တAိAိ Aေနာက္မွာ

ညီပုေလး

ေဟာဒီၿမိဳ႔မွာ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္

ေAာင္ဆန္းလမ္းတို႔၊

ရွင္စႏ္ၵိမာလမ္း၊

Aာဇာနည္

လမ္းတို႔ကို

ၿမိဳ႔ေနျပည္ထိုင္ ပုဂ္ၢိဳလ္တိုင္း သိမီၾကတယ္။ Aထင္ကရ လမ္းႀကီးေတြ ဟုတ္လား။
Aဲဒီ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေAာင္္ဆန္း

ေရႊဆိုင္ေတြလည္းရွိတယ္။
ပုဂၢလိက

လမ္းေပၚမွာ

ေက်ာက္မ်က္ရတနာ

ဘဏ္တိုက္ေတြေရာ၊

စတိုးဆိုင္ေတြေရာ၊

ဖိနပ္ဆိုင္ေတြ၊

ဆိုင္ေတြ၊

ကနားေတြ

Aမ်ားႀကီး။

Aေရာင္း

ဆိုင္ေတြလည္း

ရွိၾကတယ္။

စားေသာက္ဆိုင္ေတြေရာ၊
နာရီ

Aေရာင္းဆိုင္ေတြ၊

႐ုပ္ရွင္႐ံုေတြေရာ၊

ဘာလိုခ်င္သလဲ

ေဟာဒီ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေAာင္ဆန္းလမ္းေပၚမွာAကုန္ရတယ္။
ဒီေတာ့စာAုပ္ဆိုင္ဆိုတာလည္းပါေတာ့တာေပါ့။စာAုပ္ဆိုင္ကရွိေတာ့ရွိတယ္။Aႀကီးႀကီးေတာ့

မဟုတ္ဘူး။ စာAုပ္ဆိုင္ရွင္ေတြခမ်ာ စစခ်င္းေတာ့ နည္းနည္းနဲ႔က်ဲက်ဲ၀ိုင္းၾကရတယ္ထင္ပါရဲ႕။
ဆိုင္ရွင္လင္မယားႏွစ္ေယာက္မွာ ေယာက္်ားသည္က ညိဳညိဳပုပုပါးပါး၊ မိန္းမျဖစ္သူက ျဖဴ ျဖဴ
ေျဖာင့္ေျဖာင့္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္ရတဲ့ စာAုပ္၀ယ္သူေတြက ေရွ႕သြားေနာက္လိုက္
ညီပါေပတယ္လို႔

ဆိုသူ

ရွိသလို

မAပ္မစပ္တဲ့

ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္

Aတဲြပါကြာလို႔

ေတြးသူလည္း ေတြးမိၾကေပမေပါ့။ သူတို႔ နာမည္ေတြကလည္း ၀တၳဳစာAုပ္ မာတိကာထဲက
ယူၿပီးမွည့္ထားသလိုပဲ။ခင္ပြန္းျဖစ္သူကကိုထြန္းေဆြမင္းတဲ့။
ထြန္းေတာက္ထြဋ္ဆီ
မင္းခိုက္စိုးစန္ဆီက

က

ထြန္းကိုယူ၊

မင္းကိုယူ

Uီးေဆြ(ဒႆ

မွည့္ထားေရာ့သလား။

နိက)ဆီက
ဇနီးသည္ရဲ႕

ေဆြကိုေကာက္၊
နာမည္က

လည္း

မေခဘူး။ ႏွင္းခင္ရီ တဲ့ေလ။ ခင္ႏွင္းရီ၊ ခင္ႏွင္းရည္ ဆိုတာလို ၾကားဖူးေနက် နာမည္မ်ဳိး
မဟုတ္ဘဲ

ႏွင္းခင္ရီတဲ့ေလ။

စာေရးဆရာမေတြ

ျဖစ္ၾကတဲ့

ႏွင္းဆီေAာင္၊

ပုညခင္၊

ေကသရီတို႔ကိုမ်ားသူ႔မိဘကစြလ
ဲ မ္းခဲ့ေလသလား။
ကိုထြန္းေဆြမင္းက မနက္ေစာေစာ ဆိုင္ခင္းေလ့ ရွိတယ္။ ဒီေမာင္ ဆိုင္ေရွ႕မွာ တံျမက္စည္း
လွည္းရင္

မႏွင္းခင္ရီက

စင္ေပၚက

စာAုပ္ေတြ

ဖုန္သုတ္တယ္။

ပါးစပ္

ကေတာ့

ေစ်းေရာင္းေကာင္းမယ့္ ဓနသိဒ္ၶိ ဂါထာ တစ္ခုခု ရြတ္ရင္းေပါ့။ Aေၾကာင္း မညီညြတ္လုိ႔၊
ဒါမွမဟုတ္ ကိုထြန္းေဆြမင္း ရပ္ကက
ြ ္ထဲက လူမႈေရး ကိစၥ တစ္ခုခုရွိလို႔ တံျမက္စည္း
မလွည္းAားရင္မႏွင္းခင္ရီလွည္းတယ္။ဖုန္လည္းသုတ္တယ္။
ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္ ဆိုင္ေလးပါပဲ။ စစခ်င္း စာAုပ္ သံုးေလးရာနဲ႔ စဖြင့္ခဲ့တဲ့
ဆိုင္ကေလး။ ဆိုင္သက္တမ္းငါးႏွစ္ေလာက္ရေတာ့ စာAုပ္ေရ တစ္ေထာင့္ငါးရာ ျဖစ္လာေရာ။
သိပ္ၿပီးထူးဆန္းတဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလင္မယားေခၽြေခၽြတာတာ ၀တ္စားၾကတယ္ေလ။
ေရာင္းရသမွ်ဆိုင္ထဲပဲျပန္ျမႇဳပ္ႏွံတဲ့သေဘာ။ Aေပ်ာ္ဖတ္စာAုပ္ေတြ၊ ေက်ာင္းျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ
မေရာင္းေလေတာ့ သူတို႔စာAုပ္ဆိုင္ေလးက “ေျဖာက္ေျဖာက္ ေျဖာက္ေျဖာက္” ေရာင္းရတဲ့
ဆိုင္ေလး။
ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း၊ ဆရာႀကီး ေရႊUေဒါင္း၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၊ ဆရာ မင္းသု၀ဏ္၊
ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေAာင္၊ ဆရာျမသန္းတင့္၊ သခင္ျမသန္း၊ လူထုUီးလွ၊ လူထုေဒၚAမာ၊
သိန္းေဖျမင့္၊ ခင္မ်ဳိးခ်စ္၊ ေAာင္သင္း၊ UီးေရႊေAာင္၊ ေရႊဘိုမိမိႀကီး တို႔ရဲ႕ စာAုပ္မ်ဳိးေတြ
ေရာင္းရာကေန စာဖတ္ပရိသတ္ ေတာင္းဆုိတဲ့ ခင္ႏွင္းယု၊ ခင္ေဆြUီး၊ ကလ်ာ၊ တကၠသိုလ္
ဘုန္းႏိုင္တုိ႔ တင္ေရာင္းလာတယ္။ စာAုပ္၀ယ္သူေတြရဲ႕ Aလုိကို လိုက္ရင္း ရွင္ဆႏၵာဓိက၊
ရေ၀ႏြယ္(Aင္းမ)၊ ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ)၊ ဆရာႀကီးUီးၾကည္၊ ဂ်ဴး၊ မင္းခိုက္စိုးစန္ တို႔ပါ
ျဖန္႔ခ်ိရပါေလေရာ။

စာAုပ္၀ယ္ ဆုိတာက စိတ္ကူးAမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လာၾကတာ။ ဆရာႀကီး ေရႊUေဒါင္းရဲ႕ တစ္သက္တာ
မွတ္တမ္း ၀ယ္မလို႔လာတာ၊ ဒါေပမဲ့ ေဒါက္တာ သန္းထြန္းရဲ႕ ငါ ေျပာခ်င္သမွ် ငါ့Aေၾကာင္း
ေတြ႔တဲ့Aခါ

ေကာက္၀ယ္ခ်င္

၀ယ္သြားတာ။

လူထုေဒၚAမာရဲ႕

ျပည္သူခ်စ္ေသာ

Aႏုပညာသည္မ်ား၀ယ္ၿပီး ေငြပိုေငြလွ်ံေလးက်န္ေသးေတာ့ ဘုရားရွိခုးိ Aမ်ဳိးမ်ဳိးပါ ၀ယ္သာြ းသူ
မ်ဳိးလည္းရွိ။ ေျဖာက္ေျဖာက္ ေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ေစ်း၀ယ္ေတြက ဒိျပင္ စာAုပ္ဆုိင္ႀကီးေတြ ၿမိဳ႕Aႏွံ႔
ရွိေပမယ့္

သူတို႔ဆိုင္ကိုမွ

ကုန္စည္ဒိုင္က

ပံုမွန္Aားေပးၾကတဲ့

Aမာခံ

ေဖာက္သည္ေတြလည္းရွိတယ္။

ပဲAေရာင္းA၀ယ္ဆရာႀကီးကိုၾကည္လြင္လိုပုဂ္ၢိဳလ္၊

ဆန္ကုန္သည္မ်ား

Aသင္းက ကိုသိန္းေဇာ္လိုလူ၊ သမိုင္းက်ဴရွင္ဆရာ Uီးသိန္းဟန္၊ ပြဲကုန္းက ေဒါက္တာစံရ၊
မဟာ၀ိသုဒၶါ႐ံုနဲ႔ ျမေတာင္တိုက္ကUီးပၪၥင္းတခ်ဳိ႕၊ စစ္ကိုင္း ျမစၾကာေက်ာင္းတုိက္ Uီးပၪၥင္းေတြ၊
သူတို႔လိုခ်င္တဲ့စာAုပ္ ဒီဆိုင္မွာမရွိရင္ မွာထားခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္မွယူမယ္။ AဲဒီAခါ
ကိုထြန္းေဆြမင္း ဆိုင္ကယ္ ဖင္ၾကားညႇပ္ၿပီး ေAာ္ဒါေပးထားတဲ့စာAုပ္ မရ ရေAာင္ ရွာၿပီ။
ဒီလိုနဲ႔ လစU္၀ယ္သူေတြ၊ ပံုမွန္ ေဖာက္သည္ေတြ တစ္လၿပီး တစ္လ တိုးလာေတာ့တယ္။
သူတို႔ သင္ေပး လုိ႔ပဲ ဗလာစာAုပ္ပါ တြဲေရာင္းေတာ့ Aထုိက္Aေလ်ာက္ ေရာင္းရတာပါပဲ။
စာAုပ္ခ်ည္းလား၊ ခဲတံေလး၊ ေဘာလ္ပင္ေလး ပါထားေလ။ ျပန္Aမ္းစရာ Aႏုပ္မရွိတဲ့ Aခါ
ေဘာလ္ ပင္ Aမ္းေနၾကတာ၊ ေပတံ မရွိဘူးလား။ ခဲဖ်က္ေရာ၊ ခဲသား ေဘာလ္ပင္ တင္Uီး၊
ဒီလိုနဲ႔

မႏွင္းခင္ရီ

ေစ်းခ်ဳိထဲက

စာေရး

ကိရိယာဆိုင္ေတြဘက္

ေျခUီး

လွည့္တဲ့Aခါ

လွည့္ရတယ္။
စာAုပ္ေရာင္းတယ္ ဆိုတာ လာ၀ယ္သူက ဘာစာAုပ္ မရွိဘူးလားလို႔ ေမးရင္ ရွိပါတယ္။
ဒီမွာပါ ခင္ဗ်ာ၊ ဒီမွာပါရွင္ ဆုိၿပီး ၀ယ္သူ႔လက္ Aပ္လိုက္ခ်င္တာ။ ဒါေပမဲ့ စာAုပ္တိုက္ မ်ဳိးစံုက
စာAုပ္ေတြကလည္း

ထြက္လိုက္တာ၊

သူတို႔

ဇနီး

ေမာင္ႏံွ

လိုက္မမီဘူး။

ေစ်း၀ယ္ ေျဖာက္ ေျဖာက္ဆိုတဲ့ စကားဟာ ဘာ Aလကၤာ ေျမာက္တယ္ေတာ့ သူတို႔
ဇနီးေမာင္ႏွံ

သိၾကပံု

စာAုပ္၀ယ္ေဖာက္

မေပၚဘူး။

သည္ဆုိလည္း

ဒါေပမဲ့
ဟုတ္တဲ့

သူတို႔ရဲ႕မိတ္ေဆြဆိုလည္း
ေဒါက္တာ

စိုးစန္ရဲ႕

ဟုတ္၊

သူတို႔ရဲ႔

ေဆးခန္းကလည္း

ေျဖာက္ေျဖာက္ ထဲမွာပါတယ္။ ေဒါက္တာ စိုးစန္ရဲ႔ ေဆးခန္းက ၿမိဳ႔စြန္ၿမိဳ႔ဖ်ား မဟုတ္သလို
လူစည္ကားတဲ့ၿမိဳ႔Aလယ္ေကာင္ေလာက္မွာလည္းမဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ့ သူလိုAမ္ဘီဘီAက္စ္ဘြဲ႔ တစ္ခုတည္း ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ ဆရာ၀န္ခမ်ာ ရွင္စႏ္ၵိမာ

လမ္းေပၚမွာ Aေတာ္ ႐ုန္းရရွာတယ္။ ေဒါက္တာစိုးစန္က ကိုထြန္းေဆြမင္းတို႔ဆိုင္က တိုင္းမ္
မဂၢဇင္းAေဟာင္း၊ ရီးဒါးဒိုင္ဂ်က္စ္Aေဟာင္းေလးေတြ၀ယ္ၿပီး ေဆးခန္းမွာလူနာေတြေစာင့္ရင္း
ဖတ္ေလ့ရွိတယ္။
လူခ်င္း ခင္ေလေတာ့၊ ဘယ့္ႏွယ္လဲ ဆရာ ေဆးေတြ ၀ယ္လာတာ မ်ားလွေခ်လား၊ လူနာေတြ
က်တယ္လို႔ ထင္တယ္ေမးရင္၊ ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ၊ ဒါ ေယာကၡမႀကီးAတြက္ A၀ယ္ခိုင္းလို႔
၀ယ္လာတာ၊

ေဆးခန္းဖြင့္တာ

Aဂၤလိပ္စာေတာ့

Aေတာ္တိုးတက္လာၿပီ

ဆိုတဲ့

ေျဖာက္ေျဖာက္ေျဖာက္ေျဖာက္မ်ဳိး။
ျမန္မာ့ေရနံကAင္ဂ်င္နီယာ

ကိုတင့္လြင္နဲ႔

ကြန္ပ်ဴတာဆရာ

ကိုမ်ဳိးတုိ႔

ခဏခဏ

ေမးၾကလြန္းလို႔ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ေျမပံု၊ ျမန္မာျပည္ေျမပံု၊ ကမာၻေျမပံု၊ ေAဘီစီဒီ ကားခ်ပ္၊
ကႀကီးခေခြး သင္ေထာက္ကူကားခ်ပ္ ပလတ္စတစ္ေလာင္းၿပီးသားေတြ ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။
မဟာမုနိဘုရားႀကီး ပံုေတာ္ေတြ ေတာင္ ပါလုိက္ေသး။ ေရႊတိဂံု၊ မဟာမုနိ၊ က်ဳိက္ထီး႐ိုး ဘုရား
ေစတီႀကီးသံုးဆူရဲ႕႐ုပ္ပံုေတြပါမက်န္ဘူး။
ဒါေတြလည္း ေျဖာက္ ေျဖာက္ ေျဖာက္ေျဖာက္နဲ႔ ေရာင္းေနရတာပဲ။ စာAုပ္ ဆိုင္သက္ေလး
Aေတာ္ ရလာေတာ့ ကိုထြန္းေဆြမင္းက စာAုပ္လာ၀ယ္ သူေတြကို ခန္႔မွနး္ တဲ့ Aက်င့္
က်င့္ၾကည့္ တယ္။ ဒီပုဂ္ၢိဳလ္ ၾကည့္ရတာ ေရွ႕ေန ထင္ပါရဲ႕။ ဒါဆိုရင္ သူတို႔ေဖာက္သည္ ေရွ႕ေန
Uီးထြန္းေ၀နဲ႔မ်ား

စာAုပ္

Aႀကိဳက္ခ်င္း

ေAာင္ပင္လယ္၊

ရန႔ံသစ္

မဂၢဇင္းေတြကို

သူ႔ေျမးAရြယ္ေတြ၀ယ္ေလ့

တူေလမလား။
ေရာင္းရမယ္

ရွိတဲ့စာAုပ္

AေတြးAျမင္၊

ထင္ေပမယ့္

ရြက္ႏုေ၀၊

“ေရးေပးပါ”

ရွိသလားေမးခ်င္

လို

ေမးတာမ်ဳိး။

ဒီကေလးမ တစ္သိုက္ ကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ စာAုပ္ေတြ လွန္ေလွာၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ဖိုတိုေရွာ့ေတြ၊ ၀င္းဒိုးစ္ေတြ၊ ကိုရယ္ဒေရာေတြ ရွိရဲ႕လားလုိ႔ ကိုထြန္းေဆြမင္း မ်က္လံုးနဲ႔ ႀကိဳရွာ
ထားေပမယ့္

သူတို႔ေမးတဲ့

သညာသိႏွင့္

ပညာသိဆိုတဲ့

စာAုပ္က

ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ)

သုဒၶ၀ိပႆနာက်င့္စU္စာAုပ္

ဆရာေတာ္

ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္

ျပဳစုတဲ့

တတ္တယ္။

ကိုထြန္းေဆြမင္းနဲ႔ မႏွင္းခင္ရီတို႔ ခမ်ာလည္း စာAုပ္ဆုိင္ ဖြင့္ခါမွ သူတို႔နဲ႔ Aသက္Aရြယ္
မတိမ္းမယိမ္းေတြက
တစ္ခါတစ္ရံေတာ့

Uီးေလး၊

Uီးႀကီးတို႔၊

ကိုထြန္းေဆြမင္း

ေဒၚႀကီး၊

မွန္းခ်က္နဲ႔

Aန္တီတို႔
ႏွမ္းထြက္

Aေခၚ

ခံရလို

ကိုက္တယ္။

ခံရနဲ႔။

ဒီခ်ာတိတ္

သံုးေယာက္ကေတာ့ ကဗ်ာစာAုပ္ ၀ယ္မယ့္ ခ်ာတိတ္ေတြလို႔ ထင္မိတာ။ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၊
ေAာင္ခ်ိမ့္၊ သုခမိန္လႈိင္သာမက ေစာေ၀၊ ႏြယ္စိမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ဆိုင္ကပ္ ေနတတ္တဲ့ ေ၀ႏွစ္ပါး
၀ယ္သြားသလိုမ်ဳိးၾကံဳရရင္Aလြန္ေပ်ာ္တာေပါ့။

ဒါေပမဲ့ Aဲဒီေန႔ ကိုထန
ြ ္းေဆြမင္း နာမည္ ေပးခက္တဲ့ ခံစားမႈ တစ္ခုခံစား လိုက္ရတယ္။ စာAုပ္
လာ၀ယ္သူေတြရဲ႕ ဒီဇိုင္းေတြက ေစ်းသူ ေစ်းသား ထင္ပါရဲ႕။ ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔ လာတာ။ သပ္
သပ္ရပ္ရပ္၀တ္စားလာၾကတာ။ Aခ်ိန္ကလည္း ေစ်းခ်ဳိမွာ ဆိုင္ခင္းၾက၊ မန္းျမန္မာပလာဇာမွာ
ဆိုင္ထြက္ၾကတဲ့Aခ်ိန္။
Aေဒၚ Aရြယ္နဲ႔ တူမ Aရြယ္ႏွစ္ေယာက္ ကားေပၚက ဆင္းလာၾကတာ။ သားAမိလည္း
ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ဒါဆရာမ ခင္ႏွင္းယုပရိသတ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဆရာမႀကီး လူထုေဒၚAမာ
ပရိသတ္ထင္ရဲ႕။Aေမ့ေရွးစကားလား၊ဇီ၀ဇိုးလား။
“၀သုႏၶေရလက္ေရးဆိုတဲ့စာAုပ္ရွိသလား”
ကိုထြန္းေဆြမင္း

ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာျဖစ္ၿပီး

ေရွာ့ခ္ရ

သြားတယ္။

၁၉၈၇ ကာလဆီက ထြက္ခဲ့တဲ့ ၀တၳဳတိုစုစည္းမႈစာAုပ္ေလး။ မႏၲေလးၿမဳိ႕က ထုတ္ေ၀တဲ့
လက္ခုပ္ၾသဘာ

သံေတြညံခဲ့တဲ့

ဒီစာAုပ္ေလး။

သူမွတ္မိတယ္။

သူ႔ဆိုင္ကတင္

Aုပ္သံုးေလးဆယ္ ေလာက္ ေရာင္းခဲ့ရဖူးတယ္ေလ။ ေဟ့ေကာင္ စU္းစား စမ္း၊ Aေဟာင္းဆိုင္
တစ္ခုမွာ မင္းေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္ေလ။ Aဲဒီ ဆိုင္ၫႊန္းရေAာင္ ထြန္းေဆြမင္း ျပန္စU္းစားစမ္း။
Aျမန္စU္းစားေပမယ့္စU္းစားလို႔မရဘူး။
စU္းစားလို႔မရတာ ဒီလိုကား၊ ဒီလိုAဆင္Aယင္နဲ႔ ၀သုႏၶေရလက္ေရးဆိုတဲ့စာAုပ္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ
ဆက္စပ္မရတာလည္းပါတယ္။

ကိုထြန္းေဆြမင္းက

A႐ိုးခံAတိုင္း

ေျပာလိုက္တယ္။

“ဒီစာAုပ္က ထြက္ခဲ့တာ ၾကာသြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္မွာ မရွိပါဘူးခင္ဗ်ာ၊ Aေဟာင္းဆိုင္
ေတြမွာမွရွိလိမ့္မယ္။ကၽြန္ေတာ္ရွာထားေပးရမလားခင္ဗ်ာ”
ဟုတ္ကဲ့လို႔ Aမ်ဳိးသမီး ႏွစ္ေယာက္ၿပိဳင္တူ ေျဖၾကၿပီး Aသက္ နည္းနည္းႀကီးသူက “ကၽြန္မတို႔
ဖုန္းနံပါတ္

ေပးခဲ့မယ္၊

AဲဒီစာAုပ္ရရင္

ဖုန္း

ဆက္ေပးပါလားရွင္”

ကိုထြန္းေဆြမင္း ေခါင္းလည္း ညိတ္သလို ပါးစပ္ကလည္း ဟုတ္ကဲ့လို႔ ေျပာ လိုက္မိတယ္
ထင္ပါရဲ႕။
ျပည္သူခ်စ္ေသာ Aႏုပညာသည္မ်ား စာAုပ္နဲ႔ Aေမ့ ေရွးစကား ပ-ဒု-တ သံုးတြဲ စလံုး
ေရာင္းလိုက္ရတယ္။
သူတို႔တစ္ေတြ

ဆိုင္က

ထြက္သြားၿပီး

ခဏေနမွ

ကိုထြန္းေဆြမင္း

သတိရေတာ့တယ္။

၀သုႏၶေရလက္ေရးစာAုပ္ကို Aာဇာနည္လမ္းေပၚက ကိုခင္ေမာင္ရဲ႕ စာAုပ္Aေဟာင္းဆိုင္မွာ
သူေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္။ သူလည္း ဖတ္ဖူးၿပီး ႀကိဳက္တဲ့စာAုပ္ကို Aခုလို လာေမးေတာ့ ကိုထြန္း
ေဆြမင္း မရရေAာင္ ရွာေပးခ်င္မိတယ္။ ေနႏွင့္Uီး၊ ပိုက္ဆံ မရွိေသးလို႔၊ ငါ့မွာမ်ား ပိုက္ဆံ ရွိရင္
ဒီစာAုပ္မ်ဳိး ျပန္ထုတ္မယ္လို႔ ၾကံဳး၀ါးတဲ့ Aထဲမွာ ၀သုႏၶေရလက္ေရး စာAုပ္လည္း တစ္Aုပ္
AပါA၀င္ေပါ့။
ဆရာ၀င္းစည္သူ၊ မိုးမိုး (Aင္းလ်ား)၊ ႏုႏုရည္ (Aင္း၀)၊ ခင္ပန္ႏွင္း၊ သိုက္ထြန္းသက္၊ ရဲသွ်မ္း၊
ညီပုေလးတို႔ Aမ်ဳိးသားေရးတာ၀န္ေက်ခဲ့ၾကတဲ့ လက္ရာေတြ။ ဒီစာAုပ္ ျပန္ထုတ္ခင
ြ ့္ရရင္
စာေရးဆရာေတြကိုလည္း ဉာဏ္ပူေဇာ္ခ စို႔စို႔ပို႔ပို႔ ကန္ေတာ့လုိက္Uီးမယ္လို႔ ေတးထားတဲ့
စာAုပ္။
Aေရာင္းA၀ယ္ပါးေနခ်ိန္မွာ ဆိုင္ေရွ႕ကို ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ မေျပာနဲ႔ စက္ဘီးနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊
ေျခက်င္ပဲျဖစ္ျဖစ္

လူတစ္ေယာက္ေယာက္လာရပ္ၿပီး

ဆိုင္ဘက္ၾကည့္ေနရင္

ကိုပဲ

ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ရတာ မဟုတ္လား။ ေရာင္းရ ေခ်ေသးရဲ႕၊ ေရာင္းခ်င္လြန္း လို႔ေလ။
ဒီတစ္ခါေတာ့ Aမ်ဳိးသမီးေလး တစ္ေယာက္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္၊ Iေႁႏၵရရေလး။ Aသက္ေတာ့
Aစိတ္နဲ႔သံုး ဆယ္တြင္းေလာက္ ရွိေပ မေပါ့။ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ ေပၚက ဆင္းတာလည္း
ေAးေAးေဆးေဆး။ ဒီဆုိင္မွာ ၀ယ္ေနက် ေဖာက္သည္ ဟန္မ်ဳိး။ သူစီးလာတဲ့ ေမာ္ေတာ္
ဆိုင္ကယ္ကလည္း သူ၀တ္ စားထားသလိုပဲ သစ္သစ္ လြင္လြင္ ေျပာင္ေျပာင္လက္လက္။
ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းလား၊ ဘဏ္၀န္ထမ္းလား၊ တကၠသိုလ္ တစ္ခုခုက ဆရာမေလး ေလလား။ ဒါမွ
မဟုတ္Aေတာ္Aတန္ျပည့္စံုတဲ့Aသိုင္းA၀ိုင္းကလား။
စာAုပ္စင္ေပၚက စာAုပ္ေတြကို တစ္ခ်က္ ေ၀့ၾကည့္ၿပီး သင္ေထာက္ကူ ကားခ်ပ္ေတြ၊
ေျမပံုကားခ်ပ္ ေတြဆီ သူ႔မ်က္လံုးေလး ေရာက္သြားတယ္။ က ကေလးငယ္ ခ်စ္ စဖြယ္လား၊
ေAေဖာ္ Aဲ႐ိုး ပလိန္းလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုး န၀င္း မိုးလင္းမွသိမယ္ဆိုတဲ့ Aဆင့္ကိုးဆင့္ပါတဲ့
ပုတီးစိပ္နည္းကားခ်ပ္လား။
စာAုပ္သည္ ဆိုတာ ၀ယ္သူရဲ႕ လိုAင္ကို ျဖည့္ ဆည္းရင္း ဆိုင္ကေလးဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေAာင္
ႀကိဳးစားရတာ ဟုတ္လား။ Aခုလာတဲ့ Aမ်ဳိးသမီးေလးရဲ႕ လုိAင္ကို သူတို႔ လင္မယား
ဘယ္လို ျဖည့္ဆည္းၾကမလဲ။ Aမ်ဳိးသမီးေလးက “တ႐ုတ္စာနဲ႔ ႐ိုက္ထားတဲ့ ျမန္မာျပည္
ေျမပံုတို႔၊ မႏၲေလး ၿမိဳ႕ေျမပံုတုိ႔ ရွိသလား”တဲ့။ သူတို႔ လင္မယားႏွစ္ ေယာက္ခမ်ာ ပါးစပ္
Aေဟာင္းသားနဲ႔။

ညီပုေလး
(ေရႊAျမဳေတ မဂၢဇင္း၊မတ္လ ၂၀၁၁)

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful