MATLAB/SIMULINK’E 
BAŞLANGIÇ 
Hazırlayan: 
YUSUF ONUR KOÇBERBER   
Yokocbeber(at)etu‐edu‐tr 

TOBB EKONOMİ VE TEKNOLOJİ ÜNİVERSİTESİ
ELEKTRİK VE ELEKTRONİK MÜHENDİSLİĞİ
01.01.2008 v1.
25.02.2009 v2.

 

 
 
İçindekiler 
Matlab’a Başlangıç .................................................................................................................................. 3 
Vektörler .............................................................................................................................................. 4 
Matrisler .............................................................................................................................................. 6 
Çizgeler ................................................................................................................................................ 9 
Polinomlar ......................................................................................................................................... 12 
Transfer Fonksiyonu ve Durum Uzayı Gösterimi ............................................................................... 14 
Analiz ................................................................................................................................................. 17 
Simulink ................................................................................................................................................. 20 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

  help Fonksiyonİsmi: İlgili fonksiyon hakkında özet bir yardım gösterir.          3    .  syms  Değişkenİsmi:  ilgili  değeri  değişken  yapar  (türev  .  Matlab’a Başlangıç  langıç      Yeni M‐File    Simulink  Workspace  Çalışma Klasörü  Command Window  Komut Geçmişi    Kılavuz  boyunca  sık  kullanılacak  Matlab  elemanları  yukarıda  işaretlenmiştir.  integral  gibi  sembollerin  kullanıldığı  işlemler için).  Çalışmalar sırasında yararlı bir kaç komut:  • • • • • clc: Command window’u temizlemektedir.  Çalışma  klasörü  olarak  belirtilen  “Current  Directory”  aksi  belirtilmedikçe  yapılan  tüm  çalışmaların  kaydedildiği  klasördür.  whos:  Workspace’deki  değişkenlerle  ilgili  bilgileri  göstermektedir  (özellikle  iki  değişkenin  boyutu uyuşmadığında kontrol etmek amacıyla kullanılır)  clear Değişkenİsmi: İlgili değişkeni workspace’den siler.  Birbirine  bağlı  m‐dosyaları  çalıştırılacaksa  tüm  dosyaların  bu  klasörde  olması  gerekmektedir  aksi  takdirde m‐dosyası içinde dosyanın bilgisayardaki konumu tam olarak belirtilmelidir.

  a vektörünün ilk elemanına ulaşmak istenildiğinde a(1)  komutu kullanılmaktadır. Bir vektör tanımlamak için:   “Command Window” ’a    >> a = [1 2 3 4 5 6 9 8 7] komutunu giriniz. boyu vs.              4    .    Görüldüğü  üzere  a  değeri  “Workspace”  penceresinde  yerini  almıştır.  en  küçük değeri .  en  büyük  değeri  .  Vektörler  Vektörler 1xn boyutlu matrislerdir.  >> a(1) ans = 0 Not:  Çoğu  programlama  dillerinin  aksine  MATLAB  dizilerin  ilk  elemanını  0  değil  1  olarak  indekslemektedir. Bu sebepten dolayı ilk elemana ulaşmak için a(1) komutu kullanılmıştır.  Bu  pencereden  işlemler  sırasında  kullanılan  tüm  parametreler  ve  onlarla  ilgili  çeşitli  bilgiler  (boyutu. Böylece aşağıdaki sonuç elde edilir.) görülebilir.  Benzer şekilde 0 ile 100 arasında eşit dağılmış 5 elemanlı bir vektör yaratmak için  >> a=0:20:100 Sonuç:  a = 0 20 40 60 80 100 a=0:20:100 gösterimi 0’dan başlayarak 100’e kadar her adımda bir sonraki elemana 20 eklemektedir.

 Bu durumda “c= a * b “ komutunu  kullanırsak. Burada vektör çarpımı yapılması gerekmektedir.  >> b= a .5 b = -5 15 35 55 75 95  A  ile b vektörünü çarpıp  c adlı yeni bir matrise atamak istiyoruz.  >> c= a * b ??? Error using ==> mtimes Inner matrix dimensions must agree. Bunun nedeni “*” işleci matris çarpımı yapmaktadır yani iki tane 1xn  boyutundaki matrisi çarpmak mümkün değildir.^  şeklinde  kullanılmalıdır.* “ şeklindedir.   Vektör Çarpımı işleci “ .   >> c= a .  Çarpım  A vektörünü ile birlikte ikinci bir b vektörü yaratalım. Yukarıdaki  hata ile karşılaşılır.                        5    .  Not: Benzer şekilde kuvvet işleçi de  (^)  vektör işlemleri için .* b c = 0 300 1400 3300 6000 9500 Görüldüğü üzere a ve b vektörlerinde konum itibariyle karşılıklı elemanlar birbirleriyle çarpılmıştır.

  Matrisler  Matrisin tanımlanması:  Matrisler  tanımlanırken  değişik  yollar  bulunmaktadır.  Matrisin Transpozu  Daha önceden tanımlanan b matrisinin transpozunu almak için . Sanal sayılar  için “i”  veya “j” kullanılabilir. 3 4] a = 1 2 3 4   Bir başka yol ise:   >> b = [ 1 2 3 4 ] b = 1 2 3 4 Matris değerleri girilirken workspace’deki değer isimleri veya sanal sayılar kullanılabilir.  En  genel  yol  yeni  bir  satır  için  “.”  kullanılmasıdır.  >> b' ans = 1 3 2 4 6    .   >> a=[1 2 .  Not: Eğer i veya j değişkenine daha önce başka değer atamışsanız bu değişkeni sqrt(‐1)’e eşitlemeniz  yeterlidir.

n): A matrisinin sadece n.  Matrisin Tersi  Daha önceden tanımlanan b matrisinin tersini almak için .  tüm  elemanları  1  tanımlamak için ” ones”  .0000 1.  >> zeros (5.0000 1. eleman değeri    A(n.  kolaylık  amacıyla  tüm  elemanları  0  tanımlamak  için  “zeros”    .3723 5. tüm elemanları rastgele sayılardan oluşturmak için “rand”   fonkisyonu kullanılabilir.3723 Vektör  veya  matris  tanımlarken.  >> eig(b) ans = -0. satırı    A(:.5000  Matrisin Özdeğeri  Daha önceden tanımlanan b matrisinin özdeğerlerini bulmak için .:): A matrisinin sadece n. sütunu  • • 7    .1) ans = 0 0 0 0 0 Dizilere uygulanan fonkisyonlar  • length(a): a dizisinin eleman sayısı yani uzunluğu  • size(a): a dizisinin boyutu  • sum(a):  a  matrisinin  sütun  başına  eleman  toplamı  (eğer  sadece  sütün  veya  satır  matrisiyse  tüm elemanların toplamını verir)  • kd(n): kd dizisinin n.5000 -0.  >> inv(b) ans = -2.

*   . (nokta)  işleci kullanılır:   Çarpma: . Bölme: . Üs alma: .d]=eig(A): A matrisinin özvektörleri ve özdeğerleri   • Elemanter işlemler:  Eleman eleman işlem demektir ve  ./   .^                                    8    .    •   A‘: A matrisinin transpozu yani devriği  • det(A): A matrisinin determinantı  • inv(A) : A matrisinin tersi  • diag(A): A matrisinin ana diagonel (çapraz) elemanları  • [v.

 Örneğin.y)     Bu  noktadan  sonraki  komutları  m  dosyasına  yazmak  daha  yararlı  olacaktır  çünkü  bir  çok  komutu  arkaya tek satırlık komut penceresine yazmak zaman kaybettirmektedir.1:10.  Yeni bir m dosyası açmak için File>New>M‐File   Gelen editörün içine yeni değerleri tanımlayınız :  t=0:0.y) şeklinde belirtilen bu komutta x değerleri çizgenin yatay eksenine.   >> t=0:0. y değerleri çizgenin düşey  eksenine çizilecektir.  >> y=sin(2*pi*t)  >>plot (t.^(10-t).  9    .'r:') title ('çizge 1') xlabel (' x ekseni') ylabel ('y ekseni') Dosyayı kaydedip Debug>Run dosyaismi veya kısayol olarak F5 tuşuna basınız .1:5 şeklinde zaman değerlerimizi belirleyelim.   Plot(x. y= 2. plot (t.  Çizgeler  Matlab’daki en önemli fonksiyonlardan biri “plot”  fonksiyonudur.y.

  Birden Çok Grafiği Yönetmek  Birden fazla grafiği (aynı x‐ekseni baz olmak üzere) üst üste çizmek için.  Görüldüğü üzere grafiğin eksenleri çizdirilen fonksiyonun minimum ve maksimum değerlerine göre  ayarlanmıştır.  +  .  ^. xmax.  10    .  Xlabel ve Ylabel fonksiyonları ile x ve y eksenine  ‘eksen ismi’  formatında istenilen isimler verilebilir.y1).y2.y2.….  •   Birden fazla grafiği farklı pencerelerde (aynı veya farklı x‐ekseni baz olmak üzere) çizmek için     subplot(m.  Bu komutun bir diğer kullanımı ise  “ axis([xmin.p)    fonksiyonu kullanılır.  .x.  Aynı m‐dosyasının en sonuna  “ axis tight”  komutunu ekleyip m dosyasını tekrar çalıştırınız.      2.yol: Grafik üzerinde metin ekleme yapılır..yn)      2.b..y1.x..  x.yn için.m.  *  ‐. “Axis” komutu grafiklerin daha anlaşılır olması için önemli bir araçtır ve her zaman  plot’tan sonra kullanılır.c.      1..k. Bu fonksiyon matris düzeninde çizim alanı açar ve grafikler yine plot  fonksiyonu ile çizilir.y.’2.yol: legend(‘1.x.yol: plot(x.  Örneğin    “  g  ‐‐  “  grafiği  yeşil  ve  çizgili    “  b*”  mavi  ve  yıldızlı  göstermektedir.grafikmetin’….  o  .  . plot(x.yol: plot(x.    Örnekte  görüldüğü  üzere  plot  fonksiyonuna  eklenen  ‘r:’  terimi  grafiği  kırmızı  ve  noktalı  yapmıştır.n.  Başka  renkler  için  “g  .    Örneğin: x.) fonksiyonu kullanılır.w”    gibi  belirteçleri  . ymin.grafikmetin’.  değişik  şekiller  için  “.y2.yn)  • Çoklu grafiği etiketlemek için:      1.  ‐‐“  belirteçleri  deneyebilirsiniz. hold on. Bu sayede görmek istediğimiz grafiğin eksenlerinin en küçük ve en büyük değerleri  ayarlanabilir. ymax]) “  şeklindedir.y1.

'sin(2*\pi*t)'.y.z.  subplot (3.w.1.*z. y = x.z.1:10.01:1.1:10. y = x. x= 0:0.  Örnek: Hold on komutu ile grafiklerin üst üste çizilmesi  t = 0:0.2) z = sin(2*pi*t). plot(t.^(t).'b:') hold on z = sin(2*pi*t).1) t = 0:0.1.01:1.'r+') legend ('sin(2*\pi*t)') title ('sin(2*\pi*t)') grid on 11    . plot(t.'g--') legend('x^{t}'.y.'b:') title ('x^{t}') legend('x^{t}') grid on subplot (3. plot(t.'r+') w = y.^(t). plot(t. plot(t. x= 0:0.'x^{t}sin(2*\pi*t)') axis tight grid on       Örnek: Aynı grafiklerin subplot komutu ile ayrı ayrı pencerelerde çizilmesi.

'g--') legend('x^{t}sin(2*\pi*t)') title ('x^{t}sin(2*\pi*t)') grid on           Polinomlar    Matlab polinomları  bir vektör ile tanımlar.*z.  7s4+10  >> A=[7 0 0 0 10] A = 7 0 0 0 10 12    .  subplot (3. Örnek olarak.1.w.  3s4+6s3‐3s2+10s+1  Polinomu aşağıdaki vektör ile  tanımlanır. Örnek olarak .  >> A=[ 3 6 -3 10 1] A = 3 6 -3 10 1 Eğer arada eksik katsayılar varsa bu katsayılar 0 ile gösterilir.3) w = y. plot(t.

0000 2.3) ans = 577 Aynı yöntemi kullanarak polinom çizdirilebilir.  >> roots (A) ans = -4. Köklerin tam yeri “roots” komutu ile tespit  edilebilir.  Örneğin  a=[7  0  0  0  10]  polinomunun s=3’teki değerini bulmak için .6180 -1.0000 0.  Polinomun  değerini  bulmak  için  “polyval”  fonksiyonu  kullanılabilir.1:3 A=[1 2 -10 -7 4] plot(t.polyval(A.3820   13    .t)) 200 150 100 50 0 -50 -5 -4 -3 -2 -1 0 1 2 3 Görüldüğü üzere grafik y=0 eksenini 4 kere kesmektedir.  Örnek:  t=-5:0.   >> polyval([7 0 0 0 10] .

b.b. Bunun için   >> num=[1] num = 1 >> den=[1 14 56 160] den = 1 14 56 160 >> tf(num.d matrisleri tanımlandıktan sonra “ss” komutu ile gösterim tamamlanır. 0 0 1.d) şeklinde bir gösterim kullanılmalıdır.1 .      y=  Bu gösterimi Matlab’a aktarmak için  ss(a. -14 ] >> c=[1 0 0 ] >> d=[0] a.  >> a=[0 1 0 .  Transfer Fonksiyonu ve Durum Uzayı Gösterimi      Transfer fonksiyonunu belirtmek için öncelikle pay ve paydayı tanımlamak gerekmektedir.c.  14    .den) Transfer function: 1 ------------------------s^3 + 14 s^2 + 56 s + 160 Aynı şekilde bu transfer fonksiyonun durum uzayı gösterimlerinden biri aşağıdaki gibidir. -160 -56 -14] a = 0 1 0 0 0 1 -160 -56 -14 >> b=[0 .c.

C.  >> [A.D]=tf2ss(num.den) A = -14 -56 -160 1 0 0 0 1 0 0 1 B = 1 0 0 C = 0 D = 0 15    .D matrislerine aktarmak için .c.  Durum uzayı gösterimini A.C.  >> ss(a.b.B.d) a = x1 x2 x3 x1 0 1 0 x2 0 0 1 x3 -160 -56 -14 b = u1 x1 0 x2 1 x3 -14 c = y1 x1 x2 x3 1 0 0 d = u1 y1 0 Transfer fonksiyonundan durum uzayı gösterimi veya durum uzayı gösteriminden transfer fonksiyonu  elde edilebilir.B. Daha önceki örnekte transfer fonksiyonu “num “ ve “den”   isimleri ile tanımlanmıştı.

0000 160.c. Yukarıdaki örneklerde kullandığımız a.  Bunun  için  ss2tf  komutu  kullanılır.b.b.0000 0.   >> [pay.0000 14.c.payda]=ss2tf(a.0000 payda =                                       16    .0000 1.d matrislerini kullanırsak.  Aynı  şekilde  durum  uzayı  gösteriminden  transfer  fonksiyonu  çıkarılabilir.0000 56.0000 1.d) pay = 0 0.

  >> sistemin_transfer_fonksiyonu=tf(num.  >>bode(sistemin_transfer_fonksiyonu)  Bode Diagram -40 Magnitude (dB) -60 -80 -100 Phase (deg) -120 0 -90 -180 -270 -1 10 0 1 10 10 Frequency (rad/sec)   Grafikte istenilen noktalara tıklanarak ilgili değerler alınabilir.  Analiz  Elde edilen gösterimleri analiz etmek için   • • • • Bode çizgesi  Adım cevabı  Dürtü cevabı  Kutuplar ve sıfırlar   bulunabilir.den)  Transfer function: 1 ------------------------s^3 + 14 s^2 + 56 s + 160 Bode çizgesi için.  Daha önceden elde ettiğimiz pay ve payda değişkenlerini “ sistemin_transfer_fonksiyonu ” isimli bir  değişkene atayalım.      17    2 10   .

7300 Undershoot: 0 Peak: 0.5 2 2.0067       18    .5 3 Time (sec) Yüzde  aşım  .  Adım cevabı için .4526 SettlingTime: 2.0072 PeakTime: 1.0072 Overshoot: 14.tepe  değeri  gibi  değerler  grafikte  ilgili  yerlere  tıklanarak  ölçülebilir  fakat 2007 ve sonrası sürümlerde stepinfo komutu bulunmaktadır.  >> stepinfo(sistemin_transfer_fonksiyonu) ans = RiseTime: 0.5 1 1.0060 SettlingMax: 0.0948 SettlingMin: 0.  yükselme  zamanı.  >>step(sistemin_transfer_fonksiyonu) -3 8 Step Response x 10 7 6 Amplitude 5 4 3 2 1 0 0 0.

  Dürtü cevabı için.5 3 3.5 1 1.0000 -2.0000 + 3.  >> tzero(sistemin_transfer_fonksiyonu) ans = Empty matrix: 0-by-1 Bu örnekte sistemin sıfırı olmadığından boş matris çıkmıştır.5 .  >> impulse(sistemin_transfer_fonksiyonu) -3 14 Impulse Response x 10 12 10 8 Amplitude 6 4 2 0 -2 -4 0 0.4641i Sistemin sıfırları tzero komutu ile bulunur.3.4641i -2.        19    2.  >> pole(sistemin_transfer_fonksiyonu) ans = -10.5 2 Time (sec) Sistemin kutupları pole komutu ile bulunur.0000 .

  Simulink  .      20    .     Simulink  Library  Browser  penceresinden  bloklar  sürükle  bırak  şeklinde  açılan  boş  model  sayfasına  eklenmelidir.  Bu kılavuzda her bloğun tek tek tanıtılmasından ziyade örnekler üzerinden gidilecektir.    toplayıcılar  gibi  blokların  dışında  osiloskop  .  >>simulink “Simulink  Library  Browser”  penceresi  açıldıktan  sonra    File>New>Model  seçilerek  blokların  ekleneceği boş ekran elde edilir.    fonksiyon  üreteci      gibi  sanal  giriş/çıkış  cihazları  da  bulunmaktadır.  Matlab  içinde  çalışan  bir  program  olduğundan  iki  program arasında rahatlıkla veri transferi yapılabilir.Transfer  fonksiyonu  blokları.Simulinkte  sistemler  ekran  üzerine  blok  diyagramlar  halinde  çizilmektedir.  Simulink    Simulink  modelleme  ve  benzetim  için  geliştirilmiş  grafiksel  ara  yüze  sahip  bir  Matlab  uzantısıdır.  Matlab içerisinde command window’a  simulink yazılmalıdır.  Programın başlatılması.

    Bloklar bağlanıldığında aşağıdaki şekildeki gibi bir görüntü oluşması gerekmektedir. parameters sekmesinden.  Örnek 1:  Öncelikle   • • • • Simulink>sources kütüphanesinden “step” bloğunu   Simulink>continuous kütüphanesinden “derivative”  bloğunu  Simulink>math Operations kütüphanesinden “add” ve “gain” bloğunu  Simulink>commonly  used  blocks  kütüphanesinden  “scope”    bloğunu  tasarım  ekranına  ekleyiniz.    Scope Parametreleri    3 farklı veriyi aynı anda gözlemek amacıyla.  Scope bloğu üzerine iki tıklayarak.  Blokların  girişlerinden  farenin  tuşuna  basılı  tutarak  sonraki  bloğun  girişine  gittiğiniz  takdirde  bloklar bağlanır fakat kısa yol olarak ilk bloğu seçtikten sonra ctrl tuşuna basılı tutarak hedef blok  üzerine tıklandığı takdirde bloklar kendiliğinden bağlanır.      21    . “number of axes” alanını 3 yapınız.

 Simulation > Configuration Parameters penceresini açınız. “Fixed‐step size” olarak sırasıyla ”1” .    Şekilde görülen “Simulation Stop Time” alanına benzetimin kaç saniye süreceği girilmelidir.01      22        Adım aralığı : auto  .  Simülasyon ayarlarını yapmak için . “0.          Adım aralığı : 1                  Adım aralığı : 0. “Solver options‐Type” seçeneğini “Fixed‐Step”  olarak seçiniz.      Sistemi sabit adım ile çözmek için gelen pencereden.    Simülasyon süresini 2 olarak girdikten sonra şekilde görülen “start simulation” tuşuna tıklayarak veya  kısayol olarak “ctrl+t” ile benzetimi başlatınız.01” ve “auto” değerleri kullanılacaktır.

  Örnek 2:  Öncelikle   • • • Simulink>sources kütüphanesinden “step” bloğunu   Simulink>continuous kütüphanesinden “transfer fcn” bloğunu  Simulink>commonly  used  blocks  kütüphanesinden  “scope”    bloğunu  tasarım  ekranına  ekleyiniz.      23    .    Adım cevabı bulunacak transfer fonksiyonu aşağıdaki gibidir    Transfer Fcn  bloğunun değerlerini değiştirmek için üzerine iki tıklayınız . “numerator coefficient” ve  “denominator  coefficient”  alanları  ile  sırasıyla  pay  ve  paydanın  değerleri  vektör  şeklinde  tanımlanmaktadır.

  I  terimi  için  Ki  ve  D  terimi  için  Kd  şeklinde  değiştirildiğine  dikkat ediniz.  24    .  Scope bloğuna iki kere tıklayarak sonucu görüntüleyiniz.    Kazançların  değerlerini  P  terimi  için  Kp.  Daha  sonra  şema  üzerindeki  tüm  elemanları  seçtikten  sonra  sağ  tıklayıp  “create  subsystem”  seçeneğini seçiniz. Sonucun tam olarak görüntülenmesi için  şekilde görülen autoscale butonuna tıklayınız.      Örnek 3: PID  ve Subsystem Oluşturma  Öncelikle şekilde görülen blok şemayı kurunuz.

      Subsystem haline dönüşen  blok üzerine tekrar sağ tıklayarak “mask subsystem” seçeneğini seçiniz. “Variable”  alanına daha önce ismi değiştirilen blokların ismini girmeniz gerekmektedir. Aksi takdirde ilgili bloğun  değerine dışarıdan erişilemeyecektir.  25    .    Add Butonu                                          Elde edilen “subsystem” adlı bloğun ismini “PID” olarak değiştiriniz ve aşağıdaki blok şemayı kurunuz.  Gelen pencerenin “Parameters” sekmesinden Add butonu ile yeni parametreler ekleyiniz.

  1.  Kd.  Format  kısmından  “Array”  seçilerek  değişkenin  nx2’lik  bir  matris  şeklinde  belirtilmesi  sağlanmalıdır.  Ki  değerleri ile bu terimlerin sisteme etkisini gözleyebilirsiniz.Farklı  Kp.    Scope Parametreleri  Yakınlaştırma butonları     Grafik  verisini  “workspace”  alanına  aktarmak  için  şekilde  gösterildiği  gibi  “scope  parameters”  butonuna  tıklayıp  “data  history”  sekmesini  seçmek  gerekmektedir.    PID  bloğuna  tıkladığınızda  Kp  .  2.kolonu  zaman  değerleri  yani  x  ekseni.kolonu  ise  bu  zaman  karşılığında  alınan  değerleri  belirtmektedir  yani  y  eksenidir.  Bu  değişkenin  n  uzunluğundaki  satır  kısmı  benzetim  uzunluğu  ile  doğru  orantılıdır.  Stepinfo(Y  ekseni.X  ekseni)  şeklinde  kullandığından  doğru  sonuç  almak  için  aşağıdaki  şekilde kullanılmalıdır.  Kd  ve  Ki  değerlerini  girebildiğinizi  göreceksiniz.  Scope  bloğundan  çıkan  grafiğin  yükselme  zamanı.”Save  data  to  workspace”   seçeneği  işaretlenerek  gönderilecek  olan  verinin  “workspace”de  hangi  değişken  ismi  ile  tanımlanacağını  belirtmek  gerekir  bu  isim  varsayılan  şekilde  “ScopeData”  olarak  belirlenmiştir.  yüzde  aşımı  gibi  değerleri  “zoom  to  y‐axis”  yakınlaştırma  butonları  ile  ölçebileceğiniz  gibi  grafiğin  değerlerini  Matlab’ın  “workspace”  bölümüne  göndererek daha önce anlatılan stepinfo komutunu kullanabilirsiniz.    26    .

6484 SettlingTime: 3.0682 PeakTime: 1.0682 Overshoot: 6.  >> stepinfo(ScopeData(:.1281 SettlingMin: 0.  27    .  bu  sayede  “scope”  ekranındaki  grafikleri  tespit  etmek daha kolay olmaktadır.   “Simulation  time”  alanını  20  yaparak  benzetimi  başlatınız.8172 Undershoot: 0 Peak: 1.ScopeData(:.  Görüldüğü  üzere  scope  ekranı  3  farklı  pencereye bölünmüş ve hepsinin başlığı bulunmaktadır.  Eğer  grafikleri  üst  üste  çizdirmek  istiyorsanız “mux” elemanını kullanabilirsiniz.2).9185 SettlingMax: 1.   Tellerin  üzerine  çift  tıklayarak  isimlendirebilirsiniz.1)) ans = RiseTime: 0.    Daha  önceki  örnekte  olduğu  gibi  “scope  parameters”  penceresine  gidilerek  “axes”  alanı  3  yapılmalıdır.  Bu  sayede    scope  penceresi  3’e  bölünecektir.5505   Örnek 4:  Aşağıdaki  blok şemayı kurunuz.

    28    .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful