Ang Pabula ng Kabayo at ng Kalabaw

Isang magsasaka ang nais manirahan sa ibang bayan kaya isang araw ay inipon niya ang kanyang mga gamit at inilulan sa kanyang alagang kabayo at kalabaw. Maaga pa ay sinimulan na nila ang mahabang paglalakbay. Makaraan ang ilang oras ay nakaramdam ng matinding pagod at panghihina ang kalabaw dahil sa bigat ng kanyang pasang gamit. "Kaibigang kabayo, di hamak na mas mabigat ang pasan kong gamit keysa sa iyo. Maaari bang tulungan mo ako at pasanin mo yung iba?" pakiusap ng kalabaw. "Aba, yan ang ipinataw sa iyong balikat ng ating amo kaya pagtiisan mo," anang kabayo na lalo pang binilisan ang paglalakad. "Parang awa mo na tulungan mo ako. Di ko na kakayanin ang bigat ng dala ko. Nanghihina ako. Alam mo namang kailangan kong magpalamig sa ilog kapag ganito katindi ang init ng araw dahil madaling mag-init ang katawan ko," pakiusap pa rin ng kalabaw. "Bahala ka sa buhay mo," naiinis na sagot ng kabayo. Makaraan pa ang isang oras at lalung tumindi ang init ng araw. Hindi nagtagal at ang kalabaw ay iginupo ng bigat ng kanyang dala at siya ay pumanaw. Nang makita ng magsasaka ang nagyari ay kinuha niya ang lahat ng gamit na pasan ng kalabaw at inilipat sa kabayo na bahagya namang makalakad dahil sa naging napakabigat ng kanyang mga dalahin. "Kung tinulungan ko sana si kasamang kalabaw ay hindi naging ganito kabigat ang pasan ko ngayon," may pagsisising bulong ng kabayo sa kanyang sarili.

Mga aral ng pabula: Ang suliranin ng kapwa ay maaaring maging suliranin mo rin kung hindi mo siya tutulungan. Ang makasariling pag-uugali ay may katapat na kaparusahan. Ang mga pasanin natin sa buhay ay gagaan kung tayo ay magtutulungan.

Agad niyang kinuha ang puso ng ina at tumakbong patungo sa kanyang kasintahan. Ngayon ang dahongpalay ay may kamandag sa balat at hindi sa loob ng katawan. Ito ang magpapatunay ng kanyang katapatan at nangako ang dalaga na kung magtagumpay siyang maisagawa ito. ay bigla na lamang siyang nadupilas at ang puso na kanyang hawak ay nahulog sa isang bitak. Kumain ng bigas ang ibong iyon. Siya·y gutum na gutom sapagkat galing siya sa laruan. Kaya·t ang kanilang puno·y dumalangin humingi ng kamandag kay Bathala. ANG ALAMAT NG BUTIKI Legend of the Lizard Noong unang panahon. Sa madali·t sabi. Ngayon natakpan siya ng bilao.ALAMAT NG MAYA The Legend of "Maya" Si Rita ay batang lubhang malikot. ´Bakit mo ako ginanito anak? Bakit mo sinunod ang maruming mithiin ng iyong kasintahan? Dapat mong malaman na ang isang . sinabi niya sa kasintahan na ipag-patuloy ang gagawing pagsubok. Dali-daling umakyat at kanyang naratnan ang ina na nakaluhod sa harap ng altar sapagkat orasyon na noon. Ngunit sa kasawiang palad. Nang madatnan niya ang pook na bigayan ng kamandag ay ang banga na lamang ang kanyang nakita. Isang araw ay nagkaroon ng isang mahigpit na pagsubok ang kasintahan ng binata. wala rin rin si Rita roon. Isang araw ang Panginoong Diyos ay nanaog at dala ang isang kamandag upang batiin ang mga ahas. ang tinatawag ngayong maya. Hindi sumagot si Rita. ang kanyang ina ay nagbayo ng palay. si Rita ay nagsimula nang kumain ng bigas. at marahil sa parusa ng nasa itaas. Nangangatal ang buong katawan na kinuha ang balaraw at sabay na itinarak sa dibdib ng ina. Hinanap ng ina sa lahat ng taguan. Walang kasing tamis ang kanilang pagmamahalan. Nang kanyang buhatin ang lalagyan ng bigas may lumabas na maliit na ibon galin sa loob. Ang nalagyan ng bigas ay malaki at may takip na bilao. Sa ganito sila ay hindi kinakatakutan at pinakukundanganan tisurin o patayin. Hindi nahalata ng ina. Ang unang nakakuha ay ang ulupong kung kaya ang kanya ang pinakamabagsik. Ang kanyang ina ay laging naiinis sa mga ginagawa niyang hindi dapat gawin ng batang katulad niya. Walang kibong umalis ang binata patungo sa kanilang tahanan upang tuparin ang tagubilin ng kanyang kasintahan. Binuksan niya at pumasok siya sa loob. Nang matapos na ang ina sa kanyang pagbabayo ay tinawag niya si Rita upang utusan sa pagtatago ng binayo. Ang puso·y biglang nangusap. ay agad silang magpapa-kasal. Ang lahat ay nakakuha ng kamandag maliban lamang sa dahongpalay na hindi kaagad nabatid ang pagbibigayan ng kamandag. Ang ibong iyon ay si Rita. Si Rita ay nanood sa kanyang ina. Isang araw. Sa hangad niyang magkaroon ng kamandag ay nagpaikot-ikot siya sa loob ng banga na ang kamandag ay napunta sa kanyang balat. ANG ALAMAT NG DAHONG PALAY The Legend of the Ricefield Snake Noong unang panahon ang mga ahas ay walang kamandag. ipinag-tapat ng dalaga sa kasintahan na kailangan niya ang puso ng kanyang ina. Sapagkat dalisay ang pag-ibig ng binata. Ang kanilang kahilingan ay hindi naman pinagkaitan ng Panginoong Diyos. Sa gayon nilang katayuan ay minarapat nilang gumawa ng paraan upang sila·y pangilagan ng tao at huwag patayin. Nang mayroon ng isang salop ang nabayong bigas. may magkasintahan na masasabing walang katulad.

Nilapitan nila ang magsasaka at nakita ang halaman na mapuputi at medyo bilog na mga laman. Ang binata ay bigla na lamang naging butiki. Ngunit isang araw ay naubos na ang pasensiya ni Perla at nagalit kay Amparo na laging nagrereklamo sa kanilang ulam. ´Nanghihingi sila ng ating ani.ina ang pinagkakautangan mo ng buhay ay di na makikita kailan pa man.µ Binigyang muli ng mga magsasaka ang kawal. Galit din sumagot si Amparo ´Anong gusto mo alilain ako at busabusin. Pagdukwang niya ay tuloy-tuloy siyang nahulog sa ilog. inutusan ng gobernadorsilyo ang kanyang limang sundalo na mamasyal at magmasid sa baryo at pagaralan ang maraming bagay na matatagpuan sa ating bayan. Sa kanilang paglalakad nakakita sila sa gitna ng maluwang at patag na bukirin ng mga magsasaka na may binubunot na kung anong halaman. Walang ano-ano ay lumipad at nakita ni Perla ito na . at hindi nila kabisado ang sulok-sulok ng mga bayan.µ Sabay nanaog at pumitas ng halaman sa hardin at nagtuloy sa ilog upang pagmasdan ang bulaklak sa kanyang buhok. ay may isang bulaklak ang lumutang sa knahulugan ni Amparo at unti-unti itong gumalaw. si Amparo ay tamad at walang kinagigiliwang gawin kundi ang lumapit sa mga bulaklak at amuyin ito. Ito ay sina Amparo na ang palayaw ay Paro samantalang ang nakababata naman ay si Perla na pawang sumisibol na dalagita. Magkaiba ang ugali nila. ngunit hindi pa rin nila maunawaan ang salita nito. marami ang nakarinig at tinulungan siya ngunit walang Amparo silang nakita. ako ang masusunod dahil ako ang nakakatanda. Pag-uwi ay pinagbigay alam nila sa kanilang kababaryo ang lahat ng pangyayari. maputi at manamis namis na halaman at tinawag na nilang SINGKAMAS. Pagkaalis ng limang sundalo ay tinikman ng mga magsasaka ang dati·y hindi nila kinakain na halaman. Pagtitinda ng bulakalak ang kanilang ikinabubuhay. ´Si cinco masµ tugon muli ng nakangiting kawal at nagpasalamat ang mga sundalo. na gumagapang na lamang buhat noon. subalit wala nang magagawa. ´Malamig pala at makatas!µ ang halo magkapanabay na wika nila. Likas na mabait si Perla pasensiya na lamang ang kaniyang binibigay sa kapatid na si Amparo na ubod na tamad. Nais niyang isauli ang puso.µ Sabay turo sa halamang hawak ng magsasaka. ALAMAT NG PARU-PARO Legend of the Butterfly Noong unang panahon may magkapatid na ulila na naninirahan sa isang ilang na baryo sa Laguna. Habang balisang nagmamasid ang mga tao sa ilog. dahan-dahang nawala ang hugis bulaklak nito at unti-unting umusbong ang pakpak na may iba·t-ibang kulay. ´Singkamas pala ang tawag dito. Humingi ang mga sundalo sa magsasaka ng tubig ngunit hindi sila maintindihan ng mga ito. Sumigaw ng malakas si Perla ´Paro!Paro!. hango sa mga salitang ´CINCO MASµ. ´Mainam na pamatid uhaw! And sabad naman ng isa. Lumuhod ang binata na nagsisisi. ANG ALAMAT NG SINGKAMAS Legend of the Turnip Nangyari ito noong unang panahon bago pa lamang sinakop ng mga Kastila and ating bayan. Tinalupan niya ito at ibinigay sa kawal na Kastila. Mula noon ang laman ng makatas. Sa pag-aalala pala sa kapatid ay sumunod si Perla at kitang-kita niya nang mahulog siya sa ilog. Pagka-ubos ng isa ay nasarapan ang kawal sabay sabi ng ´Cinco mas!µ na ang ibig sabihin ay ´lima paµ. Lumapit ang mga kawal at sinabing ´Uhaw na uhaw na kami at nagugutom puwede nyo ba kaming bigyan niyan.. Samantalang si Perla naman ay masipag at masinop sa kabuhayan. Kumain sila ng marami hanggang sa mawala ang uhaw nila. ´Alam ko na!µ ang sabi ng isang magsasaka.µ At saka inabot sa kawal ang isang malaking laman. Dahil sa bagong salta pa lamang ang mga dayuhan.

ang maganda at makulay na munting nilikha ay tinawag ng mga tao na PARUPARO .pumunta sa halamanan at nagpalipat lipat sa mga bulaklak. Kinutuban si Perla at nasambit niya ang katagang ´Paro! Paro«! Simula noon.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful