1

1

Pyt 1. Relacja Duszy do Ciała a. dusza sama w sobie a dusza w ciele: pojęcie "żywiny"Żywina to połączenie ciała i duszy, pewnie to co jest pomiędzy ciałem a duszą — człowiek. Żwyina to splot ciała i duszy, wartość dodana (to co zostaje z człowieka po odjęciu i duszy i ciała). Wydaje się że człowiek to połączenie duszy i ciała — czyli żądz i cnót (jak u Platona ale straszniej pomieszane). Dusza sama należy do świata ducha — świata czystości, a ciało do świata materii — świata skalania. I jako takie te dwa byty (jako nie należące do tych samych płaszczyzn) nie mogą być połączone ze sobą. Plotyn powołuje więc żywinę która jest tym łącznikiem, która należąca do obu płaszczyzn pospołu, a pewnie nie należąca do żadnej z nich, może stanowić ten splot. b. postrzeżenia w duszy - ich źródło i istota Dusza jaki wieczna i idealna nie postrzega, wszystkie postrzeżenia, emocje (cnoty?) są jej obce. Lecz skoro jest połączona z ciałem, to potrzega. Może nie przyjąć postrzeżenia ale nie postrzegania. Za sprawą żywni te postrzeżenia się propagują do duszy. Dusza nie postrzega obiektów materialnych, ale obrazy intelektualne żywni (czyli postrzega postrzeżenia). Jest tak bowiem (jako Duch) nie może postrzegać świata materii, a te obrazy żywni są już częściowo duchowe. c. relacja duszy do umysłu Dusza jest (w zasadzie) tym dla umysłu, czym ciało dla duszy. Umysł posiadamy ponad nami, należy do innej płaszczyzny, i możliwe że jest wspólny wszystkim ludziom na raz. d. przyczyna zła w duszy Pyt 2. Problem cnoty a. rozumienie cnót umysłowych: ich źródło i istota b. rola cnót obywatelskich i oczyszczających c. charakterystyka stanu upodobnienia duszy do boga Należy upodabniać się do boga. Żródłem tych cnót jest chęćupodobnienia się do boga. Czyli ćwiczyć się w cnotach. No ale czy bóg ma wszystkei cnoty? Otóż nie. Jakże bowiem może być odważnym skoro nie zna strachu, hojnym — skoro nie zna biedy? Cnoty obywatelskie są OK, bo ćwiczą żądze, ale w sumie to nie to. Prawdziwa cnota ma aspekt oczyszczający (oczyszcza duszę z grzechu ciała). Człowieka oczyszcza umiarkowanie pożądać tylko tego co konieczne oto droga do czystości. Pyt 3. Problem szczęścia a. szczęście jako "życie zgodne z naturą", ósiągnięcie prawdziwego dobraŚzczęśćie to dobre życie, czyli życie zgodnie z naturą. Czyli zgodnie ze swoją istotą. Czylo zgodnie z duszą (p2p2)

2 b. relacja prawdziwego szczęścia do przyjemności i cierpienia (bólu, ciosów losu) c. ideał szczęśliwego mędrca Pyt 4. Dlaczego szczęście nie wzrasta wraz z długością czasu? Pyt 5. Piękno a. rodzaje piękna, jego źródło i przyczyna poznania (ąnamneza") b. wstępująca droga piękna (ciała, zajęcia, umiejętności, cnoty) c. proces odrywania się od ciała (óczyszczenia") d. stan upodobnienia się do boga (umysł, Dobro) poprzez cnoty