+ Μητροπολίτου ᾿Ωρωποῦ καὶ Φυλῆς Κυπριανοῦ

Προέδρου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῶν ᾿Ενισταμένων

῾Η ῾Αγία Θωμαῒς ἡ ἐκ Λέσβου
910/913 — 948/951
῾Η προστάτις τοῦ συζυγικοῦ βίου
καὶ
συμφιλιώτρια τῶν συζύγων
Μνήμη: 3η ᾿Ιανουαρίου

῾Ιερὰ Εἰκὼν τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος.
῾Η ἀθληφόρος ῾Αγία στεφανώνεται ἀπὸ τὶς ἀρετὲς τῆς
μαρτυρικῆς ῾Υπομονῆς καὶ τῆς φωτιστικῆς ᾿Εγρηγόρσεως.

῾Υμνογραφικὰ

τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος
Μνήμη: 3η ᾿Ιανουαρίου

Τ

᾿Απολυτίκιον. ῏Ηχος δʹ. Ταχὺ προκατάλαβε.

ὰς θλίψεις τοῦ βίου σου, ὡς προσφορὰν λογικήν, Χριστῷ προσενέγκασα, τὴν τῶν θαυμάτων ἰσχύν, ῾Οσία ἀντείληφας. ῞Οθεν ὡς συζυγίας, ὑποτύπωσιν θείαν, μέλπομεν Θωμαΐς σε, καὶ
πιστῶς σοι βοῶμεν· χαῖρε τῆς νήσου Λέσβου, σεμνὸν ἐγκαλλώπισμα.

Π

Κοντάκιον. ῏Ηχος δʹ. ᾿Επεφάνης σήμερον.

όνους πλείστους ἤνεγκας καὶ κακουχίας, Θωμαῒς πανθαύμαστε, ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Χριστοῦ· ὅθεν ἀξίως δεδόξασαι, καὶ τῶν ῾Αγίων ἐδέξω τὸν στέφανον.

Η῎

Μεγαλυνάριον.

θλησας ἐν πόνοις μαρτυρικοῖς, Θωμαῒς ῾Οσία,
καὶ κατῄσχυνας τὸν ἐχθρόν· ὅθεν ἐδοξάσθης
παρὰ Θεοῦ πλουσίως, καὶ νέμεις τοῖς αἰτοῦσι, τὴν
σὴν βοήθειαν.

᾿Εποιήθησαν ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου
Μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου,
῾Υμνογράφου τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας,
ἐν ἔτει 1967.

σὺν τοῖς φύσασιν. Βλ. ὡς διεξοδικῶς ἱστορεῖ ὁ κατ᾿ αὐτὴν βίος. νυκτερινῇ ὄψει. δαιμονῶντας ἰώμενον. ὧν αἱ κλήσεις Μιχαὴλ καὶ Καλή. . ὅπερ. μαρτυρικῶς διῆλθε τὸν βίον. καὶ πᾶσαν ἄλλην νόσον θεραπεῦον τοῖς εὐλαβῶς προσιοῦσιν. ἐκ γονέων ἀρετῇ καὶ εὐσεβείᾳ κομώντων. δοξολογοῦσα καὶ εὐχαριστοῦσα ἐπὶ πᾶσι τοῖς δεινοῖς τὸν Κύριον. ἐν ᾗ διεσώζετο ὡς θησαυρὸς οὐράνιος· πολλὰς γὰρ θεοσημείας ἐνήργει. σελ. Αὕτη ᾅ μακαρία ἐγεννήθη ἐν τῇ νήσῳ Λέσβῳ. ᾿Εν νομίμῳ ᾅλικίᾳ φθάσασα συνήφθη ἀνδρὶ ὀνόματι Στεφάνῳ.Συναξάριον Τῇ γʹ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς [ ᾿Ιανουαρίου ]. θείῳ δοξασθὲν Πνεύματι. ἐκ τῆς νήσου Λέσβου καταγομένης. πηγὴ ἰαμάτων καταστὰν ἐν τῇ Κωνσταντίνου εὐδαίμονι πόλει. τῇ τοῦ συζύγου ἀπανθρωπίᾳ καὶ σκληρότητι πολλὰς δεχομένη τιμωρίας καὶ πληγὰς καὶ ἀλγηδόνας ταῖς τούτου χερσίν. Στίχος Θλίψεσι πολλαῖς Θωμαῒς λαμπρυνθεῖσα. Μυτιλήνη 1969. Δόξης ἀῤῥήτου παρὰ Χριστοῦ μετέσχε. ὁσημέραι ἀλγυνομένη. ἐν ἀρχαῖς τοῦ δεκάτου αἰῶνος. καὶ δοξασθεῖσα τῇ τοῦ Παρακλήτου δωρεᾷ. Ταύτης ᾅ γέννησις προεμηνύθη τῇ στείρᾳ μητρὶ ὑπὸ τῆς Θεοτόκου Μαρίας. καὶ ἰταμότητα γνώμης ἐν ἑαυτῷ ἔκρυπτε. καὶ κατετέθη τὸ ἱερὸν αὐτῆς λείψανον ἐν τῇ Μονῇ τῇ καλουμένῃ «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου» ἢ «τὰ Ρωμαίου». ἐν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων. τὸ τριακοστὸν καὶ ὄγδοον ἄγουσα τῆς ᾅλικίας ἔτος. Μνήμη τῆς ῾Οσίας Μητρὸς ᾅμῶν Θωμαΐδος τῆς θαυματουργοῦ. ἐκοιμήθη ὁσίως. Λεσβιακὸν «Μηναῖον». παραλύτους ἀνορθοῦν. 92α. ὃς πολλὴν σκαιότητα. καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει κοιμηθείσης ὁσίως. Τριτάτῃ Θωμαΐδα πινυτόφρονα* ἀείδειν θέμις. ἠφθαρτίσθη. Καὶ δοκιμασθεῖσα ὡς χρυσὸς ἐν καμίνῳ. Μετοικήσασα πανοικεί. ἔνθα καὶ τὸ σεπτὸν αὐτῆς λείψανον ἐσώζετο.

6. Φουντούλης.Ε. Nation. Βασιλείου. 367).» τ. στλ. 1590. διὸ καὶ δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰς ἐντύπους ἐκδόσεις τῶν Μηναίων».Η. ῾Η μνήμη της. σ. ᾿Ιω. τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς μνήμης τοῦ Μ.῾Η ῾Αγία Θωμαῒς ᾅ ἐκ Λέσβου 910/913 — 948/951 ῾Η προστάτις τοῦ συζυγικοῦ βίου καὶ συμφιλιώτρια τῶν συζύγων Διευκρίνισις γιὰ τὴν μνήμη τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος «῾Η μνήμη αὐτῆς ἐτιμᾶτο ἐν Κωνσταντινουπόλει τὴν 1ην ᾿Ιανουαρίου. μετατεθεῖσα βραδύτερον τὴν 3ην ᾿Ιανουαρίου. ᾅμέραν τοῦ θανάτου της. ῾Η μνήμη αὐτῆς ἀναγράφεται τὴν 3ην ᾿Ιανουαρίου καὶ εἴς τινα Μηνολόγια (κώδικες Medico-Laurentianus 787.]. SEC. συνδεομένη πρὸς τὸ λείψανον αὐτῆς. 573. . Πρβλ. ἐλησμονήθη μετὰ τὴν ἀπώλειαν τούτου [ΙΓʹ αἰ. πρὸς ἀποφυγὴν συμπτώσεως τῆς πανηγύρεώς της πρὸς τὴν ἑορτὴν τῆς πρώτης τοῦ ἔτους. «Θ. Paris.

». ἐλπίδα καὶ ἐπίμονη προσευχή.. ὅτι ὄχι μόνο θὰ ἀποκτοῦσε παιδί... Κυρίως ὅμως. Θὰ ἦταν ἕνα μεγαλοφυὲς παιδί. παννύχοις ὑμνωδίαις προσμένοντας. * * * ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ τῆς Θωμαΐδος. «Διηνεκῶς τοῖς θείοις ναοῖς προσεδρεύοντας. Καὶ τὴν διαβεβαίωσε. ῏Ηταν καρπὸς προσευχῆς.. νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν ὑμνοῦντας τὸν Κύριον.. ὅτι ἡ χαριτωμένη Θωμαῒς ἦταν προωρισμένη γιὰ μιὰ ζωὴ ὑψηλῶν πνευματικῶν ἐπιδόσεων.... ἦσαν πνευματικὰ πλούσιοι καὶ εὐσεβέστατοι.. «᾿Ιδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτὸς. ἦσαν εὐγενεῖς καὶ εὐκατάστατοι.. ῞Οπου νἆναι θὰ σπαρῆ στὴ μήτρα σου παιδὶ καὶ μετὰ τὸν ὡρισμένο χρόνο θὰ ἔλθη στὸ φῶς.. ὅλην τὴν ἡμέραν πενθοῦντες ἦσαν καὶ σκυθρωπάζοντες. ὅμως ἐπρόκειτο νὰ ἀθλήση σὲ ἕνα ἄλλο μαρτυρικὸ στάδιο. ἔζησε μόνο τριάντα ὀκτὼ ἔτη. ἀλλὰ ὅτι αὐτὸ θὰ διακρινόταν γιὰ τὸν πλοῦτο τῶν χαρισμάτων καὶ τὴν ἁγιότητα.. ῾Η Πανάμωμος Μήτηρ καὶ Παρθένος φάνηκε μὲ δόξα καὶ μεγαλοπρέπεια στὸν ὕπνο τῆς ἐνάρετης Καλῆς... ὁ Κύριός μας ἐπιβράβευσε τὴν βαθειά τους εὐσέβεια.. Καὶ μάλιστα νὰ δοξασθῆ ἴσως καὶ περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους Μάρτυρες τῆς ῾Αγίας Πίστεώς μας.. Καὶ ταῖς τῶν θείων Γραφῶν ἀναγνώσεσι προσεμμένοντες προσευχῇ τε παννύχῳ καὶ νηστείᾳ προσκείμενοι τέκνον δοθῆναι τούτοις ἐξελιπάρουν τὸν Κύριον...... Οἱ σύγχρονοί τους ἐχαρακτήριζαν αὐτοὺς ὡς «ζεῦγος χρυσοῦν. μεταξὺ τῶν ἔτων 910913. καθικετεύοντες.. Καὶ ἀνέμεναν τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ μὲ ταπείνωσι... ᾿Απὸ τὴν ἀρχὴ ὅλα ἔδειχναν. ᾿Ανέδειξε αὐτοὺς χαριτωμένους γεννήτορες ἑνὸς σκεύους ἐκλογῆς.. γονυπετοῦντες. ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα. Τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς θεοφιλοῦς πολιτείας της. «Πολλῷ τῶν ἀῤῥένων ἀῤῥενικωτέρα» ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ τοῦ δεκάτου αἰῶνος. ἀλλὰ καὶ θὰ ἀντεδοξάζετο ὑπέρμετρα. στὴν σχετικὰ σύντομη ἐπίγεια πορεία της.α. ἡ ἀγάπη καὶ ἡ εὐσπλαγχνία γιὰ ὅλους.. Καὶ προέλεγε ἡ ῾Υπερευλογημένη Δέσποινα στὴν μακάρια Καλή: «῏Ω γύναι. ῎Ετσι. ῍Αν καὶ ... προετοιμαζόταν συνεχῶς γιὰ τὴν προϋπάντησι του Σωτῆρος μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ..». ἦσαν ἡ ὑπερβάλλουσα βία καὶ ὑπομονή. ζεῦγος τρισευδαῖμον καὶ μακάριον». ἡ διαρκὴς ἐγρήγορσις καὶ προσευχή. Καὶ πράγματι... μεγάλη σου ἡ πίστις..... ᾿Εσήκωναν ὅμως τὸν βαρὺ σταυρὸ τῆς ἀτεκνίας. Μιχαὴλ καὶ ἡ Καλή. ῍Αν καὶ δὲν ἔζησε σὲ ἐποχὴ ποὺ οἱ Χριστιανοὶ ἐδιώκοντο. στὸ μυροβόλο καὶ ἁγιοτόκο νησὶ τῆς Λέσβου γεννήθηκε ἡ εὐλογημένη Θωμαῒς.. Οὐκ ἔληγον ἐκλιπαροῦντες τὸν Θεόν. ἑνὸς τέκνου ποὺ θὰ ἐδόξαζε τὸ ῎Ονομα τοῦ Θεοῦ. Καὶ μακάριος ὁ δοῦλος.

... μηδὲ δυσχέραινε τῆς ἀτεκνίας χάριν τῆς σῆς· οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ.. ῾Η περιουσία τους μεγάλη.. Καὶ ὅσο περνοῦσαν τὰ χρόνια... Καὶ θὰ δοξασθῆ μὲ πολλὲς θεραπεῖες καὶ θαύματα καὶ σὰν μὲ ἠχηρὴ σάλπιγγα θὰ γίνη ξακουστὸ καὶ πασίγνωστο σὲ ὅλη τὴ δική μας Εὐρώπη καὶ ᾿Ασία... ὄχι ὅμως καὶ στὴν σταθερότητα καὶ γενναιότητα.. γεμᾶτο ἔκπληξι καὶ θαυμασμό. τοιοῦτος καὶ ὁ καρπός». ἀνέμενε μὲ βεβαιότητα πλέον τὴν ἐκπλήρωσι τῆς θεομητορικῆς προφητείας..... τὴν μὲν φύσιν θῆλυ. ἡ εὐγένεια καὶ ἡ ἀρετή της κατέστησαν αὐτὴν περιώνυμη.. ῾Η εὐκοσμία... ῾Η ἀνωτερότητά της ἦταν πνευματικὴ καὶ σωματική.. ῍Αν καὶ θἆναι ἀκόμη ὄμορφο στὴν ὄψη καὶ πραγματικὰ χαριτωμένο παιδί.. Ξεθώριασαν στὴν μνήμη τους οἱ θεομητορικὲς ἐκεῖνες μεγάλες καὶ θαυμαστὲς ἐπαγγελίες. φάνηκε ἡ θεία ἐπισκίασις στὴν κόρη. β.. τὴν δ᾿ ἀρετὴν καὶ τὴν ἄσκησιν πολλῷ τῶν ἀῤῥένων ἀῤῥενικωτέραν. Τὸ θεοχαρίτωτο ζεῦγος.... ῾Ο «ἀκάνθινος στέφανος» τοῦ γάμου Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ Θωμαῒς ἀφήνει πίσω της τὴν ἀνώριμη ἡλικία. πᾶσαν ἀθυμίαν ἀποδιώκειν μέλλον ἐκ σοῦ ποῤῥωτάτω. τόσο ἡ χαριτωμένη Θωμαῒς ὡρίμαζε πνευματικά. ῎Ηθελαν ἐγγόνια. ᾿Εργαζόταν τὸ μέλι τῆς ἀρετῆς στὸ ταμεῖο τῆς καρδιᾶς της.... Πλησιάζει ἡ ὥρα γιὰ τὴν ἔναρξι τῆς μεγάλης καὶ πολυετοῦς δοκιμασίας. ῾Ο Μιχαὴλ καὶ ἡ Καλὴ φαίνεται ὅτι ἔχουν λησμονήσει τὸ θεϊκὸ ὅραμα....... Δὲν εἶχαν ἄλλο παιδί..θἆναι θηλυκὸ στὴ φύση... ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀρετὴ. Μετὰ ἀπὸ ἕνα ἔτος γεννήθηκε ἡ προωρισμένη θυγατέρα... Τὰ πλούσια χαρίσματά της ἀποτελοῦσαν μιὰ θαυμαστὴ ἁρμονία... «Ξυμπάσας λεσβίδας κάλλει καὶ μεγέθει διαφερόντως ὑπερελάσασαν· ἣν σωματικαὶ καθωράϊσαν χάριτες. «Μὴ στύγναζε.... Τέκνον ἐξ ἐπαγγελίας ἀποτεχθέν..». Πιέζουν τὴν εὐλογημένη κόρη τους νὰ ὑπανδρευθῆ. Στὸ ἅγιο Βάπτισμα τὴν ὠνόμασαν Θωμαΐδα. Τὴν θαυμαστὴ αὐτὴ ὀπτασία εἶδε καὶ ὁ ἐνάρετος σύζυγός της Μιχαήλ. Σύντομα... γύναι... γύναι Καλή»!. Διακρινόταν ἀπὸ ὅλες τὶς κοπέλλες τῆς Λέσβου.. «῾Ρίζης εὐγενοῦς εὐγενέστερον βλάστημα· οἷον γάρ φησι τὸ δένδρον... Εἶχε φρόνημα καὶ ἦθος γεροντικό. ᾿Ακριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὄμορφο καὶ χαριτωμένο παιδὶ θὰ γίνη στολίδι κοσμοθώρητο γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τοὺς γονεῖς. ᾿Απόφευγε τὶς κοσμικὲς ἐνασχολήσεις.».... ἣν ἀρεταὶ περιεστοίχισαν ξύμπασαι. ῾Η φήμη της γιὰ τὰ φυσικὰ καὶ ἐπίκτητα χαρίσματά της ἁπλώνεται ὅλο καὶ περισσότερο. καὶ τέκνον θῆλυ τέξεις.. .. ὅμως θἆναι κατὰ πολὺ ἀνώτερο καὶ ἀσύγκριτο τὸ ψυχικό της κάλλος..

.. * * * ΗΤΑΝ ΑΡΑΓΕ εἴσοδος σὲ ἕνα γαλήνιο λιμάνι ἢ ἄνοιγμα σὲ ἕνα ταραγμένο πέλαγος; ῾Η Θεία Πρόνοια ἔχει τὰ σχέδιά της. Τὰ δάκρυα καὶ οἱ προσευχὲς τῆς κόρης.... Πῶς θὰ αἰχμαλωτιζόταν στὶς γήϊνες μετριότητες καὶ ματαιότητες;.. δακρύουσα. ῎Εντυνε τοὺς γυμνοὺς. ἀπὸ τότε ποὺ ἦταν ἀκόμη μικρή. ῾Ο Στέφανος ὅμως... γυμνητεύοντας ἐνδιδύσκουσα. δὲν θὰ ἦταν βοηθὸς καὶ συναγωνιστής της στὰ ἱερὰ σκάμματα τῆς ἁγιότητος. ἀλλὰ καὶ μὲ θερμὸ καὶ ἀνυποχώρητο ζῆλο. ὁ σύζυγός της.. «Πρὸς οὐρανὸν ἀεὶ τὰς χεῖρας ἐκτείνουσα... ἀλλὰ καὶ προσπάθησε νὰ τὴν πείση διὰ τῆς βίας καὶ νὰ τῆς ἀλλάξη τὸ φρόνημα... ἦταν ἄνθρωπος ἀκαλλιέργητος καὶ βάρβαρος.. ᾿Εξακολούθησε νὰ ἀφοσιώνεται σὲ μακρὲς προσευχὲς καὶ νηστεῖες. Αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία τὴν εἶχε πλήρως κυριεύσει. ῾Ο γάμος δὲν ἐμετρίασε τὸν θεῖο ζῆλο τῆς Θωμαΐδος... Τὴν ἔκαιγε. πρὸς γάμον ἐκκλίνει..... Στὴν καρδιά της εἶχε ἀνάψει ὁ θεῖος ἔρωτας πρὸς τὸν ἐπουράνιο Νυμφίο...... ἀρνεῖται κατηγορηματικὰ.. ἀλλὰ ἀντίπαλος καὶ ἐχθρὸς. τὸ εὐλαβικό της ὅραμα ἦταν νὰ γίνη Μοναχὴ. Πρᾶγμα μυστήριο. Μελετοῦσε τὶς ῞Αγιες Γραφὲς.῾Η Θωμαῒς ἦταν ἤδη εἴκοσι τεσσάρων ἐτῶν.... ῾Ο Μιχαὴλ καὶ ἡ Καλὴ ὅμως εἶναι ἀνυποχώρητοι. προσομιλοῦσα Θεῷ καὶ τὸν θεῖον διηνεκῶς ἀνάπτουσα ἔρωτα καὶ τὰ τῷ Θεῷ ἀρέσκοντα δρῶσα. Καὶ νὰ γίνη πρόξενος πολλῶν οὐρανίων στεφάνων.. ᾿Εσύχναζε στοὺς ἱεροὺς Ναοὺς.... Βοηθοῦσε τοὺς πτωχοὺς.. ῾Η ᾿Αειπάρθενος Μητέρα τοῦ Θεοῦ εἶχε προεξαγγείλει τὴν γέννησί της καὶ Αὐτὴν εἶχε ὡς πρότυπο. ὡσὰν σὲ κάτοπτρο.. ῾Η παρθενία τὴν κατέθελγε καὶ μέσα ἀπὸ αὐτήν. Δὲν ὑπῆρχε χῶρος καὶ γιὰ ἕναν ἐπίγειο νυμφίο. ποὺ ὠνομαζόταν Στέφανος.. Διακρινόταν γιὰ τὸν ὑβριστικὸ καὶ θηριώδη χαρακτῆρα του. στεφάνῳ κλίνει τὴν κεφαλήν..... ῎Αλλωστε.. Συνέδραμε τοὺς ἀρρώστους καὶ ἐμπερίστατους.. φιλήδονη καὶ ἀμέριμνη ζωὴ.. Κάθε ἄλλο!. ῾Ο Κύριος παρεχώρησε νὰ γίνη τελικὰ τὸ θέλημα τῶν γονέων.. ῾Ο σύζυγός της. Γρήγορα τὸ γήϊνο στεφάνι τοῦ γάμου ἐπρόκειτο νὰ μετατραπῆ σὲ ἕναν πραγματικὰ «ἀκάνθινο στέφανο».. ὄχι μόνο δὲν ἔδειξε ὅτι συγκινεῖται ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ αὐτὴ πολιτεία τῆς Θωμαΐδος. Μὲ βαθὺ σεβασμὸ πρὸς τοὺς ἐνάρετους γεννήτορές της. Τῆς ... ποὺ ἦταν ἁγιασμένη ἀπὸ κοιλίας μητρός. «Πειθαρχεῖ τοῖς τοκεῦσι. αὐταρχικοὶ καὶ τέλος ἀπειλητικοὶ... γονυπετοῦσα.. ἀνδρὶ νομίμῳ συζεύγνυται». Κτυποῦσε ἀπάνθρωπα τὴν γενναία δούλη τοῦ Θεοῦ.. ἔβλεπε ἤδη τὴν δόξα τοῦ Οὐρανοῦ.. δὲν ἔφεραν τὸ θαῦμα... πεπτωκότας ἀνιστῶσα καὶ διεγείρουσα»... ῞Οπως ἀπέδειξαν τὰ πράγματα.. Γίνονται πείσμονες.... δὲν τὴν ὡδήγησε σὲ ράθυμη.

ὅτι μέσῳ τοῦ Στεφάνου ἔχει εἰσέλθει στὰ καθημερινὰ σκάμματα καὶ ἀγωνίσματα γιὰ χάρι τοῦ Νυμφίου της. ῾Ωσὰν σιδερένιος πύργος. Κτυπιέται ἀπὸ τὸν Στέφανο. ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος ἤθελε νὰ τὴν ἐμποδίση ἀπὸ τὴν φωτεινὴ καὶ θεάρεστη ζωή της. ῞Οσο ἐμποδιζόταν ἀπὸ τὴν ἀγάπη γιὰ τοὺς πτωχούς. Κάποτε.. τὴν ἔρριξε κάτω μὲ γροθιὲς καὶ τὴν τραβοῦσε ἀπὸ τὰ μαλλιά. ὅπου λαχταροῦσε νὰ εὑρίσκεται συνεχῶς.. τὴν κτυπάει καὶ τὴν μαστιγώνει ἀπάνθρωπα. ῾Η προετοιμασία γιὰ τὴν ὑποδοχή Του ὅλο καὶ προθυμότερη. Μὲ τέτοιους γαμήλιους ὕμνους καὶ γαμήλια δῶρα περιποιόταν ὁ ταλαίπωρος τὴν ὡραία ἐκείνη νύμφη τοῦ Χριστοῦ!.. καθὼς ξεκίνησε νὰ φύγη ἀπὸ τὸν ἱερὸ Ναό. τὴν ἔδεσε ὁ θηριώδης ἀπὸ τοὺς ἀγκῶνες καὶ τὴν ἐκράτησε κρεμασμένη ὅλη τὴν νύκτα καὶ ὅλη τὴν ἡμέρα. τὴν ἀποστρέφεται. Μένει γυμνὴ γιὰ χάρι τοῦ Χριστοῦ μας καὶ ντύνει τὸν τυραννισμένο ἀδελφό της.. ἀλλὰ ἀπὸ τὸν σύζυγό της. τόσο αὐτὸς φούντωνε στὴν καρδιά της.. τόσο πολὺ τὸν ἐκυρίευσε ὁ σατανᾶς..... ῾Η λαμπάδα τῶν ἀρετῶν της ἔλαμπε ὅλο καὶ περισσότερο. Δὲν βασανιζόταν καὶ μαστιγωνόταν ἡ Θωμαῒς ἀπὸ ἀλλόφυλους καὶ ἀλλόθρησκους τυράννους. Τότε ὁ Στέφανος.. Καὶ ὑπομένει γιὰ νὰ ἀπολαύση τὸ δεσποτικὸ στεφάνι τῆς δόξης. Στὴν ἀρχὴ μάλιστα... Δὲν ταράσσεται.. Τὰ ἀφρισμένα κύματα τῶν πειρασμῶν διαλύονται στὸν ἀσάλευτο βράχο τῆς καρδιᾶς της..... Τὴν ἀπέτρεπε ἀπὸ τὶς θεάρεστες δραστηριότητές της. ῾Η ἔλευσις τοῦ Οὐράνιου Νυμφίου γινόταν ὅλο καὶ περισσότερο ποθητή.. Αὐθόρμητα τοῦ δίνει τὸ δικό της ἔνδυμα. ῞Οσο ἀποτρεπόταν ἀπὸ τὸν θεῖο ἔρωτα... πραγματικὸ ὄργανο τοῦ σατανᾶ.... ῎Εχει βαθειὰ ἐπίγνωσι....... ῾Η μακαρία ὅμως Θωμαῒς «εὐχαρίστως ἔφερε τὰς πληγὰς ὡς μάρτυς χαίρουσα»..... ῾Ο ψυχικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται τὰ πνευματικὰ.. τὴν μισεῖ. συνάντησε στὸ προαύλιο κάποιον ρακένδυτο πτωχό.... αὐτὸ συνέβη πολλὲς φορὲς. Πάσχει γιὰ τὸν Χριστό.. τὴν ἐνέπαιζε...... ποὺ εἶναι κατοικητήριο τῆς ῾Αγίας Τριάδος. Δὲν ἔχει καλὴ προαίρεσι.. ὅταν διαπίστωσε τὸ φρόνημα καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τῆς εὐλογημένης συζύγου του...... ῞Οσο ἔπασχε. ἀποκρούει τὸν σάλο τῶν πειρασμῶν. ὁ ὁποῖος περιβλήθηκε γιὰ μᾶς ἀκάνθινο στεφάνι. ῏Ηταν μιὰ Μάρτυς τοῦ Χριστοῦ... Δὲν συγκινεῖται ὁ δυστυχὴς ἀπὸ τὴν ἐλεήμονα διάθεσι τῆς συζύγου του. ῾Η καρδιά της τὸν εὐσπλαγχνίζεται. Δὲν δειλιάζει.... Δὲν ἀποτελεῖ «γῆν ἀγαθὴν». Τὴν ἐχλεύαζε... ᾿Απὸ τότε.. τὴν ὑποτιμοῦσε...... τόσο αὔξανε ἡ διάθεσίς της γιὰ νέους ἀγῶνες.. Αὐτὴ ὅμως ἡ γενναία παρέμενε ἀκλόνητη. ὥστε ἀφοῦ τὴν ἐκτύπησε βάναυσα. * * * Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ αὐτὴ δὲν ἔπαυσε ποτὲ.. τόσο αὐτὴ γινόταν ἰσχυρότερη. .... Διὰ μέσου αὐτοῦ. Κατόπιν.ἄνοιγε πληγὲς σὲ ὅλο τὸ σῶμα... τὴν ὕβριζε...

. Τότε.. τὸν Κύριον ἑπτάκις τῆς ἡμέρας αἰνεῖ.. ἡ εὐλογημένη σύζυγός του Καλὴ ἀσπάζεται τὸν μοναχικὸ βίο. οἱ ἐπιφανεῖς γονεῖς τῆς Θωμαΐδος. ῾Ο Στέφανος... μετὰ καὶ τὴν κοίμησι τῶν γονέων τῆς Θωμαΐδος. ἐμπόδιζε τὸ θεῖο φῶς νὰ εἰσέλθη μέσα . ποὺ ἦταν γνωστὸ μὲ τὸ ὄνομα: «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου». μὲ τὴν βοήθεια τῆς Θεομήτορος. ὅπου ἀργότερα ἔγινε καὶ ῾Ηγουμένη. ἐκτινάσσεται στὰ ὕψη. ῾Η ὑπεράνθρωπη καρτερία καὶ γενναιότητα τῆς ῾Αγίας προξενοῦσαν ὁπωσδήποτε κατάπληξι καὶ ἀπορία στὴν θηριώδη καρδιά του... ῾Η ἀπάνθρωπη τακτικὴ τοῦ συζύγου της συνεχίζεται καὶ ἐπιδεινώνεται. ἔζησε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς της ἀγγελικά: «Προσομιλεῖν ἀπάρχεται τῷ Θεῷ. ἱερὰ καὶ Μοναστήρια δὲν φρόντισε καὶ δὲν προνόησε γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔμεναν σ᾿ αὐτά. ἔζησαν εὐτυχισμένοι καὶ ἱκανοποιημένοι. ὅσο μποροῦσε; Ποιόν παρέβλεψε ποὺ νἄχε ἀνάγκη ἀπὸ συμπόνοια..γ.. ᾿Εκεῖ. ὅπου ὁ Μιχαὴλ καὶ ἡ Καλὴ ἦσαν σὲ ὅλους γνωστοὶ καὶ ἀγαπητοὶ γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν εὐγενική τους καταγωγή. ῏Ηταν ὅμως κακοπροαίρετος... ὁ ἐνάρετος Μιχαὴλ ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν πρόσκαιρη αὐτὴ ζωὴ καὶ ἀπεδήμησε πρὸς τὴν ὄντως Ζωήν. τὴν κλίνην καθ᾿ ἑκάστην λούει τοῖς δάκρυσιν. Οὕτως ἐπὶ θεμελίῳ στερρῷ καλὸν ἐπιτίθησιν ὄροφον· ἀσκητικῆς πολιτείας ἀντείχετο θέλουσα βιώσκειν ἀγγελικῶς καὶ τὰ τοιαῦτα δρῶσα νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν οὐκ ἔληγεν». Γίνεται Μοναχὴ στὸ Μοναστήρι τῆς Θεοτόκου. ὅπως ὁ Φαραώ.. ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὴ δὲν ἀποθαρρύνεται.. Τὸ νερό. Στὴν Βασιλεύουσα. Στὴν Κωνσταντινούπολι «ποιός καὶ τί εἴδους Ναὸς δὲν τὴν εἶχε κατὰ τὸν καιρὸ τῶν ὕμνων καὶ τῆς φρικτῆς καὶ ἀναίμακτης δεσποτικῆς ἱερουργίας καὶ ἀναμνήσεως; Ποιά δὲ μνημεῖα καὶ ἀσκητήρια. ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Λέσβο καὶ μετακόμισαν στὴν Κωνσταντινούπολι. ποὺ νὰ περιστοιχιζόταν ἀπὸ μεγάλες στενοχώριες;». Μαζί τους ἦσαν καὶ ὁ Στέφανος μὲ τὴν σύζυγό του. ῎Ηθελε ὁ σκοτεινὸς νὰ ἀποτρέψη τὴν φωτεινὴ ἀπὸ τὴν ἄνοδό της. * * * ΤΟ ΔΡΑΜΑ ὅμως τῆς γενναίας Θωμαΐδος ἐδῶ στὴν Βασιλεύουσα κορυφώνεται.. ῎Ετσι... ῞Υστερα ἀπὸ λίγο καιρό. ἀγρύπνῳ πρόσκειται προσευχῇ.... νηστείᾳ διηνεκεῖ προσεμμένει.. Κορύφωσις ἀγώνων ΜΕΤΑ ΑΠΟ μερικὰ χρόνια. ὅταν πιέζεται νὰ περάση ἀπὸ μιὰ μικρὴ ὀπή. μὲ εὐκολία μεγαλύτερη πλέον ἐπινοοῦσε ὅλο καὶ νεώτερες τιμωρίες καὶ μεγαλύτερα βασανιστήρια ἐναντίον της.. ἀφοῦ παρεχώρησαν τὰ κτήματά τους.

νὰ παρέχει στοὺς ἀπόρους πόρους ἀπαραίτητους γιὰ νὰ ζοῦν... ῾Ο Θεὸς εἶναι ᾿Αγάπη καὶ ῎Ελεος. νὰ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμούς του καὶ νὰ κατανοήση τὰ θαυμάσια τοῦ Θεοῦ... ὅτι ἡ Θωμαῒς σπαταλοῦσε δῆθεν τὴν περιουσία τους στὶς ἐλεημοσύνες. νὰ αὐξάνει πιὸ πολὺ τὶς δωρεές της.. ῎Εκλαιγε καὶ θερμὰ παρακαλοῦσε.... σύμφωνα μὲ τὸν ᾿Απόστολο». ὥστε νὰ βραδύνει τὴν τιμωρία καὶ νὰ καταπαύσει τὴν κάκωση τοῦ κόσμου ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν του... ὅτι «θὰ μποροῦσες κάθε μέρα νὰ βλέπεις τὴν ῾Αγία νὰ προσφέρει ἄφθονα στοὺς φτωχούς. Καὶ ὅσο αὐτὴ πλησίαζε τὸν Θεὸν τῆς ᾿Αγάπης. ὁ ὁποῖος εἶχε ὡς ἀσχολία του τὴν ναυτιλία. ῾Η ἀλήθεια βέβαια εἶναι. Καὶ σκληρυνόταν ὅλο καὶ περισσότερο..του... Παρακαλοῦσε τὴν πάναγνη Μητέρα Του προσπέφτοντας στὴν πάντιμη καὶ πανάγια Σορό.. Δὲν ἱκέτευε οὔτε παρακαλοῦσε τὸν Κύριο γιὰ τὸν ἑαυτό της.. ᾿Αντιθέτως μάλιστα. ὅταν διεπίστωνε ὅτι αὐτὴ συνέχιζε νὰ ἀγαπάη τοὺς ἐνδεεῖς καὶ νὰ εἶναι ἐλεήμων. Εἶναι πάντως ἀξιοπρόσεκτο. Ζητοῦσε χάρη γιὰ ὅλον τὸν κόσμο νὰ μεσιτεύσει στὸν Υἱόν Της. Καὶ ὅσο ἡ σκληρότητα τοῦ μαρτυρίου της παρατεινόταν. ἀλλὰ γιὰ τὸν λαὸ καὶ τὴ σωτηρία καὶ τὴ λύτρωση τοῦ κόσμου. . νὰ στολίζει κουρελῆδες. Καὶ δὲν ἐδείλιαζε.. ἀπὸ τὴν ὁποία ἔγινε!. Καὶ ἐξαγριωνόταν. νὰ θέλει ἡ ἴδια νὰ στερεῖται ἐνδύματα γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ παρὰ νὰ ντύνει τὸ γήϊ νο καὶ πήλινο αὐτὸ σῶμα... ὅσο ἔδειχνε καὶ ἔδινε ᾿Αγάπη. νὰ κάνει καὶ νὰ δρᾶ τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ». κάθε φορὰ ποὺ ἐπέστρεφε στὸ σπίτι ἐρευνοῦσε τὰ περιουσιακά τους. ὅσο ἑνωνόταν μὲ τὴν ᾿Αγάπη.. Καὶ τὴν κτυποῦσε ἀνελέ ητα. νὰ ντύνει γυμνούς. Αὐτὴ ὅμως ἡ γενναία ἀπέβλεπε σταθερὰ στὴν μέλλουσα ἀνταπόδοσι..». ὁ ἀγροῖκος Στέφανος. «῾Η Θωμαῒς σύχναζε στοὺς ἱεροὺς Ναοὺς κι ἐκεῖ ὅλο καὶ πιὸ πολὺ πύκνωνε τὶς ἐπισκέψεις. ὅπου τελοῦνταν ὁλονύχτια ᾿Αγρυπνία. νὰ μοιράζει τροφὴ στὰ ὀρφανά. ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἰδιαίτερα χαρακτήριζε τὴν ῾Αγία ἦταν ἡ ἀγάπη καὶ ἡ εὐσπλαγχνία πρὸς ὅλους. Μιὰ φαινομενικὰ εὔλογη πρόφασι γιὰ νὰ τὴν κακοποιῆ ἦταν.. ῾Ο διάβολος εἶναι μῖσος καὶ κακία. Γιατὶ δὲν ζητοῦσε τὸ δικό της. ὅσο γινόταν ᾿Αγάπη. τόσο ἡ καρδιά της μαλάκωνε καὶ πλάταινε γιὰ ὅλους. ῎Ετσι λοιπόν. ῎Ισως καὶ αὐτὸ νὰ εἶναι τὸ μυστικὸ τῆς δοκιμασίας της. προκαλοῦσε τὸν τύραννο: «Κτύπα σῶμα ποὺ σὲ λίγο θὰ φθαρῆ καὶ θὰ ἐπιστρέψη πάλι στὴν γῆ. Καὶ ἔμενε ἀμετανόητος. Νύχτα πάντοτε τὸν βάδιζε ὅλον τὸν δρόμο ὑμνολογώντας τὸν Θεό.. τόσο ὁ μοχθηρὸς σατανᾶς ἐξαγριωνόταν ἐναντίον της καὶ προσπαθοῦσε μέσῳ τοῦ Στεφάνου νὰ τὴν χωρίση ἀπὸ τὴν ᾿Αγάπη... Συνήθιζε νὰ πηγαίνει στὸν Ναὸ τῶν Βλαχερνῶν.. ἀλλὰ τοῦ ἄλλου τὸ συμφέρον......

Πείθεται ὁ ἀσθενὴς. ῍Ας θρυμματισθῆ μὲ τὸ δικό σου χέρι αὐτὸς ποὺ μὲ καταδυναστεύει. ἡ γενναία ἀθλήτρια τοῦ Χριστοῦ πολὺ σύντομα ἀπέκτησε τόση παρρησία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.»... * * * 1. ᾿Αποτελοῦσαν τὸ καλὸ παράδειγμα καὶ σὲ ἄλλες γυναῖκες. ὥστε τῆς ἐδόθη καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας γιὰ τὴν ἀνακούφισι ὅσων ὑπέφεραν. προσπίπτει ἐνώπιόν της μιὰ γυναίκα.. κάποιος δαιμονισμένος ἔπεσε ξαφνικὰ στὰ πόδια τῆς Θωμαΐδος. ῾Ικανὸς ὁ καιρὸς τῆς θλίψεως... ᾿Αφοῦ ξύπνησε.. ῍Ας γίνη θαυμαστὸ σὲ μένα.... Χρῖσε μὲ αὐτὸ τὸ μέρος τοῦ σώματος ποὺ σὲ ταλαιπωρεῖ.. Μιὰ νύχτα. ῾Η ῾Αγία κάμφθηκε ἀπὸ τὴν εὐσπλαγχνία. Καὶ ἰάθη παραχρῆμα!.......δ.. 3.... ῞Υστερα ἄλειψε μὲ λάδι τῆς Θεοτόκου τὰ χέρια της καὶ ἔχρισε τὸν δαιμονισμένο. ἔκανε σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες.. Φανέρωσε τὸν ἑαυτό σου.... δούλη τοῦ Θεοῦ;. Τὴν θερμοπαρακαλεῖ μὲ θρήνους καὶ κλαυθμούς: «᾿Ελέησέ με τὴν δούλη σου.. Δὲν θὰ βρεθῆ κάποιος νὰ μὲ βοηθήση;..». ᾿Αναφέρονται πέντε θαύματα. ὦ δούλη τοῦ Θεοῦ.. εἶδε στὸν ὕπνο του κάποιον ποὺ στάθηκε πλησίον του καὶ ἄρχισε νὰ τὸν συμβουλεύη πῶς νὰ θεραπευθῆ: «῍Αν θέλης γρήγορα νὰ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὸν κίνδυνο. τὰ ὁποῖα ἐτέλεσε ὁ Κύριός μας διὰ μέσου τῆς δούλης Του ὅσο αὐτὴ ἦταν ἀκόμη στὴν πρόσκαιρη αὐτὴ ζωή.. ῎Εχρισε ὅλο τὸ σῶμα του μὲ τὸ ἀπόνερο τῆς ῾Αγίας. Μάλιστα. ᾿Αρκετὸ καιρὸ ἡ ταλαίπωρη βασανιζόταν ἀπὸ δαιμόνιο..... Χάρισμα θαυματουργίας ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ. ῍Ας μεγαλυνθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μὲ ὄργανό Του ἐσένα. Μὴ μὲ ἀφήσης νὰ μὲ σέρνη ὁ σατανᾶς σὰν ἀνδράποδο. Στὴν Μονὴ τοῦ ᾿Αγκουρίου ζοῦσε ἕνας εὐνοῦχος ποὺ ὠνομαζόταν Κωνσταντῖνος καὶ ἔπασχε ἀπὸ παράλυσι καὶ κυνάγχη. χωρὶς καμμιὰ ἀναβολὴ στεῖλε ταχέως στὴν μακαρία Θωμαΐδα.. οἱ ὁποῖες ἀντιμετώπιζαν δύστροπους καὶ βάναυσους συζύγους.. τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Πάρε τὸ νερὸ ἀπὸ τὸ πλύσιμο τῶν ἁγίων χεριῶν της. ... σὲ μιὰ ᾿Αγρυπνία στὶς Βλαχέρνες.. Καὶ ἐκεῖνος εὐθὺς ἀμέσως ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὸ πονηρὸ πνεῦμα!.. ἡ ἐνάρετη ζωὴ τῆς Θωμαΐδος καὶ τὸ ἰδιότυπο μαρτύριό της ἄρχισαν νὰ γίνωνται γνωστά... ῞Υψωσε τὰ χέρια στὸν Θεὸ καὶ προσευχήθηκε. Ξαφνικά.. 2. ῾Η ῾Αγία τὴν εὐσπλαγχνίσθηκε.. Δεῖξον ὅτι θαυμάσια μεγάλα τερατουργεῖ διὰ σοῦ ὁ τῶν θαυμασίων Θεὸς.».. Καὶ ἀμέσως θὰ θεραπευθῆς. Κάποτε ἡ Θωμαῒς ἀγρυπνοῦσε στὸν Ναὸ τῆς Παναγίας ῾Οδηγητρίας..... κραυγάζοντας: «῾Ως πότε θὰ κρύπτης τὸν ἑαυτό σου.... Κάποτε... Θωμαΐς.

5. ῾Η ζωὴ τῆς γενναίας Θωμαΐδος κινεῖται μεταξὺ φθορᾶς καὶ ἀφθαρσίας. «Σέ.. Εἶχε νυμφευθῆ μυστικὰ τὸν Χριστὸ. Ζοῦσε καὶ αὐτὴ βίον βδελυρὸ καὶ κυλιόταν στὸν βόρβορο. Κοίμησις καὶ ἀφθαρσία ΗΔΗ ΕΧΟΥΜΕ φθάσει στὰ μέσα περίπου τοῦ δεκάτου αἰῶνος. ῾Η Θωμαΐς.. ῞Ενα παρόμοιο θαῦμα ἔγινε μὲ μιὰ ἄλλη γυναῖκα... τὸ κρέμασμα στὰ μάρμαρα καὶ οἱ ὑπόλοιπες παραφροσύνες.«᾿Ελαίῳ ἁγίῳ χρίει τὸ γύναιον καὶ παρευθὺς τὸ δαιμόνιον δραπετεύει καὶ ἄφαντον γίνεται. Διῶξε πολὺ μακρυὰ τὴν συνήθεια νὰ κυλιέσαι στὸν βόρβορο τῶν παθῶν. Ποθοῦσε τοὺς οὐράνιους θαλάμους. Βασανιζόταν ὅμως ἀπὸ φοβερὴ ἀσθένεια: αἱμορροοῦσε περισσότερο ἀπὸ ἕξι χρόνια.... 948-951. ποθῶ καὶ Σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ. κατάλαβε τὸ νόσημα καὶ τὴν ἐσυμβούλευσε: «Κοπέλλα μου.. ὅταν ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ κάνη ὅλα αὐτὰ καὶ τὸ διαβεβαίωσε μὲ πολὺ φόβο. Πέφτει στὰ πόδια τῆς Θωμαΐδος. ᾿Απόφευγε νὰ κάνης. σὲ τίποτε δὲν ὑπολείπονταν ἀπὸ τὰ βασανιστήρια τῶν Μαρτύρων»... Δεκατέσσαρα χρόνια ἔχουν κυλίσει μέσα σὲ ἕνα διαρκὲς Μαρτύριο. ῾Η ῾Αγία τὴν ἔχρισε μὲ τὸ γνωστὸ λάδι καὶ τὴν ἐθεράπευσε!... τὰ βρέχει μὲ δάκρυα καυτὰ καὶ ζητεῖ τὸ ἔλεος. οἱ νιφάδες τῶν τραυμάτων..»... ἂν θέλης νὰ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὴν ἀρρώστιά σου.. παῦσε νὰ ἁμαρτάνης κατὰ τὶς μεγάλες ῾Εορτές... ῾Η ἁμαρτωλὴ γυναίκα ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ ἀπέχη ἀπὸ τὶς αἰσχροπραγίες αὐτὲς... τῆς παραλόγου καὶ βορβορώδους ἀπόστηθι μίξεως. Στολισμένη μὲ τὶς ἅγιες ἀρετές. «Τὰ ρυάκια ἐκείνων τῶν ἀδιάκοπων αἱμάτων. Εἶναι τριάντα ὀκτὼ ἐτῶν.. οἱ στρεβλώσεις τῶν μελῶν. τοὺς . πράγματα ποὺ ἀπαγορεύει ὁ θεῖος νόμος.». Καὶ ἐνῶ δεχόταν τὰ σφοδρὰ ἐκεῖνα κτυπήματα. φωτισμένη ἀπὸ τὸν Θεό. Πλησίαζε ἡ κοίμησίς της. οἱ σταλαγματιὲς τῶν πληγῶν.. ε. τὸ ταύτης ἔκκοψον πάθος καὶ συζεύχθητι νομίμῳ ἀνδρὶ καὶ τεύξῃ ταχείας τῆς θεραπείας».. ῾Η καρδιά της δὲν εἶχε ποτὲ δοθῆ στὸν ἐπίγειο νυμφίο της..».. πανέμορφη καὶ χαριτωμένη....... Μιὰ ἄλλη γυναίκα ζοῦσε ἄσεμνη καὶ ἀκόλαστη ζωή.. Νυμφίε μου.... ἀνέμενε τὸν Οὐράνιο Νυμφίο... ὅπως συνηθίζεις..... ἔγινε ἀμέσως καλά!..... ῾Η ἀσθενής. Τὴν ἐβασάνιζε ὅμως ἀσθένεια ὀδυνηρὴ καὶ ἀνυπόφορη: εἶχε καρκῖνο γύρω ἀπὸ τὸν μαστὸ.. Τότε ἀκούει τὴν δούλη τοῦ Χριστοῦ νὰ τῆς λέη: «Εἰ θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι. καθὼς συνέβαιναν σὲ βαθμὸ ὑπερβολικό. 4. τὶς ὀδυνηρὲς πληγές.

.. σὰν νὰ ἀναπνέη. διότι ἔζησε μαρτυρικὰ. Παραγγέλει στοὺς γνωστούς της νὰ μὴν ἐνταφιάσουν τὸ σκήνωμά της μέσα στὸν ἱερὸ Ναό. ἄχρις ἂν ἡ θεία πρόνοια περὶ ἐμὲ τερατουργήσῃ θαυμάσια». Μαζὶ μὲ τὴν χάρι τῆς βαθειᾶς ταπεινοφροσύνης. ᾿Ακόμη καὶ οἱ πληγὲς ἀπὸ τὰ μαρτύριά της ἐφαίνοντο καθαρὰ στὸ δέρμα της!... Πῶς νὰ περιγράψη κανεὶς τὰ ἀκατανόητα καὶ ἀμέτρητα χαρίσματα τῆς ἔνδοξης αὐτῆς δούλης τοῦ Θεοῦ;. Τὴν καλωσορίζουν οἱ ῞Οσιοι. Παρέμεινε ἀναλλοίωτο καὶ ἀδιάφθορο καὶ ἀκέραιο. διότι εἶχε ζήσει μὲ ἀδιάπτωτη ἀσκητικὴ ἐπαγρύπνησι.... ἡ ἀξιοθαύμαστη καὶ θεοδόξαστη Θωμαΐς.. σὲ μιὰ πανήγυρι τῆς ῾Αγίας.... ὅπου ἀναπαυόταν καὶ ἡ ὁσιωτάτη μητέρα της... ἀλλ᾿ ἐν τοῖς προαυλίοις.. σὰν νὰ φαίνεται ὅτι . ἐνδεδυμένη τὰ φωτεινὰ ἱμάτια τοῦ θείου Γάμου. Στὸ λαμπρότατο καὶ ἀνέσπερο Φῶς τὴν ὑποδέχονται οἱ ῞Αγιοι ῎Αγγελοι. ὁ καθένας ποὺ ἄκουσε ἤδη τὰ λόγια [τοῦ ᾿Εγκωμίου] μου καὶ δές την καθὼς κείτεται.. διότι ἡ καρδιά της ἦταν γεμάτη ἔλεος καὶ ἀγάπη. ἄρχισε νὰ χρησιμοποιῆ προφητικὰ λόγια. Τὴν ἐγκωμιάζουν οἱ Μάρτυρες.. Προεδήλωνε τὴν ἐκδημία της πρὸς τὸν Κύριό μας. Μόνο ἡ ἀφθαρσία τοῦ ῾Ιεροῦ Λειψάνου της καὶ ὁ ἀείρρυτος ποταμὸς τῶν θαυμάτων της εἶναι ἱκανὰ νὰ μιλήσουν μὲ ἕναν τρόπο ὑπερφυσικὸ καὶ νὰ μαρτυρήσουν γιὰ τὸ θησαυροφυλάκιο αὐτὸ τῆς Χάριτος. διότι ἔζησε ἀγγελικὰ ὡς ἀσώματη. «Καὶ θαυματοποιΐαι πλεῖσται γεγόνασι.... ἐνῶ ἀκόμη δὲν εἶχαν συμπληρωθῆ σαράντα ἡμέρες ἀπὸ τὴν ἐκδημία της!..ἀμέτρητους μώλωπες καὶ τὰ ἀπάνθρωπα ραπίσματα. ῎Ετσι.. Πηγὴ θαυμάτων φάνηκε ὁ τάφος καὶ τὸ ἱερὸ Λείψανό της. Τὴν εὐφημίζουν οἱ ᾿Ελεήμονες. ἐκεῖ. Πολὺ σύντομα ὅμως... «᾿Επὰν ἐκ τοῦ παρόντος σκήνους ἐξέλθη τὸ πνεῦμά μου.. ἀλλὰ στὸ προαύλιο. Καὶ ἄνοιξαν οἱ κρουνοὶ τῆς ζωῆς. ῞Ενας εὐσεβὴς καὶ λόγιος ἐγκωμιαστὴς τοῦ ΙΑʹ ἢ ΙΒʹ αἰῶνος. μέχρι νὰ δείξη ὁ πολυέλεος Θεὸς τὸ θέλημά του.. παραθέτει τὴν ἀθλητικὴ καὶ σεπτὴ ψυχή της στὰ ἄχραντα χέρια του Νυμφίου της Χριστοῦ στὴν μνήμη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. τοῦ θείου ταύτης Λειψάνου τὰς ἰάσεις παρεχομένου τοῖς προσιοῦσι τούτῳ ῥαδίως καὶ θαύματα τελοῦντος ἐξαίσια». λοιπόν. παρεγγυῶμαι πᾶσιν ὑμῖν μὴ θελῆσαι καταθεῖναι τὸ γεῶδες τοῦτο σωμάτιον τοῦ θείου ναοῦ ἔνδοθεν. ὁ θάνατός της ἀποδείχθηκε ζωηφόρος. τὴν πρώτη τοῦ ᾿Ιανουαρίου. Μάρτυρας πολυφωνότατος κάλλους καὶ δόξης ἀρρήτου ἡ ἀφθαρσία τοῦ σεπτοῦ Λειψάνου της... καλεῖ μὲ τρόπο ἐντυπωσιακὸ τοὺς πιστοὺς νὰ διαπιστώσουν τὴν χάρι τοῦ Λειψάνου της μὲ τὰ ἴδια τους τὰ μάτια: «῎Ελα.. τῆς εἶχε δοθῆ καὶ τὸ χάρισμα τῆς προφητείας. * * * ΤΟ ΠΟΛΥΠΑΘΟ σκήνωμα τῆς Θωμαΐδος ἐτάφη στὴν Θεομητορικὴ Μονὴ «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου».

. μετὰ τὴν κοίμησί της. ῾Η μεσιτεία τῆς χαριτωμένης Θωμαΐδος μαλακώνει εὔκολα τὴν καρδιὰ ἐκείνου ποὺ μισεῖ τὴν γυναῖκα του καὶ τὴν μεταστρέφει στὴν ἀγάπη της. τοὺς μονοιάζει καὶ τοὺς δίνει τέτοια καὶ τόση ἀγάπη.. Συμφιλιώτρια συζύγων Η ΑΓΙΑ ΘΩΜΑϊΣ.. ῞Ως τὸ 1204.. ὅσοι ἔζησαν κατὰ Θεόν.. φυλασσόταν σὲ ἱερὴ Λάρνακα μέσα στὸν Ναὸ τοῦ Μοναστηριοῦ τῆς Παναγίας.. «᾿Αλλὰ τὸ νὰ ἐξαφανίζη ἀμέσως. * * * ΤΑ ΚΡΙΜΑΤΑ ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄβυσσος. ῾Ο ἀνεκτίμητος αὐτὸς θησαυρὸς κάποια στιγμὴ χάθηκε. ποὺ ἡ Πόλις κυριεύθηκε ἀπὸ τοὺς Φράγκους. Καὶ ἐκείνους ποὺ ἦσαν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετοι καὶ δεινοὶ ἀντίπαλοι. Πράγματι λοιπὸν ζοῦν γιὰ τὸν Θεό.. τέτοιου εἴδους ἔξαψη τοῦ μυαλοῦ καὶ . ῎Ετσι. τοὺς γαληνεύει καὶ συμφιλιώνει.. τὰ βέλη τῆς κακίας ἀπὸ τὴν ἀνδρικὴ μοχθηρία. ὥστε νὰ μὴ θέλουν ποτὲ πλέον ἀκόμη καὶ νὰ θυμηθοῦν τὸ σκάνδαλο ποὺ συνέβη. Εἶναι πράγματι πολὺ συγκινητικὸ τὸ ἰδιαίτερο αὐτὸ χάρισμα τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος. λάμποντας ἀπὸ τὸ λάδι τῶν ἰαμάτων καὶ τὴν ἀστραφτερὴ λαμπάδα τῶν θαυμάτων»... ὅταν διαπληκτίζωνται καὶ ἔχουν ἀσυνεννοησία... Καὶ δὲν εἶναι βέβαια παράξενο νὰ ἐνδιαφέρεται τώρα ἡ ῾Αγία γιὰ ὅσα αὐτὴ ὑπέφερε μιὰ ὁλόκληρη ζωὴ ἀπὸ τὸν βάναυσο Στέφανο στὴν διάρκεια ἐκείνου τοῦ ἀσυνθηκολόγητου πολέμου καὶ τῆς συνεχοῦς σωματικῆς φθορᾶς: τὸν φθόνο καὶ τὴν ζήλεια.κοιμᾶται ἤρεμα ἢ κάνει πὼς κοιμᾶται. ἀποκρούει κάθε παράλογη ζηλοτυπία καὶ διαλύει τὴν ἀνδρικὴ θηριωδία. ϛ. ᾿Εξορκίζει τὸν δαίμονα τῆς δυσαρέσκειας καὶ διαιρέσεως.. νὰ ἡμερώνη καὶ νὰ λουφάζη τέτοια ἀπέχθεια καὶ παράφορη ὀργή. Χαρίζει στοὺς συζύγους τὴν εἰρήνη καὶ τὴν κατανόησι.. ἔλαβε ἀπὸ τὸν Κύριό μας ἕνα ἐντελῶς ἰδιαίτερο χάρισμα: νὰ προστατεύη τὸν συζυγικὸ βίο καὶ νὰ συμφιλιώνη τοὺς συζύγους. σὰν νὰ μὴ βρίσκεται μέσα στὸν τάφο... τὸ μῖσος καὶ τὴν ἀντιπάθεια. ἕτοιμη νὰ μανταλώση καὶ κλειδώση τὶς πόρτες.. ἀκόμη καὶ ἂν φύγουν ἀπὸ ἐδῶ. ἀλλὰ νἆναι ξαπλωμένη πάνω σὲ ἀνακτορικὸ σκίμποδα. Δές την λοιπὸν μὲ θαυμασμὸ πῶς διαπρέπει καὶ αὐτὴ μὲ τῆς νύμφης τὴν ὀμορφιὰ σὰν τὶς ἕτοιμες ἐκεῖνες παρθένες καὶ πῶς στέκεται σὰν στὸ νυφικὸ θάλαμο σὲ στάση ἀναπαυτικὴ καὶ δίνοντας τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι σὲ ἀγωνία μήπως χάση τὸν νυμφίο καθισμένη κοντὰ στὴν πόρτα..... διότι ὅλα τὰ ἄλλα θαύματα ποὺ ἐπιτελεῖ τὰ βλέπουμε συνήθως καὶ σὲ ὅλους τοὺς ῾Αγίους τῆς Πίστεώς μας.. μὲ τὶς ὁσιομαρτυρικὲς πρεσβεῖες της.

... Σκορποῦσε τὸν φόβο σὲ ὅλους... Θρηνοῦσε ὁ δυστυχὴς Στέφανος ἀπαρηγόρητα. στριφογύριζε. ᾿Απὸ μακρυὰ προκαλοῦσε τὸ μῖσος καὶ τὴν ἀποστροφή. ᾿Ακολουθοῦν καὶ στὸ ζήτημα αὐτὸ τὸν φιλάνθρωπο Δεσπότη μας... Γιὰ ὅποια δοκιμασία ἔδειξαν μεγαλοψυχία μέχρι τέλους στὸν ἐπίγειο βίο τους... Κατόπιν. ῍Ω.. Πῶς νὰ τοῦ συγχωρήσουν τὴν βάναυσι συμπεριφορά του;.. ἔλαβαν καὶ τὸ ἀνάλογο χάρισμα.. Καὶ ἐπίσης.. τί κρίματα παράδοξα!.τρικυμία τῆς καρδιᾶς... αὐτῆς ἐδῶ ἀποκλειστικὰ εἶναι ἔργο καὶ φροντίδα καὶ κανενὸς ἄλλου. ὅταν ἀντιμετωπίζουμε τὸν ἴδιο πειρασμὸ.. ὅτι ἔστειλε πρόωρα στὸν τάφο τὴν τόσο νέα καὶ εὐλογημένη σύζυγό του;.... Πῶς νὰ λησμονήσουν.. θύελλα καὶ φοβερὴ φουρτούνα. γιὰ νὰ τοῦ δώση ὁ Φιλάνθρωπος καὶ μιὰ τελικὴ εὐκαιρία γιὰ μετάνοια.». ζ. ῎Ετρεμε. ῏Ηταν ἆραγε δυνατὸν νὰ μὴν πληρώση γιὰ τὸν κάκιστο καὶ φαῦλο βίο του;. κυριεύεται ἀπὸ λεγεῶνα πονηρῶν πνευμάτων!.. Θεραπεία Στεφάνου ΠΟΣΟ ΑΡΑΓΕ ὑπέφερε ἡ γενναία Θωμαῒς ἀπὸ τὸν σύζυγό της;. Μερικὰ παλληκάρια τὸν ἐλυπήθησαν. ῎Ετσι.. ῾Η ῾Αγία καλεῖται τώρα νὰ σώση τὸν τύραννο καὶ βασανιστή της!.. δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι». ὅταν ἐξεδήμησε ἡ πολυχαριτωμένη σύζυγός του πρὸς Κύριον... Θὰ ἦταν πράγματι δύσκολο νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴν ἔκτασι καὶ τὴν ἔντασι τοῦ μαρτυρίου της. Δὲν θέλουν νὰ βγοῦν ἀπὸ μέσα του. ποὺ δημιουργεῖ ἡ φοβερὴ ζήλεια. καὶ τόσο εὔκολα νὰ τὰ μεταβάλη σὲ πλήρη ὁμόνοια καὶ φιλικὸ συμβιβασμό. ἂν δὲν ἦταν τόσο ψηλαφητὴ ἡ δόξα ποὺ ξεχύθηκε ἀπὸ τὴν θεοτίμητη Λάρνακά της!. ζάλη.. ᾿Εκεῖνον ποὺ ἡ Θεία Πρόνοια χρησιμοποίησε γιὰ τὴν σωτηρία καὶ τὸν ἁγια- ..... «᾿Εν ᾧ γὰρ πέπονθεν Αὐτὸς πειρασθείς. ὁ ἀγροῖκος καὶ θηριόγνωμος. βοηθοῦν τώρα καὶ ἐμᾶς τοὺς κριματισμένους. ἂν δὲν συνέβαινε ἕνα πολὺ θλιβερό. τὸν ἀπεστράφησαν οἱ πάντες... ῍Ω. Περιφερόταν στὴν πόλι σὰν ἀλλόκοτο τέρας... ἀλήθεια.... Τὸν ἐσήκωσαν παρὰ τὴν θέλησί του καὶ τὸν μετέφεραν στὸν Ναὸ τῆς Μονῆς. κραύγαζε ὅπως τὰ θηρία..... ἀντιμετώπισε δύο μεγάλες δοκιμασίες... ὥστε ὅσοι τὸν συναντοῦσαν ἔβλεπαν αὐτὸν σὰν κακὸ καὶ φοβερὸ «σημάδι».. Κάποτε ὅμως καταλήγει μπροστὰ στὴν Λάρνακα τῆς συζύγου του.... ῾Ο Στέφανος ἐκεῖνος..... Πόση. εὐγνωμοσύνη ὀφείλουμε στοὺς ῾Αγίους καὶ φίλους τοῦ Θεοῦ!.. Τὰ πονηρὰ πνεύματα δεινὰ τὸν σπαράσσουν.. Τὸν ἔδιωχναν ὡσὰν ἕνα βδελυρὸ καὶ ἀποτρόπαιο ὄν.... τί θαυμαστὴ πρεσβεία καὶ ἱκεσία!. ᾿Επέτρεψε λοιπὸν ὁ Θεὸς νὰ τὸν μισήσουν οἱ ἄνθρωποι τόσο πολύ. Στὴν ἀρχή.. καθὼς παρουσιαζόταν ξαφνικὰ μπροστά τους σὰν κάποιος δαίμονας ὑποταρτάριος. Οἱ στιγμὲς εἶναι ἀπερίγραπτα συγκλονιστικές!... ἀλλὰ καὶ διδακτικὸ γεγονὸς..

μὲ ἀποτέλεσμα κάποια θεία καὶ ἄρρητη χαρμονὴ καὶ πτερωτὴ φήμη νὰ κυκλοφορῆ ἀπὸ ἐδῶ στὴν οἰκουμένη γιὰ τὶς τόσο ἐξαίσιες καὶ θεοπρεπεῖς θεραπεῖες». Τελικά. ῍Αν καὶ ἄψυχο...» Ο ΘΕΟΣ ἐδόξασε πολὺ καὶ ἐτίμησε ποικιλοτρόπως τὸ πολύπαθο Λείψανο τῆς δούλης Του Θωμαΐδος. «῞Ολοι ἔμεναν κατάπληκτοι καὶ ἔκθαμβοι γιὰ τὸ νεκρό της σῶμα βλέποντας τὴν ἀρτιότητα τῶν μελῶν».. θεραπεύθηκε ἀπὸ τὸ δαιμόνιο ποὺ τὸν ἐνοχλοῦσε... Νὰ περιποιηθῆ τὸν δήμιό της. τῇ δεήσει ταύτης τῆς σωτηρίας ἐπέτυχεν». Τὰ πολλὰ καὶ θαυμαστὰ σημεῖα προξενοῦσαν τὴν ἔκπληξι τοῦ λαοῦ. ἀνέβλυζε ζωή.... «῍Αν καὶ νεκρό.... Κατεπλάγησαν οἱ ἄνθρωποι!.σμό της· ἐκεῖνον ποὺ διέπραξε ἄπειρα κακὰ ἐναντίον της ἐπὶ δεκατέσσερα χρόνια· ἐκεῖνον καλεῖται ἡ Θωμαῒς νὰ εὐεργετήση καὶ θεραπεύση.. Καὶ ὁ Στέφανος ὁδηγεῖται σὲ εἰλικρινῆ συναίσθησι καὶ μετάνοια γιὰ τὰ πρότερα κακουργήματα καὶ ἀνομήματά του. Πόσο δοξαζόταν ἡ μεγαλωσύνη τοῦ Θεοῦ!.. ῎Εμεινε ἐκεῖ γιὰ λίγο καιρὸ προσευχόμενος.. ῎Εφριξαν οἱ φάλαγγες τῶν πονηρῶν πνευμάτων... ὁ ὁποῖος χωρὶς ἐπίγνωσι τῆς εἶχε πλέξει τὸ στεφάνι τῆς θείας δόξης. «Τίποτε ἄλλο δὲν ἐπεδίωκαν τότε ὅλοι νὰ μάθουν.... ὅλοι σὲ ἕνα δρόμο νὰ φθάνουν στὴ θεία σορὸ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ ἐπιστρέφουν διαφορετικοί... «῎Ετσι.... ποιός νὰ τὄξερε! — τὴν Θωμαΐδα ἢ πιὸ σωστά: τὰ ἔργα καὶ τὰ θαύματά της». Νὰ δείξη ἐπιείκεια στὸν διώκτη της. συνέβαινε τότε νὰ βλέπης συρροὴ δαιμονισμένων... πολύμορφη καὶ πολύτροπη βοήθειά της. * * * 1.. συρροὴ βασανισμένων καὶ ἀπελπισμένων καὶ ἄλλων ἀρρώστων καὶ ἀτύχων ἀνθρώπων.. ῍Ω.. η. . ἀνέβλυζε ζωή. ῍Αν καὶ νεκρό. ῾Η φήμη της ἐξαπλώθηκε παντοῦ... ἔνδοξε ῾Οσία καὶ Μάρτυς Θωμαΐς!.. Αὐτὴ τελικὰ ἡ ἀμνησίκακη κηδεμονία τῆς Θωμαΐδος ἦταν τὸ μεγαλύτερο δῶρο της πρὸς τὸν Στέφανο. τῆς ξακουστῆς πρὸς τὸν Θεὸ παρρησίας σου. οὔτε ἄλλο εἶχαν στὰ χείλη φημολογούμενο καὶ πολυσυζητημένο παρὰ — ὤ. Κάποιος ἄνδρας ἀπὸ τὴν Νικομήδεια εἶχε φοβερὸ δαιμόνιο καὶ προσέτρεξε στὴν σορὸ τῆς ῾Αγίας.. «Καὶ πολλὰ τοῦ δαίμονος ἐκεῖσε τοῦτον σπαράξαντος καὶ μὴ θελήσαντος ἐκεῖθεν ἐξεληλυθέναι.. ἔμενε ἀκέραιο. ἀφοῦ εἶχαν τρυγήσει χαρούμενοι ξαφνικὰ τὴν θαυματουργικὴ γρήγορη. ᾿Εθαύμασαν οἱ ῎Αγγελοι!...

῞Οταν ὅμως ἔφθασε κοντὰ στὸ θαυματόβρυτο Λείψανο. ᾿Επειδὴ εἶχε χάσει κάθε ἐλπίδα γιὰ ἀνθρώπινη βοήθεια.. Εἶχε ὅμως καὶ αὐτὴ φοβερὸ δαιμόνιο. μὲ τὴν πρέπουσα τιμὴ μετέφεραν τὸ σεπτὸ Λείψανο τῆς ῾Αγίας μέσα στὸν Ναό.. προστρέχει στὸν Ναὸ τῆς ῾Αγίας καὶ πέφτει ὁλόκληρος ἐπάνω στὸν τάφο της.......... ῍Αν καὶ ξώδευε τὴν περιουσία του στοὺς ἰατρούς. δὲν εὕρισκε τὴν ὑγεία του. «τὸν Θεὸν μεγαλύνων καὶ τῇ ῾Αγίᾳ ὡς λαμπρὰς τὰς χάριτας ὁμολογῶν». Θεραπεύθηκε καὶ γύρισε στὴν οἰκογένειά του ἄνοσος... ῞Ενας ἄνδρας βασανιζόταν ἀπὸ τὴν ἀνίατη ἀρρώστια τῆς ἐπιληψίας. Προσέτρεξε καὶ αὐτὸς στὸν τάφο τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος.. Εἶχε χαθῆ κάθε ἐλπίδα.. ἀξιωματοῦχος.... στὸν ὁποῖο προαναφερθήκαμε (§ ε). «Καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς τῷ τάφῳ προσαράττουσα (ἀφοῦ ἀκούμπησε) τὸν συνήθη ἔλεον εὕρατο καὶ τῆς δαιμονικῆς ἐπηρείας ἀπηλλάγη καὶ διοχλήσεως». ὕψωσε μιὰν ἁψῖδα πάνω ἀπὸ τὸν τάφο τῆς ῾Αγίας καὶ τὴν ἐστόλισε με ἅγιες Εἰκόνες..Οἱ Μοναχές. ὑγιὴς καὶ ἀπαλλαγμένος ἀπὸ τὸ πάθος. 4... Μὲ κραυγὲς καὶ προσευχὲς ζητάει τὰ ἐλέη της. ῾Υπέφερε ἀπὸ κάποια πολὺ ὀδυνηρὴ ἀρρώστια. Μαζὶ μὲ τὸ κεφάλι ὑπέφεραν καὶ ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος. «Καὶ ὁ πρώην βαδίσαι ὅλως μὴ δυνάμενος.. Αὐτὴ ἡ γυναίκα θέλησε νὰ ἐκφράση τὴν εὐγνωμοσύνη της... ταχύτατα λαμβάνει τὴν θεραπείαν καὶ τοῦ πιέζοντος πάθους παντελῶς ἀπαλάττεται».. Τὸν ἐβασάνιζε ἕνας φοβερὸς πονοκέφαλος.. τὸ ὁποῖο τὴν ἐβασάνιζε. εὐγενὴς καὶ πασίγνωστος. περιγράφει μὲ γλαφυρότητα καὶ ἕνα προσωπικό του θαῦμα. Τότε... Μὲ πολὺ ζῆλο.. Καὶ ἡ Θωμαῒς τὸν ἐθεράπευσε... 3. 5. Τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα τὴν ἐσπάραζε δεινῶς. ἀμέσως θυμήθηκαν τὴν πρόρρησι τῆς μακαρίας Θωμαΐδος καὶ ἐξεπλάγησαν. ῾Ο εὐσεβὴς καὶ λόγιος ἐγκωμιαστὴς τῆς ῾Αγίας. «Καὶ νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν ἐγκαρτερήσασα καὶ δάκρυα συχνὰ καταχέασα.. ῾Η ἰατρικὴ ἐπιστήμη εἶχε σηκώσει τὰ χέρια.... πάμπλουτος.. Αὐτὴ λοιπὸν ἐπλησίασε τὸν τάφο τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος καὶ μὲ πολὺ θερμὰ δάκρυα ζητοῦσε τὴν λύτρωσι... Τελικά.. αἰσθάνθηκε τὸ φο- . 6. ἦταν θῦμα μαγείας καὶ εἶχε γίνει παράλυτος. ταχὺ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεταβαίνειν ὡρᾶτο καὶ εὐδρόμως κινούμενος». Κάποιος ἄλλος ἄνδρας μὲ τὸ ὄνομα Εὐτυχιανός. 2. Κάποια γυναίκα βασανιζόταν ἀπὸ ὀξύτατους πόνους στὰ ἐντόσθια. ῏Ηταν ἄχρηστο καὶ τὸ χέρι του καὶ τὸ πόδι του... ὅταν εἶδαν τὸ παράδοξο τοῦ θαύματος. Μιὰ σεμνὴ καὶ ἐνάρετη γυναίκα ἀφιερώθηκε στὴν μοναχικὴ ζωή. προσῆλθε στὴν σορὸ τῆς ῾Αγίας Θωμαΐδος μὲ πολὺ θερμὴ πίστι καὶ προσευχὴ..

.. ἀδελφαί... ᾿Εκείνη παρουσιάζεται στὸν ψαρὰ καὶ τοῦ δείχνει τὸν τόπο ποὺ εἶχαν καταλήξει τὰ δίχτυα. ῾Ο Κύριος ἐδόξασε ὑπέρμετρα τὴν τρισχαριτωμένη δούλη Του. ὅπου εἶχε ταφῆ ἡ Θωμαΐς. ὁ Μοναχὸς ἐλησμόνησε ποῦ εἶχε δώσει τὸ ὡραῖο προσευχητάρι του. εἶχε ἕνα καλλιτεχνικὸ καὶ πολύτιμο βιβλίο μὲ προσευχὲς.. δὲν ἐπέστρεψε τὸ βιβλίο. γι᾿ αὐτὸ καὶ τώρα βοηθάει γενικὰ ὅσους ἀντιμετωπίζουν ποικίλες θλίψεις καὶ στενοχώριες... 1. ... Οἱ Μοναχὲς ἔτρεξαν ἀμέσως στὴν σεβάσμια σορό.. ᾿Εμφανίζεται τὴν νύκτα καὶ λέει στὶς ᾿Αδελφές: «Ζῆν με γινώσκετε ἀληθῶς.... θ. Δὲν τὸ εὕρισκαν καὶ γι᾿ αὐτὸ ἦσαν περίλυπες.... ῞Οταν τὸ πολύτιμο προσευχητάρι ἦλθε πάλι στὰ χέρια του. ῾Η λύπη καὶ ἡ δυσανασχέτησις τὸν εἶχαν κυριεύσει. Αὐτός. ῾Η τρικυμία ὅμως καὶ ἡ ἀνεμοζάλη τὰ διασκόρπισαν. Μὲ δάκρυα καὶ ὀδυρμοὺς ὁ δυστυχὴς καταφεύγει στὴν εὔσπλαγχνη Θωμαΐδα. εἰ καὶ πρὸς ὑμᾶς τέθνηκα....... Καὶ τώρα εἶναι ἐκείνη ποὺ παρηγορεῖ ὅσους εἶναι βυθισμένοι στὶς θλίψεις. Πλοῦτος ἀφυπνιστικὸς Η ΑΓΙΑ ΘΩΜΑϊΣ ἔζησε βίον ἀπαράκλητον. ῾Ο Συμεὼν ἐδάνεισε το προσευχητάρι του αὐτὸ σὲ ἕναν ἀγαπητὸ φίλο του. Καὶ ἦσαν γεμᾶτα ἄφθονα καὶ μεγάλα ψάρια!. Σπεύδει ἐκεῖ. ῞Ενας Μοναχὸς ποὺ ὠνομαζόταν Συμεὼν καὶ ἦταν Κωνσταντινουπολίτης. ῾Η εὐσπλαγχνικὴ ῾Αγία δὲν καθυστέρησε.. ῾Η ζωὴ τῆς ῾Αγίας ἦταν συνυφασμένη μὲ τὴν λύπη.... τὸν ᾿Ιωάννη. ὑποκινούμενος ἀπὸ τὸν σατανᾶ.... «τῇ ῾Αγίᾳ μεγάλας τῆς περὶ αὐτὸν προμηθείας ὡμολόγει τὰς χάριτας». * * * ΔΙΑΣΩΖΟΝΤΑΙ τρία ἀκόμη θαύματα. 2. ἡ ῾Αγία Θωμαῒς ἐμφανίζεται στὸν ὕπνο του καὶ τοῦ ὑπενθυμίζει σὲ ποιὸν εἶχε δανείσει τὸ βιβλίο. ὅπου πράγματι τὰ βρίσκει. Αὐτὰ δὲν ἔχουν σχέσι μὲ θεραπεῖες σωματικὲς. 3... Καὶ πόσο δίκαια εἶναι ἀλήθεια τὰ κρίματά Του!. Στὸ Μοναστήρι «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου». ἀλλὰ τὸ ἔκρυψε... ἡ δὲ βίβλος ἐπὶ τὸν ἐμὸν κατάκειται τάφον συντηρουμένη μοι».. Τότε.... ὡσὰν νὰ δραπέτευε φοβισμένο!. ἐφ᾿ ὅσον καὶ ψάρια δὲν ἔπιασε καὶ τὰ ὄργανα τῆς τέχνης του ἔχασε. Κάποιος ψαρὰς εἶχε ρίξει ὅπως συνήθως τὰ δίχτυα του γιὰ ψάρεμα. συνέβη κάποτε οἱ Μοναχὲς νὰ χάσουν ἕνα βιβλίο. ῾Η καταστροφὴ ἦταν πλήρης... Τὸ βιβλίο ἦταν ἐκεῖ ἀσφαλισμένο!. Στὸ μεταξύ....βερὸ ἐκεῖνο καὶ κακόφημο πάθος ἀμέσως νὰ ὑποχωρῆ.

... ῾Ο βίος καὶ τὰ ἀθλήματά της. Π. Εἶναι τὸ κείμενο τῶν Acta Sanctorum (§1).. ῾Ο κατὰ Θεὸν βοηθὸς καὶ σύντροφος νὰ γίνεται δήμιος!... Νὰ μετατρέπη τὸν γλυκὺ καὶ εὐλογημένο ζυγὸ τοῦ γάμου σὲ πικρὸ καὶ ἀφόρητο βάρος!. ἄφθαρτος καὶ ἀρίζηλος. διότι στὸ τέλος. σελ.. IV.. § 26. ἐκφωνηθεὶς στὴν μνήμη της [BHG 2457].. ῾Ο «Βίος» αὐτὸς εἶναι γραμμένος μεταξὺ τῶν ἐτῶν 959-963. ῎Εγινε κάτοπτρο ἄχραντο τοῦ θείου Φωτὸς. ῾Η Θωμαῒς ὅμως ὑπέφερε ἀπὸ τὴν ὠμότητα τοῦ συζύγου της. τὸ ἄφθαρτο Λείψανό της καὶ τὰ ρεῖθρα τῶν θαυμάτων της. ᾿Αβαγιανοῦ. τὴν εὐσπλαγχνία γιὰ ὅλους. Καὶ τὰ παθήματά τους δὲν διαρκοῦσαν τόσο πολὺ. Μητερικὸν τ. τὴν ἀνέσπερη ἐλπίδα. μᾶς ἀφυπνίζει. σελ.. Δέχθηκε τὸ δεύτερο φῶς τῶν οὐρανίων Δυνάμεων. 234-242. Κατετρόπωσε τὰ πνεύματα τῆς πονηρίας. ᾿Αλεξανδρούπολη 1993.. κῶδιξ 2104. ῎Εζησε μὲ τρόπο ἀγγελικὸ. Καὶ ὅμως. Δημοσιεύεται τὸ ἀρχαῖο κείμενο καὶ «μετάφραση» νεοελληνική. 242-246.. 5.. Καὶ φωτίζει ἐμᾶς ποὺ θαλασσοποροῦμε στὸ σκοτεινὸ καὶ ἀπαράκλητο πέλαγος τῆς ματαιότητος.. τὴν σταθερὴ ὑπομονή... ῾Ο πλοῦτος αὐτός.. ὅλα μαζὶ ἀποτελοῦν τὸν ἀνεκτίμητο πλοῦτο τῆς ᾿Εκκλησίας μας. 30v-43r. ἡ συνέπεια καὶ τὸ ἀνυποχώρητό της. Bruxellis 1925.. τὴν συνεχῆ αὐτομεμψία.. Δημοσιεύεται στὰ Acta Sanctorum.... Acta Sanctorum. «῾Ο Ποιμὴν» Μυτιλήνης. Δʹ.. σελ. Μᾶς ὑπενθυμίζει διαρκῶς τὰ ἐφόδια στὴν πορεία μας πρὸς τὸ Φῶς: τὴν παντοτινὴ ἐγρήγορσι. Χρυσ. θὰ μποροῦσε νὰ πῆ κανείς. ἔνθ᾿ ἀνωτ. «Βίος τῆς ἁγίας Θωμαΐδος» [BHG 2454]. ΙΑʹ ἢ ΙΒʹ αἰ. ἡ γενναία Θωμαῒς ξεπέρασε.... Τσάμη.. «τὸν εὐθαλέστατον Ρωμανὸν» (Ρωμανὸς Βʹ. ῾Ενώθηκε μὲ τὸ πρῶτο καὶ περίλαμπρο Φῶς. περιοδ. Πηγὲς .. τοὺς ὅρους τῆς φύσεως. «῾Η ῾Αγία Θωμαῒς ᾅ Λεσβία».... ἐν Δημητρίου Γ. .Βοηθήματα 1. ᾿Ιανουάριος-Δεκέμβριος 1987. Novembris t. Καὶ μάλιστα καθημερινῶς γιὰ δεκατέσσερα ὁλόκληρα χρόνια.Οἱ παλαιοὶ Μάρτυρες ὑπέφεραν ἀπὸ εἰδωλολάτρες. ᾿Εθνικὴ Βιβλιοθήκη ᾿Αθηνῶν.. «Βίος καὶ Πολιτεία τῆς ῾Αγίας καὶ Θαυματουργοῦ Θωμαΐδος». ὁ συγγραφεὺς-ἐγκωμιαστὴς παρακαλεῖ τὴν ῾Αγία Θωμαΐδα νὰ προσεύχεται γιὰ τὸν «φιλόχριστον ἄνακτα».. 324-365. 4. ᾿Εκδόθηκε στὰ AS ἀπὸ τὸν κώδικα Ambrosiano Η 31 sup. ᾿Αρχιμ. φ. Λόγος στὴν ῾Αγίαν Θωμαΐδα. ἀνέκδοτον [BHG 2455]. Διέλυσε τὸ σκότος κάθε ἐμπαθοῦς ἐπιβουλῆς. 2. 949-963). Τί θὰ μποροῦσε νὰ γίνη χειρότερο καὶ βαρύτερο καὶ πιὸ ἀνυπόφορο;. ἀνωνύμου.... ᾿Εγκώμιον ἕτερον στὴν ῾Αγία Θωμαΐδα.. 3.. Κωνσταντίνου ᾿Ακροπολίτου (~ +1324).

᾿Ιανουαρίου Γʹ. pp.Π. φ. «Ποιμὴν» 27 (1962) 8-10. 6. ῾Ιερὰ ᾿Ακολουθία τῆς ῾Οσίας Μητρὸς ᾅμῶν Θωμαΐδος τῆς Λεσβίας τῆς Θαυματουργοῦ. "Mémorie de la vénérable Thomaïde de Lesbos". Tome Second: Décembre. 11. 10. «῾Η ῾Αγία Θωμαῒς ᾅ Λεσβία». ἐν ἔτει 1967. 318-319. Οἱ ῞Αγιοι τῆς Λέσβου. 43v-44r. σελ. σελ. 84-94.Janvier. ῾Η ῾Αγία Θωμαῒς ᾅ Λεσβία». ᾿Εγκώμιον ἕτερον. 7. 6. Λεσβιακὸν «Μηναῖον». . Γιὰ τὴν χειρόγραφη παράδοσι. ᾿Ιωάννου Φουντούλη. σελ.Ε.Εἶναι ᾅ «μετάφραση» τοῦ «᾿Εγκωμίου» (§4). Σωτηρίου. ἀνέκδοτον [BHG 2456]. Μοναχοῦ Γερασίμου Μικραγιαννανίτου. Γ. Thessalonique 1988. ἐν Le Synaxaire. μὲ κατατοπιστικὰ «Εἰσαγωγικά». 9. 573.Η. Éditions To Perivoli tis Panaghias. «12. ῾Ιερομονάχου. Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Ποίημα τοῦ ῾Οσ. τ. Μυτιλήνη 1969. 8. ᾿Εθνικὴ Βιβλιοθήκη ᾿Αθηνῶν. «Θωμαΐς» ἐν «Θ. ᾿Ιωάννου Φουντούλη. περιοδ. 64-69. κῶδιξ 2104. ἔμμετρον. Μυτιλήνη 1990.».