tula

Pagkubli
"I will remember my promise and
La La

you

all other living creatures. JCSLroy all life. " Gmesis 9: 15

Never again will I Ictfloodwarers

NgUflit marahiJ lka\\· ay narito lalllang sa aking puso, mahimbing na natlltll/og. At hindi nakita ang mga luhang inanod ng rumaragasang tubig. Ang boses ko'y tinangay ng wasiwas ng hangin, pag-asa ko'y mga punong nabali. Bakit di tinupad ang pangakong binitiwan nang hagupit ng bagyo ay aking naranasan'

Bakit di tinupad ang pangakong binitiwan nang hagupit ng bagyo ay aking naranasan? Namulat sa paniniwalang nariyan Ka sa Iyong maharlikang trono sa kalangitan. N guni t tila tinakpan ng makakapal na mga ulap ang Iyong paningin . kung kaya hindi natunghayan ang higanteng bungangang lwnamon sa buong paligid.

o 'di kaya'y nasa paligid Ka lamang, tahimik na nagmamasid at ako ay Iyong binabantayan. N gunit tila naghanap Ka rin ng moog nang bumuhos ang tubig mula sa kalangitang tinuring mong tahanan. N aging abala Ka rin sa pagsalba sa sarili kung kaya hindi napigilan ang kumat ng putikang yumakap sa akin.

Test, Assessment,

Exam

Tingin
Nakayuko sa pape! at pahigpit nang pahigpit ang hawak sa holpen. Pilit iniiri ang mga salitang sa magdamag ay pilit ding nginuya, linunok. Bakit pa nga ba kinain kung hanggang sa p~pel lang pala ang silbi? Lumahas siya mula sa pinto ng isang matayog na gusali. Kakatapos lang niya makipaghabulan sa deadline. Nakakunot ang noo, nakahawak ang kanang kamay sa tiyan, at sa kaniyang kaliwang kamay, tiningnan naman niya ang oras. Nagmadali siya patungo sa katapat na restawran, at nag-order ng pagkain. Nangingintab ang mantika nito, sumisingaw ang init. Sa isang tingin sa nakahain, naglalaway na siya. Papalapit pa lamang ang kutsara, naiisip na niya ang lasa nito. Sa kinauupuang restawran, napatigil siya. Nabitin sa kinasasabikang lasa. Nailang sa matang nakatitig.

Nasa labas ngunit kita sa salaming bintana. Nakaupo sa sahig, lalaki, nag-aagawan ang puti at itim na buhok

madungis, payat, malalim ang mga mata, at putol ang pare hong hita. Nakatingin sa pagkain niya. Nakasalo ang palad sa kaniyang direksyon. Pinangharang niya ang kaniyang kata"qn, sa ginilid niyang pinggan.

Paliguan

Papasok sa isang malatahanang palikuran gawa sa mga makikinis na marmol, dikit-dikit na hugis diyamante, napupuno ng mga makikislap na ilaw at naglalakihang salaming magkakaharapan, sa itaas ng mga kumikintab na lababo at gripo. Sa diretsong paglakad, tinatakpan ng kumikinang na gintong kurtinang habi sa gintong sinulid at tela, ang gintong bathtub, na naliligiran ng mga mapupulang talulot ng rosas at ng fuga mababangong kandil~, habang pinupuno ng mineral water, na pinabubula ng imported na sabong galing Arnerika, at umaapaw na hanggang sahig. Nagcaalirnpuyong hihigupin ng gintong bathtub ang pinagliguan, tuloy-tuloy,

papasok sa banyo ng barumbarong, pupunuin ang palangganang sinasahod ng binata, na buong araw nang pagod sa pagtatrabaho sa kalye, saka sisimulan ang kaniyang pagligo.

Marcos Hi-Way

Pauwi ako galing trabaho. Sumakay ako ng dyip papuntang AntipoloSumulong sa Katipunan. Alas-nuwebc ng gahi pen> ll1arami pa ring nag-aabang ng dyip pamNi, masikip at unahan. Magaling talaga ako sa unahan, maliksi kasi akong kUll1ilos-kailangan din kasi sa trabaho ko. Nakaupo ako sa bandang gitna ng dyip, kanan pagsakay. Kailangan ko na makauwi agad dahil wala pang isasaing na higas ang misis ko at gutoll1 na sigurado angjunyor ko. Malakas ang tugtog sa dyip, sinabayan ko pa ng pagkanta ang kanta na Careless Whisper. Ang bilis magmancho ng draybcr pero sanay na ako,. enjoy nga e. Lalo na yung halos matumba na ang dyip Sa paglikoliko. May babae sa harapan ko, mga nasa trenta siguro ang cdad. Napansin ko ang katabi niyang dikit ng dikit sa kanya, isang lalaki at nasa bente pata-asang edad sa aking tantya. Mukhang galingtrabaho ang ale, nakauniporme. Ang lalaki naman, mukhang walangtrabaho, pormang jologs. Nakasandong puti, nakakhaki na pantalon at di mabilang sa dami ang suot na mga burloloy tulad ng bracelet. Mahilig talaga akong magsuri ng tao, kailangan kasi 'yon sa 'king trabaho. Tinignan ko muli ang lalaki, 'di mapakali at tingin ng tingin sa buong dyip. Inalis ko na ang tingin ko sa kanya, yumuko ako at pumikit. Pagod na pagod ako, gusto ko nang matulog. Habang muntik na ako maidlip sa antok, narinig ko ang lola sa tabi kong bumulong ng "Diyos ko po .. " Ako Iang malamang ang nakarinig nito dahil sobrang hina niya talaga itong binigkas at napakalab,s pa ng radyo sa dyip pero hindi ko pinansin ang lola.

prosa

Hinub;J1l ku na ;Jng mga mata ko at inalis na ang ula sa pagkakayuk'l. N,lpatingin ;Jko utit sa lalaki sa harapan ko, parang may hawak n,l pitaka, inilagay niya 'y'on sa kaliwang bulsa sa may binti ng suot niy'ang pantalon. Sa bilis at maingat niyang pagbulsa ng pitaka, wala sigurong nakapansin. Nasa banc.Jang R.obinson's Metro East na ang dyip nang biglang pllmara ;Jng Ialaki Nagmamadaling bumaha at may mga bumana pa na dala"vvang Ialaki kasunod niya. Biglang nagsalita ang matanua Kong katabi, kinalabit niya ang babal' S;J tapat ko at sinabing, "Ncng, nadukutan ka ng bumabang laJaki." Tinignan ng babae ang kanyang bag at sinabing, "Oiyos ko po, nawa\,vala ang wallet ko! Paano na ba ita?" Hindi na napigilan ng babac ang mapaluha. Nakita siya ng mga nakasakay sa dyip at nagsipag-usap na ang mga tao sa loob ng dyip. Grabe na raw talaga ang mga magnanakaw ngayon, kahit saan ay nambibiktima. Halatang-halata sa mukha na hinayang na hinayang ang babae sa nanakaw na pitaka~ Pero wala na siyang magagawa. Ganoon pala ang itsura ng nanakawan, pati ikaw na hindi nawalan ay manghihinayang. Naisip ko tuloy, Nakapanghihinayang talaga ... Tang ina, sana ako na lang ang nakatabi ng babae. Oagdag pa 'yon sa maiuuwi ko ngayong gabi.

Lahing-limang minuto bago mag alas-diyes ng ulllaga. Kung hindi sa dy·ip ay sa bus aka nakasakay at bababa sa Philcoa. I'ihadong tatakbo ulit ako sa overpass. Minsan na akong napagkamalang mandllrukot dahi I sa mabibigat kong hakbang dala ng pagmallladali. Kaya sa Illga sumunod kong marathon, sinisigurado kong hindi na magiging maingay, hindihahangos at lalong hindi hahakbang na angkop sa 'king higat. Samakatwid, hindi dapat maging tao sa o\"Crpass. Minsan na rin kasi akong nakaranas ng hampas. Buti na lang mabilis akong nakailag. Paranoid yun! Nakaramdam lang na may tumatakho sa likuran niya, akala ay nanakawan na siya. Tinapunan pa ako ngmatalas na tingin na animo'y tunay akong mandurukot. Sa itsura naman niya, kung ako ailg mandurukot, wala akong balak na taluhin siya. Labing-tatlong minuto na lang. Nakaakyat na ako sa hagdan. Lahat nagmamadaIi. Mga ayaw ring mahuli. Maramingmukha, pero may ilan akong nakikilala. Madalas kokasing makasalubong sa mga overpass sa mga panahong gaya ngayon. Sa St. Peter ba? sa Litcx 0 sa Batasan? Di ko maalala. Basta may hawak na lata at nakaupo sa gitna. Oi ko alam kung pamilyar ba ako sa kanila. Sampung minuto. Nakasakay na ako sa dyip at bumabagtas papasok sa UP. Nainis naman ako. Itong mga taong nakikita ko, wala nang ginawa kundi magmasid mula paa hanggang ulo. Pakiramdam ko nakakasakop sila ng pribadong espasyo. Mga manghuhusgang wala naman sa husgado.Pero pakialam ko. Nagmamadali nga ako. Marami nang nagbabaan, marami ring pumalit sa mga upuang iniwanan. May mga nag-uusap, may mga nagsisibasa. Naalala ko bigla ang mga tore ng Iibrong iniwan ko. Dapat ko pang matapos ang mga iyon.

I'ilong minulo, lima, Llt!". Nasa tapat na ako ng gusaling paroroon,lll. Ang aking mga paa'~ h,)kh.:tng na lang ng hakhang. Oi na naghihinIJ.' ng dikta ng ISIIml. I'anakanaka mang natatapilak dahil sa ngumangawang panYallak, patuloy pa rin sa pagkaripas. lniisip ang magiging mas malaJang bJagayan 'pag di nakapasok sa silid sa tamang oras. llang segundo pa bago mag-alas diyes nang makapasok ako. Dahil hindi ako nahuli, may dinalnan pa akong puwesto. Nawala ang aking pagod nang sa wakas ay nakaupo na sa trono. Caya ng nakasanayan, pangongopya. ito na, sisimulan ko nang muli ang

Isang Umaga

Al.1skuwatro ng umaga ang takdang gising ko. MadaJas, nag-iinal aka sa sali\\" ng tilaok ng mga manok sa likod-baha;·. Paglahas ko sa ku\\-arto, habang hinahanda ang binabad na maJagkit noong nabraang gahi, ka-duweto na ng mga manok ang mauugong na travsikcl na nagsisimuJa nang rumatsada. Pem hindi lamang mga manok at traysikcl ang gumising sa akin ngayong umaga. Madilim pa sa labas, pero may namataan na akong Iiwanag mula sa kapitbahay. Sumilip ako sa bintana-may nakaparadang trak sa tapat ng bahay ni Konschal. Kumakalampag ang mga malalaking ispikerhabang hinihila't ihinabaha ang mga ito mula sa trak. May karaoke machine ring kailangang ibaba, kaya't nagsisigawan ang mga lalaki para humingi ng tulong. Mayo a-tres, hirthday nga pala ni Konsehal. Pumunta ako sa kusina para simulang ihanda ang puto maya. Inilagay ko ang kinayod na niyog sa malaking palanggana, binuhusan ito ng kaunting tubig at sinimulan ang pagpiga. Tahimik ang pagsirit ng gata sa pagitan ng aking mga daliri. Sa mga pagkakataong hiningal na ang mga manok sa katitilaok at walang traysikel na napapadaan, tanging sa pagkilapsaw lamang ng gata't tubig sa palanggana nababasag ang katahirnikan ng umaga. Ngunit ngayong araw, sa kabilang bahay nakatuon ang aking tainga. Naririnig ko ang tinig ng mga babaeng tagasuporta ni Konsehal na nagkusang tumulong sa paghahanda ng pagkain-araw na kasi ng taunang pagbubukas ng kaniyang bahay para sa magarbong pagdiriwang. Tila wala sa isip ng mga ito ang iba pang tao sa bayan na natutulog at maaaring magising sa malalakas nilang tawanan at palitan ng mga utos.

Handa na ang gala. lhinllhos ko ito sa kale/ero ng binabad na malagkil na inihanda ng asawa k(J bgabi. Hinihinlay kong kumulo ang timpla, habang lImaatungal ang kinakatay na baboy sa kabilang baha),. Mapllsyaw na ang langil, dllmlldungaw na ang araw, ngunit patll!oy pa rin ang ingay ng mga naghahanda. Ngayong cleksiyon, tatakbo sa pagka-alkalde si Konschal, at susunod sa kanyang yapak ang dalawa niyang anak. Ang kanyang misis naman, malamang, ay mananatiling pa ring aktibo sa simbahan. Kumukulo na ang timpla, at umaatungal pa rin ang baboy sa kabila. Karaniwan, maririnig ko ang maIakas na pagkulo nito, ngunit ngayo'y nagmistulang bulong lamang ang hagikhikan ng maliliksing bula ng gata na nag-aamok sa loob ng kaldero. Pangatlong baboy na ang kinakatay. Hindi ko alam kung mayroon pang ika-apat, 0 ikalima. Alas sais na ng umaga. Bumangon na ang asawa ko, at kapwa na kaming handa para ilako sa palengke ang aming paninda. Habang hinahanda ang mga dahon ng saging, papel na pIatito at luya para bumango ang ibebenta, narinig namin ang pamilyar na campaign jingle ni Konsehal. Habang naghihin~y ng traysikel, may sumitsit sa amino "Mare, Pare. Papakya"vin ko na 'yang puto maya ninyo. Dito na rin kayomag-almusal," anang asa~a ni Konsehal.

ang mga may-akda
Francesco Eloisa Uy Nasa unang taon ng Sertipiko sa Malikhaing Pagsulat sa Filipino (SMPF) at ulo ng Komite sa Pinansya ng UP UGAT si Cheska. Maliban sa pagbibilang ng daan-daang libong pera ng organisasyon, abala si Cheska sa pagbuhay ng The Ultimate Superfriends and Megafans of Britney Spears sa Pilipinas.
jOQime

Grias Dadating-aalis, kakanta at tatakbo pa papunta sa mga tinuturuang bulilit. Ikatlong taon sa BA Art Studies itong si Joanne, ang game na game na interpreter ng mga tula at prosa sa isang sumisirkong performance sa mga guesting ng UP UGAT.

Hindi na kami tumanggi, minsan langkami maging kumare at kumpare.

juneSara Velasquez Alas-kwatro ng hapon ang curfew ni June kaya kung ayaw mo siyang makitang maging isang palaka dahil sa sumpa ng fairy godmother niya, paalisin. mo na sya bago pa ang takdang oras. Ganoon pa man, normal at nakakatawa naman siya bago ito. Unang taon niya sa SMPF. Mo. Katherine Elono Ikalawang taon na sa BA Journalism si Katherine at ang kinabukasan niya ay isang kinaIamay, hinaIukay at nilamulamutak na puto (gaya ng akda niya) batay sa mga kwento niya. Hindi na baleng waIang makain, basta may internet connection. Isang fan ng peyups.com.

iJ1arc Mariamonte Hindi siya chickhoy pun hindi din malinaw kung sino na ba ang pinakabagong dinadala at injuupo ni Marc sa damuhan ng Sunken Garden. Unang taon niya ng SMPF at mayroon pa siyang mga susunod na taon upang mag-isip kung paanong sa lagoon naman madala ang mga prospects. Maria Christina Pan8an Alam ni Tina mag-Itawis, dahil siya ay isa sa mga natltlrang diwata mula Cagayan, at kasalukuyang kalihim ng UP UGAT. Hindi pa siya bukas na umaamin tungkol sa tunay na ugnayan mla ni Kat, pero tila mndi naman ito hadlang para mabuhay ng masaya bilang student assistant sa Educ Lib. Ikalawang taon sa BA Malikhaing Pagsulat si Tina. Marlon Lester Cueta Isang buong koleksyon ng mga tula yata ang maiipon sa dami ng ipil1asa ni Em EI Ar Ji sa mgapalihan para sa Bagitong ita. Baka ito ang bunga ng sleepless nights mya sa Facebook at sa walang pagod na pagiisip kung kanino/anong larawan ba ang susunod myang gagamiting profile picture. Unang taon mya sa SMPF.