1

ΩΔΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΘΕΟΤΟΚΟ

ΓΑΛΗΝΗΦΟΡΟΙ
ΑΓΓΕΛΕ ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΟΥ

Αγνή Παρθένε Δέσποινα,
"Αχραντε Θεοτόκε,
Παρθένε Μήτηρ Ανασσα,
πανένδροσέ τε πόκε.
Υψηλότερα ουρανών,
άκτίνων λαμπρότερα,
χαρά παρθενικών χορών,
αγγέλων υπέρτερα.
Εκλαμπροτέρα ουρανών,
φωτός καθαρωτέρα,
τών ουρανίων στρατιών
πασών άγιωτέρα.
Μαρία άειπάρθενε,
κόσμου παντός Κυρία,
άχραντε νύμφη πάναγνε,
Δέσποινα Παναγία.
Μαρία νύμφη ανασσα,
χαράς ημών αιτία.
Κόρη σεμνή βασίλισσα,
Μήτηρ ύπεραγία.
Τιμιωτέρα Χερουβίμ,
ύπερενδοξοτέρα,
τών ασωμάτων Σεραφίμ,
τών Θρόνων υπέρτερα.
ΧαΤρε τό φσμα Χερουβίμ,
χαίρε ΰμνος αγγέλων
χαιρε ωδή τών Σεραφίμ,
χαρά τών Αρχαγγέλων.
Χαιρε ειρήνη καί χαρά,
λιμήν της σωτηρίας
παστάς του Λόγου ιερά,
άνθος της αφθαρσίας.
Χαιρε παράδεισε τρυφής
ζωής τε αιωνίας,
χαΤρε τό ξύλον της ζωής,
πηγή αθανασίας.
Σέ ικετεύω, Δέσποινα,
σέ νυν επικαλούμαι,
σέ δυσωπώ Παντάνασσα,
σήν χάριν εξαιτουμαι,
Κόρη σεμνή καί άσπιλε,
Δέσποινα Παναγία,
θερμώς επικαλούμαι σε,
Ναέ ήγιασμένε,
Α ντιλαβοϋ μου, ρυσαί με
άπό του πολεμίου,
καί κληρονόμον δεΤξόν με
ζωής της αιωνίου.
ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ.

Άγγελε με τα φτερά σου
πάρε αυτή μου τη φωνή
πέταξε κι απόθεσέ τη
στου Θεού μου το θρονί. (δις)
Τη χαρά ποθώ, τη χαρά ζητώ
σαν τη γη που το νερό διψάει
την καρδιά μου φως τη ζωή μου φως
να την κυβερνάει παντοτινά.
Κι αν ρωτήσει ο Πλαστουργός μου
τι ζητάει αυτή η φωνή
πες του ειρήνη καλοσύνη
και κανείς να μην πονεί. (δις)

Στρέφω ταραγμένη τη ματιά μου
στη Μητέρα του Χριστού
και ζητάω την ειρήνη
να χαρίσει του Θεού
στην ψυχή, στο σώμα μου, στο νου.
Παναγιά μου, μητέρα μου,
χαρά του κόσμου παντοτινή,
ελπίδα μου μοναδική.
Μη μ’ αφήσεις μέσ’ την ταραχή,
στείλε μου γαλήνη εσύ.
Στον Υιό Σου και Θεό μας
πρέσβευε παντοτινά,
πρέσβευε, του κόσμου η χαρά.

Τη χαρά ποθώ......
ΓΕΘΣΗΜΑΝΗ
ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΜΙΑ ΦΛΟΓΑ
Αισθάνομαι μια φλόγα μυστικά
για σε Χριστέ, να καιει στην ψυχή μου,
γι΄ αυτό απόλαυση δεν έχω πιο γλυκιά
παρ’ όταν Σου μιλώ στην προσευχή μου.
Και είναι η μονάχη θερμή μου προσευχή
στου θρόνου Σου τα πόδια
να φέρω μια ψυχή.(2)
Προσεύχεται η πλάση Σου πιστή,
τον όρθρο και το δείλι και το βράδυ,
στο μεγαλείο Σου εμπρός γονατιστή
μες της νυχτιάς το ήρεμο σκοτάδι.
Κι εγώ με την καρδιά μου
μια κάνω προσευχή,
στου θρόνου Σου τα πόδια
να φέρω μια ψυχή. (2)
Χριστέ Σου δίνω υπόσχεση ιερά,
στα πέρατα της γης να ξεκινήσω
με ζήλο και μ’ αμέτρητη πολλή χαρά
πολλούς κακούς κι αθέους να γυρίσω.
Υπόσχεση Σου δίνω, Σου κάνω και ευχή
στου θρόνου Σου τα πόδια
να φέρω μια ψυχή. (2)

Προσεύχετ’ ο Χριστός απόψε
στον κήπο της Γεθσημανή.
Ω! πόσο την καρδιά πληγώνει
του Γολγοθά η προσμονή.
Η νύχτα στη Γεθσημανή
είναι απόψε σιωπηλή,
οι μαθητές Του πιο εκεί
“καθεύδουν ώσπερ οι λοιποί.”
Προσκυνητές κι εμείς κοντά Του
ας μείνουμε για πάντα εκεί,
ακούοντας την προσευχή Του
“ψαλλέτω” η κάθε μια ψυχή.
Ω! Κύριέ μας Λυτρωτή
χαρά, ελπίς και φως γλυκύ.
Το “γενηθήτω” να γενεί
δόξα και πόθος στη ζωή.
Καλώς να ‘ρθει το θέλημά Σου
μια σπίθα σε ξερά κλαδιά.
Προσμένουμε στα γόνατά Σου
της χάριτός Σου τη δροσιά.
Ω! μείνε, μείνε στην καρδιά
στη σκέψη μας παντοτινά.
Το θέλημά Σου να γενεί
σε Σε πάντα να μας καλεί.

ΑΚΟΥ ΚΥΡΙΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ

ΓΕΝΗΘΗΤΩ

Άκου Κύριε μια φωνή, αλληλούια
που σου στέλνει προσευχή, αλληλούια.
Είσαι Συ παρηγοριά, αλληλούια
στην ανθρώπινη καρδιά, αλληλούια.

Στο γενηθή – γενηθήτω εγένετο
στο «γενηθήτω» η ζωή ξεκινά.
Μ’ ένα Σου λόγο το σύμπαν εγένετο,
μ’ ένα Σου λόγο το σύμπαν γυρνά.

Στις ανάγκες της ζωής, αλληλούια
είσαι Συ οδηγητής, αλληλούια.
Να πεθάνεις δέχτηκες, αλληλούια
γιατί εμένα σκέφτηκες, αλληλούια.

Κι εγώ πηλός μες στα χέρια, στα χέρια Σου
τ’ Απείρου Πλάστη το πλάσμα, εγώ
το θέλημά μου αφήνω στα χέρια Σου
το θέλημά Σου μονάχα ζητώ.

Κι έτσι είμαι ευτυχής, αλληλούια
ο πιο πλούσιος της γης, αλληλούια.
Ιησού γι’ αυτό, αλληλούια
πάντα θα Σ’ ευχαριστώ, αλληλούια.

Κατά το ρήμα Σου γένοιτο, γένοιτο
στη Ναζαρέτ λέει Παρθένος Αγνή.
Κι η σωτηρία του κόσμου Σου γένοιτο
σαν φως στην άβυσσο, σαν αστραπή.
Κι εγώ πηλός μες στα χέρια…………
Δάκρυα καυτά κι αγωνία στα λιόδεντρα
κάποια νυχτιά μες τη Γεθσημανή.
Το «γενηθήτω» στα χείλη Σου ψίθυρος,
το «γενηθήτω» κραυγή στη σιωπή.
Κι εγώ πηλός μες στα χέρια…………

2
ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΛΑΣΤΗ ΜΑΣ

ΔΩΣ ΜΟΥ ΣΩΤΗΡΑ

Γλυκειά μητέρα του Χριστού,
Μεγάλη Παναγιά,
η χάρη σου η αγία, ας μας χαρίζει χαρά.

Δοξάστε τον Άγιο Πλάστη μας
με θούρια παιάνες ωδές γλυκές αγνές
ξαπλώστε την Άγια πίστη μας
σ’ όλου του κόσμου τις ψυχές.

Δως μου Σωτήρα καρδιά πιο ταπεινή
δως μου Σωτήρα αγάπη πιο αγνή
δως μου Σωτήρα ζωή πιο φωτεινή
δως μου ουρανό.

Στην όμορφη συντροφιά
εδώ στη κατασκήνωση μας αδέλφια
ενωθείτε στο Χριστό που σαλπίζει
τον άγιο συναγερμό.

Βρήκα στο Χριστό ειρήνη παντοτινή
βρήκα στο Χριστό γαλήνη μες τη ψυχή
το Σταυρό Αυτός μου δίνει και μ' οδηγεί
προς τον ουρανό.

Δοξάστε τον Άγιο Πλάστη μας

Δως μου Σωτήρα καρδιά........
Τώρα μπρος Αυτός βαδίζει κι ακολουθώ
τώρα ο νους μου φτερουγίζει στον ουρανό
τώρα σπίτι Αυτός μου χτίζει να κατοικώ
στη γλυκιά Σιών.

Ελπίδα ουρανόσταλτη,
παρθενικό λουλούδι
ένα μικρό τραγούδι θα πω για προσευχή.
Σκέπασε, με τη χάρη σου
την όμορφη πατρίδα,
της δόξας την αχτίδα
ας έχει πάντα συντροφιά.
Κάνε την πάλι Δέσποινα
σαν πρώτα δοξασμένη,
δαφνοστεφανομένη και πάλι να φανεί.

ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ

ΓΛΥΚΙΑ ΕΙΝ’ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Θα ‘θελα να ‘μουνα πουλάκι
και να πέταγα ψηλά
να το τραγουδούσα
σ’ όλους κελαηδιστά.

Γλυκιά ειν’ η προσευχή,
κι απ’ την ψυχή όταν βγαίνει
εις τον Ιησού πηγαίνει
σαν μια λευκή ψυχή.

Ολοι οι άνθρωποι αινείτε
τον Άγιο Δημιουργό
μαζί κι ο ουρανός ας ψάλλουν
δόξα δόξα στο Θεό.

Γλυκιά ειν’ η προσευχή,
κι αυτόν ικετεύει
πάντα τον προστατεύει
ο Θεός με προσοχή.

Κι αν δεν είμαι όμως πουλάκι
η καρδιά μου έχει φτερά
με το δικό της καρδιοχτύπι
πάντα αυτό τραγουδά.

Λοιπόν προσευχηθείτε,
με πίστη χριστιανοί,
μονάχα εκεί θα βρείτε,
χαρά παντοτινή.

Όλοι οι άνθρωποι αινείτε
απ’ την καρδιά σας το Θεό
«εν ψαλτηρίω εν κιθάρα,
εν τυμπάνω και χορώ.»

Γλυκιά ειν’ η προσευχή,
Κάθε κακό πια σβήνει
όταν στο σπίτι εκείνη
αδιάκοπα αντηχεί.

Με ποια λόγια Κύριε μου
να Σου πω ευχαριστώ,
το πιο τρανό δοξαστικό μου
θα ‘ναι αυτό που δεν θα πω.

Γλυκιά ειν’ η προσευχή,
Και του Θεού το χέρι
το έλεος θα φέρει
Σα μια χρυσή βροχή.

Με ποια λόγια, με ποια έργα,
ποιο τραγούδι, ποιο ψαλμό
Ιησού μου Δε χορταίνω
πάντα αυτό να τραγουδώ.

Λοιπόν προσευχηθείτε. . . . .

Να ‘μαι πάντοτε δική Σου
και ‘Συ δικός μου πως ποθώ
εσύ που ανέβηκες για μένα
Λυτρωτή μου στο Σταυρό.

ΔΟΞΑ ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ
Δόξα αλληλούια δε θα κλονιστώ
με τον Κύριο μου δεν θα κλονιστώ
σαν δέντρο φυτεμένο στα ρυάκια
δεν θα κλονιστώ!
Έχω την ελπίδα δε θα κλονιστώ
ο λόγος Του ασπίδα [-ΙΙ-]
σαν δέντρο…

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΤΑΠΕΙΝΑ
Δύο λόγια ταπεινά την άγια αυτή βραδιά
τον Κύριο υψώνει κάθε αγνή καρδιά.
Δακρύζει σιωπηλά γεμίζει από φως
που άπλετο σκορπά
του Ιησού η γλυκιά θωριά.

Δως μου Σωτήρα καρδιά........
Αύξησέ μου την πίστη
δως μου πλούσια τη χάρη
δώσε φως στο σκοτάδι
να δω τον ουρανό.
Δως μου κι άλλη αγάπη
δως μου ουράνια ελπίδα
δως μου πίστης ασπίδα
και θάρρος να νικώ.
Με χαρά να σηκώνω
το Σταυρό μου στον ώμο
χάραξέ μου το δρόμο
και εγώ θ’ ακολουθώ.
Δως μου Σωτήρα καρδιά..........

ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Που να ελπίσω η τρισάθλια,
που να προσφύγω η ταπεινή,
ποιον η ξένη να ικετεύσω
και που να κλίνω την κεφαλή.
Ουκ έχω άλλον θερμό προστάτη
ουκ έχω άλλη καταφυγή
ουκ έχω άλλη παραμυθία
πλην σου την Άσπιλον και Αγνή.
Υπό τη σκέπη σου καταφεύγω
και σωτηρία επιζητώ
αγνή Παρθένε βοήθησόν με,
μη με αφήσεις να απολεσθώ.
Πρόφθασον Κόρη να μεσιτεύσεις
προς τον Υιό σου και Ποιητή
καθώς μου πρέπει να μη με κρίνεις
άλλοι εύσπλαχνως να με δεχτεί.

Με εμπιστοσύνη δε θα κλονιστώ
ότι και να γίνει
[-ΙΙ-]
σαν δέντρο φυτεμένο…

Ω Χριστέ, Σ’ ευχαριστώ
για τη θερμή Σου βοήθεια κάθε λεπτό.

Εν μόνο βλέμμα γλυκύ να ρίξεις
σε με την άπορον και φτωχή
ακτίνα θείου φωτός να λάμψει
στη σκοτεινή μου σκληράν ψυχή.

Αν και πέσει μπόρα δε θα κλονιστώ
σώζει κάθε ώρα
[-ΙΙ-}
σαν δέντρο φυτεμένο…

Στη ζήση μου κρατάς το χέρι στοργικά
κι εγώ Σ’ ακολουθώ
όπου Κύριε κι αν με πας.

Μη μείνω έξω της βασιλείας
και εις το σκότος καταταχθώ
μη με αφήσεις να στερηθώ.

Είν’ Αυτός το φως μου δε θα κλονιστώ
και ο οδηγός μου
[-ΙΙ-]
σαν δέντρο φυτεμένο…

Αγνίζεις την καρδιά τα λόγια, τη ματιά
μου δείχνεις ν’ αγαπώ
όπως και Συ μ’ αγαπάς.

Στις δοκιμασίες δε θα κλονιστώ
και στις τρικυμίες
[-ΙΙ-]
σαν δέντρο φυτεμένο…

Ω Χριστέ Σ’ ευχαριστώ
για τη θερμή Σου βοήθεια κάθε λεπτό.
Ω Κύριε μη μνησθής τα κρίματα της γης
και μένα να δεχθείς κάποτε στον ουρανό

3
ΕΛΑ ΚΙ ΑΠΟΨΕ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ Θ’ ΑΡΧΙΣΕΙ

Έλα κι απόψε να μας φέρεις τη χαρά
Κύριε τα δεσμά μας κόψε,δώσε μας φτερά.

Η προσευχή θ’ αρχίσει,
βαθιά σιωπή,
η προσευχή θ’ αρχίσει,
μεγάλη προσοχή. (δις)

Η ψυχή μας λαχταράει το δικό Σου φως
Κύριε, φώτισε τα χάη γίνε μας Οδηγός.
Σε περιμένει μια βασανισμένη γη
ματωμένη, σταυρωμένη με βαθιά πληγή
Άκουσε την προσευχή μας
Κύριε τ’ ουρανού
ω! ελπίδα δύναμή μας Συ μεθ' ημών γενού.
Χρόνο με χρόνο ζήσε μέσα μας Εσύ
Κύριε σβήσε μας τον πόνο, Κύριε δόξα σοι.

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ
(ΠΡΟΣΕΥΧΗ)
Είμαι ένα μικρό παιδάκι
ταπεινό και σε υμνώ
Θεέ μου καν’ η προσευχή μου
να ανέβει στον ουρανό. (δις)
Στείλε μ’ άγγελο προστάτη
που η ψυχή μου λαχταρά
στείλε Θεέ μου να με βάλει
κάτω από τ’ άσπρα του φτερά. (δις)
Δείξε μου τον ίσιο δρόμο
και την στράτα την καλή
κάνε ν’ αγαπώ τον κόσμο
και από μένα πιο πολύ. (δις )

Το νου ας προσηλώσω
λοιπόν εις το Θεό
κι ευθύς ας ανυψώσω
βλέμμα στον ουρανό. (δις)

Η ΘΕΙΑ ΣΟΥ ΜΟΡΦΗ
Κάτω από τη χάρη Σου Χριστέ
Θέρμη νοιώθω μέσα στη καρδιά μου
και μου πλημμυρούν τα σωθικά μου,
δύναμη χαρά παρηγοριά.
Θέλω πάντα η Θεία Σου μορφή
φως να δίνει μέσα στην ψυχή μου,
και να κατευθύνει τη ζωή μας
στον αγώνα για την αρετής.
Αχ! Πόσο βαθιά με συγκινεί,
η αγάπη σου και η θυσία,
που ‘κανες για με την ανάξια,
δάκρυα μου φέρνει στη στιγμή.
Θέλω πάντα η Θεία Σου. . . .
Κάνε με Χριστέ το επιθυμώ,
ολόθερμα κι εγώ να σ’ αγαπήσω,
και την τελευταία μου ν’ αφήσω.
Θέλω πάντα η Θεία Σου. . . .

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Έσβησε το φως του ήλιου
στ’ απαλό το δειλινό,
κι όλα σώπασαν κι ακούνε
το γλυκό εσπερινό. Αλληλούια (τρις)
Μες στο βράδυ μια καμπάνα,
Θείο στόμα που αντηχεί,
σαν αντίλαλος που στέλνει
στο Θεό μια προσευχή. Αλληλούια (τρις)
Μέσ’ στην πάνλευκη εκκλησούλα
δύο χεράκια ταπεινά
δέονται μέσ’ στο σκοτάδι
στο Χριστό, στην Παναγιά. Αλληλούια (τρις)

ΘΕΕ ΜΟΥ ΚΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ
Θεέ μου κάνε τη ζωή μου
ένα τραγούδι εσπερινό
να υμνεί με πόθο θείο
Εσέ των πάντων δημιουργό.
Θεέ μου κάνε τη ζωή μου
μια ταπεινή δροσοπηγή
να κυλά και να δροσίζει
κάθε αδύναμη ψυχή.
Θεέ μου κάνε τη ζωή μου
μια κατασκήνωση γλυκιά
ν’ αναπνέω και να παίρνω
πίστη, ελπίδα και χαρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ [Η ΛΑΤΡΕΙΑ]
Σημαίνει για εσπερινό (δις)
στη μακρινή ‘ρημοκκλησιά
ντιν, ντιν, ντιν, ντιν, νταν (δις)
Στο θυμιατήρι ο καπνός (δις)
γεννά οράματα αγνά
Ψάχνω να βρω την εκκλησιά (δις)
που σήμανε εσπερινό,
Πάω να μπω γονατιστός (δις)
μπρος στην εικόνα του Χριστού
Με δάκρυα παρακαλώ (δις)
να μείνω στη ζωή πιστός
Μακριά απ’ τον κόσμο του κακού (δις)
μ’ αγάπη πάντα στην καρδιά,
ντιν... (δις),
Τελειώνει ο εσπερινός (δις)
μες της γαλήνης τη νυχτιά,

Να ευχαριστώ Εσένα
για τις αδελφές ψυχές
για τους αγίους πατέρες
μέσ’ τους δύσκολους καιρούς.
Να ευχαριστώ Εσένα
για τις αδελφές ψυχές
Θεέ μου κάνε όταν αφήσω
τούτο τον κόσμο το φθαρτό
η ψυχή ν’ ανηφορήσει
προς το Χερουβικό θρονί.
Να ακούσω ευ σοι δούλε
ταπεινέ και αγαθέ
είσελθε εις τη χαρά
του Κυρίου του παντός
όπου φως κι επισκοπή
και αιώνια χαρά.
Κύριε μου το ποθώ
Κύριε το λαχταρώ
Κύριε σ’ εκλιπαρώ
Κύριε σ’ ευχαριστώ.

ΘΕΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΤΟΥΤΗ
Θεέ την ώρα τούτη στην καρδιά
στην άδολη καρδιά μας φανερώσου
και δώσε μας την άγια Σου ευωδιά
και χάρισε μας φως από το φως Σου.
Η φύση εμπρός μας άνοιξ’ ως ναός,
Εσύ τον ήλιο τούτο έχεις πλάσει
Εσύ είσαι της αγάπης ο θεός,
που τη φωνή σου ακούμε μες τα δάση.
Εξαίσια όλα τα έργα Σου κι ο νους
κοιτώντας θαμπωμένος τι έχει γίνει
κοιτώντας τα βουνά, τους ουρανούς
μιαν άπειρη δοξάζει καλοσύνη.
Ω! Πλάστη, δέξου αυτή την προσευχή
μια προσευχή λευκή σαν το χαλάζι,
π’ ολόθερμα η καθάρια μας ψυχή,
ως τα σκαλιά του θρόνου Σ’ ανεβάζει.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΨΑΛΛΩ
Θέλω να ψάλλω του Θεού
το όνομα να ψάλλω.
Όνομα μέγα σαν κι αυτό
και άγιο κι ευλογητό
δεν είναι, δεν είναι άλλο. (δις)
Ας ήμουνα βρύση δροσερή,
στη λαγκαδιά, κει κάτω
με το νεράκι μου τ’ αγνό
π’ αντανακλά στον ουρανό,
να ψάλλω τ’ όνομά του. (δις)
Ας ήμουν μικρό πουλί
τη νύχτα, στο φεγγάρι,
μες στα κλαδιά να κατοικώ
και τ’ όνομά του το γλυκό
να κελαηδώ με χάρη. (δις)
Ας ήμουν άγγελος αγνός,
στον ουρανό κοντά Του,
με τα χρυσάργυρα φτερά,
και μέρα νύχτα λυγερά,
να ψάλλω τ’ όνομά Του.

ΘΕΟΥ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
Θεού το κράτος
το σύμπαν γιορτάζει
το άπειρο κι οι ουρανοί.
Αυτόν η φύσις
και η γη δοξάζει
αυτόν η θάλασσα υμνεί.
Ποιος τ’ άστρα σκόρπισε
στ’ άπειρα ύψη
τον ήλιο ποιος κυβερνά;
Και ποιος μπορεί
απ’ εκείνον να κρύψει
τι έχει στην καρδιά βαθιά. (δις)

4
ΜΕΣ ΣΤΗ ΝΥΧΤΙΑ

ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
Ο ΗΛΙΟΣ ΔΥΕΙ

Μες στη νυχτιά ποθεί η ψυχή μας
τον ύμνο της να τραγουδήσει
και ευλαβικά να Σ’ ανυμνήσει
τρισδοξασμένε Λυτρωτή μας.
Όλη τη μέρα τ’ αγαθά Σου
μ’ απλοχεριά μας τα σκορπούσες
και στοργικά αφορμή ζητούσες
να ευεργετήσεις τα παιδιά Σου.
Οι πόθοι μας θα ’ναι δικοί Σου
και μες στον ύπνο μας ακόμα
κι αν μας ξυπνήσει η προσταγή Σου
με της αυγής το απαλό χρώμα.
Και τώρα έλα στις σκηνές μας
αγγελική φρουρά να στήσεις
και με την άγια Σου τη χάρη
Πατέρα να μας ευλογήσεις.

Απόψε θα ‘ρθω Κύριε
απόψε αργά το βράδυ.
Σαν το Νικόδημο θα ‘ρθω
στης νύχτας το σκοτάδι.
Αργά θε να ‘ρθω Κύριε
όχι γιατί φοβούμαι
τους Φαρισαίους τους κακούς
μα πρέπει συλλογούμαι.
Τα πάθη όλα της ψυχής
μου πρώτα να κοιμήσω,
λευκό χιτώνα να ντυθώ
κι ύστερα να κινήσω.
Και θέλω στ’ ακροποδητά
να κάθομαι σιμά Σου,
γλυκιέ Ραββί να Σε κοιτώ
μες τη θερμή ματιά Σου.

ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Και τη λαλιά την όμορφη
περίσσια να χορταίνω
κι αφήνοντας δρόμους παλιούς
καινούργιους να διαβαίνω.

Με τα πρώτα λουλούδια,
με την πρώτη ευωδιά
της Παρθένου τραγούδια
αντηχούν στην καρδιά.

Σήκω ψυχή, ξεκίνησε
κι είναι φτάσμέν’ η ώρα
κοντεύουν τα μεσάνυχτα
προχώρα πια, προχώρα!

Το ναό της στολίστε
μ’ άνθη και μυρωδιές
στη Μητέρα χαρίστε
τις αγνές καρδιές.

Και ξάγρυπνη ν’ ακούς
και να ρωτάς και να μαθαίνεις
απόψε θα ‘ρθω Κύριε
και να με περιμένεις.]

Τα Παρθένα της κάλλη
ποιος να υμνήσει μπορεί
και ποια γλώσσα να ψάλλει
τη μορφή την ιερή.
Και το ρόδο που δίνει
τη γλυκιά του ευωδιά
μας μιλάει για κείνη,
την αγνή της καρδιά.
Έλα δώσε στα στήθια
που σε υμνούν ταπεινά
τη θερμή σου βοήθεια
στης ζωής τα δεινά.
Κι όταν όλα τα χρόνια
με φυλάξεις αγνό
τη ζωή την αιώνια
θα ‘χω στον Ουρανό.

Ο ΗΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ
Ο ήλιος βασιλεύει, (δις)
ψυχή μου κάνε φτερά
στον ουρανό να πετάξεις
Χριστέ σε σένα κοντά (δις)
Σε σε κοντά.
Διώξε μακριά τον πόνο (δις)
προτίμησε την χαρά
που ο Χριστός μας χαρίζει
στα διαλεκτά Του παιδιά (δις)
Ναι στα παιδιά.
Κοντά στον Ιησού μας, (δις)
είν’ όλα ευωδιαστά
σβήνουν κακίες και πάθη
ξεχνιούνται όλα μακριά (δις)
ναι μακριά.
Ο ήλιος βασιλεύει (δις)
ψυχή μου κάνε φτερά
σαν αετός να πετάξεις
στον Ιησού μας κοντά (δις)
Σε σε κοντά.

Ο ήλιος δύει,
φέρνει της νύχτας την καταχνιά,
που τ’ άστρα κρύβει μες το χειμώνα
σε νέφη παγερά.
Στην κρύα νύχτα δροσάτη αυγή
θ’ αγωνιστούμε να φέρουμε πάνω στη γη.
Μες το σκοτάδι και μες την πάχνη,
δεν θα λυγίσει ποτέ καμιά.
Φρούριο άπαρτο, κάστρο απόρθητο
δεν θα λυγίσει καμιά.
Μόνοι διαβάτες,
μα θα διαβούμε την ερημιά,
κι ας βρέχει τώρα, χαλάζι ας ρίχνει
στης γης την παγωνιά.

ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΣΤΡΕΨΩ ΤΗΝ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
Όπου κι αν στρέψω την ματιά μου
παντού Εσέ, Θεέ, θα δω
και με τον νου και την καρδιά μου
στέκομαι κι όλο Σ’ ευλογώ.
Σε βλέπω πέρα μες στα δάση
μες στα πουλιά που κελαηδούν
και στα κλαριά μέσα κρυμμένα
κάθε αυγούλα Σε υμνούν.
Σε βλέπω μέσα στη σελήνη
στον ήλιο στ’ άστρα τ’ ουρανού.
Σε βλέπω μες τα πλάσματά Σου
που τους εχάρισες τον νου.
Για τούτο στέκω και φωνάζω
σε Σε τα πάντα τα χρωστώ
και με τον νου και την καρδιά μου
Δημιουργέ σ’ ευχαριστώ.

ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ
Προσεύχετ’ η ψυχή μας
για να ‘βρει τη γαλήνη
κουράστηκε να ψάχνει
μες της ζωής τη δίνη.
Τα ουράνια άνοιξαν κι οι καρδιές μας,
γεύτηκαν του Θαβώρ το Θείο φως.
Η ζωή μας άλλαξε κι η καρδιά μας,
φώναξε δυνατός ειν’ ο Χριστός.
Ο ανήφορος μεγάλος
για την άγια την κορφή
μα να στήσουμε ποθούμε
τη δική Σου τη σκηνή.
Ουρανόφωτη μια ευχή
ξεπηδάει απ' τη ψυχή
ν’ ακουστεί σ' όλη τη γη.
Δοξασμένος να ‘σαι Συ
που μας χάρισες τη ζωή
η καρδιά σ’ ευγνωμονεί.

(δις)

5
ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΠΡΩΙ ΜΕΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ

Τα γόνατα κλείνω λυγώ το κεφάλι
κι αρχίζω Θεέ την ευχή
μαζί μου αντηχούν τεριρέμ των αγγέλων.
Σου Στέλνω Θεέ προσευχή.

Πυκνό σκοτάδι κι αν σκεπάζει
ακόμη Κύριε τη γη μας,
αυγή καινούργια δε θ’ αργήσει
τώρα που λάμπει στη ψυχή μας.

Για κάθε μου πόθο, για κάθε πληγή
για κάθε που σε σταυρώνω,
Σου Στέλνω Θεέ προσευχή.

Για να νικήσουν τα παιδιά Σου
της απιστίας το χειμώνα,
Εσύ που ντύνεις και τους κρίνους
δώσε μας άσπιλο χιτώνα.

Πρωί μες το δάσος
κοντά στα πουλιά
παίζει μικρή συντροφιά.
Αέρινο χάδι
δροσάτ’ η ματιά
στάζει χαρά στην καρδιά.

Σαν τότε πάνω στο κύμα
στη γη της Γεθσημανής
ακόμα και πάνω απ’ το μνήμα
Σου Στέλνω Θεέ προσευχή. (3)

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Είμαι ένα μικρό παιδάκι
ταπεινό και σε υμνώ
Θεέ μου καν’ η προσευχή μου
να ανέβει στον ουρανό. (δις)
Στείλε μ’ άγγελο προστάτη
που η ψυχή μου λαχταρά
στείλε Θεέ μου να με βάλει
κάτω από τ’ άσπρα του φτερά. (δις)

Για Σένα κάνε να δουλεύουν
τα χέρια μας δίχως κηλίδα,
Εσύ μες την καρδιά μας σπείρε
αγάπη δίπλα στην ελπίδα.

(δις)

(δις)

(δις)

Στο νου μας δως τη δύναμή Σου
στα χείλη μας και στην καρδιά μας.
Εσύ που νίκησες τον κόσμο
νίκησε κάθε ελάττωμά μας.
(δις)
Κι οδήγησε τα βήματά μας
στα πλανεμένα πρόβατά Σου,
σ’ αυτούς που ‘χασαν τον ποιμένα
σ’ όσους ξεχάσαν τ’ όνομά Σου.

Κουνούν τα κλαδιά τους
τα δένδρα απαλά
σα στέλνουν χαιρέτισμα αδελφικά.
Στις σκηνές πως κυλά η ζωή
άγια, αγνή, καρπερή,
πως αλήθειας
τις Θείες πηγές
στήσαν φωλιές.
Περιβόλι ποθήσαν
λαμπρό οι ματιές
μ’ αγάπης ανθομορφιές.
Ελάτια υψωθήκαν
καθάριες ψυχές
στης Στεφάνης της κορφές.

(δις)

Κουνούν τα κλαδιά τους.........

ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΩΡΑ
Δείξε μου τον ίσιο δρόμο
και την στράτα την καλή
κάνε ν’ αγαπώ τον κόσμο
και από μένα πιο πολύ. (δις)

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΥΓΗΣ
Γλυκά το φως του ήλιου λάμπει
φεγγοβολούν βουνά και κάμποι
το φως του ήλιου την αυγή
σκορπά τριαντάφυλλα στη γη.
Φεγγοβολούν τα κορφoβούνια
και στις πλαγιές ηχούν κουδούνια
κι η νύχτα χάνεται γοργά
σαν κάποιος να την κυνηγά.
Χαρούμενη λαλεί φλογέρα
καλώς μας ήρθες νέα μέρα
και ψάλλουν όλα τα πουλιά
με μια γλυκύτατη λαλιά.
Μεγάλη δόξα Σου Πατέρα
που δίνεις την καινούργια μέρα
το κάθε πλάσμα ταπεινά
την ώρα αυτή Σε προσκυνά.
Μαζί με τ’ άλλα πλάσματά Σου
σου στέλνουν ύμνο τα παιδιά Σου
για Σένα ψάλλουνε γλυκά
τα χείλη μας τα παιδικά.
Δέξου Θεέ την προσευχή μας
που βγαίνει μέσα απ’ την ψυχή μας
και σαν Πατέρας στοργικός
το Θείο χάρισέ μας φως.

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Προσευχή σημαίνει η ώρα
κι η καρδιά ας ξεχειλίσει,
απ’ αγάπη στον Πατέρα
τον τεχνίτη του παντός.
Γλυκοφέγγει και τ’ αστέρια,
απ’ τα ύψη ξεκινούνε
και με χάρη μας καλούνε,
στης ψυχής την εορτή.
Παντοδύναμε Θεέ μου,
στου φωτός Σου το βασίλειο
δέξου τη θερμή φωνή μου
που πετά και Σε ζητεί.
Η δική Σου θεία λάμψη
ας φωτίσει την ψυχή μου
κι η γαλήνη την καρδιά μου
που βαθιά Σ’ ευγνωμονεί.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ
Όπου κι αν στρέψω την ματιά μου
παντού Εσέ Θεέ θα δω
και με το νου και την καρδιά μου
στέκομαι κι όλο σ’ ευλογώ.
Σε βλέπω μέσα στη σελήνη
στον ήλιο στ’ άστρα τ’ ουρανού
σε βλέπω μες τα πλάσματά Σου
που τους εχάρισες το νου.
Σε βλέπω πέρα μες τα δάση
μες τα πουλιά που κελαηδούν
και στα κλαδιά μέσα κρυμμένα
όλη τη μέρα Σε υμνούν.
Για τούτο στέκω και θαυμάζω
σε Σε τα πάντα χρεωστώ
και με το νου και την καρδιά μου
Δημιουργέ Σ’ ευχαριστώ.

Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτή τη μέρα.
Σ’ ευχαριστώ για κάθε αυγή.
Σ’ ευχαριστώ που ‘ναι Πατέρα
το βάρος ελαφρύ.
Σ’ ευχαριστώ για τους δικούς μου.
Σ’ ευχαριστώ για όποια ψυχή.
Σ’ ευχαριστώ που στους εχθρούς μου
με υψώνεις νικητή.
Σ’ ευχαριστώ για τη δουλειά μου.
Σ’ ευχαριστώ για ότι στη γη.
Σ’ ευχαριστώ για τη χαρά μου
και για τη προσευχή.
Σ’ ευχαριστώ για κάθε θλίψη.
Σ’ ευχαριστώ για ότι καλό.
Σ’ ευχαριστώ που έχω στη ζήση
το χέρι Σου οδηγό.
Σ’ ευχαριστώ που με διδάσκεις.
Σ’ ευχαριστώ μου δίνεις φως.
Σ’ ευχαριστώ απ’ αγάπη πάσχεις
για κάθε απολωλό.
Σ’ ευχαριστώ αγνέ Κύριέ μου.
Σ’ ευχαριστώ που σ’ αγαπώ.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Θεέ μου
που σ’ ευχαριστώ.

6
ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

ΣΤΗ ΣΙΓΗ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ

Σε Σένα πιο κοντά, θερμά ποθώ
να ‘ρθω, Χριστέ, κοντά σου λαχταρώ.
Έστω και με σταυρό με θάνατο σκληρό
φθάνει Εσέ να βρω κει στον ουρανό.

Στη σιγή της βραδιάς
Θεέ μου σε υμνώ,
με παλμούς της καρδιάς
σε δοξολογώ.

Αν μ’ αετού φτερά στον ουρανό
ανέβω με χαρά, στο κάλεσμα σου,
τον ήλιο και τη γη ξεχνώντας θε να ‘ρθω
φθάνει να ευρεθώ, Χριστέ, κοντά σου.

Μη μ’ αφήσεις ποτέ
μόνο στο Βοριά,
μείνε, μείνε Χριστέ
πάντα στην καρδιά.

Κι αν μόνος περπατώ στην ερημιά
και της νυχτιάς αν ζω τη σκοτεινιά,
με πόθο φλογερό και πάλι θα σου πω
θεέ μου , σε Σε κοντά θέλω να ζω.

Με τα δυο μου φτερά
θα ‘ρθω να Σε βρω
στη δική σου χαρά
βρίσκω θησαυρό.

Πάλι κοντά σε Σε θέλω να ‘ρθω
κι ας θα ‘μαι ‘γω για Σε εις το Σταυρό.
Κι απάνω απ’ το σταυρό και πάλι θα σου πω
πάλι κοντά σε Σε θέλω να ζω.

ΣΥ ΠΟΥ ΚΟΣΜΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΑΣ

ΤΟ ΕΡΗΜΟΚΛΗΣΙ
Εις το βουνό ψηλά εκεί
είν’ εκκλησία ερημική.
Το σήμαντρο της δεν κτυπά
δεν έχει ψάλτη ουδέ παπά.
Ένα καντήλι θαμπερό
και έναν πέτρινο σταυρό
έχει στολίδι μοναχό
το εκκλησάκι το φτωχό.

ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΛΑΣΤΗ

Συ που κόσμους κυβερνάς
και ζωή παντού σκορπάς,
άκου τούτη τη στιγμή
των παιδιών σου τη φωνή.

Σε σένα Πλάστη και Θεέ
ετούτη τη στιγμή,
υψώνουμε καρδιά και νου
παράκληση θερμή.

Φώτιζε μας την ψυχή
στο καλό, στην αρετή
δίνε μας από ψηλά
θάρρος, δύναμη, χαρά.

Πατέρα ρίξε σπλαχνικά
στα πλάσματά Σου μια ματιά
και φως σαν ουράνια χαραυγή
σκόρπα απ’ το θρόνο Σου
στη γη και φως στη γη,
σκόρπα απ’ το θρόνο Σου στη γη.

Για να ζούμε εδώ στη γη
με γαλήνη, με τιμή
και να υμνούμε αιώνια σε,
πάνσοφε Δημιουργέ

Άλλ’ ο διαβάτης σαν περνά
στέκεται και το προσκυνά
και με ευλάβεια πολλή
τον άσπρο τον σταυρό φιλεί
Επάνω στο σταυρό εκεί
είναι εικόνα μυστική,
μ’ αίμα την έγραψ’ ο Θεός
και την λατρεύει ο λαός.

ΤΙ ΝΑ ΦΟΒΗΘΩ

Μην αποστρέψεις από μας
την άγια Σου θωριά
μην μας αφήνεις μοναχούς
χωρίς παρηγοριά.
Κι οδήγησέ μας τη ψυχή
το δρόμο Σου ν’ ακολουθεί
των αθανάτων βοηθέ.
Μεγάλε Πλάστη κι αγαθέ, Συ βοηθέ
μεγάλε Πλάστη κι αγαθέ.

ΣΕ ΣΕΝΑ Ω ΠΑΡΘΕΝΕ
Σε σένα ω! Παρθένε
γυρίζω και σου ζητώ
βοήθεια, προστασία
από τον κάθε εχθρό.
Μητέρα αειπάρθενε
με πίστη έρχομαι προς εσέ.
Παρθένε, Παρθένε πρέσβευε για με. (δις)
Την ώρα που χτυπάνε
με λύσσα οι πειρασμοί
βοήθα Παναγία
να μένω πάντα αγνή.
Βοήθα στον αγώνα μου
να μη λυγίσω ποτέ ποτέ.
Παρθένε, Παρθένε πρέσβευε για με. (δις)
Του χωρισμού η ώρα
σημαίνει και με καλεί,
για νέους κόσμους τώρα
να κάμω εκλογή.
Εκεί που είσαι βασίλισσα
εκεί και ‘γω να ‘ρθω να χαρώ.
Παρθένε, Παρθένε στον ουρανό. (δις)

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ
Την ώρα που προσεύχεται
με χέρια σταυρωμένα
με μάτια δακρυσμένα
αθώα, λευκή ψυχή.
Λευκοντυμένος άγγελος
από τα νέφη γέρνει
κι όλα τα λόγια παίρνει
που λέει η προσευχή.
Και φεύγει ευθύς και χάνεται
και τον αιθέρα σχίζει
και πάει εκεί π’ αρχίζει
αθάνατος ζωή.
Και μέσα στον Παράδεισο
σπέρνει τα λόγια εκείνα
κι άνθη χλωρά και κρίνα
ανθίζουν το πρωί.

Όταν είσαι Συ κοντά μου
πες μου, τι να φοβηθώ
όταν σ’ έχω συντροφιά μου,
φύλακα μου βοηθό.
Τι να φοβηθώ (τρις)
Όταν είσαι Συ κοντά μου
δυναμώνω στη στιγμή
κι ας φυτρώνουν στην καρδιά μου
ζήλιες, ψέματα θυμοί.
Τι να φοβηθώ (τρις)
Όλα τούτα τότε μόνο
όταν πλάι Σου περπατώ
μονομιάς τα ξεριζώνω
και στο χώμα τα πατώ.
Τι να φοβηθώ (τρις)
Όταν είσαι Συ κοντά μου
νιώθω τόσο δυνατός
μη φοβάσαι πια καρδιά μου
είναι πλάι σου ο Χριστός.
Τι να φοβηθώ (τρις)
Είμαι σύντροφος σου τώρα
πέρα ως πέρα στη ζωή
πως να φοβηθώ τη μπόρα
ή της θύελλας την ορμή.
Τι να φοβηθώ (τρις)

ΤΩΡΑ ΠΟΥ Η ΝΥΧΤΙΑ ΣΟΥ
Και τ’ άνθη αυτά της προσευχής
που ευγενικά μυρίζουν
το μύρο τους σκορπίζουν
γύρω τριγύρω εκεί.
Κι αγάλι - αγάλι γίνεται
καινούργιο περιβόλι
που το ποτίζουν όλοι
οι άγγελοι λευκοί.
Για τούτο όποιος προσεύχεται
με χέρια σταυρωμένα
με μάτια δακρυσμένα
σε λύπη ή σε χαρά.
Θα βρει μες τον Παράδεισο
όταν τον κόσμο αφήσει
γωνιά να κατοικήσει
με λούλουδα ανθηρά.
Ιω. πολέμης

Τώρα που η νυχτιά Σου
πέφτει με στοργή
ρίχνει δροσοστάλες
στης ψυχής τη γη.
Τα βουνά που σιωπούν
τ’ αγρίμια που ξυπνούν
τ’ άστρα πριν υπνώσουν
Σένανε υμνούν.
Γέμισε μ’ αγγέλους
τούτη τη νυχτιά
στείλε μας του ύπνου
όνειρα πλατειά.
Φέξε μας τη νύχτα
με τα μύρια αστέρια Σου
κι οι ψυχές ας μείνουν
στ’ άγια χέρια Σου. Αμήν.

7
Ω ΑΓΓΕΛΕ ΟΥΡΑΝΙΕ
Ω. Αγγελε ουράνιε, φύλακα της ψυχής μου,
να είσαι πάντα βοηθός
και υπερασπιστής μου. (2)
Ω, Αγγελε ουράνιε, ευθύς ως πλησιάζεις,
να διώχνεις κάθε πειρασμό,
ελπίδες να μοιράζεις. (2)
Είμαι σκεύος οστράκινο, καλάμι λυγισμένο,
δεύτερο φως του ουρανού, τη λάμψη Σου
προσμένω. (2)
Ω, Αγγελε ουράνιε, φύλακα της ψυχής ρου
να είσαι πάντα βοηθός
και υπερασπιστής μου. (2)

ΩΣ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ
Ως θαυμαστόν το όνομά Σου
εν πάση Κύριε τη γη
ο ουρανός τας καλλονάς Σου
απεικονίζει και ευλογεί.
Εκ θηλαζόντων Σοι χειλέων
αίνον εξάγεις βρεφικόν
εχθρόν κι εκδικητήν αρχαίον
καταδαμάζων και νικών.

Ω ΘΕΈ ΜΑΣ
Ω Θεέ μας, ω Θεέ μας
ω γλυκύτατε Σωτήρ.
Συ είσ’ ο μόνος οδηγός μας
εις το σάλο της ζωής. (δις)
Συ μας στέλνεις τ’ άγιο φως Σου
να φωτίζουμε ψυχές
και αυτές να οδηγούμε
στις ουράνιες αυλές. (δις)
Σε ευχαριστούμε, Σε ευχαριστούμε
που αξίωσες αγνές
να προσφέρουμε σε σένα
τις νεανικές ψυχές.

Ω ΠΑΝΑΜΩΜΕ
Ω Παναμωμε, ω Πανάχραντε
Αγνή Παρθένε Μαρία
ΜήτερΟσία, Μήτερ Αγία
δέου και ικέτευε υπέρ ημών (δις).

Ω, ΠΑΝΑΓΙΆ ΜΟΥ
Ω, Παναγιά μου αγάττημένη
και της ζωής μου ιδανικό
μπρος στα ττανέμορφα τ' αστέρια,
τ1 αστέρι με τ' ασημικό. (2)
Να μττόραγα τις χάριτες σου
να τις περάσω στο λαιμό'
και με τ'ατίμητο στολίδι
να πέφτω να Σε προσκυνώ. (2)
Ω, Παναγιά μου αγαπημένη,
βράχε με την υπομονή,
άσε με νά 'ρθω ν' ακουμπήσω
μπρος των ποδιών σου το σκαμνί. (2)
Και να’ν ως τότε που θα φύγω
για της καρδιάς το λατρευτό
με της ζωής σου το βιβλίο
μπροστά στα μάτια μου ανοιχτό. (2)

Ω ΧΡΙΣΤΕ ΜΑΣ
Ω Χριστέ μας, ω Χριστέ μας,
ω γλυκύτατε Σωτήρ,
Συ είσαι ο μόνος οδηγός μας
εις τον σάλο της ζωής. (δις)
Συ μας στέλνεις τ’ άγιο φως Σου,
να φωτίζουμε ψυχές,
και αυτές να οδηγούμε
στις ουράνιες μονές. (δις)
Σ’ ευχαριστούμε, Σ’ ευχαριστούμε,
που αξίωσες αγνές
να προσφέρουμε σε Σένα
τις νεανικές καρδιές. (δις)
Σε ευχαριστούμε, Σε ευχαριστούμε
που αξίωσες αγνές
να προσφέρουμε σε σένα
τις νεανικές ψυχές.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful