SOALAN 41 ANALISISKAN PERSAMAAN DAN PERBEZAAN DIANTARA PERSEKUTUAN TANAH MELAYU 1948 DAN PERSEKUTUAN TANAH MELAYU 1957

. NORASRI BIN PAIMON
Persekutuan Tanah Melayu ini adalah asalnya daripada penyatuan yang terhasil daripada proses revolusi perkembangan politik dan juga kemajuan perlembagaan negara. Selepas perang dunia kedua British telah memperkenalkan dasar baru iaitu Malayan Union (Kesatuan Tanah Melayu) Jan 1948. Namun dasar-dasar yang dijalankan oleh Malayan Union adalah bertentangan dengan keinginan masyarakat melayu ketika itu. Dan telah di tentang dengan hebat. Penentangan ini disebabkan orang melayu merasakan hak keistimewaan dan sistem kerakyatan yang dijalankan akan mengancam kedudukan mereka. Bagi memenuhi kehendak orang melayu sebagai penduduk majoriti Tanah Melayu dan menjaga kestabilan dan ekonomi mereka. Pihak British telah membatalkan Malayan Union. Dengan kejayaan ini juga telah merintis kepada pembentukan sikap kerajaan Inggeris yang mula berlembut dengan orang melayu dalam pentadbirannya. Disamping itu kerajaan Inggeris juga sedang memandu kearah usaha memberikan taraf berkerajaan sendiri. Daripada permulaan inilah dimana sebuah jawatankuasa kerja yang dilantik telah merancang dan merangka sebuah perlembagaan baru yang dapat diterima oleh semua orang melayu. Akhirnya pada 1hb Febuari 1948 Persekutuan Tanah Melayu telah ditubuhkan. Ia telah mengalami perubahan, perkembangan dan pindaan sehingga tertubuhnya Persekutuan Tanah Melayu 1957. Daripada kedua-dua persekutuan ini terdapat dasar atau akta yang tidak diubah dan telah dikekalkan dan menjadi asas perlembagaan sebuah negara yang makmur. Pertama sekali bagi menunjukkan sebuah negara, kedua-dua persekutuan ini telah mempersetujui bahwa terdapat 9 buah negeri, negeri-negeri selat: Pulau Pinang, Melaka manakala Singapura kekal sebagai tanah jajahan yang berasingan. 9 buah negeri yang berdaulat telah dikembalikan kuasa sultan-sultannya untuk menguruskan dan mentadbirkan negeri masing-masing dimana hak-hak ini telah dikecilkan sewaktu Malayan Union dijalankan. Pada masa ini, sultan hanya berkuasa dalam adat dan keagamaan sahaja. Manakala negeri-negeri selat, Pualu Pinang dan Melaka yang tidak bersultan telah dikendalikan dan diuruskan dibawah kerajaan pusat. Dengan ini pentadbiran disetiap negeri telah diuruskan oleh sultan sendiri dan menjadikannya lebih teratur dan berkesan. Selain itu juga, jawatan Residen yang sebelum ini wujud untuk membantu Persuruhjaya dalam menguruskan negeri-negeri melayu telah dihapuskan dan digantikan dengan jawatan Menteri

Menteri Besar ini telah ditugaskan untuk membantu tugas-tugas sultan dinegeri masing-masing dalam menjaga kebajikan masyarakat dan pentadbiran negeri. Ia telah menyebabkan kaum lain sama taraf dengan kaum . Taraf kerakyatan sangat mudah diperolehi hanya dengan mengangkat sumpah taat setia kepada negara. Penetapan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi negara turut terkandung dalam kedua-dua perlembagaan ini. Manakala apa yang dijalankan pada perlembagaan 1957 ia bertukar kepada sistem Demokrasi Berparlimen dimana ianya lebih terbuka dan mementingkan persetujuan ramai. Pertama kali perbezaan yang dapat dilihat adalah pada ketua kerajaan persekutuan iaitu pada Persekutuan Tanah Melayu 1948. Ini berbeza didalam Persekutuan Tanah Melayu 1957. Masalah utama yang menjadi isu dalam kedua-dua perlembagaan adalah dari segi hak taraf kerakyatan. Sultansultan juga dianggap sebagai ketua agama bagi negeri-negeri yang bersultan manakala bagi negeri yang tidak bersultan ketua agama Islamnya adalah dibawah kuasa Yang Dipertuan Agong. Prinsip negara juga berubah. Sultan-sultan Melayu juga masih mempertahankan adat istiadat orang melayu dimana prinsip-prinsip ketuanan melayu telah dikekalkan kerana ia adalah asas bagi institusi politik orang melayu sejak zaman berzaman. berkelakuan baik dan tidak mendatangkan masalah dan menentang kerajaan serta boleh bertutur dalam bahasa Melayu atau Inggeris dengan baik. dimana ketua negara pada ketika itu adalah Yang Dipertuan Agong yang dilantik bergilir-gilir dari kalangan 9 orang raja-raja Melayu yang dilantik secara bergilir-gilir.Besar dan dalam sistem pemilihannya ia dipilih dikalangan orang melayu. Ini kerana pada perlembagaan 1948 Tanah Melayu mengamalkan prinsip secara Demokrasi yang mana ianya masih lagi ditadbir dan diuruskan oleh Pesuruhjaya Tinggi British. Dalam kedua-dua persekutuan ini telah menetapkan bahawa agama Islam diterima sebagai agama rasmi negara dan memberi kebebasan penganut agama lain untuk menganuti agama lain asalkan tindakan mereka tidak melmpaui dan mengancam kedudukan agama Islam. Sebelum perlembagaan masyarakat Tanah Melayu telah mengalami kebanjiran penduduk kerana syarat mendapatkan taraf kerakyatan yang longgar semasa Malayan Union dan jangkamasa mendapat kerakyatan yang singkat didalam persekutuan 1948. ketua kerajaan persekutuannya adalah Pesuruhjaya Tinggi British dan dibantu oleh Majlis Mesyuarat Kerja. Dalam masa 9 tahun iaitu daripada persekutuan yang pertama sehingga persekutuan 1957 banyak pindaan dan perubahan telah dilakukan untuk memuakan hati semua masyarakat melayu dan menjamin keselamatan dan kesejahteraan rakyat dan negara.

Selain itu. Kerakyatannya boleh dipertimbangkan untuk diluluskan. Dalam Perlembagaan 1957. iaitu pemohon mestilah lahir di Tanah Melayu dan tinggal sekurang-kurangnya 8 hingga 12 tahun ataupun ia tidak lahir di Tanah Melayu tetapi telah menetap di Tanah Melayu sekurangkurangnya 15 hingga 20 tahun sebelum ia membuat permohonan. Perlembagaan pentadbiran negara juga telah diubah dimana pada perlembagaan 1948. Terdapat juga 2 dewan utama iaitu Dewan Negara yang dipilih oleh Yang Dipertuan Agong dan Dewan Rakyat yang dipilih oleh rakyat melalui pilihanraya. Jangkamasa taraf kerakyatan didalam perlembagaan 1948 adalah terlalu singkat dan longgar. Selain itu daripada pertukaran jawatan ketua negara. mereka yang sudah berumur 18 tahun keatas dan dilahirkan di Persekutuan Tanah Melayu layak untuk mendapatkan hak kerakyatan sebagai penduduk Tanah Melayu. syarat-syarat kerakyatan ini telah diperketatkan dimana ianya hanya tertakluk kepada pemohon yang lahir pada atau selepas hari merdeka.melayu. jawatan ini adalah dibawah tanggungjawab Gabenor. pentadbiran negara diketuai oleh Pesuruhjaya Tinggi dan dibantu oleh Majlis Undangan dan Majlis Kerja. Penggantian ini adalah untuk memudahkan pentadbiran negara dan membolehkan orang melayu melantik negeri mereka sendiri. Ini berbeza dengan Perlembagaan 1957. juga pemohon mestilah tidak mempunyai lebih daripada satu taraf kerakyatan sahaja. Perdana Menteri bertanggungjawab untuk memberitahu Yang DiPertuan Agong tentang pentadbiran umum negara dan mempengerusikan kabinetnya serta memimpin kerajaan dalam hal-hal berkaitan negara. dimana ketua negara telah dipilih dari kalangan masyarakat tempatan iaitu Yang Dipertuan Agong dan ianya dibantu oleh 3 badan utama iaitu Badan Perundangan. Sebelum ini. Taraf kerakyatan lain juga boleh diperolehi kepada pemohon yang telah berumur 21 tahun keatas serta lahir di Persekutuan serta telah 8 tahun bermastautin serta fasih bahasa melayu. Perdana Menteri dilantik oleh Yang DiPertuan Agong daripada ahli dewan rakyat dan mendapat kepercayaan majoriti daripada ahli dewan tersebut. Badan Pentadbiran dan Badan Kehakiman. Selain itu. Namun terdapat juga undang-undang bersama antara . Mereka juga mesti bermastautin tetap sekurang-kurangnya 5 hingga 7 tahun dimana-mana kawasan di Tanah Melayu dan boleh bertutur dalam bahasa Melayu dan juga mengangkat sumpah janji setia kepada Persekutuan. Dari segi pembahagian kuasa. jawatan pentadbiran negara juga telah diganti oleh rakyat tempatan dan digelar Perdana Menteri. pada 1957 kerajaan Malaysia telah dibahagikan kepada 2 iaitu Kerajaan Pusat dan Kerajaan Negeri.

Selain itu hak-hak orang Melayu semakin kukuh. dapat bersaing dan maju bersama dan mengelakkan orang Melayu tidak merempat di negara sendiri. Perlembagaan 1957 hak-hak ini telah ditambah dengan kuota-kuota yang dikhaskan kepada orang Melayu. Perbezaan lain adalah dari segi hak-hak keistimewaan orang Melayu yang telah banyak mempertahankan nasib orang melayu. Dengan kedua-dua perlembagaan ini kuasa-kuasa sultan telah terpelihara dengan kukuh. Dengan ini dapatlah disimpulkan daripada penganalisisan diantara persamaan dan perbezaan Persekutuan Tanah Melayu 1948 dan Perlembagaan 1957 telah banyak memberi kebaikan didalam pentadbiran negara dan memelihara kedudukan orang Melayu. Kuota-kuota ini membolehkan orang Melayu tidak ditindas oleh kaum lain. Selain itu juga orang Melayu diberi keistimewaan untuk memiliki tanah dibawah program Tanah Rezab Melayu. Dalam Perlembagaan 1948. hak-hak orang Melayu masih lagi belum kukuh. kuota lesen perniagaan dan kuota biasiswa untuk pelajar-pelajar Melayu sahaja. Hak-hak ini telah dipinda dan ditambah bagi mengukuhkan kedudukan orang Melayu dari ancaman dan pertikaian kaum lain.keduanya. . ianya masih belum cukup kepada orang melayu sebagai penduduk asal Tanah Melayu didalam tanahair mereka sendiri. Kuota-kuota tersebut ialah kuota kemasukan ke universiti-universiti tempatan. Ini berbeza dari segi pentadbiran 1948 dimana ianya dibawah pentadbiran pusat dibawah Gabenor.Walaupun memperolehi hak sebagai kaum bumiputera dan mempunyai perwakilan terbesar dalam membentuk undang-undang dan pentadbiran negara. kuota-kuota pekerjaan di perkhidmatan awan dan swasta. Ia juga merupakan pemangkin atau asas kepada pembentukan pentadbiran negara sendiri.