PENGENALAN

Belajar melalui bermain adalah satu teknik pengajaran dan pembelajaran yang berkesan kepada kanak-kanak. Melalui teknik ini juga akan mendatangkan keseronokkan dan kepuasan kepada mereka dalam sesuatu pengajaran yang hendak disampaikan. Dengan bermain juga kanak-kanak akan dapat menguasai perkembangan dan kemahiran fizikal dan penguasaan bahasa dari segi perbendaharaan dan peraturan tatabahasa. Menurut Mak Soon Sang, dalam bukunya Pendekatan dan Strategi Pengajaran, main merupakan satu teknik mengajar yang memberi peluang kepada murid-murid melakukan sesuatu aktiviti secara berpura-pura di dalam keadaan terkawal. Pengajaran dan pembelajaran di bilik darjah berlandaskan prinsip belajar sambil bermain. Aktiviti bermain adalah kerja kanak-kanak. Menurut Buku Panduan Guru (Pusat Perkembangan Kurikulum), belajar melalui bermain adalah satu pendekatan yang terancang dan berstruktur bagi memberi peluang kepada murid belajar dalam suasana yang bebas dan selamat, menggembirakan dan bermakna Permainan merupakan saluran yang boleh mengembangkan perkembangan kanak-kanak ke tahap yang optima. Oleh kerana permainan merupakan sesuatu kekuatan dan pengalaman yang penting menjadi asas dalam model pendidikan awal kanak-kanak.

DEFINISI MAIN
Main atau bermain secara amnya boleh didefinisikan sebagai sebarang aktiviti yang memberikan kegembiraan dan kepuasan kepada kanak-kanak tanpa menimbangkan apakah hasil aktiviti itu. Dengan lain perkataan, kanak-kanak bermain bukan kerana ingin akan sesuatu atau mencapai tujuan tertentu. Bermain dianggap sebagai satu pekerjaan bagi kanak-kanak, tetapi bukanlah pekerjaan yang memerlukan hasil akhiran atau tujuan tertentu. Bermain juga bukanlah satu aktiviti yang dipaksa malah merupakan keinginan semulajadi kanak-kanak (Kraus, 1990). Lazimnya apabila sesuatu tugasan itu dianggap mudah, tugasan tersebut sering dirujuk sebagai mainan kanak-kanak memandangkan tidak wujudnya komplikasi dan merupakan nilai yang paling berharga buat perkembangan kanak-kanak.

dan Vendenberg (1983). Apa yang dikemukakan oleh Almy bersesuaian dengan pandangan Rubin. Beliau juga berpendapat bahawa dalam permainan. 1987. Kedua. 1990). Menurut Caplan dan Caplan 1973. ciri-ciri yang berkaitan dengan main mestilah ada kebebasan memilih oleh peserta” . p. perkembangan sosial dan intelek di samping dapat memperkembangkan kekuatan fizikal. 181). ( Fergus 1995.1987) menganggap “imaginative play” sebagai usaha kanak-kanak menggunakan kebolehan fizikal dan mental mereka dalam menyusun pengalaman. Fagen) menyatakan kanak-kanak bermain dengan di arah oleh diri mereka sendiri tanpa mengambilkira tujuan bermain. Mengikut Vygotsky (1967) “Main membantu perkembangan bahasa dan pemikiran. berlaku hanya untuk kepuasan semasa melakukannya. Dalam konteks main bebas. main adalah penting kepada kanak-kanak kerana main menyediakan peluang kepada kanak-kanak untuk meluahkan pendapat masing-masing (Kraus. (Spodek et al. Sebagai contoh kanak-kanak yang berusia empat tahun yang baru sahaja mendapat adik baru akan mengalami pengalaman negatif seperti penolakan kasih sayang dan perasaan permusuhan terhadap adik tersebut. Semasa bermain. koordinasi dan ketangkasan seseorang murid. Ia merupakan saluran untuk melahirkan perasaan dan punca untuk mendapatkan kegembiraan dan keseronokan.2). Permainan juga dapat memberi pengalaman tentang keadilan. CIRI-CIRI MAIN DALAM P&P PRASEKOLAH Pertama. main merupakan pengalaman katartik. Struktur otak akan membentuk melalui penggunaan simbol dan alat. kanak-kanak dapat melatih bahasa yang baru dikuasai. teka silang kata. memberi peluang kepada kanak-kanak untuk meluahkan emosi yang negatif. Lenyap dengan sendiri. Di antara permainan lazim yang dimainkan dalam bilik darjah teka-teki. main memberi peluang kepada kanak-kanak untuk memperolehi perasaan dapat mengawal keadaan yang dikatakan dapat membantu kanak-kanak untuk berurusan dengan realiti sebenar (Kraua. Kanak-kanak melibatkan diri dalam permainan secara aktif. Untuk perihal ini. Melalui permainan. Mereka dibenarkan untuk memperolehi proses pemikiran yang tinggi melalui bermain”. Almy (1984. main dikatakan dapat menyuarakan perasaan kecewa tersebut. mereka. kad-kad bergambar. Dalam cara ini kanak-kanak dapat mengawal situasi dan menyesuaikannya dalam dunia sebenar. ia juga membantu dalam pembentukan ini. mengikut Freud pula. aktiviti main dapat memberangsangkan perkembangan bahasa. main sebagai penentu penting bagi perkembagan kekuatan sahsiah. 1990). peraturan-peraturan dan kesamaan serta memperkuatkan kebolehan berfikir dalam pelbagai cara. catur dan sebagainya. bebas dari segala peraturan. main adalah motivasi dalaman.Carr. Dari aspek psikoanalisis. Jerome Singer (Spodek. Secara ringkasnya. daya cipta. kanak-kanak meneroka alam yang boleh menjadikan mereka berkebolehan dalam menghadapi masalah persekitaran dan boleh menjadikan mereka kreatif. kestabilan emosi. kanak-kanak mendapat tingkah laku yang baru. Fein. Selain itu bermain adalah satu bentuk kesenian kanakkanak. Main juga memberi kebebasan kepada kanak-kanak untuk meluahkan tekanan dalam menghadapi dunia sebenar. kad-kad nombor. dalam teori nya menyatakan. Mengikut Carr. mempelbagaikan .

Permainan ini dianggap kebudak-budakan dan tidak matang. memberi peluang kanak-kanak untuk mencipta dan mencuba iii. bahan motor kasar. bahan peluahan kendiri dan bahan semulajadi. berorientasikan proses bukan hasil. membina keyakinan diri v. main yang terancang ii. Tetapi pengkaji percaya. memenuhi keperluan kognitif. main yang berstruktur iii. Antara perancangan adalah pemilihan bahan main samada bahan jenis menumpu atau mencapah. mengalakkan imaginasi ii. bahan binaan. Banyak kebaikan dalam penggunaan bahan mencapah dalam main. main diambil sebagai salah satu dari kaedah pendekatan dalam proses pengajaran dan pembelajaran kanak-kanak. Misalnya. Dalam konteks prasekolah di Malaysia. menggalakkan kanak-kanak bekerjasama dan hubungan sosial iv.dua orang kanak-kanak mungkin bermain benda yang sama tetapi tidak bermain bersama-sama. leading them to appreciate the fact that problems may have multiple solutions. Dalam dunia pendidikan prasekolah. Antara yang telah disebut oleh Hughes (1999) yang menyatakan Divergent objects may guide children to numerous approaches. Tidak hairan jika dalam abad ke 21. main merupakan perkara penting dalam merealisasikan aktiviti bermain dalam pendidikan prasekolah. khususnya dalam membantu perkembangan kanak-kanak dan ianya tidak akan bermakna tanpa perancangan yang teratur. Main bukan sahaja dianggap penting dewasa ini malah sejak dari dahulu lagi. iii) Permainan ‘associative’ . main yang fleksibel iv. pendidikan dilaksanakan berdasarkan kurikulum yang digunapakai. bahan manipulatif. Antaranya ialah: i. psikomotor dan afektif Untuk itu dalam perancangan dan pelaksanaan bermain sambil belajar. Selain itu. jenis permainan ini boleh dijadikan pengalaman yang matang dan menggembirakan. ii.perbendaharaan kata serta membenarkan kesalahan dan pembetulan bahasa. khususnya dari perspektif kurikulum. Banyak pendapat yang boleh menjadi panduan kepada penggunaan bahan main. JENIS PERMAINAN i) Permainan ‘solitary’ Kanak-kanak bermain sendirian dan tidak berkaitan dengan orang lain atau secara bebas. main atau bermain itu bukanlah main yang bebas tanpa perancangan tetapi main yang mempunyai unsur seperti: i. aktiviti main yang berlainan sama ada main sosial atau main kognitif juga akan memberangsangkan aspek-aspek perkembangan bahasa yang tertentu. dan lain-lain kebaikan terutama yang banyak melibatkan jenis bahan seperti bahan kemahiran.) Permainan ‘parallel’ Kanak-kanak bermain secara bebas dan bersendirian tetapi berhampiran dengan kanak-kanak lain.

Antara beberapa contoh aktiviti yang boleh dianggap sebagai main atau bermain adalah main drama. Guru perlu campur tangan dan memberi cadangan. Terdapat banyak contoh untuk aktiviti bermain. berlakon dan bercerita dan lain-lain contoh yang boleh dikategorikan di bawah definisi main. Bukan juga sesuatu yang wujud untuk tujuan komersial. Terdapat banyak kajian terkini ke atas pentingnya bermain di kalangan kanak-kanak . afektif dan psikomotor disamping memupuk nilai estetika. menyanyi. Ada kerjasama dan tolak ansur. Sebagai contoh kanak-kanak berlakon dan berimaginasi bermain masak-masak seperti situasi yang sebenar dan dalam situasi sebegini. thoughts. Minat sendiri dapat dijadikan minat kumpulan. Malah merupakan satu aktiviti yang banyak memerlukan penglibatan aktif sehingga boleh dinyatakan idea serta ekspresi diri serta berupaya menggalakkan perkembangan kognitif. Selain dari drama. penulisan artikal hanya akan memberi penekanan terhadap pentingnya bermain di prasekolah mengikut aspek perkembangan yang tertentu sahaja. Verriour (1994) pula menyatakan drama membolehkan kanak-kanak menghasilkan situasi abstrak yang bermakna. iv)Permainan ‘cooperative’ Seorang kanak-kanak bermain bersama kanak-kanak lain. berlakon merupakan salah satu lagi aktiviti bermain yang lazim dipraktikkan oleh guru di tadika.1996). Kurang campur tangan guru. Mereka saling lengkap melengkapi. input aktiviti ini di dalam Kurikulum Prasekolah di bawah Komponen Kreativiti dan Estetika menunjukkan bermain bukan sesuatu yang tidak penting. Disamping itu drama kreatif juga dapat menawarkan pembelajaran secara kerjasama dan berpasukan melalui perkongsian pengalaman (Heller.Seorang kanak-kanak bersama kanak-kanak lain terlibat dalam aktiviti yang sama tetapi tidak ada kerjasama ataupun menjadikan minat sendiri kepada minat kumpulan. and actions for themselves rather than memorizing a script for an audience. Drama yang digunapakai sebagai salah satu aktiviti di prasekolah boleh membina konsep kendiri yang positif kepada kanak-kanak dan memberikan kepada mereka pengalaman bahawa terdapat jawapan yang betul atau salah seperti kata McCaslin (2000). beberapa orang kanak-kanak mahu menjadi emak dan ayah dalam kumpulan tersebut. Selari dengan penemuan mengenai drama sebagai salah satu aktiviti bermain yang banyak meninggalkan kesan positif. “Drama builds positive self-concepts in children as they participate in experiences that have no right or wrong answers” Drama juga dapat menilai dan menghormati identiti tersendiri kanak-kanak dan ekspresi kreatif mereka. children act “as if” their imagined world were an actual world and represent familiar feelings. KEPENTINGAN BERMAIN DI PRASEKOLAH Dalam bahagian ini. mengikut Wilhelm & Edminston (1998) In creative drama. Misalnya.

kreativiri dan pemikiran divergent (Dansky. 2002. Jelas menunjukkan bahawa proses pembelajaran yang melibatkan operasi mental mengikut teori pembelajaran kognitif seperti Gagne. Gardner. 1990). & Berk. 2) Bermain untuk Perkembangan Sosial dan Emosi Dalam kehidupan sosial kanak-kanak. Bahagian berikut ini akan menerangkan pentingnya bermain mengikut yang lebih spesifik berdasarkan perkembangan yang tertentu. Permainan biasanya melibatkan aktiviti fizikal yang berhubung rapat dengan perkembangan kanak-kanak dari aspek motor kasar dan motor halus serta kesedaran tentang badan mereka. dan sikap ( McCune & Zanes. 3) Bermain untuk Perkembangan Kognitif Kajian telah menunjukkan perhubungan yang positif antara main dan pembelajaran kanakkanak ( Kumar & Harizuka. 2002).” Banyak lagi kepentingan main dalam proses pengajaran dan pembelajaran kanak-kanak yang berlaku secara langsung dan tidak langsung. 2000. Holmes & Geiger. Terdapat banyak lagi kepentingan main contohnya dalam perkembangan bahasa. Santrock. keyakinan dan sikap bersaing untuk berjaya dalam segala bidang amat diperlukan (Berk. Christie. Creasey. . 2003). 2001: Smilansky & Shefatya. 1999.1979).1993). Kajian (Rubin & Howe 1986. belajar mengawal diri sendiri dan juga boleh berkongsi kuasa.1998: Lieberman. mengawal emosi. bermain adalah pencetus kepada pembentukan perkembangan serta kemahiran sosial dan emosi kanak. 1977) Mereka telah mengenalpasti kemajuan dalam penumpuan. Fromberg. Sebagai contoh kanak-kanak dari pelbagai umur perlu bersosialisasi. sebagai peyumbang dalam kebudayaan masing-masing. 2001. Wortham. memori ( Jensen.tadika atau prasekolah ( Jensen.2000 . Mccune& Zanes. Kajian mereka menyatakan “play is a scaffold for development. Main dikatakan dapat memberi kanak-kanak pengalaman yang kaya untuk meningkatkan kemahiran bersosial.2001: Murata & Maeda. kemahiran kesediaan. 1980 . 1998) menunjukkan bahawa bermain dengan individu lain memberi peluang kepada kanak-kanak untuk menyesuaikan perlakuan mereka dengan orang lain dan memberikan pendapat mereka sendiri. Guru harus memainkan peranan yang penting dalam memberi panduan yang sepatutnya agar melalui bermain boleh menghasilkan pembelajaran optima kepada kanak-kanak. Ausubel dan Bruner ada kepentingannya di dalam aktiviti bermain. 1995. 2002. and a means by which all children practice skills they will need in later life. mempunyai sensitiviti nilai dan keperluan orang lain. Ini membolehkan kanak-kanak meningkatkan kemahiran yang membolehkan mereka berasa lebih selamat. Holmes & Geiger. Frost. dan boleh berdikari. 2002. lebih yakin. Dalam masyarakat di mana kanak-kanak menghadapi tekanan. a vehicle for increasing neural structures.2001. Apapun jika main setakat untuk digunakan sebagai alat bermain dan bukan alat pembelajaran tidak akan meninggalkan kesan positif dalam proses pengajaran dan pembelajaran kanak-kanak. Jarvis. Kanak-kanak berasa seronok dan gembira sewaktu aktif menggunakan bahagian-bahagian anggota badan mereka untuk bersenam. pengambilan perspektif (perspective-taking) ( Burns & Brainerd. 1) Bermain untuk Perkembangan fizikal. 1997. Shore. & 2001).

ii)Menyedari bahawa mengurus bilik darjah akan memerlukan keupayaan untuk melakukan pelbagai perkara serentak. . v) Harus diingat bahawa guru yang terbaik adalah yang paling cepat belajar. guru-guru perlu menyediakan diri terhadap realiti dalam pengajaran seperti : i) Menyedari bahawa guru prasekolah akan dikelilingi oleh budaya yang pelbagai dan kemahuan-kemahuan dari pelbagai kumpulan kanak-kanak. iv) Mengetahui bahawa guru akan memasuki satu profesion yang kadang-kala mempengaruhi emosi dalam bidang yang mencabar ini terutama dalam hubungan interpersonal. Mereka mungkin merasa cepat letih terutama dari segi minda terhadap pelbagai program yang direncana dan dilaksanakan serentak. Menurut Joan Packer Isenberg dan Mary Renck Jalongo (2003). guru memainkan peranan yang penting untuk mencipta persekitaran dan juga merangsang serta memperkembangkan daya berfikir kanak-kanak. iii) Memahami bahawa mereka terpaksa meringkaskan pengalaman yang tidak langsung dan menjadikan ianya berguna dan bermakna serta menyeronokkan kepada kanak-kanak terutama kanak-kanak yang mempunyai latar belakang pendidikan yang agak kurang baik dan juga tidak dapat memenuhi keperluan asas mereka. di mana sentiasa mengambil berat terhadap kemajuan dan perkembangan profesionalisma dan menjadi seorang model pelajar yang mana kanakkanak akan contohi dan keberkesanan ini lambat laun akan berkurangan. membuat beribu keputusan serta merta setiap hari dan berupaya menyesuaikan diri secepatnya dan menjadi fleksible kepada perubahan.Peranan Guru Dalam Menggalakkan Main Morison ( 1995 ) menegaskan bahawa dalam menjayakan sesuatu permainan di pusat-pusat persekolahan. Kecuali guru itu seorang yang ‘belajar sepanjang hayat’. untuk memastikan aktiviti bermain dapat digunakan dengan lebih berkesan. sebagai langkah awal.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful