You are on page 1of 2

Աշխատասիրութիւն

Մայիս 1-ը կը նկատուի բանուորներու կամ աշխատանքի օր: Գիտէք,


թէ ինչու՞ եւ ինչպէ՞ս Մայիս 1-ը նշանակուած է բանուորներու օր:

Բանուորներու օրուան միտքը առաջին անգամ ծագում առաւ Շիքակօ


քաղաքին մէջ 1 Մայիս 1886-ին: Այս օրը ընդհանրապէս
աշխատանքի համաձայնագրեր կը նորոգուին:

Մօտ 300000 բանուորներ լռելեան ցոյցեր կազմակերպեցին, անոնց


նպատակն էր Մայիս 1-ը ըլլայ աշխատանքի օր եւ միայն ութը ժամ
աշխատին, երկու որ ետք այս բանուորները բախում ունեցան
ոստիկանութեան հետ եւ վեց զոհեր տուին, իսկ յաջորդ բախումներուն
զոհերուն թիւը հասաւ 17-ի (եօթը ոստիկան եւ տասը բանուոր):

Պետութիւնը այս կացութիւնը տեսնելով որոշեց պատժել բանուորները


եւ ութը հոգի կախաղան բարձրացնել: Չորսը կախուեցան, մէկը
անձնասպան եղաւ, իսկ միւս երեքը 1893-ին ազատ արձակուեցան:

1894-էն սկսեալ Մայիս 1-ը դարձաւ համաշխարհային բանուորներու


օր, եւ յարգանքով նշուեցաւ հինգ մեռեալներու յիշատակը:

Աստուածային կամք է որ մարդ արարածը իր ճակտի քրտինքով ուտէ


ամենօրեայ հացը: Այսինքն, աշխատութիւնը կը նկատուի առաքինութիւն,
իսկ ծուլութիւնը՝ մեղք:

Աշխատասէր ըլլալ չի նշանակեր գործի մոլի ըլլալ:

Աստուած ստեղծեց մեզ որպէսզի աշխատինք եւ գործենք, նաեւ մեր


ունեցածը բաժնեկցինք ինկածին եւ կարօտեալին հետ:

Աստուծոյ խօսքը շատ յստակ ձեւով կը թելադրէ աշխատասիրութիւն


եւ ոչ թէ ծուլութիւն.-
«Աշխատասէր մարդուն ծրագիրները իրաւամբ առատութիւն կը բերեն,
բայց ամէն արտորացող միայն կարօտութիւն կը բերէ» (Առակաց 21.5):

Գործը կարեւոր է եւ ինչու չէ սուրբ է որովհետեւ Աստուծմէ է: Մենք


կանչուածենք ոչ թէ միայն աշխատիլ օրապահիկ շահելու, այլ սիրելու
գործը, աշխատասէր ըլլալու եւ մեր գործերով զԱստուած փառաւորելու:

Հուրի Հաճընլեան