Betül Yazıcı G Adı Lou Salome I.

ağzında taşırdı beni annem yeni doğmuş kedi yavrularıyla aynı bavulda yaşardık keçiler nasıl sağılır ondan öğrendim çıkrığın ucundaki helkeyi çekmeyi de yaklaştıkça çocukluğum yere saç örgülerime tırmanarak yukarı çıktı tanrı: iki ucu keskin bir kılıçtı şişedeki gibi durmuyordu korkularımdan damıtmıştım yeraltında II. Ona kın olayım derken kendine sığıntı oldu gövdem önce gülüşüm sonra her şeyim tam ortasından bölünmüş asma bir köprüyüz şimdi III. Söylememeli söylememeli dudaklarımı birleştirmeye yetmedi zamk sütü ocakta unuttum ittirdim üstümden gün geçtikçe ağırlaşan kapağı açtım, ayrıldım, taştım O’nu çıkarıp kınından tek başına yerleştim yokluğuna IV. değişti güneşle gölgenin anlamı tutuştu geceleyin saçlarım kağıdın dışına yayıldı yazgı avuçlarımı tas yaptım içinde hiç kimseye söyleyemediklerim V. ilkel dostum şeytan ziyaretime geliyor bazen - hadi söyle bildiklerini! albümden düşmüş bir fotoğraf olabilirim deforme bir figüran ama, azizesi değilim şehrinizin köprüyü geçti gelin VI. itiraf ediyorum: damarlarımda dolaşan bir çeşit kandı yalan

besleme kız değil bizden esirgediği sevginin paslanmış anahtarıyla ben açtım babamın dükkanını VII. içerisi karanlık bir köşede yek vücud olmak için öteyle eğilip kalkıyor kirli sakallı adamlar ve inip çıkıyor suç ortağı sağ elleri VIII. her bahar aynı çiçekler balkonlardaki saksılarda açık kalmış çorap çekmeceleri bunlar SOS olabilir biricik kızınız sütlü nuriye’nin kuş dilinde kandırılmak isteyen dostlar rahatça uyuyabilirsiniz ben geliyorum ohh! niçeee

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful