο των Online κειμένων, ο συντάκτης επιχειρεί να φέρει επισκέψεις, ο
αναγνώστης/θεατής/ακροατής είναι πρόθυμος να δεχτεί πληροφορία και οι πληροφορίες στροβιλίζονται
ανάμεσα τους περιμένοντας αυτόν που θα δοκιμάσει να ανακαλύψει τις ομοιότητες και τις διαφορές,
ενδυναμώνοντας τον ιστό της διασύνδεσης/επαλήθευσης με την ευθύνη να εξοστρακίσει τις άχρηστες ή
ανύπαρκτες ενώσεις.
Απόψεις που έχουν «ακουστεί»
- Ένα online κείμενο δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλο
- Όπου αναφέρεται πληροφορία πρέπει να υπάρχει σύνδεσμος
- Όπου ανακαλύπτεται αντιγραφή οφείλει να επισημαίνεται και να διαμηνύεται
- Ένας τίτλος δεν πρέπει να είναι παραπλανητικός
- Η ανάρτηση προσωπικών δεδομένων [τέτοια είναι και οι προσωπικές επικοινωνίες=mail, DM etc.]
απαγορεύονται ακόμα και με καλυμμένα τα ονόματα/ψευδώνυμα
- Καλό είναι να αποφεύγονται τα ορθογραφικά λάθη [διαβάζε-τε το κείμενο σας τρεις φορές ώστε να
διαβάζε-ται το κείμενο σας πιο ευχάριστα:-]
- Η αναδημοσίευση του λόγου κάποιου ή αποσπάσματος άλλου κειμένου πρέπει να βρίσκεται εντός
εισαγωγικών ή σε πλάγια γραμματοσειρά
Πολύ σημαντικοί σύνδεσμοι

Για όσους γράφουν: Handbook of journalism –Reuters

και ειδικάStandarts and Values

αλλά

και Reporting and Writing Basics
Για όσους διαβάζουν: Online text takes three to tango. The one who writes, the one who reads and the
data around
Ε.Β.

32

Η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση

33

November 25, 2009 A-e-learning 4 Comments
Το εξαιρετικό κείμενο που ακολουθεί και αφορά σε ό,τι πρέπει να γνωρίζουμε
για την Επίγεια Ψηφιακή Τηλεόραση, είναι των κυρίων:
Τουμανίδη Νικόλαου, Φυσικό-Ραδιοηλεκτρολόγο, Υποψήφιο Διδάκτωρ Παν/μίου Πατρών,
Καθηγητή ΔΕ - ntouman[at]hol.gr
και
Πλακογιάννη-Φωτίου Πέτρο, Πτυχιούχο του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής και
Πολυμέσων του ΑΤΕΙ Κρήτης - peteplako[at] yahoo.com
με αφορμή αντίστοιχο θέμα συζήτησης στο Linkedin Group: Creative Minds in Greek New Media
[Η συζήτηση είναι ανοικτή για κάθε μέλος που θέλει να συμμετάσχει]
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Όπως είναι γνωστό, πριν από δέκα περίπου χρόνια στην Ευρώπη εμφανίστηκε σαν πειραματική εφαρμογή η
ιδέα της ψηφιακής τηλεόρασης. Η ψηφιακή τηλεοπτική μετάδοση πλεονεκτεί σε σχέση με την
αναλογική μετάδοση λόγω της υψηλής ευκρίνειας της εικόνας, της πολύ καλής ηχητικής
απόδοσης, της βελτιωμένης πιστότητας λήψης του σήματος και την υποστήριξη αμφίδρομων
πολυμεσικών υπηρεσιών.
Σήμερα, η ψηφιακή τηλεόραση έχει κάνει αρκετά βήματα εξέλιξης και έχει διαδοθεί σε ολόκληρο τον
κόσμο. Τα πιο γνωστά Ευρωπαϊκά πρότυπα ψηφιακής τηλεόρασης είναι η καλωδιακή (DVB-C) και
η δορυφορική ψηφιακή τηλεόραση (DVB-S).
Στην Ελλάδα καλωδιακή τηλεόραση δεν υπάρχει, αλλά τουλάχιστον υπάρχει μια πλατφόρμα δορυφορικής
τηλεόρασης.
Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται στην Ευρώπη ένα νέο πρότυπο ψηφιακής τηλεόρασης, η
επίγεια ψηφιακή τηλεόραση DVB-T (Digital Video Broadcasting-Terrestrial).
Το σύστημα χρησιμοποιείται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Γερμανία, η Αγγλία, η Σουηδία και
η Φινλανδία.
Στην Ελλάδα η πρώτη αξιόλογη προσέγγιση στην τεχνολογία της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης
πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης υπό την συνεργασία του Κέντρου τεχνολογικής
έρευνας Κρήτης, του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής και Πολυμέσων του ΑΤΕΙ Κρήτης,
του τοπικού τηλεοπτικού καναλιού Κρήτη TV και του ερευνητικού κέντρου Δημόκριτος.
Στο Ηράκλειο της Κρήτης πραγματοποιήθηκε μία εκτεταμένη δοκιμή εκπομπής ψηφιακής
τηλεόρασης υπό πραγματικές συνθήκες (UHF κανάλι 27). Πρόσφατα η κρατική τηλεόραση
ανακοίνωσε επίσημα την πειραματική εκπομπή ψηφιακού σήματος αξιοποιώντας την τεχνολογία της
επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης. Συγκεκριμένα θα εκπέμπονται τρία ψηφιακά κανάλια.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Στο σύστημα της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης, το τηλεοπτικό το σήμα (εικόνα και ήχος) κωδικοποιείται
με τον αλγόριθμο συμπίεσης MPEG-2 όπως ακριβώς και με τα συστήματα DVB-S και DVB-C, με αποτέλεσμα

την υψηλή ποιότητα του. Συγκεκριμένα η ανάλυση του βίντεο είναι 720×480 pixels (ποιότητα

34

DVD) ενώ ο ήχος είναι πολυκάναλος (6 κανάλια).
Το DVB-T σχεδιάστηκε ώστε να χρησιμοποιεί τα ίδια κανάλια με τη συμβατική (αναλογική) τηλεόραση UHF
των 8 MHz και να εξασφαλίζει μέγιστο δυνατό ρυθμό μετάδοσης (bit rate) που μπορεί να φθάσει μέχρι 20
Mbit/s. Το σύστημα είναι δυνατόν να προσαρμοσθεί ώστε να χρησιμοποιεί και τηλεοπτικά κανάλια των 7 και
6 MHz.
Η δορυφορική και η καλωδιακή τηλεόραση προσφέρουν μεγαλύτερους ρυθμούς μετάδοσης από την επίγεια
ψηφιακή τηλεόραση. Παρόλα αυτά, το DVB-T σαν τεχνολογία έχει κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα σε
σχέση με τα άλλα δύο ψηφιακά πρότυπα το οποίο το κάνουν αισθητά να ξεχωρίζει και να δημιουργούν μια
νέα προοπτική για το μέλλον της τηλεόρασης.
- Στην περίπτωση της δορυφορικής και καλωδιακής τηλεόρασης, η λήψη του ψηφιακού σήματος
προϋπόθετε ιδιαίτερο εξοπλισμό (δορυφορικό δέκτη και καλωδιακή υποδομή αντίστοιχα). Αντίθετα στο
σύστημα DVB-T ο χρήστης μπορεί να λαμβάνει το ψηφιακό σήμα εύκολα και αξιόπιστα μέσω μιας
απλής κεραίας UHF εσωτερικής η εξωτερικής. Φυσικά θα πρέπει να τονιστεί ότι ο χρήστης πρέπει να
διαθέτει και έναν αποκωδικοποιητή για το επίγειο ψηφιακό σήμα.Στην αγορά διαθέτονται αρκετοί
δέκτες-αποκωδικοποιητές (set-top box). Στο σχήμα 1 απεικονίζεται η σύνδεση του set-top box με την
τηλεόραση.
Οι αποκωδικοποιητές οι οποίοι υποστηρίζουν διαδραστικές υπηρεσίες και πολυμεσικές
εφαρμογές, όπως πχ η πρόσβαση στο Internet ονομάζονται MHP (Multimedia Home
Platform). Βέβαια ο χρήστης εναλλακτικά μπορεί να παρακολουθήσει το ψηφιακό πρόγραμμα στον
υπολογιστή ή στο PDA του (σχήμα 2), αρκεί να προμηθευτεί μια PCMCIA κάρτα DVB-T για την λήψη
επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης. Οι κάρτες αυτές έχουν δύο υποδοχές, στην πρώτη υποδοχή συνδέεται μια
μικρή εξωτερική κεραία για την λήψη του σήματος (είσοδος) και στην δεύτερη υποδοχή συνδέεται η οθόνη
του υπολογιστή (έξοδος). Να σημειωθεί ότι πολλές κάρτες υποστηρίζουν και κυψελωτά δίκτυα (GSM, GPRS,
UMTS) ως κανάλι επιστροφής με σκοπό την ανάπτυξη διαδραστικών υπηρεσιών.
Όσο αφορά τον παροχέα της ψηφιακής τηλεόρασης, το επίγειο σύστημα αποτελεί μια πιο οικονομική και
προσιτή λύση σε σχέση με το δορυφορικό και το καλωδιακό σύστημα.

- Το σύστημα υποστηρίζει την λήψη και από σταθερούς δέκτες αλλά και από κινητούς δέκτες. Με απλά
λόγια, αυτό σημαίνει ότι οι χρήστες είναι σε θέση να παρακολουθήσουνε τα ψηφιακά τηλεοπτικά
προγράμματα στο laptop ή στο PDA όπου κι’αν βρίσκονται και ενώ κινούνται. Η καινοτόμος αυτή
λειτουργία εξελίσσει και συγκλίνει διάφορους τομείς των τηλεπικοινωνιών για την παροχή νέων ελκυστικών
υπηρεσιών.
Σε πραγματικές συνθήκες επίγειας λήψης τα σήματα καταφθάνουν από πολλές έμμεσες διαδρομές (σχήμα
3). Το φαινόμενο λήψης από πολλαπλές διαδρομές ( multipath reception) αναφέρεται στην
συλλογή όλων των ανακλάσεων του σήματος, με αποτέλεσμα να δημιουργείται εξασθένιση στο
τελικό σήμα που φθάνει στον δέκτη.

Για παράδειγμα, τα καθυστερημένα σήματα δημιουργούν προβλήματα διπλών ειδώλων στην τηλεόραση.

35

Είναι προφανές ότι σε συνθήκες επίγειας κινητής λήψης, ο θόρυβος και η απώλεια λήψεως είναι πολύ
μεγαλύτερα. Για να υποστηρίξει κινητούς χρήστες, το σύστημα DVB-T χρησιμοποιεί την
διαμόρφωση COFDM (Ορθογωνική πολύπλεξη με διαίρεση συχνότητας). Η διαμόρφωση OFDM
χρησιμοποιείται δεδομένης της καλής συμπεριφοράς της σε περίπτωση λήψης από πολλαπλές διαδρομές,
υποστηρίζοντας μεγάλες ταχύτητες κίνησης του δέκτη.
Τέλος η διαμόρφωση OFDM μπορεί να καλύψει και να οργανωθεί σε περιοχές με κυψελωτή δομή (άρα και
να συνδυαστεί με τα κυψελωτά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας).

- Ένα απ’τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης είναι η οικονομία
συχνοτήτων. Συγκεκριμένα 4 συμβατικά κανάλια (προγράμματα) ή 1 τηλεόρασης μεγάλης ευκρίνειας
χωρούν σε ένα κανάλι των 8 MHz. Το σύστημα λοιπόν DVB-T προσφέρει την δυνατότητα να
εκπέμπονται από την ίδια συχνότητα πολλά προγράμματα ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα
απελευθέρωση συχνοτήτων άρα και λύση στην υπερκάλυψη συχνοτήτων.
Λόγω της ικανότητας που επισημάνθηκε, του συστήματος DVB-T να εξουδετερώνει τις ανακλάσεις,
υποστηρίζεται η δυνατότητα κατασκευής μονοσυχνοτικών δικτύων (SFN=Single Frequency Network),
δηλαδή η δυνατότητα σ’ένα δίκτυο να εκπέμπει από την ίδια συχνότητα σε όλη την επικράτεια, γεγονός που
συντελεί σε ακόμα μεγαλύτερη οικονομία συχνοτήτων.
Εύλογα προκύπτει το ερώτημα γιατί η Ελληνική κρατική τηλεόραση δεν χρησιμοποιεί μια ενιαία συχνότητα
επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης για όλη την Ελλάδα. Στην Αττική χρησιμοποιήθηκε το UHF κανάλι 48, στην
Θεσσαλονίκη το κανάλι 56 και στην Θεσσαλία το κανάλι 53. Αυτό οφείλεται στο ότι οι παροχές υπηρεσιών
του DVB-T χρησιμοποιούν την ζώνη του ράδιο-φάσματος UHF και στην Ελλάδα δεν είναι ελεύθερες οι
συχνότητες (τα κανάλια) αφού τα UHF είναι «υπερφορτωμένα» από την χρήση τους για την αναλογική
τηλεόραση.
Με την εισαγωγή της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης θα πρέπει να υπάρξουν εθνικές νομοθετικές
ρυθμίσεις για μια διαφορετική κατανομή του ράδιο-φάσματος. Η ανακατανομή του φάσματος
βρίσκεται στο χρονοδιάγραμμα των εργασιών Digital Switchover, το οποίο αποτελεί ένα project
της Eυρωπαικής Ένωσης σύμφωνα με το οποίο τα κράτη-μέλη αναγκάζονται μέχρι το 2012 στο
να καταργήσουν πλήρως την εκπομπή του αναλογικού σήματος και να υιοθετήσουν πλήρως το
σύστημα της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ DVB-T
Θα είχε ενδιαφέρον μια σύντομη αναφορά στο πώς παράγεται στο σήμα της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης.
Δεν θα γίνει επέκταση στην ανάλυση των διαφόρων κωδίκων αφού οι διαδικασίες όπου λαμβάνουν χώρα
είναι αρκετά πολύπλοκες και οι περιγραφές τους ξεφεύγουν από το σκοπό του άρθρου.
• Κωδικοποίηση MEPG-2 και τυχαιοποίηση
H μορφή του σήματος βασικής ζώνης που εκπέμπει το DVB-T και ο αλγόριθμος συμπίεσης της εικόνας
περιγράφεται από την προδιαγραφή MPEG-2. Το σήμα είναι οργανωμένο σε πακέτα των 188 bytes. Το

bitstream τυχαιοποιείται με μια γεννήτρια ψευδοτυχαίας δυαδικής ακολουθίας (pseudo random binary

36

sequence) που έχει το λογικό κύκλωμα.
• Εξωτερική κωδικοποίηση (κώδικας Reed-Solomon)
Εξωτερική κωδικοποίηση έναντι λαθών με τον κώδικα Reed Solomon, ο οποίος εφαρμόζεται σε κάθε
τυχαιοποιημένο πακέτο των 188 bytes, με αποτέλεσμα το πακέτο να αυξάνεται στα 16 bytes, και να
διορθώνονται μέχρι 8 λανθασμένα bytes τα οποία βρίσκονται σε τυχαίες θέσεις.
• Κώδικας συνέλιξης
Ακολουθεί η προστασία του bitstream με των κώδικα συνέλιξης (convolutional code)
• Εσωτερική διεμπλοκή (inner interleaving) στον χρόνο και στην συχνότητα
• Αντιστοίχηση και διαμόρφωση των φερόντων
Μετά από την διεμπλοκή έχουμε μια ακολουθία bits στα οποία εφαρμόζονται διάφορες τεχνικές
διαμόρφωσης (QPSK,16-QAM,4-QAM)
• Πολυπλεξία κατά OFDM με αντίστροφο μετασχηματισμό Fourier(IFFT)
• Μετατροπή στην τελική RF συχνότητα
Το RF σήμα έχει εύρος ζώνης 8MHz και χρησιμοποιεί τα κανάλια της μπάντας του UHF(όπως ένα αναλογικό
τηλεοπτικό κανάλι).
Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι ότι το ψηφιακό σήμα μετατρέπεται σε αναλογικό,
αφού η εκπομπή του σήματος είναι αναλογική στις RF συχνότητες. Κατά την διαδικασία λήψης
του σήματος, ο αποκωδικοποιητής έχει κυκλώματα για την ανάκτηση του αναλογικού σήματος σε
ψηφιακό.
Τέλος να σημειωθεί ότι στο ρεύμα μεταφοράς μπορούν να ενσωματωθούν πακέτα IP με διάφορες τεχνικές
ενθυλάκωσης, ώστε να διακρίνονται από τα πακέτα ψηφιακής τηλεόρασης. Το αποτέλεσμα είναι να ορίζεται
ένα αμφίδρομο δίκτυο TCP/IP over DVB-T το οποίο να υποστηρίζει διαδραστικές υπηρεσίες. Το κανάλι
εκπομπής (broadcast channel) δηλαδή το downlink αποτελείται από ένα σύστημα εκπομπής DVB-T και το
κανάλι επιστροφής ή αλληλεπίδρασης (interaction channel) βασίζεται σε διάφορες δικτυακές τεχνολογίες
όπως το GPRS ή τα Wi-Fi.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
Είναι σίγουρο, ότι η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση αποτελεί μια ευκαιρία για σύγκλιση ανάμεσα στις
τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις και στις τηλεοπτικές εταιρίες. Ο αμφίδρομος χαρακτήρας του συστήματος
υποστηρίζει πλήρως διαδραστικές υπηρεσίες αφού το κανάλι εκπομπής προσφέρει υψηλούς ρυθμούς
μετάδοσης των δεδομένων έως 20Mbps και όσον αφορά τις επιδόσεις του δικτύου για τον πραγματικό
ρυθμό μεταφοράς δεδομένων εξαρτάται από την τεχνολογία που θα εφαρμοστεί στο κανάλι επιστροφής. Για
κανάλι επιστροφής χρησιμοποιούνται όπως αναφέρθηκε παραπάνω διάφορες δικτυακές τεχνολογίες όπως
GSM, GPRS, UMTS και WLAN.
Το δίκτυο TCP/IP over DVB-T προσφέρει διάφορες υπηρεσίες όπως είναι:
• Πρόσβαση στο διαδίκτυο

• Ταυτόχρονη εγγραφή και τηλεθέαση
• E-shopping
• Τηλεδιάσκεψη
• Βιντεόφωνο
• Τηλε-εκπαίδευση
• Τηλε-πλοήγηση και πληροφορίες οδήγησης (πχ η κίνηση στους δρόμους)
• Επιλογή προβολής συγκεκριμένου τηλεοπτικού προγράμματος ή ταινίας οποιαδήποτε επιθυμητή ώρα
• Ταυτόχρονη λήψη πολλών καναλιών
• Ηλεκτρονικά Στοιχήματα και παιχνίδια
• Υπηρεσίες teletext
• Λήψη δυναμικών πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο για τα τηλεοπτικά προγράμματα. Για παράδειγμα
στην μετάδοση ενώς ποδοσφαιρικού αγώνα να παρέχονται πληροφορίες για τα εισιτήρια του αγώνα,
πληροφορίες για την αγωνιστική απόδοση κάθε παίχτη, πληροφορίες ιστορικής αναδρομής των ομάδων,
πληροφορίες για το στοίχημα κ.α
Την τελευταία διετία στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αναπτυχθεί αρκετά project για την
χρησιμοποίηση της τεχνολογίας DVB-T με σκοπό την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας.
Μελέτες, έρευνες και πειράματα έχουν διεξαχθεί για την ενσωμάτωση επίγειων ψηφιακών
δεκτών στα αυτοκίνητα και στα κινητά τηλέφωνα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση της εταιρίας Nokia για την δημιουργία του πρώτου κινητού με
ικανότητα λήψης επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης. Η τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι κινητές
συσκεύες ονομάστηκε DVB-H, αρχικά από το Digital Video Broadcasting Handheld.
Η ανάγκη των χρηστών για νέες υπηρεσίες και εφαρμογές, οδήγησαν σε ταχύς ρυθμούς την εξέλιξη των
τηλεπικοινωνιακών δικτύων και τεχνολογιών με κύριο ευνοημένο φυσικά τον επιχειρηματικό τομέα. Οι
τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις και τα τηλεοπτικά κανάλια προφανώς θα έχουν σημαντικό οικονομικό
κέρδος. Από την μεριά του ο χρήστης, θα’χει πολύ καλύτερη ποιότητα υπηρεσιών, περισσότερες επιλογές
και ταχεία πρόσβαση στα ευρυζωνικά δίκτυα.
Η επίγεια ψηφιακή τηλεόραση συμβάλει σε μια νέα τεχνολογική εποχή, η οποία θα διευκολύνει την
καθημερινή ζωή μας.
Πηγές:

- dvb.org
- ebu.ch/publications

37

Το λεξικό ενός “αρχάριου” στα Κοινωνικά Δίκτυα [Μέρος 1ο]

38

December 3, 2009 A-e-learning 3 Comments
Είναι γνωστό πως κάθε social network έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του [features] με το δικό του ,
μοναδικό σε κάποιες περιπτώσεις , λεξιλόγιο το οποίο είναι κοινή γλώσσα των χρηστών μέσα σε αυτό.
Το We Go Web θα δώσει μία πρώτη λίστα των λέξεων που ηχούν παράξενα σε έναν «πρωτάρη» και ίσως
μετά από λίγο καιρό να συμπληρώσει με νέες ορολογίες.
Post = Ανάρτηση
Είναι το κείμενο που δημοσιεύεται και συνήθως φέρει Τίτλο. Συχνά η ανάρτηση έχει κείμενο, εικόνα και
βίντεο ή μόνο ένα από αυτά.
Comment-οχώρος = Χώρος των σχολίων
Συνήθως οι αναρτήσεις συνοδεύονται από ειδικό χώρο όπου μπορεί κανείς να αφήσει το σχόλιο του.
[Δείτε εδώ πώς μπορείτε να αφήνετε σχόλια]
Register/Sign in = Εγγραφή πρώτη φορά
Για να συμμετάσχει κανείς σε ένα social network πρέπει να έχει Account = Λογαριασμό. Για να αποκτήσει
Λογαριασμό πρέπει να κάνει Register=Εγγραφή.
Log in = Είσοδος
Το Register γίνεται μία φορά για να αποκτήσουμεUsername/Nickname = Ψευδώνυμο και κάθε φορά που
θέλουμε να «μπούμε» στο social network, κάνουμε Log in.
Status
Στο facebook , status είναι το λευκό πλαίσιο στο επάνω μέρος της σελίδας του προφίλ όπου μπορείτε να
πληκτρολογήσετε κείμενο , να επικολλήσετε το url = διεύθυνση ενός βίντεο ή να «ανεβάσετε» =upload μία
εικόνα. Ό,τι υπάρχει στο status είναι ορατό σε όλους τους facebook friends σας = στις συνδέσεις σας, εκτός
αν έχετε ορίσει άλλες Ρυθμίσεις=Settings
Twitter status = Tweet = Update
Πρόκειται για ό,τι πληκτρολογείτε στο πλαίσιο του Twitter λογαριασμού σας. Εδώ, ό,τι δημοσιεύετε είναι
ορατό σε όλους [όχι μόνο τουςFollowers=Twitter συνδέσεις] εκτός αν έχετε κλειδωμένο λογαριασμό.
Avatar
Άβαταρ είναι η εικόνα ή η φωτογραφία που δηλώνει την παρουσία σας στο social network. Μερικά
κοινωνικά δίκτυα «δίνουν» default = δικό τους άβαταρ, αν δεν επιλέξετε εσείς κάποιο.
Page elements = Widgets= Στοιχεία σελίδας
Οτιδήποτε υπάρχει –εκτός από την ανάρτηση- σε ένα blog/site. Μέσα σε ένα widget μπορείτε να
επικολλήσετε Κώδικα [ώστε να έχετε π.χ. counter=μετρητή επισκέψεων] ή να εμφανίζεται ένας music
player ή μπορείτε να «ανεβάσετε» εικόνα, να εμφανίσετε banner [εικόνα με σύνδεσμο επάνω της ώστε να
οδηγεί κάπου].
Dashboard = Πίνακας Ελέγχου

Όλες οι πλατφόρμες ιστολογίων [blogspot, wordpress, etc] διαθέτουν χώρο στον οποίο μπορείτε να

39

εισαχθείτε μόνο εσείς με τον κωδικό σας για να εργαστείτε στο ιστολόγιο σας. Στα υπόλοιπα social network
αυτό συμβαίνει μέσα από το Edit Profile και τα Settings = Ρυθμίσεις
Tracklink, Backlink, Postlink , Post url
Είναι η διεύθυνση μίας ανάρτησης. Με δεξί κλικ πάνω στον τίτλο μίας ανάρτησης και επιλέγοντας
Αποθήκευση δεσμού, μπορείτε να επικολλήσετε [και άρα να μεταφέρετε] την διεύθυνση της ανάρτησης
οπουδήποτε.
[Δείτε εδώ κι εδώ περί Spreading = Διάδοσης]
Sidebar
Είναι οι Στήλες με διάφορα Στοιχεία Σελίδας που υπάρχουν γύρω από μία Ανάρτηση και το περιεχόμενο
τους ορίζεται από τον Χρήστη/ «Ιδιοκτήτη» μέσα από τον Πίνακα Ελέγχου.
Plug in
Σε κάποιες πλατφόρμες ιστολογίων [όπως η wordpress] μπορείτε να εισάγετε επιπλέον δυνατότητες. Με
άλλες από αυτές θα αποκτήσετε περισσότερα Widgets και με άλλες, θα εμπλουτίσετε το Dashboard ώστε να
χρησιμοποιείτε κάποιες δυνατότητες οι οποίες δεν θα είναι ορατές στους επισκέπτες σας.
DM = direct message [PM=private message]
Είναι το ιδιωτικό μήνυμα/update/tweet που μπορείτε να στείλετε. Στο Twitter έχετε αυτή τη δυνατότητα
μόνο εάν ο παραλήπτης σας ακολουθεί =είναι δικός σας follower
Blog Roll = Link list
Είναι η λίστα με διευθύνσεις ιστολογίων ή σελίδων.
Google Analytics
Έχοντας έναν google λογαριασμό και ένα δικό σας blog/site , μπορείτε να παρακολουθείτε οτιδήποτε αφορά
την επισκεψιμότητα του χώρου σας μέσα από τον αντίστοιχο δικό σας χώρο στο google analytics.

Καλή.. συνεννόηση
Ε.Β.

Περικλής Βανικιώτης-Συνέντευξη στο We Go Web
December 6, 2009 Interviews 3 Comments
Ο κύριος Περικλής Βανικιώτης

είναι Business Development Director

Atcom Internet & Multimedia S.A.

40
pvanikiotis[at]gmail.com
___________________________________________________________
1. Θα ξεκινήσουμε..δυναμικά. Έντυπα και Διαδίκτυο. Πιστεύετε πως όσα γράφονται στον
Ελληνικό Τύπο καθρεφτίζουν την πραγματική κατάσταση στο διαδίκτυο;
Υποθέτω ότι αν τα διαβάσει κανείς όλα ,ή –για να είμαστε πιο ρεαλιστές- ένα μεγάλο μέρος των σχετικών
δημοσιευμάτων, θα έχει μία «φωτογραφία» του Online περιβάλλοντος. Η «κατάσταση» όμως του internet –
επιτρέψτε μου να κρατήσω τον παραδοσιακό ορισμό- περιλαμβάνει πολλές παράλληλες «καταστάσεις».
Κάποιες από αυτές παρουσιάζονται αρκετά αναλυτικά. Η τεχνολογική του πλευρά ας πούμε είναι ένα καλό
παράδειγμα.
Κάποιες άλλες όπως η οικονομική του διάσταση –η αγορά όπως συνηθίζουμε να λέμε- επιχειρείται να
παρουσιαστούν λίγο έως πολύ όπως παρουσιάζονται όλες οι υπόλοιπες αγορές. Αυτές πιστεύετε ότι
παρουσιάζονται στην πραγματική τους διάσταση;
Εκτός αυτού, υπάρχει έλλειψη δημοσιογράφων που να έχουν ως πρώτη προτεραιότητα αυτό το περιβάλλον.
Θέλω να πω ότι πρακτικά δεν έχουμε δημοσιογράφους που να κάνουν dedicated ρεπορτάζ για το Online
οικονομικό περιβάλλον σε όλες του τις διαστάσεις (διαφήμιση, media, εξαγορές εταιρειών κλπ) και οι ειδικοί
σε άλλα θέματα συντάκτες αναλαμβάνουν να εξερευνήσουν – γιατί αυτός είναι ο όρος – μία αγορά που έχει
στοιχεία από πολλές αγορές πλην όμως διαθέτει μία δική της οντότητα. Συνεπώς, είναι μάλλον
αναπόφευκτο να υπάρχουν κενά στην ενημέρωση αλλά δεν οφείλονται σε έλλειψη ικανότητας αλλά
περισσότερο σε έλλειψη ενδιαφέροντος – και ενδεχομένως κινήτρων.
Αν τώρα στα παραπάνω συνυπολογίσουμε και μία γενικότερη έλλειψη πληροφόρησης που υπάρχει για
άλλες σημαντικές πλευρές της Online πραγματικότητας όπως μία κοινή μέτρηση επισκεψιμότητας των
ελληνικών online media, ή περισσότερα στοιχεία για τα οικονομικά μεγέθη που διέπουν την αγορά, εκτιμώ
ότι και να θέλει κάποιος να παρουσιάσει κάποια πραγματική κατάσταση θα πρέπει να είναι μάλλον πολύ
αισιόδοξος.
Τελικά όμως μην ξεχνάμε ότι η πραγματική κατάσταση στο internet είναι αντικείμενο γενικότερου
προβληματισμού και ανάλυσης σε όλα του τα επίπεδα – από το οικονομικό μέχρι το φιλοσοφικό και
κοινωνικό. Δε νομίζω ότι αυτή του η διάσταση καλύπτεται από τον ελληνικό τύπο και αν καλύπτεται θα
έλεγα ότι είναι μια επιδερμική κάλυψη με κεντρικά σημεία τις φαντεζί πτυχές. Και εκτιμώ πως ξέρουμε όλοι
ποιες είναι αυτές.
2. Για όσους κινούνται δραστήρια στον χώρο των social network είναι γνωστό πως υπάρχει
πληθώρα πηγών τόσο για τεχνολογικά προϊόντα όσο και για όλες τις νέες
τάσεις/ανάγκες/υπηρεσίες όπως το interactive marketing, το SEO, τα social media κλπ. Έχουμε
την εντύπωση όμως πως όλος αυτός ο πλούτος πληροφόρησης παραμένει γύρω από τον χώρο
της πηγής. Πόση άγνοια συναντάτε στους πελάτες και τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνει;

Να σας πω την αλήθεια θα προσπαθήσω να περιορίσω όσο γίνεται ένα τεράστιο θέμα ή -αν προτιμάτε-

41

μία τεράστια κουβέντα. Ότι υπάρχει πληθώρα πηγών και πολύ γνώση στη «γειτονιά» -γιατί έχω την
εντύπωση πως κάπως έτσι το ορίζετε- των Social Networks είναι αλήθεια.
Στο κομμάτι της τεχνολογίας και σε οποιοδήποτε επίπεδο αυτής, οι συζητήσεις και οι αναζητήσεις που θα
βρείτε συνολικά στην online κοινότητα διαθέτουν τρομερό βάθος. Το ίδιο ισχύει –σε πολύ μικρότερο
ποσοστό όμως ειδικά αν περιοριστούμε στα ελληνικά χωρικά ύδατα- και για θέματα marketing και συνολικά
online επικοινωνίας και κυρίως για θέματα όπου «παντρεύονται» η τεχνολογία με τη διαφήμιση και το
marketing.
Το θέμα όμως είναι ότι ενώ η εφαρμογή της τεχνολογίας μπορεί να είναι εύκολα ορατή, η επικοινωνία είναι
κάτι τελείως διαφορετικό. Ένας καλός developer αν δουλέψει με τις σωστές συνθήκες θα προσφέρει ένα
καλό –έως πολύ καλό- προϊόν. Αυτό δε σημαίνει όμως απαραίτητα ότι μπορεί να μεταφέρει και τη γνώση γι
αυτό το προϊόν και πολύ περισσότερο ότι έχει τη διάθεση ή τα κίνητρα για να το κάνει.
Αντίστοιχα –όσο μπορούν να υπάρχουν τέτοιες αντιστοιχίες- το να είναι κάποιος επικοινωνιακός
χαρακτήρας, δε σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να χαράξει επικοινωνιακή στρατηγική. Για να το πούμε πιο
απλά , με παράδειγμα, το «έχω πολλούς φίλους στο Facebook» δε σημαίνει ότι είμαι ικανός ή πρόθυμος για
να εμπλακώ με την εταιρική επικοινωνία. Έτσι θα έλεγα ότι είναι μάλλον αρμοδιότητα -και θα έπρεπε να
είναι και προτεραιότητα- της «αγοράς» με την ευρεία έννοια του όρου να αναγνωρίσει τις σωστές πηγές και
να αντλήσει γνώση από την όποια κοινότητα, παρά να είναι πρώτο μέλημα της κοινότητας το να
μεταλαμπαδεύσει αυτή τη γνώση – και δη με σχέσεις εργασίας.
Τελικά πάντως έχω την εντύπωση ότι δεν γίνεται τίποτα από τα δύο στους ρυθμούς που θα έπρεπε. Φυσικά
οι πελάτες είναι περισσότερο ενημερωμένοι απ ότι πριν από 2 ή 3 ή 4 χρόνια – δεν θα αναφερθώ για
ευνόητους λόγους στα παλαιότερα χρόνια. Χρειάζεται όμως ακόμα περισσότερη γνώση και αυτό συνήθως το
αναγνωρίζουν και οι ίδιοι οι διαφημιζόμενοι και τα brands. Και την αναζητούν. Θα πρέπει όμως να γίνουν
και πιο έντονες προσπάθειες αλλά και να ενδιαφερθεί περισσότερο γι αυτούς και η ίδια η αγορά και μάλιστα
στρατηγικά.
Τα σεμινάρια, οι πάσης φύσεως εκπαιδεύσεις και η συνολική καθοδήγηση από όλους θα έπρεπε να είναι
πρώτο μέλημα. Όπως πιθανόν γνωρίζετε τα τελευταία 3 χρόνια ο IAB Hellas συνδιοργανώνει με το
Ινστιτούτο Επικοινωνίας, σε σταθερή βάση σεμινάρια με θέματα interactive επικοινωνίας (A-Z of Interactive

Marketing, Online Media Planning & Buying

κ.ά). Όντως μέλος και της επιτροπής εκπαίδευσης του IAB

Hellas και εισηγητής σε κάποια από αυτά μπορώ να διαβεβαιώσω προσωπικά πως το ενδιαφέρον από τους
πελάτες/διαφημιζόμενους είναι τεράστιο. Αυτό είναι ένα γεγονός. Το πώς θα το διαχειριστεί αυτό το
γεγονός ο κάθε ενδιαφερόμενος είναι μια άλλη κουβέντα.
Για να μην παρεξηγηθούμε όμως, δεν υπονοώ ότι δεν υπάρχει άγνοια. Προφανώς υπάρχει. Για να υπάρξει
όμως άγνοια έχουν συμβάλει πολλοί παράγοντες και εκτιμώ ότι ο τελευταίος παράγοντας που θα πρέπει να
απολογηθεί είναι ο πελάτης. Να θυμηθούμε για παράδειγμα πότε ξεκινήσαμε να έχουμε το internet που είχε
όλη η υπόλοιπη Ευρώπη; Να μη το θυμηθούμε. Να θυμηθούμε πότε το internet αντιμετωπίστηκε ως ΜΜΕ

και στην Ελλάδα; Θα έλεγα να μη το θυμηθούμε ούτε αυτό. Να απαριθμήσουμε άλλους 10 παράγοντες;

42

Δε νομίζω ότι θα βγει τίποτα. Όπως δεν θα βγει και τίποτα αν αρχίσω να απαριθμώ τα διάφορα δυσάρεστα
που γεννάει αυτή η άγνοια.
Ευτυχώς υπάρχει μία πολύ μεγάλη –τεράστια- διαφορά με το χτες. Ακόμα και όταν υπάρχει άγνοια δεν
υπάρχει αδιαφορία. Και αυτή η διαφορά ανατρέπει –ή έστω μπορεί να ανατρέψει- όλο το σκηνικό.
3. Υπάρχουν τελικά στον ελληνικό διαδικτυακό χώρο, Εναλλακτικά ΜΜΕ; Η παρουσία των
παραδοσιακών εντύπων στο διαδίκτυο, πόσο διαφοροποιημένη είναι από την αρχέγονη μορφή
της αποτύπωσης σε χαρτί;
Το ζήτημα είναι αν και κατά πόσο ο όρος εναλλακτικά καλύπτει τις όποιες αναζητήσεις μας. Εναλλακτικά ας
πούμε ως προς τι; Ως προς την online έκδοση των παραδοσιακών ΜΜΕ γενικώς και αορίστως; Ως προς τη
θεματολογία; Ως προς το business model που προβάλλουν; Ή απλά ως προς το layout και την υιοθέτηση
των νέων τεχνολογιών; Όσον αφορά το τελευταίο ναι φυσικά υπάρχουν και είναι και απόλυτα λογικό να
υπάρχουν. Μία ζωντανή και «φρέσκια» ομάδα με καλό δημιουργικό, έξυπνο development και γνώση του
περιβάλλοντος μπορεί να δώσει ένα ξεχωριστό layout. Και με καλούς δημοσιογράφους θα έχεις καλό
περιεχόμενο. Το γεγονός αυτό όμως από μόνο του σε καθιστά εναλλακτικό; Κατά τη γνώμη μου όχι. Αρκεί
να διαφοροποιήσεις το περιεχόμενο; Επίσης κατά τη γνώμη μου όχι – αν και είναι ένα καλό βήμα. Είσαι
εναλλακτικό μέσο –επί παραδείγματι- μόνο γιατί αναδεικνύεις θέματα που τα υπόλοιπα μέσα καλύπτουν
επιδερμικά; Είσαι –ενδεχομένως- ως προς το περιεχόμενο αλλά δε φτάνει. Αν το επιχειρηματικό μοντέλο
σου όμως ή η δομή σου είναι παραδοσιακά ή βαθιά συντηρητικά τότε δεν βλέπω κάποια ουσιαστική
πρόταση.
Και τελικά, εγώ ούτε πραγματικά εναλλακτικά περιβάλλοντα βλέπω –έχετε δει κάποιο εναλλακτικό media
site που να υιοθετεί καινοτομίες στο σχεδιασμό του; Ούτε διαφορετικά οικονομικά μοντέλα ανάπτυξης. Οι
πάντες περιμένουν να ζήσουν από τη διαφήμιση. Ακόμα και αυτοί που θεωρητικά την κατηγορούν για
χειραγώγηση…
Το ζητούμενο τελικά είναι αν υπάρχει κάποιος στόχος εκτός από την οικονομική ευμάρεια, αν θα υπάρχει
όραμα και αν θα είναι διαφορετική η οπτική γωνία που θα αντιληφθεί το μέσο τις καταστάσεις σε όλα τα
επίπεδα. Για μένα το ΜΜΕ οφείλει να έχει όραμα ακόμα και αν δεν το πιάσει ποτέ. Και επαναλαμβάνω, δεν
εννοώ όραμα ένα πλούσιο xls με δείκτες. Αυτό είναι απαραίτητο αλλά δεν είναι όραμα.
Όσον αφορά την παρουσία των παραδοσιακών εντύπων στο διαδίκτυο, ομολογώ ότι όσα ψάχνουν ακόμα
τις διαφορές με την εποχή του print –και νομίζω ότι είναι ακόμα πολλά αυτά που τις ψάχνουν- θα πρέπει
κάποια στιγμή να ανέβουν στο τραίνο. Όντας «παιδί» του χώρου των ΜΜΕ, γνωρίζω πολύ καλά πόσες
συνισταμένες πρέπει να εξεταστούν και πόσο γερό στομάχι θέλει αυτό το «ανέβασμα» τόσο από τους
επιχειρηματίες όσο και από τους δημοσιογράφους αλλά γνωρίζω επίσης πως είναι μονόδρομος.
Το internet αλλάζει, μεταμορφώνεται. Και δεν ψάχνει πια ταυτότητα, απλώς φυσιολογικά αλλάζει από γενιά
σε γενιά. Μόνο που πολύ δύσκολα θα βρεθεί κάποιος –ειδικά μία επιχείρηση- από την πρώτη στην

τελευταία γενιά απλώς και μόνο εκταμιεύοντας για να πληρώσει δημοσιογράφους, σχεδιαστές και

43

developers. Καλώς ή κακώς ο χρόνος δεν αγοράζεται πάντα – και όταν αγοράζεται είναι πολύ ακριβός.
4. Στο εξωτερικό , το λεγόμενο mobilized internet είναι το νέο trend. Ποια είναι η κατάσταση
στην Ελλάδα και πώς διαγράφεται το μέλλον;
Για να είμαι ειλικρινής δεν το θεωρώ καθόλου trend.Το mobile περιβάλλον είναι πλέον μέρος του συνολικού
Online περιβάλλοντος. Ναι, με μικρότερα ποσοστά χρήσης και με τις δικές του παιδικές ασθένειες. Αλλά τις
λύνει γρήγορα. Το iPhone μοιάζει με trend αλλά στην πραγματικότητα άλλαξε για πάντα το καθεστώς και το
ύφος των συσκευών κινητής τηλεφωνίας και κυρίως των υπηρεσιών τους. Υποθέτω ότι δεν θα ακουστεί και
πολύ κομψό, αλλά ο κος Jobs έδειξε –και δεν είναι η πρώτη φορά- σε πολλούς πως θα έπρεπε να κάνουν τη
δουλειά τους.
Απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα πάντως κάποιοι φαίνεται να έμαθαν και μάλιστα πολύ καλά. Στην Ελλάδα
τώρα τα πράγματα είναι αναπόφευκτα δεμένα με όλα όσα είπαμε και πιο πάνω. Προφανώς υπάρχει πεδίο
δόξης λαμπρό –και αν στρώσουν λίγο και οι χρεώσεις για τα data θα υπάρξει και λαμπρότερο- αλλά δεν
παύουν να ισχύουν τα όποια ζητήματα αναφέραμε για τη αγορά της digital επικοινωνίας. Και σ’ αυτό το
σημείο πάντως και τεχνολογία έχουμε ως χώρα και τεχνογνωσία. Το πώς θα μεταφερθεί αυτή στον
διαφημιζόμενο και στον καταναλωτή είναι ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα των επόμενων 2 – 3 χρόνων.
5. Η παραδοσιακή διαφήμιση πού και με ποιο τρόπο συναντά το web? Επηρεάζεται και πώς;
Εκτός από τα banner υπάρχει άλλος τρόπος εμπορευματοποίησης διαδικτυακού υλικού;
Φυσικά και το συναντά, μόνο που δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι χαίρονται αμφότερες οι πλευρές για τη
γνωριμία. Μία από τις υποστάσεις του internet είναι και αυτή του –αυστηρά οριζόμενου- μέσου. Ως εκ
τούτου κατ απόλυτη τιμή είναι ένας επιπλέον χώρος που ο διαφημιζόμενος μπορεί να «φανεί». Κάπου εκεί
τελειώνουν όμως και οι ομοιότητες. Το πώς θα φανεί –για την ακρίβεια το πώς θα μιλήσει- στον
καταναλωτή, ένα brand, το πώς θα χτίσει τη σχέση μαζί του, το πώς ο ίδιος ο καταναλωτής θα το
αντιληφθεί διαφέρουν σχεδόν ολοκληρωτικά.
Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι καταργούνται όλοι οι κανόνες επικοινωνίας. Ίσα – ίσα που κάποιοι δεν είναι
καν διαπραγματεύσιμοι. Αλλάζουν όμως –ή πρέπει να αλλάζουν- οι τακτικές και οι προσεγγίσεις. Το αυτό
ισχύει και για τους κανόνες που διέπουν τις οικονομικές πλευρές αυτών των σχέσεων. Κρίνω μάλλον
περιττό να αναπτύξουμε εδώ ένα θέμα σεμιναρίου, αλλά απ’ την άλλη είναι προφανές πως ο καιρός που ο
«άσπρος σίφουνας ajax» έμπαινε εμβόλιμος στις τηλεοπτικές οθόνες και προσδοκούσε αύξηση πωλήσεων
στα mini markets και emotional branding, έχει περάσει. Πραγματικά εν έτη 2009 η έννοια του media
planning αποκτά μία άλλη διάσταση. Και συνυπολογίστε πως δεν έχω αναφέρει καν τη Google και το
«καθεστώς» της που θέλει ειδικά σεμινάρια.
6. Θα θέλαμε να μας πείτε τρία στοιχεία σε ένα site που θα σας οδηγούσαν στην απόφαση να μην
επισκεφτείτε ποτέ ξανά τον συγκεκριμένο χώρο.
Ναι αμέ. Είναι εύκολο.Το να μην έχει ταυτότητα (ένα about us βρε αδερφέ). Το να θυμίζει
Χριστουγεννιάτικο δέντρο από τα πολλά banners. Και το να στείλω email – ερώτηση και να μη μου

απαντήσει κανείς ή να απαντήσει κάποιο botάκι. Νομίζετε ότι είναι λίγα τα sites που διαθέτουν και τα 3

44

παραπάνω;

Hey! Facebook users! U got a power .December 18, 2009 A-e-learning, Issues 4 Comments
Έχουμε γράψει για τις άσχημες συμπεριφορές που συναντά κανείς στο facebook και σχεδόν όλοι έχουμε
παραπονεθεί τον τελευταίο καιρό για το spamming που υφιστάμεθα όταν γεμίζει το Home με κάθε [μα
κάθε!] ενέργεια των φίλων μας, αλλά οπωσδήποτε δεν παραβλέπουμε το ψυχαγωγικό στοιχείο [και] αυτού
του social network , εφόσον η διασκεδαστική εκτόνωση είναι ό,τι πιο σύνηθες μπορεί να κρατήσει, τους
περισσότερους από εμάς, συνδεδεμένους στο ίντερνετ για πάρα μα πάρα πολύ ώρα.
Στο We Go Web όμως , από την αρχή πιστεύαμε στην Σωστή, Δημιουργική και Παραγωγική χρήση του
διαδικτύου κι έτσι σήμερα αποφασίσαμε να υπενθυμίσουμε τη Δύναμη που ο έχει ο καθένας από εμάς μέσα
στο Κοινωνικό Δίκτυο του facebook.
Σχεδόν κάθε χρήστης του facebook είναι fan [supporter] κάποιου Page και πάμε στοίχημα πως δεν υπάρχει
ούτε ένας που δεν έχει κάνει Join έστω σε ένα Group.
Τα Pages και τα Groups, ξέρετε, φτιάχνονται πάντα με κάποιο Σκοπό. Άλλες φορές σοβαρό αρκετά
ώστε να μας προβληματίζει με όσα δημοσιεύει και άλλες φορές αρκούντως διασκεδαστικό ώστε να μας κάνει
να ξεχνάμε στεναχώριες της καθημερινότητας μας.
Τόσο τα Pages όσο και τα Groups έχουν από ένα έως και αρκετούς administrators , ώστε να διαχειρίζονται
το υλικό [υλικό είναι ό,τι δημοσιεύουν αυτοί και τα μέλη] αλλά οπωσδήποτε οι περισσότεροι είναι απλά
χρήστες που συμμετέχουν με σχολιασμό ή παρακολουθούν τις ειδήσεις των χώρων αυτών.
Στο σημείο αυτό είναι η κατάλληλη ευκαιρία να δώσουμε μερικά στίγματα που είμαστε σίγουροι πως θα σας
φανούν γνώριμα.
- Πόσο ενοχλητικό είναι να λαμβάνεις συχνά μηνύματα από τα γκρουπ, ε;
- Πόσο δυσάρεστο είναι να σου προτείνουν συνεχώς να συμμετάσχεις κάπου..;
- Και πόσες φορές δεν σκέφτηκες “μα, με όλα σου τα σοβαρά άνθρωπε μου, γιατί να με νοιάζει κάτι τέτοιο;”
- Σε πόσο δύσκολη θέση ερχόμαστε όταν κάποιος administrator μας ζητά να “διαδώσουμε” την ύπαρξη
κάποιου χώρου..
..αλλά και ..

- Πόσα ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν δίπλα μας και συχνά δεν τα παίρνουμε μυρωδιά..

45

Στο We Go Web πιστεύουμε πως οι Χρήστες έχουν Δύναμη κι αν αυτή η δύναμη εφαρμοστεί
σωστά, όλο και κάτι καλό μπορεί να προκύψει.
Λίγο πιο κάτω θα σας δώσουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να προσκαλέσετε τους φίλους σας
σε ένα Page ή σε ένα Group και σας..προκαλούμε..να χρησιμοποιήσετε τη Δύναμη της Προτροπής με
Σύνεση. Με την σκέψη “ναι, νομίζω πως αυτό θα ενδιέφερε αυτό τον φίλο μου” και με την βεβαιότητα
“ναι, πιστεύω κι εγώ σε αυτή την κίνηση κι είμαι εδώ για να το δηλώσω”.
Pages-Suggest
Προσέξτε.
Να επιλέξετε μόνο όσους πιστεύετε πως πραγματικά θα ενδιαφέρονταν για το Page.

Όσα Προφίλ “αχνοφαίνονται” σημαίνει πως αφορούν λογαριασμούς ανθρώπων που είναι ήδη μέλη.
Δυστυχώς στις Προσκλήσεις ενός Page δεν υπάρχει χώρος για δικό σας μήνυμα.
Groups-Invite
Και σε αυτή την περίπτωση, επιλέξτε ανθρώπους που πραγματικά πιστεύετε πως θα δείξουν ενδιαφέρον.

Στην περίπτωση των Προσκλήσεων σε Group μπορείτε να προσθέσετε το δικό σας μήνυμα ώστε να
εξηγήσετε με 2-3 λόγια για ποιο λόγο επιλέξατε να στείλετε πρόσκληση στο φίλο σας.
__________
Οι άνθρωποι στο facebook μπορεί να ξεσκάνε, να παλιμπαιδίζουν, να κρύβονται ακόμα και να
διαπληκτίζονται, αλλά σε πιο κομμάτι της κοινωνίας δεν συμβαίνουν όλα αυτά…
Και ποιος τολμά να ισχυριστεί πως οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι δεν έχουν Συνείδηση και Ευγενή Χαρακτήρα;
..Απλά καμιά φορά πρέπει να μας υπενθυμίζεται πως οφείλουμε κυρίως στους εαυτούς μας να στέλνουμε
“εκεί έξω” το μήνυμα ότι το Web δεν είναι ένα καταγώγι δειλών, τρομοκρατών και ψυχολογικά
ταλαιπωρημένων προσωπικοτήτων.
Web is also the Place where We have the Power to do Good.
And that we shall do.-

46
Greek Woman on Web [Part I]
December 23, 2009 Interviews, Projects 1 Comment
Στο We Go Web έχουμε φιλοξενήσει μέχρι τώρα, αρκετούς σπουδαίους κυρίους με ιδιαίτερη γνώση και
εμπεριστατωμένη άποψη σε θέματα τεχνολογίας και διαδικτύου.
Όπως όμως , πολύ σωστά, είχε δηλώσει ο Μπόρχες : Κάθε βιβλίο [κείμενο] πρέπει να έχει και το αντι-βιβλίο
του.
Κι όπως επιτάσσει η δημοσιογραφική δεοντολογία [η οποία κοντεύει να αφανιστεί], κάθε ρεπορτάζ οφείλει
να αναμεταδίδει την άποψη όλων των εμπλεκόμενων μερών.
Θα μπορούσα ως άρχουσα τάξη του χώρου [Ε.Β.] και εκ μέρους του We Go Web να προσθέσω και πολλά
άλλα στοιχεία της φιλοσοφίας/του οράματος αυτού του χώρου, ώστε να προλογίσω τεκμηριώνοντας το
εξαιρετικό της σημερινής ανάρτησης, όπως το γεγονός πως ο χώρος ανέκαθεν ήθελε να φιλοξενεί
ειδήμονες και μη, να “μεταδίδει” πραγματικότητα, να είναι άμεσος, καθαρός , πέρα από ομάδες,
περιορισμούς και οριοθετήσεις “αυθεντίασης” ,πως δεν θέλαμε στατιστικές έρευνες που θα έδιναν
..αριθμούς και σύμβολα αλλά προτιμήσαμε να “κατεβούμε” στους δρόμους του Web αναζητώντας ..την
αναπαράσταση της αλήθειας. …
Νομίζω όμως πως τελικά ..μάλλον αρκεί μόνο να πω:
Ladies
This Stage is Yours!
Οι Ερωτήσεις
1. Θα θέλαμε να μας πείτε σε ποιο Social Network κινείστε περισσότερο [facebook, twitter,
blogs?] και 3 λόγους για τους οποίους επιλέγετε αυτό.
2. Διαβάζετε blogs? Τι γνώμη έχετε για τα ιστολόγια;
3. Πιστεύετε πως η κοινωνία του web είναι πράγματι ένα κομμάτι της καθημερινότητας μας ή οι
άνθρωποι εδώ μέσα λειτουργούν πιο ελεύθερα και ίσως με έναν στρεβλό τρόπο, άναρχα;
4. Έχετε παρακολουθήσει ποτέ βίντεο πάνω από 10 λεπτά στο internet?
5. Μία ευχή για το We Go Web, παρακαλώ
Υποδεχθείτε μερικές από τις εξαιρετικές Κυρίες του Ελληνικού Web
διότι όπως γράφουμε και στο σημερινό quote
“Real divas live right next..social network but they do know how to keep it a secret”
_________________________
Κατερίνα Κεράστα
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδειάς

47

1. Λίγο-πολύ σε όλα! (ε, εντάξει, όχι υπερβολές, σε κάποια από τα πιο γνωστά – άλλωστε δεν
προλαβαίνουμε να τα παρακολουθήσουμε ή να τα γνωρίσουμε όλα – σαν μανιτάρια ξεπηδάνε

καθημερινά!

), κυρίως μέσα από την ιδιότητά μου ως υπάλληλος της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς, και

δευτερευόντως για προσωπικούς λόγους.
Η χρήση του web είναι σαν ντόμινο!
Όλα άλλαξαν από το 2004 και μετά στο διαδίκτυο. Ας θυμηθούμε τη φράση του Miller “Το Web 1.0
οδήγησε τους ανθρώπους στην πληροφορία, το Web 2.0 οδηγεί την πληροφορία στους
ανθρώπους” (2005).
Φυσικό ήταν τώρα να πάμε εμείς, η Βιβλιοθήκη, ως φορέας πληροφόρησης ΕΚΕΙ που συναθροίζεται και
συνδιαλέγεται το κοινό-χρήστες της βιβλιοθήκης μας, και όχι πια ΜΟΝΟ να τους καλούμε και να τους
αναμένουμε για την παραδοσιακή προσέλευσή τους στο χώρο μας με τη φυσική τους παρουσία για την
εξυπηρέτησή τους, πράγμα που βέβαια δε θα σταματήσει, και ούτε επιδιώκεται.
Ήδη στην παγκόσμια βιβλιοθηκονομική κοινότητα εφαρμόζονται σε μεγάλο βαθμό υπηρεσίες Library 2.0,
με υιοθέτηση εργαλείων και υπηρεσιών web 2.0. Μια σειρά καταστάσεων και αντιλήψεων μας οδήγησαν και
εμάς στην απόφαση συμπληρωματικής χρήσης τους στη Βιβλιοθήκη μας:

η μεγάλη οικονομική στενότητα (ανυπαρξία χρηματοδότησης για ανανέωση ή επανασχεδιασμό μιας

στατικής ιστοσελίδας ή προμήθειας λογισμικού),

η επιθυμία για μεγαλύτερη διάδραση με τον κόσμο μας (αρχικά από ανάγκη επικοινωνίας με

συναδέλφους), αλλά και προβολή των υπηρεσιών και δράσεων μας,

η ευκολία επικοινωνίας, συμμετοχικότητας και η γοητεία που ασκούν οι δυνατότητες αλλά και η

απλότητα του “σύννεφου” και του RSS για την ταχύτατη διασπορά της πληροφορίας,
Διανύοντας μία περίοδο εξωστρέφειας

, περάσαμε στον κόσμο των social media, μαθαίνοντας και

δρώντας παράλληλα, αρχίζοντας με τα blogs, κυρίως λόγω της ευκολίας διαχείρισης τους (δεν απαιτείται

τεχνογνωσία), του δωρεάν hosting και της μεγάλης δημοφιλίας τους: “Ομάδα Ανάγνωσης

“,

“Συλλογικός Κατάλογος Δημοσίων Βιβλιοθηκών

“, “Βοιωτικά

Γράμματα – Πολιτισμός

“, “Τα Νέα της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς

“, και το προσωπικό (αλλά απόρροια της ιδιότητάς μου ως υπάλληλος

Βιβλιοθήκης) blog “Greek Libraries in a New World

“.

Φυσικό επακόλουθο ήταν να στραφούμε και προς τα πλέον δημοφιλή δίκτυα Facebook και το Twitter
αλλά και άλλα όπως το Friendfeed, Youtube, κλπ.
2. Ναι, διαβάζω blogs, και μάλιστα πάρα πολλά (ο reader “στενάζει” από τα subscriptions!

).

,

Κατά τη γνώμη μου, τα ιστολόγια είναι εργαλεία που, όπως όλα στην κοινωνία (πραγματική και εικονική),

48

αξιολογούνται από τον τρόπο χρήσης, την εγκυρότητά τους, τους σκοπούς που επιδιώκουν και την
επίδρασή τους στα μέλη της.
Δεν είναι μόνο “καλά” ή μόνο “κακά”. Οι “επιτήδειοι” υπάρχουν πάντα και παντού, όπου κι αν γυρίσουμε το
βλέμμα. Είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης και η αρνητική χρήση ενός πράγματος. Η σύγκριση, άλλωστε,
είναι αυτή που δίνει την αξία στο θετικό. Χωρίς τα blogs πιστεύω ότι θα έλειπε από το διαδίκτυο, αλλά και
από τη ζωή μας, ένα πολύ μεγάλο ζωντανό κομμάτι πληροφόρησης αλλά και έκφρασης, ιδεών, απόψεων
και θέσεων ανθρώπων που ίσως να μην μπορούσαν ποτέ να “εντυπωθούν” και να φτάσουν στον καθένα
από μας.
Χρειάζεται πιστεύω ένα πολύ καλό και ισχυρό (ποιο άλλο αν όχι η Παιδεία και η ορθή κρίση;), και τα blogs
θα είναι ένας εξαιρετικός χώρος ανεύρεσης “χρυσού”! Δύσκολη η εργασία του “χρυσοθήρα με το ταψί”
αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο και τον χρόνο.
3. Μάλλον και τα δύο!
Νομίζω ότι οι άνθρωποι λειτουργούν γενικά πιο ελεύθερα στο web, αλλά με στρεβλό ή άναρχο
τρόπο κυρίως αυτοί που κρύβονται πίσω από την ανωνυμία, ή που στην πραγματική ζωή θα δρούσαν έτσι κι
αλλιώς με αυτόν τον τρόπο.
Οι επώνυμοι, έχω την αίσθηση, ότι συν τω χρόνω, δειλά αλλά σταθερά, συμμετέχουν όλο και περισσότερο
εντάσσοντας στη διαδικτυακή ζωή μέρος της πραγματικής τους προσωπικότητας κι όχι αυτής που νομίζουν
ότι μπορούν να “περάσουν”. Ένα έμπειρο μάτι μπορεί να το καταλάβει αυτό. Με κάθε νέο σχόλιο, με κάθε
νέα δημοσίευση ξετυλίγεται η αυθεντικότητα του καθενός.
Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και το φόβο για την προστασία της προσωπικής ζωής και της χρήσης
ευαίσθητων δεδομένων (από ποιους, πώς; μέχρι που μπορεί να φτάσει μια πληροφορία;) που βάζει φρένο
αναπόφευκτα (και μάλλον καλώς) στην αλόγιστη ένταξη όλων των πτυχών της ζωής μας στο διαδίκτυο.
Αλλά για μεγάλη μερίδα πληθυσμού, και κυρίως από τη νεολαία, δε νομίζω να λαμβάνεται υπόψη όσο
θά’πρεπε αυτός ο προβληματισμός. Αυθορμητισμός ή παρορμητισμός και εντυπωσιασμός τους ωθούν μεν
για ελεύθερη λειτουργία (κυρίως αν δεν την έχουν στην πραγματική ζωή) μέσα σε μια “όμορφη” εικονική
πραγματικότητα, αλλά ποιος γνωρίζει τις όποιες μεσο- ή μακρο- πρόθεσμες συνέπειες; Κατά πόσο άραγε
π.χ. τα μέλη του Facebook συνειδητοποιούν ότι στον “Τοίχο” θά’πρεπε να γράφουν ΜΟΝΟ ότι θα έγραφαν
στον τοίχο του σπιτιού τους χωρίς κανέναν φόβο να το δει ο οποιοσδήποτε; Και επιμένω, ότι το ερώτημα
κάθε φορά που δρούμε στο web θα πρέπει να είναι “σε ποιόν και μέχρι που μπορεί να φτάσει η πληροφορία
που αναρτώ;”
4. Ναι, έχω παρακολουθήσει. Δεν είμαι πάντα …ανυπόμονη, πόσο μάλλον αν το βίντεο έχει πραγματικό
ενδιαφέρον!
Το αναγκαστικό 10λεπτο του Youtube είναι κάτι που με απωθεί, αφού αναγκάζει τους χρήστες να
“κομματιάζουν” σε parts τα βίντεο τους και να χάνεται η φυσική ροή (και συνήθως τα καλύτερα και

αξιόλογα βρίσκονται σε βίντεο που δεν μετρούνται σε διάρκεια!). Άλλωστε, η πολιτική αυτή του

uploading μόνο 10λεπτου βίντεο στο Youtube

είναι και ο λόγος που έχουμε κανάλι και στο Veoh

49

.

5. Εύχομαι το We Go Web να συνεχίσει το ίδιο δυναμικά “για την διάδοση, ενεργοποίηση και προώθηση της
Ψηφιακής Παιδείας καθώς και της Δημιουργικής Χρήσης του Διαδικτύου” και κατά το νέο έτος. Η Ψηφιακή
Παιδεία δεν έχει κατακτηθεί ακόμη στη χώρα μας και η δική σας συμβολή σίγουρα είναι απαραίτητη.
Καλές γιορτές ,και το 2010 να φέρει το καλύτερο που δεν ήρθε στο παρελθόν!
_________________________
Σκαρμούτσου Κατερίνα
Φυσικοθεραπεύτρια
1. Προτιμώ το facebook. Εκεί βρίσκω τους περισσότερους φίλους μου. Θα ήθελα να μπορώ να αλλάζω το
περιβάλλον του ωστόσο διαθέτει κάποια καλά στοιχεία όπως ευκολία χρήσης, feed από φίλους , άμεση,
εύκολη επικοινωνία (σχόλια) και χώρο για να γράψεις κάποιες σκέψεις.
Το twitter το χρησιμοποιώ περισσότερο για να ενημερώνομαι γρήγορα και για να ανακαλύπτω διευθύνσεις
που με ενδιαφέρουν (πάντα το βλέπω σαν αίθουσα αναμονής με πολλές πόρτες). Η επικοινωνία μέσω
twitter φαντάζει περίεργη για μένα, δεν έχω ασχοληθεί και πολύ , το χρησιμοποιώ στυγνά και χωρίς
ένοχες..:)!
Ένα social Network που προτιμώ, με άπειρο πλούτο πληροφοριών και δυνατότητες εξερεύνησης είναι το
stumbleupon! Πλέον όλα τα social networks τα έχω μέσα στο μυαλό μου σαν αυτοδύναμα κομμάτια που
όμως συνδέονται μεταξύ τους έως και αλληλοεξαρτώμενα. (έστω και εάν αυτό κρύβει μια αντίφαση μέσα
του)….Το ένα σε οδηγεί στο άλλο
2. Διαβάζω και ναι ομολογώ λατρεύω τα blogs , θεωρώ πως είναι οι πλέον αξιόλογοι χώροι του web.
Παρακολουθώ και επώνυμα και ανώνυμα ιστολόγια αυτά που ταιριάζουν σε μένα και βρίσκω ότι έχουν ορθό
λόγο! Θέλω να παραμείνει η ανωνυμία των bloggers και να διατηρηθεί η δυνατότητα τους να παρεμβαίνουν
στα δρώμενα τα πολιτικά και πολιτιστικά. Μια δυνατή φωνή που πονάει, ίσως από τους λίγους πλέον
τρόπους να δράσεις η να οργανώσεις έναν ορθό τρόπο σκέψης μέσα σου και να τροποποιήσεις έτσι το
περιβάλλον σου ώστε αυτό να γίνει βιώσιμο, ένας τρόπος να μετακινήσεις ο,τι χρειάζεται για να αντέξεις και
αυτά που δεν μπορείς να αλλάξεις..:)!
3. Το web είναι μέρος της καθημερινότητας μας και αποτελεί κομμάτι της πραγματικότητας. Για μένα είναι
ένα μέσο που με διευκολύνει να διεκπεραιώσω επαγγελματικές υποχρεώσεις , να επικοινωνήσω με
συνεργάτες, να ανατρέξω σε βιβλιοθήκες όταν αυτό χρειάζεται. Ενα μέσο που με βοήθησε να ανταλλάξω
σκέψεις με ανθρώπους από άλλες Ηπείρους και να γνωρίσω ανθρώπους που ίσως να μην συναντούσα ποτέ.
Οι άνθρωποι λειτουργούν πιο ελευθέρα στο web καταρχήν γιατί έρχονται σε αυτό και αποχωρούν από αυτό
όποτε θέλουν χωρίς να δεσμεύονται. Νομίζουμε ίσως όλοι μας ότι στο net είμαστε ανώνυμοι και χωρίς να
συνειδητοποιούμε την δύναμη της παρουσίας που έχει ο καθένας μας ως μονάδα ,την επιρροή που
διαθέτουμε και το ειδικό βάρος αυτής της παρουσίας. Κουβαλάμε στο δίκτυο αυτό που διαθέτουμε στην

καθημερινή μας ζωή έτσι στρεβλά και άναρχα θα κινηθεί οποιαδήποτε μέσα σε αυτό εάν έτσι λειτουργεί

50

στην καθημερινότητα του -η με σύνεση και αυθορμητισμό εάν έτσι σκεπτόμενα λειτουργεί στην ζωή του.
Κανένας μας δεν είναι ανώνυμος σήμερα ούτε στην ζωή του δικτύου ούτε εκτός ! Η προστασία μας είναι η
ενημέρωση, η προσαρμογή στο περιβάλλον του ,η γνωριμία μας με αυτό η εξοικείωση ώστε να βρίσκουμε
εύκολα τοποθεσίες που μας κάνουν ,να διαχειριζόμαστε αυτά που μας προσφέρουν ,να γνωρίζουμε πως
μπορούμε να διασφαλίσουμε την <<<< προσβασιμότητα του προφίλ μας μόνο σε όσους επιλέγουμε>>>>
με μεγάλες παρενθέσεις να δημοσιοποιούμε όσα μόνο θα θέλαμε να ακουστούν σε μια πλατεία (κομβόι του
web σήμερα) και βοήθεια μας..:)!
4. Προτιμώ τα μικρά βίντεο έως 10 λεπτά και τα μικρά κείμενα ,με ξεκουράζουν.
5. Όταν ασχολήθηκα με το web εξερεύνησα τις περιοχές μόνη μου και βρήκα τους δρόμους και τους
κόμβους. Το We Go Web έχει μέσα του όλα αυτά που βρήκα μόνη μου και αυτά που δεν μπόρεσα και θα
ήθελα να βρω!!!! Καλό του ταξίδι ,το ευχαριστώ που με φιλοξενεί στην κιβωτό του..:) και πραγματικά
θεωρώ όχι απλά χρήσιμη την ύπαρξη του αλλά αναγκαία….:)) Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
_________________________

Αδαμαντία Κ.
Φοιτήτρια Εγκληματολογίας, Δημόσιος Υπάλληλος σε ΑΕΙ
1. Χρησιμοποιώ κατά κόρον το FB γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να ποστάρω μουσική της προτίμησης μου
και όταν έχω κέφια να παίζω γελοία κουίζ που μου δίνουν απαντήσεις κονσέρβα για να μη χαλάσουν τα
κέφια μου!
2. Δεν βρίσκομαι σε αναζήτηση συμμετοχής σε blogs, αλλά σίγουρα παρακολουθώ ό,τι μου κινεί το
ενδιαφέρον. Συνήθως την πολιτική σκανδαλολογία προς επιβεβαίωση της ανάγκης μου να εγκαταλείψω τη
χώρα, κοιτώντας προς τον Αμαζόνιο και κατανοώντας ότι είναι μία πιο ασφαλής επιλογή.
3. Μπορεί μεν τα blogs να παρέχουν στον καθένα τη δυνατότητα συμμετοχής στα ηλεκτρονικά «κοινά»,
μόνο που η συμμετοχή απέχει από παρωχημένες συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από γενικολογίες,
έλλειψη παιδείας και διάφορα σύνδρομα που ατυχώς χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο Έλληνα καθώς αυτός
έμμεσα βλέπει το blog σαν ευκαιρία διαμαρτυρίας ή μέσο τιμωρίας τα κοινωνικής κατρακύλας. Δε θα έλεγα
«άναρχα», μάλλον τραμπουκικά με ολίγη έως πολλή παράνοια ανάλογα με το θέμα και κάπως αιμοβόρικα.
4. Ναι, ανελλιπώς! Το youtube έχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα βίντεο που αφορούν σε κατά συρροή
δολοφόνους και γενικότερα σε τάσεις της σύγχρονης εγκληματολογίας.
5. Εύχομαι τα καλύτερα όσον αφορά τη θεματολογία σας! Ας αφυπνιζόμαστε με θέματα που πραγματικά
μας αφορούν, σύγχρονα μεν, με το βλέμμα στο μέλλον δε, με αντικειμενικότητα, ακεραιότητα και μια ζεστή
«αγκαλιά» για τη γνώμη του καθενός, είτε γνωρίζει είτε όχι. Αυτός εξάλλου είναι ο σκοπός του We go web,
σωστά;
Καλές γιορτές σε όλους και πέραν όλων, υγεία, αγάπη και ειρήνη!
___________________________

Άννα Β.

51

Φοιτήτρια Μηχανολογίας
1. χμμ.. αυτό το διάστημα ασχολούμαι περισσότερο με το facebook! 3 λόγοι που επιλέγω το συγκεκριμένο
ιστολογία είναι: 1) όλοι οι φίλοι μου είναι μέλη σε αυτό και επικοινωνούμε μέσα από εκεί όποτε και ό,τι ώρα
θέλουμε απλά και μόνο γιατί περνάμε πολλές ώρες μέσα στο ίντερνετ. 2) είναι αρκετά εύκολο στη χρήση
του . 3) για διασκέδαση και για να περνάει η ώρα όταν δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω.
2. Καθημερινά είμαι πολλές ώρες μέσα στο ίντερνετ ψάχνοντας διάφορες πληροφορίες για θέματα που με
ενδιαφέρουν όποτε δεν μπορώ να πω ότι δεν διαβάζω blogs (ιστολόγια) . Απλά κατά την γνώμη μου τα
blogs είναι μια πηγή ελεύθερης διακίνησης ιδεών και πληροφόρησης που συχνά όμως είναι και πηγή
παραπληροφόρησης. Από εκεί και πέρα εξαρτάται από τη γνώση την κρίση και την εμπειρία του καθενός η
αξιολόγηση τους.
3. Στην σημερινή εποχή που ζούμε η οποία χαρακτηρίζεται από πολυπλοκότητα και συνεχείς αλλαγές
σίγουρα το διαδίκτυο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μας. Για το λόγο αυτό το ίντερνετ είναι πλέον
κομμάτι της καθημερινότητας μας. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος της γενιάς μας που δεν ασχολείται με
το διαδίκτυο έστω και λίγο..
Μέσα στο ίντερνετ οι άνθρωποι εκφράζονται πολύ πιο ελεύθερα και μπορεί να πει κανείς ότι πολλές φορές
γίνεται σχεδόν άναρχη καταγραφή σκέψεων και ιδεών. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχουν περιορισμοί και
κανόνες.
4. Ναι έχω παρακολουθήσει βίντεο που είχε διάρκεια πάνω από 10 λεπτά μέσα στο ιντερνετ αλλά ήταν
κάποια ταινία ή συναυλία που με ενδιέφερε. Πολύ δύσκολα θα παρακολουθήσω κάποιο βίντεο που δεν με
ενδιαφέρει καθόλου πάνω από 10 λεπτά… και αν το κάνω θα είναι καθαρά και μόνο από περιέργεια..
5. 2010 ευχές για την καινούρια χρόνια!!!
_____________________
Σουζάνα Ζοσιμίδου
Ιδιωτική Υπάλληλος – Φοιτήτρια Πληροφορικής

http://gr.linkedin.com/in/zosimides
1. Το Facebook είναι το κατεξοχήν μέσο που χρησιμοποιώ για κοινωνική δικτύωση. Πιθανότατα είναι θέμα
ιεράρχησης των μέσων, κάτι που διαφέρει σε κάθε άνθρωπο. Δεν θα έλεγα πως ταιριάζει στο χαρακτήρα
μου να επικοινωνώ με παντελώς άγνωστους σε μένα ανθρώπους, κι αυτό βαραίνει κατά πολύ στη χρήση
των μέσων δικτύωσης.
Σε αντίθεση με την πλειονότητα των Ελλήνων χρηστών, ο πυρήνας των επαφών μου στο Facebook είναι
άτομα που έχω γνωρίσει από κοντά – λίγο ή πολύ. Είναι φίλοι, μέλη της οικογένειας μου που βρίσκονται σε
απόσταση, συνάδελφοι, συμφοιτητές κλπ. Βέβαια, υπέκυψα κι εγώ στο ρεύμα της εποχής και έχω
προσθέσει προσωπικότητες που ουσιαστικά δεν γνωρίζω, αλλά εκτιμώ το έργο τους και τον λόγο τους κι
αποτελούν μέρος της ροής της καθημερινής μου ενημέρωσης.
Αν και για τις επαγγελματικές μου επαφές χρησιμοποιώ το Linked In, το Facebook παραμένει ο πιο
διαδεδομένος τρόπος στην Ελλάδα για διατήρηση επαγγελματικής επικοινωνίας μέσα από μέσα κοινωνικής
δικτύωσης.

Αναμφισβήτητα είναι και μέσο διασκέδασης (Farmville, Farmville, Farmville), αν κι αυτό καταλαμβάνει

52

πολύ μικρό μέρος της καθημερινότητάς μου.
Δεν θα μπορούσα να συγκρίνω το Facebook με το FriendFeed ή το Twitter στο φιλτράρισμα των ειδήσεων,
της ροής σημαντικών πληροφοριών γενικότερα. Είναι κοινή διαπίστωση νομίζω πως χάνει κατά κράτος. Το
Twitter σου δίνει ποιοτικότερη ενημέρωση, ευκολότερη αναζήτηση, αμεσότερη ανταπόκριση. Συγκρίνοντας
όμως τα μεγέθη, η προσφορά του Twitter εκμηδενίζεται από τη μικρή του προσχώρηση στο μέσο χρήστη.
2. Δυστυχώς δεν μπορώ να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου “μέσο χρήστη-αναγνώστη” των blogs. Τα
ενδιαφέροντά μου είναι εξειδικευμένα, και η πόρτα των ιστολογίων ανοίγει μετά από μια πρώτη αναζήτηση
στο Google, ή μετά από πρόταση ανάγνωσης τρίτων.
Αγαπημένα μου θέματα η πληροφορική, τα ευφάνταστα ιστολόγια μαγειρικής και κυρίως τα ιστολόγια για τη
λογοτεχνία. Τα χρησιμοποιώ σαν εργαλεία: στη μελέτη στο πανεπιστήμιο, στην καθημερινή ζωή αντλώντας
ιδέες (που συνήθως συνοδεύονται από εξαιρετικές ιστορίες) για το γιορτινό τραπέζι, και για ψυχαγωγία.
Πρέπει όμως να σημειώσω πως δεν θεωρώ ιστολόγια τα σκουπίδια (επιεικής χαρακτηρισμός) που ο μέσος
χρήστης αντιμετωπίζει ως blogs. Η ενημέρωσή μου έρχεται μετά από φιλτράρισμα (FriendFeed, Twitter,
Facebook) και σε καμία περίπτωση από “ενημερωτικά blogs”. Σπάνια δε, συμπληρώνω την εικόνα με την
ακρόαση podcast (απ’ τα λίγα που υπάρχουν στην ελληνική σκηνή).
3. Το διαδίκτυο και οι κοινότητές τους είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας. Απλά είμαστε πολύ ρομαντικοί
και δεν αποδεχόμαστε πως ο κόσμος μας είναι τόσο σκληρός, αμόρφωτος, ακοινώνητος.
Καθημερινά εκνευριζόμαστε που δεν τηρούνται οι αποδεκτές συνθήκες ευγένειας και πολιτισμού στο χώρο
εργασίας μας, στο χώρο της εκπαίδευσης, στο δρόμο. Γιατί περιμένουμε να είναι διαφορετικά στο διαδίκτυο,
όπου επιπρόσθετα υπάρχει (συνήθως) κι ένα επιπλέον εμπόδιο, αυτό της ανωνυμίας-ψευδωνυμίας;
4. Προφανώς το δεκάλεπτο είναι το όριο που μας έχει επιβάλλει το YouTube. Η θέαση όμως, τετμημένων σε
δεκάλεπτα, οπτικοακουστικών έργων σε ακολουθία πρέπει να θεωρηθεί πως δεν εμπίπτει στον περιορισμό
που θέτει η ερώτησή σας. Για να γίνω περισσότερο αντιληπτή, έχω δει κινηματογραφικές παραγωγές
τεμαχισμένες σε 9 περίπου δεκάλεπτα στο Youtube. Αν και τηρείται ο “κανόνας” του δεκάλεπτου, ως
αποτέλεσμα λαμβάνω τη θέαση-ακρόαση ενός ολοκληρωμένου έργου.
Σίγουρα όμως ο μόνος τρόπος για να παρακολουθήσει κάποιος έργα-προβολές άνω του δεκάλεπτου είναι το
video streaming εκδηλώσεων, όπως τα OpenCoffee, κάποιες ημερίδες σχετικές με τα νέα μέσα και τη
δημοσιογραφία κλπ.
5. Εύχομαι στο Wegoweb και τα μέλη του να καταφέρουν να φωτίσουν την ανθρώπινη και δημιουργική
πλευρά του ελληνικού διαδικτύου.
_____________________
Ασημίνα Λαμπράκου
Εκπαιδευτικός – κλάδου ΠΕ04, Φυσικός
1. Το ταξίδι μου στο web ξεκίνησε την Άνοιξη του 2003, με το τέλος των σεμιναρίων επιμόρφωσης
καθηγητών σε υπολογιστές – Ά φάση. Από τότε, και μη συμμετέχοντας σε chatrooms ή forums,

ενεργοποιούμαι στα blogs, σχεδόν τέσσερα χρόνια τώρα και στο fb τον τελευταίο μήνα στο twitter

53

ελάχιστα έχοντας μιαν επιφύλαξη για το φ-μπ εξ αιτίας της μικρής σε χρόνο εμπειρίας μου, επομένως
κατατάσσω τον εαυτό μου στους μπλογκερς.
Θεωρώ τα μπλογκς καταλληλότερα για τον δικό μου τρόπο έκφρασης κι αναζήτησης γιατί κυρίως μου
αφήνουν τον χρόνο και το περιθώριο να διαχειριστώ τις επαφές μου σύμφωνα με τον χαρακτήρα μου και
τις επιδιώξεις μου οι οποίες δεν είναι επαγγελματικές απλά διακρίνονται από όλα τα χαρακτηριστικά ενός
καθημερινού ανθρώπου, στοιχεία άλλωστε του χαρακτήρα μου όπως προανέφερα θα ήθελα να προσθέσω
πως κινούμαι ανάμεσα σε λογοτεχνικού και κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου μπλογκς όπως άλλωστε και τα
άρθρα των εφημερίδων που διαβάζω η πληθώρα πληροφοριών, η ταχύτητα εναλλαγής τους και το
περιβάλλον του φ-μπ με μπερδεύουν κι είναι για μένα κατά ένα τρόπο και λόγο απωθητικά ωστόσο
ενεργοποιούμαι εκεί απο μια μανία να το χαρακτηρίσω, να μάθω το μέσον και τις δυνατότητές του ένας
ακόμη παράγοντας που με έλκει στα μπλογκς είναι οι έντιτορς των χώρων αυτών μου προσφέρουν πολλές
δυνατότητες έκφρασης και παρουσίασης των κειμένων μου μπερδεύομαι και χάνομαι στο πλήθος και την
πληθώρα απόψεων κι εκφραστικών δυνατοτήτων αλλά εν τέλει, επιλέγω..
3. Κατά ένα τρόπο άναρχα λειτουργούμε και στην πραγματική ζωή μας αφού, πες τε μου, ποιός είναι
γνώστης νόμων κι υποχρεώσεων σε έναν ας πούμε τομέα: επάγγελμα.., πόσο μάλλον στο σύνολο των
λειτουργιών μας ως κοινωνία.
Ωστόσο η πίσω από τις οθόνες ύπαρξη κι έκφραση, στερούμενη άμεσης εικόνας, προσφέρει την σχετική
“ελευθερία” έκφρασης με όποιες επιπτώσεις στον χρήστη ή τον αναγνώστη-παραλήπτη [θεωρώ τα πάντα
στην ζωή σε ζεύγη.. αλληλεπίδραση..!]
Μετά από τόσο χρόνο ταξιδιού κι έκφρασης στο διαδίκτυο, κρίνοντας τον εαυτό μου και τους άλλους,
αυτούς που κυρίως είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά και να διατηρούμε ακόμη ένα είδος σχέσης,
θεωρώ πως, ναι!, και στο web ταξιδεύουμε με κύριο περιεχόμενο στις αποσκευές μας τον εαυτό μας και ό,τι
συγκροτεί αυτόν σε μέρος και όλον, σε στιγμές ή στον χρόνο λειτουργώ μέσα στο διαδίκτυο με τον
χαρακτήρα μου κι ό,τι τον στολίζει…
4. όχι! δεν έχω την υπομονή αλλά και η μικρή οθόνη με κουράζει είμαι άνθρωπος του κινηματογράφου
λατρεύω την μεγάλη οθόνη
5. Να ωριμάζει ως εργαλείο χρηστικό
Καλές Γιορτές σε όλους σας
_____________________________
Σοφία Μαξούρη
Σύμβουλος επιχειρήσεων
sophia_maxouri[at]hotmail.com
1. Κινούμε κυρίως στο facebook, σε κάποια επιλεγμένα blog που μου τραβούν την ενίοτε προσοχή και σε
μικρότερο βαθμό στο twitter.
Στο facebook, ζουν όλοι οι φίλοι μας όπως περιέγραψε και ένας φίλος πρόσφατα. Αυτοί είναι παλιοί μας

συμμαθητές και συμφοιτητές που μας ξαναγυρνούν φευγαλέα στις νοσταλγικές μέρες των νεανικών μας

54

χρόνων, συνάδελφοι ή συνεργάτες με τους οποίους μοιραζόμαστε την καθημερινότητα μας, άνθρωποι που
θαυμάζουμε ή που επιδιώκουμε να κτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας μαζί τους.
Μέσα από το facebook, που δεν είναι τυχαία τόσο διαδεδομένο και δημοφιλές, μπορεί κανείς να
αφουγκραστεί τον παλμό της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει. Είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο παρατήρησης
ανθρωπίνων συμπεριφορών αλλά και μέσο ελεύθερης έκφρασης. To twitter από την άλλη δίνει την αίσθηση
της άμεσης μετάδοσης κάποιας πληροφορίας ή σκέψης πιο επιγραμματικά.
2. Ναι, διαβάζω τα blogs εκείνα που κρίνω το περιεχόμενο τους ενδιαφέρον και νιώθω πως κάτι έχουν να
πούνε. Που σέβονται τον αναγνώστη και αναπτύσσουν εμπεριστατωμένα τα θέματα με τα οποία
καταπιάνονται.
Το blogging δυνητικά αποτελεί ένα εργαλείο που οδηγεί στον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας. Από την
άλλη, το να δώσεις σε κάθε άνθρωπο μια ντουντούκα και να του επιτρέψεις να βγει στο δρόμο και να
φωνάζει, αυτό δεν οδηγεί απαραίτητα στο εκδημοκρατισμό ή στη διάδοση της γνώσης αλλά μάλλον στην
οχλαγωγία και στην παραγωγή πρόσθετου θορύβου!
3. Πιστεύετε πως η κοινωνία του web είναι πράγματι ένα κομμάτι της καθημερινότητας μας ή οι άνθρωποι
εδώ μέσα λειτουργούν πιο ελεύθερα και ίσως με έναν στρεβλό τρόπο, άναρχα;
Μεταξύ άλλων, το Internet και το Web αποτελούν σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής
δραστηριοποίησης. Επιπρόσθετα, επειδή το Web ως μέσο επικοινωνίας είναι πολύ πιο ευέλικτο, π.χ., σε
σχέση με το τηλέφωνο, είναι λογικό κι επόμενο να παρατηρούμε κάθε λογής συμπεριφορές μέσα σ’ αυτό.
Μοιραία η πραγματικότητα του Web εμπλέκεται μ’ εκείνη της καθημερινότητάς μας, άσχετα αν το
συνειδητοποιούμε ή όχι. Όσοι δεν το ‘χουν συνειδητοποιήσει συχνά τείνουν να λειτουργούν πολύ πιο
ελεύθερα στο Web. Δεν έχει όμως νόημα να λέμε ότι λειτουργούν στρεβλά ή άναρχα, εκτός βέβαια κι αν
ορίσουμε μια νόρμα για την “πρέπουσα συμπεριφορά στο Web”, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Όμως μια τέτοια
απόπειρα θα ‘ταν μάλλον παρακινδυνευμένη, αφού ο συγκεκριμένος χώρος κοινωνικής δραστηριοποίησης
έχει ικανότητες αυτορρύθμισης και σίγουρα δεν χρειάζεται αστυνόμευση αλλά σωστή και διαρκή εκπαίδευση
στους χρήστες.
4. Ναι. Πρόσφατα παρακολούθησα μια ομιλία του Νόαμ Τσομσκι απο την θεματική ενότητα της
παγκοσμιοποίησηςhttp://www.facebook.com/l/1b0b1;www.soas.ac.uk/events/event52739.html

5. Η ευχή μου για το We Go Web είναι να αποκτήσει ακόμη πιο δυνατή φωνή και ανάλογη φήμη.
___________________
Μαρία Γ. Μωραίτη
Μουσικός παραγωγός, Κειμενογράφος,
Diplomas in Photography and Fashion Design, Saint Martins College, University of the arts,
London
1. Σε καθημερινή βάση απαραίτητα και τα τρία, με διαφορά στη διάρκεια και στη συχνότητα χρήσης τους.
Κατά κύριο λόγο, χρησιμοποιώ το twitter εξ αιτίας της ποιότητας της επικοινωνίας. Δηλαδή, είναι
ασύγχρονη, περιεκτική και πυκνή(άλλωστε πόσα να χωρέσουν σε 140 χαρακτήρες;), δίδεται πρωτεύοντας

ρόλος στην πληροφορία και την κρίση του καθένα που γράφει. Αλλά το βασικότερο για μένα είναι η δομή

55

του χωρίς την αναγκαιότητα να προσδιορίζεσαι από εικόνες και εξωραϊσμένες καταστάσεις για να σου
παρέχουν ένα ίματζ διαμορφωμένο από εσένα. Από την άλλη τα blogs προσφέρουν και προβάλλουν αυτό το
πέρα από το mainstream, το διαφορετικό είτε αφορά την είδηση είτε το lifestyle είτε μουσική είτε
γενικότερα πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Εκφράζεις και εκφράζονται μέσα από ένα blog, ανταλλαγή
απόψεων εν είδη διαλόγου! Επιπλέον, διαβάζοντας ένα , μαθαίνεις περισσότερα για τον ιδιοκτήτη του από

όσα κ εκείνος/η θα ήθελε! We all got a book, and in the technology era,it’s our blog!!

Αχ μάνα μου…

Το facebook τώρα, ε;; Λοιπόν… Είναι αυτό που χρησιμοποιώ μεν ελάχιστα αλλά παράλληλα δεν μπορώ να
φανταστώ να μην έχω! Είναι σαν το πατρικό σου “σπίτι”, η βάση σου, και μετά μπορείς ελεύθερα να
διάγεσαι και σε άλλα “σπίτια”. Όταν το χρησιμοποιώ είναι για online chat, να βλέπω φωτογραφίες και να
ενημερώνομαι από όποιους φίλους μουσικούς έχω, πιο γρήγορα, άνετα, στο δικό μου χρόνο χωρίς να είναι
απαραίτητο να βρεθείς και να δουλέψετε μαζί!!
2. Οh please…!!! Who doesn’t?!?! Η απάντηση πιστεύω είναι προφανέστατη!! Ναί, τα οποία αφορούν τα
πάντα(μουσική,είδηση,personalised,gossip,εξειδικευμένα). Καθημερινά επισκέπτομαι τα στάνταρ, που
παρακολουθώ και, όποτε, έχω ελεύθερο χρόνο μπορώ να “τριγυρίζω” πρός αναζήτηση νέων
ενδιαφερόντων. Κατ’ εμέ τα blogs είναι αφενός, η πολυφωνία των social media, και αφετέρου το πιο διττό
μέσο προβολής ιδεών, χαρακτήρων, καταστάσεων, κρίσεων και απόψεων. Αποτυπώνουν κι αντανακλούν
πλήρως τα συμπλέγματα αλλά και τις μοναδικές ιδιαίτερότητες στοιχείων του κοινωνικού συνόλου που
εντασσόμαστε (online & offline!). Γι αυτό σημαντικό ρόλο έχουν η χρήση,-η οποία καταλήγει ως επί το
πλείστον κατάχρηση, η σκοπιμότητα δημιουργίας και η ηθική! Άρα το θέμα είναι ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι
με λεπτές ισορροπίες όσον αφορά το σκοπό τους και το χρωματισμό(ανταγωνισμός, βοήθεια, συμπλήρωση,
άλλη οπτική, επίθεση κ.ο.κ.) της έννοιας “γειτνίασης” με άλλους γείτονες(bloggers).
3.

Αναμφισβήτητα ναι. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η οnilne κοινωνία αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας

μας, αν σκεφτείτε πόσες φορές έχει αποτελέσει θέμα συζητήσεων (με φίλους, γνωστούς, οικογένεια ακόμα
και άτομα άγνωστα στο δρόμο) και το γεγονός ότι το web έχει εισαχθεί στις βασικές μας ανάγκες μαζί με το
νερό,την ξεκούραση,τον ύπνο κτλ. Αν ακόμα δεν έχετε πειστεί για τα όσα λέω, προκαλώ τον καθένα
ξεχωριστά να ανακαλέσει στη μνήμη του πώς κυλούσε η ζωή πριν το web και τα social media!
Τώρα για το αν οι άνθρωποι δρουν άναρχα είναι σχετικό. Όπως σχετικά είναι τα πάντα, που σχετίζονται με
την ελεύθερη βούληση! Η δυνατότητα να δημιουργήσεις, να προβληθείς, να χρησιμοποιήσεις το web-και
όχι μόνο- μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας και της παροχής τόσων πολλών δυνατοτήτων, καταλήγουν σε
απόλυτες/ακραίες καταστάσεις όπως η ασυδοσία, ο περιορισμός, που εκ φύσεως, δεν είναι δόκιμες για ένα
φυσιολογικό περιβάλλον,ακόμα και διαδικτυακό. Έτσι με δεδομένο την σχετικότητα των επιλογών μας,
σχετική είναι και η χρήση και ο τρόπος που δρουν οι χρήστες.
Προσωπικά, πιστεύω ότι όλα κινούνται σε ένα τέμπο ιδιόρυθμο. Ίσως πιο ανέμελο γιατί μπορείς να
ρυθμίσεις ότι περνάει από το χέρι σου, πράγμα που μας φέρνει σε επίπεδα μικρού Θεού, Άρα, από το κατά
πόσο θα πιστέψουμε ότι είμαστε “θεοί”, ρυθμιστές του δικού μας ψηφιακού εγώ και των άλλων, αλλά και το
ότι όλα είναι αλληλένδετα δίκτυα μέσα σε δίκτυα, μπορούμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε την όποια
αλλοτρίωση (αν σας ενοχλεί η λέξη, θα το πούμε στρεβλό τρόπο). Η ουσία είναι μία και είμαστε εμείς αυτή!

Από εκεί και μετά, αν ξέρεις ποιος είσαι και τί κάνεις είναι τα μόνα όπλα/φάροι που μπορούν να σε έχουν

56

στα σωστά νερά της διαδικτυακής θάλασσας!
4. Ναι, αλλά σε πολύ εξειδικευμένες περιπτώσεις και κατόπιν πρότερης ενημέρωσης προβολής. Η
θεματολογία αυτών των βίντεο περιλαμβάνει συνήθως documentaries, live concerts, music clips,
επιστημονικά και τεχνολογικά θέματα. Αν τύχαινε να τα συναντούσα την ώρα που σερφάρω, δύσκολα θα
μπορούσα να παρακολουθήσω όλη τους τη διάρκεια, μεταξύ μας, δύσκολα θα κλίκαρα για να τα δω!
5.

Χεχεχε!! Να είναι η αρχή για κάτι καλό και χρήσιμο, όχι τόσο για μας αλλά για τη γενιά που μεγαλώνει

μέσα στην τεχνολογία και τα κοινωνικά δίκτυα(γενιά 3G). Πρέπει να μάθουμε για να τα μάθουμε και να τα
καθοδηγήσουμε για να τους δώσουμε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν σωστά αυτά τα άσσετς τους! Here

we go-web- then!! You got this party started, let it be tha best of your and others lives!
__________________________
Κυρίες μου ένα μεγάλο Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη
κι ένα Respect για το θάρρος της γνώμης
Ε.Β.
___________________________
Το We Go Web σας εύχεται Ευτυχισμένα Χριστούγεννα

Ιωάννης Σκλάβος – Συνέντευξη στο We Go Web
January 17, 2010 Interviews 2 Comments
Ο κύριος Σκλάβος Ιωάννης είναι Application Developer

www.jsclavos.com
[και ομολογουμένως πολύ γνωστός και αγαπητός στα Κοινωνικά Δίκτυα]
1. Είστε άνθρωπος με μακρά πορεία και εμπειρία στα forum. Πόσο επηρεάστηκαν και πώς , την
τελευταία 5-ετία με την έκρηξη των ιστολογίων;
Το FreeStuff.gr

ξεκίνησε πριν 11 χρόνια ως ιστοσελίδα. Τα 10 χρόνια από αυτά είναι ένα forum

ανταλλαγής γνώσεων και επιλύσεως προβλημάτων. Πολλά από τα μέλη του, αλλά και πολλοί διαχειριστές
περιοχών εκφράζονται και μέσω των προσωπικών τους blogs.

57

Ο κάθε τρόπος έκφρασης μέσα στο διαδίκτυο εξυπηρετεί τον σκοπό του, και μπορεί και ζει και να

εξελίσσεται παράλληλα με τους άλλους. Σε ένα forum θα ρωτήσεις, ή θα συζητήσεις κάτι που είναι σχετικό
με την θεματολογία του, και περιμένεις να σου απαντήσουν και να εκφραστούν άτομα που είναι συνειδητά
εκεί και γνωρίζουν για το θέμα. Γι’ αυτό και τα forum που έχουν καθετοποιήσει την θεματολογία τους
κινούνται όλα αυτά τα χρόνια ανοδικά. Βλέπεις μέσα τους να γίνονται πολύ ωραίες συζητήσεις και η
πληροφορία για τον επισκέπτη ρέει άφθονη, ελεύθερη και ποιοτική. Αν θες να ρωτήσεις κάτι για
φωτογραφία θα πας στο dpgr.gr, αν θες κάτι για γραφιστική θα πας στο vcdc.gr, στο fmgreece.gr για το
football manager κι αν θες κάτι για web development θα έρθεις στο freestuff.gr.
Τα blogs και γενικά τα social media βοήθησαν τα forum να αναδείξουν το πλούσιο περιεχόμενο που έχουν
και σε αυτό βοήθησαν τα μέλη τους που διατηρούν ιστολόγια. Το θέμα είναι η κοινότητα του forum να
εξελίσσεται μαζί με τα μέλη του, να παρακολουθεί τις τάσεις και να μη μένει στάσιμη και επαναπαυμένη στο
παρελθόν. Εμείς προσπαθούμε να αναδείξουμε τα ιστολόγια και τα social media που συμμετέχουν τα μέλη
μας μέσω του προφίλ τους, αλλά και με διάφορους άλλους τρόπους.
2. Πιστεύουμε πως οι χρήστες των forum ήταν ανέκαθεν πιο κοντά στην διαδραστικότητα αλλά
και την λειτουργία των social media. Τι είδους συνεργασία παρατηρείτε σήμερα με τα υπόλοιπα
social network;
Δεν ξέρω αν τα forum μπορούν να θεωρηθούν τα πρώτα social media, αλλά σίγουρα είναι μια κοινωνία με
όλη την δυναμική, και τα όποια προβλήματα μπορεί να έχει μια κοινωνία ανθρώπων. Εντάσεις, αλλά και
προσωπική εξέλιξη μέσω αυτών μπορεί να επιτευχθεί από κάθε μέλος το οποίο βαδίζει με το γενικό ρεύμα
της κοινότητας. Όποιος δε μπορεί να το ακολουθήσει συνήθως φεύγει, ή μένει απλά παρατηρητής. Είμαστε
όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, σε έναν χώρο, που έχει κάποιους κανόνες. Ζούμε, αλληλεπιδρούμε, βοηθάμε ή
συγκρουόμαστε με τον διπλανό μας. Κοινωνικοποιούμαστε μέσα σε αυτόν τον χώρο και μαθαίνουμε να
ζούμε δίπλα στον άλλον, που μπορεί στο τέλος να γίνει συνεργάτης μας, ανταγωνιστής μας ή πελάτης μας.
Από αυτή την άποψη ένα forum είναι πολύ πιο κοντά στην κοινωνία και την προσπάθεια του ανθρώπου για
κοινωνικοποίηση από τα όποια social media τύπου facebook, που στην πραγματικότητα ο κάθε ένας είναι
στο καβούκι του (διαμέρισμά του/προφίλ του) με “εκρήξεις κοινωνικότητας” μέσα στο καβούκι ενός άλλου.
Υπάρχουν παράλληλα με αυτόν, στο ίδιο δίκτυο, αλλά δεν έχουν καμία επαφή πριν και μετά την πράξη. Και
το σημαντικότερο είναι πως δεν ξέρουμε πόσο έχουμε δικαίωμα να εισβάλουμε στον χώρο του. Αυτό,
φυσικά, δεν συμβαίνει στο twitter, αν και μερικοί κινούνται κι εκεί έτσι.
Η συνεργασία των δύο αυτών χώρων, ή καλύτερα η χρήση των υπαρχόντων social media από τα forum
μπορεί να γίνει απλά για την ενημέρωση των μελών τους, για νέα και ενδιαφέροντα θέματα, αλλά και σαν
έξτρα κανάλι υποστήριξης όσων αισθάνονται πιο άνετα να σου στείλουν ένα μήνυμα στο facebook ή στο
twitter για κάποιο πρόβλημα, από ένα pm ή e-mail.

Από την προσωπική μου χρήση, όχι τόσο του facebook, αλλά περισσότερο του twitter (@jsclavos

είμαι

εκεί :p) είδα ότι ήρθαν στο forum, ή ενεργοποιήθηκαν πάλι, κάποια άτομα με ποιότητα και άποψη που την
χρειαζόμασταν σε αυτή την εξελικτική πορεία που έχουμε ως κοινότητα. Δεν είναι μόνο η συμμετοχή μέσα

στο forum, αλλά και η αμεσότητα που μπορεί να νιώσει κάποιος στέλνοντας μου ένα DM με την γνώμη

58

του για ένα νέο θέμα ή για μια νέα περιοχή.
3. Ποια θεωρείτε πως είναι τα πιο σημαντικά θέματα που πρέπει να απασχολούν τους χρήστες
του διαδικτύου με δεδομένο πως δεν βρισκόμαστε απλά σε μια αναγνωριστική πορεία υπηρεσιών
αλλά έχουμε περάσει σε ένα επόμενο στάδιο όπου η πολιτική, η διαφήμιση, η ενημέρωση
γενικότερα έχουν κατακλύσει πλέον το web;
Η αλήθεια είναι ότι όταν άρχισα να ασχολούμαι με τα ιστολόγια και τα social media άρχισα να αισθάνομαι
ότι επέστρεψα στα ΤΕΙ και με πολιορκούν οι κομματικές νεολαίες. Ευτυχώς γρήγορα το συνήθισα, γιατί η
πολιτική, όπως και η θρησκεία, μπορεί να είναι μέσα στην κοινωνία, αλλά λόγω του ότι χαλάει καρδιές και
φιλίες δύσκολα την εντάσσω στα θέματα προς συζήτηση. Αρκούμαι στο να ακούω τις ελεύθερες απόψεις
που κυκλοφορούν. Αν και τελικά κανείς δε θέλει να έχει και ο απέναντι ελεύθερη άποψη, απλά να
ακούγεται ελεύθερα η δική του.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι χρήστες είναι ότι ο κόσμος του διαδικτύου δεν είναι αγγελικά
πλασμένος, δεν είναι αλάθητος, δεν είναι καθαρότερος. Είναι μια απεικόνιση του κόσμου που ήδη ζούμε. Αν
υπάρχει κάποιος που τα παίρνει για να γράψει κάτι, ή χειρότερα να μη γράψει κάτι στον έντυπο τύπο,
υπάρχει και κάποιος αντίστοιχος στο διαδίκτυο. Γι’ αυτό θα πρέπει να βλέπουμε με ένα σκεπτικό βλέμμα όλα
όσα διαβάζουμε στην οθόνη του υπολογιστή μας, και να μη τα παίρνουμε ως δεδομένα. Το ίδιο προσεκτικός
θα πρέπει να είναι κάποιος και στις διάφορες υπηρεσίες που του παρέχονται, τα ηλεκτρονικά μαγαζιά που
αγοράζει, και στο πού δίνει τα στοιχεία του.
Είναι σημαντικό πριν χρησιμοποιήσουμε μια υπηρεσία να δούμε ποιος ή τι είναι από πίσω, τι υποστήριξη θα
έχουμε και να ψάξουμε για άλλους που την χρησιμοποιούν για να πάρουμε γνώμες.
Με λίγα λόγια η ασφάλεια του πορτοφολιού του και η ασφάλεια του μυαλού του θα πρέπει να είναι αυτά
που να απασχολούν όποιον περιφέρεται στο διαδίκτυο.
4. Αν σας δίναμε τον τίτλο «Τα 3 κακά της μοίρας μας» [όσον αφορά στο ελληνικό διαδίκτυο], τι
θα συμπληρώνατε;
Τα κακά είναι όλα φυλακή, και τα τρία. Αλλά δυστυχώς κάποια λαμόγια είναι ακόμα έξω.
5. Υπάρχει στην πραγματικότητα [σε εφαρμογή] ο όρος «Διαδικτυακή Τηλεόραση»; Τι ορισμό θα
δίνατε εσείς;
Δουλεύω στην τηλεόραση και θα μπορούσα να σας δώσω τον ορισμό της, δυστυχώς αυτό που βλέπω στο
διαδίκτυο δεν αλλάζει και πολύ σε ορισμό. Η μόνη διαφορά είναι ότι το βλέπεις ό,τι ώρα θέλεις και όχι ό,τι
ώρα προβάλεται. Αυτό το κάνω και με την τηλεόραση μου σε συνεργασία με κάποια υπηρεσία TVoIP ή
κάποιον media player που συνεργάζεται με υπηρεσίες video. Για να πάμε στην Διαδικτυακή Τηλεόραση,
όμως, θέλω να έχω αλληλεπίδραση, να μου δίνει κάτι παραπάνω από ένα ξερό video. Χαζεύω τα τελευταία
video στο youtube που έχουν μετάφραση, bubbles με σχόλια, περιέχουν συνδέσμους για πληροφορίες ή

ακόμα περιμένουν την πιθανή αλληλεπίδραση σου όπως αυτό
store gadget

που αναφέρεται στο Google Checkout

59

Από την άλλη δεν μπορούμε όλοι να έχουμε το team του youtube από πίσω μας.

Φρέσκες ιδέες, πάντως, υπάρχουν και στην Ελλάδα, όπως τα παιδιά τουDromologa

που δε

παραμυθιάζονται ότι έχουν φτιάξει διαδικτυακή τηλεόραση, αλλά αρκούνται στον τίτλο “εκπομπή” και την
κάνουν καλά, χρησιμοποιώντας τα μέσα που μπορεί να βρει ο καθένας στο διαδίκτυο.
6. Τι αίσθηση έχετε για την σχέση του Έλληνα με την τεχνολογία;
Δε θα πω και πολλά… δώσε του gadget και πάρε του την ψυχή, ακόμα κι αν δε μπορεί να το χειριστεί!
____
Αν και δεν είναι απονομή, ή η αρχική σελίδα κάποιου βιβλίου, θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την σελίδα

σας τον πατέρα μου Ματθαίο Σκλάβοhttp://www.msclavos.com/

για το κομμάτι του που είμαι.

Πέρασαν κιόλας έξη μήνες…

Λεξικό για “αρχάριους”-Μέρος 2ο / Digital New Multimedia
January 24, 2010 A-e-learning 2 Comments
Το κείμενο είναι ακόμα μία εξαιρετική προσφορά στο We Go Web του κυρίου Ηλία Κουντούπη
Multimedia περιεχόμενο εκ του net προερχόμενο
Podcast: ο όρος podcast εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2004 και αποτελεί συνδυασμό των λέξεων pod
(programming on demand) και broadcast. Πρόκειται για αρχείο σε ηχητική μορφή που θυμίζει ραδιοφωνική
εκπομπή, μόνο που σε αυτήν την περίπτωση τους ρόλους του παραγωγού και του εκφωνητή λαμβάνει ο

χρήστης και το ρόλο του σταθμού λαμβάνουν ειδικοί online χώροι, όπως το iTunes Store

το PodOmatic

και

.

Οποιοσδήποτε διαθέτει μικρόφωνο για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του μπορεί να δημιουργήσει

podcast σε συνδυασμό με τη χρήση συγκεκριμένου software, όπως το Audacity

ένα

ή το GarageBand

Μια podcast εκπομπή μπορεί να αναπαραχθεί είτε μέσω online players, είτε μέσω προγραμμάτων
αναπαραγωγής πολυμεσικών αρχείων όπως το iTunes και το Windows Media Player, είτε μέσω φορητών
συσκευών όπως τα mp3 players.

.

Η θεματολογία ενός podcast βασίζεται καθαρά στους σκοπούς και τις προσδοκίες του δημιουργού του.

60

Δημιουργός ενός podcast μπορεί να είσαι εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, ένας DJ, ένα πρακτορείο
ειδήσεων, ένας εκπαιδευτικός οργανισμός ή εταιρίες.
Vodcast (ή vidcast): το vodcast αποτελεί την οπτική εξέλιξη του podcast. Πρόκειται για οπτικοακουστικά
αρχεία τα οποία διανέμονται είτε μέσω των ίδιων οδών με τα podcasts είτε μέσω των δημοφιλέστερων
video sharing websites, πχ. YouTube, Vimeo. Πολλοί θεωρούν το vodcast την εκδημοκρατισμένη εκδοχή
της τηλεοπτικής εκπομπής. Με τη θεματολογία ενός vodcast να είναι όσο ευρεία είναι η ζωή, η ειδοποιός
διαφορά βρίσκεται στα μέσα παραγωγής. Όσο καλύτερος ο εξοπλισμός και μεγαλύτερη η εξοικείωση με τα
λογισμικά επεξεργασίας εικόνας και ήχου, τόσο πιο εντυπωσιακό καθίσταται και το αποτέλεσμα.
Web TV: με τον όρο web tv εννοούμε τα προγράμματα που δημιουργούνται και διανέμονται αποκλειστικά
για το διαδίκτυο. Ωστόσο η διανομή και προβολή παραδοσιακών τηλεοπτικών προγραμμάτων μέσω
επίσημων διαδικτυακών τόπων των τηλεοπτικών σταθμών θεωρείται κομμάτι του web tv. Συνήθως είναι
μικρότερης διάρκειας από ένα παραδοσιακό τηλεοπτικό πρόγραμμα, αλλά εξακολουθεί να απαιτεί ένα
σεβαστό ποσό για την παραγωγή του. Σε αντίθεση με το vodcast, ένα πρόγραμμα για τη web tv δεν
θεωρείται συνήθως user-generated content.

Live Streaming: με τον όρο live streaming εννοούμε τη ζωντανή αναμετάδοση είτε ηχητικού είτε
οπτικοακουστικού περιεχομένου και τη διανομή του μέσω διαδικτύου. Αποτελεί τη μεταφορά του
τηλεοπτικού live στο internet. Το live streaming γνώρισε ιδιαίτερα ανάπτυξη στο χώρο των απλών χρηστών
με την εμφάνιση υπηρεσιών όπως το UStream και εφαρμογών όπως το Qik. Το live streaming έχει βρει
πρόσφορο έδαφος ανάπτυξης στους τομείς των εκδηλώσεων και της έκτακτης επικαιρότητας, ενώ μπορεί να
προέρχεται από απλούς χρήστες και οργανισμούς.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
Παρατίθενται μερικά how-to τα οποία είναι απλά και κατανοητά.
Vidcasts:

http://www.wired.com/wired/archive/14.05/howto.html

http://www.macworld.com/article/46066/2005/07/howtovodcast.html
Podcasts:

http://computer.howstuffworks.com/how-to-podcast.htm
http://radio.about.com/od/podcastin1/a/aa030805a.htm
http://gkriniaris.blogspot.com/search/label/Podcast%20How%20to
Live Streaming:

61
http://mashable.com/2008/07/15/video-streaming-tools/

Το κόστος της “δημοσιότητας” στους χρήστες
February 1, 2010 Issues 1 Comment
Διαχωρίζω τους χρήστες του ελληνικού διαδικτύου στις εξής κατηγορίες:
1. Οι επαγγελματίες [είτε ήρθαν ως επαγγελματίες, είτε μετατράπηκαν σε τέτοιους μέσα από τους χώρους
τους]
2. Οι εν δυνάμει επαγγελματίες [όσοι έχουν μία άλφα δημοφιλία και προσπαθούν να την εξαργυρώσουν
επαγγελματικά μέσα από την διαδικτυακή τους παρουσία]
3. Οι χρήστες με υψηλή διαδικτυακή συνείδηση [δεν ανήκουν σε καμία από τις δύο προηγούμενες
κατηγορίες αλλά γνωρίζουν, μέσα από την δυναμική και μακρά συμμετοχή τους, αρκετούς σκοπέλους του
web]
4. Οι «απλοί» χρήστες [κυρίως άνθρωποι με εμπειρία στο ψυχαγωγικό κομμάτι της διαδικτυακής
συμμετοχής που λειτουργούν μέσα σε έναν νέο πυρήνα των ήδη υπαρχόντων προσωπικών τους σχέσεων]
Σε αυτή την τελευταία κατηγορία θα ήθελα να αναφερθώ κι ενώ γνωρίζω πως ίσως το κείμενο
χαρακτηριστεί δείγμα τρομολαγνίας, αναλαμβάνω την ευθύνη εφόσον καμιά φορά, πρέπει να τρομάξουμε
ώστε να συνειδητοποιήσουμε την δική μας ατομική ευθύνη στην δημιουργία επικίνδυνων διόδων μέσω της
όποιας έκθεσης της παρουσίας μας.
Τα 15 λεπτά δημοσιότητας στο διαδίκτυο έχουν μεταλλαχτεί σε περιοδικές επαναλήψεις 15 κλικ εφόσον ό,τι
υλικό δημοσιεύεται , κυρίως από την προσωπική μας ζωή, βρίσκεται εκεί κάθε φορά που γίνεται η επιλογή
πρόσβασης.
Κι όταν κάτι υπάρχει στο διαδίκτυο, είναι Νόμος πως αυτό θα προσπελαστεί με συνειδητό ή όχι τρόπο [είτε
εσκεμμένα είτε μετά από κάποια αναζήτηση-πόσοι χρήστες έχουν συνειδητοποιήσει πως το google δίνει
αποτελέσματα αναζήτησης σχεδόν από κάθε χώρο στον οποίο βρισκόμαστε εκτός αν μόνοι έχουμε
*απαγορεύσει* την πρόσβαση;]
Η δημοσίευση φωτογραφιών των παιδιών «μας» είναι ό,τι πιο σύνηθες , ειδικά στο facebook.
Αλήθεια, σκέφτηκε κάποιος γονέας πως αυτές οι εικόνες μπορούν κάλλιστα να υποκλαπούν [φυσικά χωρίς
προειδοποίηση] και να αναρτηθούν σε σελίδες [ τις οποίες πιθανότατα ποτέ δεν θα ανακαλύψετε] με ό,τι
τρομακτικό περιεχόμενο μπορείτε να φανταστείτε;
Είστε σίγουροι πως κάτι τέτοιο δεν σας ενοχλεί;

Η δημοσίευση φωτογραφιών από παρέες, μαθητές, εκδρομές όπου δεν υφίσταται η έννοια του πλήθους

62

αλλά εύκολα διακρίνονται τα πρόσωπα και οι φιγούρες, γνωρίζετε πόσο εύκολα μπορούν να υποστούν
επεξεργασία και να μετατραπούν σε οποιαδήποτε αναπαράσταση την οποία επίσης πιθανότατα δεν θα
συναντήσετε ποτέ στους χώρους που θα τις συμπεριλάβουν;
Αλήθεια θα σας κολάκευε μία τέτοια προοπτική;
Η χρήση των Κοινωνικών Δικτύων ξεκίνησε την έκρηξη της από το blogging. Την ανάγκη των ανθρώπων να
μιλήσουν «έξω από τα δόντια» [συνήθως ανώνυμα- έτσι, ξεκίνησε] τόσο για να εκτονωθούν όσο και για να
ζητήσουν ψήφο εμπιστοσύνης ή απλά μερικές επιπλέον γνώμες από νέους φίλους.
Από τότε όμως, όχι μόνο πέρασε σχεδόν μία πενταετία αλλά πλέον η επωνυμία από την μία πλευρά και το
micro –blogging από την άλλη, έδωσαν μία νέα ώθηση στην ψυχολογική μας εκτόνωση η οποία αυτή τη
φορά έφερε και την δυναμική της δημοφιλίας με μία πιο ευρεία έννοια/ μία έννοια που αγγίζει το όριο της
δημοσιότητας έστω και σε μία επικίνδυνη γενίκευση του όρου.
Σκέφτηκε κανείς πως αφενός αυτό το micro-spreading των προσωπικών μας σκέψεων ή και διαλόγων [οι
οποίοι πλέον είναι δημόσιοι, εφόσον με ένα google search εμφανίζονται τα tweets όλων μας] συχνά
προκαλούν όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια στο παρασκήνιο της μικρής ή μεγάλης αυλής μας, άσχετα με το
πόσα like ή bravo μπορεί να δεχθούμε μπροστά από τον καλυμμένο κανιβαλισμό των προσωπικών μας
σκέψεων;
Μπορείτε να φανταστείτε φράσεις “oh plz get a room” ή “oh get a life” ή «f*** off u δήθεν μάγκα” , όχι
μόνο να λέγονται αλλά να κυκλοφορούν αστραπιαία με DM, PM, chat , etc;
Δεν μπορείτε να το φανταστείτε;
Γιατί;
Πιστεύετε πως ο κόσμος ευκολότερα δηλώνει το φανερό like από το καλυμμένο «ουστ»;
Φυσικά είναι αδύνατον να μας συμπαθούν όλοι. Για να είμαστε ειλικρινείς, είναι δύσκολο να συμπαθούν
όλοι αυτό που τους δείχνουμε [εφόσον πολύ περισσότερο από συχνά οι χρήστες δεικνύουν κάτι άλλο από
αυτό που πραγματικά είναι/ είτε επειδή έτσι έχουν επιλέξει, είτε επειδή έτσι προκύπτει από τις «δυνάμεις»
που νοιώθουν πως έχουν], πόσω μάλλον να σεβαστούν το δικαίωμα μας να έχουμε μία παρουσία που απλά
δεν ταιριάζει με την κοινωνική αισθητική όλων!
Η διαφορετικότητα όμως που υπάρχει στο διαδίκτυο – σε σχέση με την καθημερινότητα μας- είναι πως στο
web κάποιος μπορεί να σας «παρ-ακολουθεί» χωρίς καν να το γνωρίζετε.
Πολλά facebook profiles παραδείγματος χάρην, έχουν ανοικτό wall. Ακόμα κι αν δεν είσαι facebook friend
μπορείς να δεις τι γράφεται εκεί μέσα.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στα fb pages & groups.
Κι ενώ υπάρχουν ρυθμίσεις για να κλείσετε την «είσοδο» σε όσους δεν έχετε επιλέξει να «ζουν» κοντά σας,
Το «παράθυρο» είναι εκεί, ορθάνοικτο.

Θα αφήνατε ποτέ στο σπίτι σας τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες ή ανοικτά επί 24-ωρου βάσεως;

63

Ή μήπως είστε τόσο σίγουροι πως όσα γράφετε είναι «ακίνδυνα» για την δημόσια έκθεση σας;
Πιθανόν να είναι έτσι , αλλά ορίστε πάλι η συνειδητή επιλογή: γράφετε πραγματικά όσα εσείς επιλέγετε να
εκθέσετε ή μέσα από την διαδραστικότητα της συζήτησης εύκολα αφήνετε και σχόλια τα οποία επίσης δεν
θα θέλατε να ακούν οι περαστικοί έξω από το ανοικτό παράθυρο;
Είστε σίγουροι πως θα θέλατε κάποιος άγνωστος που θα συναντήσετε σε μία παρέα στη συμβατική σας ζωή
να αποκαλύψει –θεωρώντας το μάλιστα πολύ φυσιολογικό- οτιδήποτε έχετε μοιραστεί στο διαδίκτυο,
συμπεριφερόμενος μάλιστα σαν να είστε κολλητοί φίλοι χρόνια;
Είμαι σίγουρη πως όλοι θεωρούμε πως έχουμε αρκετά ολοκληρωμένες προσωπικότητες και πως ακόμα και
όταν κάνουμε λάθη αμαυρώνοντας – σε όποιο εύρος κύκλου γνωστών ή αγνώστων- την εικόνα μας
[προσωπική ή εικονική], εύκολα ξεστομίζουμε «ο! δε βαριέσαι αδερφέ», αλλά μήπως χάνουμε σιγά σιγά την
πραγματική δύναμη που διαθέτουμε ενάντια στη μηχανική της τεχνολογίας: την προσωπική δυνατότητα
προσδιορισμού ορίων;
Τροφή για σκέψη το σημερινό post. Για όλους.
Μετά τιμής
Ε.Β.

Προς γονείς και ανήλικους για το Διαδίκτυο
February 24, 2010 Issues, Kids 4 Comments
Η αφορμή για το ποστ είναι γνωστή σε όλους αλλά δε θα την αναφέρω θεωρώντας πως οποιαδήποτε
αναφορά θα καλλιεργήσει ή οπωσδήποτε θα συντηρήσει την μιντιακή έκταση που έλαβε η υπόθεση μίας
μάλλον πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα, παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία όμως τολμώ να πω
πως ήταν αναμενόμενη.
Αυτές τις ημέρες επίσης έλαβε χώρα και ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός ανάμεσα σε ανηλίκους [ούτε αυτό θα
αναφερθεί] το οποίο παρουσιάστηκε από τα συμβατικά μέσα με μία έντονη κατάδειξη στο γνωστό κοινωνικό
χώρο του διαδικτύου facebook.
Το We Go Web νιώθει την υποχρέωση να λάβει θέση εφόσον απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και
«πρωτάρηδες» χρήστες, οπότε παραθέτουμε τις απόψεις μας.
Ας δούμε μερικές αλήθειες που είναι δύσκολο να αναιρεθούν από οποιαδήποτε οπτική.

1. Οι χώροι κοινωνικής δικτύωσης είναι ανοικτοί χώροι μεν, με ρυθμίσεις εσωτερικού

64

περιορισμού δε. Αυτό που δεν μπορεί να περιοριστεί [αντιθέτως , πάνω σε αυτό στηρίζεται το μεγαλύτερο
μέρος της αξίας του διαδικτύου] είναι το word of mouth. Αυτό δηλαδή, που θα προκληθεί ως συζήτηση
από ό,τι έχει δημοσιευτεί και όχι κατ’ανάγκη από ό,τι σας έχουν απευθύνει.
2. Οι άνθρωποι που φέρουν ψευδώνυμα σε χώρους όπου η πλειοψηφία δηλώνει ονοματεπώνυμο
είναι εν δυνάμει παραβατικοί σε κοινωνικές συμπεριφορές [απολύτως δικαιολογημένα εφόσον
μιλούν με καλυμμένη την συμβατική τους παρουσία]

3. Ό,τι πληκτρολογείται σε έναν χώρο σχολίων ιστολογίου ή στο wall ενός facebook page ή
group είναι ορατό σε όλους εις το διηνεκές [φανταστείτε πως η καθημερινή ομιλία μας
επαναλαμβάνεται αυτούσια και ακούγεται από όποιον απλώς μας κοιτά στο δρόμο] Ο τρόπος με τον οποίο
θα σχολιαστεί αυτό που έχουμε γράψει απαντώντας ή απλά δηλώνοντας κάτι , είναι πέρα από τον
έλεγχο μας και οτιδήποτε είναι πέρα από τον έλεγχο μας αλλά φέρει την σφραγίδα της παρουσίας
μας , καθίσταται επικίνδυνο ανάλογα με τον τρόπο έκφρασης και την βαρύτητα των λόγων μας.

4. Το διαδίκτυο είναι χώρος εκτόνωσης αλλά όταν αυτή η εκτόνωση συμβαίνει επώνυμα [είτε από
αυτόν που εκφράζεται, είτε προς αυτόν για τον οποίο εκφράζεται], αναπόφευκτα –ηθικά
τουλάχιστον- θα συναντήσει το δικαίωμα στην άμυνα.
Και συνεχίζουμε με μερικές πολύ απλές συμβουλές
1. Μη γράφεις ό,τι δεν θέλεις να μαθευτεί έστω μόνο από ένα άτομο

2. Μη παρασύρεσαι από την δύναμη που επιδεικνύει κάποιος ακόμα και αν αυτή μοιάζει με
θάρρος. Κάνε την διαφορά και κράτησε αποστάσεις.

3. Μη προσπαθείς να λύσεις στο διαδίκτυο προβλήματα της συμβατικής σου ζωής, ειδικά υπό
ένταση.

4. Να είσαι επιφυλακτικός με όποιον σε πλησιάζει αλλά παράλληλα διατηρεί μυστική αυτή την
προσέγγιση από το προσωπικό διαδικτυακό ή συμβατικό του περιβάλλον.

5. Εάν νιώσεις δυσάρεστα [πόσω μάλλον απειλητικά] από τον τρόπο αντίδρασης κάποιου προς
οποιαδήποτε διαδικτυακή σου κίνηση, ενημέρωσε τους γονείς σου και χρησιμοποίησε όλες τις
ρυθμίσεις ώστε να τον απομακρύνεις από τους χώρους σου ή να του αφαιρέσεις το δικαίωμα να
σου απευθύνεται με τρόπο ορατό στο περιβάλλον σου. Σε κάθε περίπτωση μη μπεις στην
διαδικασία διαλόγου, διότι εάν το κάνεις θα συντηρήσεις μία συμπεριφορά εφόσον θα ανταποκρίνεσαι
έτσι στο σύνδρομο απόσπασης προσοχής του συγκεκριμένου ανθρώπου.

6. Οι γονείς που βρίσκονται στο διαδίκτυο εν γνώσει των παιδιών τους, ας έχουν υπόψη τους

65

πως δίνουν άμεσο παράδειγμα [έχετε υπόψη σας πως το παιδί σας μπορεί κάλλιστα ακόμα και να
παρακολουθεί τις κινήσεις σας μέσα από ένα ψευδώνυμο]

7. Η απάντηση σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση είναι ψυχραιμία. Η διαδραστικότητα είναι δύναμη
αλλά μπορεί κάλλιστα να καταστεί και αδυναμία.

8. Μην εμπιστεύεστε τα προσωπικά σας [πόσω μάλλον γραπτώς] σε κανέναν. Εννιά φορές στις
δέκα, θα το μετανιώσετε.

9. Μη ξεχνάτε πως όση «δύναμη» έχετε εσείς να «εκθέσετε» ένα πρόσωπο ή την συμπεριφορά
του, την ίδια ακριβώς «δύναμη» έχει και ο ίδιος για να αμυνθεί ή να αντεπιτεθεί. Κι αν αυτό δεν
σας τρομάζει , σκεφτείτε πως ενώ εσείς «επιτίθεστε» [δικαιολογημένα ή όχι] στο διαδίκτυο, υπάρχει πάντα
και η συμβατική καθημερινότητα όπου ο στόχος σας μπορεί να αντιδράσει.

10. Είναι αναμενόμενη κατάσταση να δημιουργηθούν εντάσεις ανάμεσα σε γνωστούς και
αγνώστους στο διαδίκτυο. Η ωριμότητα έγκειται στο πώς θα απεγκλωβιστείτε από αυτή την
ένταση[αναφέρθηκαν παραπάνω οι τρόποι]

11. Γονείς, συζητείστε με τα παιδιά σας για το διαδίκτυο. Ξανά και ξανά. Μην εκπλαγείτε από το
πόσα πολλά θα μάθετε αλλά και πόσα περισσότερα μπορεί να προλάβετε.
Τέλος, μη κάνεις το λάθος να πιστέψεις πως στο διαδίκτυο γινόμαστε όλοι διαφορετικοί
άνθρωποι επειδή έχουμε περισσότερα μέσα στην διάθεση μας.

Είμαστε ακριβώς οι ίδιοι με περισσότερες δυνατότητες.

Δυνατότητες. Όχι δυνάμεις.
Κι η όποια «μαγκιά» στην επίθεση δεν σημαίνει πως δε θα συναντήσει την ίδια ή ακόμα ισχυρότερη
«μαγκιά» στην αντίδραση.
Το διαδίκτυο δεν ανήκει στους μάγκες αλλά στους ευφυείς και ευφυής πολλές φορές είναι αυτός
που δε χρησιμοποιεί «δυνάμεις».
Υστερόγραφο
Όσο δύσκολο κι αν είναι να το αποδεχτούμε

«Η διαδικασία της ωρίμανσης είναι αργή

: ξεπερνά κανείς το 20ό έτος της ηλικίας του ώσπου να

αποκτήσει την ικανότητα να ελέγχει τις αντιδράσεις του και να συμπάσχει με τους γύρω του.»

«Η διαδικασία ανάπτυξης και ωρίμανσης του εγκεφάλου από την αρχή της οντογένεσης στο έμβρυο μέχρι

66

την ενηλικίωση αποτελεί μια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία η μελέτη της οποίας βρίσκεται στα αρχικά της
στάδια. Σύμφωνα με τις ενδείξεις ο εγκέφαλος δεν παύει να αναπτύσσεται και να διαφοροποιείται με το
τέλος της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Η διαφοροποίηση και ωρίμανση συνεχίζονται και μεταγενέστερα, στη
διάρκεια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας. …. Οι διαφοροποιήσεις στη μορφολογία του εγκεφάλου
έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια προσιτές στη μελέτη με τη χρήση απεικονιστικών μεθόδων. Έτσι έχει
παρατηρηθεί ότι κατά το πέρασμα από την παιδική στην εφηβική ηλικία υπάρχει ελάττωση της φαιάς και
αντίστοιχη αύξηση της λευκής ουσίας σε μετωπιαίες και βρεγματικές περιοχές. Ταυτόχρονα αύξηση έχει
παρατηρηθεί του όγκου του οπισθίου τμήματος του μεσολοβίου. Οι αλλαγές αυτές στη μορφολογία του
εγκεφάλου οφείλονται κατά τις ενδείξεις στην ανάπτυξη δικτύων και στα δυο ημισφαίρια και σχετίζονται με

την αύξηση των γνωστικών ικανοτήτων και των λειτουργιών του λόγου.

»

Ηλίας Φλωράκης-Συνέντευξη στο We Go Web
March 15, 2010 Interviews No Comments
Πληροφορικός, Αρθρογράφος, Συγγραφέας, Φωτογράφος.. μοναδικός πολυπράγμων
Δημιουργός, ο Ηλίας Φλωράκης μας.. συνάντησε στο ..δρόμο για το Web και μας παραχώρησε
μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Τον ευχαριστούμε θερμά.
1. Ας αρχίσουμε από τους γραφομανείς του web. Bloggers [ιστολόγοι]. Υπάρχει συγγραφικό
δυναμικό; Ποια είναι η γνώμη σας για τα ιστολόγια λογοτεχνικού περιεχομένου;
Η ερώτηση από μόνη της αποτελεί ένα ολόκληρο θέμα συζήτησης, να μην πω, αφορμή για δοκίμιο ή
διατριβή. Συγγραφικό δυναμικό υπάρχει. Οι Έλληνες εξάλλου ή γράφουν ή τραγουδούν. Για τα
λογοτεχνικής φύσης ιστολόγια, είναι σαν την αυτοέκδοση, αλλά πιο φθηνά. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να
θέλω να αναφερθώ στην ποιότητα των κειμένων, όπως συμβαίνει και στην έντυπη αυτοέκδοση. Όλοι πλέον
μπορούν να εκδώσουν χωρίς έξοδα, αυτό που γράφουν. Όλοι αποκτούν το κοινό τους, τους αναγνώστες
τους, του επικριτές τους. Και αυτό πιστεύω είναι καλό για τους αναγνώστες.
Θεωρώ ότι τα ιστολόγια αποτελούν ένα νέο είδος γραφής (και επικοινωνίας), όπως διαφορετικό είδος για
μένα αποτελούν για παράδειγμα, το διήγημα και το μυθιστόρημα. Θέλει και αυτό συνέπεια και δουλειά (για
να αφήσω απ’ έξω το ταλέντο). Και φυσικά, είναι ένα αποδεκτό είδος το οποίο αποτελεί και υλικό για
έντυπες εκδόσεις.
Σε γενικότερο πλαίσιο, η τεχνολογία λύνει τα χέρια. Και για όλα, η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με
καλό ή κακό σκοπό. Να βοηθήσει ή να βλάψει. Το ίδιο και τα ιστολόγια. Θεωρώ υπέρ, του ότι ο καθένας

μπορεί να γράψει ότι θέλει, λογοτεχνικό ή μη. Κατά, θεωρώ ότι με την δικαιολογία της ελευθερίας του

67

λόγου, πολλοί γράφουν ότι θέλουν, αλλά ανώνυμα. Και οι πάντες έχουν άποψη (όπως κι εγώ άλλωστε).
Το θέμα είναι πού αποσκοπεί ο καθένας με αυτό που γράφει και πού θέλει να φτάσει.
2. Από τα ιστολόγια στα Κοινωνικά Δίκτυα. Με δεδομένο πως είστε στο web εδώ και χρόνια,
αντιλαμβάνεστε κάποιες αλλαγές σε επίπεδο έκφρασης;
Καταρχήν, νομίζω ότι έχουμε πλέον την δυνατότητα να δούμε πιο εύκολα πολυεπίπεδες και διαφορετικές
εκφράσεις, γιατί είναι τις μόδας ο κόσμος να εκφράζεται ηλεκτρονικά. Κάτι που για να το πετύχεις
διαφορετικά, θα έπρεπε να διαβάσεις χιλιάδες βιβλία και να συναναστρέφεσαι με διαφορετικό κόσμο κάθε
φορά, αφιερώνοντας χρόνο στον καθένα. Στην ηλεκτρονική συμβίωση, ο καθένας μπορεί πιο εύκολα να
εντοπίσει και να βρει διαφορετικά επίπεδα έκφρασης. Θα τα φιλτράρει και θα κρατήσει “ζωντανές” τις
επαφές που θέλει. Και είναι πιο εύκολο, να συνεχίσει να αναζητά καινούργιες ή παρόμοιες ιδέες.
Από την άλλη, η ανωνυμία είναι ένα είδος δύναμης, που κάνει τον καθένα πίσω από το πληκτρολόγιο, έναν
σούπερ ήρωα που μπορεί να σώσει ή να διοικήσει τον κόσμο. Σου την σπάει το αφεντικό σου, ο γκόμενος ή
η γκόμενα, ο απέναντι; Κράζεις και ξεφτιλίζεις χωρίς συνέπειες συνήθως. Η απελευθέρωση αυτή, η
εξωτερίκευση των έντονων συναισθημάτων, της καταπίεσης, ενός κόμπλεξ κλπ δίνει ένα διαφορετικό
επίπεδο έκφρασης, που κάποιος δεν θα το εξωτερίκευε εύκολα στον «αληθινό» κόσμο.
Άλλο επίπεδο έκφρασης, έχει λάβει και η «φιλανθρωπία» του καθενός. Κάποιος κάνει το «καθήκον» του
μπαίνοντας σε ένα γκρουπ (δεκάδες βασικά) και κερδίζει μια θέση στον παράδεισο και κοιμάται ήσυχος το
βράδυ.
3. Τα Social Media μπορούν να βοηθήσουν τελικά έναν συγγραφέα;
Νομίζω, ότι είτε βρίσκεσαι στην «κλασική», έντυπη πλευρά, είτε στην ηλεκτρονική, τα media είναι ένα
παιχνίδι που πρέπει να ακολουθήσεις κάποιους κανόνες αν θες να φτάσεις κάπου. Οι δημόσιες σχέσεις, οι
«φιλίες», το να είσαι στην επικαιρότητα ή στην λίστα αναζητήσεων είναι κάτι που ισχύει το ίδιο. Ο κανόνας
θέλει εκτός από το να γράφεις, να ξέρεις και να πουλιέσαι. Και εκτός από το να γράφεις και να πουλιέσαι,
πρέπει και να ζεις για να γράψεις, για να έχεις κάτι να πουλήσεις. Εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά μόνο για να
επιβεβαιώσουν τον κανόνα. Η βοήθεια ενός συγγραφέα, είναι θέμα marketing και όχι έργου, με πολλά
παραδείγματα, έντυπα ή ηλεκτρονικά.
4. Έχετε εμπειρία και από τον χώρο της επαγγελματικής αρθρογραφίας. Ποια πιστεύετε πως είναι
η μεγαλύτερη πλάνη των δημοσιογράφων εκτός διαδικτύου και ποια – αντίστοιχα- όσων
βρίσκονται μέσα στο net [πάντα, σχετικά με τα διαδικτυακά τεκταινόμενα];
Νομίζω ότι γενικά οι δημοσιογράφοι έχουν χάσει το δρόμο τους. Αντί να παρουσιάζουν, ερμηνεύουν. Αντί
να δείχνουν, κάνουν αναπαραστάσεις. Αντί να αναζητούν, απλά αναπαράγουν. Το μεγαλύτερο λάθος κατά
την γνώμη μου, των εκτός και των εντός είναι ότι πιστεύουν πώς οι μεν είναι καλύτεροι από τους δε.
Το net είναι ένα εργαλείο που πρέπει να χρησιμοποιείται γιατί δεν έχει σύνορα. Η πλάνη τους είναι ότι το
θεωρούν αυτούσια γνώση, πηγή όπου μπορούν να αντλούν χωρίς έλεγχο, χωρίς διασταύρωση. Μπερδεύουν
αυτό που οι πληροφορικάριοι λένε Δεδομένο και Πληροφορία.

5. Με δεδομένο πως είστε πατέρας ενός μικρού παιδιού, τι θα συμβουλεύατε στους γονείς που

68

έρχονται τώρα στο διαδίκτυο αλλά και τι θα απαντούσατε στην ερώτηση “μπαμπά, τι είναι
διαδίκτυο;”;
Η απάντηση θα είναι λίγο γενική, αφού ανάλογα με τις ηλικίες θα έλεγα διαφορετικά πράγματα σε έναν
γονέα. Κατά κανόνα όμως, πιστεύω ότι είμαστε σε μια εποχή, που οι γονείς θα έπρεπε να ενημερώνονται
για την τεχνολογία, για να μπορούν τουλάχιστον να μιλάνε με τα παιδιά τους στο ίδιο «μήκος κύματος».
Υπάρχουν πολλά εργαλεία, προγράμματα και ρυθμίσεις που μπορούν να προφυλάξουν τα παιδιά από τους
κινδύνους (το ίδιο και τους «μεγάλους»). Έχω γνωρίσει πολλούς γονείς (λίγο μεγαλύτερης γενιάς
συνήθως) που «προστατεύουν» τα παιδιά τους, με τις απαγορεύσεις χωρίς να ξέρουν στην ουσία τί πρέπει
να φοβούνται. Και απαγορεύουν το ίντερνετ στο σπίτι και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά από την άλλη τα
αφήνουν ώρες ατελείωτες μπροστά σε μία τηλεόραση για να κοιμηθούν αυτοί λίγο περισσότερο ή να πάνε
στο πάρκο να παίξουν με τους κολλητούς, και αυτά εξαφανίζονται σε ένα ίντερνετ καφέ. Το διαδίκτυο θα
έπρεπε να είναι μάθημα στην ίδια τάξη με το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης (αφού μεταξύ μας,
το πρώτο δεν αναιρεί το δεύτερο).
Παρόλο που η μία μου πλευρά είναι τεχνοκρατική, αυτό που θα συμβούλευα έναν γονέα είναι να μιλάει με
το παιδί του. Και δεν εννοώ μόνο με λόγια. Πρέπει να ακούει με το μυαλό και με την καρδιά. Αυτή η σχέση
και επαφή, η επικοινωνία και η εμπιστοσύνη, δεν αντισταθμίζεται με κανένα πρόγραμμα και με καμία
ρύθμιση ασφάλειας. Υπάρχουν σημάδια για όλες τις συμπεριφορές ενός παιδιού και με την βοήθεια ενός
ειδικού μπορούν να αποκωδικοποιηθούν, όταν υπάρχει λόγος. Δεν λέω να τους πιάσει ψύχωση, απλά να
ασχοληθούν λίγο παραπάνω με το παιδί, αφού αυτό θα τους γλιτώσει χρόνο στο μέλλον.
Στον γιο μου που κοντεύει τα 5, έχω απαντήσει ότι διαδίκτυο είναι πολλοί υπολογιστές που συνδέονται
μεταξύ τους από διάφορα μέρη. Αναγνωρίζει πότε παίζει στον υπολογιστή μας και πότε αυτό που βλέπει,
όπως η ηλεκτρονική σελίδα παιδικού παιχνιδιού (που το είδε στην τηλεόραση) βρίσκεται κάπου αλλού και
ότι δεν μπορούμε πάντα να είμαστε συνδεδεμένοι εκεί. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται περισσότερη ανάλυση,
αλλά από την άλλη, κατανοούν πολλά περισσότερα, απ’ ότι εμείς στην ηλικία τους.

Σπύρος Σμπαρούνης-Συνέντευξη στο We Go Web
April 7, 2010 Interviews No Comments
Πρωτοσυνάντησα τον Flareman [βλ. Νυστέρι

] πριν..περίπου 4-5 χρόνια.

Τον “γνώρισα” καλύτερα μέσα από τα blog και κάποια στιγμή είχα την τύχη να τον συναντήσω και στην
συμβατική ζωή.
Νέος, ωραίος, γιατρός και..πληροφορικός.
Θα ήμουν τουλάχιστον ανόητη εάν δεν εντυπωσιαζόμουν.
[Βέβαια είναι σχεδόν φανατικός των Mac κι αυτό κρατά μία ισορροπία στην αψεγάδιαστη παρουσία του:-]

Με την πάροδο των χρόνων κι έχοντας βιώσει την κατακρήμνιση πολλών μύθων στο διαδίκτυο

69

[ανθρωποκεντρικά] ο Σπύρος Σμπαρούνηςεξακολουθεί να είναι μία περίπτωση:
α) άψογης έκφρασης, β) μοναδικής παρουσίας και γ) ευφυούς δημιουργικότητας.
Είναι δηλαδή, ακριβώς ο άνθρωπος του οποίου τις απόψεις θα επιθυμούσα να διαβάσει οποιοσδήποτε
οικείος μου έκανε τα πρώτα του βήματα στο web.
—Και αυτή η συνέντευξη έχει δοθεί στην Ε.Β. [aka e-diva]—1. Αναμενόμενη μάλλον η πρώτη ερώτηση: Γιατρός και Geek. Σχήμα οξύμωρο ή απλά σπάνιο;
Απλά σπάνιο πιστεύω:) Ο κόσμος έχει συνηθίσει τις δυο έννοιες αυτές να είναι ασυμβίβαστες, και – για να
λέμε και του στραβού το δίκιο, είναι γεγονός ότι η Ιατρική δεν σου αφήνει μεγάλα περιθώρια να
εντρυφήσεις σε άλλους τομείς. Παρ’ όλ’ αυτά, οι νέοι γιατροί έχουν σημερα πολύ μεγαλύτερη εξοικείωση με
την τεχνολογία απ’ ότι παλιότερα. Οι πρεσβύτεροί μας αναγκάζονται να ενσωματώσουν ορισμένα
τεχνολογικά στοιχεία στη ρουτίνα τους (ημερολόγιο, e-mail, αναπτύσσουν ενός βαθμού ικανότητες
αναζήτησης), αλλά περιορισμένα: οι περρισότεροι το βλέπουν ως αγγαρεία, κάτι που πρέπει να υποστούν
αλλιώς θα μείνουν πίσω σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Με εμάς, τη «νεώτερη» γενιά, τα πράγματα δεν
είναι έτσι – όλοι μας σε κάποιον βαθμό έχουμε αυτό που περιγράφουμε ως «ψηφιακή» ζωή.
Το e-mail, το Facebook, το social networking και η ανεύρεση πληροφοριών, τόσο γενικής φύσεως όσο και
πάνω στο αντικείμενο της δουλειάς μας, είναι κατά κάποιον τρόπο δεδομένα. Εντάξει, ίσως να μην αποτελώ
αντιπροσωπευτικό δείγμα (οι υπολογιστες με είχαν κερδίσει χρόνια πριν την Ιατρική, και ακόμη και σήμερα
συνεχίζω ως φοιτητής Πληροφορικής) αλλά γενικά αυτή είναι η ισχύουσα κατάσταση.
2. Αναμενόμενη και η δεύτερη ερώτηση: What is it with this Apple thing?
Ξέρω ότι δεν είσαι ιδιαίτερα φαν της εταιρείας:) Για εμένα η Apple, από το 2006 που αποτόλμησα το switch
σε Mac, ήταν το φως στην άκρη του τούνελ. Η φιλοσοφία της εταιρείας – προϊόντα ραφιναρισμένα,
καλαίσθητα, με προσοχή στη λεπτομέρεια, φτιαγμένα για να δίνουν λύσεις και να προσαρμόζονται σε εσένα
αντί να χρειάζεται να κάνεις ακροβατικά για να δουλέψουν – είναι ανεκτίμητης αξίας για μένα. Αυτή η
φιλοσοφία αντικατοπτρίζεται σε όλα τα προϊόντα της Apple: το αρμονικό δέσιμο υλικού και προγραμμάτων.
Ουσιαστικά όταν αγοράζεις έναν Mac, ένα iPhone ή ένα iPod δεν πληρώνεις τόσο τη συσκευή, όσο την
εμπειρία χρήσεως. Λάβε υπ’ όψιν και το γεγονός ότι το Mac OS πατάει πάνω στα γερά και ασφαλή θεμέλια
του UNIX και έχεις το τελικό αποτέλεσμα: έναν υπολογιστή ασφαλή, γρήγορο, χωρίς σαβούρα και
προβλήματα, εύχρηστο, ασφαλή, που αντέχει στο χρόνο και – σημαντικό! – δε χάνει τη μεταπωλητική του
αξία.
Γιατί να μην πάρω Mac λοιπόν;:)
3. Είστε από τους πρώτους Έλληνες podcasters. Ποια είναι η πορεία των podcast [πιθανότατα και
η δυναμική τους] στη χώρα μας;
Το Ελληνικό podcasting ξεκίνησε ουσιαστικά μέσα από τις προσπάθειες του Παναγιώτη του Βρυώνη και του
Πάρη του Αποστολόπουλου: το vrypan.net radio και οι WeekendGeeks ήταν τα μακροβιότερα και πιο
αξιόλογα δείγματα γραφής του είδους. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά πράγματα: ο Πάρης

μέσα στις ασχολίες του δεν προλαβαίνει να ετοιμάσει νέα επεισόδια, ο Παναγιώτης συν τω χρόνω έχει

70

αλλάξει την γενικότερη υφή και κατεύθυνση των εκπομπών που ανεβάζει. Στο ενδιάμεσο υπήρξε μία εποχή
που κάθε τόσο είχαμε νεοεμφανιζόμενα podcasts κάθε τόσο. Αρκετά από αυτά έσβησαν ή έπεσαν στην
αφάνεια (έτσι κάποια πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό: του dealsend, το ραδιόφωνο καρνάγιο, οι
διάτρητοι, το ιπτάμενο σαμπώ, το Cinemania, το digital era pods, και διάφορα άλλα). Κάποιοι έβγαλαν έναν
μικρό αριθμό επεισοδίων, περισσότερο για την εμπειρία, ενώ άλλοι δε βρήκαν το ενδιαφέρον ή το κοινό να
ασχοληθούν. Από τις μόνες πραγματικά αξιόλογες προσπάθειες που συνεχίζουν είναι το ssmap podcast και
το Themos Podcast, του Θέμου Καλού – ουδέτερα, ενημερωτικά, ενδιαφέροντα και με μία σχετική συνέπεια
στα νέα επεισόδια. Πραγματικά όμως, υπήρχε μία εποχή που είχα ούτε λίγο ούτε πολύ πάνω από 15 feeds
στο iTunes – μιλάμε πάντα για Ελληνικές απόπειρες! Τώρα πλέον έχω ελάχιστα, κι αυτά για την τιμή των
όπλων.
Επίσης, κάποια στιγμή άρχισε να παρατηρείται ένα φαινόμενο απαράδεκτο κατά την άποψή μου: ορισμένοι
δημοσιογράφοι, πολιτικοί φορείς και πρόσωπα, και διάφοροι άλλοι άρχισαν να ανεβάζουν ηχογραφημένες
συνεντεύξεις τους ή ομιλίες τους και να τα βαφτίζουν “podcast”. Από τεχνικής απόψεως και μένοντας στη
θεωρία αυτό είναι θεμιτό, αλλά στην πράξη αυτά τα media δεν θεωρούνται βέρα podcasts: είναι απλώς
αναπαραγωγές κλασικών μέσων, με τη χρήση νέων τεχνολογιών.
Σήμερα πλέον, πολύ λίγοι Έλληνες παραγωγοί έχουν το μεράκι, τη θεματολογία και την όποια τεχνογνωσία
χρειάζεται για να φτιάξουν ένα σωστό και βιώσιμο podcast. Για να κάνεις αυτή τη δουλειά όμως σωστά
χρειάζεται, εκτός από έναν αφοσιωμένο παραγωγό, χρόνος, υλικό και (κυρίως) ακροατές που να γνωρίζουν
τι εστί podcast και να είναι διατεθειμένοι να εκδηλώσουν ενδιαφέρον. Για την ώρα τουλάχιστον, στο
Ελλάντα δεν υπάρχουν όλα τα συστατικά. Έλεγα πρόσφατα, σε παρόμοια συζήτηση, ότι το podcast που
παρήγαγα εγώ, το Νυστέρι Podcast, ήταν από τις, ας πούμε, ωραίες απόπειρες στο χώρο: όσο κράτησε είχε
τόσο συνέπεια, όσο και… ζουμί θα έλεγα:) Πραγματικά, έχω την αίσθηση ότι η εποχή που έτυχε να
σταματήσω τις εκπομπές σηματοδοτούσε ήδη την αρχή του τέλους του πρώτου μεγάλου κύματος
παραγωγικού, ουσιαστικού podcasting στην Ελλάδα. Τώρα, αν θα υπάρξει δεύτερο τέτοιο κύμα στο μέλλον
δε μπορώ να το γνωρίζω, αλλά τουλάχιστον με τις μέχρι τώρα παρούσες συνθήκες δε βλέπω κάτι τέτοιο στο
μεσοπρόθεσμο μέλλον.
Με στεναχωρεί λίγο να σου πω την αλήθεια, νιώθω λίγο λες και κατά κάποιον τρόπο μέσα σε δυο – τρία
χρόνια να γεννήθηκε, μεγάλωσε, και μαράζωσε το online αντίστοιχο της εποχής της ερασιτεχνικής
Ελληνικής ραδιοφωνίας. Και υπάρχει άλλη μία μεγάλη μαύρη τρύπα πάνω στο θέμα που καίει, τουλάχιστον
για τους πιο ενασχολούμενους από εμάς: τα εκπαιδευτικά/ακαδημαϊκά podcasts. Πάρα πολλά διακεκριμένα
πανεπιστήμια του εξωτερικού ήδη εδώ και χρόνια διαθέτουν τις παραδόσεις τους, ηχογραφημένες ή και
βιντεοσκοπημένες, πακέτο μαζί με τις σημειώσεις και ενδεχομένως και τις απομαγνητοφωνήσεις τους (για
τα άτομα με αναπηρίες ακοής) υπό μορφή podcast. Έτσι, ο κάθε φοιτητής που το επιθυμεί μπορεί να πάρει
(έστω ελεγχόμενα σου λέω εγώ, με όνομα και κωδικό χρήστη) τις παραδόσεις των μαθημάτων που
παρακολουθεί σε κάθε εξάμηνο και να τις μελετήσει ξανά και ξανά, με την άνεσή του, όπου και όπως θέλει,
επιλεκτικά και κατά βούλησιν.
Σκέψου: πέρα από τα ωφέλη στο διάβασμα και τις επαναλήψεις των φοιτητών, πέρα από την
αποκρυστάλλωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πέρα από την γενικότερη επιμόρφωση της κοινωνίας, αυτά

τα νεαρά άτομα είναι οι αυριανοί επαγγελματίες, οι μελλοντικοί χρήστες Internet. Γιατί να γνωρίζουν

71

μόνο το FarmVille, το Hi5 και το Mafia Wars και όχι κάποιες πιο ουσιώδεις και παραγωγικές χρήσεις του
Διαδικτύου;
Για να συνοψίσω: αυτή τη στιγμή το podcasting στην Ελλάδα φυτοζωεί, και δε βλέπω κάποια ιδιαίτερη
αλλαγή στη δυναμική του στον ορίζοντα. Είναι λυπηρό αλλά…
4. Νέα Μέσα. Πώς τα αντιλαμβάνεστε; Υπάρχει η «εναλλακτική» ενημέρωση;
Θα ήταν αστείο να προσποιηθούμε ο,τιδήποτε το διαφορετικό. Υπάρχουν τα Νέα Μέσα, και ο κόσμος τα
χρησιμοποιεί καθημερινά. Εγώ τα αντιλαμβάνομαι ως έναν νέο τρόπο ενημέρωσης του κοινού,
αποκεντρωμένο, χωρίς συγκεκριμένη καθοδήγηση, χωρίς να περνάνε πάντα από το μάτι κάποιου “εκδότη”
– χωρίς όμως, πάλι, αυτό να είναι απαραίτητο. Ο άγνωστος Χ που διαπιστώνει (επειδή την πάτησε άσχημα)
ότι π.χ. δεν έχει λεωφορεία στο κέντρο και το ανεβάζει στο Twitter είναι ένα τρανό παράδειγμα αυτής της
“εναλλακτικής”, όπως λες, ενημερώσεως.
Ακόμη και ο μέσος blogger που βγήκε σε ένα ρεμπετάδικο και γράφει στο blog του μία κριτική για το τι του
άρεσε και τι όχι εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία – και τα παραδείγματα δεν έχουν τελειωμό. Ίσως κάποιος
να προβάλλει το αντεπιχείρημα πως αυτή η ενημέρωση “του συρμού” είναι περισσότερο κουτσομπολιό και
ράδιο αρβύλα, και πως ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο ο καθένας αποτελεί στόχο άκριτου επηρεασμού από
αυτά τα posts/updates/ο,τιδήποτε. Η απάντηση φυσικά είναι αναμενόμενη: τόσες δεκαετίες τα κλασικά
ΜΜΕ τι κάνουν; Πόσος κόσμος δεν επηρεάζεται σε κάθε πτυχή της ζωής του από την τηλεόραση και τα
έντυπα; Από τον ψηφοφόρο που σχηματίζει πολιτική άποψη με βάση το πώς παρουσιάζεται ένα θέμα στα
τηλεπαράθυρα, ως τον μεσήλικα που έχει σε εκτίμηση την πένα των αρθρογράφων σε κάποια εφημερίδα,
μέχρι την κριτική για τις ταινίες που πάμε και βλέπουμε, ποιος μπορεί με το χέρι στο Ευαγγέλιο να πει ότι
δεν έχει επηρεαστεί έστω και λίγο σε κάποια άποψη ή θέση του;
Προφανώς τα κλασικά μέσα δεν πρόκειται να πεθάνουν πότε: υπάρχει μία τεράστια βιομηχανία, δεκαετίες
παράδοσης και συνήθειας και πάμπολλες θέσεις εργασίας (και πολλά λεφτά, βεβαίως) στο χώρο για να
συμβεί κάτι τέτοιο. Ίσως κάποια στιγμή εξελιχθούν ώστε να εκμεταλλεύονται τις νέες τεχνολογίες, αλλά
πάντα θα υπάρχουν οι εφημερίδες, οι τηλεοπτικές εκπομπές, οι ανταποκρίσεις – με τη μία μορφή ή την
άλλη.
Αυτό που κάνουν τα Νέα Μέσα δεν είναι να αντικαθιστούν ή να υποκαθιστούν τα κλασικά μέσα, αλλά να τα
συμπληρώνουν, να προσφέρουν μία άλλη δυναμική, μία άλλη διάσταση, και να κάνουν τον μέσο
παρατηρητή παραγωγό απόψεων και πληροφοριών. Ο μεγάλος φόβος που νιώθουν όσοι στελεχώνουν τα
κλασικά μέσα είναι, κατά τη γνώμη μου αβάσιμος: απλώς οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να έχουν μία
αποκλειστικότητα, ένα μονοπώλιο, και το βλέπουν να αποδομείται μπροστά στα μάτια τους. Όταν
συνειδητοποιήσουν ότι όλοι οι καλοί χωράνε και ότι απλώς πρέπει να αλλάξουν την οπτική τους γωνία θα
αρθούν πολλές προκαταλήψεις και πολλά εμπόδια: στο εξωτερικό αυτό έχει ήδη αρχίσει να γίνεται.
Ευελπιστώ να γίνει το ίδιο και στη χώρα μας.
5. Mobilized internet. Έχει πραγματικά την δυναμική που παρουσιάζουν οι internet marketers;

Ίσως: δεν είμαστε ακόμα αρκετά ώριμοι εδώ για να το κρίνουμε αντικειμενικά. Ξαφνικά, από εκεί που το

72

mobile Internet ήταν προνόμιο των γιάπηδων και των μεγαλοστελεχών που απαντούσαν σε κρίσιμης
σημασίας εργασιακά emails στο δρόμο για το αεροδρόμιο ή το γραφείο, έχει φτάσει να διατίθεται δωρεάν
μέχρι και στους χρήστες καρτοκινητής, ακόμη και δωρεάν! Τώρα, το ποιος θα το χρειαστεί και γιατί, είναι
μία άλλη ιστορία, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από υποκειμενικά κριτήρια. Ο μαθητής θα θέλει
πρόσβαση για να μπει στο Facebook, να στείλει μια φωτογραφία μέσω mail, να βρει στίχους σε ένα
τραγούδι, να δει ένα βίντεο κλιπ στο YouTube. Ο φοιτητής θα θελήσει να επικοινωνήσει με τους
διδάσκοντες στη Σχολή του, να ανταλλάξει υλικό για τις εργασίες του, ενδεχομένως να μιλήσει στο Skype
με τους δικούς του. Ο γιατρός – για να μιλήσω για τη φάρα μου – θα ζητήσει πληροφορίες για ένα
φάρμακο, θα στείλει ένα συνοπτικό ιστορικό κάποιου αρρώστου του σε συνάδελφο για να πάρει μια δεύτερη
γνώμη, και πάει λέγοντας.
Η κάθε κατηγορία χρήστη ίσως να βλέπει κάποιες από τις ανάγκες των άλλων ομάδων ως υπερφίαλες,
υπερβολικές ή απλά άχρηστες. Για κάθε έναν από αυτούς που ανέφερα ως παράδειγμα όμως, τα πράγματα
που θέλουν να κάνουν online εκτός σπιτιού έχουν σημασία, και προφανώς δε δικαιούσαι να τους
αποπάρεις. Ένα άλλο ζήτημα που υπάρχει είναι η 3G κάλυψη. Η σοβαρή, “γενναιόδωρη” χρήση mobile
Internet σε δίκτυα 2ας γενεάς είναι κακόγουστο ανέκδοτο, και οι τεράστιες τρύπες που υπάρχουν στην 3G
κάλυψη των τριών εθνικών δικτύων ανά την επικράτεια δε βοηθάνε καθόλου την κατάσταση. Τρίτο αγκάθι
στην όλη ιστορία είναι η online επικοινωνία: εδώ και χρόνια έχουμε συνηθίσει για να επικοινωνήσουμε
εκτός σπιτιού με τον κύκλο μας να βασιζόμαστε στις κλήσεις από κινητό και στα SMS. Ειδικά τα τελευταία
έχει βρεθεί ότι αποτελούν τον ακριβότερο τρόπο επικοινωνίας και μεταφοράς δεδομένων! Η διάθεση mobile
Internet σε προσιτές (ας πούμε) τιμές είναι εξαιρετικά επώδυνη για τις εταιρείες κινητής, που έχουν
συνηθίσει να έχουν μία μεγάλη αγελάδα με χρήματα και να την αρμέγουν αλύπητα.
Λίγο λίγο αναγκάζονται να υποκύψουν, και προσπαθούν με προσφορές και τεχνάσματα να κρατήσουν όσο
μεγαλύτερο μερίδιο της πίτας γίνεται. Το φαινόμενο αυτό όμως είναι παγκόσμιο και δε νομίζω ότι αποτελεί
ιδιαιτερότητα ως προς τη δυναμική του mobile Internet στην Ελλάδα. Γενικώς με την τελευταία γενιά
φορητών συσκευών και το integration που προσφέρουν με το Διαδίκτυο οι τιμές και οι παροχές έχουν
βελτιωθεί πάρα πολύ σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα – αν και υπάρχει περιθώριο βελτιώσεως. Πιστεύω
ότι έχει ψωμί η όλη υπόθεση – λίγο ακόμα καλύτεροι όροι και θα έχουμε τις υποδομές για πολλά πράγματα.
6. Όλοι ψάχνουν το επόμενο social network ή έστω το επόμενο application που θα ξεπεράσει το
facebook. Τι πιστεύετε για αυτό;
Το Facebook, με όλη την παραφιλολογία που αναπτύσσεται γύρω από το όνομά του, όλα τα security και
privacy risks που θέτει, όλη τη σκαρταδούρα που έχει μαζέψει – τόσο από χρήστες όσο και από εφαρμογές
και περιεχόμενο – έχει κατορθώσει να βρίσκεται σε μία μοναδική θέση. Εξυπηρετεί πολλές ανάγκες,
σημαντικά διαφορετικές ώστε να έχει να προσφέρει και από κάτι σε πολύ μεγάλη μερίδα πληθυσμού.
Επίσης, βρέθηκε να γνωρίζει τη μεγάλη του ανάπτυξη υπό ευνοϊκές συνθήκες, όταν τα social networks
έκαναν το μεγάλο μπαμ και όλοι ήθελαν να ασχοληθούν με το φαινόμενο – θα μπορούσαμε να πούμε ότι
βρέθηκε στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή. Το αποτέλεσμα είναι να έχει “καπελώσει” τον
ανταγωνισμό σε μεγάλο βαθμό.

Βεβαίως, αρκετός κόσμος τον τελευταίο καιρό διαγράφει το προφίλ του – ετεροχρονισμένα, και αφού

73

δώσανε λογαριασμό στον Μεγάλο Αδερφό, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Αν δεν αλλάξουν οι ισορροπίες,
αν δεν υπάρξουν αλλαγές στην τεχνολογία και αν δεν παρουσιαστεί κάποιο νέο προϊόν που να μπορέσει να
προσφέρει στη μεγάλη πλειοψηφία των υπαρχόντων χρηστών του Facebook τις ίδιες παροχές με τρόπο
αισθητικότερο, απλούστερο, γρηγορότερο, πιο καθαρό ίσως, δε βλέπω να… κουνιέται ο βασιλιάς από το
θρόνο του:) Οι ψαγμένοι έτσι κι αλλιώς έχουν τις δικές τους αυτόνομες παρουσίες – είτε μέσα από τα blogs
τους, είτε μέσω άλλων δικτύων: η μάζα είναι που θα φτιάξει ή θα θάψει το όποιο αντίπαλο δέος, και η μάζα
δεν ασχολείται με τα technicalities.
Παρατηρείτε αλλαγή στην «τεχνολογική» νοοτροπία των Ελλήνων τα τελευταία χρόνια;
Ναι, αν και αυτή ξεκινάει κατά μέσο όρο, ομολογουμένως, από τα νεώτερα ηλικιακά στρώματα. Όπως
είπαμε, οι επαγγελματίες των περισσοτέρων κλάδων έχουν αναγκαστικά υιοθετήσει ένα πιο επίκαιρο τρόπο
σκέψεως, έστω και δι’ αντιπροσώπου (“ψιτ παληκάρι/κοπελιά, θα μου φτιάξεις ένα σάιτ; με το αζημίωτο,
και αν μπορείς να μου ανοίξεις και ένα μέηλ για να παίρνω παραγγελίες”). Έστω και έτσι, με το μπιμπερό,
λίγο έως πολύ δε θα βρεις πολλές Ελληνικές επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες, που να μην έχουν online
παρουσία. Και φυσικά όπου υπάρχει μαζική παροχή εφ’ όλης της ύλης, αναπτύσσεται και ζήτηση – πιθανώς
να διαφωνήσουν εδώ οι γνώστες της αγοράς, αλλά έστω:) Ο κόσμος έμαθε να ψάχνει για προσφορές, για
πληροφορίες στο Internet, να κάνει τη δουλειά του χωρίς πολλούς μεσάζοντες και αποφεύγοντας τη
γραφειοκρατία και τις καθυστερήσεις στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό. Νομίζω ότι κάπου εκεί αρχίζει και η
αλλαγή νοοτροπίας.
Το Internet πρωτίστως είναι μέσο, εργαλείο, μηχανισμός, όχι αυτοσκοπός. Αυτοί που θα το εκμεταλλευτούν
πρώτοι είναι αυτοί που έχουν να κερδίσουν ή να αποκομίσουν κάτι, υλικό ή μη. Όταν εκπαιδεύσεις κατά
κάποιον τρόπο τον κόσμο ότι ξέρετε, υπάρχει αυτό το καινούργιο πράγμα και μέσω αυτού σας παρέχουμε
την Α, Β, Γ δυνατότητα, ο κόσμος θα ασχοληθεί. Και άπαξ και ασχολήθηκε, θα συνεχίσει να ψάχνει. Από
τον επιστήμονα που ψάχνει βιβλιογραφικές αναφορές αντί να σκάβει σε τόμους περιοδικών μέχρι τον
τελευταίο κακομοίρη που καμακώνει κοπελιές στα chat, βλέπουμε αυξημένη διείσδυση της τεχνολογίας στο
κοινό. Βεβαίως, και σε αυτό το θέμα υπάρχουν οι ανασταλτικοί παράγοντες: οι τεχνοκράτες και όσοι είναι
προσκολλημένοι σε παλιά μοντέλα σκέψης και λειτουργίας και προσπαθούν να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι.
Ένα απλούστατο παράδειγμα: όταν χρεώνεις 60 € για να συνδέσεις έναν καινούργιο υπολογιστή στο χώρο
του πελάτη δε συνεισφέρεις στη διάδοση της τεχνολογίας, ούτε όταν σου παραγγέλλουν νέα broadband
σύνδεση και κάνεις δύο μήνες να συνδέσεις το νέο χρήστη. Αυτά τα φαινόμενα πρέπει να εκλείψουν και
γρήγορα μάλιστα – δεν προσφέρουν τίποτα, μόνο ζημιογόνα είναι. Γενικά πάντως νομίζω ότι είμαστε σε
καλό δρόμο μέχρι τώρα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για βελτίωση.
7. Θα θέλαμε μερικές προβλέψεις για την επόμενη πενταετία σε ό,τι αφορά το διαδίκτυο.
Δύσκολη ερώτηση: τα πάντα είναι ρευστά, είναι σα να με ρωτάς τι καιρό θα κάνει σε έξι μήνες από τώρα:)
Νομίζω η επόμενη μεγάλη αλλαγή θα έρθει στον τρόπο με τον οποίον αναζητούμε και
οργανώνουμε/οπτικοποιούμε την πληροφορία. Μέχρι στιγμής έχουμε πάμπολλα μέσα στη διάθεσή μας για
την παραγωγή υλικού και πληροφοριών: ψηφιακές μηχανές και βιντεοκάμερες, blog editors, προγράμματα
ηχογράφησης, υπηρεσίες φιλοξενίας φωτογραφικού υλικού, κοινωνικά δίκτυα, sites αρχειοθέτησης
εντύπων: η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Οι μέθοδοι που έχουμε στη διάθεσή μας όμως για να κατηγοριοποιούμε, να αλιεύουμε αυτά που θέλουμε

74

από αυτό το υλικό, για να το οργανώνουμε σε ομάδες και να το αντιλαμβανόμαστε γρηγορότερα,
καθαρότερα και αποτελεσματικότερα δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά από τα τέλη της περασμένης δεκαετίας:
οι μηχανές αναζήτησης που δουλεύουν με εισαγωγή συνεχίζουν να είναι το σύνηθες search modality για τη
συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.
Μία βελτίωση ήταν το σύστημα των tags, που – αν το μάθεις και συνηθίσεις να tagκάρεις αυτά που
αποθηκεύεις μπορεί να φανεί χρήσιμο. Κι αυτό όμως δεν είναι πανάκεια: το ότι εσύ είσαι συνεπής tagger
δεν εξασφαλίζει την συνεργασία και συμβολή των άλλων χρηστών. Από εκεί λοιπόν πιστεύω ότι έχουμε να
περιμένουμε πάρα πολλά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας. Ένα άλλο ζήτημα που καίει είναι η επικοινωνία
μεταξύ των χρηστών. Βλέπεις ότι όλοι ψάχνονται γύρω από αυτό το θέμα: το Twitter προσπαθεί να εισάγει
μεθόδους οργανώσεως των συζητήσεων και των μηνυμάτων, η Google πειραματίζεται με μοντέλα τύπου
Wave και Buzz, η χρήση του Skype και των λοιπών VoIP υπηρεσιών ανεβαίνει κατακόρυφα, όπως και οι
συνδρομητές των IM δικτύων… αλλά παρ’ όλ’ αυτά η πιο αξιόπιστη και πρότυπη θα λέγαμε μέθοδος online
επικοινωνίας, σε γενική θεώρηση, παραμένει το αθάνατο e-mail – δηλαδή ένα πρότυπο που υπάρχει
περισσότερα χρόνια από τη ζωή του Παγκοσμίου Ιστού!
Έχουμε ήδη καλύψει τη γραπτή επικοινωνία με κάθε μορφή και έκφρασή της, έχουμε καλύψει την
ανταλλαγή ήχου και εικόνας. Το ερώτημα είναι: τι κάνουμε από εκεί και πέρα για το online communication;
Και όχι μόνο πώς μπορούμε να το βελτιώσουμε, αλλά και πώς μπορούμε να το συνδέσουμε αποτελεσματικά
και πρακτικά με άλλες online εφαρμογές και δραστηριότητες; Προσωπικά πιστεύω ότι αυτοί οι δύο τομείς
είναι που θα γνωρίσουν τις μεγαλύτερες καινοτομίες μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια – αν και, είπαμε, το
μέλλον είναι αβέβαιο:)

Press.Spam.gr
July 5, 2010 A-e-learning, Issues 5 Comments

Οι ημέρες του spam ..καλά κρατούν, μόνο που όπως όλα τα τεχνολογικά αλλά και κοινωνικά φαινόμενα ,
το spamming εξελίσσεται [εφόσον αυξάνουν οι δυνατότητες επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών] σε
αντίθεση πολλές φορές με τους ίδιους τους spammers οι οποίοι παραμένουν στο επίπεδο βρεφικής
νοημοσύνης.
Αναζητήσαμε πληροφορίες για το ενοχλητικό spam κι ενώ οι περισσότεροι έχετε ταυτίσει την έννοια με τα
ενοχλητικά e-mail θα εκπλαγείτε [ίσως] με την ευρύτητα του θέματος.
Καταρχήν η ..ετυμολογία.

75
Μάθαμε πως το Spam ήταν κρέας που δεν χρειαζόταν κατάψυξη αλλά κατέληξε αζήτητο [πηγή

αυτό κι ένα google search στη λέξη θα σας εμφανίσει εικόνες

], για

που αρχικά ξενίζουν.

Ακολούθως διαβάσαμε τον Οδηγό του Ενημερωμένου Καταναλωτή όσον αφορά στις Ηλεκτρονικές

Υπηρεσίες

και βρήκαμε [στην σελίδα 17] πως αρμόδια υπηρεσία για τα σπαμ δεν είναι η ΕΕΤΤ αλλά η

Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
[Διαβάζοντας τον Οδηγό ευχηθήκαμε κάποια στιγμή στη χώρα μας να διώκονται πραγματικά οι υπεύθυνοι
ανεύθυνοι σύμφωνα με όσα αναφέρονται από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων]

Στην αναζήτηση μας βρεθήκαμε μπροστά και σε ένα άλλο ενδιαφέρονdata sheet

το οποίο αναφέρει

τόσο την ισχύουσα νομοθεσία όσο και πολλές πληροφορίες γύρω από την βιομηχανία του σπάμινγκ.
Εδώ ήταν που διαβάσαμε πως spam δεν είναι μόνο η αποστολή μηνυμάτων χωρίς να έχετε ερωτηθεί για την
παραλαβή τους αλλά και οποιοδήποτε ενημερωτικό μήνυμα παραπέμπει σε σελίδα με διαφημίσεις.
Συγκεκριμένα στη σελίδα 4, αναγράφεται καθαρά: “Έτσι ως spam θεωρούνται και μηνύματα προώθησης
υπηρεσιών και σκοπών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, σωματείων, ενώσεων κλπ”
Πριν ολοκληρώσουμε με τις δικές μας παρατηρήσεις, σας προωθούμεστην Αρχή Προστασίας Προσωπικών

Δεδομένων

για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά στις ενοχλητικές [παράνομες]

επικοινωνίες/ενημερώσεις καθώς και στη σελίδα Προσφυγής

.

Το We Go Web μετά την μικρή έρευνα που διεξήγαγε, πιστοποιεί και διαμηνύει πως,
Spam είναι:
- Το tagging σε Notes του facebook που παραπέμπει σε ιστολόγια με διαφημίσεις
- Η αποστολή οποιουδήποτε μαζικού μηνύματος με εμφανείς τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις όλων
των παραληπτών [+ χωρίς δυνατότητα αφαίρεσης της ηλεκτρονικής διεύθυνσης ]
- Η συνεχής αποστολή ενημερωτικών μηνυμάτων στο facebook από group σωματείων, εταιρειών
κλπ [κρίνουμε πως η αποστολή άνω του ενός μηνύματος στις 15 ημέρες προκαλεί ενόχληση]
- Η συνεχής αναφορά προσώπων [tagging names] στα status του facebook που δύναται να
εκθέσει προσωπικά δεδομένα του “στόχου” [εάν δεν έχει κλειστό το wall του]
- Η κατάληψη ενός ποσοστού του twitter timeline άνω του 50% από συγκεκριμένο λογαριασμό
- Η αποστολή μαζικών DM [direct message] στο twitter
- Η αποστολή με e-mail αναρτήσεων ή συνδέσμων σε αυτές
Εν κατακλείδι
το We Go Web τονίζει:
Οτιδήποτε μεταδίδεται με σκοπό τον εκβιασμό επικοινωνίας ή ενημέρωσης, είναι Spam.-

76

Γιώργος Γλυκοφρύδης – Συνέντευξη στο We Go Web
July 26, 2010 Interviews 1 Comment
Ο Γιώργος Γλυκοφρύδης είναι μία πολυσχιδής προσωπικότητα
της Τεχνολογίας, του Λόγου και της Εικόνας.
Έτσι θα ήθελα τουλάχιστον εγώ να τον παρουσιάσω σε όσους δεν τον γνωρίζουν ήδη.
Με βρήκε αυτός στο διαδίκτυο πριν πολύ καιρό- ως παλαιός αναγνώστης του έντυπου λόγου μου- κι έκτοτε
τον “ακολουθώ” σχεδόν με ευλαβική διάθεση..σύμπλευσης [αν και διαφωνούμε..τεχνολογικά] εφόσον τόσο
ο μυθιστορηματικός λόγος του όσο και η άποψη του σε θέματα τεχνολογίας φέρουν μία βαρύτητα που
δύσκολα συναντά κανείς σε μία τόσο συμπαγή μορφή συνάφειας και γνώσης στον ελληνικό χώρο.

Σας δίνω ένα σύντομο βιογραφικό του όπως υπάρχει στην καταπληκτική σελίδα Ελληνικά Γράμματα
και προχωρώ στην συνέντευξη που δέχτηκε να μου παραχωρήσει [για την οποία συνέντευξη τον ευχαριστώ
θερμά].
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Γιώργος Γλυκοφρύδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Ξεκίνησε εργαζόμενος στις κινηματογραφικές
ταινίες και στα τηλεοπτικά σήριαλ του πατέρα του Πάνου Γλυκοφρύδη κι αργότερα εργάστηκε ως β’ βοηθός
σκηνοθέτη στον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Παράλληλα, παρακολούθησε και μαθήματα κινηματογράφου στο
(τότε) Δυτικό Βερολίνο. Μετά, σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμο «La Sapienza» της Ρώμης αλλά είχε
ήδη ανακαλύψει την Πληροφορική την οποία ακολούθησε ως επαγγελματική ενασχόληση και όχι μόνο.
Έτσι, ξεκίνησε να αρθρογραφεί σε περιοδικά κυρίως Ειδικού Τύπου δημοσιεύοντας και διηγήματα. Η
νουβέλα «99.9% αληθινή ιστορία» κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό διηγημάτων Επιστημονικής
Φαντασίας της «Anubis» το 1996.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, «Ο Επιβάτης», υποψήφιο για βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου στο περιοδικό
«Διαβάζω», εκδόθηκε το 2006. Ακολούθησαν δύο συμμετοχές με διηγήματα στα συλλογικά βιβλία «Α όπως
Αμερική» και «Το βιβλίο του Κακού». Το «Δέκα ώρες δυτικά» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του.
Συνέντευξη
1. Συγγραφέας, πληροφορικός ή κινηματογραφιστής; Τι κοινό έχουν όλα αυτά;
Το συγγραφέας δεν έχει κάτι κοινό με τα άλλα δύο. Τα χρησιμοποιεί. Η πληροφορική δίνει τη μέθοδο στην
αφήγηση και τη δομή στο γραπτό. Ο κινηματογράφος τη γλώσσα. Αλλά ταυτόχρονα και τα δύο δίνουν την
αισθητική.

Η πληροφορική έχει δύο αισθητικές. Η μία είναι των ανθρώπων της, που χωρίζεται σε σχεδόν άπειρες

77

κατηγορίες, και η δεύτερη είναι της ίδιας ως επιστήμης. Η δεύτερη είναι που ενδιαφέρει εμένα. Στα πρώτα
χρόνια της Πληροφορικής ήταν της μόδας να κρεμάνε motherboards στους τοίχους ως μετακάτι έργα
τέχνης. Αργότερα, τώρα, που η Πληροφορική τελείωσε με το στάδιο του αξιοπερίεργου, ανακαλύφθηκε
επιτέλους η αισθητική των μεθόδων, της πολυπλοκότητας, των matrix, και άλλων αληθινά άξιων
πραγμάτων.
Ο κινηματογράφος εμπλέκεται στο γραπτό μου ως καθαρή εικονοποίηση. Δεν χρησιμοποιώ
«κινηματογραφική γραφή», εικονοποιώ. Έχει τεράστια διαφορά. Αν ποτέ κάποιος θελήσει να κάνει τα βιβλία
μου κινηματογραφικές ταινίες θα έχει ένα βασικό πρόβλημα: Ο σκηνοθέτης μπορεί και να μην χρειάζεται
αφού η περιγραφή είναι απόλυτη και σιδερένια. Όχι, είναι χαζό αυτό που είπα, απλά έτσι όμως μπορώ να
καταδείξω το μέγεθος της εικονοποίησης. Και το λέω αυτό τόσο ξεκάθαρα γιατί πίσω από τη γλώσσα
υπάρχει τεχνική εικονοποίησης. Συγκεκριμένη.
Και υπάρχει λόγος γι αυτό: Προσπαθώ να παντρέψω δύο τέχνες. Αυτό ήθελα από πάντα. Όμως, εδώ
υπάρχει πρόβλημα. Δεν έχω βρει ακόμη το μέτρο. Αλλά δεν μας πειράζει, ο χρόνος είναι με το μέρος μας.
2. Η πληροφορική μπορεί να γίνει η υπέρβαση της τέχνης στη λογοτεχνία με τα σημερινά
ηλεκτρονικά δεδομένα [βλ. e-book, vook etc];
Η πληροφορική είναι η επιστήμη που δημιουργεί και συντηρεί τα εργαλεία που θέλουμε για να κάνουμε την
υπέρβαση στις τέχνες. Άρα ναι, με αυτή την έννοια μπορεί να γεφυρώσει τέχνες. Δεν είναι δα κι η πρώτη
φορά που γεφυρώνονται τέχνες.
3. Είστε πατέρας. Ποιες είναι οι τρεις συμβουλές που θα δώσετε στα παιδιά σας όταν μάθετε πως
έχουν κάνει εγγραφή στο facebook?
Όχι όχι, δεν θα είναι τρεις. Συγγνώμη που δεν απαντώ ακριβώς στην ερώτηση αλλά δεν θα είναι τρεις. Θα
τα πάρω από το χέρι, θα τα καθίσω στο γραφείο μου, και θα τους δείξω τι κάνω εγώ στο FaceBook σε όλο
το μήκος των πράξεών μου εκεί. Χωρίς ψέματα! Τα παιδιά είναι διάφανα στο ψέμα.
Όμως, γι αυτό, (και θεωρώ πως αυτό είναι και το σωστό), ο άνθρωπος, για να χρησιμοποιήσει social media
τέτοιου επιπέδου και εύρους όπως το FaceBook, πρέπει να φτάσει σε μια ηλικία που το σεξ θα του είναι
κατανοητό. Όχι απαραίτητα εμπειρικά γνωστό, αλλά γνωσιακά γνωστό απολύτως. Και πρακτικά και
συναισθηματικά.
Θα μου πείτε, γιατί από ολόκληρο το FaceBook επικεντρώθηκα στο σεξ; Μα γιατί το Κακό εκεί βρίσκεται. Οι
Κακοί άνθρωποι που κυκλοφορούν στο FaceBook εκεί χτυπάνε. Γιατί το σεξ (ως από αιώνες από την
ψυχολογία γνωστό) δεν έχει να κάνει με την σεξουαλική πράξη (μόνο), αλλά με τα συναισθήματα. Ο δήθεν
τρυφερός και γλυκός τύπος που θα πλησιάσει ένα παιδί ετών 11, μπορεί απλά να θέλει να το απαγάγει για
να το πουλήσει, κι όχι για να το κακοποίηση. Όμως, για ότι από τα δύο, το συναίσθημα θα χρησιμοποιήσει.
Αν ο άνθρωπος (παιδί) λοιπόν ξεκινήσει να χρησιμοποιεί ένα social media σαν το FaceBook τότε που θα
ισχύουν όσα είπα πριν, τότε ο Κακός θα γίνει αντιληπτός.

Πιστεύω λοιπόν, ότι η κατάλληλη ηλικία εκκίνησης χρήσης τέτοιων social media, είναι εκεί γύρω στο

78

Γυμνάσιο. Έστω στην πρώτη γυμνασίου. Όχι πιο πριν.
Και επί του πρακτέου: Ο γιος μου αυτή τη στιγμή είναι 10 ετών. (Το μεγαλύτερο από τα τρία. Άρα αυτό μας
ενδιαφέρει.) Κάποιοι συμμαθητές του έχουν μέχρι και iPhone! Όταν μου το ζήτησε, κάθισα, του έδειξα το
δικό μου, και του εξήγησα τι κάνει αυτό το πράγμα που ως τηλέφωνο είναι το λιγότερο απ’ όλα όσα κάνει.
Και άρα γιατί αποκλείεται να του αγοράσω ένα ακόμη κι αν δεν χρειαζόταν να ξοδέψω τόσα πολλά λεφτά
όσα κοστίζει για να του το αγοράσω.
Όταν στα παιδιά μιλάς, και εξηγείς, με αλήθειες και όχι με ψέματα, ακόμη κι αν δεν συμφωνούν, ακόμη κι
αν νιώθουν πως τους χαλάς το χατίρι κι αυτό δεν τους αρέσει καθόλου μα καθόλου, κατανοούν. Κι αυτό
είναι το σημαντικότερο.
4. Hacking. Περιγράφετε μία τέτοια σκηνή στο βιβλίο σας “Ο Επιβάτης”. Τι έχετε να πείτε για
αυτό το θέμα στον αδαή κόσμο του διαδικτύου;
“Do not try this at home”. Όπως λένε και στις Ηνωμένες Πολιτείες στην τηλεόραση όταν αυτό είναι να
προβληθεί γίνεται στην πραγματικότητα αλλά για σκοπούς ντοκιμαντέρ ας πούμε.
Το συνειδητό φυσικό hack, αυτό δηλαδή όπου κάποιος προσπαθεί να εισβάλει συνειδητά σε κάποιον άλλον
όχι δικό του υπολογιστή, (είτε προσωπικό υπολογιστή είτε σταθμό δικτύου είτε μηχανές διαμετακόμισης
δεδομένων κλπ), είναι ποινικά διωκόμενη πράξη. Απλά πράγματα. Η Ελληνική Αστυνομία έχει συγκεκριμένη
διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Απλά πράγματα δηλαδή. Έχεις να κάνεις με τον νόμο. Όπως
αν ληστέψεις μια τράπεζα.
Το συγκεκριμένο λοιπόν hack που περιγράφω στον “Επιβάτη”, συνέβη στην πραγματικότητα τρεις φορές.
Το έπραξα τρεις φορές για να το δω. Να το προσομοιώσω και άρα να το περιγράψω να μη γράφω πράγματα
για τα σκουπίδια. Και τις τρεις, είχα επικοινωνήσει με τα ιδρύματα στον οποίων τα υπολογιστικά συστήματα
αλώνιζα όλη μέρα, και τους είχα ειδοποιήσει. Κι έτσι, δεν πήραν τηλέφωνο την Αστυνομία. (Αν με
καταλάβαιναν βέβαια, γιατί από ότι μου είπαν αργότερα δεν με κατάλαβε κανείς… πράγμα φυσικό, δεν
έκανα καμία ζημιά, γιατί ν’ ασχοληθούν μαζί μου ακόμη κι αν μ’ έβλεπαν…)
5. Apple & Windows. Μήπως το πρώτο είναι η ερωμένη και το δεύτερο η σύζυγος;
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό. Δεν είναι λάθος αυτό που λέτε. Αλλά “Once you go Mac you never go
back.” λέει ένα ρητό. Οπότε αν ισχύει το ρητό, τότε κάποιοι μένουν για πάντα με την ερωμένη; Πολύ
ρομαντικό…
6. Science fiction. Έχετε βραβευτεί για ένα τέτοιο κείμενο. Μπορούμε να το βρούμε ηλεκτρονικά
κάπου; Υπάρχει Λογοτεχνία Επιστημονικής Φαντασίας στην Ελλάδα ικανή να μη χλευαστεί αλλά
και να μη θεωρηθεί ελαφριά;
Ας ξεκινήσω απαντώντας στο πρώτο σκέλος:
Όχι. On line δεν υπάρχει. Είναι μία σκέψη να ανεβάσω on line σε epub ξεκλείδωτο αρχείο ή και pdf (επίσης

ξεκλείδωτο) μόνο για ανάγνωση σε οποιοδήποτε μέσο αλλά όχι εκτυπώσιμο οπότε να μην αλλοιώνεται η

79

GNU licence ελεύθερης διακίνησης, αλλά ακόμη θέλει σκέψη.
Δεύτερο σκέλος:
Ναι υπάρχει. Έχουν γραφτεί εκπληκτικά πράγματα. Στην Athens Voice πρότεινα την “Λήθη” του Νίκου
Βλαντή. Τώρα, για ποιο λόγο θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα γραπτό του Νίκου Βλαντή ως ελαφρύ επειδή
είναι SF δεν το γνωρίζω. Κάποια μυαλά μπορεί να το γνωρίζουν. Αλλά και παλιότερα υπάρχουν
σημαντικότατα γραπτά. Δεν θ’ αρχίσω εδώ να λέω ονόματα γιατί είναι πολλά όχι τίποτε άλλο. Αλλά
υπάρχουν.
Αλλά να, ας δούμε κάποια σημεία όσον αφορά στην προκατάληψη περί SF στην Ελλάδα: Κάποτε κάποιος
είχε πει στον Πέτρο Τατσόπουλο ότι γράφει SF. Κι ο Τατσόπουλος του είχε πει «Μην ξεχάσεις να
υπολογίσεις την Μεσόγειο…» Κι αυτό νομίζω πως τα λέει σχεδόν όλα. Οι διαστημικοί/τεχνολογικοί μύθοι
είναι τόσο ξένοι από τον παλιό (και αρχαίο αλλά δεν είναι το “αρχαίος” που μετρά τώρα εδώ) και άκρως
Μεσογειακό (στα όρια του καθαρά Ανατολικού) Ελληνικού λαού, που η έννοια της SF σχεδόν δεν
υφίσταται. Φανταστείτε λοιπόν έναν Κλασσικό (εν ζωή) Έλληνα συγγραφέα, τον Παύλο Μάτεσι ας πούμε,
να γράψει ένα μυθιστόρημα ή διήγημα όπου ο ίδιος να το χαρακτηρίσει “science fiction”. Χρησιμοποιώντας
μάλιστα τον Αγγλοσαξονικό όρο, ούτε καν τον Ελληνικό “Επιστημονική Φαντασία”. Προκαταβάλλοντας έτσι
και όλον τον κόσμο του βιβλίου που σίγουρα θα περιμένει να μάθει για το καινούριο του έργο αλλά και τους
αναγνώστες. Είναι δεδομένο ότι το έργο θα είναι Κλασσικά άρτιο, (ο Μάτεσις μια του έφερε η κουβέντα
είναι Κλασσικά άρτιος ούτως ή άλλως), αλλά είμαι πραγματικά περίεργος να διαβάσω τις κριτικές. Όχι τις
παρουσιάσεις, τις κριτικές.
Δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν διαβάζουν science fiction. Διαβάζουν και μάλιστα πολύ. Έλληνες συγγραφείς
science fiction δεν διαβάζουν. Γιατί θεωρούν πως ο διπλανός τους, ο συγγενής τους, ο αδερφός τους, ο
Έλληνας δηλαδή, science fiction είναι αδύνατον να γράψει. Μπουζουκάκι και ουζάκι και ταβλάκι και
φραπεδάκι και “τ’ άστρα του Νοτιά”, (αν και τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να εκλείπουν όλα αυτά), με το
Science Fiction, είναι διαφορετικά σύμπαντα, όχι απλά πλανήτες.
7. Ποια εντυπωσιακή εξέλιξη -τεχνολογικά – πιστεύετε πως θα συμβεί στην καθημερινότητα μας
τα επόμενα 30 χρόνια;
Το κυριότερο που πιστεύω αργά ή γρήγορα θα συμβεί είναι η κατάργηση του Έντυπου. Όχι η πλήρης
κατάργηση. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Αλλά μαζικά ο κόσμος δεν θα διαβάζει έντυπα. Θα διαβάζει
ηλεκτρονικά.
Επίσης πιστεύω πως θα μπορεί να διαβαστεί η σκέψη. Όχι απόλυτα. Ούτε πειστικά. Αλλά σε ένα μεγάλο
ποσοστό.
Επίσης οι υπολογιστές θα είναι ενσωματωμένοι ακόμη και στο σώμα εάν το θέλει ο χρήστης και σίγουρα τα
πληκτρολόγια και τα ποντίκια απλά δεν θα υπάρχουν.
Πολλά θα φορτίζονται από τον ήλιο.
Επίσης δεν θα υπάρχουν οπτικοί δίσκοι ή μαγνητικοί δίσκοι οποιασδήποτε χωρητικότητας. Θα υπάρχουν

μόνο μνήμες σχεδόν αυξομειούμενης χωρητικότητας γιατί το πιθανότερο είναι να χρησιμοποιούν

80

κβαντικές τεχνολογίες.
Προσωπικά θα ήθελα Ιατρικές προόδους. Σημαντικές. Αλλά πιστεύω πως αυτές θ’ αργήσουν.
8. Παρατηρώ πως τώρα τελευταία γίνεστε ιδιαίτερα δημοφιλής στο facebook profile σας.
Πιστεύετε πως είναι εύκολο να χειριστείτε την εικόνα σας σε έναν χώρο όπου έχουν πρόσβαση
τόσο άνθρωποι που γνωρίζουν προσωπικά σας δεδομένα όσο και άνθρωποι που απλά γνωρίζουν
τα βιβλία σας;
Όχι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Το FaceBook (εγώ και οι friends μου εννοώ) μου φαινόμαστε σαν ένα 24ωρο
μπαρ στο οποίο όλοι μας συχνάζουμε. Άλλοι λίγο άλλοι πολύ άλλοι είναι σαν να μένουν εκεί. Υπάρχουν
στιγμές και ώρες που έχω μπει με καθαρό μυαλό συμμετέχοντας σε κουβέντες ή και χαβαλέδες με γέλια, και
γύρω στις δυο ώρες μετά, έχω βγει με πολύ οινόπνευμα στο κεφάλι (καταναλωμένο δίπλα στο
πληκτρολόγιό μου) και με ανθρώπους στο μυαλό που συνάντησα εκεί μέσα χωρίς να μπορώ να τους βγάλω.
Αυτό είναι μία επακριβής εικονική μεταφορά μιας πολύ όμορφης βραδιάς σ’ ένα μπαρ νύχτα, άσχετα αν το
πραγματικό μπαρ θα κρατήσει μέχρι και 5ωρα ή και βάλε ενώ το FaceBook (τουλάχιστον στην περίπτωσή
μου) δεν θα ξεπεράσει ποτέ τις 2 ώρες. Όχι λόγο κάποιας δουλειάς, αλλά γιατί η ενεργή συμμετοχή μου δεν
βαστά για παραπάνω. Συνήθως το έχω ανοιχτό σ’ ένα tab στον browser μου ενώ ταυτόχρονα εργάζομαι
πάνω στο οτιδήποτε ή ακόμη και γράφω. Έτσι ο κόσμος νομίζει πως είμαι μέσα με τις ώρες μιας που συχνά
γυρνώ σ’ αυτό το tab για να φύγει το μυαλό μου. Για να χαζέψω που λέμε.
9. Ποια είναι η εικόνα που έχετε εσείς για τα Social media & New media στον ελληνικό χώρο;
Ακόμη δεν έχουν αποκτήσει την δυναμική που μπορούν. Τα παραδοσιακά μέσα ακόμη αντιστέκονται και όχι
άδικα. Αυτοί που θ’ αναγκαστούν ν’ αλλάξουν δουλειά δεν είναι δεδομένο πως θα μπορούν ανεξάρτητα αν
θα το θέλουν ή όχι. Πάντως τα Ηλεκτρονικά Μέσα και το Internet είναι Φυσικός Εξελικτικός μονόδρομος.
Και βέβαια και για την Ελλάδα.
10. 10 ώρες δυτικά. Το νέο σας βιβλίο. Αν και το έχω δεν πρόλαβα να το διαβάσω. Τι θέλετε να
αγαπήσουμε σε αυτό το βιβλίο;
Την Αριάδνη. Και τους άλλους, αλλά την Αριάδνη κυρίως. Που πρέπει να ξεπληρώσει τον λογαριασμό για
ένα κομμάτι του σημαντικότερου εγκλήματος στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Διαβάστε βιβλία στον υπολογιστή σας.. δωρεάν
August 5, 2010 A-e-learning, Fun 2 Comments

Υπάρχουν πολλά site με δυνατότητα download ηλεκτρονικών βιβλίων και οπωσδήποτε γνωρίζετε πως

81

αυτά μπορούν να διαβαστούν όχι μόνο από υπολογιστή αλλά και από τους e-readers [όπως το kindle, iPad
κλπ] αλλά εμείς σήμερα δε θα δώσουμε συστάσεις κι εξηγήσεις για αυτά.
Σήμερα αποφασίσαμε να δώσουμε ένα χεράκι βοήθειας [εφόσον καμιά φορά βαριόμαστε ακόμα και google
search να κάνουμε] προτείνοντας κάποια ενδιαφέροντα αναγνώσματα που συναντήσαμε στο web και
μάλιστα..δωρεάν.
Ξεκινάμε.

Freedom of Expression
Ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα αυτό τον καιρό τον διαδικτυακό κόσμο αλλά και θα τον απασχολεί εις το
διηνεκές κατά τη γνώμη μας.
The art of south and southeast Asia

, The art of ancient Egypt

,The art of renaissance Europe

Για τους λάτρεις της τέχνης

Φωτοβολταϊκά: Ένας πρακτικός Οδηγός
Επίσης ένα θέμα που μας απασχολεί στην ελληνική πραγματικότητα

147 Epublishing Tips (PDF)

, A Cheap and Easy Guide to Self-publishing eBooks

[Αυτά μπορούν να διαβαστούν μόνο online]

The essential guide to digital photography
Αγαπημένη ενασχόληση πολλών διαδικτυακών χρηστών..

και.. ένα μυθιστόρημα για να καλύψουμε όλες τις προτιμήσεις

The First Lost Tale of Mercia: Golde the Mother
Στους άνωθεν συνδέσμους υπάρχουν χιλιάδες άλλα βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή οπότε αναζητήστε μόνοι
σας ακόμα περισσότερα από αυτά που σας δώσαμε εμείς.

Καλή Ανάγνωση

82

83