You are on page 1of 2

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

(ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ)
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομα σου. Ελθετω η
βασιλεία σου. Γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης. Τον
άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον. Καυ άφες ημίν τα οφελήματα
ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς
εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. Αμήν.
Μετάφραση:
Πατερά μας που βρίσκεσαι στους ουρανούς, ας είναι αγιασμένο το όνομά Σου,
ας έλθει η βασιλεία Σου, ας γίνει το θέλημα Σου, όπως στον ουρανό, έτσι και
στη γη. Το αναγκαίο για τη συντήρηση μας ψωμί δίνε μας κάθε μέρα, καί
συγχώρεσε τις αμαρτίες μας, διότι και εμείς συγχωρούμε καθένα που μας
έκανε κακό, και μην επιτρέψεις να πέσουμε σε πειρασμό αλλά γλύτωσε μας
από τον πονηρό. Αμήν.

Το Πάτερ ημών είναι προσευχή την όποια ό ίδιος ό Κύριος μας παρέδωσε.
Προσευχή πού αγαπήθηκε καί καταξιώθηκε μέσα στην πορεία της εκκλησίας
μας. Πολύ συχνά την ακούμε σε όλες τίς ακολουθίες όμως ή πιο σημαντική
θέση της είναι όταν όλοι οι πιστοί "εν ένί στόματι' μαζί την αναγιγνώσκουν,
περί το τέλος της Θ. Λειτουργίας, πριν τη Θεία Κοινωνία.
Αναπόσπαστη από την καθημερινή προσευχή κάθε πιστού, σύντομη καί
περιεκτική. Παρακάτω ακολουθεί μια πολύ σύντομη ερμηνεία της προσευχής.
"..ούτως ουν προσεύχεσθε ημείς..."(Ματθ. Στ', 9).
Ό Κύριος συνεχίζοντας τη διδασκαλία του εις την επί του ΄Ορους ομιλία Του,
παραδίδει σε μας την προσευχή πού είναι γνωστή ως Κυριακή Προσευχή
(επειδή από τον Κύριο μας παραδόθηκε), ή Πάτερ ημών (από τα αρχικά της
προσευχής). Ο Κύριος στιγματίζει τις προσευχές που γίνονται για τα μάτια των
άνθρώπων, την πολυλογία καί το περιεχόμενο των προσευχών καί μας
διδάσκει πώς πρέπει, σωστά, να προσευχόμαστε.

Πάτερ ημών ό εν τοις ούρανοίς,


Από την αρχή προσευχόμαστε στην Αγία Τριάδα, την δοξολογούμε γιατί είναι η
αιτία της υπάρξεως μας. Ομολογούμε το Θεό Πατέρα ως γεννήτωρα πάντων,
πηγή της ζωής καί δημιουργό του κόσμου.
Αναλογιζόμαστε τη μεγάλη καί σπουδαία υιοθεσία καί ανάλογη προς τον
πατέρα είναι καί ή συμπεριφορά μας σε κάθε στιγμή της ζωής μας.

αγιασθήτω το όνομα σου.


Ζώντας ενάρετα, λέει ό Ευθύμιος ό Ζηγαβηνός, δοξάζεται ό Θεός από εκείνους
που βλέπουν, γιαυτο καί ό Χριστός λέει " ας λάμψει το φως σας μπροστά στους
ανθρώπους, ώστε να δούνε τα καλά σας έργα καί να δοξάσουν τον Ουράνιο
Πατέρα". Δεν παρακαλούμε το Θεό να αγιασθεί με τίς προσευχές μας αλλά
ζητούμε να αγιασθεί το όνομα Του μέσα μας.
Ελθέτω η βασιλεία σου.
Παρακαλούμε το Θεό να νεκρωθούν μέσα μας πάθη και αμαρτία για να
κατοικήσει, να μορφωθεί, στην καρδιά μας ή Χάρις του Θεού. Όποιος, λέει ο
Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, άκουσε τον Απόστολο Παύλο να λέει, ας μη
βασιλέψει ή αμαρτία στο θνητό σας σώμα (Ρωμ. ΣΤ', 12), καί καθάρισε τον
εαυτό του με το έργο, τη διάνοια καί το λόγο, εκείνος θα πει στο Θεό, ας έλθει η
βασιλεία Σου.

Γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης.


Με τη κάθαρση της καρδιάς και ζώντας την βασιλεία του Θεού ο άνθρωπος, ζει
βίο αγγελικό καί τηρεί πάντα το θέλημα του Θεού, όπως στον ουρανό οι άγγελοι.

Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον.


Ζητούμε τον Άρτο της Ζωής, με το αίτημα αυτό, που είναι ο Χρίστος. Σε καμιά
περίπτωση ό άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει στην αθανασία, σε κοινωνία καί
ενότητα με τον Θεό, χωρίς την βρώση του Άρτου της Ζωής. Ερμηνεύεται καί σαν
αίτηση για την λήψη του καθημερινού άρτου όμως πάντοτε όπως ό Άγιος
Μάξιμος ό Όμολογητής αναφέρει, φιλοσοφούντες κατά Χριστόν.

Καί αφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως καί ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις
ημών.
Η μνήμη του θανάτου κάνει τον άνθρωπο να βιώνει τη πραγματική ζωή. Κατά
συνέπεια αισθανόμενος την αμαρτωλότητά του ζητάει εκ βάθους καρδίας
συγχώρεση από το Θεό. Καί έχει πρόσθετο λόγο καί δικαίωμα να ζητάει την
συγχώρεση αφού προηγουμένως καί πάντα συγχωρεί τον κάθε ένα για το όποιο
πταίσμα του.

Καί μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του
πονηρού.
Τα δύο αυτά τελευταία αιτήματα συνδέονται με τα προηγούμενα. Η Χάρις του
Θεού προστατεύει τον άνθρωπο, πού συγχωρεί τον πλησίον του. Τον
προστατεύει από το διάβολο, καί τίς παγίδες του καί λέει ο Άγιος Μάξιμος ο
Ομολογητής χαρακτηριστικά ‘οτι εάν θέλουμε να ρυσθούμε από τον πονηρό και
να μην εισέλθουμε σε πειρασμό, ας πιστέψουμε στο Θεό καί ας αφήσουμε τα
οφειλήματα τοις οφειλέταις ημών.
" Εάν, λέει ό Κύριος, μη αφήτε τοις ανθρώποις τα αμαρτήματα αυτών, ούτε ό
Πατήρ υμών ο ουράνιος αφήσει υμίν" (Ματθ. ΣΤ, 15).___________________
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
• Ορθόδοξος καί δυτικός τρόπος ζωής
(Μητροπ. Ναυπάκτου Ιεροθέου.΄Εκδοσις Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτοκου 1992).
• Πάτερ ημών.
(Γεωργ. Μαυρομήτη. Εκδόσεις ΤΕΡΤΙΟΣ 1989).
• Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού:
Τα 400 κεφάλαια περί αγάπης καί ερμηνεία εις το Πάτερ ημών.
(Μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια: μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου, ΄Εκδοσις ΟΡΘΟΔΟΞΗ
ΚΥΨΕΛΗ -1978).