TABEL SINOPTIC AL SUBSTANTIVULUI LATIN

DECL. I F. NOM. -a GEN. DAT. ACC. ABL. VOC. -ae -ae -am -a -a

DECL. II M. N. -us -um -i -ō -um -um -ō -e -um M.,F. -s -is -i -em (-im) -e (-i) (ca nom.)

DECL. III SINGULAR N. M. -us -us -ui (-u) (ca nom.) -um -u -us

DECL. IV N. -u -u -u -u

DECL. V F. -es -ei (-e) -ei (-e) -em -e -es

PLURAL N.V. GEN. ACC. -ae -arum -as -i -a -ōrum -is -ōs -a -es -um, -ium -ibus -es (-is) -a, -ia -a, -ia -us -uum -ibus (-ubus) -us -ua -ua -es -erum -ebus -es

D.AB. -is

PRONUMELE PERSONAL ȘI PRONUMELE RELATIV
PERSOANA I NOM. GEN. DAT. ACC. ABL. PERS. A II-A NOM GEN. DAT. ACC. ABL. Singular ego mei mihi (mi) me me Plural nōs nostrum, nostri nōbis nōs nōbis vōs vestrum, vestri; vostrum (-tri) vōbis vōs vōbis

tu, tui tibi te te

SINGULAR M. qui cūius cui quem quō F. quae cūius cui quam qua N. quod cūius cui quod quō

PLURAL M. qui quōrum quibus quōs quibus F. quae quarum quibus quas quibus N. quae quōrum quibus quae quibus

NOM. GEN. DAT. ACC. ABL.

1

TABEL SINOPTIC AL VERBULUI LATIN Tema de PREZENT ama- Tema de PERFECT amav- Tema de SUPIN amatINDICATIV Prezent Imperfect Viitor Viitor Perfect M.m.cp. Viitor Perfect CONJUNCTIV Prezent Perfect Imperfect M.m.c.p. PARTICIPIU Prez. activ Perf. Pasiv Viitor Activ Viitor Pasiv IMPERATIV Prezent Activ Prezent Pasiv I amā / amāte amāre / amāminī II monē / monēte monēre / monēminī III pone / ponite ponere / poniminī III-io cape / capite capere / capiminī IV audī / audīte audīre / audīminī I amāns amātus -a -um amatūrus -a -um amandus -a -um II monēns monitus -a -um monitūrus -a -um monendus -a -um III ponēns positus -a -um positūrus -a -um ponendus -a -um III-io capiēns captus -a -um captūrus -a -um capiendus -a -um IV audiēns audītus -a -um auditūrus -a -um audiendus -a -um I amem amer amāverim amātus sim amārem amārer amāvissem amātus essem II moneam monear monuerim monitus sim monērem monērer monuissem monitus essem III ponam ponar posuerim positus sim ponerem ponerer posuissem positus essem III-io capiam capiar cēperim captus sim caperem caperer cēpissem captus essem IV audiam audiar audīverim audītus sim audīrem audīrer audīvissem audītus essem I amō amor amābam amabar amābō amābor amāvī amātus sum amāveram amātus eram amāverō amātus erō II moneō moneor monēbam monēbar monēbō monēbor monuī monitus sum monueram monitus eram monuerō monitus erō III ponō ponor ponēbam ponēbar ponam ponar posuī positus sum posueram positus eram posuerō positus erō III-io capiō capior capiēbam capiēbar capiam capiar cēpī captus sum cēperam captus eram cēperō captus erō IV audiō audior audiēbam audiēbar audiam audiar audīvī audītus sum audīveram audītus eram audīverō audītus erō

INFINITIV Prezent Perfect Viitor I amāre / amārī amāvisse / amātus esse amatūrus esse/ amātum īrī II monēre / monērī monuisse / monitus esse monitūrus esse/ monitum īrī III ponere / ponī posuisse / positus esse positūrus esse/ positum īrī III-io capere / capī cēpisse / captus esse captūrus esse/ captum īrī IV audīre / audīrī audivisse / audītus esse auditūrus esse/ audītum īrī

2

me amo. 44. 34 Magnō studiō et cūrā Graecās litterās discēbant virginēs puerīque. 25 Multum studium in bellō habēbant rēgēs. 5. 20. me servatis. puellae rosam dant. 39. cōnservare debeo. me vocare debeo. 14. dare debes. 18. 6. me cōnservo. 23 Rēx studium habet. puellīs multīs rosās datis. servare debemus. nihil habeo. 32. 7. nihil monemus. 34. nautās terrēmus. nihil habetis. patriam habet antiquam. 35 3 . puellīs rosās dant. multam pecūniam non amāmus. 7. 27 Multum studium in bellō habēbant rēgēs patriae nostrae. 43. tuīs puellīs multās rosās dō. nautās terret. 39. antiquās portās meae patriae videt. 42. puellīs multās rosās dant. 3. 33 Magnō studiō et cūrā Graecās litterās discēbant virginēs. vocare debent. multam pecūniam non amat. me laudare debent. 8. nautās terreō. quid videre non debent? 40. puellīs multīs rosās dant. famam amātis. 37. 16 Scrībere litterās Graecās poterant scrīptōrēs Rōmānī. 27. me amare debent. patriam habēmus antiquam. 45. 29. quid amamus? 27. famam amō. 2. 45. puellīs magnās rosās dāmus. 13. 12 Scrībere litterās Graecās 13 Scrībere litterās Graecās dēbēs. 21. me vocare debes. nihil amas. 17. patriae famam cōnservātis. 22. patriam habetīs antiquam. quid habetis? 25. 20. 32 Magnō studiō et cūrā Graecās litterās discēbant. errare non debes. puellīs multās rosās datis. puellīs rosās das. puellae rosam dō. 38. 11. rosās dō. quid video? 47. nihil habent. 10. me laudare debetis. 19. terrete! 43. 26. 17. quid amant? 35. 28. 41. quid amatis? 4. vocare debemus. cōgitare debes. 15. 15 Scrībere litterās Graecās poterant rēgis scrīptōrēs. me habent. 13. 31. patriae famam cōnservas. famam amas. 31. nihil habes. quid amo? 18. 18 Amant sapientiam 19 Amant sapientiam antīquōrum 20 Amant sapientiam Graecōrum antīquōrum 21 Quod amant sapientiam Graecōrum antīquōrum 22 Discipula studium habet. 30 Magnō studiō Graecās litterās discēbant. 8. puellīs multīs rosās dō. laudate me! 14. 37. 8 Litterārum Graecārum librī 9 Hī librī litterārum Graecārum 10 Hōs librōs litterārum Graecārum 11 Litterārum Graecārum hōs librōs nunc discere possumus. errare non debeo. tuīs puellīs multās rosās das. portās meae patriae vidētis. philosophiam antiquam laudō. patriae famam cōnservāmus. famam amat. vocare debetis. puellārum tuārum magnam famam servant. 46. 6. cōgitare debet. 41. 30. quid habent? 50. 46. famam habes magnam. 7 Litterās Graecās nunc discere possum. 38. puellae rosam datis. tuīs puellīs multās rosās dat. 3. antiquās portās meae patriae vident. 24. 40. 1. 24 Multum studium habēbant. 26 Multum studium habent discipulae nostrae. 28 Magnō studiō 29 Magnō studiō discēbant. 2. famam amāmus. nihil monetis. videte! 30. 16. 34. vocate! 44. 9. 15. 25. voca! 10. 12. 49. quid terrent? 19. 36. nautās terrētis. nihil video. nihil amat. 9. 49. 35. vocare debeo. 23. 11. puellīs multīs rosās das. 21. si me amant. patriae famam cōnservō. 42. servare debet. vale! 24. 22. 14 Scrībere multās litterās Graecās poterant. 28. cōgitare debent. patriam habent antiquam. 47. quid damus? 36. 48. multam pecūniam non amātis. 16. 50. cōnservare debes. 31 Magnō studiō Graecās litterās discēbant discipulī. 48. 23.1. 29. me servamus. 33. 17 In librīs magnīs scrībere multās litterās Graecās poterant scrīptōrēs Rōmānī. patriae famam cōnservat. puellārum tuārum magnam famam servātis. 32. si me amatis. multam pecūniam non amant. famam habēmus magnam. puellīs rosās dāmus. 12. quid datis? 5. 1 Litterae antīquae 2 Litterae bonae 3 Litterae Graecae 4 Litterās Graecās 5 Litterās Graecās discere 6 Litterās Graecās discere possum. 33. patriae famam cōnservant. 4. multam pecūniam non amas. 26. nautās terres.

Fles ad novercae tumulum. Liberi poetae et pictores. Pecunia non olet. Vestis virum reddit. Meum mihi narras somnium. Communia sunt amicorum omnia. non dare. non hominem locus. Aquila non capit muscas. 50 Magistrōs habent puerī. Mala senectutem accelerant. 49 Magistrum habet puella. 47 Quod bonōs mōrēs illae litterae docēbant illōs. non mores. 39 Magister bonōs mōrēs docet. Venter non habet aures. Leonem stimulas. Mater timidi flere non solet. Vitam regit Fortuna. miseria fortes viros. 1. Suis stat viribus. 42 Bonōs morēs docent. Ius summum saepe summa est malitia. Per ignem incedis. 4. Societatis vinculum est oratio. Mors certa. Homo locum ornat. 38 Magister docet. Necessitas est mater artium. hora incerta. 5. Sacra populi lingua est. Inexpertis etiam dulcis est 4 . in proelio cervi. Finis coronat opus. 6. Otia dant vitia. Ubique homines magni virtutem aestimant. Nescit capitis et inguinis discrimen. Ultro deus subicit bona. Assidua stilla saxum excavat. Rosa de spinis floruit. Nigrum in candida vertunt. Non est ad astra mollis e terris via. Bonus dux bonum reddit militem. Iudicis est ius dicere. Boni pastoris est tondere pecus. non sapientia. In aqua scribis. 7. a tergo nostra sunt. Sero est in periculis consilium quaerere. Non formosus erat sed erat facundus Ulixes. Munera capiunt hominesque deosque. Aliena vitia in oculis habemus. Gladiator in arena consilium capit. Ira initium insaniae. Homo proposuit sed Deus disposuit. veritas odium parit. Asinus asino pulcher. 43 Litterae bonōs mōrēs docent.Magnō studiō et cūrā tōtās Graecās litterās discēbant virginēs puerīque. Ante tubam trepidas. satis laudant. Ab ovo. Necessitas ante rationem est. Sui generis est. Inter arma leges silent. Ovem lupo commisisti. 45 Litterae puerōs bonōs mōrēs docēbant. Mulieris oculus spiculum iuvenibus est. non detrahere pellem. Hostium munera non sunt munera. Experientia docet. Obsequium amicos. Plaustrum bovem trahit. Fures amant tenebras. Vitiat lapidem longum tempus. Latet anguis in herba. Homo homini lupus. Nomen est omen. Vox populi vox dei. 48 Magnō studiō et cūrā tōtās Graecās litterās discēbant patriae antīquae virginēs puerīque. Ne pilum quidem boni viri habet. Ignis aurum probat. 44 Bonae litterae bonōs mōrēs docent. Necessitas non habet legem. quod bonōs mōrēs illae litterae docēbant illōs. Dives aut iniquus aut iniqui heres. Elephantus non capit murem. 46 Quod illōs puerōs illae litterae bonōs mōrēs docēbant. Repetitio est mater studiorum. Multi sunt in pace leones. Pulchrorum etiam autumnus pulcher est. Post nubila Phoebus. Nervi belli pecunia. In tauros Libyci ruunt leones: non sunt papilionibus molesti. 37 Magnō studiō et cūrā tōtās Graecās litterās patriae antīquae discēbant virginēs puerīque quod amant sapientiam Graecōrum antīquōrum. Comes facundus pro vehiculo est. Iniuriarum remedium est oblivio. Intus est equus Troianus. Ne spina quidem vulnerabit bonos. In generalibus latet error. 3. Tacent. 41 Bonōs mōrēs docet magister puerōs.  Auribus teneo lupum. Post hoc ergo propter hoc. Veritas est iustitiae mater. 40 Magister puerōs docet bonōs mōrēs. 2. Vulpes pilum mutat. 36 Magnō studiō et cūrā tōtās Graecās litterās patriae antīquae discēbant virginēs puerīque. Impia sub dulci melle venena latent. Timidi numquam statuerunt trophaeum.

non imperio. numquam non causam invenit. Vel muscas metuit praetervolitantes. Asinus esuriens fustem neglegit. Simul et dictum et factum. Numquam malum malo nec vulnus curatur vulnere. Concordia parvae res crescunt.pugna. Quid aliud agimus docendo 5 . In saltu uno duos apros cepit. 8 Nihil difficile amanti. Litterarum radices amarae. discordia maximae dilabuntur. Felicium multi cognati. Omnia sapientibus facilia. 9 Cantare est bis orare. Caeno puram aquam turbans numquam invenies potum. Post gloriam invidia sequitur. onus. Turbari sine ventis non solet aequor. fructus dulces. Nemo malus felix. caro vero infirma. Muneribus vel dei capiuntur. sed eos etiam plerumque efficit caecos. Mons cum monte non miscetur. ignavus ne calcari quidem concitari potest. Longae regibus manus. Parva domus parva cura. Anus saltans multum pulverem excitat. Legere et non intellegere neglegere est. Res est in cardine. Ex eisdem litteris comoedia et tragoedia componitur. avaritiae omnia. numquam moriuntur. Nimia familiaritas parit contemptum. Male facere qui vult. Sunt di immortales lenti quidem sed certi vindices generis humani. Stulti timent Fortunam. Res ipsa testis est. Nihil agendo homines male agere discunt. Sero venientibus ossa. Virtus pretium est sui. Numquam periculum sine periculo vincitur. Spes alunt exules. Vir fugiens et denuo pugnabit. Saepe tacens vultus vocem verbaque habet. Sine pinnis volare non facile est. Cauda de vulpe testatur. Auro loquente nihil pollet quaevis oratio. novem convicium. Desunt inopiae multa. posse volunt. Ignis non extinguitur igni. Nemo regere potest. Bis pueri senes. Cuique potest accidere quod cuiquam potest. Arbore deiecta quivis ligna colligit. Malo accepto stultus sapit. quod bene fertur. Habent sua fata libelli. Gutta cavat lapidem non vi sed saepe cadendo. Spiritus quidem promptus est. Dormiunt aliquando leges. Fumum fugiens in ignem incidi. Leve fit. Sua munera mittit cum hamo. quos complexa est. Amantis ius iurandum poenam non habet. Clavo clavus non eiciendus est. Pinguis venter non gignit sensum tenuem. Leges bonae ex malis moribus procreantur. 11 Fortuna obesse nulli contenta est semel. Inopi beneficium bis dat qui dat celeriter. Omne initium est difficile. Quos amor angit in uno die senescunt. sapientes ferunt. Natura non facit saltum. Reperit deus nocentem. Lucri bonus est odor e re qualibet. Auro quaeque ianua panditur. Altera manu fert lapidem. Non omnes eadem mirantur amantque. Fraus omnia corrumpit. et cito vult fieri. Ex aspectu nascitur amor. nisi qui et regi. altera panem ostentat. Venatum ducit invitas canes. 10 Amans iratus multa mentitur sibi. Facies tua computat annos. 12 Superanda omnis fortuna ferendo est. Amissum quod nescitur. Non solum ipsa Fortuna caeca est. Amicus certus in re incerta cernitur. Abeunt studia in mores. non amittitur. Stultus stulta loquitur. Quod in iuventute non discitur. Blanditia. Apertae Musarum ianuae. Et qui nolunt occidere quemquam. Unus vir nullus vir. Nobilis equus umbra quoque virgae regitur. per parietem exibimus. Dives qui fieri vult. in matura aetate nescitur. fit dulcis Venus. Cito fit quod di volunt. Naturae sequitur semina quisque suae. Animo aegrotanti medicus est oratio. Septem convivium. Sub omni lapide scorpius dormit. Mors omnia aequat. Si ianua tenebitur incendio.

7 6 . Evangelium Secundum Ioannem 2. ab homine.9913 Viator! Quod tu. 6 Videns autem Iesum a longe cucurrit et adoravit eum 7 et clamans voce magna dicit: "Quid mihi et tibi. et erat mater Iesu ibi. CIL 11. Dicendo dicere discunt. sed ait illi: "Vade in domum tuam ad tuos et annuntia illis quanta tibi Dominus fecerit et misertus sit tui. 5 et semper nocte ac die in monumentis et in montibus erat clamans et concidens se lapidibus. 4 quoniam saepe compedibus et catenis vinctus dirupisset catenas et compedes comminuisset. et ego." 13 Et concessit eis statim Iesus. 2 Et exeunto eo de navi. Temulentus dormiens non est excitandus. Abstinenda vis regibus. 17 Et rogare eum coeperunt ut discederet de finibus eorum. Pictoribus atque poetis quidlibet audendi semper fuit aequa potestas. vestigia non quaerenda sunt." 5 Dicit mater eius ministris: "Quodcumque dixerit vobis. 3 Et deficiente vino dicit mater Iesu ad eum: "Vinum non habent".1 Et venerunt trans fretum maris in regionem Gerasenorum. Hoc est. spiritus immunde. et egressi sunt videre quid esset factum. quod ego. viator! Quod tu es." 20 Et abiit et coepit praedicare in Decapoli quanta sibi fecisset Iesus. ego fui." 8 Dicebat enim illi: "Exi. sic est. qui daemonio vexatus fuerat. 12 et deprecabantur eum spiritus dicentes: "Mitte nos in porcos.pueros nisi ne docendi semper sint? Beneficia tacite danda sunt. 3 qui domicilium habebat in monumentis. ne me torqueas. quod nunc sum.1 Et die tertio nuptiae factae sunt in Cana Galilaeae. Ubi leonis pellis deficit. coepit illum deprecari." 10 Et deprecabatur eum multum ne se expelleret extra regionem." 6 Erant autem ibi lapideae hydriae sex positae secundum purificationem Iudaeorum. A verbis legis non est recedendum. Non tentanda sunt quae effici omnino non possunt. 18 Cumque ascenderet navem. facite. fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in agros. ut in eos introeamus. vulpina induenda est. Et magno impetu grex praecipitatus est in mare. statim occurrit ei de monumentis homo in spiritu immundo." 9 Et interrogabat eum: "Quod tibi nomen est?" Et dicit ei: "Legio nomen mihi est. et suffocati sunt in mare. 2 Vocatus est autem ibi et Iesus et discipuli eius ad nuptias. aliut fieri non licet.6243 Viator.29952 Respice et crede. Iesu. sedentem vestitum et sanae mentis. Fili Dei summi? Adiuro te per Deum. Damnum appellandum est cum mala fama lucrum. et tu eris Evangelium Secundum Marcum 5. ut esset cum illo. qui a daemonio vexabatur. et timuerunt. CIL 6. Cum adsit ursus. 4 Et dicit ei Iesus: "Quid mihi et tibi est mulier? Nondum venit hora mea. capientes singulae metretas binas vel ternas. ad duo milia. Et exeuntes spiritus immundi introierunt in porcos. et vident illum. et omnes mirabantur. 11 Erat autem ibi circa montem grex porcorum magnus pascens. et nemo poterat eum domare. et neque catenis iam quisquam eum poterat ligare. 19 Et non admisit eum. CIL 8. 16 Et narraverunt illis qui viderant qualiter factum esset ei qui daemonium habuerat et de porcis. 14 Qui autem pascebant eos. et omnes. 15 Et veniunt ad Iesum. quia multi sumus.

1. 19 Scimus quoniam ex Deo sumus et mundus totus in maligno positus est. Erant ibi gladii. qui non credit Filio mendacem facit eum quoniam non credidit in testimonio quod testificatus est Deus de Filio suo. et carnes ejus 7 . Est peccatum ad mortem. per quam non nisi singuli ascendere possent: et in lateribus scalae omne genus ferramentorum infixum. Omnis qui credit quoniam Iesus est Christus ex Deo natus est. an passio sit. hami. Et tulerunt. et ostensum est mihi hoc: Video scalam auream mirae magnitudinis pertingentem usque ad caelum. aut non sursum attendens ascenderet. 15 Et scimus quoniam audit nos quicquid petierimus scimus quoniam habemus petitiones quas postulavimus ab eo. ut postules visionem et ostendatur tibi. an commeatus. diligit eum qui natus est ex eo. 18 Scimus quoniam omnis qui natus est ex Deo non peccat sed generatio Dei conservat eum et malignus non tangit eum. lanceae. Et postulavi. 21 Filioli custodite vos a simulacris! VISIONES PERPETUAE Tunc dixit mihi frater meus: Domina soror. non pro illo dico ut roget. et simus in vero Filio eius. cujus beneficia tanta experta eram. et omnis. 4 quoniam omne quod natum est ex Deo vincit mundum. 8 Et dicit eis Iesus: "Haurite nunc et ferte architriclino". 11 Et hoc est testimonium quoniam vitam aeternam dedit nobis Deus et haec vita in Filio eius est. et ita angustam. Vocat sponsum architriclinus 10 et dicit ei: "Omnis homo primum bonum vinum ponit et cum inebriati fuerint tunc id quod deterius est. machaerae. ministri autem sciebant qui haurierant aquam. et mandata eius gravia non sunt. quae me sciebam fabulari cum Domino. Et Spiritus est qui testificatur quoniam Christus est veritas. et tanta. qui diligit eum qui genuit. 12 Qui habet Filium habet vitam. 7 Quia tres sunt qui testimonium dant: 8 Spiritus et aqua et sanguis et tres unum sunt. 17 Omnis iniquitas peccatum est et est peccatum non ad mortem. 9 Ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam et non sciebat unde esset. et haec est victoria quae vincit mundum: fides nostra.Dicit eis Iesus: "Implete hydrias aqua". Et ego. Tu servasti bonum vinum usque adhuc. 16 Qui scit fratrem suum peccare peccatum non ad mortem petet et dabit ei vitam peccantibus non ad mortem. 10 Qui credit in Filio Dei habet testimonium Dei in se. jam in magna dignitate es. 14 Et haec est fiducia quam habemus ad eum quia quodcumque petierimus secundum voluntatem eius audit nos." 11 Hoc fecit initium signorum Iesus in Cana Galilaeae et manifestavit gloriam suam et crediderunt in eum discipuli eius. 13 Haec scripsi vobis ut sciatis quoniam vitam habetis aeternam qui creditis in nomine Filii Dei. 20 Et scimus quoniam Filius Dei venit et dedit nobis sensum ut cognoscamus verum Deum. ut si quis negligenter. hic est verus Deus et vita aeterna. Et impleverunt eas usque ad summum. Epistula Ioannis I 5. testimonium Dei maius est quoniam hoc est testimonium Dei quod maius est quia testificatus est de Filio suo. laniaretur. qui non habet Filium Dei vitam non habet. fidenter repromisi ei dicens: Crastina die tibi renuntiabo. 3 Haec est enim caritas Dei ut mandata eius custodiamus. 9 Si testimonium hominum accipimus. 2 In hoc cognoscimus quoniam diligimus natos Dei cum Deum diligamus et mandata eius faciamus. 5 Quis est qui vincit mundum nisi qui credit quoniam Iesus est Filius Dei? 6 Hic est qui venit per aquam et sanguinem Iesus Christus non in aqua solum sed in aqua et sanguine.

Ego dolebam quod et piscina illa aquam habebat. Pro hoc ego orationem feceram: et inter me et illum grande eratdiastema. Hic Dinocrates fuerat frater meus carnalis. et vidi spatium horti immensum. altiorem marginem habens quam erat statura pueri. et pluit super justos et 8 . quod. ita ut uterque ad invicem accedere non possemus. et tamen propter altitudinem marginis bibiturus non esset. Video Dinocratem exeuntem de loco tenebroso. et universi circumstantes dixerunt: Amen. et feci pro illo orationem die et nocte gemens et lacrimans. Munere enim castrensi eramus pugnaturi. bene vestitum. et nominavi Dinocratem: et obstupui quod nunquam mihi in mentem venisset nisi tunc. et convertit se ad me. et exterrebat ne ascenderent.inhaererent ferramentis. dedit mihi quasi bucellum. Et ascendi. quam retro videram. annorum septem. qui in caelis est. et dixit mihi: Bene venisti. Et de sub ipsa scala quasi timens me. Et ad sonitum vocis experrecta sum commanducans adhuc dulcis nescio quid. ostensum est mihi hoc: Video locum illum. ut sitis filii Patris vestri. subito media oratione profecta est mihi vox. et super margine phiala erat plena aqua. esse lucidum: et Dinocratem mundo corpore. ubi et complures erant aestuantem et sitientem valde. sustineo te: sed vide ne mordeat draco ille. Erat deinde in ipso loco. video cicatricem: et piscinam illam. et in medio horti sedentem hominem canum. Et erat sub ipsa scala draco cubans mirae magnitudinis. et extendebat se Dinocrates quasi bibiturus. piscina plena aqua. Et clamavit me. grandem. et orate pro eis. Tunc intellexi translatum eum esse de poena. * * * * * * Post dies paucos. et pro eo petere debere. Natale tunc Getae Caesaris. tegnon. Ascendit autem Saturus prior. Et cognovi me statim dignam esse. in habitu pastoris. Die autem quo in nervo mansimus. et orabam pro eo omnibus diebus quo usque transivimus in carcerem castrensem. et cum primum gradum calcassem. et intelleximus passionem esse futuram. dum universi oramus. et ego accepi junctis manibus et manducavi. et experrecta sum. cum moreretur. et colore pallido. ut mihi donaretur. lente elevavit caput. summisso margine usque ad umbilicum pueri: et aquam de ea trahebat sine cessatione. qui vos persequuntur. quia patientia Dei res est. Et dixi ego: Non me nocebit in nomine Domini Jesu Christi. et vulnus in facie ejus. quem videram tenebrosum. oves mulgentem: et circumstantes candidatos millia multa. fratres dilectissimi. Et ubi erat vulnus. et dixit mihi: Perpetua. habuit. qui solem suum oriri facit super bonos et malos. quae phiala non deficiebat. et pervenit in caput scalae. ita ut mors ejus odio fuerit omnibus hominibus. Et satiatus abscessit de aqua ludere more infantium gaudens. CYPRIANI JESUS CHRISTUS PATIENTIAE EXEMPLAR Atque ut plenius intelligere possimus. calcavi illius caput. et de ea bibere coepit. Dominus ipse dixit in Evangelio suo: “Audistis quia dictum est: Diliges proximum tuum et odio habebis inimicum tuum. et dolui commemorata casas ejus. et de caseo. Et retuli statim fratri meo. et ingemiscere ad Dominum. refrigerantem. sordido vultu. Et experrecta sum et cognovi fratrem meum laborare. et accessit Dinocrates. et quisquis lenis et patiens et mitis est Dei Patris imitator est. Ego autem dico vobis: Diligite inimicos vestros. quod mulgebat. Sed confidebam profuturam orationem meam labori ejus. ubi Dinocrates erat. et coepimus nullam jam spem in saeculo habere. qui per infirmitatem facie cancerata male obiit. qui ascendentibus insidias parabat. Et coepi pro ipso orationem facere multam. Et levavit caput et adspexit me. Continuo ipsa nocte ostensum est hoc mihi in oromate.

injuriam facere non nosse et factam posse tolerare. illos nominis sui semper inimicos. Coronatur spinis. et cum peccator ipse non esset. illos blasphemos. si paenitentiam delicti agunt. Paulum quoque apostolum Ecclesia non haberet. ipse non dedignatur lavacro regenerationis corpus abluere. sed et ad praemium regni coelestis admittit. Christo nihil omnino praeponere. per quem ceteri saginantur: esurit et famem sentit. in factis justitia. Ille innocens. si ipsum induimus. si ipse est salutis nostrae via. et testimoniis falsis veritas premitur. cum pateretur non minebatur. Quod si et nos in Christo sumus. Usque ad finem perseveranter toleratur omnia. suscipit. nec dolus inventus est in ore ejus.” Item Petrus. ut qui in fame sermonis et gratiae fuerant. qui Christum vestigiis salutaribus sequimur. Sub ipsa autem passione et cruce. in moribus disciplina. elementa turbentur. Quid potest patientius. Illos adversarios. coelesti pane saturentur. Omnes denique actus ejus ab ipso statim adventu patientia signantur. nec movetur. ut cum circa servos talis est dominus. priusquam ad crudelitatem necis veniret. quod primum de illa sublimitate coelesti ad terrena descendens non aspernatur Dei Filius carnem hominis induere.injustos. ille justus. inter facinorosos deputatur. judicatur judicaturus. immo innocentia ipsa et ipsa justitia. Talis est Christi et tanta patientia. si admissum facinus agnoscant. quae nisi talis ac tanta existeret. et patientia salutari ad conservandum benignus et patiens Ecclesiam suam nemini claudit. tradebat autem se judicanti se injuste. Humilitas in conversatione. quid benignius dici? Vivificatur Christi sanguine etiam qui fudit sanguinem Christi. cum fratribus pacem tenere. Et qui ad hoc descendisse se dixerat ut voluntatem Patris faceret. amare in illo quod Pater est. Discipulis non ut servis dominica potestate praefuit. sed benignus et mitis fraterna eos caritate dilexit.” QUID EST VOLUNTAS DEI? Voluntas autem Dei est quam Christus et fecit et docuit. quam mercedem habebitis? Nonne sic et Publicani faciunt? Et si salutaveritis fratres vestros tantum. dignatus etiam pedes apostolorum lavare. relinquens vobis exemplum ut sequamini vestigia ejus: qui peccatum non fecit. Si enim dilexeritis eos qui vos diligunt. sicut Johannes apostolus instruit dicens: “Qui dicit se in Christo manere. fieri se et mortalem patitur. super quem Ecclesia Domini dignatione fundata est. in operibus misericordia. verecundia in verbis. qui cum malediceretur non remaledicebat. non solum ad indulgentiam criminis. si conversi ad eum veniunt. Et post ista omnia adhuc interfectores suos. timere quod Deus est. ut consummetur in Christo plena et perfecta patientia. stabilitas in fide. qui martyres floribus coronat aeternis: palmis in faciem verberatur qui palmas veras vincentibus tribuit.” Sic perfectos dixit fieri Dei filios si patientia Dei Patris maneat in nobis. Immortalitate interim posita. in epistola sua ponit et dicit: “Christus passus est pro nobis. et remissam peccatorum daturus. qualis circa compares et aequales debeat esse conservus. quomodo Pater vester caelestis perfectus est. Nec hoc. 9 . quae contumeliarum toleravit ludibria. Jesus Christus Dominus et Deus noster tantum verbis docuit sed implevit et factis. Diebus quadraginta jejunat. ut innocens pro nocentium salute perimatur. aliena peccata portare. fratres dilectissimi. exemplo suo doceret. per Christi exemplum gradiemur. Et cum ad crucem Domini confundantur sidera. Dominus baptizatur a servo. inter cetera mirabilia virtutum suarum quibus indicia divinae majestatis expressit paternam quoque patientiam servavit. ille non loquitur. et Dei Sermo ad victimam tacens ducitur. quid amplius facitis? Nonne et ethnici idipsum faciunt? Eritis itaque vos perfecti. debet quomodo ille ambulavit et ipse ambulare. Deum toto corde diligere.

quid enim nobis in hoc mundo non communis cum ceteris. quod ad Christum voceris. cur non cum Christo futurus et de Domini promisso securus. qui fide plena Dei praecepta servavit. jam nullis peccatis et vitiis carnis obnoxium fieri. quia nemo credit vera esse. qui verax est. in morte patientiam qua coronamur. et non omnia hic adversa perpessus ad futuram laetitiam reservetur. quo viso.expuncta hac morte. hoc est voluntatem Patris adimplere. quod aequaliter cum gentibus nostros morbi istius valetudo corripiat. quem stare in sermonibus atque in actibus suis scires. quoniam viderunt oculi mei salutare tuum. et mori lucrum”: lucrum maximum computans jam saeculi laqueis non teneri. in quaestione fiduciam qua congredimur. Domine. justum fide vivere. De Mortalitate DE DEFECTU FIDEI IN TRIBULATIONE Hoc autem fit. et benedicens Dominum exclamavit et dixit: “Nunc dimittis servum tuum. de saeculo exeunt. Nunc Deum tecum loquitur. de quo sibi fuerat ante praedicatum. amplecteris et quod diabolo careas. et fide vivis. Quantum prosit exire de saeculo Christus ipse salutis atque utilitatis nostrae magister ostendit. quamdiu adhuc secundum legem primae nativitatis manet caro iste 10 . cum ei divinitus responsum fuisset. quando de istis mundi turbinibus extracti. haberes utique pollicenti fidem. illa stabilis et firma et perpetua securitas. qui vere justus fuit. De Oratione Dominica. gaudendum potius quam dolendum. accepit in manus puerum. qui. illa fida tranquillitas.” Probans scilicet atque contestans tunc esse servis Dei pacem. hoc est praeceptum Dei facere. fratres dilectissimi. et venenatis diaboli faucibus liberatum ad laetitiam salutis aeternae Christo vocante proficisci. tunc tranquillam quietatem. ad immortalitatem venimus. caritati ejus inseparabiliter adhaerere. Si tibi vir gravis et laudabilis aliquid polliceretur. et tu dubitas? Hoc est Deum omnino non nosse: hoc est Christum credentium dominum et magistrum peccato incredulitatis offendere: hoc est in ecclesia constitutam fidem in domo fidei non habere. cujus sermo credentibus aeternus et firmus est. exemptum pressuris angentibus. sedis et securitatis aeternae portum petimus. Hoc est coheredem Christi esse velle. cum cari. Movet quosdam quod sit nobis cum ceteris mortalitas ista communis. Illa est enim vera pax. cum discipuli ejus contristarentur quod dixit se jam recessurum. et tu mente incredula perfidus fluctuas? Deus tibi de hoc mundo recedenti immortalitatem atque aeternitatem pollicetur. quos diligimus. quia fides deest. nec te falli aut decipi ab eo crederes. “Si me dilexistis. quam Christum vidisset.quia nec nobis quidquam ille praeposuit. At enim quosdam movet. Cujus rei memor beatus apostolus Paulus in epistola sua ponit atque dicit: “Mihi vivere Christus est. quoniam vado ad Patrem”: docens scilicet et ostendens. Si justus es. ut immunis a contactu malorum. quasi ad hoc crediderit Christianus. exhibere in sermone constantiam qua confitemus. Laetus itaque de morte jam proxima et de vicina accersitione securus. gauderetis utique. secundum verbum tuum in pace. tunc liberam. quae promittit Deus. si vere in Christum credis. cruci ejus fortiter ac fidenter assistere quando de ejus nomine et honore certamen est. quod non ante moreretur. gratularis? Simeon denique ille justus. agnovit in spiritu natum esse jam Christum. mundo et saeculo feliciter perfruatur. QUARE JUSTUS CUM CHRISTO ESSE DESIDERAT Scriptum est enim. quando. locutus est ad eos dicens. scivit se cito esse moriturum.

Respondebit et Christus: Si duorum hominum testimonium verum est. coronantur. inquam. et clausum adversum se pectus inveniat et armatum. Spiritualibus semper actibus occupemur. neminem fames separat. Cogitemus ergo caeleste regnum. dic. Sic cum fetu sterili terra jejuna est.” His meditationibus corroborandus est animus. tu nec mihi nec Patri saltem credere debuisti. Itaque donec corruptivum istud induat incorruptionem. sunt nobis cum humano genere communia. esse se talem de quo Deus non dicat “Filios generavi et exaltavi. ipsi autem spreverunt me. omnes simul captivitas vastat. Libidinem subegisse continentiae corona est. qui genitum nominavit? Bonum. AMBROSII DE JUDICIO DOMINI IN ARIANOS ET ALIOS HAERETICOS Igitur prosecutionem tuam videamus quemadmodum concilies tibi judicem. Et quando imbrem nubila serena suspendunt. Christe. ut tibi bonus non sim.communis? Quoadusque istic in mundo sumus. si nos dignos gratia ejus et indulgentia praebeamus. Respondebit et ille: Discerne. percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Cogitemus quod filii Dei hi soli possint vocari. si ipsum nunc videntem delectemus actibus nostris. sane. inquies. De Mortalitate QUOD FILII DEI PATRI SIMILES ESSE DEBENT Si hominibus laetum est et gloriosum filios habere consimiles. Laus est fidei fiducia futurorum mundi adversa tolerare. contra injuriam repugnasse corona patientiae est. Contra iram. quae temporibus persecutionis accipitur. in hoc mundo ante placeamus. Non enim Christiani hominis corona est una. prostrato et subacto adversario. et mortale hoc accipiat immortalitatem. Habet et pax coronas suas. quanto major in Deo Patre laetitia est cum quis sic spiritualiter nascitur. benedicti Patris mei. Dic. te arbitror. quamdiu portatur in saeculo caro ista communis. cum genere humano carnis aequalitate conjungimur. gloriam de humilitate consequitur. ut quotiescunque inimicus accesserit. Et qui superbus in prosperis non est. inquies. omnibus siccitas una est. quae corona. 11 . inquam: Ego te. si placituri semper in regno. Cogitemus sub oculis Dei nos stare. Dicet et ille: Fiat tibi secundum fidem tuam. pervenire nos tunc demum posse ut eum videre contingat. Sit in manibus divina lectio. ejusmodi exercitationibus contra omnia diaboli jacula firmandus. quaecumque sunt carnis incommoda. Dic aliud: Creaturam. et Christus nos perducat ad Deum Patrem. si potes: discerne. De avaritia triumphus est pecuniam spernere. nego. si ad patrem lineamentis paribus suboles subseciva respondeat.” Collaudet te potius Christus et invitet ad praemium dicens: “Venite. et tunc magis generasse delectat. Sic cum irruptione hostili civitas aliqua possessa est. spiritu separamur. quibus de varia et multiplic congressione victores. spectante et judicante ipso conversationis ac vitae nostrae curricula decurrere. Oratio jugis omnino non cesset. puto esse dissimilem Patri. in quo putes me esse dissimilem. In hoc virtutum stadio quotidie currimus. Et oculorum dolor et impetus febrium et omnium valetudo membrorum cum ceteris communis est nobis. navigantibus naufragium sine exceptione commune est. qui nativitate caelesti et lege divina ad similitudinem Dei Patris et Christi respondeant adunati. Et cum navem scopulosa saxa constringunt. ad has justitiae palmas et coronas sine intermissione temporis pervenimus. ut in actibus ejus et laudibus divina generositas praedicetur? Quae justitiae palma est.

et ex domo servitutis eripuisse: plus est te ipsum dedisse pro nobis. Tu te a diabolo creatum. ne unquam poena moriatur. capacem corruptibilitatis esse voluisti? Mortui resurgent incorrupti. seriem tuorum expecto votorum. cujus opera divina circumspicis? Dicat et Sabellianus: Ego te ipsum Patrem et Filium et Spiritum Sanctum arbitror. ego dixi: Estote sancti. habes quod ignoscas fragilitati carnis. quia peccatorum meorum ipse sum conscius. arbitraris: ad illius ergo festina sedem. inquam: Domine. Dices ergo: Nonne vestras omnes suscepi injurias? Nonne corpus meum pro vobis obtuli? Nonne mortem appetivi. Dicet tibi: Quid postulas quod negasti? Ego te bonum esse volui. Deum. Respondebit et ipse: Non possum ergo tibi tua peccata donare. Deum. quos dedit mihi Pater. Subjectum dico. Manichaee. ubi non restinguitur ejus incendium. inquit. Ego vero tunc. ut me impie negaretis. cum ego dixerim: Dii estis. sed vestrae redemptionis? Haeccine referuntur gratiae? Hoc profecit sanguis meus. quod non erat Divinitatis meae. quem tu creaturam dicendo. non prodo crimina. pro quibus ista sustinui. Dic itaque ea quae in communi voto sunt. aut quid contristavi te? Nonne ex Aegypto eduxi te. quae erit forma sententiae? Respondebit his omnibus et ille moraliter: Populus meus. etsi gravium peccatorum mihi ipse sim conscius. Ne. Respondebit ei Dominus: Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. non possum utique tua peccata donare. peccatum non abnuo: si vis. quid feci tibi. 12 . qui detulit judicium: Filium esse. sicut in propheta jam dixi: Quae utilitas in sanguine meo. de Gentili. Domine Jesu. quia ipse opto indulgentiam: votum tuum scire desidero. Ego eos volo mecum esse. non audis Filium. quoniam ipse sanctus sum. et ex domo servitutis liberavi te? Sed parum est ex Aegypto liberasse. Non audisti me dicentem: Solus non sum. dic. quem putas pro servitio esse subjectum? Video haerere prosecutionem tuam: non urgeo. dicam tamen: Non te negavi. ut insipiente insipientior probareris. et tu mihi id negare contendis? Et tu expectas veniam peccatorum? Sed nemo potest donare peccata nisi solus Deus. Non invideo veniam. Referet ad hoc: Cur igitur libertatem ac veniam petis ab eo. Mitto alia haereticorum portenta non nomina. En allego apud judicem desideria tua. quaeso. potes me mundare. Respondebit et Dominus: Non audis Patrem. Delictum fateor. fac me ad imaginem Dei. et filii Excelsi omnes. tolerabilior est ille. qui judicat. quia descendi in corruptionem? Hoc ergo profecit. Et tu Deum negas. quem Deum cernis? Dic: Bonus esto mihi. sed ego et qui misit me Pater? Dicat et Manichaeus: Ego auctorem carnis nostrae diabolum credo.Omnipotentem non arbitror. Itaque cum verus et solus tibi Deus non sim. qui tacuit: tu vero et voce ausus es dicere. Non quaero ut judices. Referet utique: Quomodo te incorruptibilem facere possum. De quo dictum putas. et tu corruptibilem dicis. Numquid hic ulla confusio est? Scriptura ipsa te docet Patrem esse. quid eis erit judicii. Haec Arianus dicat et Photinianus: Nego te. an de diabolo? De quovis dictum sit. Respondebit ei: Ergo quid facies in caelestibus? Vade ad auctorem tuum. Negas ergo. in judicium intres cum servo tuo. inquit. sed ut ignoscas. Respondebit ille: Ad quem imaginem? Quam negasti? Dic: Fac me incorruptibilem. Photiniane. ubi ignis et sulphur. de Judaeo.

vel quia de sorte sunt Domini. Si quando in memetipsum reversus. Qui autem vel ipse pars Domini est. Interim parantur exsequiae. revertor ad superos. vellem etiam majora promittere. jurare coepi. lecturus Tullium. carere omnino non poteram: itaque miser ego. Illico obmutui. sursum aspicere non auderem. sic infelicia membra depasta est. propterea vocantur clerici. testis est tribunal illud. habens victum et vestitum. sermo horrebat incultus: et quia lumen caecis oculis non videbam. et nomen ejus obtestans dicere: Domine. ante quod jacui: testis judicium triste. si possessiones. aut vana somnia. qui Christi servit ecclesiae interpretetur primum vocabulum suum. et nudam crucem nudus sequar. et errori locum paenitentiae commodaret. et quod his difficilius erat. ut et ipse possideat Dominum. exacturus deinde cruciatum. ut projectus in terram. Si autem ego pars Domini sum. xxii. miserere mei.HIERONYMI SOMNIUM HIERONYMI Cum ante annos plurimos domo. et cum propheta dicit: Pars mea Dominus. ad tribunal judicis pertrahor. si gentilium literarum libros aliquando legissem. quam mihi Romae summo studio et labore confeceram. Dum ita me antiquus serpens illuderet. ut ossibus vix haererem. Interrogatus de conditione. ibi et cor tuum. Christianum me esse respondi. Nec vero sopor ille fuerat. Plautus sumebatur in manus. Domine. Qui Dominum possidet. pars ejus non erit Dominus. Mentiris. et mirantibus cunctis oculos aperio. sed solis. et inter verbera (nam caedi me jusserat) conscientiae magis igne torquebar illum mecum versiculum reputans: In inferno autem quis confitebitur tibi? Clamare autem coepi et ejulans dicere: Miserere mei. si legero. tanto lacrymarum imbre perfusos. non oculorum putabam culpam esse. pars clericorum est. post lacrymas. cum istis partibus Dominus pars ejus fieri non dignabitur. jejunabam. Tandem ad praesidentis genua provoluti qui adstabant. quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus eruebat. quod timui: ita mihi nunquam contingat in talem incidere quaestionem. Et ille. vel Dominum partem habet talem se exhibere debet. toto frigescente jam corpore. et nominis definitione prolata. quibus saepe deludimur. quod dictu quoque incredibile est. non Christianus: ubi enim thesaurus tuus. in media ferme quadragesima medullis infusa febris corpus invasit exhaustum. et tanto dehinc studio divina legisse. precebantur ut veniam tribueret adulescentiae. cognatis. his contentus ero. In haec sacramenti verba dimissus. Ciceronianus es. plagas sensisse post somnum. si argentum. et possideatur a Domino. Ego qui in tanto constrictus articulo. et vitalis animae calor. ubi tantum luminis. “sors” Latine appellatur. post noctium crebras vigilias. id est. consuetudine lautioris cibi propter caelorum me regna castrassem: et Hierosolymam militaturus pergerem. prophetas legere coepissem. Si enim κλῆρος Graece. ait. bibliotheca. vel quia ipse Dominus sors. sorore. qui praesidebat. 13 . nihil extra Dominum habere potest: quod si quidpiam aliud habuerit praeter Dominum. . Liventes fateor habuisse me scapulas. si variam supellectilem. in solo tantum tepente petusculo palpitabat. DE VITA CLERICORUM Igitur clericus. ut etiam incredulis fidem facerem ex dolore. cum subito raptus in spiritu. Haec vox inter flagella resonebat. quanto non ante mortalia legeram. te negavi. et tantum erat ex circumstantium claritate fulgoris. Verbi gratia: si aurum. si unquam habuero codices seculares. nitatur esse quod dicitur. et sine ulla requie. parentibus. Ep.

non contrahitur paupertate. et celeritate dicendi apud imperitum vulgus admirationem sui facere. Si propter officium clericatas aut vidua a te visitatur. quae dicis. blandas et dulces litterulas sanctus amor non habet. indoctorum hominum est. ut amplius accipiant. Nolo te declamatorem esse. cum in ecclesia loqueris. ut possis exhortari in doctrina sana. Sunt. Modica in hamo esca ponitur. quam vilem plebiculam et indoctam concionem linguae volubilitate decipere. et quidquid probabiliter fingi potest. et ex inope divitem. nunquam domum solus introeas. * * * * * Docente te in ecclesia. aut in sanctis viris ista formidem: sed quod in omni proposito. Non absque amictu lineo incedere. ne fingatur ante devita. Negotiatorem clericum. lumen meum. virginem. quod sudarium orariumque non habeas gloriari. sic aves. ipse non facis? * * * * * * Hospitiolum tuum aut raro aut nunquam mulierum pedes terant. plus miratur. quasi quandam pestem fuge. quae quidquid non intelligit. Christi servus non essem. quae magis venatio appellanda est. 14 . inquit Apostolus. malorumque condemnatio laus bonorum sit. vel maritam: non est tam inhumana ut nullum praeter te habeat. Ornatus ut sordes pari modo fugiendae sunt: quia alterum delicias. sed mysteriorum peritum. Si adhuc. in saeculi hominibus detestamur: quanto magis in monachis et clericis. et oblatos ac degustatos cibos. ne in offensum Dei populorum laudem commutes. et laeta contemnit et tristia: per diem sol non urit eum. nec laude extollitur. Verba volvere.Mensulam tuam pauperes et peregrini et cum illis Christus conviva noverit. viduam. Solus cum sola.” Omnes delicias et lepores et risu dignas urbanitates et caeteras ineptias amatorum in comoediis erubescimus. in omni gradu et sexu et boni et mali reperiuntur. referto marsupio. ut matronarum in eo sacculi protrahantur. “Mel meum. et propositum ornatur sacerdotio? Non hoc dico. qui pauperibus paulum tribuunt. Christi miles graditur. cui se audeat credere. Crebra munuscula. Caveto omnes suspiciones. secreto et absque arbitro vel teste non sedeas. quod aut in te. sic capiuntur et pisces. Non confundant opera tua sermonem tuum: ne. * * * * * Cave ne hominum rumusculos aucuperis. et rabulam garrulumque sine ratione. neque luna per noctem. et vestes ori applicatas. Omnes puellas et virgines Christi aut aequaliter ignora. Per bonam famam et malam. Corrumpunt mores bonos confabulationes pessimae * * * * * * Divinas Scripturas saepius lege. Si familiarius est aliquid loquendum: habet nutricem majorem domus. a dextris et a sinistris. Disce quod doceas: obtine eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem. et sudariola. Sic bestiae. meum desiderium. et sacramentorum Dei tui eruditissimum. sed pretium vestium linearum non habere laudabile est: alioquin ridiculum et plenum dedecoris est. et fasciolas. aut virgo. Nihil tam facile. imo nunquam de manibus tuis sacra lectio deponatur. * * * * * Vestes pullas aeque devita. aut aequaliter dilige. et sub praetextu eleemosynae quaerunt divitias. non clamor populi. quorum et sacerdotium proposito. nec vituperatione frangitur: non divitiis tumet. ex ignobili gloriosum. alterum gloriam redolet. quam eleemosynae genus. tacitus quilibet respondeat: Cur ergo haec. sed gemitus suscitetur: lacrymae auditorum laudes tuae sint: sermo presbyteri scripturarum lectione conditus sit. et contradicentes revincere. hominibus placerem. ut candidas.

non quas primi magistri. Nunquam de formis mulierum disputes. Deus meus. Nunquam petentes. interdum resiliens percutit dirigentem. ridebantur a majoribus hominibus. ut in hoc saeculo florerem. ad Nepontianum AUGUSTINI DE MISERIIS AUGUSTINI IN PUERITIA Deus. quod non erat ad insipientiam mihi. et rogabam te parvus. Ep. dum te videt non libenter audire. Nescio quo enim modo etiam ipse. obtemperare monentibus. * * * * * * Quid autem erat causae cur Graecas litteras oderam. ne in schola vapularem. Inde in scholam datus sum ut discerem litteras. extorquet sacramento silentium. praestruxerant aerumnas vias. incessum. magnum tunc et grave malum meum. Cum detractoribus. non facile detrahere. Discat detractor. quam illius qui accommodat aurem detrahenti. raro accipiamus rogati. non parvo affectu. ad honorem hominum et falsas divitias famulantibus. et didicimus ab eis. plus te posterius veneratur. ire non recusat. plagae meae. Nam illas primas ubi legere et scribere et numerare discitur. si eum rogantem contempseris. Nam puer coepi rogare te. ne aut linguam. et subvenire nobis. in quibus quid utilitatis esset ignorabam miser. Invenimus autem. domu alia per te noverit. Unde tamen et hoc nisi de peccato 15 . et excellerem lignosis artibus. aut aures habeas prurientes: id est. et in his ipse deprehenderis. Hippocrates adjurat discipulos suos antequam doceat. habitum moresque praescribit. viliorem te judicat: et mirum in modum. Parce a detractione linguae: custodi sermones tuos: et scito. omnium Christianorum domos debemus amare. et in tuam invocationem rumpebam nodos linguae meae. sermonem. qui deprecatur ut tribuat. sed quas docent qui grammatici vocantur. ne miscearis: quoniam repente veniet perditio eorum. multiplicato labore et dolore filiis Adam. tua sententia judicaris. esse magnum aliquem. quae in aliis arguebas. ait Solomon. qui saepe vocatus ad prandium. quia per cuncta. quam omnes Graecas. Et cum me non exaudiebas. aut alios audias detrahentes. et tamen si segnis in discendo essem. non solum oculos castos servare. nec quid agatur in alia. auxilium et refugium meum. ne aut ipse aliis detrahas. cum acceperis. et nobilium virorum custodire secreta. vapulabam. non minus onerosas poenalesque habebam. Neque vero illa justa est excusatio: Referentibus aliis injuriam facere non possum. quibus animarum medicina commissa est. qui mihi accidere mali nihil volebant. homines rogantes te. quibus puerulus imbuebar. quasi proprias? Consolatores potius nos in maeroribus suis. Adamaveram enim Latinas. Officii tui sit. etiam non apparens sensibus nostris. Quanto magis nos. sed et linguam. Laudabatur enim hoc a majoribus. qui posses. sentientes te. Facile contemnitur clericus. quae de aliis loqueris. et in verba sua jurare compellit.* * * * * Cave quoque. Beatius enim est magis dare quam accipere. usque ab ipsis parentibus. et multi ante nos vitam istam agentes. Sagitta in lapidem nunquam fingitur. nosse domos matronarum et liberos earum. quam convivas in prosperis noverint. Officii tui est visitare languentes. per quas transire cogebamur. Domine. ne nunc quidem mihi satis exploratum est. exaudire nos. Nemo invito auditori libenter refert. quas ibi miserias expertus sum et ludificationes: quandoquidem recte mihi vivere puero id proponebatur. ut poteramus. et ruinam utriusque quis novit? tam videlicet ejus qui detrahit.

Credo etiam Graecis pueris Virgilius ita sit. remota misericordia. Item. etiam nondum a carne resoluta. et scribam ipse si quid volo. inter etiam blandimenta nutricum et joca arridentium et laetitias alludentium. reus erit gehennae ignis.et vanitate vitae. qui haec didicerunt. secundum id pactum et placitum. non a docentibus sed a loquentibus. quia se occidit ob amorem. Didici vero illa sine poenali onere urgentium cum me urgeret cor meum ad parienda concepta sua. nisi aliqua verba didicissem. duo et duo quatuor. Nulla enim verba illa noveram. et habeo illud ut et legam si quid scriptum invenio. Deus noster. quasi felle aspergebat omnes suavitates Graecas fabulosarum narrationum. quibus fiebat in me. fiducialiter speramus aliquem apud te locum. quae non possem. cum interea meipsum in his a te morientem. qui non est penitus oblitus sui? Peccabam ergo puer cum illa inania istis utilioribus amore praeponebam. et tamen advertendo didici sine ullo metu et cruciatu. Quamquam illa in Christo vivificata. et dulcissimum spectaculum vanitatis equus ligneus plenus armatis et Trojae incendium. et mihi tamen amarus erat puero. qua caro eram et spiritus ambulans et non revertens? Nam utique meliores. illa amabam. cum eum sic discere coguntur. ex quo eam per Baptismum regenerasti. Quia vero non exquiris delicta vehementer. vel potius ista oderam. et saevis terroribus ac poenis ut nossem instabatur mihi vehementer. quam meticulosam necessitatem. atque ipsius umbra Creusae. Quisquis autem tibi 16 . in quorum et ego auribus parturiebam quidquid sentiebam. discutias eam. quod manat de concusso spiritu consideratione periculorum omnis animae quae in Adam moritur. si. indoctiores se nescire respondebunt. Videlicet difficultas. et dulcissime vanus est. quo inter se homines ista signa firmarunt. et factum est. Hinc satis elucet majorem habere vim ad discenda ista liberam curiositatem. difficultas omnino ediscendae peregrinae linguae. omnes mihi. quam illae quibus tenere cogebar Aeneae nescio cujus errores. si proponam eis. Cur ergo Graecam etiam grammaticam oderam talia cantantem? Nam et Homerus peritus texere tales fabulas. Jamvero unum et unum duo. Non clament adversum me venditores grammaticae vel emptores. non tamen audeo dicere. jam sanato corde ab illo vulnere in quo poterat redargui carnalis affectus. quam tegumentum erroris significant. et plorare Didonem mortuam. * * * * * * At enim vela pendent liminibus grammaticarum scholarum: sed non illa magis honorem secreti. si quaeram quid horum majore hujus vitae incommodo quisque obliviscatur. sic vixerit ut laudetur nomen tuum in fide moribusque ejus. Confessiones AUGUSTINI ORATIO PRO MONNICA MATRE SUA Ego autem. ut ego illum. legere et scribere. doctiores autem etiam negabunt verum esse. verum respondebunt. Nam et Latina aliquando infans nulla noveram. siccis oculis ferrem miserrimus. Et vae etiam laudabili vitae hominum. nullum verbum exisse ex ore ejus contra praeceptum tuum. At si quaeram quibus litteris scribitur Aeneae nomen. an poetica illa figmenta. quis non videat quid responsurus sit. quia certiores erant primae illae litterae. Deus vita mea. odiosa cantio mihi erat. Et dictum est a Veritate Filio tuo: Si quis dixerit fratri suo. fundo tibi. quia. pro illa famula tua longe aliud lacrymarum genus. interrogans utrum sit verum quod Aeneam aliquando Carthaginem venisse poeta dicit. oblitus errorum meorum. Fatue.

et nihil inveniens in illo. quo nos emit. Meminerint cum affectu pio parentum meorum in hac luce transitoria. ut eum quoque lucraretur tibi. dominis meis. si qua etiam contraxit per tot annos post aquam salutis. per confessiones. sepositis paulisper bonis ejus actibus. peccatum est: ubi non est aeternae et incommutabilis veritatis agnitio. et fratrum meorum sub te Patre in matre Catholica. quibus et corde et voce et litteris servio. Domine. quod a me illa poposcit extremum. quemadmodum nescio. reddidit. et misericordiam praestabis cui misericors fueris.” Baptismus enim sine fide non prodest. Sit ergo in pace cum viro. Domine Deus meus. meminerint ad altare tuum Monnicae famulae tuae. laus mea et vita mea. dimitte obsecro. “Sine fide impossibile est placere Deo. ante quem nulli. quam per orationes meas. Scio misericorditer operatam. ne convincatur et obtineatur ab accusatore callido. quae pependit in ligno. qua deletum est chirographum. filiis tuis. Fides autem facit quatuor bona. Domine. sed respondebit dimissa debita sua ab eo. et promisisti misericordiam misericordibus: quod ut essent. ut nos auferat ei? Ad cujus pretii nostri sacramentum ligavit ancilla tua animam suam vinculo fidei. per quorum carnem induxisti me in hanc vitam. quod erat contrarium nobis.enumerat vera merita sua. cui nullius diei praetermissione servierat. ut. non ista mandavit nobis. aut condiri aromatibus. qua triumphatus est hostis computans delicta nostra. cum dicitur ei: “Credis in Deum?” quia baptismus est primum sacramentum fidei. Dimitte. Deus cordis mei. Superexaltet misericordia judicio. et ex corde dimisisse debita debitoribus suis: dimitte illi et tu debita sua. Non se interponat nec vi nec insidiis leo et draco. et qui gloriatur. sed voluntaria oris mei approba. qui misereberis cui misertus eris. uberius ei praestetur in multorum orationibus. Et inspira. nunc pro peccatis matris meae deprecor te: exaudi me per Medicinam vulnerum nostrorum.” Et ideo dicit Augustinus super illud. pro quibus tibi gaudens gratias ago. et quaerens quid objiciat. in Domino glorietur. et post quem nulli. primo confitetur fidem. inspira servis tuis fratribus meis. Ego itaque. cum Patricio quondam ejus conjuge. Quis ei refundet innocentem sanguinem? Quis ei restituet pretium.” Et inde est quod quando homo baptizatur. quid tibi enumerat nisi munera tua? O si cognoscant se homines homines. neque enim respondebit illa nihil se debere. nupta est. sed tantummodo memoriam sui ad altare tuum fieri desideravit. falsa est virtus etiam in optimis moribus. cui nemo reddet quod pro nobis. “Omne quod non est ex fide. non debens. cui servivit fructum tibi afferens cum tolerantia. tu dedisti eis. ne intres cum ea in judicium. Et ideo dicit Dominus: “Qui crediderit et baptizatus fuerit salvus erit. unde sciret dispensari victimam sanctam. Primum est quod per fidem anima conjungitur Deo: nam per fidem anima Christiana facit quasi quoddam matrimonium cum Deo: “Sponsabo te mihi in fide. in quo vincimus.” 17 . et civium meorum in aeterna Jerusalem. ut quotquot haec legerint. aut monumentum electum concupivit. quoniam eloquia tua vera sunt. et sedens ad dexteram tuam interpellat te pro nobis. Et credo quod jam feceris quod te rogo. aut curavit sepulcrum patrium. sine qua nullus dicitur fidelis Christianus. cui suspirat peregrinatio populi tui ab exitu usque ad reditum. Et ideo sciendum est quod nullus est acceptus a Deo sine fide. Namque illa imminente die resolutionis suae non cogitavit suum corpus sumptuose contegi. Nemo a protectione tua disrumpat eam. THOMAS AQUINAS DE BONO FIDEI Primum quod est necessarium Christiano est fides.

dato quod aliquis magister aliquid diceret in sua. certe non posset vivere in hoc mundo. “In omnibus sumentes scuntum fidei. quia omnis tentatio vel est a diabolo. sed perficitur in vita futura. nisi primo cognoscat per fidem. “Haec est victoria quae vicit mundum. Sed haec vitamus per fidem. quia. Sed fides ostendit nobis quod per has. Et contra hoc dicitur. Fides autem docet omnia necessaria ad bene vivendum. et quod est alia vita. quae perfecte non potest scire per se: sed nulli est credendum sicut Deo. Et hoc per fidem removetur: nam per fidem cognoscimus quod ipse est Dominus omnium. Quomodo etiam aliquis vivere posset nisi crederet aliqui? Quomodo etiam crederet quod talis est pater suus? Et ideo est necesse quod homo credat alicui de iis. stultum esset credere quod non videmus. et hujusmodi. nec subjiciaris ei.” Tertio respondere potest. Diabolus tentat ut non obedias Deo. et non formidamus adversa. Constat autem quod intellectus angeli excedit magis intellectum optimi philosophi. “Justus meus ex fide vivit. “Sancti per fidem vincerunt regna. quae Deus dicit. vincens scientiam nostram. vel a carne.Secundo quia per fidem incohatur in nobis vita aeterna: nam vita aeterna nihil aliud est quam cognoscere Deum: unde dicit Dominus: “Haec est vita aeterna. ut cognosceret naturam apis. non sunt sapientes. et non sunt credenda quae non videntur. qui est remunerator bonorum et punitor malorum. nonne stultum est nolle credere de Deo nisi illa tantum quae homo posset cognoscere per se? Et ideo contra hoc dicitur: “Ecce Deus magnus. “Plurima supra sensum hominum ostensa sunt tibi. “Fides est substantia sperandarum rerum.” Et hoc etiam patet quia nullus philosophorum ante adventum Christi cum toto conatu suo potuit tantum scire de Deo.“Adversarius vester diabolus circuit quaerens quem devoret: cui resistite fortes in fide. in qua cognoscimus eum sicuti est: et ideo dicitur. quia. quae est vera cognitio Dei.” Tertio quod fides dirigit vitam praesentem: nam ad hoc quod homo bene vivat. quae cognosceret. quam intellectus optimi philosophi intellectum rustici. Sed si dicit aliquis: “Stultum est credere quod non videtur. quae facit nos credere aliam vitam meliorem ista: et ideo prospera mundi hujus despicimus.” Quarto quia fides est qua vincimus tentationes. fides nostra”: et etiam quia docet nos credere alia majora mala. et ideo illi qui non credunt dictis fidei. “Beati qui non viderunt. vel terrendo adversis. sed 18 .” Secundo potest responderi.” Et hoc patet. vel post longum tempus. et crediderunt. sed cognitio noster est adeo debilis. et aliquis rusticus diceret non esse ita sicut magister doceret. Et ideo stultus est philosophus. eo quod ipse non intelligeret.” Haec autem cognitio Dei incipit hic per fidem. quod unus philosophus fuit triginta annis in solitudine. si eis indebite adhaeremus aeternas delectationes amittimus. scilicet inferni. Caro vero tentat inducendo nos ad delectationes vitae praesentis momentaneas. vel a mundo. quantum post adventum Christi scit una vetula per fidem: et ideo dicitur: “repletur est terra scientia Domini. et de necessariis ad vitam aeternam. multum reputaretur stultus ille rusticus. ” respondeo dicendum quod hoc dubium primo tollit imperfectio intellectus nostri: nam si homo posset perfecte per se cognoscere omnia visibilia et invisibilia. Si ergo intellectus noster est ita debilis. et multo magis si nolit credere ea.” Nullus ergo potest pervenire ad beatitudinem.” Mundus autem tentat vel alliciendo prosperis. quibus satis allicimur ad bonum et vitamus malum. Ipsa enim docet quod est unus Deus. oportet quod sciat necessaria ad bene vivendum: et si deberet omnia necessaria ad bene vivendum par studium addiscere. et ideo sibi est obediendum. ut cognoscant te solum verum Deum. si homo nollet credere nisi ea. vel non potest pervenire.” Sic ergo patet quod multum est utile habere fidem. si nolit credere ea quae angeli dicunt.

sed pro magna utilitate nostra: unde fecit quoddam commercium scilicet quod assumpsit corpus animatum. quibus Christus confirmavit dicta apostolorum et sanctorum. qui est in sinu Patris. sumens carnem nostram. sed Dei scientia nunquam fallitur. sicut paganorum etiam historiae tradunt. sicut dicit Apostolus. Non ergo quaerimus aliud. Si enim aliquis diceret aliquid de aliqua terra remota. et nobiles. quae ante occulta erant. Constat autem quod omnia quae sancti crediderunt. “Superbus est. et paucorum praedicantium Christum. “Sic Deus dilexit mundum. quod fuit ad consortium divinae personae suscepta: unde angelus post incarnationem noluit sustinere quod beatus Johannes adoraret eum. Dominus noster factus est frater noster. quod illae litterae non processissent de regis voluntate. sed tamen non ita crediderunt eis homines. quae nulla pura creatura facere potest: et haec sunt miracula. Ideo homo hujus exaltationem recolens et attendens. nullus auderet dicere. et fidem Christi persequebatur. nihil sciens.” Quinto ex his inflammatur desiderium nostrum ad perveniendum ad Christum.” Propterea dicebat: “Scio cui credidi. et divites. cujus frater esset rex. quod ante sustinuerat etiam a maximis patriarchis. et de virgine nasci dignatus est. Filius Dei factus est filius hominis. Primo enim confirmatur fides noster. non crederetur ei sicut si ibi fuisset. ad eum venire. habes propositum. Unde cum Christus sit frater noster. et sapientes.” Et ideo ex hujus consideratione amor noster reaccendi debet. imo unum cum ipso: unde multum firma est fides nostra ab ipso Christo nobis tradita.stulti et superbi. DE FRUCTIBUS INCARNATIONIS Possumus autem sumere ex his aliqua ad eruditionem. fugientes ejus quae in mundo est concupiscentiae corruptionem. respondeo ad hoc: “Constat quod totus mundus colebat idola. et certus sum. In tantum enim natura nostra fuit nobilitata et exaltata ex conjunctione ad Deum. Antequam ergo veniret Christus in mundum. ut hominem faceret Deum. quam quod Deus creator omnium factus est creatura. debet dedignari vilificare se et naturam suam per peccatum: ideo dicit beatus Petrus: “Per quem maxima et pretiosa promissa nobis donavit. aut non. Sic ergo nullus debet dubitare de fide. Nullum est tam evidens caritatis indicium.” Et inde est quod multa fidei secreta sunt manifesta nobis post adventum Christi. ut per haec efficiamur divinae consortes naturae. et inflammari ad Deum. ipse enarravit. sunt vera. debemus desiderare 19 . Constat enim quod Dei Filius non pro parvo ad nos venit. et ipse non fuisset ibi. quia Deus probat quod ea. et gloriamur in spe gloriae filiorum Dei. Aut ergo hoc est miraculose factum.” Tertio ex hoc accenditur caritas. et pauperum. Si enim rex mitteret litteras cum sigillo suo sigillatas. Sed modo omnes conversi sunt ad Christum. ut Filium suum unigenitum daret. dico quod non potuit esse majus miraculum quam quod mundus totus sine miraculis converteretur. Secundo ex iis elevatur spes nostra. qui fuit cum Deo. quae docet fides.” Si miraculose. “Deum nemo vidit unquam: unigenitus Filius. desideraret ille. signata sunt sigillo Dei: quod sigillum ostenderunt illa opera. Si dicas quod miraculum nullus vidit fieri. Si non. et apud eum esse et manere. ut nobis largiretur suam dignitatem: et sic factus est homo. Quarto inducimur ad servandam puram animam nostram. patriarchae et prophetae et Johannes Baptista dixerunt aliqua de Deo. Si enim aliquis rex esset frater alicujus et esset remotus ab eo. et potentes. “Per quem habemus accessum per fidem in gratiam istam in qua stamus. sed credere ea quae fidei sunt magis quam ea quae videt: quia visus hominis potest decipi. sicut Christo. ” Quarto potest etiam responderi. et magni ad praedicationem simplicium. et tradiderunt nobis de fide Christi.

sancte Pater. quia sicut vis. venit hora ut probetur servus tuus. non in se. Primum quidem quod Deus vult de nobis est quod nos habeamus vitam aeternam. quandoque etiam conturbatur spiritus meus a se propter imminentes passiones. 20 . vivat vero semper apud te intus. sed adhibeas studium tuum.” Haec autem voluntas jam completa est in angelis et in sanctis qui sunt in patria. et hoc vult Dominus. dignum est ut hac hora patiatur pro te aliquid servus tuus. QUARE ORARE DEBEMUS UT FIAT VOLUNTAS DEI Sed quid est quod dicitur “Fiat voluntas tua”? Nonne dicitur “Omnia quaecumque voluit fecit”? Si omnia facit quae vult in caelo et in terra”. nec etiam faciamus: sed dicit “Fiat voluntas tua. sed in peccatoribus nondum fit.” ne videretur quod nihil faceret gratia Dei.” “Gratia Dei sum id quod sum. et licet Deus fecerit hominem sine homine. Sic ergo cum dicimus “Fiat voluntas tua. nisi quod a te accepit. Pauper sum et in laboribus a juventute mea. et quod facis bonum est. quae dedisti et quae fecisti. Sic enim dicit Augustinus “Qui creavit te sine te non justificabit te sine te. “Convertimini ad me. quid est hoc quod dicit “Fiat voluntas tua sicut in caelo et in terra”? Ad hoc sciendum est quod Deus tria vult de nobis. ita compleatur in nobis. Pater juste. illuc congregabuntur et aquilae. nec in aliquo alio. quam ab aeternitate praesciebas affuturum. sic factum est. Sed nos desideramus quod sicut voluntas Dei completa est in beatis. venit hora. et gratia ejus in me vacua non fuit. nec negligas. paululum vilipendatur. et ego convertar ad vos. sancte et semper laudande. non tamen justificat eum sine eo.” quia ad vitam aeternam duo sunt necessaria.” quia vult quod homo coöperetur.” Non ergo presumas de te. Notandum est quod ex modo loquendi datur nobis doctrina. ut omnis qui videt Filium. adhibito studio et conatu nostro. et credit in eum. Haec autem voluntas Dei fit in justis. etiam sine merito suo? Tua sunt omnia. Pater amande. ut servemus mandata ejus. et cognoscunt et fruuntur eo. quia tu solus laetitia mea. Laetetur in te servus tuus. ut ad modicum tempus succumbat foris servus tuus. “Haec est voluntas Patris mei qui misit me. Et ideo non dicit “faciamus.” oramus ut impleamus mandata Dei. Apost.” ne videretur quod nihil faceret voluntas et conatus noster: sic dicit “fiat. Non enim dicit fac. sed confidas de gratia Dei. habeat vitam aeternam. quia vident Deum. “Ubicunque fuerit corpus. et nos petimus quod haec impleantur. et esse cum Christo: quod quidem desiderium crescit in nobis considerando incarnationem ejus. Quid habet servus tuus. et contristatur anima mea nonnunquam usque ad lacrimas.esse cum eo et conjugi ei.” et Apostolus desiderium habebat dissolvi. Cum ergo consequimur vitam aeternam. De Symb. nec dicit “fac. sis nunc et in aeternum benedictus. Alia voluntas Dei de nobis est. Pater perpetuo venerande. salvamur.” per gratiam Dei. scilicet gratia Dei et voluntas hominis. De Oratione Dominica Thomas a Kempis QUALITER HOMO DESOLATUS SE DEBET IN MANUS DEI OFFERRE Domine Deus.

ut iterum tecum in aurora novae lucis resurgat et in caelestibus clarificetur. exilium tuum et ariditatem mentis patienter sufferre. passionibus conteratur et languoribus. caelestis medicus animarum. et nil te latet in humana conscientia. quotiescumque et a quocumque et quomodocumque id permiseris fieri. donec a me iterum visiteris et ab omnibus anxietatibus libereris. Domine.humiliatur et deficiat coram hominibus. melius est hic corripi quam in futuro. deducis ad infernos et reducis. nisi tu. quod tibi summe placet. ut incurvem ad voluntatem tuam tortuositatem meam. sed non sine aequitate et justitia. Fac me pium et humilem discipulum. quod humiliasti me. Tunc expedit tibi ad humilia et exteriora opera confugere. hoc amare. Ecce. Haec est enim gratia ad amicum tuum pati et tribulari in mundo pro amore tuo. Tibi me et omnia mea ad corrigendum commendo. Bonum mihi. et non opus est tibi ut quis te doceat aut admoneat de his. Domine Deus meus. Et dices: Non sunt condignae passiones hujus praesentis temporis ad futuram gloriam. Falluntur saepe hominum sensus in judicando. et hoc factum est quod ipse praecepisti. Tu scis quid expedit ad profectum meum. nec in altiori gradu contemplationis consistere. Fili. Disciplina tua super me. et virga tua me docebit. et onus corruptibilis vitae etiam invite et cum taedio portare. ut discam justificationes tuas. Pater sancte. ut ambulem ad omnem nutum tuum. infirmus infirmum decipit. et in bonis actibus te recreare. in manibus tuis sum ego. hoc laudare. tu sic ordinasti et sic voluisti. ut dilato corde currere incipies viam mandatorum meorum. falluntur amatores saeculi visibilia sola amando. ut ait humilis Sanctus Franciscus. Percute dorsum meum et collum meum. De Imitatione Christi III 21 . nulli melius nec clarius quam tibi notam. tantum est et non amplius. et omnes elationes cordis atque praesumptiones abjiciam. Quid est homo inde melior quia reputatur ab homine major? Fallax fallacem. sub virga correctionis tuae me inclino. vanus vanum. et ne despicias peccaminosam vitam meam. qui percutis et sanas. quia non pepercisti malis meis. Non est qui me consoletur ex omnibus. Domine. quae revelabitur nobis. Didici etiam ex hoc inscrutabile judicium tuum expavescere. Fac meum desiderium beneplacitum tuum. quod amandum est. Sine consilio et providentia tua et sine causa nihil fit in terra. Tu scis omnia et singula. hoc scire quod sciendum est. quae sub caelo sunt. adventum meum et supernam visitationem firma confidentia expectare. quae geruntur in terra. non vales semper in ferventiori desiderio virtutum stare. Gratias tibi ago. ut te potius quam homines ad consolandum requiram. infligens dolores et immittens angustias foris et intus. et quantum desaevit tribulatio ad rubiginem vitiorum purgandam. Expandam coram te prata scripturarum. Utile mihi quod confusio cooperuit faciem meam. sicut bene facere consuevisti. Pater dilecte. Nam faciam te laborum oblivisci et interna quiete perfrui. Da mihi. sed attrivisti me verberibus amaris. dum exaltat: nam quantum unusquisque est in oculis tuis. qui affligis justum cum impio. sed necesse habes interdum ob originalem corruptelam ad inferiora descendere. Antequam fiunt noscis ventura. caecus caecum.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful