ΣΤΕΡΕΑ ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΥΓΡΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

Μέθοδος ενεργούς ιλύος Αποτελείται από: 1. Χοντρές σίτες για το φιλτράρισμα των νερών.
2. Λεκάνη καθίζησης. 3. Διάφοροι ετερότροφοι και αερόβιοι οργανισμοί με ανάδευση και Ο2
ανακατεύονται με ενεργό ιλύ και γίνεται ανάπτυξη των μικροοργανισμών. 4. Μέσα σε νερό
καθιζάνουν οι μικροοργανισμοί, φεύγει η ενεργός ιλύς με τη λυματολάσπη. Βακτήρια
Πρωτόζωα (καλοί δείκτες τοξικών, στην Αγγλία χρησιμοποιούνται ως λίπασμα) Νηματοειδείς
Βιοκροκίδα: Οι μικροοργανισμοί αναπτύσσονται και σχηματίζουν τους κόκκους, οι οποίοι
καθιζάνουν (έχουν 50 – 200 μm διάμετρος). Thiotrix (τρέφεται και ζει με θείο) και Beggiatre
δημιουργούν προβλήματα στις μονάδες καθαρισμού. Διόγκωση ιλύος: όταν αναπτύσσονται
λάθος οι μικροοργανισμοί και αντί να σχηματίζουν μια σωστή βιοκροκίδα, δημιουργούν καφέ
αφρό στην επιφάνεια, γίνεται όταν δεν έχουμε σωστή επίβλεψη μικροοργανισμών.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΙΧΘΥΩΝ
Μικροοργανισμοί σε ασθένειες ψαριών.
Είναι σπάνιες στα άγρια ψάρια. Τα ψάρια καλλιέργειας έχουν ασθένειες λόγω συνθηκών.
Προϋποθέσεις Εκδήλωσης 1. Παρουσία παθογόνου (χωρίς να υπάρχει δεν θα υπάρχει
εκδήλωση λόγω συνθηκών). 2. Θερμοκρασία (κατάλληλη για να αναπτυχθεί ο παθογόνος και
μέσα στο ψάρι). 3. Ιχθυοπυκνότητα (στις υδατοκαλλιέργειες τα ψάρια δεν έχουν αρκετό χώρο. Η
επαφή κάνει πιο εύκολη τη μεταφορά του παθογόνου). 4. Λάθος χειρισμοί (η εναλλαγή τεχνικού
χώρου να γίνεται χωρίς την κακοποίηση του ψαριού). 5. Ευαισθησία οργανισμού (ηλικία, είδος,
στρες)
6. Επιδράσεις από το περιβάλλον (ρεύματα, αλατότητα, ph κλπ) Πρόληψη Απαιτούνται: 1.
Συνθήκες υγιεινής 2. Καθαριότητα 3. Απολυμάνσεις στα είδη που χρησιμοποιούνται και ίδια τα
ψάρια 4. Εμβολιασμοί 5. Ανοσοενισχυτικά

ΟΡΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ
Δείκτες κοπρανώδους μόλυνσης 1. Escherichia coli Σχήμα βακίλου, ζυμώνουν σάκχαρα
(αναπτύσσονται πάνω σε σάκχαρα), έχουν βιοχημικές διαφορές στο που αναπτύσσονται.
Φυσιολογική χλωρίδα του γαστρεντερικού σωλήνα των ανώτερων θηλαστικών. Είναι βασικός
παραγωγός βιταμίνης K. Μερικά στελέχη είναι παθογόνα σε ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων
που δεν έχουν καλή ανάπτυξη του ανοσοποιητικού, όπως παιδιά, ηλικιωμένοι, ασθενείς που
παίρνουν βαριά φάρμακα. Είναι δείκτης ποιότητας νερού κολύμβησης Ανά 20’ με
κατάλληλες συνθήκες διπλασιάζεται.
2. Vibrio Gram (-), βάκιλος Κοινά χαρακτηριστικά με τα εντεροβακτήρια. Θεωρείται ότι το
φυσικό περιβάλλον του είναι νερό της θάλασσας. Είναι υδρόβια βακτήρια. Πιο γνωστός
εκπρόσωπος το Vibrio cholera. 3. V. phavahemolyticium βρίσκεται συχνά στο νερό της
θάλασσας και προκαλεί γαστρεντερίτιδα Η υδατογενής μετάδοση ασθενειών προκαλεί πολύ
σοβαρά προβλήματα.

Σημερινή ισχύουσα νομοθεσία Ε.Ε. « Directive on Bathing water quality»
76/160/EEC/1976 [ 46399/1352 ΦΕΚ 438/1986].
Παράμετρος
Επιθυμητή τιμή
Ανώτερη τιμή
Ολικά Κολοβακτηριοειδή N/100 ml
500
10.000
Κολοβακτηρίδια κοπράνων N/100 ml

Εάν χρειάζεται να αντικατασταθεί αγνοηθέν δείγμα. λαμβάνεται ένα πρόσθετο δείγμα έτσι ώστε να επιβεβαιώνεται ότι το περιστατικό έχει λήξει. Παστεριδίαση ή παστερέλωση. μόνον τρία δείγματα χρειάζεται να λαμβάνονται και να αναλύονται ανά κολυμβητική περίοδο για τα ύδατα κολύμβησης. Προκαλείται από Ιridorirus στην τσιπούρα. Ιογενής εγκεφαλοπάθεια. Λαμβανομένου υπόψη του επιπλέον αυτού δείγματος και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2. Προκαλείται επίσης από: Photobacterium damselae στις τσιπούρες και προκαλεί σηψαιμία και αιμορραγίες Gaffkya homari στους αστακούς. Μύκητες. Προκαλείται από Nonta virus στα λαβράκια με σύμπτωμα ανωμαλίες στην κολύμβηση. πρέπει να διενεργούνται τουλάχιστον τέσσερις δειγματοληψίες και αναλύσεις ανά κολυμβητική περίοδο. με σύμπτωμα κάτω από το δέρμα να υπάρχουν οξείδια. 2. Ωστόσο. 3. Οι ημερομηνίες δειγματοληψίας πρέπει να κατανέμονται καθ’ όλη της διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου. Απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες νερού. το δε διάστημα μεταξύ των ημερομηνιών δειγματοληψίας δεν πρέπει να υπερβαίνει τον ένα μήνα. Λίγο πριν από την έναρξη κάθε κολυμβητικής περιόδου. Σε περίπτωση βραχυπρόθεσμης ρύπανσης. . Βακτήρια. Ιοί. 3) Μύκητες Dermocystidium marine στα στρείδια Icthiophonus hoferi σε ρέγγα και σκουμπρί 4) Παράσιτα Arylodinium oceliatum σε τσιπούρα και λαυράκι. Παράσιτα 1) Ιοί Λεμφοκύστη. 4. Προκαλείται από Virio anguillarum στα χέλια και λαβράκια με σύμπτωμα αιμορραγικές αλλοιώσεις. β) είτε ευρίσκονται σε περιοχή με ειδικούς γεωγραφικούς περιορισμούς.100 500 Εντερόκοκκος N/100 ml 100 Παράμετρος Εξαιρετική ποιότητα Καλή ποιότητα Επαρκής ποιότητα Εντερόκοκκοι(cfu/100 ml) 100* 200* 185** Κολοβακτηρίδια (cfu/100 ml) 250* 500* 500** 1. Pseudomonas στα στρείδια. 2) Βακτήρια Δονοκίωση. Προκαλείται από Pasteurella qiscicla σε τσιπούρες και λαβράκια με σύμπτωμα νεύρωση βραγχίων. τα οποία: α) είτε έχουν κολυμβητική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 8 εβδομάδες. Το δείγμα αυτό δεν αποτελεί μέρος του συνόλου των ποιοτικών στοιχείων των υδάτων κολύμβησης. με σύμπτωμα γκρίζες αλλοιώσεις στην επιφάνεια του ψαριού Cryptobia σε τσιπούρα και λαβράκι με σύμπτωμα βλέννες στο δέρμα. λαμβάνεται πρόσθετο δείγμα 7 ημέρες μετά το τέλος της βραχυπρόθεσμης ρύπανσης. πρέπει να λαμβάνεται ένα δείγμα.

Η πυράκτωση γίνεται τόσο πριν όσο και μετά τη χρήση. 4) Οργανικές ενώσεις υδράργυρου και ενώσεις αμμωνίας χαλκός. Θέρμανση α ξηρά αποστείρωση β υγρή αποστείρωση 2. κυρίως καταστρέφοντας πρωτεΐνες. Cl ). Επίσης μειώνουν την επιφανειακή τάση που συνοδεύεται από διάλυση της κυτταροπλασματικής μεμβράνης ή δρουν ως οξειδωτικοί παράγοντες. Προκαλούν τραύμα στην κυτταρική μεμβράνη επιδρώντας στις πρωτεΐνες της. Νεκρώνει και τα ενδοσπόρια των μικροοργανισμών αλλά θέλει μεγάλο χρόνο έκθεσης. Ακτινοβολία υπεριώδης σε βιομηχανική κλίμακα (σύριγγες.ΑΣΗΠΤΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Πώς καταφέρνουμε άσηπτες συνθήκες στο εργαστήριο. Απαιτείται άνοδος θερμοκρασίας στους 170 . λαβίδων). όχι όμως και τα ενδοσπόρια. 2) Αλογόνα ( I. Η συσκευή ξηράς αποστείρωσης είναι ο κλίβανος. 1. κρίκους ενοφθαλμισμού. Μέθοδο ξηράς αποστείρωσης αποτελεί η πυράκτωση (σε βελόνες εμβολιασμού. Δρα σε ιούς. Χημική αποστείρωση με αέρια για θερμοευαισθητά υλικά. μύκητες. Τι γνωρίζετε για την αποστείρωση ξηράς θερμότητας.ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΣΗ . Η πλέον απλή είναι η φλόγα του λύχνου Bunsen για την αποστείρωση του κρίκου εμβολιασμού. 5) Αλδεΰδες.1800 C για 2 ώρες. Σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται σε ένα Μικροβιολογικό εργαστήριο. . Γ) ο κρικοφόρος στειλεός. Το Cl διαχέεται πολύ εύκολα. 3. που θα πρέπει να είναι εντελώς στεγνά. Νεκρώνουν τα βακτήρια. Η νέκρωση των οργανισμών οφείλεται σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις. 6) Αέρια χημειοαποστειρωτικά. ενδοσπόρια. Br. 3) Αλκοόλες. η μικροβιολογική βελόνα και οι λαβίδες αποστειρώνονται με πυράκτωση (λύχνος BUNSEN). Όλες οι παραπάνω είναι ενώσεις που θανατώνουν τις βλαστικές μορφές των βακτηριών. Β) τα αποστειρωμένα σιφώνια παραμένουν σε ερμητικά κλειστούς μεταλλικούς κυλίνδρους. Χρησιμοποιείται για αντικείμενα τα οποία αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες 1700 C . τρυβλία). Το Ι αναστέλλει την σύνθεση τυροσίνης ή την δημιουργία πρωτεϊνών. Μέθοδοι αποστείρωσης εργαστηριακών εργαλείων. 7) Απορρυπαντικά / σαπούνια. Δ) τα άκρα των σιφωνίων και τα στόμια των γυάλινων σκευών πρέπει να περάσουν από τη φλόγα (δεν αρκεί το ότι είναι αποστειρωμένα). Στόχος των τεχνικών είναι: 1) Πρόληψη της επιμόλυνσης της καλλιέργειας μας από μικροοργανισμούς του περιβάλλοντος και 2) Πρόληψη επιμόλυνσης από κινήσεις του διαχειριστή. Είδη / Κατηγορίες απολυμαντικών ενώσεων.1800 C όπως γυάλινα σκεύη και μεταλλικά εργαλεία. Είναι η αποστείρωση που γίνεται απουσία περίσσιας νερού. 4. τα παίρνουμε γρήγορα και μετά τοποθετείται το δοχείο με απολυμαντικό υγρό. Διαλύουν τις πρωτεΐνες και μετά εξατμίζονται. σαν το νερό. Διήθηση από φίλτρα για θερμοευαισθητά υγρά. Είναι πολύ δραστικοί δυνατοί οξειδωτικοί παράγοντες. Δράση κάθε κατηγορίας. μέσα στο κυτταρικό τοίχωμα. Όταν τα ανοίγουμε. 1) Φαινόλες. Αυτό το πετυχαίνουμε ως εξής: Α) τα σιφώνια είναι βουλωμένα με βαμβάκι από το στόμιο αναρρόφησης. Πρόκειται για τις πλέον δραστικές αντιμικροβιακές ενώσεις.

• Οξυγόνο Δεν αναπτύσσονται όλοι οι μικροοργανισμοί παρουσία Ο2. Τι διαφορά έχουν τα θρεπτικά υποστρώματα εμπλουτισμού από τα διαφοροποιητικά θρεπτικά υποστρώματα.Ετερότροφοι Μεταβολισμός: .124 Τι είναι εκλεκτικά θρεπτικά και τι τα διαφοροποιητικά υποστρώματα. • Οσμωτική πίεση Η ικανότητα που έχει το νερό να περνάει από μια ημιδιαπερατή μεμβράνη για την εξισορρόπηση. Βασεόφιλοι: οργανισμοί στα αλκαλικά.Καταβολισμός (διασπά μεγαλύτερα μόρια και παίρνει ενέργεια) 1. • Το εύρος των θερμοκρασιών αυτών εξαρτάται από το είδος του μικροοργανισμού. − Είναι διαφορετική από την υγρασία του υποστρώματος. • Ενεργότητα νερού (αω) − Διαθέσιμο νερό για την μικροβιακή αύξηση. Το Ο2 είναι τοξικό για ορισμένους μικροοργανισμούς. Ψυχρόφιλοι: .Αυτότροφοι . 9) Έκθεση σε ακτινοβολία. 122 . • Θερμοκρασία: Επηρεάζει τις χημικές και ενζυμικές διεργασίες στο εσωτερικό του μικροβιακού κυττάρου.2ο C → 15ο C περίπου. Αλόφιλοι: οργανισμοί που αντέχουν σε πολύ υψηλές περιεκτικότητες αλατιού Ακραίοι αλόφιλοι: Ξηρόφιλοι: λιγότεροι ανθεκτικοί στο αλάτι από ότι οι αλόφιλοι. Δυνητικά ή προαιρετικά αερόβια: δυνατότητα προσαρμογής ενζυμικών συστημάτων έτσι ώστε να αναπτύσσονται και παρουσία οξυγόνου και όταν δεν υπάρχει. − αω = τάση ατμού αέρα σε ισορροπία με το υπόστρωμα/ τάση ατμού νερού < 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ (ΑΠΟ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ) Παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη των μικροοργανισμών.Μέγιστη Στάσιμη φάση (για να υπάρξει) χρειαζόμαστε: 1. Προκαλεί μετουσίωση των πρωτεϊνών και επίσης επηρεάζει τη λειτουργία της πλασματικής μεμβράνης. • Οξύτητα (αλατότητα) pH 7 → ισορροπία [Η+] [ΟΗ-] ουδέτερο pH > 7 → αλκαλικό διάλυμα pH < 7 → όξινο διάλυμα Στο φυσικό περιβάλλον το pH κυμαίνεται από 5 – 9 Οξεόφιλοι: οργανισμοί στα όξινα. Ευκαρυωτικοί οργανισμοί: max 65ο C Θερμόφιλοι → πολύ χρήσιμοι στη βιοτεχνολογία. Θερμοκρασιακές κατηγορίες μικροοργανισμών: . δρα εμποδίζοντας την ενζυμική και τη μεταβολική ενεργότητα. Έλεγχος αύξησης μούχλας. . Οι 3 βασικές θερμοκρασίες για κάθε οργανισμό: Ελάχιστη . (παλιό 152) Τι γνωρίζετε για τα εκλεκτικά θρεπτικά υποστρώματα.Πλούσιες κυτταρικές μεμβράνες σε ακόρεστα.Με κορεσμένα στην κυτταρική μεμβράνη: Θερμόφιλοι: 40ο C → 65ο C περίπου. Ο σταφυλόκοκκος αναπτύσσεται όταν η συγκέντρωση του NaCl είναι γύρω στο 75%. − 0 < αω < 1. Άχρηστα κατάλοιπα Θρέψη μικροοργανισμών Οργανισμοί: . σελ. Μεσόφιλοι: 10ο C → 45ο C περίπου. Εξάντληση τροφής (γιατί θα είχαμε μεγάλη αύξηση πληθυσμού) 2. Για να μην υπάρξει ανισορροπία παράγει προλίνη. .Αναβολισμός (μαζεύει θρεπτικά συστατικά) .Άριστη . Αερόβια: 21% Ο2 αναπτύσσονται Μικροαερόφιλοι: 5% Ο2 αναπτύσσονται σε περιορισμένη συγκέντρωση Ο2.8) Παράγωγα οργανικών ενώσεων. Η σταθερότητα της κυτταρικής μεμβράνης οφείλεται στο Η+ Στο εσωτερικό του κυττάρου το pΗ είναι ουδέτερο ή κοντά στο ουδέτερο. Υπερθερμόφιλοι: 65ο C → 95ο C περίπου.

. μια τεχνική που μας επιτρέπει να ξεχωρίζουμε διατροφικές μεταλλάξεις.9% και έχουν χαμηλό pH 3. Με την βοήθεια των ενζύμων που εκκρίνουν. Η εκλεκτική τους δράση οφείλεται: 1) στην απουσία ορισμένων κρίσιμων θρεπτικών ουσιών Έτσι το υπόστρωμα γίνεται ακατάλληλο για τους περισσότερους. Τα θρεπτικά υποστρώματα περιέχουν υψηλό ποσοστό σακχάρων 4 .. Διαφορές. Τα μυκητολογικά: Οι μύκητες είναι ετερότροφοι .8 1) Φάση υστέρησης 2) Φάση εκθετικής αύξησης 3) Στάσιμη φάση 4) Θάνατος (ΑΠΟ ΠΕΡΙΛΗΨΗ) . Περιέχουν ουσίες που προκαλούν την διαφοροποίηση της εμφάνισης μερικών βακτηριών ή αλλαγές στο υπόστρωμα γύρω από τις αποικίες τους. Απορροφούν θρεπτικά συστατικά από το περιβάλλον. Στερεά θρεπτικά υλικά που χρησιμοποιούνται για να επιλέγουν συγκεκριμένες ομάδες μικροοργανισμών. Μικροβιακά και μυκητολογικά θρεπτικά υποστρώματα. Μικροβιακά: Ένα βακτηριολογικό θρεπτικό υπόστρωμα που προορίζεται για την ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου βακτηρίου πρέπει να αντιπροσωπεύει το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξης.6. Στα εκλεκτικά θρεπτικά υποστρώματα μπορούμε να κάνουμε αποτυπωτική επίστρωση. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΑΥΞΗΣΗ 3. Φάση βακτηρίων και περιγραφή στατική – εκθετική αύξηση σελ. όχι όμως για όλους τους μικροοργανισμούς. Τα χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να απομονώσουμε μικροοργανισμούς που: --είναι σε περιορισμένους αριθμούς --είναι ταλαιπωρημένοι --έχουν υποστεί τραυματισμό Τα διαφοροποιητικά ή διαγνωστικά (χημικός καθορισμένα) χρησιμοποιούνται όταν θέλουμε να απομονώσουμε συγγενικά ειδή (μορφολογικά και βιοχημικά).. Εικόνα 6. Περιέχουν αναστολείς ανάπτυξης ορισμένων άλλων μικροοργανισμών. Μερικές φορές βάζουμε αντιβιοτικά και έτσι εμφανίζονται παρασιτώντας σε άλλους οργανισμούς. Συχνά ο διαχωρισμός οφείλεται στην ικανότητα των οργανισμών να ζυμώνουν κάποια σάκχαρα. Στους οργανισμούς που μας ενδιαφέρουν επιδρούν σε μικρότερο βαθμό. Επιτρέπουν την αύξηση μονό επιθυμητών ειδών. Η μικροβιακή αύξηση σε κλειστό περιβάλλον έχει αυτοπεριοριστικό παράγοντα.. διασπούν μεγάλα οργανικά μόρια σε μικρότερα που έχουν τη δυνατότητα να εισέλθουν μέσα στο Μικροβιακό κύτταρο. Μικροβιακή ανάπτυξη. Τα βακτήρια είναι αυτότροφα ή ετερότροφα άρα και τα θρεπτικά υποστρώματα πρέπει να αντανακλούν αυτά τα χαρακτηριστικά. Σχήμα κύκλου αύξησης. 165 σημειώσεις. 2.5.Τα εμπλουτισμένα (χημικός μη καθορισμένα) υποστηρίζουν την ανάπτυξη πολλών μικροοργανισμών. 2) στην παρουσία παραγόντων ανασταλτικών της ανάπτυξης που εμποδίζουν την αύξηση κάποιων μικροοργανισμών.8 .

ταχύτητα. θερμοκρασία (δεν αναπτύσσονται όλοι οι μικροοργανισμοί στην ίδια θερμοκρασία). • Πλεονεκτήματα: ευαισθησία. αν δεν έχουν χρώμα οι μικροοργανισμοί πρέπει να χρησιμοποιηθούν ουσίες. Προκαλεί μετουσίωση των πρωτεϊνών και επίσης επηρεάζει τη λειτουργία της πλασματικής μεμβράνης.83 (logN – logΝ0) 4. (φασματοφωτόμετρο) • Πλεονεκτήματα: οικονομικός τρόπος. Ψυχρόφιλοι: . ταχύτητα. Είτε συνεχίζεται ο μεταβολισμός είτε νεκρώνονται (θάνατος . Απαιτείται λεία επιφάνεια στερεοποιημένου θρεπτικού υλικού για να είναι δυνατή η καταμέτρηση των παραγόμενων αποικιών των οποίων ο αριθμός δεν πρέπει να είναι μεγάλος γιατί αλλιώς γίνονται σφάλματα. Πώς υπολογίζουμε τον αριθμό των βιώσιμων κυττάρων ενός δείγματος θαλασσινού νερού.Άριστη .Ελάχιστη . • Μειονεκτήματα: δε διαχωρίζει νεκρά ή ζωντανά κύτταρα. να συνθέσουν ότι τους λείπει. • Πλεονεκτήματα: κόστος. Θερμοκρασιακές κατηγορίες μικροοργανισμών: . Πως επιδρά η θερμοκρασία ως μικροβιολογικός έλεγχος. να επιδιορθώσουν βλάβες κλπ.2ο C → 15ο C περίπου Μεσόφιλοι: 10ο C → 45ο C περίπου .Φάση υστέρησης: Πολύ αργή ανάπτυξη. Φάση εκθετικής αύξησης: Κάθε κύτταρο διαιρείται για να δώσει δυο νέα κύτταρα. σελ. Οργανισμοί: . 3.Με κορεσμένα στην κυτταρική μεμβράνη: Θερμόφιλοι: 40ο C → 65ο C περίπου Υπερθερμόφιλοι: .Ετερότροφοι Μεταβολισμός: .Αυτότροφοι . επηρεάζεται από περιβαλλοντικές συνθήκες και γενετικά χαρακτηριστικά. κόστος. Φάση θανάτου: Βραδύτερος από τον ρυθμό αύξησης. Εξάντληση τροφής (γιατί θα είχαμε μεγάλη αύξηση πληθυσμού). φάση προσαρμογής. που θα μας δώσει ζωντανά κύτταρα. μπορεί το θρεπτικό υλικό να μην είναι το κατάλληλο και έτσι χάνονται κύτταρα. Εκθετική αύξηση. χάνονται τα πολύ μικρά κύτταρα.170 1. 5. σελ. Σελ. ταχύτητα (έχουμε αποτελέσματα μετά από 24 ή 48 ώρες).166 Ως αριθμός των βιώσιμων κυττάρων καθορίζεται ως εκείνος ο αριθμός των κυττάρων που είναι ικανά να διπλασιαστούν και να δώσουν 2 θυγατρικά κύτταρα Οι τρόποι : α) η διασπορά των μικροοργανισμών σε τρυβλία Petri. Συσσώρευση άχρηστων κατάλοιπων. Μέτρηση βιώσιμων με επάλειψη ή με ενσωμάτωση. Στάσιμη φάση (για να υπάρξει) χρειαζόμαστε: 1.Καταβολισμός (διασπά μεγαλύτερα μόρια και παίρνει ενέργεια) Ν = Ν02n g = χρόνος γενιάς n = 0. Δεν παρατηρείται μόνο όταν η καλλιέργεια ενοφθαλμιστεί στο ίδιο θρεπτικό μέσον στις ίδιες συνθήκες. • Μειονεκτήματα: είναι ζωντανά και νεκρά κύτταρα μαζί. Αλλιώς τα κύτταρα χρειάζονται αυτόν τον χρόνο για να προσαρμοστούν. β) η αραίωση του εμβολίου με θρεπτικό υπόστρωμα στο Petri. Οι 3 βασικές θερμοκρασίες για κάθε οργανισμό: . • Μειονεκτήματα: δύο κοντινά κύτταρα μπορεί να μετρηθούν σαν μια αποικία. 2.174 – 175 Παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη των μικροοργανισμών • Θερμοκρασία: Επηρεάζει τις χημικές και ενζυμικές διεργασίες στο εσωτερικό του μικροβιακού κυττάρου. Θολερότητα: μια πηγή φωτός που βγάζει ορατή ακτινοβολία και με τη βοήθεια πρισμάτων ή φίλτρων δεν περνάνε όλοι οι μικροοργανισμοί.Μέγιστη Το εύρος των θερμοκρασιών αυτών εξαρτάται από το είδος του μικροοργανισμού. Μέθοδοι καταμέτρησης μικροοργανισμών (βιώσιμων κυττάρων). δρα ανασταλτικά και τερματίζει την εκθετική αύξηση. Μέτρηση συνολικού αριθμού κυττάρων (στο φωτονικό μικροσκόπιο).Αναβολισμός (μαζεύει θρεπτικά συστατικά) . Οι δέσμες που πέφτουν πάνω σε μικροοργανισμό φεύγουν. Πως χωρίζουμε τους οργανισμούς.Πλούσιες κυτταρικές μεμβράνες σε ακόρεστα.λύση κυττάρου). Το δείγμα προέρχεται από εναιώρημα μικροοργανισμών που έχει υποστεί διαδοχικές αραιώσεις και γνωστού όγκου. 6. 167 . 2.

7. Ενζυμα καταστροφής ενεργού οξυγόνου: → Καταλάση. 3) Υπεροξείδιο υδρογόνου ( Η2Ο2 ). Τις εξουδετερώνουν παράγοντας υπεροξειδικής δεσμουτάση.100. ανιόν υπεροξειδίου. → Υπεροξειδάση. 2)πουρίνες / πυριμιδίνες (σύνθεση νουκλεϊκών οξέων). 3)βιταμίνες (απαραίτητες σε πολύ μικρές ποσότητες για τη σύνθεση του συμπαράγοντα των ενζύμων). Παίζει ρολό στη καταστροφή των βακτηρίων μετά την απορρόφηση τους από τα φαγοκύτταρα. 3)η μέτρηση του μικροβιακού πληθυσμού μπορεί να γίνει με τη μέθοδο αίσθησης από ηθμομεμβρανες (φίλτρα) με μικρούς πόρους γνωστής διαμέτρου. Μπορούν να προκαλέσουν βλάβες αλλά γενικά όχι τόσο επιβλαβή όσο τα προηγούμενα. 8. Σχηματίζονται σε μικρές ποσότητες κατά την αναπνοή των οργανισμών Παρουσία Ο2 τα υποχρεωτικά αναερόβια μικρόβια σχηματίζουν υπεροξειδικές ρίζες που είναι τοξικές για τα κύτταρα. (υδροξειδίου) σελ. Μπορούν να διεξάγουν μια σειρά από αυθόρμητες αντιδράσεις οξείδωσης (ακαριαία οξείδωση ) μέσα στο κύτταρο. Για τον μικροβιολογικό καθορισμό της ποιότητας του νερού χρησιμοποιούνται: 1)η μέθοδος φιλτραρίσματος. Τέτοιες ουσίες είναι: 1)αμινοξέα (απαραίτητα για πρωτεινοσύνθεση).). Ποιοι είναι. Διαθέσιμο στο φαγοκύτταρο. Το πλεονέκτημα της είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκλεκτικά θρεπτικά υποστρώματα για να διαπιστωθεί η ύπαρξη συγκεκριμένων μικροοργανισμών. Στο εσωτερικό του κυττάρου το pΗ είναι ουδέτερο ή κοντά στο ουδέτερο. 2)η μέθοδος πολλαπλών σωλήνων. Μερικοί μικροοργανισμοί δεν διαθέτουν βασικά ένζυμα και έτσι δεν έχουν την ικανότητα να συνθέσουν απολύτως απαραίτητα συστατικά των κυττάρων τους. Περιγράψτε μεθόδους που πρέπει να πραγματοποιηθούν για να εξετάσετε αν υπάρχουν στη θάλασσα μικροοργανισμοί. και Υδροξύλιο ( ΟΗ. • Οξύτητα (αλατότητα) pH 7 → ισορροπία [Η+] [ΟΗ-] ουδέτερο pH > 7 → αλκαλικό διάλυμα pH < 7 → όξινο διάλυμα Στο φυσικό περιβάλλον το pH κυμαίνεται από 5 – 9. Τοξικές μορφές οξυγόνου. Μοριακό οξυγόνο που βρίσκεται στην υψηλότερη ενεργειακή κατάσταση. Οξεόφιλοι: οργανισμοί στα όξινα Βασεόφιλοι: οργανισμοί στα αλκαλικά Η σταθερότητα της κυτταρικής μεμβράνης οφείλεται στο Η+. Η τοξικότητα δημιουργείται από τη μεγάλη αστάθεια. Αυτή η μέθοδος δίνει ακριβή αποτελέσματα όταν ο συνολικός αριθμός αποικιών ανά φίλτρο είναι μεταξύ 10 . Αυξητικοί παράγοντες. → Υπεροξειδάση μαζί και με δεσμουτάση υπεροξειδίου. 189-191 1) Στοιχειώδες ή μονήρες οξυγόνο ( 102 ).65ο C → 95ο C περίπου Ευκαρυωτικοί οργανισμοί: max 65ο C Θερμόφιλοι → πολύ χρήσιμοι στη βιοτεχνολογία. τα βακτήρια το εξουδετερώνουν με το ένζυμο υπεροξειδάση. 9. Αυτές τις ουσίες είναι απαραίτητο να τις προσλαμβάνουν έτοιμες από το περιβάλλον τους. . → Αναγωγάση υπεροξειδίου μονό στα Αρχαία. 2) Υπεροξειδικές ελεύθερες ρίζες ( 0-2 ).

Έχει συσταθεί μια βάση δεδομένων αυτών των αλληλουχιών. σελ. Το rRNA λειτούργει σαν δείκτης της συγγένειας των οργανισμών. αντίθετα σε άλλες περιοχές του μορίου έχουν σημαντική μεταβλητότητα. S. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΟΛΟΓΙΑ 13. Η ποσοστιαία διάφορα μεταξύ των άλλων τμημάτων χρησιμοποιείται σαν δείκτης του αν και πόσο συγγενείς μπορεί να είναι δύο οργανισμοί..18S. → Στους προκαρυώτες υπάρχουν 3 μόρια rRNA. → Αποστείρωση ξηράς θερμότητας (οξειδωαναγωγική διαδικασία καύσης…). (81 παλιό) Ο αριθμός των ιών στο νερό είναι 104 . → Παστερίωση στους 630C /30 min. (διαλέξεις) Ιοί – γνωρίσματα. Συγκεκριμένα συγκρίνουμε στους προκαρυώτες τις αλληλουχίες της υπομονάδας 16S (με 1500 νουκλεοτίδια) και στους ευκαρυώτες τις αλληλουχίες της υπομονάδας 18S. Ιοί στο θαλάσσιο περιβάλλον. 12. …S. μια τράπεζα πληροφοριών. → Είναι είδη του RNA τα οποία έχουν διαφορετική λειτουργιά στο κύτταρο. Μέθοδοι μικροβιακού ελέγχου στο νερό.108 ανά ml ( ανοιχτή θάλασσα ) ενώ σύμφωνα με πιο συντηρητικές εκτιμήσεις δεν ξεπερνούν τα 106 . Τι είναι το tRNA και το rRNA. Αυτόκαυστο 1210C/15 min). βρασμός στους 1000C. Αυτές περιέχουν αρκετές εκτενώς συντηρημένες αλληλουχίες. Oι συγκρίσεις των αλληλουχιών του ριβοσωμικού RNA. Έτσι αποτελούν ένα εξαιρετικό φυλογενετικό χρονόμετρο. Για να νεκρώσει βλαστικές μονάδες. Αυτά έχουν μέγεθος 5S. Μερικά τμήματα του μένουν σχεδόν ανέπαφα (συντηρημένες αλληλουχίες).16S. . ενώ το rRNA είναι το RNA το δομικό και καταλυτικό συστατικό των ριβοσωμάτων. 80 (παλιό) Χημική σύσταση ιών. → Το tRNA (μεταφορικό) μεταφέρει τα αμινοξέα (κατά την διαδικασία της σύνθεσης των πρωτεϊνών στα ριβοσωμάτια). 2) Διήθηση ( διέλευση υγρού ή αέριου δείγματος) 3) Ψύξη (αναστολή όχι αποστείρωση). Στους ευκαρυώτες αντίστοιχα . 4) Αφυδάτωση (μέσω λυοφιλίωσης τους κρατάμε αδρανείς ) 5) Ωσμωτική πίεση 6) Ακτινοβολία 7) Τεχνικές μοριακής ταυτοποίησης ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗΣ ΜΟΡΙΑΚΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ 11. σελ. 23S (S είναι η μονάδα εκτίμησης της μάζας). χρησιμεύουν στον προσδιορισμό εξελικτικών συσχετίσεων μεταξύ των οργανισμών.107 ml και ποικίλουν ανάλογα με τον αριθμό βακτηρίων. Τα γονίδια τα οποία ελέγχουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του rRNA μεταλλάσσονται με αργούς ρυθμούς διάμεσου των εκατομμυρίων ετών της εξελικτικής πορείας. 1) Θερμότητα → Υγρή θερμότητα (κροκίδωση πρωτεϊνών. Στη σύγχρονη θεωρία εξέλιξης των μικροοργανισμών τι ρόλο παίζει η νουκλεοτιδική αλληλουχία του rRNA.10.

φυσιολογική. DNAμονόκλωνο → DNAδίκλωνο μετά μπαίνει στον πυρήνα και ενσωματώνεται. Πολυπληθέστεροι οργανισμοί στον πλανήτη. Ενσωμάτωση γονιδιώματος Αντιγραφή μεταγραφή RNA → DNAμονόκλωνο. Ιοειδή Μικρά κυκλικά μονόκλωνα μόρια RNA προκαλούν ασθένειες στα φυτά Πριόν Πρωτεϊνική μορφή (σπογγώδεις εγκεφαλοπάθεια) και αιτία ασθενειών. . Συγκρότηση ιοσωμάτων. Στο σκοτάδι η αδρανοποίηση τους είναι 1%/h. δεν είναι κύτταρα. Τρόπος λειτουργίας ιών Ο ιός θα κάτσει στο κύτταρο και με κατάλληλα ένζυμα που διαθέτουν γίνεται λύση της διπλοστοιβάδας του βακτηριακού κυττάρου. Το γονιδίωμα μπορεί να είναι μονόκλωνο ή δίκλωνο. Μέγεθος Βακτήρια 0. φυτά. 2. 14.02-0.Σχετίζονται με το βακτηριοπλανκτό . Η επένδυση μπορεί να είναι μια διπλοστοιβάδα λιπιδίων. πολλές φορές τοξική. (π. 1 ml νερού 106 – 107 ιοί και 105 – 106 βακτήρια.φυτοπλανκτό. οικολογική). Έχουν πολλά χαρακτηριστικά των κυττάρων.300 ιοί μπορεί να είναι μέσα στο Sgnedococcus πριν χαράξει. δηλαδή να περιβάλλονται από στρώμα λιπιδίων. Υπάρχει εξειδίκευση. δηλαδή επιλογή στο που παρασιτούν. Σε τι διαφέρουν οι ιοί από τους φάγους. 15. Διείσδυση. ή κόβει το DNA του ιού με περιοριστικές ενδονουκλεασες). Οι ιοί έχουν μια εξωκυτταρική φάση (όταν βρίσκονται στο περιβάλλον) και μια ενδοκυτταρική (όταν είναι στο βακτηριακό κύτταρο). Το DNA μεταγράφεται σε RΝΑ και μεταφράζεται σε πρωτεΐνη. Για τις πρωτεΐνες παίρνει εντολή από το DNA ή RNA. Ιοί Είναι γενετικά στοιχεία. 4. Το γονιδίωμα των ιών μπορεί να είναι DNA. Επιδρούν στη θνησιμότητα των βακτηρίων. Πολλαπλασιασμός ιών Φάσεις: 1. δεν κατατάσσονται στη ζωή. Αποτελούνται από ένα μόριο DNA ή RNA και από μια πρωτεϊνική κάψα που τον περιβάλλει. στον Ήλιο 3-10%/h και μπορεί να φτάσει μέχρι και το 80 % /h. Στο ιόσωμα υπάρχει συμμετρία. επιδρούν στην αδρανοποίηση τους (η ικανότητα του ιού να καταστρέφει τα κύτταρα ονομάζεται λυσιγονία). Οι διαλυμένες ουσίες όπως 1) θολερότητα και 2) ένζυμα. Πολλαπλασιάζονται με τη βοήθεια κυττάρων ξενιστών. Απελευθέρωση των ώριμων ιών στο περιβάλλον. Προσκόλληση. Υπάρχουν ιοί που αναπτύσσονται πάνω σε: βακτήρια. RNA και μερικοί DNA και RNA. Οι ιοί μπορούν να προσβάλλουν τα βακτήρια και οι δυο αναπτύσσουν μεθόδους ο ένας εναντίον του αλλού. Είναι 5 -15 φορές περισσότεροι από τα βακτήρια 100 . Σύνθεση νουκλεϊκών οξέων και στα τελευταία στάδια σύνθεση πρωτεϊνών. μεθυλίωση βάσεων DNA του ιού ή γλυκοζυλίωση. Το κύτταρο που δέχεται τον ιό είναι ξενιστής. ζώα. αρχαία.5-10 μm Ιοί 0.3 μm. Μερικοί ιοί μπορεί να είναι επενδεδυμένοι. Για τη διπλοστοιβάδα παίρνει από τα έτοιμα που υπάρχουν στο κύτταρο ξενιστή. Διαφορές Ρετροϊοί Ήπιος φάγος Είσοδος Σύντηξη με μεμβράνη Ανοίγει δίοδο στο κυτταρικό τοίχωμα με λυσοζύμη. 5. Αντίστοιχα ο ξενιστής παρουσιάζει: απουσία υποδοχέα για να μη μπορεί να προσκολληθεί. Σχέση βακτηρίων και ιών (αριθμητική. Απέκδυση Στη σύντηξη Πριν μπει στο κύτταρο. 3. Είναι παθογόνοι επειδή παρασιτούν.χ.

Στην αρχική φάση ο ιός επαναπροσανατολίζει τον μεταβολισμό του κυττάρου ώστε να συνθέτει νέο νουκλεϊκό οξύ και τις πρωτεΐνες του ιού. όπου η κίνηση γίνεται σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού ή αντίθετα.Πολική μαστιγοφορία (μαστίγιο -ή ομάδα μαστιγίων. . Κινούνται με ταχύτητα 60 * το μήκος του σώματος / sec. δινομαστιγωτά. 3 Τακτισμοί (ή περιβαλλοντικές αποκρίσεις).Αεροτακτισμός (κίνηση προς το οξυγόνο ) . όπου η κίνηση είναι ομοιόμορφη ή μεγαλοπρεπή. 2.Φωτοτακτισμός ( ο οργανισμός αν θέλει το φως θα πηγαίνει προς το φως.στον ένα ή και στους 2 πόλους του). διαφορετικά θα απομακρύνεται).DNAιού στο DNA ξενιστή στο κυτταρόπλασμα μένει στο κύτταρο και αντιγράφεται με αυτό. Η ταχύτητα αυξάνεται ανάλογα με τις ανάγκες τους.Κολύμβηση 2. 5) Απελευθέρωση ώριμων ιοσωμάτων από τα κύτταρα. Μεταγραφή Καλωδίωση Εκβλάστηση 16. 4) Συγκρότηση δομικών υπομονάδων και ‘συσκευασία’ του νουκλεϊκού οξέος του στα νουκλεοσώματα. 3) Σύνθεση ιικού νουκλεϊκού οξέος και πρωτεϊνών από τις πρώτες ως τις τελευταίες φάσεις μόλυνσης. 2) Διείσδυση του ιοσώματος ή του νουκλεϊκού οξέος του στο εσωτερικό του κυττάρου. Έτσι έχουμε: 1. Η διευθέτηση του μαστιγίου διαφέρει ανάλογα με το είδος του βακτηρίου.Περιτριχή μαστιγοφορία (σε πολλές θέσεις). Τακτισμοί (Τρόποι μετακίνησης).Σκοτοφοβοτακτισμός . Μπορεί να οφείλεται στη μετακίνηση των πρωτεϊνών πάνω σε στέρεες επιφάνειες που μπορούν να κάνουν κάποια βακτήρια. Στα τελευταία στάδια συντίθονται οι δομικές πρωτεΐνες που συνιστούν τις υπομονάδας του ιικού περιβλήματος. . Συντίθενται από πολλές πρωτεΐνες οι περισσότερες από τις οποίες προσδένονται στο κυτταρικό τοίχωμα και στη μεμβράνη. 2. Υπάρχουν οργανισμοί που έχουν 1.Τακτισμοί 4. Μετακίνηση μικροοργανισμών 1. Αεροκυστίδια.Αεροκυστίδια 1 Κολύμβηση. Πως πολλαπλασιάζονται οι βακτηριοφάγοι. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12 ΠΡΟΚΑΡΥΩΤΙΚΗ ΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ: ΒΑΚΤΗΡΙΑ 17. ή 3 μαστίγια. Υπάρχουν οργανισμοί που έχουν τριχίδια ή ινίδια.Ολίσθηση 3. Τι χρησιμοποιούν οι προκαρυωτικοί οργανισμοί για την κίνηση τους. Κυανοβακτήρια. Πολλοί προκαρυωτικοί οργανισμοί έχουν την ικανότητα να κινούνται.Χημειοτακτισμός . Τα μαστίγια είναι σύνθετη δομή. 2 Ολίσθηση. Η διαδικασία του πολλαπλασιασμού χωρίζεται σε 5 στάδια 1) Προσκόλληση του ιοσώματος σε ένα δεκτικό κύτταρο ξενιστή. Αυτή η λειτουργία οφείλεται σε μια ειδική δομή τα μαστίγια.

Είναι προαιρετικός χημειολιθότροφα. 1. Αναπτύσσεται απουσία Ο2. Οξειδωτικά βακτήρια του υδρογόνου (Η2). → Νιτροζοποιητικά και νιτροποιητικά βακτήρια. Έχουν βακτηριοχλωροφύλλες και καροτινοειδείς χρωστικές.Απαντούν σε τύπους ανοξικής ιλύος. Βρίσκονται σε χώρους πλούσιους σε υδρόθειο. Συναντάται κυρίως στα κυανοβακτήρια. Απαντούν στο έδαφος. 4. 6. Είναι συμβιωτές με θαλάσσια μύδια και σπόγγους. Ορισμένα είναι παθογόνα με μόλυνση στο ουροποιητικό και στο αναπνευστικό σύστημα στον άνθρωπο. Νιτροποιητικά βακτήρια. Αναπτύσσονται σε ουδέτερο pH και σε μεσόφιλο εύρος θερμοκρασιών. Υψηλά επίπεδα θείου είναι τοξικά. Σημαντικά γένη: Nitrosomonas Nitrobacter Είναι χημειολιθοτροφικά βακτήρια και χρησιμοποιούν ανόργανους ηλεκτρονιοδότες ως πηγή ενέργειας. Σημαντικά γένη: Pseudomonas Burkholderia Zymomonas Xanthomonas Είναι ευθύγραμμη ή ελαφρά κεκαμμένοι χημειοργανοτροφικοί και αερόβιοι βάκιλλοι με πολικά μαστίγια. Νιτροζοποιητικά είναι τα βακτήρια που οξειδώνουν την αμμωνία (ΝΗ3). Έχουν ένζυμα (υδρογονάσες) τα οποία δεσμεύουν το Η2 και το χρησιμοποιούν είτε για ATP είτε για αυτότροφη ανάπτυξη. 5. 2. Σημαντικά γένη: Methylomonas Methylobacter Οξειδώνουν το μεθάνιο CH4. λίμνες πλούσιες σε ανθρακικό νάτριο και αλυκές. Μεθανιότροφα και μεθυλότροφα. οξειδώνουν θείο και σίδηρο. Σημαντικά γένη: Thiobacillus Achromatium Beggiatoa → Thiobacillus και Achromatium. Τυπικά βρίσκονται σε θαλάσσια περιβάλλοντα. στο προστόμαχο μηρυκαστικών και στο φυσικό αέριο. αλλά και στα φυτά καταστρέφοντας τους ιστούς.4 Αεροκυστίδια: αεριούχες δομές για την εκμετάλλευση του φωτός γίνεται ανοδική και καθοδική πορεία. → Beggiatoa. Θειοοξειδωτικά και σιδηροοξειδωτικά Βακτήρια. Σημαντικά γένη: Ralstonia Alcaligenes Η2 + ½ Ο2→ Η2Ο DG0΄=-237kj. Χημειότροφος και αερόβιος. Πρωτεοβακτήρια: οι πιο σύγχρονοι μικροοργανισμοί. ανοξικές ζώνες λιμνών. . → Πορφυρά θειοβακτήρια. Νιτροποιητικά είναι τα βακτήρια που οξειδώνουν τα νιτρώδη (ΝΟ2). Βακτήρια του γένους Pseudomonas. αναερόβια (στο σκοτάδι με ζύμωση) ή αερόβια. 3. Είναι ολισθητικά θειοοξειδοτικά βακτήρια και σχηματίζουν νημάτια. → Πορφυρά μη θειικά βακτήρια. 412 Πρωτεοβακτήρια είναι όλα Gram (-). σε έλη. Πορφυρά φωτοτροφικά Βακτήρια. σελ. το νερό. Σημαντικά γένη: Chromatium Ectothiorhodospira Rhodobakter Rhodospirillum Εκτελούν μη οξυγονοπαραγωγική φωτοσύνθεση. Χρησιμοποιούν το CO2 ως πηγή άνθρακα. σε λίμνες υδάτινα ρεύματα υπονόμων και λύματα. Παράγουν μεγάλα ποσά ενέργειας και είναι οξεόφιλα. Χρησιμοποιούν Η2S → S0 ως δότη ηλεκτρονίων για την αναγωγή CO2. αλμυρές λίμνες. Είναι φωτοετερότροφα (φως πηγή ενέργειας). Οξειδώνουν την αμμωνία σε νιτρώδη και νιτρικά NH3→NO2→NO3. Τα περισσότερα είδη χρησιμοποιούν θείο αλλά σε μικρότερες ποσότητες.

ξίδι.7. 5) Παράγουν σπόρια. υπάρχουν σε όλα τα περιβάλλοντα. Σημαντικά γένη: Azotobacter Azomonas Δέσμευση Ν2 αεροβίως. 3) Διακρίνονται με χρώση κατά Gram. Προκαρυωτικό κύτταρο: Βακτήρια και Αρχαία (χλωροφύλλη στα τοιχώματα). Οι λιποσακχαρίτες μπορούν να λειτουργούν και σαν ενδοτοξίνες Υπάρχουν και οι εξωτοξίνες. 7) Παρασιτούν σε χερσαία φυτά και ζώα. . Επιθυμητές μεν. Μη συμβιωτικά αερόβια αζωτοδεσμευτικά Βακτήρια. 19. Υπάρχουν ουσίες που εκκρίνουν κάποιοι οργανισμοί που είναι ένζυμα (σάλιο. η χλωροφύλλη (εάν υπάρχει) βρίσκεται μέσα στους χλωροπλάστες. 2) Χημειοργανότροφοι. 4) Μονοκύτταροι.Είναι μία στοιβάδα άκαμπτη που παράγεται από δύο παράγωγα σακχάρων. Στερόλες: λιποειδή που κάνουν πιο σκληρή τη μεμβράνη.5 μm και διάμετρο 1 μm ( 10-6). Κυτταροπλασματική μεμβράνη: αποτελείται από διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων.300nm). Μύκητες 1) Ευκαρυωτικοί.Έχουν εξωτερική μεμβράνη από λιποσακχαρίτες και πρωτεΐνες. Τι γνωρίζετε για το μέγεθος των κυττάρων των μικροοργανισμών. 6) Έχουν μονό κυτταρική μεμβράνη. 5) Δεν διαθέτουν σχηματισμένο πυρήνα. αλλά όταν υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό προκαλούν προβλήματα. μαστίγια (κίνηση). -Οι ιοί είναι πολύ μικρότεροι από τα προκαρυωτικά κύτταρα κατά 10 έως 100 φορές απ τα βακτήρια (20 . κλπ 8. 18. 34 – 41 Βακτήρια 1) Προκαρυωτικοί οργανισμοί ( Βασίλειο: Μονήρη ). λίγοι ζουν σε θαλάσσιο περιβάλλον 4) Μονοκύτταροι ή πολυκύτταροι. Gram (+) Έχει ένα παχύ στρώμα πεπτιδογλυκάνης. φωτότροφοι. Διαφορές μυκήτων και βακτηρίων. είναι πολύ μεγαλύτερα από τα προκαρυωτικά. Χρώση Gram: μπορεί να ξεχωρίσει δύο τύπους μικροοργανισμών ανάλογα με τις γλυκοπρωτεΐνες. Βακτήρια του οξικού οξέος. -Τα ευκαρυωτικά κύτταρα είναι κατά κανόνα μεγαλύτερα από τα προκαρυωτικά -Ένας ραβδόμορφος προκαρυώτης έχει μήκος περίπου 1. -Τα μικροβιακά κύτταρα είναι κατά κανόνα πολύ μικρά. 8) Πολλοί είναι παθογόνοι. → Ν – ακετυλογλυκοζαμίνη → Ν – ακετυλομουρομικό οξύ Gram (-) . Σημαντικά γένη: Acetobacter Gluconobacter Χρησιμοποιούνται σε αλκοολούχους χυμούς για παραγωγή μπύρας. 6) Έχουν κυτταρικό τοίχωμα. σελ. DNA. επιτρέπει επιλεκτικά είσοδο – έξοδο ουσιών. δάκρυ). χημειοοργανότροφοι. ριβοσώματα. λυσοζύμη που μπορεί να διασπάσει τους γλυκοζυτικούς δεσμούς όπως την πεπτιδογλυκάνη. καθώς και σε ανθρώπους. Η εξωτερική μεμβράνη των Gram (-) περιέχει λιποσακχαρίτες και πρωτεΐνες. Η πεπτιδογλυκάνη βρίσκεται στο κυτταρικό τοίχωμα των βακτηρίων και όχι των αρχαίων. Υπάρχουν προκαρυωτικά κύτταρα χωρίς τοίχωμα. Στα αρχαία υπάρχει μια ψευδοπεπτιδογλυκάνη. 8) Κατά βάση δεν είναι παθογόνοι. 7) Λειτουργούν σαν αποικοδομητές. Ευκαρυωτικό κύτταρο: Ριβοσώματα και πολλά οργανίδια. 2) Μετατρέπουν οργανικό άνθρακα σε ανόργανο. 3) Κατά βάση χερσαίοι. χημιολιθότροφοι. .Έχει πεπτιδογλυκάνη αλλά σε πιο λεπτό στρώμα και πιο ανώμαλα. .

γενετική μηχανική ). γενετική μηχανική ). Τι γνωρίζετε για τους προκαρυωτικούς και τους ευκαρυωτικούς μικροοργανισμούς που απαντώνται στο θαλάσσιο οικοσύστημα. μαστίγια (κίνηση). καθώς και αυτές της αποθήκευσης ενέργειας και πρωτεινοσύνθεση. Κυτταροπλασματική μεμβράνη: αποτελείται από διπλοστοιβάδα φωσφολιπιδίων. Γενικότερα οι προ-. Ιατρική (βιοτεχνολογία. είναι πολύ μεγαλύτερα από τα προκαρυωτικά). Υπάρχουν προκαρυωτικά κύτταρα χωρίς τοίχωμα.Στην παραγωγή οργανικών ενώσεων από ανόργανες . N. Έχουν παρόμοια χημική δομή. P) και στη παραγωγή οξυγόνου. 23. ΘΑΛΛΑΣΙΟΙ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ Ρόλος Μικροοργανισμών (της θάλασσας). Γεωργία (ψυχανθή ) πορείες πέψης μηρυκαστικών αλλά και ασθένειες των φυτών.είναι πιο απλής δομής Διαφέρουν : Στο μέγεθος 1) Στη δομή του κυτταρικού τοιχώματος ( οι προ έχουν χλωροφύλλη και πεπτιδογλυκάνη). Συμβιωτές 5. ριβοσώματα. αζώτου.). 22. Με τις λειτουργιές της φωτοσύνθεσης και του μεταβολισμού συμβάλλουν: . 6) Νοσογόνοι παράγοντες για ανώτερους οργανισμούς (ψάρια. αλλά όταν υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό προκαλούν . 1) Παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ανακύκλωση των σημαντικών στοιχείων ( C. DNA. Παθογόνοι μικροοργανισμοί 21. Χρώση Gram: μπορεί να ξεχωρίσει δύο τύπους μικροοργανισμών ανάλογα με τις γλυκοπρωτεΐνες. Α) Οικοσύστημα.20 . Βιοτεχνολογία (εμβόλια. 1. Φυσική μικροχλωρίδα εντέρου (π. Εκμετάλλευσή του για την Βιοτεχνολογία 6. S. 3) Έχουν ποικιλία μεταβολικών οδών και 4) Υψηλούς ρυθμούς ενζυμικών ενεργοτήτων τους. Ενεργεία και περιβάλλον (παραγωγή βιομάζας. Psedomonas Ευκαρυωτικοί: φύκοι. κυανοβακτήρια. χρησιμοποιούν τις ίδιες μεταβολικές αντιδράσεις.χ. Αποικοδομητές 2. Στερόλες: λιποειδή που κάνουν πιο σκληρή τη μεμβράνη. Ε. βιταμινών κλπ. Προκαρυωτικό κύτταρο: Βακτήρια και Αρχαία (χλωροφύλλη στα τοιχώματα). επιτρέπει επιλεκτικά είσοδο – έξοδο ουσιών. μύκητες. Παραγωγή Ο2 και πρωτογενής παραγωγή 4. 24. κλπ) και . Ποια η σημασία των μικροοργανισμών για το θαλάσσιο οικοσύστημα. Νοσογόνοι παράγοντες. πρωτόζωα. Βιομηχανία τροφίμων (μύκητες/ζυμώσεις).Την παραγωγή οξυγόνου . 2) Είναι σημαντικοί γιατί είναι ευρέως διαδεδομένοι. Ποια η σημασία των μικροοργανισμών για το οικοσύστημα και τους ανθρώπους. Χρώση Gram και κυτταρική μεμβράνη. η χλωροφύλλη (εάν υπάρχει) βρίσκεται μέσα στους χλωροπλάστες.έχουν περισσότερα ) 4) Δομή DNA (στους προ δεν έχει ιστόνες) 5) Τρόπος διαίρεσης (οι προ με διχοτόμηση) Προκαρυωτικοί: Βακτήρια π.Την αποικοδόμηση των νεκρών οργανισμών .Την ανακύκλωση των χημικών στοιχείων (κύκλοι άνθρακα. άνθρωποι).Coli παράγει βιταμίνη Κ) και δέρματος. Ευκαρυωτικό κύτταρο: ριβοσώματα και πολλά οργανίδια. Εμπλοκή στους κύκλους των στοιχείων 7. αλλά και παραγωγή ουσιών όπως η ασπαρτάμη και το κιτρικό οξύ. Παραγωγή αντιβιοτικών. Επιθυμητές μεν. 5) Βιοαποκατάσταση (καθαρισμός ανθρωπογενούς ρύπανσης ). 2) Στη δομή των μεμβρανών 3) Καθώς και σε κάποια οργανίδια (οι ευ .στον καθαρισμό λυμάτων Β) Άνθρωπος. βιοκαύσιμα. Βάση της τροφικής αλυσίδας 3.χ. βιοαποκατάσταση.

Στα Αρχαία υπάρχει μια ψευδοπεπτιδογλυκάνη. Τα νιτρικά εδώ μετατρέπονται σε μια ποικιλία ανοιγμένων προϊόντων. 2. Ανάλογα με τις απαιτήσεις των μικροοργανισμών. των λιπιδίων και των πρωτεϊνών.Έχουν εξωτερική μεμβράνη από λιποσακχαρίτες και πρωτεΐνες Η πεπτιδογλυκάνη βρίσκεται στο κυτταρικό τοίχωμα των βακτηρίων και όχι των αρχαίων. → Το Ν απάντα στη φύση σε ανόργανη και οργανική μορφή. → Μετά τον C το επόμενο στοιχείο που απαντάται σε μεγάλη συχνότητα στα κύτταρα είναι το Ν.Έχει πεπτιδογλυκάνη αλλά σε πιο λεπτό στρώμα και πιο ανώμαλα . Αυτές οι ενώσεις παρέχουν ενέργεια. Κύκλος αζώτου και ο βιολογικός του ρόλος. Ωστόσο ο κύριος όγκος Ν στη φύση απαντάται ως ΝΗ3 ή Ν2 τα οποία χρησιμοποιούν καθώς και οι μύκητες και οι ζύμες ενώ κάποιοι άλλοι απαιτούν οργανικές αζωτούχες ενώσεις όπως αμινοξέα πεπτίδια. Οι μικροοργανισμοί είναι ικανοί να διεξάγουν τη μετατροπή του οργανικού αζώτου σε αμμωνία. Κάποιοι μικροοργανισμοί διεξάγουν την αφομοιωτική νιτρική αναγωγή. Χρησιμοποιούν ως κύρια πηγή C το CO2. αλλά και για τη σύνθεση των δομικών υλικών των μικροοργανισμών. λυσοζύμη που μπορεί να διασπάσει τους γλυκοζυτικούς δεσμούς όπως την πεπτιδογλυκάνη. μύκητες. Δώστε παραδείγματα. Ο C είναι δομικό στοιχείο των υδατανθράκων. απαραίτητη για την κυτταρική αύξηση. Χρειάζονται φως (ηλιακή ενέργεια → χημική ). 25. 2. Κατά τη νιτροποίηση: η αμμωνία ή τα ιόντα αμμωνίου οξειδώνονται αρχικά σε νιτρώδη και μετά σε νιτρικά ( με έκλυση ενέργειας). Διασπούν ανόργανες ενώσεις (χημειολιθότροφοι). Διασπούν οργανικές ενώσεις C6O2C6 → CO2 +H2O + ενέργεια 26. Τι γνωρίζετε για το άζωτο σε ότι αφορά στη μικροβιακή θρέψη. Ο ρόλος του άνθρακα στη μικροβιακή θρέψη. → Τα βακτήρια που μπορούν να αναπτύσσονται ως χημειολιθότροφα προσλαμβάνοντας ενέργεια από αναγόμενες ανόργανες ενώσεις και ονομάζονται νιτροποιητικά.Είναι μία στοιβάδα άκαμπτη που παράγεται από δύο παράγωγα σακχάρων → Ν – ακετυλογλυκοζαμίνη → Ν – ακετυλομουρομικό οξύ Gram (-) . Είναι κύριο συστατικό των πρωτεϊνών. δάκρυ). Ποσότητα αμμωνίας απελευθερώνεται σε αλκαλικά περιβάλλοντα στην ατμόσφαιρα. Η εξωτερική μεμβράνη των Gram (-) περιέχει λιποσακχαρίτες και πρωτεΐνες. Ένα τυπικό βακτηριακό κύτταρο περιέχει περίπου 12% Ν. Παράγεται οξυγόνο. Υπάρχουν ουσίες που εκκρίνουν κάποιοι οργανισμοί που είναι ένζυμα (σάλιο. Οι λιποσακχαρίτες μπορούν να λειτουργούν και σαν ενδοτοξίνες. Οι ετερότροφοι: (πρωτόζωα. ρόδο-χλώρο-θείο-κυανό-σίδηρο --βακτήρια) συνθέτουν μονοί τους τη τροφή τους χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτό απλές χημικές ενώσεις και τη φωτεινή ακτινοβολία μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης 1. Τα προκαρυωτικά βακτήρια χρησιμοποιούν ατμοσφαιρικό ή αέριο άζωτο για τις κυτταρικές τους ανάγκες. Αυτός είναι ο λόγος που θεωρείται και το σημαντικότερο χημικό στοιχείο για τη μικροβιακή θρέψη.Έχει ένα παχύ στρώμα πεπτιδογλυκάνης . Υπάρχουν και οι εξωτοξίνες. ως προς την πηγή C οι οργανισμοί χωρίζονται σε αυτότροφοι και ετερότροφοι. Οι αυτότροφοι: ( φύκη. Τι γνωρίζετε για τα νιτροποιητικά βακτήρια.προβλήματα Gram (+) . Τι είδους ενέργεια χρησιμοποιούν οι μικροοργανισμοί στο θαλάσσιο περιβάλλον. Χρησιμοποιούν ως κύρια πηγή C οργανικές ενώσεις (που έχουν σχηματιστεί από άλλους μικροοργανισμούς). των νουκλεϊκών οξέων και διάφορων άλλων συστατικών του κυττάρου. Η δέσμευση του μοριακού αζώτου διεξάγεται από αερόβια ή αναερόβια βακτήρια. . 3. Τι είναι αυτότροφοι και τι ετερότροφοι μικροοργανισμοί. μη φωτοσυνθετικά βακτήρια ) 1.

Πως και πότε δημιουργήθηκε το πρώτο κύτταρο. Ομάδες μυκήτων 1. ετερότροφοι Foramnifero: ασβεστολιθικό εξωσκελετό. μερικοί όχι. (βιοχημικά μόρια όπως το πυροσταφυλικό. . Τα παραπάνω προκαλούν ερυθρές παλίρροιες. Calbicaus Φυτοπλαγκτονικοί και ζωοπλαγκτονικοί οργανισμοί Διάτομα: Ευκαρυωτικοί: Εξωσκελετός από πυρίτιο SiO2. Το πρώτο κύτταρο δημιουργήθηκε από κάποιο < μη κύτταρο > από κάποιου είδους προκυτταρική μορφή. Το πρώτο κύτταρο εμφανίστηκε πριν από 3. ετερότροφοι. Παράσιτα. Απαιτούν οργανική ύλη και ορισμένοι ελεύθερο Ο2.Αν και από μορφολογική άποψη τα βακτήρια αυτά είναι ετερογενή. Η νιτροποίηση στη φύση είναι αποτέλεσμα της διαδοχικής φάσης δυο χωριστών ομάδων οργανισμών. Μονοκύτταροι και πολυκύτταροι). 27. έχουν επίσης παραχθεί σε παρόμοιες συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας που χαρακτηρίζουν υποθαλάσσιες υδροθερμικές πηγές.8 δισεκατομμύρια χρόνια και πιθανόν να χρειάστηκε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια για να συμβεί. των βακτηρίων που οξειδώνουν την αμμωνία ΝΗ3 (νιτροζοποιητικά) και αυτών που οξειδώνουν τα νιτρώδη. Photobacterium Χρησιμοποιείται από τα ψάρια σαν συμβιωτής Συναντάται πού συχνά στη θάλασσα Εκπέμπουν είδος φωσφορισμού Bdelovibrio Gram (-) βάκιλος Ζει μόνο στο νερό Έχει πολλά μαστίγια Ζει και παρασιτεί σε βακτήρια Ενσωματώνεται στο βακτηριακό κύτταρο Υποχρεωτικά αερόβιοι: το Ο2 είναι τοξικό για αυτά Η2Ο2 τοξικό. Περίληψη από σημειώσεις Μύκητες Ευκαρυωτικοί οργανισμοί (μεγάλα κύτταρα. Μπορούν να αναπτυχθούν σε μεγάλο εύρος pH από 3. Παρασιτούν σε φυτά και ζώα της θάλασσας. Parameqium (στεριά) μαστιγοφόρα. Τα νιτροποιητικά απαντούν ευρύτατα στο έδαφος και το νερό. Cymnodinium Gonyoulax Noctiluca (φωσφορίζει). που με τη σειρά της οξειδώνεται προς ΝΟ-2 από τα νιτροποιητικά. Deutomycetes ή Fungi imperfect (πολύ σημαντικοί για το νερό) Labyrinthuia παράσιτο φυτών – ζώων.6. συνοδεύτηκε από αύξηση. για να χρησιμοποιείται προς όφελός του. Σαπρόφυτα. Καταλάση: Η2Ο2 + Η2Ο → 2Η2Ο + Ο2 Υπεροξειδάση: Η2Ο + NADH → Η2Ο + NAD Οι προαιρετικά αερόβιοι αναπτύσσονται συνήθως αερόβια. καφέ) Chartoceros (bloom) Δινομαστιγωτά: Δύο άνισα μαστίγια: Ευκαρυωτικοί και αυτότροφοι. Όλοι είναι ετερότροφοι οργανισμοί. διαίρεση και σχηματισμό πληθυσμών. Phycomycetes φυτοπλαγκτονικοί κυρίως μύκητες 2. χρωμοσώματα. που έχουν κρίσιμο ρόλο. καθορισμένος πυρήνας. Σε αυτές τις μεμβράνες εδράζεται το κύριο ενζυμο για την οξείδωση της ΝΗ3 προς υδροξυλαμίνη. ΟΗ τοξικό. Πρωτόζωα: Μονοκύτταροι. Αναερόβιοι: παραγωγή ενζύμων για την αδρανοποίηση των τοξικών μορφών Ο2. Condida.τοξικό. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως τέτοιες πηγές γέννησαν τις πρώτες μορφές ζωής. Zostera (Φύκος) Leptolegnia marina σε μύδια και καβούρια Phythium 5. Πολλά είδη τροποποιητικών διαθέτουν περίπλοκα συστήματα εσωτερικών μεμβρανών. Υπάρχουν στα περισσότερα υδάτινα και χερσαία οικοσυστήματα. είναι στενά συνδεδεμένα φυλογενετικά. Υπάρχουν λίγοι αναερόβιοι. που με την πάροδο του χρόνου υπέστησαν εξελικτικές βελτιώσεις και διαφοροποιήσεις. Ascomycetes 3.) Όταν συνέβη. Clodophora (ζωικά). μερικοί έχουν εξωσκελετό. Basidiomycetes 4. 2. Εξέλιξη. Υπάρχουν ορισμένοι που είναι μόνο στα θαλάσσια. Ιδιαίτερα σε λίμνες και υδάτινα ρεύματα που δέχονται νερά υπονόμων και άλλα λύματα πλούσια σε αμμωνία. Μπορούν και αποδομούν οργανική ύλη. Torulopsis. τα νιτροποιητικά.2 έως 9. Ρόλος στη θάλασσα 1. Αυτότροφοι (κίτρινο. Ο2 . Elphidium (βρίσκονται χαμηλά στο βυθό – ίζημα).

Τα γονίδια τα οποία ελέγχουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του rRNA μεταλλάσσονται με αργούς ρυθμούς διαμέσου των εκατομμυρίων ετών της εξελικτικής πορείας. Η ποσοστιαία διαφορά μεταξύ των άλλων τμημάτων χρησιμοποιείται σαν δείκτης του αν και πόσο συγγενείς μπορεί να είναι δυο οργανισμοί. Είναι γρήγορη και ακριβής (για βακτήρια ) Εξειδικευμένη «Μοριακό δακτυλικό αποτύπωμα» Χρησιμοποιείται κυρίως για: . δ …………………………………. 2) Ταυτοποίηση με πρότυπα Λιπιδική ανάλυση FAME. Στη σύγχρονη θεωρία εξέλιξης των μικροοργανισμών τι ρόλο παίζει η νουκλεοτιδική αλληλουχία του rRNA. Το rRNA λειτουργεί σαν δείκτης της συγγένειας των οργανισμών. Έτσι αποτελούν ένα εξαιρετικό φυλογενετικό χρονόμετρο. Συγκεκριμένα συγκρίνουμε στους προκαρυώτες τις αλληλουχίες της υπομονάδας 16S (με1500 νουκλεοτίδια) και στους ευκαρυώτες τις αλληλουχίες της υπομονάδας 18S. Μερικά τμήματα του μένουν σχεδόν ανέπαφα (συντηρημένες αλληλουχίες). Έχει συσταθεί μια βάση δεδομένων αυτών των αλληλουχιών. (διαφορετικές από α) …………………………….. προχλωρόφυτα κυανοβακτήρια χλωροπλάστης 30. Ομοιότητα κατά: 10% άσχετοι. 20-30 % στο ίδιο γένος. 29. 31 – 32 Αρχική υπόθεση: 1) Κυανοβακτήρια με φυκοχολίνες ├ → συμβίωση → χλωροπλάστης + χλωροφύλλη β Αρχέγονο ευκαρυωτικό κύτταρο 2) Προχλωρόφυτα Χλωροφύλλη α. Η μέτρηση της ομοιότητας των αλληλουχιών του DNA 2 οργανισμών μας δίνει πληροφορίες για το κατά πόσο υπάρχει συγγένεια μεταξύ τους.28. Αυτές περιέχουν αρκετές εκτενώς συντηρημένες αλληλουχίες. σελ. μια τράπεζα πληροφοριών. Θεωρία εξέλιξης – Εξελικτικές θεωρίες των οργανισμών. (μεθυλεστέρες /χρωματογραφία ) 3) Καθορισμός ριβότυπου DNA (ή 16S RNA ) Επιδρώ με περιοριστικά ενζυμα → κομμάτια DNA → ηλεκτροφόρηση που μας δίνει διαφορετικές ζώνες → διαφορετικό RNA (άρα και DNA ) Πλεονεκτήματα της μεθόδου. Σε άλλες περιοχές του μορίου έχουν σημαντική μεταβλητότητα. Μοριακή ταξινομία 1) Υβριδοποίηση DNA-DNA με ραδιενεργούς σημαντές. 70% στο ίδιο είδος. β όχι Φυκοχολίνες + ├ → χλωροπλάστης Κύτταρο Σημερινή θεωρία Κοινός πρόγονος με: έχασαν και έγιναν Φυκοχολίνες ……………………………………… Χλωροφύλλες β. Oι συγκρίσεις των αλληλουχιών του ριβοσωμικού RNA μπορούν να χρησιμεύσουν για τον προσδιορισμό εξελικτικών συσχετίσεων μεταξύ των οργανισμών. Μας δίνει μια γρήγορη εκτίμηση και μπορούμε να διακρίνουμε στενά συγγενικά ειδή. Εξετάζω τους τύπους και τις αναλογίες των λιπαρών οξέων της μεμβράνης.

Λιπαρά οξέα με ευθείες αλυσίδες 2.Λιπιδια (κάποιες φορές) Διαιθέρες γλυκερόλης. 34 – 40 Τα λιπίδια των μεμβρανών των Αρχαίων διαφέρουν από αυτά των Βακτηρίων και των Ευκάριων ως προς: ΑΡΧΑΙΑ Βακτήρια. Μικροβιολογικές αναλύσεις τροφίμων νερού και ποτών. ΒΑΚΤΗΡΙΑ //ΑΡΧΑΙΑ (ομοιότητες και διαφορές). Αρχαία: βιοχημικά γνωρίσματα που να διαφοροποιούν από τους προκαρυωτικούς. Κυτταρικό τοίχωμα πολύ απλό Κυτταρικό τοίχωμα με Πεπτιδογλυκάνη Κυτταρική μεμβράνη με Ψευδοπεπτιδογλυκάνη 20 . Τι γνωρίζετε για τα λιπίδια των μεμβρανών των Αρχαίων. σελ.40nμ.Αιθερικοι δεσμοί μεταξύ της γλυκερόλης & των υδρόφοβων πλευρικών αλυσίδων τους. Ευκάρια Μονοστοιβάδα λιπιδίων Διπλοστοιβάδα λιπιδίων ΣΥΝΘΕΣΗ/ΔΟΜΗ 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 Προκαρυωτική ποικιλότητα: Αρχαία 31. 3. Τετρααιθέρες δι-γλυκερόλης. Εστερικοί δεσμοί μεταξύ της γλυκερόλης και των λιπαρών οξέων. Αρχαία Βακτήρια Προκαρυωτικά Προκαρυωτικά Κατά Gram (+) ή (-) + Σφαιρικά ή βάκιλοι Αερόβιοι ή δυνητικά Αερόβιοι όλα τα είδη Χημειολιθότροφοι ή οργανότροφοι όλα τα είδη Μεσόφιλοι ή άκρως θερμόφιλοι Αλόφιλοι που ζουν σε υψηλή συγκέντρωση άλατος NaCl (Halococcus). Πλευρικές αλυσίδες από επαναλαμβανόμενες μονάδες C5 (ισοπρένιο). Ανθεκτικά στη λυσοζύμη και στα αντιβιοτικά πενικιλίνη Ευπαθή στη λυσοζύμη και στα αντιβιοτικά mRNA mRNA 70S ριβοσώματα 70S ριβοσώματα Σχήμα ριβοσωμάτων Διαφορετικό οι RNA πολυμεράσες τους ίδιες με ευκαρυώτες .Κλινική διαγνωστική.

83 (logN – logN0) Αυτότροφοι και Ετερότροφοι οργανισμοί Οι ετερότροφοι: 1. Αποθήκες ενέργειας στο κύτταρο : Τριγλυκερίδια. Είναι ο μικρότερος γνωστός φωτοσυνθετικός μικροοργανισμός (1μm διάμετρο). Φωσφολιπίδιο στην Κυτταροπλασματική μεμβράνη Νουκλεϊκά οξέα • Μια βάση ( πουρίνες και πουριμιδίνες. λιπίδια και νουκλεϊκά οξέα Πολυσακχαρίτες: Άμυλο.. γουανίνη. κυτταρίνη Γλυκολυτικός δεσμός: • Στο άμυλο α – 1 – 4 γλυκοζιτικό • Στο γλυκογόνο β – 1 – 4 γλυκοζιτικό • Στην κυτταρίνη α – 1 – 6 γλυκοζιτικός Λιπίδια: Λιπαρό οξύ.. πρώτοι φωτότροφοι παραγωγή οξυγόνου στη Γη)... ελασματοειδής. Θρέψη μικροοργανισμών Οργανισμοί: . εμπλοκή με το DNA. Διασπούν ανόργανες ενώσεις (χημιολιθότροφοι) 2. του πικοπλανκτού στον ωκεανό. P Όλοι οι οργανισμοί αποτελούνται από: πολυσακχαρίτες.Δευτεροταγής: διάταξη πρωτεΐνης στο κύτταρο έλασμα ή έλικας. με χλωροφύλλες α και β αλλά και α2... Τι γνωρίζετε για τα κυανοβακτήρια. ΠΕΡΙΛΗΨΗ Σημαντικά στοιχεία για τη ζωή: C. σελ.. Περίληψη Τζίνας Διαφέρουν από τα πορφυρά και άλλα διότι:  Παράγουν οξυγόνο.. ουρακίλη) • Μια πεντόζη • Μια φωσφορική ομάδα Πουρίνη: Α.. .105 κύτταρα/ml που τον καθιστά τον πιο διαδεδομένο φωτοσυνθετικό οργανισμό του πλανήτη. RNA...Αυτότροφοι . Προχλωρόκοκκος σημασία στη θάλασσα. 12// 9.G Πουριμιδίνη: T. Απαντάται σε βάθη 100-200 μ... ανοξική ατμόσφαιρα → οξυγονούχος.. Ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 80 και άλλαξε την αντίληψη μας για την σύνθεση της .Ετερότροφοι Μεταβολισμός: Αναβολισμός (μαζεύει θρεπτικά συστατικά) . Τριτοταγής: διάταξη πρωτεΐνης ελικοειδής. Πρωτεΐνες Λειτουργικές: ένζυμα – επιτάχυνση διαφόρων διαδικασιών.. Αξιοποιούν μικρού μήκους κύματος ιώδες 400 μm. αρνητικά κατά Gram (-). O. κτλ Δομή: ..Καταβολισμός (διασπά μεγαλύτερα μόρια και παίρνει ενέργεια) Αύξηση μικροοργανισμών Ν = Ν02Η g = χρόνος γενιάς n = 0. (U) Τύποι νουκλεοτιδίων: DNA. κόκκοι.. Χρειάζονται φως κεφ. β2 μοναδικές σε αυτό το γένος. γλυκογόνο. Παράγουν οργανική ύλη και οξυγόνο.. θυμίνη. 491 Είναι προκαρυωτικά. H. C. κτλ Δομικές: γλυκοπρωτεΐνες. δίνει στο κύτταρο τις βιολογικές ιδιότητες.. .. Διασπούν οργανικές ενώσεις C6O2C6 → CO2 +H2O + ενέργεια Οι αυτότροφοι: 1.... σε μεγάλο αριθμό 104 .. Έχει καροτίνες α αντί για β (άγνωστη στους προκαρυώτες ). κυτοσίνη... Δίνουν ενέργεια στους μικροοργανισμούς 2. αερόβια ή και προαιρετικά αναερόβιοι μικροοργανισμοί... Ανήκει στα φωτοσυνθετικά.Δεν έχουν κάποια ένζυμα μεταβολισμού της γλυκόζης και ακολουθούν διαφορετική μεταβολική οδό. N. S. (είναι οξυγονοπαραγωγικά φωτότροφα. ATP Τύπος αμινοξέων R = -H γλυκίνη -CH3 αλανίνη Πεπτιδικός δεσμός: ενώνει δύο αμινοξέα.Πρωτοταγής: διαδοχή αμινοξέων στο πρωτεϊνικό μόριο. .Τεταρτοταγής: σχηματισμός μορίου. αδενίνη.. 32.

Ρύθμιση άνωσης για φωτοσύνθεση. Αεροκυστίδια: (στα πλανκτονικά είδη).  Παραγωγή γεωσμινών και ισχυρών νευροτοξινών. Παράγουν γεωσμίνες και ισχυρές νευροτοξίνες στο νερό. . Επικοινωνούν με τα υπόλοιπα βλαστικά κύτταρα και παίρνουν .  Σχηματίζουν υπνοσπόρια (σκότος / ξηρασία / ψύξη). Μορφολογία: Μεγάλη ποικιλία 1. πετρώματα. Μέγεθος : 0. Ακινέτες: υπνοσπόρια για την προστασία στις δυσμενών συνθηκών (σκότος. Νηματοειδή με ετεροκύστεις (αζωτοδέσμευση).Anbaena. Κίνηση: Ολίσθηση με φιγούρες (περιστροφές. 3. κάμψη κλπ). 4. 2. πχ. θερμές πηγές. φυκο-κυανίνες → κυανό χρώμα ή φυκο-ερυθρίνες → κόκκινο χρώμα. Μονοκύτταρα (διαιρούμενα με πολλαπλή διχοτόμηση). ξηρασία ή ψύξη). Κίνηση ολίσθησης (φωτο/χημειο . Νηματοειδή χωρίς ετεροκύστεις. 5. Διατηρούν ανοξικό περιβάλλον (ευαισθησία αζωτάσης στο οξυγόνο).5-40μm. γλυκές και αλμυρές λίμνες. Νηματοειδή με διακλαδώσεις.  Κάποια έχουν γονίδια nif. Μονοκύτταρα (διαιρούμενα με απλή διχοτόμηση).ανταλλάσουν CO2 (για την αναγωγή Ν2 → ΝΗ3) με τα προϊόντα τους. Ζουν σε όλα τα ακραία περιβάλλοντα: έρημος. Δέσμη γονιδίων nif που εκφράζονται ως μονάδα και κωδικεύουν αζωτάση. Χημειο-φωτοτακτισμός. Θέσεις δέσμευσης Ν2 (Ν2 → ΝΗ3). παραγωγή αζωτάσης → δέσμευση Ν2 → απομάκρυνση Ο2. Δομή : Κυτταρικό τοίχωμα με πεπτιδογλυκάνες Φωτοσυνθετικό σύστημα με χλωροφύλλη α + φυκοχολεΐνες.τακτισμός).  Διαφορετική διάταξη φωτοσυνθετικών μεμβρανών + άλλες φωτοσυνθετικές χρωστικές (φυκοχολεΐνες) → άλλο χρώμα. Ετεροκύστες: Φαινομενικά άδεια κύτταρα.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful