O Kuza«czyku

jb

1

Szkic teorii
aktualn¡ niesko«czono±ci¡
tj. bytem nieograniczonym, od którego

W jego teorii Bóg byª

nie ma bytu wi¦kszego i bytem który zawieraª wszystkie inne byty. Dalej skoro byt ma t¡ wªa±ciwo±¢ »e nie da si¦ go zwi¦kszy¢, zapewne te» nie da si¦ go zmniejszy¢1 . Zatem maksimum jest zarazem i minimum. Nast¦pnie Kuza«czyk podaje alegori¦ niesko«czonego koªa. Obwód najwi¦kszego koªo to Bóg jako Maksimum, za± jego ±rodek to Bóg jako Minimum. Poniewa» zarówno obwód koªa jak i jego ±rednica s¡ niesko«czenie dªug¡ lini¡ (a wcze±niej wykazaª »e wszystkie niesko«czenie dªugie linie s¡ t¡ sam¡ lini¡) to obwód koªa jest tym samym co jego ±rednica. Poniewa» przez ka»dy punkt koªa przechodzi ±rednica w ka»dym punkcie jest obecny Bóg jako Maksimum. Poniewa» z ka»dego punktu jest równie (niesko«czenie) daleko do obwodu koªa, to w ka»dym punkcie jest ±rodek koªa, zatem wsz¦dzie jest Bóg jako minimum. Czyli wsz¦dzie jest Bóg jako maksimum i minimum, zatem jako Jedno±¢.

1

Rozwa»my jeszcze raz relacj¦ zda« dotycz¡cych Maksimum: od którego nic wi¦ksze by¢ nie mo»e [ ,

Ks I r. IV, str 52] i nie mo»e by¢ te» mniejsze [ , jw.]. Je±li pierwsze zdanie interpretowa¢ jako czona, to rzeczywi±cie oczywiste jest »e

?

?

∞1 + 1 = ∞1 , gdzie ∞1 to pewna konkretna liczba niesko«∞1 − 1 = ∞1 (starczy odj¡¢ jeden obustronnie od pierwszego ∀x x < ∞1
albo

równania), zatem zdanie drugie wynika z pierwszego. Natomiast je±li rozumie¢ to zdanie jako jest sprzeczna sama w sobie. cytowane przeze mnie s¡ sprzeczne. Je±li rozumie¢ pierwsze zdanie jako

∀X X ∪ A = X (gdzie ∀a a ∈ X

X to zbiór), zdania to taka denicja X

1