Cakar Tukang angkringan siji iki pancen keren tenan. Ora maido karo rupane.

Apa mula ngono, banjur dandanane mlipis kaya wong kantoran. Apa merga nyandange rapi banjur katon rupane bagus. Embuh. Bakune, saben-saben kok tansah rapi. Klambi dilebokake, setlikan alus, nganggo sepatu, sing tansaha elek nanging katon cemleret, resik. Wingi aku mrene, pas arep mbayar, nyedhaki dheweke, ambune wangi-wangi sithik. Pancen, nyenengake kang padha jajan ana ing angkringane. Rikala wingi aku mangan ana ing papan kene, tak takoni, jare badhine lumayan, kena kanggo nyekolahake anake kang loro cacahe. Wengi iki aku mrene maneh. Sasi tuwa ngene bisane mangan mung ana ing angkringan. Sanajan segane sethithik, mangan rong wungkus wis kena dienggo sangu turu. Menawa mangan kaya ngene iki ing wayah esuk, srengege munggah urung tekan tengah mbokmenawa aku wis semaput. Sega sekepel dirubung tinggi, ya iki. Segane angkringan dilawuhi irisan tempe sacumit. Mbrenik cilik-cilik. Sanajan lawuhe mung tinggi« eh, tempe, nanging krasa enak, apa sebab wetenge lagi rumangsa luwe, embuh. Sing penting bengi iki wetengku isih kelebon pangan. Sesuk esuk sarapane wae sing rada bedha. Arep njupuk cakar apa endhas pithik, sesuk gek aku ora oleh pangan. Sangune ora tekan nggonan. Rak cilaka. Isih untung menawa oleh utangan. Bisa kena dienggo lantaran panguripan. Lha kanca-kancaku amung padha. Padha-padha ora dhuwe dhuwit. Mengko malah mundhak bingung golek uwong sing gelem aweh utangan. Dadi wurung wae anggonku pepinginan. Wong mung arep turu. Ceck Ceck Ceck«, wingi, aku mrene sedhelo, tak pikir sing lagi padha mangan kuwi rombongan seka adoh kang mampir. Lagi piknik, lan kepingin ngrasakake mangan ana ing angkringan. Menawa wae ora ana angkringan nang kuthane. Nanging dudu. Iki sing teka padha wae. Rame. Rombongan. Lha, jebul sing jajan ana angkringan kene pancen bedha. Gumun tenan aku. Wah wah wah, elok tenan, padha mobilan. Paling ora, sepeda motoran. Rombong-rombongan. Loro, telu, paling akeh pitu Sing mudun saka mobil kok ya ayu-ayu, dandanan wadon jaman saiki. Kancanane uga bagusbagus, sandangane pada alus lan ambune wangi, kaya sandangan sing dikumbahke karo londri-londri kae. Aku ora tau mlebu londri, nanging menawa liwat kae, ambune tekan ngendi-ngendi. Ora ngerti, sandhangan reget kok nganti dikumbahke. Terus saben dinane kuwi, gaweane ngapa? Sajakke dudu mahasiswa. Nanging kok umur-umurane bocah sekolahan. Adoh saka rerupan mahasiswa sing biasane nyambangi angkringan sasi-sasi tuwa ngene. Biasane, sasi tuwa ngene bocah kuliahan padha kenthekan sangu. Menawa tanggal enom olehe memanganan enak-enak. Mengko, menawa tanggal tuwa, sangune kari sithik, kapeksa nyegah pepinginan, olehe memanganan ora dumeh pingin maneh. Banjur mangane padha nang angkringan. Lumrahe ngono. He he he, aku dadi kelingan awakku dewe sing lagi kere. Proyek, bayarane kok ora genah. Jare dibayar minggon, iki wis telung minggu urung oleh bayaran. Pemboronge ra ngerti pa, aku ya kudu kirim dhuwit kanggo mangan anak bojo. Isih untung anak bojo omahe nang ndeso. Manawa duwite enthek, isih bisa memanganan arepo mung lawuh janganan saka kebonan. Walah walah«Iki kok dadi aku grundelan dewe.

Kae, ana sing teka maneh. Lanang wadon karo bocah cilik. Bocahe cilik semrinthil, ora duwe wedi. Kaya-kaya wis biasane teko ana angkringan kene. Lha, kendhel tenan bocah kuwi. Langsung mlayu ndisiki bapak ibune nyedhak marang tukang angkring. Lho lho lho, langsung njupuk piring banjur njupuki jajanan siji-siji. E« lha, cakare olehe njupuk kok ya ora siji, loro« njupuke kok ya lima. Apa ya enthek kuwi mengko. ³Om, Om, es jeruk ya Om,´ patembunge banjur mlayu rindhik lungguh ana lesehan kan wus sumadya. Gedhekgedhek aku ndeleng bocah kuwi mau. Bapak ibune nyedhak marang angkringan. Sing wadon njupuk sega wungkusan papat. Dicekel ana tangane kiwa. ´Pak, piringe pundi nggih.´ ³O, menika Bu, nembe pun betha saking wingking,´ banjur diulungake piring kuwi mau dening si tukang angkringan. Aku ya mung gedhek-gedhek ngerteni si ibu njupuk gorengan papat, sate puyuh papat, banjur njupuk cakar. Aku melu ngitung, cacahe jebul rongpuluh. Wayah bapak ibu kuwi mau lagi teka banjur lungguh ana lesehan, tak kira jajanan kuwi mau ora arep dipangan kabeh. Mengko njaluk diwungkus digawa mulih kanggo oleh-oleh. Mau njupuk dhisik amarga mengko mundhak ora kumanan. Lha kok enthek, dipangan pawongan loro. Bareng tak gathekke kiwa tengen, lan sing padha lagi wae teka, njupukke cakar jebul ya akeh-akeh. Njupuke cakar, jebul ya rong puluh, nek rombongane papat apa lima ya njupuke bisa seket kepara seket lima. Gendheng tenan aku iki, lha kok melu ngitungi wong padha jajan. Melu ngitungi wong padha memanganan. Aku ngguyu dhewe. Menawa ana sing nggatekke kepara wedi paling. Sajak-sajakke wong ora genep. Ora waras. Dhewe-dhewe sajak cengengesan. Tak banding-bandingake, arepa nang angkringan, wis ora bisa diarani sega dirubung tinggi maneh. Cakar gedhe-gedhe ngono rak ya ora bisa dipadhakake karo tinggi. Tinggine kok gedhe banget. Lha ora pener. Nanging ya aku mumet nek kon golek, apa ya arane«, bebasan, apa paribasan, apa wangsalan. Aku ora kelingan. Iku pelajaran wayah aku SD. Menawa dibalik krasa lucu tur wagu, kepara malah salah, dadi ujaran kang ora mungkin, sega ngrubung tinggi. Sing tak kira bocah sekolahan, bocah kuliahan, tak rungok-rungokake olehe padha guneman ya ora ngomongake sekolahan, kuliahan. Ora ngomongake skripsi. Babar blas. Tembung dosen, apa tugas, apa sing ana gegandengane karo kuliahan ora kocap. Dadi menawane ya dudu bocah kuliahan. Sing sisih kulon kae lumrah, wis bebojoan. Dhuwe anak. Katon nanggapi anake sing lagi cerita bab kanca-kancane sing nakal wayah neng sekolahan kang oleh paukumam saka gurune. Jare ana kancane sing diukum, dithuthuk tangane ngganggo garisan karo gurune. Manut critane, gurune pancen rada galak. Bapak ibune manthuk-manthuk nggathekake criwise anake. Sinambi ora leren anggone memanganan. Barang cakar rong puluh. Mangane sepuluh-sepuluh. Mangane sajak enak tenan. Apa pancen olehe masak enak, apa wong -wong sing jajan nang kene pancen seneng mangan cakar. Ndilalah dhuwitku kok ya mepet tenan. Menawa isih kena ngono, tak belani ngrasakake cakar siji wae. Aku yen wis ngerti rasane, wis ora kakean pitakonan. Wis marem. Sesuk kapan-kapan menawa aku bayaran, tak coba mangan cakar nang kene. Paling padha wae.

³Pinten mas kula. tambah krupuk. Boby.´ ³Terus. Waduh ora pesen ngombe. . Ngomong wae kancane Boby. Bocah lima. B. Biasa wae. ha ha ha ha«´ Lha dalah. Nanging tak deleng-deleng wong-wong ya ora kaget. Kegawa karo kahanan.. Pas teko. Top banget. Guluku kok ya seret ngene. Luwung bali wae. Aku banjur mlayu mak plencing ora nggagas semaure tukang angkringan. ora isa joget. Apa gelem dheweke kowe sing ngajak dolan. Edan tenan kok kowe ki. ³He. Sapa tha.G. ngomongake apa kae. Mesthi gelem. he he he. Ngguyune kok ya cekakakan. Malah jogete.´ ³Jelas. Mangan. Menawa kowe ngomong ngono mengko rak wonge gelem. Ora keganggu karo ngguyu kang sepuluh meter saka kene tak kira isih rungu kuwi mau. Kapan-kapan wae ajaken.P. wuisss« edan tenan. Mengko nang kana ketemu Boby. Biasane malah ora suwi ngene iki. nuwun. Iki mau olehku mangan sajak suwi. Aku ora mudeng. akhire ya gelem joget. lan embuh apa wae mau. ngendi ana sing nolak diajak Boby dolan. niki segane wau kalih´ ³Niki nggih mas. ya mangan wae. Telap telep rampung. Jare isin. Si Nency kuwi ya gelem kok ajak jejogetan?´ ³Mulane sajak wegah-wegaha kae. pancen kok.O. Terus piye ceritane. Lali ana wong liya akeh nang kiwa tengene. suwe-suwe.T kok Bob. Kowe. Arep njaluk wedang putih mengko gek ora oleh. Wong aku wis apal regane. wadon loro. tak bujuki terus. Lanang telu.´ ³ Kowe pancen T. lan ngerteni wong kiwa tengene ra bakal nggatekake. Boby Setu wingi sida ngajak Nency. aku melu ngitung njupuke cakar seket lima. sida. Nanging. Nyepelekake tenan karo aku. Tambah gorengan. Ora krasa olehku mangan sega rong wungkus wis rampung.Rombongan sisih lor katon gumyak banget. Isih tambah neko-neko.

ora ana lampu. Sing tuku ya lumayan akeh.´ ³Kok nggih niku sing jajan kathah sanget tha. Jare bedha tenan kahanan ndesa karo kutha. Rumangsa luwih seneng nang kutha. mboten saben tiyang saget nyekolahke anak. Lan kuwi ora teka karepe dhewe. Nalika durung dhuwe bojo. Jaman ngene kok nganggo penglaris. Akeh tumrap aku bisa kanggo nyekolahke anakku kuwi mau. Dheweke kerja nang warung makan dadi rewang. sampeyan pun dangu mande wonten mriki?´ ³Wah. Malah crita akeh banget bab lelakone ana ing kutha kene. jenenge Siti. nek ana iuran kana iuran kene ngana kae. Emoh menawa kudu bali menyang ndesane. dudu klaten kutha. Kadang isih direwangi utang. Kudu nututi jaman. Emoh menawa dheweke urip nang ndesa. Siti rupane ayu. Klaten. Tau. Ora nyenengake atine. Olehe badhi ya lumayan akeh. Kadose kok sanes mahasiswa sing biasane katelasan sangu. ndisik dheweke kekancan karo bocah wadon. sampeyan niku. Ana rembulan ora ana rembulan tetep padhang. Mangka sakniki sekolah niku mboten saben tiyang saget sekolah. kekancan.´ ³ Wooo. sajakke sing jajan saben bengi kathah ngoten.. urung suwe-suwe banget Mas.Paimin ³Mas. Malah bisa ngganti SMP. . Jare dheweke janjane asli ndesa.´ ³Nanging nggih laris tha mandene. Saking angkringan saget nyekolahke anak. kena kanggo ngragati sekolahe anakku sing saiki lagi SD lan mbakyune SMP. Kerepe esuk karo ngeterke kerja. Kuwi kabeh wong sugih-sugih. Klaten sing sisih ndesa. Setengah tahun kira-kira.´ ³Sampeyan lho. saget ngragati anak loro sekolah kok diarani lumayan. Pokoke bocah ndesa. sing tak arani lumayan. Menawa bengi peteng dhedhet. Kuwi bocahe saiki padha melu ewang-ewang. njenengan saget nyekolahke anak loro. rombongan. Bareng kenal. dheweke dhuwe cita-cita kudu urip nang kutha. pancen dheweke sabane kutha. Mahasiswa ya mahasiswa sugih.´ ³ Njenengan mesthi nganggo penglaris.Pancen bedha. jebul sing duwe angkringan grapyak. Parane pancen mrene. mas. Kok ampuh banget penglarise.´ ³ Enggih tha. Kutha bengi mana tetep padhang jingglang.´ ³ He he he he«.´ ³Lha iya. Wis ora empan mas. sebab wayah sore dheweke kudu siap-siap dodolan.´ ³Lumayan. Hebat niku´ ³Kuwi rak merga bakulanku iki tha mas.´ Eh. Hebat niku mas. Dheweke kawit cilik uwis wedi ana ing petengan. Ndesa sepi. terus Paimin kerep dolan nang ngomahe. penglarise uga kudu modern. Ana carane.

Jenenge Mirna. Mikir -mikir. Durung menawa mengko kepeneran kudu nunggu mertua. emake Siti nakokake dhuwit kontrakan. Lamun nggono. gela omahe Mirna jebul ndesa. Menawa omahe cedhak kene. Menawa oleh bojo wong ndesa. Kudu urip nang kutha. Dheweke mung tukang angkringan. Paimin banjur sering mangan soto ana ing warunge. Mesti omahe mung sekitar kene. ³Ya. tukang akringan kaya dheweke kuwi dienggo nyukupi urip wae mesti rekasa. Nanging. bab ngapa . Wis adoh banget. Mirna kuwi mau dadi rewang nang warung kana. Karo Siti. sebab dheweke sering nakoni uwong-uwong sing padha jajan nang angkringane. Numpak sepeda motor. Menawa lagi rewel malah gelem mogok.´ Paimin mlaku alon-alon. Bangkrut tenan dina iki. Paimin wis ora tau dolan maneh. Mlebu kerja terus. uga karo keluargane. Wis dadi cita-citane kawit biyen. Dina minggu. nalika Siti njupuk wedang. Panjaluke kuwi mau disaguhi karo Mirna. Paimin dolan. sotone ya akeh. Nganti sawijine dina.Srawunge apik. Jebul kok ora tekan-tekan. Sawise tetepungan. mula Paimin seneng-seneng wae mangan nang kana. Emoh urip nang ndesa. Ngiwa. mesti tiba mburi uripe nang ndesa. Diweling-welingake karo Siti. Patrape uga nyenengake. jeneng kutha. Paimin gela. ³Ngandi iki arahe menyang omahmu. Kawiwitan dina kuwi. Nanging Mirna jare wis pamitan dina kuwi ora arep kerja. sanajana wis katon ora anyar maneh. Grapyak. Mengko tak abani menawa belak-belok. Marga Paimin arep dolan nang ngomahe. Warung Soto Sederhana. Sakwise ngerteni bab omah sing isih ngontrak kuwi mau. saiki Mas Paimin mlaku wae. Wong ya ora tau lara. mengko menawa bebojoan karo Siti mesti kudu ngrewangi bayari kontrakan. Paimin krungu. mrana. Paimin njaluk dolan nang ngomahe. Paimin menawa tuku soto daginge akeh. tur sore mengko Paimin ora bisa dodolan. Rada suwe Paimin ora nyedaki bocah wadon maneh. ³Kok adoh banget. Barang siji iki pancen akeh sing seneng. Neka-neka sebabe seneng karo cakar kuwi mau. Paimin kenal karo wong wadon liya. Cakar pithik. wayah dheweke dolan. Niteni kapan wayahe warung kuwi ora akeh sing jajan. ³Wis. Amarga sing ngladeni Mirna. apa nengen. Paimin wis ora tau maneh mangan soto ana ing Warung Soto Sederhana. Arah Klaten. nalika tuku cakar menyang pasar. Pucuk sak pucuk-pucuke. Luwih ndesa dibandingke omahe Paimin. Wayah sepi ora ana sing jajan. Warunge bukak. Mirna bocahe manis. Paimin banjur bisa gegojekan karo Mirna. Sumeh. Paimin wegah-wegah tenan omah nang ndesa.´ Semaguhe Paimin. Pokoke wis ora dolan maneh. Omahe pucuk gunung. tetep ora digagas. sedino nang ngomahku. ´Suk Minggu ya mas. Kadang -kadang wis ora bisa distater tangan. esuk jam pitu Paimin teka nang warung kana.´ wangsulane. Paimin ngerti wae. Mangan Soto. Menawa ana belokan Mirna ngabani. dheweke kudu urip nang kutha. wong Mirna ya wis suwe ora tau pamit. ora tau duwe kepentingan. Klaten ndesa. Omahmu ngendi Na?´ Jebul omahe Mirna Klaten. Mangka. dheweke kaget. suk Minggu. Ngerti menawa omahe sing dipanggone Siti lan keluargane isih ngontrak. Sawise ora tau ketemu karo Siti. pikire. Na?´ pitakone Paimin. Paimin pancen duwe sepeda motor. sore aku isih bisa dodolan. Paimin kenalan karo anake sing bakul cakar. Ora gelem. kuwi mau wis bisa dienggo jalaran Paimin rada gembagus. Bocah loro banjur kekancan. mangkana pamikire Paimin. Omahe Mirna ndesa. Malah arahe kok arah menyang ngomahe Paimin dhewe. Sing duwe warung oleh wae Mirna pamit dina kuwi. apa lurus wae.

kok seneng mangan cakar. Ndilalah dhuwit sing digawa kurang.´ panyaute Inah sajak semu isin.´ pangajake Paimin marang Inah. Paimin seneng menawa mikir bab kuwi. Paimin. kathok sing kuwi arep dienggo maneh sore mengko. Kaya makne. dina kuwi. Kurang ayu jare kancane. ³Nggih pun Mak. Kuwi rak mestine luwih empuk tur ndaging. Anak tunggal maneh. Kula diancer-anceri mawon griyane sampeyan. Dheweke ora sreg menawa mengko sore pas bakulan ngganggo kathok sing saiki dienggo. Lha wis kenal. Kepikiran arep nggolek kanca wadon liyane sing luwih ayu. nanging Paimin ora seneng-seneng tenan lan ora kepingin banget arep bebojoan karo Inah. Ora mungkin ora diolehi. kula wangsul rumiyin. ³Nggih sampun Mak.´ ³ Uwis. Wong tuwane sajak seneng wae menawa bebojoan kuwi mau kedadean tenan. Kaya padatan. sesuk kapan-kapan aku tak dolan. Dina kuwi. Banjur nunggu sisan emake rampungan olehe dodolan. Paimin mulih lan ora mikir maneh olehe kenalan karo Inah. Dheweke ganti kathok mergo. nanging kadhang-kadhamg dolan menyang omahe Inah. ³Kena dipamer-pamerke. Malahan tak tambahi kuwi mau. Kepenaken gegojekan karo Inah. Lha pripun malih. Paimin wis ngerti-ngerti sithik menawa keluargane Inah panguripane ora susah-susah banget. melu menyang pasar. Paimin pancen ora ngganggo kathok sing dienggo wingi sore. Kaya biasane. Nah. Ngganti rada sore Paimin mulih.´ jare kancane. Dadi si Inah. isih bisa oleh bojo sing luwih ayu saka Inah.´ Awane Paimin budhal menyang omahe sing bakul cakar. Paimin nalika tuku cakar nganggo tetakonan dhisik karo bakule. Keneng apa sing jajan ora kok milih pupu utawa dada. Ayo. Bejane Paimin. Ketemu maneh merga nasib. uwis. Karo bapak ibune dikirane bocah loro kuwi padha senengan lan arep bebojoan. Mesti malah dibujuki supaya omah nang kana wae.´ ³ Nggih sampun. Cukupan. Nganti rada suwe. Omah kuwi wis dhuweke dhewe. kanthi rupa kang bisa diarani bagus. kaya biasane Paimin tuku cakar. cakare. Nang kana ketemu karo si Inah. Paimin orao kerep banget. Bocah wadon anake bakul cakar. Wiwit dina kuwi. Mengko menawa bebojoan karo Inah bisa melu omah nang kono. Ndah sepine omah menawa si Inah lunga melu bojone. wong Inah kuwi anak siji-sijine. bakule cakar kepeneran ngajak anake wedok. Jare anake kuwi sisan karo arep tuku sabun lan keperluan liyane. Sanajan ora asli kutha kene. Pun genep tha niki. Senajan ora patia ayu. Sanajan Paimin ndolani Inah. siang mangkih kula terke. maturnuwun. Nanging atine durung sreg menawa bebojoan karo Inah. nanging omahe wis ora ngontrak. Nah. banjur oleh kenalan. turene sampeyan arthane badhe pun ginaaken kangge kulak cakar. ³ Iya mas. Paimin manthukmanthuk wae. Mengkone bakal dipek bojo. . Ngeterke dhuwit. Ora pantes menawa ora sapa aruh. Rasan-rasan ketinggal ana neng sak kathok sing dienggo wingi sore. Batine Paimin. Bocahe resik. mengkana jenenge anake kuwi mau.

anaku wis loro. ´Saiki kuwi Mas. nalika Paimin lagi siap-siap bali menyang kutha anggone bakul angkringan. ³Menawa ana masalah mbok dirembuk apik-apik. Paimin nglereni anggone dolan menyang omahe Inah. kepasan Paimin lagi wae leren olehe bakulan. Paimin mung ngguya ngguyu mbingungi semu isin. Nang panggonane kang disewa dienggo turu ora ana. Kok mak plas ora ana kabare.´ ujare Paimin ngrampungi ceritane marang pawongan kang jajan ana nagkringane. dudu Inah. . Setu awan.Kanthi pikiran kaya mangkana. Sakwise rong sasi ora dolan. Wayah bapake Inah nggoleki. Paimin ora ditemokake karo bapake Inah. Jare digoleki karo si Inah. Malah bapake Inah sing nggoleki. Nang Klaten. kae lho ditakokake karo Inah. Leren. Nanging bapake Inah isih beja diwenehi ngerti alamate omahe Paimin nang Klaten. Bareng tetakonan ngalor ngidul jebul intine nakokake ngapa kok Paimin ora tau dolan maneh nang ngomah. bapake Inah teka. nang papan biasane Paimin dodolan. Dina setu kuwi uga Paimin bali menyang papan panggaweane. Wis direncanakake dheweke bakalan seminggu ana nang ngomah.´ mangkana tembunge bapake Inah. Paimin dadi golekan. Mampir omahe Inah wong olehe budhal bareng karo bapake.

Paimin dadi bingung dhewe. mengko menawa wis gedhe sikilku bakal pengkuh.´ ³Niku rak cakar biasa tha Pak. Kaya wit. he he he. Kuwi sebabe aku seneng mangan cakar nganti umurku samene.´ ³Enak tenan iki mas. Paimin.´ bapak kuwi mau cerita akeh-akeh karo guyonan. . isih seneng mangan cakar. Cakare dinapakake.witan kae. Paimin. Menawa arep nemu cakar lungaku menyang akringan.´ ³Maksudku ora ngono. Saiki wis bedha.´ wangsulane bapake. ³Terus niku wau Pak. Sanes panglaris.Panglaris ³Anyar ya mas nang kene. nembe seminggu wonten mriki. Ngono. Cakar iki bisa dadi jalaran ngramekake angkringanmu iki. bab cakar sing dados panglaris niku wau.´ ³Maksudku kuwi ora ngono mas. Katon seka nyandange lan tindak tandhuke. Digrumuti siji-siji iki sikil pithik sing cilik-cilik iki. cakar pithik. Sinten asmane sampeyan? ³Kula. Cakar iki enak. aku bola bali liwat kene lagi wae ngerti ana angkringan nang papan kene?´ Paimin sing lagi ndingkluk ngantuk-antuk mak jenggerat kaget. Merga sikil pithik kuwi ujude kaya oyot wit-witan. Guneme bapak kuwi mau isi lan sajake wong pinter. ³Ora ngono. enak tenan iki cakare. Mas Min. ³Ohhhh. Mas. Nganti aku dadi dosen saiki. seneng ngrungokake.´ pitakone karo ora leren olehe ngrumuti cakar. Menawa mangkono kuwi mau panglaris jamane simbah-simbah. Pak. Dadi dheweke kaget nalika ana pawongan neng ngarep rahine lagi mangan cakar. Pak? Napa dijur alus terus disebarke sekitar mriki napa pripun?´ ³Ha ha ha ha.´ bapake malah ngguyu seru. Aku kawit cilik seneng mangan cakar amarga mangane kudu telaten. Masak dhewe iki. Pundi saget ndadosake kathah tiyang jajan mriki. ngendikane ibuku biyen. Sanajan isih sore nanging thenguk-thenguk nunggu wong tuku ora teka-teka njalari ngantuk. Pak. Panglarise kudu nututi jaman. Janjane ora bener. menawa akeh sing ngerti angkringanmu iki mesthi ramene. Mas Min. Mas Min.´ ³Kok sepi ngene mas. ibuku bisane nukokake lawuh mung sikil pithik kaya ngene iki. Iki. Mung dhek jaman aku cilik. nggih pak. ³Masak piyambak.

Wong bakulan menawa katon kusut tur mbeyeyet. lagi saiki aku ketemu karo bakul angkringan sing rapi kaya ngene. ³Sampeyan bakul nyentrik. Disawang kepenak lan nyenengake. tambah nganggo wewangen. Katon bungah atine. Bakul angkringan kuwi cedhak karo geni. ora sumringah. kula manut Bapak!´ ³Ya wis. kudu mlaku rana rene. Mas. Walah-walah. Wong loro. Ngeterke wedang lan liya-liyane. Rambute kudu Klimis. Arep wangsulan kok ora ngerti kudu wangsulan apa. Paimin yen bakulan kudu rapi. Paimin sing kepingin mbuktekake panglarise bapake uga semangat banget. Tak omongke sethithik-sethitik ning lakonana. Pawongan kuwi kok sajak ngoda. Bapake teka meneng wae. Mas. Awan garing banjur disetlika. Kabeh kuwi mau men sing padha tuku nang angkringan iki ora jijik karo bakule. Mengko tak jamin angkringanmu rame. Sing saiki rada dawa awul awulan kuwi dipotong ndisik. Bapake nggawa kanca. Minyak murahan ora ngapa-ngapa.´ bapake ngguyu maneh. sandhangan sing arep dienggo mengko sore. Sepatune sing katon wus rada elek diresiki resik. nganggo sepatu. Panglaris sik tak omongke kuwi mau.³ Saiki ngene wae. merga saya akeh kanca-kancane bapak kuwi sing diajak moro. wong dheweke ora duwe semir sepatu. Pokoke lantaran dodolan kula laris. bakal tak jlentrehake marang Mas Min.´ ³Nggih pak. njalari males wong sing arep mampir. Paimin meneng wae. Nyandhang kaya mangkana dheweke wis krasa ora bebas. Klambi dilebokake. anteng. kepriye. Uwis ngono. langsung mangan cakar. Esuke. panas. Ngendikane bapake arep teka maneh. Arep menehi syarat panglaris liyane. siap dienggo mengko sore. Paimin mesem. Jare syarate sing sepisanan kudu dilakoni Paimin. Nanging sampeyan kudu manut lan saguh nglakoni. saguh ora?´ ³Terus mangkih kula mbayar pinten. Paimin seneng wae. ³Ora perlu mbayar. Kuwi mau syarat sing sepisanan. Kabeh kuwi mau dicepakake. Menawa sampeyan manut karo aku. Bar magrib bapake teka maneh. Setlikanan. saknyatane ya apik. Piye. Sing ndeleng kana kene malah kancane sing loro kuwi mau. Sajak nikmati olehe mangan. Nanging ora sepisanan wengi iki. Diminyaki. sing penting kena dienggo ngatur rambute. Mengko menawa sing tuku akeh. Menawa wis kebacut mampir kapok. sing padha tuku bisa-bisa bubar kabeh. Suwe-suwe kok tekan anggone Paimin nyandhang.´ Bapak sing sajake wong apik trus pinter iku banjur aweh pitutur marang Paimin. ya ora Mas No. berarti dodolane sansaya akeh sing payu. . Jebul kok dheweke kuwi bagus. kula manut. Dilap nganggo banyu wis dirasa cukup. Ora mung dhewekan. njalari kringeten. Pak? pitakone Paimin. mengko nek ambumu kuwi ora mbetahi.´ karo noleh kancane sing siji. Ora semrawut. Banjur malah ngajak tetakonan marang Paimin. Waton kabeh katon resik lan apik. dikumbah. Sanajan sandhangane ora apik banget ora ngapa-ngapa. Malah tambah seru.´ ³ Ha ha ha ha. Mau dheweke sempat ngaca nalika liwat omah sing kacane riben. Rasane wagu. men sing padha tuku ora semaput mambu kringet kecut.

dheweke nyedhaki Paiman. ya kuwi kunci bebakulan. kuwi kudu Mas Min patrapake nang sapa wae sing tuku nang kene. Nanging banjur bapake ngedika. dilakoni wae dening Paimin. seneng aku. Wiwit sesuk. Bapake sajak kaget. tur nggawa kanca. Sisih kana kae lho.´ Paimin wangsulan semu mesem. niki rak kangge nampi panglaris saking Pak niku tho pak. Wong sing dingendikaake ora ajeg. ³Papan jembar kae sapunen. ´Eh mas. Aku seneng ana bakul nyenengake disawang kaya sampeyan niku. Paimin mikir mbokmenawa resik kuwi mau dienggo syarat kanggo nampa panglaris. menawa teka takoni kabare. Bengi kuwi bapake ngendika maneh marang Paimin.´ Bapake njelaske karepe marang Paimin. Rada wengi. Paimin manthuk-manthuk sinambi mesam mesem. kae rada ngalor kana kae. Menawa wis kenal. Panglaris iku mau ya kabeh sing tak omongke marang Mas Min. ³Sampeyan dasare grapyak kok. mesthi sesuk dheweke teka maneh. Panganane. kabeh kudu resik. Sesuk. Kabeh sing wis dilakoni karo Mas Min kawit tak omongi kae aja ditinggalke. wis tak turunke. Ngalor ngidul ora ana judule. Mengko klasane digelar. Diugemi terus. ³Terus kapan kula nampi panglarise. Mas Min pindah wae. bapake teka maneh nggawa kanca. ora apa apa. iki sesuk angkringanmu mesti bakal rame. Bapake meneng wae. Uwis. Sampeyan wis manut. Ora suwe disusul karo kancane sing wingi. kancane wis mlaku ngadoh. angkringane Paimin kinclong tenan. Mas Min. Ora semrawut. ning ora kumecap. menawa Paimin dodolan. mung kuwi. malah bisa cerita akeh bab sabendinane lan pengalamane. dienggo lesehan sapa-sapa sing tuku nang kene. Mas. Kabeh barang resik. bapake isih merlokake noleh marang Paimin. Mas Min mesti butuh papan sing luwih jembar. apik. menawa dodolan karo nggawa klasa.´ Paimin karo ngarahke dagune marang bapake sing lagi anteng mangan sate. dheweke ya ngrungokake. Apik kok. kancane kuwi mau ya nggawa kanca liya. banjur ngguyu kepingkel-pingkel. Mas Min. bapake ora langsung melu kanca-kancane. Resik. dudu ngajak rembukan. Ngature barang uga apik. Wong loro padha omong-omongan nganti suwe. Min. Malah ngajak Paimin«. Saiki tak kandhani panglaris sawise sampeyan nglakoni sing sepisan niku. Dasar Paimin. ³Mas. sebab dheweke mikir.Ngendika mangkana bapake langsung lunga nyusul kanca-kancane. resikana. Dodolane mesti cepet enthek. Kabeh sing tuku disapa. noleh marang bapake karo nepuk-nepuk pundhake. Kancane sing pitakonan karo Paimin kuwi mau mung ngguya ngguyu. uga piring lan piranti liyane. Pak?´ pitakone Paimin. ³Apik mas. Nalika bapake arep muleh.´ Bapak kuwi mau banjur ngendika sethithik tapi diturut tenan karo Paimin. natane sing apik.´ .´ Wis. Sawise tetembungan sing miturut Paimin aji panglaris kuwi. tembunge karo nduduhi panggon sing dikarepake. saklawase bebakulan.´ Wis karo mlaku. Paimin seneng banget. Sesuke. dudu.³Ora.´ pituture bapake.

Sepisanan bakul angkringan ora nang kono. Malah kadhang njaluk tambah tahu. Nyadong rejeki saka mahasiswa apa tukang parkir sing seneng jajan nang angkringan. Sanajan sambene kuwi mung nulis. Ana wae sing dibayari mangan lan ngombene karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Wong niku. Ora lesehan kaya liya-liyane. Napa niku nggih omahe wong liya. sampeyan gadhah perusahaan napa. bakul angkringan kaya aku. wong jajane ya ora akeh. Sajake wong proyek sing lagi ora duwe dhuwit. apa tempe dinggo kanca wedhangan. mbuh dosen. Mengko menawa lagi dibutuhake terus lagi bakulan. Janjane sing seneng jajan ora mung mahasiswa. Pak Pembantu Dekan wae. kabeh keluargaku oleh mapan nang kono. Paimin eling tenan pawongan iki durung suwe pendhak wengi jajan nang angkringane.´ ³Ora mas. sajak bingung.´ ³Lha sampeyan rak nggih omah ten mriku. ana wae sing seneng pesen wedhang saka angkringane menawa lagi lembur. Menawa sing diajaki ketemonan kancane Pak Pembantu Dekan sing bareng-bareng anggone golek kerja samben. anake sampeyan olehe njupuki piring nggih mlebu omah niku kok. Paimin ndisik pancen ora mapan nang ngomah kono. sampeyan niku. Paimin kelingan. Mas. Menawa ora loro ya telu. Cedhak Universitas Negri. ngedi ana dhuwe omah samono gedhene. sampeyan nggih blunas blunus kaya neng omahe dhewe ngoten kok. Dheweke ndisik mapan nang pinggir ndalan. Paimin kelingan wae. Kok oleh bebakulan. Apik sisan. ³Kuwi dudu omahku kok mas. griyane gedhe ngoten. Paimin ya kenal. pingin bimbingan apa ngaturake tugase. terus dum-duman hasile. langsung wae crita.Nunut ³Mas. Kadang menawa ana mahasiswane sing arep ketemu. karo Pembantu Dekan kuwi diajak ketemu nang angkringane Paimin. Paimin sing dasare seneng ngomong. seneng njagong nang angkringane. Omahe ngendi. Paimin dicritani karo Pak Pembantu Dekan kuwi mau. Mas?´ Paimin kaget disapa ngono karo pawongan sing jajan nang angkringane. Kabeh-kabeh pawongan sing neng Universitas Negri kuwi mau. embuh nulis apa Paimin ora ngerti. aku mung kon nunggu. . tukang kebon maksude. Kena dienggo mbayari kanca-kanca apa mahisiswane sing lagi ora dhuwe dhuwit. ngajaki cerita neka-neka. nanging jare dhuwite keno dienggo seneng-seneng. kok aku nganti bisa mapan nang kono kuwi.´ omongane Paimin mbagusi. sampeyan bakul angkringan. banjur priye. kuwi dudu omahku.´ ³Nunggu. Kuwi ya ana sejarahe mas. Paimin uga mesti ketemplokan rejeki. mbuh karyawan. Awan-awan wae kadhangan ya pesen. wong lungguhe ya nang kursi angkringane. sambine apa wae. aku mung turu nang kono. ³Wah.´ pitakone pawongan kuwi mau. Paling sega wungkus thok.

Sinambi ngladeni sinambi ngrugokake. ya Paimin nulung. Arepo ora sabensaben jajan ngajaki Paimin cerita. ³Jare ya kuwi kang. nanging Paimin bisa ngrungokake. Pak?´ Paimin takon sinambi Nggresula. Pak. Adoh banget kuwi seka pamikirane. dheweke ya menehi. Paimin nyinau apa wae sing diomongake karo sing padha jajan kuwi mau. Sanajan kawit bebakulan dheweke mapan nang kono. Ora usah susah-susah golek panggon dienggo dodolan. Dadi menawa kudu pindah. Badhi ora akeh-akeh banget nanging Paimin wis rumangsa seneng. Mengko paling kon lungo rong sasi maneh. Cakar pithik sing didol Paimin nang angkringane. Mengko kowe tak golekke panggon. kok kula mboten angsal malih bakulan wonten mriki?´ pitakone Paimin njaluk katrangan. dijaluki dhuwit jare dinggo pajek. Sapa ngerti Paimin mengko sing genten butuh pitulungan. merga dheweke pancen seneng tenan karo cakare Paimin. Sewu apa rongewu kuwi disadari. seneng sing tuku wong pinter-pinter. Paimin rumangsa gela. merga papan kono dudu dhuweke. Padha ora oleh bebakulan maneh nang pinggir dalan. Dheweke uwis seneng bakulan nang kono. rak ya milih dada apa pupu. nanging dheweke rumangsa. Malah karo sing ora dhuwe dhuwit tenan Paimin olah oleh wae diutangi. Papan kono mau dhuweke negara. . sedhelo maneh kowe ora oleh dodolan nang kene. Tepung karo karyawan Universitas Negri. Mengko tak golek papan sing aku gampang nggoleki angkringanmu iki. Kudu lungane. Paimin menawa ditari milih. ngono miturure mahasiswa sing padha rembugan nang angkringan kono. sing luwih ndaging. Kudu manute. papan kene dudu dhuweke. Aku seneng karo cakarmu iki. niku.´ Paimin meneng wae. Sanajan ora kabeh omongan bisa dipahami Paimin. tur ora rapi. Sawise kira-kira setengah tahun kuwi mau. ³Gek kula pripun niki mangkih nggih. Menawa dheweke dikon lungo seka papan kono. bakul-bakul ngene iki ngganggu wong mlaku. bisa tuku sing luwih ndaging kok sing disenengi cakar pithik. Arepo jare dheweke sing nduweni negara kae. Mengko menawa kowe golek dhewe. Wong urip kuwi wajibe tetulungan. Sanajan gela. tepung karo mahasiswa. Pak Pembantu Dekan saguh arep nggolekke papan kanggo dodolan. ³Kang. mesti kedadeane ora beda karo kanca-kanca sing dodolan nang pinggir-pinggir dalan liyane. aneh miturute Paimin.Paimin seneng bakulan nang kono. ngono kuwi mau merga dheweke rumansa nunut. Paimin bisa nulung. aku ora bisa nemokake kowe. Tur dheweke seneng isih bisa ketemu karo Pak Pembantu Dekan sing apikan kuwi mau.´ Paimin kaget. Kabeh mau srawunge apik. mesti ora bisa nyengkelak. ³Kowe ora usah susah kang. Paimin langsung mikir.´ Paimin bungah. nanginging Paimin ora rumangsa nduweki negara. lan tepung karo Pak Pembantu Dekan sing seneng karo cakar pithik. Lagi ana sing butuh pitulungan. Setengah tahun Paimin dodolan nang papan kono. nanging Paimin krasa menawa kawruhe sansaya tambah. Mesti pak Pembantu Dekan kuwi mau bakal njagong maneh nang angkringane. Pak Pembantu Dekan njagong nang angkringane banjur menehi kabar. ³Jlentrehe pripun tho.

sesuk menawa sing dhuwe omah kuwi mulih. resikana sabendina. Ngguya ngguyu sajak ora rumangsa Paimin nunggu-nunggu. Paimin dhuwe janji karo Pak Pembantu Dekan. Anggep kaya-kaya omahmu dhewe. Dadi omah kuwi karo tunggunen. langsung oleh pitulungan ngono. ´Pak Pembantu Dekan mung mesammesem ngerti Paimin sing ujug-ujug sajak prakewuh. Mengko menawa arep neruske sekolahe berarti luwih suwe maneh. Dheweke rumangsa beja. mengko kowe olehmu dodolan nang ndalan pojok omah kono. Sesuk menawa wis ana greget maneh lagi wiwit maneh anggone bebakulan. jare Pak Pembantu Dekan. Nanging nganu ya. maturnuwun. Sawise rong tahun jebul ora mulih-mulih. mengko rak suwe-suwe rame. ³Wis oleh papan aku. Dheweke njagong nang angkringan nanging meneng wae ora ngrembuk bab panggon dodolan. ³Iki omahe kang. pak. Nanging uga malah oleh omah. Paimin krungu kabar menawa Pak Pembantu Dekan tindhak menyang luwar kutha. ³Nggih. kowe karo nunggu omahe mbakyuku. Omahe gedhe tur apik banget. Ora mung oleh papan dienggo dodolan. Apa maneh dheweke katon srius rembugan karo kancane. Latare jembar. Mengko olehmu bakulan nang sanding omahe kana. Sisan kabeh barang-barange digawa menyang papan anyar kuwi mau. Paimin ora bisa bareng numpak mobil. amarga Paimin kudu nyurung gerobake. Maturnuwun sanget. . Dina Setu wayahe Paimin Senen wis ora oleh dodolan maneh nang papan kono. Omah iki tunggunen. Dheweke arep sekolah nang luwar negeri. ³Ngono kuwi critane Mas. Jare rong tahun anggone sekolah. Paimin gumun. marga wis oleh panguripan nang kono. Kang. Omahe suwung. Kurang seminggu wektune Paimin kudu lunga seka papan kono. Ora ndadak susah golek papan. Pak Pembantu Dekan lagi ngetok. Wis nggono. arep niliki omah lan papan anyar sing arep dienggo dodolan. Dadi kuwi pancen dudu omahku. Menawa ora nemu-nemu bisa uga Paimin bali ndisik menyang Klaten. Tekan saiki aku ya mapan nang kene´ tembunge Paimin ngrampungi anggone cerita babagan omah sing saiki dinggo manggon.³Wis rong minggu. soale sing nduwe lagi nang luwar negeri. Nanging. Mengko tak jalukake tulung kancaku men olehmu bakulan kuwi rame. Aku mung dikon nunggu. bojoku ya oleh mapan kene. men omahe ora ketok nyanyring. Dheweke mlaku. Malah jare arep saklawase omah nang kono. Rong minggu sabanjure malah ora tau ngetok. Paimin ora wani ngganggu. Mung diancer-anceri papan sing arep dituju. kabeh keluargane diajak. Urung ana bakul nang kana.´ Paimin bungah banget. Tekan panggon. Leren olehe bebakulan. Pak Pembantu Dekan durung menehi kabar. bareng aku bebojoan.´ Paimin semaguh. Sapa ora bungah ketiban rejeki kaya ngono.

dalan mlebu kampung. dheweke dicedhaki karo wong. Sanajan dalan kampung lan urung aspalan nanging dalan kono kuwi mau jembar. Nomnoman sing rada mreman. ana ing dalan sing mujur ngetan ngulon. Papane Paimin sing saiki kuwi pancen cedhak karo prapatan. Paimin ngerti. Latar kuwi wong wis dikonblok. sapa wae sing tuku oleh milih papan sakarepe. Paimin olehe dodolan kuwi ana ing protelon. Digelari klasa amba-amba dening Paimin. Ewo semono. Wong pitu apa wong sepuluh. Sing padha nggawa motor apa mobil olehe parkir rapi. Sopir kudu nunggu lampune bali ijo. Paimin wis nembung papan sing dienggo lesehan kuwi marang sing nduwe. Nomnoman kuwi mau komplotane pancen akeh. lagi rong sasi Paimin bakulan nang kono. Sepeda motor neng sisih kidul ana ing dalan sing mujur ngalor ngidul. Marga liwat kono mung nyingkiri lampu abang. Saking ramene kerep menawa nunggu lampu ijo. Ora neng njeron latar.´ . Mung dalan kono kerep dienggo leliwatan mobil lan motor sing nyingkiri lampu abang nang ndalan gedhe. isih longgar dienggo leliwatan. wong Paimin ora duwe tukang parkir. Sing padha tuku wae olehe lesehan ana ing njeron latar. Neng njaban pager pinggir dalan. ngendi sing sela. Jebul ora. Mobil ana sisih lor. Menawa ana sepeda motor sing parkir. jarang ana kendaraan sing lakune mrana. Saben bengi ana wae sing teka nang papan kono. Dikira dening Paimin pawongan kuwi mau arep pesen wedhang. yaiku dalan nang ngendi anggone Paimin dodolan iku mau. Sing alus.Parkir Angkringan dhuweke Paimin pancen rame. lan ora butuh tukang parkir. Saben-saben sing teka mrana nggawa motor utawa mobil. pojok omah. ora sumelang gemrenjel nglungguhi watu. maksude ndugal neng daerah kono. dalan kuwi mau banjur buntu ora ana tembuse. menthok neng omah kulon dhewe. Paimin wis ribet ngurusi dodolan. kae ora ana sing ngrewangi parkir ya kendaraane ndelehe jejer lariklarik kaya wong baris. Ora merga dikon sapa-sapa. menawa tekan ngarep lampune wis abang maneh. Mbuh kuwi sing liwat mobil utawa motor. luwih penak tenimbang lesehan ana ing pinggir dalan. Paimin ora sapa aruh karo komplotan kuwi mau. Ana omah papat apa lima nang kulan omahe Paimin. paling tanggane Paimin sing arep mulih. ora sempat ngurusi parkiran. Mung menawa disapa wae Paimin mangsuli. Mbuh pada rembugan apa. Paimin ora tau ngakon-ngakon sing dhuwe kendaraan supaya parkir rapi kaya mangkana. Dalan sing dienggo dodolan Paimin kuwi dudu dalan aspalan. Sopir sing wis ngerti ana dalan liya sing kena dienggo liwat. Tekane padha rombongan. ³Mas angkringanmu sing jajan akeh. Bab dalan sing dienggo parkir mobil.´ tembunge. Sing liwat dalan nang ngendi mobil-mobil kuwi mau parkir. urutan paling mburi. ³Wis rapi ngono mas. akhire seneng liwat kono. wedi menawa mengko gawe rerusuh marang dheweke. Kabeh kuwi mau dilakoni ngono wae karo sing nduwe kendaraan. Tak parkiri ya. Cedhak karo dalan kutha kang rame. wong komplotan kuwi mau olehe rubuk-rubuk ora adoh saka angkringane. Kawit lagi mapan nganti tekan saiki. kon ngeterke nang papane rubuk-rubuk. akeh-akehe lurus. arep metu nang dalan gedhe maneh.

ya uwis. Tak anggep wae kuwi pajek apa sodaqoh. mobile kudu mbayari. Kapok. Lan kaya janjine biyen. Sajak ora duwe suba sita. Padha-padha ngoleke rejeki. Paimin mengko sing ngeterke. Ora arep parkir aku. Ora njaluk kanthi laku kasar. syukur karo sing paring rejeki. Wong ya ora tau ana sing kelangan kok. mbayari mobil. Paimin olehe menehi cakar mung sepuluh. Wangun dienggo meden-medeni. Paimin ora usah njupuki dhewe. Paimin ora patio rugi tur ora diganggu karo komplotan rubuk-rubuk kuwi mau.´ Wangsulane Paimin nalika ditembungi. ³Menawa diparkiri bisa-bisa sing tuku bubar Mas. kaya-kaya durung adus. Ngajak rembugan maneh bab parkiran. dheweke wis matur nuwun. ³Ora mas. Kadang menawa pesen es teh apa es jeruk. Komplotan kuwi isih nduweni patrap kang becik. Aku ora ngolehi papan kene diparkiri. tak tariki parkir nang kene. gelas-gelase padha diterake dhewe-dhewe. Menawa ana wong sewelas. nanging paling akeh aku menehi cakar cacahe mung wong sepuluh. menawa sampeyan ngarep-arep rejeki. Paimin ora nggatekake. Sing mulane Paimin wedi menawa dirusuhi. Nganti telung dina dheweke ora diganggu maneh. Saben bengi Paimin pajek cakar nang komplotan rubuk-rubuk sing diweruhi dipandegani karo si Semprul.´ Paimin ora kenek dirembuki. Wong maem sedhelo wae kok motore kudu isih mbayari. Saiki aku nang kene aku ora dijaluki pajek. Sandhangane kusut. Menawa sing rubuk-rubuk ana wong sewelas. mbok adum rejeki. trus dhuwite enthek kanggo ngobatke. Ngendikane mbahku menawa wong ora tau sodaqoh. Pajek cakar kuwi mau dilakoni kira-kira suwene patang sasi. diwenehi lima. Jare jeneng Semprul kuwi malah sangar. Komplotan kuwi mau nyatane ora tumindhak kasar. Ora duwe niat ala. diwenehi pitu. ana wong lima. Ngerti omongane ora digubris karo Paimin. rambute gondrong awul-awulan. sapa ora anyel. Pimpinane diceluk Semprul merga menawa omogan idune nyumprat sempral semprul. ora ana sing protes. giliran wedhangane wis rampung. Menawa gelem. ngerteni menawa penghasilane saka angkringan ora akeh-akeh banget. Ora njalari Paimin langsung dadi sugih. ³Mas. kon mbayari motor. Sawise maem kok. Paimin babar blas ora kepikiran arep pasang parkir nang papane dodolan. Bareng wis patang dina. Paimin mung menehi sepuluh. sampeyan sakanca tak wenehi cakar siji-siji. Nanging. Dheweke gelem wae diceluk Semprul. . Bisa ngganggo lelara.´ ³ Ora Mas. ngene wae. Biyen nalika aku bakulan nang sanding Universitas Negri kae aku dijaluki pajek. menawa ora gelem. wong kuwi mau lunga. Wong mangan kuwi padha anyel menawa mangan wae kudu ditambah bayar parkiran. mengko menawa akeh-akeh aku ora bisa kulakan maneh. ya kuwi. Dadi kudu ana sing ngalah ora keduman. bisa omahe kobongan. Dheweke khuwatir sing padha tuku kapok teka nang angkringane. Ana wong pitu. kendaraane dideleh nang kono. rejekine dipangkas peksa. aku ora ngolehi. Saben-saben sing teka saben bengi tak wenehi.´ Paimin isih wangsulan sebab ora gelem papane dodolan diparkiri. Wong aku karo tunggu omah kuwi. Paimin olehe menehi cakar miturut jumlah pawongan. bisa kemalingan. Malah menwa cedhak banget sajak mambu.Paimin ora seneng karo pawongan kuwi. malah tuku. Menawa dodolane wis payu wae. Paimin pancen ora seneng papan kono diparkiri. Bali menyang papane rubuk-rubuk karo kanca-kancane. apa dhuwite ilang nang ndalan ora karuan. saiki tenang wae. Malah kepara menawa kepingin tenan. Wong loro teka nang angkringane.

nyedhaki Paimin. lan liya-liyane. Klepas-klepus meneng wae. kudu diparkiri. Menawa ana butuh kongkonan karo kancane liya kang manut wae diprentah-prentah karo si Semprul. Njupuk rokok lan ngudut. Kepriye wae bisane mung manut karo manut. aku arep ngomong masalah parkir´ Paimin nyedhak lan Semprul langsung nyerocos karo idune nyumprat-nyumprat. Kang. ³Kang. Kebijakane ora kena dilawan. sing rame lan ana penghasilan parkir. Takon mangkono. Ana sing njaluk tempene dibakar dhisik. ana sing njaluk tambah es. Paimin wis ora bisa wangsulan. Ana ing layang kuwi mau. si Semprul njagong. Paimin ora semaur merga ana maneh sing teka njaluk dibakarke sate usus karo bakwan. moro. ´ sapane Paimin nalika sing jajan wis keladhenan kabeh. kok sajak wigati? ³Kene.´ Semprul ngawe marang Paimin. ³Iki segane karo apa Kang?´ Semprul ora ngatekake sapane Paimin malah ganti takon. sapa wae sing memanganan nang kene kudu mbayar.Sawise patang sasi. Menawa ana sing ora mbayar mengko omongna aku. Paimin mung bisa gedhek-gedhek. ³ Janjane aku seneng dipajeki cakar. Kudu diolehi karo sapa wae sing nduweni usaha. ³Napa tha Bos. Sampeyan wis ora usah pajek cakar maneh. Semprul sawise ngomong ngono meneng wae. Paimin malah diolehi maca dhewe. Ora bisa dieyeli. dijlentrehake apa kabeh sing diomongake karo si Semprul marang Paimin.´ Banjur Semprul bali maneh rubuk-rubuk karo kancane. Paimin malah diduduhi surate barang saka pemerintah setempat. mreneo ndhisik tha tak kandhani.Angkringane Paimin uga salah siji usaha sing kudu diparkiri. ujug-ujug si Semprul teka dhewe. Semprul sing nduweni lan nyekel kuwasa kanggo ngatur parkiran tlatah kana. Paimin ora nyapa wong lagi ribet ngladeni sing padha jajan. Sing luwih baku. Ora let suwe malah ngadek. ³Ndingaren tekan kene Bos Semprul. ning omongan dhisik. Kuwi mau wis kebijakan saka pemerintah desa. sajak menawa ngomong apa perlune. Dheweke menehi kabar menawa saiki sapa wae sing bebakulan nang tlatah kene. Sesuk kanca-kancaku wiwit parkir nang kene. Biasane ora tau si Semprul kuwi mara. Sesuk sok sapa wae wong sing ndeleh kendaraan nang papan kono kudu mbayar parkir. Neng angkringan. nanging priye maneh. mbayari olehe mangan langsung arep lungo. papan dodolane Paimin lan sekitare dadi wilayahe Semprul. . sega wungkus kuwi mau langsung wae dibukak ora nunggu semaure Paimin.

´ Bab pak Pembantu Dekan kuwi. dudu kabar. Inah ngerti. Kuping apa kuwi. Saking kabehe. Aku emoh. ana apa. Pak Pembantu Dekan kuwi. arep turu. mesti Paimin diceluk. Lha wong ya wis arep turu ngene. Paimin mesti matur karo pak Pembantu Dekan. Malah anake sing ngerteni. menawa ana gawe apa wae sing mbutuhake Paimin.Booking ³Makne. . Paimin mung nunut. Kuwi wae aku wis pesen cakar olehku tuku diwadahke sisan.´ ³Makne. ³Aku ngantuk Pakne. Dumeh dodol cakar payu. arep dodol kuping. Semana uga menawa Paimin butuh warah.´ ³Iya. Iki wis wengi. Ewa semana nganti tekan saiki Paimin karo Inah ora ngerti sapa janjane asmane Pak Pembantu Dekan kuwi. Bab. Mengko sing tuku ya sapa. Blanjan liyane paling neng nggone bu Gendut rampung. Paimin mesti mangkate. Weh. kepriye wae. sesuk nang pasar uyel-uyelan. Utamane babagan olehe ngrawat omah lan babagan sekolahe anak-anake.´ ³Piye tha. Sesuk aku tangine kudu mruput. apa tetimbangan. omah sing dienggo turu Paimin sakanak bojo kuwi duweke mbakyune Pak Pembantu Dekan. Inah mangkel mangkel ngguyu nalika Paimin cerita bab cita-citane kudu omah nang kutha. Pak pembantu dekan kuwi uga rawuh. nek diceluk semaur ya ngapa. Dodol kuping. saiki terus arep nganehnganehi. Ngendikane ceplas-ceplos apa anane. Inah uga kenal. Pak Pembantu Dekan kuwi. Ora bakal nolak marang apa karepe pak Pembantu Dekan kuwi. ora. didhawuhi ngrewangi. Dadi menawa ana apa-apa sing magepokan karo omah lan pekarangane kuwi mau. nalika aku sowan nang ndaleme pak Pembantu Dekan Universitas Negri kanggo nakokake wit jarak latar kae oleh dipapras apa ora. arepa saiki wis arang njagong nang angkringane Paimin. mulane kudu oleh bojo wong kutha. Makne. nalika dina ijabe karo Paimin. Sesuk esuk kudu blanja. wong kedadean apa wae kang dilakoni karo Paimin wis diceritakake kabeh marang Inah. ora gelem omah nang ndesa. mau ana apa celuk-celuk?´ ³Jare ngantuk. nawani aku. Bapake grapyak.´ Paimin banjur cerita.´ ³Apa.´ ³Kupingmu kuwi! Ngene lho«.´ ³Suk senen angkringane dhewe arep dibooking. Mending aku rada nunggu bakule tenimbang aku uyel-uyelan nyasaki uwong akeh mung arep njupuk cakar. menawa ora mruput menyang pasar. omongane sak trek metu kabeh.´ Paimin sajak mangkel bojone diceluk ora semaur-semaur. ³Mau. pak Pembantu Dekan paring kabar.

Pak Pembantu Dekan nawani. aku isih ngrungokake´ ³Jaman samana kuwi Makne. angkringane arep dibooking Universitas Negri. payu ora payu. malah kepeneran. Paimin sowan nang ndaleme Pak Pembantu Dekan.´ ³Ngono kuwi terus karepmu ora gelem dibooking ngono pa priye?´ ³Sing jelas aku urung bisa lali karo tumindake«. Ngana kuwi apa ya ora kon lara ati. sesuk ora bisa nututi lakune jaman. apa maneh wit kuwi cedhak karo wit pelem sing lagi arep gedhe. arep ana tamu sing arep studi banding seka luwar negeri. Ngendikane. Jaman aku dipenging dodolan nang cedhak kana. ngerti-ngerti dikon sumingkir. ditemplekke nang pager-pager. salah sijine sing arep dipamerake kuwi angkringan. Susahe. Jaman samana nganti tekan saiki rak bakul-bakul kaya awake dhewe kuwi disia-sia. aku kuwi isih kelingan jaman samana. Mbuh saka Universitas .Biyen kae. diborong kabeh panganane sadodolan. Paimin sowan arep nembung menawa wit jarak mburine dodolan kae arep dipaprasi. Petugas saka ngendi aku ya ora ngerti. mongko dodolan nang ngendi wae wis mesti taren karo pawongan sekitar kana. kepingine ditegor wae. nalika anake sing mbarep lulus SD. angkringane arep dibooking. Sapa wae sing isih bebakulan keliwat tanggal sing ditentokake. menawa anake kuwi ora sekolah. Godhonge wis ngrembuyung banget ngganggu olehe dodolan. nanging wektu lelakon kuwi kedadean aku rak ya lara ati. Makne. karepe Universitas Negri tamu-tamune men ngerteni kabudayan Indonesia. Paimin seneng wae didhawuhi negor wit jarak kuwi mau. menawa Paimin gelem. Sabenere ora mung kuwi. bakda magrib iki mau. Sebab kuwi anake kudu disekolahake. Ngendikane. Menawa Paimin ngolehi. saiki jarake ana ulere. Dheweke malah dhawuh supaya Paimin negor wit jarak kuwi sisan. Wong aku biyen maca layang sing menging sapa wae bakulan nang kana. Nah. sing tanda tangan ya pimpinan Universitas Negeri kuwi mau. Bakul sepisanan ya mapan nang cedhak Universitas Negri sing arep mbooking angkringan kuwi mau. Ngladeni sapa wae sing arep mangan ana angkringane. ora pinter. Ngganggu gedhene pelem. tumindhake«. Jebul pak Pembantu Dekan malah ngerteni bab wit pelem sing lagi arep gedhe kuwi mau. Menawa ora bisa nututi lakune jaman. ³Mak!´ ³Iya. Kejaba kuwi. ³Aku jane seneng-seneng susah. wit kuwi mau kejaba ngganggu gedhene pelem uga ngganggu sawangan seka ngomah nang ndalan. Angkringne ditunggu bojone direwangi anake loro. Paimin mikir-mikir kok bener apa sing dingendikakake Pak Pembantu Dekan kuwi. Arepa saiki nemu papan dodolan sing ora kalah kepenak kae. Ya nang kana aku kenal karo Pak Pembantu Dekan. Direwangi ninggalke olehe dodolan. Kon ewang-ewang dodolan wae. sing nalikane aku dikon sumingkir terus nggolekke papan dodolan merga dheweke seneng karo cakar sing takdol kae. Seneng mergo nek ngono kuwi dodolane dhewe mesti payune. mengko neng Universitas Negri kana Paimin mung kari nunggu. Bisane golek rejeki kaya ngene iki. Jalaran tamune saka adoh kuwi mau. sapa ya«. Ngendikane.Bakune Universitas Negri kuwi mau. karepe Paimin wis ora usah nerusake sekolah maneh.´ Paimin meneng ngira bojone wis turu. aku isih bakul anyaran. Bareng pitakonan karo pak Pembantu Dekan bab sekolahe anake. mesti uripe bakal susah. barang-barange bakal dijaluk karo petugas.

ngganggo sejarah perjuangan. Merga pikiran karo kurang pangan. Nanging ya trenyuh atine saben-saben Paimin cerita lelakone sakanca kuwi mau. terus bakul sate. Wong mestine padha rembugan. Kabeh kudu lunga. Kaya-kaya aku kuwi khianat karo nasibe kanca-kancaku menawa aku gelem ngiyane tawanan kuwi mau. Wis males ngrungokake. Kabeh golek papan anyar dhewe-dhewe. Ngerti ora. Dheweke kelap kelip. Bakul-bakul dipapakke dadi siji ngono nang papan sing adoh saka wong tuku. dhuwite silak enthek. ngantuk´. wis cerita nggedupuk. Wis ngono. Anyel kudu bola bali ngrungokake cerita sing padha. Aku isih ketemu dheweke sawise pindahan menawa aku arep menyang pasar. Ora nemu-nemu papan. Bab kuwi dheweke wis tau diceritani Paimin ping sewidak rolas. bakul angkringan. Nganti kuru banget. Malah ora sida diterusake olehe rembugan. Ora cukup dhuwite dienggo mulih. Sejarah perjuangan uripe Paimin. Inah dadi ilang ngantuke. Mongko menawa kesuwen ora bakulan. ³Aku emoh dibooking. ³Bakul rokok kuwi Makne. Paimin nyuwara ora sadar.Negeri kuwi mau. mbakmenawa olehe kelara-lara kegawa turu. tambah aku.´ ³Terus kowe gelem ora mau arep dibooking?´ Pitakone bojone Paimin. ³Aku dhewe urung wangsulan marang Pak Pembantu Dekan. Dheweke susah banget. Olehe njaga men dhuwite ora cepet enthek. Anyel karo bojone sing kebacut nggedupuk. ngglebak ngiwa ngglebak nengen ora bisa cepet turu. tiba mburi mak klempus. Mung arep ngomong gelem ora dibooking kanggo acarane Universitas Negeri kuwi wae. Dadi ora bisa mulih. Aku isih kelingan. Dheweke asline luwar Jawa. Kapan payune. Sapa sing gelem. tiba mburi mak klempus.´ ³Gelem ora?´ ³Embuh Makne. sakanane. Makne!´ . Pak Pembantu Dekan kuwi pancen apikan. terus mengko s eminggu apa rong minggu bali mrene maneh. ³Nganti arep genep sesasi ora ngapa-ngapa. dheweke nganti sedina mangan pisan. Aku rak liwat chedak papane turu kana menawa mangkat nang pasar. Ora ngertia dheweke wis ngantuk banget. Ujug-ujug. mbuh saka pemerintah sing tak kira ora ana bedane. Dhisik tau ana kabar nek kabeh bakul sing dikon sumingkir saka papan sing dilarang bebakulan kuwi diwenehi papan liya. nyaprus. Njalari mangkel atine. Sing beja banget kuwi ya mung aku. kok ya aku abot arep ngomong gelem dibooking karo Universitas Negri kuwi mau. bakul mie ayam. Lhadalah. Bakul rokok sing nganti suwe ora oleh papan kuwi mesakke banget. bakul rokok sing mapan nang cedhakku kae ora cepet oleh papan anyar. Nanging aku ngerti kabeh lelakone kanca-kancaku kuwi mau sawise kon sumingkir. iki piye tha. bakul rokok kuwi mau. Nelangsa. Bojone kuwi pancen mangkelke. rada diapikke kae banjur kon mbayar sing ajine kanggo bakul-bakul kuwi larang. papan sing disiapke. bakul pecel lele 3. Makne?´ ³Apa?´ Bojone Paimin semaur ngganggo suara sing wis katon arep turu. Nelangsa Makne. Mengko ora bisa kulakan maneh. Kancaku ora ana sing gelem mapan nang kana. aku saiki arep turu dhisik.´ Paimin neruske olehe cerita. Malah urung oleh pesten wis turu. nyaprus. Nanging menawa aku kelingan lelakonku jaman samana. Rasa-rasane kok aku ora sreg. Biyen kuwi bakul nang cedhak Universitas Negeri kana ana wong pitu.

. Ora mangsa maneh ngendepke pikiran lan pengalaman lewat tulisan. Bapak ibune nyekel HP dhewe-dhewe. cekelan HP lantaran panggaweane pancen mbutuhake kuwi. pikirane isih cekak. Dheweke kepingin kanca-kancane sing wis padha duwe HP. Wong dheweke ora dhuwe HP kok ditakoni nomer HP. Ora jelas. Menawa ana masalah bisa dirembug ana ing sekolahan. Wong tuwane mono. semaure ya mbingungi. dadi butuh HP dienggo ngrampungi gawean. dheweke kudu nyekel HP kaya kancakancane. Apa maneh dheweke rumangsa anak siji-sijine. uga ngladeni sing pesen maem kon ngeterke. nganti ora gelem sekolah menawa dheweke ora ditukokake HP. Njaluk HP wae ora dituruti. sebab golek pelanggan. wong tuwane ora bakal kere mung nukokake dheweke HP. Wis ora mikir maneh dhuwe HP kuwi mengko migunani kanggo apa tumrap dheweke. Lela wis ora manut. Bakul kaya Paimin ngendi ana sing nduweni HP. Kancanane Paimin ya ngono. Dheweke isin. Kang Bejo ya bingung. Ana apa-apa ora dipikir dhisik. Akhire wong tuwane ora bisa selak. ndeweki ora dhuwe HP. Biyen mono HP isih larang. malah ditakoni nomer HPne pira. Disangoni HP supayane bisa cepet kirim kabar.HP Wis bola-bali Paimin ngomong karo Inah bab karepe arep tuku HP. Sapa wae saiki wis cekelan HP. Sing dhuwe warung kae. Wong kabeh dhuwe pagawean dhewe-dhewe. Ora ngertia kuwi marakake anak ora mandiri. Bocah sekolah cekelane HP. SMA apa maneh. Khawatir menawa mengko ana apa-apa. Bakune dheweke dhuwe HP kaya kancane titik. langsung telpun. jenise uga neka-neka. anake tanggane. Sithik sithik sms. Urusane paling-paling bab pelajaran. Urusan kantore akeh. Pas dheweke ngeterke ketring. Ana sing murah ana sing larang. Saiki wis ora jaman kabar-kabaran liwat surat. HP isih arang Biyen merek HP sing mlebu Indonesia urung akeh kaya saiki. biyen ora duwe HP. Mung dheweke sing durung duwe. Kaya kae. Margo akeh langganan sing kaya mangkono. trus takok sesuk pesen maneh apa ora. si Lela. Sansaya bocah kuliahan sing adoh saka wong tuwa. Kabeh bakul rata-rata wis cekelan HP. Sing nyekel HP mung wong-wong sing dhuwite akeh. kedadeane bisa luwih mrihatini maneh. Apa telpun. Jare arep disms mengko bengi. Sithik-sithik telpun. Kaya-kaya malah murah-murahan. Kapan ana masalah bisa dirampungi dhewe menawa mangkono kuwi mau carane. Bisane mung nuruti karepe anak. Jare kanca-kancane kabeh wis duwe HP. Saben dina wong tuwane mesti lelungan nang papan panggaweane. regane uga neka-neka. Bakul-bakul nututi cekelan HP. Kaya-kaya dheweke kuwi paling kere sakanca. Kabare sms-an. ketring. Menawa ditakoni arep dienggo ngapa. Pokok regane saingan. Wong saben dina nang sekolahan ketemu karo kanca-kancane. Bakune. Kang bejo kuwi. Rata-rata budhal saka asale digawani HP. tinimbang anak ora sekolah. Ana masalah sithik langsung sms-an. Kaya-kaya wong tuwane ora kuat nukokake HP. Penghasilane gedhe. apa maneh. Saiki kahanan pancen wis bedha. Saiki merek HP neka-neka. Dituturi karo wong tuwane. saliyane ngladeni wong sing tuku moro nang warung. Lela krasa diumbar. Biyen kuwi ora kabeh uwang cekelan HP. mula kang Bejo nuli-nuli tuku HP. kang Bejo. gelem sekolah menawa wis ditukokake HP. sesuk arep pesen maneh apa ora. Ora digatekake karo wong tuwane. Lela ngerti. Lela mutung. Bocah-bocah SMP jalukane HP. Malah menawa bocah isih cilik.

´ Inah sing ora setuju karo karepe Paimin grenengan dewe ora karu-karuan. wis ora usah tuku HP. arep dhuwe HP barang. Bisa-bisa olehe sms-an ora tekne angel pe-er-e ning margo males ora gelem mbukak buku wae. mung sepisan. Ngidul. Mbok ya dipikir menawa dhuwe pepinginan kuwi. Gunane apa. kepingine ya bapake dhuwe HP. anak-anake padha lagi wae mulih sekolah. lagi wae ngomong arep tuku HP. Menawa ora bisa nggarap pe-er langsung sms kancane. Kadhang nganti ora rumongsa wis ora ana sapa-sapa maneh nang sandingne. Kaya mimi lan mintuna. Hp maneh. anake. menawa wis ngerti ditinggal lunga. ngidul kabeh. mung dienggo gegojekan karo kanca. Lingguhan karo bapake sinambi nyuweki kertas sing arep dienggo mungkusi sega. Anak-anake ora padha ngrungokake pituture Makne. Pokoke menawa jalaran ora bisa-bisa tenan ora bakal takon masalah pr marang kanca-kancane. Kompak. durung dijlentrehake arep dienggo ngopo. Samono uga bab HP. Ngalor. wis diwangsuli karo Inah. Maido terus apa sing diomongake karo Paimin. Sithik-sithik HP. ya durung mandhek olehe omongan. Menawa mung arep dienggo mbagusi wae. mbok ya rasah dhuwe HP kae ngapa. Inah menawa wis ngomong rak ya borongan. Nalika pepinginan kuwi nyedhul mak trucul nang pikirane ora kena diampet maneh. setuju wae bapake tuku HP. Nganti kaya gawehani ki juragan angkringan sing duwe angkringan nang ngendi-endi. suarane dilirihke. HP maneh. mbiyantu bapake mbujuki Inah men ngolehake bapake tuku HP. Bojone nganti bengeng ngrungokake omongane Paimin bab pepinginane arep tuku HP. Inah anyel. Jare mengko men bisa nyilih dienggo sms kancane. Karo wong pasar. Inah. Menawa ora ana gunane. loro-lorone mbujuki bapake supayane cepet-cepet tuku HP. Kawit sepisanan kuwi Inah wis ora setuju.Dina-dina iki Paimin sing mbanyaki arep tuku HP. ³Tuku HP ki arep dienggo ngapa tha Pakne. kapan mundut HP?´ pitakone anake sing gedhe. saben-saben bapak sak anak rembugane bab HP. Malah janji-janji ora bakal lali sinau. Kadhang wis ditinggal lungo. Bola bali arep ngomong. Kancanane wis akeh sing dhuwe HP. Arep takon mung nek babar blas ora bisa nggarap. Durungdurung Inah wis ora setuju. ³Pak. Paimin durung rampung olehe omongan. Grundelan dhewe. Ora awan ora mbengi.´ ujare Inah. Ngomong dhewe. Lha wong angkringane mung siji. tetep karo panemune. Paimin dhewe ora wani terangterangan ngomong bab HP marang Inah. ngalor kabeh. Ora kena distop menawa dudu karepe dhewe. Malah wis dicatheti kabeh nomer-nomere. Pokoke ora ngerti wayah. HP kuwi ora akeh gunane tumrap keluargane. . Bocah loro kuwi mau pancen klop. menawa durung enthek apa sing arep diomongake. Kompak. Saben dina ya ketemu wong kudu njupuk barang nang pasar. ³Apa ya ora njalari bodho menawa ngono kuwi. wis disauri karo Inah. Awan kuwi. Mengko menawa bapake wis tuku HP bisa cepet-cepet sms kancakancane kuwi mau. nakokake pe-er menawa ora bisa njawab. Malah mengko anake ora padha tau sinau. Ngono kok sajak akeh urusan. Menawa anakanake. Rembugane ora nganti rampung. Tepunge ya mung karo bakul cakar. Margo kuwi.

Menawa lagi kekandhan bab HP karo anak-anake wae. Pancen Paimin ora wani ngomong maneh bab HP marang bojone.´ ³Nganu. Pak. Napa . Wit. Inah mbutuhake rek sing bar dienggo udut Paimin. sios bhoten bapak niku badhe mundhut HP?´ anake sing cilik nimbrung pitakone mbakyune. Sebab.´ ujare anake sing cilik mbujuki maneh. Sebab liya. Dikethik bapake ngono. ³Eh. Bapak pripun tha.´ anake sing gedhe nambahi olehe matur. apa wis rampung olehmu ewang-ewang. Mangkih menawi kula mboten saget nggarap pripun? tanglete dateng rencang pripun? Menawi mboten saget tanglet. ³Inggih pak. Pikire. Sebab. dados kathah pe-er. nrucul wae omongane arepa Inah sajak mengkak. saniki sampun ajeng ulangan semesteran. ³Mbenjang tha Mak. rak nggih mboten pirsa menawi cakare kirang. Inah bakal melu-melu lan ngomong sadawane. Pe-er-e angel-angel. tiba mburi biji kula mboten sae pripun? Nanging estu lho. wong jare kersane dodolan namung bar magrib dugi ndalu margi badhe tilik tiyang sakit trus mboten sios. nyedhaki makne sing lagi daden geni. Dheweke nang ndapur. sebab pas Paimin ngethik anake mau. jebul Inah krunggu.´ Durung rampung anake olehe arep matur. Sanajan Paimin olehe kongkon klesik-klesik. kula pareng ngampil menawi bapak mangkih kagungan HP. pas cakare kirang. Kowe kuwi saben dina sing dirembug kok. Menawi saderenge budhal sms riyin rak cakare saget dienggehake kaliyan mbah putri. Mamak saget sms nyuwun dienggehi. orao diajak rembugan kae. Mamak gage tindhak pasar jebul pun telas. kok wis mrene. Ngendikane badhe mundhut HP. Pak. Rek kuwi. dheweke mbenerake apa sing saben dina digrundelake bojone kuwi.´ Paimin kongkon anake sing cilik.´ ³Enggal-enggal kemawon mundhute HP nggih. wis disauri karo Inah. Ngendikane mbah putri cakare nembe mawon telase. Mangkeh menawi kinten-kinten cakare kirang. HP maneh. anake sing cilik mangkat tenan.´ ³Apa.´ anake kuwi mau.³Inggih Pak. Dadi Paimin wanine ngethik anake supaya anake sing ngomong karo Makne. Mamak saget sms-an saben dinten kalih mbah putri lan mbah kakung. Pak.´ ³Ana apa Wit. Ajenga ingkang mande cakar simbahe piyambak nika. Wis ngolehi durung. Kok pun dangu sanget dereng sios-sios anggenipun badhe mundhut niku kepripun. ³Mak. jajal kowe matura marang makmu kana. HP. ³Mbenjang tha Mak. Janjane. swarane lirih-lirih menawa Inah ana nang cedhake. margo sawise dipikir-pikir. dados nggih disade dateng piyantun sanes. Kula sakniki kathah pe-er. mbenjang tha Mak. Riyin nika. suwening-suwe bojone kuwi bakal luluh lan ngolehke Paimin tuku HP. menawi sampun gadhah HP. Paimin ora sansaya ndadi kekarepane. Kajenge boten ketinggalan jaman. Wong mbah putri nggih kagungan HP. Pak. tak matur tha Mak. trus mboten saget nggarap. dideleh lincak cedhak olehe padha nyuweki kertas kana mau. kula nggih selak kepingin nyekel HP. menawa Inah krungu sithik wae Paimin isih ngotak atik perkara HP.

Mlaku ya tekan. Mangkih menawi kangen rak saged sms. Bab cakar ora kena dienggo alasan. bisa-bisa mung njalari masalah tiba mburine.´ ³Wit.´ tembung anake kanthi rupa nyuntrut. omahe simbahmu kae rak ya mung cedhak.malih simbah putri kaliyan simbah kakung menika namun kekalih wonten ndalem. . Menawa wis ngono kuwi mamake wis ora kena diajak rembugan maneh. batine Paimin. rasah motar matur bab HP maneh. Menawa kangen ya bisa mara. Wiwit sing wis apal lagone Makne langsung lunga. Menawi mamak kangen simbah nggih saget telpun. bali melu bapake. Paimin meneng wae ora semaur. Wis kana. kalih Mamak. Wong Mamak mboten mirengke leh kula matur kok. Bapakmu ki pancen kok. Wit. Keluarga menawa ora kompak kabeh rak kuwi ora luwes. ³Ngendika piyambak Pak. mlakune ora nganti jam-jaman. wong ora saben dina ana lelakon kaya mangkono.´ ngomong ngono kuwi Inah ora mandhek anggone manggawean.

wong dheweke pancen lagi kerja nang proyek tenan. dhuwite pancen kaya ngono.´ Bab alasan cepet-cepet lunga dheweke ngapusi wong satenane dheweke selak kepingin ngombe. dados sampeyan mbayare kirang. ³Sampeyan wingi ngulungke artha langsung ngeplas bablas ora tolah-toleh ana wong celukceluk. ³Niki nggih arthane sampeyan. Lingguhe isih tetep nang kursi biasane. Kula rak wingi nyeluki. Biasane regane nggih samonten. Dadi nalika teka Paimin bisa langsung nyapa. Tak duduhke sampeyan saniki. dados regine mindhak.´ Pawongan kuwi mau sajak ora trima diomongi menawa olehe mbayar wingi kurang. ³Enggih samonten. ya ora bisa selak. wis ngono ndingkluk wae ora mlirak mlirik kaya biasane. nggenah-nggenahake.´ ³Mindhak. Beras larang.´ ³Biasane pancen samonten. kula niku selak ajeng teng wingking. ngomong menawi sampeyan mbayare kirang. Nanging rumangsa wingi nalika sawise mbayar dheweke ngeplas sakbare ngulungke dhuwit. wis lusuh. Kula bola-bali jajan mriki nggih sampeyan protese namung sakniki. barang-barang saniki larang kabeh. niku sebabe dodolan kula regine nggih mindhak.´muni ngono Paimin karo nuduhake dhuwit. bablas mawon. . Ewa semana dheweke uga wangsulan. Dheweke isih mangkel. ³ Njenengan kedah nambahi kirange wingi. ³ O. dheweke ngakoni wae.´ Paimin nuduhake dhuwit sing wingi diulungake dening pawongan kuwi. ngulungke dhuwit. Rumangsa kenal karo tukang angkringan. Malah olehe mangan alon-alon. Wingi-wingi sampeyan mendhel mawon. biasane kula mbayare nggih samonten. Pawongan kuwi mau rumangsa salah. Ngerti dhuwite wingi isih disimpen. Genahe pripun niku. pawongan kuwi ora protes.´ Paimin mau sakawan-awan krungu anggone bojone grundelan. Kula mbayare nggih sami. diocehi Paimin. Paimin apal. kelingan wae. taksih tak simpen. pawongan kuwi ora bisa selak. Niku rak berarti sampeyan gawe-gawe. ya digunakake.Mundhak ³Mas Proyek. diceluk-celuk bab mbayare kirang. lengo larang. Saiki ana papan dienggo muntapke mangkele. sampeyan wingi. nanging kawit wingi regane rak mindhak. Pun ora kuat malih nahan. Sampeyan ngeplas. banjur bablas mlayu wae. sampeyan mbok mboten gawe-gawe. Niki kirang niki. sebab bojone olehe omongan ora meneng-meneng. Nika kurang sampeyan mbayare. Disapa mas Proyek.´ ³Lha enggih.´ semaure Paimin seru. ³Wah. sampeyan wingi ngulungke artha samenten tha.´ Uwong sing sajake lagi proyek lan dina-dina iki pendhak wengi jajan nang angkringane Paimin jebul teka maneh bengi kuwi.

Lha nek mung bisa mbadi rakyate dewe wae ora usah padha gembagus. Dadi penggedhe kuwi rak kudune kaya wong tuwa momong anak. Menterine kuwi terus gawehane ngapa? Menawa ngundhakake rega wae aku yo bisa. Sajake mung padha pinter-pinteran ngomong. ³Nang TV kae si A ngomong ngene. Lha menawa wong tuwa ora mikirke anak maneh. Sing ngene.´ Menawa ora kudu nang mburi marga kebelet. olehe nuku regane ya ora cucuk karo ragat sing wis dikecakke karo wong tani. Kabeh-kabeh ngomong thok. Sing tansah dipikir lan diupayakake kepriye amrih becike anak. Ngono kuwi rak jenenge wong tuwa mburu senenge dhewe. Mengko. Mengko sawayah-wayah butuh wong cilik oleh nuku beras kuwi. Ora padha ngrumangsani salahe dhewe-dhewe. Diangkat dadi penggedhe kuwi rak sapa wonge sing siap lahir batin. kuwi jenenge durung siap dadi penggedhe. Paimin krasa lega. Inah paling urung leren anggone grundelan. kabeh-kabeh digawa-gawa. Ora padha rembugan bareng-bareng kepriye apike tumrap wong akeh. ³Beras mundhak. Aja turun anak putu. Dumeh wong cilik biasa ngalah wae dikalahke terus-terusan. dheweke tansah sumadyo. ngerti-ngerti. sakawan dhek ora nglerenke kuping. Ora patut ditiru. Dhuwe pemerintah kuwi sejatine supaya bisa ngayomi rakyat ngene iki. wong tani kae yo dikon adol nang pemerintah. Bisa uga tanggane kiwa tengen padha krungu. Mengko bisane mrentek-mrentek. Sithik-sithik swadaya. Janji-janji mung padha lamis. si Inah. Sing angkutane susah. Jare berase arep disimpen. ora ana sing dinyatakake. Siap lahir kuwi dene kudu gagah dedeg piadege supaya sapa wong sing mbutuhake dheweke. Arep ora dirungokake. arep bangun apa. Nanging mbok ya ora banget-banget. Beras kae.´ Wis ngomong nrucus ora mandhek-mandhek kuwi. Sing dalane bolong-bolong aspale ora alus. Golek apike dhewe. Sing bener banjur s ing endi. Kabeh uwong menawa kur pasang rega wae rak ya bisa. Supaya ora perlu saingan urip karo wong sing wis kelair sugih. kaya bunglon wae. Kadhang tansah ngalahake kekarepane. kapan anake bisa gedhe. Nyalahke kana nyalahke kene. wong kaya ngene iki rak ora bisa dodolan. nanging njaga reregan ora mundhak wae ora bisa. Kabeh-kabeh disalahake. Lha endi saiki. Ngono kuwi lagi jenenge penggedhe. lha olehe grenengan seru-seru. golek benere dhewe. Simpenane bisa-bisa didol melu rega sing wis dhuwur. Trus pajek-pajek kae dingandekake. pemerintah nukoni berase wong tani. Penggedhe kok saya suwe sansaya ora bisa dinut. Kepriye wae menawa wong cilik bisane kuwi mung ngalah. Ora tau dibelani kepentingane. Sesuk nek ora bisa kulakan. Sing ngono. Esok abang awan kuning. Menawa dadi penggedhe kuwi sing tansah dipikir awake dhewe. barang-barang mundhak. wis ora usah golek mentri sing pinter-pinter. Ngerti Inah meneng. Jare negara iki penghasil beras. Apa maneh menawa sing diburu kuwi kandonyan. Nanging mangkele isih kegawa nalika wis dodolan. iuran. si Inah isih nerusake maneh. Menawa ngono carane. Lair procot warisane wis atusan juta. Ngono kuwi rak jenenge ora becus. Saru. Jare pemerintah kuwi duwe menteri ekonomi sing pinter.Bojone Paimin. Wong sing aweh pangayoman. Siap batin kuwi ateges lila legawa gawe senenge wong akeh. Ana ing sisih ngendi wae kepara isih rungu. Sing kuwi. Omongane padha mencla mencle. Sengaja golek badhi. Lha kok bisa-bisane beras regane mundhak ora ketulungan. Golek amrih bathine. . Sing iki. Biyen wayahe panen. si B ngomong ngono.

Kabeh bahan sing didadekake panganan nang kene iki bahane mundhak. Paimin dadi ketularan bojone. Olehe dhuwit kabeh mung dienggo kulakan. Mas. Cakare niki regine nggih mindhak napa?´ ³Enggih. berarti. nalika reregan nembe mundhak. ning kula nambahi kirangge mbenjang nggih. lha wong pakan pithik nggih melu-melu mindhak. Dados ampun nyalahke kula menawi sakniki reregan ten angkringan mriki nggih melu-melu mundhak. ³Kula mboten nyalahake njenengan kok. sesuk mriki malih tha«. ³ora apa-apa.Malah nganti tekan wengi mangkel kuwi mau urung kelair.´ ngomong karo sajak khuwatir.´ Paimin sing wis kewetu kabeh mangkele sajak sareh. Niki kula nggawane samenten. Saiki kepeneran. Mbenjang nggih kirange. Sesuk olehe nambahi ora apa-apa. pawongan kuwi ngetokake dhuwite.´ ujare Paimin. Sesuk ora bisa kulakan maneh. pangan pithik uga mundhak. ana pawongan sing bisa didadekake panggon numplekake mangkele. Wingi mawon. Kula pun kebacut mangan cakar. Menawa ora melu ngundhakake rega tenehan rugi. niku pun limrah. ³Priye maneh. Isih ngganjel. ³Waduh. Ora pangane manungsa thok sik mundhak. ³berarti dhuwitku kurang maneh. Juli 2007 . akhire ora sida badhi. Mas Proyek.´ pawongan kuwi semaur. nrucus ora karu-karuan. olehe ngomong diterusake. Menawi kula mboten mangan cakar janjane nggih saget nambahi sakniki. ndalu saderenge olehe dodolan regane nggih padha biasane. Mas Proyek.´ Karangmalang. cakare nggih mindhak. Mas Proyek. Reregan wonten mriki ngetutke reregan liyane.´ ³Waduh. Wis ora nrucus maneh. niki kula mbetane artha namung ngepas.

LEMPUYANGWANGI YOGYAKARTA .TUGAS CERPEN BAHASA JAWA NAMA : VINSKA FEBIANDRA KELAS : 6D NO : 18 SDN.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful