အခ်စ္အတြက္ အလိုအပ္ဆုးံ

Typed by Kaungmyattun99 ( http://achittatkatho.net)

အခ်စ္အတြက္ အလိအ
ု ပ္ဆးုံ
ေရး - ကမၻာေက်ာ္ ရတနာဝင္းထိန္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီး..ျပန္ဖြင့္ၿပီ…။

ေႏြရယ္လို႕ ရင္မွာ တမ္းတမ္းတတ ျမည္ေၾကြးခဲ႕ရေသာ ကံ႕ေကာ္ေတာ …ေရတမာပင္တန္းေအာက္
ထိုင္ခုံျပာေလးမ်ား အသက္ဝင္လႈပ္ရွားလာၾကၿပီ..။ ဂ်ပ္ဆင္ေရွ႕…ေရတမာလမ္းကို ေျခခ်မိသည္ႏွင့္ ရင္မွာ
အတိုင္းအဆ မရွိ ၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ႕သြားရသည္..။ သုံးႏွစ္တာ ကာလ အဓိပၸါယ္ မဲ႕ေနခဲ႕ေသာ
က်ေနာ္႕ဘဝအတြက္ ၾကည္ႏူးရႊင္လန္း ျခင္းေတြ လည္း ခိုဝင္လာသည္..။

ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ခြဲခြာခဲ႕ရေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေတြ႕လိုေဇာျဖင့္ ဂ်ပ္ဆင္ေနာက္သို႕ ေက်ာ္ဝင္ၿပီး
တကၠသလ
ို ္ ဗဟိုစာၾကည္႕တိုက္ရွိရာသို႕ ခပ္သုတ္သုတ္ ေလွ်ာက္လာခဲ႕မိသည္ ..။
“ ဒုန္း….အမေလး……….”
“ ဟ…ဘယ္လျို ဖစ္တာလဲ…..”
စက္ဘီးတစ္စီးက က်ေနာ္႕ေနာက္မွ အျဖဴထည္ႀကီး ဝင္တိုက္သည္..။ တိက
ု ္ၿပီး ၿငိမ္ၿငိမ္မသြား…။ လမ္းေဘး
ပုဏၰရိပ္ၿခဳံထဲ တိုးဝင္သြားသည္..။ စီးလာသည္႕ မိန္းခေလး ဝတ္ထားသည္က ဂ်င္းစကပ္ ေနာက္ကြဲ ..။

စက္ဘီး ဦးက ပန္းၿခံဳထဲ တိုးဝင္သြားသည္ႏွင့္ လူက ဖင္ပူးေထာင္း ေထာင္ကာ စကပ္ေလးက ေက်ာအထိ
လန္တက္သြားရွာသည္..။

ေဖြးအုေသာ ဖင္သားဝင္းဝင္းေလးမ်ားက က်ေနာ္႕ရင္ကို ဒုတ္ခနဲ ခုန္လိႈက္သြားေစၿပီး ေအာက္ခံ ေဘာင္းဘီ
ပန္းႏုေရာင္ေလးကို အထူးအဆန္း ေငးၾကည္႕ေနမိသည္..။ နာက်င္သြားေသာ ညာဖက္ ပုခုံးကို
ကိုင္ထားရင္း တဒဂၤ ေမ႕သြားသည္..။
“ ဘာၾကည္႕ေနတာလဲ…..လူကိုက …ႏွာဗူး….”
ကိုင္းဗ်ာ…၊ အသလြတ္ႀကီး ေကာျပန္ပါၿပီ…။ ဖင္လန္သြားတာကို ဘယ္သူ မၾကည္႕မိပဲ ေနမလဲ…ေနာ့ဗ်ာ…။
ရွက္ေဒါသေလး ျဖင့္ စက္ဘီးကို ပန္းၿခဳံေလးထဲက ဆြဲထုတ္ေနေပမဲ႕..လက္ကိုင္နဲ႕ ပန္းၿခဳံနဲ႕ ၿငိၿပီး

ဆြဲမရဘူး…။ သူ႕ဖာသာ စက္ဘီးကို ဆြဲလို႕ မရတာကိုပဲ က်ေနာ္႕ကုိ ဘုၾကည္႕ ၾကည္႕လိုကျ္ ပန္သည္ ..။
“ ဒီမွာ…..စက္ဘီး ဆြဲလို႕ မရဘူး….ဗ်…”
“ ေအာ္…အင္း……ေကာင္းတာေပါ႕….”
ဇာတ္လမ္းက ရွည္ေနမည္ စိုး၍ ခပ္သြက္သြက္ လွည္႕ထြက္လာခဲ႕သည္..။
“ ေတာက္…..ေယာက္်ား မပီသလိုက္တဲ႕ လူ…..”
က်ေနာ္ မၾကားခ်င္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာခိုင္းထြက္ခဲ႕သည္..။ အလွရုပ္ကေလး တိုးညွင္းေသာ ေဒါသသံႏွင့္
အတူ က်န္ရစ္ခဲ႕ရွာသည္..။

“ ဟိုက္…..ဟို….ဟို….မွာ…..”
ထုံးစံအတိုင္း ေက်ာ္ေဝႏွင့္ စန္းလြင္ က်ေနာ္႕ကို ၿပိဳင္တူ လက္ညိွဳးထိုးကာ ျပဴးတူး ၿပဲတဲ ေၾကာက္ရြံ႕
ေျခာက္ခ်ားဟန္ လုပ္ျပၾကသည္..။
“ ဘာလဲ….မင္းႏွမ လင္ကို ေတြ႕လို႕ လန္႕ေနၾကတာလား….”
“ မင့္ဘြားေအ…ငါ႕ႏွမလင္ကို ငါ႕ႏွမေတာင္မွ မလန္႕တာ..အစ္ကိုျဖစ္တဲ႕ ငါက လန္႕ရမလား ကြ….ဖြီ…”
“ ေအး…ဒါျဖင့္ မလန္႕နဲ႕….ေအာ္..ေဟ႕ ဟိုေကာင္ခ်စ္တီး ေကာ…”
“ မလာေသးဘူး..ကြ…ငါတို႕ေရာက္ေနတာ ၾကာလွၿပီ…..”
“ လာကြာ…. ဗယာေၾကာ္ တစ္က်ပ္ဖိုး သုံးေယာက္ သြားစားမယ္….”
ေက်ာ္ေဝက ယခင္ကာလမ်ားအတိုင္း ဗယာေၾကာ္သည္ထံ သြားရန္ ျပင္လိုက္သည္ ..။
“ ေဟ႕ေကာင္ ..ေက်ာ္ေဝ..သိကၡာ မဲ႕တယ္ကြ….ေက်ာင္းဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေလာက္ေတာ့
ထိုင္ဘို႕ ေကာင္းတာေပါ႕…..”

“ ေအး….လာလာ….မင္းတိုက္……….”

“ ေအးပါ….ဆယ္႕ငါးက်ပ္တိတိ ပါတယ္… မုန္႕မစားနဲ႕ေနာ္….ေဆးေပါ႕လိပ္ တစ္က်ပ္ဖိုး….”
“ ေငြေရေၾကးေရးက ေခြးေခ်းပါ…….ဟဲဟဲ……..”
စန္းလြင္က လြယ္အိတ္ထဲမွ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ဟန္ပါပါဆြဲထုတ္လိုက္ရာ က်ေနာ္ႏွင့္ ေက်ာ္ေဝ
ဝုိင္းၾကည္႕ၾကသည္..။ အတြင္းအိတ္ေလးကို လက္ညိွဳးလက္မ ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းကို စုခၽြန္ကာ
စကၠဴတစ္ရြက္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္..။

“ ဟင္…ေခြးမသား….အေပါင္လက္မွတ္ႀကီး….”
“ ေအးေလ…အဲဒီ အေပါင္လက္မွတ္က ေဟာဒါ…..ကဲ…”
ေငြစကၠဴ ႏွစ္ရာတန္ႀကီးက ရႊမ္းခနဲ လက္ထဲ ပါလာသည္..။
“ အိုးေခး….ဒန္ေပါက္ သြားစားမယ္….”
ေက်ာ္ေဝက အားရပါးရ ေအာ္သည္..။ စန္းလြင္ ငိုမဲ႕မဲ႕ ႀကီးျဖစ္သြားၿပီး….က်ေနာ္တို႕အား တစ္လွည္႕စီ
ၾကည္႕သည္..။

“ ေက်ာင္း….ေက်ာင္းဝင္ေၾကး ..အဟီး…မသြင္းရေသးဘူး….စာအုပ္ေတြ ေရာင္းစားမိလို႕
ျပန္ဝယ္ရအုံးမယ္……ဟီး…ရႊတ္…..တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားျဖစ္ၿပီး…လုံခ်ည္ကလဲ ဒါ..တစ္ထည္ထဲ ဗ်….”
“ သြား…သြား..ကြာ…မင္းနဲ႕ မေပါင္းေတာ့ဘူး…..အပူသည္…”
“ ဒီႏွစ္ကုန္တဲ႕ အထိေတာ့ သည္းခံၿပီး ေပါင္းၾကည္႕ပါဦး….အစ္ကို….”
“ အို…ကြာ…မေပါင္းဘူး…မေပါင္းဘူး…သြား….သြား…ကြာ…..သြား………”
ေက်ာ္ေဝက ေဟာက္ဟမ္း မာန္မဲၿပီး စန္းလြင္ကို ထားခဲ႕ကာ ဂ်ပ္ဆင္ေဘး လက္ဘက္ရည္္ဆိုင္သို႕
ျပန္လွည္႕လာခဲ႕ၾကသည္..။ စန္းလြင္ မလွမ္းမကမ္းမွ ကုတ္ခ်ိခ်ိ လိုက္ပါလာရင္း…..။
“ အစ္ကို……နဲနဲေလာက္ ေပါင္းၾကည္႕ပါအုံး…လား..အစ္ကိုရာ…..”
“ ေဟ႕….မေပါင္းဘူး….ငါ႕ေနာက္ မလိုက္ခဲ႕နဲ႕….“

“ ဒီေန႕ေလ…..တစ္ေန႕ထဲ ေပါင္းၾကည္႕ပါဗ်ာ…ေနာ္…..”
“ ဟာ….ေန႕ဝက္ေတာင္ မေပါင္းႏိုင္ဘူး………”
က်ေနာ္ ေက်ာ္ေဝႏွင့္ စန္းလြင္ လြတ္လပ္စြာ ေနာက္ေျပာင္လာသည္ကို ေဘးမွ ၾကည္ႏူးစြာ ရယ္ေမာရင္း
ေလွ်ာက္လာခဲ႕သည္…။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ဘဝက ဤႏွယ္..လြတ္လပ္ၾကည္ႏူးခ်င္စရာ…
ပါလား…..။

“ အစ္ကို…….အစ္ကို…….ဟုိဟာမေလးဆိုရင္ ေပါင္းမလား…ဟင္……”
“ ဘယ္ဟာေလး လဲ…….”
ေနာက္မွ အေျပး လိုက္လာၿပီး…ေက်ာ္ေဝ႕ ပုခုံးကို ဆြဲ၍ တိုးတိုးေလး ေျပာရင္း သီရိေဆာင္ေရွ႕မွ
မိန္းခေလးအုပ္ကို လက္ညွိဳး ထိုးျပသည္..။ ေက်ာ္ေဝက မ်က္ေစ႕မႈန္ဟန္ လက္ဝါးေလးျဖင့္ နဖူးနားတြင္
ကာလ်က္….။

“ ဘယ္ဟာ ေလးလဲ….”
ဟု အဘိုးႀကီး ေလသံျဖင့္ ေျပာရင္း ၾကည္႕သည္…။
“ ဒီဘက္ အစြန္က ..အျပာရင့္ေလး…ဘယ္ႏွယ္႕လဲ……“
“ ဟင္…အို…….ေပါင္းမယ္….ေပါင္းမယ္…..ခုဘဲ ေပါင္းမယ္…”
“ ဟင္….ေတာ္လိုက္တာေနာ္….ေတာ္ေတာ္တတ္တဲ႕ ကေလး……ကၽြတ္..”
ေက်ာ္ေဝႏွင့္ စန္းလြင္တို႕ကို ၾကည္႕ကာ ရယ္ရင္း လြယ္အိတ္ကို ပုခုံးထက္ လႊဲတင္ကာ ကင္တီးန္ဘက္သို႕
က်ေနာ္ ဦးစြာ လွည္႕ဝင္လိုက္သည္..။
“ ဟိုက္….အဲဒါမွ ..ဂြ ဘဲ……“
က်ေနာ္႕ ႏႈတ္မွ လႊတ္ခနဲ ထြြက္ၿပီး ေျခလွမ္းတို႕ တုံ႕ခနဲ ရပ္သည္…။

“ ဘယ္ဟာလဲ….ဂြ…….”
စန္းလြင္က ခပ္တိုးတိုး ေမးသည္…။
“ အဲ..ဟို..ၿပိဳင္ဘီးေလး ေထာင္ထားတဲ႕ စကၠဴ ပန္းၿခဳံနားက….”
“ အမယ္….အဲဒါ …ဂြ မဟုတ္ဘူး….မီးခဲေလး….ဘာမွတ္လဲ…..”
စန္းလြင္က ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ ေျပာရင္း က်ေနာ္႕ခါးကို ဆြဲထားသည္…။ က်ေနာ္႕ ေျခလွမ္းမ်ားက
ေရွ႕တိုးရမလို ေနာက္ဆုတ္ရမလို…..။

“ ဟယ္…..ကိုေက်ာ္ေဝႀကီး…ခဏ….ခဏ……”
“ ဟ….မီးခဲေလးက ေက်ာ္ေဝနဲ႕ သိေနတာပါလား……..ကၽြတ္ၿပီ…..”
ေက်ာ္ေဝက ေစြ႕ခနဲ စားပြဲနား ေရာက္သြားၿပီ…အဲ..မီးခဲေလးႏွင့္ စကားေတြ ေျပာကာ ေျပာကာ ရယ္ပြဲေလး
ေတြ ဖြဲ႕ေနသည္..။ ၿပီးမွ ….
“ ေဟ႕ေကာင္ေတြ လာကြ….ဒီမွာ ဒကာ ေတြ႕ၿပီ….ဟဲ..ဟဲ……..”
“ လာလာ…ေခြးမသာ ဘာမသိ ညာမသိနဲ႕ လုပ္ၿပီ……..”
“ လာပါေနာ္….ေကၽြးခ်င္တဲ႕သူေတြက ေခၚရတာ အားနာဖို႕ ေကာင္းပါတယ္….ေနာ……”
မီးခဲမေလးက အိေျႏၵ ရစြာ လွမ္းေခၚသည္..။ ရုတ္တရက္မို႕ ေျခေထာက္မ်ားက လႈပ္ရွားမရခ်င္…။

အတြင္းစိတ္က အလိုလို ေၾကာက္ရြံ႕ေနသည္..။ စန္းလြင္က လည္း စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ရဟတ္ယာဥ္
ေတြ႕လိုက္ေသာ ေျခလွမ္းမ်ဳိးျဖင့္ စားပြဲနားသို႕ လွစ္ခနဲ ေရာက္သြားျပန္ပါသည္..။

က်ေနာ္တစ္ေယာက္သာ လြယ္အိတ္ကို ပုခုံး၌ တြဲေလာင္းခ်ိတ္ရင္း ေကာ္ရစ္တာမွ ေလးကန္စြာ
ဆင္းလာခဲ႕မိသည္..။
“ သူက ရဲလင္း…တဲ႕….ျမန္မာစာ ေနာက္ဆုံးႏွစ္….ဟဲ..ဟဲ…စားေနာ္….”
ေက်ာ္ေဝက က်ေနာ္႕အား မိတ္ဆက္ေပးရင္း အုန္းႏို႕ေခါက္ဆြဲကို အလွဴအိမ္ပမာ သေဘာထားကာ
အားပါးတရ စားေနသည္..။

“ ေအာ္….ျမန္မာစာက ကိုး…အဟင္း….ဒါေၾကာင့္ ရိုင္းပင္းကူညီတတ္တဲ႕ စိတ္ရွိဟန္ တူပါရဲ႕ ေနာ္…
ထိုင္ေလ……”
“ ေက်ာ္ေဝ…..ငါသြားမယ္……..”
ျပင္းထန္ ျပတ္သားတဲ႕ က်ေနာ္႕အသံကို အားလုံး တအံ႕တၾသ ေငးၾကည္႕ေနစဥ္…အားလုံးကို ေက်ာခိုင္း၍
ထြက္လာခဲ႕သည္..။ ခစ္ ခနဲ ေလွာင္ရယ္သံေလးက က်ေနာ္႕ေနာက္မွ ကပ္ပါလာသည္…။
“ အဲသလို မလုပ္နဲ႕….ေမာင္ရာ…..ဟင့္အင္း….ဟင့္အင္း…အို……….ၾကည္႕….”
က်ေနာ္နဲ႕ နတၱလင္းသား ခ်စ္တီးတို႕ ပူးေပါင္းငွားရမ္းထားေသာ အိမ္ကေလး..အိပ္ခန္းထဲမွ အသံျဖစ္၍
က်ေနာ္ ဧည္႕ခန္းထဲ၌ ေျခအစုံရပ္တန္႕လိုက္ရသည္..။

ေခြးမသား ..ခ်စ္တီး….ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ မသိ…။
“ ျပြတ္….ျပြတ္…..ခ်စ္တယ္….ကြာ…သိပ္ခ်စ္တယ္……ဟင္း….”
“ အာ……အဟင့္..အရိုးေတြ က်ဳိးကုန္ေတာ့မယ္…..ဟင့္ဟင့္….ေမာင္က
အရမ္းၾကမ္းတာပဲ….ဘာမွန္းလဲမသိဘူး……..”
အမ်ဳိးသမီး အသံက ခ်ဳိသာခၽြဲႏြဲ႕လြန္းသည္..။ စိတ္ထဲ၌ ၾကားဖူးသလိုလို ထင္ေနမိသည္…။
“ ၾကည္႕ပါလား…..သူ႕လက္ႀကီးက ..စည္းကမ္း ကို မရွိ..အ……….အ.”
ခိုးခိုးခစ္ခစ္ ရယ္သံကေလးမ်ားႏွင့္ ကုတင္မွ တကၽြိကၽြိ ျမည္ေအာင္ လႈပ္ရွားသြားေလရာ….အခန္းဝနားကပ္၍
ေခ်ာင္းၾကည္႕လိုက္မိသည္…။

“ ဟယ္………..အေခ်ာ………..”
ေခါင္းထဲ မိုးႀကိဳးပစ္ ခံရသလို မိုက္ခနဲ ျဖစ္သြားကာ ……၊ မိေခ်ာမွာ က်ေနာ္တို႕ အဝတ္ေဟာင္းမ်ား
လာလာေလွ်ာ္ေပးေနက် ကုလားမေလး..။ အသားမဲေလးေပမယ္႕ ကိုယ္လုံးက အရြယ္ႏွင့္ မမွ်ေအာင္
က်စ္လစ္မႈ ရွိသည္..။ မိေခ်ာ ကုတင္ေပၚတြင္ ပက္လက္ကေလး လွန္ကာ အေပၚက်ယ္သီးႏွစ္လုံး

ျပဳတ္ေနေသာ အက်ႌထဲမွ မို႕ေမာက္ ကားေနေသာ ႏို႕ႀကီးမ်ားကို ငု႕ံ စုပ္ေနေသာ ခ်စ္တီးနဖူးအား ခိုးခိုးခစ္ခစ္
ရယ္ေမာရင္း တြန္းရင္ ေရွာင္တိမ္းေနျခင္းတည္း…။

ခ်စ္တီးက ေဘးတေစာင္း အေနအထားထိုင္ေနရာမွ ရုတ္တရက္ မိေခ်ာေလး ကိုယ္ေပၚသို႕ ကားယား
ခြပစ္လိုက္ရာ မိေခ်ာ မ်က္လုံးေလးေတြ ဝိုင္းသြားၿပီး ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေထာင္ပစ္လိုက္သည္ ..။
“ ဟာ…..ဒီလိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕…..ဟင့္အင္း….ဟင့္အင္း……”
“ ခ်စ္လ႕ို ပါ….မိေခ်ာရယ္……”
ေမာဟိုက္ေျခာက္ကပ္ေသာ အသံႀကီးျဖင့္ ခ်စ္တီးက ေျပာရင္း မိေခ်ာႏို႕ႀကီးေတြကို တျပြတ္ျပြတ္
စုပ္ေနျပန္သည္..။ အပ်ဳိမေလး မိေခ်ာ ခမ်ာ မ်က္ေစ႕မ်က္ႏွာ ပ်က္ပ်က္ျဖင့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို
လိမ္က်စ္ကာ ရုန္းကန္ေနေလသည္..။ ခ်စ္တီးက မိေခ်ာကိုယ္ေပၚသို႕ အလ်ားလိုက္ ဆန္႕၍

ေမွာက္ခ်လိုက္ရာ မာေတာင္ေတာင္ လီးႀကီးက မိေခ်ာ ေစာက္ပတ္ေလးကို ေထာက္မိသြားဟန္ တူသည္..။
မိေခ်ာ တစ္ကိုယ္လုံး ကတုန္ကရီ ျဖစ္လာၿပီး ေခၽြးကေလးမ်ား စို႕ေအာင္ ရုန္းကန္ရွာသည္ ..။
“ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး….ေနစမ္းပါ…ေခ်ာရာ….”
လိႈ္က္လိႈက္ေမာေမာ အသံႀကီးျဖင့္ ခ်စ္တီး ေျပာရင္း လက္တစ္ဖက္က မိေခ်ာထမီေအာက္စကို
ဆြဲလွန္လိုက္သည္..။ မိေခ်ာ…ႏႈတ္ခမ္းေလး ကိုက္ရင္း ကတုန္ကရီ ညည္းတြားသည္..။ လက္တစ္ဖက္ကလဲ
မိေခ်ာ သူ႕ထမီစကို အတင္းဆြဲဖုံးပစ္ေနသည္..။ လွန္သူကလွန္ ဖုံးသူက ဖုံးႏွင့္ အတန္ၾကာ ပဋိပကၡ

အသြင္ေဆာင္ေနၿပီးမွ ခ်စ္တီးက မိေခ်ာရဲ႕ ထူအမ္းအမ္း ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဆတ္ခနဲ ဆြဲစုပ္ယူထားလိုက္ရာ
မိေခ်ာခမ်ာ သံပတ္ကုန္၍ ရပ္သြားသည္႕ စက္ရုပ္ေလးအလား ၿငိမ္သက္သြားရွာေလသည္..။

ဤအေျခအေနမွာပင္ ခ်စ္တီးက မိေခ်ာထမီကို ဆတ္ခနဲ ဆြဲကာ ခါးကို ၾကြလွန္ပစ္လိုက္သည္ ..။
အားပါးပါး….ကၽြတ္…၊ က်ေနာ္ ပါးစပ္မွ ေယာင္ၿပီး ထမေအာ္မိေစရန္ အေတာ္ေလး

သတိထားလိုက္ရပါသည္..။ မိေခ်ာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက အရြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ ပင္
ႀကီးမားေဖာင္းကားေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္..။

ေကာက္ေကြး မဲေမွာင္ေနေသာ ေစာက္ေမႊးမ်ားကလည္း ထူပိန္း ၾကပ္ခဲေနသည္ ..။ ဗလေကာင္းေကာင္း

ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ခ်စ္တီး၏ ဗလာက်င္းေနေသာ အေပၚပိုင္း ၾကြက္သားမ်ားက ဖုထစ္ၾကြတက္ကာ
အၿပိဳင္းၿပိဳင္း ထေနေသာ ၾကြက္သားႀကီးမ်ားကို မိေခ်ာ တုန္လႈပ္စြာ ေငးၾကည္႕ေနသည္ ..။
” မ….မလုပ္ပါ..နဲ႕….ေမာင္ရယ္…ေနာ္….မိေခ်ာ…ေၾကာက္တယ္……..”
“ ဘာကို ေၾကာက္တာလဲ….ေခ်ာ…ရယ္…”
ႏွစ္ေယာက္စလုံး၏ အသံမ်ားက မူမမွန္သကဲ႕သို႕ ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနေသာ က်ေနာ္႕ရင္ထဲ၌လည္း တုန္ရီ
ေမာဟိုက္လာသည္..။ ရင္မ်ား ခုန္လြန္းေန၍ ကတုန္ကရီႏွင့္ ေခၽြးမ်ားပင္ စီးက်လာေနသည္..။

“ အ…အ……ကၽြတ္…….ေသခ်င္လိုက္တာ….ေနာ္…..”
မိေခ်ာ၏ ငိုသံပါေနေသာ အသံေလးက သိသသ
ိ ာသာႀကီး တုန္လႈပ္ေျခာက္ခ်ားေနသည္..။ ခ်စ္တီးက
သန္မာေသာ လက္ေမာင္းႀကီးမ်ားျဖင့္ မိေခ်ာ ႏို႕ႀကီးမ်ားေပၚမွ ျပားသြားေအာင္ ဖိအုပ္ဆုပ္ကိုင္ရင္း တရြရြ
ပြတ္ေပးေနသကဲ႕သို႕ လက္တစ္ဖက္ကလည္း ပုဆုိးကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ေလသည္ ..။
“ အဟင့္…..ေမာင္….အဲ.လို….အႏိုင္မက်င့္နဲ႕….ဟင့္အင္း….ဟင့္………”
မိေခ်ာ ခ်စ္တီးကို သူမကိုယ္ေလးေပၚမွ တြန္းပစ္ေနေသာ္လည္း ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးတစ္ခုကို ပြတ္သတ္
တြန္းလွဲေနသည္႕အလား ခ်စ္တီးက လုံးဝ မၿဖဳံေခ်…။ အဝတ္မဲ႕ေသာ ဆီးစပ္ႏွစ္ခုက တင္းတင္းႀကီး

ဖိကပ္မိသြားၾကသည္..။ က်ေနာ္ တစ္ကိုယ္လုံး တုတ
ံ ုံရီရီ ျဖစ္သြားကာ ဒူးမ်ား ေခ်ာင္ခ်င္လာသည္ ..။
အာေခါင္မ်ား ေျခာက္ကပ္၍ ေပါင္ၾကားမွ လိင္တန္ႀကီးကလည္း မ်က္ေစ႕မွ သတင္းပို႕ခ်က္ကို လက္ခံကာ
တဆတ္ဆတ္..ခါရင္းျဖင့္ မာေတာင္လာေလေတာ့သည္..။

ခ်စ္တီး မိေခ်ာ ေပါင္ေလးႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခပ္တင္းတင္း ဆြဲေထာင္လိုက္ရာ ေပါင္ေလးႏွစ္ခုၾကားမွ စိုလဲ႕ေသာ
ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ ျပဴးၿပီး ကားထြက္လာသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရေလေတာ့သည္ ..။ မိေခ်ာက တုန္လႈပ္ေသာ
လက္ေလးမ်ားျဖင့္ ခ်စ္တီး လက္ဖ်ံႀကီးကို ကုတ္တြယ္ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း မ်က္ႏွာေလးကို တစ္ဖက္သ႕ို
ေစာင္းခ်ထားသည္..။

“ ေမာင္…..မေကာင္းဘူး……ေမာင္…မေကာင္းဘူး….“
ဟူ၍သာ ထပ္တလဲလဲ တီးတိုးေရရြတ္ရင္း တရႈံ႕ရႈံ႕ ငိုေနသည္ ..။ ခ်စ္တီးက ဂရုမစိုက္…၊ သူ၏ ျပင္းထန္စြာ
ေတာက္ေလာင္ေနၿပီျဖစ္ေသာ ရာဂ မီးကို ၿငွိမ္းသတ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့…။ လႈပ္ရွားမႈမ်ားက

ၾကမ္းတမ္းသလိုႀကီး ျဖစ္လာသည္..။ အသက္ရွဴသံႀကီးက အခန္းအျပင္မွပင္ ၾကားေနရသည္..။
“ အ..အာ…..အို….အိုး…..ေမာင္..မေကာင္းဘူး……ဟင့္အင္း…အို…..”
ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို လက္ျဖင့္ ပိုင္ပိုင္ႀကီး ပြတ္သပ္ကာ လက္ညိွဳးျဖင့္ ထိုးသြင္းေမႊေႏွာက္ လိုက္ေသာအခါ
မိေခ်ာမွာ လူးလြန္႕သြားသည္..။
အားတင္းေစ႕ကပ္ထားေသာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာလည္း မသိမသာ ဆတ္ခနဲ ကြာဟသြားေလသည္..။

ခ်စ္တီးက လူလည္ ..။ လွ်ပ္တစ္ပ်က္အတြင္းမွာပင္ သူ႕တန္ဆာႀကီးကို မိေခ်ာ၏ ေစာက္ဖုတ္ဝေလးထဲသို႕
ေတ႕၍ ဆတ္ခနဲ ဖိသြင္းလိုက္သည္..။

“ ျဗြတ္…..အ…အ…..အ .မေလး…….ေမာင္……..”
တစ္လုံးခ်င္း ေရရြတ္ျမည္တမ္းရင္း ကုလားမေလး ရႈံ႕မဲ႕ သြားသည္ ..။
“ ေခြးမသား…..မေတာ္တေရာ္ ၿဖဲထည္႕ေနျပန္ၿပီ…………”
ဟု က်ေနာ္႕စိတ္ထဲမွ ေရရြတ္လိုက္မိသည္..။ ကုလားမေလး ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း မွာ ေလထဲ ဆတ္ဆတ္ခါ
လႈပ္ရမ္းေနရွာသည္…။

“ မရဘူး….မရဘူး……အာ…..နာတယ္…..နာတယ္….”
ကုလားမေလး မိေခ်ာခမ်ာ…ခ်စ္တီးရင္ဘတ္ႀကီးကို တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနေသာ လက္အစုံျဖင့္
တြန္းထားရင္း ေအာ္ေနရွာသည္..။
“ ျဗစ္…..ဖြတ္….ပလြတ္….ျဗစ္…..အား…ေသ…ၿပီ……”
ဒီေကာင္ လိုးနည္းေတာ့ အကၽြမ္းသား….၊ အပ်ဳိမေလး မိေခ်ာ၏ ေစာက္ပတ္ေလးမွာ

ေပါင္နွစ္ေခ်ာင္းပင့္ေထာင္ထားသည္႕တိုင္ေအာင္ တင္းတင္းႀကီး ေစ႕ကပ္လ်က္ ရွိေနသည္ ..။
အတင္းထိုးထည္႕လိုက္ေသာ ခ်စ္တီး၏ လီးထိပ္ရဲရဲႀကီးက ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသား ႏွစ္ျခမ္းကို အတင္းၿဖဲၿပီး
ဝင္ေနရာ..၊ တစ္ျဖစ္ျဖစ္ျမည္ရင္း တစ္ထစ္ခ်င္း လိုးသြင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္…။
“ အရမ္းၾကပ္တယ္….ေမာင္ရဲ႕…မလုပ္….မလုပ္ပါ..နဲ႕…ေနာ္….”
“ ေနာက္ေတာ့…ေခ်ာင္သြားမွာပါ…ေခ်ာရဲ႕….ေပါင္ကို ကားေပးေနာ္……..”
ေမာေနေသာ အသံႀကီးမ်ားျဖင့္ အျပန္အလွန္ တီးတိုးေျပာေနၾကေသာ္လည္း က်ေနာ္က ၾကားေနရသည္..။
လီးႀကီး ဝင္သြားၿပီ ဆိုကတည္းက မိေခ်ာ အသားေလးမ်ား ဆတ္ဆတ္ခါေနသည္ကို ေတြ႕ေနရသည္..။
ပိျပားေနေသာ ဖင္သားႀကီးမ်ားႏွင့္ ေခၽြးျပန္ကာ ေျပာင္လက္ေနေသာ ေပါင္လုံးႀကီး ႏွစ္ဖက္မွာ
သိသိသာသာႀကီး ပုဇြန္ဆိပ္ခုန္ေလး ခုန္ေနရွာသည္..။
“ နာလိုက္တာ….ေမာင္ ရယ္…အာ..အ……အ…ကၽြတ္..ကၽြတ္……”
ဤမွ် ႀကီးမားေဖာင္းကားေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးပင္လ်င္ ခ်စ္တီး၏ အလိုးကို အႀကိတ္အနယ္

ခံေနရရွာေပရာ ..မေအလိုး ခ်စ္တီး …၊ ဒီေကာင့္ လီးဟာ…မနဲမေနာ ဒစ္ႀကီးပင္ ျဖစ္လိမ္႕မည္ဟု က်ေနာ္

စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ေတြးလိုက္မိပါသည္…။ နက္ေျပာင္ ဝင္းလက္ေနေသာ မိေခ်ာ၏

ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႀကီးမ်ားမွာ ထူအမ္းအမ္းႀကီးမ်ား ျဖစ္ေပရာ…ခ်စ္တီး၏ လီးတန္ႀကီး
တိုးဝင္သြားတိုင္း …“ ဗလြတ္..”

ခနဲ ဂလိုင္သံလိုလို အသံႀကီး ထြက္လာၿပီး…၊ ခ်စ္တီး ဖင္ႀကီး ျပန္လည္ၾကြတက္သြားတိုင္းလည္း ..“
ဘြတ္…” ခနဲ ျမည္သံ ထြက္သြားေလသည္..။
“ ဗလြတ္….ဘြတ္……အား…ကၽြတ္..ကၽြတ္…..ဘြတ္…ဗလြတ္…..ျဗစ္……အို႕…အိုး….ေသပါၿပီ…ေနာ္…..ဟင္း
ဟင္း…..”

အဆက္မျပတ္ တိုေတာင္းေသာ အသံေလးမ်ား ေနာက္မွ မိေခ်ာ ေအာ္ဟစ္ညည္းတြားသံေလးမ်ား
ကပ္ပါလာေလ႕ရွိရာ…. က်ေနာ္႕တစ္ကိုယ္လုံး မရိုးမရြ ျဖင့္ ခန္းစီးထရံကို အတင္းၿဖဲ
ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနမိသည္..။

“..ဟဲ႕…..ေမာင္ရဲလင္း…..မိေခ်ာ..တစ္ေယာက္ မလာဖူးလား….”
“ အံမာေလး………”
က်ေနာ္လန္႕ ခုန္လိုက္မိသည္..။ ကၽြတ္ၿပီ….၊ မိေခ်ာ အေမ…ေဒၚအမီနာ……အိမ္ေပၚတန္းတက္လာသည္..။
က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ ျဖစ္သြားသည္..။
“ ဟာ….အန္တီ…အက်ႌေတြ လာယူတာလား….”
“ ဟင္…မိေခ်ာ လာမယူဘူးလား…ငါ လႊတ္လိုက္တာ ၾကာၿပီ…ကြဲ႕ ..”
“ က်ေနာ္ ခုမွ ေက်ာင္းက ျပန္လာတာ….အန္တီ..ထိုင္အုံးေလ…”
စကားေျပာရင္း လြယ္အိတ္ကို စားပြဲေပၚသို႕ ပစ္တင္ထားခဲ႕ၿပီး ဖိနပ္ခၽြတ္မွ မိေခ်ာ ဖိနပ္ကို ေျခသုတ္ခုံျဖင့္
ဖုံးအုပ္ေနရသည္..။

“ ေအး….ဒီဘက္လာရင္ …ေျပာလိုက္ပါကြယ္….ငါ ေဈးသြားရအုံးမွာ….”
“ ဟုတ္ကဲ႕…..ပါ…အန္တီ…သိပ္မနာပါဘူး…”
“ ဘာ ကြဲ႕….”

“ ေအာ္…သူလာရင္…သိပ္မၾကာပါဘူး…..အက်ႌေတြေပးၿပီး..လႊတ္လက
ို ္မွာ..ေျပာတာ….”
ကုလားမႀကီး ျပန္ဆင္းသြားၿပီးသည္ႏွင့္ က်ေနာ္ အိမ္ေရွ႕ ဧည္႕ခန္းတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္
ထိုင္ခ်လိုက္မိသည္..။
အိပ္ခန္းထဲမွ တြန္းထိုးရုန္းကန္သံမ်ား ၾကားလိုက္ရၿပီး မိေခ်ာ က်ေနာ့ေရွ႕မွ ေခါငး္ေလးငုံ႕ကာ
ေျပးထြက္သြားေလသည္..။ အိပ္ခန္းထဲမွ ခ်စ္တီး ထြက္လာသည္..။ မ်က္ႏွာက ဗိုက္နာၿပီး
အိမ္သာရွာမေတြ႕လို႕ ဝမ္းမသြားရသူ မ်က္နွာမ်ဳိး မအီမသာျဖင့္ ပုဆုိးျပင္ဝတ္ရင္း ..။
“ ေတာက္…..တစ္ခ်ီေတာင္ အလုအယက္…..ဟင္း….”
“ မေအလိုး…ေကာင္မေလး ျပႆနာ ရွာရင္ ခက္အုံးမယ္…….”
“ စည္းရုံးထားတာ ၾကာၿပီ ကြ…..ဟီး….မိုက္တယ္ ကြာ…….ျပည္႕တယ္….ေဖာင္းကားၿပီး စီးခနဲ..စီးခနဲ…..”
“ ေတာ္….ေတာ္….ေဟ႕ေကာင္…..မင္း အဲဒီေကာင္မေလးကို ယူရမယ္….”
“ ဟ….ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ…..မင္ကလဲ….ဒါကေတာ့……”
“ မင္း အူေၾကာင္ေၾကာင္ မလုပ္နဲ႕…ကိုယ္႕လူ….ငါကိယ
ု ္တိုင္ ေဒၚအမီနာကို ေျပာၿပီး ေပးစားမွာ….”
” ေက်ာင္းၿပီးမွ ေလ….. မင္းကလဲ…..ဟဲဟဲ…”
“ ေအးပါ…..ေက်ာင္းမၿပီးခင္ ဗိုက္ႀကီးလာရင္…လဲ ယူရမွာ…..”
ခ်စ္တီး က်ေနာ္႕မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည္႕ၿပီး ရႈံ႕မဲ႕သြားသည္..။
“ မင္း ….အမ်ားႀကီး လိုပါေသးတယ္….ရဲလင္း ရာ…..”
ဟု ေျပာလိုက္သည္..။ အျပင္၌ မိုးရိပ္တို႕ ဆင္စျပဳလာသည္..။ အေဆာင္ေရွ႕မွ စိန္ပန္းပင္အိုႀကီးထက္
အရြက္တို႕ ကင္းစင္ေနသည္..။ ရဲရဲနီေသာ စိန္ပန္းပြင့္တို႕ လမ္းေပၚ၌ ျပန္႕က်ဲေနသည္..။ အပင္ေပၚ၌
ပြင့္ေနၾကသလို ေျမသို႕ ေၾကြသည္႕တိုင္လည္း စိန္ပန္းပြင့္တို႕ အေရာင္ကား နီေစြး
ေတာက္ပေနဆဲပါတကား….။

” ရဲလင္း…..ကြ….ေဟး……ဟာ…လြတ္ရုံေလး ေတာက္…..”
“ ရွီး…..ကၽြိ………….”
က်ေနာ္ ဘရိတ္ကို ေျခမွ ဖိနင္းၿပီး ကလပ္ရွ္ ကို လႊတ္လိုက္သည္ႏွင့္ အီဇူဇူး ဆုိင္ကယ္ေလး တုံ႕ကနဲ
ရပ္သြားသည္..။ ဆိုင္ကယ္ေျပးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဖုံလိပ္မ်ား က်န္ရစ္ခဲ႕သည္..။ ပိန္လိမ္ေနေသာ

ကတၱရာတိုင္ကီတစ္လုံးက ေဂ်ာက္ကမ္းပါးထိပ္ သုံးေပအကြာ၌ ခ်ထားသည္..။ ယင္းတိုင္ကီကို ပတ္၍
ပထမဆုံး ခ်စ္တီး (ေခၚ) သီဟက ဟြန္ဒါ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ပတ္ေမာင္းသြားခဲ႕ၿပီးၿပီ…၊ က်ေနာ္က ဒုတိယ
အသုတ္ ပတ္ျပရျခင္း ျဖစ္သည္..။ သီဟ ၊ေက်ာ္ေဝ ၊ စန္းလြင္ ၊ က်ေနာ္ ၊ ေမာ္ႀကီးႏွင့္ ဆိုင္ကယ္

ဝါသနာရွင္ မ်ား ေက်ာက္ေရတြင္း ေဂါက္ကလပ္ ေရွ႕ဘက္ ၊ အစိုးရ ဂဝံေက်ာက္မ်ား တူးေဖာ္ထားရာ
ေခ်ာက္ႀကီးအစပ္၌ အေပ်ာ္တမ္း ဆိုင္ကယ္ စီး ၿပိဳင္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္..။

ထိုအထဲတြင္ ေဒသေကာလိပ္မွ ေက်ာင္းသူေလးမ်ား ၊ ပင္မ စီးပြားေရးႏွင့္ သခ်ာၤတို႕မွ သူငယ္ခ်င္း

မိန္းခေလးမ်ားလည္း ပါလာၾကသည္..။ စတင္စီးေနၾကစဥ္က ဆိုင္ကယ္စီးေရ မ်ားေသာ္လည္း ကတၱရာပုံး
တိုင္ကီကို ေခ်ာက္ကမ္းပါးဘက္သို႕ ပိုမို တိုးကပ္ၿပီး စီးရေသာအခါ လိုက္ပါလိုသူဦးေရ နည္းပါးသြားသည္ ..။

တစ္ဖက္စြန္းတြင္ ေခ်ာက္ႀကီးက ေပ ( ၄၀ ) ခန္႕ နက္ရိႈင္းစြာ ရွိေနသည္..။ ေနာက္ဆုံး အေခါက္ ေျမအစြန္း
၂ ေပသာ ခ်န္ၿပီး တိုင္ကက
ီ ို ပတ္ရေသာအခါ သီဟႏွင့္ က်ေနာ္ ႏွစ္ေယာက္သာ က်န္ရွိေနေတာ့သည္ ..။

သီဟက က်ေနာ္႕အား စပ္ၿဖီးၿဖီး ၾကည္႕ကာ ဆုိင္ကယ္အဂ်ၤင္ကို …ဝူးခနဲ ဝူးခနဲ လီဘာေဆာင့္ဆြဲၿပီး ရိပ္ခနဲ
ေဆာင့္ထြက္သြားသည္..။
ေျမသား က ဂဝံေက်ာက္ဆိုေသာ္လည္း ဆိုင္ကယ္အေလးခ်ိန္နွင့္ လူအေလးခ်ိန္ကို ခံနိုင္ရည္ မည္မွ်

ရွိသည္ဟု က်ေနာ္တို႕ မစမ္းသပ္ဖူး…။ ထို႕ေၾကာင့္ လ်င္ျမန္စြာ ျမွားတစ္စင္းကဲ႕သို႕ ခုန္ထြက္သြားေသာ
သီဟ ေနာက္သို႕ က်ေနာ္ ထက္ၾကပ္မကြာ လိုက္ခဲ႕သည္..။

သီဟ ဆိုင္ကယ္ ေနာက္ဘီးယက္အားျဖင့္ ေျမစိုင္ေျမခဲမ်ား ေခ်ာက္ထဲသို႕ ေဝါခနဲ ပဲ႕က်ကုန္သည္ ..။
က်ေနာ္႕ အတြက္ တစ္ေပေက်ာ္ေက်ာ္မွ် သာ က်န္ရစ္ေတာ့သည္ ..။ ထို႕ေၾကာင့္ ဆိုင္ကယ္ ေရွ႕ဘီးကို
ဆတ္ခနဲ ေမာ့တင္လိုက္ၿပီး အင္ဂ်င္ကို အစြမ္းကုန္ ျမွင့္တင္ေပးလိုက္ၿပီး တုိင္ကီအား ပြတ္ဆြဲလ်က္
ကမ္းပါးေဘးမွ ျဖတ္ေက်ာ္လိုက္ရေတာ့သည္..။
“ ဟာ ….ရဲလင္း…….သြားၿပီ…”
ရင္ထဲ ေအးခနဲ ျဖစ္သြားၿပီး ဒုန္းခနဲ ေျမႀကီးနဲ႕ ေရွ႕ဘီး ထိလိုက္ကာ ဆိုင္ကယ္ေလးက ေပါ႕ပါးစြာ

ခုန္ပ်ံထြက္သြားမွ က်ေနာ္႕ရင္ထဲ ဆို႕ၾကပ္ေနျခင္းမ်ား သက္သာသြားရေလသည္..။ ဝိုင္းၾကည္႕ေနၾကေသာ
လူအုပ္ထဲမွ လက္ခုပ္သံမ်ား ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚလာၿပီး…က်ေနာ္႕ဆိုင္ကယ္ကို ျမက္ခင္းေဘး၌
ရပ္ပစ္လိုက္သည္..။ ေခါင္းမွ ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္လိုက္ၿပီး လူအုပ္ထဲသို႕ တစ္ခ်က္ မ်က္လုံး

ေဝ႕ၾကည္႕လိုက္မိသည္..။
“ ဟင္…မီးခဲမေလး….”
ေနကာမ်က္မွန္ အနက္ေလးျဖင့္ လက္ခုပ္လက္ဝါးတီးကာ ခုန္ဆြ ခုန္ွဆြ လုပ္ေနေသာ မီးခဲမေလးကို
ေတြ႕လိုက္ရသည္..။

” ေတာ္ေသးတယ္….ေသကုန္ၿပီ မွတ္ထာ… ”
သီဟက ဂေယာင္ေျခာက္ျခားအသံႀကီးျဖင့္ မ်က္ႏွာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ျဖစ္ကာ တိုးတိုးကပ္ေျပာသည္..။
“ မင္းေနာက္ ကပ္မလိုက္ရင္ …ငါကၽြတ္မွာ ….ေျမႀကီးက အက္ၿပီး ပဲ႕က်ေနၿပီ…
ဟူး….ဘုရားမလို႕….အမေလးေလး…..”
“ ေခြးမသား ေက်ာ္ေဝတို႕ ဆတ္ေဆာ့တာ… သူတို႕လဲ အစအဆုံး မစီးႏိုင္ပဲနဲ႕ မခံခ်င္လို႕သာ
လုပ္ရတာ..ဆိုင္ကယ္နဲ႕ ေဝးေနတာ ၾကာၿပီ….”

ေက်ာ္ေဝႏွင့္ စန္းလြင္က သူတို႕၏ ဟြန္ဒါ ဆိုင္ကယ္မ်ားေပၚသို႕ အေဖာ္မိန္းကေလးမ်ားကို တင္လ်က္
ျပန္ၾကရန္ လက္ေျမွာက္ျပသည္..။ သီဟက….
“ သြားႏွင့္ၾက…..”
ဟု ေအာ္ေျပာလိုက္သည္..။ စုစုေပါင္း ဆယ္႕ႏွစ္စီးခန္႕ ဆိုင္ကယ္မ်ား ေက်ာက္ေရတြင္း ေဂါက္ကြင္းေဘးမွ
ေတာလမ္းေလးအတိုင္း ဖုံတေထာင္းေထာင္းျဖင့္ ျဖတ္ေမာင္းသြားၾကေလသည္ ..။
“ ရဲလင္း….မင္း ငါ႕ညီမကို တင္လာခဲ႕ကြာ….”
“ ဟာ…..ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္…….”
“ လုပ္ပါကြ…..ငါ မိေခ်ာနဲ႕ (၈) မိုင္မွာ ခ်ိန္းထားလို႕ပါ…..မာလာကို မင္းျပန္မွာပဲ..ဥစၥာ..သူ႕ကို ေဒသ
အဝမွာတင္ ခ်ေပးခဲ႕….”
“ ဘယ္မွာလဲ…..မင္းညီမ…ေခ်ာလား…….”

“ ေခြးမသား…..စကားေကာင္းေကာင္းေျပာ….ဟုိမွာ……”
“ ညိဳသီ…ဒီကိုလာ….ညီမေလး….ရဲလင္း ဆိုင္ကယ္နဲ႕ လိက
ု ္ခဲ႕ေနာ္….ကိုႀကီးဆိုင္ကယ္က
ရွစ္မိုင္မွာဝင္ေပးခဲ႕ရမွာ….သိလား….”

ညိဳသီ ဆိုေသာ မီးခဲမေလး မ်က္ႏွာဝယ္ တဒဂၤအတြင္း အေရာင္အေသြး စုံေအာင္ ေျပာင္းသြားသည္ဟု
ထင္သည္..။ ၿပီးမွ …ကိစၥ မရွိပါဘူး…ဆိုေသာ မ်က္နွာေလးျဖင့္ က်ေနာ္႕ ဆိုင္ကယ္နား လာရပ္သည္ ..။
“ ကဲ….ငါသြားမယ္….ရဲလင္း….”
“ စိတ္ခ်သြားပါ….”
က်ေနာ္ သီဟအား ခပ္တိုးတိုး ေျပာလို္က္ရာ…သီဟက ..ေခြးမသား ဟု ပါးစပ္လႈပ္ကာ ဆဲျပသြားသည္..။
ဂ်င္းစကပ္တိုတိုေလးႏွင့္ ညိဳသီ႕ ေပါင္တန္ေလးမ်ားက ေဖြးဥေနသည္..။ ရာသီဥတု ရုတ္ခ်ည္း
ေျပာင္းလဲသြားသည္..။
“ ဟင္….မိုးေတြ မဲလာၿပီ…မိုးရြာမလား မသိဘူး…..”
“ ဟုတ္တယ္….ကဲ..ညီမ…တက္..သြားၾကစို႕….”
ဖုံးဖုံးဖိဖိ ေလး ကယ္ရီယာေပၚ ထိုင္ၿပီးမွ ဆိုင္ကယ္ကို က်ေနာ္ ေမာင္းထြက္ခဲ႕သည္..။ ေလက ေရွ႕မွ
ပင့္တိုက္ေနသည္..။ လမ္းက လွည္းလမ္းမို႕ ဆိုင္ကယ္ အေပါ႕စားေလးမွာ ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လို
ခုန္ေပါက္ ေနသည္..။
” က်သြားမယ္ေနာ္…..ဖက္ထား….”
“ ဘာ…..ေျပာတယ္….”
“ ခါးကို ဖက္ထားလို႕…ေလ..က်မွာစိုးလို႕….”
“ က်..က်….မဖက္ဘူး…..”
ေခြးမေလး…တကယ္မဖက္ပဲ ကယ္ရီယာခုန္ကိုသာ ကိုင္ထားေလရာ က်ေနာ္ တကယ္ စိုးရိမ္မိသြားသည္ ..။
ဆိုင္ကယ္ကိုလည္း အညင္သာဆုံး အရွိန္ ေလွ်ာ့ေမာင္းခဲ႕ရသည္..။ ဂဝံေျမနီလမ္းထက္ ဖုံတို႕

တေသာေသာ..အလုံးလိုက္ ထလ်က္ရွိရာ ဦးထုပ္ေဆာင္းထားေသာ က်ေနာ္႕အတြက္ ျပႆနာ
မရွိေသာ္လည္း မီးခဲမေလးအဖို႕ မႊန္ထူေနေပလိမ္႕မည္…။

မိုးဦးေလဦးမို႕ ေလကလည္း ျပင္းထန္စြာ တိုက္လာသည္..။ မဂၤလာဒုံ ေလယာဥ္ကြင္းမွ
ေလယာဥ္ပ်ံႀကီးမ်ားကို ျမင္ေနရသည္..။
” က်ေတာ့မယ္…..”
ညိဳသီက အသံေလး စူးစူးေလးနဲ႕ ေအာ္သည္..။ က်ေနာ္ ဆိုင္ကယ္ ရပ္ေပးလိုက္သည္..။
ေဆာင့္ရပ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားၿပီး ညိဳသီက ကယ္ရီယာခုံေပၚမွ လြင့္က်သြားေလသည္ ..။
“ အာ…အာ……….ဖုံး…”
ေျမႀကီးေပၚသို႕ သုံးေလးပတ္မွ် လည္ၿပီး ဒယီးဒယိုင္ျဖင့္ ေျမနိမ္႕ပိုင္း လွ်ဳိေလးထဲသို႕

လိမ္႕ဆင္းသြားသည္..။ က်ေနာ္ ဆိုင္ကယ္ကို ကမန္းကတန္း ေဒါက္ေထာက္ထားခဲ႕ၿပီး ညိဳသီ႕ေနာက္သို႕
ေျပးဆင္းခဲ႕ရသည္..။

တအင္းအင္း ၿငီးညူရင္း ညိဳသီ ကမူတစ္ခုေဘး လဲေနဆဲ…။
“ အိုး…..ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ….ဟင္……..”
ဟာ…ညိဳသီ႕စကပ္ေလးက ဗိုက္ေပၚအထိ လန္တက္ေနသည္..။ ျဖဴေဖြးဝင္းလက္ေနေသာ
ေပါင္တန္ႀကီးႏွစ္လုံးအၾကားမွ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကေလးက ေစာက္ပတ္ၾကား၌ ညွပ္ေနသည္..။
နီက်င္က်င္ ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားက ေဘာင္းဘီေလးထဲမွ တစ္ပင္စ ႏွစ္ပင္စ ထြက္ျပဴေနသည္ ..။

ေပါင္ႏွစ္လုံးက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီး ၿဖဲကားထားသလို ျဖစ္ေနရာ ေစာက္ပတ္ျဖဴျဖဴေဖာင္းေဖာင္းေလးမွာ
ခုံးမို႕ ေနသည္..။

“ အား….ကၽြတ္ကၽြတ္….အ….နာတယ္….နာတယ္…”
“ ဘယ္နားက နာတာလဲဟင္…….ညီမ…”
“ ေျခေထာက္ …ေျခေထာက္ အင္ဂယ္ လည္သြားတယ္ ထင္တယ္….အရမ္းနာတာပဲ….ကၽြတ္ကၽြတ္…
အ..ဟင္း…ဟင္း…..”
ႏႈတ္ခမ္းစြန္းေလးကို အေပၚသို႕ တြန္႕ေကြးလ်က္ ရႈံ႕မဲ႕ၿပီး…သူမ၏ ဒူးေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ စုံကိုင္ကာ
ကုန္း၍ ကုန္း၍ ဖိႏွိပ္ေနေသာ ညိဳသီ႕ အမူအယာေလးမွာ ပကတိ ကေလးငယ္တစ္ဦးပမာ

အျပစ္ကင္းလွသည္..။ လုံးဝန္းျပည္႕တင္းေသာ ရင္ေလးႏွစ္မႊာက လက္အစုံကို အေရွ႕သို႕
စုယူလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ရင္ညြန္ဆီမွ ခုံးထျပဴးထြက္လာၿပီး ဘေလာက္စ္ အက်ႌေလးထဲမွ

ခုန္ထြက္လာေတာ့မေယာင္…။ က်ေနာ္႕ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ ခုံလာသည္..။ ေျခာက္ကပ္လာေသာ
လည္ေခ်ာင္းမွ အားေပးစကား ေျပာရန္ပင္ အားယူ၍ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ တစ္ဆို႕ေနသည္..။

ဂ်င္းေဘာင္းဘီထဲမွ တဒိုင္းဒိုိင္း ေသြးတိုးႏႈန္းႏွင့္ အတူ မာေတာင္လာေသာ လီးႀကီးမွာလည္း ဖုံးမရဖိမရ…။
“ အစ္ကို ထူ…ထူေပးေမယ္..ေနာ္..အညိဳ…”
ခ်ာတိတ္မက က်ေနာ့ကို ခပ္စူးစူးေလး ေမာ့ၾကည္႕သည္..။
“ သူမ်ားကို ..အညိဳလို႕ မေခၚပါနဲ႕….”
“ ဗ်ာ……ဘာ..ဘာျဖစ္လို႕လဲ..ဟင္..”
“ အညိဳ ဆိုတာက က်ဳပ္ရည္းစား ေခၚဖို႕ ထားတာ….”
“ ေအာ္….ေအာ္….ေကာင္းပါၿပီ…ခြင့္လႊတ္ပါ…မညိဳသီ..”
“ ညိဳသီလ႕ို ေခၚလည္း ျပည္႕စုံပါတယ္….မ..ထည္႕စရာ မလိုပါဘူး…..”
က်ေနာ္႕ ရင္ထဲ က်င္ခနဲ တစ္ခ်က္ စူးစူးရွရွ ခံစားလိုက္ရသည္..။ သည္လို မာေက်ာေက်ာေလးမို႕လည္း
မီးခဲေလး ဟု အမ်ားက ကင္ပြန္း တတ္ခဲ႕ၾကဟန္ တူသည္..။ သူ႕အစ္ကို သီဟ ကိုေတာ့ ကပ္ေစးႏွဲ
ေကာ္တစ္ရာမို႕ က်ေနာ္တုိ႕က ခ်စ္တီးဟု ေခၚခဲ႕ၾကသည္…။

ရင္ခုန္စရာ မ်က္ႏွာ ႏုႏုေလးဝယ္ မာနရိပ္ေလးမ်ား ယွက္သန္းကူးလူးေနၾကသည္ဟု ကေနာ္ ထင္သည္ ..။
သူမ တစ္ကုိယ္လုံးကို စိန္းစိန္းႀကီး ၾကည္႕ေနမိသည္႕ က်ေနာ္႕ မ်က္လုံးမ်ားကို ေတာ့ သူမ ရင္ခုန္သြားဟန္
တူသည္..။

“ ဘာလို႕ သူမ်ားကို အဲဒီေလာက္ စိုက္ၾကည္႕ေနတာလဲ…ဟြန္း….”
“ ေဆာရီးကြာ…..”
ေတာက္…ေသလိုက္ပါေတာ့ကြာ….အဲဒီပါးစပ္က သိပ္လွလြန္းလို႕ ၾကည္႕ေနမိတာပါ….လို႕ ေျပာရမဲ႕ အစား
ေဆာရီး တဲ႕…။ မိုးရိပ္ေတြ ေနာက္က ဖုံလုံးႀကီးေတြကို တြန္းထိုးေမာင္းထုတ္ရင္း တေဝါေဝါ ရြာခ်လာေသာ
ေမလယ္မိုးက စစ္မေၾကျငာပဲ ရြာခ်လိုက္ေတာ့သည္..။

“ ဒီလိုပဲ…ၾကည္႕ေနေတာ့မွာလား….ဒီမွာ မိုးေတြ စိုကုန္ၿပီ…ဗ်…”
ဟုတ္သည္ မိုးေရမ်ားေၾကာင့္ သူမ တစ္ကိုယ္လုံး အပါးစား အက်ႌေလးေအာက္မွ ဘရာစီယာေလးက
ခ်ပ္ခ်ပ္ယပ္ယပ္ေလး ျမင္ေနရသည္..။ အခုနက ေလေပြရမ္းေၾကာင့္ ေဝ႕ဝဲက်ေနေသာ ဆံပင္ေလးမ်ားမွာ
မိုးေရမ်ား စိုရႊဲကာ ပုံပ်က္ေနၿပီ..။

“ က်ေနာ္…ေပြ႕ရမွာလား…ဟင္…….”
“ မေပြ႕ရင္လဲ..ေခါင္းေပၚရြက္တင္လဲ ရတာပဲ…”
ေတာက္…ငါ႕ႏွယ္ေနာ္…..ရူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနျခင္းေတာ့ မဟုတ္..။ တကယ္ကို ရင္ေတြ

တုန္လြန္းေနသည္..။ မိုးထဲေလထဲမွာ အလွဆုံးမေလးကို ေသြးဆူေနေသာ က်ေနာ္ ေပြ႕လိုက္မိပါတယ္ ..။
မိုးႀကိဳးပစ္သည္ထက္ ျပင္းထန္ေသာ ေပါက္ကြဲမႈတစ္ရပ္က ဧကန္ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပြားေတာ့မည္…။
ဟို ေသနာ ခ်စ္တီးဆိုတဲ႕ သီဟ ကလည္း မိတဆ
္ က္ေပးျခင္းေလးေတာင္ မျပဳပဲ သူ႕ႏွမေလးကို

ထားခဲ႕ရက္သည္…။ စိတ္ခ်လြန္း၍ ေတာ့ မဟုတ္..။ သူနဲ႕ မိေခ်ာဆိုတဲ႕ ကုလားမေလး တိ႕ု ပလူးေနက်
ဂ်က္ကာက ရွစ္မိုင္မွာ ရွိသည္..။ ကုလားမ ေစာင့္ေနမည္ဆိုေသာအခါ သီဟ ဖြန္ေၾကာင္ၿပီး
က်ေနာ္႕လက္ကို သူ႕ႏွမအား ဝကြက္ အပ္ခဲ႕ေခ်သည္..။
ခုေတာ့ ဆုပ္စူး စားရူးႏွင့္ က်ေနာ့မွာ ဒုကၡ..။

“ အာ…အဲလိုႀကီး ၾကည္႕ေနရလားဗ်…. ဒီမွာ အေအးမိၿပီး ေသေတာ့မယ္…ဗ်…သိလား…”
အားမရသည္႕ အသံ..။ ခၽြဲသံ ႏြဲ႕သံ လုံးဝ မပါ..။ ေဒါသ စြက္ေသာ အလိုမက် အားမလို အားမရ
သည္႕အသံ..။
“ ဒါဆို…က်ေနာ္…ထူေပးမယ္ ေနာ္….“
“ အို….အမေလး…..”
ဆူးေဇာင္းယမ္းပင္ကို ေပြ႕ဖက္သလိုမ်ဳိး မမွီမကမ္း ျဖင့္ အေဝးမွ ခ်ီမမိသျဖင့္ ဒူးေလး ဆန္႕မီရုံတြင္
က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ လုံး ၊ ေထြးခနဲ လုံးၿပီး ထပ္လ်က္သား လဲက်သည္ ..။

ညိဳသီက က်ေနာ့္ေအာက္၌ ပက္လက္ကေလး..။ စကပ္ေလးက လုံးဝ လွန္ေပးထားသလို အတိအက် ..။
ေဘာင္းဘီေအာက္မွ ငနာကလဲ တင္းလိုက္တာမ်ား က်င္ၿပီး ေအာင့္လာတဲ႕အထိပဲ ..။ ပထမေတာ့
သူ႕လက္တစ္ဖက္က က်ေနာ့္ လည္ပင္းကုိ ေယာင္ၿပီး တြဲခိုဖက္တြယ္ ထားေသးသည္ ..။
ေနာက္မွ ရွက္ေဒါသျဖင့္ က်ေနာ့ ရင္ဘတ္ကို ေဆာင့္တြန္းသည္..။

“ ဖယ္….ဖယ္ေတာ့…ကိုယ္႕ဖာသာပဲ ထ ေတာ့မယ္……”
ညိဳသီ႕အသံေလးမ်ား တုံလိႈက္ ေမာဟိုက္ေနသည္..။ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခြင္လုံး ေမဦးမိုးက ေမွာင္ေနေအာင္
ရြာေနသည္..။ က်ေနာ္ ….က်ေနာ့ နႈတ္ခမ္းအစုံက မိုးစက္ေလးမ်ား တစ္ေပါက္ေပါက္ က်ေရာက္ေနေသာ
ညိဳသီ႕ ႏႈတ္ခမ္း နီေစြးေစြးေလးကို အုံလိုက္ေလး ဆတ္ခနဲ ငုံခဲပစ္လိုက္သည္..။
“ ဟြန္း…အြန္႕…အြန္႕….”
ညိဳသီ မ်က္လုံးေလး ဝုိင္းသြားၿပီး က်ေနာ္႕မ်က္ႏွာကို တြန္းသည္..။ က်ေနာ္႕လက္မ်ားက ေႏြးေႏြးေလး

အိစို႕ေထြးေနေသာ ႏို႕ေလးမ်ားကို ဆုပ္ကိုင္ျဖစ္ညွစ္လိုက္သည္ ..။ ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ၾကာျမင့္စြာ စုပ္ရင္း
လွ်ာျဖင့္ ကလိေပးေနမိရာ ပါးစပ္ကို တင္းတင္းေစ႕ထားသျဖင့္ ညိဳသီ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကိုသာ
တျပြတ္ျပြတ္ စုပ္ေနမိသည္..။

မိုးက ပိုမို သည္းထန္လာသလို က်ေနာ္ကလည္း တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ တက္ေနမိသည္..။
ညိဳသီ႕လက္ကေလးမ်ားက သူ႕ႏို႕ေလးမ်ားကို ဆုပ္နယ္ေနေသာ က်ေနာ္႕လက္ခုံေပၚသို႕

ဖိအုပ္ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ရုန္းကန္သည္..။ ဒူးႏွစ္ေခ်ာင္းၾကား ကြက္တိ ေမွာက္ဖိထားေသာေၾကာင့္ ေပါင္ကိုမူ
သူမ စိမရ လိမ္မရ ျဖစ္ေနသည္..။

ခက္သည္က ေဘာင္းဘီဇစ္ မျဖဳတ္ရေသး..။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ေရစီးေၾကာင္းေလးတစ္ခုအထဲ၌
ထပ္လ်က္သား က်ေရာက္ေနျခင္း ျဖစ္ရာ စိုရႊဲေနၿပီး က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္

ေရေျမာင္းေလးထဲမွ ေရမ်ား တာတမံ ဆည္ဖို႕လိက
ု ္သလို ေရေတြ မ်ားလာလိုက္ တဖန္ ညိဳသီ ခါးကိုေကာ့၍
ရုန္းလိုက္သျဖင့္ ေရစီးေၾကာင္းေလး ပြင့္သြားၿပီး ေရမ်ား ဒလေဟာ စီးသြားလိုက္…။

တဖန္ ေရမ်ား ျပန္ၿပီး လွ်ံလာလိုက္ ..။ ဤအခ်ိန္ထိ မိုးထဲေလထဲ၌ မီးခဲမေလး က်ေနာ္႕အား ႏႈတ္ျဖင့္
လူယုတ္မာ ..လႊတ္….စသည္ျဖင့္ မေျပာျခင္းကို က်ေနာ္ သတိထားမိလာသည္..။ လက္တစ္ဖက္ကို
ႏို႕ေလးအား ကိုင္ၿမဲ ကိုင္ထားၿပီး ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ခဲရာခဲဆစ္ ဆြဲခ်လိုက္ေသာအခါ ရွစ္လက္မနီးပါး

ရွည္ေသာ က်ေနာ္႕ ပစၥည္းႀကီးက ေမာင္းျပန္ဒါး တစ္ေခ်ာင္း ခလုတ္ဖြင့္လိုက္သည္႕ႏွယ္ ေဘာင္းဘီထဲမွ
ေျဖာင္းခနဲ ထြက္လာသည္..။

ေအာက္ခံေဘာင္းဘီပါးပါးေလးေအာက္မွ ခုံးထေနေသာ လက္ဝဲဖက္ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို
ထိထိမိမိႀကီး ဖတ္ခနဲ ရိုက္မိသြားရာ ညိဳသီ မ်က္လုံးေလး ဝိုင္းသြားသည္ ..။ အံေလးႀကိတ္ကာ

မ်က္ေစ႕မွိတ္ရင္း ေခါင္းကို အတင္းတစ္ဖက္သို႕ လွည္႕ခ်ပစ္လိုက္သည္..။ ေအာ္….အရွက္ႀကီးေသာ
မီးခဲမေလးပါလား….။
“ အညိဳ….အညိဳ…”
“ မေခၚပါနဲ႕….မေခၚနဲ႕….”

က်ေနာ္ေခၚသံကို သူမ ငိုသံပါေလးႏွင့္ ေအာ္သည္..။ က်ေနာ္က သူမပါးကို ၾကင္ၾကင္နာနာေလး

နမ္းလိုက္မိသည္..။ ညိဳသီက မ်က္လုံးစိမ္းစိမ္းမ်ားျဖင့္ က်ေနာ္႕ကို ၾကည္႕ရင္း သူမပါးျပင္ကို လက္ဝါးျဖင့္
ဆတ္ခနဲ ပြတ္ပစ္လိုက္သည္..။
“ ရွင္….သူငယ္ခ်င္းေကာင္း…ေတာ္ေတာ္ပီသတယ္…..ေပါ႕…ဟုတ္လား..”
ထပ္မံ၍ နမ္းေသာ က်ေနာ္႕အနမ္းကို ေခါင္းရမ္းေရွာင္ရင္းမွ မပီမသ ဗလုံးဗေထြး ေျပာလုိက္သည္ ..။
“ ခ်စ္မိတာကိုး…အညိဳရယ္….”
“ အိုး…..ခ်စ္တိုင္း ဒီလိုလုပ္ရသလား….”
“ ဒီလို လုပ္ဖို႕ ခ်စ္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား ခေလးရယ္…”
“ မသိဘူး…ရွင့္ကို က်မ မုန္းတယ္….မုန္းတယ္…..မုန္း…အ…….”
မုန္းတယ္ဟု ခါးခါးသီးသီး ေအာ္ဟစ္ေနခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္႕လီးက ေဘာင္းဘီေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးၾကားမွ လွ်ဳိၿပီး
စြပ္ခနဲ ဝင္သြားသည္..။ ေမးကေလး ဆတ္ခနဲ ေမာ့ကာ အ..ဟုေအာ္ရင္း တိတ္သြားသည္..။
“ ျပြတ္….ပလစ္…ဖြတ္….စြပ္….”
“ အား…ကၽြတ္…ကၽြတ္…”

ညိဳသီ႕ ပုခုံးေလးကို အမွတ္တမဲ႕ ကိုင္ထားေသာ က်ေနာ္႕လက္မ်ားက သံျပဳတ္တူႀကီး တစ္ေခ်ာင္းအလား
တင္းၾကပ္သြားသည္ကိုပင္ က်ေနာ္ သတိမထားမိေတာ့..။ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ေအာက္ဖက္သို႕ ဆြဲခ်ၿပီး
ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲသို႕ လီးကို မညွာမတာ ဖိသြင္းလိုက္သည္..။ ညိဳသီ႕ထံမွ မခ်ိမဆန္႕

ေအာ္သံေလးၾကားမွ လက္ကို ေျဖေလ်ာ့ၿပီး လီးႀကီးကို လည္း ရပ္တန္႕လိုက္မိေတာ့သည္..။
ညိဳသီ႕ထံမွ အဖ်ားတက္သလို တဟင္းဟင္း ၿငီးသံေလးမ်ားကို အဆက္မျပတ္ ၾကားရၿပီး

ညိဳသီ႕လက္ကေလးႏွစ္ဖက္က က်ေနာ္႕ ရင္ဘတ္ႀကီးကို စုံကန္တြန္းထားရွာသည္ ..။ ညိဳသီ႕ ေျခဖေနာင့္
နွစ္ဖက္က က်ေနာ္႕တင္ပါးကို ကုတ္ေကြးၿပီး တင္းတင္းႀကီး ကပ္လိုက္သည္ကိုေတာ့ က်ေနာ္
သတိထားမိလိုက္သည္..။

ညိဳသီ အသက္ရွဴသံေလးမ်ား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီး ကို က်ယ္ေလာင္ေနသည္..။ မိုးစက္မိုးေပါက္တို႕က
က်ေနာ္တို႕ အေပၚသို႕ အကာအကြယ္မဲ႕ က်ေရာက္လ်က္ရွိဆဲ...ပင္..။

“ ျဗစ္….ဘြတ္…..အ….အား…….”
ညိဳသီ ဟိဟ
ု ုိသည္သည္ သိပ္မေအာ္…၊ နာက်င္သည္႕ဒဏ္ကို သတၱိေလးႏွင့္ အံႀကိတ္ခံေနသည္ ..။
“ ဝင္သြားတာ….နာလား အညိဳ…”
က်ေနာ္႕အေမးစကားကို မလိုလားဟန္ မ်က္လုံးတစ္ခ်က္လွန္ၿပီး ၾကည္႕ကာ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို
ျပတ္ထြက္မတတ္ ကိုက္ထားသည္..။
“ ကိုရဲလင္း…ရွင္…သိပ္…ပက္စက္တယ္….အ…”
“ အညိဳ႕ကို အစ္ကိုတကယ္ ခ်စ္…အင့္…..တာပါ….အညိဳ…”
“အို႕…အိုး…ကၽြတ္….ခ်စ္…ခ်စ္…ရွင္ အားရေအာင္ ခ်စ္ထား…”
ညိဳသီ က်ေနာ္႕ကို စိန္းစိန္းႀကီး ၾကည္႕ရင္း မ်က္ရည္မ်ား တေတြေတြ က်လာေနသည္….။ က်ေနာ္႕ရင္၌
တစ္စုံတစ္ခုေသာ ေဝဒနာတစ္ရပ္ကို ဖ်တ္ခနဲ ခံစားလိုက္ရကာ ( ဟယ္…မထူးေတာ့ပါဘူး..) ဟု
စိတ္ထဲတြင္ ဝင္လာၿပီး ဆက္တိုက္ႀကီး ေဆာင့္လိုးပစ္လိုက္မိသည္ ..။
“ ဟင္းဟင္း…အင့္…အင့္….ဟင္းဟင္း…….ကၽြတ္..ကၽြတ္…”
“ ျပြတ္…ျပြတ္…စြတ္…စြတ္…ဖြတ္……”
မိုးကား သည္းထန္ဆဲ..၊ လိုးပြဲေလးကလည္း အျပင္းထန္ဆုံး ရွိေနဆဲ..။ တစ္ခါတစ္ရံ

ညိဳသီ႕ေစာက္ပတ္ေလးက က်ေနာ္႕လီးႀကီးကို တင္းတင္းႀကီး ညွပ္ယူလိုက္သည္ကို ခံစားရသည္ ..။
မိုးေရမ်ား ေစာက္ေရမ်ား ျဖင့္ ဆီးခုံႏွစ္ခုမွာ တျဗိျဗိ အသံမ်ား ျမည္သည္အထိလည္း
ဖိႀကိတ္ပြတ္တိုက္မိသည္..။

က်ေနာ္႕လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္က ေျမႀကီးကို အားျပဳေထာက္ထားမိေနသည္ ..။ ဘေလာက္စ္ အက်ႌအတြင္းမွ

အသန္႕ရွင္းဆုံး သားျမတ္ ျဖဴျဖဴဝင္းဝင္းမ်ားလည္း လွ်ံက်၍ ေဆာင့္အားျဖင့္ လူးလြန္႕တုန္ခါေနေလသည္ ..။
က်ေနာ္႕ရင္ဘတ္ကို တြန္းထားေသာ ညိဳသီ႕လက္ကေလးမ်ားက က်ေနာ္႕ေက်ာျပင္သို႕ ဘယ္အခ်ိန္က

သိုင္းဖက္ထားလိုက္မွန္း မသိလိုက္..။ ညိဳသီ႕ ဖေနာင့္ေလးႏွစ္ဖက္က က်ေနာ္႕တင္ပါးကို ဖိ၍ ဖိ၍ ခ်ေပးကာ
ဆီးခုံေလး ေမာက္လာသည္အထိ ေကာ့ေကာ့ေပးလိုက္ရာ ..ေဖာက္ခနဲ ေဖာက္ခနဲ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး

ေဆာင့္မိၾကရာ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ က်စ္ေနေအာင္ ဖက္လိုက္မိၾကၿပီး

သုတ္ေရမ်ား အသီးသီး ပန္းထုတ္လိုက္မိၾကေတာ့သည္..။

ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခတ္ေနေသာ ေလ..၊ သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနေသာမိုး…၊ သည္မိုး သည္ေလ ၾကားမွာ
မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ဆုဆ
ံ ည္းမႈ သံေယာဇဥ္ အရင္းခံ၍ ကာမအေမွာင္တြင္း သို႕ ဆက္ခါဆက္ခါ

ဆင္းသက္မိေလေသာ က်ေနာ္ႏွင့္ ညိဳသီ အခ်စ္ကို အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ မဟုတ္ႏိုင္ဟု ေစာဒက
တက္မည္႕သူ ရွိသည္ ဆိုျငားအံ႕…။

က်ေနာ္ ..ေအာက္ပါ ဇာတ္လမ္းျဖင့္ သက္ေသ ထူရပါမည္..။
က်ေနာ္ မညာခ်င္ပါ..။ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးခဲ႕ဖူးပါသည္..။ ခ်စ္ကၽြမ္း ဝင္ခဲ႕ဖူးသည္..။
ဆိုပါေတာ့….ခ်စ္တတ္ခါစ အရြယ္က…။ တကၠသိုလ္ ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ရည္းစားမထားခဲ႕..။ ပညာကိုပဲ
ဦးစားေပးခဲ႕သည္က အမွန္…။ အဲ….ညိဳသီဆိုေသာ ခ်ာတိတ္မေလးနဲ႕ မိုးေတြ ရြာေသာတစ္ရက္
အျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ညိဳသီသည္ က်ေနာ္႕ အသက္ ၊ က်ေနာ္႕ အသည္း ၊ အဲ…က်ေနာ္႕ ဘဝ
ျဖစ္ခဲ႕ရသည္..။ မီးခဲေလးက က်ေနာ္႕ကို အၿမဲ ႏိုင္လိုသည္..။
“ ေမာင္ ..လို႕ ေခၚပါလား….အညိဳရယ္…”
“ ဟြန္း….ဘယ္ေတာ့မွ ..မေခၚဘူး….”
“ ကိုကို …လို႕ေရာ…….”
“ နားထား…လိုက္…”
“ အညိဳ…အစ္ကို႕ကို မခ်စ္ဖူးေပါ႕…ေနာ္…“
“ ဘာလဲ….ငိုအုံးမလို႕လား…ဟင္း ဟင္း….ခ်စ္တယ္ မခ်စ္ဖူး ဆိုတာမွ မသိရေသးခင္ ရွင္လုပ္ခဲ႕တဲ႕
အခ်ဳိးက လူဆန္လို႕လား….ကိုရဲလင္း……..ဟင္….”
က်ေနာ္႕ ရင္ထဲ ေအာင့္သြားရသည္..။ က်ေနာ္လုပ္တာ မတရားဘူးဟုလညး္ က်ေနာ္႕ဖာသာ

ခံယူထားသည္..။ ထို႕ေၾကာင့္ ညိဳသီ အေရွ႕မွ လာလ်င္ ေနာက္သို႕ က်ေနာ္ ျပန္လွည္႕ၿပီး …၊ ညိဳသီ
ရွိေနေသာ ေနရာသည္ က်ေနာ္ႏွင့္ မအပ္စပ္ေတာ့သလို ခံစားလာရသည္..။ ညိဳသီ႕ထံမွ အခ်စ္ဆိုေသာ
အၾကင္နာ ေမတၱာကို က်ေနာ္ မရေတာ့..။ ကာမကို သာ ရရွိခဲ႕ျခင္း မဟုတ္ပါလား…။
“ ရဲလင္း…သူ႕နံမယ္က ေစာစႏၵာ တဲ႕….ေဒသကပဲ…“
တရုတ္ကျပားလိုလို ရွမ္းမေလးလိုလို သြယ္သြယ္ နြဲ႕ႏြဲ႕ေလး..။

“ ဟုတ္ကဲ႕…ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္…ေနာ….အဟင္း….”
“ အေစာကေတာ့ ဝမ္းမသာပါဘူး….ကိုရဲလင္း….”
“ ဗ်ာ……..”
က်ေနာ္႕မွာ ေဒါသထြက္ရမွာလိုလို …။
“ ကိုရဲလင္းနဲ႕ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ရတာကို အေစာ ဝမ္းသာပါတယ္…၊ အေစာ ဝမ္းမသာတာက သစၥာမဲ႕တဲ႕
ရွင္တို႕သူငယ္ခ်င္း ကိုသီဟေၾကာင့္ပါ….”
“ သီဟ….ေအာ္…….သီဟနဲ႕ ေစာစႏၵာက ………“
“ လင္မယား ဘဝအထိ ေရာက္ခဲ႕ၿပီးၿပီ ဆိုပါေတာ့…ကိုရဲလင္း…..က်မ…”
ျပႆနာ…..အမ်ဳိးသမီး တရႈံ႕ရႈံ႕ ငိုေနသည္..။ မိတ္ဆက္ေပးေသာ ေက်ာ္ေဝတစ္ေယာက္ ဘယ္ေခ်ာင္
ေရာက္သြားမွန္း မသိ..။ က်ေနာ္ ပထမ ေက်ာ္ေဝကို ေဒါသ ျဖစ္သည္..။ ဒုတိယ ..သီဟ..။
“ အခု …သီဟနဲ႕ ေစာစႏၵာ ေတြ႕ၿပီးၿပီလား….ဟင္……..”
“ သူ….က်မကို ေရွာင္ေနတယ္…..ကိုရဲလင္း…….”
ကုလားမေလး မိေခ်ာ…ယခု …ေစာစႏၵာ…..ေနာက္ ဘယ္မိန္းကေလးေတြႏွင့္ ရႈပ္ေနျပန္ပါလိမ္႕….။ ေစာစႏၵာ
က်ေနာ္႕အနားသို႕ မဝံ႕မရဲေလး ကပ္လာသည္..။ အရွက္မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြက
တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါေနသည္..။

“ က်….က်မ ..မွာ….ကိုယ္…..ကိုယ္ဝန္ ရွိေနၿပီ…..ကို ရဲ လင္း….”
“ ဟာ……အဲဒါ…ေစာက္ျပႆနာ……”
ပါးစပ္မွ လႊတ္ခနဲ ထြက္ၿပီး မွ ေစာစႏၵာကို အားနာသြားရသည္ ..။
ေစာစႏၵာက မ်က္ႏွာကို လက္ကိုင္ပုဝါႏွင့္ အုပ္ခါ တရႈ႕ံ ရႈံ႕ ငိုသည္..။ ရာမည ေဆာင္ ေတာင္ဘက္မွ

သစ္အိုပင္ႀကီးေအာက္တြင္ က်ေနာ္ႏွင့္ ေစာစႏၵာ တို႕ မတ္တတ္ရပ္ကာ စကားေျပာေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္…။
ေက်ာင္းခ်ိန္ ကုန္ၿပီမို႕ ေနာက္က်ေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူအခ်ဳိ႕သာ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ရွိၾကသည္ ..။

ထိုစဥ္…. ကၽြိ…ဖုတ္…….ၿပိဳင္ဘီးေလး က်ေနာ္တို႕ အနားကပ္ၿပီး ရပ္လိုက္သည္..။ က်ေနာ္နွင့္ ေစာစႏၵာတို႕
ၿပိဳင္တူ လွည္႕ၾကည္႕မိသည္..။
“ ဟင္….ညိဳသီ….”
ေစာစႏၵာက ညိဳသီ႕ကို ဝမ္းသာအားရေလး….ေခၚလိုက္သည္..။
“ ျဖန္း…..ျဖန္း…….”
ဘယ္ညာ …ျပန္ရိုက္ပစ္လိုက္ေသာ လက္ဝါးႏုႏုေလးက က်ေနာ္႕ပါးျပင္ေတြကို ပူခနဲ ပူခနဲ…
ျဖစ္သြားေစပါသည္..။
“ လူယုတ္မာ…….”
ျပတ္သားတုံးတိေသာ အျပစ္ဖြဲ႕ စကားကို အေလးအနက္ ေရရြတ္ၿပီး စက္ဘီးေလးေပၚ ျပန္တက္ကာ
လွစ္ခနဲ နင္းထြက္သြားသည္..။
“ ညိဳသီ ….အထင္လြဲသြားၿပီ……ကိုရဲလင္း…..”
က်ေနာ္ ေစာစႏၵာကို ေၾကကြဲ ဆိ႕ု နင့္စြာ ၿပဳံးျပမိသည္..။
“ ခ်ာတိတ္…က်ေနာ္႕ကို အထင္လြဲေနတာ ၾကာပါၿပီ….ေစာစႏၵာ…ရယ္…….”
--------------------------x--------------------------x------------------------မိုးစက္မိုးေပါက္တို႕ အဓိပတိ လမ္းမေပၚ၌ ခုန္ေပါက္ေနၾကသည္..။ ေသာက ကင္းေသာ

ေက်ာင္းသားဘဝက ဤ ျမင္ကြင္းမ်ဳိးကို က်ေနာ္ မက္မက္ေမာေမာ ၾကည္႕ေနတတ္ခဲ႕သည္ ..။ ေရစီးျဖင့္
ေမ်ာပါလာတတ္ေသာ စိန္ပန္းပြင့္ဖတ္ နီနီေလးမ်ားကိုလည္း အေၾကာင္းမဲ႕ က်ေနာ္ ခ်စ္မိသည္ ..။

ခုေတာ့ သည္ျမင္ကြင္းေတြက က်ေနာ္႕အတြက္ ရင္နင့္ ေၾကကြဲရေသာ ျမင္ကြင္းေတြ ျဖစ္လာသည္ ..။
ရႊံ႕ေရနီနီေလးမ်ား လိမ္းက်ံလ်က္ နာက်င္စြာ ညည္းညဴေနေသာ ညိဳသီ႕ မ်က္ႏွာေလး …ေလထန္
မိုးသည္းေလတိုင္း က်ေနာ္ မ်က္ရည္ဝဲရင္း သတိေတြ ရမိသည္..။

ယခုလည္း သခ်ာၤေဆာင္ဘက္မွ က်ေနာ္ ထြက္ခဲ႕ကထဲက မိုး က တဖြဲဖြဲ ရြာသည္ ..။ သခ်ာၤေဆာင္ေရွ႕မွ
စိန္ပန္းပင္ႀကီးေအာက္….စိန္ပန္းပြင့္ဖတ္ေလးမ်ားကို အေၾကာင္းမဲ႕ နင္းေျခရင္း အကာအကြယ္မဲ႕

ေလွ်ာက္ထြက္လာခဲ႕သည္..။
“ ေဟ႕….အရူး…..အရူး…..”
ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕က မၾကားတၾကား လွမ္းေအာ္သည္..။ က်ေနာ္ လွည္႕မၾကည္႕…။ ခြင့္လႊတ္စြာ

လွည္႕မၾကည္႕…။ အေဆာင္မ်ားေအာက္၌ အသီးသီး မိုးခိုေနၾကေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား မ်ားက
က်ေနာ္႕အား ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ဘဲတစ္ေပြ အျဖစ္ သေရာ္ၾကည္႕ျဖင့္ ၿပဳံးၾကည္႕ေနၾကမည္ကိုလညး္
က်ေနာ္သိသည္..။

“ ဘာလို႕ …မိုးေရထဲ ေလွ်ာက္သြားေနတာလဲ…..အရူး….”
သေရာ္သံ…ခနဲ႕သံ ျဖစ္ေပမယ္႕ ေမတၱာအေငြ႕မ်ား ထုံသင္းေနေသာ ညိဳသီ႕အသံႏွင့္ အတူ
က်ေနာ္႕ေခါင္းေပၚသို႕ ထီးေလး မိုးေပးသည္..။ က်ေနာ္႕ရင္ထဲ..ဒိတ္ခနဲ လိႈ္က္ခုံသြားသည္..။
“ ဟိတ္…..သြား…ဘာေငးၾကည္႕ေနတာလဲ….လို႕….ႏွာဘူး….”
ေတြ႕စက ကဲ႕သို႕ ႏွာေခါင္းေလးရႈံ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလး ခၽြန္ၿပီး ေမးေလးေငါ႕ကာ ခပ္တုိးတိုး ေလး

ေျပာလိုက္သည္..။ ေတာက္ …အဲသလိုပဲ က်ေနာ္ဆိုတဲ႕ေကာင္…ဘာစကားမွ ျပန္မေျပာတတ္ပဲ …
အၿပဳံးမဲ႕မဲ႕ႀကီးနဲ႕ ၿပဳံးလိုက္မိသည္..။
“ ေမာင္က….ညိဳသီ႕ကို စိတ္ဆိုးေနတယ္….လား…ဟင္……”
ဝမ္းနည္း တုန္လႈိက္ေသာ အသံေလးျဖင့္ ညိဳသီ စိုးရိ္မ္စြာ ေမးသည္..။
“ မ…မဟုတ္ပါဘူး…ခေလးရယ္…၊ ေမာင့္နားနဲ႕ ေမာင့္မ်က္စိကို အျမင္မွား အၾကားမွား ေဝဒနာမ်ား
စြဲကပ္ေနသလား လို႕……..”

ညိဳသီ ဆိုေသာ ေကာင္မေလး ငိုၿပီ..။
“ ေမာင့္ကို….အညိဳ သက္သက္ အထင္လြဲခဲ႕မိတာ…ပါ..၊ မစႏၵာက ေျပာျပပါတယ္…၊
တကယ္ဆိုေလ….ေမာင့္ကို ဘယ္သူနဲ႕မွ တြဲတာ မႀကိဳက္ဘူး.. သိလား….၊ ဟို…ဘယ္လို
ေျပာရမလဲ….ကြယ္…..အရမ္း…အရမ္း ခ်စ္တာပါကြယ္………”
“ ေအာ္…..ခေလး ရယ္…….”

“ အို….ဟိုမွာ လူေတြနဲ႕ကြယ္….ေမာင္ကလဲ……”
ရုတ္တရက္ ညိဳသီ႕ ပုခုံးေလးကို ဖက္မိၿပီးမွ ရုတ္ခနဲ ျပန္သတိရလိုက္ေသာ က်ေနာ္႕ အျဖစ္ကို ညိဳသီ
တသိမ္႕သိမ္႕ ရယ္သည္..။ ငိုလြယ္…ရီလြယ္…သည္အရြယ္ ပါလား..ညိဳသီရယ္…..။
---------------x-----------------------x-----------------သီဟ အေတာ္ မူးေနသည္..။
“ မင္း က …ငါ႕ကို ဆရာလုပ္ေနတာ…မင္း ဘာေကာင္မို႕လဲကြ..ရဲလင္း..ဟင္……”
“ ငါက ေစတနာနဲ႕ သတိေပးတာပါ သူငယ္ခ်င္း….”
“ အားဟား….ေစတနာ….ဘာေစတနာလဲ….သြားစမ္းပါ ေျမာင္းထဲ…ေဟ႕ေကာင္…ရဲလင္း…မင္းလဲ
ေဆာ္ဖန္လို႕ ရရင္ ဖိုက္မွာပဲ…ငါလဲ ဖန္တယ္ ..အဲ..ဖိုက္တယ္..၊ ေစာစႏၵာ…ဗိုက္ႀကီးတာ

ငါဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ…ေကာင္းတုန္းက နွစ္ေယာက္ အတူ ေကာင္းခဲ႕တာပဲကြ…ဟားဟား……..”
က်ေနာ္ သီဟကို အေတာ္ပင္ ရြံ႕ရွာသြားမိသည္..။
“ ေဆာ္ဆိုတာ…ျဖဳတ္ဖို႕ လုပ္ဖို႕ကြ…ဟဲဟဲ….ဗိုက္ႀကီး ခေလးေမြးတာ သူတို႕ အလုပ္.မဟုတ္ဖူးလား….ဒါမွ
မဟုတ္လဲ မိေခ်ာလို ခေလး ဖ်က္ခ်ပစ္လိုက္..ၿပီးေရာ…“

“ ေတာ္….ေတာ္ေတာ့ သီဟ….မင္းဟာက လြန္လာၿပီ…၊ မင္းကို ငါေတာ္ေတာ္ ရြံသြားၿပီ…”
က်ေနာ္ ေဒါသျဖင့္ ေအာ္ေျပာရင္ ထရပ္လိုက္မိသည္..။ ေက်ာ္ေဝက က်ေနာ္႕လက္ေမာင္းကို ခပ္တင္းတင္း
ကိုင္ၿပီး သတိေပးလိုက္သလို ခါရမ္းသည္..။ စန္းလြင္ကလည္း ေနရာမွ ထရပ္ရင္း…
“ မင္း မူးေနတုန္း ဒို႕ ဘာမွ မေျပာခ်င္ဘူး….ခ်စ္တီး မင္းမွာလဲ နွမ ရွိတာပဲ…စဥ္းစားေပါ႕ကြာ…..”
ထိုေန႕က သီဟ တစ္ေယာက္ထဲ က်ေနာ္တို႕ ပစ္ထားခဲ႕ၾကၿပီး ထြက္လာခဲ႕ၾကသည္ ..။
--------------------x---------------------x------------------

“ အစ္ကို သီဟ သိရင္ ညိဳသီ႕ကို သတ္ပစ္မွာ ….ေမာင္ရဲ႕….”
က်ေနာ္႕ရင္ခြင္ထဲ၌ မိွန္းေနရင္း ေခၽြးစို႕ေသာ မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ခပ္ညီးညီးေလး ေျပာလိုက္ေသာ ညိဳသီ႕
နဖူးေလးကို က်ေနာ္ နမ္းလိုက္သည္..။

“ ဒါ…ဘယ္အစ္ကိုျဖစ္ျဖစ္ ေဒါသျဖစ္ၾကမွာေပါ႕…ခေလး ရဲ႕…”
“ ေမာင္က ညိဳသီ႕ကို တကယ္ ယူမွာပါ ေနာ္…..”
စိုးရိမ္ေသာ မ်က္ဝန္းေလးအစုံက အရည္ရႊမ္းလဲ႕ေနသည္..။
“ ေမာင္ဟာ…ေယာက္်ားစစ္စစ္ပါ အသဲရယ္…၊ ယုံစမ္းပါ….ကဲ အခုပဲ လက္ထပ္မယ္ဆလ
ို ဲ ထ…အက်ႌဝတ္
ထမီဝတ္…၊ ရုံးကို သြားၾကမယ္..ကဲ….ထ….”
“ အမေလးေနာ္…အဲဒီအေျပာေလးေတြနဲ႕ ညာညာၿပီး လုပ္ေနတာ….ေဟာဒီ မိညိဳသီကလဲ သိသိႀကီးနဲ႕
လာလာ ခံေနရတာပါေနာ္….”

က်ေနာ္႕ႏွာေခါင္းကို သူမပါးေလးျဖင့္ ဖိကပ္ရင္း တုိးတိုးေလး ဆိုသည္..။
“ မဟုတ္ပါဘူး..ခေလးရယ္…၊ ခေလး မယုံရင္ အခုလက္ထပ္လဲ ရပါတယ္……”
“ ကိုယ႕္ အိမ္ကိုယ္ယာနဲ႕..စားအိုးစားခြက္ အျပည္႕အစုံ ယူၿပီး ျခင္ေထာင္ထဲမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္
ေနပစ္လိုက္မယ္…..”
“ အယ္….ၾကည္႕စမ္း….ဒီလူႀကီး အေတာ္ ထန္တယ္ေတာ့……..”
က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ စန္းလြင္ စပယ္ျခံထဲရွိ ပ်ဥ္ေထာင္ ဓနိမိုး အိမ္ေလးထဲ၌ ခ်စ္ရည္လူးေနၾကျခင္း
ျဖစ္သည္..။

စန္းလြင္က ၿခံတစ္ဖက္ႏွင့္ ေက်ာင္းတက္ေနသူ ျဖစ္သည္..။ က်ေနာ္ႏွင့္ ညိဳသီတို႕ ကိစၥကို အစအဆုံး
ေက်ာ္ေဝကဲ႕သို႕ပင္ သိထားသူတစ္ဦး ျဖစ္ေလရာ လြတ္လပ္စြာ ေနထိုင္ႏိုင္ေရးအတြက္ စန္းလြင္က
အစစအရာရာ စီစဥ္ေပးသည္..။ စပယ္ၿခံက ေထာက္ႀကံ႕မေ၇ာက္ခင္ ႏြယ္ေခြ ၌ ရွိၿပီး သီဟ ရန္မွ
စိတ္ခ်ရေသာ ေနရာလည္း ျဖစ္သည္..။
“ ကဲ…ေရခ်ဳိးၾကစို႕ေလ…ေမာင္…..”

ညိဳသီက ေစာင္ကို ဖယ္ခ်လိုက္ၿပီး ဒူးကေလးေထာက္ၿပီး ရဲရဲတင္းတင္း ထလိုက္သည္ ..။ ပထမ ႏွစ္ခ်ီခန္႕
လိုးၿပီးၾကၿပီမို႕ က်ေနာ္႕လီးႀကီးမွာလဲ ေပ်ာ့ေခြ ေနသည္..။ သို႕ေသာ္ ယခုကဲ႕သို႕ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖင့္
လွပက်စ္လ်စ္ေသာ ညိဳသီ႕ ကိုယ္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ျမင္ရျပန္ေသာအခါ က်ေနာ္႕လီးႀကီးမွာ
ကရိန္းႀကီးအလား တျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ေထာင္တက္လာျပန္သည္..။
“ အို….လြန္လြန္းတယ္ကြာ….ေမာင့္ ဟာႀကီးက…….ဟင္းေနာ္……”
ေထာင္လာေသာ လီးႀကီးကို အသဲယားဟန္ျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးျဖင့္ ဖိညွပ္လိုက္ၿပီး လီးထိပ္ကို လွ်ာေလးျဖင့္
ထိုး၍ …ဆြေပးလိုက္သည္..။

“ အို…အိုး….ခ်ာတိတ္က တအားလုပ္တာပဲ…ဟင္းဟင္း………”
“ ေဟာေတာ့…ဘာမွ လဲ မလုပ္ရေသးပဲနဲ႕……..”
“ မင္းေနာ္..ငါေဒါသျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နဲ႕…သိလား….”
“ အို…..ကဲ…လုပ္တယ္…ျပြတ္…လုပ္တယ္….ျပြတ္…ကဲ ကဲ…ျပြတ္…..”
“ အား….အား………ဟင္း…အင္း…….မင္းကြာ……”
ညိဳသီက က်ေနာ္႕လီးႀကီးကို စုံကိုင္ၿပီး အားရပါးရႀကီး စုပ္ကာ အေပၚသို႕ ဆြဲတင္လိုက္ရာ တစ္ကိုယလ
္ ုံး
ေျမာက္တက္သြားမတတ္ ခံစားလိုက္ရေလသည္..။
က်ေနာ္ကလညး္ ျဖဴဝင္းတင္းအိေနေသာ ဖင္ေလးကို လက္ဝါးျဖင့္ ပြတ္ေပးေနရာမွ ေစာက္ပတ္ေလးထဲသို႕

လက္ခလယ္ကို ထိုးသြင္းၿပီး ေမႊေပးလိုက္ရာ ညိဳသီ႕ဖင္ေလး ရႈံ႕ဝင္သြားၿပီး ခါးေလးကုန္းကာ ဆတ္ဆတ္ခါ
သြားေလသည္..။

ညိဳသီက က်ေနာ္႕လီးႀကီးကို သုံးေလးခါမွ် စုပ္ၿပီးေနာက္ ဒစ္ႀကီး တဝုိကက
္ ို လွ်ာထိပ္ကေလးျဖင့္ ဝုိက္၍
ဝိုက္၍ ထိုးေပးလိုက္ရာ လီးထိပ္ႀကီးမွာ တင္းေျပာင္လာၿပီး လိုးရန္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္ ..။
“ ဒီတစ္ခါ တစ္မ်ဳးိလိုးရေအာင္ေနာ္…..”
“ ဆန္းျပားလိုက္တာေနာ္…ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ခ်င္ေသးလို႕လဲ….”

“ ဒီခုတင္ႏွစ္ခု အၾကားမွာ ေမာင္က ခါးေအာက္မွာ ေခြးေျခခုၿပီး ပက္လက္ အိပ္ေပးထားမယ္ေလ…၊ ညိဳသီက
ေျခနွစ္ဖက္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကုတင္ တစ္လုံးစီမွာ တင္ၿပီး ေမာင့္အေပၚက တက္လိုးေပးေလ…”
“ အာ…..မလုပ္တတ္ပါဘူး…..ေမာင္ အရင္ လိုးျပ……”
“ ကဲ…ဒါျဖင့္ ဒီေခြးေျခမွာ ခါးတင္ၿပီး ေကာ့ခ်ထား…..”
ကုတင္ႏွစ္လုံးအလယ္၌ ေခြးေျခေလး တစ္လုံးခ်လ်က္ ညိဳသီ႕ကို ခါးေလးတင္ၿပီး ေကာ့ခ်ခိုင္းလိုက္ရာ
ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေဘးသို႕ အနည္းငယ္ ကားေထာက္ထားျခင္းျဖင့္ ေစာက္ပတ္ကေလးမွာ
လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ႀကီး ၿပဲအာေနေတာ့သည္..။

ျဖဴေဖြးေသာ ေပါင္တံႀကီးမ်ားကို လွ်ာျဖင့္ တစ္ဖက္ခ်င္း ယက္၍ ေစာက္ေစ႕ေလးကို ျပြတ္ခနဲ စုပ္ေပးလိုက္ရာ
ညိဳသီ႕ခမ်ာ သိမ္႕ခနဲ တုန္ခါသြားေလသည္..။

“ ဟင္းဟင္း…..ဟင္း……ကၽြတ္..ကၽြတ္…..ေကာင္း လိုက္တာ….ေမာင္ရာ……”
ဒုတိယအႀကိမ္ ေစာက္ေခါင္းေလးကို ၿဖဲၿပီး လွ်ာကို အျပားလိုက္ ျပည္႕ျပည္႕ႀကီး ထိုးသြင္းၿပီးမွ
ေစာက္ေခါင္းထဲရွိ အသားမ်ားကို လွ်ာျဖင့္ လိပ္၍ စုပ္ယူလိုက္ျပန္သည္..။
“ အား…..အူေတြ အသဲေတြ ထြက္ကုန္ၿပီလား…မသိဘူး….ေမာင္…….”
“ ျပြတ္…..ပလပ္…..စြတ္…ျပြတ္…….ပလြတ္….ပလပ္….စြပ္….”
သုံးေလးႀကိမ္မွ် မနားတမ္း စုပ္ေပးယက္ေပးလိုက္ေသာအခါ နီရဲေသာ ေစာက္ပတ္ ေအာက္ဖက္

စုခၽြန္ေနေသာ ခ်ဳိင့္ေလးၾကားမွ ပ်စ္ခၽြဲေသာ သုတ္ေရမ်ား ပြက္ခနဲ ပြက္ခနဲ ပန္းထြက္က်လာသည္..။
“ အ….အီး…..အိ……ထြက္ကုန္ၿပီ…ေမာင္ရဲ႕…ဖယ္….ဖယ္……အိ…အင့္…..အိုး……..”
“ ျပြတ္…ပလြတ္….ျပြတ္….ပလပ္….စြပ္……ရွလူး….ဖြတ္….ျပတ္…..”
က်ေနာ္က ညီွစို႕စို႕ သုတ္ေရမ်ားျဖင့္ ေရာေႏွာလ်က္ ေစာက္ဖုတ္တစ္ခုလုံးကို တစ္ျပင္လုံး
ေစာက္ေမႊးမ်ားပါမက်န္ ေရာေႏွာ ယက္ေပးလိုက္ရာ ညိဳသီ အရသာ အေတြ႕ႀကီး
ေတြ႕သြားရွာပါေတာ့သည္..။

“ အို႕……အိုး……….ဖယ္ပါလို႕ဆို ေမာင္ရာ…..ကဲ.အခု…ေပပြကုန္ၿပီ……ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ

ခ်စ္သတဲ႕လား…..ေမာင္ရယ္………”
ညိဳသီ႕အသံေလးက အားရေက်နပ္သံေလးအျပင္ အားနာ ရွက္ရြံ႕ ဟန္ေလးလည္း ေရာယွက္ေနသည္ကို
က်ေနာ္ သိလိုက္သည္..။ အမွန္က အေပးအယူ ရွိတာလဲ ဒါပဲ ျဖစ္သည္..။ အမ်ားအားျဖင့္ က်ေနာ္တို႕
ေယာက္်ားေတြက ကိုယ္ကသာ အစုပ္ခံခ်င္ၾကေသာ္လည္း မိန္းမကို ျပဳစုရမွာကိုေတာ့ အေတာ္

ဝန္ေလးၾကသည္..။ ဤသည္မွာ အေပးအယူ မညီမွ်ေသာ စပ္ယွက္ျခင္း သေဘာ၌ အက်ဳံးဝင္ေလသည္..။
မိန္းမတို႕ ဆႏၵ ျပင္းထန္လာမွ မိမိလိုခ်င္ေသာ ပုံစံကို ရယူရာတြင္ အလြန္မတန္ လြယ္ကူလွသည္ ..။

သို႕မဟုတ္ပါက ပင္ကိုယ္ဗီဇကိုက အရွက္ႀကီးေသာ မိန္းကေလးမ်ား အဖို႕ ဖင္ကုန္းေပးရာတြင္၄င္း ၊
ေစာက္ပတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး ၿဖဲေပးရန္တို႕မွာ အင္မတန္ စြန္႕စားရေသာ
အလုပ္ႀကီး ျဖစ္လာသည္..။

စိတ္သူကိုယ္တူ ဆႏၵျပင္းထန္ေနခ်ိန္တြင္ မူကား လီးကို ကိုင္ၿပီး မိမိဖာသာ ေစာက္ေခါင္းထဲ ေမႊၿပီး
ဆြရမွာလည္း ဝန္မေလး ၊ မဝင္သည္ကို အံကေလးႀကိတ္ၿပီး ကိုင္ထည္႕ေပးရမွာလဲ ဝန္မေလး…၊
ေယာက္်ားဆႏၵမွန္သမွ် အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ လိုက္ေလ်ာတတ္ၾကေတာ့သည္…။

က်ေနာ္ကမူ ဤအထာကို ကၽြမ္းလွသည္မဟုတ္ပဲ ညိဳသီ႕အေပၚ၌ တကယ္ကို ျမတ္ႏိုးလြန္း၍
ၾကင္နာယုယမိျခင္းသာ ျဖစ္သည္..။
“ လုပ္ေတာ့…..ေမာင္ရယ္…သူမ်ား မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး….ရွင့္……”
ညိဳသီက ေခြးေျခေလးေပၚ ပက္လက္လွန္ေပးထားရာမွ ေခါင္းကေလးကို အားယူေထာင္ရင္း
ေျပာလိုက္ျပန္သည္…။

“ အရမ္း ခံခ်င္ေနၿပီလား…..အညိဳေလး……”
“ အင္းပါဆို……ဟြန္း…သူ ေတာ္ေတာ္ ၾကားခ်င္ေနတယ္…..”
က်ေနာ္က ညိဳသီ႕ စကားကို သေဘာက်စြာ ဟက္ခနဲ ရယ္ရင္း ကုတင္ႏွစ္လုံးကို လက္တစ္ဖက္စီ ေထာက္ ၊
ေျခႏွစ္ဖက္ကိုလဲ ကုတင္တစ္လုံးစီေပၚ တင္လိုက္ေသာအခါ ညိဳသီ႕ေစာက္ပတ္ေလးေပၚ၌
က်ေနာ္႕လီးႀကီးက ထိုးစိုက္ရန္ ရစ္ဝဲေနေလသည္..။
“ အညိဳ…ကိုင္ထည္႕ေပးမွ ရမွာေနာ္……”
က်ေနာ္က ကတုန္ကရီ အသံႀကီးျဖင့္ ေျပာလိုက္မိသည္..။ က်ေနာ္ ေမြးစဥ္က ခ်က္ႀကိဳးတင္းရဲ႕ေလသလား
မသိပါ..။ လီးႀကီးက ေတာင္ၿပီ ေဟ႕ဆိုလ်င္ ထိပ္က ခ်က္နားအထိ ကပ္ေထာင္ေနေလ႕ ရွိသည္ ..။

ယခုလည္း လီးထိပ္က ဗိုက္ႏွင့္ တေျပးတည္း ျဖစ္ေနေပရာ ေအာက္မွ ပက္လက္ကေလး လွန္ေပးထားေသာ

ညိဳသီ႕ေစာက္ပတ္ႏွင္ အလ်ားလိုက္ တန္းေနသည္..။

ညိဳသီကလည္း ေခါင္းကေလး ေထာင္ၿပီး လီးႀကီးကို ဖန္သားနွင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ပစၥည္းကဲ႕သို႕
တယုတယေလး ကိုင္ကာ သူမ ေစာက္ပတ္အဝ၌ ေတ႕သြင္းေပးရွာေလသည္ ..။
“ ရလား….ေမာင္…….”
လိႈက္ေမာေသာ အသံျဖင့္ က်ေနာ္႕မ်က္ႏွာကို ၾကည္႕ရင္းမွ မဝံ႕မရဲေလး ေမးသည္ ..။ က်ေနာ္က ပါးစပ္ျဖင့္
မေျပာေတာ့ပဲ လီးကို ေအာက္တည္႕တည္႕ရွိ ေစာက္ဖုတ္ထဲသို႕ ေျဖးေျဖးခ်င္း ခါးကို ေကြးညႊတ္၍
ဖိသြင္းခ်လိုက္ပါသည္..။
“ ျပြတ္….ျပြတ္………ျဗစ္……”
“ အား…..ဝင္တယ္….ေမာင္…….ဝင္သြားၿပီ….ေမာင္ရဲ႕…..အင့္……..ဟင့္….”
ညိဳသီက လက္ႏွစ္ဖက္ကို ၾကမ္းျပင္၌ အားယူေထာက္ထားလိုက္ရင္း ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို အစြမ္းကုန္ ၿဖဲေပးကာ
မ်က္လုံးေလး ေမွးစင္းလိုက္ရင္း ညီးေျပာေလး ေျပာလိုက္ေလသည္..။
“ ျပြတ္….ျပြတ္….စြပ္…….စြပ္…..ဖြတ္……ျပြတ္…..”
“ အား….အာ….ကၽြတ္..ကၽြတ္….ထိတယ္..ေမာင္ရယ္…..အင္း….အင္း…အရမ္းထိတယ္…ကြယ္……..”
လီးႀကီးက အဆုံးထိလြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ျပန္ထုပ္ၿပီးမွ တဖန္ ျပန္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္
ေလဟာနယ္မွ စိုက္စုိက္ဝင္သြားေလရာ ေစာက္ဖုတ္ေလးမွာ ႏႈတ္ခမ္းသားေလးမ်ား ခ်ဳိင့္ဝင္သြားသည္အထိ
အလိုးခံလိုက္ရသျဖင့္ ညိဳသီ အသဲခိုက္ေအာင္ ေကာင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္..။

တစ္ဖန္ ညိဳသီမွာ က်ေနာ္ႏွင့္ မၾကာခဏဆိုသလို ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ခံေနၾကျဖစ္ေနၿပီမို႕ လီးႀကီး

ဆြဲႏႈတ္လိုက္တိုင္း ေစာက္ပတ္ႏွစ္ျခမ္းကို အားေလးထည္႕ၿပီး ညွစ္ခါ ညွစ္ခါ ဆြဲထားတတ္သျဖင့္
က်ေနာ္႕လိင္တန္ႀကီးမွာလည္း လက္ျဖင့္ သပ္ခ်ဆုပ္နယ္ျခင္း ခံရသည္သို႕ ျဖစ္ခနဲ တင္းေနေအာင္

ေစာက္ပတ္ အညွစ္ခံရသည္..။ အရသာ ရွိလွသည္..။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ေကာင္းေသာ ပုံစံတစ္မ်ဳိး ျဖစ္သည္..။
ခုံးေမာက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးေပၚသို႕ လီးကို အားနွင့္ စိုက္သြင္းၿပီး ေမွမီကာ နားထားရသည္႕
အရသာသည္လည္း တစ္ေယာက္အဂၤါစပ္ကို တစ္ေယာက္ ညွစ္ေပးဖိေပးရင္း ထိကပ္ထားရသျဖင့္
အသဲခိုက္ေအာင္ပင္ ေကာင္းလွသည္..။

ဤသို႕ ေလးငါးခ်က္မွ် ေဆာင့္လိုက္ရုံျဖင့္ လီးအရင္းမွ အီဆိမ္႕လာၿပီး သုတ္ေရမ်ားကို ညိဳသီ၏
ေစာက္ေခါင္းေလးထဲသို႕ ဇိခနဲ ဇိခနဲ ပန္းထည္႕ပစ္လိုက္မိပါေတာ့သည္ ..။

“ အာ….အား…..ဟူး……ေကာင္း..ေကာင္းတယ္……ေကာင္းတယ္………”
က်ေနာ္႕အေျပာကို ညိဳသီက တခစ္ခစ္ရယ္ရင္း က်ေနာ္႕လီးႀကီးအား လက္ဖ်ားေလးျဖင့္ ဆတ္ခနဲ
မနာေအာင္ ရိုက္သည္..။

“ ေကာင္းတယ္….ထန္လိုက္တာကလဲ….လြန္ေရာပဲဟာ…….ကို……”
က်ေနာ္က ဆတ္ခနဲ ညိဳသီ႕ ကိုယ္ေလးကို ေပြ႕ယူၿပီး ကုတင္ေပၚ ေစြ႕ခနဲ တင္လိုက္ၿပီး ေပါင္တစ္ဖက္ကို
ထမ္း ၊ တစ္ဖက္ကို ခြထားၿပီး ၿပဲေနေသာ ေစာက္ပတ္ထဲသို႕ လီးႀကီးကို စြတ္ခနဲ ထိုးသြင္းလိုက္ျပန္သည္ ..။
“ အဲ….လုပ္ျပန္ၿပီ…တတ္လဲ တတ္နိုင္တဲ႕…ေမာင္ရယ္……”
လီးႀကီးကလဲ ေစာက္ေခါင္းေႏြးေႏြးေလးထဲ ဝင္သြားသည္ႏွင့္ မာတင္းလာျပန္သည္..။ဟုတ္ပါရဲ႕ …
က်ေနာ္ဆိုတဲ႕ေကာင္ကလဲ လြန္ေနပါၿပီ…။

“ ေမာင့္……မေမာေသးဘူးလား…..ဟင္….”
“ ညိဳသီ႕ကို လိုးရင္း ေမာင္ ေသခ်င္ ေသပါေစ…ကြယ္…”
“ ၾကည္႕စမ္း….ႏွာဗူး…..ခစ္ ခစ္…ခစ္…..”
တကယ္ေတာ့လဲ…မိန္းမဆိုသည္က က်ေနာ္တို႕ထက္ တစ္ျပန္ ပိုၿပီး ႏွာထန္ၾကသည္ဟု က်ေနာ္
ၾကားဖူးသည္..။ ဤအဆိုအမိန္႕ မွားသည္မွန္သည္ က်ေနာ္ အျငင္းမပြားလိုပါ…။သို႕ေသာ္လည္း ယင္းသို႕

က်ေနာ္ အဆက္မျပတ္ လႈပ္ရွားသည္ကို ညိဳသီ ေက်နပ္ဝမ္းသာေနေၾကာင္း ကိုမူ ခ်ဳိရႊင္သြက္လက္ေနေသာ
သူ႕အမူအယာေလးမ်ားက ေဖာ္ျပလို႕ ေနေပသည္..။ အရင္းအထိ ဖိကပ္ထားသျဖင့္ လီေမႊးအုံႀကီးက

ညိဳသီ႕ ဖင္ၾကားေလး၌ ယားက်ိက်ိေလး ဖိကပ္မိေနသည္..။ ယင္းသို႕ ဖိကပ္ထားရင္း လီးကို ႏွဲ႕၍ ႏွဲ႕၍
ဘယ္ညာ လူးလြန္႕ေပးကာ ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲ ေညွာင့္လိုက္တုိင္း အင္း….ခနဲ အသံရွည္ေလး ဆြဲကာ
မ်က္လုံးေလးမ်ား ေမွးသြားၿပီး ညိဳသီ အရသာခံတတ္သည္..။

က်ေနာ္က လီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႕ တည္႕တည္႕မလိုးပဲ ေစာင္းလိုက္ လိမ္လိုက္ျဖင့္ ေဘးဘက္သို႕
ထိုးသြင္းေနရာ အဝင္က်စ္ၿပီး ထိထိမိမိ ရွိလွေသာေၾကာင့္ အ၇သာမွာ တစ္ကိုယ္လုံး
ပ်ံ႕ႏွံ႕စိမ္႕ဝင္သြားသည္အထိ ေကာင္းလွေပသည္..။
“ ေမာင္…က ကြယ္…..ရွီး…အ….အီး…….အင္း…ကပ္သီးကပ္သပ္…လုပ္တယ္……..”

“ မေကာင္းဘူးလား….အညိဳ…..”
“ ေကာင္းပါတယ္…ဒါေပမယ္႕…ဟုိ….အင္း…..အ…အ…….”
“ ေျပာေလ…ဒါေပမယ္႕..ဘာျဖစ္လို႕လဲ…မသိဘူးလား….”
“ အင္း……..”
ညိဳသီက ေခါင္းမေဖာ္ပဲ အင္း ဟု ဆိုသည္..။
“ ညိဳသီ….ဘယ္ပုံစံ အႀကိဳက္ဆုံးလဲ…ေျပာေလ….ေမာင္ လုပ္ေပးမွာေပါ႕….မရွက္ရဘူး…ခေလးရဲ႕……
လင္မယား ျဖစ္လာမွေတာ့ …ဒါလုပ္ၾကရမွာ…ရွက္စရာ မဟုတ္ဘူး….ရွက္..ေနရင္ မၿမဲေတာ့ဘူး….”
“ အင္းပါ…..ရွက္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး….ပါးစပ္က မထြက္တာ…..”
“ ေျပာပါ….အခ်စ္ရဲ႕….”
“ ဟုိ…ဘာလဲ….တစ္တီတူးေထာင္…လား….ဘာလဲ…အဲဒါ…ေကာင္းတယ္…ေမာင္ရဲ႕…”
“ ကဲ….လာ…ဟုတ္ၿပီ…ပက္လက္လွန္ေလ…အင္း…ေအးေအး……ေျခေထာက္ေတြ ေျမွာက္ထား…
ဒူးႏွစ္လုံးကို ပိုက္ထား…ေအး..ဟုတ္ၿပီ……”
ညိဳသီက သူမ အႀကိဳက္ဆုံး ပုံစံေလးျဖင့္ ရွက္ၿပဳံးႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလး ၿပဳံးကာ ေခါင္းကို တစ္ဖက္သို႕ ေစာင္းၿပီး
မ်က္လုံးေလး မွိတ္ေပးထားကာ အသက္ျပင္းျပင္းေလး ရွဴေနသည္ ..။

မွန္ေတာ့လညး္ မွန္ပါတယ္..။ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလး ႏွစ္ျခမ္းက တင္းတင္းက်စ္က်စ္ေလးျဖင့္

က်ေနာ္႕လီးကို စုပ္ညွစ္ထားႏိုင္သည္..။ က်ေနာ္က ဒူးမေထာက္ပဲ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ကာ ညိဳသီ႕ဒူးကို
အားျပဳကိုင္ၿပီး ေဖာက္ခနဲ ေဖာက္ခနဲ ျမည္ေအာင္ ေဆာင့္လိုးပစ္လိုက္ေလရာ ညိဳသီ႕တစ္ကုိယ္လုံး
ေကာ့ေကာ့သြားၿပီး ထြန္႕ထြန္႕လူးသြားရွာသည္..။

“ အ…အ……အ…….အား..အားကြယ္…….ရွီး ကၽြတ္….ဟင္း ဟင္း……အိုး အိုး…”
“ ေမာင္က…တအားေဆာင့္တာပဲ…အရမ္း ၾကမ္းတယ္…”
ညိဳသီ ၿငီးၿငီးေလး ေျပာမွ အ၇ွိန္ကို ေလ်ာ့ၿပီး ခပ္မွန္မွန္ေလး ေဆာင့္ေပးလိုက္ရာ…ရုတ္တရက္ ညိဳသီက

ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ၿဖဲခ်လိုက္ၿပီး သူမကိုယ္ေပၚသို႕ က်ေနာ္႕အား ဆြဲခ်ဖက္တြယ္ပစ္လိုက္ကာ ေအာက္မွ ေကာ့၍
ေကာ့၍ ေဆာင့္ရင္း…..

“ ေဆာင့္….ေဆာင့္……လိုက္စမ္းပါ..ေမာင္ရဲ႕…အ…အ…အီး…..အ..အ….ဟင့္ဟင့္….ကၽြတ္……….”
“ အိုး….ေမာင္….ဘယ္လိုျဖစ္ကုန္မွန္း…မသိေတာ့ဘူး…အ…..အား…..အား……အင့္…အင့္…
ထြက္ကုန္ၿပီ…….ညိဳသီ ..ၿပီး….ၿပီး..ၿပီ……..ေမာင္….”
ညိဳသီ ၿပီးၿပီဟု ေျပာလိုက္သည္ႏွင့္ က်ေနာ္ကလဲ သုတ္တို႕ကို ထိန္းမထားေတာ့ပဲ အသကုန္
ပန္းသြင္းလိုက္ရင္း ကုတင္က်ဳိးမတတ္ ေညွာင့္ပစ္လိုက္မိေလေတာ့သည္..။
“ ေကာင္းလိုက္တာ….ေမာင္ရယ္….အား……..”
“ ေနာက္တစ္ခ်ီေလာက္…လုပ္ၾကအုံးမလား….ဟင္…….”
“ အား….ေတာ္ေတာ့…ေမာင္ရယ္….ညိဳသီ…အားကုန္ေနၿပီ….”
ညိဳသီ႕ ေတာင္းပန္သံေလးမွာ….အားမရွိေတာ့သလို…တိုးတိတ္ညင္သာလြန္းလွပါေတာ့သည္..။
-----------------------x-----------------------x----------------------ၿပီးပါၿပီ…။

ဖတ္မွတ္သိမ္းဆည္းရလြယ္ကူေအာင္ http://achittatkatho.net မွကူးယူၿပီး PDF ဖိုင္ဖန္တီးေပးလိုက္သည္။

ေဒါက္တာခ်က္ႀကီး

http://achittatkatho.net

(အခ်စ္တကၠသိုလ္)