P. 1
ΒΙΒΛΙΟ-ΕΡΕΥΝΑ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΒΙΒΛΙΟ-ΕΡΕΥΝΑ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

|Views: 847|Likes:
Published by Last_Don

More info:

Published by: Last_Don on Aug 04, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

12/13/2012

pdf

text

original

Sections

  • Ελληνικές αποικίες σε όλον τον κόσμο!
  • Πελασγικές Πυραμίδες στην Κίνα
  • Μινωίτες Κρήτες ανακάλυψαν την Γερμανία!
  • Φαρμακολογία και Αστρονομία στην Οδύσσεια
  • Η θεογνωσία της αστρολογίας στην αρχαία Ελλάδα
  • Ο Σωκράτης περιγράφει την Γη από ψηλά!
  • Αρχαίος Δίολκος - Ένα μνημείο σε απόγνωση
  • Τροφώνιο Άντρο (Μαντείο του Τροφώνιου)
  • Ανατρεπτικά ευρήματα
  • Παράξενη σπηλαιογραφία στην Γαλλία!
  • Μυστηριώδεις σπηλαιογραφίες στην Σαχάρα !
  • Τα κρυστάλλινα κρανία
  • Μυστηριώδεις βραχογραφίες σε όλον τον κόσμο!
  • Οι άγνωστες πτυχές της μάχης του Μαραθώνος

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version

)
http://www.simpopdf.com
1


Ιφιγένεια Ατρειδών
Ιστοτόπος : erevna-enimerwsi.blogspot.com





Το βιβλίο που παρουσιάζει στοιχεία ύπαρξης
πανάρχαιων πολιτισμών, αρχαίας τεχνολογίας, γνώσεις
των αρχαίων Ελλήνων !


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
2


Περιεχόμενα Σελίδα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’
Ελληνικές αποικίες σε όλον τον κόσμο! 5
Tο πραγματικό ταξίδι του Οδυσσέα . 6
Οι Σουμέριοι ήσαν πανάρχαιοι Κρήτες. 11
Έλληνες οι πρώτοι επισκέπτες της Αμερικής. 12
Ελληνική παρουσία σε αρχαία πόλη της Κίνας. 15
Πελασγικές Πυραμίδες στην Κίνα. 18
Μινωίτες Κρήτες ανακάλυψαν την Γερμανία! 22
Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών της Χιλής. 27
Ελληνικά τοπωνύμια σε όλη την Γη! 39
Η ελληνικότητα των Κελτών. 54
Μετά τους αρχαίους και οι βυζαντινοί στην Αμερική πριν τον Κολόμβο;- Τι γνώριζε o
Πλούταρχος;-Ταξίδι ρουτίνας τελικά για τους Έλληνες!! 70
Ευρήματα που αποδεικνύουν την έντονη παρουσία των Ελλήνων στην Αμερική χιλιάδες
χρόνια πριν από τον Κολόμβο. 74

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’
Η τεχνολογία των αρχαίων πολιτισμών. 80
Όπλα και οπλικά συστήματα στην αρχαία Ελλάδα. 81
Καλοριφέρ από το... 7000 π.Χ. 84
Για SMS οι Μινωίτες είχαν τις φρυκτωρίες τους ! 85
Αυτόματοι μηχανισμοί του Ηφαίστου. 87
Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη. 89
Η «μούμια» του Αγαμέμνονα. Γιατί μας κρύβουν την αλήθεια; 99
Αρχαία θανατηφόρα όπλα ( Μαχαμπαράτα ) 100
Υπτάμενες μηχανές αναφέρονται σε αρχαία έπη των Ινδών. 102
Τεχνητό μάτι 5.000 ετών στην Περσία 105

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
3


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’
Γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων. 107
Η διττότητα του Πλάτωνος και τί σχέση μπορεί να έχει με
το ¨τέλος του κόσμου¨. 107
Φαρμακολογία και Αστρονομία στην Οδύσσεια 108
Η θεογνωσία της αστρολογίας στην αρχαία Ελλάδα. 110
Ο Σωκράτης περιγράφει την Γη από ψηλά! 112
Ο Σωκράτης δίνει το νόμο της βαρύτητος. 114
Αρχαία Θέατρα = Σχολεία 115
Ο γεωμετρικός τριγωνισμός της αρχαίας Ελλάδος. 116

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’
Ελλάδος περιήγιση.. 119
Βυθισμένες αρχαίες πόλεις στον Ελλαδικό χώρο 119
Αρχαίος Δίολκος - Ένα μνημείο σε απόγνωση. 124
Τροφώνιο Άντρο (Μαντείο του Τροφώνιου) 127
Πυραμίδες στον Ελλαδικό χώρο. 139


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄
Ανατρεπτικά ευρήματα 157
Παράξενη σπηλαιογραφία στην Γαλλία! 157
Μυστηριώδεις σπηλαιογραφίες στην Σαχάρα ! 158
Τα κρυστάλλινα κρανία. 159
Γίγαντες στην αρχαιότητα- Τα ευρήματα που αρνείται να
κατατάξει η Παλαιοντολογία. 162
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
4

Μυστηριώδεις βραχογραφίες σε όλον τον κόσμο! 169
Μυστηριώδη αρχαία τεχνουργήματα ! 180

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄
Μυθολογία – Μυθιστορία.... 204
Μυθολογία – Απόδειξη αληθινού λόγου 204
Οι άγνωστες πτυχές της μάχης του Μαραθώνος 206
Η ιστορία των Δελφών. 208
Σείριος.. Το υπέρλαμπρο άστρο! 211
Εξωγήινοι στην αρχαιότητα. 218
Oι θρυλικοί Κένταυροι 220
Πιθανές αποκωδικοποιήσεις μύθων 227













Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
5


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’
Ελληνικές αποικίες σε όλον τον κόσμο!
Τα παρακάτω άρθρα τεκμηριώνουν την ύπαρξη ελληνικών πολιτισμών σε όλες τις
άκρες της Γης! Σύμφωνα πάντα με τα ευρήματα που έχουν βρεθεί αλλά και τα
αρχέγονα έθιμα κάποιων λαών που πλησιάζουν κατά πολύ αυτά των αρχαίων
Ελλήνων.Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι που μας αποδεικνύει την ύπαρξη των
Ελλήνων στα τέσσερα σημεία του Πλανήτη είναι τα τοπωνύμια που έχουν μείνει
ακόμα σε εκείνους τους τόπους και είναι πέρα για πέρα ελληνικά!




Tο πραγματικό ταξίδι του Οδυσσέα .
Η πρώτη που ετόλμησε να έρθει αντιμέτωπη προς την επικρατούσα άποψη ότι οι
περιπλανήσεις του Οδυσσέως έγιναν μέσα στην Μεσόγειο ήταν η Αμερικανίδα
Εριέττα Μέρτζ (Henrietta Mertz) η οποία το 1965 εξέδωσε στο Σικάγο των Η.Π.Α. το
βιβλίο ” The Wine Dark Sea” (τίτλος στα Ελληνικά “ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ” εκδόσεις ΝΕΑ
ΘΕΣΙΣ -1995)και αργότερα το 1967 τα “Αργοναυτικά” δια των οποίων με μεγάλη
πειστικότητα -στηριζόμενη στις δικές της προσωπικές έρευνες και εξερευνήσεις
στην Β. και Ν. Αμερική- διατυπώνει την θέση ότι το ταξίδι του Οδυσσέως είχε και
ένα σημαντικό σκέλος εκτός Μεσογείου. Η άποψη της κ. Μέρτζ είναι ότι ο
Οδυσσέας ταξίδεψε μέχρι τις ακτές της Αμερικής βοηθούμενος από τα θαλάσσια
ρεύματα. Η κ. Μέρτζ εντόπισε τα μέρη που επισκέφθηκε ο Οδυσσέας με βάση την
ταχύτητα που κινούνται τα θαλάσσια ρεύματα και την διάρκεια των ταξιδιών από
σταθμό σε σταθμό όπως αναφέρονται στην Οδύσσεια. Οι απόψεις της κ. Μέρτζ
ενισχύονται και από αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν βρεθεί στην Αμερικανική
ήπειρο.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
6



Σχεδιάγραμμα που παρουσιάζει την περιπλάνηση του Οδυσσέα μετά την πτώση της
Τροίας βάσει των διαπιστώσεων της Εριέττας Μέρτζ (η οποία μελέτησε εδάφιο προς
εδάφιο το κείμενο του Ομήρου σε συνδυασμό με διάφορες νεότερες ανακαλύψεις και
παρατηρήσεις που αναφέρονται από τον ίδιο τον Όμηρο π.χ. διάρκεια ταξιδιού κλπ).
Στον χάρτη επισημαίνονται η περιοχή που υπήρξαν οι Σειρήνες , σε ποιο σημείο της
Αμερικάνικης ηπείρου ήταν η Σκύλλα και η Χάρυβδης και μέσο ποίας οδού ο
Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη βοηθούμενος καθ’ όλη την διαδρομή από το ρεύμα
του κόλπου (Gulf stream) .

β) η μελέτη του Ζίγκφριντ Πετρίδη

Οι Έλληνες έχουν μία αποδεδειγμένη ναυτική ιστορία που ξεκινάει τουλάχιστον από
το 7.250 π. Χ. όπως αποδεικνύεται από τα ευρήματα του σπηλαίου Φράχθι στην
Αργολίδα.

«…Η μοναδικότης του Ελληνικού γεωγραφικού χώρου, ήτοι η παρουσία εις μικράν
σχετικώς έκτασιν, το Αιγαίον Πέλαγος, εκατοντάδων νήσων, επέτρεψε εις τους
προϊστορικούς κατοίκους του, λίαν ενωρίς την ανάπτυξιν της δια θαλάσσης
επικοινωνίας. Με την πάροδο των ετών και την απόκτησιν πείρας θαλασσίων
ταξιδίων, οι Αιγαίοι ναυτικοί έγιναν τολμηρώτεροι, πλεύσαντες προς βορράν εις τον
Εύξεινον πόντον, προς νότον εις Αίγυπτον και “Φοινίκην” και δυσμάς εις Ιταλίαν και
Ιβηρίαν. Ανακαλύψαντες ότι η θάλασσα εις ην εταξίδευον περιεβάλλεντο παντού υπό
ξηράς με μία μόνον έξοδον, δεν εδίστασαν να εξέλθουν τραπέντες όπως είδομεν προς
βορράν (σημ. της ΑΕΙ- Κασσιτερίδες νήσοι = Αγγλία) δια τον κασσίτερον και δια το
ήλεκτρον, αλλά και προς δυσμάς ως θ’ αποδείξωμεν…» (”ΟΔΥΣΣΕΙΑ” ελληνική
έκδοση, σελίδα 139)

Η Ελληνική γραμματεία είναι πλούσια σε αναφορές για τις γεωγραφικές γνώσεις των
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
7

αρχαίων προγόνων μας.

Στην μελέτη του κ. Πετρίδη παρουσιάζονται στοιχεία που αφορούν τις γεωγραφικές
γνώσεις για περιοχές :


- του Βορρά (υπερβορέα)


- της Ανατολής (Ασίας)

- του Νότου (Αιθιοπία, Κυρηναϊκή, Αίγυπτος, λοιπή βόρεια Αφρική)


- και της Δύσεως (Ιταλία, νήσοι δυτικώς της Ιταλίας α) Σαρδηνία, β) Κορσική γ)
Έλβα δ) Καπρί ε) Ίσκια , Ιβηρική χερσόνησος, Γαλλία, βόρειο-ανατολική Ευρώπη,
Βρετανία – Ιρλανδία

Από την Ελληνική γραμματεία προκύπτει ότι οι Έλληνες έχουν μεγάλη εξοικείωση
με τις αστρονομικές παρατηρήσεις (παράδειγμα οι αστρονομικές αναφορές των
Ορφικών ύμνων) και οι ναυτικοί της εποχής χρησιμοποιούν τους αστερισμούς για να
προσανατολίζονται κατά την διάρκεια της νυχτερινή πλεύση τους.

Μεγάλη βαρύτητα στην έρευνα του ταξιδιού του Οδυσσέως έχουν οι αστρονομικές
αναφορές της Οδύσσειας. Αναφέρεται από τον Όμηρο ότι «ΑΡΚΤΟΝ Θ’ ΗΝ ΚΑΙ
ΑΜΑΞΑΝ ΕΠΙΚΛΗΣΙΝ ΚΑΛΕΟΥΣΙΝ, ΗΤ’ ΑΥΤΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ Τ’
ΩΡΙΩΝΑ ΔΟΚΕΥΕΙ, ΟΙΗ Δ’ ΑΜΜΟΡΟΣ ΕΣΤΙ ΛΟΕΤΡΩΝ ΩΚΕΑΝΟΙΟ ΤΗΝ ΓΑΡ
ΔΗ ΜΙΝ ΑΝΩΓΕ ΚΑΛΥΨΩ, ΔΙΑ ΘΕΑΩΝ, ΠΟΝΤΟΠΟΡΕΥΟΜΕΝΑΙ ΕΠ’
ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΧΕΙΡΟΣ ΕΧΟΝΤΑ» (ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Ε 273) δηλαδή : “και την
‘Αρκτον (Μ. ‘Αρκτο) που την ονομάζουν και ‘Αμαξα, που κλωθογυρίζει αυτού και
παραφυλάει τον Ωρίωνα και που μονάχ’ αυτή είναι αμέτοχη στα λουσίματα του
Ωκεανού, (σημ. της ΑΕΙ : δηλαδή ο αστερισμός είναι αειφανής – δεν πέφτει κάτω
από τον ορίζοντα) τον συμβούλεψε λοιπόν η υπέροχη θεά η Καλυψώ να ταξιδεύει
έχοντας στ’ αριστερό του χέρι αυτήν”.

Στο κείμενο αυτό περιέχονται σημαντικότατες πληροφορίες. «…Ο Όμηρος ομιλεί
περί “Ωκεανού” και όχι “Πόντου” και όπως είδομεν “Ωκεανόν” οι αρχαίοι Έλληνες
ωνόμαζαν την περιβάλλουσαν την οικουμένην θάλασσαν (σημ. της ΑΕΙ : η θάλασσα
έξω από τις Ηράκλεις στήλες) περί αυτού συμφωνεί και ο Στράβων “ΤΑΥΤΑ ΓΑΡ
ΠΑΝΤΑ ΦΑΝΕΡΩΣ ΕΝ ΤΩ ΑΤΛΑΝΤΙΚΩ ΠΕΛΑΓΕΙ ΠΡΑΤΤΟΜΕΝΑ
ΔΗΛΟΥΤΑΙ” (c26) δηλαδή : Όλα αυτά είναι καταφανές ότι δηλούνται (υπό του
Ομήρου) ως τελούμενα εις τον Ατλαντικόν”…» (”ΟΔΥΣΣΕΙΑ” ελληνική έκδοση,
σελίδα 182)
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
8



Η πολυετή εμπειρία του Ζ. Πετρίδη ως ιστιοπλόου τον βοήθησε να επιβεβαιώσει ή
και να διορθώσει (όπου αυτό ήταν απαραίτητο) τα συμπεράσματα της Ε. Μέρτζ, με
βάση τις αναφορές που υπάρχουν από τον Όμηρο για την διάρκεια του ταξιδιού από
σταθμό σε σταθμό και τις επιπρόσθετες λεπτομέρειες που τυχόν αναφέρονται (π.χ.
κατεύθυνση ανέμου, πορεία πλοίου, περιγραφές των νησιών κλπ).

Παράδειγμα : ΑΙΟΛΙΑ

«..Γράφει ο Όμηρος : “ΔΩΚΕ ΜΟΙ ΕΚΔΕΙΡΑΣ ΑΣΚΟΝ ΒΟΟΝ ΕΝΝΕΩΡΟΙΟ,
ΕΝΘΑ ΔΕ ΒΥΚΤΑΩΝ ΑΝΕΜΟΝ ΚΑΤΕΔΗΣΕ ΚΕΛΕΥΘΑ, ΚΕΙΝΟΝ ΓΑΡ
ΤΑΜΙΗΝ ΑΝΕΜΩΝ ΠΟΙΗΣΕ ΚΡΟΝΙΩΝ ΗΜΕΝ ΠΑΥΜΕΝΑΙ ΗΔ’ ΟΡΝΥΜΕΝ
ΟΝ Κ’ ΕΘΕΛΗΣΙΝ. ΝΗΙ Δ’ ΕΝΙ ΓΛΑΦΥΡΗ ΚΑΤΕΔΕΙ ΜΕΡΜΙΘΙ ΦΑΕΙΝΗ
ΑΡΓΥΡΕΗ, ΗΝΑ ΜΗΤΙ ΠΑΡΑΠΝΕΥΣΗ ΟΛΙΓΟΝ ΠΕΡ, ΑΥΤΑΡ ΕΜΟΙ ΠΝΟΙΗΝ
ΖΕΦΥΡΟΥ ΠΡΟΕΗΚΕΝ ΑΗΝΑΙ, ΟΦΡΑ ΦΕΡΟΙ ΝΗΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ”
(ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Κ19)

Δηλαδή “Μου ‘δωσε ένα ασκί εννιάχρονου βοδιού, που το έγδαρε, κι έκλεισε κει
μέσα τις κινήσεις των ανέμων με τα πολλά τους βουητά, γιατί εκείνον είχε κάμει ο
γιός του Κρόνου επιστάτη στους ανέμους, για να σταματάη και να αμολάη όποιον του
αρέσει. Κι έδεσε το ασκί μέσα στο βαθουλωτό καράβι με γυαλιστερή, ασημένια
κλωστή, για να μην φυσάει έστω και λίγο. ‘Αφησε μονάχα τον Ζέφυρο (δυτικό) να
φυσάει για χάρη μου, για να πάη στην πατρίδα και τα πλοία κι εμάς τους ίδιους.”

Ώστε ο Αίολος παρακληθείς υπό του Ωδυσσέως, εδέσμευσεν όλους τους ανέμους,
αφήσας μόνο τον ούριον δι’ αυτόν, Ζέφυρον – δυτικός, όπερ σημαίνει ότι ο
Οδυσσεύς ευρίσκετο δυτικώς της Ιθάκης και περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με
αυτήν.

Και η διήγησις συνεχίζει :

“ΕΝΝΗΜΑΡ ΜΕΝ ΟΜΩΣ ΠΛΕΟΜΕΝ ΝΥΚΤΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΗΜΑΡ, ΤΗ ΔΕΚΑΤΗ
Δ’ ΗΔΗ ΑΝΕΦΑΙΝΕΤΟ ΠΑΤΡΙΣ ΑΡΟΥΡΑ” (ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Κ28) δηλαδή
: ” Εννιά μερόνυχτα συνέχεια ταξιδεύαμε και στις δέκα άρχισε να ξεχωρίζει πια η γη
της πατρίδας” (σημ. της ΑΕΙ : άρα η νήσος Αιολία πρέπει να είναι ένα νησί που να
ευρίσκεται δυτικά της Ιθάκης και να απέχει απόσταση που ισοδυναμεί με ταξίδι επί 9
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
9

μέρες με ευνοϊκό άνεμον)

Η απόστασις νήσοι Lipari – νήσος Ιθάκη δεν υπερβαίνει τα 270 μίλια και δια 9-
ήμερον πλούν η μέση ταχύτης είναι : 270:9: 4=1,25 κόμβοι, αλλά μία ωριαία
ταχύτητα πλεύσης 1,25 κόμβων δεν είναι “εύνοια” του Αιόλου, αλλά μαρτύριο…


Αντιθέτως η απόστασις : νήσος Μαγιόρκα – Σαρδηνία – Σικελία – Ιθάκη είναι 870
μίλια και δια 9-ήμερον πλούν η μέση ταχύτης είναι : 870:9:24=4,03 κόμβοι, δηλαδή
μία ταχύτης ενός ήρεμου θαλάσσιου περιπάτου, δεκτή από πάσης απόψεως. ‘Αρα να
η “νήσος του Αιόλου”…» (”ΟΔΥΣΣΕΙΑ” ελληνική έκδοση, σελίδα 216)

Από τα ανωτέρω συμπεραίνεται ότι ο Οδυσσέας δεν έφτασε στην Αμερικανική
ήπειρο από τύχη, παρασυρόμενος από τα θαλάσσια ρεύματα (άποψη την οποία έχει η
κ. Ε. Μέρτζ).

Αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες είχαν και ποντοπόρα πλοία, ισχυροτάτης κατασκευής,
ταχέα και ευέλικτα.

Γνώριζαν πολύ καλά και την ναυτική τέχνη, αλλά και την τέχνη του ναυτίλου,
εκμεταλλευόμενοι τις δυο κινητήριες δυνάμεις των πλοίων : τα κουπιά και τα πανιά.
για να οδηγήσουν τα σκάφη τους εκεί που επιθυμούσαν.


Οι εικόνες καθώς και μέρος των κειμένων προέρχονται από τα βιβλία του Ζ. Πετρίδη

α) ΟΔΥΣΣΕΙΑ – μία ναυτική εποποιία των Ελλήνων εις την Αμερικήν (Αθήνα 1994)

β) HOMER’S ODYSSEY – America’s discovery by the ancient Greeks (βελτιωμένη
έκδοση – Athens1999)


Σχετική βιβλιογραφία :


ΖΙΓΚΦΡΙΝΤ ΠΕΤΡΙΔΗΣ “ΟΔΥΣΣΕΙΑ-Μία ναυτική εποποιϊα προϊστορικών
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
10

Ελλήνων εις Αμερική”

HENRIETTE MERTZ “ΟΙΝΩΨ ΠΟΝΤΟΣ” εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΣΣΑΣ “Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ” εκδόσεις Εγκυκλοπαίδειας του
ΗΛΙΟΥ

ENRICO MATTIEVICH “ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ” εκδόσεις
ΕΚΑΤΗ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΞΙΩΤΗΣ “ΝΕΟ ΦΩΣ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ
ΚΟΣΜΟΥ” εκδόσεις ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ











Οι Σουμέριοι ήσαν πανάρχαιοι Κρήτες.

Ο Ευήμερος αναφέρει ότι, οι πανάρχαιοι Έλληνες Μινωικοί Κρήτες οδ- ηγούμενοι
υπό του Διός, είχαν εποικήσει την Αραβία, την Περσία, τα νησιά του Ινδικού
Ωκεανού, την νήσο Παγχαία, την Μεσοποταμία, όπου πολύ αργότερα ονομάσθηκαν
Σουμέριοι, μέχρι και τον Εύξεινο Πόντο, όπου εμφανίσθηκαν και εγκαταστάθηκαν
ως Χάλυβες. Φιλέλληνες Ινδοί της Καλκούτας, λένε: <<Πιστεύουμε ότι ήρθαμε
απ'τήν Κρήτη πολύ πριν από τον Αλέξανδρο (τουλάχιστον κάποιοι από εμάς).
Κρητικές σφραγίδες έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή μας. Το λιμάνι Γιάνγκ ήταν
πολύ αρχαίο λιμάνι και η ιστορία των πραγματικών Αργοναυτικών πρέπει να είναι
κρυμμένη εκεί >> (<<Οικονομικός Ταχυδρόμος>>, 6-10-94).
Μήπως αυτή η λεγόμενη <<Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα>> και η κάποια <<άγνωστη
μεσογειακή>>, θα έπρεπε να λέγεται Ελληνοκρητομινωϊκή;. O αρχαιολόγος
S.K.CHATTERGI στο κεφάλαιο του περίφημου βιβλίου του <<Ιστορία και πολιτισμός
του Ινδικού λαού>> όχι μονάχα παραδέχεται τη μεγάλη μετανάστευση από τα νησιά
του Αιγαίου με επίκεντρο τη νήσο Κρήτη, αλλά επιμένει στην καταγωγή του ινδικού
λαού από τους <<προέλληνες>> του Αιγαίου. Ένας Ινδός αρχαιολόγος αναζητώντας
παλιούς ναούς βουδικούς στο Πακιστάν το 1922, βρήκε τον ένα μετά τον άλλο έξι
σφραγιδόλιθους με εικονογραφική ανάγλυφη παράσταση, τέλειας τέχνης.
Μην κατορθώνοντας να ερμηνεύσει αυτούς αποτείνεται στον ανατολιστή
αρχαιολόγο SIR JOHN MARSHAL, στο οποίο παρέδωσε τα ευρήματα του. Στα 1925
γίνηκε γνωστό, ότι κάποια σχέση ανάμεσα σ'αυτούς τους δακτυλιόλιθους πρέπει να
υπάρχει, με την εικονογραφική παράσταση του Δίσκου της Φαιστού.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
11

























Έλληνες οι πρώτοι επισκέπτες της Αμερικής.



Η αμερικανίδα αρχαιολόγος Anne Terry White στο βιβλίο της «Προϊστορική
Αμερική» , για τους τύμβους που απλώνονται κατά εκατοντάδες από τον
κόλπο του Μεξικού μέχρι και το Ουισκόνσιν, γράφει: « …Ποιος τους ύψωσε
αυτούς τους τύμβους εδώ και γιατί;», ρωτούσαν οι Ευρωπαίοι πρώτοι άποικοι
της Αμερικής, τους Ινδιάνους. Εκείνοι δεν ήξεραν τίποτα. Και όταν ήρθαν οι
αρχαιολόγοι και έσκαψαν πολλούς τύμβους ανακάλυψαν μέσα σ’ αυτούς
μαργαριτάρια, περιδέραια, ορειχάλκινες ασπίδες, μαχαίρια, ξίφη, πέλεκεις,
χάλκινα δόρατα, κοσμήματα από χρυσό και ασήμι, αγγεία με διάφορες
καλλιτεχνικές μορφές.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
12


Οι κατασκευαστές των τύμβων αυτών δεν ήταν Ινδιάνοι. Από πού λοιπόν είχαν
έρθει και ποιοι στην Αμερική; Ήταν Κινέζοι, Αιγύπτιοι; Ή μήπως είχαν έρθει
από την χαμένη Ατλαντίδα, από την χώρα της Θεάς Μά;»

Ο τουριστικός οδηγός της Παναμερικανικής Εταιρίας Σιδηροδρόμων, «
Μπέρλιγκτον Ρούστ» ( 1962), γράφει: « …Υπάρχουν εδώ ίχνη ενός χαμένου
πολιτισμού, μιας φυλής της οποίας η προέλευση και η εποχή της ακμής της,
αποτελούν για τους αρχαιολόγους ένα άλυτο μυστήριο. Φαίνεται ότι οι
αφηγήσεις του Πλάτωνα είναι αληθινές. Ως αληθινές δε, τις πιστεύει και ο
αρχαιολόγος Ντόναλυ.

Ο δρόμος που περνά από τα αρχαία μνημεία του Γκρήκ Αμφιθέατερ και από
τις πύλαρις οφ Έρκουλους(πύλες του Ηρακλή) είναι για τους αρχαιολόγους
ιδιαίτερα δημοφιλής…».

Τέτοιες αναφορές σε θέματα που δεν έχουν ακόμη μέχρι σήμερα επαρκώς
εξηγηθεί, ίσως ουδέ καν μερικώς, πολλοί συγγραφείς, ερευνητές αλλά και
αρχαιολόγοι ακόμη και περιοδικά ή τουριστικοί οδηγοί, κάνουν αφήνοντας
κάποια υπονοούμενα ή ακόμη και δίνοντας τις δικές τους ερμηνείες οι οποίες
όμως συγκλίνουν πάντα προς ένα συμπέρασμα κοινό. Ότι δηλαδή Έλληνες
ήταν εκείνοι οι πρώτοι επισκέπτες της Ηπείρου αυτής που ήρθαν και άφησαν
τα αχνάρια του πολιτισμού τους να σταθούν αρωγοί στην πολιτισμική
ανάπτυξη των ιθαγενών της μεγάλης ηπείρου της Δύσης.

Τα αρχαία Ινδιάνικα κείμενα γράφουν: « Ήσαν οι άνδρες του Ανού-Καν, ο
Μάγκο Κάπο ήταν ο σοφός τους. Δεν ήθελαν να μας κάνουν δούλους. Ύστερα
ο αρχηγός τους Μπάλαμ ανέβηκε σε ένα μεγάλο πάε(=πλοίο) και έφυγε
βεβαιώνοντας μας ότι θα ξανάρθει…». Αυτά αναφέρει το Troano, ένα
πανάρχαιο κείμενο των Ινδιάνων της Αμερικής το οποίο βρίσκεται στο
Βρετανικό Μουσείο.

Ο Ανού-Καν ήταν ο βασιλιάς Ουρανός που φέρεται να είναι και ο πρώτος
αποικιστής της Αμερικής. Ο Μπάλαμ είναι ο Βήλος- Κρόνος ο Βάλτερ των
σκανδιναβών και ο Βάαλ της Μεσοποταμίας. Ο Μάγκο –Κάπο ο μεγάλος
σοφός ακόλουθος του Μπάλαμ είναι ο Γραμματέας του Κρόνου Ερμής
Τρισμέγιστος.

Ένα άλλο ινδιάνικο κείμενο γράφει σχετικά με τους πρώτους εποικιστές της
Αμερικής: « Όταν επληθύνθησαν οι άνθρωποι στην γη, άλλοι τράβηξαν προς
την Ανατολή και άλλοι ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην χώρα μας. Όλος ο
κόσμος μιλούσε τότε την ίδια γλώσσα και οι άνθρωποι Μαύροι και Άσπροι
ζούσαν στην εποχή εκείνη ειρηνικά…»(Popol vux, αρχαίο κείμενο των
Ινδιάνων της Γουατεμάλας, μέρος Γ΄ κεφ. 20, Μέρος Δ΄ Κεφ. 11ο).

Ακόμη η Ηenrietta Mertz στο βιβλίο της «The Wine dark sea», με ατράνταχτα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
13

στοιχεία αποδεικνύει ότι τόσο οι Αργοναύτες όσο και ο Οδυσσέας είχαν
φτάσει ο μεν πρώτοι στην Νότιο Αμερική, ο δε ήρωας της Τροίας έως τον
κόλπο του Μεξικού. Η αμερικανίδα συγγραφέας της «Σκοτεινής Κρασάτης
Θάλασσας», είχε σχεδόν αφιερώσει την ζωή της στην έρευνα αυτή. Ήταν
δικηγόρος το επάγγελμα και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
ως Ύπαρχος στο πολεμικό αμερικανικό Ναυτικό, είχε διαπλεύσει πολλές
φορές τις ακτές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, αλλά και επί του
Αμαζονίου είχε αναπλεύσει πέντε φορές. Μετά τον πόλεμο διήνυσε με τα
πόδια τεράστιες αποστάσεις επί των Άνδεων του Περού, της Βολιβίας , της
Κολομβίας και όλων των γύρω περιοχών, βασισμένη στα «Αργοναυτικά» του
Απολλώνιου του Ρόδιου και στην «Οδύσσεια» του Ομήρου. Η Enrieta Mertz
μετά από αυτά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ήρες των Αργοναυτικών και
αυτός της Οδύσσειας, είχαν φτάσει στην Αμερική πολλές χιλιετίες νωρίτερα
απ’ τον Χριστόφορο Κολόμβο!!!

Μάλιστα η ερασιτέχνης αρχαιολόγος και ερευνήτρια της ελληνικής
Προϊστορίας και Ιστορίας αλλά κυρίως μεγάλη λάτρης του Ελληνικού
Πνεύματος και της Ελλάδος γενικότερα, η οποία είχε επισκεφθεί δύο φορές
την Ελλάδα, σε μία από αυτές της τις επισκέψεις έμεινε επί μακρόν στην
Κεφαλονιά την οποία ανίχνευσε διαπιστώνοντας πως αυτό ήταν το νησί που
βασίλευε ο Οδυσσέας και όχι η Ιθάκη. Βασισμένη σε κάποιο ομηρικό στίχο
τον οποίο δεν έλαβαν ποτέ εκ του σοβαρού οι ιστορικοί, αναφέρεται ότι το
νησί του Οδυσσέα ήταν το δυτικότερο απ’ τα Ιόνια νησιά. Και αυτό είναι η
Κεφαλονιά και όχι η μικρή Ιθάκη. Επίσης η Ιθάκη δεν μπορούσε τα τόσα
πρόβατα και τα άλλα ζώα που αναφέρει ο Όμηρος, αφού όπως είναι φανερό
δεν διαθέτει τους ανάλογους χώρους. Αλλά γι’ αυτό θα μιλήσουμε σε άλλο μας
θέμα.

Από το 1950 και μετά η Ενριετα Μέρτζ διετύπωσε τις θεωρίες και απόψεις της
όχι μονάχα στα βιβλία της αλλά και μέσα από διεθνή συνέδρια και
ανακοινώσεις. Παρ’ όλα αυτά δεν έτυχε της αναλόγου προσοχής και αυτό
μάλλον πρέπει να το καταλογίσουμε στους δικούς μας αρμόδιους κύκλους
παρά σε οποιονδήποτε άλλον. Γιατί εύλογο είναι πως η κάθε αρχαιολογική
σχολή(κυρίως η Γαλλική και Αμερικανική), εργάζονται για τα δικά τους οφέλη
παρά για άλλα ξένα προς αυτούς. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς και κατά
πόσο μπορούμε να αξιοποιήσουμε εκείνα τα σημεία που θα μας ωφελήσουν
από κάθε άποψη. Μέχρι σήμερα μάλλον δεν το έχουμε επιτύχει κάτι τέτοιο…

Αμέτρητες λοιπόν, οι μαρτυρίες και οι πηγές που κάνουν αναφορές στα χρόνια
εκείνα της απώτατης αρχαιότητας και που όλα αποδεικνύουν την ελληνική
παρουσία σε ολόκληρο τον κόσμο. Μία παρουσία που χαρακτηριστικό της έχει
όχι την τάση που βλέπουμε πολύ συχνά μέσα από τις σελίδες της Ιστορίας και
φανερώνουν την ανθρώπινη αδυναμία της επιβολής της εξουσίας μέσα από μία
κατάκτηση και επικυριαρχία του δυνατού επί του αδυνάτου, αλλά ακριβώς το
αντίθετο εκείνο που έχει να κάνει με το Πνεύμα και τις υψηλές ιδέες, την
ανάγκη εκπολιτισμού των πλασμάτων εκείνων που έχουν από την φύση τους ή
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
14

λόγω συνθηκών την ανάγκη μιας τέτοιας βοήθειας προς την εξελικτική πορεία,
τον πολιτισμό.

Αυτό το χαρακτηριστικό που είναι το κύριο στην ελληνική νοοτροπία και
γενικότερα τρόπος ζωής, των προγόνων μας, είναι που τους οδηγεί σε νέες
ανακαλύψεις, σε νέους δρόμους και αφήνουν έτσι τα ίχνη τους μέσω της
πολιτιστικής και αναμορφωτικής τους κληρονομιάς, σφραγίδα που ανεξίτηλα
θα δείχνει ανά τις χιλιετηρίδες το πέρασμα του Πνεύματος από κάθε γωνιά του
πλανήτη για το καλό του ανθρώπου.














Ελληνική παρουσία σε αρχαία πόλη της Κίνας.


Ο αμφορέας αυτός που βρέθηκε στην αρχαία πόλη Νίγια της Κίνας έκανε το 'γύρο
του κόσμου'.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
15


Αφού, λοιπόν, μιλάμε για δημοσιεύματα που κλείστηκαν στα δώματα του
παρελθόντος, ας κάνουμε τον κόπο να ανοίξουμε τη λησμονημένη αυτή πόρτα για
να δουν οι νεότεροι μερικά πράγματα.


Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα
χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε
πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε
μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
16


Μήπως ο Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το εσωτερικό της Κίνας; Ή τουλάχιστον,
έφθασαν εκεί στρατεύματά του; Αναπάντητα ιστορικά ερωτήματα, αφού δεν
υπάρχουν οι ανάλογες ιστορικές πηγές που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο.

Κι όμως στην Κίνα βρέθηκε αρχαία ελληνική πόλη. Αυτό μας λέει το δημοσίευμα της
Μελβούρνης το 1993. Ή για να ακριβολογούμε: σε πανάρχαια κινεζική πόλη είχαν
εγκατασταθεί στρατεύματα του Αλεξάνδρου, τα αντικείμενα των οποίων έμελλε να
βρεθούν 2.300 χρόνια μετά.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
17

Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου.
Πηγαίνει αρκετά πίσω.

Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν, περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106
χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής
πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. Πρόκειται για την πανάρχαια πόλη Νίγια
που στις επόμενες δεκαετίες χάθηκαν τα ίχνη της. ( Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το
κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).

Από τη δεκαετία, όμως, του 1980, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον και έτσι μια
ομάδα Κινέζων και Ιαπώνων ερευνητών άρχισε να ψάχνει για την χαμένη πόλη
Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar.

Πράγματι έπειτα από κοπιώδη έρευνα βρήκαν κάτω από τους αμμόλοφους τα
ερείπια της αρχαίας πόλης.

Στη διαδικασία της ανασκαφής με μεγάλη έκπληξη εντόπισαν μέσα στα ερείπια
‘έπιπλα ελληνικού στυλ’(!!)

Βρήκαν δηλαδή, ανάγλυφες παραστάσεις με μαιάνδρους, αμφορείς ελληνικούς με
αναπαραστάσεις από τα ομηρικά έπη.

Η χρονολόγησή τους ανάγεται στα χρόνια της αλεξανδρινής εκστρατείας. Η
ανακάλυψη είχε μεγάλο ενδιαφέρον.

Κανένα ιστορικό στοιχείο δεν υπήρχε που να αναφέρει έστω αόριστα την παρουσία
των Ελλήνων στην κινεζική αυτή επαρχία.

Η είδηση των ευρημάτων της ανασκαφής μεταδόθηκε από το κινεζικό πρακτορείο
και δημοσιεύθηκε πρώτα στην Αυστραλία και από εκεί αναδημοσιεύθηκε στον
ελληνικό Τύπο.






Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
18

Πελασγικές Πυραμίδες στην Κίνα.

Το 1994 ο Γερμανός ερευνητής Χάρτιγκ Χάουσντορφ επισκέφθηκε την Κίνα, όπου
ταξιδεύοντας στην επαρχία Σενσί της Κεντρικής Κίνας, ανακάλυψε την ύπαρξη πυρα-
μίδων οι οποίες ήταν άγνωστες στον δυτικό κόσμο. Το χρονικό της ανακαλύψεως
ξεκινάει το 1912 και έχει ως εξής.


Την εποχή εκείνη δύο αυστραλοί έμποροι ταξίδευαν στις απέραντες πεδιάδες του
Κιν-Τσαν, στην επαρχία Σενσί της Κεντρ. Κίνας. Εκεί ανακάλυψαν την ύπαρξη άνω
των εκατό πυραμίδων. Όταν ρώτησαν τον ηγούμενο ενός τοπικού βουδιστικού
μοναστηριού γι' αυτές, τους πληροφόρησε ότι σύμφωνα με τα αρχεία της μονής, οι
πυραμίδες αυτές θεωρούνταν πολύ αρχαίες. Τα αρχεία αυτά, όπως τους είπε, ήταν
ηλικίας τουλάχιστον 5.000 ετών, οπότε από τη στιγμή που μνημόνευαν τις πυραμίδες
ως «πολύ αρχαίες», αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο παλαιές θεωρούνταν.
Συνεχίζοντας, είπε στους εμπόρους ότι είχαν κτισθεί την εποχή που βασίλευαν στην
Κίνα οι Αρχαίοι Αυτοκράτορες, οι οποίοι εθεωρούντο ως υιοί Θεών και έφθαναν
στην περιοχή με πύρινους ιπτάμενους δράκοντες. Όλα αυτά οι δύο έμποροι τα
σημείωσαν στο ημερολόγιο τους, κανείς όμως εκείνη την εποχή δεν ασχολήθηκε με
το θέμα.

Τον Μάρτιο του 1994 ο Χάουσντορφ που είχε διαβάσει το ημερολόγιο τους έφθασε
στην περιοχή αυτή που συμπεριλαμβάνεται στις απαγορευμένες περιοχές της πόλεως
Ξιαν του Σενσί, κατορθώνοντας να λάβει άδεια από την κινεζική κυβέρνηση να
περιηγηθεί στην περιοχή. Πράγματι βρήκε τις θρυλούμενες πυραμίδες και
φωτογράφησε μερικές από αυτές, ενώ τον Οκτώβριο του 1994 επέστρεψε στην
περιοχή έχοντας μαζί του και βιντεοκάμερα με την οποία τράβηξε ταινία διάρκειας 18
λεπτών. Παρακολουθώντας προσεκτικά την βιντεοταινία και με βάση τις
παρατηρήσεις που είχε διεξάγει επιτοπίως, υπολόγισε ότι υπάρχουν πάνω από εκατό
πυραμίδες σε μία έκταση 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, τις οποίες και περιγράφει.

Οι πυραμίδες είναι φτιαγμένες από άργιλο και χώμα, όχι πέτρινες, με το πέρασμα
όμως των αιώνων το υλικό κατασκευής έχει σκληρύνει αρκετά. Αρκετές είναι
κατεστραμμένες είτε από την διάβρωση, είτε επειδή οι τοπικοί αγρότες
καλλιεργούσαν πάνω τους και γι' αυτόν τον λόγο φαίνονται εκ πρώτης όψεως ως
φυσικοί λόφοι με δέντρα και βαθμιδωτές καλλιέργειες. Από τις φωτογραφίες όμως
που έφερε ο Χάουσντορφ είναι ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται για φυσικούς
σχηματισμούς, αλλά για ανθρώπινα κατασκευάσματα. Πολλές έχουν επίπεδη κορυφή,
σε μερικές όμως υπάρχουν μικρά ιερά στην κορυφή. Το ύψος τους κυμαίνεται από 25
έως εκατό μέτρα και βρίσκονται όλες στην πεδιάδα του Κιν - Τσαν. Όλες

εκτός από μία που βρίσκεται βορειότερα στην κοιλάδα Κιν-Λιν και είναι γνωστή ως η
«Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα». Η πυραμίδα αυτή έχει κολοσσιαίες διαστάσεις με ύψος
που πλησιάζει τα 300 μέτρα και ο Χάουσντορφ την θεωρεί μητρική πυραμίδα των
υπολοίπων. Υπάρχει επίσης και μία πέτρινη πυραμίδα στο Σαντόγκ με ύψος περί τα
17 μέτρα, η οποία κατά τον Χάουσντορφ είναι κτισμένη με βάση τον Χρυσό Λόγο
(Δηλαδή τον αρμονικό αριθμό φ=1,618 της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής).
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
19


Κατά την διάρκεια της έρευνας του ο Χάουσντορφ συνάντησε αρκετές δυσκολίες από
τις κινε ζικές αρχές για να πάρει άδεια συνεχίσεως των ερευνών του, ενώ δεν του
επετράπη να ερευνήσει την Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα, επειδή όπως αυτός υποθέτει
στα περίχωρα βρίσκεται ερευνητικό κέντρο του Κινεζικού Διαστημικού
Προγράμματος. Η Κυβέρνηση έχει επίσης απαγορεύσει οποιεσδήποτε ανασκαφές
στην περιοχή, χωρίς να διευκρινίζει τον λόγο. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα μαρτυρεί
ο Χάουσντορφ: «Η μόνη πληροφορία που μπόρεσα να λάβω είναι από έναν κινέζο
αρχαιολόγο, τον καθηγητή Ξια-Νάι που είπε ότι οι ανασκαφές θα μπορούσαν να
αποτελέσουν έργο της επόμενης γενεάς των κινέζων επιστημόνων. Ήδη όμως η
κυβέρνηση της Κίνας έχει προχωρήσει σε δενδροφυτεύσεις ταχέως αναπτυσσομένων
δένδρων πάνω στα τοιχώματα των πυραμίδων, ώστε σε είκοσι έτη από τώρα θα
μπορούν να ισχυρισθούν ότι πρόκειται απλώς για φυσικούς λόφους με δένδρα πάνω
τους. Αναρωτιέμαι τι προσπαθούν να κρύψουν».

Ο Χάουσντορφ σημειώνει και ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο. Οι Κινεζικές
πυραμίδες παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με αυτές της Κεντρικής Αμερικής,
στο Μεξικό και την Γουατεμάλα, τις οποίες ο ίδιος έχει δει αυτοπροσώπως και όπως
αναφέρει όταν πρωτοανακαλύφθηκαν ήταν επίσης καλυμμένες με βλάστηση, ίδιες
και απαράλλακτες με αυτές, του Κιν-Τσαν, αναρωτώμενος αν κτίσθηκαν και αυτές
από τους ίδιους «Γιους των Θεών».

Η μεγάλη Λευκή Πυραμίδα ύψους περί τα 300 μέτρα (!) στην οποία απαγορεύεται η
πρόσβαση από τις Κινεζικές αρχές. Γιατί άραγε;
Η φωτογραφία πάρθηκε το 1947 από υπερπτήση αεροσκάφους των Αμερικανών πάνω
από την Κίνα. Για πολλά χρόνια η δυτική επιστημονική κοινότητα αρνούνταν
πεισματικά να παραδεχτεί την ύπαρξη πυραμίδων στην Κίνα και θεωρούσε αυτή τη
φωτογραφία ως προϊόν φωτομοντάζ!


ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΙΚΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ


Η αλήθεια της ιστορίας του Χάουσντορφ είναι αδιαφμισβήτητη, όπως αποδεικνύουν
μεταξύ άλλων και οι φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει. Τίθεται όμως το ερώτημα
ποιοι κατασκεύασαν αυτά τα κτίσματα. Είναι βέβαιο κατ' αρχήν ότι δεν φτιάχθηκαν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
20

από τους κινέζους, αφού ο μοναχός που μνημονεύει ο Χάουσντορφ ανέφερε ότι
κατασκευάσθηκαν από μία φυλή που την αποκαλούσε «Υιοί των Θεών», την εποχή
όπως ανέφερε που διοικούσαν την Κίνα κάποιοι αρχαίοι αυτοκράτορες. Ο
Χάουσντορφ θεώρησε ότι αυτή η φυλή ήταν μία εξωήϊνη φυλή που εποίκισε και
εκπολίτισε την Κίνα πολύ πριν από όρους στην Δύση. Πρώτος εξ' αυτών ήταν,
σύμφωνα με το αρχαίο κινεζικό κείμενο Ιτζίνκ, ο κοσμοκράτωρ βασιλεύς Ουρανός με
σύζυγο την Βανγκ-Μου, την Μεγάλη Μητέρα βασίλισσα της Δύσεως. Γι' αυτό και οι
αρχαίοι αυτοκράτορες αποκαλούνται στα κινεζικά κείμενα και Υιοί του Ουρανού. Οι
αρχαίοι αυτοί βασιλείς και Θεοί είναι οι ίδιοι με αυτούς των μυθολογιών άλλων λαών
της Γης και ταυτίζονται σαφέστατα με τους αρχαίους Έλληνες Θεούς-βασιλείς της
προκατακλύσμιαίας εποχής, που εκπολίτισαν την Οικουμένη. Ο βασιλεύς Ουρανός
της Κίνας είναι ο κοσμοκράτωρ 'Ελλην βασιλεύς Ουρανός, ενώ η χώρα της
Ευδαιμονίας στην Δύση είναι φυσικά η Ελλάς και το όρος-έδρα των Θεών, είναι ο
Όλυμπος. Η Βαγκ-Μου είναι η Ρέα-Κυβέλη-Αφροδίτη, ενώ αναφέρεται και ο σοφός
Φου-Χι, που ταυτίζεται με τον Ερμή τον Τρισμέγιστο.

■ Αλλά και πλήθος άλλων αρχαιολογικών, ιστορικών και άλλων στοιχείων
μαρτυρούν την ελληνική επίδραση και κυριαρχία στην Κίνα:

Στην επαρχία του Σινκιάνγκ της Β.Δ. Κίνας, κοντά στην πόλη Ουρούμτσι,
ανακαλύφθηκε μυκηναϊκό νεκροταφείο. Σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων
ανακαλύφθηκαν και μούμιες λευκών ανθρώπων, στις οποίες η ύφανση των
υφασμάτων είναί ευρωπαϊκή (ελληνική δηλαδή) και όχι κινεζική. (σημ.: σκωτσέζικης
τεχνοτροπίας σύμφωνα με ξένες ιστοσελίδες!)

Νεολιθικά ευρήματα που ευρέθησαν στην Κίνα, όπως κούπες, αγάλματα και
θυμιατήρια θυμίζουν εκπληκτικά αντίστοιχα ευρήματα του Σέσκλου, της Φυλακωπής
και του Φραγχθίου στον ελληνικό χώρο. Στην Κίνα και την υπόλοιπη Άπω-Ανατολή,
χρησιμοποιούνται από την απώτατη αρχαιότητα έως σήμερα πολλά ελληνικά
σύμβολα όπως ο μαίανδρος, ο ισοσκελής σταυρός, ο αγκυλωτός σταυρός, η τρίαινα, ο
ρόδαξ, ο διπλός πέλεκυς, ο οκτάκτινος και ο δεκαεξάκτινος ήλιος κ.α.

Στην Κίνα υπάρχει η μεγάλη επαρχία Γιου-νάν, δηλαδή Ιωνία (Στην Ανατολή
Γιουνάν σημαίνει 'Ελλην).

Στην Ιαπωνία υπάρχει η Λευκή Φυλή των Αϊνού (προφανώς εκ του Ίωνες), φυλή
μεσογειακής καταγωγής, απομεινάρι των πανάρχαιων Ελλήνων αποίκων.

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Κίνα σε
πανάρχαιες εποχές εκπολιτίσθηκε και κυβερνήθηκε από τους απογόνους του
Ουρανού, το κάλλιστον από τους Αιγυπτίους ιερείς της Σά'ίδος, γένος των Ελλήνων.

Επομένως αυτοί που κατασκεύασαν τις κινεζικές πυραμίδες είναι όχι κάποια
εξωγήινα όντα, αλλά οι πανάρχαιοι Έλληνες (Πελασγοί). Από την αναφορά του
μοναχού ότι ήδη προ 5.000 ετών, σύμφωνα με τα φυλασσόμενα στην μονή αρχεία
θεωρούνταν πολύ αρχαίες και ότι κτίσθηκαν την εποχή των Θεών, (σημ.: εποχή
δυναστείας Θεών - Ημίθεων κατά Μανέθων) δηλαδή προ του 9.500 π.Χ. , εποχή κατά
την οποία με βάση αστρονομικά δεδομένα κτίσθηκε και η Μεγάλη Πυραμίδα της
Γκίζας. Ο Χάουσντορφ πάντως θεωρεί ότι κτίσθηκαν το αργότερο πριν από 4.500
έτη. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι και στην κινεζική επαρχία Γιουνάν έχουν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
21

ανακαλυφθεί ορισμένες πυραμίδες, βυθισμένες στην λίμνη Τούνγκ-Φλινγκ. Η
καταβύθιση τους συνέβη λόγω ενός σεισμού πριν από 3.000 έτη, σύμφωνα με
κινέζους αρχαιολόγους, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Τσι Πεν Λάο του
Πανεπιστημίου του Πεκίνου. Και αυτές δηλαδή οι πυραμίδες είναι παμπάλαιες και
φυσικά πρόκειται περί ελληνικής κατασκευής.

Δυστυχώς βέβαια παραμένουν πολλά ερωτηματικά σε σχέση με την λειτουργία και
την χρησιμότητα αυτών των πυραμίδων, που όσο η κινεζική κυβέρνηση παρεμποδίζει
τις ανασκαφές, πολύ δύσκολα θα απαντηθούν. Φαίνεται ότι οι Κινέζοι δεν θέλουν να
αποκαλυφθεί η πανάρχαια ελληνική παρουσία στην χώρα τους, σε μία εποχή που οι
κινέζοι ήταν ακόμη νομάδες και εκτελούσαν ανθρωποθυσίες εκατοντάδων ατόμων.
Αν δεν αλλάξει μάλιστα κάτι, σε μερικά χρόνια θα τις έχουν εξαφανίσει με τις μεθό-
δους που προανεφέρθησαν. Και φυσικά στην όλη προσπάθεια συγκαλύψεως
συμμετέχει και το επιστημονικό κατεστημένο, όπως και τα ΜΜΕ, αφού ουδεμία
αναφορά έχει γίνει για την ύπαρξη τους. Είναι ασφαλώς η ίδια συνομωσία
συγκαλύψεως και παραποιήσεως των αρχαίων ελληνικών επιτευγμάτων που
κυριαρχεί στο επιστημονικό κατεστημένο με βάση τα κελεύσματα των
εβραιοσιωνιστικών αφεντικών του. Η αλήθεια όμως δεν αλλάζει και δεν είναι άλλη
από το ότι όπως σε όλη την υφήλιο έτσι και στην Κίνα μεγαλούργησε ο πανάρχαιος
Ελληνικός Πολιτισμός, πολλές χιλιάδες χρόνια πριν.

Φωτογραφίες του Γερμανού ερευνητή.

Πάνω: Πανοραμική φωτογραφία των δεκάδων πυραμίδων στην Κίνα.

Πάνω αριστερά: Μια εντυπωσιακή επίπεδη πυραμίδα και ο Κινέζος γεωργός.. Η
πυραμίδα θυμίζει αυτές της Κεντρικής Αμερικής. Υφίσταται ίδια πολιτισμική επίδραση;

Κέντρο δεξιά: Σκαλωτή πέτρινη πυραμίδα στο Ziban China.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
22

Κάτω αριστερά: Προσέξτε τα δέντρα ταχείας ανάπτυξης που φύτεψαν πάνω στις
πυραμίδες οι Κινέζοι για να αποκρύψουν την παρουσία τους και να τις κάνουν να
λαμβάνονται ως φυσικοί λόφοι!




Μινωίτες Κρήτες ανακάλυψαν την Γερμανία!

ΛΕΝΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ :


Οι Μινωίτες Κρήτες ήσαν εκείνοι που πρώτοι πάτησαν το πόδι τους στο Νορντ
Φρίσλαντ της νυν Γερμανίας. Κι αυτό συνέβη κατά το 1300 π.Χ.





Την παραπάνω ανακοίνωση έκανε ο καθηγητής Εθνολογίας και Ιστορίας του
Πολιτισμού Hans – Peter Dorr (Χανς Πέτερ Ντυρ), τον Απρίλιο του 2008!..

Εάν αυτήν την ίδια ακριβώς ανακοίνωση την έκανε ένας δικός μας καθηγητής ή
επιστήμονας, θα είχαν πέσει όλοι πάνω του να τον «φάνε» και να του κρεμάσουν την
ρετσινιά του «εθνικιστή». Εγώ προσωπικά έχω ξαναγράψει πως η Βιέννη επήρε το
όνομα της από την Βιάννου της Κρήτης, όταν άποικοι εκ της Μεγαλονήσου
συνέπτυξαν πρώτοι στην θέση της εμπορικό οικισμό.
Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Ντυρ κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα έπειτα
από πολυετείς ανασκαφές στην προαναφερόμενη περιοχή (Βαττ), στα Βόρεια της
μικροσκοπικής νήσου Ζίντφαλ, στην Θάλασσα Βάντεν. Εκεί ευρίσκονται και τα
υπολείμματα του – άλλοτε πλούσιου – λιμανιού Ρούνγκχολτ κάτω από ένα στρώμα
τύρφης του οποίου ευρέθησαν τα μινωικά απομεινάρια…
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
23


Ανάμεσα στα ευρήματα, που στηρίζουν την ανωτέρω άποψη, είναι μια ορειχάλκινη
λόγχη, κεραμικά δοχεία και αγγεία, αλλά το κυριότερο μια μινωική σφραγίδα – η
πρώτη που εντοπίζεται εκτός Αιγαίου.

Στην μια της όψη εικονίζεται ένας ταύρος και στην άλλη ένα πλοίο με υπερυψωμένη
πρύμνη! Ίσως – κατά τον καθηγητή – να ήταν φυλακτό, που φοριόταν στον λαιμό ή
στον καρπό του χεριού. Συμβόλιζε δε την Λευκοθέα (την Ινώ), θεά των λευκών
αφρών της θαλάσσης. η λατρεία της οποίας ήταν ιδιαιτέρως διαδεδομένη στην Κρή-
τη… Ίσως μάλιστα κάποια χαράγματα επί αυτών, αργότερα να αναγνωρισθούν ως
γράμματα της γραμμικής Α. Στα ευρήματα επίσης υπάρχουν θυμίαμα από την νυν
Σομαλία, κοπάλη από την ΝΑ Αφρική, λαζούλιθος από τις μακρινές Ινδίες (1)”,
καθώς και σαλιγκάρια από την Ερυθρά Θάλασσα, όλα προϊόντα που εμπορεύονταν οι
Κρήτες. Αυτά μετέτρεψαν το «φερόμενο έως τότε αδιανόητο, σε ιστορική
πραγματικότητα», έγραψε γι’ αυτό το γερμανικό περιοδικό “Focus”.

Ότι τα ευρήματα παρασκευάσθηκαν περί το 1300 π.Χ. σε εργαστήριο της Νοτίου
Κρήτης απέδειξε το Εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Βόννης,
με την μέθοδο της νετρονικής ενεργοποιήσεως. (Παρόμοια σκεύη έχουν ευρεθεί
μόνον σε ένα σημείο του πλανήτη, στην αρχαία κρητική πόλη Κομμό, στα Ανατολικά
των Ματάλων).

Ο Ντυρ ισχυρίζεται πως σίγουρα μια κρητική αποστολή το 1300 π.Χ. είχε σταλεί
προς εξερεύνηση της Β. Θαλάσσης. Το ταξίδι της ξεκίνησε από τον Κομμό, πέρασε
Δυτικά της Πελοποννήσου, Νότια της Ιταλίας, Βόρεια της Σαρδηνίας και από εκεί η
κρητική αποστολή έφθασαν έως τις ακτές της νυν Γαλλίας, περίπου όπου σήμερα το
Μονπελιέ, απ’ όπου και συνέχισαν πεζή την εμπορική – επιστημονική αποστολή
τους, κατά τον καθηγητή. Εκεί αποσυναρμολόγησαν τα πλοία τους και τα μετέφεραν
επί αμαξών, που έσερναν βόδια, έως το νυν λα Ροσέλ. Εκεί τα ξανασυναρμολόγησαν
και συνέχισαν πλωτά έως το Νορντ Φρίσλαντ, κατέληξε ο καθηγητής.

Το να έφθαναν οι Μινωίτες έως την Β. Θάλασσα, γι’ αυτούς δεν θα ήταν τόσο
δύσκολο, υπερθεμάτισε ο πρύτανης της Αρχαίας Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της
Ζυρίχης Βάλτερ Μπούκερτ (2)!

Σημειώστε δε, πως στην περιοχή αυτή ομιλείται μια διάλεκτος, η φριζική (frysk), που
ανήκει σε μια παμπάλαια δυτική γερμανική ομάδα πληθυσμού, τους Φρίζες, όπως
τους λεν. Αυτοί δεν είναι παρά οι αρχαίοι Έλληνες (Μακεδονο-Θράκες Φρύγες), που
έφυγαν από τις πανάρχαιες εστίες τους, στην Μ. Ασία και τον Πόντο, και κατοίκησαν
έπειτα από περιπέτειες τις Βόρειες χώρες της Ευρώπης (εξ αυτών οι Φράγκοι, η
Μπρυζ του Βελγίου, κλπ.). Κάποιοι εξακολουθούν να λένε πως η φριζική ανήκει στις
ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, όταν η θεωρία του ινδοευρωπαϊσμού έχει προ πολλού
καταπέσει! Πάντως η φριζική έχει κοινά στοιχεία με την ολλανδική (και την αγγλική)
και έχει γραπτά κείμενα από τον 10ο μ.Χ. αι. Στην δε επαρχία Φρίσλαντ (Friesland)
της Ολλανδίας, περίπου 440.000 άτομα μιλάνε ακόμη την φριζική διάλεκτο! Εξ
αυτών, οι περίπου 350.000 την δηλώνουν και ως μητρική γλώσσα τους!

Είναι επίσης γνωστό, πως οι Μινωίτες Κρήτες έφθαναν έως την Κορνουάλλη για να
πάρουν κασσίτερο, που τους ήταν απαραίτητο, να το αναμείξουν με χαλκό, για να
κατασκευάσουν όπλα και άλλα αντικείμενα από ορείχαλκο, λέει ο καθηγητής
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
24

Χάρτμουτ Μάτχαουζ. Επίσης, έπαιρναν από την Β. Ευρώπη κεχριμπάρι και έδιναν
κρητικά κρασιά (οι Ευρωπαίοι τότε αγνοούσαν την τέχνη του κρασιού), αρώματα,
υφάσματα και πολύτιμους λίθους.
Πράγματι, τον 14ο αι. π.Χ. οι Κρήτες είχαν αυξημένες ανάγκες όπλων. για να
αντιμετωπίσουν τις πολεμικές διαθέσεις των Αιγυπτίων και των Χετταίων. Και γι’
αυτά οι πρώτες ύλες που χρειάζονταν, δεν υπήρχαν στο νησί τους.

ΠΗΓΕΣ: Eφημερίδα ‘Έθνος», εφημερίδα του Πανεπ. Κύπρου, εφημερίδα-Κέρδος
I3.4.2008., Λεκάκης Γ. «Ο Πόντιος Γάλλος, οι Γάλλοι, or Γαλάτες και οι Φρύγες
Φράγκοι», άρθρο στην εφημερίδα ‘Ελληνική Αγωγή’.



ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:


(1) Κατά τον Ενήμερο, ότι οι Κρήτες είχαν εγκατασταθεί στο νησί Παγχαία στον
Ινδικό Ωκεανό, όπου και έκτισαν ιερό ναό αφιερωμένο στον κορυφαίο θεό τους τον
Δία.


(2) Πρόκειται για τον συγγραφέα του βιβλίου «Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός-Η
επίδραση της Ανατολής», (μτφρ. Αμ. Α. Λογιάκη. εκδ. Παπαδήμα*) το οποίο
υποστηρίζει ότι στην «ανατολίζουσα περίοδο* (μέσα 8ου -μέσα 7ου αι. π-Χ.) – αυτήν
που λέμε ομηρική εποχή – η ελληνική θρησκεία και λογοτεχνία επηρεάσθηκε από
ανατολικά πρότυπα! Και του βιβλίου -Η οριενταλιστική εποχή στην ελληνική
θρησκεία και λογοτεχνία (του I984).

Γιώργος Λεκάκης Συγγραφέας – Λαογράφος



ΠΗΓΗ: Εφημερίδα : Χρονικά Κισάμου & Σελήνου,Φεβ. 2009. Πρόσθετα στοιχεία
από : 1/http://politesgr.com/content/οι-μινω…αν-τη-γερμανία



Η ΜΙΝΩΪΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Κατά πόσο τα επίμαχα ευρήματα προέρχονται από κάποιο ναυάγιο ή από τον τάφο
κάποιου Μινωίτη απεσταλμένου, σήμερα, περισσότερα από 3.000 χρόνια μετά, είναι
δύσκολο να το πει κανείς μετά βεβαιότητας. Η μινωική σφραγίδα, ωστόσο, την οποία
ανέσυρε στο φως η ομάδα του Ντούερ, είναι η πρώτη που εντοπίζεται εκτός του
Αιγαίου Πελάγους. 2/http://www.metafysiko.gr/forum/archive/index.php/t-3840.html

Όντως η Γερμανία και γενικά η Ευρώπη αποδεδειγμένα είχε αποικισθεί απο
πρωτοελληνικά φύλα πολύ νωρίτερα απ’ ότι είναι επισήμως παραδεκτό, αν και
τέτοιου είδους ασυμφωνίες τείνουν να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Ήδη απο το 1905 στην περιοχή Bernstorfer Berg, στην κοιλάδα του ποταμού Amper,
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
25

στην ευρύτερη περιοχή του Μονάχου της Γερμανίας έχει γίνει μια ανασκαφή από τον
Josef Wensel ο οποίος ανέσκαψε ένα κυκλικό οχύρωμα μήκους 1,8 χμ. Αργότερα το
1994, βρέθηκαν εκεί καμμένα υπολείμματα από το παραπάνω ξύλινο οχύρωμα μαζί
με πήλινα αγγεία, ευρήματα τα οποία είχαν εκτιμηθεί τότε με την μέθοδο του
άνθρακα 14, ότι ήταν του 14ου π.Χ. αιώνα.

Το 1997 ο γιατρός Manfred Moosauer, ερασιτέχνης αρχαιολόγος σε μια τυχαία
εξόρυξη χαλικιού στην ίδια περιοχή, ανακάλυψε ίχνη χρυσού, που τον οδήγησαν σε
μια εντυπωσιακή ανακάλυψη… μια σειρά από πολλά χρυσά αντικείμενα (διαδήματα,
περόνη, διακοσμητικά φύλλα) Μυκηναϊκής τεχνοτροπίας και μαζί με αυτά, νεκρική
μάσκα από ήλεκτρο, χάνδρες από ήλεκτρο (κεχριμπάρι), θραύσματα από
διακοσμημένα αγγεία, όλα αυτά με εκπληκτική ομοιότητα με αντίστοιχα ευρήματα
των Μυκηνών.

Όμως το πιο σημαντικό εύρημα της περιοχής, ήλθε το 1998 όπου βρέθηκαν δύο
αντικείμενα από ήλεκτρο με χαραγμένα επάνω τους σύμβολα της Γραμμικής Β ! Τα
σύμβολα αυτά όπως διαβεβαίωσαν οι Γερμανοί επιστήμονες είναι συγκρίσιμα με
αντίστοιχα της Πύλου, μεταγράφονται ως pa-nfa-ti και επιδέχονται μια σειρά από
ερμηνείες με βάση την γραμμική Β.

Οι αναλυτικές εξετάσεις στις οποίες υπεβλήθησαν όλα τα ευρήματα από την κρατική
επιστημονική επιτροπή του Μονάχου, αλλά και του ινστιτούτου Doemer και του
πολυτεχνείου του Μονάχου, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την γνησιότητα και
την παλαιότητα τους η οποία ανάγεται στο 1.560 π.Χ. !

Επίσης είναι βέβαιο ότι δεν σχετίζονται με τις δέκα διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες
ευρημάτων της 1ης εποχής του χαλκού στην Ν. Γερμανία ! Πολλοί πιστεύουν ότι τα
ευρήματα αυτά υποδεικνύουν μια μετακίνηση των φυλών της Μεσογείου προς τον
Βορά, την οποία διευκόλυνε η πλευστότητα του ποταμού Δούναβη, μέσω του οποίου
θα πρέπει να γινόταν το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής. Μεταγενέστερα ευρήματα
δείχνουν ότι υπήρχε και εμπορική επικοινωνία με την περιοχή της Τοσκάνης των
Ετρούσκων.

Εάν η διείσδυση των Μυκηναίων στην Ευρώπη όπως διαφαίνεται από τα παραπάνω
είναι πραγματική για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το δείγμα αυτό της
παρουσίας τους δεν θα μπορούσε να είναι μοναδικό …Πράγματι η πρόσφατη
ανασκαφή πολλών Μυκηναϊκών δειγμάτων αρχιτεκτονικής, αγγειοπλαστικής, και
μεταλλουργικής τέχνης από περιοχές της Νοτίου Ιταλίας, της Σαρδηνίας, της Νοτίου
Γαλλίας, της Ισπανίας, και της Βορείου Αφρικής, αποδεικνύουν την εκτεταμένη
παρουσία και τις πολύπλευρες εμπορικές και πολιτισμικές σχέσεις των Μυκηναίων
με όλες τις περιοχές αυτές όπου η πρόσβαση με πλοία είναι εφικτή, που σύμφωνα με
τους αρχαιολόγους καλύπτουν χρονολογικά μια πολύ μεγάλη περίοδο μεταξύ του
1.600 και 1.100 π.Χ. Πρέπει να επισημάνουμε πάντως ότι η η διαχρονική
ομοιομορφία ανάλογων ευρημάτων πολλές φορές έχει συμβάλλει στην σύγχυση των
χρονικών περιόδων, με αποτέλεσμα τον περιορισμό τους σε συμβατικώς αποδεκτά
όρια.

Παρ’ όλα αυτά τέτοιες ανακαλύψεις εγείρουν ούτως ή άλλως βασανιστικά
ερωτήματα … όπως π.χ. πως γίνεται σήμερα, 10 χρόνια μετά από την ανακάλυψη της
Μυκηναϊκής παρουσίας στην Γερμανία τουλάχιστον, να θεωρούμε ακόμα επίσημα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
26

ότι ο Μυκηναϊκός πολιτισμός ξεκίνησε το 1.600 π.Χ., τη στιγμή που ο ίδιος
αποδεικνύεται με αδιάψευστα επιστημονικά στοιχεία πως έχει δημιουργήσει τόσο
μακρινές αποικίες σχεδόν ταυτόχρονα με την υποθετική του εκκίνηση ;

Κώστας Σκανδάλης



Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών της Χιλής.
Του ΛΟΝΚΟ ΚΙΛΑΠΑΝ


Οι δύο αετοί του Διός / Ζηνός (Ζεν - Ζεν στα Αραουκανικά), ιστάμενοι εκατέρωθεν του
Ομφαλού -κεντρικού σημείου της Γήινης Σφαίρας, ενσαρκωτές της Ελληνικής Διασποράς
ανά τον Πλανήτη Γή και ακατάλυτοι φύλακες της Μυστικής (Α)Δελφικής Ενότητος του
Ελληνισμού...





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
27


Η δημιουργία για τους Αραουκανούς

Ο καλύτερος τρόπος να αρχίσουμε αυτό το άρθρο είναι να “ανοιχτούμε” σε ένα άλλο πεδίο,
ένα πεδίο καθαρής ποίησης. Ας πετάξουμε για λίγο με τα φτερά του αραουκανικού Μύθου
της Δημιουργίας:
“Ο Ζεν-Ζεν δημιούργησε τον Ουέντρου (Άντρα) και τον τοποθέτησε, σε μια κοιλάδα στην
οροσειρά των Άνδεων. Επειδή όμως αυτός αισθανόταν μόνος, η θεά Γαία επεσήμανε στον
Ζεν-Ζεν την ανάγκη μιας συντρόφου για τον Ουέντρου.

Έτσι ο Ζεν-Ζεν δημιούργησε την Κούρρε (Κούρη) και την τοποθέτησε σε μια άλλη πολύ
μακρινή κοιλάδα, δίνοντάς της την εντολή “Αναζήτησε τον Ουέντρου”.

Εκείνη άρχισε την αναζήτησή της, βαδίζοντας μέσα από λόφους, βουνά, χαράδρες και
δύσβατα μονοπάτια, ώσπου τα σκληρά χαλίκια πλήγωσαν τα πόδια της, Μόλις η Γαία το
αντιλήφθηκε αυτό, ζήτησε από τον Ζεν-Ζεν να καλύψει τα χαλίκια με ένα στρώμα, και τότε
εκείνος δημιούργησε τη χλόη.

Η γυναίκα μπορούσε τώρα να τρέχει πάνω σε ένα απαλό χαλί, αλλά οι πληγές της δεν
καλυτέρευαν, και ο θεός με την παράκληση της Γαίας έδωσε σε κάθε χόρτο κι από μια
θεραπευτική δύναμη.

Τα πόδια της, τώρα, γιατρεύτηκαν κι απόκτησαν μεγαλύτερη γρηγοράδα· όμως ο ήλιος
έκαιγε το δέρμα της. Η επί πάντων αγρυπνούσα Γαία παρενέβη και πάλι και ο Ζεν-Ζεν
δημιούργησε μια σκεπή, τα δέντρα, κι έτσι τώρα η Κούρρε μπορούσε να τρέχει άνετα μέσα
στο δάσος.

Σύντομα, τα φυτά και τα δέντρα άνθισαν, πλημμυρίζοντας, τον κόσμο με το άρωμα και τα
χρώματά τους. Η Κούρρε μάζευε το άνθη των φυτών και τα πετούσε προς τα πάνω· τα
πέταλα ριγούσαν, ζωντάνευαν και μετατρέπονταν σε φτερά, κι ύστερα πετούσαν ελεύθερα,
έχοντας γίνει πεταλούδες, μέλισσες, και μια ατέλειωτη ποικιλία πουλιών...

Το ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ουρανό, έχοντας μαζέψει όλα τα χρώματα των ανθέων
και καθοδηγούσε την Κούρη στην αναζήτησή της... Ώσπου μια μέρα άκουσε μια
μυστηριακή μουσική, απαλή σαν τα ροδοπέταλα της αυγής...

Πλησίασε, χωρίς να κάνει τον παραμικρό θόρυβο, για να μην χάσει ούτε μια νότα, κι εκεί σε
ένα άνοιγμα, κάτω από μερικά ρωμαλέα δέντρα Κογιάν, γεμάτα από άνθη, δίπλα σε ένα
ποτάμι που κυλούσε τα διάφανα νερά του... βρισκόταν ο Ουέντρου, που συνέθετε μουσική
με το όργανο Τρμπ... Τότε η Κούρρε κατάλαβε τι ήθελε να πει η μουσική και γνώρισε τι θα
πει αγάπη...”

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς! Την καθαρότητα της αντίληψης; Την άγρυπνη παρουσία της
Γαίας-Μητέρας Φύσης στην προώθηση της δημιουργικής διαδικασίας; Τον απόλυτο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
28

σεβασμό στη γυναίκα ως φορέα και συνδημιουργό της ζωής; Την αγαστή συνεργασία
μεταξύ Ουρανού και Γης; Τον ρόλο της μουσικής στη σχέση Άντρα -Γυναίκας και το ότι η
Γυναίκα αναζητάει τον Άντρα;

Παρατηρήστε ότι εδώ δεν υπάρχουν τραύματα, ανυπακοές, προδοσίες, προπατορικά
αμαρτήματα και τιμωρίες. Η αγάπη του θεού Ζεν (λέξη επαναλαμβανόμενη στα
Αραουκανικά δηλώνει υπερθετικό βαθμό: Ζεν-Ζεν -ο Υπέρτατος Θεός της Ζωής, ο Ζών, ο
Ζεύς) κυλάει πατρικά προς τα παιδιά του και τα δώρα φθάνουν στη Γη μέσω της γυναίκας,
γι΄ αυτό και της αξίζει κάθε σεβασμός...

Ο μύθος αυτός πέρα από την ομορφιά του κωδικοποιεί ταυτοχρόνως πολλά σημαντικά
πράγματα. Αρκεί να επισημάνουμε ότι το ελληνικότατο όνομα Κούρρε (Κούρη) που
αποδίδουν οι Αραουκανοί στην πρώτη γυναίκα, κωδικοποιεί τον τρόπο “δημιουργίας” της:
Κούρρε σημαίνει η αποκοπείσα (από το αρχαίο ρήμα κείρω = κόπτω)· αποκοπείσα
ασφαλώς από τον Άντρα ολόκληρο - κι όχι από ένα μόνο πλευρό του! Η θεϊκή παρέμβαση
(Ζεν) μετά από υπόδειξη των αναγκών τής εξελικτικής διαδικασίας (Γαίας) “διακόπτει” τη
μοναξιά της μονάδος και δημιουργείται η δυάδα για να κινηθεί η διαδικασία της ζωής. Η
Γυναίκα αναζητάει τον Άντρα για να γνωρίσει την αιτία της δημιουργίας της και ο Άντρας
συντηρεί την αναζήτηση της, εργαζόμενος με τη μουσική...


Ποιοί είναι οι Αραουκανοί

Οι Αραουκανοί είναι μία μυστηριώδης φυλή της Νοτίου Αμερικής. Έχει προκαλέσει τον
παγκόσμιο θαυμασμό για τις αρετές της και ιδίως για την ακατάβλητη μαχητικότητά της
μέσα στην πρόσφατη ιστορία, αφού αντιστάθηκε με επιτυχία επί τρεισήμισυ αιώνες και
ποτέ δεν κατακτήθηκε από τους Ισπανούς, ούτε με τα όπλα ούτε μέσω της θρησκείας... Το
εκπληκτικό γι' αυτούς, είναι ότι προέβαλαν σθεναρή και οργανωμένη αντίσταση απέναντι
στην υπερδύναμη της εποχής, τους Ισπανούς που με την υπεροπλία που διέθεταν εκείνη
την εποχή έδειχναν “σαν να θέλουν να κατακτήσουν ακόμη και το άστρα”, όπως σχεδόν
προφητικά επεσήμανε σε λόγο του ο αρχηγός των Αραουκανών Αντουπιγιάν (Antupillan) εν
έτει 1593 μ.χ. μπροστά στον Κυβερνήτη Μαρτίν Ονιέθ ντε Λογιόλα, λόγος ο οποίος και
διασώζεται από ισπανούς χρονογράφους.

Ολόκληρο το κείμενο του εκπληκτικού λόγου που εκφώνησε ο Αντουπιγιάν,
εκπροσωπώντας το έθνος του, κατά την υπογραφή μιας από τις πολλές συνθήκες που
έγιναν με του Ισπανούς, βρίσκεται στο βιβλίο “Η Ελληνική Καταγωγή των Αραουκανών της
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
29

Χιλής” σελ. 33-36, Εκδόσεις Ηλιοδρόμιον, Αθήνα 1997, 2η έκδοση (βλ. ήδη 3η έκδοση,
βελτιωμένη και επηυξημένη, Αθήνα 2003).

Η κοιτίδα των Αραουκανών, η περιοχή της Αραουκανίας, βρίσκεται στη σημερινή
κεντρονότιο Χιλή, μεταξύ των ποταμών Βίο-Βίο και Τολτέν, που σύμφωνα με τις
αραουκανικές παραδόσεις αποτελεί “την καρδιά της Χιλής”.

Από πού αντλούσαν τη δύναμή τους, ποιά ήταν η καταγωγή και η κοσμοαντίληψη των
αξιοθαύμαστων αυτών ανθρώπων;

Μέχρι πρόσφατα είχαν διατυπωθεί μόνο θεωρίες, πολλές από τις οποίες πλησίασαν και
ορισμένες μάλιστα άγγιξαν την αλήθεια. Oι άνθρωποι αυτοί ανήκουν στη λευκή φυλή,
έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή, έφτασαν στη Χιλή από τα δυτικά, κλπ.


Η προέλευσή τους

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του Λόνκο Κιλαπάν, που είναι ο Επεουτούβε τής φυλής
(Επεοτύπης, Επεοταγός = επίσημος ιστορικός των Αραουκανών, αφηγητής των επών -
έπεου) γύρω στο 600 με 800 π.χ. ξεκίνησε μια αποστολή αποίκισης από την Ελλάδα,
συγκεκριμένα από την Σπάρτη, και περνώντας από την Μικρά Ασία ακολούθησε τον
παραδοσιακό δρόμο προς την Άπω Ανατολή, περνώντας βορειο-ανατολικά της Ινδίας,
έφτασε στην περιοχή του Λάος -που προέρχεται από το ελληνικό “λαός”. Στη συνέχεια
κατέβηκαν προς την Χερσόνησο της Μαλαισίας -που στον χάρτη του Πτολεμαίου
ονομάζεται απλώς Χερσόνησος- και από κει πέρασαν στον Ειρηνικό Ωκεανό, που οι Έλληνες
ονόμαζαν απλώς Ωκεανό, ως τον κατ' εξοχήν Ωκεανό της Γης.


Χρησιμοποιώντας ως γέφυρα τα νησιωτικά συμπλέγματα της Ινδονησίας, Μικρονησίας,
Μελανησίας και Πολυνησίας, έφθασαν τελικά ώς τα νησιά Γαλάπαγος (Galapagos, σύνθετη
λέξη εκ των γάλα καί πάγος, που θα πει λευκοί βράχοι), και από εκεί πέρασαν στη
αμερικανική ΄Ηπειρο (Περού). Όλα τα παραπάνω νησιωτικά συμπλέγματα φέρουν σύνθετα
ελληνικά ονόματα: “Ινδο-νησία”, “Μικρο-νησία”, “Μελα-νησία”, “Πολυ-νησία”... Όλα έχουν
ως δεύτερο συνθετικό την λέξη -νησία, δηλαδή, “σύνολο νησιών”, “νησιωτικό σύμπλεγμα”,
ενώ το πρώτο συνθετικό είναι δηλωτικό κυρίας ιδιότητος των νήσων αυτών ή των κατοίκων
τους. Τα ονόματα αυτά δεν τους τα έδωσαν οι δυτικοί θαλασσοπόροι αλλά τα είχαν από
πριν.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
30

Οι Σπαρτιάτες, αναζητώντας κατάλληλο μέρος για εγκατάσταση της νέας αποικίας,
οδηγήθηκαν τελικά σε ανάλογο γεωγραφικό πλάτος με αυτό της Ελλάδος, μεταξύ του 36ου
και 40ου παραλλήλου, νοτίως του Ισημερινού. Εκεί θεμελίωσαν την καινούργια πολιτεία -
κράτος και έδωσαν στην περιοχή το όνομα Φυλή, από παραφθορά του οποίου προέκυψε η
σημερινή ονομασία της χώρας Χιλή (Chile). Πράγματι, η ονομασία Φυλή υπήρχε ως
τοπωνύμιο και στον ελλαδικό χώρο και είχε (εκτός της πρώτης σημασίας, από το ρήμα
“φύω”) και μια δεύτερη σημασία αυτήν της φύλαξης, του φυλακίου (από το ρήμα
“φυλάσσω”).


Ο ρόλος του Μαντείου των Δελφών

Όμως, τί πήγαν να “φυλάξουν” οι Σπαρτιάτες άποικοι -και πράγματι διαφύλαξαν με
ακατάβλητο σθένος- στην άλλη άκρη της Γης; Γιατί το Μαντείο των Δελφών απέστειλε εκεί
μία ελληνική αποικία και μάλιστα δωρική, δηλ. μια αποικία πολεμιστών; Ο Λόνκο Κιλαπάν
κάνει λόγο για αντίποδες... του νοτίου ημισφαιρίου, ενώ αξιόλογοι ερευνητές στην Ελλάδα
(Ταξιάρχης Τσιόγκας, Ευάγγελος Δρούγκας, κ.ά. ) έχουν επισημάνει ότι: Οι Έλληνες εκτός
τής Ελλάδος είχαν επιλέξει ως δεύτερο σημείο ελέγχου της χθονίου σφαίρας (Γης) την
Κολχίδα, δηλ. το Περού ή άλλως Χώρα των (Υ)περβορείων... (ή Υπερ-νοτίων, αν προτιμάτε).

Είναι γνωστό ότι, κατά τους χρόνους εκείνους, καμμία αποικιστική αποστολή δεν ξεκινούσε
αν δεν είχε πρώτα την έγκριση και την υπόδειξη του Μαντείου για τον τόπο προορισμού,
αλλά και για την διαδρομή που θα ακολουθούσε. Έτσι, το Μαντείο των Δελφών είχε
μετατραπεί σε ένα είδος “Γραφείου Αποικιακής Έρευνας” όλης της Υδρογείου, γι' αυτό και
όφειλε να έχει αρχειοθετημένες γεωγραφικές γνώσεις όλου του τότε γνωστού κόσμου. Ο
τότε “γνωστός κόσμος” για τους πανεπιστήμονες ιερείς του Μαντείου φαίνεται ότι ήταν
κατά πολύ ευρύτερος απ' όσο σήμερα νομίζουμε... Το Μαντείο όφειλε να έχει στα αρχεία
του στοιχεία για τις ακτές της Νότιας Αμερικής, από τη στιγμή που εξουσιοδότησε μια
σπαρτιατική αποικία να εγκατασταθεί εκεί. “Εν τη πολυσχιδεί πολιτική δράσει του
Μαντείου των Δελφών εν των μεγαλειωδεστάτων αυτού μεγαλουργημάτων ήτο και το του
απέραντου ελληνικού αποικισμού, όστις διήρκεσε τρεις κυρίως αιώνας, από του 8ο - 6ο αι.
π.Χ.”, γράφει ο Δημήτριος Γουδής στο θαυμάσιο σύγγραμμά του "Το Μαντείον των
Δελφών" (Αθήνα 1937, επανέκδοση από τις Εκδόσεις Δημιουργία, Αθήνα 1997) και
συνεχίζει: “Διότι το Δελφικόν ιερατείον είχε τας ευρυτέρας και ακριβέστερας γεωγραφικάς
γνώσεις και περί αυτών των μεμακρυσμένων χωρών και τηρούν αρραγή τον σύνδεσμον
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
31

προς πάσαν εκάστοτε ιδρυόμενη αποικίαν κατέγραφε πάσας τας γεωγραφικάς
πληροφορίας, ας ελάμβανεν εκείθεν και είχε καθολικήν και περιληπτικήν γνώσιν πλείστων
χωρών. Όθεν ουδείς άλλος ηδύνατο να παρέχη εις τους ερωτώντας περί αυτών
ασφαλεστέρας πληροφορίας ή το πολυθάμιστον εκείνο κέντρον, ο τόπος διαρκούς
συγκεντρώσεως ανθρώπων από πάσης της γης γωνίας.. Οι πολυπράγμονες του μαντείου
ιερείς συνέλεγον επιμελώς και κατέγραφον πάσας ταύτας τας πληροφορίας, ήσαν
παγκόσμιον γεωγραφικών γνώσεων ταμείον...”

0 αρχηγός στην Χιλή διατηρούσε, από παλιά το όνομα Άπο, αφού η εξουσία του
προερχόταν ακριβώς από τον Απόλλωνα, αποκαλύπτει ο Λ. Κιλαπάν. Οι Αραουκάνοι, ως
λακωνίζοντες, είχαν τη συνήθεια να συντέμνουν τα ονόματα· έτσι το Από-λλων γίνεται Άπο,
το Προμηθεύς γίνεται Προμ, το Λυκούργος γίνεται Κούργο. κτλ. Μάλιστα το όνομα Άπο
ταυτίστηκε ευρύτερα με την έννοια του “κύριος, αρχηγός, επικεφαλής” στην αραουκανική
γλώσσα, πράγμα το οποίο συμφωνεί απόλυτα με την προσωνυμία “Αρχαγέτας ή
Αρχηγέτης” που έφερε ο Θεός στις Ελληνικές αποικίες... Έξαλλου, ο Απόλλων εθεωρείτο
κατ΄ εξοχήν ιδρυτής πόλεων και λέγεται ότι αυτός ήταν που θεμελίωσε και την πολιτεία τής
Σπάρτης. Τα συνηθέστερα δε ονόματα των αποικιών ήταν επωνυμίες του θεού, όπως:
Απολλωνία, Πυθόπολις, Φοίβη, Φοιβία... Στην αρχαιότητα αναφέρονται και είναι γνωστές
τουλάχιστον είκοσι τέσσερις αποικίες με το όνομα Απολλωνία. Το Μαντείο των Δελφών
επιτέλεσε πράγματι έναν άγνωστο “μεγαλουργόν άθλον”, κατά τα λεγόμενα του Δ. Γουδή,
που όμοιό του δεν συναντάμε στην παγκόσμιο ιστορία... Βάσει ποίου μεγαλοφυούς
σχεδίου διέσπειρε τις ελληνικές αποικίες ανά την Υφήλιο, σε προεπιλεγμένα νευραλγικά
σημεία, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε... Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι οι
Αραουκάνοι “φύλαξαν” καλά τα μυστικά τους για πάνω οπό 2.000 χρόνια... Είναι σαν μια
χρονοκάψουλα που άνοιξε εν καιρώ...


Το Αραουκανικό Ημερολόγιο

Σύμφωνα με το αραουκανικό ημερολόγιο βρισκόμαστε ήδη στο έτος 2801... Η χρονολόγηση
αυτή συμπίπτει σχεδόν με το ολυμπιακό ημερολόγιο· ολυμπιακό, εφόσον λαμβάνεται ως
συμβατική αρχή μέτρησης η θεωρούμενη ως πρώτη ολυμπιάδα, που έγινε το 776 π.χ., που
προσεγγίζει το έτος 800 π.χ. του αραουκανικού ημερολογίου..



Το Κράτος τους

Το κράτος που ίδρυσαν ανταποκρινόταν στα Ελληνικά πρότυπα, τόσο γεωγραφικά όσο και
πολιτικά. Με τη Χιλή στο κέντρο, βόρεια είχαν τους Πικούντσες (pikun = βορράς), νότια τους
Ουιλλίτσες (willi = Νότος), ενώ από την πλευρά των Άνδεων τους Πεουέλτσες (puel =
Ανατολή). Αυτοί οι σύμμαχοι λαοί είχαν τους ίδιους θεούς, την ίδια γλώσσα, τους ίδιους
νόμους, χρησιμοποιούσαν τα ίδια όπλα, ντύνονταν το ίδιο, αλλά είχαν δική τους
ανεξάρτητη διοίκηση και μόνο σε περίπτωση πολέμου ενώνονταν κάτω από έναν κοινό
αρχηγό.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
32


Οι Σπαρτιάτες άποικοι έφεραν μαζί τους τη νομοθεσία του Λυκούργου, την οποία
εφάρμοσαν στις πόλεις τους. Με τον καιρό, πήρε το όνομα “Αντμαπού” (Admapu) που θα
μπορούσε να αποδοθεί ως: ο “νόμος των προγόνων”, το “πάτριον ήθος”. Έφεραν τους
ίδιους θεούς και διατήρησαν τις ίδιες παραδόσεις.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε: τα μαντεία, όπου ιερουργούσε η Μάτσι (Machi =Μάντις), με
καθήκοντα ιέρειας ανάλογα με αυτά της Πυθίας, το ίδιο ιερό δέντρο, τα ίδια όπλα και την
ίδια εκπαίδευση όπως στην Ελλάδα, τον μύθο της Σειρήνας, και την ίδια γαμήλια τελετή
που ήταν τελετή αρπαγής της νύφης, κατά το πρότυπο της Μυθολογίας... Με τον καιρό, ο
πληθυσμός τους σταθεροποιήθηκε στις 36.000 ψυχές και ήταν κατανεμημένος σε εννέα
κύριες πόλεις των 40.000 κατοίκων η καθεμιά. Ο τέλειος αυτός αριθμός αποσκοπούσε σε
μια τέλεια οργάνωση στηριζόμενη στον ελληνικό πολιτειακό “κανόνα” -τον οποίο αναφέρει
αργότερα και ο Αριστοτέλης- ότι δηλαδή, μια πόλη δεν θα πρέπει να υπερβαίνει ούτε να
υπολείπεται των 40.000 κατοίκων διότι στην πρώτη περίπτωση θα είναι εκτός ελέγχου
(υπερβολή), ενώ στην δεύτερη περίπτωση δεν θα είναι καν πόλη (έλλειψη). Σε μια πιο απλή
γλώσσα, περισσότεροι θα προκαλούσαν έλλειψη τροφής και στέγης για τους υπόλοιπους·
λιγότεροι θα ήταν ευάλωτοι σε ενδεχόμενη εξωτερική επίθεση.

Οι Αραουκανοί είχαν λύσει αυτό το πρόβλημα, με τον ίδιο τρόπο που το είχαν λύσει οι
Σπαρτιάτες: ασκούσαν έλεγχο γεννήσεων, εξάλειφαν τους εκ γενετής ελαττωματικούς,
προκαλούσαν στείρωση με ειδικά βότανα σε ορισμένες γυναίκες που δεν έπρεπε να
τεκνοποιήσουν, και είχαν θεσμοθετήσει την πολυγαμία, έτσι, η φυλή άγγιξε και υλοποίησε
συστηματικά ανώτερα πρότυπα ομορφιάς, ψυχοσωματικής υγείας και ακεραιότητας,
δηλαδή, ανέπτυξε στο έπακρο όλες εκείνες τις ιδιότητες που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο-
πολεμιστή.


Το Αριθμητικό τους Σύστημα

Το αριθμητικό σύστημα των Αραουκανών είναι αντιγραφή - μεταφορά του δεκαδικού
συστήματος των Ελλήνων, αν και δεν έχουν διατηρηθεί οι ονομασίες των αριθμών, εκτός
από αυτή που αποτελεί και την βάση του συστήματος: το δέκα. Τα χέρια υπαγόρευαν τον
αριθμό δέκα, αφού δέκα είναι τα δάχτυλα· από εδώ προέρχεται και το όνομα του
συστήματος δεκα-δικό. Στην Αραουκανική Γλώσσα το δέκα λέγεται μάρε (mare) και “μάρη”
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
33

στα αρχαία ελληνικά σημαίνει χέρι. Στα ελληνικά χρησιμοποιούμε και σήμερα τη σύνθετη
λέξη ευ-μάρεια (ευ+μάρη) που σημαίνει ευ-χέρεια, κυρίως οικονομική.

Η τέχνη της μέτρησης έχει τρία στάδια: στο πρώτο μετράει κανείς με αντικείμενα και
οριοθετήσεις· στο δεύτερο στάδιο οι αριθμοί έχουν δικά τους ονόματα και πολύπλοκα
συστήματα αρίθμησης· στο τρίτο στάδιο εμφανίζεται ένα λογικό σύστημα αρίθμησης με
γραπτά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιούν οι πολιτισμένοι λαοί. Μέσα από τα αραουκανικά
αριθμητικά είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε την λογική που τα διέπει, για ν΄
αντιληφθούμε και τις πολιτισμικές τους βάσεις, αφού ο αριθμός ως “σοφώτατον των
όντων”, κατά τον Πυθαγόρα, είναι απόδειξη πολιτισμού.



Η Προμ-ηθεϊκή Σημειογραφία

Φαντασθήτε να σας χαρίσουν ένα πολύχρωμο υφαντό... κι εσείς να στολίσετε με αυτό το
σπίτι σας, χωρίς ποτέ να υποψιαστείτε ότι πιθανόν εκεί να “κρύβονται” κωδικοποιημένες
γνώσεις, που ενδεχομένως θα άλλαζαν τη ζωή σας, ή τουλάχιστον τις αντιλήψεις σας για
την ζωή... Κάπως έτσι έχουν το πράγματα με την υφαντική σημειογραφία των Αραουκάνων,
την οποία ονομάζουν Προμ (από σύντμηση του ονόματος Προμ-ηθεύς, Prom-eteo)...
“Μα βρήκα και τον αριθμό, βαθιά σοφία,
και των γραμμάτων το συνταίριασα.
Μητέρα των Τεχνών, της εργασίας και της μνήμης”, λέει ο Προμηθέας, μνημονεύοντας το
δώρα του προς την Ανθρωπότητα.




Ο αριθμητικός υπολογισμός με τα νήματα της σημειογραφίας Προμ γίνεται ως εξής:


• Οι μονάδες αντιπροσωπεύονται από αντίστοιχους κόμπους πάνω σε κόκκινο νήμα.

• Οι δεκάδες πάνω σε κίτρινο νήμα.

• Οι εκατοντάδες πάνω σε γαλάζιο νήμα.

• Οι χιλιάδες πάνω σε πράσινο νήμα.

• Τα εκατομμύρια πάνω σε μαύρο νήμα.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
34

Κόκκινο Κίτρινο Γαλάζιο Πράσινο Μαύρο

1 10 100

2 20 200

3 30 300

4 40 400

5 50 500

6 60 600

7 70 700

8 80 800

9 90 900

Κάθε νήμα είχε δέκα διαιρέσεις και ο αριθμός έπρεπε να τοποθετηθεί στην αλλαγή του
υφαδιού, αφού κάθε νήμα διαιρείτο σε δέκα ίσα τμήματα μέσω άλλων εναλλακτικών
νημάτων (εκτός των πέντε βασικών). Για παράδειγμα, στην δεύτερη μάχη των Αραουκάνων
κατά των Ίνκας, συγκρούσθηκαν 250.000 εισβολείς με 30.000 Αραουκανούς πολεμιστές
(κόνας) Ο πρώτος αριθμός καταγράφεται ως εξής: (βλ.σχήμα).


Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η σημειογραφία αυτή “διαβάζεται” από τα δεξιά προς το
αριστερά. Αριστερόστροφες γραφές (γραφές "επί τα λαιά" ) έχουν βρεθεί και στην Σπάρτη.
Αν ο αριθμός ήταν στρογγυλός, για παράδειγμα 4.000. τότε κόμπος γινόταν στο ύψος του
τέσσερα πάνω στο πράσινο νήμα. Αν ο αριθμός ήταν μεγαλύτερος, για παράδειγμα
9.000.000, τότε ο κόμπος γινόταν στο ύψος του εννιά στο μαύρο νήμα, Όταν οι χιλιάδες ή
τα εκατομμύρια ήταν πάνω από δέκα, σημειωνόταν η ποσότητα πάνω στο νήμα των
δεκάδων ή εκατοντάδων και η χιλιάδα ή το εκατομμύριο υποδεικνυόταν μέσω κόμπου
πάνω στο αντίστοιχο νήμα. Μετά ο αριθμός διαβαζόταν αρχίζοντας από την μεγαλύτερη
ποσότητα.


Η Αραουκανική Γλώσσα

Σύμφωνα με τα όσα παραδόθηκαν στον Λόνκο Κιλαπάν από τον δάσκαλο και προκάτοχό
του Επεουτουβε Κανίο, όταν οι Έλληνες άποικοι έφτασαν από την Δύση, βρέθηκαν μπροστά
στο δίλημμα να προσπαθήσουν να διδάξουν την γλώσσα τους στους ιθαγενείς με τους
οποίους ήρθαν σε επιμιξία ή να μάθουν οι ίδιοι την ομιλούμενη γλώσσα εκείνης της χώρας,
την μάπου-ντούγκου (mapudugu), έκλιναν κυρίως προς την δεύτερη επιλογή, αλλά
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
35

εφαρμόζοντας τους γραμματικούς κανόνες της δικής τους γλώσσας. Ταυτόχρονα δίδαξαν
στους ντόπιους τις βασικές λέξεις της γλώσσας τους όπως Ζευς ή Ζαν (Ζεν), Γαία (Γούε) κτλ.
Επίσης, πολλά τοπωνυμία που διατηρούνται ακόμη και σήμερα σε βουνά, ποταμιά, νησιά,
χωριά και περιοχές της Χιλής, είναι ελληνικής προέλευσης, όπως Άνδεις (=αυτές που
ευχαριστούν, που τέρπουν, από το ρήμα ανδάνω). Αιμόν (=αίμων, αιματώδης). Κορίκο
(=Κώρυκος), Κίδο (=Κύδος), Ακουίλεο (= Αχιλλεύς) κ.α.


Η Αραουκανική Γλώσσα διαθέτει τόσο πλούσιο λεξιλόγιο που υπερβαίνει πολλές από τις
λεγόμενες Σύγχρονες Γλώσσες. Βασιζόμενος σε μια αρχική εκτίμηση και τονίζοντας το
γεγονός ότι η Αραουκανική δεν ήταν γραπτή γλώσσα ο Λόνκο Κιλαπάν βεβαιώνει ότι ένα
20% τουλάχιστον του λεξιλογίου που διατηρείται ακόμα και σήμερα εν χρήσει είναι
ελληνικά.


Ορισμένες λέξεις διατηρούνται αυτούσιες και άλλες έχουν παραφθαρεί με την πάροδο
τόσων χρόνων και πολλές ακολουθώντας τον γραμματικό κανόνα της συναίρεσης, ο οποίος
υπάρχει και στις δύο γλώσσες έχουν συντμηθεί και δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμες.


Όταν αναφέρονται στη γη ως τόπο, χώμα, χρησιμοποιούν την λέξη μάπου (mapu), όταν
όμως αναφέρονται στην Γη αυτή καθαυτή, ως γήινη σφαίρα, ως θηλυκή ζώσα οντότητα,
χρησιμοποιούν λέξη Γούε (Gue) δηλαδή Γαία.


Χαρακτηριστική είναι η σχέση των Αραουκανών με το φως, αφού σύμφωνα με αυτό “ζουν,
κινούνται και υπάρχουν". Σε όλες τις σύγχρονες “πολιτισμένες” γλώσσες χρησιμοποιείται
συνήθως η ίδια λέξη για να δηλωθούν περιφραστικά τα διάφορα “είδη” φωτός.


Στα Αραουκανικά, όμως, το κάθε φως δηλώνεται με το δικό του ξεχωριστό όνομα· έτσι οι
Αραουκανοί λένε:

• το φως γενικά πελόν (pelon)

• το φως της αυγής ελλαμπούν (ellabun)

• το φως της εσπέρας γιαντού (guiantu)

• το φως του ήλιου αϊπίν (aipin)

• το φως της σελήνης άλε (ale)

• το φως των άστρων αϊρκούν (airkun), κ.λ.π.
Είναι πραγματικά εκπληκτική αυτή η ποικιλία, τη στιγμή που δεν χρησιμοποιείται η ίδια
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
36

ρίζα για να δηλώσει τα διάφορα είδη φωτός. Στα Ελληνικά υπάρχει κάτι αντίστοιχο,
οφείλουμε να παρατηρήσουμε όμως ότι οι λέξεις είναι σύνθετες, τουλάχιστον αυτές που
είναι γνωστές και χρησιμοποιούνται σήμερα, έτσι:
• το φως της αυγής το λέμε λυκαυγές

• τα φως της εσπέρας λυκόφως και μούχρωμα

•το φως του Ηλίου με μια λέξη ηλιόφως

•το φως της Σελήνης σεληνόφως και φεγγαρόφωτο, κτλ.


Οι Αραουκανοί έχουν διαφορετικές λέξεις για να δηλώσουν το κύμα της θάλασσας και το
κύμα του ποταμού, τα καρποφόρα και τα μη καρποφόρα δέντρα· έχουν όνομα για κάθε
μετάλλευμα, για κάθε άστρο, για την ψυχή και το πνεύμα· έχουν λέξεις για αφηρημένες
έννοιες όπως κιγνέουεν που σημαίνει ενότης κτλ.



Gne-chen (Γνε-τσεν) είναι ο Δημιουργός στα Αραουκανικά, “ο Γενέ-τωρ του κόσμου” Από το
πρώτο συνθετικό της λέξης δηλώνεται ξεκάθαρα η ελληνική προέλευση του ονόματος.



Πώς η Αραουκανική Φυλή διατήρησε την γνώση της Ελληνικής Καταγωγής της;
Σ' αυτό το πραγματικά “καυτό” για μας ερώτημα, ο Δον Λόνκο Κιλαπάν, Επεουτούβε της
Αραουκανικής Φυλής, μας απαντά (σε μια επιστολή του το Φθινόπωρο του 1995) με έναν
αφοπλιστικό τρόπο, που αξίζει να προβληματίσει τους Έλληνες της Μητροπολιτικής
Ελλάδος. Μεταφέρουμε αυτούσια την απάντησή του, μαζί με τις απαντήσεις και άλλων
σημαντικών ερωτημάτων που είχα και πιθανόν θα έχετε κι εσείς:
- Πώς διατηρόταν η γνώση της ελληνικής καταγωγής μέσα στην Αραουκανική Φυλή;


Η επιστήμη και η ιστορία σε όλες τις φυλές βρισκόταν στα χέρια των ανώτερων τάξεων:
κυβερνήτες, στρατιωτικοί και ιερείς, με την πάροδο του χρόνου υπέκυπταν στον λαό και
μαζί με αυτούς εξαφανιζόταν η Επιστήμη και η Ιστορία τους, όπως είναι η περίπτωση των
Μάγιας, Ίνκας, Αιγυπτίων, κλπ. Αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ στην Αραουκάνικη
Φυλή, η οποία καθώς είχε προβλέψει κάτι τέτοιο, είχε πάντοτε τρεις Ιστορικούς που δεν
έπρεπε να γνωρίζονται μεταξύ τους. Καθένας από αυτούς όφειλε να έχει μια Ομάδα,
αποτελούμενη από όλες τις ηλικίες, και από αυτή την ομάδα έβγαινε ο διάδοχος Ιστορικός.
Στην δική μου περίπτωση έχω 25 άτομα, διασκορπισμένα από τον βορρά μέχρι το νότο της
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
37

χώρας, τους οποίους κανείς άλλος δεν γνωρίζει, οι δε ηλικίες τους είναι από 6 μέχρι 72
ετών. Όλοι τους έχουν παραψυχολογικές ικανότητες (αυτό το απαιτεί ο Νόμος), εξαιρετική
μνήμη, ανεπτυγμένη κρίση και υπευθυνότητα στην αντιμετώπιση κάθε δοκιμασίας. Κανείς
δεν μπορεί να αφηγηθεί με ακρίβεια ένα ιστορικό γεγονός" θα προσθέσει ενδεχομένως
δικά του πράγματα και θα ξεχάσει άλλα' μπορεί μόνο να αφηγηθεί ένα γεγονός που αφορά
έναν δικό του πρόγονο αλλά και τούτο όχι δημόσια εδώ πρέπει να φωνάξουν τον Ιστορικό.


-Πριν από την δημοσίευση του βιβλίου σας (το 1974), υπάρχουν ίσως άλλες δημοσιεύσεις ή
σχετικές ανακοινώσεις;
Όχι, διότι η δημοσιοποίηση μέρους της Ιστορίας μας και η παράδοση στρατιωτικών
μυστικών στον Χιλιανό Στρατό αποφασίστηκε στο Συμβούλιο των Γερόντων το έτος 1972.
Υπάρχουν μόνο δικές μου δημοσιεύσεις σε εφημερίδες ή περιοδικά, διότι κανείς δεν
μπορεί να γράψει για την Ιστορία, όπως εξήγησα προηγουμένως.
-Ποια είναι η σημερινή κατάσταση των Αραουκανών στην Χιλή;
Έχουν συνείδηση της Ελληνικής Καταγωγής τους;
Στις απογευματινές συζητήσεις πάντοτε υπενθυμίζεται η καταγωγή της Φυλής και καλείται
ν' ακουσθεί ο Ιστορικός, αν η συνάντηση είναι πιο σημαντική. Είμαστε διασκορπισμένοι σε
όλη την Χιλή, στα Πανεπιστήμια, στο Στρατό Ξηράς, στο Ναυτικό, στην Αεροπορία, κλπ. Το
να μέναμε όλοι στη γη μας θα είχαμε φθορά μετά από κάθε γενιά και θα είμασταν τώρα
στην ίδια θέση με αυτή των Μαπούτσες, που δεν έκαναν ό,τι κάναμε εμείς, γι' αυτό και
έμειναν ελάχιστοι στους κάμπους.

- Διατηρείται η Αραουκανική Γλώσσα και γραφή; Υπάρχει εκμάθηση της Αραουκανικής
Γλώσσας στα σχολεία της Χιλής;
Η γλώσσα διατηρείται καθώς και η γραφή με τρίγωνα, που είναι ίδια στη μορφή με την
γραφή των αριθμών. Πριν από πέντε χρόνια διηύθυνα ένα σεμινάριο για δασκάλους της
Αραουκανικής Γλώσσας και σήμερα στο Τεμούκο έχει εισαχθεί πειραματικά στα Δημοτικά
Σχολεία.
- Πότε ιδρύθηκε και ποιοι είναι οι σκοποί της Αραουκανικής Συνομοσπονδίας;

Η Αραουκανική Συνομοσπονδία υπάρχει από πάντα, μόνο το όνομα έχει προσαρμοστεί
στην σημερινή εποχή. Οι σκοποί της είναι μια μέρα οι Χιλιανοί να ζήσουν όπως εμείς, να
υιοθετήσουν τον δικό μας Νόμο και να ελέγξουν την γεννητικότητα, διότι ο υπερπληθυσμός
είναι η αιτία όλων των πολέμων στον κόσμο...
- Υπάρχουν Αραουκανοί στην Αργεντινή; Πότε καθιερώθηκε για πρώτη φορά και τί σημαίνει
η λέξη Αράουκο;
Δεν υπάρχουν Αραουκανοί στην Αργεντινή" εκεί κατοίκησε η Φυλή Μαπούτσε η οποία
πέρασε στη Χιλή τον περασμένον αιώνα προσπαθώντας ν' αποφύγουν τις διώξεις, που
έγιναν κυρίως επί κυβερνήσεως του Στρατηγού Ρόκα. Με τους Αργεντινούς έχουμε εν γένει
επαφές. Εγώ έγραψα στην εφημερίδα Κούγιο της Μεντόσα: "Η Οροσειρά των Άνδεων δεν
είναι το φράγμα που διαχωρίζει αλλά η σπονδυλική στήλη που ενώνει την Χιλή και την
Αργεντινή". Η λέξη arauco (Αράουκο) προέρχεται από την ομώνυμη περιοχή Rauco
(Ράουκο) νότια του ποταμού Βίο-Βίο απ' όπου αρχίζει η Αραουκανία. Τους κατοίκους αυτής
της περιοχής οι Ισπανοί τους ονόμαζαν Ραουκάνους και ο ποιητής Ερθίγια διέδωσε την
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
38

ονομασία Α-ραουκάνοι / Α-ραουκανοί. Η λέξη Ράουκο προέρχεται από το ρήμα Ράουν=
Ρέειν μετά βοής και το ουσιαστικό Κο == Ύδωρ, Νερό- επομένως Ράουκο (και Αράουκο)
σημαίνει τόπος όπου ηχεί το βουητό των υδάτων.
- Λέτε ότι δεν υπάρχουν ίχνη ελληνικής παρουσίας σε όλη την Αμερική, εκτός από την
Χιλή... Πώς το δικαιολογείτε αυτό;
Εκείνο που εγώ βεβαιώνω είναι ότι από την Χιλή και προς την Δύση υπάρχουν παντού
ελληνικές και αραουκανικές λέξεις, ενώ από την Χιλή προς την Ανατολή: Αργεντινή και
Βραζιλία δεν υπάρχουν, ή τουλάχιστον δεν υπάρχουν στους χάρτες...
- Ο ποιητής Πάμπλο Νερούδα είναι Αραουκανός;
Ναι. Γεννήθηκε στα όρια του αρχαίου κράτους των Αραουκάνων (Γιεκμόντσε), μεταξύ των
ποταμών Μάουλε και Βίο-Βίο. Ο Νερούδα είχε συνείδηση της καταγωγής του γι' αυτό κάνει
αναφορά στους ήρωες της Αραουκανίας και έγραψε στο "Κάντο Χενεράλ" αυτό που και
εσείς αναφέρετε: "...οι Αραουκανοί προγονοί μου" και "Το ελληνικό αίμα κατεβαίνει μέχρι
τις θάλασσες της Χιλής..."






Ελληνικά τοπωνύμια σε όλη την Γη!

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

Ο τίτλος αυτός που επιλέξαμε δεν έχει καμιά σχέση με "εθνικισμό".Τον επιλέξαμε
προκειμένου να εκφράσουμε την έκπληξή μας διαβάζοντας το βιβλίο του κ.
Βαρθολομαίου Λάζαρη στο οποίο παραθέτει την έρευνα που έχει κάνει.Ο κ.
Λάζαρης ήταν ναυτικός και στα ταξίδια του σε όλη τη Γη διαπίστωσε οτι υπάρχουν
χιλιάδες ελληνικά τοπωνύμια.Με την υπάρχουσα ιστορία αυτό δεν εξηγείται.Αν
προσθέσουμε στην έρευνα του κ. Λάζαρη και τις γλωσσολογικές και εθνολογικές
έρευνες που έχουν γίνει στους Ινδιάνους του Καναδά,στους ιθαγενείς της
Ινδονησίας,στους Ινδιάνους της Ν.Αμερικής,στους αυτόχθονες της Αυστραλίας,στις
αναφορές των μυστικιστών απο το Θιβέτ,στις αναφορές των δρυϊδων και δεκάδες
άλλες τέτοιες έρευνες,βλέπουμε οτι ταιριάζουν απόλυτα με την έρευνα του κ.
Λάζαρη.Υπάρχει όμως μια ακόμη έρευνα αξιόλογη που είναι το βιβλίο του κ. Ιωσήφ
Γιαχούντα(πρύτανης του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ) "Τα εβραϊκά είναι ελληνικά"
και στην οποία μιλάει για μια πανάρχαια ελληνική αυτοκρατορία.

Σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε στο blog μας,τους χάρτες του κ. Λάζαρη,που
δείχνουν τα ελληνικά τοπωνύμια σε όλη τη Γη καθώς και τα τοπωνύμια σε ελληνική-
αγγλική και τις ακριβείς συντεταγμένες,πιστεύοντας οτι έτσι θα συμβάλλουμε στην
έρευνα για την ιστορική αλήθεια που αφορά την πανάρχαια αυτή ελληνική
αυτοκρατορία και η οποία αποκρύπτεται απο τον ελληνικό λαό και την παγκόσμια
επιστημονική κοινότητα,απο τους γνωστούς παγκοσμιοποιητές.Αυτοί οι "κύριοι"
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
39

γνωστοί τραπεζίτες συγκεκριμένης εθνικότητας,το γνωρίζουν εδω και τουλάχιστον 3
αιώνες.Φροντίζουν όμως με "κατευθυνόμενους" ιστορικούς και χαλκευμένες
έρευνες να το αποκρύπτουν και να περιορίζουν τον ελληνισμό στην περιοχή της
Ελλάδας.Αυτό που μας ώθησε ήταν η δήλωση κάποιου συγγραφέα οτι οι δρυϊδες
της Γαλλίας λατρεύουν σαν γενάρχη τους τον Ηρακλή.Κανείς όμως δεν θα το
διδαχτεί αυτό στα ελληνικά σχολεία όπως και εμείς άλλωστε.Κανένα παιδί στο
σχολείο δεν έμαθε οτι η Μασσαλία είναι αποικία των Φωκαέων,απο την Μικρά
Ασία(6ος αιώνας π.Χ).Κανείς δεν έμαθε για τα δεκάδες ελληνικά πανεπιστήμια που
ήταν διάσπαρτα στην Ευρώπη τον 7ο αιώνα π.Χ,σύμφωνα με δήλωση του κ.
Γεωργακόπουλου,καθηγητή της Ιστορίας της Επιστήμης(δείτε εδώ όλη την εκπομπή
όπου έκανε τις δηλώσεις για τα πανεπιστήμια ο κ. Γεωργακόπουλος).

Ως εδω όμως.Αυτά τα πράγματα πρέπει να γίνουν γνωστά σε όλη την Ελλάδα και σε
όλη τη Γη.Περιμένουμε απο τους αναγνώστες να συμμετέχουν σε αυτή την έρευνα
με αποστολή μυνημάτων και στοιχείων,γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο,κανείς δεν
τα γνωρίζει όλα και κανείς δεν έχει το αλάθητο.Προτείνουμε στους αναγνώστες να
αποθηκεύσουν αυτά τα δεδομένα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τους,να
επισκεφθούν τα μέρη αυτά μέσο του Google Earth και όποιοι μπορούν ας
ταξιδεύσουν σε αυτά τα μέρη τα οποία προσδιορίζονται απο ακριβείς
συντεταγμένες.

Σας αφήνουμε να θαυμάσετε αυτούς τους απίστευτους χάρτες.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
40




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
41


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
42

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
43

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
44

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
45

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
46


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
47

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
48

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
49

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
50

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
51

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
52





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
53


Η ελληνικότητα των Κελτών.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
54

Μία από τις πιο αινιγματικές περιοχές του πλανήτη είναι η γαλλική Βρετάνη. Ο λόγος
βέβαια για αυτή την αξιολόγηση είναι τα περίφημα μενίρ και ντολμέν, ηλικίας πολλών
χιλιάδων χρόνων, που βρίσκονται εκεί, αλλά και το ότι παραδοσιακά αποτελεί την κοιτίδα
ενός εξίσου αινιγματικού λαού: των Κελτών. Για τα μενίρ, τα ντολμέν αλλά και τους Κέλτες
έχουν γραφτεί πολλά. Σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε την σύνδεση αυτού του λαού με
τους αρχαίους Έλληνες και τη μυθική Υπερβόρεια και θα παραθέσουμε μερικά άγνωστα
όσο και εντυπωσιακά στοιχεία για τις μεγαλιθικές κατασκευές της Βρετάνης.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
55



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
56











Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
57









Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
58



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
59




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
60







Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
61















Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
62








Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
63


Η μυθική Υπερβόρεια


Κάπως έτσι ήταν οι μύθοι με τους οποίους ανατράφηκαν αμέτρητες γενεές αρχαίων
Ελλήνων: Η «Γη της Επαγγελίας» για τον ελληνικό πολιτισμό βρισκόταν κάπου στον
μακρινό Βορρά, πέρα από τις περιοχές από τις οποίες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο,
τους έρχονταν οι ψυχροί άνεμοι τον χειμώνα και ήταν ε'νας τόπος όπου οι άνθρωποι
ζούσαν σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους και με τη φύση, απρόσβλητοι από το γήρας ή
τις ασθένειες. Επρόκειτο για τη χώρα όπου ο Απόλλωνας περνούσε τους ψυχρούς
χειμερινούς μήνες, απολαμβάνοντας τη λατρεία των σοφών κατοίκων της. Ελάχιστοι
ήταν εκείνοι που εί χαν την τιμή να επισκεφτούν την Υπερβόρεια, ανάμεσα στους
οποίους βρίσκουμε τα ονόματα του Περσέα (καθοδηγούμενος από την Αθηνά) και
του Ηρακλή (εκεί βρίσκονταν τα Μήλα των Εσπερίδων).

Στη σωζώμενη αρχαιοελληνική βιβλιογρα φία συναντάει κανείς πλήθος αναφορών
στη θρυλική χώρα, ο «απόηχος» των οποίων εί ναι αισθητός και στους συγγραφείς
των πρώ των μεταχριστιανικών αιώνων, χωρίς όμως ποτέ οι αναφορές αυτές να
γίνονται συγκε κριμένες, ενώ δεν λείπουν και οι αντιφάσεις (κυρίως όσον αφορά στην
ακριβή της τοπο θεσία). Το γεγονός αυτό ώθησε τους περισσότερους
μεταγενέστερους αναλυτές στην εκτίμηση ότι επρόκειτο περισσότερο για μια
ουτοπική, ιδανική κοινωνία, ένα κοι νωνικό «παράδειγμα προς μίμηση» για τους
Έλληνες, παρά για έναν υπαρκτό τόπο, τον οποίο θα μπορούσε κάποιος να ανα
καλύψει και να επισκευτεί.


Ωστόσο, στις συγκεκριμένες προφορικε'ς παραδόσεις που συνοψίζει στο έργο του,
βρί σκουμε και την αναφορά των Δηλίων ότι οι Υπερβόρειοι έστελναν κατά το
παρελθόν τους πρώτους τους καρπούς στο ιερό νησί του Απόλλωνα, με τη συνοδεία
πο μπής δύο νεαρών παρθένων, της Υπέροχης και της Λαοδίκης, και πέντε ανδρών.
Μάλι στα, την εποχή, λοιπόν, που ο Ηρόδοτος συνέγραφε τα πολύτιμα ιστορικά και
λα ογραφικά του κείμενα, οι προσφορές των Υπερβορείων εξακολουθούσαν να μετα
φέρονται από τους Σκύθες έως τη Δωδώ νη και από εκεί κατέληγαν στη Δήλο, με
ενδιάμεσους σταθμούς την Εύβοια, την Άνδρο και την Τήνο.


Μία άλλη σημαντική πληροφορία για τη χώρα των Υπερβορείων προέρχεται από τις
ωδές του Πινδάρου και συγκεκριμένα από τα Ίσθμια (ωδή 6), προσδιορίζοντας όχι
αυτή βρίσκεται στο τέλος του γνωστού κόσμου, ενώ ο Διόδωρος ο Σικελός (2.47.5)
αναφέρει ότι «εχειν δε τους Υπερβορείους ιδίαν τινά διάλεκτον» (έχουν κάποια δική
τους διάλε κτο). Στη συνέχεια του κειμένου, ο ίδιος συ γραφέας παραθέτει ότι «προς
τους Έλληνας οικειότατα διαχεϊσθαι, καί μάλιστα προς τους Αθηναίους καί τους
Δηλίους, εκ παλαιών χρόνων» (αισθάνονται από παλαιότερες επο χές πολύ οικείους
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
64

τους Έλληνες, ιδίως τους Αθηναίους και τους Δηλίους), για να κατα λήξει στη
συνέχεια ότι αφιερώνουν (στον Απόλλωνα;) «αναθήματα πολυτελή, γράμμα-σιν
Έλληνικοίς έπιγεγραμμένα».

Ύστερα από τα παραπάνω, είναι δυνατόν να διατυπωθεί με ασφάλεια η υπόθεση ότι
οι σοφοί, αλλά και ικανότατοι μάγοι, Υπερ βόρειοι είναι ένα γένος, εάν όχι αμιγώς
ελληνικό, σίγουρα συγγενικό προς την Ελλάδα και τους Έλληνες που έκαναν χρήση
χου ελληνικού αλφαβήτου στα ιερά τους αναθήματα.


Ενδεικτικός ως προς τα παραπάνω είναι ο διάλογος Φιλοψευδής ή Απιστιών του
«παρα μυθά» Λουκιανού (έργο από το οποίο ο Ντίσνεϋ εντέχνως «δανείστηκε» και
την υπόθεση της περίφημης Φαντασίας του) σχετικά με έναν Υπερβόρειο, ο οποίος
είχε επισκεφθεί την Ελλάδα πετώντας και άφησε τους πάντες άφωνους
πραγματοποιώντας διάφορα «θαύ ματα» - στο κείμενο αναφέρεται ότι περπα τούσε
στο νερό ή στον αέρα, περνούσε μέσα από τη φω τιά χωρίς να καίγεται, καλούσε
δαίμονες και νεκρούς, είχε δημιουργήσει έναν αγγελιοφό ρο από πηλό κ.λπ.


Η ιστορία του Λουκιανού εικάζεται ότι είχε ως αφετηρία ένα μάλλον πραγματικό -κα
θώς μνημονεύεται από πληθώρα αρχαίων συγγραφέων- περιστατικό, που δεν είναι άλ
λο από την επίσκεψη στην Ελλάδα του θρυλικού Υπερβορείου, Άβαρη (Άβαρις).

0 Αβάρις ήταν ένας ιερέας του Απόλλωνα, για τον οποίο ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι
είχε κάνει τον γύρο του κόσμου πετώντας με το βέλος του Απόλλωνα και χωρίς να
τρώει (4.36) ενώ, σύμφωνα με τη βιογραφία του Πυθαγόρα από τον Ιάμβλιχο, ήταν
δάσκαλος του μεγάλου Έλληνα σοφού, με τον οποίο και εμφανίστηκε στην αυλή του
τυράννου της Σικελίας, και είχε «καθαρίσει» τη Σπάρ τη και την Κνωσσό από
επιδημίες. Τέλος, σύμφωνα με τον Παυσανία (9.10), σε αυτόν ήταν αφιερωμένος ένας
ναός στην Σπάρτη.

Εάν δεχτούμε ως αληθείς τους ισχυρι σμούς του Ιαμβλίχου, του Ηροδότου και του
Πινδάρου, οι Υπερβόρειοι, εκτός από ευσε βείς και σεμνοί, θα πρέπει να ήταν
ιδιαίτερα εξελιγμένοι και εγκεφαλικά/πνευματικά, σε σημείο ώστε να έχουν υπερβεί
την ύλη - αυ τό, τουλάχιστον, καταδεικνύουν οι μαρτυ ρίες ότι ήταν απρόσβλητοι από
το γήρας και τις ασθένειες, ότι είχαν σε υψηλή εκτίμηση τις τέχνες και ότι ζούσαν σε
απόλυτη κοινω νική αρμονία.



Πού βρισκόταν η Υπερβόρεια;


Οι μάλλον ασαφείς και συχνά αντιφατικές πληροφορίες της αρχαίας ελληνικής βιβλιο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
65

γραφίας οδηγούν στο συμπέ ρασμα ότι η άγνωστη χώρα θα μπορούσε να βρίσκεται
οπουδήποτε στον μακρινά Βορρά, στα «πέρατα της Γης» για τον ελληνικό
προκλασικό κόσμο. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ανάλυση του ζητή ματος των
Υπερβορείων θα μας αποκάλυπτε ότι οι αρ χαίοι Έλληνες συγγραφείς δεν αποτελούν
τη μοναδι κή διαθέσιμη πηγή πληρο φόρησης αναφορικά με τον εξελιγμένο αυτόν
πολιτισμό.


Το 77 π.Χ., ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλί νιος ο πρεσβύτερος συνέγραψε ένα εντυπω
σιακό πολύτομο έργο, την περίφημη Naturalis Historia (Φυσική Ιστορία), χρησι
μοποιώντας, όπως ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο του έργου, ως πηγές περίπου
20.000 πληροφορίες και ιστορικά γεγονότα, από 2.000 βιβλία 100 επίλεκτων
συγγραφέ ων! Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψη φία των πηγών του Ρωμαίου
«σοφού» προ έρχεται από Έλληνες συγγραφείς, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνουμε
ότι σκοπός του φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος ήταν η συ γκέντρωση σε ένα ενιαίο
έργο ολόκληρου του σώματος της γνώσης του αρ χαίου ελληνικού κόσμου. Στις
συγκεκρι μένες ενότητες βρίσκουμε και τα ακόλουθα (4.26):


«Πέρα από τον Aquilon, μπορεί κανείς να βρει έναν ευλογημένο λαό, τα μέλη του
οποίου αποκαλούνται, σύμφωνα με την παράδοση, Υπερβόρειοι. Οι άνθρωποι αυτοί
φτάνουν σε απίστευτη ηλικία. Πολλά θαυμαστά αναφέρο νται για αυτό το έθνος. ... Η
χώρα είναι λου σμένη στο φως του Ηλίου και απολαμβάνει ευχάριστη θερμοκρασία.
Η δυσαρμονία εκεί είναι άγνωστη και το ίδιο συμβαίνει με την ασθένεια. Οι
άνθρωποι εκεί δεν πεθαίνουν, παρά μόνο από την 'κόπωση' της ζωής. Μετά από ένα
εορταστικό δείπνο, όποιος επιθυμεί να πεθάνει, χορτασμένος από τις χαρές της ζωής
σε μεγάλη ηλικία, πηδάει στη θάλασσα από έναν απόκρυμνο βράχο. Έτσι είναι γι'
αυτούς ο πιο ευτυχισμένος τρόπος να ζει κα νείς. Κανένας δεν μπορεί να
αμφισβητήσει την ύπαρξη αυτής της χώρας, η οποία περι γράφεται από πολλές
αυθεντίες».


Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: Η πληροφορία ότι η
επικράτεια των Υπερβορείων περιλαμβάνει τα «όρια της πορείας των άστρων»
έρχεται να προστεθεί στο «σχόλιο» του Πινδάρου ότι είναι αδύνα το να επισκεφθεί
κανείς τη μυστηριώδη χώ ρα από στεριάς ή θαλάσσης κ.α., θίγοντας και το
ενδεχόμενο η μυθική Υπερβόρεια να μη βρίσκεται καν στον πλανήτη μας.


Επιστρέφοντας τώρα στο απόσπασμα του Πλινίου, όσο κι αν ψάξει κανείς στην
αρχαία βιβλιογραφία, πολύ δύσκολα θα βρει μία πληρέστερη περιγραφή σχετικά με
την αινιγματική χώρα και τους κατοίκους της. Σύμφωνα με την επίσημη
βιβλιογραφία, το όνομα Aquilon αναφέρεται στον Βόρειο Άνεμο, ακολουθώντας την
ελληνική παράδοση.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
66




ΟΙ ΚΕΛΤΕΣ

Σε ολόκληρη τη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ., οι πρόγονοι αυτών που σήμερα
αποκαλούμε Κέλτες ήταν, σύμφωνα με την επίσημη του λάχιστον εκδοχή, ένα από τα
φύλα που κυριαρχούσαν στη μεγαλύτε ρη έκταση της κεντρικής και δυτικής
Ευρώπης. Ωστόσο, από τον 12ο αιώνα π.Χ. άρχισαν να συρρέουν στη συγκεκριμένη
περιοχή, την οποία η παραδόσεις τους ονόμαζαν γενέτειρα χους. Δεν μπορούμε να
γνωρίζουμε εάν ήταν οι ίδιοι οι αρχαίοι Κέλτες ή, έστω, οι μακρινοί τους πρόγονοι
που δημιούργησαν τις μεγαλιθικές κατασκευές (καμία ένδειξη δεν καταδεικνύει κάτι
τέτοιο), ωστόσο το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος λαός διασώζει κάποιες προφορικές
παραδόσεις που ανα φέρονται στην κατασκευή τους, επιχρέπει να εικάσουμε με
σχετική βεβαιότητα ότι σε κάποιο σημείο της ιστορικής τους διαδρομής ήρ θαν σε
επαφή με εκείνους - όποιοι κι αν ήταν αυτοί- που τα δημιούργησαν.

Από τον 8ο π.Χ. αιώνα, άρχισε από τους κατοίκους της Βρε-τάνης ο εποικισμός των
πλούσιων σε πρώτες ύλες νησιών, που ακόμα και σήμερα αποκαλούμε Μεγάλη
Βρετανία. Από ευρήμα τα στη Νότια Αγγλία (διακοσμητικά μοτίβα σε
χειροτεχνήματα), οι ιστορικοί συμπεραίνουν ότι αρχικά αποβιβάστηκαν στη Νότια
Αγγλία (περιοχή του Κεντ), από όπου σταδιακά μεταφέρθηκαν δυτικά, προς την
πλούσια σε κοιτάσματα κασίτερου περιοχή της Κορνου άλης.

Πολύ σύντομα, βρίσκουμε την επίδραση των Κελτών να έχει επε κταθεί και στις
υπόλοιπες περιοχές των βρετανικών νήσων, όπως η Ιρλανδία, η Ουαλία και η Σκοτία
- χωρίς οι ιστορικοί να αποκλείουν το ενδεχόμενο ο εποικισμός των υπολοίπων
περιοχών να έγινε από άλλα, ανεξάρτητα μεταναστευτικά ρεύματα κατά τον 7ο αι.
π.Χ. από τη Βρετάνη.

Ο εποικισμός αυτός των δυσπρόσιτων περιοχών των βρετανικών νήσων υπήρξε
καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια του
συγκεκριμένου έθνους καθώς -σε αντίθεση με τους προχριστιανικούς Κέλτες της
Βρετάνης που δέχθηκαν στη συνέχεια πλήθος πληθυσμιακών και πολιτισμικών-
γλωσσικών επι δράσεων από άλλες εθνότητες (Νορμανδοί, Ρωμαίοι και διάφορα γερ
μανικά φύλα)- οι Κέλτες των απόμακρων περιοχών της Μεγάλης Βρετανίας
απόλαυσαν για πολλούς ακόμα αιώνες, ακόμα και μετά τις εισβολές των Ρωμαίων και
των Αγγλοσαξώνων, ως τη σύγχρονη εποχή, την πολιτισμική ασφάλεια που τους
προσέφερε η γεωγραφική απομόνωση.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Leigh T. Denault, οι επιδράσεις της ύπαρξης και της
ιστορικής συνέχειας του κελτικού πολιτισμού στις συγκεκριμένες περιοχές μπορούν
να ανιχνευθούν με βεβαιότητα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 25 αιώνων. Στις
περιοχές αυτές, οι ζωντανοί φορείς της πολιτισμικής κληρονομιάς, όπως π.χ. η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
67

γλώσσα και οι μυθολογικές παραδόσεις, διασφαλίζο νται από «εξωγενείς
επιδράσεις», επιτρέποντας τη μελέτη σε μεγαλύ τερο βάθος, αλλά και την ανεύρεση
εντυπωσιακών ομοιοτήτων με τον ελληνικό πολιτισμό.



Παρόλα αυτά, την ίδια περίπου εποχή που ο Πλίνιος συνέγραφε τα παραπάνω λόγια,
Ρωμαίοι στρατιώτες αποκαλούσαν Aquilonia (1ος αι. π.Χ) μία μικρή πόλη στη
Βρετάνη, τη βορειοδυτική «γωνία» της σημερινής Γαλλίας, δέκα περίπου χι λιόμετρα
από τις εκβολές του ποταμού Odet στον Ατλαντικό.



Η κελτική γλώσσα


Το 1892 κυκλοφόρησε στην Αγγλία μία εξαιρετικής σπουδαιότητας μελέτη, από
αυτές που πολύ σπάνια βλέπουν το φως της δημοσιότητας, πάνω στις κέλτικες
διαλέκτους. Η μελέτη έφερε τον τίτλο The Kelt or Gael και είχε γραφτεί από τον
ερασιτέχνη γλωσσολόγο Τ. De Courcy Atkins, νομικό, πτυχιούχο του πανεπιστημίου
του Λονδίνου. Η πρωτοπορειακή αυτή μελέτη κατέληγε στη διαπί στωση ότι η επαφή
των δύο πολιτισμών είχε γίνει απευθείας, χωρίς δηλαδή, όπως πιστευόταν, την
πολιτισμική διαμεσολάβηση των Ρωμαίων.

Σε υποστήριξη των απόψεων του, παρέθετε πλήθος ελληνικών λέξεων, που
χρησιμοποιούνταν σχεδόν αυτούσιες στις διά φορες τοπικές διαλέκτους των Κελτών
της Μεγάλης Βρετανίας, οι οποίες ωστόσο δεν απαντούνταν στα Αγγλικά ή τα
Λατινικά. Από όλες τις κελτικές διαλέκτους, η πλησιέστερη στην Ελληνική ήταν η,
oυaλική διάλεκτος (σύμφωνα με μία εκδοχή, το μυθικό Άβαλον βρισκόταν στην
Ουαλία και συγκεκριμένα στο νησί Anglesey). Ο συγγραφέας παραθέτει μάλιστα
έναν εκτενή αλφα βητικό κατάλογο με λέξεις στα Ελληνικά, τα Αγγλικά και τα
Ουαλικά (π.χ. το «αγγείον» ονομάζεται «vessel» στα αγγλικά, ωστόσο στην ουαλικη
διάλεκτο αποκαλείται «angeian»!).

Αν και όλα χα συμπεράσματα του Atkins δεν είναι βάσιμα, ωστόσο το βιβλίο του
παρα μένει εξαιρετικά αξιόλογο, απλά και μόνο γιατί αποτελεί άριστη πηγή
πληροφοριών για την σχε'ση της αρχαίας ελληνικής γλωσ σάς και των αρχαίων
κελτικών διαλέκτων.

Ο αποκαλυπτικός ερευνητής τονίζει μάλιστα στον επίλογο του έργου του την ανάγκη
να γίνουν περαιτέρω συγκριτικές γλωσσολο γικές μελέτες ανάμεσα στην ελληνική
γλώσ σα και τις διαλέκτους αυτές. Αν συνδυάσου με τις αρχαίες αναφορές για τους
Υπερβόρει ους, τις σκοτικές παραδόσεις για αρχαιοελλη νική καταγωγή των
Σκοτσέζων, αλλά και τους κελτικούς μύθους περί καταγωγής των προγόνων του
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
68

μυθικού βασιλιά Αρθούρου από τους αρχαίους Τρώες, καταλήγουμε ότι όντως η
σχέση Ελλήνων και Κελτών είναι πολύ πιο σημαντική απ' ό,τι πιστεύεται επί σημα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Τρωικός Πόλεμος ήταν ουσιαστικά μία εμφύλια σύρ
ραξή, καθώς Αχαιοί και Τρώες μοιράζονταν την ίδια γλώσσα, θεούς, παραδόσεις κ.α.
Η πληροφορία για την ελληνική καταγωγή του Αρθούρου απαντάται στο ουαλικό
ποίημα του του 15ου αιώνα Wedding of Sir Gawain and Dame Ragnelle.

Δυστυχώς, από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, η «πολυπόθητη» συγκριτική με
λέτη των κελτικών διαλέκτων με την ελλη νική γλώσσα, η οποία είναι βέβαιο ότι θα
έδινε πλήθος αποκαλυπτικών πληροφοριών, όπως π.χ. σε ποια ακριβώς χρονική
περίοδο έγινε η πρώτη επαφή των δύο πολιτισμών, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Το παζλ της άγνωστης Ελληνικής Αρχαιότητας

Είναι αλήθεια ότι αυτά που αγνοούμε υπεβαίνουν κατά πολύ αυτά που γνωρίζουμε (ή
νομίζουμε ότι γνωρίζουμε) στο τεράστιο κε φάλαιο που ονομάζεται Απώτερη
Ελληνική, Αρχαιότητα. Και πρέπει να θεωρείται βέβαιο οτι μια λεπτομερής εξέταση
του ζητήμα τος θα μας αποκάλυπτε και άλλα σημαντικά ευρήματα, τη σπουδαιότητα
των οποίων εν δέχεται αυτή τη στιγμή να μη διανοούμαστε.

Ενδεικτικά μόνο, αξίζει να αναφέρουμε ότι σε ιστοσελίδες ερευνητών από την
Αγγλία γί νεται λόγος για την ανακάλυψη αγαλμάτων και απεικονίσεων του
Απόλλωνα και άλλων ελληνικών θεοτήτων στη Μεγάλη Βρετανία -πληροφορίες που
όμως δεν στάθηκε δυνατό να επιβεβαιωθούν- ενώ στον καθεδρικό ναό του Quimper
της Βρετάνης (αρχαία Aquilonia) φυλάσσεται αγαλμάτιο της περί φημης Μαύρης
Παρθένου, μιας μορφής που πιθανόν να συνδέεται με την παλαιότερη λα τρεία στην
περιοχή, της θεάς Κυβέλης (βλ. ΤΜ, τ. 134).

Η σύνδεση των Ελλήνων με τους Κέλτες είναι κατά πολύ βαθύτερη από ό,τι πιστεύου
με. Μια επίσκεψη στη Βρετάνη της Γαλλίας αποκαλύπτει ότι οι Κέλτες της Γαλλίας
χο ρεύουν πιασμένοι από τα χέρια χορούς κυκλικούς, οχεδόν πανομοιότυπους με τους
ελληνικούς, με συγκεκριμένους βημα τισμούς και σε μουσικές φόρμες που είναι πολύ
γνώριμες στο αυτί των Ελλήνων, ενώ οι παραδοσιακές τους ενδυμασίες θυμίζουν
έντονα αυτές της Μακεδονίας. Τέτοιου εί δους «ομοιότητες» δεν έχουν φυσικά
περάσει απαρατήρητες απο τους ίδιους τους σύγχρο νους Κέλτες, κύκλοι των οποίων
όμως, επιδί δονται εδώ και χρόνια σε μια ιδιόμορφη «προπαγάνδα», κάνοντας λόγο
για μια άγνω στη ενιαία ιστορία στο πολύ μακρινό πα ρελθόν, που έλκει την
καταγωγή της από χαμένες ηπείρους...

Με αυτόν τον τρόπο άλλωστε εξηγούν και την ύπαρξη ελληνικών λέξεων στο
λεξιλόγιο τους. Πρόκειται για την γνωστή «ινδοευρω παϊκή» θεωρία; η οποία μιλά
για μία αρχαιό τατη κοινή γλώσσα που παρείχε τις κοινές ρίζες για τις λέξεις όλων
των μετέπειτα ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
69

Βιβλιογραφία

• Ηρόδοτος, «Μελπωμένη», τόμος 4, εκδ. Κάκτος, 1992 • Διόδωρος Σικελιώτης,
«Βιβλίο Β», εκδ, Κάκτος, 1997 • Λουκιανός, «Φιλοψευ-δής ή Απιστιών», εκδ.
Πατάκη, 1998 • Πίνδαρος, Βακχυλίδης, «Λυ¬ρικοί Ποιητε'ς», τόμοι 2, 3, 4, 8, εκδ.
Κάκτος, 2001, 2002 • Παυσα¬νίας, Απαντα, εκδ. Κάκτος, 1992 • Trevor Murphy,
«Pliny the Elder's Natural History: The Empire in the Encyclopedia», εκδ, Oxford
University Press, 2004 • Πυθαγόρας, «Προσωκρατικοί», τό¬μοι 4, 5, 6, εκδ. Κάκτος,
1999 • Στράβων, «Γεωγραφικά», τόμοι 4, 5, εκδ. Κάκτος, 1994 • Πλάτων, «Τίμαιος,
Κριτίας», εκδ. Κάκτος, 1993 • Pierre Roland Giot, «Prehistory in Brittany», Editions
d'Art, 1995 • Peter Berresford Ellis, «Celt and Greek: Celts in the Hellenic World»,
Trans-Atlantic Publications, 1996 • Brian M. Fagan, «The Little Ice Age: How
Climate Made History», 1300-1850, εκδ. Basic Books, 2001 • Peter Berresford Ellis,
«The Mammoth Book of Celtic Myths and Legends, Constable and Robinson», 2003
• T. De Courcy Atkins, «The Kelt or Gael», εκδ. Τ. Fisher Unwin, 1892 • Laura
Knight Jadczyk, «the Grail Quest and the Destiny of Man, Part V», εκδ. Cassiopaea,
2004 • Fred Gettings, «Dictionary of Occult, Hermetic and Alchemical Sigils», εκδ.
Viking Pr., 1981 • Umberto Eco, «Fouceault's Pendulum», εκδ. Ballantine Books,
1990 • Fulcanelli, «Le Mystere des Cathedrales», εκδ. Brotherhood of Life, 1997 •
Boris de Zirkoff, «H.P.B. Collected Writings», εκδ. Quest Books, 1995 • Hutton, R.,
«The Pagan Religions of the Ancient British Isles: Their Nature and Legacy
Blackwell», εκδ. Oxford, 1991 • Donald MacAulay, S. R. Anderson, J. Bresnan, and
B. Comrie, «The Celtic Languages», εκδ. Cambridge University Press, 1993 •
Durdin-Robertson, L., «Juno Covella: Perpetual Calendar of the Fellowship of Isis
Cesara», εκδ. Enniscorthy, 1982 • John King, Kingdoms of the Celts: «A History and
a Guide», εκδ. Sterling Publishing, 2000 • Ιωάν. Σταματάκου, «Λεξικόν της Αρχαίας
Ελληνικής Γλώσσης», εκδ. Βιβλιοπρομηθευ-τικη, 2002.




Μετά τους αρχαίους και οι βυζαντινοί στην
Αμερική πριν τον Κολόμβο;- Τι γνώριζε o
Πλούταρχος;-Ταξίδι ρουτίνας τελικά για τους
Έλληνες!!

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
70


Η ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής πρέπει να ξαναγραφτεί(ούτως η άλλως) αν ισχύει
η παρακάτω είδηση:


Μέσα στο δάσος Cockaponset στα νότια της πολιτείας Connnectikut των Η.Π.Α βρίσκεται η
αρχαιότερη Χριστιανική Εκκλησία της Αμερικής,αριστοτεχνικά σκαλισμένη απο πέτρα.

Οι επιτόπιες επιγραφές αποδυκνείουν την υπαρξή της εδώ και 1500χρόνια από
σήμερα,κατασκευασμένη από Ορθόδοξους Χριστιανούς μοναχούς του Βυζαντίου!


Στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλά ελληνικά κύπελα(σε σχήμα μικρής
κούπας)πλαισιωμένα με καθαρά χριστιανικά σύμβολα η μονογράμματα του
Χριστού,με βαπτιστήρια,κηροπήγια.



Υπάρχουν επίσης ένας δεσποτικός θρόνος(ή επισκοπική καθέδρα)και ένα Ιερό
Βήμα.Παρόμοια κομψοτεχνήματα βρέθηκαν σε μια όαση του Μαρόκο,στη βόρεια
Αφρική.Ο ερευνητής Frederick J.Pohl μελετώντας τις επιγραφές τοποθέτησε την
άφιξη των μοναχών στη βόρεια Αμερική γύρω στα 480μ.Χ. σε μια εποχή μεγάλων
ανακατατάξεων στη βόρεια Αφρική.


Μέχρι το 430μ.Χ. πολλοί επίσκοποι λειτουργούσαν στη βόρεια Αφρική(κυρίως
Τυνησία και Καρχηδόνα)όπου μέχρι σήμερα διασώζονται ερείπια ναών.


Εκείνη την εποχή ξεκίνησαν οι διωγμοί των Χριστιανών από τους
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
71

Αρειανιστές.Επίσης οι μοναχοί σε εκείνες τις περιοχές είχαν έρθει σε ευθεία
σύγκρουση με τους μονάρχες που κυβερνούσαν τη βόρεια Αφρική ,με αποτέλεσμα να
καταδιωχθούν,κυρίως,στην έρημο και στα βουνά της Ανατολικής Λιβύης.Από εκεί
διέφυγαν με πλοία στην σημερινή βόρεια Αμερική.Τα ευρήματα που καταγράφηκαν
στην Χριστιανική Εκκλησία ήταν τα εξής:

1)Χειρόγραφο ενός μοναχού που επέστρεψε στην βόρεια Αφρική το 534μ.Χ. μετά
την ήττα των βαρβάρων μοναρχών από τον Ιουστιανό.Στο χειρόγραφο γίνεται λόγος
για την βορειοδυτική πορεία των μοναχών μόλις απέπλευσαν από το μαρόκο.


2)Βρέθηκαν 96 σκαλίσματα με το μονόγραμμα του Χριστού και της Παναγίας μερικά
από τα οποία έχουν σχήμα ψαριού με γράμματα ΙΧΘΥΣ(Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ).


3)Ενα κηροπήγιο με 14 τρύπες με χαραγμένα επάνω του τα γράμματα IC. Ανάμεσα
στα δύο γράμματα είναι σκαλισμένο ένα βυζαντινό σύμπλεγμα.Η βάση του
κηροπήγιου είναι μία μικροκολώνα σε ελληνικό δωρικό ρυθμό!!


4)Ένα άλλο σχέδιο απο κύπελο φέρει τα γράμματα ΜΡ που αναφέρεται στη λέξη
μητέρα(δηλαδή στη Θεοτόκο Μαρία).


5)Βρέθηκαν,δύο εξαιρετικά βαπτιστήρια:ένα ορθογώνιο και ένα σε σχήμα
φλόγας(σύμβολο του Αγίου Πνεύματος που λαμβάνεται στο βάπτισμα)με 9 τρύπες
για κεριά(Οι 8 συμβολίζουν τις 8 ημέρες μετά την Σταύρωση και η 9η συμβολίζει την
πασχαλινή λαμπάδα,σύμβολο του Χριστού και της Ανάστασης).


6) Υπάρχουν επίσης αναπαραστάσεις με νερά και ψάρια που ξεχύνονται στον
Ωκεανό,σύμβολα των νεο-βαπτισθέντων Χριστιανών,γνωστών ως "μικρών ψαριών"
που αναδύονται από τα νερά της αιωνίου ζωής μετά την Βάπτιση.


7)Τέλος,βρέθηκε ένας σκαλιστός θρόνος,δίπλα στο βαπτιστήριο.

(Πηγή:Περιοδικό Orthodox Heritage, τόμος 2,τεύχος 6 - Αναδημ.περιοδικό "Τρίτο
Μάτι")

("Βισάλτης-visaltis.blogspot:Συμπληρωματικά για αυτή την ανάρτηση παραθέτω ένα
"περίεργο" απόσπασμα του Πλούταρχου από το έργο ''Περί του εμφαινομένου
προσώπου τω κύκλω της σελήνης'' ,για περαιτέρω προβληματισμό:"'Ὠγυγίη τις νῆσος
ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται',

δρόμον ἡμερῶν πέντε Βρεττανίας ἀπέχουσα πλέοντι πρὸς

ἑσπέραν. ἕτεραι δὲ τρεῖς ἴσον ἐκείνης ἀφεστῶσαι καὶ ἀλ -

λήλων πρόκεινται μάλιστα κατὰ δυσμὰς ἡλίου θερινάς.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
72


ὧν ἐν μιᾷ τὸν Κρόνον οἱ βάρβαροι καθεῖρχθαι μυθολο-

γοῦσιν ὑπὸ τοῦ Διός, τὸν δ' ὡς υἱὸν ἔχοντα φρουρὸν

τῶν τε νήσων ἐκείνων καὶ τῆς θαλάττης, ἣν Κρόνιον πέ -

λαγος ὀνομάζουσι, παρακατῳκίσθαι. τὴν δὲ μεγάλην

ἤπειρον, ὑφ' ἧς ἡ μεγάλη περιέχεται κύκλῳ θάλαττα,

τῶν μὲν ἄλλων ἔλαττον ἀπέχει<ν>, τῆς δ' Ὠγυγίας περὶ

πεντακισχιλίους σταδίους κωπήρεσι πλοίοις κομιζομένῳ.

(βραδύπορον γὰρ εἶναι καὶ πηλῶδες ὑπὸ πλήθους ῥευμά-

των τὸ πέλαγος. τὰ δὲ ῥεύματα τὴν μεγάλην ἐξιέναι γῆν

καὶ γίνεσθαι προχώσεις ἀπ' αὐτῶν καὶ βαρεῖαν εἶναι καὶ

γεώδη τὴν θάλατταν, ἧ καὶ πεπηγέναι δόξαν ἔσχε). τῆς

δ' ἠπείρου τὰ πρὸς τῇ θαλάττῃ κατοικεῖν Ἕλληνας περὶ

κόλπον οὐκ ἐλάττονα τῆς Μαιώτιδος, οὗ τὸ στόμα τῷ

στόματι τοῦ Κασπίου πελάγους μάλιστα κατ' εὐθεῖαν

κεῖσθαι. καλεῖν δὲ καὶ νομίζειν ἐκείνους ἠπειρώτας μὲν

αὑτοὺς <νησιώτας δὲ τοὺς> ταύτην τὴν γῆν κατοικοῦντας,

ὡς καὶ κύκλῳ περίῤῥυτον οὖσαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης. οἴεσθαι

δὲ τοῖς Κρόνου λαοῖς ἀναμιχθέντας ὕστερον τοὺς μεθ'

Ἡρακλέους παραγενομένους καὶ ὑπολειφθέντας ἤδη σβεν-

νύμενον τὸ Ἑλληνικὸν ἐκεῖ καὶ κρατούμενον γλώττῃ τε

βαρβαρικῇ καὶ νόμοις καὶ διαίταις οἷον ἀναζωπυρῆσαι

πάλιν ἰσχυρὸν καὶ πολὺ γενόμενον. διὸ τιμὰς ἔχειν πρώ-

τας τὸν Ἡρακλέα, δευτέρας δὲ τὸν Κρόνον." - Τι εννοεί ο ποιητής;


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
73



Κι όμως δεν είναι η πορταριά της Νάξου,άλλα βρίσκεται στην Βολιβία!!!





Ευρήματα που αποδεικνύουν την έντονη παρουσία των
Ελλήνων στην Αμερική χιλιάδες χρόνια πριν από τον Κολόμβο.



H Aμερική σύμφωνα πάντα με την επίσημη άποψη ανακαλύφθηκε το 1492 από τον
Χ.Κολόμβο,φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι(όπως άλλωστε
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
74

συμβαίνει συχνά).Πολυετείς έρευνες, και ανακάλυψη ευρημάτων από ερευνητές και
επιστήμονες, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου,
καθώς και επηρεασμού της τέχνης των κατοίκων από την Ελληνική τεχνοτροπία. Το
πλήθος Αρχαιολογικών και γλωσσολογικών ευρημάτων είχε σαν αποτέλεσμα την
επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού ,
προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα
Ελληνικά.Η περιοχές βρίθουν από Ελλάδα, και ευρήματα με κλασικά θέματα,
όπως,κεφάλια μέδουσας,οικοδομήματα με Μυκηναϊκή τεχνοτροπία,μαιάνδρους ,τον
Ηρακλή με ρόπαλο και λεοντή, ελληνικά αγγεία,και αμφορείς που έχουν βρεθεί σε
πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και στο Περού .Υπάρχουν και οι πόλεις
Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, που μας θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα
(Γιουκατάν!!!) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας”.Επίσης ενδιαφέρον
παρουσιάζουν και τα γλωσσολογικά ευρήματα, καθώς πλήθος από τοπικές
διάλεκτοι,έχουν σαν βάση την Ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούν άπειρες
Ελληνικές λέξεις!!.Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο στα νησιά Χαβάη ευρέθησαν 1108
Ελληνογενείς λέξεις !!.Ακόμη ο Ακαδημαϊκός ENRICO MATTIEVICH(Ιταλός απο
τη Κροατία με Περουβιανή υπηκοότητα) στο βιβλίο του με τίτλο " Ταξίδη στην
μυθολογική κόλαση-


η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες "μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα
των ερευνών του που πραγματοποίησε σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού, που
στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα -η πύλη του Άδη - των αρχαίων Ελλήνων
ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες !.
Στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα υπάρχει ένα από τα πιο αινιγματικά και
εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με
ζωγραφιές).Είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και μοιάζει
σαν ένα τεράστιο αυγό.Εκεί ανακαλύφθηκαν ντολμέν παρόμοια με εκείνα της
Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”.Αυτά είναι
ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο,
παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την Τρίτη χιλιετία
π.Χ. Μια νωπογραφία που η παριστάνει έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του
Γιουκατάν(πάλι το Γιουνάν;!!!) στο Μεξικό,έχει εκπληκτική ομοιότητα με τον
πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης!. Εντυπωσιακή είναι και η ομοιότητα(δηλαδή τι
oμοιότητα, είναι ακριβώς το ίδιο)έχει και το πυθάρι που ανακαλύφθηκε στην περιοχή
Μπίμινι των νήσων Μπαχάμες,με Κρητικό πυθάρι που εκτίθεται στο Μουσείο του
Ηρακλείου!. Ένας ακόμη μεγάλος εξερευνητής ο Percy Harrison Fawcett ανακάλυψε
τα απομεινάρια του πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού.. στη Ν.Αμερική καθώς και
ιθαγενείς οι οποίοι υποστήριζαν την ελληνική τους καταγωγή,και μιλούσαν μια
πανάρχαια ελληνική διάλεκτο. Δυστυχώς ο Fawcett σε μια ερευνά του οδηγούμενος
από τους ιθαγενείς στην πανάρχαια ελληνική πόλη Xavante εξαφανίστηκε για πάντα
στη ζούγκλα.Την πόλη την οποία έψαχνε την ονόμαζε πόλη "Ζ"...Τέλος ας δούμε
ονόματα περιοχών και θεών που παραμένουν ακόμη και σήμερα Ελληνικά:Ντίον-
Αν=Διόνυσος.Ηρακάν=Ηρακλής,Μελανονήσια=Μελανά Νησιά,Μικρονησία=Μικρά
Νησιά,Πολυνησία=Πολλά νησιά ,Φιλλιπίνες,κ.λ.π.Στην Καραϊβική, υπάρχει νησί
'Ανδρος και νησί Ρόδος.,και στην στην Χαβάΐ νησί Σάμος!!.Και για να προλάβω
“ειδικούς” που θα τρέξουν πάλι να αμφισβητήσουν επικαλούμενοι
συμπτώσεις,παραθέτω μέρος από πλούσιο φωτογραφικό υλικό,που εκμηδενίζει κάθε
τέτοια πιθανότητα.Τουλάχιστον για όσους έχουν ανοιχτό μυαλό.......

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
75















Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
76







Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
77







Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
78










Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
79



ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’
Η τεχνολογία των αρχαίων πολιτισμών.

Σε αυτό το κεφάλαιο θα αναλύσουμε στοιχεία που έχουν βρεθεί γύρω από την
τεχνολογία στον αρχαίο κόσμο. Στην αρχαία Ελλάδα αλλά και σε άλλους
πολιτισμούς.Θα ξεκινήσουμε με την αρχαία Ελλάδα και θα επεκταθούμε παρακάτω
σε άλλους πολιτισμούς.












Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
80

Όπλα και οπλικά συστήματα στην αρχαία Ελλάδα.

ΚΑΤΑΠΕΛΤΕΣ

Οι καταπέλτες ήταν μηχανές που μπορούσαν να πετάνε πέτρες, φλεγόμενα υλικά, αλλά και
ακόντια και σιδερένιες μπάλες με σκοπό συνήθως την εξ' αποστάσεως καταστροφή τειχών
ή και εχθρών. Λειτουργούσαν σχεδόν σαν τεράστια τόξα με μοχλικό σύστημα.
Οι βαλλίστρες είχαν παρόμοια κατασκευή με τους καταπέλτες αλλά χρησιμοποιούντο για
να πετυχαίνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον στόχο με ένα ή και περισσότερα ακόντια.
Κατασκευαζόταν και σε φορητή μορφή σαν τόξα μεγαλύτερης ακρίβειας.
Αλλο ενδιαφέρον τύπο καταπέλτη συναντάμε πρώτη φορά στην πολιορκία της Τύρου απ'
τον μέγα Αλέξανδρο. Λεγόταν στροφαλοκαταπέλτης και μπορούσε να ρίχνει μεγάλα βέλη
σε απόσταση μεγαλύτερη των 180 μέτρων.
Σοβαρή εξέλιξη στους καταπέλτες και στις βαλλίστρες προσέφερε και ο Αρχιμήδης
προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να προφυλάξει την πόλη που ζούσε (Συρακούσες) απ'
τους πολιορκητές. Τελικά σκοτώθηκε στην άλωση της πόλης.


ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΟΙ ΚΡΙΟΙ

Οι πολιορκητικοί κριοί ήταν μηχανές σχεδιασμένες να καταστρέφουν τείχη αλλά κυρίως να
σπάνε κλειστές πύλες. Υπήρχαν από την απλούστατη μορφή του κορμού δένδρού που το
μετέφερε και χειριζόταν μια ομάδα στρατιωτών, μέχρι και περίπλοκα τροχήλατα οχήματα
που μετέφεραν με την δύναμη ζώων μηχανισμό και στρατό μέχρι τον στόχο.


ΧΕΛΩΝΕΣ

Χελώνες ονομαζόταν ειδικά οχήματα που μετέφεραν οπλίτες ή και μηχανικούς κοντά στα
πολιορκούμενα τείχη. Εκεί ανελάμβαναν συνήθως διάφορες δολιοφθορές όπως να
υποσκάψουν τα τείχη δημιουργώντας υπόγεια σήραγγα. Χρειαζόταν φυσικά ιδιαίτερα καλή
αντοχή στις βολές των πολιορκούμενων, όπως και επικάλυψη με δέρματα ώστε να γίνονται
όσο το δυνατόν πιο άκαυστα.


ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΟΙ ΠΥΡΓΟΙ

Πρόκειται για ξύλινους πύργους που μεταφερόταν ή και κατασκευαζόταν δίπλα στα
εχθρικά τείχη ώστε να ξεπεράσουν το πρόβλημα ύψους και να προσεγγίσουν το επίπεδο
των αμυνομένων. Ήταν συνήθως επενδυμένοι με δέρματα ώστε να είναι όσο το δυνατόν
άκαυστοι και είχαν ανοίγματα ειδικά για τοξότες, για εφόδους και για χρήση καταπελτών.
Το ύψος τους στις κατασκευές που χρησιμοποιούσε ο μέγας Αλέξανδρος έφτανε και τα 50
μέτρα!
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
81



ΓΕΡΑΝΟΙ

Μηχανισμοί γερανών χρησιμοποιούταν πολλές φορές από τους εισβολείς για να
προσεγγίσουν το ύψος των τειχών με στρατό. Εντυπωσιακότερη χρήση έκανε ο Αρχιμήδης
που κατάφερνε να πιάνει τα καράβια που πολιορκούσαν την πόλη του και είτε να τα
ανυψώνει ανατρέποντάς τα, είτε να τα αφήνει να ξαναπέσουν από ύψος στην θάλασσα
προκαλώντας τους σοβαρές ζημιές.


ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΑΡΜΑΤΑ

Στις μάχες χρειαζόταν οχήματα με διαφορετικά χαρακτηριστικά απ' ότι για καθημερινή
χρήση και το αποτέλεσμα ήταν μονοθέσια ή και διθέσια πολεμικά άρματα που σερνόταν
από ένα ή και περισσότερα άλογα. Συνήθως ο αρχηγός έπρεπε να μπορεί να μετακινείται
με την μέγιστη ταχύτητα όταν κάτι δεν πήγαινε καλά στην μάχη. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης
και "οχήματα μεταφοράς προσωπικού" που προσέφεραν κάλυψη στους επιτιθέμενους
μέχρι να φτάσουν σε επιθυμητή για την μάχη απόσταση αποφεύγοντας τις βολές των
εχθρών. Γνωστά έμειναν στην ιστορία και τα δρεπανηφόρα άρματα, περσικά κυρίως, που
είχαν στερεωμένα στις ρόδες τους μακριά σίδερα κοφτερά σαν σπαθιά, ώστε όχι μόνο να
είναι απρόσιτα απ' τους εχθρούς αλλά και καταστροφικά για τους παρακείμενους.


ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΛΟΙΑ

Ειδικά ναυπηγημένα πλοία εξυπηρετούσαν ανάγκες μάχης. Τα περισσότερα κινούταν με
την δύναμη κωπηλατών και χρησιμοποιούσαν τα πανιά για εκτός μάχης βοηθητικές
μετακινήσεις. Η τριήρης π.χ. είχε στο πρόσθιο μέρος μεταλλικό έμβολο με το οποίο έπληττε
τα εχθρικά πλοία. Ο στόλος των Συρακουσών είχε εξοπλισθεί με ειδικά διασκευασμένους
καταπέλτες. Αλλα πλοία είχαν διασκευαστεί σε πλωτούς πολιορκητικούς πύργους για
πολιορκία παραθαλάσσιων τειχών.


ΠΛΩΤΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ

Ο στρατός χρειαζόταν συχνά γρήγορο τρόπο διάβασης ποταμών. Ο μέγας Αλέξανδρος
αναφέρεται ότι είχε κατάλληλο τεχνικό προσωπικό ώστε μπορούσε εύκολα να
κατασκευάσει πλωτές "λεμβόζευκτες" γέφυρες, όπως έκανε για παράδειγμα στον Ινδό
ποταμό στην περιοχή του σημερινού Οχίντ το 326 π.Χ.


ΚΑΝΟΝΙΑ

Κανόνι πρώτη φοράσυναντάμε σαν κατασκευή του Αρχιμήδη ο οποίος είχε φτιάξει σχετικό
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
82

κατασκεύασμα που αν και ήταν σχετικά μικρό και φορητό, με την δύναμη του ατμού ήταν
σε θέση να στείλει μια μεταλλική σφαίρα σε απόσταση περίπου 400 μέτρων. Πολύ
αργότερα τα κανόνια ξαναεμφανίζονται, με πυρίτιδα πια, ακόμα πιο καταστροφικά.


ΦΛΟΓΟΒΟΛΑ

Σε ανάγλυφες παραστάσεις βωμού στην Πέργαμο απεικονίζεται η Εκάτη και η Φοίβη να
κρατούν όπλο σαν σωλήνα με φλόγα στο μπροστινό του μέρος και να βάλουν εναντίων
Γίγαντα. Κάτι σαν το σύγχρονο «μπαζούκα»! Τα ανάγλυφα αυτά βρίσκονται στο
αρχαιολογικό μουσείο του Βερολίνου.


ΚΑΤΟΠΤΡΑ

Τα γνωστά κάτοπτρα πρωτο-χρησιμοποιήθηκαν από τον Αρχιμήδη για την πυρπόληση εξ'
αποστάσεως του εχθρικού στόλου. Όταν ο Ρωμαϊκος στρατός πολιορκούσε τις
Συρρακούσες, ο Αρχιμήδης κατασκεύασε κάτοπτρα με τα οποία συγκεντρώνοντας τις
ακτίνες του ήλιου, έκαιγε τα πλοία των Ρωμαίων.


ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΔΕΣ

Αντίθετα στην καταστροφική δύναμη του πολέμου οι Έλληνες κατάφεραν να αντιτάξουν την
λογική με τις αμφικτυονίδες στις οποίες συμμετείχαν όλοι οι έλληνες 12 ελληνικά φύλα,
Ιλλυριοί, Πελασγοί, Ίωνες, Δωριείς, Θεσσαλοί, Αθηναίοι, Σπαρτιάτες κλπ. Από το 1450 π.Χ.
κατάφεραν να βρουν κοινό πλαίσιο συμφωνίας ακόμη και για τους μεταξύ τους πολέμους!
Απαγόρευσαν τις ολοκληρωτικές καταστροφές των αντιπάλων όσο και έργων υποδομής
όπως το δίκτυο υδρεύσεως.
Αυτό βέβαια δεν ήρθε τυχαία αλλά σαν μια στάση ζωής. Τότε ο φόνος θεωρούταν κάτι
αρκετά σοβαρότερο από σήμερα. Σε καμία θεατρική παράσταση δεν επιτρεπόταν να
παρουσιαστεί φόνος επί σκηνής.


ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ

Για την τέλεση των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων σταματούσαν οι πόλεμοι και τόσο οι
αγωνιζόμενοι όσο και οι θεατές μπορούσαν να περάσουν από αντιμαχόμενες περιοχές με
ασφάλεια και να πάνε να συμμετάσχουν στους αγώνες. Η ανακοίνωση της έναρξης της
εκεχειρίας για τους ολυμπιακούς αγώνες γινόταν από τους Σπονδοφόρους. Όποιος δεν
συμμορφωνόταν με την εκεχειρία έχανε την μελλοντική βοήθεια των θρησκευτικών
μαντείων! Επίσης όσο κρατούσαν οι αγώνες απαγορευόταν η εκτέλεση κάθε θανατικής
ποινής. Στο στάδιο που γινόταν οι αγώνες απαγορευόταν η οπλοφορία.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
83

Καλοριφέρ από το... 7000 π.Χ.

Η πρώτη γνωστή μας μέθοδος κεντρικής θέρμανσης εντοπίστηκε στην προϊστορική
«πόλη» Χοιροκοιτία, της Κύπρου. Από το 7000 π.Χ. έκτιζαν κυλινδρικά σπίτια με
επίπεδες ή θολωτές στέγες, στις κορφές των οποίων υπήρχε άνοιγμα. Στο δάπεδο,
ακριβώς κάτω από το άνοιγμα, υπήρχε η εστία.


Τα σπίτια αυτά δεν είχαν εσωτερικούς τοίχους και έτσι η όποια θερμότητα από την
κεντρική εστία, μεταδιδόταν σε ολόκληρο το κτίσμα. Οσο κι αν φαίνεται περίεργο, η
ενδοδαπέδια κεντρική θέρμανση εφευρέθηκε πριν από το καλοριφέρ. Η πρώτη είναι
ανακάλυψη των Μινωιτών, το δεύτερο των Ρωμαίων.
Στα βασιλικά δωμάτια της Κνωσού, κάτω από το δάπεδο, υπήρχαν σωλήνες, μέσα
από τις οποίες περνούσε ζεστό νερό και ζέσταινε τους χώρους. Την πανάρχαια πόλη
ξέθαψε στα 1900 ο Εβανς κι αυτό σημαίνει ότι δεν ήξερε τις εκεί επιδόσεις ο Σουηδός
Μ. Τρίβαλντ, που το 1716 λάνσαρε την ενδοδαπέδια θέρμανση, σε μορφή περίπου
όπως είναι σήμερα.


Οι Ρωμαίοι

Ούτε οι πλούσιοι Ρωμαίοι γνώριζαν την ενδοδαπέδια θέρμανση. Αυτοί
χρησιμοποιούσαν το «υπόκαυστον»: Αναβαν στα υπόγειά τους φωτιά και με
ανοιχτούς αγωγούς που περνούσαν μέσα από τους τοίχους, έστελναν ζεστό αέρα και
θέρμαιναν τους χώρους.

Οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν τα «πυριατήρια», για να θερμαίνουν τα λουτρά των
παλατιών τους.
Η σύγχρονη κεντρική θέρμανση έπρεπε να περιμένει ως τα τέλη του 19ου αιώνα,
όταν πια το πετρέλαιο και ο ηλεκτρισμός βρίσκονταν σε κοινή χρήση: Το πρώτο
δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για πετρελαιοκαυστήρα δόθηκε μόλις το 1885 αλλά η
βασισμένη στο πετρέλαιο κεντρική θέρμανση ξεκίνησε να υιοθετείται από το 1930 κι
έπειτα. Είχε προηγηθεί η εφεύρεση του θερμοστάτη. Νωρίτερα, τα σπίτια
θερμαίνονταν με την ηλεκτρική θερμάστρα, εφεύρεση του Αμερικανού Γουίλ
Χανταγουέι.

Πηγή:
ΕΘΝΟΣ









Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
84

Για SMS οι Μινωίτες είχαν τις φρυκτωρίες τους !


Το αρχαιότερο συγκροτημένο επικοινωνιακό σύστημα στον ευρωπαϊκό χώρο,
ενδεχομένως και στον κόσμο, είναι οι μινωικές φρυκτωρίες (1900 π.Χ. - 1700 π.Χ.),
οι λεγόμενοι σωροί στη λαϊκή γλώσσα.



Ηταν ένα τεράστιο πλέγμα μετάδοσης σημάτων σε
μακρινές και κοντινές αποστάσεις με πολύ μεγάλη πυκνότητα σε υψηλά σημεία, αλλά
και σε αρχαία μονοπάτια, που κάλυπτε όλη την Κρήτη. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό
διάστημα μπορούσαν να μεταδώσουν, κυρίως με βάση τα φωτεινά σήματα τη νύχτα
και με καπνούς ή χειρονομίες την ημέρα, τα μηνύματα που ήθελαν οι αρχαίοι Κρήτες.

Στην ευρύτερη γεωγραφική ενότητα της πεδιάδας Ηρακλείου εντοπίστηκαν 140
μινωικές φρυκτωρίες, μοναδικά ντοκουμέντα ενός πολυσχιδούς πολιτισμού. Είναι
γνωστή η αναφορά στον Αισχύλο, στο έργο του «Αγαμέμνων», για τη μετάδοση
μέσω των φρυκτωριών της είδησης για την άλωση της Τροίας, μέσα σε μια νύχτα,
από την Τροία στις Μυκήνες. Στην περίπτωση των Μινωιτών έχουμε ένα έργο
μοναδικό σε σύλληψη και εκτέλεση, ταυτόχρονα σύστημα παρατήρησης αλλά και
άμυνας, που συναγωνίζεται, από πλευράς μεγέθους και κατασκευής, τα μεγάλα
ανακτορικά συγκροτήματα. Ετσι υποστηρίζει ο αρχαιολόγος Νίκος Παναγιωτάκης,
που έκανε αυτή την πολυσήμαντη ανακάλυψη.


«Στον σημερινό κόσμο, με τα μέσα που διαθέτουμε, η επικοινωνία μπορεί να γίνει
άμεσα από χώρα σε χώρα. Οι Μινωίτες είναι ο πρώτος λαός που επένδυσε τόσο πολύ
στην επικοινωνία σε συνδυασμό με την άμυνα», λέει.


«Εχουμε δύο ειδών μινωικές φρυκτωρίες. Αυτές που βρίσκονται στις κορυφές λόφων
και στις κορυφογραμμές είναι οι μεγαλύτερες σε έκταση, φτάνουν περίπου το 1,5
στρέμμα, όπως η φρυκτωρία που ονομάζεται "ο Σωρός του Παντελή". Το δεύτερο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
85

είδος είναι οι Σωροί που βρίσκονται πάνω στα μινωικά μονοπάτια και τα ορίζουν
έχοντας έκταση γύρω στο ένα στρέμμα».


Μια μινωική φρυκτωρία έχει το σχήμα κόλουρου κώνου με διάμετρο βάσης από 15
έως 47 μέτρα και ύψος από 3-8 μέτρα. Αποτελείται από χώμα και ημικυκλικά
τοιχάρια ανά 70 πόντους, ενώ υπάρχουν και ακτινωτά τοιχάρια για την καλύτερη
στήριξη. Τα ημικυκλικά τοιχάρια αρχίζουν πολλές φορές πάνω από τον φυσικό βράχο
και εσωτερικά γεμίζονται με χώμα. Στην κορυφή το έδαφος ισιώνεται - με το νερό
της βροχής αλλά και τις φωτιές που άναβαν σε καθημερινή βάση. Τις μινωικές
φρυκτωρίες επάνδρωναν άτομα που ζούσαν σε κοντινές αποστάσεις - πάντα
βρίσκονται δίπλα ή κοντά σε οικισμούς ή εγκαταστάσεις.


Οι θέσεις στις οποίες βρίσκονταν όριζαν τους μινωικούς δρόμους μέχρι τα πιο
δυσπρόσιτα σημεία των ορεινών όγκων της πεδιάδας. Πρόκειται για ένα κολοσσιαίο
έργο της μινωικής περιόδου για τον έλεγχο των σημαντικών δρόμων, όπου γινόταν η
διακίνηση προϊόντων από την ενδοχώρα προς τα ανάκτορα της Κνωσού και των
Μαλίων, αλλά και των ακτών, σημείων στρατηγικής σημασίας για τους Μινωίτες.


Η κατασκευή των φρυκτωριών δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Εξηγεί ο Ν.
Παναγιωτάκης. «Η ογκομέτρηση που πραγματοποιήσαμε στον Σωρό του Παντελή
έδειξε πως η συγκεκριμένη φρυκτωρία περιέχει 5,5 περίπου χιλιάδες κυβικά μέτρα
χώματος και πετρών. Αυτό σημαίνει πως η κατασκευή μιας μινωικής φρυκτωρίας
ήταν ένας κατασκευαστικός άθλος. Διότι δεν είναι μόνο η τοποθέτησή τους στα
βουνά, όπου ξέρουμε πόσο δύσκολα γίνεται η μεταφορά οποιουδήποτε υλικού εκεί.
Είναι και οι καιρικές συνθήκες, που το χειμώνα στα βουνά είναι επώδυνες».


Βάσει όλων των παραπάνω, οι μινωικές φρυκτωρίες είναι ένα από τα μεγαλύτερα,
πιθανόν το μεγαλύτερο τεχνικό έργο της μινωικής Κρήτης. Πρέπει να προσθέσουμε
πως υπάρχουν σε όλη την Κρήτη ενώ αυτές που είναι κοντά στην ακτογραμμή, όπως
η φρυκτωρία της Ανεμοσυκιάς μεταξύ Μοχού και Μαλίων, της Εδερης Γουβών, του
Προφήτη Ηλία Ανωπόλεως και του Σκαλανίου, ίσως έπαιζαν τον ρόλο του φάρου στη
ναυσιπλοΐα. Οι φρυκτωρίες των ακτογραμμών είναι οι μεγαλύτερες και βρίσκονται σε
τέτοια σημεία που φαίνεται ακόμη και ο βυθός της θάλασσας. Επίσης, υπάρχει οπτική
επαφή ανάμεσα στις φρυκτωρίες της βόρειας ακτής και της νότιας.


Ο Νίκος Παναγιωτάκης έχει μια ωραία ιδέα: «Πιστεύω πως μπορεί και πρέπει να
τεθεί σε λειτουργία το σύστημα επικοινωνίας των φρυκτωριών στην Πεδιάδα και να
συμμετέχουν οι κάτοικοι στη διαδικασία αυτή. Θα τονώσει τη συνείδηση των
πολιτών και θα προβάλει τουριστικά την περιοχή».




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
86

Αυτόματοι μηχανισμοί του Ηφαίστου.


Η αναφορά σε αυτόματους μηχανισμούς που κατασκευάστηκαν από τον Ήφαιστο
παραπέμπει σε εποχές μυθολογικές-προϊστορικές, για τις οποίες δεν υπάρξει κανένα
γραπτό αποδεικτικό στοιχείο Υπάρχουν όμως οι έντονες και αξιοπερίεργες αναφορές που
έχουν διασωθεί μέσα στο μυθολογικό πλαίσιο της εποχής και είναι αυτά τα στοιχεία που
καθιστούν τον Ήφαιστο έναν ξεχωριστό θεό. Αλλά και η γενικότερη αντιμετώπιση του από
τους υπόλοιπους θεούς είναι προβληματική Τον θέλουν και δεν τον θέλουν. Τον
αποπέμπουν από τον Όλυμπο δυο φορές αλλά τον κάνουν αθάνατο. Με όλα αυτά ο
Ήφαιστος μπορεί να θεωρηθεί ως ο πλέον αινιγματικός θεός του Ολύμπου.



Ο Όμηρος μας πληροφορεί ότι ο θεϊκός σιδηρουργός είχε στημένο το εργαστήρι του πάνω
στον Όλυμπο. Εκεί μέσα περνούσε όλη του τη μέρα και με τα εργαλεία του, το σφυρί, το
αμόνι και το φυσερό μαστόρευε συνέχεια. Το εργαστήρι του ήταν πλήρως εξοπλισμένο.
Έκαιγαν συγχρόνως είκοσι καμίνια που με τη διαταγή του θεού δυνάμωναν τις φλόγες τους
και σκορπούσαν τόση θερμότητα, όση χρειαζόταν ο μάστορας για να επεξεργαστεί το χαλκό,
το ασήμι και το χρυσάφι.




Ο Ήφαιστος έκανε πάρα πολλές κατασκευές για τον εαυτό του μα και πάρα πολλά δώρα
στους θεούς. Πρώτα απ’ όλα, το παλάτι του ήταν περίλαμπρο. Ολόκληρο από ατόφιο
χρυσάφι, σκαλισμένο και δουλεμένο τόσο πολύ, όσο δε θα μπορούσαν να δουλέψουν οι
καλύτεροι τεχνίτες όλου του κόσμου, αν δούλευαν σ’ όλη τους τη ζωή. Ήταν γεμάτο από
διάφορα στολίδια καμωμένα από ζαφείρια και διαμάντια.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
87



Κύριος της φωτιάς, κάτοχος των μυστικών της τέχνης του σιδηρουργού, είναι κάτοχος
πολλών μηχανικών γνώσεων που ξεπερνούν κατά πολύ τις τεχνολογικές δυνατότητες της
εποχής του. Ας θυμηθούμε πόσα θαυμαστά έργα έκανε για τους θεούς ή και τους θνητούς:
την υπέροχη ασπίδα της Αθηνάς, τους κεραυνούς του Δία, το θαυμαστό δίχτυ, όπου
φυλάκισε τους εραστές Αφροδίτη – Άρη. Όμως ο μύθος τον θέλει κυρίως κατασκευαστή
ενός αριθμού μηχανισμών που θυμίζουν σημερινά αυτόματα, όπως μιας σειράς χρυσών
γυναικών που τον βοηθούσαν στο εργαστήριο του, οι οποίες μπορούσαν επί πλέον να
μιλούν. Πρόκειται για τα πρώτα «αυτόματα» της παγκόσμιας ιστορίας. Περίφημη είναι η
αναφορά για την κατασκευή μιας πολυθρόνας – παγίδας, πάνω στην οποία παγίδευσε τη
μητέρα του Ήρα και την εκβίασε να του αποκαλύψει ποιος ήταν ο πατέρας του. Το
σημερινό της αντίστοιχο είναι οι καρέκλες που αιχμαλωτίζουν τα χέρια και πόδια του
ανθρώπου. Ο Ήφαιστος είχε κατασκευάσει επί πλέον μια σειρά τραπεζιών με τρία πόδια,
εφοδιασμένα με τροχούς. Τα παράξενα αυτά τραπέζια ήσαν τοποθετημένα γύρω-γύρω στο
εργαστήριο του και είχαν τη δυνατότητα να πηγαίνουν στις συνελεύσεις των θεών και να
γυρίζουν μόνα τους.






Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη.

Τα Ομηρικά έπη, πριν απ' όλα, δίδαξαν την ελληνική γλώσσα, σε τέτοιο μάλιστα
σημείο εξοχότητας, ώστε να αποτελούν κορυφαία λογοτεχνικά αριστουργήματα.
Υπήρξαν ένα ευαγγέλιο για τον ελληνικό λαό, ένα ευαγγέλιο απαλλαγμένο γενικά
από στοιχεία μαγείας, μεταφυσικής ή δεισιδαιμονίας. Επιπλέον μέσα από αυτά οι
Ελληνες διδάχθηκαν πρότυπα τιμής, ευγενούς ανατροφής και ορθής γλώσσας.


Τα Ομηρικά έπη δίδαξαν επίσης ιστορία -την ιστορία των αρχών της μινωικής και της
μυκηναϊκής εποχής- ενώ αποτελούν τον προάγγελο μιας νέας εποχής, δίνοντας στον
αναδυόμενο ελληνικό λαό το στέρεο εκείνο θεμέλιο, πάνω στο οποίο οικοδόμησε
έναν καινούριο πολιτισμό, παρέχοντας του ταυτόχρονα πρότυπα ορθής
συμπεριφοράς, περηφάνια κι αξιοπρέπεια.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
88




ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Η παλαιά αντίληψη, ότι η αναζήτηση επιστημονικού γνωστικού περιεχομένου στα
Ομηρικά έπη είναι άσκοπη, αποδεικνύεται από τα πράγματα ανυπόστατη. Είναι
γεγονός ότι σε ένα επικό ποίημα υπάρχουν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα στη
σωστή απόδοση εννοιών, πραγμάτων και γεγονότων, ενώ η ανάμιξη του παλαιού με
το νέο είναι αναπόφευκτη. Όμως υπάρχουν περιγραφές, οι οποίες για ένα ειδικό
επιστήμονα ή τεχνικό, είναι αναμφίβολα εξαιρετικά αποκαλυπτικές.

Το επιστημονικό περιεχόμενο των Ομηρικών επών καταγράφεται από τον Κ. Ζέγγελη
ήδη το 1911. Σήμερα όμως, μετά από ένα αιώνα και με δεδομένη την πρόοδο των
επιστημών που συντελέστηκε σ' αυτό το διάστημα, είναι βέβαιο ότι τα επιστημονικά
στοιχεία που περιέχονται στα έπη είναι πολύ περισσότερα από όσα αναφέρονται.

Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι τα πελώρια αυτά μνημεία της ανθρωπότητας πρέπει,
τουλάχιστον κάθε εκατό χρόνια, να επανεξετάζονται από τους επί μέρους ειδικούς, με
τη βεβαιότητα ότι θα ανακαλυφθεί καινούρια γνώση!

Όπως μάλιστα αποδεικνύεται στη συνέχεια, δεν πρόκειται για απλές καταγραφές που
υπαινίσσονται την ύπαρξη επιστημονικής γνώσης, αλλά σχεδόν για ουσιαστική
επιβεβαίωση ότι οι Έλληνες της ομηρικής εποχής ήταν κάτοχοι προηγμένης
τεχνολογικής γνώσης. Οι υπάρχουσες περιγραφές επιτρέπουν όχι μόνο τη διαπίστωση
αυτή, αλλά καθιστούν δυνατή την ανακατασκευή των εξεταζομένων στοιχείων, ώστε
να μπορούν να μελετηθούν πειραματικά για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων
σχετικά με την απόδοση και τις δυνατότητες τους.

Η παρούσα έρευνα ασχολείται με τα αμυντικά όπλα των Ελλήνων και συγκεκριμένα
με δύο περιγραφές ασπίδων, οι οποίες εμφανίζουν στοιχεία μιας τεχνογνωσίας που
αγγίζει τα επίπεδα της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης! Τα παραδείγματα αυτά
βρίσκονται στο κατ' εξοχήν πολεμικό έπος, την Ιλιάδα.
Ή Ιλίάδα, ως υπέροχο "λογοτεχνικό μνημείο, φαίνεται να έχει συσσωρεύσει τις
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
89

πολιτιστικές προσπάθειες πολλών γενεών μέσα σε πολλούς αιώνες. Το αξιοσημείωτο
είναι ότι δεν εμφανίστηκε κατά το τέλος ή το απόγειο του ελληνικού πολιτισμού,
αλλά μάλλον κατά το ξεκίνημα του. Ο Όμηρος εμφανίζεται ως κήρυκας ή
προάγγελος του πνευματικού πολιτισμού της Ελλάδας, της Ευρώπης και της Δύσης
γενικότερα - ένας κήρυκας με ανάστημα τόσο γιγάντιο που ακόμα και σήμερα μας
επισκιάζει. Η Ιλιάδα είναι ένα πολεμικό αφήγημα: οι συγκρούσεις ανάμεσα σε
πρόσωπα και εμπολέμους είναι τρομακτικές. Αντίστοιχα το τεχνολογικό περιεχόμενο
της είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς τα επινοήματα, τα τεχνάσματα αλλά και η
βαθιά γνώση τεχνικών μεθόδων, που σχεδόν ακουμπούν τα σύνορα της σύγχρονης
τεχνολογίας, βρίσκονται εκεί σε αφθονία.

ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ


ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ!

Τα εν λόγω παραδείγματα αφορούν στις ασπίδες του Αχιλλέα και του Αίαντα του
Τελαμώνιου. Και οι δύο είναι κατασκευές πολύστρωτες (laminatedstructures),
αποτελούνται δηλαδή από επάλληλα ελάσματα ή στρώσεις υλικών με διαφορετικές
ιδιότητες, κατάλληλα συνδεδεμένες μεταξύ τους, με τρόπο που τελικά οι ιδιότητες
της κατασκευής είναι εξαιρετικά αναβαθμισμένες έναντι μιας κατασκευής,
φτιαγμένης από ένα και μοναδικό υλικό. Τέτοιες κατασκευές χρησιμοποιούνται
σήμερα κατά κόρον στις σύγχρονες βιομηχανικές αλλά και αεροδιαστημικές
κατασκευές.

Όμως η λειτουργία κάθε μιας από τις ασπίδες αυτές στηρίζεται σε διαφορετική αρχή
της μηχανικής επιστήμης.

Για να μελετηθεί κάθε ασπίδα ως πολύστρωτη κατασκευή, απαιτήθηκε η ανάπτυξη
ενός θεωρητικού μοντέλου. Ειδικά για την ασπίδα του Αίαντα, τα απαιτούμενα υλικά
δεν ήταν απαγορευτικά από οικονομική άποψη, όπως για την ασπίδα του Αχιλλέα.
Έτσι μπόρεσε να κατασκευαστεί και το φυσικό μοντέλο, δηλαδή μια πλήρης σειρά
δοκιμίων, η συμπεριφορά των οποίων δοκιμάστηκε πειραματικά!

Η ανάπτυξη των μοντέλων βασίστηκε σε μια σειρά παραδοχών, οι οποίες όμως ήταν
απόλυτα ρεαλιστικές. Π.χ., ότι οι επάλληλες στρώσεις ήταν ισοπαχείς, ότι το
συνολικό βάρος της ασπίδας δεν ξεπερνούσε τις δυνατότητες του ανθρώπου που τη
χρησιμοποιούσε, έστω κι αν ήταν ημίθεος, ότι η κινητική ενέργεια του δόρατος, τη
στιγμή που κτυπούσε την ασπίδα, ήταν όση περίπου και του ακοντιστή που κατέχει
το παγκόσμιο ρεκόρ στο αντίστοιχο άθλημα κ.λπ.

Τα κείμενα της Ιλιάδας είναι, όπως θα δούμε, εξαιρετικά διαφωτιστικά και παρέχουν
επαρκή δεδομένα, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως σημείο εκκίνησης για την
αριθμητική προσομοίωση του κάθε όπλου και της συμπεριφοράς του: Ένα δόρυ με
αιχμή από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο του κασσιτέρου) έκρουσε την ασπίδα. Αν
και η ακριβής γεωμετρία της ασπίδας και του δόρατος δεν είναι επακριβώς γνωστή,
από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτουν σημαντικά στοιχεία, καθώς σχηματικές
και ζωγραφικές αναπαραστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά εύγλωττες.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
90

Οι ακριβείς ιδιότητες των σχετικών υλικών προσδιορίστηκαν σχετικά εύκολα, είτε
μέσα από την αντιστοιχία προς σύγχρονα υλικά με ανάλο γη σύνθεση και μεθόδους
παραγωγής είτε μέσα από πειραματικό προσδιορισμό.

Τέλος, η διερεύνηση των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς των ασπίδων έγινε με την
αριθμητική επίλυση του προβλήματος της δυναμικής επαφής ανάμεσα σ' αυτές και το
δόρυ. Το πρόβλημα αυτό συγκεντρώνει την προσοχή των ερευνητών κατά τις
τελευταίες δύο δεκαετίες, καθώς αφορά στην κρούση βλημάτων με μεγάλες
ταχύτητες, τον σχεδιασμό και ανάλυση πυρηνικών όπλων, την ασφάλεια πυρηνικών
αντιδραστήρων, την ταχεία διαμόρφωση μετάλλων και πολλά άλλα, οδήγησε δε στην
ανάπτυξη νέων, προηγμένων αλγορίθμων και κωδίκων υπολογιστών.




Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ

Οι πληροφορίες που δίνονται στην Ιλιάδα για την ασπίδα του Αχιλλέα, εκτός από τη
μακρά περιγραφή των εξωτερικών της παραστάσεων, είναι οι εξής:

α) Η πρώτη περιγραφή ρομπότ στην ιστορία (άποψη του Isaac Asimov για τα χρυσά
κορίτσια που βοηθούσαν τον Ήφαιστο, 1412-422):

Και τες φυσούνες μάκρυνεν απ' την φωτιά και όλα \ Εσύναξε τα σύνεργα σ' εν'
αργυρό λαρνάκι, \ Και με σφουγγάρι εκάθαρε το πρόσωπο, τα χέρια,\ Τον τράχηλον
τον δυνατόν, τα δασερά του στήθη. \ Χιτώνα ενδύθη, εφούχτωσε σκήπτρο παχύ κι
εβγήκε \ χωλαίνοντας και ανάλαφρα τον κύριον εστηρίζαν \ θεράπαινες ολόχρυσες,
σαν ζωντανά κοράσια. \ Δύναμιν έχουν και φωνήν, νουν έχουν εις τες φρένες, \και
τεχνουργήματ' έμαθαν από τους αθανάτους. \ Εκείνες τον επρόσεχαν. Κι εσυρθη
αυτός πλησίον \ στη Θέτιδα κι εκάθησε σ' ένα θρονί ωραίο.

β) Η πρώτη περιγραφή πλήρως αυτοματοποιημένου εργαστηρίου (Σ 468-473):

Είπε και αυτού την άφησε και πήγε στες φυσούνες, \ στο πυρ τες στρέφει και γοργά
να εργάζονται προστάζει. \ Φυσούνες είκοσι φυσούν στες κάψες τους και βγάζουν \
ευκολοφύσητην πνοήν σφοδρήν ή μετρημένην, \ πότε με βία πότε σιγά να υπηρετούν,
ως θέλει \ ο Ήφαιστος, ώστ' εύκολα το έργο να τελειώσει.

γ) Οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες της ασπίδας (1474-481):

Σκληρόνχαλκόν, κασσίτερον, πολύτιμο χρυ σάφι \ και ασήμι βάζει στη φωτιά,
κατόπιν μέγ' αμόνι \ εις τον κορμόν τοποθετεί και στο δεξί του χέρι \ σφύραν αδρανεί
δυνατήνκαι το διλάβι στ' άλλο. \ Κι έπλασε πρώτα δυνατήν ασπίδα και μεγάλην \
όληνμε τέχνηνκαι τριπλόν λαμπρόν τριγύρω κύκλον \ με πέντε διπλές έγινεν η ασπίδα
και σ' εκείνην \ λογιών εικόνες έπλαθε με την σοφήν του γνώσιν.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
91


δ) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αινεία {Υ 261-272):

Κι από το σώμα του μακράν την κράτησε ο Πηλείδης \ Φοβούμενος μην εύκολα τη
σπάσει πέρα ως πέρα \Του Αινείου τομακρόσκιον κοντάρι του ανδρειωμένουζ \ Και
δεν εννόησε ο μωρός ότι τα δοξασμένα \ Των θεών δώρ' από θνητούς ευκόλως δεν
νικούνται, \ Μηδέ ποσώς υποχωρούν και τότε την ασπίδα \ Δεν έσπασε το δυνατό
κοντάρι του ανδρειωμένου. \ Ότι την φύλαξε ο χρυσός, δώρο του Ηφαίστου θείον \
δύο δίπλες εδιαπέρασεν και τρεις ήσαν ακόμη, \ Τι πέντε δίπλες ο χωλός τεχνίτης είχε
στρώσει, \ δύο χάλκινες και μέσαθε του κασσιτέρου δύο, \μιανχρυσήν, που κράτησε
το φράξινο κοντάρι.

ε) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία μετονΑστεροπαίο (Φ 161-164):

Εις τες φοβέρες σήκωσεν ο θείος Αχιλλέας \την λόγχην και τες δύο του ο
Αστεροπαίος ήρως, \ Ότι του ερχόταν βολικά και με τα δύο του χέρια. \ Με
τηνμιανλόγχη κτύπησε τον κύκλον της ασπίδος, \ αλλά την κράτησε ο χρυσός, το
δώρημα το θείο.





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
92



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
93

Όπως λοιπόν προκύπτει, η ασπίδα αποτελείται από δύο εξωτερικά ελάσματα από
σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο κασσίτερου), δύο ελάσματα κασσίτερου και ένα
κεντρικό έλασμα από (μαλακό) χρυσό. Πρόκειται δηλαδή για υλικά με πολύ
διαφορετικές -μηχανικές και άλλες- ιδιότητες, γεγονός που επιτρέπει την αναστολή
διάδοσης της διάτρησης μέσα στα υλικά της ασπίδας. Αυτό το «εμπόδισμα» του
τρυπήματος επι τυγχάνεται κατά κύριο λόγο μέσα από την απορ ρόφηση της
κρουστικής ενέργειας του δόρατος, από την πλαστική παραμόρφωση του κεντρικού
ελάσματος από χρυσό!



Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΑ





Στην Ιλιάδα υπάρχουν οι ακόλουθες περιγραφές για την ασπίδα του Αίαντα του
Τελαμώνιου από τη μονομαχία του με τον Έκτορα (Η 219-232, 244-248, 258-267):


Και ο Αίας επροχώρησε μ' ασπίδα ωσάν πύργον, \ χάλκινην μ' επτά δέρματα, που του
έκαμε ο Τυχίος \ των σκυτοτόμων έξοχος, εγκάτοικος στην Ύλην, \ λαμπρήν την
ετεχνούργησεν εφτά-διπληνμε δέρμα \ δυνατών ταύρων, κι έβαλεν δίπλαν χαλκού
ογδόην. \ Αυτήν στα στήθη επρόβαλεν ο Τελαμώνιος Αίας. \ Κι εστάθη εμπρός στον
Έκτορα και τούπε με φοβέρες: \ «Ω Έκτωρ, θα γνωρίσεις συ, μόνος με μόνον τώρα, \
αν άλλοι εδώ των Δαναών ευρίσκονται ανδρει ωμένοι, \ έξω από τον λεοντόκαρδον
Πηλείδην ανδροφόνον, \ Αλλ' αυτός μένει στα κυρτά θαλασσοπόρο πλοία, \ Αφού
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
94

στον πρώτον αρχηγόν Ατρείδην εχολώθη. \ Αλλ' εμείς είμεθ' αρκετοί με σε να
μετρηθούμε \ Και πάμπολλοι, αλλ' άρχισε πρώτος εσύ την μάχην».


[ο Έκτορας]


είπε και το μακρόσκιον ετίναξε κοντάρι. \ Και την φρικτήν του Αίαντος εκτύπησεν
ασπίδα \ Και τον χαλκόν που όγδοος επτά σκεπάζει δίπλες. \Τες έξι δίπλες έσχισε κι
εστάθη στην εβδόμην \ Της λόγχης ο σκληρός χαλκός...

και ο Έκτωρ πρώτος έκρουσε στηνμέσην την ασπίδα, \ και η λόγχη δεν την έσπασε,
ώστ' εκυρτώθ' η άκρη \ τότε πηδώντας έμπηξε την λόγχην στην ασπίδα \ του Έκτορος
και απ' την ορμήν τον έκοφεν ο Αίας, \ και τονλαιμόν του λάβωσε η λόγχη κι έσταξ'
αίμα. \ Και όμως ο Έκτωρ μ' όλ' αυτά την μάχην δεν αφήνει. \ Τραβιέται οπίσω κι απ'
την γην με το τρανό του χέρι \ Πέτραν σηκώνει ολόμαυρην, μεγάλην και τραχείαν \
Του Αίαντος την φοβερήν επτάδιπλην ασπίδα \ Μ' αυτήν κτυπά στον ομφαλόν κι
εβρόντησε ο χαλκός της.


Η ασπίδα του Αίαντα περιγράφεται ως αποτελούμενη από επτά επάλληλα στρώματα
από βόειο δέρμα και ένα όγδοο εξωτερικό από σκληρό ορείχαλκο. Αναφέρεται και ο
κατασκευαστής της, ο Τυχίος από την Ύλη, που ήταν ονομαστός τεχνίτης του
δέρματος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μηχανισμός λειτουργίας της ασπίδας βασίζεται στην
τριβή. Κατά την κρούση του δόρατος, η ασπίδα παρα μορφώνεται και η τριβή
ανάμεσα στα στρώματα του δέρματος απορροφά την ενέργεια της κρούσης. Αυτό
προϋποθέτει την ύπαρξη ικανού αριθμού στρώσεων και, όπως αποδείχθηκε, οι επτά
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
95

στρώσεις αποτελούν τον ελάχιστο (και ιδανικό) αριθμό, που κάνει την ασπίδα άτρωτη
κάτω από τις δοσμένες συνθήκες (Εικ. 4). Το γεγονός αυτό, που επίσης επιβεβαιώνει
απόλυτα τις ομηρικές περιγραφές, επαληθεύεται με τα παρόντα αποτελέσματα τόσο
αριθμητικά όσο και πειρα ματικά με βάση τα μοντέλα της προηγούμενης περίπτωσης.


Εκτός από την αριθμητική έγινε και πειραμα τική μελέτη, κατά την οποία τα μοντέλα
της ασπίδας κατασκευάστηκαν και δοκιμάσθηκαν σε διάτρηση, με τη βοήθεια
αεροβόλου όπλου (Εικ. 5), του οποίου το βλήμα περιείχε ενέργεια όση και το δόρυ,
όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Δοκιμάστηκαν διάφοροι συνδυασμοί αριθμού και
πάχους στρώσεων, με ίο συνολικό πάχος της ασπίδας να παραμένει σταθερό.
Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι ο αριθμός των επτά στρώσεων είναι αναγκαίος για τη μη
διά τρηση της ασπίδας και επίσης η ακρίβεια της ομηρικής περιγραφής ότι η
τελευταία (όγδοη) στρώση του δέρματος συγκράτησε το δόρυ».



Η μέχρι κεραίας επαλήθευση των (εξαιρετικά λεπτομερειακών) περιγραφών της
Ιλιάδας για την κατασκευή και τη συμπεριφορά στη μάχη των ασπίδων του Αχιλλέα
και του Αίαντα του Τελαμώνιου αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός στην
περιοχή της λεγόμενης πειραματι κής αρχαιολογίας. Αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες
της εποχής εκείνης κατείχαν τεχνολογικές γνώσεις εξαιρετικά προηγμένες ακόμη και
με σημε ρινά κριτήρια.


Ασφαλώς δεν υπάρχουν αποδείξεις επιστημονικής γνώσης που να στήριζε τις
τεχνολογικές αυτές δυνατότητες και πάλι όμως εγείρονται ερωτηματικά που δύσκολα
μπορούν να αγνοηθούν. Ιδιαίτερα εν όψει του τρόπου, με τον οποίο οι περιγραφές
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
96

αυτές έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, δηλαδή προφορικά (τουλάχιστο μέχρι να
εφευρεθεί η γραφή) από γενεά σε γενεά, χωρίς όμως να χάσουν την ακρίβεια και την
αξιοπιστία τους. Έτσι η ύπαρξη ενός θαυμαστού κόσμου, όχι μόνο γεμάτου με
αρμονία και κάλλος αλλά και τεχνολογικά προηγμένου σε εκπληκτικό βαθμό, δεν
αποτελεί προϊόν φαντα σίας ή ποιητικής έμπνευσης, αλλά φαίνεται να ήταν απόλυτα
χειροπιαστή πραγματικότητα.


Πηγές

1. Η επιστήμη της φύσεως παρ' Ομήρω, Αθήνα 1891. Βλ. έκδοση 1977 από τις
Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών με εκτενή εισαγωγή υπό Σ. Α. Παϊτιέτη και
πρόλογο, μεταφράσεις χωρίων και παρατηρήσεις υπό Σ. Λ.Σκατσή

2. Τα κείμενα της Ιλιάδας που ακολουθούν είναι από τη μετάφραση του Ιακώβου
Πολυλά. Η ιδέα πρωτοπαρουσιάστηκε στο Πρώτο Συμπόσιο Ποίησης στο
Πανεπιστήμιο Πατρών το 1980 (βλ. Πρακτικά, Σ. Α. Παϊπέτη, Ποίηση και
τεχνολογία)

3. Οι αριθμητικοί κώδικες που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη βασίζονται
σε κώδικες που ανα πτύχθηκαν από το Methods Development Group στο Lawrence
Livermore National Laboratory (LLNL) των ΗΠΑ, ίδρυμα που επί τριάντα σχεδόν
χρόνια κατέχει τα αναμφισβήτητα πρωτεία στο πεδίο. (Βλ. Κ. Williams, Simulation
of Damage Progression in Laminated Composite Plates, 5th International LSDYNA
Users Conference. Ed. John Mc Kinney & Tony Taylor. September 21-22,1998.
Southfield, Michigan)

4. S. A. Paipetis and V. Kostopoulos, Defensive Weapons in Homer's Poetry, Part A:
The Shield of Achilles, Proceedings, 1st International Symposium on Extraordinary
Machines and Structures in Antiquity, International Olympic Academy, Ancient
Olympia, 19-24 August 2001

5. S. A. Paipetis and V. Kostopoulos, Defensive Weapons in Homer's Poetry, Part B:
The Shield of Ajax Proceedings, 1st International Symposium on Extraordinary
Machines and Structures in Antiquity, International Olympic Academy, Ancient
Olympia, 19-24 August 2001.

Του Σ.Α Παϊπέτη
Καθηγητή Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πατρών

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Τρίτο Μάτι

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
97

Η «μούμια» του Αγαμέμνονα. Γιατί μας κρύβουν την αλήθεια;


Η έκπληξη ήταν τεράστια, όταν σηκώνοντας την γνωστή πλέον χρυσή προσωπίδα
ανακάλυψαν ότι ο νεκρός ήταν ταριχευμένος δηλ. ήταν «μούμια». Αξίζει δε τον κόπο να
παραθέσουμε το απόσπασμα, όπου ο ίδιος ο Σλήμαν αφηγείται το περιστατικό ανεύρεσης
του νεκρού:


«Το στρογγυλό πρόσωπο με όλη του την σάρκα είχε διατηρηθεί θαυμάσια κάτω από την
βαρειά χρυσή προσωπίδα. Δεν υπήρχε ούτε ίχνος από τα μαλλιά, αλλά τα δύο μάτια
διακρίνονταν τέλεια, όπως και το στόμα, το οποίο λόγω του τεραστίου βάρους που είχε
δεχθεί, ήταν διάπλατα ανοιχτό, αποκαλύπτοντας 32 όμορφα δόντια. Όλοι οι γιατροί που
ήλθαν να δουν τον νεκρό συμπέρανα από τα δόντια ότι ο άνδρας αυτός πρέπει να είχε
πεθάνει στην νεαρή ηλικία των 35 ετών. Η μύτη είχε τελείως εξαφανισθεί». Με σχόλιο του
αργότερα σε ανακοίωσή του στον ελληνικό τύπο δηλώνει: «... ο νεκρός ανταποκρίνεται
πλήρως στην εικόνα που εδώ και πολύ καιρό είχε πλάσει η φαντασία μου για τον
πανίσχυρο Αγαμέμνονα». Τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα, ο κόσμος ενθουσιάζεται, «βρέθηκε ο
νεκρός Αγαμέμνονας, ο θρυλικός βασιλιάς των Μυκηνών». Ένα κύμα ενθουσιασμού
σαρώνει την Ελλάδα μπροστά στην τρομακτική ανακάλυψη, αλλά πολύ γρήγορα και
ολόκληρο τον κόσμο. Χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στις Μυκήνες για να δουν το θαύμα...ο
Σλήμαν τηλεγραφεί στο Ναύπλιο ζητώντας ένα ζωγράφο [σημ: αγνώστων στοιχείων], για να
γίνει πρώτα μια ελαιογραφία...και το πρότυπο της ξυλογραφίας που δημοσιεύθηκε στο
λεύκωμα των Μυκηνών του Σλήμαν.

...Γιατί ποτέ εμείς δεν μάθαμε για την «μούμια» του Αγαμέμνονα;...

....στο όνομα του εθνικού συμφέροντος και του ιδίου προσδιορισμού που φέρει και το εν
λόγω Μουσείο [Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών], να έλθει επιτέλους στο φως και να
εκτεθεί η σορός του Μυκηναίου Άνακτα. Γιατί, ακόμα και αν δεν είναι ο Αγαμέμνονας,
όπως ίσως λανθασμένα η ρομαντική φύση του Σλήμαν να τον ταύτισε, δεν παύει να είναι ο
νεκρός, και μάλιστα ταριχευμένος, ενός μεγάλου προγόνου από τα βάθη της ιστορικής μας
παραδόσεως, αφού το μέρος που ετάφη εθεωρήθη διπλά ιερό...

... και μετά από αυτή την δημοσίευση θα πρέπει να είναι πλέον πανελλήνια και παγκόσμια
απαίτηση, εθνική προσταγή: Φέρτε στο Ελληνικό Φως του Ιερούς Νεκρούς των Ελλήνων,
μην μας στερείτε επί τέλους την ιστορία μας!...η προστασία των αρχαιολογικών μας
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
98

μνημείων και θησαυρών δεν μπορεί να επιβληθεί μόνο με νομικές διαδικασίες και
φανταχτερούς τίτλους, τις περισσότερες φορές για το «θεαθῆναι», ούτε με νομικίστικους
διαχωρισμούς των Ελλήνων πολιτών, αλλά θέλει λαϊκή συμμετοχή και βαθειά συνείδηση
της ανάγκης προστασίας της κληρονομιάς που οι προπάτορές μας μας παρέδωσαν. Πόσο
μάλλον θέλει αναγνώριση αυτών των ιδίων, όταν η μοίρα μας παίζει τέτοια παιχνίδια και
παραδίδει τα σώματά τους στα χέρια μας μετά από 3500 τουλάχιστον χρόνια. Ας
λατρεύσουμε λοιπόν τους νεκρούς μας και ας τους αποδώσουμε τις τιμές που τους
αρμόζουν. Και θα το τονίσουμε κλείνοντας για άλλη μια φορά, για να γίνει ακόμη καλλίτερα
κατανοητό: ας καταλάβουν καλά κάποιοι, προτού να είναι αργά γι’ αυτούς, ότι ο πολιτισμός
μας και η εθνική μας κληρονομιά δεν είναι κτήμα κανενός, δεν υπάρχει αποκλειστικότητα
κανενός πατρώνα -εξουσιαστή πάνω του, δεν είναι κτήμα κανενός «αρμοδίου»
δικτατορίσκου.

Σεβαστείτε την ιστορία μας. (Πηγή: Ευάγγελος Μπεξής, αρχαιολόγος εκδότης Ιχώρ,
Περιοδικό Ιχώρ, τεύχος 2, άρθρο «Η Μούμια του Αγαμέμνονα. Γιατί μας κρύβουν την
αλήθεια;», σσ. 12-23)




Αρχαία θανατηφόρα όπλα ( Μαχαμπαράτα )
Στα αρχαία κείμενα υπάρχουν αναφορές για περίεργα συμβάντα που δεν έχουν λογική
εξήγηση εκτός και κάνεις την υπόθεση ότι υπήρχε αναπτυγμένος πολιτισμός με τεχνολογία
αν όχι ανώτερη τουλάχιστον ίση με την δική μας. Στην Μαχαμπαράτα για παράδειγμα
αναφέρεται η χρήση Θεϊκών Όπλων και οι επιπτώσεις τους στην μάχη. Από την περιγραφή
μπορεί κανείς να βγάλει ακόμη και κατηγορίες όπλων τόσο επικίνδυνων όσο και τα
σημερινά. Δυστυχώς δεν έχω μία πλήρη έκδοση της Μαχαμπαράτα για να βρω ακριβώς τα
εδάφια και έτσι αρκούμαι αναγκαστικά στην μεταγραφή τους:

Χημικά όπλα:

Το τελευταίο όπλο μην το χρησιμοποιήσεις. Γιατί τότε ξηρασία θα πέσει στην χώρα για 12
χρόνια και τα μωρά στην κοιλιά της μάνας τους θα πεθάνουν.


Συμβατικά όπλα:

-Τα όπλα χτυπούσαν ψηλά στον αέρα και φλόγες ξεχύθηκαν από μέσα τους, που έμοιαζαν
με την μεγάλη φωτιά που καταβροχθίζει την γη στο τέλος μιας γήινης περιόδου. Χιλιάδες
διάττοντες έπεσαν από τον ουρανό. Τα ζώα στα νερά και στην ξηρά έτρεμαν από φόβο. Η
γη ολόκληρη σείστηκε.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
99

-Εκκωφαντικός κρότος γέμιζε το πεδίο της μάχης. Το όπλο Ναραγιάνα πέταξε στον αέρα.
Χιλιάδες βέλη βγήκαν από μέσα του σαν φίδια που σφύριζαν και έπεφταν απάνω στους
πολεμιστές από όλες τις μεριές.


Πυρηνικά όπλα:

-Το άγνωστο όπλο είναι μια λαμπερή αστραπή, ένας καταστροφικός άγγελος θανάτου που
έκανε στάχτη όλους στους Βρίσνι και τους Αντχάκα. Τα πυρακτωμένα σώματα ήταν
αγνώριστα. Αλλά και σε αυτούς που γλίτωσαν έπεφταν τα νύχια και οι τρίχες. Πήλινα
δοχεία έσπαζαν χωρίς λόγο, τα πουλιά άσπρισαν. Σε λίγο καιρό τα τρόφιμα έγιναν
δηλητηριώδη. Η αστραπή κατακάθισε και έγινε λεπτή σκόνη. Για να γλιτώσουν από την
φωτιά οι στρατιώτες έπεφταν στο νερό με τα όπλα τους.


-Ο ουρανός κραύγασε, απαντώντας βρυχήθηκε η γη, μια αστραπή έλαμψε, μια φωτιά
τινάχτηκε ψηλά, έβρεξε θάνατο. Το φως χάθηκε. Έσβησε η φωτιά. Ότι από την αστραπή
χτυπήθηκε έγινε στάχτη.


-Ήταν σαν να είχαν εξαπολυθεί τα στοιχεία της φύσεως. Ο ήλιος γύριζε σε κύκλο. Καμένοι
από την κάψα του όπλου οι άνθρωποι παραπατούσαν στο λιοπύρι. Οι ελέφαντες είχαν
χτυπηθεί από τις κούτρες και έτρεχαν πέρα δώθε εξαγριωμένοι.... Το νερό έγινε καυτό, τα
ζώα ψοφούσαν.... Η μανία της φωτιάς έριχνε τα δέντρα σε σειρές όπως σε πυρκαΐά των
δασών...Άλογα και άρματα καίγονταν. Όλα έδειχναν την εικόνα που βλέπουμε μετά από
μεγάλη φωτιά. Χιλιάδες άμαξες καταστράφηκαν, μετά απλώθηκε βαθιά σιγή. Ήταν
ανατριχιαστικό θέαμα. Τα πτώματα των σκοτωμένων ήταν ακρωτηριασμένα από την
φοβερή θερμότητα, ώστε δεν είχαν πια την όψη ανθρώπων.
Ποτέ πριν δεν είδαμε τέτοιο τρομερό όπλο και ποτέ πριν δεν είχαμε ακούσει για ένα τέτοιο
όπλο.

Μετά την πρώτη δοκιμή της ατομικής βόμβας το 1945 και όταν οι πρώτες ατομικές βόμβες
είχαν καταστρεψει τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι,κάποιοι ερευνητές άρχισαν να
υποστηρίζουν ότι περιγραφές σαν τις παραπάνω αποτελούσαν τον τρόπο με τον οποίο οι
συγγραφείς αυτοί προσπάθησαν να μεταφέρουν με απλοϊκό τρόπο τα απομεινάρια μιας
πανάρχαιας μνήμης που αφορούσε καταστροφές που προκλήθηκαν απο την χρήση
πυρηνικών όπλων.Οι ερευνητές αυτοί βάσιζαν τις θεωρίες τους σε μια σειρά ανεξήγητων
μυστηρίων που κατα την γνωμη τους αποδείκνυαν την ύπαρξη και τη χρήση τέτοιων όπλων
κατά το απώτατο παρελθόν.



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
100

Υπτάμενες μηχανές αναφέρονται σε αρχαία έπη των Ινδών.

...... Στο πέρασμα της ιστορίας έχουν υπάρξει πολλοί κοινοί μύθοι και θρύλοι για ιπτάμενες
μηχανές και συσκευές, όπως τα γνωστά ιπτάμενα χαλιά της Αραβίας, για Βιβλικές φιγούρες
όπως ο Ιεζεκιήλ και ο Σολομών να πετούν από μέρος σε μέρος και για τους μαγικούς
πολεμιστές, ή Βιμάνας (Vimanas) , της αρχαίας Ινδίας και Κίνας.


Υπάρχουν αρκετοί Κινέζικοι μύθοι για το πέταγμα, που συμπεριλαμβάνουν ένα θρυλικό
ιπτάμενο πολεμιστή που ανήκε σε ένα Κινέζο Πρίγκιπα και τον πιο πρόσφατο Wan Hoο του
15ου αιώνα AD ή περίπου.



Αυτός έφτιαξε ένα συμπαγές ξύλινο πλαίσιο γύρω από μια άνετη καρέκλα και πρόσδεσε 47
εκτοξευτήρες στην πλάτη του καθίσματος. Στο πάνω μέρος έδεσε δυο μεγάλους αετούς.
Μετά την πρόσδεση του στην καρέκλα, σήκωσε τα χέρια του και οι υπηρέτες που
κρατούσαν αναμμένους πυρσούς κατευθύνθηκαν προς το όχημα και άναψαν τους
πυραύλους. Σε λίγο έγινε μια πολύ ισχυρή έκρηξη που ακολουθήθηκε από ένα τεράστιο
σύννεφο μαύρου καπνού. Ο Wan Hoo εξαφανίστηκε, αφήνοντας πίσω του τίποτα άλλο από
ένα θρύλο. Μεταξύ των πιο φημισμένων αρχαίων κειμένων που αναφέρουν ιπτάμενα
οχήματα (Vimanas) είναι η Ramayana και η Mahabharata. Άλλα λιγότερο γνωστά κείμενα
είναι το Samarangana Sutradhara, το Yuktikalpataru of Bhoja (12 αιώνας A.D.), το
Mayamatan (αποδίδεται στον Αρχιτέκτονα Maya που εξυμνείται στην Mahabharata), το Rig
veda, το Yajurveda και το Ataharvaveda.



Σύμφωνα με τον Ινδό ιστορικό Ramachandra Dikshitar που έγραψε ένα κλασικό κείμενο για
τους πολέμους στην Αρχαία Ινδία, άλλα κείμενα που αναφέρουν εναέρια οχήματα και
ταξίδια είναι τα: Satapathya Brahmanas, Rig Veda Samhita, Harivamsa, Makandeya Purana,
Visnu Purana, Vikramaurvasiya, Uttararamacarita, Harsacarita, Tamil text Jivakocintamani
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
101

Samaranganasutradhara. Στο Manusa, έχουν καταγραφεί οι επεξεργασμένες με την
περισσότερη ακρίβεια λεπτομέρειες, για την κατασκευή εναέριων μηχανών. Στο
Samarangana Sutradhara λέγεται ότι ήταν κατασκευασμένα από ελαφριά υλικά, με ένα
ισχυρό καλοσχηματισμένο κορμό. Σίδηρος, χαλκός, υδράργυρος και μόλυβδος
χρησιμοποιήθηκαν στις κατασκευές τους.



Μπορούσαν να πετάξουν για μεγάλες αποστάσεις και προωθούνταν μέσα στον αέρα από
μηχανές. Το κείμενο Samarangana Sutradhara αφιερώνει 230 στάνζες στην κατασκευή
αυτών των μηχανών, και την χρήση τους στην ειρήνη και τον πόλεμο. Το σώμα πρέπει να
είναι σκληρό και ανθεκτικό, όπως ένα πτηνό με σπουδαίο πέταγμα, από ελαφρύ υλικό.
Μέσα του κάποιος πρέπει να τοποθετήσει την μηχανή υδραργύρου, με την συσκευή
θέρμανσης του σιδήρου από κάτω. Με την ισχύ που έδινε ο υδράργυρος για την
δημιουργία του στροβίλου, ένας άνθρωπος καθισμένος μέσα μπορούσε να ταξιδέψει μια
μεγάλη απόσταση στον ουρανό με ένα καταπληκτικό τρόπο.


Παρομοίως με την χρήση μιας προκαθορισμένης πορείας κάποιος μπορεί να χτίσει ένα
Vimana τόσο μεγάλο όσο ο ναός του Θεού σε κίνηση. Τέσσερα γερά δοχεία υδραργύρου
πρέπει να χτιστούν στο εσωτερικό της κατασκευής. Όταν αυτά θερμανθούν με ελεγχόμενη
φωτιά από τα δοχεία του σιδήρου, το Vimana αναπτύσσει κεραυνοβόλο ισχύ μέσω του
υδραργύρου. Και μονομιάς μετατρέπεται σε ουράνιο μαργαριτάρι.

Επιπλέον, αν αυτή η σιδερένια μηχανή με κατάλληλα κολλημένους συνδέσμους γεμιστεί με
υδράργυρο, και η θερμότητα επαχθεί στο ανώτερο μέρος, αναπτύσσει ισχύ με βρυχηθμό
λιονταριού.



Η Rαmayana περιγράφει το Vimana σαν κυλινδρικό αεροσκάφος με διπλό κατάστρωμα,
διακριτή είσοδο και τρούλο. Πετούσε με την ταχύτητα του ανέμου και άφηνε πίσω του ένα
μελωδικό ήχο. Τα Αρχαία Ινδικά κείμενα για τα Vimana είναι τόσα πολλά που θα έπαιρνε
ολόκληρα βιβλία για να συσχετίσεις τα λεγόμενα τους. Οι Αρχαίοι Ινδοί οι ίδιοι έγραψαν
ολόκληρα κείμενα οδηγιών για την λειτουργία των διαφόρων ειδών Vimana, και ιδιαίτερα
για τέσσερα: Το Shakuna Vimana, το Sundara Vimana, το Rukma Vimana και το Tripura
Vimana.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
102


To Vaimanika Sastra είναι ίσως το πιο σπουδαίο εναπομείναν κείμενο για τα Vimana.
Πρωτίστως αναφέρθηκε ότι βρέθηκε το 1918 στην βασιλική σανσκριτική βιβλιοθήκη στο
Baroda. Το Baroda βρίσκεται βόρεια της Βομβάης και νότια του Αχμεδαβάτ στο Gujerat.
Κανένα άλλο αντίγραφο δεν έχει αναφερθεί νωρίτερα, όμως ο Swami Dayananda Saraswati
στην περιεκτική μελέτη του πάνω στη Rig Vada αναφέρει το Vaimanika Sastra στην
βιβλιογραφία του, όπως και άλλα κείμενα για τα Vimana.


Το Vaimanika Sastra αναφέρεται σε 97 παρελθοντικές εργασίες και αυθεντίες, εκ των
οποίων τουλάχιστον 20 ασχολούνται με τους μηχανισμούς εναέριων μηχανών, αλλά καμιά
από αυτές δεν είναι τώρα ανιχνεύσιμη. Ο καθηγητής Σανκριτικής φιλολογίας Dileep Kumar
Kanjilal, Ph.D. του West Bengal Senior Educational service, λεει ότι από τη στιγμή που η
εγγραφή της εργασίας οριοθετείται χρονικά στις αρχές του εικοστού αιώνα η
αυθεντικότητα του Vail Sastra μπορεί να αμφισβητηθεί.


Με προσεχτική μελέτη βρέθηκε ότι η εργασία διατήρησε ορισμένα αρχαία στοιχεία που
αναφέρονται σε μια παλιά Sastra. Όπως στις Σούτρες του Panini οι κανόνες έχουν
βεβαιωθεί δογματικά με ένα αφοριστικό στυλ με την αιτιολόγηση να εκφράζεται στις Vrittis
και Karikas. Το στυλ της Σούτρας εντοπίζεται σε νωρίτερες εργασίες στην γραμματική, Smrti
και φιλοσοφία, ενώ η χρήση των Karikas είναι τόσο παλιά όσο η Batsyayana, Kautilya και
άλλα της πρώιμης Χριστιανικής περιόδου.


Ο Bharadwja ως συγγραφέας μιας Srauta Sastra και εργασίας Smrti είναι πασίγνωστος όπως
και ένας σοφός Bharadwaja ως προφήτης της έκτης Μανδάλα της Rig Veda είναι επίσης
γνωστός. Ο Panini επίσης που αναφέρθηκε σ' αυτόν στο VIII. II.63. Kautilya, είχε επίσης
δείξει ότι ο Bharadwaja ήταν ένας αρχαίος συγγραφέας της πολιτικής. Η Mbh.
(Mahabharata, Santiparva Ch. 58.3) αναφέρει τον Bharadwaja ως συγγραφέα της πολιτικής.
Συγγραφείς της πολιτικής έχουν βρεθεί συχνά να γράφουν για τεχνολογικές επιστήμες
επίσης. Η αυθεντικότητα, επομένως, όποιας πραγματείας, στις τεχνικές επιστήμες,
συνετέθη από τον Bharadwaja δεν μπορεί να αγνοηθεί.


Λέει γι' αυτό η Vaimanika Sastra: Σ' αυτό το βιβλίο περιγράφεται σε 8 πλήρη και
σαγηνευτικά κεφάλαια, η τέχνη της κατασκευής διαφόρων ειδών αεροπλάνων για ήπιο και
άνετο ταξίδι στον ουρανό, σαν ενοποιητική δύναμη για το σύμπαν, που συνεισφέρει στο
καλό της ανθρωπότητας.

Αυτό που κινείται με την δική του ισχύ, σαν πουλί, στη γή, στο νερό ή στον αέρα, καλείται
Vimana.

Αυτό που μπορεί να ταξιδέψει στον ουρανό, από μέρος σε μέρος, από γη σε γη, ή σφαίρα
σε σφαίρα, καλείται Vimana από τους επιστήμονες της αεροναυπηγικής. Το αρχαίο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
103

χειρόγραφο ισχυρίζεται ότι δίνει:


Το μυστικό της κατασκευής αεροπλάνων, που δεν θα σπάσουν, που δεν θα κοπούν, που
δεν θα πιάσουν φωτιά και δεν μπορούν να καταστραφούν.

· Το μυστικό για να γίνουν τα σκάφη ακίνητα.

· Το μυστικό για να γίνουν τα σκάφη αόρατα.

· Το μυστικό για να ακούς τις συζητήσεις και άλλους ήχους από τα εχθρικά αεροπλάνα.

· Το μυστικό της λήψης φωτογραφιών του εσωτερικού των εχθρικών αεροσκαφών.

· Το μυστικό της εξακρίβωσης της κατευθύνσης των εχθρικών αεροσκαφών που
πλησιάζουν.

· Το μυστικό του να κάνεις τα άτομα του εχθρικού αεροσκάφους να χάνουν τις αισθήσεις
τους.

· Το μυστικό της καταστροφής των εχθρικών αεροσκαφών.


Η Ινδία πριν από 15.000 χρόνια είναι σε κάποιους γνωστή σαν την αυτοκρατορία Rama, γη
που ήταν σύγχρονη της Ατλαντίδας. Ένας μεγάλος πλούτος γραπτών που ακόμα υπάρχει
στην Ινδία πιστοποιεί τον εξαιρετικά προοδευμένο πολιτισμό που λέγεται σ' αυτά ότι
υπήρχε 26.000 χρόνια πριν. Τρομεροί πόλεμοι και επακόλουθες αλλαγές στην γη
κατέστρεψαν αυτούς τους πολιτισμούς, αφήνοντας μόνο απομεινάρια.


Οι ισοπεδωτικοί πόλεμοι της Ramayana και ειδικά της Mahabharata λέγεται ότι είναι το
μεσουράνημα των τρομερών πολέμων της τελευταίας Kali Yuga. Η διαδικασία της χρονικής
τοποθέτησης είναι δύσκολη, κατά το ότι δεν υπάρχει καμιά ακριβής μέθοδος της
αρίθμησης των Γιούγκα επειδή υπάρχουν κύκλοι μέσα στους κύκλους και Γιούγκες μέσα
στις Γιούγκες. Ο μεγαλύτερος κύκλος της Γιούγκα λέγεται ότι κρατάει 6000 χρόνια ενώ ο
μικρότερος κύκλος της Γιούγκα 360 χρόνια στην θεωρία που ανέπτυξε ο Dr. Kunwarlal Jain
Vyas. Τα γραπτά του λένε ότι η Rama ανήκει στον εικοστό τέταρτο μικρό Γιούγκα κύκλο και
ότι υπάρχει διάστημα 71 κύκλων μεταξύ της Manu και της Mahabharata περιόδου, που
υπολογίζεται στα 26.000 χρόνια. Ο θρύλος της Ατλαντίδας, η Αρχαία αυτοκρατορία του
Rama και των Vimanas φτάνουν σε μας σήμερα. Το μυστηριώδες κύμα αεροναυπηγικής της
δεκαετίας του 1890 μπορεί να είναι κάλλιστα μια παρατήρηση αρχαίου αεροσκάφους, που
λειτουργούσε ακόμα, πετώντας αργά κατά την προαεροναυπηγική περίοδο πριν τα τέλη
του 19ου αιώνα στην Αμερική.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
104

Τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα, έγινε ορατός ένας αριθμός ασυνήθιστων
αεροσκαφών τα οποία μπορεί να είναι Vimana. Το 1873 στο Bonham του Τέξας, εργάτες σε
καλλιέργεια βαμβακιού ξαφνικά είδαν ένα λαμπερό, ασημί αντικείμενο που ήρθε
κατευθείαν από τον ουρανό κατά πάνω τους. Τρομοκρατημένοι, το έβαλαν στα πόδια, ενώ
το μεγάλο ασημί ελικοειδώς κινούμενο αντικείμενο, όπως το περιέγραψαν μερικοί
άνθρωποι, περιστράφηκε και τους επιτέθηκε ξανά. Μια ομάδα αλόγων το έσκασε, ο οδηγός
πετάχτηκε κάτω από τις ρόδες του βαγονιού και σκοτώθηκε. Λίγες ώρες αργότερα την ίδια
μέρα στο Fort Riley του Κάνσας, ένα παρόμοιο αεροσκάφος εφόρμησε από τον ουρανό σε
μια παρέλαση του ιππικού και τρομοκράτησε τα άλογα σε τέτοιο βαθμό που τα γυμνάσια
του ιππικού τέλειωσαν σε ταραχή.


Η μεγάλη πτήση του αεροσκάφους το 1897 στην πραγματικότητα άρχισε τον Νοέμβριο, το
1896 στο Σαν Φραντζίσκο της Καλιφόρνια, όταν εκατοντάδες κάτοικοι είδαν ένα τεράστιο,
επιμήκη, μαύρο αντικείμενο που χρησιμοποιούσε λαμπερούς προβολείς και κατευθυνόταν
αντίθετα στον άνεμο, ταξιδεύοντας βορειότερα κατά μήκος του Όακλαντ. Λίγες ώρες
αργότερα αναφορές ήρθαν από άλλες βορειότερες πόλεις της Καλιφόρνια, όπως η Σάντα
Ρόζα, το Χίκο, το Σακραμέντο και το Ρεντ Μπλάφ, και όλοι περιγράφουν αυτό που
προκύπτει να είναι το ίδιο αεροσκάφος, ένα σκάφος που μοιάζει με πούρο. Είναι πολύ
πιθανό αυτό το σκάφος να κατευθυνόταν στο Mount Shasta στη βόρεια Καλιφόρνια.


Το αεροσκάφος κινούνταν πολύ αργά και μεγαλοπρεπώς, πετώντας χαμηλά κάποιες
στιγμές, και τη νύχτα φωτίζοντας το έδαφος με τους πανίσχυρους προβολείς του. Αξίζει να
σημειωθεί εδώ ,όπως ο Jacques Vallee έκανε στο βιβλίο του Dimentions, ότι μπορούσε να
κάνει ακριβώς αυτό που το ένοιαζε, επειδή αντιθέτως με σήμερα, δεν διέτρεχε κανένα
κίνδυνο να καταρριφτεί. Δεν υπήρχαν αεροπορικές μοίρες για να συμπλακούν με τον αέριο
εισβολέα, ούτε αντιαεροπορικά όπλα ή πύραυλοι εδάφους-αέρος για να καταρρίψουν τον
καταπατητή των αιθέρων.

Η ερώτηση που τίθεται μερικές φορές από τους μελετητές των Vimana είναι αν οι Αρχαίοι
Ινδοί και Άτλαντες πήγαν ποτέ στο Φεγγάρι ή τον Άρη. Αν η ανθρωπότητα είχε τέτοια
σκάφη στους αρχαίους καιρούς, θα είχαν σχεδιάσει βάσεις στο φεγγάρι και τον Άρη όπως
εμείς σχεδιάζουμε να κάνουμε σήμερα; Αν είχαν στήσει μόνιμες βάσεις, τις καταλαμβάνουν
μέχρι σήμερα;


Τεχνητό μάτι 5.000 ετών στην Περσία
Το αρχαιότερο τεχνητό μάτι του κόσμου, ηλικίας 5.000 ετών, έφεραν στο φως Ιρανοί και
Ιταλοί αρχαιολόγοι που πραγματοποιούσαν ανασκαφές τα τελευταία εννιά χρόνια σε μια
αρχαία νεκρόπολη στην έρημο που χωρίζει το Ιράν από το Αφγανιστάν. Πρόκειται για μια
επίχρυση σφαίρα διαμέτρου μόλις 2,5 εκατοστών, κατασκευασμένη από ελαφρύ υλικό, η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
105

οποία κάποτε βρισκόταν μέσα στην κόγχη του ματιού μιας ιέρειας στην αρχαία Περσία.
Σύμφωνα με τους ειδήμονες, όσοι έρχονταν σε επαφή με την ιέρεια θα πείθονταν,
αντικρίζοντας την, ότι διέθετε υπερφυσικές δυνάμεις κι ότι μπορούσε να προβλέψει το
μέλλον, Ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι η γυναίκα - προφήτης, όπως την αποκαλούν, είχε ταφεί
μαζί με έναν περίτεχνο μπρούτζινο καθρέφτη χειρός, τον οποίο προφανώς χρησιμοποιούσε
για να ελέγχει «την εμφάνισή της που προκαλούσε δέος», αλλά και για δύο επιπρόσθετους
λόγους: επειδή έφερε αυτό το τεχνητό μάτι αλλά και επειδή ήταν εντυπωσιακά ψηλή,
περίπου 1,83 μ.


Το κρανίο με το τεχνητό μάτι, όπως βρέθηκε κατά την ανασκαφή.

Οι αρχαιολόγοι ανέφεραν ότι το σχέδιο του τεχνητού ματιού αποτελείται από έναν κεντρικό
κύκλο που αναπαριστά την κόρη του ματιού και από χρυσές γραμμές «σαν ακτίνες φωτός».
Η επιφάνεια του είναι προσεκτικά χαραγμένη, ενώ φέρει ακόμη ίχνη χρυσού που είχε
τοποθετηθεί σε λεπτό στρώμα στην επιφάνεια του. Εκατέρωθεν της σφαίρας, υπήρχαν δύο
μικρές τρύπες, μέσω των οποίων μια λεπτή κλωστή, ίσως κι αυτή από χρυσάφι,
συγκρατούσε το μάτι στη θέση του. Η ιέρεια στην οποία ανήκε το μάτι, πιστεύεται ότι έζησε
περί το 2900 π.Χ. και εικάζεται ότι ήταν ηλικίας από 25 έως 30 ετών, ψηλή, με
σκουρόχρωμη επιδερμίδα. Μάλιστα, οι επιστήμονες βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα
χαρακτηριστικά, πιθανολογούν ότι καταγόταν από την Αραβική Χερσόνησο. Σύμφωνα με
τον καθηγητή (και συντονιστή των Ιταλών αρχαιολόγων) Λορέντσο Κονσταντίνι, η γυναίκα
αυτή «ήταν μια επιβλητική και εξωτική φιγούρα», ενώ το μάτι (που δεν μοιάζει με φυσικό),
επιτελούσε συγκεκριμένο σκοπό. Ήταν σύμβολο μυστηρίου και έδινε την εντύπωση ότι η
κάτοχος του είχε μαντικές και υπερφυσικές ιδιότητες». Η γυναίκα με τη «λαμπερή όψη»
πρέπει να προκαλούσε δέος με την εμφάνιση της.







Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
106


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’
Γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων.





Η διττότητα του Πλάτωνος και τί σχέση μπορεί να έχει με το
¨τέλος του κόσμου¨.

Επιστήμονες λένε οτι το 2180 θα πραγματοποιηθεί "σύναξις των άστρων", θα έρθουν
δηλαδή τα αστρα του ηλιακού μας συστήματος σε μια νοητή ευθεία έτσι ώστε θα υπάρξουν
τεράστιες καταστροφές στους πλανήτες, ειδικότερα στους μικρότερους του ηλιακού μας
συστήματος.Λένε οτι εκτός απο τις καταστροφές που θα γίνουν θα υπάρξει και σύγχιση
στον χωροχρόνο ετσι ώστε θα μπορούμε να βλέπουμε τα παρελθόντα καθώς και αυτα που
δεν έχουν γίνει ακόμα.

ΜΗΠΩΣ είναι αυτο που περιγράφουν στην Αγία Γραφή σαν τέλος του κόσμου??
ΜΗΠΩΣ γνώριζαν αυτο το φαινομενο οι αρχαίοι Έλληνες??

Θα σας παραθέσω το παρακάτω κειμενο ωστε να δείτε πως συγχεουν οι επιστήμονες αυτην
την χρονική στιγμή με τον Τίμαιο του Πλάτωνος.

.........Η ελληνική γλώσσα φέρνει τα σημάδια της θεωρίας της «Διττότητας».

Ο J.P. Garnier Malet αποδεικνύει ότι οι πανάρχαιοι Έλληνες γνώριζαν την πραγματικότητα
της «Διττότητας» για τον χρόνο πολύ καλά. Αυτή και την είχαν κωδικοποιήση στο
αλφάβητο, στη γλώσσα τους και στα αρχαία ελληνικά κείμενα πριν καν υπάρξουν άλλες
γλώσσες στον κόσμο. Τις πληροφορίες αυτές πήρε από τον «Τίμαιο του Πλάτωνα».

Η κωδικοποίηση των ανοιγμάτων του χρόνου που πιστοποιούμε με τη μελέτη της ελληνικής
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
107

γλώσσας και των αρχαίων κειμένων, αποδεικνύει ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η μητέρα
όλων των άλλων γλωσσών και ξεκινά από μια μακρινή εποχή όπου έχουμε την εντύπωση
ότι ο άνθρωπος ζούσε σαν άγριος, επισημαίνει ο Δρ. Πυρηνικής Μηχανικής στις Βρυξέλλες
Ιωάννης Αναστασίου, συνεργάτης του Γάλλου ερευνητή.

Αυτή η αρχή επέτρεψε σε ασύγκριτους επιστήμονες, αστρονόμους και μαθηματικούς να
καταγράψουν τις 54 απαραίτητες διακλαδώσεις του χρόνου, που ονομάζονται στη
σημερινή θεωρία υποχρεωτικά σημεία περάσματος με την βοήθεια 27 μικρών και 27
κεφαλαίων γραμμάτων που αποτελούν το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο. Σύμφωνα με τον Δρ.
Ιωάννη Αναστασίου, ο Γάλλος επιστήμονας « Αποδεικνύει τον πρωταρχικό ρόλο που έπαιξε
η αρχαία ελληνική γλώσσα και σκέψη στην κατανόηση της λειτουργίας του σύμπαντος από
τον άνθρωπο. Οι Έλληνες και σήμερα μπορούν να ξαναπαίξουν και πάλι σημαντικό ρόλο,
γιατί είναι διαποτισμένοι περισσότερο από κάθε άλλον από την αρχαία ελληνική σκέψη».

Πρόκειται για μια νέα επιστημονική θεωρία που ξεπερνά και τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες
των Ελλήνων για την αναγνώριση των καταβολών και της αξίας της γλώσσας μας και του
πολιτισμού μας κατανοώντας επιτέλους τη σημασία της«Αρχής του άλφα (α) και του
ωμέγα» των αρχαίων.

Το ηλιακό μας σύστημα εξελίσσεται σύμφωνα με ένα κύκλο 25.920 ετών που χωρίζει το
παρελθόν και το μέλλον από το παρόν με 12 περιόδους των 2.160 ετών. Οι Έλληνες ήταν οι
πρώτοι που μετέδωσαν αυτή την βασική έννοια του διαχωρισμού (Ώρα) που επιτρέπει σε
ένα δημιούργημα να μεγαλώσει στο μέλλον (αρΩ), ένας διαχωρισμός που ονομαζόταν από
τους Έλληνες η «Αρχή του άλφα και του ωμέγα», του πρώτου (α = 1) και του τελευταίου (ω
= 800). Η ελληνική μυθολογία, που έχει διαστρεβλωθεί από χιλιετηρίδες σκοταδισμού,
επιτρέπει τη διδασκαλία της δημιουργικής αρχής του άλφα και του ωμέγα που μπορεί να
παρατηρηθεί τόσο στους γαλαξίες όσο και στα σωματίδια, και εξηγεί τον δεσμό μεταξύ της
αρχαίας ελληνικής γραφής και της θεωρίας της Διττότητας.

Οι Έλληνες γνώριζαν τη χρήση του φιδιού στη θεωρία της Διττότητας ( Πύθιος Απόλλων )
και προέβλεπαν ( Πυθία ) τους κινδύνους και έτσι τους απέτρεπαν, αντί να τους περιμένουν
μοιρολατρικά. Όπως τότε οι Έλληνες έτσι κι εμείς σήμερα μπορούμε ξανά να
χρησιμοποιήσουμε την ασυνέχεια του Χρόνου για να μας τροφοδοτεί με συνεχείς
πληροφορίες μέσα από τα ανεπαίσθητα ανοίγματά του με την μορφή διαισθήσεων και
προμηνυμάτων. Στα χρυσά έπη μπορούμε να διαβάσουμε πως καθημερινά εφάρμοζαν την
αρχή αυτή στη ζωή τους οι Πυθαγόρειοι. Το κηρύκειο επίσης σύμβολο της μαντείας του
Ερμή, χρησιμοποιεί την δπλή έλικα της Διττότητας. Αυτός ο ελικοειδής δεσμός, που
παρουσιάζεται σαν φίδι, ενώνει τους διάφορους χρόνους, επιτρέποντας τις προβλέψεις
που ονομάζονται στην σημερινή θεωρία «Προβλεπτικές Πληροφορίες», χάρη στη θεωρία
της Διττότητας ( Doubling Theory )είναι τώρα δυνατόν να κατανοήσουμε την πρωταρχική
σημασία της ελληνικής γλώσσας και του αλφαβήτου της που κωδικοποιούν στην εντέλεια
τις αυστηρές, επιστημονικές έννοιες αυτής της θεωρίας,

Σήμερα, στο τέλος του Πλατωνικού ενιαυτού των 25.000 ετών, φθάσαμε και αποτελούμε
αυτό το μέλλον των πολύ αρχαίων Ελλήνων, και αντιμετωπίζουμε στο ηλιακό μας σύστημα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
108

την αμείλικτη σύγκλιση των τριών ροών του Χρόνου σε μια μόνο ροή, και επομένως τον
κίνδυνο να ζήσουμε δυσάρεστα δυναμικά, που έχουμε σπείρει εμείς οι ίδιοι όλες τις
χιλιετίες.



Φαρμακολογία και Αστρονομία στην Οδύσσεια
Πέρα από λογοτεχνικό έργο μεγάλης αξίας, το έπος είναι και ένας θησαυρός πληροφοριών
για τις επιστημονικές και τεχνολογικές γνώσεις των Ελλήνων την εποχή του Ομήρου.

Για πολλούς αιώνες τα ομηρικά έπη θεωρούνταν απλή καταγραφή μύθων των Ελλήνων της
προϊστορικής εποχής, έως ότου ο Σλίμαν, στηριζόμενος σε πληροφορίες από την Ιλιάδα,
κατόρθωσε να εντοπίσει τα ερείπια της αρχαίας Τροίας. Από την εποχή εκείνη τα ομηρικά
έπη αντιμετωπίζονται με περισσότερη προσοχή από τον επιστημονικό κόσμο και αποτελούν
πολλές φορές έναυσμα για ερευνητικές προσπάθειες. Ειδικότερα η Οδύσσεια έχει
προσελκύσει για περισσότερα
από 100 χρόνια το ενδιαφέρον επιστημόνων από πολλούς κλάδους των φυσικών
επιστημών, όπως για παράδειγμα η Γεωλογία, η Παλαιοντολογία, η Φαρμακολογία και η
Αστρονομία. Ο λόγος είναι ότι η Οδύσσεια περιέχει πληροφορίες για την Εποχή του
Σιδήρου, που είναι μεταγενέστερη από την Εποχή του Χαλκού στην οποία αναφέρεται η
Ιλιάδα. Ετσι κατά τεκμήριον μεταφέρει μεταγενέστερες και άρα πιο προηγμένες
επιστημονικές και τεχνολογικές γνώσεις.

Ο πρώτος που προσπάθησε να «διαβάσει» τα ομηρικά έπη με το μάτι ενός επιστήμονα των
φυσικών επιστημών φαίνεται ότι ήταν ο Κωνσταντίνος Ζέγγελης, καθηγητής της Χημείας
στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Ζέγγελης δημοσίευσε στα τέλη του προπερασμένου αιώνα
ένα βιβλίο με τίτλο «Η επιστήμη της φύσεως παρ΄ Ομήρω», το οποίο επανεκδόθηκε
πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Δεν είναι τυχαία η εμπλοκή ενός χημικού σε
αυτό το θέμα, αφού στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια αναφέρονται πάμπολλα θέματα που
άπτονται της Χημείας. Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα αναφέρεται στο αντίδοτο που έδωσε ο
Ερμής στον Οδυσσέα για να εξουδετερώσει το μαγικό φίλτρο της Κίρκης, με το οποίο αυτή
είχε μεταμορφώσει τους άνδρες του Οδυσσέα σε χοίρους.

Ο Ομηρος αναφέρει ότι, καθώς ο Οδυσσέας πήγαινε προς το παλάτι της Κίρκης για να
σώσει τους συντρόφους του, τον συνάντησε ο Ερμής, ο οποίος του έδωσε το φυτό «μώλυ»,
που ήταν το αντίδοτο για το φίλτρο της Κίρκης. Ο Ομηρος δεν δίνει καμία άλλη πληροφορία
για αυτό το φυτό, εκτός από το ότι έχει άσπρα άνθη, μαύρη ρίζα και ξεριζώνεται δύσκολα.
Η άποψη που έχει επικρατήσει σήμερα είναι ότι το «φίλτρο» της Κίρκης ήταν ένα μείγμα
αντιχολινεργικών ουσιών, όπως η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη, που προκαλούν
παραισθήσεις. Επομένως το μώλυ θα έπρεπε να περιέχει ένα αντιχολινεργικό αντίδοτο. Στη
βιβλιογραφία αναφέρονται δύο φυτά που έχουν μαύρη ρίζα, λευκά άνθη και περιέχουν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
109

αντιχολινεργικά αντίδοτα: ο γάλανθος ο χιονώδης και ο ελλέβορος. Τα φαρμακολογικά
χαρακτηριστικά του γάλανθου ταιριάζουν περισσότερο στη δράση του μώλυ, αλλά ο
ελλέβορος έχει μεγαλύτερο ριζικό σύστημα και άρα είναι δυσκολότερο να ξεριζωθεί.

Το σημαντικότερο φυσικά σημείο της Οδύσσειας είναι η επιστροφή του ήρωα στην
«Ιθάκη». Το όνομα του νησιού είναι σε εισαγωγικά, επειδή κατ΄ αρχήν δεν είμαστε
σίγουροι αν η ομηρική Ιθάκη είναι το νησί που γνωρίζουμε σήμερα με αυτό το όνομα. Αν
και η επικρατούσα γενικά άποψη είναι ότι η σημερινή Ιθάκη είναι όντως το νησί του
Οδυσσέα, υπάρχουν και «αιρετικές» απόψεις που τοποθετούν την ομηρική Ιθάκη σε άλλα
νησιά του Ιονίου Πελάγους. Πιο πρόσφατη είναι αυτή μιας βρετανικής ομάδας, που
διαπίστωσε ότι η χερσόνησος της Παλλικής στην Κεφαλλονιά ήταν παλαιότερα ανεξάρτητο
νησί και θα μπορούσε, έτσι, να είναι η ομηρική Ιθάκη. Πέρα από την ταυτοποίηση όμως της
πατρίδας του Οδυσσέα, πολύ σημαντικό στοιχείο είναι και η χρονολόγηση της ημέρας της
επιστροφής του, αφού έτσι μπορεί να διασταυρωθεί με ανεξάρτητο τρόπο η χρονολόγηση
της καταστροφής της Τροίας.

Στην Οδύσσεια περιγράφεται με ασυνήθιστα πολλές λεπτομέρειες η τελική φάση της
επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη, με βασικότερο στοιχείο το γεγονός ότι την ημέρα που
σκοτώνει τους μνηστήρες της Πηνελόπης καταγράφεται και ένα ασυνήθιστο γεγονός, που
θεωρείται η αρχαιότερη καταγραφή ολικής ηλιακής έκλειψης. Σε μετάφραση των
Καζαντζάκη- Κακριδή ο μάντης Θεοκλύμενος λέει στους μνηστήρες:«Η αυλή πλημμύρισε
ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν,κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη,
κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!» .

Οι ολικές ηλιακές εκλείψεις είναι σχετικά σπάνιο γεγονός σε έναν συγκεκριμένο τόπο, αφού
συμβαίνουν κατά μέσον όρο μία φορά κάθε 360 χρόνια. Επομένως, αν περιορίσει κανείς
την περιοχή από την οποία η έκλειψη αυτή φαινόταν ως ολική, θα μπορούσε ίσως να
εντοπίσει μια «λογική» ημερομηνία για την ημέρα που συνέβη. Στη διαδικασία αυτή
υπεισέρχονται και οι υπόλοιπες πληροφορίες που δίνει ο Ομηρος. Κατ΄ αρχήν ο Ερμής
ταξιδεύει δυτικά ως την Ωγυγία και, αφού υποδεικνύει στην Καλυψώ να αφήσει τον
Οδυσσέα να επιστρέψει στην πατρίδα του, επιστρέφει ανατολικά. Μετά την αναχώρηση
του Ερμή ο Οδυσσέας σαλπάρει με το πλοίο του και ακολουθεί τις οδηγίες της Καλυψούς,
πλέοντας έτσι ώστε να παρατηρεί τις Πλειάδες και τον αστερισμό του Βοώτη και έχοντας τη
Μεγάλη Αρκτο στα αριστερά του.

Στη συνέχεια, περνώντας από το νησί των Φαιάκων, φθάνει στην Ιθάκη όταν ο πλανήτης
Αφροδίτη είναι ορατός ως Αυγερινός. Αν ταυτοποιήσουμε τον Ερμή με τον ομώνυμο
πλανήτη, τότε όλα τα παραπάνω στοιχεία, δηλαδή η απομάκρυνση του Ερμή δυτικά του
Ηλίου και η στροφή του προς ανατολάς, η ταυτόχρονη θέση Πλειάδων και Βοώτη πάνω από
τον ορίζοντα και η εμφάνιση της Αφροδίτης ως Αυγερινού συμπίπτουν ταυτόχρονα μία
φορά κάθε 2.000 χρόνια! Επειδή είναι ήδη γνωστό από τις αρχαιολογικές ανασκαφές της
Τροίας πως η καταστροφή της πόλης συντελέστηκε γύρω στο 1190 π.Χ., είναι φανερό ότι αν
κοντά σε αυτή τη χρονιά υπήρξε μια τέτοια «σύμπτωση», το γεγονός αυτό δεν μπορεί να
σημαίνει τίποτε περισσότερο από μια ανεξάρτητη επιβεβαίωση της χρονολογίας της
καταστροφής της Τροίας.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
110


Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι όντως μία από τις φορές που όλα τα γεγονότα που
περιγράφονται στην Οδύσσεια συνέβησαν ταυτόχρονα ήταν την άνοιξη του 1178 π.Χ.,
οπότε καταλήγουμε σε ένα πολύ ακριβές συμπέρασμα: ο Οδυσσέας σκότωσε τους
μνηστήρες της Πηνελόπης στις 16 Απριλίου 1178 π.Χ., οπότε η καταστροφή της Τροίας είχε
συμβεί δέκα χρόνια πριν, όσο διήρκεσαν οι περιπέτειες του Οδυσσέα, δηλαδή το 1188 π.Χ.
Το συμπέρασμα δεν αλλάζει αν η ομηρική Ιθάκη μετακινηθεί στη χερσόνησο της Παλλικής,
επειδή οι δύο τοποθεσίες απέχουν πολύ λίγο μεταξύ τους. Αξίζει να αναφερθεί ότι οκτώ
αρχαίοι συγγραφείς, μεταξύ των οποίων ο Πλάτωνας, ο Ερατοσθένης και ο Ηρόδοτος, έχουν
δώσει τις δικές τους εκτιμήσεις για τη χρονολογία της καταστροφής της Τροίας, από τις
οποίες εντυπωσιακά κοντά στον παραπάνω υπολογισμό πέφτει η εκτίμηση του
Ερατοσθένη, που ήταν 1184 π.Χ.!

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πηγή: Το Βήμα


Η θεογνωσία της αστρολογίας στην αρχαία Ελλάδα.


Στους Ορφικούς ύμνους γίνονται ιδιαίτερες αναφορές σε 7 αστερισμούς του ζωδιακού
κυκλου και διατυπώνεται με σαφήνεια οτι οι «αστέρες ορίζουν το πεπρωμένο,ρυθμίζοντας
την μοίρα και την ζωή των ανθρώπων». Οι παραινέσεις των ορφικών ύμνων,οπως και του
Ησιόδου, που απαγορεύουν «την πλεύση πλοίων οταν ο Διας βρίσκεται στον Υδροχόο» ή
συνιστούν «την τέλεση των γάμων οταν ο Δίας διατρέχει το ζώδιο των Ιχθύων» μαρτυρούν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
111

την σημαντική θέση που είχε η αστρονομική παρατήρηση, και η εξ’ αυτη αστρολογία,στην
καθημερινή ζωή των Ελλήνων.Σε μια αστρολογική αναφορά του Ορφεα, που διασώθηκε
στο έργο του Πρόκλου «Τιμαιος»,αναφέρεται πως το ιδανικό κλίμα του πλανήτη για τον
άνθρωπο βρίσκεται στις περιοχές όπου «λαμβάνει τροπή ο μέσος άξονας του ηλίου και
πλησιάζει και δεν ειναι πάνω απ ‘ τα κεφαλια ουτε πολυ ψυχρός ούτε πολύ θερμός,αλλα
μέτριος»,δηλαδή το εύκρατο κλίμα.

Εξαλλου,με βαση τα αστρολογικά δεδομένα,οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν κάποιες ημέρες
ευνοϊκότερες για τις πολεμικες επιχειρήσεις τους.αναφέρεται οτι οι Βοιωτοί,την 5η ημερα
του Εκατομβαιώνος (Ιουλιος-Αύγουστος),κέρδισαν 2 νικες,την μια στα Λευκτρα και την
αλλη, 100 χρονια αργοτερα,στην Κερησσό . Την 6η ημερα του Βοηδρομιώνος ,(Σεπτέμβριος
– Οκτώβριος), οι Έλληνες νικησαν τους Περσες στον Μαραθώνα και 2 χρονια αργότερα,την
τριτη του ίδιου μήνα στις Πλαταιες και τη Μυκάλη. Την 6η μερα του Βοηδρομιώνος,ο
Μέγας Αλέξανδρος νικησε τον Δαρείο στην μάχη τις Ισσού,αλλά τον ίδιο μήνα νίκησε και
στην μάχη του Γρανικού ποταμού.Την 20η πάλι του Βοηδρομιώνος,οι Έλληνες νίκησαν στην
ναυμαχία της Σαλαμίνας.απέφευγαν να δίνουν μάχες τον Μεταγειτνιώνα (Αυγουστος-
Σεπτέμβριος) διότι τον θεωρούσαν δυσοίωνο.

Για τον Ήλιο,τους πλανήτες και τα άστρα,ο Πλάτων,στον Κρατήλο, βεβαιώνει οτι
αποτελούσαν τους αρχαιοτατους ελληνικους θεούς και στην Επινομίδα αναφέρει οτι «ο
ουρανός ειναι ο δάσκαλος της σοφίας» και συνιστά με τολμη την δημόσια λατρεία των
πλανητών. Ο Αριστοτέλης δέχεται οτι ο άνθρωπος «γεννιέται απο τον άνθρωπο και τον
Ήλιο», ενω ο Πλάτων στον Φαίδρο συνδέει τους 12 θεους με τα 12 ζωδια και δεχεται οτι
στα νεογέννητα,κάποια αστρική επιρροή ασκείται απο τους 12 θεούς.Αργοτερα,ο
συγγραφέας του Ιουλιανού,Σαλούστιος,γράφει πως «Για αυτόν τον λόγο ανακαλύφθηκε η
μαθηματική τέχνη της αστρολογίας.Είναι μια μέθοδος που στηρίζεται στην λογική και στην
αλήθεια, γιατι οπως η διακυβέρνηση των ανθρώπινων υποθέσεων και ιδίως αυτων που
άπτονται της σωματικής φύσεως υπόκεινται στα θεία ουράνια σώματα,με την ίδια λογική
αποδεικνύεται οτι η υγεία και η ασθένεια,η ευτυχία και η δυστυχία,προέρχονται επίσης
απο εκεί».

Γιανα γίνει πιο κατανοητή,αφενός η σημασία και η αξία που απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες
στην επιλογή των τόπων δυνάμεων και πνευματικής ενέργειας και αφ΄ εταιρου η μέριμνα
τους ώστε τα δικτυα των πόλεων και ιερών να ανταποκρίνονται στους ζωδιακούς και
άλλους ουράνιους σχηματισμούς,θα αναφερθούν μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα απο την
θεολογία τους:

Ο Πλούταρχος, μέγας αρχιερεύς και γνώστης των δελφικών μυστηρίων αναφέρει « Δεν
υποστηρίζουμε οτι υπάρχουν άλλοι θεοί σε άλλους λαούς και διαφορετικοί σε άλλους
λαούς,ουτε βάρβαροι ουτε Έλληνες θεοί,ούτε νότιοι ούτε βόρειοι.αλλά όπως ο ήλιος και η
σελήνη,ο ουρανός και η γη και η θάλασσα ειναι κοινά σε ολους τους ανθρώπους, αλλά
ονομάζονται αλλιώς απο άλλους,ετσι ένας ειναι ο Λόγος που διευθύνει το Σύμπαν και μια η
Πρόνοια,η οποία το κυβερνά....».

Για τους μυημένους στην αρχαία γνώση,οι θεοι του Ολύμπου συμβόλιζαν αστερισμούς και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
112

πλανήτες.

Ο Πλάτων λεει « Τους θεούς-αστέρες-(ο δημιουργος) τους έφτιαξε κυρίως απο φωτιά,ώστε
να είναι όσο το δυνατόν πιο λαμπροί και όμορφοι και τους έδωσε σφαιρικό σχήμα για να
μοιάζουν με το σύμπαν.


Αστρολογία και ιατρική.

Η γνώση της αστρολογίας και η επίδραση του ζωδιακού κύκλου στις δραστηριότητες του
ανθρώπου αποτελούσαν ιδιαίτερο αντικείμενο μελέτης και έρευνας της ιπποκράτειας
διδασκαλίας και επιστήμης.ο Ιπποκράτης αναφέρεται στις επιρροές που δέχεται ο
ανθρώπινος οργανισμος απο την κίνηση ορισμένων άστρων και συμπερασματικά καταλήγει
στην άποψη πως ο άνθρωπος (μικρόκοσμος) δεν βρίσκεται μετέωρος στο
Σύμπαν(μακρόκοσμο),αλλά υπό την επίδρασή του.Και ο Γαληνός συμφωνούσε οτι η γνώση
της αστρολογίας είναι ο σοβαρότερος παράγοντας στις δραστηριότητες των ανθρώπων,ενώ
ο Δημόκριτος διαπίστωνε την σχέση των αστρων και της ανθρώπινης υγείας, όπως και ο
Διοκλής ο Καρύστιος που, εξασκώντας το επάγγελμα του γιατρού, λάμβανε υπόψη τις
κινήσεις της Σελήνης «από φωτισμού δρομήματος τη Σελήνης τας προγνώσεις των νόμων
ποιούμενος».

Πηγή: Η ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ , Νίκος Β. Λίτσας
Εκδόσεις Έσοπτρον


Ο Σωκράτης περιγράφει την Γη από ψηλά!
Έργο «ΦΑΙΔΩΝ» ή «περί ψυχής»
[110b]έγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν
θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυ- τοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ
ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφῆς [110c] καταχρῶνται. ἐκεῖ δὲ
πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων·
τὴν μὲν γὰρ ἁλουργῆ εἶναι [καὶ] θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση λευκὴ
γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι
πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ἑωράκαμεν. καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς,
ὕδατός τε καὶ ἀέρος ἔκπλεα [110d] ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ
τῶν ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον φαντάζεσθαι.
[μετάφραση:]

Λέγεται λοιπόν, ω συνομιλητή, πως η γη είναι, αν την έβλεπε κανείς από ψηλά, σαν τις
σφαίρες που είναι από δώδεκα κομμάτια διαφορετικού δέρματος . Δηλαδή είναι
πολύχρωμη σφαίρα και τα μέρη της ξεχωρίζουν από τα χρώματα που έχει το
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
113

καθένα, ενώ τα χρώματα που χρησιμοποιούν οι ζωγράφοι μας εδώ, δεν είναι παρά
απομιμήσεις εκείνων των χρωμάτων.

Εκεί λοιπόν όλη η γη είναι χρωματισμένη απ αυτά τα χρώματα, που είναι πιο λαμπερά και
καθαρά από τα εδώ. Κάποιο μέρος της είναι πορφυρό και καταπληκτικό στην ομορφιά, ένω
άλλο χρυσωπό, άλλο λευκότερο από το γύψο και το χιόνι, και έτσι είναι χρωματισμένη και
με τα άλλα χρώματα, και ακόμα περισσότερα, και ωραιότερα από όσα εμείς έχουμε δει.
Γιατί ακόμα και οι κοιλότητες της που είναι γεμάτες αέρα και νερό, παίρνουν μια απόχρωση
λαμπερή μέσα στην ποικιλία των άλλων χρωμάτων, ώστε να δίνει την εντύπωση μιας
ενιαίας εικόνας πολύχρωμης.


Ο Σωκράτης δίνει το νόμο της βαρύτητος.
Έργο «ΦΑΙΔΩΝ» ή περί ψυχής 109a

Αρχαιο κείμενο:

Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ' ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν

ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε

ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς

τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν ὁμοιότητα

τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν

ἰσορροπίαν. ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ

τεθὲν οὐχ ἕξει μᾶλλον οὐδ' ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι,

ὁμοίως δ' ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ. πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ δ' ὅς,

τοῦτο πέπεισμαι.

Μετάφραση
έχω πεισθεί λοιπόν , ότι η γη είναι σφαιρική και δεν έχει ανάγκη ούτε αέρος ούτε άλλου
στηρίγματος δια να μην πέσει. Αλλά αρκεί δια να συγκρατείται η ομοιογένεια του ουρανού
αυτού, προς εαυτόν σε όλα τα σημεία και η ισορροπία αυτής της ίδιας της γης, επειδή κάθε
πράγμα που ισορροπεί εντός ομοιογενούς περιβάλλοντος που και αυτό τελεί εν ισορροπία
δεν μπορεί να κλίνει προς καμία πλευρά και θα παραμείνει ακλινές δηλ αμετακίνητο.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
114


Νόμος βαρύτητος: F=G*m1m2/r^2

Υ.Γ.

Σωκράτης (470 π.Χ. ‐ 399 π.Χ.) ενώ ο ΙΣΑΑΚ Νεύτων (1643 – 1727)… πράγμα που σημαίνει
ότι ο Σωκράτης είναι φύση αδύνατον να αντέγραψε τον Νεύτωνα.



Αρχαία Θέατρα = Σχολεία
Οι πρόγονοι μας δεν επέλεγαν τυχαία σημεία για να χτίσουν Ιερά, Ασκληπιεία, και
Θέατρα, όπως μας ενημερώνει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά έπρεπε να υπάρξει νόμος του
κράτους γι αυτόν τον σκοπο.
Τα Θέατρα δεν ήταν κατασκευασμένα για να πηγαινουν οι Ελληνες απλά να περάσει η ώρα,
ήταν στην ουσία σχολεία. Οι ηθοποιοί πήραν το όνομα αυτό απο το "ποιω ήθος" δηλ
ουσιαστικά θα μπορούσαμε να τους αποκαλέσουμε είτε ιερείς είτε δασκάλους αφού σκοπό
είχαν να γνωρίσουν και να περάσουν στον κόσμο διάφορες γνώσεις πχ κοσμογονικές μέσω
των Ορφικών.
Στην Αρχαία Ελλάδα ο ηθοποιός ήταν εξέχον πρόσωπο στην κοινωνία λόγω της ιδιότητας
του να ποιεί ήθη, δηλαδή να πλάθει ήθος στην κοινωνία.

Οι Άρχοντες που ήταν και Ιερείς στην αρχαία Ελλάδα ήξεραν ότι το να δώσουν θετική
γνώση στον κόσμο (στην προκειμένη φάση μέσω του Θεάτρου) δημιουργουσαν ένα υψηλό
κοινωνικό επίπεδο έχοντας αντίκτυπο σε πάρα πολλά πράγματα στην καθημερινότητα.το
Θέατρο προσεγγιζε τους απλούς ανθρώπους που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να
μαθητεύσουν δίπλα σε μεγάλους δασκάλους όπως ο Πυθαγόρας,Ηράκλειτος,
Σωκράτης,Πλάτωνας, Αριστοτέλης κτλ κτλ.

Τα αρχαία Θέατρα ήταν χτισμένα πάνω σε ley lines δίνοντας μια άλλη διάσταση στην θετική
εξέλιξη του ανθρώπου και τον τρόπο που θα δεχόταν ο κόσμος αυτή την θετική εξέλιξη.

Αν όλα αυτά τα συγκρίνετε με το σήμερα θα δείτε ότι συμβαίνει το ακρβώς αντίθετο, δηλ
ότι τα αντίστοιχα Ασκληπιεία (Νοσοκομεία δηλ) είναι χτισμένα σε γεοπαθογόνους κόμβους,
οι αντίστοιχοι ιερείς των Ασκληπιείων (γιατροί δηλ) όχι μόνο δεν εφαρμόζουν τον όρκο του
Ιπποκράτη ΑΛΛΑ πια ούτε καν ορκίζονται σε αυτόν,ότι τα Θέατρα και οι ηθοποιοί μόνο
ήθος δεν ποιούν, αλλά ακριβώς το αντίθετο οπότε συνεπάγεται ότι οι Άρχοντες του τόπου
και οι ιερείς (που κάποτε αυτό ήταν ΕΝΑ) μόνο την αρχαία Ελληνική δόμηση της κοινωνίας
δεν ακολουθούν, οπότε εφόσον δεν ακολουθούν την αρχαία Ελληνική δόμηση της
κοινωνίας ΠΟΙΑ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ???
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
115



Ο γεωμετρικός τριγωνισμός της αρχαίας Ελλάδος.


Τη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί «ζήλεψαν» και σε αυτή στήριξαν τους δικούς
τους πολιτισμούς. Αξιοζήλευτη όσο και ασύλληπτη είναι η μαθηματική ακρίβεια με την
οποία έχουν υπολογιστεί οι θέσεις των αρχαίων πόλεων και μνημείων.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς είναι ότι πρόκειται για κάτι το ασύλληπτο. Ποιος
ανθρώπινος νους θα μπορούσε να κάνει ανάλογους υπολογισμούς; Ποιο μυαλό θα
μπορούσε να τοποθετήσει με τέτοια ακρίβεια ένα χάρτη ναών και πόλεων επάνω στη
χερσόνησο της Αρχαίας Ελλάδας και, το σημαντικότερο, πώς κατάφεραν να ιδρύσουν και να
χτίσουν αυτούς τους ναούς και αυτές τις πόλεις-κράτη υπακούοντας με ευλάβεια τις
προσταγές αυτού του ασύλληπτου χάρτη; Τι εξυπηρετούσε η μυστική αυτή γεωγραφία; Και
κατά προέκταση, γιατί αυτά τα καταπληκτικά επιτεύγματα του αρχαίου ελληνικού
πνεύματος δεν τα διδαχτήκαμε ποτέ στα σχολεία μας;

Πριν από κάποια χρόνια, ο Γάλλος ερευνητής Ζαν Ρισσέν προσπάθησε να αποδείξει ότι η
Ελλάδα είναι ο χάρτης του νοητού σύμπαντος χάρη στους ναούς, τα ιερά και τις πόλεις της.
Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Θεοφάνης Μάνιας, επανεξέτασε πιο διεξοδικά το θέμα,
καταλήγοντας μέσα από τα βιβλία του «Τα Aγνωστα Μεγαλουργήματα των Αρχαίων
Ελλήνων» και «Ο Ελληνικό Πνεύμα στις Πυραμίδες της Αιγύπτου» σε εκπληκτικά και
ασύλληπτα συμπεράσματα. Παραθέτουμε κάποια από τα σημαντικότερα εξ αυτών:


Η Δήλος απέχει:

1020 στάδια από το Ασκληπιείο της Κω, όσο ακριβώς και από το Ασκληπιείο Επιδαύρου.

1080 στάδια από το Ιδαίον Aντρον, όσο ακριβώς και από το Τροφώνιο μαντείο.

1296 στάδια από τη Σμύρνη, όσο ακριβώς και από τη Θήβα.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
116


1460 στάδια από τους Δελφούς, όσο ακριβώς και από την Αλεξάνδρεια Τρωάδος.

1460 στάδια από τη Σπάρτη, όσο ακριβώς και από την Πέργαμο.

1530 στάδια από τη Ρόδο, όσο ακριβώς και από τη Φυγαλεία Πελοποννήσου.

800 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από την Καρδαμύλη Χίου.

1256 στάδια από το Ρέθυμνο, όσο ακριβώς και από την Κνωσσό.

1188 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από τη Μυτιλήνη.

1859 στάδια από τη Σαμοθράκη, όσο ακριβώς και από το Θέρμον.

1859 στάδια από τις Μυκήνες, όσο ακριβώς και από το Aργος.


Η Ελευσίνα απέχει:

100 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από τα Μέγαρα.
330 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από το Σούνιο.
220 στάδια από το Αμφιάρειο, όσο ακριβώς και από τον Μαραθώνα.
1700 στάδια από την Πέλλα, όσο ακριβώς και από τη Σμύρνη.
1782 στάδια από το Ιδαίο Aντρο, όσο ακριβώς και από την Έφεσο.
1815 στάδια από την Πέργαμο, όσο ακριβώς και από την Μίλητο αλλά και την Κνωσσό.

Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης - Ολυμπίας - Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό
δεκάγωνο του οποίου τα γεωμετρικά στοιχεία προεκτεινόμενα συναντούν το Ίλιον , Σμύρνη
, Κνωσό , Λάρισα τρωάδος , Σπάρτη , Πάρο , Φαιστό κ.λ.π.

Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης - Ανακτόρων Νέστορος - Ελευσίνας με γωνία κορυφής 40°
ανήκει σε κανονικό 9γωνο.

Το τρίγωνο Δωδώνης - Αθήνας - Σπάρτης ανήκει σε κανονικό 13γωνο.

Το τρίγωνο Δωδώνης - Κνωσού - Μιλήτου ανήκει σε κανονικό 12γωνο με γωνία κορυφής
30°.

Το τρίγωνο Δωδώνης - Δελφών - Ιωλκού είναι ισοσκελές και ανήκει σε κανονικό
δωδεκάγωνο.

Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης - Ολυμπίας - Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό
δεκάγωνο.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
117


Πολλές χαρακτηριστικές ευθείες του τριγωνισμού προεκτεινόμενες συναντούν διάσημα
ιερά ναούς ή κέντρα λατρείας της Ελλάδας.

Η ευθεία Χαλκίδας - Θηβών συναντά την Ολυμπία.
Η ευθεία Χαλκίδας - Σουνίου συναντά την Κνωσό Κρήτης.
Η ευθεία Χαλκίδας - Αμφιαρείου συναντά την Δήλο.
Η ευθεία Χαλκίδας - Κρομμυώνος συναντά την Σπάρτη.


Η Χαλκίδα απέχει το ίδιο από την Αθήνα και το Σούνιο, όπως το ίδιο απέχουν και οι Δελφοί
από την Ολυμπία και την Αθήνα. Η απόσταση μεταξύ Χαλκίδας και Θήβας είναι 162 στάδια.
Ακριβώς 162 στάδια απέχει και το Αμφιάρειο. Η απόσταση Δήλου – Αθηνών είναι 800
στάδια, όσο ακριβώς απέχει και η Σπάρτη από τη Δήλο και την Αθήνα.

Η απόσταση μεταξύ Δελφών – Δήλου είναι ακριβώς 1460 στάδια. Αν προσθέσουμε και τα
τέσσερα ιερά, δηλ. των Δελφών, της Δήλου, της Ελευσίνας και των Αθηνών, και
διαιρέσουμε το 1460 με το 4, βρίσκουμε τις ημέρες του χρόνου, δηλ. 365. Να σημειώσουμε
εδώ πως το 1460 ήταν ένας από τους σημαντικότερους αριθμούς για τους Έλληνες ιερείς,
λόγω του ότι αυτός υποδεικνύει τη ζωδιακή περίοδο. Κάθε 1460 χρόνια άλλωστε
εμφανίζεται στο ουράνιο στερέωμα και ο Σείριος, ο οποίος δείχνει να παίζει κάποιο
σημαντικό ρόλο στην ιστορία των Ελλήνων. Το πλάτος του είναι ένα δευτερόλεπτο της
μοίρας του Ισημερινού.

Αν ξεκινήσουμε από το κέντρο του Παρθενώνα και ενώσουμε κάποια σημεία, όπως το
Θησείο, την Πνύκα, τη βάση του Φιλοπάππου και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός,
θα σχηματιστεί ένα οκτάγωνο, του οποίου η κάθε γωνία θα είναι ακριβώς ίση με το μήκος
του Παρθενώνα επί επτά.

Εάν προεκτείνουμε νοητά προς τα πάνω τους κίονες του Παρθενώνα, αυτοί θα
συναντηθούν στα 1852 μέτρα. Ο όγκος της νοητής πυραμίδας που θα σχηματισθεί τότε
είναι ακριβώς το μισό της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου...

Τι μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε; Μα, τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω, από το
ότι οι θέσεις των πόλεων, των ναών και των λατρευτικών χώρων είναι για κάποιον άγνωστο
λόγο υπολογισμένες στην ακρίβεια με μαθηματικά συστήματα! Είναι πραγματικά κάτι το
ασύλληπτο και για τους σύγχρονους επιστήμονες. Η σοφία των αρχαίων Ελλήνων δείχνει
για ακόμα μια φορά να ξεπερνά και την πιο φιλόδοξη και αχαλίνωτη φαντασία.




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
118


ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’
Ελλάδος περιήγιση..


Βυθισμένες αρχαίες πόλεις στον Ελλαδικό χώρο
Του Μάριου Μαμανέα


Η αντίληψη που επικρατεί στο ευρύ κοινό σχετικά με την υποβρύχια αρχαιολογία είναι σε
μεγάλο βαθμό εσφαλμένη, καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στην ανακάλυψη
και μελέτη των ναυαγίων και των περιεχομένων τους. Ωστόσο το ενδιαφέρον της εναλίας
αρχαιολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα ναυάγια, αλλά επεκτείνεται και στην έρευνα
αγνώστων πολλές φορές οικισμών και βυθισμένων λιμανιών. Τα βυθισμένα οικιστικά
συγκροτήματα του ελλαδικού χώρου δεν περιβάλλονται βεβαίως από το μυστήριο που
γοητεύει πολλούς, όπως η υπόθεση της χαμένης Ατλαντίδος, αλλά συμπληρώνουν καίρια
τον αρχαιολογικό ιστό της χώρας και παρέχουν πολύτιμα πληροφοριακά στοιχεία για την
ιστορία, το εμπόριο, τις πληθυσμιακές μετακινήσεις, τη γεωλογία και το κλίμα του
Αιγαιακού περιβάλλοντος, στο οποίο κυρίως έχουν εντοπιστεί. Οι ήδη γνωστές υποβρύχιες
αρχαιολογικές θέσεις κατά μήκος των ακτογραμμών της Ελλαδικής επικρατείας καλύπτουν
το χρονολογικό πεδίο από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή.
Συνοπτικά είναι οι παρακάτω:

Σαλάντι Αργολίδας.

Ο προϊστορικός οικισμός βρίσκεται στο μέσο του όρμου των Διδύμων, λίγο βορειότερα του
γνωστού σπηλαίου Φράγχθι. Εκτείνεται με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά σε
μια ζώνη μήκους 400 και πλάτους 30 μ. περίπου κατά μήκος της παραλίας και μέχρι την
ισοβαθή των 4 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω των αλουβιακών
αποθέσεων στο μυχό του όρμου και της ανόδου του επιπέδου της στάθμης του ύδατος η
συνολική έκταση του οικισμού δεν είναι δυνατόν προς το παρόν να προσδιοριστεί Η
επιφανειακή έρευνα, που έγινε το 1998 από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Εναλίων
Αρχαιοτήτων Δ. Χανιώτη και Α. Τεγονίδου, και Χ. Αγουρίδη το 2000, έδειξε ότι ο οικισμός θα
πρέπει να καταλάμβανε μια έκταση 20 στρεμμάτων περίπου και να βρισκόταν κατά την
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
119

πρώιμη Εποχή του Χαλκού σε χαμηλή κοιλάδα και σε αρκετή απόσταση από τη θάλασσα,
αν κρίνουμε από την ελαφρά κλίση του βυθού. Οι τοίχοι θεμελιώσεως των κτηρίων του
οικισμού, που είναι ορατοί σήμερα στην επιφάνεια του βυθού, είναι κατασκευασμένοι από
αργούς λίθους και είναι κυρίως δύο τύπων: διπλοί πάχους 50-60 εκατοστών με ενδιάμεσο
γέμισμα και μονοί πάχους 30 εκ. Στο δεύτερο τύπο ανήκει και ημικυκλικό κτίσμα διαμέτρου
4 μ. Αμφότεροι οι παραπάνω τύποι συναντώνται συχνά σε οικισμούς της Πελοποννήσου και
της Στερεάς Ελλάδος κατά την πρώιμη Χαλκοκρατία. Από την κεραμική που ανεβρέθει,
όπου κυριαρχούν οι ραμφόστομες φιάλες, τα χονδροειδή αγγεία οικιακής χρήσεως, τα
ανοικτά αγγεία με ανάγλυφες ταινίες στο άνω μέρος τους καθώς και μυλόλιθοι και
τρυπητήρια από ηφαιστειακό υλικό του Σαρωνικού, ο οικισμός χρονολογείται στην πρώιμη
Εποχή του Χαλκού και μάλιστα στην δεύτερη και πιο ώριμη φάση της.

Πλατυγιάλι Αστακού.

Ο χώρος αυτός, σε οδική απόσταση 12 χλμ. νότια του Αστακού Αιτωλοακαρνανίας,
εντοπίζεται μεταξύ των ακρωτηρίων Κάρλο Γλώσσα και Στενή Γωνιά. Το πλάτος του όρμου
είναι 1 χλμ., ενώ η θάλασσα εισδύει σ’ αυτόν περίπου 2 χλμ. Η είσοδός του προστατεύεται
από τις νησίδες του συμπλέγματος των Εχινάδων. Τόσο μέσα στη θάλασσα όσο και στην
παραλία υπάρχουν πηγές γλυκού νερού. Η υποθαλάσσια έρευνα στην περοχή είχε
ξεκινήσει με αφορμή τον προγραμματισμό κατασκευής στον ομώνυμο όρμο διαλυτηρίου
πλοίων από την ΕΤΒΑ και διήρκεσε από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο του 1986.
Αξιοπρόσεκτο εύρημα είναι ο ταφικός εγχυτρισμός ενός βρέφους. Ο προϊστορικός οικισμός
βρισκόταν στο μυχό του κόλπου, σε σημείο που και προ της βύθισής του πρέπει να ήταν
χαμηλή κοιλάδα. Οι λόγοι της καταβύθισης παραμένουν ουσιαστικά άγνωστοι, αφού η
εξακρίβωσή τους προϋποθέτει γεωλογική μελέτη. Τοίχοι κτισμάτων διακρίνονται σε μια
ζώνη 400 μ. παράλληλα προς την ακτογραμμή και σε απόσταση 130 μ. απ’ αυτήν,
τουλάχιστον ως την ισοβαθή των 5 μ. Μερικοί απ’ αυτούς συνεχίζονταν και στην παραλία
σε αρκετό βάθος κάτω από το έδαφος. Το τμήμα του οικισμού που καλύπτεται απο τη
θάλασσα έχει έκταση περίπου 50 στρεμμάτων και καταποντίστηκε πριν από 4.500 χρόνια. Η
οριστική του εξαφάνιση ωστόσο επήλθε με την εγκατάσταση του διαλυτηρίου πλοίων, που
συντελέστηκε εξαιτίας της αβελτηρίας αλλά και με τις «ευλογίες» της θανούσας υπουργού
Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.
Πουνταζέζα Λαυρίου.

Πρόκειται για παραθαλάσσιο οικισμό του αρχαίου δήμου Σουνίου της Λαυρεωτικής και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
120

ταυτίζεται με τον «Πορθμόν των Σαλαμινίων», που αναφέρεται σε επιγρφές του 363 π.Χ.
από την αρχαία Αγορά Αθηνών. Ο οικισμός φαίνεται να εκτεινόταν στην ευρύτερη περιοχή
του λόφου της Πουνταζέζας, καταλήγοντας ομαλά προς τη θάλασσα. Στον πορθμό οι
εύποροι δημότες, που ανήκαν στο γένος των Σαλαμινίων, φαίνεται να είχαν στη κατοχή
τους καλλιεργήσιμη γη, αλώνι, πηγάδι, δύο οικίες, τέμενος άγνωστης θεότητας καθώς και
τέμενος του Ηρακλέους. Οι πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι στην περιοχή υπήρξε έντονη
γεωργοκτηνοτροφική αλλά και μεταλλευτική δραστηριότητα. Σήμερα ένα μέρος του
παραθαλασσίου τμήματος του οικισμού είναι καταποντισμένο λόγω της ανόδου της
στάθμης της θάλασσας. Τα κυριότερα λείψανα εντοπίζονται στη βορειοανατολική πλευρά
και καταλαμβάνουν μια έκταση 110χ35 μ. Εκεί παρατηρούνται τοίχοι κτισμάτων από
πωρόλιθο εγκάρσιοι αλλά και παράλληλοι προς την ακτογραμμή. Το ύψος τους είναι
περίπου 40 εκ. Επίσης σε απόσταση 25 μ. από την ακτή σε βάθος 1,85 μ. εντοπίζονται
απομεινάρια τετραγώνου λίθινου οικοδομήματος (προφανώς δημοσίου κτηρίου)
διαστάσεων 9,65χ9,65 μ. Η ακμή του οικισμού ανάγεται στους κλασικούς χρόνους.

Λιμάνι Αβδήρων.

Μέσα στο σύγχρονο λιμενίσκο της κοινότητας των Αβδήρων πραγματοποιήθηκε το 1992 η
υποβρύχια έρευνα του αρχαίου λιμενοβραχίονα, που, αν και αρκετά φθαρμένος, σώζει σε
μεγάλο βαθμό το αρχικό σχήμα και μέγεθός του. Έχει μήκος περίπου 170 μ. και κατεύθυνση
από ανατολών προς δυσμάς. Κατά την πρώτη ανασκαφική περίοδο διαπιστώθηκε κατ’
αρχήν η ύπαρξη δύο τουλάχιστον οικοδομικών φάσεων. Στην πρώτη φαίνεται να ανήκει
ένας λιμενοβραχίονας πλάτους 8 μέτρων δομημένος με λιθοπλίνθους από γρανίτη και
ελαφρά κλίση προς το βορρά. Εξωτερικά του σημείου που γωνιάζει εντοπίστηκαν δύο
ημικυκλικοί πύργοι διαμέτρου 10 και 13 μ. Στην νεότερη φάση του λιμανιού ανήκει η προς
τη λιμενολεκάνη επέκτασή του πλάτους 3-3,5 μ., που εφάπτεται στην εσωτερική πορεία της
αρχαιότερης φάσης και είναι κατασκευασμένη επίσης από μεγάλες γρανιτένιες
λιθοπλίνθους.

Μεθώνη (Οικισμός Εποχής του Χαλκού).

Περί τα μέσα της δεκαετίας του 80 στον κόλπο της Μεθώνης, σε απόσταση 300 μ. από το
δημοτικό κάμπινγκ και σε βάθος 3,5 έως 5,5 μ. εντοπίστηκαν εκτεταμένα οικοδομικά
λείψανα και συστάδες. Οι τοίχοι σώζονται σε ορισμένες περιπτώσεις σε ύψος τεσσάρων
δόμων, αποτελούνται δε κατά κανόνα από πλακερές πέτρες. Η τοιχοδομία αυτή
συγκροτείται κυρίως από διπλές σειρές λίθων. Σε λίγες περιπτώσεις εμφανίζεται μόνο μία
σειρά, αποτελούμενη από ακατέργαστους ογκόλιθους. Σημαντικό στοιχείο για τη
προϊστορική χρονολόγηση του ευρήματος υπήρξε τοίχος σε διάταξη «ιχθυόκανθου», που
«πορεύεται» δυτικά από μεγάλο κυκλικό οικοδόμημα. Η γενική εικόνα των λειψάνων
συνηγορεί υπέρ της πιθανότητας καταβύθισης λόγω σεισμού. Από το 1990 διεξάγεται
συστηματική έρευνα στον εν λόγω χώρο, όπου αξίζει να σημειωθεί ότι έχει βρεθεί μια
λίθινη προϊστορική άγκυρα ενσωματωμένη σε τοίχο καθώς και υπολείμματα ταφικού
εγχυτρισμού δύο νηπίων. Οι υπάρχουσες ιστορικές πληροφορίες για τη περιοχή είναι
αξιολογότατες. Κατά την εποχή των Τρωικών ωνομαζόταν Πήδασος. Ο Στράβων την
αναφέρει ως Πήδασον αμπελόεσσαν. Τα δύο σπουδαιότερα ιερά της πόλης ήταν ο ναός της
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
121

Ανεμώτιδος Αθηνάς, όπου υπήρχε και ανδριάντας του Διομήδους και ναός της Αρτέμιδος,
όπου και το υπό του Αναχάρσιδος αναφερόμενο φρέαρ, από το οποίο αντλούσαν νερό
αναμεμιγμένο με πίσσα. Ίσως να πρόκειται για την πρώτη άντληση πετρελαίου στον
ελλαδικό χώρο.

Πλύτρα Λακωνίας.

Βρίσκονται στη δυτική πλευρά της χερσονήσου Επιδαύρου Λιμηράς μεταξύ των όρμων
Σκοτεινός και Άρασμα στο Λακωνικό Κόλπο και ταυτίζεται με την αρχαία πολίχνη Ασωπός
των Ελευθερολακώνων. Η περιοχή, που κατά την αρχαιότητα πρέπει να βρισκόταν περίπου
3 μέτρα ψηλότερα από τη σημερινή στάθμη της θάλασσας, είναι διάσπαρτη με αρχαία
κτήρια. Είναι τυπικό παράδειγμα αρχαιολογικού χώρου, που έχει διαταραχθεί λόγω
τεκτονικών φαινομένων και που σήμερα βρίσκεται βυθισμένος μέχρι και το βάθος των 7
μέτρων. Κατά μήκος του πρανούς της ανατολικής ακτής είναι ορατά τα σημεία όπου έχει
αποκοπεί από τη στεριά. Έχουν βρεθεί ανθρώπινα οστά αναμειγμένα με κεραμικά, που
ενδεικνύουν το αιφνίδιον της καταστροφής που είχε επέλθει. Η συνεχής διάβρωση της
παράκτιας περιοχής αποκαλύπτει οικοδομήματα με εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα
καθώς και αρχαίους τοίχους, που συνεχίζουν κάτω από τη θάλασσα. Τα πλείστα των
οικοδομικών λειψάνων, που υφίστανται στον πυθμένα του κόλπου, χρονολογούνται από
την ελληνιστική έως την παλαιοχριστιανική περίοδο. Απ’ αυτά ξεχωρίζουν ένα πηγάδι
δομημένο με λίθους και υδραυλικό κονίαμα, ο αρχαίος λιμενοβραχίονας και ο επ’ αυτού
οχυρωματικός πύργος ή φάρος. Τα βυθισμένα κτήρια είναι κατασκευασμένα από
ορθογώνιους λιθοπλίνθους, που προέρχονται από τα παρακείμενα επίσης βυθισμένα
λατομεία της αρχαιότητας.

Φαλάσαρνα.

Βρίσκεται στον αυχένα της χερσονήσου της Γραμβούσας στην δυτική Κρήτη. Λόγω θέσης
υπήρξε το πλέον στρατηγικό σημείο ελέγχου των θαλασσίων οδών μεταξύ του Αιγαίου
πελάγους και της Ιταλίας. Ο αρχαίος λιμένας της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 100 μ. από
την παραλία, θαμμένος κάτω από τόνους προσχώσεων και θαλασσίων αποθέσεων. Αυτό
οφείλεται στο γεωλογικό φαινόμενο της προς βορράν κίνησης της λιθοσφαιρικής πλάκας
της Αφρικής και της συνακόλουθης σύγκρουσής της με αυτή του Αιγαίου. Στοιχεία από τον
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
122

χώρο της Φαλάσαρνας, που χρονολογήθηκαν με «άνθρακα 14», απέδειξαν ότι το δυτικό
τμήμα της Κρήτης πρέπει να «υψώθηκε» περί το 365 π.Χ. μέσα σε διάστημα λίγων ημερών.

Ελίκη Αχαϊας.

Βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Σελινούντα και Κερυνίτη. Ο Παυσανίας στα «Αχαϊκά» του
(VΙΙ, 24,5 και 25, 5) αφιερώνει μεγάλο μέρος της διήγησής του σ’ αυτήν. Η συγκεκριμένη
πόλη, κέντρο λατρείας του Ελικωνίου Ποσειδώνος, μπορεί χωρίς υπερβολή να
χαρακτηριστεί ως καταποντισμένο μυστήριο. Από τα υφιστάμενα ιστορικά στοιχεία
γνωρίζουμε ότι συνεπεία σεισμικής έξαρσης κατά τον χειμώνα του 373 π.Χ. καταβυθίστηκε
στο σύνολό της, ενώ οι κάτοικοί της μετανάστευσαν στην κυρίως Ελλάδα και τη Μικρά
Ασία. Ουδέν άλλο είναι επισήμως γνωστό γι’ αυτήν σήμερα πέρα από τις σποραδικές και
ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αλιέων του Κορινθιακού κόλπου, που κάνουν λόγο για
ύπαρξη υποβρυχίων ερειπίων. Πριν από λίγα χρόνια συντελέστηκε η πρώτη υποθαλάσσια
μαγνητοσκόπηση της περιοχής από ιδιωτικό συνεργείο δυτών.

Άντισσα.

Εντοπίζεται στη βορειοδυτική Λέσβο και σύμφωνα με τις υπάρχουσες μαρτυρίες Ρωμαίων
ιστορικών καταβυθίστηκε το 358 π.Χ.

Πύρρα.

Βρίσκεται επίσης στη Λέσβο, στον κόλπο της Καλλονής. Πρόκειται για αρχαιότατη πόλη, της
οποίας τα βυθισμένα απομεινάρια είναι δυνατό να γίνουγ διακριτά σε βάθος λιγότερο των
8 μ., όποτε οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν.

Ανθηδών.

Στο παραλιακό τμήμα της κωμόπολης αυτής της κεντρικής Ευβοίας (άλλοτε ανήκε στη
Βοιωτία) σώζονται ακόμη θεμέλια δημοσίων οικοδομημάτων, αρχαίος μόλος,
λιμενοβραχίονες και κρηπιδώματα κατασκευασμένα από μεγάλους ορθογώνιους λίθους.
Χρονολογούνται από την Αρχαϊκή έως την Ελληνιστική περίοδο.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
123


Παυλοπέτρι Λακωνίας.

Βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο. Στον υποθαλάσσιο χώρο του έχει ανακαλυφθεί ευρέως
εμβαδού οικισμός της Πρωτοελλαδικής περιόδου, του οποίου η εξέλιξη χρονολογείται
μέχρι την Υστεροελλαδική.

Και άλλοι είκοσι ένας πανάρχαιοι και νεώτεροι οικισμοί εκτός από τους προαναφερθέντες

Υπάρχουν ακόμη τα λείψανα 21 βυθισμένων οικισμων στις ακτές της ηπειρωτικής και
νησιωτικής Ελλάδος, τους οποίους σε μια απλή κατηγοριοποίηση με κριτήριο την
αρχαιότητά τους δυνάμεθα να τους κατατάξουμε ως εξής:

Πρωτοελλαδικοί: Μανίκια Ευβοίας (οικισμός και νεκροταφείο).



Κλασικοί: Τορώνη Καβάλας, Ερέτρια Ευβοίας, Κεγχρεαί Κορίνθου, Γύθειο Λακωνίας και
Φεία Ηλείας.

Ελληνιστικοί: Κίρρα Φωκίδος, Δόμβραινα Βοιωτίας, Διβάρι Γιάλοβας Μεσσηνίας, Παλαιά
Επίδαυρος Αργολίδος, Ελούντα Κρήτης, Ψείρα Κρήτης, Χερσόνησος Κρήτης, Ίτανος Κρήτης.

Βυζαντινοί: Παροικία Πάρου, Δρέπανο Αργολίδος.

Εύλογα παρατηρούμε ότι η ύπαρξη βυθισμένων οικισμών, που χρονολογούνται μέχρι και
τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες – ενώ έκτοτε λόγω της εμφανίσεως της πειρατείας
ατονεί η συγκρότηση παρακτίων πόλεων -, είναι δηλωτική της συνεχούς παρουσίας ενός
συνδυασμού γεωλογικών φαινομένων, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε αδιάκοπη εξέλιξη
επί σειρά χιλιετιών. Η καταβύθιση της Αιγηίδος προ 10-12.000 ετών οφείλεται στην
εκδήλωση των ιδίων ακριβώς φαινομένων (άνοδος στάθμης υδάτων, σεισμοί, ηφαιστειακές
εκρήξεις), με τη μόνη διαφορά ότι τότε η ένταση και η χρονική διάρκεια τους ήταν σαφώς
πολλαπλάσιες σε σύγκριση με τις μεταγενέστερες ιστορικές περιόδους.Αναφορικά με το
ερευνητικό μέρος τα κριτήρια της επιλογής ενός υποθαλασσίου χώρου για μελέτη δεν είναι
σταθερά, ενώ το λιγοστό προσωπικό της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων (μόλις τριάντα
πρόσωπα, δέκα από τα οποία είναι αρχαιολόγοι) σαφώς δεν επαρκεί, για να καλύψει μια
επικράτεια με συνολικό μήκος ακτών μεγαλύτερο από ολόκληρης της Αφρικής και
θαλάσσιο χώρο σχεδόν διπλάσιο από την ξηρά της. Ευχής έργον θα ήταν η πλήρωση
περισσοτέρων θέσεων με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό στον τομέα της εναλίου
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
124

αρχαιολογίας καθώς και η μελλοντική εντατικοποίησης των ερευνών με τη χρήση
βαθυσκαφών, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά
μυστικά βρίσκονται ακόμη κρυμμένα στα μεγαλύτερα βάθη κάτω από το γαλανό πέπλο των
ελληνικών πελαγών.



Πηγές – βοηθήματα: Ξέρξη Λίβα, Η Αιγηίς κοιτίς των Αρίων και του Ελληνισμού, Αθήνα
1956.Ηλία Τσατσόμοιρου, Αιγαίο Βουνό, Αθήνα 1981.Ιωάννου Πασσά, Η αληθινή
Προϊστορία, Αθήνα 1985.Αλεξάνδρου Καλέμη, Η αποκάλυψη των φυσικών και ιστορικών
θησαυρών της Ευβοίας, Αθήνα 2000.Στράβωνος, Γεωγραφικά. Παυσανίου, Ελλάδος
Περιήγησις (Αττικά - Αχαϊκά).Υπουργείο Πολιτισμού – Εφορεία Εναλίων Αρχαιοατήτων,
Αναφορές των αρχαιολόγων Χρήστου Αγουρίδη, Αικατερίνης Δελλαπόρτα, Παναγιώτας
Τίτσα-Μελά, Χρυσηίδας Σαμίου, Ηλία Σπονδύλη, Ελπίδας Χατζηδάκη.Περιοδικό Δαυλός
τευχος Απριλίου 2002




Αρχαίος Δίολκος - Ένα μνημείο σε απόγνωση.


Ήταν γύρω στο 600 π.Χ., όταν ο Περίανδρος, τύραννος της Κορίνθου, κατασκεύασε τον
Δίολκο. Ο πλακόστρωτος δρόμος επέτρεπε στα πλοία να μεταφέρονται ανάμεσα στον
Κορινθιακό και τον Σαρωνικό, και στους Κορίνθιους να αποκτούν χρήμα και ισχύ από τη
διίσθμιση. Όμως η σύγχρονη ιστορία του Δίολκου αγγίζει το απίστευτο...
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
125



Το αρχικό του τμήμα στην Ποσειδωνία, ήταν ένας πανέμορφος χερσαίος διάδρομος όταν
ήρθε ξανά στο φως με τις ανασκαφές του αρχαιολόγου Νίκου Βερδελή, στα τέλη της
δεκαετίας του ’50. Σήμερα, ούτε μισό αιώνα αργότερα, έχει μετατραπεί σε ένα ενάλιο
ερείπιο που φυλλορροεί.

Η σύγχρονη ιστορία του Δίολκου αγγίζει το απίστευτο. Το μνημείο δεν διαφυλάχθηκε ποτέ
από τη βίαιη καταπόνηση που αντιπροσωπεύει σχεδόν κάθε διέλευση πλοίου ή ταχύπλοου
από τη Διώρυγα…

Σήμερα, η διάβρωση έχει περάσει σαν λαίλαπα πάνω από ένα μεγάλο τμήμα του μνημείου.
Οι κυματισμοί και τα απόνερα των πλοίων εξακολουθούν να ταλαιπωρούν βάναυσα το ήδη
βυθισμένο και να διαβρώνουν το «υγιές» τμήμα του μνημείου.


Σαν αντίδοτο στην εγκατάλειψη, μια διεθνής έκκληση για τη διάσωση και αναστήλωση του
Δίολκου έχει ήδη βρει υποστηρικτές από 52 διαφορετικές χώρες του κόσμου.
Μπορείτε να υπογράψετε στο http://www.thepetitionsite.com/takeaction/870477005

Γνωριμία με το μνημείο

Οι υπάρχουσες αναφορές για υπερισθμίσεις, ξεκινούν από το 428 π.Χ., όπου ο Θουκυδίδης
αναφέρει ότι οι Σπαρτιάτες πέρασαν στόλο από τον Κορινθιακό «ες την προς Αθήναις
θάλασσα». Φαίνεται ότι οι αρχαίοι συγγραφείς θεωρούσαν δεδομένη την ύπαρξη του
Δίολκου. Τουλάχιστον σε όσα κείμενα έχουν σωθεί, δεν δίνουν πληροφορίες για τον τρόπο
κατασκευής ή τη λειτουργία του.

Οι ανασκαφές, μεταξύ 1956 και 1962 από τον αρχαιολόγο Νίκο Βερδελή, έφεραν στο φως
έναν λιθόστρωτο δρόμο με πλάτος από 3,5 έως σχεδόν 6 μέτρα. Η ακριβής διαδρομή και η
αφετηρία του μνημείου στον Σαρωνικό δεν είναι γνωστές. Ο Στράβων αναφέρει ότι
κατέληγε στον Σχοινούντα (το σημερινό Καλαμάκι).

Στη διαπιστωμένη διαδρομή του, κοντά στον Κορινθιακό, ο Δίολκος προχωρούσε με
μεγαλόπρεπες στροφές ακολουθώντας τη διαμόρφωση του εδάφους – γι’ αυτό και έχουν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
126

βρεθεί τμήματά του τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στη Στερεά. Ιδίως στην Στερεά, είναι
έντονες οι αυλακώσεις από τις ρόδες των «ολκών», των οχημάτων πάνω στα οποία
μεταφέρονταν τα πλοία. Υπάρχει και ένα τμήμα με λαξευμένες τροχιές. Ο Δίολκος αποτελεί
έναν πρόδρομο του σιδηρόδρομου, ίσως τον αρχαιότερο γνωστό τροχιόδρομο του κόσμου.

Το μεγάλο αυτό έργο κατασκευάστηκε από τον Περίανδρο και ένωνε το ανατολικό λιμάνι
των Κεχριών του Σαρωνικού κόλπου, με το δυτικό λιμάνι Λεχαίου του Κορινθιακού κόλπου.
Η φωτογραφία δείχνει ένα μικρό μέρος του πλακοστρωμένου δρόμου, όπου τα πλοία
διέλκονταν επάνω σε τροχοφόρο όχημα, το όνομα του οποίου ήταν "ολκός νεών".
Το πλάτος της διόλκου κυμαίνονταν από τρία έως πέντε μέτρα.


Η κυρίως πορεία του Δίολκου είχε από την αρχαιότητα δεχθεί μία προσθήκη ενός
ορθογώνιου δαπέδου, με τοιχία στις τρεις πλευρές του. Δοκιμαστικές τομές έδειξαν, όπως
αναφέρει ο Νίκος Βερδελής, ότι η παλαιότερη πορεία του Δίολκου συνέχιζε κάτω από τη
δομή αυτή.
Τα εγχάρακτα γράμματα του παλαιού κορινθιακού αλφαβήτου που βρίσκονται χαραγμένα
σε αρκετούς κυβόλιθους, απαντώνται συχνότερα στα αρχικά μέτρα του μνημείου.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
127


Τροφώνιο Άντρο (Μαντείο του Τροφώνιου)



Η Λιβαδεία είναι η αρχαία πρωτεύουσα της Βοιωτίας, και δεν ονομάζεται έτσι επειδή
υπάρχουν εκεί λιβάδια. Στην βαθιά αρχαιότητα, όπως γράφει ο Παυσανίας υπήρχε εκεί μία
πόλη με την ονομασία Μήδεια και ήταν χτισμένη στον «πράσινο λόφο».

Αργότερα, σύμφωνα με την μυθολογική παράδοση, ο Αθηναίος Bασιλιας Λεβαδος, ίδρυσε
μία πόλη στην πεδιάδα, η οποία πήρε το όνομα του και ονομάστηκε Λεβάδεια και πολύ
αργότερα το τοπωνύμιο παραφράστηκε και έγινε «Λιβαδειά».

Στους ιστορικούς χρόνους η πόλη έγινε ευρύτερα γνωστή στον Ελλαδικό χώρο λόγω του
μυστηριακού μαντείου του Τροφωνίου. Στο αρχαίο Τροφώνιο Άντρο ταξίδευαν από παντού
και ζητούσαν μελλοντολογικούς χρησμούς πάρα πολλοί άνθρωποι και εκεί είχαν προσφύγει
ζητώντας βοήθεια πολύ σπουδαίοι άντρες (ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι εκεί ζήτησε χρησμό ο
πάμπλουτος βασιλιάς Κροίσος, ο αρχηγός του περσικού στρατού Μαρδόνιος, ο Ρωμαίος
στρατηγός Αιμίλιος-Παύλος, κ.α.).

Ο Τροφώνιος ήταν ένας μυθολογικός ήρωας για τον οποίο πιστευόταν ότι έχτισε το μαντείο
και το ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ο μύθος λέει ότι όταν τελείωσε την κατασκευή,
συμβουλεύτηκε ο ίδιος το μαντείο των Δελφών, και όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε ως
ανταμοιβή για την υπηρεσία του στο Θεό, εκείνος απάντησε: «Θέλω αυτό που είναι
καλύτερο για τον άνθρωπο…»(χωρίς να ξέρει ότι μια παρόμοια επιθυμία θα οδηγούσε
αιώνες αργότερα τον Λουκιανό στον Άδη και έπειτα στη Λιβαδειά). Το μαντείο απάντησε
ότι την Τρίτη μέρα ή επιθυμία του θα πραγματοποιούνταν και θα είχε αυτό που ήταν
καλύτερο για τον άνθρωπο. Και έπειτα από τρεις ημέρες, την αυγή, ο Τροφώνιος βρέθηκε
νεκρός. Το καλύτερο, λοιπόν, για τον άνθρωπο είναι να πεθάνει ή αν δεν θέλουμε να
πιστέψουμε ότι ο χρησμός ήταν πέραν του δέοντος κυνικός, το καλύτερο βρίσκεται στα
πεδία πέρα από το θάνατο η στον Άδη… ένας άλλος θρύλος λέει ότι τον Τροφώνιο τον «τον
κατάπιε η γη στην Λιβαδειά». Όπως και να ‘χει το μαντείο των Δελφών έπειτα πρόσταξε να
εγκαθιδρυθεί ή λατρεία του Τροφώνιου στη Λιβαδειά και να χτιστεί εκεί ένα μαντείο
αφιερωμένο σε αυτόν. Και ήταν ένα υπόγειο μαντείο(αντίστοιχο ίσως με τα νεκρομαντεία
που ήταν διάσπαρτα σε όλο τον αρχαίο κόσμο). Ο Τροφώνιος ξεκίνησε να ιστορείται ως
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
128

ήρωας(οι λεπτομέρειες της ιστορίας του δεν έφτασαν μέχρι εμάς), έπειτα να λατρεύεται ως
ημίθεος και έπειτα ως θεός(πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι αντικατέστησε την λατρεία του
Ερμή και κατά κάποιον τρόπο ταυτιζόταν με τον «υπόγειο Ερμή»).

Πάλι ο Λουκιανός, στους Νεκρικούς διαλόγους του(10:338-40), διηγείται τον διάλογο του
νεκρού Τροφώνιου μαζί με ένα άλλο φάντασμα στον Άδη. Ο συνομιλητής του τον ρωτά
γιατί, ενώ ο ίδιος δεν είναι παρά ακόμη ένα φάντασμα, πιστεύει ότι είναι άξιος για ένα δικό
του ναό και για λατρεία. Ο Τροφώνιος απαντά: «Είμαι Ήρωας, και είμαι και προφήτης για
κάποιον που θα έλθει εδώ κάτω για μένα. Αλλά, δεν νομίζω ότι έχεις επισκεφτεί τη
Λιβαδειά, αλλιώς δεν θα ήσουν τόσο σκεπτικιστής...» Το άλλο φάντασμα απαντά: «Τι λες;
Πρέπει άραγε να πάω στη Λιβαδειά, να φορέσω λινά ρούχα και να κρατώ μια μελόπιτα στα
χέρια, και να συρθώ μέσα στη σπηλιά σου μέσα από εκείνο το πέρασμα που είναι τόσο
στενό, για να μπορώ να πω ότι είσαι νεκρός σαν κι εμάς, κι ότι μας ξεπερνάς μόνο στα
ψέματα που λες; Αλλά, στο όνομα της προφητείας, τι είναι ένας ήρωας; Εγώ δεν το
γνωρίζω...» Κι ο Τροφώνιος απαντά: «Ένας συνδυασμός θεού και ανθρώπου, μισός
άνθρωπος και μισός θεός...» Το άλλο φάντασμα γελά και τον ρωτά: «Και, πού είναι αυτή τη
στιγμή το θεϊκό άλλο σου μισό;...» Κι ο Τροφώνιος απαντά ότι είναι πίσω στη Λιβαδειά και
προφητεύει!

τι ακριβώς συνέβαινε στο μυστηριώδες Τροφώνιο Άνδρο; Ο Παυσανίας-που
συμβουλεύτηκε και ο ίδιος το μαντείο- μας διηγείται τα πάντα γι αυτό, ή, τέλος πάντων,
όσα δεν ήταν απαγορευμένα να συζητηθούν: «Στο μαντείο γίνονται τα εξής: όταν κάποιος
αποφασίσει να κατεβεί στον Τροφώνιο, πρώτα ζει καθορισμένες ημέρες σε οίκημα, το
οποίο είναι αφιερωμένο στον αγαθό Δαίμονα και στην αγαθή Τύχη. Όσο ζει εκεί, και κατά
τα άλλα μένει καθαρός και απέχει από θερμά λουτρά, λούζεται στον ποταμό Έρκυνα.
Κρέατα έχει άφθονα από τις θυσίες, γιατί όποιος κατεβαίνει θυσιάζει και στον ίδιο τον
Τροφώνιο, στα παιδιά του, καθώς και στον Απόλλωνα, στον Κρόνο, στον επονομαζόμενο
Βασιλιά Δία, στην Ηνίοχη Ήρα και στη Δήμητρα, που την ονομάζουν Ευρώπη και λένε πως
ήταν η τροφός του Τροφωνίου. Σε κάθε θυσία παρευρίσκεται μάντης, που εξετάζει τα
σπλάχνα του σφαγίου και προλέγει σ' εκείνον που πρόκειται να κατέβει, αν ο Τροφώνιος θα
τον δεχθεί με ευμένεια και καλοσύνη... Τη νύχτα που πρόκειται να κατέβει κανείς,
θυσιάζουν σε βόθρο επικαλούμενοι τον Αγαμήδη. Αν όλα τα σφάγια είναι ευνοϊκά και
δείξουν όλα το ίδιο, τότε καθένας κατεβαίνει με καλές ελπίδες. Κάποιος, κατεβαίνει ως
εξής:

Τον οδηγούν πρώτα τη νύχτα στον ποταμό Έρκυνα, ιόν αλείφουν με λάδι και τον λούζουν
δύο παιδιά των πολιτών, δεκατριών περίπου χρονών, που επονομάζονται Ερμές. Αυτά
πλένουν όποιον θα κατέβει και τον βοηθούν σε ό,τι χρειάζεται. Κατόπιν οδηγείται τους
ιερείς όχι αμέσως στο μαντείο, αλλά σε πηγές νερού που είναι πολύ κοντά η μία στην άλλη.

Εδώ αυτός πρέπει να πιει το λεγόμενο Νερό της Λήθης, για να λησμονήσει όλα όσα
σκεφτόταν προηγουμένως, έπειτα να πιει και το άλλο Λερό της Μνημοσύνης για να
θυμάται όσο θα δει όταν κατέβει. Βλέπει το άγαλμα, πού λένε ότι είναι έργο του Δαιδάλου,
που οι ιερείς δεν το παρουσιάζουν παρά μόνο σ' όσους πρόκειται να πάνε στον Τροφώνιο.
Αφού δει το άγαλμα αυτό και το λατρεύσει και προσευχηθεί, έρχεται προς το μαντείο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
129

φορώντας λινό χιτώνα, ζωσμένο με ταινίες και φορώντας ντόπια υποδήματα.

Το μαντείο είναι στο βουνό, πάνω από το άλσος. Περιβάλλεται από κυκλικό κρηπίδωμα από
λευκό μάρμαρο, η περιφέρεια του είναι όσο ένα μικρό αλώνι και το ύψος του λιγότερο από
δύο πήχεις. Πάνω στο κρηπίδωμα είναι στημένοι πάσσαλοι, χάλκινοι και αυτοί και οι ζώνες
που τους συνδέουν, και διαμέσου αυτών υπάρχει πόρτα. Μέσα στον περίβολο υπάρχει
άνοιγμα γης, όχι φυσικό, αλλά χτισμένο με μεγάλη τέχνη και αρμονία. Το οικοδόμημα αυτό
έχει σχήμα φούρνου... Για να κατέβει κανείς στο βάθος δεν έχει χτιστή σκάλα, αλλά όταν
κανείς έρχεται στον Τροφώνιο του φέρνουν μια σκάλα στενή κι ελαφριά. Στο βάθος υπάρχει
τρύπα ανάμεσα στο δάπεδο και στο οικοδόμημα... "Αυτός λοιπόν που κατεβαίνει, ξαπλώνει
ανάσκελα στο έδαφος κρατώντας γλυκά ζυμωμένα με μέλι (μελόπιτες) και βάζει πρώτα
μέσα στην τρύπα τα πόδια του για να μπει μετά και ο ίδιος. Αν τα γόνατα του βρεθούν μέσα
στην τρύπα, το υπόλοιπο σώμα τραβιέται αμέσως ακολουθώντας τα γόνατα, όπως ο
μεγαλύτερος και γρηγορότερος ποταμός μπορεί να ρουφήξει τον άνθρωπο που τον άρπαξε
με τη δίνη του. (!!)

Έπειτα, για όσους βρεθούν στο άδυτο, δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος για να μάθουν το
μέλλον, αλλά άλλος βλέπει και άλλος ακούει. Όσοι κατεβαίνουν γυρίζουν πίσω από το ίδιο
στόμιο, και βγάζοντας πρώτα τα πόδια, ξεβράζονται έξω.

Λένε πως κανένας απ' όσους κατέβηκαν δεν πέθανε, εκτός από κάποιον δορυφόρο του
Δημητρίου. Αυτός δεν έκανε όσα προβλέπουν οι κανονισμοί του ιερού, ούτε κατέβηκε για
μαντεία, αλλά πήγε με την ελπίδα να πάρει ασήμι και χρυσάφι από το άδυτο. Λέγεται ότι το
πτώμα του φάνηκε σε άλλο μέρος και δεν βγήκε από το ιερό στόμιο. Λένε κι άλλα για τον
άνθρωπο αυτόν, αλλά ανέφερα τα πιο αξιόλογα.

Όποιον ανεβαίνει από τον Τροφώνιο τον παίρνουν πάλι οι ιερείς και τον καθίζουν στον
λεγόμενο θρόνο της Μνημοσύνης, που βρίσκεται κοντά στο άδυτο. Αφού καθίσει τον
ρωτούν για όσα είδε και έμαθε, και αφού τα πληροφορηθούν τον παραδίδουν στους δικούς
του, που τον παίρνουν και τον μεταφέρουν στο οίκημα όπου έμενε προηγουμένως, κοντά
στην αγαθή Τύχη και στον αγαθό Δαίμονα, ενώ αυτός έχει χάσει το γέλιο του και κατέχεται
ακόμη από μεγάλο φόβο και δεν γνωρίζει ούτε τον εαυτό του ούτε τους γύρω του.
Αργότερα όμως, ανακτά και άλλα και τη φρόνηση στον βάθρο που την είχε και πριν, και
επανέρχεται το γέλιο του.

Γράφω αυτά, όχι επειδή τα άκουσα, αλλά και άλλους είδα και εγώ ο ίδιος έκανα χρήση του
Τροφωνίου. Όσοι κατεβαίνουν στο Τροφώνιο είναι ανάγκη να αφιερώσουν, γραμμένα σε
πινακίδα, όσα άκουσε ή είδε ο καθένας...»

Φαντάζομαι μια ολόκληρη βιβλιοθήκη από πινακίδες, στις οποίες είναι καταγεγραμμένες
ατελείωτες ιστορίες παράξενων εμπειριών και αποκαλύψεων για το μέλλον, μια βιβλιοθήκη
που -φυσικά- αγνοείται η τύχη της, ούτε την έχει αναζητήσει ποτέ κανείς.

Ο Φιλόστρατος, επίσης, μας διηγείται πολλά για το Τροφώνιο Άνδρο, και μεταξύ άλλων μας
λέει ότι η υπόγεια εμπειρία του επισκέπτη συμπεριλάμβανε και επαφές με «ερπετά»:
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
130


Το σπήλαιο στη Λιβαδειά είναι αφιερωμένο στον Τροφώνιο, τον γιο του Απόλλωνα, και εκεί
μπορούν να εισέλθουν μόνο όσοι μείνουν εκεί για να πάρουν χρησμό, και το μαντείο δεν
είναι ορατό από τον ναό, αλλά στέκει λίγο πιο πάνω απ' αυτόν, στον λόφο, και είναι
κλεισμένο από σιδερένια κάγκελα που το περικυκλώνουν. Για να κατέβεις σε αυτό, πρέπει
να καθίσει κάτω και να τραβηχτείς απότομα εκεί μέσα. Εκείνοι που εισέρχονται εκεί, είναι
ντυμένοι με λευκά ρούχα και κρατούν μελόπιτες στα χέρια τους, για να εξευμενίσουν τα
ερπετά που συναντούν κατά την κάθοδο τους...»

Η αληθινή μαντική σπηλιά του Τροφώνιου στη Λιβαδειά, δεν έχει ανακαλυφθεί, παρόλο
που οι ιερές πηγές αποτελούν τουριστικό αξιοθέατο και τα ερείπια ενός ναού στέκουν λίγο
πιο πέρα. Οι ερευνητές και οι αρχαιολόγοι δεν φαίνονται να γνωρίζουν την αναφορά του
Φιλόστρατου που δηλώνει με ακρίβεια ότι «το μαντείο δεν είναι ορατό από τον ναό, αλλά
στέκει στον λόφο», ούτε την αντίστοιχη αναφορά του Παυσανία που συμφωνεί με αυτήν
του Φιλόστρατου:

«Το μαντείο είναι στο βουνό, πάνω από το άλσος...» (Ανεβαίνοντας προς τη Ζωοδόχο Πηγή,
στον δρόμο μπορείς να ακούσεις νερό να τρέχει μέσα από τους βράχους, υπάρχει ακόμη
ένα υπόγειο σύστημα από σπήλαια μέσα στο βουνό).

Ο Φιλόστρατος, επίσης, αναφέρει την ύπαρξη ενός μεγάλου συστήματος σπηλαίων στη
Λιβαδειά, και λέει για εκείνους που το επισκέπτονται ότι «η γη τους φέρνει και πάλι στην
επιφάνεια, σε μερικές περιπτώσεις εκεί κοντά, αλλά σε άλλες περιπτώσεις πολύ μακριά
από εκεί...»(εννοώντας ότι υπάρχουν στοές και ανοίγματα όχι μόνο στην περιοχή αλλά και
άλλα που σε βγάζουν πολύ μακριά από εκεί), ένα δίκτυο συνδεόμενων σπηλαίων και
μυστικών εσόδων και εξόδων, στοές μεγάλης απόστασης. Μάλιστα, οι αρχαίοι θρύλοι
υποστήριζαν ότι όχι μόνο υπήρχαν τέτοιας έκτασης σπηλαιώδεις διάδρομοι, αλλά και ότι
οδηγούσαν μέχρι τους Δελφούς, κι αυτή ήταν η μυστική «συγγένεια» των δύο μαντείων.

Ο Δικαίαρχος, ένας από τους αγαπημένους μαθητές του Αριστοτέλη, ένας πολύ φημισμένος
ιστορικός κατά την εποχή του, ασχολήθηκε με το ζήτημα. Τα έργα του δεν «διασώθηκαν»
μέχρι τις μέρες μας, αλλά υπήρχαν ακόμη και την εποχή του Κικέρωνα (50 π.Χ.), ο οποίος
αναφέρει σε μία επιστολή προς τον φίλο του Αττικό:

«Στηρίζομαι στους χάρτες του Δικαίαρχου, ενός συγγραφέα μεγάλου κύρους... Στην
περιγραφή του για το σπήλαιο του Τροφώνιου, την οποία βάζει στο στόμα του Χάρωνα,
κατηγορεί τους Έλληνες για το γεγονός ότι έμειναν προσκολλημένοι στις σκιές της
θάλασσας...»

Έτσι, πληροφορούμαστε έμμεσα από τον Κικέρωνα ότι αυτός ο μεγάλος λόγιος του Λυκείου
του Αριστοτέλη είχε συγγράψει μία περιγραφή για το «σπήλαιο του Τροφώνιου», την οποία
δεν νομίζω ότι θα έμπαινε στον κόπο να συγγράψει αν δεν υπήρχε κάποιο αξιόλογο
σπήλαιο εκεί.

Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν ότι η παράξενη τρύπα της γης που «σε ρουφάει σαν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
131

ηλεκτρική σκούπα» (όπως θα περιέγραφε κανείς τις διηγήσεις των αρχαίων για την είσοδο
εκεί κάτω, όπου κανείς δεν ξέρει τι συνέβαινε) κι έπειτα σε ξεβράζει πίσω (έπειτα από
πολλές ώρες ή και μέρες), δηλαδή το υπόγειο μαντείο του Τροφώνιου, βρίσκεται επάνω
στον Προφήτη Ηλία, στον απόκρημνο λόφο. Άλλοι μελετητές (με τους οποίους μάλλον
συμφωνώ) υποστηρίζουν ότι ο λάκκος όπου κατέβαινε ο επισκέπτης πριν εισχωρήσει στην
παράξενη τρύπα, μετατράπηκε σε υπόγειο χριστιανικό ναό της Αγίας Βαρβάρας, και πάνω
του χτίστηκε και δεύτερος υπέργειος ναός της Αγίας Σοφίας. Εκεί που σήμερα βρίσκεται
αυτός ο παράξενος διπλός διώροφος ναός, κατά τη γνώμη μου και όχι μόνο, ήταν ο «λάκκος
του Αγαμήδη» (π.χ. βλέπε στον Παυσανία: «θυσιάζουν σε βόθρο επικαλούμενοι τον
Αγαμήδη»), κι αυτό σημαίνει ότι κάπου εκεί ήταν και η παράξενη τρύπα, η είσοδος του
υπόγειου μαντείου. Στον υπόγειο ναό της Αγίας Βαρβάρας, το ιερό που έχει χτιστεί έτσι
ώστε να φράζει ακριβώς τη δίοδο που οδηγούσε στην τρομακτική τρύπα, (φαινόμενο που
επαναλαμβάνεται σε εκατοντάδες ναούς της Ελληνικής υπαίθρου, που το ιερό σφραγίζει
στοές ή εισόδους σπηλαίων... Για περισσότερα περί αυτών, βλέπε στο βιβλίο μου Κούφια
Γη).

Ο Αριστοφάνης αναφέρεται στο Τροφώνιο και στον Σωκράτη (για το ένθερμο ενδιαφέρον
του Σωκράτη για το Τροφώνιο, θα μιλήσουμε παρακάτω) στο σατιρικό έργο του Νεφέλες
(423 π.Χ.}, σε έναν χαρακτηριστικό διάλογο: «Στρεψιάδης: Α! Συμφορά μου! θα γίνω
μισοπεθαμένος. Σωκράτης: Άσε τα λόγια κι ακολούθησε με και κούνα τα πόδια σου.
Στρεψιάδης: Δώσε μου πρώτα να βαστάω μια μελόπιτα, γιατί τρομάζω σαν να κατεβαίνω
στο Τροφώνιο Άνδρο. Σωκράτης: Εμπρός! Τι στέκεσαι στην πόρτα και σκύβεις και κοιτάς;
Προχώρα!...»

Αυτή η παράξενη είσοδος που βρισκόταν στο έδαφος, μια στενή σκοτεινή τρύπα μπροστά
στην οποία καθόσουν στο έδαφος, έβαζες τα πόδια σου μέχρι τα γόνατα μέσα σου, κι
εκείνη σε τραβούσε απότομα μέσα, στην λεγόμενη «απαγωγός οπή» {ένας αγωγός που
έκανε απαγωγή). Χανόσουν από την επιφάνεια της γης, κανείς δεν ήξερε πού πηγαίνεις,
εσύ ταξίδευες μέσα στο μαντείο (!), ήταν σαν να πήγαινες σε έναν άλλον κόσμο, έβλεπες
οράματα, συναντούσες ερπετά και φαντάσματα, σκιές και οπτασίες, άκουγες φωνές και
ιστορίες, διδασκαλίες και Χρησμούς, έλειπες για ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα
πολλών ωρών και ακόμη και ημερών, ώσπου να σε ξεβράσει έξω η ίδια τρύπα, να σε
πετάξει έξω και να εμφανιστεί πρώτα με τα πόδια κι έπειτα με το υπόλοιπο σώμα, ακριβώς
όπως σε ρούφηξε, αντίστροφα αυτή τη φορά.

Έβγαινες συγκλονισμένος, δεν θυμόσουν ούτε καν πώς σε λένε, ήσουν σαν χαμένος, ακόμη
«έχανες το χαμόγελο και το γέλιο σου», κι έπρεπε να σε περιλάβουν οι ιερείς, να σε πάνε
σε έναν ειδικό χώρο για να σε συνεφέρουν. Μόλις ανακτούσες την ομιλία σου και την
πρόσφατη μνήμη σου, σε ανέκριναν για να τους διηγηθείς τα πάντα που είδες ή άκουσες
εκεί κάτω, όλα αυτά που σου συνέβησαν. Κατέγραφαν την εμπειρία σου στο ιερό αρχείο
τους, κι έπειτα σε παρέδιδαν στους δικούς σου ανθρώπους, τελικά έβρισκες τον εαυτό σου,
κι έπειτα από λίγο καιρό «επανερχόταν το γέλιο σου», πράγμα που σημαίνει ότι τότε
βρισκόσουν σε κατάθλιψη ή μελαγχολία. Είχες πάρει τον χρησμό που ζητούσες, αλλά
απαγορευόταν αυστηρά να μιλήσεις σε οποιονδήποτε άλλον γι' αυτόν, ούτε έπρεπε να
διηγηθείς ποτέ σε κανέναν αυτά που σου συνέβησαν στο υπόγειο ταξίδι σου μέσα από
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
132

εκείνη την τρύπα-ρουφήχτρα. Όποιος παρέβαινε αυτόν τον άγραφο νόμο, πέθαινε με
ανεξήγητο τρόπο. Όλα αυτά τα τρομακτικά πράγματα, πάνω-κάτω, τα ήξεραν οι άνθρωποι
που επισκέπτονταν το Τροφώνιο, κι όμως χιλιάδες απ' αυτούς πήγαιναν εκεί ανά τους
αιώνες -τουλάχιστον από το 500 π.Χ. ως την απαγόρευση λειτουργίας από τον Θεοδόσιο Α'
-για να ζητήσουν χρησμό, κι αυτό το γεγονός δείχνει πόσο σημαντική θεωρούνταν η
περιπέτεια αυτή και πόσο έγκυρο: ήταν οι μελλοντολογικοί χρησμοί που δίνονταν εκεί). Τις
ιδιότητες αυτής της ιερής τρύπας στο Τροφώνιο, φαίνεται ότι είχαν και άλλες τρύπες και
σχισμές σε άλλα μέρη της αρχαιότητας. Για παράδειγμα, όπως ανακαλύπτω στα γραπτά του
Φιλόστρατου, μια τέτοια σχισμή υπάρχει στον πρόδομο του Παρθενώνα, πάνω στον βράχο
της Ακρόπολης των Αθηνών, «μια σχισμή η οποία τραβά μέσα της όλα τα πουλιά που
πετούν από πάνω της». (Με αυτό σχετίζεται η λεγόμενη «άορνος πέτρα» - ο βράχος που
δεν πετούν τα όρνια από πάνω του. Την πληροφορία γι' αυτή τη σχισμή στην Ακρόπολη που
ρουφάει τα πουλιά -που είναι και η αιτία για την παλιά δοξασία που λέει ότι ποτέ δεν θα
δεις πουλιά να πετούν ακριβώς πάνω από την Ακρόπολη -κάποιοι μελετητές την
παραφράσανε και την παρουσίασαν ως πληροφορία για κάποιο υποτιθέμενο
ηλεκτρομαγνητικό πεδίο της Ακρόπολης που απωθεί τα πουλιά, που εξαιτίας του
αποπροσανατολίζονται και δεν πετούν πάνω από τον βράχο).

Ο τρόπος εισόδου και εξόδου στο μαντείο, καθώς και το υπόγειο ταξίδι του τολμηρού
επισκέπτη του Τροφώνιου, "μου υποδεικνύουν ένα είδος ιερατικής Πνευματικής
Συγκοινωνίας της αρχαιότητας. {Ο όρος «Πνευματική» -αλλά και το πνεύμα- προέρχεται
από τη λέξη πνοή, πνέω, κλπ, δηλαδή φύσημα, φυσώ ή εμφυσώ, και υπονοεί τη ροή του
αέρα που χρησιμοποιείται ως προωθητική δύναμη για τη συγκοινωνία αυτή). Η επινόηση
της Πνευματικής Συγκοινωνίας, δηλαδή της μεταφοράς ανθρώπων ή αντικειμένων με το
μέσον του πεπιεσμένου σέρα μέσα σε ένα δίκτυο σωληνώσεων, ή «Pneumatics» ή
«Pneumatic Transit», στη νεότερη Ιστορία παρουσιάστηκε γ:α πρώτη φορά στο Λονδίνο
από τον George Medhurst, γύρω στο 1810. Ο Medhurst και οι συνεργάτες του
προσπαθούσαν να στήσουν ένα υπόγειο δίκτυο από Pneumatics σε όλο το Λονδίνο, για να
μεταφέρει με τον πεπιεσμένο αέρα του επιστολές και δέματα, για λογαριασμό της
ταχυδρομικής υπηρεσίας, με σωλήνες μικρής διαμέτρου. Ένα ολόκληρο Institute of
Pneumatic Research είχε δημιουργηθεί για να ερευνηθούν οι προδιαγραφές και οι
δυνατότητες που θα οδηγούσαν στην επίτευξη αυτού του παράξενου σχεδίου. Τελικά,
κατασκευάστηκε ένα τμήμα πειραματικού δικτύου το οποίο όμως έπεσε σε αχρηστία
εξαιτίας κάποιων τεχνικών προβλημάτων, κυρίως… διότι εκείνη την εποχή ο Medhurst δεν
μπορούσε να κατασκευάσει μία αεραντλία αρκετά ισχυρή ώστε να παράγει την
απαιτούμενη πίεση αέρα για το δίκτυο. Παρ' όλα αυτά, το ζήτημα έγινε έμμονη ιδέα για
πολλούς εφευρέτες και μηχανικούς, που συνέχισαν να πειραματίζονται με σκοπό την
εγκαθίδρυση ενός τέτοιου ταχυδρομικού δικτύου.

Ο Αμερικανός εφευρέτης και επιχειρηματίας Alfred Ely Beach (1826-1896), μεταξύ άλλων
αρθρογράφος και ιδρυτής, εκδότης, ιδιοκτήτης του γνωστού επιστημονικού περιοδικού
Scientific American, ενημερώθηκε –στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1860- για παλαιότερες
προσπάθειες των Άγγλων εφευρετών, και του ήρθε μία φαεινή ιδέα: να κατασκευάσει ένα
τεράστιο υπόγειο σύστημα με Pneumatics κάτω από τη Νέα Υόρκη, το οποίο θα μεταφέρει
ανθρώπους, λύνοντας έτσι το αυξανόμενο κυκλοφοριακό πρόβλημα της μεγαλούπολης.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
133

Στην αρχή ήθελε να εκτοξεύει με τη ροή του αέρα ανθρώπους μέσα σε σωλήνες κάτω από
την πόλη! Ο Beach οραματίστηκε τελικά ένα κλειστό βαγονέτο με επιβάτες, σαν κάψουλα,
που θα κινείται μέσα σε ένα σωλήνα (γι’ αυτό και λέγεται «tube-way»), με την ισχυρή ροή
του αέρα που δημιουργεί ένας τεράστιος ανεμιστήρας, σε ένα υπόγειο δίκτυο στο
υπέδαφος της Νέας Υόρκης. Τελικά, έπειτα από χρόνια αγώνων, ο Beach κατάφερε να
πραγματοποιήσει το σχέδιο του για το Pneumatics. Το Φεβρουάριο του 1870 παρουσίασε
στο κοινό της Νέας Υόρκης το πρώτο Πνευματικό Τούνελ: ξεκινούσε από τη Warren Street
κάτω από το Broadway και το διέσχιζε προς το νότο, μέχρι τη Murray Street. Ήταν καθαρό,
χωρίς ρύπους, λαμπρά φωτισμένο, αθόρυβο και χωρίς δονήσεις, προσφέροντας ένα πολύ
άνετο και πολύ γρήγορο ταξίδι. Ο υπόγειος σταθμός ήταν φωτισμένος από τεράστιους
πολυέλαιους, υπήρχε ένα πιάνο με ουρά που έπαιζε μουσική, και ένα σιντριβάνι γεμάτο
χρυσόψαρα. Τον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, τετρακόσιες χιλιάδες επιβάτες το
επισκέφτηκαν, πληρώνοντας είκοσι πέντε σεντς για να κάνουν τη βόλια. Ο Beach
αγωνιζόταν πλέον για την έγκριση της διεύθυνσης του Πνευματικού δικτύου σε όλο το
υπέδαφος της Νέας Υόρκης. Τελικά, για άγνωστους λόγους, το Πνευματικό Τούνελ έκλεισε,
και στο τέλος σφραγίστηκε... Μέσα σε λίγα χρόνια είχε ξεχαστεί τελείως. Η Πνευματική
Συγκοινωνία του Beach αποτέλεσε το πρώτο «μετρό». Η ιδέα των Pneumatics υποτίθεται
ότι δεν καρποφόρησε διότι σύντομα αντικαταστάθηκε από την ιδέα των ηλεκτροκίνητων
υπόγειων τραίνων. Το παράξενο σύστημα των Pneumatics, τελικά, χρησιμοποιήθηκε με
μικρά δίκτυα σωληνώσεων μέσα σε γραφειακά κτίρια, στα οποία μέσω πεπιεσμένου αέρα
γινόταν η ταχύτατη μεταφορά επιστολών και γραφειοκρατικών χαρτιών μέσα σε κάψουλες,
από γραφείο σε γραφείο και από όροφο σε όροφο, η Πνευματική Συγκοινωνία του Beach σε
μικροσκοπική κλίμακα. Η Πνευματική Συγκοινωνία και το Πνευματικό Τούνελ είχε ξεχαστεί
από τους περισσότερους κατοίκους της Νέας Υόρκης, όταν το 1912, δεκάξι χρόνια μετά το
θάνατο του Alfred Ely Beach, οι εργάτες της BMT Subway που έκαναν εκσκαφές για ένα νέο
παρακλάδι της υπόγειας γραμμής Μπρούκλιν-Μανχάταν, έπεσαν επάνω σε ένα χτισμένο
και ερμητικά σφραγισμένο τούνελ, το οποίο φιλοξενούσε σχεδόν ανέπαφο ένα παράξενο
βαγόνι. Ήταν το Πνευματικό Τούνελ. Βρήκαν ακόμη και τον σταθμό, με το πιάνο του και το
σιντριβάνι του. Πήραν την εντολή καταστρέψουν τα πάντα... (Για περισσότερα περί
Πνευματικής Συγκοινωνίας και για παράξενες ιστορίες σε σχέση με όλα αυτά, βλέπε στο
κεφάλαιο Όταν Ήμουν Αόρατος του βιβλίου μου Megapolisomancy: Τα Μυστήρια των
Πόλεων).

Άραγε, υπήρχε, λοιπόν, ένα είδος ιερατικής Πνευματικής Συγκοινωνίας της αρχαιότητας, σε
ενέργεια στο Τροφώνιο Άντρο και αλλού; Ίσως να χρησιμοποιούσε φυσικά ρεύματα
ισχυρού σέρα που διέτρεχε τις υπόγειες στοές, αλλά ίσως και να ήταν ένα τεχνητό δίκτυο(η
αρχαία τεχνολογία που ξέρουμε πως είχαν στη διάθεση τους οι αρχαίοι Έλληνες, αρκούσε
για να κατασκευαστεί κάτι ανάλογο). Το θεωρώ πολύ πιθανό, αν και είναι μια τολμηρή,
σκέψη, φυσικά. (Να μία ακόμη πιο τολμηρή σκέψη: Μήπως οι ιερείς είχαν κατασκευάσει
εκεί κάτω μία υπόγεια ιερατική «Disneyland; Σου έδιναν να πιεις ψυχοτροπικές ουσίες μαζί
με τα νερά της Λήθης και της Μνημοσύνης, σε ρουφούσε η τρύπα, κι έπειτα ταξίδευες με
τρόπο πνευματικό και παρακολουθούσες έντρομος το Grotesque υπόγειο ιερό σώου που
είχαν στημένο εκεί κάτω...)

Όπως είπα, αυτά που είδαν, άκουσαν και έμαθαν μέσα στο Τροφώνιο οι επισκέπτες, δεν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
134

επιτρεπόταν να τα διηγηθούν σε τρίτους. (Ούτε ο Παυσανίας μάς διηγείται τι συνέβη εκεί
μέσα στον ίδιο). Απ' όσο ξέρουμε, στον ιερό νόμο που απαγόρευε να διηγηθεί κανείς την
εμπειρία του στους άλλους, υπήρξε τουλάχιστον μία εξαίρεση: ένας Αθηναίος, ο Τίμαρχος,
συγκλονισμένος απ' αυτά που του συνέβησαν μέσα στο Τροφώνιο, τα διηγήθηκε όλα
λεπτομερώς στους φίλους του, με αποτέλεσμα να πεθάνει ανεξήγητα λίγο αργότερα. Οι
φίλοι του αυτοί, μετέφεραν τη διήγηση του Τίμαρχου στον Σωκράτη, κι εκείνος οργίστηκε
και τους μάλωσε, λέγοντας τους ότι έπρεπε να είχαν φέρει αμέσως τον Τίμαρχο σ' αυτόν,
για να ακούσει από τον ίδιο τη διήγηση των συμβάντων. (Σημειώστε ότι ο Σωκράτης ήταν
εξαιρετικά σκεπτικιστής και κυνικός απέναντι στα θρησκευτικά δρώμενα, κι όμως
ενδιαφερόταν πολύ για το τι συνέβαινε στο Τροφώνιο). Τόσο σπουδαία τα θεώρησε όλα
αυτά ο Σωκράτης, ώστε οργίστηκε που μπόρεσε να μιλήσει με τον ίδιο τον Τίμαρχο εξαιτίας
αυτής της απερισκεψίας των φίλων του, αλλά μόνο άκουσε τη διήγηση από δεύτερο ή τρίτο
χέρι (κι έτσι γνώριζε πως κάποιες ίσως σημαντικές λεπτομέρειες είχαν αλλοιωθεί).

Ο Πλούταρχος παραθέτει με πολλές λεπτομέρειες τη διήγηση του Τίμαρχου για την
επίσκεψη του στο Τροφώνιο, και, ως αρχιερέας του γειτονικού Μαντείου των Δελφών,
μπορούμε να υποθέσουμε ότι κατείχε πολλές ειδικές γνώσεις πάνω στο ζήτημα. Η αναφορά
του Πλουτάρχου είναι αρκετά σκοτεινή και δυσνόητη, πολύ μεγάλη για να την παραθέσω
εδώ, αλλά τα αποσπάσματα που τελικά θα παραθέσω είναι ιδιαιτέρως διαφωτιστικά:

«Κατήλθε στην κρύπτη του Τροφώνιου, αφού πρώτα τέλεσε όλες τις τελετουργίες που
συνηθίζοντας στο μαντείο. Έμεινε κάτω από το έδαφος για δύο νύχτες και μία μέρα, οι
περισσότεροι είχαν ήδη αφήσει κάθε ελπίδα να τον ξαναδούν, και η οικογένεια του τον
θρηνούσε για νεκρό, όταν το πρωί εκείνος βγήκε έξω με λαμπερό παρουσιαστικό. Λάτρευσε
τον θεό, και, αμέσως μόλις ξεγλίστρησε από το πλήθος, άρχισε να μας διηγείται τα πολλά
θαύματα που είδε και άκουσε εκεί μέσα...»

Το υπόγειο σύστημα πρέπει να ήταν τόσο μεγάλο σε έκταση για να δικαιολογεί την
περιπλάνηση κάποιου εκεί μέσα για μέρες ολόκληρες, κι αυτό υποδεικνύει έναν λαβύρινθο
από στοές (ίσως και κάποια μέσα για να του δοθεί φαγητό και νερό, ίσως ακόμη και
αίθουσες όπου μπορούσε να φιλοξενηθεί). Ο σοφός Απολλώνιος Τυανέας, λέγεται ότι
έμεινε εκεί μέσα για δύο ολόκληρες εβδομάδες (σίγουρα σπάζοντας κάποιο ρεκόρ), όπως
αναφέρει ο Φιλόστρατος... Ο Πλούταρχος συνεχίζει τη διήγηση ίου:

«Ο Τίμαρχος είπε ότι, στην κάθοδο του στη μαντική κρύπτη, η πρώτη του εμπειρία ήταν
αυτή της πτήσης σε απόλυτο σκοτάδι, κι έπειτα από μια προσευχή, έμεινε να κείτεται για
πολύ ώρα χωρίς να έχει συνείδηση για το αν ήταν ξυπνητός ή αν ονειρευόταν. Παρ' όλα
αυτά, την ίδια ώρα τού φάνηκε ότι άκουσε έναν κρότο και ότι χτύπησε στο κεφάλι, και ότι
χτύπησε στο κεφάλι, και ότι οι ραφές του κρανίου του χωρίστηκαν και απελευθέρωσαν την
ψυχή του...»

Έπειτα είχε μια πολύ μεγάλη και πολύπλοκη μυστικιστική εμπειρία, βλέπονται οράματα
που χρειάζονται πολλές σελίδες για να περιγραφούν, και όταν έπειτα από απροσδιόριστο
χρονικό διάστημα αναδύθηκε από τα οράματα, άκουσε μια φωνή στο σκοτάδι (ένας ιερέας;
κάποια οντότητα;) να του μιλά:
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
135


«Τίμαρχε, τι θέλεις να σου εξηγήσω;» «Τα πάντα», απάντησε εκείνος, «γιατί, τι υπάρχει εδώ
κάτω που να μην είναι θαυμαστό;» «Όχι», είπε η φωνή, «στα υψηλότερα πεδία εμείς οι
άλλοι λαμβάνουμε ελάχιστο μέρος, διότι ανήκουν στους θεούς. Αλλά, μπορείς αν θέλεις να
ρωτήσεις για το πεδίο της Περσεφόνης, που διοικείται από εμάς, είναι μια από τις τέσσερις
χώρες, και σημαδεύεται από την πορεία της Στυγός...» «Τι είναι η Στύγα;» ρώτησε εκείνος.
«Είναι το μονοπάτι που οδηγεί στον Κάτω Κόσμο, στον Άδη», ήρθε η απάντηση, «περνά
δίπλα σου απ' εδώ... εκτείνεται προς τα πάνω, όπως βλέπεις, ερχόμενη από τον Άδη από
κάτω μας. Καθώς η Στύγα πλησιάζει, οι ψυχές φωνάζουν από τρόμο, γιατί πολλοί είναι
εκείνοι που γλιστρούν και μεταφέρονται μακριά από τον Άδη...» «Μα, δεν βλέπω τίποτε»,
είπε ο Τίμαρχος, «μονάχα βλέπω πολλά άστρα να τρεμοφέγγουν πάνω από την Άβυσσο,
άλλα να βυθίζονται μέσα σ' αυτήν, και άλλα να εξακοντίζονται από εκεί κάτω προς τα
πάνω...» «Τότε», αποκρίθηκε η φωνή, «χωρίς να το συνειδητοποιείς βλέπεις τους
δαίμονες...»

«Όταν ο Τίμαρχος θέλησε να αντικρίσει τον ομιλούντα, (η φωνή ακουγόταν από πίσω του),
δεν μπορούσε να γυρίσει το κεφάλι του (είχε πάθει κάτι σαν αγκύλωση). Έπειτα ένιωσε
πάλι έναν οξύ πόνο στο κεφάλι, σαν να το πίεζε μια δύναμη μεγάλη για να το συμπιέσει, κι
έχασε κάθε συνείδηση και αίσθηση του τι συνέβαινε. Όταν αργότερα συνήλθε, βρήκε τον
εαυτό του στην είσοδο του μαντείου, εκείνη που τον είχε τραβήξει κάτω εκεί... Όταν
αργότερα ήρθε στην Αθήνα, και πέθανε στον τρίτο μήνα, όπως το είχε προφητέψει το
μαντείο, θαυμάσαμε και είπαμε στον Σωκράτη όλη την ιστορία...» Ο Πλούταρχος, λοιπόν,
στο έργο του Περί ίου Σωκράτους Δαιμονίου (590Β) καταγράφει ένα μέρος της διδασκαλίας
που εκπέμπεται από τη θεία φωνή προς τον Τίμαρχο (ίσως αντίστοιχη με εκείνη τη φωνή
που άκουγε ο Ιωάννης στο Σπήλαιο της Αποκάλυψης να του υπαγορεύει τι να γράψει). Να
ένα απόσπασμα του διδακτικού χρησμού που δίδεται στον Τίμαρχο:

«Η ανθρώπινη Ψυχή προήλθε από τον θείο Νου. Ένα μέρος της, καθώς αναμιγνύεται με τα
πάθη της ύλης, αλλοιώνεται, αλλά ένα άλλο θαυμάσιο μέρος της μας κρατάει ψηλά το
κεφάλι, ώστε να αναπνέουμε τον ελεύθερο αέρα, σαν αεραγωγός επικοινωνών με το
σκάφανδρο ανθρώπου που έχει καταδυθεί στον βυθό. Το μέρος εκείνο που βρίσκεται στο
υποβρύχιο σώμα ονομάζεται Ψυχή. Ενώ, γι' αυτό που δεν αλλοιώνεται, οι πολλοί,
βλέποντάς το ως ανταύγεια επί εσόπτρου, πιστεύουν ότι βρίσκεται μέσα τους. Όσοι όμως
διαισθάνονται σωστά, γνωρίζουν ότι αυτό βρίσκεται έξω από αυτούς, και το αποκαλούν
Δαίμονα...»

Μελετώντας διάφορα βιβλία, ανακάλυψα ένα αξιόλογο σχόλιο για την παραπάνω
παράγραφο. Σχολιάζοντας αυτό το απόσπασμα, ο Δημ. Δημόπουλος, στο εξαιρετικό έργο
του περί των ελληνικών μαντείων, γράφει:

«Εδώ γίνεται για πρώτη φορά η διάκριση της Ψυχής σε δύο τμήματα, αυτά που αργότερα η
φιλοσοφία δια του Πλάτωνος θα ονόμαζε Επιθυμητικόν και Θυμοειδές, και, επί το
φιλοσοφικότερον, Μεριστή και Αμέριστη Ουσία. Η Ψυχή-Νέκυς, διακρίνεται από την ψυχή-
θυμόν: αυτή η δεύτερη είναι η θεία αιτία της ζωής, είναι αυτή που μπορεί να διασυνδέει
τον άνθρωπο, σαν αεραγωγός με σκάφανδρο δύτου, προς τον θείον Δαίμονα, προς την
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
136

Αμέριστη Ουσία του Κόσμου. Τι είναι όμως άραγε αυτός ο Δαίμων, που ευρίσκεται επάνω
από τον άνθρωπο και τον οποίο αυτός είναι σε ψυχική συνάρτηση;

Οι Δαίμονες, γράφει ο Πλούταρχος, είναι ‘ψυχές αποχωρισθείσες του σώματος ή ουδέποτε
ενσωματωθείσες, οι οποίες, κατά τον θείον Ησίοδο, είναι αγνοί επιχθόνιοι φύλακες θνητών
ανθρώπων...’ Ο Κέλσος ονομάζει "ήρωες" και "αγγέλους" αυτά τα δύο είδη δαιμόνων.

Οι Δαίμονες είναι γενικώς ανώτερες υπάρξεις, πνευματικές, οι οποίες συμπαρίστανται
αθέατες στους ενάρετους ανθρώπους. Για τον πολύν κόσμο, που δεν είχε τη δυνατότητα να
απευθυνθεί σε ένθεο Μαντείο (σ’ αυτά προηγούνταν οι εκπρόσωποι των πόλεων),
λειτουργούσαν τα Νεκρομαντεία και τα Ηρωομαντεία. Εκεί ερχόταν κανείς σε επαφή με
ψυχές νεκρών ή με σχετικώς κατώτερα πνεύματα, με ψυχές δηλαδή αποχωρισθείσες του
σώματος. Αυτά τα Μαντεία μπορεί να μην είχαν τις δυνατότητες των μεγάλων ένθεων
Μαντείων, αλλά προσέφεραν σοβαρές υπηρεσίες στους απλούς ανθρώπους, και γι' αυτό
μέχρι και τη βίαιη καταστροφή τους δεν έπαψαν να λειτουργούν.

Η ύπαρξη βεβαίως ανωτέρων και κατωτέρων δαιμόνων, δεν σημαίνει ότι υπάρχουν και
"πονηροί δαίμονες" είτε (πολλώ μάλλον) και δαίμονες "του Κακού". Απαξιούμε δε τελείως
να σχολιάσουμε τη βλάσφημη διαφθορά που έχει γίνει στη λέξη "δαίμων". Λέγοντας όμως
"δαίμονα" ο χρησμός του Τροφωνίου εννοούσε τις ‘ψυχές τις ουδέποτε ενσωματωθείσες’:
το Θείον! Με αυτό ευρίσκεται η ανθρώπινη ψυχή σε πλήρη εξάρτηση, είτε το έχει
συνειδητοποιήσει είτε όχι. Όταν όμως εκείνη το συνειδητοποιεί αυτό, τότε της ανοίγονται
τεράστιοι ορίζοντες γνώσεως και χάριτος...» (Δημ. Δημόπουλος, Στο Άδυτο των Ελληνικών
Μαντείων, εκδ. Ελεύθερη Σκέψις).

Οι πολλοί, βλέποντας το ως ανταύγεια επί εσόπτρου, πιστεύουν ότι βρίσκεται μέσα τους.
Όσοι όμως διαισθάνονται σωστά, γνωρίζουν ότι αυτό βρίσκεται έξω από αυτούς, και το
αποκαλούν Δαίμονα...» Αυτό το σημείο της διήγησης του Πλούταρχου, δεν μπορεί παρά να
μου φέρει στον νου ένα θρυλικό αινιγματικό εδάφιο από τις επιστολές του Αποστόλου
Παύλου (Προ3 Κορινθίους Α ', ιγ': 12): «Βλέπομεν γαρ άρτι δι εσόπτρου εν αινίγματι, τότε
δε πρόσωπον προς πρόσωπον, άρτι γιγνώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και
επεγνώσθην...» (Τώρα βλέπουμε μέσα σ' έναν εσωτερικό καθρέφτη, αινιγματικά, σκοτεινά,
τότε όμως θα δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό που τώρα γνωρίζω μόνο εν μέρει, τότε θα
το γνωρίσω όπως γνωρίζομαι...» (Αναφέρεται είτε στη θέαση της θεότητας, είτε στον τρόπο
που θεώμεθα τα πάντα).

Ο Leon Bloy (Le mendiant Ingrant, 1894), σχολιάζει εξίσου αινιγματικά: «Η φράση του
Αποστόλου Παύλου: Videmus nunc per speculum in aenigmate , ίσως να είναι ο
φωταγωγός, απ' όπου μπορούμε να καταδυθούμε στην αληθινή Άβυσσο: την ψυχή του
ανθρώπου. Η τρομακτική απεραντοσύνη των αβύσσων του στερεώματος είναι μια
ψευδαίσθηση, ένα εξωτερικό είδωλο των δικών μας αβύσσων που "καθρεφτίζονται".
Πρέπει να στρέψουμε τα μάτια, να αφιερωθούμε σε μια ανυπέρβλητη αστρονομία προς το
άπειρο της καρδιάς μας, για την οποία θυσιάστηκε ο θεός... Αν βλέπουμε τον Γαλαξία, είναι
γιατί υπάρχει αληθινά μέσα στην ψυχή μας...»

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
137

Κρυφακούγοντας τα λόγια της φωνής μέσα στο σκοτάδι, που λέει: «ένα άλλο θαυμαστό
μέρος της μας κρατάει ψηλά το κεφάλι, ώστε να αναπνέουμε τον ελεύθερο αέρα, σαν
αεραγωγός επικοινωνών με το σκάφανδρο ανθρώπου που έχει καταδυθεί στον βυθό…..»,
σκέφτομαι ότι η κατάδυση στο εσωτερικό της γης είναι ταυτόχρονα και μία κατάδυση στο
εσωτερικό της ψυχής, και είναι ξεκάθαρο ότι αυτό υπονοούνταν στις εμπειρίες των
«καταδύσεων» στο Τροφώνιο Άνδρο. Μια υπόγεια ονειροπόληση. Αυτό προϋποθέτει μία
«ψυχαγωγία» και μία «φωταγωγία». (Για τις δύο αυτές μυστικές καταστάσεις, βλέπε υπό
έκδοση βιβλίο μου Ονειροπόλος, στο κεφαλαίο Καβάλα στον Άνεμο, απ' όπου και
προέρχονται οι παρακάτω παράγραφοι}:

Ναι, μέσα μας έχουμε ένα ψιχίο του Σύμπαντος, ένα ψιχίο από το Όλον, ένα ψίχουλο. Αυτό
είναι η ψυχή: ένα κομμάτι του σύμπαντος, όχι του υλικού σύμπαντος αλλά του
πνευματικού, ένα ψίχουλο από την ψίχα (που είναι το εσωτερικό μέρος του ψωμιού,
κρυμμένο μέσα από την κόρα του. Κι αυτό είναι ένα σπάνιο ψωμί του οποίου ο φούρναρης
μας είναι άγνωστος). Αυτή είναι μία σπίθα, μιας φλόγας, που προέρχεται από τη μεγάλη
φωτιά, που στέλνει το φως της παντού, διαφωτίζοντας τα πιο βαθιά σκοτάδια, κανόνισε μία
φωτεινή διάνοιξη στο σκότος, ένα φως που μπαίνει μέσα στο σκοτεινό υπόγειο από τον
φωταγωγό: μία φωταγωγία.

Λοιπόν, πλέον δεν υπάρχει λόγος να το κρατάμε μυστικό (αρκετά κρατήθηκε τόσο ζηλότυπα
μέσα στους καιρούς}: η ονειροπόληση είναι ψυχαγωγία. Αυτό το διαφωτιστικό γεγονός μας
αποκρύπτεται εξαιτίας του πέπλου που σκεπάζει την καθημερινή μας αντίληψη, και
επιπλέον υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι ψυχαγωγία σημαίνει απλά διασκέδαση, και
άλλοι που με στόμφο λένε ότι σημαίνει την αγωγή της ψυχής (έχοντας κατά νου την
αμφιλεγόμενη διαγωγή μας). Ψυχαγωγός είναι ο αγωγός μέσα στο μεταλλείο, στο υπόγειο
και σκοτεινό εκείνο μέρος όπου εργάζονται οι μεταλλωρύχοι, ο αγωγός από τον οποίο
εισχωρεί ο αέρας και φέρνει δροσιά και οξυγόνο για τους ανθρώπους εκεί κάτω. Ο αγωγός
του ψύχους. Υπάρχουν μέρη και άνθρωποι εκεί κάτω, στο βαθύτερο σκοτάδι, που έχουν
ψυχαγωγία.

Ψυχαγωγός είναι ο κρυφός αγωγός μέσα στη σπηλιά στην οποία είμαστε κλεισμένοι,
φυλακισμένοι και ξεχασμένοι, από τον οποίο εισχωρεί ο άνεμος στη φυλακή μας και
ανεμίζει την ψυχή μας. Καθόμαστε εκεί, μέσα στο σκοτάδι, στη δυσωδία, στη δύσπνοια και
στην αφόρητη ζέστη, και ξαφνικά εισχωρεί από τον ψυχαγωγό ένας άνεμος από έξω, ένας
άνεμος από αλλού, που φέρνει -μέσα από ένα άνοιγμα, άνοιξη- ευωδιές λουλουδιών,
ανοιξιάτικη αύρα, δρόσο, αναπνοή, έμπνευση, ελπίδα ελευθερίας. Και από την ίδια δίοδο
εισχωρεί το φως: η φωταγωγία.

Αν περιπλανιέσαι μέσα στο σκοτάδι και αναζητάς το φως, να θυμάσαι ότι η φωταγωγία δεν
φαίνεται από μακριά στη σκοτεινιά, σε αντίθεση με αυτό που σου είπαν, πως αν υπάρχει
φως στο βάθος του τούνελ θα το δεις. Πρέπει να ψυχανεμιστείς τον τόπο, να περιπλανηθείς
μέχρι να νιώσεις ένα ρίγος, να αισθανθείς τη δροσιά, να ακολουθήσει το αιθέριο ίχνος της,
κι έπειτα να βρεθείς εκεί που φυσάει ο άνεμος. Εκεί, αν αφήσεις την ψυχή σου να
παρασυρθεί από τον άνεμο και περιέλθει σε κατάσταση ψυχαγωγίας, θα δεις τη
φωταγωγία... Ο άνεμος είναι καλός αγωγός της ψυχής, αφού η ψυχή είναι η ανάσα μας και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
138

ο άνεμος είναι η ανάσα του κόσμου…

Ο Παυσανίας διηγείται τον τρόπο με τον οποίο ανακαλύφθηκε η τρύπα του Τροφώνιου
Μαντείου. Ένα μεγάλο σμήνος από άγριες μέλισσες εμφανίστηκε στη Λιβαδειά, κάποιοι το
ακολούθησαν ως την τεράστια κυψέλη του κάτω από τη γη, κι αυτό τους οδήγησε στην
ανακάλυψη του Μαντείου (που σημαίνει ότι κάτι «έπαθαν» εκεί). Γι' αυτόν τον λόγο ο
Τροφώνιος συχνά απεικονίζεται να κρατά μία κυψέλη μελισσών. Αυτή η διήγηση της
ανακάλυψης μοιάζει αλληγορική, ο Παυσανίας μιλάει σε κώδικα το ίδιο και όλοι οι άλλοι
που το διηγούνται αυτό ως δοξασία, αφού η «κυψέλη κάτω από τη γη» υπονοεί το υπόγειο
δίκτυο στοών που κρύβεται στο Τροφώνιο. Οι μέλισσες, επίσης, ως σύμβολο συνδεόταν με
τους Δελφούς, και το σμήνος που ακολουθείται ως το Μαντείο του Τροφώνιου υπονοεί την
εντολή του Μαντείου των Δελφών για να ιδρυθεί ένας τόπος λατρείας του Τροφώνιου στη
Λιβαδειά...

Ένας από τους πιο αινιγματικούς μυστικιστές του 13ου αιώνα, ο Michael Scott, έγραφε ότι
το μέλι πλανάται στον αέρα και πέφτει από τον ουρανό στα λουλούδια, απ' όπου και το
συλλέγουν οι μέλισσες. Μπορεί σε κάποιους η ιδέα αυτή να ακούγεται παράδοξη, μονάχα
όμως επειδή δεν καταλαβαίνουν ότι είναι η δήλωση ενός ανθρώπου που έχει εντρυφήσει
στις μυστικιστικές τέχνες. Ο Scott ήξερε ότι η μέλισσα είναι ένα αρχαιότατο σύμβολο για
την ανθρώπινη ψυχή, ενώ το μέλι συμβόλιζε την ουσία εκείνη που είναι η τροφή της ψυχής.
Κανόνισε αυτή τη δήλωση στα αινιγματικά γραπτά του, ο Scott έγραφε στη μυστικιστική
γλώσσα των πουλιών. Οι ουρανοί δίνουν μυστικά τη γνώση σε αυτούς που την αναζητούν,
«Ubi mel ibi apes» (Όπου υπάρχει μέλι, εκεί υπάρχουν και μέλισσες). Οι μέλισσες παίρνουν
το μέλι από τα ρόδα και το συγκεντρώνουν στην κυψέλη, κι ή κυψέλη (από το κυώ /κύηση
και ψάλλω) είναι το σύμβολο για το ανθρώπινο σώμα, στο οποίο ενοικεί η μέλισσα, η
ψυχή. Το ρόδο είναι το σύμβολο του Μυστικού. Η λέξη Μυστικό σημαίνει την απόκρυφη
πνευματική γνώση που προέρχεται από τους Μύστες.

“Dat rosa mel apibus”(Το Ρόδο δίνει στις μέλισσες το μέλι), μια παλιά ροδοσταυρική ρήση
που στη μυστική γλώσσα σημαίνει: «Η πνευματική γνώση χαρίζει παρηγοριά στις ψυχές».
(Αυτό το ροδοσταυρικό σύμβολο χρησιμοποιήθηκε πρώτα στο αλχημιστικό έργο Summum
Bonum-Υπέρτατο Αγαθό- του Joachim Frizious, και ύστερα υιοθετήθηκε από τον Robert
Fludd, γι' αυτό είναι γνωστό και ως το «Κλειδί του Fludd»). Η μέλισσα και το μέλι της,
επίσης, χρησιμοποιούνται και ως κωδικές λέξεις για το μέλλον.

Κατά τη γνώμη μου, είναι φανερό ότι το Τροφώνιο Άνδρο ήταν μία κρύπτη Ψυχεδέλειας (η
λέξη σημαίνει φανέρωση της ψυχής), κι εκείνοι που κατέβαιναν εκεί (δια της απαγωγής)
έκαναν μία εξομοίωση της κατάβασης στον Άδη, περνούσαν από μυητικό θάνατο της
προσωπικότητάς τους (την οποία δεν θυμόντουσαν όταν ανέρχονταν), ταξίδευαν στο
εσωτερικό της γης ταξιδεύοντας στο εσωτερικό της ψυχής τους και βλέποντας «δι'
εσόπτρου εν αινίγματι» την ψυχή τους να φανερώνεται θριαμβικά σε αυτούς με οράματα
και διοράματα, στη φαντασμαγορία του γκροτέσκου περιβάλλοντος, συνομιλούσαν με τους
Δαίμονες (με την αρχαία ελληνική σημασία του όρου), έπαιρναν χρησμούς, μιλούσαν με το
μέλλον (έπαιρναν το μέλι από την κυψέλη του Τροφώνιου), εξιστορούσαν την περιπέτεια
τους στους επόπτες ιερείς, εκείνοι κατέγραφαν τη διήγηση, είχαν λεπτομερές αρχείο με τις
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
139

ψυχές όλων των επισκεπτών, μία υπόγεια ψυχολογία, έκαναν ένα είδος μυστικής
ψυχανάλυσης.

Τα μυστικά γνωστικά αντικείμενα των αρχαίων ελληνικών τόπων, όπως αυτά που
βρισκόντουσαν στο Τροφώνιο στη Λιβαδειά, χάθηκαν όχι επειδή ξεχάστηκαν ή
καταστράφηκαν, αλλά επειδή τα μελέτησαν και τα έκλεψαν -ή έστω τα διέσωσαν μυστικά-
ξένοι περιηγητές οι οποίοι ήταν μυημένοι σε μυστικές αδελφότητες της Ευρώπης, οι οποίοι
ερχόντουσαν στην Ελλάδα για να ανακαλύψουν τις ρίζες των πραγμάτων που διδάσκονταν
στις αδελφότητες τους. Στη Λιβαδειά υπάρχει ακόμη το ρολόι που δώρισε ο Βρετανός
διαβόητος αρχαιοκάπηλος λόρδος Έλγκιν. Το δώρο αυτό δόθηκε στην πόλη για να
καλοπιάσει τους Τούρκους αγάδες για της ανασκαφές που έκανε το 1803 στον χώρο του
Τροφωνίου (και, όπως καταλαβαίνετε, έφυγε με πολύ περισσότερα πράγματα από τα
«Ελγίνεια» του Παρθενώνα, αφού στο Τροφώνιο έκανε τόσες μελέτες και έρευνες όσες
δεν έκανε πουθενά αλλού. Αλλά κανείς δεν συζητάει για όλα αυτά, κι ακόμη κι εγώ το
αναφέρω εδώ εκ παραδρομής...)

Ή αρχετυπική εντύπωση ότι μια κατάβαση μέσα στη Γη είναι μια βουτιά στον κόσμο των
ονείρων, αλλά και η ανησυχητική αίσθηση και ο αποπροσανατολισμός που οι περισσότεροι
από εμάς νιώθουν στα σκοτεινά κλειστά μέρη, έχει εμπνεύσει πολλές δραματικές χρήσεις
σπηλαίων και υπόγειων θαλάμων για πολλές χιλιάδες χρόνια. Όταν χρησιμοποιούνταν για
θρησκευτικές τελετές και για συναντήσει μυστικών αδελφοτήτων, οι υπόγειοι ναοί και
στοές υπενθύμιζαν στους μυημένους την ανάγκη για μυστικότητα. Επίσης, μετέφεραν ένα
ισχυρό συναίσθημα της στενής σύνδεσης μεταξύ θανάτου και γέννησης, (Η παλιά
πεποίθηση πολλών αιρετικών ότι τίποτε απ' όσα μπορούν να γίνουν σε υπόγεια μέρη δεν
ήταν αμαρτία και ότι κάτω από τη γη κανένας νόμος δεν ισχύει, οδήγησε πολλές μυστικές
αδελφότητες σε οργιαστικές δραστηριότητες σε υπόγεια μυστηριακά μέρη που ήταν,
γνωστά από την αρχαιότητα και λίγοι γνώριζαν που βρίσκονταν. Για παράδειγμα, ο
χρονικογράφος Καισάριος αναφέρει «για αιρετικούς στη Βερόνα, γύρω στα 1175, οι οποίοι
συγκεντρώνονταν σε μια τεράστια υποχθόνια αίθουσα, παρακολουθούσαν μια βλάσφημη
τελετή, έσβηναν όλα τα κεριά και έκαναν όργια σε απόλυτο σκοτάδι, χωρίς να βλέπουν
ποιον έχουν κοντά τους. Έλεγαν ότι έτσι γνώριζαν τον αληθινό τους εαυτό, ενώ κανείς
άλλος δεν μπορούσε να τους δει…»)

Αλλά τα πιο δραματικά τελετουργικά ταξίδια στον αρχετυπικό κόσμο της γέννησης και του
θανάτου, πολύ μακριά από τον επιφανειακό κόσμο του συνειδητού και της λογικής,
γίνονταν από τα μυστικά θρησκευτικά τάγματα πολλών πολιτισμών, με τις τελετές μύησής
τους, η του «μικρού θανάτου», η της «δεύτερης γέννησης». Αυτές οι τελετές ήταν πολύ
εντυπωσιακές, τρομαχτικές, συχνά βίαιες, σαν ένα «shock treatment», όπως λέει ο Joseph
Cambell για τις παλαιολιθικές τελετές του 30.000-10.000 π.Χ. Αυτές οι τελετουργίες
«μεταμόρφωναν μωρά σε άντρες, ικανούς κυνηγούς, γενναίους υπερασπιστές της φυλής…»
Εκεί, μόνο όταν ο έφηβος περνούσε με επιτυχία από δύσκολες τελετουργικές δοκιμασίες,
μπορούσε να γίνει άντρας, και να του εμπιστευθούν τα μεγαλύτερα μυστικά της φυλής. Για
να γίνει ενήλικος το παιδί έπρεπε να ξαναγεννηθεί, και σε πολλές κοινωνίες αυτή ή μυητική
αναγέννηση η σε υπόγεια Άνδρα, σε στενά σκοτεινά μέρη που θύμιζαν ταυτόχρονα τον
τάφο και τη μήτρα. (Μυστικιστικά, ο αμύητος συμβολίζεται με το «μωρό», ο μυούμενος με
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
140

το «παιδί», ο νεόφυτος με τον «νεαρό» και ο μυημένος με τον «ενήλικο»). Ο Joseph
Cambell περιγράφει τις παλαιολιθικές και νεολιθικές τελετουργικές σπηλιές και στοές της
νότιας Γαλλίας και της βόρειας Ισπανίας, σαν μέρη αληθινά τρομερά και πλημμυρισμένα
από το δέος του Άγνώστου:

«Μια τρομακτική αίσθηση κλειστοφοβίας, αλλά ταυτόχρονα και μια αίσθηση λύτρωσης
από κάθε στοιχείο του επάνω κόσμου, επιτίθεται στο μυαλό που ήταν έγκλειστο σ’ αυτές
τις κατασκότεινες αβύσσους, όπου το σκοτάδι δεν είναι απλώς μία απουσία φωτός, αλλά
μία χθόνια δύναμη που μπορείς να τη βιώσεις βαθιά μέσα σου. Έπειτα ερχόταν το
αναπάντεχο φως. Κατά τη διάρκεια των τελετών, όλα γινόντουσαν για να εμπνεύσουν στο
νεαρό μια πνευματική αναγέννηση, τον σκότωναν συμβολικά με το ενεργοποιούν το φόβο
της παιδικής ηλικίας για το σκοτάδι. Το σκοτάδι που επιφέρει την τυφλότητα που είναι το
σύμβολο της άγνοιας, είναι το πεδίο του Αγνώστου, και το φως στο σκοτάδι είναι ή γνώση
που έρχεται να φωτίσει το Άγνωστο…»

Τα μυστηριακά υπόγεια μέρη λειτουργούσαν ως αναπαραστάσεις του Άδη(όπως συνέβαινε
στο τρομερό υπόγειο δίκτυο στοών και σπηλαίων στο νεκρομαντείο της Βιαία στην Ιταλία,
όπου οι ιερείς είχαν στήσει μία ολόκληρη γεωγραφική αναπαράσταση του Άδη), το ταξίδι
της μύησης σε αυτά, νοούνταν ως ένα ταξίδι πέρα από τον θάνατο. Ή γνώση του μέλλοντος
είτε δινόταν από ιερείς που έπαιζαν τον ρόλο των θείων δαιμόνων, των πνευματικών
μεσολαβητών ανάμεσα στους ανθρώπους και τους Θεούς, είτε δινόταν από αληθινούς
δαίμονες που έμοιαζαν σαν άστρα μέσα σε μια υπόγεια νύχτα, στον ουρανό της Αβύσσου,
όπως διηγείται και ο Τίμαρχος…

Εξέρχομαι τώρα από αυτό το σκοτεινό και μυστηριώδες άρθρο, διαβάζοντας την τελευταία
στροφή της «Κόλασης» στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη(Dante):

«Ο οδηγός μου και εγώ, στον κρύφιο τούτο δρόμο μπήκαμε για να βρούμε του φωτός τον
κόσμο, και δίχως να ζητούμε ανάπαυση καμιά, ανεβήκαμε πρώτος αυτός και εγώ ξωπίσω
του, μέχρι που είδα εγώ τα πράγματα τα ωραία που’ χει ο ουρανός, από ένα στρόγγυλο
φωταγωγό, κι εβγήκαμε απ’ αυτόν να ξαναδούμε τ’ άστρα…!



Συγγραφέας: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΚΗΣ
περιοδικό STRANGΕ




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
141

Πυραμίδες στον Ελλαδικό χώρο.



"Στα δεξιά εκείνων που έρχονται από το Αργος προς την περιοχή της Επιδαύρου,
υπάρχει οικοδόμημα πάρα πολύ όμοιο με πυραμίδα, φέρει δε ασπίδες αργολικές κατά
το σχήμα επεξεργασμένες. Λέγουν ότι εδώ έγινε η μάχη μεταξύ Προίτου και
Ακρισίου για την εξουσία, που κατέληξε ισόπαλη και επήλθε έκτοτε συνδιαλλαγή,
αφού βέβαια κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να επικρατήσει. Λέγουν δε ότι οι
δύο και το στράτευμα για πρώτη φορά τότε είχαν οπλισθεί με ασπίδες. Προς τιμή δε
των νεκρών, των δύο παρατάξεων, διότι ήταν συμπολίτες και συγγενείς,
κατασκευάσθηκε εδώ κοινό μνημείο." (Παυσανία:"Ελλάδος Περιήγησις"
Κορινθιακά, XXV).




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
142




Ο Προίτος και ο Ακρίσιος είναι απόγονοι του πανάρχαιου Δαναού, βασιλιά του
Αργους. Επίσης είναι γνωστό ότι το Αργος και η Θήβα συνδέονται μυθολογικά και
ιστορικά με την Αίγυπτο. Εξάλλου ο ίδιος ο Ορφέας "τον ιερό λόγο εξελόγχευσε στην
Αίγυπτο" όπου δίδαξε τους ίδιους τους Αιγυπτίους τα θέσφατα.(Βλ. Ι. Πασσά: "Τα
Ορφικά"). Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περί τα 26 πυραμιδοειδή κτίσματα, από
την Θήβα έως την Κρήτη. Η Πυραμίδα του Ελληνικού βρίσκεται στον ομόνυμο
οικισμό 7χλμ νότια του Αργους. Το κτίσμα βρίσκεται σε σχετικά καλή κατάσταση αν
και έχει υποστεί πολλές φθορές από τους ίδιους τους ανθρώπους, που δεν γνώριζαν
την χρήση του, αλλά και από τα στοιχεία της φύσης. Η πυραμίδα έχει διαστάσεις
12,60μ. επί 14,50μ. και έχει κάτοψη ορθογωνική. Δεν αποκλείεται να είχε λατρευτική
χρήση. Ακόμη σημαντική είναι επίσης και η πυραμίδα που βρίσκεται στο χωριό
Λυγουριό της Επιδαύρου. Η κατασκευή της είναι παρόμοια με του Ελληνικού.
Δυστυχώς η κατάσταση του μνημείου είναι πολύ άσχημη, λόγω της μεταφοράς λίθων
από τους κατοίκους για οικοδομικούς σκοπούς. Είναι επίσης ορθογωνική διαστάσεων
12,00μ. επί 13,50μ. Αξιόλογη είναι και η κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου στην
Θήβα, η πυραμίδα της Δαλαμανάρας(νότια του Αργους), της Καμπίας (Νέα
Επίδαυρος), της Σικυώνας (βόρεια του Αργους). (Βλ. Χρήστου Λάζου:"Πυραμίδες
στην Ελλάδα" και περιοδικό "Δαυλός" τ.χ 172,181).

Το σημαντικότερο γεγονός είναι η χρονολόγηση των πυραμίδων του Ελληνικού και
του Λυγουριού. Οι μετρήσεις έγιναν με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας στο
εργαστήριο Πυρηνικής Χρονολογήσεως του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου
του Εδιμβούργου υπό του καθηγητή κ.Galloway και του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας
του "ΕΚΕΦΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ" υπό του κ. Ι. Λυριτζή. Έτσι η μέση ηλικία της
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
143

πυραμίδος του Ελληνικού ανέρχεται στο 2720(±580,±1050)π.Χ, ενώ της πυραμίδος
του Λυγουριού στο 2100(±610)π.Χ! Με την ίδια μέθοδο της θερμοφωταύγειας,
χρονολογήθηκε μυκηναϊκό τείχος και έδειξε (1100±180) έτη π.Χ, ενώ η παλαιότερη
αρχαιολογική εκτίμηση έδινε ηλικία 1280π.Χ (=1100+180). Λειτουργώντας
προσθετικά διαπιστώνουμε ότι η ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού είναι
(2720+580=3300π.Χ), ενώ του Λυγουριού (2100+6100=2710π.Χ), που τις
κατατάσσουν αρχαιότερες των Αιγυπτιακών σύμφωνα με ανακοίνωση της Ακαδημίας
Αθηνών. Επίσης έγιναν μετρήσεις με την μέθοδο γεωφυσικής διασκοπήσεως με την
χρησιμοποίηση φορητού πρωτονιακού μαγνητόμετρου και ηλεκτρομαγνητικής
συσκευής, κατέληξαν δε ότι η πυραμίδα του Ελληνικού ανάγεται στην 3η χιλιετία
π.Χ!

Στην Αίγυπτο η πρώτη πυραμίδα (βαθμιδωτή) της Σακκάρας ανήκει στον Φαραώ
Ζοζέρ (2630 π.Χ.) . Οι επόμενες είναι οι πυραμίδες του Σνερφρού (2600 π.Χ. ), ενώ η
μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας του Φαραώ Χέοπος χρονολογείται το 2505 π.Χ.
Δυστυχώς μόλις βγήκε η πρώτη ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών ο τότε υπουργός
Πολιτισμού απαγόρευσε δια νόμου (!) την όποια έρευνα γύρω από την χρονολόγηση
των Ελληνικών πυραμίδων (Πυραμίς = Πύρ + Αμίς ). Κατόπιν πιέσεων (από ποιους
άραγε ;) η Ακαδημία Αθηνών με νέα ανακοίνωση αναγκάστηκε να αναφέρει ότι οι
Ελληνικές πυραμίδες είναι συνομήλικες των Αιγυπτιακών ....

Τέλος είναι άξιο θαυμασμού το γεγονός ότι οι δύο πυραμίδες του Αργους (=Αργώ
=Ark =Κιβωτός) έχουν προσανατολισμό ο οποίος συνδέεται στενά με την κίνηση του
αστερισμού του Σείριου (Άστρο του Κυνός). Το εν λόγω άστρο ανήκει στον
αστερισμό Canis Majoris , απέχει 8,6 έτη φωτός από το Ηλιακό μας Σύστημα και
αποτελεί το λαμπρότερο άστρο στο νυχτερινό ουρανό της ανατολικής Μεσογείου. Η
λαμπρότητα του Σείριου στο κυανόλευκο είναι 23 φορές μεγαλύτερη του δικού μας
Ηλίου....

Συγγραφέας: Iaveris Team

Αρθρο επισκέπτη
Ανεξήγητα-Μυστήρια


Θ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: «Στον λόφο του Αμφείου υπάρχει η Πυραμίδα των
Θηβών»

Εκδήλωση με θέμα «Θηβαϊκά Δρώμενα σε Αρχαίους και Σύγχρονους Καιρούς»
πραγματοποίησε στο συνεδριακό κέντρο Θήβας, με εισηγητή τον Αρχαιολόγο
Θεόδωρο Σπυρόπουλο, ο Σύλλογος Πολιτιστικής Ανάπτυξης Θήβας «ΛΑΪΟΣ».


«Το περιεχόμενο της σύζευξης, των δρώμενων της αρχαιότητας και του σήμερα, είναι
συγχρόνως και αντίθεση. Στην αρχαιότητα είχαμε μια πόλη των Θηβών η οποία
ακτινοβολούσε από δημιουργικότητα και πολιτισμό και σήμερα έχω την αίσθηση ότι
η πόλη δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο που βρισκόταν στην αρχαιότητα» είπε σε
δηλώσεις του ο κ. Σπυρόπουλος και συνεχίζει «στην απώτερη αρχαιότητα η Θήβα
έχει να παρουσιάσει μερικά έξοχα μνημεία που την κατατάσσουν στην πρώτη σειρά
των μεγάλων αρχαιολογικών χώρων της Ελλάδος. Η δόξα της συνέχισε και στους
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
144

μεταγενέστερους χρόνους έτσι ώστε ο ένας κύκλος από τους κύκλους των τραγικών
της αρχαιότητας να είναι ο θηβαϊκός που τροφοδότησε την Αττική τραγωδία».

Ο κ. Σπυρόπουλος στη συνέχεια αναφερόμενος στην σημερινή κατάσταση των
αρχαιολογικών χώρων της Θήβας τόνισε ότι «αισθάνεται κανείς πικρία για την εικόνα
που παρουσιάζουν τα μνημεία μας, πάνω στα οποία αποτυπώθηκε το μεγαλείο και η
λαμπρή περιπέτεια του Ελληνισμού στη Θήβα. Της αξίζει μια καλύτερη τύχη και αν η
δική μου παρουσία σήμερα εδώ έχει την δυνατότητα να συμβάλλει στην αφύπνιση
των πολιτών ώστε να δώσουμε ξανά στη Θήβα τον προορισμό της, θα ήμουν πολύ
ευχαριστημένος» είπε χαρακτηριστικά.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ

Παράλληλα ο αρχαιολόγος αναφέρθηκε, μετά από ερώτηση δημοσιογράφου, και στην
πρόταση του ιδρύματος Πάκαρντ να προχωρήσει σε ανασκαφές. Ο κ. Σπυρόπουλος
έκανε αναφορά στον δάσκαλο του κ. Μαρινάτο που την δεκαετία του 70 τον
παρακίνησε, όπως λέει χαρακτηριστικά, να κάνει ένα σχέδιο προσδιορισμού του
ανακτορικού συγκροτήματος του Καδμείου. «Στόχος ήταν να σωθεί το ανάκτορο από
την οικοπεδοποίηση, διότι την εποχή εκείνη που ήταν η δικτατορία, είχε προταθεί
από κάποιους φορείς της πόλης να κτιστεί στην θέση της δημοτικής αγοράς η Λέσχη
των Αξιωματικών και στο επόμενο οικοδομικό τετράγωνο να κατασκευαστούν
πολυκατοικίες και τα αρχαία να μείνουν στα υπόγεια. Ευτυχώς η πρόταση αυτή δεν
πέρασε και η δική μας πρόταση ήταν να απαλλοτριωθούν αυτά τα δύο οικοδομικά
τετράγωνα ώστε να δημιουργηθεί ένας πνεύμονας οικιστικός και πολιτιστικός ο
οποίος θα προστατεύσει και θα αναδείξει το Ανάκτορο. Χαίρομαι που υπάρχει ένας
φορέας που θέλει να συνεχίσει τις ανασκαφές αυτές που καθυστέρησαν πολλά
χρόνια. Η απαλλοτρίωση έγινε για να αναδειχθεί το Ανάκτορο του Κάδμου και αυτό
δεν μπορεί να μετατίθεται συνεχώς για το απώτερο μέλλον. Πρέπει να γίνει τώρα».



ΑΜΦΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΥΡΑΜΙΔΑ






Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
145






Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
146



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
147

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
148






Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
149



Ο κ. Σπυρόπουλος μίλησε όπως ήταν φυσικό και για τον λόφο του Αμφείου εκεί που
όπως υποστηρίζει ο ίδιος βρίσκεται η πυραμίδα των Θηβών. «Εκείνο που με
ενδιαφέρει είναι η τύχη του μνημείου. Περί της τύχης και της μορφής του Μνημείου
υπέβαλλα διατριβή επί υφηγεσία στο μεγαλύτερο πνευματικό ίδρυμα της χώρας μας,
το πανεπιστήμιο Αθηνών, που εγκρίθηκε ομοφώνως. Σήμερα υπάρχουν διαπρεπής
επιστήμονες, όπως ο κ. Ράμπαχ που είναι μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού
Ινστιτούτου και ανασκαφέας ενός τύμβου στην Ολυμπία, που χαρακτηρίζουν το
Αμφείον… Πυραμίδα. Και από την εξωτερική του μορφή ότι είναι βαθμιδωτό
συμφωνούν άπαντες. Είναι λυπηρό ότι ο σημερινός έφορος αρχαιοτήτων κ.
Αραβαντινός, στο συνέδριο που έγινε πέρυσι στο Ούντινε, δεν είχε το θάρρος να
κρατήσει την σειρά ομιλίας σύμφωνα με το πρόγραμμα. Για να αποφύγει την κριτική
εναντίον του άλλαξε την σειρά και μίλησε μετά από εμένα. Εκεί όμως, όταν
εμφανίζεται στα Διεθνή συνέδρια, φοβάται να πει ότι το μνημείο δεν υπάρχει. Εκεί
λέει ακριβώς τα αντίθετα. Όταν εκεί υποστηρίζει ότι στον χώρο του Μουσείου βρήκε
ένα μνημείο με πλινθοκατασκευή το οποίο είναι όμοιο με εκείνο που ανακάλυψα εγώ
στην κορυφή του λόφου του Αμφείου, αφήνω την κρίση σε εσάς».
Που είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα για την Πυραμίδα του Αμφείου….;

Τι βρήκε ο Α. Κεραμόπουλος, που έσκαψε από την ανατολική πλευρά του λόφου, την
οποία έκοψε ο παλιός εθνικός δρόμος Αθήνας – Λαμίας; Στο πάνω μέρος είναι ο
τύμβος , από κάτω είναι μια ζώνη με λευκό χρώμα , μετά το κάτω τμήμα του λόφου
και μετά ο δρόμος που οδηγούσε προς την πλατεία.

Ο Α. Κεραμόπουλος και αργότερα κάποιος άλλος αρχαιολόγος ερεύνησε την κορυφή
του λόφου, αλλά και οι δυο δεν ευτύχησαν να βρουν ένα ταφικό μνημείο.

Ο Παυσανίας όμως, αντιγράφοντας την τοπική παράδοση λέει πως εκεί υπάρχει
κοινός τάφος για τον Ζύθο και τον Αμφίωνα.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
150


Ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος ξεκίνησε δοκιμαστικά κι έπεσε πάνω στον τον τάφο.
Πρόκειται για έναν τεράστιο κιβωτιόσχημος τάφος, τον μεγαλύτερο στον Ελλαδικό
χώρο, που μέσα είχε δυο αποθέτες, που αντιστοιχούν σε δυο νεκρούς. Μέσα στον
τάφο και λίγο έξω από αυτόν βρήκαν 4 χρυσά κοσμήματα και άλλα μικρά
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
151

κομματάκια από χρυσό διάκοσμο, τα οποία δεν ήσαν στη θέση τους, γιατί ο τάφος
ήταν κλεμμένος.

Σκάβοντας με την ομάδα του (8 – 10 άτομα από την Θήβα), από το κέντρο του
τύμβου, κατέβηκαν ένα πηγάδι 20 μέτρων και ανακάλυψαν ότι όλος ο λόφος του
Αμφείου δεξιά και αριστερά ήταν κομμένος σε καταπληκτικές γαλαρίες ύψος 5 μ. και
πλάτος 1,5 μ. , ενώ συνέχεια εύρισκαν κόχες. Τις γαλαρίες είχε δει και ο Α.
Κεραμόπουλος όταν κόπηκε ο δρόμος, . Αρχαιολογικό δελτίο 3/1917, σελ. 388, αλλά
θεωρούσε πως ήσαν υδραγωγείο. Σκάβοντας και διατρέχοντας όλες τις γαλαρίες
έφτασαν στην ΒΑ πλευρά, όπου άκουγαν τα βήματα των περαστικών απ’ έξω.
«Πρόθεσή μας ήταν να ρίξουμε το μικρό χωμάτινο χώρισμα που υπήρχε , ώστε να
βγούμε στον δρόμο και να συνεχίσουμε ευκολότερα από το να κατεβαίνουμε διαρκώς
με ανεμόσκαλα από το πηγάδι, αλλά δεν προλάβαμε. Μετατέθηκα ξαφνικά και το
πηγάδι γέμισε τσιμέντο…» συνεχίζοντας την περιγραφή ο Θ. Σπυρόπουλος.

Οι αρχαιολόγοι τότε αιφνιδιάστηκαν για να παραδεχθούν ότι το μνημείο είναι ενιαίο
κι έτσι άρχισε η πρώτη κριτική και ο πόλεμος για την χρονολόγησή του. Για τον λόγο
αυτό δε, ήρθε στην Θήβα ο 80χρονος Γερμανός καθηγητής της Βιέννης Φριτς
Σταινμάγιερ, ο οποίος δέχτηκε τα πάντα, πλην όμως ζήτησε από τον Θ. Σπυρόπουλο
να κατεβάσει την χρονολογία. «Μα αν κατεβάσω την χρονολογία τότε χάνει την αξία
του το μνημείο το οποίο δεν βρίσκεται στην ουρά της εξέλιξης αλλά στην κορυφή
αφού είναι το αρχαιότερο τυμβοειδές μνημείο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη» είχε
απαντήσει τότε ο Έλληνας Αρχαιολόγος..

Σήμερα 30 χρόνια μετά τις αξιολογήσεις του Θ. Σπυρόπουλου, ουδείς στην διεθνή
βιβλιογραφία αμφισβητεί ότι το Αμφείο χρονολογείται το 2.500 π.χ, ότι τα χρυσά
κοσμήματα και τα ευρήματα ανήκουν σε μια εποχή που συμπορεύεται με την
παράδοση και ότι πρόκειται για τον διπλό τάφο των Ζύθου και Αμφίωνα. Οι
αντιρρήσεις που υπάρχουν, αφορούν την πυραμίδα και είναι λίγες. Μερικοί δε από
τους διαπρεπέστερους σήμερα αρχαιολόγους του κόσμου, όπως η Ζανέτ Φορσέ, ο
Μαράν, ο Ράμπαχ (ανασκαφέας της Ολυμπίας) μιλούν για τον μεγαλύτερο τύμβο της
Ελλάδας που έχει τη μορφή γήινης πυραμίδας: το Αμφείο «Οι αντιδρώντες έχουν την
εντύπωση ότι παλιότερα στην Ελλάδα κατοικούσαν μόνο τσοπάνηδες και ψαράδες.
Δηλαδή, ενώ στον περίγυρο μας υπήρχαν υψηλοί πολιτισμοί (Μεσοποταμία, Τροία
Αίγυπτος, Κρήτη) η Ελλάδα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου και αυτό γιατί έτσι αρέσει
σε εκείνους που έπρεπε να εντάξουν τους ινδοευρωπαίους σε κάποια χρονολογία και
μια από αυτές είναι το Αμφείο, το οποίο όμως τους διαψεύδει, αφού είναι αρχαιότερο
από τις τυμβοχωήσεις που υποτίθεται πως συνδέονται με την εισβολή ινδοευρωπαίων
στην Ελλάδα. Και για να στηρίξουν τις θεωρίες τους έφτασαν στο σημείο να πουν
πως ο πολιτισμός στην Ελλάδα αρχίζει με την Μυκηναϊκή εποχή το 1600 π.χ και ότι
τον δημιούργησαν αυτοί που ήρθαν από Ουγγαρία, Αφγανιστάν κ.α. Παραμύθια της
Χαλιμάς, που δυστυχώς τα διδάσκονται σήμερα στα σχολεία μας» επεσήμανε ο Θ.
Σπυρόπουλος,, προσθέτοντας: «Όχι κύριοι. Θα αναστραφεί αυτή η πορεία είτε το
θέλετε είτε όχι. Θα καταλάβετε ότι στην Ελλάδα από το 2.500 π.χ μέχρι το 1750 π.χ
υπάρχει μια τεράστια πολιτισμική ανάπτυξη που δεν ξανάγινε ποτέ. Όλη η
Μεσογειακή ζώνη έχει επηρεαστεί από τον ελληνικό πολιτισμό. Και η ίδια η
Αίγυπτος στην υιοθέτηση του πυραμιδικού σχήματος ακολουθεί την Ελλάδα. Και
απόδειξη δεν αποτελεί μόνο το περίοπτο μεγαλόπρεπο ασύγκριτο μνημείο του
Αμφείου.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
152

Θέτουμε υπό την κρίση της πόλης και των επιστημόνων το θέμα: Δέχεστε αυτά που
περιγράφω ότι είδα, δέχεστε μήπως ότι είναι υδραγωγείο κατά τον Κεραμόπουλο ή
μήπως πως αποτελεί φυσικό φαινόμενο;

Ότι και να δέχεστε, αξίζει τον κόπο να διαθέσουμε ένα μεροκάματο για να
αφαιρέσουμε αυτό το μικρό παραπέτασμα του χώματος και να μπούμε μέσα

Δηλώνω πως αν μπούμε μέσα, θα ανακαλύψουμε πως εκεί θα χωρέσει ολόκληρη η
πόλη και είναι κρίμα να μας στερούν αυτή τη δυνατότητα".


ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΧΑΝΙΩΝ


Αποκλειστική δημοσίευση της "Αγνωστης Ελληνικής Ιστορίας" 28/12/1997 και
2/3/1999Η "πυραμίδα" των Χανίων (στην πραγματικότητα είναι κώνος) είναι ένας
λαξευμένος βράχος και είναι ένα μνημείο μοναδικό στο είδος του μιας και δεν
υπάρχει καμία αναφορά για παρόμοιο κτίσμα-κατασκεύασμα.Επίσημες μελέτες,
έρευνες ή ανασκαφές δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής - ακόμη και το ίδιο το μνημείο
είναι άγνωστο στον κόσμο, και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την χρήση
που είχε στην αρχαιότητα ή την ηλικία του. Βρίσκεται σε υψόμετρο 290 μέτρων από
την επιφάνεια της θαλάσσης στα Νότια του νομού Χανίων. Μέσα στον κώνο έχει
λαξευτεί ένα δωμάτιο με διαστάσεις 2,20μ. x 2,10μ. και ύψος 1,40μ περίπου, στο
οποίο μπαίνει κανείς από την είσοδο που είναι στα Δυτικά (στις 253° περίπου)
διαστάσεων 1,2μ x 0,7μ. Η περιφέρεια του κώνου είναι περίπου 16 μέτρα και το ύψος
του από την κορυφή μέχρι το δάπεδο του θαλάμου είναι περίπου 4,6 μέτρα. Η
περιφέρεια της βάσης του είναι περίπου 29 μέτρα.

ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΛΥΓΟΥΡΙΟΥ
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
153



Η πυραμίδα αυτή βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Αραχναίο (από Άργος προς
Επίδαυρο) με διαστάσεις 14x12 μέτρα περίπου.Έχει χρονολογηθεί (με την μέθοδο της
θερμοφωταύγειας) στο 2100 π.Χ.Ο Παυσανίας δεν αναφέρει τίποτα για το κτίσμα και
η πρώτη αναφορά που έχουμε, είναι από την "Γαλλική Επιστημονική Αποστολή στον
Μοριά". Οι πρώτες ανασκαφές διενεργήθηκαν στις 9 - 18 Δεκεμβρίου του 1936 και
στις 1 - 9 Αυγούστου του 1937 υπό την διεύθυνση του Αμερικανού αρχαιολόγου Ρ.
Σκράντον. Οι διαστάσεις της πυραμίδας του Λιγουριού δείχνουν καθαρά την
ομοιότητα σε τύπο και πιθανώς σε χρήση, με την πυραμίδα του Ελληνικού.Η
πυραμίδα σήμερα είναι σχεδόν ισοπεδωμένη. Όπως βλέπουμε και στην φωτογραφία
δεξιά, ελάχιστες πέτρες έχουν μείνει στην θέση τους για να δείχνουν το αρχιτεκτονικό
της σχήμα Οι υπόλοιπες πέτρες της οικοδομής (ψαμμίτης λίθος) χρησιμοποιήθηκαν
στο χωριό Λιγουριό για χτίσιμο άλλων άλλων κατασκευών ενώ μερικές είναι
εντοιχισμένες στην παρακείμενη Βυζαντινή εκλησία της Αγίας Μαρίνας.Ανάμεσα
στα ευρήματα της ανασκαφής της Αμερικανικής σχολής Αρχαιολογίας το 1937,
περιλαμβάνεται κι ένας λίθινος πέλεκυς της νεολιθικής εποχής (ηλικίας πριν το 3000
π.Χ.), ενώ ο Λ. Λορντ (L. Lord - διευθυντής της Αμερικανικής αποστολής)
χρονολογεί την πυραμίδα στον 4ο π.Χ. αιώνα, άποψη που ενστερνίζονται ακόμα και
σήμερα οι αρμόδιοι φορείς και το Υπουργείο Πολιτισμού σε σχετική σελίδα του στο
δίκτυο (βλ. Πυραμίδα Ελληνικού).Ο Ρ. Σκράντον (R. Scranton - διευθυντής άλλης
Αμερικανικής αποστολής), που μελέτησε τα κεραμικά, υποστηρίζει ότι ο νεολιθικός
πέλεκυς "απλά, μπορεί να μεταφέρθηκε από κάπου μακριά σαν κάτι αξιοπερίεργο".
Αλλά το πως μπορεί να διατηρήθηκε ο νεολιθικός πέλεκυς "κάπου μακριά" για 2.500
τουλάχιστον χρόνια, να μεταφέρθηκε ως "κάτι αξιοπερίεργο" τον 4ο π.Χ. αιώνα στην
πυραμίδα του Λιγουριού και να διατηρήθηκε στη νέα του θέση για άλλα 2.300
χρόνια, είναι ένα εύλογο ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί.

ΆΛΛΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ :

Η πυραμίδα της Δαλαμανάρας στην Αργολίδα

Η πυραμίδα της Κάμπιας, στην Νέα Επίδαυρο Αργολίδας
Η πυραμίδα της Σικυώνας
Η πυραμίδα της Νεάπολης στην Λακωνία (Βιγλάφια)

Η πυραμίδα της Κάμπιας σώζεται σε ελάχιστα ερείπια, κυρίως η πρόσθια πλευρά με
την είσοδο και την πυραμιδοειδή γωνία της. Οι πυραμίδες της Δαλαμανάρας και της
Σικυώνας καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
154



O αρχαιολόγος Leake ανακοινώνει ότι το 1806 ( κατά άλλους το 1831) ανακάλυψε τα
ερείπια της πυραμίδας στα Βιγκλάφια, που την ταυτίζει με τον τάφο του Κινάδου που
ανέφερε ο Παυσανίας.

Προφανώς η εκτίμηση αυτή είναι εσφαλμένη καθώς μία τέτοια μεγαλοπρεπής
κατασκευή δεν θα αναλογούσε σαν ταφικό μνημείο σε έναν πλοίαρχο.
Μετά την αναφορά αυτή του Leake περνούν και 160 περίπου χρόνια
όπου την περιοχή επισκέφθηκαν το 1961 οι αρχαιολόγοι Waterhouse και Simpson, οι
οποίοι αναφέρθηκαν στην πυραμίδα του Leake, καθώς και σε προϊστορικά ευρήματα,
επίσης και σε κεραμική του 4ου π.χ αιώνα που βρήκαν.
Ωστόσο εκφράζονται αμφιβολίες αν οι παραπάνω ερευνητές επισκέφθηκαν την
πυραμίδα, ή αναφέρονται σε αυτήν βάσει άλλων αναφορών.
Αντίθετα το 1975 την επισκέπτεται ο αρχαιολόγος Vischer, ο οποίος και την αναφέρει
στο βιβλίο του.
Στη διάρκεια των ετών 1982 - 1983 το πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνια, και το
πανεπιστήμιο Alberta του Καναδά, στα πλαίσια κοινού ερευνητικού προγράμματος
μελετούν επισταμένως τις πυραμίδες της Αργολίδας, και αυτή των Βιγκλαφίων.
Επικεφαλής του προγράμματος είναι ο Αμερικανός καθηγητής W. Pritchett, και η
Καναδή Helena Fracchia.
Με αφορμή τις δημοσιεύσεις της Fracchia το 1985, αργότερα θα επισκεφθούν την
περιοχή και άλλοι ερευνητές.

Η πυραμίδα στα Βιγκλάφια είναι μία κατασκευή με διαστάσεις 17,50χ16 μ.

Το οικοδομικό της υλικό έχει λεηλατηθεί και έχει χρησιμοποιηθεί για το χτίσιμο
παραπλήσιων μαντριών και αποθηκών, όμως στο μεγαλύτερο του μέρος σχεδόν
διασώζεται.

Είναι η μεγαλύτερη κατασκευή σε σχέση με τις υπόλοιπες στην Ελλάδα, με εξαίρεση
την πυραμίδα του Αμφείου, αφού οι διαστάσεις της είναι μεγαλύτερες και από την
πυραμίδα του Ελληνικού που οι διαστάσεις της είναι 14,70χ8,61μ.
Γύρω από τα θεμέλια της κατασκευής υπάρχει βαθιά τάφρος από τις τρεις πλευρές,
ενώ δεν έχει από την πλευρά που βρίσκεται προς το γκρεμό.
Σε κάποιο σημείο της τάφρου υπάρχουν εγκοπές που μαρτυρούν την χρησιμοποίηση
μετακινούμενης γέφυρας.
Αυτό δείχνει ένα καθαρά οχυρωματικό χαρακτήρα της κατασκευής, που δεν τον
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
155

συναντούμε σε άλλες κατασκευές, και συνιστά μία ιδιαιτερότητα.
Η κεραμική που έχει αναφερθεί είναι του 4ου - 5ου π.χ αιώνα, αλλά αν λάβουμε
υπόψη μας ότι η τάφρος είναι αρκετά μπαζωμένη, δεν αποκλείεται
σε βαθύτερα στρώματα να υπάρχει και προγενέστερων εποχών.
Από τη νότια πλευρά του γκρεμού έχουν αποκολληθεί μεγάλοι βράχοι, γεγονός που
δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η πυραμίδα να προστατευόταν με τάφρο και από την
νότια πλευρά.
Η εκσκαφή της τάφρου μαρτυρεί τον οχυρωματικό χαρακτήρα του έργου, παράλληλα
όμως αποτελεί και λατομείο από το οποίο έχουν λατομηθεί οι μεγάλοι ορθογώνιοι και
τετράγωνοι ογκόλιθοι της λιθοδομής.
Είναι βέβαιο ότι οι υποθέσεις αυτές δεν έχουν πλήρως διερευνηθεί, και συστηματικές
έρευνες θα απέδιδαν ενδεχομένως περισσότερα αποτελέσματα.

Πηγή φωτογραφίας και μέρους των κειμένων :

α) "ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" του Χρήστου Λάζου

β) "ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΟΕΙΔΩΝ" του Δρ. Ιωάννη
Λυριτζή

γ) Από το περιοδικό "Τρίτο μάτι" σε άρθρο του Θεόδωρου Σπυρόπουλου



ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΑΫΓΕΤΟΥ




Οι Βραχοπυραμίδες γενικά έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο θέμα συζητήσεων για το
αν είναι τεχνητά ή φυσικά κατασκευάσματα. 'Έτσι και με αυτήν του Ταϋγέτου.
Υπάρχει μία μεγάλη μερίδα ερευνητών που υποστηρίζουν ότι η κορυφή προφήτης
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
156

Ηλίας του Ταϋγέτου λαξεύτηκε, προκειμένου να αποκτήσει πυραμιδοειδή σχήμα ,
ενώ υπάρχουν και άλλοι που υποστηρίζουν ότι η πυραμίδα είναι φυσική και δεν
κατασκευάστηκε από ανθρώπινο χέρι .Όμως γεγονός είναι ότι όσοι επισκέπτονται την
βραχοπυραμίδα παραξενεύονται από την απότομη αλλαγή του τοπίου στο σημείο που
είναι η βάση της (στο σημείο που αρχίζει η βραχοπυραμίδα το βουνό γίνεται σχετικά
λείο και ομαλό ενώ πιο πριν δεν είναι, την διαφοροποίηση του τοπίου στο σημείο που
ξεχωρίζει η "πυραμίδα" από την "βάση" της),καθώς και την περίεργη σκιά της στην
ανατολή και δύση του ήλιου.






















Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
157

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄
Ανατρεπτικά ευρήματα
Ευρήματα σε όλον τον κόσμο απο το απώτατο παρελθόν που μας βάζουν σε
ερωτήματα και ανατρέπουν τα δεδομένα της συμβατικής αρχαιολογίας.




Παράξενη σπηλαιογραφία στην Γαλλία!
Τον Αύγουστο του 1937 έγινε μια σπουδαία ανακάλυψη στην περιοχή Λυσσάκ της Γαλλίας.
Μέσα στο μισόφωτο μιας σπηλιάς, δύο αρχαιολόγοι σκάβουν το συμπαγές έδαφος από
κιτρινωπό χώμα που 17.000 χρόνια περίπου, συσσώρευσαν στο βράχο.
Η σπηλιά ήταν γεμάτη με διάφορα χαλίκια και πέτρες, τα οποία ήταν χαραγμένα από
εκατοντάδες σχέδια συχνά ανακατεμένα μεταξύ τους.
Πάνω σ' αυτές τις πέτρες, που χαράχτηκαν πριν 17.000 χρόνια, οι άντρες, οι γυναίκες, τα
παιδιά φαίνονται ντυμένοι σαν εμάς. Φοράνε σακάκια, παντελόνια, παπούτσια και καπέλο.

Γυναίκα Μαγδαληναίας Εποχής με καπέλο, παπούτσια, μπλούζα και παντελόνι. Αυτή η
σπηλαιογραφία πάνω σε μία πλάκα, βρέθηκε από κλασικούς αρχαιολόγους, φυλάγεται στο
Μουσείο του Ανθρώπου και δεν δείχνεται στο κοινό.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
158





Αυτή η ανακάλυψη, πού εκμηδένιζε όλα όσα παραδεχόταν μέχρι τότε η κλασική
προϊστορία, επικυρώθηκε και αργότερα, το 1938, από διάφορους άλλους αρχαιολόγους.
Σήμερα, μερικές απ' αυτές τις πολύτιμες πέτρες του Λυσσάκ βρίσκονται σε μια μεγάλη
βιτρίνα του πρώτου ορόφου του Μουσείου του Ανθρώπου.
Είναι μια καινούρια βεβαιότητα. Οι άνθρωποι της Μαγδαληναίας Εποχής, του έτους 15.000
π.Χ., ντύνονταν, με ελάχιστες παραλλαγές, όπως ντυνόμαστε σήμερα εμείς.
Πολύ πιθανή λοιπόν είναι η υπόθεση, ότι αυτοί οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, θα πρέπει
να κατοικούσαν σε πόλεις με δρόμους και με σπίτια από πέτρα, με βιοτέχνες, ράφτες,
χτίστες, μαραγκούς, κομμωτές, διακοσμητές.


Μυστηριώδεις σπηλαιογραφίες στην Σαχάρα !


Οι αρχαίες σπηλαιογραφίες του Τασσιλί στην έρημο Σαχάρα, αποτελούν ένα απίστευτο
μυστήριο αφού σε πάρα πολλές από αυτές, φαίνονται φιγούρες που προφανώς δεν έχουν
να κάνουν σε τίποτα με τον δικό μας κόσμο.



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
159

Τα κρυστάλλινα κρανία.
Σε διάφορα ντοκιμαντέρ, όπως και σε βιβλία που ανιχνεύουν μυστήρια (π.χ. αυτά του Έριχ
φον Νταίνικεν), έχουμε ακούσει ίσως για το περίφημο κρυστάλλινο κρανίο που
ανακαλύφθηκε στην περιοχή των Μάγιας, στην Κεντρική Αμερική.
Πριν αναφερθώ σ αυτό, όμως, θα ήθελα να πω, πως το συγκεκριμένο κρανίο από
κρύσταλλο χαλαζία, δεν είναι το μόνο. Υπάρχουν αρκετά που έχουν ανακαλύψει
εξερευνητές και αρχαιολόγοι. Υπολογίζεται στα περισσότερα η ηλικία τους από 100 έως και
1000 έτη πριν την εποχή μας. Μεταξύ τους διαφέρουν σε μέγεθος. Τα πιο πολλά είναι
γνήσια χειροποίητα αντικείμενα από πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής και είναι γνωστά
σαν «μάσκες κρανίων». Βρέθηκαν σε ερείπια ιθαγενών πολιτισμών και φρουρούνται από
τους απόγονους αυτών των φυλών. Συνήθως, όταν τα παρατηρήσουμε καλά, κάποιο ίχνος
από εργαλεία επεξεργασίας μπορεί να διακριθεί.
Υπάρχουν, όμως και αρχαία κρανία άνω των 1500-2000 ετών, χαραγμένα σε κρύσταλλο
χαλαζία ή άλλο είδος ορυκτού.

Οι ερευνητές των μυστηρίων, προβάλλουν διάφορες εικασίες.

Για παράδειγμα, πως τα κρανία αυτά σχετίζονται με εξωγήινους θεούς, ή με πολιτισμούς
της Κοίλης Γης, είτε με χαμένες ηπείρους, όπως αυτές της Ατλαντίδας και της Λεμουρίας.
Λέγεται μάλιστα, ότι θρύλοι αναφέρουν πως κάποιοι άνθρωποι φυλάνε τέτοια κρανία
κρυφά, καθώς περιέχουν κωδικά μηνύματα και πληροφορίες. Υπάρχει η υπόθεση, πως
κάποιοι χρησιμοποίησαν αυτά τα αντικείμενα σαν υπολογιστές, ή σε τελετές θεραπευτικές,
για να διοχετεύσουν ενέργεια για πνευματικούς ή τεχνολογικούς λόγους. Κάποιοι μάλιστα
υποστηρίζουν, πως αυτά τα αντικείμενα, ανήκουν στις κατασκευές που δημιουργήθηκαν
από διάνοιες άλλων εποχών, για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να συνδεθεί με την ανώτερη
πηγή ενέργειας, την Παγκόσμια Συνείδηση ή τον ανώτερο εαυτό του. Είναι βοήθεια για τον
μυημένο να ανακαλύψει τα μυστήρια της Δημιουργίας.
Αναφορά σε τέτοιες ανακαλύψεις άρχισε να γίνεται στον 19ο αιώνα, όταν οι Ευρωπαίοι
κατακτητές ερευνούσαν παλιούς πολιτισμούς στην Κεντρική Αμερική. Στο Παρίσι, στο
«Μουσείο του Ανθρώπου» υπάρχει ένα τέτοιο κρανίο, όπως και στο αντίστοιχο Μουσείο
του Λονδίνου. Και τα δύο ανακαλύφθηκαν στο 1860, κατά την περίοδο της γαλλικής
κατοχής στο Μεξικό.

Το φημισμένο κρυστάλλινο κρανίο του Mitchell-Hedges -3600 ετών!
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
160





Χωρίς αμφιβολία το διασημότερο και πιο αινιγματικό κομμάτι αρχαίου κρυστάλλου που
ανακαλύφθηκε μέχρι σήμερα είναι αυτό. Παρουσιάστηκε σε εκθέσεις, τράβηξε το βλέμμα
επιστημόνων κι ερευνητών κάθε είδους κι ονομάστηκε «κρανίο της μοίρας».



Ο Mitchell-Hedges ήταν ένας τυχοδιώχτης κι ερευνητής και το 1927 καθώς εξερευνούσε ένα
αρχαίο ναό των Μάγιας στην βρετανική Ονδούρα, η κόρη του ʼννα που τον συνόδευε,
βρήκε κάτω από σκόνες και χώματα, το όμορφο αυτό αντικείμενο. Του έλειπε μέρος της
σιαγόνας, την οποία ανακάλυψαν αργότερα.

Το περίεργο στο συγκεκριμένο κρανίο είναι πως είναι ενιαίο, από ένα μόνο κομμάτι
κρυστάλλου, ψηλό 5 ίντσες, μακρύ 7 ίντσες, φαρδύ 5 ίντσες, και με βάρος 11 λίβρες και 7
ουγγιές. Μοιάζει πολύ στο μέγεθος με ένα ανθρώπινο μικρό κρανίο, με τέλειες
λεπτομέρειες και μάλιστα δείχνει να είναι γένους αρσενικού.
Το 1970, δόθηκε η άδεια από την κόρη του εξερευνητή, να εξεταστεί σε ειδικά εργαστήρια
της Καλιφόρνιας, το αντικείμενο αυτό. Ο μελετητής του κρανίου Frank Dorland, ανακάλυψε
πως το κρανίο ολόκληρο κατασκευάστηκε από το ίδιο κομμάτι πέτρας χαλαζία. Έχει
χαραχτεί στο φυσικό άξονα του κρυστάλλου, κάτι που είναι στη σύγχρονη εποχή, η πρώτη
διαδικασία, για να αποφύγει ο κατασκευαστής το σπάσιμο, ενώ διαμορφώνει το γλυπτό
του. Ο άγνωστος καλλιτέχνης δεν φαίνεται να χρησιμοποίησε κανένα εργαλείο μεταλλικό,
παρά την μεγάλη μικροσκοπική ανάλυση. Δεν υπάρχει σημάδι γρατζουνιάς στο κρύσταλλο.
Αλλά και η πυκνότητα του κρυστάλλου είναι τόσο μεγάλη, που κι ένα σύγχρονο μεταλλικό
εργαλείο, δεν θα μπορούσε να το σημαδέψει.

Ο Dorland διαπίστωσε πως το κρανίο σμιλεύτηκε πρώτα σε μία τραχιά μορφή, πιθανώς με
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
161

διαμάντι. Στη συνέχεια, έγινε η λεπτή διαμόρφωση, η λείανση και η στίλβωση, με τη
βοήθεια άμμου, νερού και πυριτίου κρυστάλλου. Το μεγάλο πρόβλημα, είναι πως αυτές οι
διαδικασίες, θα απαιτούσαν πάνω από 300 χρόνια για να ολοκληρωθεί το κρανίο! ʼραγε
υπήρχαν κάποιοι που έκαναν ένα τέτοιο άθλο, ή μία άγνωστη σε μας τεχνολογία
δημιούργησε το κρανίο?

Τα ζυγωματικά του ενεργούν σαν ελαφριοί σωλήνες, που διοχετεύουν φως από τη βάση
του κρανίου στις υποδοχές των ματιών του. Από τις υποδοχές των ματιών, μικροσκοπικοί
κοίλοι φακοί, μεταφέρουν το φως στη συνέχεια, στο ανώτερο μέρος του κρανίου. Στο
εσωτερικό του κρανίου, υπάρχει ένα πρίσμα από μικροσκοπικά φωτεινά κανάλια, από τα
οποία όλο το ανάγλυφο φωτίζεται.

Το μυστήριο του κρανίου, δεν σταματά όμως εδώ. Ο συγγραφέας ενός βιβλίου για το θέμα
αυτό, Richard Garvin, πιστεύει πως σχεδιάστηκε για να φωτίζεται με λίγο φως, αλλά το
πρίσμα κάνει να φωτίζεται ολόκληρο και τα μάτια να μοιάζουν πως φλογίζονται. Πράγματι,
ο Dorland ανάφερε πως με τα πειράματά του, είδε τα φώτα στα μάτια να μοιάζουν με
πυρκαγιά. Διαπιστώθηκε πως η σιαγόνα κινείται όπως θα συνέβαινε σε ένα πραγματικό
κρανίο, έτοιμο να αρθρώσει λόγο ή να μασήσει τροφή.

Γιατί όμως κατασκευάστηκε αυτό το αντικείμενο? Ήταν απλά έργο ενός εμπνευσμένου
καλλιτέχνη, ή όπως πιστεύει ο Dorland, προοριζόταν για τελετουργικούς και προφητικούς
σκοπούς? Περίεργα φαινόμενα συνδέονται μαζί του.

Διάφοροι παρατηρητές έχουν αναφέρει, πως ενώ το εξέταζαν, το κρανίο άλλαζε χρώματα,
σαν ένα λευκό χρώμα να κάλυπτε το μέτωπο, ή εξαφανιζόταν σαν να γινόταν αόρατο για
λίγα λεπτά, άλλοτε σκοτείνιαζε ένα σημείο, το οποίο μετά εξαφανιζόταν, άλλοτε στις
υποδοχές των ματιών έβλεπαν σχήματα, όπως κτήρια κι άλλα αντικείμενα, άλλοτε μία αύρα
κάλυπτε το κρανίο για λίγα λεπτά. Η αίσθηση της μυρωδιάς, του ήχου, της θερμότητας,
έχουν παρατηρηθεί στο κρανίο.

Ο Dorland θεωρεί πως το κρύσταλλο υποκινεί ένα άγνωστο μέρος του εγκεφάλου κι ανοίγει
μία ψυχική πόρτα προς το σύμπαν. Τα κρύσταλλα εκπέμπουν συνεχώς ηλεκτρισμό, όπως τα
ραδιοκύματα. Επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει το ίδιο, αλληλοεπιδρούν. Διαπίστωσε
πως οι θέσεις του Ήλιου, της Σελήνη, των πλανητών, είχαν σχέση με τα περιοδικά
φαινόμενα που παρατηρήθηκαν στο κρανίο. Η ερευνήτρια MarianneZezelic πιστεύει επίσης
το κρανίο χρησιμοποιήθηκε για να υποκινήσει και να ενισχύσει ψυχικές δυνατότητες όσων
το έχουν. Λέει πως «χρησιμεύει σαν ένα συσσωρευτής του γήινου μαγνητισμού. Και όταν το
κοιτάζουμε, υποκινεί την παρεγκεφαλίδα μας. Η παρεγκεφαλίδα επομένως γίνεται μια
δεξαμενή του μαγνητισμού που επηρεάζει την ποιότητα της μαγνητικής εκροής μέσω των
ματιών, οργανώνοντας κατά συνέπεια μια συνεχή ροή του μαγνητισμού μεταξύ του
παρατηρητή και του κρυστάλλου. Το ποσό ενέργειας που εισάγει τον εγκέφαλο αυξάνεται
τελικά σε μια τέτοια αναλογία ώστε να επηρεαστούν οι πόλοι του εγκεφάλου, μια περιοχή
που επεκτείνεται ακριβώς επάνω από τα μάτια, συμβάλλοντας στα ψυχικά φαινόμενα».
(πιθανά εννοεί το άνοιγμα του τρίτου ματιού). Ο Tom Bearden, ένας ψυχομέτρης
μελετητής, είπε πως το κρανίο μετασχηματίζει την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
162

χρησιμοποιείται ως ενισχυτής και ως συσκευή αποστολής σημάτων ψυχικών δυνάμεων και
γήινης ενέργειας.
Οι ερευνητές διαπιστώνουν και συμπεραίνουν πως στη σύγχρονη εποχή, που ο άνθρωπος
έφθασε και πάτησε στο φεγγάρι, είναι αδύνατον να κατασκευάσει ένα τέτοιο ανάγλυφο,
και δεν είναι θέμα υπομονής ή χρόνου, αλλά απλά είναι αδύνατον!

Παρ ό,τι υπάρχουν άνθρωποι που αμφισβήτησαν το ότι το κρανίο ανακαλύφθηκε από τον
Mitchell-Hedges και την κόρη του, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, την άρτια τεχνική
του, την ύπαρξη μη-λογικής εξήγησης της κατασκευής του, αλλά και τα περίεργα φαινόμενα
που το ακολουθούν. Είναι από τα αντικείμενα, που ενώ η επιστήμη αποδέχεται πως έχουν
κατασκευαστεί σε εποχή που τα τεχνικά μέσα δεν επέτρεπαν τέτοιες κατασκευές, τα
δέχεται σαν μυστήρια και δεν τα απορρίπτει.

Ποιος ξέρει; Ίσως το κρυστάλλινο κρανίο του Mitchell-Hedges, να κρατά μυστικά της
ιστορίας του ανθρώπου, από κάποια μακρινή εποχή ..







Γίγαντες στην αρχαιότητα- Τα ευρήματα που αρνείται να
κατατάξει η Παλαιοντολογία.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
163



Σε αρκετούς λαούς υπάρχει κοινή η παράδοση γιγάντων που ζήσανε κάποια στιγμή στο
παρελθόν και άφησαν πίσω τους τα μεγαλιθικά κτίσματα. Απ' ότι φαίνεται όμως αυτά δεν
είναι μόνο μυθολογία. Στο Γκαργκαγιαν στις Φιλιππίνες βρέθηκε ο σκελετός ενός γίγαντα με
ανάστημα 5.18 μέτρων. Στην Νορβηγία αναφέρθηκαν ευρήματα παρόμοιων σκελετών.
Ακόμα και σε κάποιο σπήλαιο της Ελλάδας, φημολογείται ότι υπάρχει ακόμα ένας τέτοιος
γιγάντιος σκελετός. Στην νοτιοανατολική Κίνα βρέθηκαν οστά που φαίνεται να ανήκαν σε
ανθρώπινους σκελετούς ύψους τριών μέτρων. Στην επαρχία Αγαδίρ βρέθηκαν εργαλεία
3.000 ετών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο από ανθρώπους με σωματική
διάπλαση ιδιαίτερα μεγαλύτερη απ' την σημερινή.

Ο βασιλιάς Αίαντας του Τρωικού πολέμου ήταν ένας γίγαντας όπως αναφέρει ο Παυσανίας
στα Αττικά. Γράφει ότι βλέποντας τον σκελετό του, η επιγονατίδα του ήταν περίπου όσο ο
δίσκος που ρίχνουν τα παιδιά στο πένταθλο.

για περισσότερα : βιβλίο «Αττική η μαγική γη» του Μ.Τσικλίδη

Η Ελληνική μυθολογία περιγράφει λεπτομέρειες για τις συμμαχίες στους πολέμους των
γιγάντων και την σταδιακή αντικατάστασή τους από άλλους Θεούς. Η γιγαντομαχία λέγεται
ότι έληξε κοντά στην σημερινή Μεγαλόπολη όπου ο Δίας κατεύκαυσε με κεραυνούς τους
γίγαντες. Σήμερα εκεί υπάρχουν τα ορυχεία λιγνίτη της Δ.Ε.Η. και κάποιοι υποστηρίζουν ότι
συχνά βρίσκονται μέσα στον λιγνίτη και τεράστια κόκκαλα!

Στήν Ύδρα, στο σπήλαιο του Αγ. Κυπριανού (μετά το Ζάστανι και πρίν το Μώλο) αναφέρεται
ύπαρξη γιγάντιου ανθρώπινου σκελετού.Παρόμοια οστά λέγεται ότι είναι θαμένα και στον
περίβολο του ναού του Αγίου Νίκολάου στις Σπέτσες.
Στον Φενεό της Πελοποννήσου επίσης οι ντόπιοι βεβαιώνουν την ανακάλυψη
τάφων με γιγάντιους σκελετούς. Οι τάφοι καταστράφηκαν και οι σκελετοί εξαφανίστηκαν,
αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν κάτοικοι που ξέρουν την ακριβή τοποθεσία άλλων
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
164

τάφων γιγάντων, οι οποίοι δεν έχουν γίνει γνωστοί ακόμη στις αρχές, οπότε και
«διασώζονται»...• Το Τρίτο Μάτι έχει γράψει για τον γιγάντιο σκελετό (περίπου 2,20 μ.
διπλωμένος σε ταφική σχάση) που ανακαλύφθηκε και ξαναθάφτηκε στην Πελάνα της
Λακωνίας.
Σύμφωνα με τον γνωστό ερευνητή Γ.Μπαλάνο, σκελετοί γιγάντων και μάλιστα με μεγάλους
κυνόδοντες βρέθηκαν στον λόφο της Βίγλας στην Καστάνιτσα Αρκαδίας.

"Το 1993 βρισκόμουν σε αναζήτηση σκελετού 6 μέτρων(!), που οι πληροφορίες τον έφεραν
να είχε ταξιδέψει από την Αθήνα στο Τέξας! Με βοήθησε σε αυτό η δημοσιογράφος Δ.
Σωτηριάδου, που εργαζόταν τότε στο MEGA. Εξαντλήσαμε όλους τους τρόπους για να τον
βρούμε, μέχρι και αγγελία στην εφημερίδα Χρυσή Ευκαιρία στις 10-10-94 βάλαμε! Συγ
χρόνως σε αναφορά μου στον Πρωθυπουργό (22-9-04, α.π. 1921) ρωτώ εάν λόγω έλλειψης
κέντρου συντήρησης σκελετών, εδόθησαν τα τελευταία 50 χρόνια σκελετοί ευρεθέ ντες
στην Ελλάδα, στο εξωτερικό." (Πληροφορία από τον κορυφαίο ανθρωπολόγο και πρόεδρο
της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας, Νίκο Πουλιανό, ο οποίος αναφερεται σε 50.000
σκελετούς!). Ρωτώ, επίσης, τι απέγιναν οι σκελετοί της Ομηρικής περιόδου, ύψους 2,05-
2,25 μέτρων που βρήκε ο Σλήμαν στις Μυκήνες.

Προέκυψε, βέβαια, και η φήμη ότι στη διά νοιξη του δρόμου της Επισκοπής Ευβοίας
βρέθηκαν στοιβαγμένα ανθρώπινα οστά διπλάσιου μεγέθους από το κανονικό. Δεν
δόθηκαν περαιτέρω πληροφορίες.
"Οι δικές μας έρευνες στη Γραβιά Παρνασσίδος, προ οκταετίας, μας έφεραν σε δυο
τεχνητούς λόφους-τούμπες, με τους τάφους — στον πρώτο λόφο συλημένους από το 1970,
όπως πληροφορηθήκαμε— βασιλέων, προφα νώς ύψους 2,35-3,25 μέτρων". Πληροφορίες
υπάρχουν για ομαδικούς παρόμοιους τάφους σε Θεσσαλία - Μακεδονία - Αττική.

Οι Γίγαντες της Μεσσηνίας
Δημοσίευμα εφημερίδος της "Εμπρός" της δεκαετίας του '20 Ένα περίεργο δημοσίευμα-
απόκομμα εφημερίδας των αρχών του περασμένου αιώνα


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
165


ΣΚΕΛΕΤΟΙ ΓΙΓΑΝΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΕΥΡΗΜΑ ΕΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑ. ΔΥΟ ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΟΙ ΣΚΕΛΕΤΟΙ-
ΠΡΟΣ ΓΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ- ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΙΝ ΕΝ ΤΩ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩ -
Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
166

"...Εκ θετικής και λίαν αξιοπίστου πηγής ανακοινούται ημιν, ότι εν τινι χωρίω της
Μεσσηνίας ανευρέθησαν προ τινος ανασκαπτομένου αγρού τινος δύο γιγάντιοι σκελετοί
ανθρώπων, μήκους τριών και ημίσεος περίπου μέτρων. Ο κάτοχος αυτών κατώρθωσε να
τους μεταφέρη λάθρα εις Καλάτας, όπου και τους φυλάττε, καραδοκών την ευκαιρίαν όπως
τους εξαγάγη εις το εξωτερικόν. Εμάθομεν δ' ότι ο κύριος ούτος ήλθεν ήδη εις
διαπραγματεύσεις μετά της διευθύνσεως του..."



ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ



Στην Αμερική: Αναφορές και ευρήματα περί γιγάντων υπάρχουν σε ολόκληρη την
Αμερικανική Ήπειρο. Το 1833, στο Lanpock Rancho της Καλιφόρνια βρέθηκε σκελετός
ύψους 12 ποδών με κοίλες σφαίρες, πέτρινα τσεκούρια κτλ. Το 1850, το 1875, το 1882, ο
ερασιτέχνης αρχαιολόγος F. Μ. Fetty και η σύζυγος του βρήκαν σε ρηχή σπηλιά υπο
λείμματα γιγαντιαίου σκελετού καθιστού με χειροποίητα αντικείμενα-κτερίσματα από
πέτρα και τσαμακόπετρα. Το 1883 βρέθηκε άλλος σκελετός από τον J. A. Faulkner.


Άλλες καταγεγραμμένες περιπτώσεις: στη Β. Αμερική, το 1947 (Death Valley), αρχαιο λόγοι
βρίσκουν σκελετούς ύψους 9 ποδών (μεγαλύτεροι των 3 μέτρων). Στο Τενεσσή, το 1821,
βρέθηκε σκελετός ύψους 7 ποδών από τον John Haywood. To 1800, βρέθηκε σκελετός
κοντά στο Rutland της Νέας Υόρ κης! Στο Evant Kanyon της Αριζόνα, το 1923, δυο σκελετοί
με ύψος 15 και 18 πόδια!

Ομάδα στρατιωτών ξεθάβει στο Lompock Ranco της Καλιφόρνια, το 1833, σκελετό ύψους
12 ποδών με μέγα-όπλα και πέτρινο φέρετρο. Άλλος σκελετός με ύψος 12 πόδια βρίσκεται
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
167

το 1891, στο Crittenden της Αριζό να. Σε δυο περιπτώσεις, ο σκελετός είχε 6 δάχτυλα
(Braton Tennesee) σε κάθε πόδι στη μια και 6 σε κάθε χέρι, στην άλλη περίπτω ση.

Το 1897, βρέθηκε σκελετός ύψους 9 ποδών κοντά στο Brewersuille της Ιντιάνα. Άλλοι
βρέθηκαν στην Bowa της Γιούτα, στο Zenesville του Οχάιο και πάλι στη Νεβάδα στη
Humboldt Lake σκελετοί με ύψος 8 1/2 και 10 πόδια! Το 1965, βρέθηκε σκελετός ύψους 8
ποδών και 9 ιντσών στο Holly Greek του Κεντάκι, ενώ υπάρχει και πλήθος άλλων
περιπτώσεων.

• Στην Αυστραλία: Στον ποταμό Gravels κοντά στο Bathurst στη Νέα Νότιο Ουαλία,
βρέθηκαν πολλά μέγα-αντικείμενα, σφαίρες, ρόπαλα, πέλεκεις, μαχαίρια, βλήματα, (αντι
κείμενα βάρους 8, 10, 15, 21, 25 λίβρες) και σκελετοί ανδρών ύψους 10 και 12 ποδών.

Στην ίδια περιοχή, ο φυσικός Rex Gilroy βρήκε σε βάθος δύο μέτρων σκελετό 25 πόδια
ψηλό, και με βάρος -κατά τον επιστήμονα-1.000 λίβρες! Στο Gympie Queensland, ένας
γεωργός, ο Keith Walker, βρήκε δόντια που κατά τον Gilroy ανήκαν σε άτομο με ύψος 10
πόδια.
Στα Blue Mountains, βρίσκονται ίχνη ποδιών ατόμων που το μεγαλύτερο προσδιορίζει ύψος
20 ποδών. Αυτά και άλλα βρέθη καν από τον P. Holman.

Ο Noel Reeves βρήκε «πατήματα» ανθρώπων κοντά στο Kempsey N.S.W. άνωθεν του
ποταμού Macleay και προσδιόρισε τους ψηλότερους σε 17 πόδια ύψος!
• Στην Κίνα: Σε πάμπολλα δόντια δράκων(!), τα οποία συγκέντρωσαν πρόσφατα Κινέζοι
επιστήμονες, διαπιστώθηκε ότι στα περισσότερα εξ αυτών είχαμε να κάνουμε με δόντια
ανθρώπων-γιγάντων ή γιγαντοπιθήκων (MEGAN-THROPUS & GIGANTOPITHECUS).
Σκελετούς 10 ποδών έχουν βρει οι Κινέζοι, οι οποίοι έχουν και την πρωτιά σε αριθμό και
είδη ευρεθέντων δεινοσαύρων, τα τελευταία 50 χρόνια.

• Στις Φιλιππίνες: Ένας σκελετός με ύψος 17 πόδια

• Στο Μαρόκο: Ένας σκελετός με ύψος 12 πόδια

• Στον Καύκασο: Σκελετοί ύψους 2,8 έως 3,12 μέτρων έχουν βρεθεί στον Καύκασο από τους
Σοβιετικούς.

• Στο Μεξικό: Το 1926, οι D.W. Page και F.W. Devalda βρίσκουν γιγαντιαίους σκελε τούς
ύψους 10-12 ποδών. Περιοχές που έχουν βρεθεί στο ΜΕΞΙΚΟ, Sisoguiche -Tapextla - Mico
River.

• Στην Αφρική: To 1936, ο παλαιοντολόγος και ανθρωπολόγος Larson Kohl από τη Γερ μανία
βρήκε έναν γιγάντιο σκελετό στις άκρες της Λίμνης ELYASI της Κεντρικής Αφρικής.



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
168

Γιγαντοπίθηκος ή Μεγάνθρωπος;


Είναι δυνατόν οι ανθρωπολόγοι να υποστη ρίζουν ότι οι σκελετοί Κίνας (BLACKI), Ιάβας,
Αυστραλίας κλπ. που συνοδεύονται από εργαλεία (50.000 έως 180.000 ετών) -π.χ. τσεκούρι
37 λιβρών (16 κιλών!- ήταν Γιγαντοπίθηκοι και όχι Άνθρωποι; Σκελετοί 1.000.000 ετών
(Ιάβα), footprints, δηλαδή πατημασιές 9.000.000 ετών στη Νότιο Αφρι κή μήκους 4 ποδών
από γυναίκα με ύψος 30 πόδια (9 μέτρα) και τα διδασκόμενα από την Ελληνική Μυθολογία
οδηγούν σε πανάρχαι ους ανθρώπους και γίγαντες εκατομμυρίων ετών!

Μάλιστα, η περίπτωση του Ιουλίου 1877 στο Spring Valley Eureka της Νεβάδα-όπου
χρυσοθήρες ανιχνεύοντας τις πέτρες βρήκαν κάτι ασυνήθιστο και με έκπληξη διαπίστωσαν
ότι ήταν ένα γιγαντιαίο οστό ανθρώπινου ποδιού, όρθιο ανάμεσα στα βράχια, αλλά
ενσωματωμένο μέσα σε σκληρό σκούρο κόκκινο χαλαζίτη- οδηγεί σε ασύλληπτης
παλαιότητας εποχή...

Η επιγονατίδα και η ποδοκνήμη, απανθρα κωμένες, έδειχναν κάταγμα 4 ίντσες πάνω από
το γόνατο, με απόσταση γονάτου-φτέρ-νας 39 ίντσες. Δεκάδες γιατροί που το εξέτα σαν
διαπίστωσαν ότι πρόκειται για γιγαντοοστό, που ανήκε σε άνθρωπο ύψους 12 ποδών! (3
μέτρα 60 εκ.).

Το πολύ ενδιαφέρον όμως είναι ότι το έδαφος που ενεπλάκη ο γίγαντας και στο οποίο
βυθίστηκε το πόδι του, είναι χρονολογημένο 185.000.000 χρόνια πριν! Πολλές εφημερίδες
έγραφαν γι' αυτό και πολλά μουσεία έστειλαν ερευνητές για περαιτέρω έρευνα της
περιοχής. Εντύπωση έκανε δε ότι εκτός από το οστό που βρέθηκε ακέραιο, στην πέτρα είχε
αποτυπωθεί τόσο η πατούσα όσο και ολόκληρο το πόδι.

Ωστόσο, όλη η παλαιοανθρωπολογικη δραστηριότητα χαρακτηρίζεται απο χιλιάδες
"εξαφανίσεις" σκελετών και άλλων συναφών ευρημάτων, όπως ο απολιθωμένος γίγαντας
που βρέθηκε το 1895, στα μεταλλεία του Αντρίμ της Ιρλανδίας, ύψους 3,70 μέτρων! Το δεξί
πόδι είχε 6 δάχτυλα! Συνολικό βάρος 2050 kg! Οι ιδιοκτήτες και το απολίθωμα
εξαφανίστηκαν!

Στο Crittenton της Αριζόνα, το 1891, βρέθηκε σαρκοφάγος με ανθρώπινο σκελετό 3 μέτρων
ύψους, με 6 δάχτυλα σε κάθε πόδι! Ενώ στο Lompock Rancho της Καλιφόρνια, ο σκελετός
που βρέθηκε είχε θαμμένα μαζί του βλήματα, πέτρινα τσεκούρια και άλλα «artifacts». Είχε,
επίσης, διπλή σειρά δοντιών στην επάνω και κάτω γνάθο! Δυστυχώς, το σύνολο
ξαναθάφτηκε βιαστικά λόγω της απειλής των συγκεντρωμένων Ινδιάνων, οι οποίοι
θεωρούσαν ιερές τις ταφές.

Έχουμε, λοιπόν, συχνά παραλλαγές με 6 δάχτυλα ή και απολιθωμένα σώματα, πιθα νόν
λόγω κλιματολογικών ή εδαφικών συν θηκών, και οπλισμό με κοίλα βλήματα, τσε κούρια -
μαχαίρια - ρόπαλα, αλλά και ξίφος σε μία περίπτωση στην Αγγλία.

Όλα αυτά δεν είναι παρά ελάχιστες περιπτώσεις από τις πάμπολες που ζητούν απάντηση
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
169

από την επιστήμη. Το πόσο θα «κοστίσει» αυτή η απάντηση είναι άλλο θέμα...


Πηγές :
Γ.Πάλμος
Τρίτο Μάτι.Δεκέμβριος 2004


Μυστηριώδεις βραχογραφίες σε όλον τον κόσμο!
Οι βραχογραφίες ως παγκόσμιο αίνιγμα



Στην ιστορία της έρευνας, αρχαιολόγοι -επαγγελματίες και ερασιτέχνες- και
ερευνητές/εραστές της πρωτοπορίας και της αναζήτησης έχουν αρκετές φορές έρθει
αντιμέτωποι με ανακαλύψεις, που είτε δεν μπόρεσε ποτέ να δοθεί ικανοποιητική ερμηνεία
για την προέλευση τους είτε δεν κατέστη δυνατόν να συνδεθούν με άλλες αρχαιολογικές
ανακαλύψεις ανά τον κόσμο. Με άλλα λόγια, δεν στάθηκε δυνατή η ένταξη τους στο
σημερινό οικοδόμημα της επιστήμης.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
170

Οι πανάρχαιες βραχογραφίες ή πετρογλυφικά, που έχουν ανακαλυφθεί σε πολλά μέρη του
πλανήτη εμπίπτουν στον παραπάνω «προβληματισμό».

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ανακαλυφθεί πανάρχαια βραχογραφήματα από την
Αιθιοπία και την Κένυα στην Αφρική, μέχρι την Αυστραλία. Και από το Αζερμπαϊτζάν, την
Αρμενία και την Ουκρανία, μέχρι τις χώρες της Βαλτικής και τη Σκανδιναβία ως και στα
Βρετανικά νησιά, έως και την Αμερική!



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
171


Η «τέχνη» της βραχογραφίας δεν εμφανίστηκε από τη μία στιγμή στην άλλη αλλά
εξελίχθηκε σταδιακά με τη γνωστική εξέλιξη του ανθρώπου. Η αρχαιότερη γνωστή
βραχογραφική απεικόνιση ανακαλύφθηκε σε σπήλαιο στην Ινδία. Πρόκειται για σχήματα,
χα ραγμένα σε βράχο, που έχουν ηλικία δύο με τρεις εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια!

Υπολογίζεται ότι δέσμες χαραγμένων γραμμών εμφανίστηκαν στην κεντρική και ανατολική
Ευρώπη πριν από 150 με 35 χιλιάδες χρόνια, ενώ πριν από 30 χιλιάδες χρό νια
εμφανίζονται ία πρώτα περίτεχνα αποτυ πώματα δακτύλων σε μαλακές επιφάνειες βράχων
στην Αυστραλία και την Ευρώπη και ίχνη χεριών στη Γαλλία.


Πιο συγκεκριμένα:

• Στις περιοχές, όπου κατοίκησαν και έδρα σαν οι Κέλτες, και ειδικότερα στην περιοχή της
Σκοτίας, έχουν βρεθεί γραφήματα, συνή θως όχι πλατύτερα και βαθύτερα από δέκα
εκατοστά διάμετρο και 3 εκατοστά βά θος. Τα σχήματα αυ τά δημιουργήθηκαν όπως
φαίνεται για κά ποιο λόγο, γιατί ο κό πος που κατέβαλαν οι αρχαίοι -καλλιτέχνες ή
γραφείς;- για τη δημιουργία τους φαίνεται ότι είναι μεγάλος και χρονοβόρος.

• Στην Κένυα, που από όσα ξέρουμε μέχρι σήμερα καμία σχέση δεν είχε με τους... Κέλ τες
και την περιοχή τους, έχουν βρεθεί πανο μοιότυπα βραχογραφήματα με τις ίδιες ακρι βώς
αναλογίες και τους ίδιους σχηματισμούς.

Οι ντόπιοι μελετητές έχουν εξάγει το συ μπέρασμα ότι αυτά τα δημιουργήματα δεν
προήλθαν από το λαό των Ταΐτα, που κατοι κούν στην περιοχή εδώ και πεντακόσια χρό νια,
αλλά από άλλες «φυλές», πολύ προγενέ στερες, ενώ έχουν εκφραστεί και διάφορες
απόψεις για τη χρήση τους. Από τόποι και τρόποι τιμωρίας μέχρι πρωτόγονες αριθμητικές
μηχανές ή ημερολογιακοί υπολογιστές.

Ωστόσο, στην επίσης αφρικανική Γκάμπια, στα χωριά των περιοχών όπου υπάρχουν τέ τοια
αρχαία γραφήματα σε βράχους, όλοι οι κάτοικοι των γύρω περιοχών μαζεύονται -εδώ και
πολλές γενιές- γύρω από αυτούς τους πέτρινους σχηματισμούς και παίζουν ένα παιχνίδι. Το
«επιτραπέζιο» αυτό παιχνίδι μοιάζει να έχει «οικονομικό χαρακτήρα» (τύπου
«Μονόπολη»), όπου για ταμπλό χρησιμοποιούν ένα βράχο με γραφήματα και για χρήματα
χρησιμοποιούν χαλίκια και σπόρους.

• Στη Σομαλία, στην ανατολική Αφρική αυτή τη φορά, υπάρχουν τέτοια πέτρινα ταμπλό, και
μάλιστα οι σημερινοί κάτοικοι της χώρας, έχουν αντιγράψει τα γραφήματα των δικών τους
βράχων σε ξύλο... Και συνεχίζουν εκεί το παιχνίδι τους!

Οι ειδικοί που έχουν μελετήσει τις βραχογραφίες του Αζερμπαϊτζάν, όπου έχουν βρεθούν
βράχοι με τα ίδια γραφήματα και κοιλότητες στην επιφάνεια τους, έχουν υπολογίσει ότι οι
βραχογραφίες αυτές έχουν ηλικία που φθάνει τα 4 με 5 χιλιάδες χρονια, περίπου δηλαδή
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
172

στην περίοδο της Νεολιθικής εποχής.

Μία εξήγηση αναφέρει οτι σχετίζονται με κάποιο τρόπο με ταφικές τελετουργίες επει δή
πολλοί τέτοιοι βράχοι βρίσκονταν κοντά σε σημεία ταφής - πέτρινους τύμβους. Δηλα δή,
ήταν σημαντικά σε σχέση με τις ταφικές ιδιαιτερότητες των κατοίκων Από τα σύμβολα που
είναι χαραγμένα, μπορεί επίσης να συμπεράνει κάποιος, ότι οι τόποι αυτοί ήταν χώροι
λατρείας και θρη σκευτικών συμβολισμών, όχι μόνο των τε λευταίων κατοίκων της
περιοχής, αλλά και πολύ μεχαγενέστερων.
Επίσης, τα σημεία των χαραγμένων βράχων βρίσκονται γεωγραφικά σε περιοχές, ή καλύ
τερα σε υψώματα, όπου μπορούσαν οι ιθαγε νείς να παρατηρούν όχι μόνο τη γύρω περιο
χή, αλλά και αρκετά μακριά στον ορίζοντα.

Αυτή η εξέλιξη της βραχογραφίας στην προϊστορική περίοδο της Ιστορίας του αν θρώπου,
αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή πληροφοριών που διαθέτουμε για τις καλλι τεχνικές,
πνευματικές και πολιτιστικές απαρχές της Ανθρωπότητας.

Εκτός των παραπάνω θεωριών και εικα σιών, έχουν διατυπωθεί πάνω από εκατό απόψεις
για την ερμηνεία αυτών των βραχο-γραφημάτων.

Ωστόσο το πράγματα έγιναν αρκετά πιο πολύπλοκα για τους επιστήμονες όταν ανα
καλύφθηκε ότι αρκετά από αυτά τα αρχαιό τατα δημιουργήματα σηματοδοτούν τόπους
που συνδέονται μεταξύ τους με γεωμετρικές σχέσεις, ακόμη και αν τα χωρίζουν δεκάδες ή
και εκατοντάδες χιλιόμετρα!


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
173


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
174

Επί πλέον, αν και υπάρχουν σε δεκάδες τοποθεσίες ανά τον κόσμο, πέρα των
προαναφερθέντων, εκείνο που προκαλεί τους μελετητές τους -ερευνητές και επιστή
μονες- είναι η εμφάνιση μεγάλων ομοιοτήτων μεταξύ τους. Φαίνεται πάντως, ότι οι
βραχογραφίες αποτελούσαν ένα είδος συστήματος αλληλοπληροφόρησης και επι
κοινωνίας.
Η περίπτωση της Ελλάδας και ειδικότερα της
Θεσσαλίας-Λάρισας

Βραχογραφίες, φυσικά, δεν θα μπορούσαν να
λείπουν από την Ελλάδα. Αντίθετα φαίνεται ότι ήταν ήδη γνωστές στους αρχαίους
Έλλη νες. Σε διάφορες περιοχές, όπως στη Νάξο, στην Κρήτη, στην Εύβοια και σε
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
175

νομούς της δυτικής και κεντρικής Μακεδονίας, υπάρ χουν «σημαδεμένοι» βράχοι.
Κατά καιρούς έχουν γίνει ανακοινώσεις και αναφορές για στημένους όρθιους λίθους
(menhir), πολλές φορές σε ολόκληρες λιθοσειρές, όπως αυτές που έχουν βρεθεί έξω
από την Κομοτηνή.

Το θέμα όμως των ελληνικών βραχογρα φιών πήρε νέα εντυπωσιακή τροπή από την
σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη του ερευνητή Στέλιου Παπανικολάου στην περιοχή
της Λάρισας. Εκεί, το 2002, αυτός ο Λαρισαίος γλύπτης και ιστορικός τέχνης
ανακάλυψε μελέτησε και κατέγραψε πάνω από 600 τέ τοιες πέτρες που φέρουν πάνω
τους πανάρ χαια σημάδια της επέμβασης του ανθρώπου!

Ο Παπανικολάου πρωτάκουσε τον όρο «γραμμένη πέτρα» στο χωριό Σπηλιά στους
πρόποδες του Κισσάβου, όταν οι κάτοικοι τον συνόδεψαν σε μία τοποθεσία όπου
υπήρχε μία πέτρα πάνω στην οποία υπήρχαν χα ραγμένα σκαλίσματα και
«λακουβίτσες». Οι κάτοικοι της περιοχής πίστευαν μέχρι τότε ότι οι χαραγματιές
αυτές είναι απλά σκαλί σματα των βοσκών.

Αυτή ήταν η πρώτη πέτρα, η «Γραμμένη Πέτρα Συκουρίου», από τις εκατοντάδες άλ
λες που ανακάλυψε η έρευνα που ξεκίνησε ο Παπανικολάου τον Οκτώβριο του 2002
και τελείωσε τον περασμένο Μάρτιο. Μέχρι το τέλος της ερευνητικής αυτής
προσπάθειας ανακαλύφθηκαν εξακόσια τέτοια βραχογρα-φήματα σε μια περιοχή
περίπου 200 τετρα γωνικών χιλιομέτρων. Τα ευρήματα αυτά ονομάστηκαν
«γραμμένες πέτρες» ενώ απο τελούν πλέον και όρο στην αγγλική γλώσσα («Written
rocks»). Ο Σ. Παπανικολάου φωτο γράφησε αυτές τις πέτρες, σημείωσε τις ακρι βείς
γεωγραφικές τους θέσεις και περιέλαβε όλο το υλικό που συγκέντρωσε στο βιβλίο
του «600 "Γραμμένες Πέτρες": Δίαυλοι Αρχέ γονης Γνώσης» (εκδ. Έλλη).

Τα σημάδια αυτά στους βράχους εμφανίζονται άλλοτε μεμονωμένα, άλλοτε σε
ομάδες ανά τρία ή σε συμμετρικές τριάδες, τετράδες, πεντάδες κ.λπ. Συχνά
αναπτύσσονται γύρω απο μία μεγαλύτερη κεντρική κοιλότητα σε ομόκεντρους
κύκλους, σε συν δυασμό με διάφορα σπειροειδή και οφιοειδή χαράγματα.

Τα προϊστορικά ευρήματα στον θεσσαλικό χώρο και ειδικότερα οχο νομό της
Λάρισας, έρ χονται σε μία περίοδο όπου το ενδιαφέρον για την περιοχή αυτή είναι
αυξημένο -ιδιαίτερα μετά την αποκάλυψη των παραπλήσιων πολι τισμών του
Σέσκλου και του Διμηνιού - πολι τισμοί που σύμφωνα με τους ειδικούς αποτε λούν
σπουδαίους σταθμούς για τον εμπλουτι σμό των γνώσεων μας για τη Μέση και τη Νε
ότερη Νεολιθική Περίοδο αντίστοιχα.




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
176


Τι είναι τελικά οι «Γραμμένες πέτρες»



Όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, και στην περίπτωση της Θεσσαλίας δίνονται πολλές
ερμηνείες για την προέλευση και την χρήση των βραχογραφιών. Είναι φανερό
ωστόσο ότι η κλασική επιστήμη δυσκολεύεται εξαιρετι κά να δώσει πιστευτές
εξηγήσεις που να μην «απειλούν» το οικοδόμημα της, αφού οι βρα χογραφίες
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
177

χρονολογούνται συντηρητικά μέ χρι και 300.000 χρόνια πίσω, εποχή που η επιστήμη
δεν διανοείται να φανταστεί έγγρα φη ανθρώπινη επικοινωνία... Έτσι, συνήθως
λέγεται ότι οι δημιουργίες πάνω στους βρά χους ήταν προσφορές προς άγνωστες σε
εμάς θεότητες, ή σημάδια προσδιορισμού φυλετι κών «ορίων» της συγκεκριμένης
πληθυσμια κής ομάδας.


Ο Σ. Παπανικολάου όμως, τολμάει να πάει αρκετά πιο πέρα. Στο βιβλίο του, εκτός
από την τοπογραφική καταγραφή, τη φωτογρά φηση και την αποτύπωση των πετρών,
παρουσιάζει και μία σειρά από συμπεράσματα -αποτελέσματα της μελέτης του για
αυτό το κωδικοποιημένο σύστημα σήμανσης ονομά ζει «Ιερή Γαιονική
Πετρογλυφική»:


• Κατ' αρχήν ο ερευνητής πιστεύει ότι η φυλετική ομάδα της περιοχής αυτής που έζη
σε εκεί κατά τη Νεολιθική εποχή, πρέπει να είχε κληρονομήσει γνώσεις και από μία
προγενέστερη μακροχρόνια παράδοση.

• Οι άνθρωποι που χάραξαν αυτά τα σύμβολα είχαν αναπτύξει ένα κωδικοποιημένο
σύστημα σήμανσης, με στόχο τη χαρτογρά φηση βασικών στοιχείων του
περιβάλλοντος (πηγές ενέργειας, ποτάμια, σπήλαια, γεωλο γικά ρήγματα,
μεταλλεύματα, μαγνητικά πε δία, πηγές αρνητικής ενέργειας, αιτίες κατα στροφών,
κ.λπ.) πρακτική που καθόριζε με αρμονικό τρόπο την σχέση τους με την τροφοδότρα
«μάνα Γη».

• Πιο συγκεκριμένα ο Σ. Παπανικολάου θεωρεί την δημιουργία των «Γραμμένων πε
τρών» ως το αποτέλεσμα μετάδοσης ανώ τερων διανοητικών εννοιών, ως ένα σύ
στημα από κώδικες που παρουσιάζουν την ακριβή χαρτογράφηση των ενεργειακών δι
κτύων της Γης!

Αυτή η τοποθέτηση συμφωνεί και αποτελεί συνέχεια της τάσης που επικρατεί
παγκόσμια στον χώρο των ερευνητών, στην προσπάθεια τους αποκρυπτογράφησης
των δικτύων αυ τών. Δηλαδή σήμερα γίνεται ευρέως αποδε κτό ότι οι αρχαιότατοι
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
178

καλλιτέχνες «κατέγρα φαν» γνώσεις υψηλού επιπέδου, που προέρ χονταν από ακόμη
παλαιότερες εποχές.

• Από την παράξενη αυτή γλυπτική στους βράχους της Λάρισας, -αν ερμηνευτεί με
τους γνωστούς παραδοσιακούς γεωμα-ντικούς όρους- προκύπτουν «κόμβοι»,
«πύλες», «συσσωρευτές», «κλείδες», «κατα νομείς», «γέφυρες», «μεταλλάκτες», κ.ά,
ενώ παράλληλα αποκωδικοποιούνται τοποθεσίες από διάφορα φυσικά τοπία, όπως
πηγές, λί μνες, έλη, ποτάμια, σπήλαια, «ιερά τελεστή ρια», γνωστούς και άγνωστους
προϊστορι κούς οικισμούς, γεωλογικά ρήγματα, μεταλ λεύματα. Ακόμη η ειδική
«ανάγνωση» αυτών των συμβόλων αποκαλύπτει εκπληκτικά τοπία θετικής-
θεραπευτικής δύναμης, αλλά και τόπους αποφυνής-εκτόνωσης αρνητικής ενέργειας
και καταστροφικών συμβόλων και τόπους μυστηριακούς -ξεχωριστούς...

• Όσοι σημαντικοί λιθικοί οικισμοί ιδρύ θηκαν, εγκαταστήθηκαν σε περιοχές που εί
χαν υποδειχθεί ως κατάλληλες από τους (πρωτο)μυημένους γεωμάντεις. Κάθε
οικισμός διατηρούσε μία διαμορφωμένη μεγαλιθική εγκατάσταση, όπως είναι το
ιερό-τελεστήριο, το αντίστοιχο το τέμ-Μενίρ, το σύμβολο της μυστη ριώδους Αρχής-
Γαίας, σαν αυτό που βρέθηκε τον Μάιο του 1958 στη πε ριοχή «Σουφλί Μαγούλα»,
το νεολι θικό οικισμό κοντά στη Λάρισα, το οποίο και εκτίθεται στο Αρχαιολογικό
Μουσείο της Λάρισας (βλ. φωτο γραφία).

• Ειδικότερα στη Θεσσαλία, το κεντρικό «μυητικό τελεστήριο», ή η «αρχέγονη
αρχειακή κιβωτός», ή αλλιώς το θρυλούμενο ιερό της θεάς Δως, υπήρχε στην περιοχή
του «Δώτιου πεδίου», η έκταση του οποίου ταυτιζόταν με την έκταση των περιοχών
του σημερινού Δή μου Νέσσωνος. Τα όσα συνέβεναν σ' αυτή την περιοχή ήταν
εξαιρετικής και καθοριστικής σημασίας, όχι μόνο για τον θεσσαλικό χώρο και τον
υπόλοιπο ελλαδικό χώρο, αλλά και για γειτονικές γεωγραφικά περιοχές στα
Βαλκάνια και στη Μικρά Ασία.

• Ο Σ. Παπανικολάου υποστηρίζει ακόμα ότι οι άνθρωποι που δημιούργησαν τα
βραχογραφήματα κατοικούσαν σε μόνιμους οικι σμούς (δηλαδή δεν ήταν νομάδες)
και ανή καν σ' έναν παγκόσμιο λιθικό πολιτισμό με κοινές «θρησκευτικές-
κοσμολογικές» πε ποιθήσεις! Αυτό που ένωνε τις διάφορες φυ λετικές ομάδες ήταν η
Μητέρα-Γη, πάνω στην οποία ζούσαν και δημιουργούσαν.

• Επίσης πιστεύει ότι σε κάποια χρονική περίοδο αυτού του πολιτισμού εμφανίζεται
μία νέα «ιδεολογία», με αποτέλεσμα η «αρχέ γονη γνώση», σταδιακά να εγκαταλει
φθεί, αλλά όχι και να χαθεί. Θα υπάρξουν ωστόσο κάποιοι θεματοφύλακες που θα
εξα κολουθήσουν να την υπηρετούν πιστά!

Αυτοί, μακριά από τα σύγχρονα τους πολι τιστικά δρώμενα, θα συνεχίσουν να υπηρε
τούν το καθήκον τους που δεν είναι άλλο από την υπόδειξη των κατάλληλων τό πων
για την ίδρυση Ασκληπιείων, Μα ντείων, εφαρμογή της ιερής αρχιτεκτονι κής κ.λπ.
Σε αυτή τη νέα εποχή, ο κοινός παγκόσμιος πολιτισμός θα κατακερματι στεί και μία
ποικιλία ιδιαίτερων και ιδιό μορφων «εθνικών» πολιτισμών θα προκύψει.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
179



Η σημερινή κατάσταση αυτών των μνημείων

Οι κατασκευές της Μεγαλιθι κής εποχής και τα διάφορα σχε τικά πέτρινα
συγκροτήματα που υπήρχαν στα πεδινά -ντολμέν, κρόμλεχ, συστοιχίες μενίρς, κ.λπ.-
έχουν καταστραφεί από διάφο ρες ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως από
καλλιέργειες αγρών, την οικιστική ανάπτυ ξη, ενώ πολλά καταστράφηκαν είτε από
την άγνοια και την αδιαφορία των περιοίκων, εί τε σκόπιμα από ενέργειες ατόμων
που ήταν ενάντιοι στην ύπαρξη ενός τέτοιου πολιτι σμού. Την ίδια στιγμή δεν είχε -
και δε έχει-παρθεί κανένα μέτρο προστασίας από τις υπεύθυνες κρατικές Υπηρεσίες.
Τα μνημεία που έχουν διασωθεί οφείλουν την ύπαρξη τους στην απομακρυσμένη
τοποθεσία τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί περίπου
15.000 θέ σεις «Γραμμένων πετρών». Πρόκειται ου σιαστικά για πολύτιμα μνημεία
απώτατου παρελθόντος τα οποία δεν έχουν επιστημονικά καταγραφεί.
Στην πραγματικότητα, χρόνο με το χρόνο, οι ανακαλύψεις από διάφορες
επιστημονικές κοινότητες, είτε πρόκειται για ιστορικούς, είτε γενετιστές, είτε
αρχαιολόγους, κλονί ζουν και καταρρίπτουν κάθε θεωρία της γνωστής -γραμμικής-
εξέλιξης της ανθρώπι νης γνώσης. Αν και η αποκρυπτογράφηση των «Γραμμένων
πετρών» είναι μία διαδικα σία που απαιτεί χρόνο και επιστημονική κα τάρτηση,
εντούτοις η αρχή έχει γίνει. Η «με τάφραση» των μηνυμάτων που είναι σκαλι σμένα
στις αρχέγονες αυτές πέτρες είναι πι θανό να αποτελέσει κινητήριο μοχλό σχην
ερευνητική αυτή προσπάθεια κατανόησης της ανθρώπινης προϊστορικής γνώσης.



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
180

Μυστηριώδη αρχαία τεχνουργήματα !


ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

ΥΠΟΒΡΥΧΙΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

ΧΑΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ


Μήπως είναι τελείως λανθασμένη η εικόνα που έχουμε για το παρελθόν; Υπήρξαν
στο απώτατο παρελθόν πολιτισμοί πιο εξελιγμένοι από τον δικό μας, οι οποίοι
εξαφανίστηκαν, ξεχάστηκαν ή αποσιωπήθηκαν; Μήπως η πορεία του πολιτισμού
ξεκινά ξανά και ξανά από το μηδέν και δεν είναι αδιάκοπτη, γραμμική και ανηφορική
όπως μας διδάσκουν οι συμβατικές ιστορικές θεωρήσεις;...


Η συμβατική ιστορία απαντά άμεσα «όχι» σε όλα τα προηγούμενα ερωτήματα.
Υπάρχουν όμως χειροπιαστά στοιχεία που μοιάζουν να τα απαντούν θετικά.
«Τεχνουργήματα» (artifacts), δηλαδή τεχνητά αντικείμενα, χτίσματα, μνημεία,
μηχανές, έργα τέχνης, που δεν συμβαδίζουν με την ιστορική συνέχεια που διδάσκεται
στα σχολεία, αλλά παρουσιάζουν μια τελείως διαφορετική εικόνα του παρελθόντος...

Τα περισσότερα από τα τεχνουργήματα που φιλοξενούνται σ' αυτές τις σελίδες είναι
αντικείμενα αμφιβολιών και αντιπαραθέσεων. Δεν είναι μόνο η αντισυμβατικότητά
τους που προκαλεί τις συζητήσεις και τις προσπάθειες απομυθοποίησής τους, είναι
και το γεγονός οτι η ύπαρξη των πραγμάτων αυτών διαδίδεται μονάχα μέσα απο
φήμες, θρύλους και urban legends - άρα είναι φυσικό κάποιες λεπτομέρειές τους να
«παραφουσκώνονται» και άλλες να έχουν διαδοθεί τελείως λανθασμένα. Αυτό όμως
δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι τα συγκεκριμένα τεχνουργήματα δεν είναι αυθεντικά.
Σημαίνει ίσως και ακριβώς το αντίθετο:

Ότι η αυθεντικότητα κάποιων από αυτά απειλεί ακαδημαϊκά, πολιτικά και
θρησκευτικά κατεστημένα και εκείνα μάχονται εναντίον τους, αρνούμενα να τα
μελετήσουν πιο επισταμένα, αδιαφορώντας προκλητικά, παρεμποδίζοντας πολλές
φορές με πλάγιους τρόπους τη σωστή ενημέρωση του κοινού και τη σχετική έρευνα...







Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
181

Ο ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΠΙΜΙΝΙ



Το 1968, στο νησί Μπίμινι στις Μπαχάμες, μια ομάδα αεροσκαφών που έβγαζε
τοπογραφικές φωτογραφίες εντόπισε μέσα στη θάλασσα, σε απόσταση περίπου ενός
χιλιομέτρου...

...από τη βόρεια ακτή τού Μπίμινι και σε βάθος περίπου πέντε μέτρων κάτω από την
επιφάνεια, κτίσματα που μοιάζουν με κτήρια, τοίχους και δρόμους. Οι πιλότοι είπαν
ότι έβλεπαν από ψηλά πυραμίδες, πέτρινους κύκλους και κυκλώπεια τείχη.
Παραδόξως, όμως, οι φωτογραφίες που φυσιολογικά τράβηξαν τα τοπογραφικά
αεροσκάφη, δεν έφτασαν ποτέ στο κοινό. Το μοναδικό κτίσμα που είδαμε από όλα τα
προηγούμενα, ήταν μια σειρά από πέτρινες πλάκες που είναι δηλωμένες σε
σχηματισμό δρόμου ή τείχους, o οποίος ονομάστηκε «Δρόμος τού Μπίμινι».

Αυτό το εύρημα, αν και το μέχρι τώρα γνωστό κομμάτι του δεν είναι ιδιαίτερα
εντυπωσιακό, απέκτησε διασημότητα γιατί σχετίστηκε με μια προφητεία του γνωστού
«κοιμώμενου προφήτη» Έντγκαρ Κέισι. Ο Κέισι προφήτεψε το 1936 ότι «τα πρώτα
σημάδια της ανέλκυσης της Ατλαντίδας θα φανούν στις Μπαχάμες, κοντά στο νησί
τού Μπίμινι, το 1967 ή 1968»! Ο Κέισι δηλαδή «έπεσε μέσα» σε μια πρόβλεψη 31
ετών! Ετσι, πολλοί ήταν αυτοί που είπαν ότι επιβεβαιώθηκε και ο Δρόμος είναι
πράγματι ένα ίχνος της χαμένης Ατλαντίδας.

Υπήρξαν βέβαια και εκείνοι που απάντησαν κακοπροαίρετα ότι αυτή η σύμπτωση
είναι ο μοναδικός λόγος που ο Δρόμος τού Μπίμινι έχει τραβήξει το ενδιαφέρον του
κοινού...

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι οτι ο Δρόμος έχει ένα άνοιγμα από τη μια
πλευρό του, το οποίο τον σχίζει κατά μήκος. Αυτό μοιάζει να είναι μια «υποδοχή»
που επιτρέπει σε ένα μεγάλο πλοίο να «σταθεί» πάνω στον δρόμο, πιθανώς για να
δεχθεί επιδιορθώση. Παρόλα αυτά, είναι σίγουρο ότι κανένας ναυτικός της
πρόσφατης ιστορίας δεν το έχει κατασκευάσει για αυτόν τον λόγο.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
182


Οι ειδικοί που έχουν μελετήσει τον Δρόμο δεν έχουν καταλήξει σε ένα ξεκάθαρο
συμπέρασμα τι ακριβώς είναι (ή τι δεν είναι), το ίδιο ασαφής ήταν -όπως πάντα- και ο
γνωστός εξερευνητής των ωκεανών Ζακ Κουστώ που μελέτησε πριν τρεις δεκαετίες
το τεχνούργημα. Δεν έχουν καταλήξει καν αν είναι τεχνητό ή όχι.Έχει λεχθεί παρόλα
αυτά ότι πολλές πέτρες του Δρόμου είναι κομμάτια αρχαίων ελληνικών κιόνων! Όσο
για τα υπόλοιπα κτίσματα που είχαν δει οι πιλότοι το 1968, τελικά η ύπαρξη τους
επιβεβαιώθηκε.


Το 2003 ανακαλύφθηκε μια τεράστια κυκλική πέτρινη πλατφόρμα κοντά στο
νησί Άνδρος στις Μπαχάμες, η οποία είναι ολοφάνερα τεχνητή. Επίσης, σε ένα
υποθαλάσσιο «υψίπεδο» στα δυτικά της Κούβας, εντοπίστηκαν πριν τρία χρόνια
υποθαλάσσια «κτήρια» σε συμμετρικά γεωμετρικά σχήματα, σε βάθος 900
μέτρων! Ο Μανιούελ Ιτουράλδε, ένας από τους κορυφαίους γεωλόγους της
Κούβας, εξέτασε τα στοιχεία και κατέληξε ότι «είναι παράξενο, είναι αλλόκοτο,
δεν έχουμε ξαναδεί κάτι σαν κι αυτό, και δεν έχουμε καμιά εξήγηση να
δώσουμε». Ίσως να μην πρόκειται για την αρχαία Ατλαντίδα, κά τι σημαντικό
όμως κρύβεται ανάμεσα στις Μπαχάμες και στην Κούβα. Μα οι έρευνες
μοιάζουν να μην προχωρούν καθόλου...








Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
183


Ο χάρτης του "Δημιουργού".

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το 1999 στο Μπασκίρ μία μεγάλη
πλάκα, ηλικίας 120 εκατομμύριων ετών, με τον ανάγλυφο χάρτη της περιοχής των
Ουραλίων.Ο χάρτης περιέχει πολλά έργα: ένα σύστημα καναλιών με μήκος περίπου 12.000
χιλιόμετρα, υδατοφράκτες, ισχυρά φράγματα, πολυγωνικές περιοχές με άγνωστη
χρησιμότητα και πολυάριθμες επιγραφές με ιερογλυφικά.Η πέτρα αποτελείται από τρία
στρώματα. Το πρώτο είναι από σκληρό δολομίτη με πάχος 14 εκατοστά. Το δεύτερο είναι
και το πιο ενδιαφέρον. Αποτελείται από «Διοψιδία ύαλο». Πρόκειται για ορυκτό γυαλί που
παράγεται με πίεση και υψηλή θερμοκρασία ανάμεσα στα πετρώματα. Σε αυτό το στρώμα
είναι χαραγμένος ο χάρτης.Το τρίτο στρώμα έχει 2 χιλιοστά πάχος και είναι φτιαγμένο από
πορσελάνη(!) που προστατεύει την επιφάνεια από την φθορά.Η επιφάνεια του χάρτη δεν
έχει κατασκευαστεί με σφυρί και καλέμι. Είναι απλά αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι
οφθαλμοφανές ότι η πέτρα έχει υποστεί επεξεργασία από μηχανήματα. Οι φωτογραφίες
ακτίνων X επιβεβαίωσαν ότι η πλάκα ήταν τεχνητής προέλευσης και έχει γίνει με εργαλεία
ακρίβειας.Τα ιερογλυφικά κείμενα δεν είχαν σχέση με τα κινεζικά και ο ειδικοί κατέληξαν
στο συμπέρασμα ότι το είδος της πορσελάνης, που καλύπτει την πλάκα, δεν
χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην Κίνα.Στον χάρτη υπήρχε ένα γιγαντιαίο αρδευτικό σύστημα:
εκτός από τους ποταμούς, υπάρχουν δύο συστήματα καναλιών με πλάτος 500 μέτρα, 12
φράγματα από 300 μέχρι 500 μέτρα φαρδιά και μήκος περίπου 10 χιλιόμετρα. Για να
δημιουργήσει κανείς τέτοιες κατασκευές θα πρέπει να μετακινήσει τουλάχιστον 4
δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα χώματος! Σύμφωνα δε με τον χάρτη, ο ποταμός Μπέλαγια
έχει τεχνητή κοίτη.Οι επιστήμονες κατέληξαν σε δύο ηλικίες, 500 εκατομμύρια έτη η πρώτη
και προτίμησαν την δεύτερη 120 εκατομμύρια έτη.Οι Αμερικανοί εξέτασαν επίσης τον
χάρτη, στο κέντρο ιστορικής χαρτογραφίας στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δηλώσεις
τους τέτοιος τρισδιάστατος χάρτης θα μπορούσε να κατασκευαστεί μόνο με
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
184

αεροδιαστημική τεχνολογία. Επιπλέον, τώρα στις ΗΠΑ, δουλεύουν στην δημιουργία ενός
παγκόσμιου τρισδιάστατου χάρτη παρόμοιου με αυτόν! Για την κατασκευή απαιτούνται
υπερ-υπολογιστές και έρευνα από δορυφόρο!Οι ερευνητές που ανακάλυψαν τον χάρτη
έδωσαν στον κατασκευαστή του το όνομα «Ο Δημιουργός»!Κάποιος ανεπτυγμένος
πολιτισμός υπήρξε και ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του χάρτη.Τώρα οι ερευνητές
είναι βέβαιοι ότι υπάρχουν περίπου άλλα 348 κομμάτια όπως αυτό. Από δείγματα χώματος
που πήραν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο χάρτης ήταν κάποτε τοποθετημένος πάνω στο
όρος Σοκολίναγια. Όμως οι παγετώνες που ακολούθησαν έσπασαν την πλάκα και την
διασκόρπισαν στην περιοχή. Θεωρητικά θα πρέπει να έχει μία επιφάνεια περίπου 500
τετραγωνικά μέτρα!Ο χάρτης αυτός προκαλεί σοβαρά και αναπάντητα ερωτήματα:



-Ποιος ήταν ο κατασκευαστής, αφού εκείνη την εποχή υπήρχαν μόνο δεινόσαυροι;

-Πως μπορεί να υπάρχει διαστημική τεχνολογία πριν 150 εκατομμύρια χρόνια;-Σε τι
χρησιμεύει ένας πέτρινος χάρτης σε ανθρώπους που έχουν διαστημόπλοια;

-Γιατί έγινε τόσος κόπος για έναν χάρτη που ήξεραν ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί;

-Ο χάρτης κατασκευάστηκε για να τον χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι, σαν «σημάδι» για
κάποιους άλλους ή σαν μήνυμα για τους μεταγενέστερους πολιτισμούς;




Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
185



Μια γέφυρα 1.000.000 ετών !
Μία από τις πλέον εντυπωσιακές όσο
και αινιγματικές αρχαίες κατασκευές είναι και η βυθισμένη σήμερα «γέφυρα του Αδάμ», η
οποία συνδέει το νησί της Σρι Λάνκα με την Ινδία(!), και ανακαλύφθηκε πρόσφατα από τη
μελέτη δορυφορικών φωτογραφιών της περιοχής από τη NASA. Έχοντας συνολικό μήκος
18,5 μιλίων και ηλικία, σύμφωνα με την έδρα αρχαιολογίας της Σρι Λάνκα, 1-2
εκατομμυρίων ετών, η εντυπωσιακή αυτή κατασκευή δημιουργήθηκε, αν πιστέψουμε τον
θρύλο του Ramayama, από έναν μεγάλο αριθμό πιθηκοειδών όντων υπό την επίβλεψη του
θεού Rama, προκειμένου να σώσει τη γυναίκα του από τον βασιλιά των δαιμόνων Rayana.


Σημείωση Ελεύθερης Επιστήμης:
Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθιστορία έχουν υπάρξει 3 κατακλυσμοί.Κάθε
κατακλυσμός κατέστρεφε μια ολόκληρη ανθρωπότητα.Θυμηθείτε τα γένη του Ησιόδου -
Χρυσό κτλ.Μην παραξενεύεστε με αυτήν την απίθανη είδηση.
Προτιμήσαμε την φωτογραφία της ΝΑΣΑ παρά αυτές του Google Earth διότι οι
φωτογραφίες που βλέπετε στο Google Earth έχουν υποστεί επεξεργασία και έχουν
εξαφανιστεί ή παραποιηθεί "επικίνδυνα" αποδεικτικά στοιχεία.

Προσέξτε ακόμη οτι η χρονολόγηση προέρχεται απο την έδρα αρχαιολογίας της Σρί Λάνκα.



ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΚΥΚΛΩΠΕΙΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
186

Ανάμεσα στην Ταϊβάν και την Ια πωνία βρίσκεται το μικρό νησί Γιοναγκούνι. Στα
ανοιχτά, κα τω από τη νότια πλευρά του νη σιού, σε βάθος περίπου 20 μέτρων, ένας
δύτης, ο Κιχατσίρο Αρατάκε, ανακάλυψε τον Μάρτη του 1995 έναν μυστηριώδη
σχηματισμό από κυκλώπεια ερείπια (kaitei iseki) μιας αρχαίας πόλης ενός άγνωστου
πολιτισμού. Εκτός από τα κυκλώπεια τείχη, που παραπέμπουν στις μυθικές
υποβρύχιες πόλεις των Αβυσσαίων της μυθολογίας Κθούλου, έχουν ανακαλυφθεί
αψίδες, πλακόστρωτοι δρόμοι και σκάλες. Σε ένα σημείο λέγεται ότι υπάρχει και μια
τεράστια πυραμίδα!





Σύμφωνα με τους ερευνητές της, η υποβρύχια αυτή πολιτεία εκτείνεται σε ένα
αδιευκρίνιστο μήκος σε ολόκληρη την περιοχή μέχρι την Οκινάουα, που απέχει από
εκεί 500 χιλιόμετρα! Κάποιοι δίνουν στα κτίσματα ηλικία τουλάχιστον 8.000 ετών,
αλλά η τεχνολογία που απαιτείται για να φτιαχτούν αυτά τα κτίσματα δεν ταιριάζει με
καμιά γνωστή ιστορική περίοδο.

Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για κάποια πόλη της καταποντισμένης ηπείρου της
Μου ή για πόλη εξωγήινων. Οι απομυθοποιητές επιμένουν ότι όλα αυτά έχουν
κατασκευαστεί από κάποια παράξενη γεωλογική διεργασία (η οποία προφανώς
μπορεί και κατασκευάζει και σκάλες, αψίδες, και σύμβολα...) Η περιοχή είναι
επικίνδυνη για τους δυτες, όμως πολλοί Ιάπωνες την επισκέπτονται ελευθέρα και την
εξερευνούν. Οι Ιάπωνες ειδικοί είναι πλέον σίγουροι ότι έχουν να κάνουν με μια
αρχαία πόλη ενός άγνωστου πολιτισμού, ανάμεσα τους ο Δρ. Κιμούρο, ο οποίος
δηλώνει ότι έχει μαζέψει από την πόλη αρχαία αντικείμενα και έχει καταγράψει
επιγραφές και αποδείξεις υπαρξης ανθρώπων μέσα της. Το πιο ανησυχητικό όμως
είναι ότι ενώ η ύπαρξη της πολιτείας είναι επιβεβαιωμένη και κανονικά ολόκληρος ο
πλανήτης θα έπρεπε να ασχολείται με αυτήν, επικρατεί γύρω της μια παράξενη
σιωπή...

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
187




Το πιο σημαντικό στην υποθαλάσσια πυραμίδα του YONAGUNI Ιαπωνια, ειναι το
ΠΡΟΣΩΠΟ, το οποίο θυμίζει ΜΕΣΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ... οπως και στον Αρη ??!!

«...κυκλώπεια τείχη, που παραπέμπουν στις μυθικές υποβρύχιες πόλεις των
Αβυσσαίων της μυθολογίας Κθούλου...

Έχετε διαβάσει Λάβκραφτ? Πιστεύετε οτι μπόρει τα έργα του να έχουν μια
δόση αληθειας ?»






Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
188


Η ΚΕΡΑΙΑ ΤΟΥ ΕΛΤΑΝΙΝ



Στις 29 Αυγούστου 1964, το πλοίο Eltanin βρισκόταν χίλια περίπου μίλια νότια του
ακρωτηρίου Χορν της Ανταρκτικής και έκανε έρευνες κατεβάζοντας ειδικές βολίδες
στο νερό που τραβούσαν φωτογραφία του πυθμένα με τη βοήθεια ειδικής κάμερας.
Μια από αυτές τις φωτογραφίες κατέγραψε ένα παράξενο αντικείμενο που βρισκόταν
σε βάθος 4.115 μέτρων: μια μυστηριώδη ...κεραία! Το σχήμα της είναι τελείως
συμμετρικό, οι πέντε απολήξεις της είναι κανονικοί σταυροί και στρέφονται η μία σε
σχέση με τις άλλες με γωνία ακριβώς 15 μοιρών, ώστε όλες μαζί να καλύπτουν έναν
πλήρη κύκλο χωρισμένο σε τέσσερα τεταρτημόρια. Οι πρώτες σκέψεις ήταν ότι
επρόκειτο για κάποιο μηχάνημα το οποίο έπεσε εκεί από κάποιο πλοίο, αλλά αυτό δεν
εξηγεί την ακριβή τοποθέτηση της κεραίας: Είναι απόλυτα κάθετη ως πρός τον
πυθμένα και μοιάζει να αδιαφορεί για τα ισχυρά ρεύματα του βυθού.

Ή τοποθέτηση της εκεί από κάποιο υποβρύχιο απορρίφθηκε ως πιθανή, γιατί δεν
υπήρχε τότε κανένα βαθυσκάφος που να μπορεί να κατέβει σε τέτοιο βάθος. Μια
απομυθοποιητική -αλλά πολύ πειστική- εξήγηση που κυκλοφόρησε είναι ότι
πρόκειται για κάποιου είδους θαλάσσιο φυτό, ένας σπόγγος «Cladorhiza
Concrescens». Κάποιοι βιολόγοι όμως απορρίπτουν την εξήγηση αυτή, γιατί η φυτική
ζωή δεν μπορεί να επιβιώσει σε τέτοιο βάθος όπου δεν φτάνει το φως του Ήλιου. Η
πιο παράξενη ερμηνεία που δόθηκε για αυτό το αντικείμενο το συνδέει με το
ενεργειακό πλέγμα της Γης και ισχυρίζεται ότι είναι ένας αρχαίος αναμεταδότης
ενέργειας, ο οποίος ξέμεινε εκεί από έναν αρχαίο πολιτισμό. Δυστυχώς, δεν
μπορούμε να βγάλουμε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα για το τι μπορεί να είναι αυτό
το αντικείμενο, γιατί η «κεραία» ή το παράξενο φυτό εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί
που βρισκόταν πάντα: στον βυθό του ωκεανού...



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
189


ΛΙΩΜΕΝΑ ΤΕΙΧΗ


Στην κεντρική και βορειοανατολική Σκωτία, υπάρχουν τουλάχιστον εξήντα
οχυρώματα (των αρχαίων Σκώτων, άραγε;) των οποίων τα τείχη έχουν λιώσει και
υαλοποιηθεί! Τα πιο γνωστά από αυτά είναι τα Ταπ ο' Νοθ, Άρκα Ούνσκελ,
Κλίκχιμιν, Κρεγκ Φαντράιγκ στο Ινβερνές, Αμπέρναθι, Κρόμαρτι, κ.ά. Το φαινόμενο
όμως δεν είναι μονάχα σκωτικό: Υαλοποιημένα τείχη έχουν βρεθεί σε όλον σχεδόν
τον κόσμο. Στη βόρεια Γαλλία και στη Βρετάνη τα πιο γνωστά από αυτά είναι το
Σατώ-Βε και το Πεντε Γκοντί. Στη Γερμανία βρίσκονται στη λίμνη Ού-κερ στο
Μπράντεμπουργκ και στο Νάχε του Ρήνου. Στην Τουρκία, τμήματα των ερειπίων της
αρχαίας πόλης Χιτουσα των Χιτιτών εί ναι λιωμένα και υαλοποιημένα. Στο Ιράν και
το Ιράκ πολλά από τα αρχαία «ζιγκουράτ» που έχουν σωθεί μέχρι σήμερα έχουν κι
αυτα υαλοποιημένα τοιχώματα (πιο ονομαστό από αυτά είναι το Μπιρς Νίμροντ, το
οποίο συγχέεται με τον Πύργο της Βαβέλ). Στην Αμερική, υαλοποιημένα ερείπια
έχουν εντοπιστεί στην περίφημη κοιλάδα του θανάτου. Στην κοιλάδα του Ινδού, μέσα
στις πόλεις Χαράππα και Μοχέντζο-Ντάρο έχουν βρεθεί μάζες υαλοποιημένων
πετρωμάτων... Πολλές θεωρίες αναπτύχθηκαν για να εξηγήσουν το φαινόμενο.

Τον δέκατο όγδοο αιώνα, πίστευαν ότι οι άνθρωποι που έχτισαν τα τείχη
χρησιμοποίησαν πέτρες που είχαν εκτιναχθεί από ηφαίστεια! Ο Άρθουρ Κλαρκ
περιγράφει ειρωνικά μια πιο πρόσφατη άποψη, στο βιβλίο του Τα Μυστήρια του
Κόσμου: «...Τα πετρώματα έλιωσαν από τα ακτινοβόλα όπλα εκείνων των
πλασμάτων των τόσο αφοσιωμένων στην εξαπάτηση των σύγχρονων αρχαιολόγων,
των αρχαίων αστροναυτών». H ειρωνεία όμως του Κλαρκ δεν αποκλείει καθόλου την
εξήγηση που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής: Ότι πυρηνικές εκρήξεις ενός πυ
ρηνικού πολέμου έλιωσαν στιγμιαία τα τείχη...


Οι αρχαιολόγοι προτιμούν να υποθέτουν ότι τα οχυρώματα καλύπτονταν από τόνους
ξυλείας που οι κατασκευαστές των τειχών έβαζαν φωτιά, με σκοπό την υαλοποίηση
τους. Δεν είναι παράλογη ιδέα, έχει όμως πολλά προβλήματα. Πρώτον, τα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
190

περισσότερα υαλοποιημένα τείχη έχουν καταρρεύσει στην διαδικασία της
υαλοποίησης και σίγουρα δεν είναι δυνατότερα από τα κανονικά -άρα δεν υπάρχει
κανένας λόγος οι αρχαίοι να είχαν φτιάξει περισσότερα από ένα. Δεύτερον,
απαιτούνται πολλοί τόνοι ξυλείας για να ανάψει η κατάλληλη φωτιά, τα ξύλα όμως
δεν ήταν ποτέ κάτι που ξόδευαν ή έκαιγαν για αμφιβόλου αξίας επιχειρήματα, ειδικά
σε περιοχές όπου ο χειμώνας είναι πολύ βαρύς, όπως στη Σκωτία όπου υπάρχουν τα
περισσότερα λιωμένα τείχη. Τρίτον, δεν είναι ολόκληρα τα τείχη υαλοποιημένα, αλλά
μονάχα κάποια τμήματα τους.Θα ήταν παράξενο αυτοί που τα έφτιαξαν να
υαλοποίησαν ηθελημένα κάποιο τμήμα και να άφησαν ανέπαφο κάποιο άλλο... Η
άλλη «επίσημη» θεωρία είναι πως η υαλοποίηση έγινε τυχαία, όταν τα τείχη
καταστράφηκαν απο εισβολείς.


Τη δεκαετία τού 1930 οι αρχαιολόγοι Γκόρντον Τσάιλντ και Ουάλας Θόρνυκροφτ
έκαναν πειράματα, στα οποία έδειξαν ότι τα σκωτσέζικα τείχη θα μπορούσαν
πράγματι να είχαν πυρποληθεί απο εισβολείς που συγκέντρωσαν γύρω τους κλαδιά
και ξύλα. Όμως μια ομάδα χημικών εξέτασε δείγματα πέτρας από έντεκα διαφορετικά
οχυρώματα της Σκωτίας και κατέληξε ότι οι θερμοκρασίες που είναι απαραίτητες για
να γίνει η υαλοποίηση ήταν τόσο υψηλές -περίπου 1.100 C- που θα ήταν αδύνατο να
είχαν δημιουργηθεί από παραδοσιακούς πολεμικούς εμηρησμούς... Αν πούμε ότι οι
αρχαιολόγοι δεν ξέρουν τι να υποθέσουν για τα λιωμένα τείχη, απλώς υποτιμούμε το
πρόβλημα. Δεν υπάρχει καμιά εξήγηση πώς και για ποιον λόγο τα τείχη των
οχυρωμάτων υαλοποιήθηκαν. Ο Νίκος Κανακάρης συμπληρώνει: «Αν τα
υαλοποιημένα τείχη ήταν ένα φαινόμενο που συναντάται μόνο στη Σκωτία, θα ήταν
εύκολο να αποδοθεί η ύπαρξη τους σε κάποια συγκεκριμένη τεχνική που
ακολουθούσαν οι κατασκευαστές τους. Η διάδοση τους όμως σε όλο τον κόσμο
αποκλείει την ορθότητα ενός τέτοιου συλλογισμού»...


ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟΙ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΜΟΙ


Σε ένα γράμμα που βρίσκεται στα βασιλικά αρχεία της Μαδρίτης με ημερομηνία
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
191

1572, ο Ισπανός αντιβασιλέας τού Περού αναφέρεται σε ένα μυστηριώδες
τεχνούργημα που είχε στην κατοχή του. Επρόκειτο για ένα μεταλλικό καρφί 18
εκατοστών, το οποίο βρήκαν οι Ινδιάνοι ανθρακωρύχοι στο κέντρο ενός βράχου που
χρειάστηκε να σπάσουν. Το βάθος στο οποίο βρισκόταν ο βράχος, καθώς και η
σύσταση του, τού έδιναν ηλικία τουλάχιστον 75.000 ετών. Το καρφί δεν είναι γνωστό
πού βρίσκεται σήμερα. Το 1844, ο επιστήμονας σερ Ντέιβιντ Μηριούστερ ανέφέρε
ότι στο ορυχείο Κίντγκουντι στη Βόρεια Βρετανία, εντόπισε μια σκουριασμένη
μεταλλική ράβδο μέσα σε έναν ασβεστόλιθο που ήταν τουλάχιστον 40 εκατομμυρίων
ετών!

Η ράβδος βρισκόταν κάποτε στο Μουσείο φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου (εικόνα 1).
Τον Ιούνιο του 1851, το περιοδικό Scientific American ανέφερε ότι στη
Μασαχουσέτη, μέσα σε ένα στερεό βράχο που θρυμματίστηκε με δυναμίτη, βρέθηκε
ένα μεταλλικό βάζο δυο κομματιών, φτιαγμένο από ψευδάργύρο και ασήμι (εικόνα
2). Στα πλευρά του είχε σχεδιασμένα με ασήμι έξι λουλούδια και ήταν φτιαγμένο με
μεγάλη τέχνη. Η χρονολόγησή του έδειξε ηλικία τουλάχιστον 100.000 ετών, Το βάζο
παρουσιάστηκε σε διάφορα μουσεία της εποχής - και μετά εξαφανίστηκε. Οι
αρχαιολόγοι λένε ότι μάλλον μπερδεύτηκε με ευρήματα που του μοιάζουν, άλλης
όμως εποχής, και είναι κλειδωμένο στο υπόγειο κάποιου μουσείου. Καλός τρόπος για
να χαθούν τα ίχνη του... Το 1865, μια σκουριασμένη βίδα(!) έξι εκατοστών βρέθηκε
μέσα σε μια πέτρα στο ορυχείο Άμπεϊτης Νεβάδα. Από την οξείδωση της
υπολογίζεται ότι είναι τουλάχιστον 21 εκατομμυρίων ετών! Το 1968, σε ένα λατομείο
στο Σεν Ζαν ντε Λιβέτ της Γαλλίας, δύο ερευνητές (Υ. Ντρουέ και Χ. Σσλφατί)
ανακάλυψαν μια σειρά από μεταλλικούς σωλήνες, οι οποίοι βρίσκονταν μέσα σε
πετρώματα Της Κρητιδικής Περιόδου. Οι σωλήνες (εικόνα 3) είναι σίγουρο ότι έχουν
κατασκευαστεί από νοήμονα πλάσματα, όμως η χρονολόγηση των πετρωμά των που
βρίσκονταν γύρω τους, ΤΟΥΣ δίνει ηλι κία 65 εκατομμυρίων ετών! Στα ορυχεία
Γουοντερστόουν στο Ότοσνταλ Της Νότιας Αφρικής, μέσα σε πετρώματα που
χρονολογούνται μέχρι και 2,8 δισεκα τομμυρίων ετών(!), έχουν βρεθεί τις τελευ ταίες
δεκαετίες πολλές εκατοντάδες τέλειες μεταλλικές σφαίρες (εικόνα 4), μερικές από τις
οποίες έχουν πάνω τους χαραγμένες τρεις παράλληλες εγκοπές. Οι γεωλόγοι
ισχυρίζονται ότι είναι φυσικοί σχηματισμοί, αλλά το τέλειο σφαιρικό σχήμα TOUS
και οι απόλυτα ευθείες χαραγματιές προκαλούν δίκαια ερωτηματικά... Το βρετανικό
επιστημονικό περιοδικό Nature το 1886 και το γαλλικό L'Astronomie το 1887
δημοσίευσαν ότι σε ένα ορυχείο στο Γούλφσεγκ της Αυστρίας, μέσα σε ένα κομμάτι
κάρβουνου το οποίο χρονολογήθηκε περίπου 70 εκατομμυρίων ετών, βρέθηκε ένα
μεταλλικό παραλληλόγραμμο φτιαγμένο από σίδηρο, άνθρακα και νίκελ. Ο «κύβος»
είχε ακμή περίπου 10 και ύψος 7 εκα τοστά και ζύγιζε περίπου 800 γραμμάρια. Τον
διέτρεχε μια διαγώνια χαρακιά. Οι ειδικοί δεν αμφέβαλαν ποτέ ότι ήταν τεχνητός, το
πρόβλημα όμως ήταν ότι όταν σχηματίστηκε ο άνθρακας γύρω του, δεν υπήρχε η
τεχνολογία για να φτιαχτεί - δεν υπήρχε ούτε καν ο άνθρωπος! Ο κύβος
τοποθετήθηκε αρχικά στο Μουσείο τού Σάλ τζμπουργκ, για αυτό πολλοί τον
ονομάζουν κύβο τού Σάλτζμπουργκ, αλλά και Σίδερο του Γούλφσεγκ. Μερικά χρόνια
πριν, ο Ρώσος δημοσιογράφος Γκ. Οστρουμόφ προσπάθησε να ερευνήσει την ιστορία
του. Οι υπεύθυνοι των μουσείων του είπαν -ψέματα- ότι ο κύβος χάθηκε πριν τον Β'
Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης, είχε εξαφανιστεί και ο σχετικός φάκελος του μουσείου.
Ο Οστρουμόφ θεώρησε ότι ο κύβος ήταν φάρσα και έγραψε μερικά άρθρα για να το
υποστηρίξει. Υπάρχουν όμως πολλές αναφορές σε επιστημονικά συγγράμματα που
αποδεικνύουν την ύπαρξη του κύβου. Στο μουσείο Oberosterreichisehes
Landesmuseum στο Λιντζ της Αυστρίας υπάρχει ένα εκμαγείο του, καθώς και η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
192

πληροφορία ότι ο κύβος βρισκόταν εκεί από το 1950 ως το 1958. Το 1966
μεταφέρθηκε στο Μουσείο φυσικής ιστορίας στη Βιέννη, όπου του έγινε
μικροανάλυση με ηλεκτρονικά μέσα, η οποία κατέληξε ότι είναι αδιαμφισβήτητα
τεχνητής κατασκευής. Το 1973, δημοσιεύτηκε η σχετική μελέτη από τον χημικό
Hubert Mattlianer, η οποία κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα. Σήμερα κάποιες πηγές
λένε ότι ο κύβος βρίσκεται στην ιδιωτική συλλογή κάποιου Χέρν Ο. Μπέρνχαρντ, ο
οποίος σχετίζεται με το Heimathaus Museum τού φόκλαμπουρκ. Η ύπαρξη του κύβου
και των προηγούμενων αντικειμένων είναι εφαλτήριο για να υποθέσουμε πολλά
παράξενα πράγματα. Κάποιοι όμως προτίμησαν να τα κρύψουν. Οπως φαίνεται,
ακόμη και οι υποθέσεις είναι προνόμιο κάποιων λίγων...


ΤΟ ΤΕΧΝΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΟ



Ενα άλλο τεχνικό «απολίθωμα» βρέθηκε το 1961, στα βουνά Κόσο. Αρχικά οι τρεις
εξερευνητές που το ανακάλυψαν (Γουάλας Λέιν, Βιρτζίνια Μάξεϊ, Μάικ Μάικσελ)
πίστεψαν ότι επρόκειτο για μια κούφια πέτρα που περιείχε κρυστάλλους. Όταν το
έκοψαν όμως στα δύο, βρήκαν μέσα στην πέτρα ένα κομμάτι κάποιας μηχανής: ένα
εξάγωνο κουτί φτιαγμένο από παράξενο μαλακό υλικό που μοιάζει με ξύλο αλλά δεν
είναι, μέσα στο οποίο βρι σκόταν ένας κύλινδρος από κεραμικό, «ντυμένος» με
δαχτυλίδια χαλκού. Ο κύλινδρος με τη σειρά του περιείχε ένα μεταλλικό «καρφί» από
γυαλιστερό μέταλλο το οποίο καταλήγει σε έλικα. Αυτό το μέταλλο αποδείχτηκε οτι
είναι μαγνητικό και, παραμένει χωρίς ίχνη οξείδωσης (σκουριάς).

Μαζί με αυτό το αντικείμενο, στην ίδια πέτρα, βρέθηκαν ένα καρφί και ένας
δακτύλιος. Οι τρεις εξερευνητές που το ανακάλυψαν, έστειλαν το «τεχνούργημα του
Κόσο» σε μια ομάδα ερευνητών που ειδικεύονταν στη μελέτη παράξε νων
αντικειμένων. Αυτοί του έκαναν ακτινογραφία και βρήκαν αποδείξεις ότι πράγματι
είναι κάποιο εξάρτημα μηχανής. Μοιάζει με τα σημερινά «μπουζί» τα οποία
χρησιμοποιούνται στους κινητήρες των αυτοκινήτων για να παράγουν σπίθες και να
αναφλέγουν τη βενζίνη!
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
193


H πέτρα όμως στην οποία ήταν κλεισμένο, ήταν ηλικίας τουλάχιστον 500.000 ετών!
Το τεχνούργημα παρέμεινε στην κατοχή του ενός από τους εξερευνητές που το
ανακάλυψαν, του Γουάλας Λέιν, ο οποίος αρνούταν να το παραδώσει για μελέτη και
αρνήθηκε να το πουλήσει ακόμη και όταν ένας συλλέκτης τού πρόσφερε 25.000
δολάρια. Οι απομυθοποιητές του αντικειμένου λένε ότι το τεχνούργημα του Κόσο δεν
είναι αρχαίο αντικείμενο, αλ λά ένα μπουζί της δεκαετίας τού 1920. Μια έρευνα όμως
που έγινε το Σεπτέμβριο του 1999 και θα μπορούσε να ξεδιαλύνει το μυστήριο,
απέτυχε να εντοπίσει το αντικείμενο ή έστω έναν από τους τρεις εξερευνητές. Η
έρευνα κατέληγε στην υποψία ότι ο Λέιν πέθανε, ο Μάικσελ εξαφανίστηκε και το
αντικείμενο καταστράφηκε. Η Βιρτζίνια Μάξεϊ, ο μόνος από τους τρεις ευρετές του
τεχνουργήματος που είναι γνωστό ότι ζει ακόμη, αρνείται κατηγορηματικά να
απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση...


Η ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΓΔΑΤΗΣ


Αν τα προηγούμενα ακούγονται απίστευτα, αναλογιστείτε τι συνέβη σε ένα άλλο,
πολύ πιο επιβεβαιωμένο εύρημα. Μέχρι πριν την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ,
το μουσείο της Βαγδάτης διέθετε, ανάμεσα σε άλλα, ένα τεχνούργημα που θεωρείται
απόδειξη ότι ο ηλεκτρισμός ήταν γνωστός χιλιάδες χρόνια πριν τον «ανακαλύψουν»
οι Δυτικοί: την περίφημη «μπαταρία της Βαγδάτης». Η μπαταρία ανακαλύφθηκε το
1936 σε έναν αρχαίο οικισμό που ανήκε κάποτε στους Πάρθους, οι οποίοι έζησαν
στην περιοχή ανάμεσα στα 248 π.Χ με 226 μ.Χ. Πρόκειται για ένα αγγείο 15 εκατο
στών από πηλό (εικόνα 1), το οποίο περιέχει μέσα του έναν χάλκινο κύλινδρο
στερεωμένο με άσφαλτο, ο οποίος με τη σειρά του περιέχει ένα οξειδωμένο σιδερένιο
ραβδί που στερεώνεται έτσι ώστε να μην ακουμπά στον πάτο του αγγείου. Δεν
υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ηλεκτρικό στοιχείο, στο οποίο φτάνει
να συμπληρώσει κάποιος οξύ ή αλκαλικό υγρό (π.χ. χυμό λεμονιού ή σταφυλιών) για
να πάρει ακόμη και σήμερα ηλεκτρικό ρεύμα τάσης περίπου μισού βολτ (εικόνα 2). Ο
πρώτος αρχαιολόγος που μελέτησε την μπαταρία ήταν ο Γερμανός Βίλχελμ Κένινγκ.
Όταν όμως τόλμησε να παρουσιάσει το εύρημα του, δέχτηκε αμέτρητες επιθέσεις.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
194

Τον κατηγόρησαν ότι ήταν ανόητος και είχε κάνει λάθος στην ερμηνεία του ή ότι το
αντικείμενο είχε φτιάξει κάποιος Ευρωπαίος μηχανικός και όχι οι «άξεστοι λαοί της
Ανατολής». Ο Κένινγκ γλίτωσε από τις επιθέσεις μόνον όταν ο Γερμανός
αιγυπτιολόγος Δρ. Α.Έγκεμπερτ τον υποστήριξε και ανέλαβε αυτός να αποδείξει ότι
η Μπαταρία ήταν πράγματι πηγή ηλεκτρισμού...
Η μπαταρία της Βαγδάτης είναι ένα από τα λιγοστά αντικείμενα που διστακτικά
αναγνωρίζονται από τους αρχαιολόγους ως αυτό που είναι,κι ας καταρρίπτει την
επίσημη άποψη της Ιστορίας για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Αυτό όμως δεν έγινε
γιατί το κατεστημένο ήταν στις καλές του στην περίπτωση αυτήν, αλλά γιατί η
μπαταρία λύνει ένα άλλο, μεγαλύτερο πρόβλημα: Τα μουσεία όλου του κόσμου είναι
γεμάτα με αμέτρητα επιχρυσωμένα αντικείμενα που πριν την ανακάλυψη της
μπαταρίας ήταν ανεξήγητο πως επιχρυσώνονταν, αφού «δεν υπήρχαν» οι ανάλογες
τεχνικές γνώσεις. Με την βοήθεια του ηλεκτρισμού, η επιχρύσωση σταματά να είναι
πρόβλημα. Ομως, ο παρακάτω συλλογισμός εξακολουθεί να απαγορεύεται: Αφού
υπάρχουν τόσα πολλά επιχρυσωμένα αντικείμενα, πρέπει να υπήρχαν και ανάλογα
πολλές μπαταρίες, και ανάλογα πολλά εργα στήρια που χρησιμοποιούσαν
ηλεκτρισμό, άρα και ανάλογα πολλοί τεχνίιεε, και ανάλογα πολλές γνώσεις και
βιβλία, και ανάλογα πολλές άλλες τεχνολογίες. Τι απέγιναν όμως αυτά; Μήπως
πρέπει να αναλο γιστούμε ότι κάποιος φρόντισε να μη φτάσουν στα χέρια μας;... Για
να μη μας απασχολούν όμως τέτοιες σκέψεις, το κατεστημένο με την πολιτική του
μορφή ανέλαβε δράση τον Μάρτιο του 2003. Υπό την κάλυψη των στρατιωτικών
δυνάμεων των Η.Π.Α που μό λις είχαν καταλάβει τη Βαγδάτη, άγνωστοι εισέβαλαν
στο Μου σείο και έκλεψαν την μπαταρία μαζί με 170.000 άλλα αρχαία αντικείμενα.
Πού είναι τώρα, κανείς δεν ξέρει. Σε μερικά χρόνια, η ύπαρξη της μπατάριας θα
αμφισβητείται και όποιος θα μιλάει για αυτή θα χαρακτηρίζεται εύπιστος...


Ο ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΚΙΟΝΑΣ ΣΤΟ ΔΕΛΧΙ.

Στο Δελχί της Ινδίας βρίσκεται ένας κίονας από καθαρό σίδηρο (εικόνα 3), ηλικίας
πάνω από .1.600 έτη, ο οποίος έχει την παράξενη ιδιότητα να μη σκουριάζει και να
μη φθείρεται, αν και βρίσκεται εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης. Οι αρχαιολόγοι
λένε οτι κατασκευάστηκε περίπου το 400 μ.Χ., αλλά οι λόγιοι της περιοχής επιμένουν
ότι είναι πάνω από 4.000 ετών. Ο κίονας έχει ύψος εφτά μέτρων, πάχος 40 εκατοστών
και βάρος έξι τόνων και κατασκευάστηκε ως μνημείο ενός βασιλιά που έχει επιβιώσει
μονάχα το όνομα του, του Τσάντρα. Για τη δημιουργία ενός αντικειμένου από
καθαρό σίδηρο, δεν υπάρχει άλλη τεχνική πέρα από την ηλεκτρόλυση, που κι αυτή
ακόμη δεν μπορεί να παράγει παρά ελάχιστες ποσότητες καθαρού σιδήρου. Ακόμη
και σήμερα δεν είναι εύκολο να φτιαχτεί ένα αντικείμενο αναλόγου μεγέθους από το
ίδιο υλικό...





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
195

Πανάρχαιο χάλκινο νόμισμα στην Αμερική !

Ανατρεπτικό εύρημα είναι ένα στρογγυλό αντικείμενο που μοιάζει με νόμισμα κι εκτιμαται
ότι η ηλικία του είναι 200.000 με 400.000 ετών! Το εκπληκτικό αυτό εύρημα ανατρέπει με
την παρουσία του την πάγια επιστημονική αντίληψη που θεωρεί ότι τα νομίσματα
εμφανίστηκαν πρώτη φορά πριν από 3.000 χρόνια και δεν χρησιμοποιήθηκαν ευρέως παρά
μόλις από τις αρχές του 8ου π.Χ. αιώνα.


Η πρώτη επίσημη αναφορά για την ύπαρξη του νομίσματος αυτού έγινε το 1871 απο τον
Γουίλιαμ Ε. Ντυμπουά του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν. Η αναφορά του Ντυμπουά περιέγραφε
τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η ανακάλυψη αυτή και βασιζόταν σε πληροφορίες
που είχε δώσει ο Τζ. Γ. Μόφιτ με μια επιστολή του προς το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν. Ο Μόφιτ
είχε ανακαλύψει το χάλκινο νόμισμα τον Αύγουστο του 1870, ενώ άνοιγε με γεωτρύπανο
ένα πηγάδι στο Λόουν Ριντ της κομητείας Μάρσαλ του Ιλινόις των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την
αφήγησή του, όταν ανέσυρε στην επιφάνεια το γεωτρυπανο από βάθος 125 ποδιών κι
αφού είχε τρυπήσει διαδοχικά διαφορετικά γεωλογικά στρώματα τα οποία περιέγραφε
λεπτομερώς στην επιστολή του, διαπίστωσε έκπληκτος ότι πάνω στο γεωτρύπανο είχε
σφηνωθεί ένα χάλκινο αντικείμενο που έμοιαζε πολύ με νόμισμα.

Ο Ντυμπουά, έχοντας στα χέρια του το παράξενο εύρημα, προσπάθησε να διασταυρώσει
τις πληροφορίες που αφορούσαν την υφή των γεωλογικών στρωμάτων που του είχε
περιγράψει ο Μόφιτ, τα οποία συνάντησε κατά την διάρκεια του ανοίγματος του
πηγαδιού.Τελικά, μπόρεσε να διασταυρώσει τις πληροφορίες αυτές, χάρη σε μια αναφορά
του Γ. Χ. Γουίλμοτ, η οποία συμφωνούσε με την περιγραφή του Μόφιτ, αν και ο Γουίλμοτ
υπολόγιζε οτι το νόμισμα είχε βρεθεί σε βάθος 114 ποδιών αντί για 125 που ισχυριζόταν ο
Μόφιτ. Αυτή όμως η διαφοροποίηση δεν ήταν ικανή να ανατρέψει την αξιοπιστία του
Μόφιτ, ούτε βέβαια να μειώσει τη σπουδαιότητα του ευρήματός του. Ιδιαίτερα μάλιστα,
αφού, σύμφωνα με την Γεωλογική Υπηρεσία της Πολιτείας του Ιλινόις, το γεωλογικό
στρώμα στο οποίο είχε βρεθεί το νόμισμα αντιστοιχούσε πράγματι σε ηλικία 200.000 με
400.000 ετών.

Το νόμισμα,συμφωνα με την περιγραφή του Ντυμπουά, ήταν πολυγωνικό σε βαθμό που να
πλησιάζει το σχήμα του κύκλου.Και στις δύο πλευρές του ήταν αποτυπωμένες
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
196

ακατέργαστες φιγούρες και εγχαράξεις που έμοιαζαν με γράμματα κάποιας γλώσσας που
δεν έγινε δυνατό να αναγνωριστεί. Η μορφή του, μάλιστα, ήταν εντελώς διαφορετική από
οποιουδήποτε γνωστού νομίσματος. Ο Ντυμπουά εκτίμησε ότι το χάλκινο νόμισμα θα
πρέπει να είχε υποστεί επεξεργασία, περνώντας από κάποιο πρωτόγονο εργαστήριο
ελάσεως μετάλλων. Πίστευε ότι είχε κοπεί με ψαλίδι ή καλέμι και οι άκρες του είχαν
λιμαριστεί. Ομως, μια τέτοιου είδους κατεργασία υποδήλωνε την ύπαρξη ενός πολιτισμού
που άκμασε στην Βόρεια Αμερική τουλάχιστον πριν από 200.000 χρόνια, την ίδια δηλαδή
στιγμή που η συμβατική επιστήμη θεωρεί οτι δεν είχαν περάσει περισσότερα από 100.000
χρόνια από την εμφάνιση του Homo sapiens sapiens στην Αφρική.

Το χάλκινο νόμισμα, αν και ήταν το εντυπωσιακότερο, δεν ήταν το μοναδικό εύρημα που
είχε ανακαλύψει ο Μόφιτ κατά την διάρκεια των γεωτρήσεων που πραγματοποιούσε σε
διάφορες περιοχές. Σε βάθος 120 ποδιών, στην κομητεία Γουάιτσιντ του Ιλινόις, είχε βρει
ένα μεγάλο χάλκινο κρίκο σαν αυτούς που χρησιμοποιούνται για το δέσιμο των σκαφών,
ενώ σε διάφορες άλλες περιοχές της ίδιας πολιτείας και σε βάθη που κυμαίνονταν από 10
εως 50 πόδια, είχε βρει ένα μεταλλικό τσεκούρι και πολλά θραύσματα κεραμικών.

Δείτε εδώ την αναφορά του Ντυμπουά σχετικά με το νόμισμα.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
197


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
198






ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΤΩΝ ΝΤΡΟΠΑ



Το 1938, μια ομάδα Κινέζων αρχαιολόγων, με αρχηγό της αποστολής τον αρχαιολόγο
Δρ. Τσι Που Τάι, ερευνούσε ένα σύμπλεγμα σπηλαίων στα βουνά Μπάιαν Κάρα
Ούλα. Μέσα στις σπηλιές ανακάλυψαν σκελετούς και απομεινάρια μιας παράξενης
φυλής αν θρώπων με μεγάλα κεφάλια και μακριά χέρια. Μέσα στις ίδιες σπηλιές
βρέθηκαν θαμμένοι στο έδαφος 716 πέτρινοι δίσκοι, ηλικίας περίπου 12.000 ετών.

Αυτοί οι δίσκοι έμοιαζαν παραδόξως με δίσκους γραμμοφώνου, αφού ήταν τρύπιοι
στο κέντρο τους και πάνω τους ήταν χαραγμένο σπειροειδώς ένα λεπτό αυλάκι,
φτιαγμένο από ιερογλυφικά. Ξεκάθαρα ήταν κάποιο είδος γραφής, που κανένας όμως
δεν κατάφερε τότε να αναγνωρίσει... Μεσολάβησε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και η
κομμουνιστική επανάσταση στην Κίνα, οπότε η μελέτη των δίσκων καθυστέρησε για
αρκετά χρόνια. Το 1965, ο Δρ. Τσουμ Ουμ Νούι δημοσίευσε μια μελέτη στην οποία
ισχυριζόταν ότι έλυσε το μυστήριο. Οι δίσκοι, έλεγε, λένε τα εξής απίστευτα: «Πριν
12.000 χρόνια από σήμερα, οι κάτοικοι ενός άλλου κόσμου, οι Ντρόπα (ή Ντζόπα),
ήρθαν στον πλανήτη μας με τη βοήθεια μιας "διαστημικής βολίδας". Το
διαστημόπλοιο τους έπεσε στα βουνά Μπάιν Κάρα Ούλα και έπαθε ανεπανόρθωτες
ζημιές. Οι ναυαγοί, οι οποίοι ήταν φιλειρηνικοί, συνάντησαν τα μέλη της φυλής των
Κχαμ, οι οποίοι όμως τους παρεξήγησαν και τους κυνήγησαν, κσταφέρνοντας να
σκοτώσουν πολλούς από αυτούς! Μόνον αργότερα οι Κχαμ κατάλαβαν ότι οι Ντρόπα
ήταν φιλικοί και αποφάσισαν να τους να γυρίσουν στον πλανήτη τους. Αλλά δεν
υπήρχε τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο, αφού το διαστημόπλοιο τους δεν
επισκευαζόταν!»

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
199

Οι κινεζικές ανθρωπολογικές έρευνες που έγιναν αργότερα, εντόπισαν ότι πράγματι
οι κάτοικοι της περιοχής μιλούσαν για μια φυλή «γειτόνων» τους, που ήταν κοντοί,
πολύ αδύνατοι, ωχροί στο χρώμα, είχαν μεγάλα κεφάλια και «είχαν έρθει από τα
σύννεφα». Μιλούσαν για την παροιμιώδη ασχήμια τους και την αποκρουστικότητα
που εξέπεμπαν, με αποτέλεσμα οι άγριοι Μογγόλοι της περιοχής να τους κυνηγούν
και να τους σκοτώνουν. Όλα αυτά έμοιαζαν να επιβεβαιώνουν την απίστευτη ιστορία
των δίσκων... Αρκετοί δίσκοι στάλθηκαν στη Μόσχα, όπου τους έγιναν χημικές και
μαγνητοσκοπικές σναλύσεις. Σύμφωνα με μια δημοσίευση στο σοβιετικό περιοδικό
Sputnik, οι δίσκοι είχαν κάποια ίχνη που έδειχναν ότι κάποτε υποβλήθηκαν σε
ρεύματα υψηλής τάσης και όταν γύριζαν σε ένα ειδικό «πικάπ» που κατασκεύασαν οι
Ρώσοι για αυτούς, εξέπεμπαν παλμούς ακτινοβολίας...

Δυστυχώς, το κομμουνιστικό Σιδηρούν Παραπέτασμα και η κλειστή στάση που
πάντοτε κρατούσαν οι Κινέζοι απέναντι στους ξένους, δεν αφήνει να επιβεβαιώσουμε
τι συμβαίνει πραγματικά με τους δίσκους των Ντρόπα. Διάφοροι ερευνητές
επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των σοβιετικών δημοσιεύσεων, αλλά κι αυτό δεν
αποδεικνύει τίποτε. Το 1974, ο Αυστριακός μηχανικός Ερνστ Βέγκενερ εντόπισε
μερικούς από αυτούς τους δίσκους στο μουσείο Μπάνπο στο Ζιαν και του επετράπη
να τους φωτογραφήσει (αυτές είναι οι μόνες φωτογραφίες των δίσκων που
υπάρχουν), αλλά ο διευθυντής του μουσείου αρνήθηκε να του δώσει άλλες
πληροφορίες.

Ο Γερμανός ερευνητής Χάρτβιγκ Χάουσντορφ επισκέφτηκε το 1994 το ίδιο μουσείο,
αλλά εκεί του είπαν ότι οι δίσκοι έχουν πλέον εξαφανιστεί... Το πρακτορείο
Associated Press δημοσίευσε το 1995 όχι στα βου νά Μπάιαν Κάρα Ούλα
εντοπίστηκε πράγματι μια φυλή πυγμαίων ύψους σχεδόν ενός μέτρου και άγνωστης
φυλετικής καταγωγής. Αυτή η ανακάλυψη είναι μια επιβεβαίωση για την
αυθεντικότητα των δίσκων.Όμως οι δίσκοι φαίνεται ότι έχουν πλέον χαθεί...


«ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ» ΤΟΥ ΠΑΛΕΝΚΟΥΕ



Το 1952, στην αρχαία πόλη τού Παλένκουε, ο αρχαιολόγος Άμπερτ Λούιλιερ
εντόπισε σε μια πυραμίδα τον νεκρικό θάλαμο του βασιλιά Πάκαλ Βοτάν που πέθανε
το 684 μ.Χ. Η φωτογραφία του καλύμματος της σαρκοφάγου του βασιλιά έκανε τον
γύρο του κόσμου, και έφτασε κάποια στιγμή στα χέρια του πολύ παράξενου
Σοβιετικού συγγραφέα και επιστήμονα Αλεξάντερ Καζάντσεφ. Ο Καζάντσεφ δεν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
200

δίστασε να δηλώσει άμεσα ότι η εικόνα αυτή αναπαριστά έναν άνθρωπο που οδηγά
ένα ιπτάμενο όχημα!

Μέσω του Καζάντσεφ, η φωτογραφία έφτασε στα χέρια τού Έριχ φον Νταίνικεν. Ο
Νταίνικεν συγκλονίστηκε μόλις την είδε. Την αναφέρει, από τότε, στα περισσότερα
από τα πολυάριθμα βιβλία του. Ο Νταίνικεν γράφει: «Βλέπουμε ένα ανθρωποειδές
πλάσμα, με στολή αστροναύτη, σε στάση οδηγού αγωνιστικού αυτοκινήτου με τον
κορμό του γερμένο μπροστά. Κάθε παιδί θα αναγνωρίσει αυτό που βρίσκεται γύρω
από το πλάσμα:Ένας πύραυλος. Μπροστά είναι μυτερό... από την ουρά βλέπουμε να
βγαίνουν φλόγες. Το πλάσμα χειρίζεται έναν αριθμό από απροσδιόριστα όργανα
ελέγχου, η φτέρνα του αριστερού ποδιού πατά σε ένα είδος πεντάλ...» Οι αρχαιολόγοι
απέρριψαν φυσικά τις πε ριγραφές του Νταίνικεν, και είπαν ότι «πρόκειται για μια
συμβολική αναπαράσταση ενός ανθρώπου που στέκεται στα πόδια του θεού του
θανάτου και κοιτά το συμβολικό δικέφαλο φίδι που αναπαριστά τη ζωή. Ο
"πύραυλος" είναι θρησκευτικά σύμβολα και στυλιζαρισμένα άνθη καλαμποκιού...» Η
απάντηση του Νταίνικεν σ' αυτές τις περιγραφές ήταν «Με διασκεδάζετε»... Κοιτάξτε
προσεκτικά την απεικόνιση και βγάλτε τα δικά σας συμπε ράσματα. Ενδιαφέρουσες
σκέψεις προκαλεί και η σύγκρισή της με το μονολιθικό μνημείο στο Ολμέκεν του
Μεξικού, το οποίο έχει μια σχεδόν παρόμοια απεικόνιση ενός «πιλότου»...


Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ



Το Πάσχα τού 1900, στα ανοιχτά των Αντικυθήρων, ανακαλύφτηκε το ναυάγιο ενός
αρχαίου ελληνικού πλοίου που ήταν γεμάτο αρχαία αγάλματα και προτομές. Μαζί με
αυτά ανελκύθηκε και μια παράξενη μάζα από σκουριά, στην οποία κανείς αρχικά δεν
έδωσε σημασία. Δύο χρόνια αργότερα, ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Στάης πρόσεξε ότι
στη μάζα φαίνονταν τα περιγράμματα γραναζιών και αποφάσισε ότι έπρεπε να τη
μελετήσει καλύτερα...

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
201

Έτσι ανακαλύφθηκε ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων, μια συσκευή που από ό,τι
καταλαβαίνουμε σήμερα, την εποχή που κατασκευάστηκε, περίπου το 80 π.Χ„
μπορούσε να υπολογίσει τις κινήσεις των πλανητών. Το μηχάνημα αποτελούταν από
μερικούς δείκτες που αντιπροσώπευαν τους πλανήτες, τονΉλιο και τη Σελήνη, δύο
επιφάνειες στις οποίες αναγράφονταν οι μήνες του αρχαίου ελληνο-αιγυπτιακού
έτους και διάφορες άλλες ενδείξεις, ένα σετ από 38 γρανάζια που κινούνταν μέσα στο
κουτί της συσκευής, και έναν περιστρεφόμενο μοχλό με τον οποίο ο χρήστης έβαζε
σε κίνηση το όλο σύστημα. Το μηχάνημα δούλευε με τον εξής απλό τρόπο: Ο
χρήστης του τοποθετούσε τους δείκτες των πλανητών μιας δεδομένης ημερομηνίας
στις σωστές τους θέσεις και μετά, γυρίζοντας τον μοχλό, μπορούσε να παρατηρήσει
τι θα έκαναν οι πλανήτες καθώς θα περνούσε ο χρόνος προς το παρελθόν ή το
μέλλον. Οι μελετητές του μηχανισμού, με πιο γνωστό ανάμεσα τους τον Δρ. Ντέρεκ
Ντε Σόλλα Πράις, εντόπισαν ότι ο σχεδιασμός των γραναζιών περιελάμβανε
«διαφορικά» γρανάζια, τα οποία θεωρούνται ως το σημαντικότερο βήμα προς τη
δημιουργία μιας υπολογιστικής μηχανής, δηλαδή ενός κομπιούτερ. «Επίσημα», τα
διαφορικά γρανάζια ανακαλύφθηκαν με τά το 1500 μ.Χ.!

Πρόσφατα (16-6-2005) παρευρέθηκα στο Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο
Τεχνολογίας στη Θέρμη της θεσσαλονίκης, στην ομιλία τού κ. Μάικλ Ράιτ, διευθυ
ντή του Μουσείου Επιστήμης του Λονδίνου, που θεωρείται σήμερα ο πιο
εξειδικευμένος μελετητής του Μηχανισμού. Η ομιλία είχε τον τίτλο Ο Μηχανισμός
των Αντικυθήρων, Μοντέλο Εργασίας και Λειτουργίας. Ο κ. Ράιτ τόνισε ότι το
συγκεκριμένο μηχάνημα δεν θα μπορούσε να είναι μοναδικό στον αρχαίο κόσμο:
«Λυπάμαι αν αυτό σας προσβάλλει, αλλά ο μηχανισμός δεν μοιάζει να είναι το
μοναδικό δημιούργημα μιας μεγαλοφυΐας», είπε, νομίζοντας προφανώς όχι οι
Έλληνες θέλουμε να αποδώσουμε τον μηχανισμό σε κάποιον αρχαίο Ελληνα σοφό.
«Είναι ένα μηχάνημα το οποίο είμαι σίγουρος ότι είναι προϊ όν μιας μεγάλης
παράδοσης. Σίγουρα δεν είναι το πρώτο ή το τελευταίο που κατασκευάστηκε». «Όλα
τα κομμάτια του φαίνονται να είναι εξελιγμένα εξαρτήματα που έχουν
χρησιμοποιηθεί και δοκιμαστεί και σε άλλες συσκευές», μας είπε αργότερα όταν
μιλήσαμε από πιο κοντά. Άρα, σύμφωνα και με τη γνώμη αυτού του ειδικού, πρέπει
να υπάρχουν κι άλλα παράξενα μηχανήματα στον αρχαίο κόσμο, τα οποία δεν
κατάφεραν να φτάσουν στη δική μας εποχή. Και να έφταναν όμως, δεν είναι σίγουρο
ότι θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Κοιτάζοντας τα εύκολα να μεταφερθούν
τεχνουργήματα για τα οποία μιλάω σ' αυτό το άρθρο, ο μηχανισμός είναι το μοναδικό
που δεν έχει χαθεί και το μοναδικό που αποδέχεται η επιστημονική κοινότητα. Αν
χανόταν όμως, να είστε σίγουροι ότι πολύ σύντομα θα θεωρούταν urban legend και
θα εξαφανιζόταν κάπου ανάμεσα στον θρύλο και την αδιαφορία - βέβαια, και σήμερα
κάπου εκεί βρίσκεται...


Ο κατάλογος των μυστηριωδών τεχνουργημάτων δεν ολοκληρώνεται, φυσικά, εδώ.
Υπάρχουν αντικείμενα απροσδιόριστης αρχαιότητας που μοιάζουν με αεροπλάνα,
σχέδια σε σπηλιές και σε τοιχογραφίες που απεικονίζουν ανθρώπους να ταξιδεύουν
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
202

στους ουρανούς, τρομακτικά κρυστάλλινα κρανία, απολιθωμένα σημάδια από
ανθρώπινα παπούτσια 600 εκατομμυρίων ετών, αρχαία κείμενα που περιγράφουν με
λεπτομέρειες την κατασκευή αεροσκαφών, όλα αυτά λιγότερο ή περισσότερο
«χειροπιαστά» και αποδεδειγμένα από τα προηγούμενα... Τι υποδεικνύει αυτή η
πληθώρα παράξενων τεχνουργημάτων που έρχονται στο φώς; Ίσως το μόνο ασφαλές
συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι οτι η ανθρωπότητα μόλις πρόσφατα
άρχισε τη μεγάλη εξερεύνηση του σύμπαντος, και μόλις πρόσφατα άρχισε να
συνειδητοποιεί τους περιορισμούς των ερμηνευτικών, ιστορικών και χρονολογικών
συστημάτων της.Ίσως τα ανεξήγητα τεχνουργήματα να είναι η υλική προβολή των
υποψιών μας ότι εμείς και ο πολιτισμός μας, για τον οποίο τόσο καυχιόμαστε,
είμαστε μονάχα μια μικρή σταγόνα στον τεράστιο ωκεανό του χρόνου...





















Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
203

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄

Μυθολογία – Μυθιστορία....
Άρθρα σχετικά με μύθους αλλά και γεγονότα
που φαντάζουν θρυλικά.





Μυθολογία – Απόδειξη αληθινού λόγου

Μια ακομη εννοια παρεξηγημενη και αλλοιωθεισα εξ αιτιας καποιων που μισουν την
αρχαια Ελληνικη παραδοση.....ειναι η μυθολογια.....φυσικα και δεν σημαινει παραμυθι!!!

Ας δουμε μαζι λοιπον το τι μας λεει ο Νεοπλατωνικος Σαλουστιος περι των μυθων στο εργο
του "Περι Θεων και Κοσμου".....

"το οτι οι μυθοι ειναι θεικοι μας το λενε αυτοι που τους χρησιμοποιησαν,γιατι και οι
θεοληπτοι ποιητες και οι αριστοι φιλοσοφοι και οσοι κατεδειξαν τις ιερες τελετες και οι
ιδιοι οι Θεοι στους χρησμους τους χρησιμοποιησαν μυθους.
Ας αναζητησουμε γιατι ειναι θειοι οι μυθοι της φιλοσοφιας.Επειδη, λοιπον, ολα τα οντα
χαιρονται με την ομοιοτητα και αποστρεφονται την ανομοιοτητα, επρεπε και οι λογοι για
τους Θεους να ειναι ομοιοι με τους Θεους, ωστε να γινονται ανταξιοι της ουσιας των Θεων
και να προδιαθετουν ευνοικα τους Θεους εναντι εκεινων που εκφραζουν αυτους τους
λογους, κατι που θα γινοταν μονον μεσω των μυθων. Οι μυθοι μιμουνται τους ιδιους τους
Θεους ως προς το ρητο και το αρρητο, το αφανες και το φανερο, το σαφες και το αποκρυφο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
204

χαρακτηριστικο τους, αλλα και ως προς την αγαθοτητα των Θεων γιατι, οπως ακριβως οι
Θεοι επλασαν κοινα για ολους τα αισθητα αγαθα, ενω επλασαν τα νοητα μονον για τους
εμφρονες, ετσι και οι μυθοι μιλουν σε ολους για την υπαρξη των Θεων, ενω για το ποιοι και
τι ειδους ειναι οι Θεοι, μιλουν μονον σε οσους δυνανται να το γνωρισουν. Οι Μυθοι
μιμουνται και τις ενεργειες των Θεων.Ταιριαζει, λοιπον, να ονοματισουμε Μυθο και Κοσμο,
αφου μεσα του φανερωνονται τα σωματα και τα πραγματα, αλλ' αποκρυπτονται οι ψυχες
και οι νοες. Επιπλεον, αν καποιος θελησει να διδαξει προς ολους την περι Θεων αληθεια,
θα προκαλεσει περιφρονηση στους ανοητους, επειδη αδυνατουν να μαθουν, και ραθυμια
στους μορφωμενους, ενω η αποκαλυψη της αληθειας μεσα στους μυθουςδεν αφηνουν
τους πρωτους να περιφρονησουν τους μυθους, και αναγκαζει τους δευτερους να
φιλοσοφησουν. γιατι, ομως, μοιχιες και κλοπες και πατρικα δεσμωτηρια και αλλα
ατοπηματα αναφερονται μεσα στους Μυθους; Ή μηπως και τουτο ειναι αξιο θαυμασμου,
αφου μεσω της φαινομενικης ατοπιας η ψυχη ευθυς θεωρει αυτους τους λογους
προκαλυμματα και πιστευει οτι το αληθες ειναι απορρητο;

Απο τους Μυθους, αλλοι ειναι 1) θεολογικοι, αλλοι 2)φυσικοι, αλλοι 3) ψυχικοι, αλλοι 4)
υλικοι και αλλοι 5)μικτοι απ' ολα τουτα τα ειδη. Θεολογικοι ειναι οσοι δεν χρησιμοποιουν
κανενα ειδους σωμα, αλλα εξεταζουν τις ιδιες τις ουσιες των Θεων, οπως ειναι ο Μυθος
των καταποσεων των παιδιων του Κρονου.Επειδη ο Θεος ειναι νοερος και καθε νους
επιστρεφει στον εαυτο του, ο Μυθος υπαινισσεται την ουσια του Θεου. Φυσικους πρεπει
να θεωρουμε τους Μυθους οταν μιλουν για τις ενεργειεςτων Θεων στον Κοσμο. Επειδη
ακριβως μερικοι ηδη θεωρησαν χρονο τον Κρονο και αποκαλεσαν παιδια του Ολου τα μερη
του χρονου, λενε οτι τα παιδια καταπινονται απο τον πατερα τους. Ο ψυχικος τροπος
εξετασης ειναι η επισκοπηση των ενεργειων της ιδιας της ψυχης, αφου και οι νοησεις των
ψυχων μας -- ακομη και οταν εκπεμπονται προς τους αλλους -- παραμενουν μεσα σ' αυτες
που τις γεννουν. Ο υλικος τροπος ειναι και ο εσχατος σε αξια και αυτος που περισσοτερο
χρησιμοποιουν οι Αιγυπτιοι, λογω απαιδευσιας, θεωρωντας Θεους τα ιδια τα σωματα και
αποκαλοντας Ίσιδα την γην, ή Κρονο το υδωρ, Άδωνη τους καρπους, Διονυσο τον οινο. Ειναι
χαρακτηριστικο των σωφρονουντων ανθρωπων να λενε οτι ολα αυτα τα πραγματα ειναι
αφιερωμενα στους Θεους, οπως ακριβως και τα βοτανα και οι λιθοι και τα ζωα, ενω ειναι
χαρακτηριστικο των τρελων να τα αποκαλουν Θεους, εκτος εαν απο συνηθεια τα
αποκαλουν ετσι, οπως ακριβως ονομαζουμε τον Ηλιο και την ηλιακη σφαιρα και την ακτινα
που εκπορευεται απο την σφαιρα.. Το μεικτο ειδος μπορουμε να το δουμε σε πολλους και
διαφορους Μυθους, ακομη και σ' εκεινον που λεει οτι η Ερις ερριξε χρυσο μηλο στο
συμποσιο των Θεων και οτι οι Θεες φιλονικουσαν γι' αυτο και απο τον Δια παραπεμφθηκαν
προς τον Παρη για να κριθουν. Σ' αυτον φανηκε ομορφη η Αφροδιτη και σ' αυτην εδωσε το
μηλο. Εδω το συμποσιο υποδηλωνει τις υπερκοσμιες δυναμεις των Θεων και γι' αυτο
βρισκονται ολες μαζι. Το χρυσο μηλο υποδηλωνει τον Κοσμο, ο οποιος εγινε απο τα
αντιθετα και ταιριαζει να λεμε οτι ριχτηκε απο την Εριδα. Επειδη καθε Θεος χαριζει στον
Κοσμο κατι διαφορετικο, φαινεται να φιλονικουν για το μηλο. Η ψυχη που ζει συμφωνα με
τις αισθησεις -- γιατι αυτη ειναι ο Παρης -- δεν βλεπει μεσα στον Κοσμο τις αλλες δυναμεις,
παρα μονον το καλλος, και λεει οτι το μηλο ειναι της Αφροδιτης. Οι θεολογικοι Μυθιοι ειναι
καταλληλοι για τους φιλοσοφους, οι φυσικοι και οι ψυχικοι για τους ποιητες, οι μικτοι για
τις τελετες, επειδη καθε τελετη θελει να μας συναψει με τον Κοσμο και με τους Θεους. Αν
πρεπει να πουμε και αλλον Μυθο, ας αναφερουμε την Μητερα των Θεων, για την οποια
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
205

λενε οτι ειδε τον Άττη ξαπλωμενο κοντα στον ποταμο Γαλλο, τον ερωτευτηκε, ελαβε τον
αστερωτο πιλο και τον τοποθετησε στην κεφαλη του, και στη συνεχεια τον ειχε διπλα της,
ενω ο Άττις ερωτευτηκε την Νυμφη, εγκατελειψε την Μητερα των Θεων και συγκατοικησε
με την Νυμφη. Γι' αυτο η Μητερα των Θεων, εκανε τον ¨Αττη μανιακο, αυτος απεκοψε τα
γεννητικα όργανά του, τα αφησε κοντα στην Νυμφη και παλι ανεβηκε για να συγκατοικησει
με την Μητερα των Θεων. Η Μητερα των Θεων, λοιπον, ειναι ζωογονος Θεα και γι' αυτο
αποκαλειται Μητερα. Ο Άττις ειναι ο δημιουργος οσων γινονται και φθειρονται, γι' αυτο και
λεγεται οτι βρεθηκε κοντα στον ποταμο Γαλλο, επειδη ο Γαλλος υπαινισεται τον κυκλο του
γαλαξια, απ' οπου ερχεται το ποθητο σωμα. Επειδη οι πρωτοι Θεοι τελειοποιουν τους
δευτερους, η Μητερα ερωτευεται τον Άττη και του δινει ουρανιες δυναμεις, γιατι αυτο
συμβολιζει ο πιλος. ο Άττις, ομως, ερωτευεται την Νυμφη. Οι Νυμφες ειναι εποπτριες των
γενεσεων, επειδη ρεει καθετι που γινεται. Επειδη, ομως, επρεπε να ανασταλει η γενεση και
απο τα εσχατα να μην γινει κατι χειροτερο, ο δημιουργος των εσχατων αφησε γονιμες
δυναμεις στην γενεση και συναφθηκε παλι με τους Θεους. Αυτα, ομως, ουδεποτε εγιναν,
αλλα παντοτε υπαρχουν, και ενω ο νους βλεπει ταυτοχρονα τα παντα, ο λογος αλλα
αναφερει ως πρωτα και αλλα ως δευτερα. Ετσι, επειδη ο μυθος βρισκεται σε στενη σχεση
με τον Κοσμο, ενω εμεις μιμουμαστε τον Κοσμο -- γιατι πως αλλιως θα γινομασταν
περισσοτερο κοσμιοι; -- εορταζουμε αυτα τα πραγματα. Κατ' αρχην, επειδη κ' εμεις εχουμε
πεσει απο τον ουρανο και συγκατοικουμε με την Νυμφη, βρισκομαστε σε κατηφεια και
απεχουμε απο τον σιτο και απο αλλες παχιες και ρυπαρες τροφες, επειδη και τα δυο ειναι
εναντια στην ψυχη. Επειτα, το κοψιμο του δεντρου και η νηστεια συμβολιζει επακριβως την
αποκοπη μας απο την προοδο της περαιτερω γενεσης. Μετα, η γαλακτουχα τροφη
συμβολιζει επακριβως την αναγεννηση μας, και ακολουθει η ιλαροτητα και τα
στεφανωματα, σαν επανοδος προς τους Θεους. Γι' αυτα μαρτυρει και η εποχη των
δρωμενων: αυτα λαμβανουν χωρα κατα την ανοιξη και την ισημερια, οταν τα γινομενα
παυουν να γινονται και οταν η ημερα μεγαλωνει σε βαρος της νυχτας, κατι που ειναι οικειο
στις αναγομενες ψυχες. Κατα την αντιθετη ισημερια μυθολογειται οτι γινεται η αρπαγη της
Κορης, που σημαινει την καθοδο των ψυχων. Αυτα για τους Μυθους. Σ' εμας που τα ειπαμε,
ας ειναι ευνοικοι οι Θεοι και οι ψυχες οσων εγραψαν τους Μυθους."

ΣΑΛΟΥΣΤΙΟΣ "ΠΕΡΙ ΘΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΥ" ΚΕΦ 3 ΕΩΣ 4 ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ








Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
206


Οι άγνωστες πτυχές της μάχης του Μαραθώνος
Παράδοξα γεγονότα, ανεξήγητα φαινόμενα και καταστάσεις όπου η απόδοση ερμηνειών
και εξηγήσεων φαντάζει πολλές φορές αδύνατη. Δεν έκαναν την εμφάνιση τους τα
τελευταία χρόνια, ούτε και η αναφορά σε αυτά είναι σημείο των καιρών και μόδα. Είναι
συνώνυμα της ζωής και συμβαίνουν προφανώς από τότε που παρατηρείται ζωή σε αυτόν
τον πλανήτη. Αφετέρου αναγράφονται και καταγράφονται από τότε που ο άνθρωπος είναι
σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο (σπηλαιογραφίες, τοιχογραφίες κ.λ.π.). Σε αυτό το σημείο θα
πρέπει να επισημανθεί ότι κάτι που φάνταζε πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια ανεξήγητο ή
θαύμα, σήμερα μπορεί να έχει την ερμηνεία του και μια εξήγηση οπότε παύει να αποτελεί
ένα ερωτηματικό για τον άνθρωπο. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για την εποχή μας. Πολλά
από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και δεν είμαστε σε θέση να τα αποδώσουμε μια
λογική ερμηνεία, μπορεί σε μερικά χρόνια να "απαλλαχτούν" απο το πέπλο του μυστηρίου
και να συγκαταλέγονται μέσα στα πεδία γνώσεων των απογόνων μας. Ένα καλό
παράδειγμα είναι η ανακάλυψη της φωτιάς της οποίας τα μυστικά τα γνωρίζουμε σήμερα
αλλά δεν συνέβαινε το ίδιο κατά τις ιστορικές στιγμές της ανακάλυψης της.

Στο παρόν άρθρο αναφέρονται ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν κατά την διάρκεια της
μάχης του Μαραθώνα η οποία διαδραματίστηκε τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 490
π.χ. Πριν από αυτό όμως θα ήθελα να επισημάνω ότι η ανάγνωση του συγκεκριμένου
άρθρου δεν θα πρέπει να συνοδευτεί από επιφυλακτικότητα, κατά την γνώμη μου, αλλά
από συζητήσεις, διάλογο και ανταλλαγή απόψεων. Βέβαια είναι η φύση του άρθρου τέτοια
η οποία το χαρακτηρίζει από αβεβαιότητα, αλλά και πάλι σε διαφορετική περίπτωση δεν
θα φιλοξενούνταν εδώ πέρα. Προσωπικά δεν πείθομαι από κάτι αν δεν συνοδεύεται από
τουλάχιστον σεβαστά επιχειρήματα, αλλά δεν το απορρίπτω κιόλας αν δεν μπορώ να
επιχειρηματολογήσω και να διαφωνήσω μέχρι πραγματικά αποδείξεως του αντιθέτου.
Είμαι όμως πάντα ανοιχτός σε κάθε διάλογο και ανταλλαγή απόψεων, τα οποία μπορεί και
να οδηγήσουν στην εξαγωγή προσωπικών μεν αλλά σεβαστών δε συμπερασμάτων.

Στην ιστορική λοιπόν μάχη του Μαραθώνα, συνέβησαν σύμφωνα με τον Πλούταρχο τα
παρακάτω παράδοξα. Εθεάθησαν στο πλευρό των Αθηναίων ο Θησέας και η προστάτιδα
της πόλης των Αθηνών, η θεά Αθηνά, να λαμβάνουν μέρος στην μάχη και να τους βοηθάνε.
Συγκεκριμένα αναφέρει "όταν οι Αθηναίοι πολεμούσαν στον Μαραθώνα κατά των Μήδων
ενόμισαν πολλοί ότι είδαν φάντασμα του Θησέως, ο οποίος εβάδιζε μπροστά από αυτούς
κατά των βαρβάρων".

Ο Παυσανίας στα "ΑΤΤΙΚΑ" (Ι, 15,3) μας δίνει μια παραστατική εικόνα για την μάχη που
διεξήχθηκε. Αναφέρει ότι ο Θησέας παριστάνεται να βγαίνει από την γη. Επίσης
αναφέρεται και ο ημίθεος Ηρακλής να λαμβάνει μέρος στην μάχη. Μας μιλάει επίσης για
την θεά Αθηνά η οποία επίσης έπαιρνε μέρος στην μάχη πάνοπλη, και οδηγούσε ένα άρμα
με τέσσερα άλογα. Ακόμα στο πλευρό των Αθηναίων ήταν και ο θεός Πάνας ο οποίος μαζί
με τους Πανίσκους του σκόρπισαν τον τρόμο και τον πανικό στους Πέρσες και οι τελευταίοι
τράπηκαν σε φυγή. Μάλιστα ο Ηρόδοτος γράφει (ΣΤ ',105) ότι ο Φειδιππίδης (δρομέας
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
207

μεγάλων αποστάσεων) κατά την διαδρομή του προς την Σπάρτη, λίγο πριν την μάχη, είδε
στο Παρθένιον όρος τον θεό Πάνα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά που διηγήθηκε ο Φειδιππίδης
στους Αθηναίους, τον συνάντησε ο Πάνας στην περιοχή του Παρθένιου όρους παραπάνω
από τον Τεγέα. Τον φώναξε με το όνομα του και τον ρώτησε γιατί δεν φροντίζουν οι
Αθηναίοι γι' αυτόν, ενώ ο ίδιος τους είχε βοηθήσει κατά το παρελθόν και ότι το ίδιο θα
κάνει και στο μέλλον� Οι Αθηναίοι μετά την νίκη τους λοιπόν του αφιέρωσαν ένα σπήλαιο
που βρίσκεται στην βόρεια πλευρά της ακρόπολης και ο στρατηγός της μάχης του
Μαραθώνα, ο Μιλτιάδης, μερίμνησε για την κατασκευή αγάλματος του θεού, το οποίο
έφερε την επιγραφή "Τον τραγόπουν εμέ Πάνα, τον Αρκάδα, τον κατά Μήδων, τον μετ'
Αθηναίων, στήσατο Μιλτιάδης". Τέλος η εμφάνιση ενός χωρικού με επίμηκες όπλο (όχι
δόρυ ή κάτι άλλο γνωστό) έρχεται να ολοκληρώσει το πέπλο των μυστηρίων που
συνέβησαν στην ιστορική εκείνη μάχη. Ο συγκεκριμένος χωρικός λοιπόν εθεάθη να φονεύει
πολλούς από τους βαρβάρους και μετά το πέρας της μάχης εξαφανίστηκε� Οι Αθηναίοι
έσπευσαν να ρωτήσουν σε κάποιο μαντείο γι' αυτόν και έλαβαν σαν απάντηση ότι θα
πρέπει απλά να τιμούν τον ήρωα Εχετλαίο

Αναλύοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω, πολλοί συγγραφείς έκαναν λόγο σε ότι αφορά την
εμφάνιση θεών και ηρώων, για χρήση ιερών όπλων από μυημένους σε μυστήρια της
εποχής� ’λλωστε δεν είναι οι μοναδικές αναφορές όπου οι θεοί εμφανιζόντουσαν και
συνομιλούσαν με τους θνητούς. Η εμφάνιση των "ομοιωμάτων" του Ηρακλή και του Θησέα
έκανε πολλούς να μιλήσουν για ανθρωπόμορφες μηχανές (ρομπότ). Και πάλι όμως δεν
είναι η μοναδική αναφορά αυτή στην ελληνική προϊστορία (και όχι μυθολογία) αφού
περίπου μια χιλιετία πιο πριν από τότε, ο Τάλος φρόντιζε για την ασφάλεια των ακτών της
Κρήτης στην εποχή του Μίνωα�’λλωστε είναι κοινό μυστικό ότι η αποκωδικοποίηση της
ελληνικής προϊστορίας θα μας δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που ακόμα και σήμερα δεν
έχουν δοθεί

Έγιναν προσπάθειες για απόδοση κάποιας ερμηνείας και για τον Εχετλαίο και λέγεται ότι το
όπλο που κρατούσε πρέπει να ήταν κάτι σαν το σημερινό Laser (Προφανώς κάτι
διαφορετικό σε τεχνολογία της εποχής). ’λλωστε υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες ότι πολλοί
πολεμιστές και από τα δύο στρατόπεδα έχασαν το φως τους (τυφλώθηκαν) κατά την
διάρκεια της μάχης χωρίς να είναι τραυματισμένοι πουθενά αλλού!

Πάντως αν όλα αυτά εξεταστούν και από ψυχολογικής πλευράς θα διαπιστώσει κανείς ότι
όλες οι αναφορές και διηγήσεις γίνονται μετά την μάχη του Μαραθώνα, αφού έχουν ήδη
νικηθεί οι Πέρσες. Σε διαφορετική περίπτωση ίσως και να ακουγόντουσαν όλα τα
παραπάνω για να υπάρχει ακμαίο ηθικό στο στράτευμα αφού υπήρχε κίνδυνος διάλυσης
του εξαιτίας της συντριπτικής αριθμητικής υπεροχής των αντιπάλων. Τίποτα όμως δεν
ειπώθηκε πριν από την μάχη από τα παραπάνω παρά μονάχα μετά το πέρας της. ’λλωστε
γιατί να μην είναι αληθινά όλα αυτά που έγραψαν οι πατέρες της ιστορίας όταν είναι
γνωστό ότι οι Αθηναίοι ορκιζόντουσαν για τα λεγόμενα τους και όταν έχει ήδη κερδισθεί
μια μεγάλη μάχη με ένα καταπληκτικά στημένο στρατηγικό σχέδιο κάτι το οποίο απέδειξε
την ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο στρατευμάτων; Συνοψίζοντας λοιπόν βλέπουμε ότι η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
208

μάχη του Μαραθώνα δεν ήταν μια απλή σύγκρουση στρατευμάτων και πολιτισμών, ένα
εμπόδιο για την εξάπλωση για τους μεν και ένας υπέρτατος αγώνας για την ελευθερία και
τα ιδανικά των δε. Υπήρξε πεδίο εφαρμογής μυστικών ιερών όπλων.


Το παρόν άρθρο αφιερώνεται στους Μαραθωνομάχους - Αθηναίους και Πλαταιείς - και
γενικότερα σε όλους όσους θυσιάστηκαν για αυτήν την χώρα, έτσι ώστε να μπορούμε εμείς
σήμερα να απολαμβάνουμε την "δημοκρατία" μας


Πηγές:


•Πλούταρχου Βίοι

•Ηρόδοτος

•Παυσανία Αττικά

•Τα ιερά όπλα των Ελλήνων , Κων/νος Ποταμιανός





Η ιστορία των Δελφών.



Σύμφωνα με τον μύθο, οι Δελφοί, το πιο σημαντικό ιερό της Ελλάδος, ήταν το κέντρο του
κόσμου, γιατί σ' αυτό εδώ το μέρος συναντήθηκαν οι δύο αετοί, όταν ο Δίας τους άφησε
ελεύθερους, τον έναν από την ανατολή και τον άλλον από την δύση. Το μαντείο αρχικά
ανήκε στην θεά Γαία, και μόνο όταν ο Απόλλων σκότωσε το παιδί της, το ερπετό Πύθων,
έγινε ο δικός του οίκος λατρείας.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
209


Ένας άλλος μύθος μας λέει, ότι ο Απόλλων μεταμορφώθηκε σε δελφίνι και οδήγησε ένα
Κρητικό πλοίο στο μέρος αυτό, καθοδηγώντας τους ναυτικούς να χτίσουν εκεί το ιερό του
(οι Δελφοί πήραν το όνομα τους από την αρχαϊκή λέξη δελφίς = δελφίνι ή όπως
υποστηρίζουν άλλοι από την ξενική λέξη delf, που σημαίνει κοίλος και η οποία χαρακτηρίζει
την τοποθεσία).

Οι Δελφοί αναδείχθηκαν κατά τον έβδομο αιώνα π.Χ., όταν έγινε το κέντρο της
Αμφικτιονικής Συμμαχίας.
Το 585 π.Χ., ο τύραννος Κλεισθένης της Σικυώνος απελευθέρωσε τους Δελφούς από την
πόλη της Κρίσσας και την κώμη της Κίρρας, οι οποίες επέβαλαν υπέρογκα ποσά στους
επισκέπτες που έφθαναν στο λιμάνι τους, για να ζητήσουν την βοήθεια του μαντείου και
πολλές φορές τους λήστευαν.
Με την βοήθεια της Αμφικτιονικής Συμμαχίας (Αθηναίων, Θεσσαλών κτλ.), ο Κλεισθένης
απέκλεισε το λιμάνι της με τον στόλο των Σικυωνίων και μετά από μακρά πολιορκία, η
οποία κράτησε δέκα χρόνια, κατέλαβε και κατέστρεψε ολοσχερώς την Κίρρα (πρώτος ιερός
πόλεμος 595-585 π.Χ.).
Ο Κλεισθένης έχτισε καινούργιο θησαυροφυλάκιο και διοργάνωσε τους Πυθικούς Αγώνες
μεγαλειωδώς, κάθε τέσσαρα χρόνια, σαν τους αγώνες της Ολυμπίας (από ένα μόνο μουσικό
άθλημα, πρόσθεσε αρματοδρομίες, πυγμαχία, τρέξιμο, κλπ.). Το ιερό ανατέθηκε στην
προστασία της Συμμαχίας, η οποία τώρα ονομάσθηκε και Δελφική Αμφικτιονία.

Όταν οι Πέρσες εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο Ξέρξης έστειλε μεγάλη δύναμη στους Δελφούς
(Σεπτέμβριος του 480 π.Χ.), με σκοπό να τους λεηλατήσουν. Όταν το έμαθαν οι κάτοικοι
των Δελφών, προσπάθησαν να απομακρύνουν τους θησαυρούς του ιερού, αλλά αυτό
απαγορεύτηκε από τον θεό.
Τα ιερά όπλα, τα οποία ήταν κρεμασμένα σε ένα κελί μέσα στο εσωτερικό του ναού και
ήταν μεγάλη ιεροσυλία να τα αγγίξεις, βρέθηκαν έξω από την πόρτα του κελιού, σαν ο θεός
να επενέβη, για να δώσει τα όπλα στους υπερασπιστές.
Όταν όμως οι Πέρσες ανέβηκαν την πλαγιά του Παρνασσού και έφθασαν στον ναό της
Προνοίας Αθηνάς, ξέσπασε ραγδαία βροχή και μια θύελλα τρομακτική, με δυνατές βροντές
και κεραυνούς και ένας τρομερός θόρυβος ακούστηκε από δύο πελώριους βράχους, που
ξεκόλλησαν από τις Φαιδριάδες. Πελώρια κομμάτια βράχων κατρακύλησαν από τον
Παρνασσό και δυνατές κραυγές ακούστηκαν από το ιερό της Αθηνάς. Οι βράχοι πέφτοντας
επάνω στους Πέρσες, προκάλεσαν μεγάλη καταστροφή και οι επιζώντες έφυγαν με πανικό,
κυνηγημένοι όπως είπαν αργότερα από δύο υπερφυσικούς πολεμιστές. Οι ιερείς αργότερα
βεβαίωσαν ότι οι δύο πολεμιστές ήταν οι ήρωες Φύλακος και Αυτόνους, των οποίων τα
ιερά ήταν πλησίον. Ολόκληρη η Ελλάδα έμαθε ότι ο Απόλλων επενέβη και έσωσε το ιερό.
Το 356 π.Χ., οι Φωκείς κατέλαβαν την περιοχή και έκλεψαν τα κειμήλια του, μέχρις ότου ο
Φίλιππος, βασιλιάς της Μακεδονίας, δέκα χρόνια αργότερα το 346 π.Χ., το απελευθέρωσε.

Τα γεγονότα αυτά λεπτομερώς έχουν ως εξής: οι Θηβαίοι κατηγόρησαν τους Φωκείς στην
Αμφικτιονική Συμμαχία, ότι κατέλαβαν μια μεγάλη περιοχή από το μαντείο. Η Συμμαχία
τους βρήκε ένοχους και τους διέταξε να πληρώσουν ένα μεγάλο πρόστιμο.
Οι Φωκείς οι οποίοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν το πρόστιμο, πήραν τα όπλα και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
210

διάλεξαν ως αρχηγό τους τον ληστή Φιλόμηλο, ο οποίος κατέλαβε τους Δελφούς και
σκότωσε πολλούς από τους ιερείς. Για να δικαιολογήσει τις πράξεις του, διέταξε την Πυθία
να βγάλει ένα χρησμό που να λέει, ότι όλα αυτά που έγιναν, ήταν πεπρωμένο να γίνουν.
Όταν η Πυθία αρνήθηκε, την ανέβασαν με την βία στο τρίποδο και όπως ήταν
τρομοκρατημένη από τις λόγχες των στρατιωτών, είπε:
"είσθε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε".
Μετά από αυτό, ο Φιλόμηλος λεηλάτησε το θησαυροφυλάκιο των Δελφών. Με τα χρήματα
που πήρε (αξίας εξήντα εκατομμυρίων Αττικών δραχμών της εποχής), δημιούργησε ένα
στρατό με μισθοφόρους και δωροδόκησε πολλούς αρχηγούς Ελληνικών πόλεων. Η
Αμφικτιονική Συμμαχία τους πολέμησε όλους αυτούς, σε ένα πόλεμο που κράτησε δέκα
χρόνια. Τον δεύτερο χρόνο του πολέμου, ο Φιλόμηλος αυτοκτόνησε, πέφτοντας σε μια
χαράδρα για να αποφύγει την σύλληψη του.
Την θέση του πήρε ο αδελφός του Ονόμαρχος, ο οποίος πολέμησε τον βασιλιά Φίλιππο σε
πολλές σκληρές μάχες και τον νίκησε, αλλά στο τέλος νικήθηκε από τον Φίλιππο στον
Ορχομενό και ξανά στην μεγάλη μάχη του Παγασητικού κόλπου. Έξι χιλιάδες Φωκείς
σκοτώθηκαν στην μάχη και άλλους τρεις χιλιάδες αιχμάλωτους, τους πέταξαν στην
θάλασσα για να πνιγούν, τιμωρία για την ιεροσυλία.

Άλλες χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία των Δελφών είναι:
Ο Μέγας Αλέξανδρος παραβίασε την ιερότητα των Δελφών και ανάγκασε την Πυθία να
δώσει τον χρησμό που αυτός ήθελε.
Το 279 π.Χ., οι Γαλάτες εισέβαλαν στην Ελλάδα και έφθασαν μέχρι τις πύλες των Δελφών,
το οποίο σώθηκε από τις πέτρες και τους βράχους που έριξαν οι κάτοικοι, από την
τοποθεσία Φαιδριάδες αναγκάζοντας τους να αποσυρθούν.
Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής κατοχής, το ιερό υπέστη ζημιές αλλά και ευεργετήθηκε από
διάφορους αυτοκράτορες.
Ο στρατηγός Σούλα λεηλάτησε την περιοχή, για να πληρώσει τα έξοδα που έκανε για την
κατάληψη των Αθηνών.
Ο Αύγουστος και Αδριανός το ευεργέτησαν και ο Ηρώδης ο Αττικός ξανάκτισε το στάδιο.
Ο Νέρων πήρε μαζί του στην Ρώμη, 500 αγάλματα από τους Δελφούς.
Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη τα καλύτερα έργα.
Ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος έκλεισε το μαντείο και απαγόρευσε την αρχαία λατρεία.
Όταν ο Ιουλιανός ο Αποστάτης προσπάθησε να επαναφέρει πίσω την Ελληνική θρησκεία
και ζήτησε την συμβουλή του μαντείου, η Πυθία του έδωσε τον ακόλουθο χρησμό:
"Πες στον βασιλιά ότι οι τοίχοι έχουν πέσει σε σήψη;
Ο Απόλλων δεν έχει πλέον ναό, ούτε προφητείες,
ούτε Κασταλία πηγή. Το ρυάκι, που είχε τόσα να πει,
έχει στερέψει."
Οι Γότθοι και Σλάβοι εισβολείς λεηλάτησαν τους Δελφούς, που είχαν επίσης την ατυχία να
το χτυπήσουν και πολλοί καταστρεπτικοί σεισμοί.
Το 1891 έως 1893μ.Χ., έγιναν ανασκαφές στους Δελφούς και επαναφέρθηκαν στο φως το
Θέατρο, το Στάδιο, το ιερό του Απόλλωνα, τα θησαυροφυλάκια και άλλα κτίρια, μαζί με
6000 επιγραφές από αγάλματα και άλλα έργα.

Ψηλά, πάνω από τον Κορινθιακό κόλπο, στο ιερό βουνό του Παρνασσού, περικυκλωμένο
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
211

από έλατα, βρίσκονταν το ιερό του θεού Απόλλωνα, Δελφοί.
Για πολλούς αιώνες η φωνή των Δελφών, του πιο σπουδαίου ιερού, ήταν η απόλυτη
οδηγήτρια δύναμη στους Έλληνες. Απλοί άνθρωποι καθώς και απεσταλμένοι πόλεων το
επισκέπτονταν, για να λάβουν απάντηση και οδηγίες για το μέλλον και πεπρωμένο τους. Οι
χρησμοί υπακούονταν και η πειστική δύναμη τους ήταν τέτοια, που πόλεμοι κερδίθηκαν ή
χάθηκαν, από λίγες λέξεις της Πυθίας.
Κατά την διάρκεια του 7ου αιώνος π.Χ., όταν η βαρβαρική λατρεία του Διονύσου είχε
εισέλθει στην Ελλάδα, κινδυνεύοντας να εξαλείψει τις αξίες και παραδόσεις και να στείλει
τους Έλληνες σε βαρβαρικά στάδια, οι Δελφοί έσωσαν την Ελλάδα εισάγοντας ευφυώς τον
Διόνυσο, με τις αρετές του Απόλλωνα.

Το μαντείο των Δελφών, ένα θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο, επέβαλε για πρώτη φορά
στην ανθρώπινη ιστορία διεθνή νόμο, απαγορεύοντας την εκτέλεση αιχμαλώτων πολέμου ή
την μόλυνση των νερών των πηγαδιών και την καταστροφή υδραγωγείων.
Οι Δελφοί επηρέασαν την Ελλάδα, όχι μόνο θρησκευτικά, αλλά στην εκπαίδευση και
λογοτεχνία, στην τέχνη και το εμπόριο και κυρίως στον αποικισμό. Οι προσφορές ατόμων
και πόλεων στο μαντείο του Πυθίου Απόλλωνα ήταν μεγάλες. Περισσότερα από πέντε
χιλιάδες έργα τέχνης υπήρχαν στους Δελφούς, πριν την καταστροφή του.



Σείριος.. Το υπέρλαμπρο άστρο!

των ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ,ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΥΜΕΩΝΑΚΗ, ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ


Το μυστηριώδες άστρο ο ΣΕΙΡΙΟΣ και οι Μακεδόνες : επιστρέφει να φωτίσει ξανά την
Ελλάδα ;

Ο Σείριος. το μυστηριώδες άστρο που κυβέρνησε το πνεύμα των αρχαίων Μακεδόνων,
ξαναστρέφει το πρόσωπο του στην Ελλάδα, τώρα που μπαίνουμε στον Υδροχόο. Αιγύπτιοι,
Βαβυλώνιοι, Ασσυριοι, Σουμέριοι, Ετρούσκοι και Ρωμαίοι έχουν στο πάνθεον τους μία θέση
για το αστέρι εκείνο που, περισσότερο από τ' άλλα, λάμπει στο βράδυνα ουρανό.
Μυστηριακές λατρείες και συμβολισμοί που

κρύβουν χαμένα μυστικά μέσα στη νύχτα του χρόνου. Μπορούμε άραγε να
ανασυνθέσουμε τις ψηφίδες μιας μεγάλης γνώσης που χάθηκε ή που ίσως παραμένει
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
212

ακόμη ανάμεσα μας σε μέρη που δεν φανταζόμαστε; Ένας κώδικας περιμένει να
αποκρυπτογραφηθεί...

Το Ουράνιο Σώμα του Σείριου

Αστρονομικά ορίζουμε το Σείριο ως το λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός.
Ανήκει στον τύπο των λευκών αστεριών και απέχει μόλις...8,4 έτη φωτός από τη Γη. Είναι
διπλός αστέρας και μαζί με το συνοδό του, το Σείριο Β', περιστρέφονται γύρω από ένα κοι-
νό κέντρο βάρους. Η μέση αμοιβαία απόσταση τους είναι της τάξεως των 3
δισεκατομμυρίων χλμ. και η περίοδος της περιφοράς τους διαρκεί 50 χρόνια. Ο Σείριος έχει
μάζα 2,3 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, αλλά μικρότερη πυκνότητα. 0α έλεγε κανείς πως
μοιάζει με νεφέλωμα. Η περιοδική μεταβολή της φωτεινότητας του κάθε 25 χρόνια
συνοδεύεται από ισχυρότατα παλιρροιακά κύματα, λόγω της γειτονίας του με το συνοδό
του. Σύμφωνα με τη γνώμη πολλών αστρονόμων, ο Σείριος βρίσκεται στο «κέντρο» σχεδόν
του γαλαξία μας. Ετυμολογικά, η λέξη «Σείριος, -α, -ον» σήμαινε ο καίων, ο κατά· καίων, ο
καυστικός, ο θερμός και ήταν επίθετο των ουρανίων σωμάτων, τα οποία εκπέμπουν μεγάλη
θερμότητα. «Σείριος» ονομαζόταν πολλές φορές και ο Ήλιος, γεγονός που δημιούργησε
στην πορεία μεγάλη σύγχυση γύρω από το διαχωρισμό των δύο άστρων. (Γι' αυτό και μέχρι
σήμερα άλλοι μιλούν για το «Μακεδονικό Άστρο» και άλλοι ·για το «Μακεδονικό Ήλιο»,
αναφερόμενοι στο γνωστό μακεδονικό σύμβολο). Ομόρριζες λέξεις είναι ο «σειριόκαυτος»,
που σήμαινε ο καμένος από τον ηλιακό καύσωνα ή από το Σείριο και η «σειρήνα», μυθικό
εκείνο πλάσμα που αναπαριστάνονταν άλλρτε ως γυναίκα-ψάρι και άλλοτε ως γυναίκα-
πουλί και σήμαινε αρχικά «η φανερώνουσα τη δύναμίν της δια του καύσωνας του ηλίου
κατά τη μεσημβρίαν».
Σύμφωνα με το μύθο, «Σειρήνα» ήταν και η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σειρήνα και
όπως την απεικονίζουν οι Ντόγκον γοργόνα είναι το ίδιο για τους μεταγενεστέρους).
Τριγυρνούσε στις θάλασσες και κατέστρεφε τα πλοία όσων τολμούσαν να της πουν πως ο
βασιλιάς πέθανε (Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;) Μοιάζει πραγματικά αστείο, αλλά και άξιο
απορίας το πως μπορεί ένας μύθος - είτε ως παραβολή είτε ως δημιούργημα του
συλλογικού ασυνείδητου - να μεταμορφώσει έντεχνα και να προστατεύσει μία
βαρυσήμαντη αλήθεια...

Στην Αιγυπτο και στην Ελλάδα

Στην αρχαία Αίγυπτο, σύμφωνα με τις απόψεις των μελετητών, ο Σείριος ταυτιζόταν με τη
θεά Ίσιδα, που αναπαριστάνονταν ως αγελάδα ξαπλωμένη πάνω σ' ένα πλοίο, και στ'
αγάλματα την απεικόνιζαν συχνά με κέρατα αγελάδας και με την κόμμωση της σαν ουρά
ψαριού. Πολλές φορές έφερε ως στέμμα ένα οκτάκτινο αστέρι. Αδερφός και σύζυγος της
Ίσιδος ήταν ο Όσιρις, που η λατρεία του έμοιαζε πολύ με εκείνη του Διονύσου. Με αυτόν η
Ίσιδα γέννησε τον Ώρο. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως αυτός που γονιμοποίησε την Ίσιδα
ήταν ο Άμμων-Μιν ή Αμμων-Ρα, ο ίδιος θεός που αργότερα ονομάστηκε Άμμων-Δίας και
που, σύμφωνα με την Ολυμπιάδα, ήταν ο Πατέρας του Αλέξανδρου.

Canis στα λατινικά). Μορφή τσακαλιού ή λύκου είχε και ο σουμεριακός θεός Άνου, που
φαίνεται πως ήταν επίσης σχετικός με το αστέρι αυτό.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
213


Για την ελληνική μυθολογία, ο Σείριος είναι το άστρο εκείνο, στον Αστερισμό του Μεγάλου
Κυνός, στο οποίο είχε μεταμορφωθεί το σκυλί του Ωρίωνα. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο,
καθώς οι αστερισμοί του Κυνός, του Ωρίωνα και της Αργούς βρίσκονται ο ένας δί πλα στον
άλλον.

Ο Ωρίων ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυάλης, κόρης του Μίνωα και φημισμένος
κυνηγός. Φορούσε συνήθως μία λεοντή και κρατούσε στα χέρια του ρόπαλο (σύμβολα
αυτά και του Ηρακλή). Υπάρχουν πολλές ιστορίες γύρω από το πρόσωπο του και τον πιστό
του σκύλο Σείριο.

Ο Ωρίωνας συνδέεται με το βασιλιά Οινοπίων (ή Οινέα στη Βοιωτία), που είχε σύζυγο του
(ή κόρη του) τη Μερόπη, την οποία βίασε ο Ορίων υπό την επήρεια της μέθης. Ο Ωινοπίων,
εξοργισμένος, τον τύφλωσε, με τη σύμπραξη του πατέρα του Διονύσου. Όμως ο Ωρίωνας,
με τη βοήθεια ενός χρησμού κατάφερε να ξαναβρεί το φως του. Συγκεκριμένα, ο χρησμός
έλεγε ότι θα γιατρευτεί, αν βαδίσει προς την Ανατολή και εκθέσει τις άδειες κοιλότητες των
ματιών του στις πρωινές ηλιαχτίδες. Έτσι βοηθούμενος από τους θορύβους που έκαναν οι
σιδηρουργοί του Ηφαίστου, έφτασε στη Λήμνο, όπου ο Κηδαλίων (ο δάσκαλος του
Ηφαίστου), τον κουβάλησε στους ώμους του και τον έφερε μπροστά στον Ήλιο.

-Ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτός ο μύθος έχει κάποια σχέση με τη σύνοδο Ήλιου-Σείριου,
που γίνεται μια φορά το χρόνο, αλλά και με τα μυστήρια των Καβείρων. Γνωρίζουμε πως ο
γάμος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας ήταν αποτέλεσμα της συνάντησης τους στη
Σαμοθράκη, όπου εκτελούνταν τα «Καβείρια μυστήρια» ή, αλλιώς, τα «μυστήρια των
μεγάλων θεών». Ο Φίλιππος είχε μυηθεί από νωρίς στα μυστήρια αυτά (μάλλον στη Θήβα),
ενώ η μητέρα του Αλέξανδρου ήταν ιέρεια.

Οι Κάβειροι άλλωστε θεωρούνται θεότητες του πυρός - η λέξη «Κάβειρος» έχει
ετυμολογική σχέση με το ρήμα «καίω; - όμως τα σύμβολα τους, όπως π.χ. το αγκίστρι, έ-
χουν να κάνουν με το νερό και τα συναντούμε αργότερα σε όλες σχεδόν τις θρησκείες. Κατά
μία άποψη (Ηρόδοτος, Στράβων, Πίνδαρος) είναι απόγονοι του Ηφαίστου από το γάμο του
με την Καβειρώ, γι' αυτό και τους βρίσκουμε πάντοτε κοντά σε ηφαιστειογενείς περιοχές,
ενώ συχνά αντιπροσωπεύουν χθόνιες ή υποχθόνιες θεότητες. Η καρδιά της καβειρικής
λατρείας βρισκόταν στην αρχαία Μακεδονία, στο βουνό Άθως. Όπως κι αν ονομάζονται οι
Κάβειροι στις διάφορες περιοχές, θεωρούνταν πρόγονοι του ανθρώπινου γένους. Μάλιστα,
αναφέρεται ότι ένα από τα πρόσωπα των μυστηρίων της Σαμοθράκης λεγόταν «Αδάμας»
και θεωρείται ο άνθρωπος-αρχέτυπο, ο πρώτος αρσενικός στην τάξη της γέννεσης.
Σύμφωνα με την παράδοση, τον Ωρίωνα σκότωσε η Άρτεμη από ζήλεια για την κυνηγετική
του τέχνη και ο Δίας τον έκανε αστερισμό δίπλα στις Πλειάδες, ενώ κατά μια άλλη εκδοχή
πέθανε από το θανατηφόρο τσίμπημα ενός σκορπιού, άποψη στηριγμένη προφανώς στ'
αστρολογικά δεδομένα, καθώς είχε παρατηρηθεί πως ο αστερισμός του Ωρίωνα και του
Μεγάλου Κυνός εξαφανίζονται από τον ορίζοντα όταν ανατέλλει ο Σκορπιός. Ο Ώριων όμως
και ο Σείριος κυνηγούσαν άγρια ζώα και στο βασίλειο του Άδη (όπως περιγράφεται και στην
Οδύσσεια), αν και αυτή πρέπει να είναι μία παράδοση ξενόφερτη, ίσως αιγυπτιακής
επιρροή που σχετιζόταν με τα μυστήρια και τη λατρεία των νεκρών.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
214


Οι Ντογκον, η Κιβωτός και οι Πενήντα «Νομμός»»

Στην Αφρική και συγκεκριμένα στο Μαλί, υπάρχει ένας λαός, που εχει κυριολεκτικά
καταπλήξει τους σύγχρονους αστρονόμους με τη γνώση του πάνω στο θέμα του Σείριου.
Μοιάζουν να ξέρουν τα πάντα γύρω από τη φύση και τις ιδιότητες του άστρου, ο και των
συνοδών του, που πιστεύουν ότι είναι δύο και όχι μόνο ένας, κάτι που η αστρονομία μόλις
τώρα ερευνά και ανακαλύπτει. Πρόκειται για τους Ντόγκον, οί οποίοι ισχυρίζονται ότι
σχετίζονται με το άστρο αυτό που κυριολεκτικά λατρεύουν. Ο μεγαλύτερος Θεός τους είναι
ο Άμμα, ένα είδος κατάλοιπου του Άμμωνος- Δία που πέρασε σε αυτούς από το μαντείο της
Σίβας και, σύμφωνα με την παράδοση τους, δημιούργησε το Σύμπαν και τους ζώντες
οργανισμούς, αλλά και τους ίδιους τους ανθρώπους, που τους έφτιάξε αρχικά ως αμφίβια
όντα, με το όνομα «Νόμμος».(Η πίστη αυτή μοιάζει με την αντίστοιχη των Σουμερίων και
των Βαβυλωνίων).

ater KUBILE», δηλαδή την Κυβέλη των Κρητών. Η Ίσιδα φαίνεται πως έχει άμεση σχέση με
την Κρητική θεά με τα φίδια, αλλά ταυτίζεται κατά καιρούς και με πολλές άλλες ελληνικές
θεότητες όπως η Άρτεμις, η Δήμητρα, η Αφροδίτη, η Εκάτη κ.λπ. Στη Σαμοθράκη θεωρείται
πως οι Κάβειροι ήταν οι μόνοι που σώθηκαν από τον τρομερό κατακλυσμό αού έπληξε το
νησί όταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο Εύξεινος Πόντος ξεχείλισε και έσπασε το φράγμα
που σχημάτιζαν οι Συμπληγάδες Πέτρες και οι βράχοι του Ελλησπόντου.

Οι πιο γνωστές και οικείες παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τις μέρες μας γύρω από το θέμα
της κιβωτού είναι αυτές του Νώε, αλλά και της Πυρράς και του Δευκαλίωνα. Η τελευταία
μάλιστα σταμάτησε στη Δωδώνη, όπου υπήρχε και το περιώνυμο μαντείο, που
συμβουλευόταν πολύ συχνά η Ολυμπιάδα και το οποίο μάλιστα της προφήτεψε τον ερχομό
του Αλεξάνδρου. Ο Ιάσωνας πήρε ξύλο από εκεί και έφτιαξε το πηδάλιο της Αργούς για να
ξεκινήσει από τη Βοιωτία την Αργοναυτική Εκστρατεία μαζί με τους 50 συγγενείς του (όσοι
και οι πρώτοι «Νόμμος» των Ντόγκον) με κατεύθυνση την Αία της Κολχίδος.

Στο πιο αρχαίο έπος της ανατολής, στην ασσυριακή μυθολογία, συναντούμε τον ήρωα
Γιλγαμές, ο οποίος ξεκινά ένα εναέριο ταξίδι με μία βάρκα παίρνοντας μαζί του 50
συντρόφους. Υπάρχουν όμως κι άλλες ομοιότητες ανάμεσα στον Ιάσωνα και το Γιλγαμές.
Μία από αυτές είναι το φύτεμα από τον Ιάσωνα των δοντιών του δράκοντα στο χώμα, απ'
όπου και βγήκαν 50 πολεμιστές. Κάτι αντίστοιχο κάνει και ο Γιλγαμες για να κερδίσει τη
δύναμη. Οι συμπτώσεις όμως δεν σταματούν εδώ. Ο Δαναός, ο βασιλιάς του Αργούς ο
γενάρχης των Ελλήνων είχε 50 κόρες, που νυμφεύθηκαν τους 50 υιούς του αδερφού του
πατέρα τους, Αιγύπτου. Με όλες τις Δαναίδες είχε ερωτοτροπήσει και ο Ηρακλής, ο μυθικός
γενάρχης των Δωριέων και ιδρυτής, κατά το μύθο, της Μακεδόνικης δυναστείας. Πολλές
παραδόσεις μάλιστα φέρουν τον Ηρακλή ως αρχηγό της αργοναυτικής εκστρατείας καν όχι
τον Ιάσωνα... (Ο Ηρακλής, έτσι κι αλλιώς πέρασε από την Κρήτη στη Λιβύη).

Ο αστερισμός της Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Αν ο Σείριος
συμβολίζει τη Μεγάλη Μητέρα και τη μήτρα ή την Κιβωτό, όπου φυλάσσονται οι γόνοι,
τότε σίγουρα ο Ωρίωνας είναι η στιγμή της ανάδειξης και του ανδρώματος του ήρωα και η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
215

Αργώ «το ταξίδι», δηλαδή η αποστολή, που ο ήρωας πρέπει να πραγματοποιήσει για την
εξάπλωση της φυλής του και των χαρακτηριστικών της. Αν κοιτάξουμε τον «ημίθεο»
Αλέξανδρο κάτω από αυτό το πρίσμα, τότε θα καταλάβουμε ότι γνώριζε πολύ καλά το ρόλο
που όφειλε να ενσαρκώσει, στο όνομα των αξιών εκείνων που ήταν ο μόνος φορέας και
εγγυητής, λόγω της άμεσης σύνδεσης του με το θείο. Σημειώστε ότι ο αστερισμός της
Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Η ιερή σημασία του αριθμού 50 έχει
αποδοθεί από πολλούς μελετητές στον αιγυπτιακό μυστικισμό και αν θυμηθεί κανείς πως η
περίοδος της περιφοράς του Σείριου διαρκεί 50 έτη, τότε ίσως η έμφαση που δίνεται σε
αυτόν τον αριθμό να μην είναι καθόλου τυχαία.

Οι Μακεδόνες, Γιοι Θεών

Ο Ηρόδοτος (Κλειώ, κεφ. 56) κάνει λόγο για το «έθνος Μακεδνόν», υποστηρίζοντας ότι
είναι Δωριείς και ονομάστηκαν έτσι από τη στιγμή που κατοίκησαν στον ελληνικό χώρο,
στην Πίνδο. Ως γνωστόν, οι Δωριείς θεωρούσαν γενάρχη τους τον Ηρακλή, κάτι που πίστευε
και ο ίδιος ο Αλέξανδρος, ο οποίος συχνά απεικονίζεται ως ένας από τους Διόσκουρους μαζί
με κάποιον άλλο ήρωα, που φέρει τα χαρακτηριστικά του Ηρακλή ή του Αχιλλέα (προγονό
του από την πλευρά της μητέρας του). Σύμφωνα με το μύθο το όνομα «Μακεδονία»
οφείλεται στο Μακεδόνα, νιο του Δία και της Θυίας, κόρης του Δευκαλίωνα. Ο Διόδωρος ο
Σικελιώτης, όμως, γράφει πως ο Μακεδόνας ήταν γιος του Όσιρι και αδερφός του 'Αννουβι,
αφήνοντας έτσι κάποιες υπόνοιες για τη θεϊκή καταγωγή του έθνους αυτού.

Στην περιοχή Ορεστίδα, κατά το 700 π.Χ. ξεκινά επίσημα, η ιστορία των Μακεδόνων.
Μάλιστα στην περιοχή αυτή λέγεται ότι ξεκίνησε και η ιστορία της μακεδόνικης δυναστείας,
που ονομάζεται ως τότε «Αργαιάδες» ή «Τημενίδες». Το πρώτο όνομα μας φέρνει στο νου
τον «Αργαίο τον Α'» (652 - 621 π.Χ.), το δεύτερο κατά σειρά βασιλιά της μακεδόνικης
δυναστείας (πρώτος ήταν ο Περδίκκας, απόγονος και αυτός του Ηρακλή). Το δεύτερο
ανήκει σε κάποιον Ηρακλείδη «Τήμενο», που κατέλαβε το Αργός. Αυτή η όχι και τόσο
τυχαία σύμπτωση των ονομάτων μαρτυρεί ίσως τη σχέση των Μακεδόνων με το
πελοποννησιακό Αργός. Αν λοιπόν συσχετίσουμε τα παραπάνω με τους μύθους της Ιούς και
του Δαναού και με την εκδοχή του Διόδωρου για το Μακεδόνα κι αν λάβουμε υπόψη μας
την ιστορία του Αλεξάνδρου, μας είναι εύκολο να υποθέσουμε πως υπάρχει κάποια
μυστηριώδης επαφή της Μακεδονίας με τα δρώμενα της Αιγύπτου. (Σημειώστε ότι στη
Θεσσαλονίκη και αλλού έχουν βρεθεί πολλά στοιχεία Αιγυπτιακής λατρείας, όπως Σεραπεία
κ.ά. Διάφορες επιγραφές που βρέθηκαν στη Δήλο μαρτυρούν πως η αιγυπτιακή θρησκεία
επικράτησε κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Κατά την ίδια εποχή υπάρχουν αιγυπτιακά ιερά
στην Τιθορέα δίπλα στους Δελφούς. Στη Δήλο, σε ιερά της Ίσιδας, βρέθηκαν αφιερώματα
προς τους αιγυπτίους θεούς, τα οποία είχαν προσφέρει Μακεδόνες. Στους Φιλίππους η θεά
Ίσιδα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Μάλιστα έχουν βρεθεί καταγεγραμμένα και τα ονόματα
των ιερέων της).

Σύμφωνα με κάποια άλλη εκδοχή όμως, οι Μακεδόνες δεν έχουν καμία σχέση με το Αργός
της Πελοποννήσου, αλλά με το Αργός Ορεστικό της Δυτικής Μακεδονίας. Η παρουσία
πρωτόγονων πληθυσμών στη Μακεδονία επιβεβαιώνεται και από τις τελευταίες
ανασκαφές. Στην πραγματικότητα, η ιστορία των Μακεδόνων μας είναι άγνωστη. Πολλοί
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
216

μελετητές υποστηρίζουν πως είναι φύλα αυτόχθονα, ίσως και Πελασγικά. Ιδιαίτερο
ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η ιστορία της Θεσσαλονίκης. Μέχρι τον Κάσσανδρο (315
π.Χ.), ο χώρος όπου σήμερα υπάρχει η πόλη αυτή ονομαζόταν «θέρμες», εξού και η
ονομασία «Θερμαϊκός κόλπος». Στη Θεσσαλονίκη, λοιπόν, είχε γίνει δεκτή με μεγάλο
ενθουσιασμό η λατρεία ενός δαίμονα με το όνομα «Θερμαίος». Το παράδοξο είναι πως
στην περιοχή ουδέποτε υπήρξαν θερμές πηγές. Πάντως ο δαίμονας αυτός ταυτίστηκε
αργότερα με το θρακικό Διόνυσο...

Η Μυστική Ιστορία

της Γέννησης του Αλέξανδρου

Πολλές παραδόσεις, καθώς και μια σειρά χρησμών περιπλέκονται τόσο με τη γέννηση, όσο
και τη ζωή του Αλέξανδρου. Η μητέρα του Ολυμπιάδα λέγεται ότι ήταν γόησσα φιδιών. Τη
νύχτα πριν από το γάμο της με το Φίλιππο, η Ολυμπιάδα ονειρεύτηκε ότι μπήκε στο σώμα
της ένας κεραυνός που την γέμισε φωτιά. Ο Φίλιππος, από την άλλη, μετά το γάμο τους
είδε κι αυτός σε όνειρο πως σφράγισε το σώμα της γυναίκας του με μια σφραγίδα που είχε
την εικόνα ενός λιονταριού.

Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι η Ολυμπιάδα συνήθιζε να παίρνει στο κρεβάτι της φίδια και,
μάλιστα, πως ο Φίλιππος την είχε δει ένα βράδυ να πλαγιάζει με ένα φίδι, που ίσως να ήταν
κάποιος θεός μεταμορφωμένος.

KaerstBerveHamiltonBelochHammond, κ.ά.) αναφέρει ως ημερομηνία γέννησης του
Αλέξανδρου την 6η ημέρα του μήνα Αώου, που αντιστοιχεί με τις αρχές του Ιουλίου, δη-
λαδή την περίοδο εκείνη που άρχιζαν οι πλημμύρες του Νείλου και οι αρχαίοι ονόμαζαν
«ημέρες του Σκύλου». Η σχέση του Αλέξανδρου με τον Άμμωνα-Δία επιβεβαιώθηκε και από
τους ιερείς του ομώνυμου μαντείου, όταν αυτός έφτασε στην όαση Σίβα. Εκεί τον
ανακήρυξαν «παιδί του Δία» και άφησαν έμμεσα να εννοηθεί πως δεν είναι γιος του
Φιλίππου. Το μαντείο αυτό είχε συμβουλευτεί και ο Ηρακλής, που θεωρείται πρόγονος των
Μακεδόνων. Η Ολυμπιάδα άλλωστε πίστευε πως ο γιος της ήταν προορισμένος να σώσει
την Αίγυπτο από το βάρβαρο Πέρση κατακτητή. Ο Αλέξανδρος υιοθέτησε ως βασικά
σύμβολα του τα κέρατα και τον κεραυνό του Άμμωνα-Δία και το στέμμα της Ίσιδος με τα
τρία οκτάκτινα αστέρια, και μάλιστα προς τιμή της έχτισε ναό στην Αλεξάνδρεια, στην πόλη
που έφερε τ' όνομα του.

Το Αστέρι της Βεργίνας

Το 1977 ο Μανόλης Ανδρόνικος έφερε στο φως τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας.
Ανάμεσα στους άλλους θησαυρούς βρέθηκε και μια χρυσή λάρνακα με τα οστά του
Φιλίππου και η οποία έφερε ως διάκοσμο το 16κτινο αστέρι και τρία ελάσματα με 8κτινα
αστέρια. Έγινε λοιπόν φανερό, πως τα αστέρια αυτά αποτελούσαν το έμβλημα της
Μακεδόνικης δυναστείας. Έτσι άρχισε και η όλη φιλολογία γύρω από τη σημασία και το
νόημα του συμβόλου.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
217

Καταρχήν, πρέπει να πούμε πως υπάρχουν πολλά είδη αστεριών με διάφορους αριθμούς
ακτινών, αλλά πιο συχνά συναντούμε αστέρια με 8,16 και 32 ακτίνες. Το έμβλημα αυτό
πρωτοεμφανίστηκε το 2500 π.Χ., στη Βαβυλωνία και λίγο αργότερα στη Χαλκηδώνα. Το 18"
αι. στην Ασσυρία και τη Συρία κατά το 1700 -1300 π.Χ. στο Φοινικικό, Χιττικό και Μινωικό
πολιτισμό. Περί τα μέσα του 6ου π.Χ. αι. είναι πλέον γνωστό στον ελληνικό χώρο, ενώ λίγο
πριν τον 5° αι. αρχίζει να κυκλοφορεί και σε νομίσματα. Έναν αιώνα μετά διαδίδεται στην
Ιταλία, ο Μέγας Αλέξανδρος φτάνοντας αργότερα με τους Ρωμαίους στην Ιβηρική
χερσόνησο.

Ανάλογα με τη σκοπιά του κάθε ερευνητή, το άστρο συμβόλιζε πότε τον Ήλιο και πότε το
Σείριο. Γεγονός πάντως είναι ότι όλες οι μορφές που κατά καιρούς το συνόδευαν ήταν
θεότητες άμεσα ή έμμεσα συσχετισμένες με τη λατρεία του Σείριου, όπως: η Ίσις, η Ιστάρ, ο
Διόνυσος, ο Πάνας, ο Ωκεανός, οι Κάβειροι, η Κυβέλη, οι Διόσκουροι (που για μερικούς
ταυτίζονται με τους Κάβειρους), η Άρτεμις, η τριπλή Εκάτη, ο Ήφαιστος, η Ήρα, ο Ηρακλής
και ο Σείριος, ο Εωσφόρος και ο Έσπερος (θεότητες που σχετίζονται με τη λατρεία των
Καβείρων, της Ίσιδας και του Μίθρα), ο Δίας με διπλή όψη (ουράνιος ή διονυσιακός), ο
δικέφαλος Άμμων-Δίας, ο Μινώταυρος κ.λπ. Στο νομίσματα των νήσων του Αιγαίου
συναντούμε το άστρο δίπλα στο Δία και σ' έναν σκύλο που βγάζει ακτίνες. Στη Βαβυλωνία
υπάρχουν πάρα πολλές σφραγίδες και πολύτιμοι λίθοι που έχουν σκαλισμένο επάνω τους
ένα 8ακτινο αστέρι. Στις απεικονίσεις αυτές, το αστέρι βρίσκεται κοντά σ' έναν άνθρωπο-
ψάρι. Πρόκειται για τον αμφίβιο θεό Οάννες. Στην Αίγυπτο πάλι βλέπουμε συχνά τρία
8ακτινα αστέρια στα μαλλιά της Ίσιδας. Μάλιστα, το στέμμα έχει, στην κορυφή του , ένα
μεγαλύτερο και στα πλάγια δύο μικρότερα αστέρια, τα οποία ίσως συμβολίζουν τους
συνοδούς του Σείριου.

Aθηναίοι, Λάκωνες, Μακεδόνες) προσπαθούσε να εξαπλώσει την εξουσία του και
ταυτόχρονα να ενώσει τους Έλληνες κάτω από μία αρχή. Αυτή η ανάδυση και η
ομογενοποίηση όλων των στοιχείων της κάθε πόλης-κράτους ξεχωριστά ήταν, κάτι που
συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα και δεν έγινε ποτέ στην Αίγυπτο, αλλά ούτε και στο λατινικό
κόσμο. Ο Σείριος και η λατρεία της «Μεγάλης Μητέρας» στον ελληνικό χώρο
εμπλουτίστηκαν, παραλλάχτηκαν και μορφοποιήθηκαν με βάση την ελληνική φιλοσοφία
και πραγματικότητα. Ένας ολόκληρος πολύπλοκος μυστικισμός υπάρχει γύρω από το
Μακεδόνικο Άστρο, που έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, πάντα δορυφορικά γύρω από το
Σείριο, τον αστερισμό που εξακολουθεί να κρατά φυλαγμένα τα μυστικά του στο νυχτερινό
ουρανό...

Η Γ. ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ είναι συγγραφέας, πτυχιούχος του Τμήματος Φιλοσοφίας του
Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία.

Ο Ε. ΣΥΜΕΟΝΑΚΗΣ είναι ερευνητής-μεταφραστής και η Χ. ΚΟΥΜΠΟΥΝΗ φιλόλογος.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
218

Εξωγήινοι στην αρχαιότητα.
Μέσα στους Μύθους, τις Παραδόσεις, τις αφηγήσεις, αλλά και τις θρησκείες τωνΑρχαίων
Πολιτισμών, υπάρχουν αναφορές για την επίσκεψη εξωγήινων οντοτήτων στη Γη. Δεν
αναφέρονται αεροσκάφη, ούτε υψηλή τεχνολογία ( που άλλωστε υπήρχε π.χ. στην
Ατλαντίδα ) αλλά ότι τα όντα αυτά ήταν από ενέργεια και από φως. Επειδή αυτές οι
εξωγήινες οντότητες ήταν πολύ ανώτερες σε σχέση με τον άνθρωπο, ονομάστηκαν θεοί,
ημίθεοι και ήρωες, εμπλουτίζοντας τις Μυθολογίες και τις θρησκείες όλων των
Πολιτισμών.Ο σκοπός της επίσκεψης των εξωγήινων οντοτήτων - θεών ήταν να βοηθήσουν
την Ανθρωπότητα με συγκεκριμένο τρόπο, για να επιταχύνει την εξέλιξή της. Στις
παραδόσεις των αρχαίων Πολιτισμών αναφέρονται ονομαστικά οι Θεοί, οι οποίοι έδωσαν
στην Ανθρωπότητα σαν βοήθεια τη νόηση και του δίδαξαν τα Μυστήρια, τις Τέχνες, τις
Επιστήμες και τα Γράμματα. Μετέδωσαν στον άνθρωπο ορισμένα στοιχεία της λατρείας των
άστρων και κυρίως του πλανήτη Αφροδίτη και του άστρου Σείριου. Ίχνη αυτής της
απόκρυφης γνώσης συναντάμε σε Πολιτισμούς πολύ απομακρυσμένους χωροχρονικά,
όπως στους Μάγια, στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στις φυλές της Αφρικής κλπ.Σύμφωνα με
την Εσωτερική Παράδοση, οι Μανασαπούτρα (αυτοί που έφεραν το ΜΑΝΑΣ - ΝΟΥ) ήρθαν
στη Γη από την Αφροδίτη, πριν από εκατομμύρια χρόνια, για να βοηθήσουν την
οικοδόμηση και εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Από τον Σείριο ήρθε μια πολύ ανώτερη
οντότητα, που εδρεύει στον Πλανήτη Αφροδίτη, για να βοηθήσει στην εξέλιξη του Ηλιακού
Συστήματος. Γι' αυτό οι Μανασαπούτρα δίδαξαν στους Ανθρώπους όχι μόνο την ηλιακή και
πλανητική λατρεία, αλλά και τη λατρεία του Σείριου, καθώς και άλλων μεγάλων άστρων,
όπως του Ανταρές ή Καρδιά του Σκορπιού (Θεά Σελκίτ στην Αίγυπτο), του Αλντεμπαράν ή
Ματιού του Ταύρου (του Θεού Μιν στην Αίγυπτο), του Μπεντελγκές ή Δεξιού Ώμου του
Ωρίωνα (του Όσιρι) ή των Πλειάδων. Αυτά τα άστρα, όπως και ο Σείριος του Μεγάλου
Κυνός (ο Θεός ΄Ανουβις), αποτελούσαν μέρος των αστερισμών του λεγόμενου Κάθετου
Ζωδιακού, σε αντιπαράθεση με τον οριζόντιο Ζωδιακό της γνωστής Αστρολογίας. Οι
πυραμίδες σε Δύση και Ανατολή εξυπηρετούσαν την τέλεση των ανώτερων Μυστηρίων,
που δίδαξαν αυτές οι εξωγήινες οντότητες-Θεοί, αλλά χρησίμευαν και σαν αστεροσκοπεία
μεγάλης ακρίβειας.Ακόμα, τα Ανατολικά κείμενα μιλούν για τους Πίτρι Αγνισβάτα, που
ήρθαν από τον πλανήτη Ερμή και έδωσαν στην Ανθρωπότητα τη δυνατότητα να
ενεργοποιήσει το ΒΟΥΔΙ ή Πνευματική Διαίσθηση. Από τον πλανήτη Άρη ήρθε ένα κύμα
οντοτήτων, που βοήθησαν να μεταβάλλει ο άνθρωπος την κατώτερη επιθυμία σε
Βουλητική ώθηση.Για όλα αυτά που αναφέραμε μέχρι τώρα, υπάρχουν πλήθος από
αποδείξεις, αναφορές και στοιχεία σε πολλούς αρχαίους Πολιτισμούς, που περιμένουν τον
κάθε ερευνητή με ανοιχτό μυαλό να τα προσεγγίσει. Στη Βόρεια Αμερική οι παραδόσεις των
Ινδιάνων Χόπι αναφέρουν τους "Καχίνα", όντα εξωγήινα που προστάτευαν , συμβούλευαν
και βοηθούσαν με υπεράνθρωπες δυνάμεις να υπερνικήσουν οι φυλές των Ινδιάνων
δύσκολες καταστάσεις. Έτσι έγινε και με την Κόκκινη Πόλη στο Νότο, όταν ξαφνικά μερικές
φυλές των Χόπι δέχτηκαν επίθεση.Στη Βραζιλία η Φυλή των Καϊάτο, που ζει στην Πολιτεία
Μάττο Γκρόσσο, στην Άνω Ξιγκού, θεωρεί ότι οι πρόγονοί τους ήρθαν από έναν άλλο κόσμο
και εγκαταστάθηκαν στη Γη. Διατηρούσαν την επικοινωνία με τον άλλο κόσμο για αρκετά
χρόνια, αλλά ένας κακός μάγος έκοψε αυτήν την επικοινωνία και από τότε περιμένουν να
ξανανοίξει πάλι αυτός ο τρόπος επικοινωνίας.Μια άλλη φυλή των Ινδιάνων, οι Καϋάπο,
αναφέρουν τον Μπεπ - Κορόρκι, ο οποίος ήρθε στο χωριό της φυλής από το Σύμπαν με τα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
219

μαγικά του όπλα, για να τους διδάξει πράγματα άγνωστα σε αυτούς. Έτσι έγινε ο Δάσκαλος
και Καθοδηγητής τους.Οι Ντογκόν, μια φυλή της Αφρικής που ζει στο Μαλί, έγιναν γνωστοί
από τους Γκριόλ και Ντετερλίν, οι οποίοι για αρκετά χρόνια ερεύνησαν και έμαθαν αρκετά
αποκαλυπτικά στοιχεία μέσα από τις παραδόσεις τους. Το καταπληκτικό είναι ότι μέσα στις
παραδόσεις των Ντογκόν (οι οποίες έχουν αρκετές χιλιάδες χρόνια αρχαιότητας) υπάρχουν
πολύ ακριβείς γνώσεις για το Σείριο Α, το Σείριο Β, αλλά και για πλανήτες του Ηλιακού
Συστήματος. Εδώ και λίγα χρόνια αυτές οι γνώσεις ανακαλύφθηκαν και από την
επιστημονική κοινότητα, με τη χρήση πολύ εξελιγμένων ραδιοτηλεσκοπίων.Η Θρησκεία και
οι παραδόσεις τους στηρίζονται στην ανατολή και την κίνηση του Σείριου. Αυτό είναι κάτι
που φαίνεται απίστευτο για μία φυλή που ζει στα δάση και δεν έχει καμία επαφή με τη
σημερινή τεχνολογία.Πολλές αφρικάνικες φυλές αναφέρουν μία κάθοδο οντοτήτων στη Γη,
η οποία σηματοδοτεί και την αρχή της εξέλιξης:

ΜΑΣΑΪ: Ζευγάρια Θεών γέννησαν τον ανοιχτόχρωμο Ουράνιο λαό με αιώνια ζωή. Ο Θεός
έστειλε μερικά παιδιά στη Γη.

ΓΙΑ-ΛΟΥΟ: Ο προπάτορας Αποντό κατέβηκε από τον Ουρανό με τη γυναίκα του και όλα τα
αγαθά του πολιτισμού.

ΜΑΝΤΙ-ΜΟΡΟΥ: Οι πρώτοι άνθρωποι κατοικούσαν στον Ουρανό. Μέχρι που το γαλάζιο
πουλί κατάφαγε τη σκάλα του Ουρανού, υπήρχε ζωηρή επικοινωνία με τη Γη.

ΓΚΑΝΤΑ: Οι δυο πρώτες γυναίκες έπεσαν από τον Ουρανό.

ΝΥΟΡΟ: Ο Θεός έστειλε το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων από τον Ουρανό, όταν έπλασε τον
κόσμο. Είχαν ουρά και γέννησαν δυο κορίτσια και ένα αγόρι και αυτά πάλι γέννησαν το
χαμαιλέοντα, τον πατέρα της Ανθρωπότητας και το φεγγάρι.

ΠΥΓΜΑΙΟΙ ΚΙΒΟΥ: Ο γενάρχης της φυλής έπεσε από τον Ουρανό.

ΚΟΥΛΟΥΒΕ: Το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων ήρθε με σπόρους, τσάπα, τσεκούρι, φυσερό κλπ.
από τον Ουρανό.

ΑΣΑΝΤΙ: Επτά άνθρωποι, πλασμένοι από τον Θεό κατέβηκαν από μια αλυσίδα στη Γη. Αφού
γέννησαν εκεί ανθρώπους, επέστρεψαν στην Ουράνια πατρίδα τους.Αζτέκα, Μάγια, ΄Ινκα
και οι άλλοι πολιτισμοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, αναφέρουν σαν προγόνους τους
Θεότητες, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για την εξέλιξη της κάθε φυλής. Γι' αυτό το σκοπό
ενσαρκώθηκαν σαν άνθρωποι-Βασιλιάδες, για να τους οδηγήσουν. Ο Βιρακότσα, ο Μάνκο
Κάπακ, ο Κετζαλκοάτλ κλπ. ήταν κάποιοι από αυτούς. Γι' αυτό και οι θρησκευτικές τους
λατρείες και τα ημερολόγιά τους ήταν συντονισμένα με τις κινήσεις πλανητών, όπως η
Αφροδίτη, άστρων, όπως ο Ήλιος κι η Σελήνη και αστερισμών, όπως ο Σείριος και ο
Ωρίων.Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των αρχαίων πολιτισμών είναι η Ουράνια
βοήθεια από ανώτερα όντα, τα οποία πολλές φορές ζούσαν μαζί με τους ανθρώπους,
παίρνοντας την ανάλογη μορφή, για να βοηθήσουν στην πνευματική εξέλιξη της
Ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αποτελείται από ένα ουράνιο μέρος, πνευματικό, εξωγήινο και
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
220

με την κάθοδο και βοήθεια αυτών των εξωγήινων οντοτήτων - θεών προσπαθεί να το
αναπτύξει. Κι από ένα γήινο μέρος, υλικό το οποίο πρέπει να ελέγχει και να το θέτει στην
υπηρεσία του ανώτερου.



Oι θρυλικοί Κένταυροι
Αιώνες πριν, οι άνθρωποι φανταζόταν πλάσματα τρομακτικά και
δαιμονικά. Πλάσματα παράξενα και απόκοσμα, συχνά αποτελέσματα ανίερων ενώσεων
μεταξύ αταίριαστων οντοτήτων. Κάθε μυθολογία, κάθε πολιτισμού περιέχει ιστορίες για
τέρατα αφύσικα με ιδιότητες μοναδικές και συνήθως δαιμονικές.


Για τους λαογράφους είναι λαϊκές ιστορίες εμπνευσμένες από άτομα χαμηλής μόρφωσης
και νοητικής ικανότητας. Για πολλούς καλοθελητές πρόκειται για λάθη στην αναγνώριση
γνωστών ζώων σε μη ιδανικές συνθήκες φωτισμού. Για τους ιστορικούς, βέβαια είναι
αστειότητες και για τους επιστήμονες είναι επιστημονική φαντασία. Και ποιοι πιστεύουν
τελικά σε αυτήν την ιστορία; Οι "τρελοί" ερευνητές, που "χάνουμε τον χρόνο" μας
ψάχνοντας ιστορίες για "αγρίους" (αν δεν είστε ένας απ' αυτούς καλύτερα σταματήστε την
ανάγνωση, ξαπλώστε και ανοίξτε την τηλεόραση). Η ελληνική μυθολογία (και Ιστορία)
βρίθει με τέτοιες ιστορίες και όντα. Αυτά τα πλάσματα κατά κανόνα δεν είναι ποτέ
αγαθοποιά άλλα δαιμονικά και τρομακτικά, εκτός κάποιων εξαιρέσεων. Πάντα βασάνιζαν
τους κατοίκους ολόκληρων περιοχών μέχρι να δώσει την λύση ένας ήρωας. Ωστόσο, στην
ελληνική μυθολογία, υπήρξαν κάποια όντα των οποίων ο ρόλος ήταν διφορούμενος.

Τέτοια πλάσματα ήταν οι θρυλικοί (;) Κένταυροι. Οι Κένταυροι ήταν μυθικά ανθρωπόμορφα
πλάσματα, τα οποία η φαντασία των ανθρώπων διαμόρφωσε σε όντα με διττή φύση: μισοί
άνθρωποι και μισοί άλογα. Στην τέχνη συχνά τονίζεται ο διφυής αυτός χαρακτήρας τους και
αποδίδονται ρωμαλέοι και μυώδεις σε παραστάσεις δραστήριες στις οποίες θα
αναφερθούμε αργότερα.



Η προέλευση τους

Η προέλευση αυτών των πλασμάτων είναι σκοτεινή και δυσεξιχνίαστη. Μια ερμηνεία όμως
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
221

που φαίνεται λογική είναι πως επρόκειτο για άγρια φυλή ανθρώπων η οποία ζούσε σε
ορεινά μέρη, βουνά, αλλά και πεδιάδες της Ηλίδος, της Αρκαδίας αλλά κυρίως της
Θεσσαλίας. ’γρια φυλή με βίαια και αχαλίνωτα ένστικτα σε κάθε έκφραση της ζωής τους.
Πιθανώς αυτή η φυλή να επιδιδόταν στην αρχή σε ιππασία και κυνήγι άγριων ταύρων και
άλλων θηρίων. Ένας μύθος που σώζεται από τον Σέρβιο (βασιλιάς της Θεσσαλίας) αναφέρει
πως ένας βασιλιάς της εποχής είχε αναθέσει στους ιππείς αυτούς να επαναφέρουν τα
βόδια ή τους ταύρους της περιοχής που είχαν απομακρυνθεί. Οι ιππείς αυτοί λοιπόν
οδήγησαν τα χαμένα ζώα πίσω στον αρχικό τόπο βοσκής τους ερεθίζοντας τα με το
βούκεντρο (επίμηκες ραβδί με αιχμηρή άκρη για να ενοχλούν τα βοοειδή και να τα
καθοδηγούν έτσι). Έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η ετυμολογία της λέξης Κένταυρος από το
κεντείν + ταύρος.

Μια άλλη εκδοχή, ωστόσο, είναι πως οι Κένταυροι δεν υπήρξαν ποτέ με την μορφή που
παρουσιαζόταν στην τέχνη και την παράδοση. Σύμφωνα με τον μυθογράφο Παλαίφατο, ο
βασιλιάς της Θεσσαλίας Ιξίων για να απαλλάξει την χώρα του από κοπάδια άγριων ζώων
που την κατέστρεφαν, ανέθεσε σε έφιππους τοξότες από τη Νεφέλη της Θεσσαλίας την
εξόντωση τους. Και πράγματι, αυτοί οι ιππείς κατόρθωσαν να απαλλάξουν την περιοχή από
τα ανεπιθύμητα και βλαβερά αυτά άγρια ζώα. Γι' αυτό και από πολύ παλιά είχε
δημιουργηθεί ο μύθος ότι οι Κένταυροι γεννήθηκαν από τον Ιξίονα και τη Νεφέλη, μια
άποψη που θα αναλύσουμε παρακάτω.

Και οι δύο προηγούμενες εκδοχές παρουσιάζουν τους Κενταύρους ως έφιππους άντρες που
κυνηγούσαν κι έπιαναν άγρια ζώα. ’ρα η αφετηρία του μύθου των Κενταύρων προκλήθηκε
από την έντονη έκπληξη που ένιωσαν όσοι δεν ήξεραν ιππασία βλέποντας άντρες να
ιππεύουν με τόση δύναμη κι ένταση σε άλογα. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αναφερόμενος σε
σχετικό μύθο γράφει: "Πολλοί πιστεύουν ότι οι Κένταυροι που γεννήθηκαν από τον Ιξίονα
και την Νεφέλη είναι οι πρώτοι που επιχείρησαν να ιππεύσουν άλογα. Γι' αυτό και αρχικά
ονομάστηκαν Ιπποκένταυροι. Όσοι παρακολουθούσαν από μακριά τα καλπάζοντα άλογα,
καθώς έβλεπαν τους αναβάτες κολλημένους και σκυμμένους πάνω στον αυχένα του ζώου,
είχαν την εντύπωση όχι ότι βλέπουν άνθρωπο να ιππεύει, αλλά ένα νέου είδους όν
αυτοτελές, με το κεφάλι του ανθρώπου και το σώμα του αλόγου. Φυσικό ήταν μετά από
αυτό να σχηματίσουν την εικόνα περίεργων πλασμάτων, τα οποία ήταν κατά το ήμισυ ίπποι
και κατά το άλλο ήμισυ άντρες. Από εκείνη τη στιγμή η φαντασία ων Ελλήνων έπλασε τα
διφυή αυτά όντα". Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ένα πολύ ενδιαφέρον ιστορικό γεγονός. Όταν
οι Κονκισταδόρες αποβιβάστηκαν στον Νέο Κόσμο (την Αμερική), προκειμένου να τους
"εκπολιτίσουν", οι ντόπιοι κάτοικοι ξαφνιάστηκαν. Όταν είδαν τους έφιππους στρατιώτες
να τους επιτίθενται τότε οι ντόπιοι Μάγιας και Αζτέκοι, μη γνωρίζοντας το άλογο,
θεώρησαν ότι οι έφιπποι στρατιώτες ήταν ένα ον με το άλογο. Τους θεώρησαν δηλαδή
υπερφυσικά όντα, συνδυασμό αλόγου και ανθρώπου, δηλ. σαν Κενταύρους. Το περιστατικό
αυτό χρησιμοποιείται για αν εξηγήσει όπως είδαμε και προηγουμένως το φαινόμενο των
Κενταύρων στην Ελλάδα. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως οι Έλληνες γνώριζαν το άλογο
από πολύ παλιά και μια τέτοια παρερμηνεία δεν θα ήταν δυνατή. Πως θα μπορούσε
άλλωστε αφού το άλογο, όχι απλά ήταν γνωστό στην Αρχαία Ελλάδα αλλά
χρησιμοποιούταν ευρέως.

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
222

Ο Όμηρος (Ιλ. Α 268) αναφερόμενος στους Κενταύρους τους χαρακτηρίζει "φήρας
ορεσκόμενους" (= άγριους). Και αυτό αληθεύει καθώς σε όλη την ελληνική μυθολογία οι
Κένταυροι, με εξαίρεση τον Χείρωνα και τον Φόλο, λογιζόταν ως ερωτομανείς και ασελγείς
τόσο που θύμιζαν τους Σάτυρους. Ας σημειώσουμε εδώ πως Κένταυροι και Σάτυροι
έμοιαζαν κι εξωτερικά: οι Σάτυροι ήταν συνδυασμός ανθρώπου και τράγου και, όπως και οι
Κένταυροι, είχαν και αυτοί την φήμη ερωτομανών και ασελγών πλασμάτων, κάτι που
αποτυπώνεται και στις καλλιτεχνικές απεικονίσεις τους, οποίες έχουν υπερβολικά
μεγάλους φαλλούς. Οι Κένταυροι ήταν αγροίκοι, ληστές και άρπαγες γυναικών. Φημιζόταν
επίσης και για την αγάπη τους για το ποτό, καθώς συχνά μεθούσαν και δημιουργούσαν
πρόβλημα και καυγάδες, ακόμα και με ημίθεους όπως ο Ηρακλής. Γι' αυτό και η λέξη
"κένταυρος" ήταν συχνά συνώνυμη με το "ασελγής", "υβριστής" και "αγροίκος". Η ελληνική
μυθολογία, θέλοντας να ανταποκριθεί σ' αυτήν την εικόνα που έδιναν οι Κένταυροι τους
απέδωσε πατέρα αμαρτωλό, υβριστή και ασελγή, τον Ιξίονα. Όπως αναφέρθηκε και
προηγουμένως, ο Ιξίονας ήταν βασιλιάς της Θεσσαλίας. Ωστόσο ήταν γνωστός αμαρτωλός,
από τους μεγαλύτερους στην Αρχαία Ελλάδα, για τον οποίο είχε ακουστεί μάλιστα πως
ήταν ένοχος συγγενικής αιματοχυσίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιξίονας ερωτεύθηκε
την Ήρα κι επιδίωκε να έρθει σε σαρκική επαφή μαζί της. Ο Δίας τον συγχώρεσε μια φορά
γι' αυτό το αμάρτημα και μάλιστα τον εξάγνισε ο ίδιος αλλά οργίστηκε ιδιαίτερα όταν ο
Ιξίονας δεν συμμορφώθηκε(κατ' άλλους μελετητές της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ο
Δίας εξάγνισε τον Ιξίονα για παλιότερο αμάρτημα αλλά, ως αχάριστος, ο Ιξίονας δεν
σεβάστηκε τον Δία και θέλησε να έρθει σε σαρκική επαφή με την Ήρα). Έτσι ο Δίας, έφτιαξε
ένα ομοίωμα της Ήρας από νεφέλη (σύννεφο) και του το έστειλε. Από την ένωση τους
γεννήθηκε ο ανθρωποφυής Κένταυρος. Ωστόσο, ο Κένταυρος ήταν ανθρώπινη μορφή και
προκειμένου να εξηγηθεί η διπλή φύση των Κενταύρων, πλάστηκε ο μύθος, σύμφωνα με
τον οποίο

ο Κένταυρος είχε ερωτική επαφή με μια φοράδα και από αυτή την ένωση δημιουργήθηκαν
οι Κένταυροι με την γνωστή τους μορφή. Μόνο με μια τέτοια ανίερη ένωση θα μπορούσε
να εξηγηθεί εξάλλου η ύπαρξη τέτοιων πλασμάτων. Μια άλλη εκδοχή μιλά για τον
Κένταυρο ως παιδί του Απόλλωνα και της Στίλβης και αδελφό του Λαπίθου. Έτσι, οι
Λαπίθιδες (απόγονοι του Λαπίθου) και οι Κένταυροι (ως απόγονοι του Κενταύρου) ήταν
συγγενείς.



Οι Κένταυροι στην Αρχαία Ελληνική Μυθολογία

Μια από τις πρώτες αναφορές είναι ένα περιστατικό σύμφωνα με το οποίο όταν
δημιουργήθηκαν μεταξύ των Λαπίθιδων και των Κενταύρων διαφορές για την διανομή της
πατρικής εξουσίας κι έγινε μάχη μεταξύ τους. Μετά την μάχη, οι Κένταυροι διαλύθηκαν και
αργότερα συμφιλιώθηκαν με τον Πειρίθου, τον βασιλιά των Λαπιθίδων.

Εδώ, η παράδοση αναφέρει ακόμη ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στους γάμους του
Πειρίθου με την πανέμορφη Ιπποδάμεια. Στο γαμήλιο συμπόσιο οι Κένταυροι ήπιαν το
κρασί γρήγορα και μέθυσαν. Ο πιο δυνατός από αυτούς, ο Ευρυτίωνας, όταν πλησίασε η
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
223

νύφη να τους χαιρετίσει, πήδηξε από το σκαμνί του, αναποδογύρισε το τραπέζι και την
έσυρε κάτω τραβώντας την από τα μαλλιά. Και οι άλλοι Κένταυροι ακολούθησαν αμέσως το
παράδειγμα του Ευρυτίωνα και άρπαξαν τις γυναίκες εκεί κοντά. Ο Πειρίθους και ο Θησέας,
που ήταν καλεσμένος στον γάμο, οργίστηκαν με την ασέλγεια των Κενταύρων και όρμησαν
πάνω τους. Έκοψαν τη μύτη και τ' αφτιά του Ευρυτίωνα και με την βοήθεια Λαπιθών τον
πέταξαν έξω. Πολλούς τους σκότωσαν και τους υπόλοιπους τους έδιωξαν από την χώρα.
Αργότερα όμως, οι Κένταυροι συγκεντρώθηκαν κι έκαναν αντεπίθεση. Ακολούθησε σφοδρή
μάχη στην οποία πήρε μέρος, στο πλευρό του Πειρίθου και των Λαπίθιδων, ο Θησέα. Η
μάχη έγινε στο Πήλιο και μετά τη μάχη όσοι Κένταυροι επέζησαν κατέφυγαν στο Φενεό της
Αρκαδίας και στο Μαλέα και από τότε επιδιδόταν μόνο σε ληστείες και φόνους εναντίον
των περιοίκων Στο Πήλιο μάλιστα κάποτε, ο Πηλέας κινδύνευσε να σκοτωθεί από
Κενταύρους. Σώθηκε από τον Χείρωνα, τον μόνο συνετό από τους Κενταύρους. Σύμφωνα με
άλλες πηγές όμως οι Κένταυροι αιφνιδίασαν και κατέσφαξαν τους Λαπίθιδες και όταν οι
επιζήσαντες κατέφυγαν στην Φολόη, οι εκδικητικοί Κένταυροι τους εξεδίωξαν και
μετέτρεψαν την Φολόη σε ληστρικό οχυρό.

To επόμενο περιστατικό λαμβάνει χώρα στο σημερινό όρος Φολόη. Ο Κένταυρος Φόλος, ο
οποίος κατοικούσε εκεί, φιλοξενούσε τον Ηρακλή καθώς αυτός πήγαινε να κυνηγήσει τον
Ερυμάνθιο κάπρο. Σε ένα από τα πλούσια γεύματα του ο Ηρακλής ζήτησε κρασί αλλά ο
Φόλος δίσταζε αρχικά Ο Ηρακλής τότε επέμεινε και θύμισε στον Φόλο ότι ο Διόνυσος είχε
αφήσει ένα κρασοπίθαρο στους Κενταύρους, τέσσερις γενιές πριν, με την παραγγελία να
ανοιχτεί αυτό όταν το ζητήσει ο Ηρακλής. Όταν το πιθάρι ανοίχτηκε οι πλησιέστεροι
Κένταυροι ελκύστηκαν από την δυνατή μυρωδιά του κρασιού και έτρεξαν να το αρπάξουν.
Οπλίστηκαν τότε με τεράστιους βράχους, ξεριζωμένα έλατα, αναμμένους δαυλούς και
μπαλτάδες κι επιτέθηκαν εναντίον της σπηλιάς του Φόλου. Ο Φόλος φοβισμένος,
κρύφτηκε. Ο Ηρακλής τότε φάνηκε αντάξιος του θρύλου του. Σκότωσε τους δύο πρώτους,
τον ’γριο και τον ’γχιο με καταιγισμό από αναμμένα κάρβουνα. Τότε επενέβη η Νεφέλη, η
φερόμενη ως μητέρα του Κενταύρου, που έριξε δυνατή μπόρα και χαλάρωσε τη χορδή από
το τόξο του Ηρακλή κι έκανε το έδαφος πιο ολισθηρό. Ο Ηρακλής, αντάξιος του ονόματος
του, συνέχισε την μάχη και σκότωσε κι άλλους Κενταύρους, ανάμεσα σε αυτούς και τους
Όρειο και Υλαίο. Οι υπόλοιποι Κένταυροι τότε έτρεξαν μέχρι το όρος Μαλέα (ή το Πήλιο)
όπου και βρισκόταν ο Χείρων. Η συμπλοκή συνεχίστηκε και οι Κένταυροι για να επιτεθούν,
χρησιμοποιούσαν πεύκα κομμένα σύρριζα καθώς και μεγάλες πέτρες, αναμμένους δαυλούς
και κοντάρια τα οποία χρησιμοποιούσαν για να σκοτώσουν τα βόδια. Ωστόσο, παρόλη την
αριθμητική υπεροχή τους νικήθηκαν και όσοι από αυτούς έμειναν κατέφυγαν διωκόμενοι
από τον Ηρακλή. ’λλοι πήγαν με τον Ευρυτίωνα στη Φολόη, άλλοι στον ποταμό Εύηνο με
τον Νέσσο, μερικοί στα όρη Μαλέα και τέλος κάποιοι στη Σικελία όπου και σκοτώθηκαν
από τις Σειρήνες. Κάποιους μάλιστα τους δέχτηκε ο Ποσειδών στην Ελευσίνα και τους
έκρυψε σε ένα βράχο. Κάποιοι όμως θανατώθηκαν από τον Ηρακλή και ανάμεσα σε αυτούς
και τον Όμαδο από την Αρκαδία ο οποίος ήθελε να βιάσει την Αλκυόνη, την αδερφή του
Ευρυσθέα. Ο Ηρακλής σταμάτησε να σκοτώνει Κενταύρους όταν ο Φόλος σκοτώθηκε κατά
λάθος από ένα βέλος του Ηρακλή που το περιεργαζόταν. Συγκεκριμένα όταν ο Φόλος έθαβε
τους νεκρούς Κενταύρους τράβηξε ένα από τα βέλη του Ηρακλή και το περιεργάστηκε.
Απόρησε μάλιστα πως ένα τέτοιο βέλος μπορούσε να σκοτώσει με μια αμυχή μονάχα ένα
τόσο δυνατό πλάσμα όσο ο Κένταυρος. Τότε το βέλος γλίστρησε από τα χέρια του και τον
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
224

κάρφωσε στο πόδι και τον σκότωσε επιτόπου. Η εξήγηση για τα τόσο φονικά βέλη του
Ηρακλή είναι πως ο Ηρακλής είχε βουτήξει τα βέλη του στα ξεσκισμένα σωθικά της
Λερναίας Ύδρας και τα βέλη αυτά γέμισαν δηλητήριο από τα οποία και η καθεμία αμυχή
ήταν μοιραία. Ο Ηρακλής έθαψε τον Φόλο με βασιλικές τιμές και ονόμασε το βουνό Φολόη.
Ένα άλλο αποτέλεσμα της μάχης βλέπουμε και στον κοντινό ποταμό ’νιγρο ο οποίος
απέκτησε μεγάλη δυσοσμία, από τις πηγές του μέχρι το όρος Λάπιθος, επειδή ο Κένταυρος
Πυλήνωρ, γρατσουνισμένος από βέλος του Ηρακλή κατέφυγε εκεί για να καθαρίσει την
πληγή του (άλλοι φέρουν ως αίτιο τα αντικείμενα που πέταξε στον ποταμό ο Μελάμποδας
τα οποία χρησιμοποίησε για την κάθαρση των θυγατέρων του Προίτου, σύμφωνα με τον
Απολλώνιο τον Ρόδιο). Μετά τον θάνατο των Κενταύρων, ο Ηρακλής εξαγνίστηκε από τον
Εύμολο και μυήθηκε στα μυστήρια της Ελευσίνας. Κατά την παράδοση μάλιστα, τα μικρά
Ελευσίνια μυστήρια καθιερώθηκαν από την Θεά Δήμητρα για να τιμηθεί ο καθαρμός του
Ηρακλή για το φόνο των Κενταύρων.

Ωστόσο, ο Ηρακλής , όσους Κενταύρους κι αν σκότωσε, ένας Κένταυρος τον σκότωσε. Ή
περίπου δηλαδή. Όταν ο Ηρακλής γυρνούσε από την Καλυδώνα με την νεαρή σύζυγο του
Δηιάνειρα, θέλησε να περάσει τον ποταμό της Αιτωλίας Εύηνο και ο Κένταυρος Νέσσος που
ήταν πορθμέας προσφέρθηκε να τους περάσει στην απέναντι όχθη δωρεάν. Αφού πέρασε
πρώτα τον Ηρακλή απέναντι, κρατώντας στην αγκαλιά του την Δηιάνειρα, δεν μπόρεσε να
συγκρατήσει το πάθος του για την πανέμορφη σύζυγο του Ηρακλή και προσπάθησε να την
απαγάγει και να την βιάσει. Ο Ηρακλής τότε τον κάρφωσε με ένα από τα θανατερά του
βέλη. Ο Νέσσος, λίγο πριν πεθάνει, για να εκδικηθεί τον ήρωα, έπεισε την Δηιάνειρα να
βάψει με το αίμα του τον χιτώνα του Ηρακλή και αν τον φυλάξει ως μαγικό φυλαχτό και αν
τον δώσει στον σύζυγο του όταν υποπτευόταν ότι την απατούσε ή τι σκόπευε να τον
απατήσει. Όταν λοιπόν ο Ηρακλής ερωτεύτηκε την Ιόλη, η Δηιάνειρα του έστειλε ως δώρο
τον χιτώνα με το αίμα του Νέσσου. Όταν ο ήρωας φόρεσε τον χιτώνα, αυτός κόλλησε στο
δέρμα του και του προκάλεσε φριχτούς πόνους. Μάταια ο Ηρακλής προσπαθούσε να
απαλλαγεί από το καταραμένο ρούχο. Τρελαμένος από τον πόνο, άναψε μια μεγάλη πυρά
στο όρος Αίτνα κι εκεί έπεσε για να πεθάνει. Την τελευταία στιγμή όμως, ο πατέρας του
Ζευς, τον ανύψωσε στους ουρανούς και τον έκανε αθάνατο.

Κένταυρους όμως δεν σκότωσε μόνο ο Ηρακλής αλλά και μια γυναίκα. Η Αταλάντη που
σκότωσε τον Υλαίο και τον Φοίκο οι οποίοι όταν συνάντησαν την αδάμαστη κοπέλα σε
κάποιο δάσος της Αρκαδίας αποπειράθηκαν να την βιάσουν. Η Αταλάντη σκότωσε του δύο
κτηνάνθρωπους σε μάχη σώμα με σώμα. ’λλες πηγές όμως μιλούν για το περιστατικό λίγο
διαφορετικά. Η Αταλάντη συμμετείχε στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου μαζί με πολλούς
ήρωες από όλοι την Ελλάδα(ανάμεσα τους ο βασιλιάς των Λαπιθών Πειρίθους από την
Λάρισα, ο Νέστορας, ο Πηλέας, ο ’δμητος, ο Ιάσονας από την Ιωλκό και άλλοι). Η Αταλάντη
(η μόνη γυναίκα στο κυνήγι) πήρε θέση στο δεξιό άκρο του σχηματισμού για το κυνήγι και
δύο Κένταυροι, ο Υλαίος και ο Ροίκος αποφάσισαν να την βιάσουν βοηθώντας ο ένας τον
άλλο εναλλάξ. Μόλις έτρεξαν προς το μέρος της η Αταλάντη τους αντιλήφθηκε και τους
σκότωσε με το τόξο της.



Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
225

Ο Κένταυρος Χειρωνας

Ο Κένταυρος Χείρωνας, ήταν ο πιο συνετός απ' όλους και γνωστός για τις γνώσεις του. Δεν
ανήκε στο γένος του Ιξίονα αλλά λέγεται πως ήταν γιος της Ωκεανίδας Φιλύρας που τον
απέκτησε με τον Κρόνο όταν αυτή μεταμορφώθηκε σε φοράδα Διακρινόταν ιδιαίτερα γιατί
τον χαρακτήριζε η σύνεση και η σωφροσύνη. Ήταν ευγενικός και πράος, αντίθετα με τους
υπόλοιπους βίαιους κενταύρους. Ο Όμηρος τον περιγράφει ως "δικαιότατον" και ο
Πίνδαρος ως "σώφρων". Ήταν πολύ σοφός και με πολλές γνώσεις. Δίδαξε σε πολλούς την
Ιατρική και ο ίδιος δίδαξε την επιστήμη της Ιατρικής ( ιδιαίτερα της χειρουργικής ) και της
Κυνηγετικής στον γιο του Απόλλωνα, τον Ασκληπιό. Ο Χείρωνας διαπαιδαγώγησε τον
Αχιλλέα και τον έκανε έμπειρο στην χρήση των φαρμάκων και των όπλων. Ανέθρεψε επίσης
τον θρυλικό Ιάσονα, τον αρχηγό της θρυλικής Αργοναυτικής Εκστρατείας και των θρυλικών
Αργοναυτών. Ως γιος του Κρόνου, ήταν αθάνατος.

Ο θάνατος του Χείρωνα, ήταν τραγικό αποτέλεσμα της μεγάλης μάχης με δράστες τους
Κενταύρους και τον Ηρακλή. Όταν ο Ηρακλής εκδίωξε τους Κενταύρους στο Πήλιο (ή το
όρος Μαλέα), καθώς έριχνε τα βέλη του, ένα από αυτά διαπέρασε το μπράτσο του Έλατου
και καρφώθηκε παλλόμενο στο πόδι του Χείρωνα. Συντετριμμένος από το ατύχημα ο
Ηρακλής έτρεξε κι έβγαλε το βέλος από το πόδι του φίλου του Χείρωνα. Ο Χείρωνας, καθότι
μεγάλος γνώστης της επιστήμης της Ιατρικής, είχε τα κατάλληλα φάρμακα για την ίαση των
πληγών του αλλά δεν ωφέλησαν σε τίποτα σχεδόν και ο σοφός Κένταυρος αποσύρθηκε
στην σπηλιά του βογκώντας. Ο πόνος από το φαρμακερό βέλος του Ηρακλή προκάλεσε
φριχτούς πόνους στον Χείρωνα αλλά καθώς ήταν αθάνατος, δεν μπορούσε να πεθάνει αλλά
υπέφερε συνεχώς. Αργότερα, ζήτησε από τον Δία την αντικατάσταση του στην αθανασία
από κάποιον άλλο . Τότε προσφέρθηκε ο Προμηθέας να πάρει την θέση του στην αθανασία.
Ο Ζευς συμφώνησε να γίνει η αλλαγή και για να τον τιμήσει τον ανέβασε στον ουρανό και
τον μετέτρεψε στον αστερισμό του Κενταύρου. Κάποιοι λένε πως ο Χείρωνας διάλεξε τον
θάνατο όχι τόσο εξαιτίας των πόνων αλλά επειδή κουράστηκε από την ατελείωτη ζωή του.
’λλες πηγές επίσης λένε πως ο Χείρωνας πληγώθηκε τυχαία όταν ένα βέλος διαπέρασε το
αριστερό του πόδι όσο φιλοξενούσε τον Ηρακλή στο όρος Πήλιο συντροφιά με τον Φόλο
και τον νεαρό Αχιλλέα. Για εννέα μέρες υπέφερε και μετά ο Δίας τον ανέβασε στον ουρανό
ως τον αστερισμό του Κενταύρου. Μερικοί όμως υποστηρίζουν ότι ο αστερισμός του
Κενταύρου είναι ο Φόλος ο οποίος τιμήθηκε έτσι από τον Δια γιατί είχε διακριθεί στην
οιωνοσκοπία. Ένας άλλος αστερισμός του Ζωδιακού κύκλου που είναι κένταυρος είναι ο
αστερισμός του Τοξότη, ο οποίος ήταν ο Κρότος που ζούσε στον Ελικώνα και τον
υπεραγαπούσαν οι αδερφές του, οι Μούσες, όπως αναφέρει ο Θεόκριτος.



Οι Κένταυροι στην Αρχαία Ελληνική Τέχνη

Οι Κένταυροι είναι ένα θέμα το οποίο συναντούμε στην ελληνική τέχνη στην αγγειογραφία
και την πλαστική, ειδικότερα σε διακοσμητικά ανάγλυφα μετοπών και ζωφόρων.
Παριστάνονται συνήθως εύρωστοι και μυώδεις, σε βίαιες στάσεις να παλεύουν με κάποιον
ήρωα ή με Λαπίθη. Παρακάτω θα δούμε μερικά
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
226


από τα έργα της αρχαίας ελληνικής τέχνης στα οποία βλέπουμε τους Κενταύρους.

Ο αμφορέας του ζωγράφου του Νέσσου: χρονολογείται περίπου στο 610 π.Χ. και πρόκειται
για ταφικό αμφορέα. Βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Στο λαιμό
αυτού του αμφορέα βλέπουμε την πάλη του Ηρακλή με τον Κένταυρο Νέσσο.

Αγγείο του Φρανσουά: πρόκειται για ελικωτό κρατήρα που βρέθηκε σε ετρουσκικό τάφο
από τον αρχαιολόγο Φρανσουά. Στην αμέσως επόμενη ζώνη διακόσμησης του λαιμού
βλέπουμε την Κενταυρομαχία.

Ναός του Δία στην Ολυμπία: στο δυτικό αέτωμα του ναού, έχουμε μια γλυπτή παράσταση
της μάχης των Κενταύρων με τους Λαπίθιδες. Η παράσταση είναι γεμάτη δράση και κίνηση
και ιδιαίτερη εντύπωση κάνουν οι παραμορφωτικές κινήσεις των προσώπων των
Λαπιθιδών δείχνοντας την ένταση της στιγμής.

Ακρόπολη των Αθηνών: στις νότιες μετόπες του Παρθενώνα συναντάμε την Κενταυρομαχία.
Η μετόπη αρ. 1 είναι έργο του γλύπτη Μύρωνα και όλες επρόκειτο για ανάγλυφα.

Ναός Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες: στο σηκό του ναού έχουμε παράσταση
Κενταυρομαχίας.

Το γλυπτό σύμπλεγμα: πρόκειται για εύρημα στην Ολυμπία που αναπαριστά τον Κένταυρο
Νέσσο με τον Ηρακλή.

Ηφαιστείο (Θησείο): πρόκειται για τον ναό του Ηφαίστου και της Αθηνάς που βλέπει την
Αθήνα από ψηλά. Για χρόνια ήταν και είναι γνωστός ως Θησείο αλλά το αληθινό το όνομα
είναι Ηφαιστείο (σύμφωνα με τον Boardman στο "Ελληνική Πλαστική: κλασική περίοδος).



Επιλογικά

Ο Κένταυρος για πολλούς είναι ένα ιδεατό και φανταστικό κατασκεύασμα του ανθρώπινου
νου που ενώνει την ζωώδη ορμή και δύναμη με την ανθρώπινη φύση σε ένα πλάσμα
τρομακτικό και ταυτόχρονα αξιοθαύμαστο. Ίσως τελικά να είναι μέρος της σκοτεινής
ανθρώπινης φύσης να έχει ανάγκη, αλλά και να κατασκευάζει, όχι μόνο τους ήρωες του,
αλλά και τους δαίμονες του. Και η τέχνη έπαιζε ένα ρόλο σημαντικό καθότι αυτή εξέφραζε
αυτές τις πίστεις με τις απεικονίσεις της. Η τέχνη δεν λειτουργούσε με τον τρόπο που
λειτουργεί σήμερα και κάθε κατασκεύασμα της είχε τη δική του αξία και σημασία. Πολλά
"τέρατα" βλέπουμε να έχουν ρόλο αποτρεπτικό και συνήθως τοποθετούνται σε επιτύμβιες
στήλες . Η μεταφυσική νοοτροπία και σκέψη του Έλληνα τοποθετούσε τέτοιες μεταφυσικές
οντότητες στην καθημερινότητα του και στα ταφικά του έθιμα. Ο Κένταυρος, η Σφίγγα, οι
Γρύπες, οι Αρπυίες και τα άλλα όντα (τρομακτικά μόνο σε εμάς, τα τέκνα του πολιτισμού
του τσιμέντου, φυσιολογικά για τους φυσιολάτρες Έλληνες) είναι μόνο ένα μέρος από την
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
227

μεταφυσική Κληρονομιά της Ελλάδας. Αυτό το άρθρο είναι μόνο η αρχή. Είναι ένας φόρος
τιμής του γράφοντος στους Κενταύρους και μια έρευνα για να ενισχυθεί ,έστω και
ελάχιστα, το φως της Γνώσης. Είναι όμως μόνο ο πρόλογος τελικά, αφού ακολουθούν κι
άλλα άρθρα, με το ίδιο μεράκι, για τα παράξενα σε εμάς όντα της Αρχαίας Ελλάδας. Όντα
μυστήρια, γοητευτικά και ελληνικά. Η έρευνα συνεχίζεται �



Βιβλιογραφία

1. Κρυπτοζωολογία του χθες και του σήμερα. Θωμάς Π. Μαστακούρης, εκδ. Έσοπτρον 2003

2. Περιοδικό Φαινόμενα. Τεύχος 32, 01/03/2003, "Οι αινιγματικοί Κένταυροι" της Σοφίας
Σταγκά, σελ. 20 - 23

3. Οι ελληνικοί Μύθοι. Ρόμπερτ Γκρειβς, εκδ. Πλειάς Ρουγκάς

4. Η Τέχνη της Αρχαίας Ελλάδας. Γ. Κοκκόρου Αλευρά, εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1995

5. Ελληνική πλαστική: κλασική και ύστερη κλασική περίοδος. John Boardman, εκδ.
Καρδαμίτσα, σειρά Αρτεμις, Αθήνα 1999


Πιθανές αποκωδικοποιήσεις μύθων

ΔΙΟΝΥΣΟΣ - ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Διόνυσος ==> Βασιλεύς Εγκοσμίων Θεών και Μονάδα Μερικής ΔημιουργίαςΟι Τιτάνες
κατασπαράσσουν τον Διόνυσο ==> 2η Δημιουργία ( Μεριστή Δημιουργία )
( βλέπε Πρόκλος - Σχόλια στον Τίμαιο Α 132.26-30 και 173.2-4, Σχόλια στον Αλκιβιάδη 44.3-
4, Σχόλια στον Κρατύλο 182, Ερμείας - Σχόλια στον Φαίδρο 93.10-13 )

Η Καρδιά του Διονύσου σώζεται από την Αθηνά ==> Καρδιά = Νούς ΚόσμουΟ Απόλλων
μαζεύει τα μέλη του ==> Σώμα Διονύσου = Ψυχή Κόσμου( Για αυτό και λέγεται ότι : "Η
Ψυχή μεμέρισται Τιτανικώς, ήρμοσται δε μουσικώς" )
( βλέπε Πρόκλος - Σχόλια στον Κρατύλο 182, Σχόλια στον Τίμαιο Β 146, Β 297.28-30, Σχόλια
στον Παρμενίδη 808.25-29 )

Ο Ζευς κατακεραυνώνει τους Τιτάνες και από την στάχτη τους ( ή τις αναθυμιάσεις κατ'
άλλη εκδοχή) γεννιούνται οι άνθρωποι
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
228

( βλέπε Ολυμπιόδωρος - Σχόλια στον Φαίδωνα I 2, 3-10 )

Ο Διόνυσος αναγεννάται από την Σεμέλη ==> Υπεύθυνος για τις επαναγεννήσεις
( βλέπε Ερμείας - Σχόλια στον Φαίδρο 55.20-28 )

Ο Ζευς επιστρέφει τον Διόνυσο στην Περσεφόνη ==> Επιστρέφει στο Νοητό.
( βλέπε Ορφικός Υμνος Λικνίτου 4-7, Ορφικός Υμνος Σεμέλης 6-8, Υμνος Πρόκλου στην
Αθηνά 11-15 )

Είναι σαφές λοιπόν ότι η πρώτη μητέρα του Διονύσου είναι η Περσεφόνη, η δε Σεμέλη
αναλαμβάνει να κυοφορήσει τον Διόνυσο ( όπως θα λέγαμε με σημερινούς ιατρικούς όρους
: Φέρουσα ή Υποκατάστατη Μητέρα ), μέχρις ότου ο Ζευς πάρει τον Διόνυσο και τον
επιστρέψει στην Περσεφόνη. Με αυτή την οπτική και λαμβανομένου υπ' όψιν ότι ο Ιακχος
είναι ο Διόνυσος μωρό ( βλέπε λήμμα Ιακχος στο λεξικό Σουίδα ), μπορούμε να διακρίνουμε
την σχέση Περσεφόνης-Ιάκχου-Διονύσου και την θεολογική πραγματικότητα που κρύβεται
πίσω από τον μύθο της Ελευσίνας.

Αποσυμβολισμοί κάποιων Θεών.
Ο Δίας είναι το Διάστημα ή αλλιώς το Στέμμα του Δία.

Η Ήρα είναι ο Αήρ, το σύμβολο του Νου.

Η Αθηνά είναι η Αθάνατη σκέψη του Δία που γεννιέται απ
το κεφάλι του συμβολίζοντας έτσι την Σοφία του Διαστήματος
που είναι μια πραγματική οντότητα.
Ο Ζευς μια μέρα που είχε πονοκέφαλο, φώναξε τον Ήφαιστο
να του βρεί λύση, ο Ήφαιστος με το σφυρί του έριξε μια
στο κεφάλι, και έτσι βγήκε η Αθηνά μέσα απο το κεφάλι του
Ζηνός.

οι μύθοι έχουν 7 διαβαθμίσεις αποκωδικοποίησης
η μία είναι η εξής:

Ο ΖΕΥΣ (ΖΕΥΞΗ ΕΛΛΗΝΩΝ) είναι πονοκέφαλο (προβλήματα).
Φώναξε τον Ήφαιστό (δημιουργό-κατασκευαστή) να του
βρεί λύση στον πονοκέφαλο (προβλήματα). Ο Ήφαιστος
πήρε το σφυρί (κατι ακραίο - αφύπνηση) και ρίχνει
μια στο κεφάλι (σκέψη) και απο κει βγαίνει η Αθηνά
(σοφία)

δηλ όταν η ένωση των Ελλήνων έχει προβλήματα, ο δημιουργός
εφευρετης προκαλεί κάτι ακράιο με σκοπό την αφύπνηση. Η
αφύπνηση μας γεννά την σοφία και η σοφία μέσω της ένωσης
φέρνει λύσεις στα προβλήματα


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
229

Η Αφροδίτη είναι η γεννημένη από το στοιχείο της ζωής(αίμα)του Χρόνου/Κρόνου
και άρα συμβολίζει το Άπολυτο Κάλλος που διέφυγε του Χρονικού και αναδύθηκε
στα εξωχρονικά ύδατα Αθάνατη και Ακατάστρεπτη, ενώ πήρε και
ένδυμα της ενόρατικής ύλης από Ανώτερα Βουδικά πεδία, την
ανώτερη δηλαδη αντιστοιχία της επιθυμιας και του πόθου.

Ο Απόλλων είναι αυτό που δεν πολώνεται και οι αρχαίοι τον ταύτιζαν με την
Μονάδα που δεν έχει αντίθετο της, και άρα κάποιον πόλο.
Έτσι ο Θεός της Αλήθεια, ο Απόλλων, είναι Αγνός, απαλαγμένος
από κάθε χωριστική σκέψη.

Η Άρτεμις είναι η δυάδα, ο πρώτος άρτιος αριθμος, όπως άλλωστε
λέει και το όνομά της.

Η Δήμητρα ή Δημήτηρ είναι η Γη Μήτηρ και άρα μπορεί
να ταυτιστει κατά μια ένοια με την Θεά Γαία.

Ο Ερμής υπονοεί την Θεία πληροφορία αφου Ερμής= Ερμα, Σπέρμα αυτό το
στοιχείο που έχει "ερμητικα κλειστά" μεσα του την πληροφορία των
Θεών.

Ο Πάνας ή Παν ειναι το Σύμπαν και ειναι τραγόμορφο για να δείξει
έτσι πως αυτό ειναι ή φυσή όλη.Τα κέρατα του δεν ειναι δαιμονικά στοιχεία
αλλά σύμβολα σοφίας.

Το Χάος είναι η αδιαφοροποιητός εκείνη κατάσταση μες την οποιά όλα
υπήρχαν αλλά και δεν υπήρχαν.Ήταν(και είναι)μια ακατάληπτος
δύναμη.Είναι αυτό που περιέχει χωρίς να περιέχεται και άρα
πρόκειται για ένα Υπερκόσμιο Θεό.


Ελληνική Κοσμογονία - Θεογονία
ΥΠΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΡΙΣΜΑ

Η ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑΣ-ΘΕΟΓΟΝΙΑΣ ΔΙΔΕΤΑΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ-ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
ΕΙΠΑΝ "ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ" - ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΥΠΟ ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ, Η ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ,
ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ, ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΕΣ, ΨΥΧΟΦΘΟΡΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ.
ΚΑΛΩ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ-ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ-ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΩΝ ΘΕΩΝ ΜΑΣ-ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ
ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.
ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ
ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΗΨΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ

ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
230

Φεβρουάριος 2005

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΔΙΟΣ ΚΑΙ ΗΡΑΣ
του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη

Η Ελληνική Αρχαιολογία - την οποία αμαθείς Δυτικοί ονόμασαν «Μυθολογία»-δίνει μεγάλες
κοσμολογικές αλήθειες υπό συμβολική μορφή. Η αποκωδικοποίηση αυτών των συμβολισμών
αποδεικνύουν σύγχρονες επιστημονικές αλήθειες : Οι ιδιότητες του Διός και της Ήρας, όπως
εμφαίνεται εκ του αποσπάσματος.[ΩΓΥΓΙΑ, τ. Α! σελ 324-327, Αθαν. Σταγειρίτης, Ελευθέρα
Σκέψις] είναι ακριβώς οι ιδιότητες της ενέργειες και των σωματίων του Σύμπαντος [Ο Ζευς και
η Ήρα σαν ζευγάρι δεν έζησαν ποτέ ειρηνικώς. Πάντοτε φιλονεικούσαν και διαφωνούσαν εις
όλα τα πράγματα και μάλιστα δια την ασέλγεια του Διός και ζηλοτυπίαν εκείνης, η οποία μη
δυνάμενη να εμποδίσει την ορμήν αυτού, και έχουσα δύναμιν απόλυτον, ως γυνή του Διός,
και Βασίλισσα, κατέτρεχεν ασπόνδως τας παλλακίδας αυτού... Δια να ευχαριστήση δε την
ακόλαστον επιθυμίαν του Διός, κατέβαινε και ελούετο κατ' έτος εις την πηγήν της Αργείας
Κάναθον καλουμένην, πλησίον της Ναυπλίας, και εγίνετο πάλιν παρθένος(κάθαρση από τις
προσμίξεις), επειδή το ύδωρ εκείνο είχε τοιαύτην ενέργειαν. Ο Ζευς όμως, και με τούτο δεν
ευαριστείτο, αλλά έτρεχεν(πληρούσε τον Χωροχρόνο), όπου ήκουεν ωραίαν γυναίκα... Όθεν ο
Ζευς μη υποφέρων πλέον , έδησεν αυτήν χείρας και πόδας, με αλύσους, και την εκρέμασε εκ
του Ουρανού από της κόμης της κεφαλής(πρόκειται για την δημιουργία του κόσμου-Ο εν
ύδασι την Γην κρεμάσας) ]

Η επιστημονική άποψη για το χαοτικό Σύμπαν προβλέπει τα εξής:

Ο Συμπαντικός Ζευς: Η συνεχώς διαχεομένη θέουσα ενέργεια αποτελεί τον Συμπαντικό Δία, ο
οποίος με την ενοποιητική του ενέργεια πληροί ολόκληρο το Σύμπαν και αποτελεί ζωτική
δύναμη και γόνο της υπάρξεως του. Η ενέργεια είναι άπειρη και άρρητη.

Η Συμπαντική Ήρα : Είναι η αρχέγονη και άπειρη θεά, που πάντοτε μοιράζεται(διαιρείται) σε
σωμάτια και πάντοτε ενώνεται κατά την εξουδετέρωση τους . Δηλαδή βρίσκεται σε μια διαρκή
διαδικασία διαμελισμού και επανένωσης της. Το μοίρασμα την κάνει να είναι μεριστή , όπως
λέγει και ο Πλάτων στον Φαίδωνα, αλλά η επιστροφή των σωματίων δίνει και πάλι την
ενότητα στο σώμα της. Ο κυρίαρχος Ζευς με την άπειρη και άρρητη ενέργεια του διαχέεται
παντού , στον Χωροχρόνο και στο πεδίο των Σωματίων, όπως ο αέρας διαχέεται παντού στη
Γη. Αυτές οι δύο συνιστώσες της Πρώτης Ουσίας συνυπάρχουν χωρίς προσμίξεις και
δημιουργούν ισορροπία, η οποία καταλήγει στην θερμοδυναμική αταξία, η οποία συντελείται
μέσα στον Συμπαντικό Χωροχρόνο. Η προσπάθεια για ζεύξη και ένωση του Διός με την Ήρα
αποτυγχάνει διότι αυτή είναι η ιδεώδης κατάσταση της απόλυτης ισοδυναμίας και συνεπώς
απόλυτης αταξίας. Σ' αυτήν την κατάσταση κυριαρχεί η μέγιστη κβαντική αβεβαιότητα, όπως
λέγει ο Heisneberg κι' αυτό σημαίνει ότι το Σύμπαν είναι ακαθόριστο και απροσδιόριστο.
Όμως το απόλυτο χάος στο Σύμπαν δεν είναι νομοτελειακό, αφού η νομοτέλεια προϋποθέτει
τάξη. Σ' αυτό το επίπεδο δεν ισχύουν οι γνωστοί μας φυσικοί νόμοι . Επομένως, η προσπάθεια
για ανεύρεση της Ενιαίας Αρχής (Θεός), η οποία ν' αγκαλιάζει τον Κόσμο και το Σύμπαν είναι
μάταια. Όμως κάποια δόνηση στον Χωροχρόνο μπορεί να καταλήξει σε Ιερή Σύλληψη και την
δημιουργία του Κόσμου ή των Κόσμων. Πως μπόρεσαν οι μεγάλοι εκείνοι Νόες (μυαλά) να
συλλάβουν τα μυστικά του Σύμπαντος; Και γιατί έδωσαν συμβολικά τις ιδιότητες της Πρώτης
Ουσίας; Ίσως γιατί τις θεωρούσαν θείες και γι' αυτό άρρητες. Αν τις έδιναν ανοιχτά θα ήτο
ίσως δύσκολο να τις κατανοήσουν οι άνθρωποι της εποχής τους. Κι' όμως υπάρχουν
παραπλανημένοι Έλληνες που κατηγορούν τους Πατρώους Θεούς σαν ψευτοθεούς κ.ο.κ.
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
231

Κάποτε όμως πρέπει να τελειώσει αυτή η πλάνη και η παραποίηση της ιστορίας. Και σ' αυτό οι
επιστήμονες έχουν πρωταρχική ευθύνη.
ΤΟ ΧΑΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΖΩΗΣ
του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη

Ο Ησίοδος λέγει ότι «πρώτον εγεννήθη το Χάος, έπειτα η Γη, ύστερον τα Τάρταρα και τέλος ο
Έρως ο παλαιός λεγόμενος και όχι ο γιός της Αφροδίτης». Ο Έρως είναι εκείνος που συνεργεί
στην φυσική συνένωση των ομοειδών μερών της ύλης και της δημιουργίας των διαφόρων
σωμάτων. Είναι δηλαδή η ελκτική και συνεκτική δύναμη που ενώνει τα αντίθετα και κρατεί
τον κόσμο (σύμπαν ) ενωμένο. [Το αντίθετο του Έρωτος είναι η Έρις, η οποία χωρίζει.
Ομοίως και το διώνυμο Ζευς (εκ του ζευγνύω=ενώνω) και Δίας (εκ του διαιρώ) έχει διττή
έννοια, διότι στο σύμπαν ότι γεννιέται κάποια στιγμή θα καταστραφεί]. Δεδομένου δε ότι στο
Χάος υπάρχουν υλικά και ενεργειακά σωμάτια είναι δυνατόν να δημιουργούνται στο διηνεκές
νέα υλικά σώματα με την επενέργεια των ελκτικών δυνάμεων. Παράλληλα όμως υπάρχουν και
αντίθετες δυνάμεις που συμβάλλουν στην συνεχή εντροπία και στη διάλυση των πάντων με
την επενέργεια της Έριδος, δηλαδή των διαλυτικών δυνάμεων του σύμπαντος.

Τα Τέσσαρα Στοιχεία της Δημιουργίας

Τέσσαρες λοιπόν είναι οι αρχές που αναφέρει ο Ησίοδος ως αυτογεννήτους, ήτοι Χάος, Γαία,
Τάρταρα και Έρως. Η σύγχρονη φυσική παραδέχεται ότι το Χάος κυριαρχείται από τρία
στοιχεία ήτοι : Τα Σωμάτια (Συμπαντική Ήρα), την θέουσα Ενέργεια (Συμπαντικός Ζευς) και
τον Χωροχρόνο ( Κρόνο). Αν αντικαταστήσουμε τη Γαία με τα Σωμάτια, τον Έρωτα με την
θέουσα Ενέργεια και τα Τάρταρα με το Χωροχρόνο τότε διαπιστώνουμε ότι ο Ησίοδος
εξέφρασε την πρώτη επιστημονική αλήθεια [Ο αριθμός τέσσερα είναι μυστηριακός για τους
Έλληνες διότι συνθέτει εις έν όλον τέσσερα διαφορετικά εις είδος, αλλά όμοια εις γένος, όντα,
ιδέες, ιδιότητες, καταστάσεις ή γεγονότα, τα οποία αρμονικώς συντονισθέντα παραδίδουν την
σφαιρικήν, φιλοσοφικήν αντίληψη του ορατού και του αοράτου κόσμου. Τέσσερα στοιχεία
ήτοι Γη-Υδωρ-Αήρ-Πυρ, τέσσαρες κινήσιες ψυχής, ήτοι Αισθήσεις-Συναίσθημα-Νόησις-Γνώσις,
τέσσαρες ιδιότητες αρετής ήτοι, Σωφροσύνη-Ανδρεία-Φρόνηση-Δικαιοσύνη]. Δεν είναι δε
τυχαίον ότι ο Όρκος των Πυθαγορείων εγένετο στην «Ιεράν Τετρακτύν» και έλεγεν «ου μα
τον αμετέρα γενεά παραδόντα Τετρακτύν, παγάν αενάου φύσεως ριζώματ' έχουσαν».
Επομένως ο Όρκος είναι η βάση επι της οποίας θεμελιούται το Οικοδόμημα του Κόσμου
(Σύμπαντος) και του Πολιτισμού. 'Ανευ της γνώσεως των τεσσάρων στοιχείων δεν γίνεται
κατανοητόν το θαύμα του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Σπάει η νοητική άλυσος και
συνθλίβεται καθώς λιθοβολείται η αλήθεια από το σκότος της αγνοίας. Αυτός είναι και ο λόγος
που δεν μπορούμε ν' αντιληφθούμε την ρήση του μεγαλυτέρου πνεύματος όλων των εποχών
, του Ηράκλειτου, που έλεγε : «Κόσμον τόνδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε
ανθρώπων εποίησεν, αλλ' ήν αεί και έστιν και έσται πυρ αείζωον, απτόμενον μέτρα και
αποσβεννύμενον μέτρα » (Αυτόν εδώ τον κόσμον, που είναι ο ίδιος για όλα τα όντα, δεν τον
έπλασε ούτε κανένας θεός ούτε κανένας άνθρωπος, αλλά ήταν πάντα και είναι και θα είναι
φωτιά αείζωη, που με μέτρο ανάβει και με μέτρο σβήνει). Και είπε αυτόν εδώ διότι είχεν
ακράδαντη πεποίθηση ότι υπάρχουν κι' άλλοι κόσμοι (σύμπαντα) εκτός από δικό μας, κάτι που
αποδεικνύεται με τις πρόσφατες έρευνες . Την ίδια πεποίθηση είχεν εξ άλλου και ο Πυθαγόρας
για την δωδεκαδική συγκρότηση του ηλιακού μας συστήματος και μόλις πρόσφατα
δικαιώθηκε με την ανακάλυψη των δύο χαμένων πλανητών.

Πόσο αλήθεια θα είχε προχωρήσει η ανθρώπινη σκέψη αν είχε επικρατήσει η σκέψη του
Ηρακλείτου, αντί αυτής του θεού-δημιουργού των πάντων, εν ονόματι του οποίου
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
232

σκοτώνονται ακόμη οι λαοί;

Ο Ησίοδος δεν εννοεί Χάος μόνον το Σκότος που κυριαρχεί στον κενό χώρο του σύμπαντος,
αλλά και τον ενεργειακόν εκείνον χώρον που ύλη και ενέργεια βρίσκονται εν δυνάμει και σε
αταξία (δεν έχουν πάρει μορφή).

Οι Σύγχρονοι Φυσικοί για το Χάος

Κατά τον κορυφαίο φυσικό Πριγκοζίν το Χάος έχει την ικανότητα να αυτοοργανώνεται και να
παράγει νέες ουσίες και νέες καταστάσεις που ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να προβλέψει.
Τούτο σημαίνει ότι το Χάος δεν είναι στατικό αλλά δυναμικό και δημιουργός των πάντων. Το
Σύμπαν κινείται διαρκώς προς την αποσύνθεση («τα πάντα ρει» του Ηρακλείτου).

1/ Η Θεωρεία της Δημιουργίας των Κόσμων

Αυτή ακολουθεί τα εξής τέσσερα στάδια:

Πρώτον. Εις ένα σημείον πεδίου του συμπαντικού χώρου, όταν οι διακυμάνσεις της
γεωμετρίας του υποστούν ασυνήθως βίαιες δυναμικές αλλαγές από κάποια ακτινοβολία, τότε
μπαίνει σε φάση δημιουργίας . Οι έντονοι αυτοί κυματισμοί προκαλούν την μαζική εμφάνιση
εν δυνάμει σωματιδίων ετοίμων να μεταμορφωθούν σε σωμάτια ύλης. Σε εκείνο το σημείον
το δυναμικόν προς δημιουργίαν φθάνει στο υψηλότατον σημείον. Τότε το ενεργειακό πεδίον
φθάνει τα δημιουργικά επίπεδα (10 στην 12ην , 10 στην 13ην δύναμιν GeV) και ακολουθεί μια
μαζική μεταμόρφωση των εν δυνάμει σωματιδίων σε πραγματικά σωματίδια και έτσι
ολοκληρώνεται το πρώτο στάδιο που είναι η γέννηση ενός νέου Σύμπαντος.

Δεύτερον. Εντός απειροελχίστου κλάματος του χρόνου δημιουργείται «σούπα» πλάσματος
αποτελουμένη από ηλεκτρόνια , κουάρκ, φωτόνια και νετρίνα. Εντός του πρώτου
δευτερολέπτου εμφανίζονται έντονες βαρυτικές δυνάμεις , οι οποίες προκύπτουν συγχρόνως
με την εμφάνιση της ύλης και οδηγούν στο τρίτο στάδιον.

Τρίτον. Κατ' αυτό παρατηρείται η συμπύκωνση του νέφους με μια πύρινη μάζα (το «αείζωον
πυρ» του Ηρακλείτου), η οποία στο κέντρο της έχει ένα στεραιό πυρήνα. σωματιδίων και
ακτινοβολίας και μια τρομακτική θερμοκρασία (10 στην 20ην, έως 10 στην 26ην δύναμιν Κ)
Τότε οι θερμικές δυνάμεις υπερτερούν των βαρυτικών και το νέο σύμπαν εισέρχεται στο
τέταρτον στάδιον.

Τέταρτον. Κατ' αυτό έχουμε την Μεγάλη Εκρηξη, την γνωστή ως BIG BANG. Το δημιουργηθέν
σύμπαν θα συνεχίσει να επεκτείνεται αν και με μια συνεχώς μειουμένη ταχύτητα επι μια
περίοδο 17,5 δισεκατομμύρια ετών -τούτο τουλάχιστον ισχύει για το δικό μας σύμπαν- έως
ότου καταλήξει σε πλήρη στάση. Η θερμοκρασία του θα έχει ελαττωθεί και τελικά θα φθάσει
το απόλυτο μηδέν. Τότε η βαρύτης θα καταστεί κυρίαρχος άνευ αντιπάλου δυνάμεως και θ'
αρχίσει η φάση της συρρικνώσεως του, η οποία θα είναι ακριβώς αντίστροφος . Το τέλος του
σύμπαντος θα είναι και πάλι η μεγάλη έκρηξη και κ.ο.κ. Συνεχής Ροή ή Ζωή και Θάνατος,
φαίνεται ότι είναι ο αδυσώπητος κύκλος του κόσμου.

Μια Μεγάλη Ανακάλυψη.

Ενώ μερικοί ασχολούνται με τους ανοήτους πολέμους, κάποιοι άλλοι, ημίθεοι, κοιτάζουν
υπερβολικώς μπροστά , άνω των 10 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, και σχίζουν τα πέρατα
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
233

του σύμπαντος για να το ιδούν τότε, που το Σύμπαν μόλις είχε βγει από το πρωτόγονο αυγό
του.

[Πρώτοι οι Έλληνες με την Ορφική τους λατρεία μίλησαν για το αγέννητο αυγό, που όταν
έσπασε βγήκε από μέσα ο Φάνης, δηλαδή το Φως. Ο Κρόνος =Χρόνος εγέννησε τον Αιθέρα
και τον Έρωτα (συνένωση) διφυή (Φάνητα) κάτι που πρεσβεύουν και οι σύγχρονοι
κοσμολόγοι].

Αυτοί οι ημίθεοι με το ραδιοτηλεσκόπιο HUBBLE της NASA έλαβαν φωτογραφίες των ορίων
του Σύμπαντος ηλικίας άνω των 10 δισεκατομμυρίων ετών. Ελήφθησαν από τις 18/12-28/12
1995 και θεωρούνται ένα από τα θαύματα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Θα λέγαμε ότι
οι επιστήμονες είναι πίσω από τις εξελίξεις , όπως και η ανθρωπότης είναι πίσω από την νέα
ηθική της Ειρήνης ,που επιβάλλει η ραγδαία Επιστημονική και τεχνολογική Γνώση. Και το λέγω
αυτό διότι οι φωτογραφίες αυτές ακόμη δεν έχουν αναλυθεί και μελετηθεί από τους
επιστήμονες και δεν έχουν δώσει απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα, ήτοι:

1/ Επεκτείνεται(διαστέλλεται) το Σύμπαν;

2/ Πότε παρουσιάσθηκαν οι πρώτοι Γαλαξίες;

3/Ποια είναι έκτοτε η εξέλιξη των Γαλαξιών;

Βρισκόμαστε λοιπόν στα όρια του χρόνου και του χώρου κι' αυτό είναι ένα μεγαλειώδες
κατόρθωμα του ανθρώπου και της επιστήμης, που γεννήθηκε σ' αυτόν τον ευλογημένο τόπο,
χάρις στη σοφία του Ηρακλείτου, στην λογική και τους ορισμούς του Σωκράτους και των
λοιπών Ελλήνων σοφών. Τι βρήκαν; Ανακάλυψαν μια μικρή περιοχή του διαστήματος κοντά
στην Μεγάλη 'Αρκτο που περιλαμβάνει 1500 Γαλαξίες συγκεντρωμένους όλους μαζί, όπως
ήσαν το πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang). Είναι ορατός ο
ορίζοντας του μικρότατου τότε σύμπαντος, που ακόμη δεν είχε ξεχειλώσει στα σημερινά του
όρια. Κι' εμείς είμαστε εκεί μέσα σ' αυτήν την φωτογραφία με τις αχνές και ελάχιστα ορατές
κουκίδες των γαλαξιών , που ακόμη δεν είχαν εξελιχθεί όπως είναι σήμερον. Τα μόρια μας
έχουν ασφαλώς καταγράψει την αγωνία και τον φόβο εκείνης της τρομακτικής εκρήξεως,
αλλά και την αιωνιότητα της αέναης ροής στο χρόνο-χώρο, σύμφωνα με την ρήση του
Ηρακλείτου.

Ανακαλύψαμε λοιπόν το Σύμπαν στην βρεφική του ηλικία ! H φωτογραφία που μπορείτε να
δείτε στην ιστοσελίδα http://www.hubblesite.org/ δείχνει το Σύμπαν στην αρχική του φάση.
Ψάχνοντας δηλαδή στα ντουλάπια του Σύμπαντος βρήκαμε αυτή την ανεπανάληπτη
παμπάλαια φωτογραφία του. Είναι το ίδιο σαν να βρεις τη φωτογραφία του μακρινού σου
προγόνου που έζησε στα προϊστορικά χρόνια. Εσύ 'Ανθρωπε της προσωρινότητος που μπορείς
να βλέπεις την αιωνιότητα!



Το Πνεύμα

Κατά τους Έλληνες το «πνεύμα» είναι δυναμική οντότης, χάρη στην συνεχή κίνηση του.
Τούτο μπορεί να κινείται σε χρόνο μηδέν στα πέρατα του σύμπαντος και να υπερνικά και τον
τελειότερο υπολογιστή. Είναι δηλαδή μια δύναμη, ή ενέργεια, παρά ένα υλικό αντικείμενο και
οι Στωικοί τόνισαν την αραιότητα και την λεπτότητα της δομής του. Τούτο ευρίσκεται στον
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
234

πανταχού παρόντα αιθέρα των αρχαίων, τον οποίον ξανανακάλυψαν οι σύγχρονοι
επιστήμονες για να επιβεβαιώσουν την ορθότητα του Ελληνικού Πνεύματος. Αλλά φαίνεται ότι
υπάρχει και πληροφοριακός αιθέρας, ο οποίος ευκολύνει την μετάδοση των πληροφοριών,
χωρίς φυσικά τα συμβατικά μέσα. Το πνεύμα παρομοιάζεται με Φως. Αλά το Φως έχει
διαβαθμίσεις. Εκ του Σκότους πρός το Ημίφως και προοδευτικώς εις το Φως. Οι Έλληνες
αλληγορούσαν το Σκότος με την μητέρα Λητώ (Ληθώ/Λήθη/σκότος). Το Ημίφως και το Φως
με τα δίδυμα τέκνα 'Αρτεμιν (ημίφως) και Απόλλωνα (Φως). Συμβολισμοί αυτών είναι ο Ήλιος
του Απόλλωνος και η Σελήνη της Λητούς. Υπέρτατος Νους και ο πατέρας απάντων είναι ο Δίας
(Νους/ Αιτία του Παντός/ Δίας των Λογισμών των Συλλογισμών και του μη δύοντος Φωτός).
Το σκότος σημαίνει άγνοια , αμάθεια, δοκησισοφία και δογματισμός, ενώ αντίθετα το Φως
σημαίνει Γνώση, Νοημοσύνη, Κατανόηση, διαλεκτική σκέψη μετά λόγου.



Ο Θεός μέσα στον Κόσμο

Η αρχή της Κοσμογονίας και Θεογονίας, που όπως φαίνεται αποτελεί σήμερον κοινή πίστη ,
έχει αρχαίες καταβολές. Επομένως, πρέπει να επιστρέψουμε στην Ελληνική σκέψη περί
θεότητος , η οποία φαίνεται να είναι αληθέστερη της χριστιανικής και πλησιέστερα προς την
επιστημονική αλήθεια. Όμως η ενοποίηση του Κόσμου και του Λόγου δεν λύνει αυτομάτως
όλα τα θέματα της κοσμοαντιλήψεως. Είναι ανάγκη να τεθεί εξ αρχής το θέμα της Πρώτης
Αρχής. Και για την απάντηση δεν αρκεί μόνον η θεολογία, αλλά απαιτείται η επιστράτευση της
μέχρι τώρα επιστημονικής γνώσεως. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα η Κοσμολογία εισέρχεται
ολοένα και περισσότερο στο χώρο της Θεολογίας και ίσως κάποτε ενωθούν, όπως συνέβαινε
κατά την αρχαιότητα, πριν χωρισθεί η ψυχή από το πνεύμα και η πράξη από την θεωρία.
Σήμερα, με την χρεωκοπία των δογματικών θρησκειών, οι νέοι αναζητούν το θείον μέσω της
επιστημονικής οδού. Όταν τούτο επιτευχθεί, θα εκτοπίσει την ανθρώπινη δεισιδαιμονία , τα
ψέματα, τους παραλογισμούς , τις προφητείες και τις ψευδαισθήσεις που επικρατούν σήμερα
στο χώρο της θεολογίας και θα βάλει τέρμα στην λαϊκή αυθαιρεσία και στην ψυχασθενική
φαντασίωση και δολιότητα του ιερατείου και των φανατικών μεσσιανιστών καλογήρων και
των «ταλεμπάν» των διαφόρων θρησκειών. Σήμερα η διαρκής καλλιέργεια της νοημοσύνης
ανεβάζει ακόμη περισσότερο το γνωσιακό επίπεδο και αυτό με την σειρά του οξύνει την
νοημοσύνη σ' έναν ανώτερο σπειροειδή κύκλο. Η συνείδηση των νέων ανθρώπων δεν
διαπλάθεται πλέον από την δεισιδαιμονία και τις προκαταλήψεις του παρελθόντος αλλά από
την νοημοσύνη και την γνώση της Φύσεως, η οποία κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και
στην γνώση του θεού. Και ο θεός πλέον πολιορκείται τόσο πολύ ώστε δεν έχει την
δυνατότητα να κρύβεται πίσω από τα θαύματα και τις φαντασιώσεις εξ αποκαλύψεως σε
κάποιους επιλέκτους, αλλά να αφήνει τον εαυτόν του να φανεί μέσω της νοημοσύνης και της
γνωσογενέσεως. Η νέα παγκόσμια συνείδηση απαιτεί λοιπόν ένα θεό της νοημοσύνης και
αυτός ο θεός , ως νοήμων Λόγος, να είναι εντός του Κόσμου και όχι έξωσυμπαντικός και
απόμακρος από τον Κόσμο και τους ανθρώπους. Βέβαια μην αυταπατάσθε ότι θα μπορέσουμε
ποτέ να φθάσουμε στην Πρώτη Ουσία, διότι τότε θα έχουμε γίνει οι ίδιοι θεοί, ενώ από την
αποστολή της Φύσεως γίναμε άνθρωποι με τους πνευματικούς και βιολογικούς περιορισμούς
μας
Ας αρκεσθούμε λοιπόν να γίνουμε έστω και ημίθεοι , όπως έγιναν και μερικοί εκ των
πρόγονων μας .

Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
235

Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ
του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη

Κάθε οργανωμένο σύστημα έχει ως τέλος την διάλυση του και την επιστροφή του στην
αταξία.. Η Γη , το ηλιακό Σύστημα και ο Γαλαξίας μας κάποτε θα καταστραφούν και θα
επιστρέψουν στην αταξία. Αυτό είναι ζήτημα χρόνου, αλλά μην φοβάσθε διότι αυτά θα
συμβούν σε δισεκατομμύρια ή και τρισεκατομμύρια χρόνια. Κι' αυτό συμβαίνει διότι, το
κόστος που απαιτείται για να κρατηθεί η τάξη είναι υψηλό. [Αυτό το αντιλαμβάνεται καλύτερα
παντός άλλου ο κ. Μπους που πληρώνει 240 εκατ. δολάρια το μήνα για να βάλει τάξη στο
Ιράκ, χωρίς και να το επιτυγχάνει]. Όταν όμως διαχωρισθούν οι ουσίες, τότε συντηρούν
αιωνίως την αταξία. Διότι όταν είναι διαχωρισμένες, είναι αιωνίως καθαρές από προσμίξεις. Το
παράδοξο όμως είναι ότι αυτές οι ουσίες εμφανίζονται πάντα μαζί και όχι χωριστά και
συνθέτουν ένα Ενωμένο Συμπαντικό Πεδίο, το πεδίο των διαχωρισμένων αιωνίων και
απολύτων αντιθέτων.

Επομένως η συνύπαρξις των αντιθέτων είναι βασική αρχή του Σύμπαντος, όπως διετύπωσε ο
Ηράκλειτος και οι Ίωνες φιλόσοφοι και πιο πριν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος . Το Ενωμένο Πεδίο
δεν είναι παρά η έκφραση και ο Τόπος των αντιθέτων. Στον Χωροχρόνο βρίσκεται το κβαντικό
κενό, όπου επικρατεί μια αρχέγονη δυναμική δόνηση. Αυτό το κενό είναι πλήρες από τις
προαιώνιες ουσίες του Διός και της Ήρας, ήτοι Ενέργεια και Σωμάτια. Πως όμως
δημιουργούνται οι ορατοί κόσμοι από το κενό; Οι κοσμολόγοι λέγουν ότι ο αυθύπαρκτος
Χωροχρόνος είναι το αίτιο του σχηματισμού των Κόσμων. Διότι ο Χωροχρόνος παρεμβαίνει
στο Ενωμένο Πεδίο των δύο θερμοδυναμικών δυνάμεων, του Διός και της Ήρας, σαν μια
Τρίτη δύναμη και, συν τω χρόνω, παγιδεύει ελάχιστο μέρος των δύο ουσιών (Ενέργεια-
Σωμάτια).

Στο Σύμπαν συμβαίνουν τρεις βασικές κινήσεις, ήτοι:

1/ Η κίνηση των προαιωνίων Σωματίων της Ήρας,

2/ Η κίνηση της προαιωνίας λεπτοτάτης ενεργείας του Διός και

3/ Η κοινή κίνηση του Χωροχρόνου.

Διαγραμματικώς θα το παριστάναμε σαν μια γραμμή με ελαφρότατη κυμάτωση. Σε κάθε
γραμμή υπάρχουν ταυτοχρόνως και οι δύο ουσίες. Μπορούμε να φαντασθούμε τον
Χωροχρόνο ως ένα απέραντο χαρτί επί του οποίου αναπηδούν αενάως και εξαφανίζονται
αενάως τα συμπαντικά σωμάτια της Ήρας και η ενέργεια του Διός να διαχέεται με αυτόματη
ταχύτητα. Αυτά όλα μαζί αποτελούν το Σύμπαν ή τον Δημιουργικό Χώρο του Hawking, χωρίς
καμιά κατεύθυνση και τάξη. [Μέλλον: Ελληνισμός ή Όλεθρος, Τρύφων Ολύμπιος, Εκδ.
Φιλοσοφική Σχολή Ολύμπου].

Σ' αυτόν τον χώρο που είναι η αρχή και η γέννηση των πάντων, κυριαρχεί το χάος και η
αταξία. Ουδεμία δε δύναμη μπορεί να επιβάλλει την δική της τάξη. Παρουσιάζεται δε σαν
ανεπαίσθητες δυναμικές δονήσεις. Όμως ενίοτε συμβαίνει οι δονήσεις να είναι πιο έντονες.
Τότε είναι δυνατόν να συμβεί η Ιερά Σύλληψη.


Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
236

ΗΡΑΚΛΗΣ ΟΙ ΣΤΥΜΦΑΛΙΔΕΣ ΟΡΝΙΘΕΣ, ΟΙ ΣΤΑΒΛΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ

Ο Ηρακλής και η διαχείρηση των υδάτων.
«Με τη Μυκηναϊκή περίοδο μπορούν να σχετιστούν οι μύθοι του ήρωα που αναφέρονται σε
διαχείριση υδάτων (Κόπρος Αυγεία, διαμάχη με τον Αχελώο για τη Δηιάνειρα κ.ά.). Αυτοί πρέ-
πει να έχουν ως ιστορικό πυρήνα κάποια πραγματικά εγγειοβελτιωτικά έργα (π.χ. διευθέτηση
ρου ποταμών), στα οποία πρωτοπόροι αναδείχθηκαν οι κάτοικοι της Μυκηναϊκής Ελλάδος.
Όταν αργότερα λησμονήθηκε η ιστορική αφετηρία των έργων αυτών, οι άνθρωποι,
εντυπωσια-
σμένοι από το μέγεθός τους, τα απέδωσαν στον ήρωα» (Βαλαβάνης Π. ό.π.).
Τα πιο εντυπωσιακά έργα της προϊστορικής Ευρώπης έγιναν στη λίμνη Κωπαϊδα από τους
βασιλιάδες του Ορχομενού. Χρησιμοποιήθηκαν φυσικές καταβόθρες και κατασκευάσθηκαν
αγωγοί, φράγματα και αναχώματα, ώστε η λίμνη να παραμένει αποξηραμένη για να την καλ-
λιεργούν. Η κατασκευή και συντήρηση του έργου ελεγχόταν από τους άρχοντες του οικοδομι-
κού συγκροτήματος στο γειτονικό Γλα. Κάποιοι μελετητές δικαιολογούν τις Στυμφαλίδες όρνι-
θες ως δηλητηριώδη και θανατηφόρα αέρια της λίμνης ή σαν κουνούπια από έλη, που προκα-
λούσαν πυρετούς. Πιθανόν λοιπόν ο μύθος με τις Στυμφαλίδες όρνιθες να σχετίζεται με έργα
διαχείρισης των υδάτων που εκτελέστηκαν εκεί κατά τους προϊστορικούς χρόνους(γειτονική
κοιλάδα του Φενεού) ( Βαλαβάνης Π. σελ. 20).



ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ;

Οι μεγάλοι Έλληνες αρχαίοι ιστορικοί,κάνουν λόγο πολύ συχνά στα έργα τους για
περίεργα,αλλόκοσμα πλάσματα όπως για παράδειγμα οι γίγαντες,οι κύκλωπες,οι
κένταυροι,θαλάσσια όντα όπως η σκύλλα και η χάρυβδη,η λερναία ύδρα(στους άθλους του Ηρακλή)
κ.α.Είναι επίσης γνωστό πως αυτά τα πλάσματα έχουν αποτυπωθεί και σε διάφορα αγγεία από τους
αγγειοπλάστες της εποχής.Μας κάνει λοιπόν τρομερή εντύπωση,ότι αυτά τα όντα περιγράφονται
από τους ιστορικούς ως κάτι το απόλυτα φυσικό.Παρ'όλα αυτά,σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία
της επίσημης επιστήμης υποστηρίζει πως όλα αυτά είναι απλά μυθεύματα.

Ας σκεφτούμε όμως και πάλι με τη λογική Τίποτα δεν ΄΄γεννάται΄΄ από το μηδέν(εκτός από τον
πάνσοφο Θεό).Ας περάσουμε στο χώρο της ζωγραφικής για παράδειγμα ή και οποιαδήποτε άλλης
τέχνης.Οι καλλιτέχνες έχουν τα ερεθίσματά τους,επηρεάζονται και δημιουργούν.Πόσο μάλλον
σήμερα,που με τις τεράστιες τεχνολογικές δυνατότητες, καθώς επίσης και με την δυνατότητα
καταγραφής της ιστορίας,το να δημιουργήσει ή να εμπνευστεί κάποιος καλλιτέχνης(π.χ ζωγράφος
όπως είπαμε) είναι αρκετά εύκολο�Αν περάσουμε όμως στα πολύ παλιά χρόνια και φανταστεί
κανείς τη νοοτροπία και τους τρόπους ΄΄δράσης΄΄ εκείνων των ανθρώπων,μπορεί να διαπιστώσει ότι
ο καλλιτέχνης απλά θα ζωγράφιζε εκείνο που είχε δει ή τουλάχιστον εκείνο που του είχε
περιγραφεί(δεν υπήρχε λόγος για κάτι διαφορετικό!).Για παράδειγμα ποιος ο λόγος αποτύπωσης σε
ένα αγγείο πλασμάτων μισών ανθρώπων-μισών αλόγων,τα οποία μάλιστα διέθεταν λογική και
πολλές φορές-σύμφωνα με την ιστορία- διαδραμάτιζαν σπουδαίους ρόλους;(π.χ μεγάλοι δάσκαλοι
γνωστών ηρώων).
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
237


Μπορεί λοιπόν πολύ σωστά κάποιος να υποστηρίξει ότι η θεωρία που μιλά για γεννετικά πειράματα
κατά την αρχαιότητα με σκοπό τη δημιουργία αλλόκοτων πλασμάτων,δε θα μπορούσε να θεωρηθεί
και πολύ ακραία.Φυσικά εδώ δημιουργούνται αμέσως κάποια ερωτήματα.Όπως:Ποιοι έκαναν αυτά
τα πειράματα;Ποιοι ήταν οι σκοποί τους;Η γνώση αυτή ήταν ανθρώπινη;Αν όχι, από πού
προήλθε;Μήπως και ο άνθρωπος ήταν αποτέλεσμα γεννετικού πειράματος;.Όπως καταλαβαίνετε το
θέμα που ανοίγεται εδώ είναι τεράστιο.Δε θα θελα να επεκταθώ περισσότερο,με μεγάλη μου όμως
χαρά θα το συζητούσα είτε στα σχόλια του άρθρου,είτε ανοίγοντας το κατάλληλο topic στο φόρουμ
της σελίδας.Πριν κλείσω όμως το θέμα,θα πρέπει να αναφέρω ότι υπάρχουν περίεργες ενδείξεις για
την παραπάνω θεωρία.Πιο συγκεκριμένα σε τεράστιους υπόγειους τάφους στην Αίγυπτο,βρέθηκαν
κόκαλα από διαφορετικά είδη ζώωνενώ και στη χώρα μας διέρρευσε πριν λίγο καιρό πως βρέθηκε ο
τάφος ενός κενταύρου σε τοποθεσία του βορείου Πηλίου, ο οποίος εστάλη απευθείας στο Τέξας(λες
και θα περιμέναμε να γίνει κάτι το διαφορετικό).Όπως γίνεται συνήθως σε τέτοια θέματα,λίγες
βδομάδες μετά ήρθε η διάψευση της όλης ιστορίας μέσω της γελιοποίησης του θέματος,καθώς
παρουσιάστηκε η φωτογραφία ενός υποτιθέμενου σκελετού κενταύρου,ο οποίος όπως απλά
ειπώθηκε ήταν ένα αστείο αμερικανών αρχαιολόγων.
Τιτανομαχία:
Ο αγώνας του Δία εναντίον των Τιτάνων έγινε σύμβολο της νίκης του πολιτι-
σμού και της λογικής ενάντια στη βαρβαρότητα και την ωμή βία. Είναι το πέρασμα από την προ-
πολιτισμική βία, την οποία εκπροσωπούσαν ο Ουρανός και ο Κρόνος, στην πολιτισμική τάξη,
την οποία εκπροσωπεί ο Δίας Η επιβολή του Δία πάνω σε παλαιότερους θεούς υποδηλώνει και την
είσοδο σε μια ιστορική
περίοδο, όταν ο βίος έχει οργανωθεί με βάση ορισμένες καλλιέργειες, που προϋποθέτουν ου-
σιαστικότερη εξάρτηση από τις μετεωρολογικές συνθήκες και πιο εξελιγμένες διανθρώπινες
σχέσεις (Ελληνική Μυθολογία, Εκδοτικής Αθηνών, τ. 2, σελ. 22 ).

Γιγαντομαχία:
Η Γιγαντομαχία περιέχει περιγραφές από έκτακτα μετεωρολογικά και φυσι-
κά φαινόμενα, που αποτέλεσαν ερέθισμα της φαντασίας για να πάρουν μορφή «τα βίαια γεν-
νήματα της Γης» αντίπαλοι με τους μεγάλους θεούς που εκπροσωπούν το μέτρο και την αρμο-
νία στη φύση, (ό. π. σελ 38).
Ας μην ξεχνάμε ότι και σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη θεομηνία, όταν μιλάμε για έκτακτα
καιρικά φαινόμενα.

Άτλας:
Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο κόσμος είναι κατασκευασμένος σαν οικοδόμημα, με όλα
τα αρχιτεκτονικά μέλη, θεμέλια, κίονες, οροφή. Έτσι εξηγείται η ανάγκη να κρατάει κάποιος
στους ώμους του τον ουρανό (οροφή). Η κολόνα που παριστάνεται καθαρά στην αγγειογραφία
της σελ.19 συμβολίζει τη γη.

Κέρας:
Το αντικείμενο με τις μαγικές ιδιότητες, που εκπληρώνει όλες τις επιθυμίες αυτού
που το έχει, αποτελεί κοινό τόπο σε πολλά παραμύθια. Μπορεί να συγκριθεί με το λυχνάρι του
Αλαντίν στα ανατολίτικα παραμύθια

Η γέννηση της Αφροδίτης. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Αφροδίτη γεννήθηκε από τα γεν-
νητικά όργανα του Ουρανού, που έπεσαν στη θάλασσα, όταν τον τραυμάτισε ο Κρόνος. Σύμ-
φωνα με άλλη παράδοση, η Αφροδίτη είναι κόρη του Δία και της Διώνης. Η δεύτερη εκδοχή εί-
Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
238

ναι μια επινόηση των επικών, που ήθελαν να αποφύγουν την κάπως χοντροκομμένη διήγηση
του Ησίοδου.

Ο μύθος της σύγκρουσης Ποσειδώνα Αθηνάς και η κρίση των 12 «δικαστών» δείχνει την
αντίληψη των αρχαίων ότι σε πολύ δύσκολες διαφορές ή σε πολύ βαριά εγκλήματα, μόνο οι 12
θεοί μπορούν να βγάλουν κρίση. Έτσι, όταν ο Άρης σκότωσε το γιο του Ποσειδώνα Αλιρρόθιο,
οι 12 θεοί ήταν αυτοί που αποτέλεσαν για πρώτη φορά αρμόδιο για τους φόνους Αθηναϊκό δι-
καστήριο πάνω στον Άρειο Πάγο, που ονομάστηκε έτσι από τον πρωτόδικο Άρη, ο οποίος αθω-
ώθηκε ( Ελληνική Μυθολογία, εκδοτικής Αθηνών, τ. 2, σελ. 67).

Ο μύθος της Αράχνης
Η Αράχνη ήταν κόρη του Ίδμονα και της Κολοφωνά, κατοικούσε στην πόλη της Λυδίας. Η υφαντική
της τέχνης ήταν τόσο ξακουστή ώστε ακόμα και οι Νύμφες πήγαιναν για να θαυμάσουν τα έργα της.
'Ολοι πίστευαν πως η Αράχνη είχε διδαχθεί την τέχνη της από τη θεά Αθηνά. Εκείνη όμως το
αρνιόταν και προκάλεσε μάλιστα τη θεά σε διαγωνισμό για να φανεί ποια υφαίνει καλύτερα. Η
Αθηνά στο υφαντό της απεικόνιζε τη διαμάχη της με τον Ποσειδώνα για την Αθήνα, ενώ η Αράχνη
στο υφαντό της περιγελούσε τα ερωτικά κατορθώματα των θεών του Ολύμπου. η Αθηνά πήρε το
υφαντό της Αράχνης στα χέρια της και προσπάθησε να του βρει ψεγάδια. Όταν δεν κατάφερε να του
βρει κάποιο ελάττωμα Οργισμένη η Αθηνά και τυφλωμένη από ζήλια έσκισε το υφαντό της. Η
Αράχνη από ντροπή για την προσβολή που της έγινε επιχείρησε να κρεμαστεί, η Αθηνά όμως δεν την
άφησε να πεθάνει την μεταμόρφωσε στο γνωστό έντομο και την καταράστηκε να είναι πάντα
κρεμασμένη καθώς θα εξασκεί την παλιά της τέχνη.

Πανδώρα: Όλοι οι μύθοι, που έχουν θέμα τους τη δημιουργία του ανθρώπου από χώμα,
βασίζονται «στην διαπίστωση της γεννητικής δύναμης της γης, που σε κοινωνίες με μητριαρχι-
κά πρότυπα εκφράζεται προεπιστημονικά με την πίστη στην παμμήτειρα Γη». Έτσι, ο μύθος της
Πανδώρας έχει πρότυπό της το μύθο της Γης, που την λάτρευαν σαν «Πανδότειρα», γιατί αυτή
δωρίζει τα πάντα στα πλάσματά της. Ο Ησίοδος, με βάση λαϊκές ιστορίες για την πονηριά της
γυναίκας, παρουσιάζει την Πανδώρα ως το κακέκτυπο του μύθου της Γης, αφού η περιέργειά
της γίνεται αιτία των συμφορών στο ανθρώπινο γένος (Ελληνική Μυθολογία, εκδοτικής Αθη-
νών, τ. 2, σελ. 58).

Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα έχει πολλά κοινά σημεία με τον κατακλυσμό του Νώε,
όπως παρουσιάζεται στην Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις 6, 1-9, 29). Οι ιστορίες του κατακλυσμού
θα πρέπει να διαμορφώθηκαν μετά από εμπειρίες πραγματικών φυσικών καταστροφών. Επί-
σης συνδέονται με μαγικές τελετουργίες γύρω από τη σπορά και την αρχή της νέας χρονιάς
στη φύση και στις γεωργικές εργασίες. «Έτσι η σπορά εδώ θεολογείται με τη δημιουργία ενός
λαού από τα λιθάρια της γης και σύμφωνα με τις υποδείξεις του ίδιου του Δία». Η μυθοπλασία
αυτή στηρίζεται στη διαπίστωση της γεννητικής δύναμης της γης (ό.π. σελ.60).





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
239

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ήταν ένα ταξίδι στα πανάρχαια χρόνια.. ένα ταξίδι αναζήτησης.. Η αναζήτηση όμως
δεν τελείωσε εδώ. Δεν τελειώνει ποτέ! Θα συνεχίσουμε να ερευνούμε όσο ζούμε,
γιατί το πνεύμα ενός ερευνητή δεν κάθεται ποτέ ήσυχο! Μόνο όταν φτάσει στην
αλήθεια !





Ευχαριστώ πολύ τα παρακάτω ιστολόγια που μου έδωσαν μέσα από θέματα τους τα
φώτα για περαιτέρω έρευνα! Είναι οι πηγές μου για την δημιουργία αυτού του
«ιντερνετικού» βιβλίου!!

http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/
http://www.promitheasblog.com/
http://andromedios.blogspot.com/
http://visaltis.blogspot.com/
http://ellinon-pnevma.blogspot.com/
http://ekati-e.blogspot.com/
http://enimerwsi.wordpress.com/
http://ellas2.wordpress.com/
http://www.schizas.com/site3/





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version)
http://www.simpopdf.com
240





Created by Simpo PDF Creator (unregistered version) http://www.simpopdf.com

Περιεχόμενα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ Ελληνικές αποικίες σε όλον τον κόσμο! Tο πραγματικό ταξίδι του Οδυσσέα . Οι Σουμέριοι ήσαν πανάρχαιοι Κρήτες. Έλληνες οι πρώτοι επισκέπτες της Αμερικής. Ελληνική παρουσία σε αρχαία πόλη της Κίνας. Πελασγικές Πυραμίδες στην Κίνα. Μινωίτες Κρήτες ανακάλυψαν την Γερμανία! Η ελληνική καταγωγή των Αραουκανών της Χιλής. Ελληνικά τοπωνύμια σε όλη την Γη! Η ελληνικότητα των Κελτών.

Σελίδα

5 6 11 12 15 18 22 27 39 54

Μετά τους αρχαίους και οι βυζαντινοί στην Αμερική πριν τον Κολόμβο;- Τι γνώριζε o Πλούταρχος;-Ταξίδι ρουτίνας τελικά για τους Έλληνες!! 70 Ευρήματα που αποδεικνύουν την έντονη παρουσία των Ελλήνων στην Αμερική χιλιάδες χρόνια πριν από τον Κολόμβο. 74

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’ Η τεχνολογία των αρχαίων πολιτισμών. Όπλα και οπλικά συστήματα στην αρχαία Ελλάδα. Καλοριφέρ από το... 7000 π.Χ. Για SMS οι Μινωίτες είχαν τις φρυκτωρίες τους ! Αυτόματοι μηχανισμοί του Ηφαίστου. Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη. Η «μούμια» του Αγαμέμνονα. Γιατί μας κρύβουν την αλήθεια; Αρχαία θανατηφόρα όπλα ( Μαχαμπαράτα ) Υπτάμενες μηχανές αναφέρονται σε αρχαία έπη των Ινδών. Τεχνητό μάτι 5.000 ετών στην Περσία 80 81 84 85 87 89 99 100 102 105

2

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->