Volume 4, Issue 06

Shkurt 06 , 2012

Our Words Weekly Issue
“ N E W L I F E ” J E T A E R E

S PEC IAL POINTS OF INTER EST:   Albanian Emigrants without a country. No Sided articles and no restriction for our members, our guest and our friends. Latest needs for our community and the latest resolutions Our Free Voice through our words.

Emigrantët, Shqiptarët pa atdhe?! Nga Astrit KOSTURI
Emigrantët shqiptarë janë pjesa më e diskriminuar e shoqërisë sonë, edhe pse më kontribuesja në krijimin e vlerave materiale shpirtërore të kësaj shoqërie, në zgrip të ekzistencës, në një kohë traumash dhe krizash kolektive, që po përjetojmë tash njëzet vjet tranzicioni pa limit. Që kur thyen muret e ambasadave dhe deri më sot kur bota moderne theu shengenin e trishtë europian, këta emigrantë kanë dhënë gjithçka për vendin e tyre, djersën, mundin, gjakun, pasionin dhe ëndrrën që vendi i tyre të ishte një vend i denjë në familjen e madhe europiane. Duhet thënë se standardet jetësore, kriza ekonomike dhe papunësia janë problemet kryesore, me të cilat ballafaqohen shtetet e BE -së dhe ekonomitë e tyre, ndërkohë që emigrantët e veçanërisht ata shqiptarë në këto vende ndihen dyfish të stresuar e në krizë të plotë. Kjo, pasi ata përcjellin në vendet ku punojnë e jetojnë krizën e vendit nga vijnë, pra krizën e vendit të shqiponjave dhe mbartin me vete krizën e një paragjykimi gati sindromik e racor, që si merimangë mbështjellë jetën e tyre të vështirë në këto vite ku kanë ikur për një jetë më të mirë. Të vjen keq, tmerrësisht keq, kur shikon Shqipërinë e varfër, se si i ka “përzënë” bijtë e saj më të mirë në dhe të huaj, por edhe atje, vëllezërit tanë po vuajnë përsëri. Damka e paragjykimit i ndjek kudo pas si një mallkim. Mallkim në vendin nga ikën për një jetë më të mirë, mallkim në vendet pritëse. Çfarë dreq fati për këtë vend, për këtë popull të kalvarizuar në një epokë deliri kolektiv, në një betejë fantazmagorike më hijet e së shkuarës, me alibitë e një tranzicioni të sëmurë. U nda për së gjalli shqiptari me shqiptarin, por tashmë më keq se kurrë, pasi veç lirisë, që na u kthye në një gjerdan shtrëngues në fyt, u ndamë edhe nga mirëqenia e të ardhurat, dhe s'ka më keq se ndarja pasurore. Politika infantile e Tiranës zyrtare na bëri si dy Koretë, si nata me ditën, njëra Kore - shqiptarët brenda kufijve shtetërorë të imponuar dhe Koreja tjetër -jashtë kufijve, në Greqi, Itali, Gjermani, Angli, Zvicër, SHBA, Australi e gjetkë, kudo ku punojnë e rropaten emigrantët tanë, emigrantët e tokës krenare të shqipeve. e tyre vazhdon të jetë siç ka qenë gjithmonë, motivi i ngushëllimeve të ardhshme. Deri dje, shumë njerëz mendonin se këta shpëtimtarë modestë të tregjeve të sfilitura shqiptare ishin si "diga e parë mbi të cilën përplasen dallgët e antishqiptarizmit tradicional". Kurse sot, janë të paktë ata që mendojnë se heroizmi i tyre përballë shkulmeve raciste, është çështje e ditës. Dhe kjo, edhe për shkak se morali i ditës shqiptare është marrë peng nga paqartësia e gjërave, nga deliri dhe makutëria e atyre që ngrenë dhe ulin podiumet politike të radhës me emrin e emigrantëve në gojë, por siç thotë populli “fjalë të bukura e gurë në trastë”. Duhet thënë me plot gojën se shqiptarët, brenda vendit edhe jashtë, sot janë të kërcënuar nga zymtësia e së ardhmes. Ndërsa të parët kanë dëshpërim sigurimin e vështirë të bukës së gojës, të dytët kanë frikë të shpresojnë kthimin në vendin e tyre, ku mbretëron dëshpërimi i të parëve dhe ku pritja e tyre s’ka asgjë të përbashkët me mallin dhe dëshirën që ata të bëhen pjesë e qenësishme e një realiteti të mundshëm që duhet të ndryshojë me shpejtësinë e dritës. Politika nuk ka se çfarë të thotë më, boll ka gënjyer dhe shqiptarët kanë bërë sikur kanë besuar: emigrantët tanë janë të keqpërdorurit e saj të mëdhenj, një keqpërdorim i vrazhdë, brutal, pa limit. Ata janë trajtuar si njerëz pa atdhe, të huaj në vendet ku punojnë e jetojnë për një copë bukë, por akoma më të huaj në vendin e tyre, ku vijon të ngjitet në podiumet politike mashtrimi i radhës dhe projeksioni politik ndaj tyre është në kuotat më të larta të këtij supermashtrimi… Por jo vetëm shqiptarët. Edhe grekët, edhe italianët, edhe fqinjët e tjerë, duket se e quajnë luks të ushqejnë ende si dikur në shpirtrat e tyre fobinë për të huajt, për emigrantët, sepse hallet

I N S I D E T H I S I S S U E :

Firmosja pavaresise
Por duhet thënë se ka disa kohë që emigrantët nuk janë më shpresa e gjallërimeve sezonale të ekonomisë sonë dhe kjo nuk ka ndodhur as në pushimet verore, dhe as në festat e fundvitit, kur ata vërshojnë zakonisht për të takuar të afërmit e tyre dhe për t’u çmallur me vendlindjen. Tronditja botërore e ekonomisë, ka pështjelluar një krizë të re edhe në komunitetin e tyre. Për pasojë, ndihma ekonomike për familjet në Shqipëri, është po kaq e pamundur, sa edhe i hidhur është ky realitet për ata. Për herë të parë në historinë e emigrimit shqiptar, bujaria e tyre sot është e brishtë, aq sa nuk mund të thuhet që dashuria e tyre për vendin

Emigrantet Flijimi Naftetareve Sevime Nebija, Vasil Tabaku, Gresa Pirana, Artan MUlla, Agim desku, Flori Bruqi Agim pipa, Kujtim Stojku,Laureta Roshi, Mimoza Rexhvelaj, Raimonda Moisiu, Silvana Berki, Vullnet Mato, Vasil Tabaku, Skender Braka , Bajram Kongjeli, Agim Desku, Anila Kati, Blerina Braho Adresa Anetaresimi

Faqe 1-22 Faqe 1-22 Faqe 2-3, 4-5 7-9

Faqe 5-7 9, 12

Naftëtarët drejt flijimit nga Blerina BRAHO (fq.22) (fundi)
SKANDALI/ Gjendje kritike e 6 naftëtarëve grevistë. Firma indiferente, Inspektorati i Punës ngre supet datë në të Prodhimit të Naftës Gorisht në Komunën e Vllahinës në rrethin e Vlorës, si rrjedhojë e reformës nga Firma private “Strema Oil”, si rrjedhojë e privatizimit të një pjese të kompanisë “Albpetrol” Sh.A para rreth një viti e gjysmë. Kjo ka përfshirë punonjësit e prekur dhe mbështetësit e tyre në një valë protestash, ndërsa 7 prej naftëtarëve kanë hyrë që prej 9 ditësh në grevë urie. Unë jam takuar me protestuesit dhe grevistët në qendrën e tyre të punës në Gorisht dhe jam me njohur me kërkesat e tyre. Është e patolerueshme, madje kriminale se si po tallet shteti shqiptar me të drejtat, madje me jetën e naftëtarëve. Sipas tyre dhe kryetarit të sindikatës që nga dita që janë shkëputur nga “Albpetroli” dhe punojnë për llogari të firmës private nuk është lidhur asnjë kontratë, individuale apo kolektive midis tyre, për detyrimet dhe të drejtat, kushtet e punës etj., gjë që bën shkelje flagrante të Kodit të Punës, neni 137. Së dyti, punonjësit e pushuar nga puna janë njoftuar në mënyrë taksative se ndërpresin marrëdhëniet e punës me firmën dhe prej saj përfitojnë vetëm pagesën e ditëve të lejes së zakonshme që nuk kanë kryer, ndërkohë që këta punonjës kanë një jetë që punojnë në sektorin e naftës, madje, pjesa më e madhe mbi 20 apo 30 vjet punë dhe nuk ka asnjë lloj transparence, asnjë lloj informimi për të të drejtat që gëzojnë edhe nëse ndërpresin

Faqe 6-7 7,-9, 10-14 17-19

Faqe 22

P a g e

2

O u r

W o r d s

Shqiptarët në Mal të Zi nuk kanë përkrahjen e duhur të shtetit të tyre amë (fq.3)
Me 25 Janar të këtij viti kryeministri shqiptar z.Sali Berisha vizitoj Malin e Zi, me ç’rast zhvilloj takime me zyrtarët e Podgoricës.por gjithashtu ai u takua edhe me përfaqësuesit e shqiptarëve në Tuz dhe në Ulqin. Shqiptarët në Mal të Zi, pritën shumë nga vizita e kryeministrit Berisha, në aspektin e paraqitjes së problemeve të tyre pranë autoriteteve malazeze dhe shfrytëzimin e të drejtës legjitime që shteti amë posedon,në këte rast Shqipëria ,lidhur me interesimin për të drejtat kombëtare të asaj pjese të popullit të vet që jetojnë jashtë atdheut,respektivisht për të drejtat e shqiptarëve në Mal të Zi.Pra, vizita e kryeministrit shqiptar Malit të Zi ishte një mundësi e veçantë që me këte rast të shqyrtohet pozita apo statusi i shqiptarëve në Mal të Zi, apo më kokretisht që z Berisha të shpreh shqetësimet e tija dhe të qeverisë shqiptare për çështjet e pazgjidhura që preokupojnë shqiptarët tashmë një kohë të gjatë. subjektet politike shqiptare dhe nga përfaqësuesit e tyre lidhur me çështjet diskutabile të shqiptarëve dhe së dyti, kohëve të fundit është shkruar mjaft në mjetet e informimit për diskriminimin që bëhet ndaj tyre e sidomos për Ligjin e shumë përfolur për rendin dhe qetësinë , i cili parasheh ndalimin e përdorimit Megjithate, në konferencën e përbashkët të flamurit dhe simboleve kombëtare.Dhe jo për shtyp me homologun e tij nga Mali i vëtëm ky ligj por dhe shumë ligje të tjera si Zi, në Podgoricë,pra më 25 Janar të këtij p.sh. Ligji zgjedhor, Ligji për planin hapësinor, viti,z,Berisha deklaron : “Shqipëria vlerëson progresin e ndjeshëm dhe real, që Ligji për qeverisjen lokale etj. përmes të cilëve , shqiptarët në mënyrë institucionale shqiptarët, me të drejtat dhe liritë e tyre vendosën në pozitë të disfavorshme në kraminoritare e njerëzore, kanë bërë në Mal hasim me shumicën sllave që jeton në këtë të Zi…” ?! shtet. Një deklaratë e tillë nuk mund të jetë si rezulltat i painformimit të kryeministrit shqiptar për situatën e shqiptarëve në Mal të Zi sepse së pari, kryeministri shqiptar është informuar kohë pas kohe nga Mirpo, kryeministri Berisha ,në takimet e tija me zyrtarët e Malit të Zi, zgjodhi që të hesht dhe të mos bisedojë për temat e “nxehta” apo për çështjet e vërteta që preokupojnë shqiptarët

REALIZIMI I ASPIRATAVE TË NJË PJESE TË POPULLIT QË JETON JASHTË trungut të vet kombëtar,kërkon edhe angazhimin e shtetit amë!

It takes for Diaspora to get moving to take the Guilty Albanian Politicians to the ICC Hague

New York Giants World Champions in Super Bowl 2012

Kush kujdeset per te ardhmen e Brezit te ri ne Shqiperi?? ASNJE

Ku e con mushka Fahri Balliu me vajzen e tij biznesmene te Gerdecit…& te Metalurgjise? Prindet ruajne femijet jo ti fusin ne dhe para vetes...

Monumentet Shqiptare te vetmet te ngelura pa u shitur nga Tirana Zyrtare...kush e ka rradhen me pas? ….

I pa ftuar ne SHBA, I drojtur nga mundesia e burgimit te perjetshem per 21 janarin 2011!

We dedicate this year to the kids of the world!!!

Shkrime nga Sevime Kumanova Nebija
me ze dielli i zbeht mbi shtepine e tyre ndjeje qe isha e po shendrriste tmerresishte lumtur ne perqafim te A ka stine qe saje. A ka toke qe nuk e ushqye me lotet Miqte erdhen dhe shkuan nuk derdha lote ? e mi. por nena dhe une mbetem te Shtepia ishte a ka lule qe nuk e rrit me lotet nga vetmuara Pa ty babi mbushur me shume im keta sy. kaloi nje dite dhe nje nate miqe a ka njeri qe nuk mu bashkangjit ne babai ende nuk trokiste ne dere te gjithe ishin te 16 vite, po shpre- merzi ta gezonte nenen time lumtur soje edhe sot a ka femije qe nuk qau sebashku me dhe mua te me merrte ne perqafim sepse nje engjell o Zot,a ka dite qe mua. Ishte qershori i vitit 1996 paska linde nuk derdha lote? atehere kure ne syte e mi Pritje e gjate dhe mall pa funde te buzeqeshur ngase A ka dikushe qe me ngjalle gjysmen shendrriti drita e kesaj nena me nuk duronte po e prisnin e zemres? bote telefonoi babain te degjoj zerin e Oj nene, a ka a ka dikushe qe mi ter syte e mi? atehere kure ne trupin tim nga gurbeti te vinte tije babin tim. stine qe nuk derdha lote? a ka dikushe te mi mbylle plaget qe oj nene e ta pyes se ku ishte? oj nene,a ka dimer qe loti smund ti perballoje? ndiheshte nje pjese nga kure do mberrinte nga gurbeti? Prej nje dite te bukur perse u vonua dhe mungoi ne mbi faqen time nuk u zemra jote ngri? Po jetoj duke shpresuar se nje dite atehere kure fillova te qaje paprite erdhi nje nate diten e zymte kure Zoti me bekoi mua . ma ndali. oj nene,a ka vere qe loti im pandale vershonte sikur shi? do e takoje babain time do e perqafoje me malle, keshtu qenka fati im gjer sa po jetoje e gjalle ne kte bote mos te lejoje qe nga syte e nenes sime te mos del asnje lote

Tek Bjeshket e Koshares pushon trupi im edhe mua buzeqeshejen

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

3

Shqiptaret ne Kosove nga te tere anet per te mbrojtur te drejtat e tyre

28 nëntor 1912 (fq.1)
* Kosova, Gjakova, Plava-Gucija: Rexhep Mitrovica, Bedri Pejani, Salih Gjuka, Mit'hat Bej Frashëri, Mehmet Pashë Deralla, Isa Boletini, Riza Bej Gjakova, Hajdin Bej Draga, Dervish Bej Ipeku, Zenel bej Begolli, Qerim Begolli * Korça: Pandeli Cale, Thanas Floqi, Spiro Ilo * Kruja: Mustafa Merlika-Kruja * Lushnja: Qemal Bej Mullai, Ferit Bej Vokopola, Nebi Efendi Sefa * Mati: Ahmet Bej Zogolli, Riza Bej Zogolli, Kurt Agë Kadiu * Ohri dhe Struga: Zyhdi Bej Ohri, Dr. H. Myrtezai, Nuri Sojlliu, Hamdi Bej Ohri, Mustafa Baruti, Dervish Hima * Peqin: Mahmud Efendi Kaziu * Përmet: Veli Bej Këlcyra, Syrja Bej Vlora * Pogradeci: Hajdar Blloshmi * Tepelena: Feim Bej Mezhgorani * Tirana: Abdi Bej Toptani, Murat Bej Toptani, Ymer Sollaku * Skrapar: Xhelal Bej Koprencka, Hajredin Bej Cakrani * Shijak: Xhelal Deliallisi, Ymer Bej Deliallisi, Ibrahim Efendiu * Shkodra: Luigj Gurakuqi * Vlora: Ismail Qemali, Zihni Abaz Kanina, Aristidh Ruci, Qazim Kokoshi, Jani Minga, Eqrem Bej Vlora * Kolonia shqiptare Bukureshtit: Dhimitër Zografi, Dhimitër Mborja, Dhimitër Berati, Dhimitër Ilo

Shqiptarët në Mal të Zi nuk kanë përkrahjen e duhur të shtetit të tyre amë nga (fq.2)
në shtetin “mik” të Berishës! Fitohet përshtypja se mu për këtë arsy kryeministri Berisha iu shmanget bisedave që kanë të bëjnë me avancimin e të drejtave të shqiptarëve ,pra vetëm për hir të mosprishjes së miqësisë që kryeministri shqiptar ka me zyrtarët malazez! Berisha në takimin e tij në Ulqin e quajti Millo Gjakanoviqin “ mik i vjetër” i tij?! Millo Gjukanoviq mund të jetë mik i Sali Berishës por në asnjë mënyrë nuk mund të konsiderohet mik i shqiptarëve në Mal të Zi, duke pasur parasysh trajtimin e pabarabartë dhe diskriminimin që ata po përjetojnë tash më shumë se dy dekada nën pushtetin e partisë që Gjukanoviqi drejton. shqiptarët që jetojnë në trevat e tjera etnike, por jashtë kufijve shtetror, duke parë qendrimin e vazhdueshëm neglizhent të Qeverisë së Shqipërisë në këtë Gjatë kësaj vizite, kryeministri Berisha bëri edhe një gabim tjetër. Pas gjithë kësaj, është tepër absurd aspekt, mund të thuhet se kjo Me rastin e deklaratave të tija fakti që faktori politik shqiptar në pjesë e popullit shqiptar , është publike Ai disa herë i quajti shqip- Mal të Zi, në vend që fokusohet në lënë në mëshirën e fatit të vet dhe nuk po gëzon përkujdesjen e tarët “minoritet”, çka është një ndërgegjësimin e çështjes së tyre shtetit të vetë amë ,pra atë llojë term shumë i gabuar sepse shqip- pranë instancave ndërkombëtare, përkujdesjeje që i takon një tarët në Mal të Zi janë pjesë e tani ata duhet të angazhohen në popullit të ndarë shqiptar dhe vetëdijësimin e qeverisë së shtetit shteti për vëllezërit e vet të një gjaku dhe të një gjuhe. autokton në trojet e veta të tyre amë lidhur me të drejtat e stërgjyshore. Kurse “minoritet” tyre legjitime! mund të përdoret për malazezët Nëse nuk ndryshon qasja e apo grekët në Shqipëri dhe në tanishme inferiore e Tiranës Fatkeqësisht,sot për sot ,jo vetëm asnjë mënyrë për shqiptarët në shqiptarët nën Mal të Zi, por edhe zyrtare në aspektin e mbrotjes e Mal të Zi dhe krahasimet janë të papranueshme. Ky është një dallim të cilin kryeministri shqiptar duhet t’a dinte. të drejtave legjitime të shqiptarëve në Mal të Zi, dhe nëse kjo qeveri nuk angazhon burimet e veta shtetërore,në rend të parë, për ruajtjen e identitetit të një pjese të kombit të vet i cili është në asimilim e sipër, ka mundësi që në një të ardhme jo të largët,kryeministrit shqiptar.t’i nevojitet përkthyes, me rastin e vizitës në vendbanimet shqiptare në Mal të Zi. Xheladin Zeneli

Branko Manojlovski, Më kërcënuan pse u deklarova Shqiptar (vazhdon)
nacionalistët ekstremistë maqedonas. serb në vitin 1913, familjes sonë iu imponua mbiemri Tanasheviq. Atë mbiemër të serbiKëto kërcënime i heshta, sepse nuk zuar u detyrua ta mbaj edhe djali i Dhimidëshirova t’u shkaktoj panik të afërmtrit, gjegjësisht babai im-Manojli, i cili lindi eve të mi. Vet nuk u ndjeva aspak i Katragjyshi im-Manojli, thotë ai, i cili jetoi nga viti në vitin 1903 dhe rrojti deri në vitin 1983. frikësuar, jo se shquhem për trimëri, 1830 deri më 1903, ishte i emigruar në Stamboll, siç Por pushteti komunist maqedonas familjes por sepse nuk e di se si me ka përfshi sime ia ‘maqedonizoi’ mbiemrin, nga ishin emigruar shumë shqiptarë tjerë të këtyre një dëshirë e madhe të kem fatin të Tanasheviq në Manojlovski. anëve, sepse në vendlindje nuk kishin mundësi vdes në Kiçinicë, meqë do të kem fat të jetese. varrosem në varrezat pranë të parëve të Këtë ndryshim të imponuar e pata përjetuar mi, në oborrin e Kishës sonë të fshatit, “Manojli dhe vëllai i tij, Lazari, në vitin 1882 ia vet, kur si i ri shkova për herë të parë në prej vitesh pothuajse e shkretuar, për dolën të ndërtonin atje një hotel, të cilin e emërtuan zyrë të vendit për të nxjerr certifikatë të shkak të emigrimit tonë”, shprehet i lindjes për motrën dhe u befasova kur ‘Arnaut an’, një emërtim që duhet të simbolizon vendosur Manojlovski. Njëherë na nëpunësi ma lëshoi me mbiemër Manojlovpërcaktimin e tyre etnik. Atëherë ata e kishin serbizuan, pastaj na maqedonizuan. mbiemrin Tanashi, sado që ka nga ata që mundohen ski. E kundërshtova, por ai me përzuri nga Mërzitë, shqetësimet, kërcënimet e të me bindin me falsifikime të sajuara nga pushtues- zyra, me shpjegim se tashmë ishim maqedoshtynë atë të thërras në ndihmë nas”, shprehet ai. Nënat tona nuk dinin it serbë, se edhe para pushtimit serb stërgjyshërit e kujtesën e tij, qoftë për ato që kishte asnjë llaf maqedonisht. mi paskëshin pasur mbiemër te përjetuar vet, qoftë për ato që kishte serbizuar-Tanasheviq. Asnjëherë dëgjuar nga prindërit. “Mbaj mend, – e nuk kam dëgjuar ndonjë rekas, të Mbretëria serbe, nga viti si të mos e mbaja mend, – vrazhdësinë besimit ortodoks, te ketë shpreh 1913 deri në vitin 1941 e mësuesit tim të parë në Belçicë. Në ushtroi politikë tepër barbare dilemën, të kemi qenë ndonjëherë vitin 1948 në shkollë më dërgoi motra serb!”, thotë ai. Në aspektin ndaj popullsisë shqiptare, të ime, Jelica, pesë vite më e moshuar. besim fetar mysliman, gjuhësor dhe etnik paraardhësit e Asnjëri nga fëmijët e fshatrave tonë, ortodoks dhe katolik, por mi ia kishin dal të përballonin kur filluam shkollën, nuk dinim edhe ndaj popullsisë maqeasimilimin nga sundimet pushmaqedonisht, meqë gjuhë amtare donase. Bile, maqedonasit as tuese mijëvjeçare romake, bizntikishim gjuhën shqipe. Mësuesi (jam në no-bullgar, bizntino-serb dhe që i njihte për popull, kurse dilemë nëse duhet t’i them mësues atij) otomano-turk, shprehet ai. Edhe djali i Manojlit, shqiptarët myslimanë mundohej t’i tjetërmë rrahu vetëm pse nuk dita si i thosh- Dhimitri, që jetoi gjatë viteve 1865-1932, fillimisht sonte në turq. Por ama përqendrimin fillesin kushëririt në maqedonisht. Që aty duhet ka ketë pas mbiemrin Tanashi. “Pas pushtimit tar asimilues pushtuesi serb e koncentroi filluan peripecitë e ballafaqimit tim me asimilim të përdhunshëm gjuhësor dhe etnik”, rrëfehet Manojlovski. ndaj popullatës shqiptare me besim ortodoks, duke e shpërdoruar për këtë politikë asimiluese edhe kishën nacionaliste serbe dhe besimin e tyre, prandaj shqiptarët ortodoks i pat “konvertuar” zyrtarisht në serbë. “Pas formimit të Republikës se Maqedonisë në vitin 1944, një pjesë të familjes sonë përdhunisht iu ndryshua mbiemri nga Tanasheviq në Manojlovski, kurse një pjese tjetër, nga Tanasheviq në Lazarovski, sepse në pushtet erdhën sundimtarë ‘maqedonas’, të dresuar nga nacionalistët sundimtarë serbë, por tashmë të indoktrinuar edhe si komunistë. Siç po vetëkuptohet, në vitet e para të Republikës të sapoformuar të Maqedonisë, pothuajse e tërë popullsia shqiptare e Rekës se Epërme, ortodokse dhe myslimane, gjuhë komunikimi në shtëpi e ka pasur vetëm gjuhën shqipe. Nënat tona nuk dinin asnjë llaf në gjuhën maqedonishte ose në ndonjë gjuhë tjetër. Por ama tani, me fëmijët dhe nipërit e mi (në Amerikë) komunikoj kryesisht në gjuhë angleze, kurse me nipat e mbesat e mia këtu, të lindur pas viteve të 60-ta, më duhet të flas pothuajse vetëm në gjuhën maqedonishte. Dhe këta tani po shfaqin habinë e tyre, se përse unë nuk e kam harruar shqipen e prindërve të mi, edhe më shumë po shfaqin habinë, përse unë

P a g e

4

O u r

W o r d s

Shkrime nga Raimonda Moisiu
-Dua DIELL......diell DUA! kanë formuar shtrojen e artë, të altarit, të kacafytjeve të ëmbla të dashurisë, që mërmërijnë , në castet e bashkimit... Tres vështrimin e syve të kaltër, në bebëzat e syve të tu, në tufën e madhe prej trëndafilësh të ndjenjave, që unë të dhuroj cdo natë. Të grumbulluara brënda, disa casteve të pakontrolluara nga askush, vec qiellit të zemrave që rrahin, si zogj që nuk u shuhet dot uria. Po pres në heshtje vështrimin adhuronjës, të petaleve të zhveshura, të dy diejve të flakëruar, që mezi presin ftohtësirën e duarve... Pëshpëris druajtur, në errësirë, tek pres mëngjesin, t'i tregoj të gjithëve, për pasionin e syve që kërkonin ethshëm, si një aureole, përqafimet e ngrohta, përvëlimin e buzëve, dridhjet në gjoksin tënd, trupin tim në shtrojen e artë të gjetheve... në atë terr, vetmi....pyll, natë të qetë... buzë liqenit ku lahen mjelmat… E përse t’i druhemi, të vërtetës së zhuritjes së trupave, ndërsa bëjmë dashuri, me piklat e vesës së mëngjesit, nën vështrimin e syve të kulluar, të ujrave të liqenit dhe të mjelmave? -.......grua e vetmuar....... Një ditë e di, që do marr rrugën, për në brigjet e përjetësisë, në botën e qetë, të heshtur, ku do të më përkundin lehtë, në një krevat të argjendëte.... duke thurrur kujtimet..... Dëshpërimi më ka kapluar sonte, me dlirësinë e sinqeritetit tim,

Biggest Heist on private land continues to happen in Albania...How can they, the Albanian politicians sell someone else’s land??

Letër për Ndrean! Nga Fatos Mahmutaj
shkak që të hapeshin dy varre në shtëpinë e Faik Myrtajt. Ndrea, dikur, kur isha fatos (prej vërteti), dhe më pas pioner, kam mësuar në shkollë se malësori është nga ata, që, për të vërtetën jep gjithmonë besën dhe mban fjalën. Shpeshherë mendoj ore Ndre se ti i ke punët në rregull me gjykatën aty. Po kështu edhe me prokurorinë. Po nuk e di sesi je me gjumin. A e bën të qetë? Atë Faik Myrtajn ma kanë treguar burrë shumë të urtë. Po kështu edhe djalin e tij Bardhylin. Por më kanë thënë gjithashtu se ata nuk i mbante vendi kur e drejta u nëpërkëmbej. Andej nga Fieri tashmë qarkullon fjala se shpirtërat e Myrtajve, at e bir, kanë dalë nga varri dhe po bredhin në kërkim të të vërtetës. Nuk di çfarë të të them, nëse të kanë ardhur ndonjëherë të të pyesin se si është puna e tyre. Më thuaj njëçikë: U ke dhënë përgjigje vetë apo i ke orientuar tek Zeusi? Ndrea, unë përshembull i kam shumë frikë shpirtërat, aq më tepër kur mund t’iu kem hyrë hakut. Ndaj të sygjeroj se mirë do ishte t’i sqaroje para se të vijë koha kur, unë dhe ti, t’iu bashkohemi atyre. Mendo ore Ndre nëse unë do veproja si ty. Do fshihja të vërtetën dhe pasi të shërohesha do kthehesha në punën time si gazetar. Ndoshta do më ngrihej edhe rroga. Të imagjinojmë pak: Mileti po qahet se një zyrtar rrugaç u bie më qafë, dhe unë me mikrofon dhe kamera në dorë, në përmbushje të detyrës time, shkoj tek ai për t’i “shkulur dhëmbët”. Sa më sheh, ai ma pret shkurt: Po ik ore çun, se ti je nga ata legena që fshehe plumbin tënd. Nuk të vjen turp kur vjen dhe më tregon mua moralin e ndershmërinë! Ndre të lutem më shpjego se çfarë duhet t’i them unë këtij personi!? Meqë ra llafi, këto kohët e fundit kur i ke bërtitur ndonjë vartësi që nuk bën punën mirë, a të ka thënë: Qepe se ta nxiva edhe syrin tjetër! Kam pasur shumë besim tek ti or Ndre, se je një burrë malësie, i rritur me Kanun dhe i shkolluar me Kushtetutën e këtij vendi. I përket një zone për të cilën ne shqiptarët e themi me krenari që edhe turqit 500 vjet me radhë nuk mundën ta pushtonin kurrë. Por nuk jam i sigurtë, nëse mirditorët fisnikë, sipas traditës, tani do ta nxjerrin kafen sipër apo poshtë gjurit. E rëndë ajo që të bën. Të prenë në besë kur të çarmatosën. Vazhduan me dashakeqësi kur vranë njerëz me armën tënde. Dhe ia vunë vulën maskarallëkut kur të faturuan vrasjet dhe më pas të detyruan të heshtësh. Një mirditor fisnik nuk qëllon kurrë mbi njerëz të paarmatosur. Besoj se edhe ti nuk e ke bërë. Por ja ta ngecën dhe të detyruan të heshtësh. Të lodha pak o Ndre në këto që të thashë, por po të them edhe diçka të fundit: NËSE PLUMBIN NDAJ MEJE E KE SHKREPUR TI, PO DEKLAROJ PUBLIKISHT SE TA KAM FALUR. Madje do vij në gjykatë enkas për të deklaruar këtë. Dhe e di pse? Sepse me ç’të kam njohur deri tani nuk ia vlen të merresh me ty. Por nuk e di nëse do të të falë Mirdita turpin që iu ke lënë.

Vrasjet e 21 Janarit, pasi Berisha u kthye në zyrë në orën 15:30 nga S. Gjinushi (vazhdon)
Kryetari i Partisë Socialdemokrate, Skënder Gjinushi, gjatë një interviste për gazetën “SOT”, ka komentuar hetimet për 21 Janarin, urdhëruesit, presionet ndaj Ina Ramës, konfliktin e Berishës me SHBA, etj. Duke komentuar ekspertizën e FBI, Gjinushi theksoi se FBI thjesht, ka identifikuar vrasësit, pasi sipas tij, tre milionë shqiptarë e dinin se vrasjet ishin kryer nga Garda. Kryetari i Partisë Socialdemokrate deklaroi se vrasjet janë politike dhe të paramenduara. Duke u ndalur te fshirja e serverit, Gjinushi theksoi se filmimet e vrasjeve i ka Berisha, Policia e Shtetit dhe Garda. Aleati më tradicional i PS, u shpreh se vrasjet e 21 Janarit u kryen sapo hyri Berisha në Kryeministri. Ai tha se Berisha është i çmenduar, duke e akuzuar se ka vrarë bashkëpunëtorët e tij që nga 2 Prilli. -Z. Gjinushi, Prokuroria, më në fund, ka akuzuar njerëz konkretë për vrasjet dhe zhdukjen e provave të 21 Janarit. Por, mbeten enigmë urdhëruesit. Cili është komenti juaj për këto zhvillime? Ngjarja e 21 Janarit në tërësi është e qartë sepse është një ngjarje publike, e filmuar, që ka dëshmitarë tre milionë shqiptarë dhe aq më tepër që është një ngjarje e zhvilluar në prezencë të Policisë së Shtetit. Për këtë arsye, është shumë e qartë që nuk ka qenë nevoja për një vit kohë për të zbardhur 21 Janarin. Arsyet kanë qenë shumë të qarta se çfarë ka ndodhur, ku mund t`i rendisim fare shkurt. Së pari, ka një popull të ngritur në protestë me të drejtën e vet për të protestuar, ka përplasje midis protestuesve dhe policisë, ku nga të dy palët ka dhe tejkalim të ligjit, siç janë përdorimi i gurëve apo shkopinjve nga njëra anë dhe nga ana tjetër është përdorimi me tepricë i forcës dhe dhunës nga policia. Kemi vrasjen makabër, pra krimin shtetëror të bërë nga Garda e Republikës, me urdhër nga kreu i qeverisë. Këto tre ngjarje kryesore gjithkush i ka të qarta dhe kurrkush nuk mund t`i mohojë. Ajo që ka bërë FBI, ka sjellë të re vetëm anën profesionale në këtë hetim, jo për të vërtetuar a shtiu apo nuk shtiu Garda, por cilët nga Garda kanë shtirë me armë zjarri. Ka precizuar se kush janë armët, nga kanë dalë predhat reale dhe kush janë predhat që kanë dëmtuar apo vrarë protestuesit. Kjo është vetëm ana e re e këtij hetimi, i cili ka rëndësinë e vet. Vetë Saliu e pranoi një pjesë të kësaj, por ka thënë se Garda ka qëlluar brenda rrezes, konform rregullores, pra është përpjekur të justifikojë të shtënat. Skenari i tij, që protestuesit janë vrarë nga brenda turmës, ra menjëherë. Kjo në sajë të pamjeve filmike të transmetuara nga media të ndryshme. Edhe para hetimeve që ka bërë Prokuroria, u vërtetua se të gjitha gëzhojat kanë qenë para Kryeministrisë dhe nuk ka asnjë gëzhojë jashtë saj. Pra, që të gjitha predhat kanë ardhur nga Kryeministria dhe asnjë predhë nuk është nisur nga ana e protestuesve. FBI ka jo vetëm anën profe-

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

5

Me nënën e vdekur në vendin e parë nga Athina në Fier nga SULO GORRICA (vazhdon)
Dy vëllezër transportojnë trupin e nënës si pasagjere për të shmangur procedurat dhe shpenzimet banesën e tij në Greqi. Sapo është kthyer nga puna në arë në shtëpi fieraku A. K. me banim në Athinë ka gjetur nënën e tij, e cila po jepte shpirt për shkak të sëmundjeve të moshës. Më pas janë mbledhur të FIER- Një ngjarje e rëndë dhe e pagjithë të afërmit e tij, si dhe dy vëllezërit, të cilët zakontë në muajt e fundit ka ndodhur kanë dashur që nënën e tyre ta dërgonin në spital, në Athinë të Greqisë. Një shqiptar A. K por fatmirësisht një infermiere fqinje me ta u ka nga një fshat i rrethit të Fierit me pohuar se nëna e tyre nuk arrinte e gjallë në spital banim prej shumë vitesh në shtetin dhe kjo e fundit është larguar. Një orë më pas nëna helen ka mundur të udhëtojë nga një ka vdekur duke i lënë në pikëllim dy djemtë dhe të lagje e Athinës për në qytetin e Fierit afërmit e tyre në Athinë. Edhe të vdekur djemtë me nënën 75 vjeçe të vdekur në kanë dashur ta dërgojnë në morgun e njërit prej sediljen e pasagjerit të makinës së tij. spitaleve të Athinës, por kanë hasur në kundërshtinë Pas maskimit perfekt sikur nëna ishte e të afërmve të tyre. Njëri prej tyre u ka pohuar se një pasagjere e zakonshme ai ka mundo t’u duheshin të ndiqnin një sërë procedurash dur të kalojë paq dhe pa probleme të ligjore për të transportuar trupin e vdekur të nënës dyja pikat e kontrollit doganor dhe atij drejt vendlindjes. Përveç kësaj dhe shpenzimet do të të policisë si në shtetin fqinj dhe në atë ishin shumë të larta, ndërsa trupi do të rrinte së paku të vendit tonë. 10 ditë në Greqi. Po i njëjti person u dha mendimin djemve se njëri prej tyre që nga ai çast duhet të nisej Historia me nënën e vdekur për në Shqipëri. Sipas tij, nënën ashtu të vdekur, por të veshur do ta hipnin në vendin F. K 40 vjeç e kishte marrë nënën e tij e parë e të niseshin për në Shqipëri duke e të moshuar për vizitë disa javore në shoqëruar vetë dy vëllezërit. Kjo do të ishte për ta më e mira që do të bënin për momentin, duke i ardhur në radhë në ndihmë të parë vetes dhe të gjithë familjes. E para ishte se do të kursenin një shumë të konsiderueshme lekësh që mundet të shkonin deri në 5 milionë lekë të vjetra, po kështu do të kursenin dhe ditët e qëndrimit dhe të sorollatjes nga njëra zyrë në tjetrën të shtetit helen apo dhe atij shqiptar për të plotësuar dokumentet e nevojshme për sjelljen e të vdekurit pranë familjes në Fier. Në këto kushte pa u ndjerë edhe nga komshinjtë helenë, dy vëllezërit dhe të afërmit përgatitën nënën e veshur dhe munden ta ulnin në vendin e parë të makinës dhe pasi e kanë lidhur me rripin e sigurisë së bashku me vëllain që e shoqëronte u nisën drejt vendit të tyre të lindjes. vdekur nga Athina në një nga pikat e kalimit kufitar. Aty njeri prej vëllezërve ka zënë radhën dhe tjetri ka dal nga makina me pasaportat dhe është drejtuar tek pikat e kontrollit dhe marrjes së vulës në pasaportë. Në këtë moment një nga policët e kontrollit të pasagjerëve i është afruar makinës për kontroll, por në moment ka dalë djali tjetër nga makina dhe i ka folur policit që të mos e hapte derën e makinës se ka nënën dhe se ajo po flinte. Në moment polici është afruar dhe ka parë plakën me sy të mbyllur dhe është larguar. Me pasaporta e vulosura djali tjetër ka dal nga pika e kontrollit dhe vulosjes së pasaportave dhe makina ka kaluar traun e kontrollit për të kaluar në pikën e kontrollit policor të vendit të tyre. Të njëjtën procedurë kanë kryer dy djemtë edhe në tjetrën pikë kontrolli, por që polici shqiptar gati sa nuk e ka zbuluar këtë ngjarje sa Udhëtimi tragjike po dhe aq delikate dhe konfuze për dy vëllezërit. Polici shqiptar është afruar tek Për më shumë se 8 orë pa ndaluar rrugës as makina duke e parë me vëmendje plakën dhe për të kryer nevojat personale dy vëllezërit e pas një pauze i foli djalit duke e pyetur se çfarë pikëlluar kanë udhëtuar me nënën e tyre të ka plaka se më duket shumë e verdhë. Më pas

Koco Danaj, Gjashtë letrat e mia për ministrat e jashtëm mbi bashkimin e trojeve Shqiptare.
poshtë nga ata që nuk donin të përfundonte Kryengritja e tyre. Ky dokument madhor i rrugës se si përfundon Kryengritja, përsëri është në duart e elitës politike dhe intelektuale të kombit shqiptar si një ndihmesë e rëndësishme drejt përfundimit të Kryengritjes. Projekti Politik “Adem Jashari”, i cili përmbante nëpërmjet betimit ushtarak, idenë e përfundimit të Kryengritjes shqiptare, është i freskët, i njohur për të gjithë, qytetarë dhe politikanë. Shprehja “Bacë, u kry”, më shumë se sa realitet, është një mbulesë e dobët e pafuqisë për të përfunduar Kryengritjen. Thelbi i Projektit Politik “Adem Jashari” është bashkimi i trojeve shqiptare. Pavarësisht ngjyrimeve politike apo nivelit intelektual, pavarësisht dukurive frenuese, elita politike dhe intelektuale shqiptare e ka pasur brerjen më të madhe të ndërgjegjes, mospërfundimin e Kryengritjes shqiptare. Ajo që në fjalorin sociologjik konsiderohet Ndërgjegjja e Vrarë, në momente të caktuara të jetës së një kombi, mund të lindë edhe gurë rubini. Kështu ka ndodhur edhe me elitën politike dhe intelektuale shqiptare të periudhës së pas viteve 90 të shekullit të shkuar. Në kulmin e garës për internacionalizëm, globalizëm apo integrim, ajo formulon Kushtetutën e re të Shqipërisë Pluraliste. Dhe në këtë Kushtetutë, të miratuar me Referendum në vitin 1998, formulohet fraza rilindase si më poshtë: “Ne, Populli i Shqipërisë...me aspiratën shekullore të popullit shqiptar për identitetin dhe bashkimin kombëtar... Është produkti 100-vjeçar i Ndërgjegjes së Vrarë. Është një rikthim në Kuvendin e Vlorës, të Lezhës, të Bujanit, të Prizrenit, është një talisman vizionar që pret vetëm misionarë për tu realizuar. Sanksionimi në Kushtetutën e Shqipërisë i së drejtës për bashkim kombëtar, miratimi i kësaj të drejte me Referendum Popullor, pranimi i saj edhe nga ekspertët ndërkombëtarë të Komisionit të Venecies, përbën themelin mbi të cilin mund dhe ka nevojë të ndërtohet arkitektura e Shqipërisë Natyrale. Kuvendi Lezhës më 1444, Kuvendi i Prizrenit më 1878, Kuvendi i Vlorës më 1912 dhe Kuvendi i Bujanit më 1943-44, të cilët artikuluan ose bashkimin e trojeve shqiptare ose kërkesën për bashkim si dhe ideatorët e tyre, mbetën katër kulmet e historisë së kombit shqiptar. Ideatorët e tyre, më europeistët ndër politikanët shqiptarë të të gjitha kohërave janë Skënder Bej Kastrioti, Abdyl Bej Frashëri, Sulejman Agë Vokshi, Ismail Bej Vlora, Hajdar Beg Dushi. Pesë bejlerë europeistë!! Këto Kuvende kanë mbetur vetëm pjesë e historisë. Prandaj ato janë edhe bazamenti i Platformës se Shqipërisë Natyrale. Por sot koha nuk pret më dhe bashkimi i territoreve tona duhet të vihet në rendin e ditës.

Konferenca e Bujanit e fundvitit 1943 dhe fillimvitit 1944, artikuloi të drejtën e shqiptarëve për bashkim kombëtar, pra të drejtën e tyre për ta përfunduar Kryengritjen. Kjo Konferencë dhe Platforma e saj Nacionale, nuk u hodh poshtë nga shqiptarët, ajo u hodh

Pronat ne Mertiraj
të fshatit Mërtiraj, na është mohuar: * E drejta mbi të ardhurat nga toka bujqësore. * E drejta mbi të ardhurat nga ullishtet dhe pemtoret. * E drejta mbi të ardhurat nga blektoria dhe shpendët. Si rrjedhojë na janë mohuar të drejtat për të siguruar të ardhurat nga pronat tona, si të drejta që mbrohen nga nenet 15,17,18,41,42,44, etj të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë dhe aktet ligjore në zbatim të saj, si dhe Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut (në veçanti nenit 1 të Protokollit Nr.1 të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut ). Gjatë 20 viteve të fundit banorët kanë mbijetuar vetëm me të ardhurat nga emigracioni dhe pjesërisht nga punësimi në ndërmarjet naftënxjerrëse. Gjatë kësaj periudhe, kërkesat e banorëve në organet Shtetërore kanë qënë të vazhdueshme. Në kushtet e mësipërme, bazuar në kërkesat e neneve 15,17,18,41,42,44, 48, etj, të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë dhe Në saj të kërkesave tona u bë e mundur që, midis aktet ligjore në zbatim të saj, si dhe Konpërfaqësuesve të fshatit Mërtiraj, të Komunës ventës Europiane për të Drejtat e Njeriut (në Vllahinë, të Qarkut Vlorë, të Ministrisë Ekonomisë veçanti nenit 1 të Protokollit Nr.1 të KonPublike dhe Privatizimit, të Entit Kombëtar të ventës Europiane për të Drejtat e Njeriut), banesave, të Shoqërive ALABANIAN Petroleum nga Ju zoti President dhe nga Parlamenti Corporation Sh.a – Tiranë dhe ALBPETROL Sh.a - Shqiptar kerkojme te ndikoni te institucioPatos, në datën 09/05/2001, në zyrat e Qarkut Vlorë, net Shtetrore qe kane ne kopetence është nënshkruar një Akt-marëveshje. zgjidhjen e ketyre problemeve (nga Kshilli i Ministrave deri ne Komune) te vleresojne Në pikën 7 të kësaj Akt-marëveshje thuhet: shqetesimet tona dhe te japin zgjidhje. “Për problemet që lidhen me çështjet e pronësisë mbi trojet, tokën bujqësore, kullotat, drufrutorët, Komuna Vllahinë dhe Qarku Vlorë do të saktësojnë pozicionet e banorëve sipas akteve ligjore në fuqi. Shoqëria ALBPETROL Sh.a- Patos dhe ALBANIAN PETROLEUM CORPORATION Sh.a- Tiranë, marrin përsipër detyrimin për të respektuar e realizuar ç’do obligim që rrjedh nga dispozitat ligjore në fuqi për këtë çështje”. Per fat te keq deri sot ne vitin 2010 asnje nga keto ceshtje per te cilat eshte firmosur nuk eshte zbatuar. Nga Ju zoti kryeminister kerkojme te gjeni nje zgjidhje per ne banoret e ketyre lagjeve sepse po ushqehemi vetem nga emigrantet ne vende te tjera dhe nga ata pak puntore ne Ndermarjen e Nxjerjes se Naftes Vllahine, te cilet jane banore te ketyre lagjeve. Per keto shqetesime te cilat jane jetike per ne, ne muajin mars te ketij viti, u jemi drejtuar me nje kerkese juve Zoti Kryeminister dhe Ministrise se Ekonomise, por dei sot nuk kemi mare asnje pergjigje. Me nje kerkese te tille i jemi drejtuar Alb Petrol Sh A Patos, e cila na eshte pergjgjur zyrtarisht se nuk eshte ne kopetencen e saj zgjidhja e problemeve tona dhe se drejtuesit e sotem nuk e njohin Akt-Marveshjen e nenshkruar nga paraardhesit e tyre. Pronesia jone ne siperfaqen prej 1065 ha ku ne kemi jetuar prej shekujsh vertetohet me dokumente arkivore, kadastrale, vendime gjyqi te bera gjate viteve te fundit dhe vendime nga KKP te Qarkut Vlore. Listen e banoreve autoktone te lagjeve tona po e bashkngjitim kesaj letre. Sipas trungjeve familjare jane 74 pronare te vjeter, ndersa sot jane mbi 200 familje si trashgimtare te ketyre pronareve. Duke i quajtur me shume vlere dokumentet arkivore para vitit 1945 dhe dokumentet kadastrale te vitit 1952 ku jane te ndare siperfaqet e trasheguare dhe siperfaqet e dhena nga reforma, ne kerkojme qe sipas ligjeve ne fuqi te na njihet e drejta per dokumentimin e pronesise per 74 pronaret sipas listes bashke ngjitur. Ne kerkojme qe Alb Petrol Sh A Patos te kete detyrimin ligjor dhe moral te interesohet per jeten e ketyre banoreve te cilet nga veprimtaria e saj ekonomike u viktimizuan dhe ju mohua e

P a g e

6

O u r

W o r d s

Humori i Tano Banushit ishte më shumë se desidencë (vazhdon)
Intervistoi Ben Andoni mjete shprehëse nga më të ndryshmet” Artin e estradës e shquan forca e mpreZ. Isa, jeni një nga njohësit më të mirë të figurës htësisë, karakteri lakonik, larmia e temave së këtij artisti të madh të skenës së estradës. Çfare të ndryshme dhe pasuria e gjinive, dhe në përbën, sipas jush, figura e Tano Banushit për mënyrë të padiskutueshme sensi humorishumorin shkodran dhe atë shqiptar? tik e satirik, pa të cilin nuk mund të “Figura e tij përfaqëson aktorin më të shquar të ekzistojë. Një shprehje e urtë latine thotë: skenës së estradës shqiptare, në fushën e inter“Castigat ridendo mores” (Dëno të keqen pretimit skenik dhe është një nga autorët më të duke u tallur, duke qeshur). Ky ishte, pra, mirë të krijimtarisë letrare humoristike. Jeta dhe misioni i ri i estradës, e cila duhej të veprimtaria e gjerë artistike e Tano Banushit ruan Ju jeni autori i nje monografie të godiste të gjitha gjërat e këqia të gjithnjë freskinë e ndjenjave, mprehtësinë dhe plotë për figurën e tij. Çfarë mund të shoqërisë, duke i përqeshur e tallur ato. Në mirësinë me të cilat na gëzoi e na e mbushi jetën thoni për këtë dhe çfarë mund të thoni librin tim zbërthehet pikërisht kjo anë e me haré, ajo shpreh urrejtjen dhe talljen e në veçanti për gjininë e estradës rolit që ka luajtur Tano Banushi në espamëshirëshme ndaj çdo gjëje të keqe në jetën e shkodrane? tradën e Shkodrës dhe më gjërë. shoqërisë sonë, shpreh përtëritjen e shpresës që na “Po, në vitin 2007 kam botuar një Në libër kam përshirë edhe disa nga fali në kohë të vështira, duke na ushqyer ëndërrilibër-monografi me titullin “Me Tano krijimet e Tanos në formën e anekdotave, met për dashurinë njerëzërore dhe duke na e bërë Banushin dhe humorin e tij”, që është si dhe shumë poezi të Tanos të shkruara jetën më të këndshme. pëlqyer mjaft nga lexuesit dhe po bukur dhe në kohë të ndryshme të jetës së Tano Banushi është figura më e madhe e humorit shoh mundësitë e ribotimit. Në libër i tij. Në libër kam përfshirë edhe ditarin që të spikatur shkodran dhe me përmasa kombëtare, bëj analizë të hollësishme gjithë jetës bashkshortja e Tanos, Lajde Banushi ka ku meriton kryet e vendit. Prandaj përkujtimi i 85- së këtij artisti të madh të estradës, si mbajtur pas vdekjes së tij, një ditar i vjetorit të lindjes së tij është një një punë shumë e dhe vlerave të interpretimit të tij, si shkruar me ndjenja dhe shpirt, një gjë e mirë dhe i shërben njohjes më të thelluar të kësaj edhe si krijues i materialeve humoris- rrallë dhe që ia ka shtuar vlerat librit”. figure madhore të artit e kulturës sonë kombëtare. tike e poet. Si e shikoni Tanon nga ana artistike në të Tano Banushi zë një vend nderi në korpusin e Estradat ishin një gjini e re në artin gjithë përbërësit e figurës së tij? madh të traditës shqiptare të humorit. Ai jo vetëm tonë. Si gjini e artit skenik, estradat “Tano Banushi ishte një shkollë, ishte një e vazhdoi këtë traditë, por edhe e zhvilloi atë dhe e janë më të kapshme dhe më të kupshembull si si duhet të jetë një aktor, se si ngriti në majat më të larta, e zgjëroi dhe e pasuroi tueshme, kanë një karakter gazmor duhet të punojë e se si duhet të krijojë atë më shumë dhe i dha vlera të reja interpretimit dhe ndryshojnë dukshëm nga dramat, figurat artistike që merrte përsipër të dhe krijimit në fushën e humorit. por edhe nga vetë komeditë, apo realizonte. Mbi të gjitha, aktorët tjerë Tano Banushi lindi dhe u rrit ne një mjedis të vodevilet, etj. Megjithatë estrada nuk shihnin me kënaqësi se Tanoja nuhaste gëzueshëm familjar e shoqëror të njohur për duhet menduar e trajtuar si një gjini e dhe nënvizonte natyrshëm momentet më humorin e spikatur. Shkodra e viteve tridhjetë të lehtë. Në të vërtetë estrada kërkon të rëndësishme dhe i kalonte lehtë të tjerat, shekullit të njëzetë kishte gjallëri të dukshme mjeshtri e mprehtësi të lartë, freski, duke shfaqur një aftësi të rrallë të ruajtjes kulturore e artistike. Tano Banushi u njoh që heret konflikte të koncentruara, figura të së masës.Ai bënte një punë shumë e me humorin popullor të Shkodrës dhe kjo ndikoi gjalla e të larmishme, fantazi dhe madhe, e kujdesshme, me fantazi, me dukshëm në aftësitë e tij për ta kuptuar, përvetësuar e transmetuar humorin, duke u përpjekur që tu ngjasonte atyre që ishin mjeshtër të vërtetë. Për mua dhe për këdo tjetër, Tano Banushi përfaqëson aktorin e madh, që u bë me të vërtetë “i pavdekshëm” në historinë e artit tonë skenik të humorit”. synime të larta. Qëllimi i tij ishte që ti ruante këto të dhëna e të pasurohej njohja e vlerave, në mënyrë që ti përdorte në punët e veprat e së ardhmes. E tërë kjo është një punë që zor se mund të gjindet në arkivin e ndonjë artisti tjetër. Tano Banushi ka qenë një artist jo vetëm i talentuar, por edhe shumë sistematik, i kompletuar dhe me vizion të qartë për punën e tij. E gjithë kjo shpreh edhe kulturë. Ai e bënte këtë punë jo vetëm me seriozitet e në mënyrë sistematike, por mbi të gjitha me një kulturë të gjërë edhe me shumë pasion. Tano Banushi shfaqte një vrull të madh shpirtëror, të cilin e rriste vazhdimisht. Kur dilte në skenë, syri i shkëlqente me një zjarr të fuqishëm që e bënte spektatorin të ishte më i përqëndruar dhe të thithej nga forca e tij shpërthyese. Entuziazmi i spektatorëve e rrëmbente të tërin, por ai dinte të ruante vetëpërmbajtjen dhe ti qëndronte besnik figurës që krijonte. Tano Banushi i jepte rëndësi të veçantë procesit të punës në studio,ose punës në tavolinë. Tano Banushi ishte shumë i matur deri në zbërthimin e materialit, ose e thënë ndryshe dhe më saktë, ishte i përmbajtur. Në fletë, me kujdes, ai bënte plotësisht analizën e materialit. Më tej ai përcaktonte dhe shenonte veprimin kryesor të karakterit dhe nënveprimet e tij, me një saktësi artistike të përkryer. Tano Banushi kapte menjëherë thelbin e fjalëve të personazhit, bile shpesh herë edhe i sugjeronte apo edhe “impononte” ritmin e nevojshëm të materialit që përgatisnin. Tanoja dëgjonte me shumë kujdes partnerin, nënvizonte të gjitha fjalët që kishte roli i tij. Aktorja e shquar e estradës Zyliha Miloti,

NËSE KAM DITUR TË GUXOJ nga FLORI BRUQI … (vazhdon)
RRJEDHAT E KOSOVËS Me fjalët Zotim Gdhendës mermeri Sypatrembur Duke u futur Me krahëroret masivë Në rreshtat e mëdhenj Të detit tekanjoz. RELIKTET TONA (Pa Kosovën unë nuk do të isha) Shfletojmë historinë Rreshta të shkruar Me gjak Nëpër faqe Gjurmët tona shfaqen Herë breshëritë nxijnë Arat me misër kudo që ishin Ngjanin në varreza të Mëdha Kur rritej vdekja Ku binin gjethe të rrëkëllyera Më të freskëta Se zambakët e majit Mani i kombajnës Thasët mbush Misër e grurë Në këtë Dhe Tash e tutje Gjumi do të oshëtijë Nga përrenjtë e Ëndrrave E paepur Kjo ishte rruga jote Ndërmjet njerëzve Me njerëz Dhe butonët E dritës. AGIMET E KOSOVËS Çerrekshekujt Në kurriz të maleve Lanë gjurmët e kanoneve E Ti Kosovë U dole para AGIMËVE TË MËDHA Kur trolli me nofullat e veta Kafshonte BIJTË E SAJ Kosovë U dole përpara relikteve’ Qindvjetëshe Kur Trolli pinte gjak Përtypte barot Fashatonte plagën Dhe pashë Mes atij Ingranazhi Yje Dhe nën Yje Togun e pusirave Amësinë Tënde Sfidojmë Të bartim Si një Agim mbi mal Duke t’i fshirë me Yje Muzgjet e hijeve Vezullim urojmë Brezave që vijnë Me tepëritë e zellit Në cepat e Yjeve. GJAK SHEKULLOR Mëmëdheu Lëshoi një britmë Një zjarr Si lumi si era si gjaku Mërsini shpërtheu te praku Të dua o hyjneshë e Agimit Me Heliosin e Apolonin Me vajtje-ardhjet Me duart E forta Të bashkëfshatarëve Të bashkuara përgjithmonë Në shpresën ndjellamirë Eliksirin UnëNdjej në shpirt Se biri yt Unë jam Frymëzimin tënd Borxh e kam Ç’përqaje të sjell Në qepalla Gjysmë të mbyllura Këngët shpesh t’i mbjell Me besë e shpresë Për të ardhmen tonë... II. KRITIKË LETRARE NË SHTYPIN E KOHËS… FATI I GAZETARËVE NË SISTEMIN MONIST Mehmet Kajtazi Romani “Ndërgjegjia” është një pasqyrim real i lidhshmërisë së prozës artistike me shkencën e mjekësisë. Derisa në prozë artistike shpaloset biografia e vetë autorit, në pjesën e librit shkencor dhe informativ shprehet respekti i tij ndaj tërë asaj që është njerëzore dhe hapërim për ti shëruar njerzëit. Autori në këtë vepër është në cilësinë e gazetarit në sistemin komunsit, kohë kjo kur për një të vërtetë jetike të shkonte edhe koka. Pavarësisht nga kjo mynxyrë, gazetari më shumë e do të vërtetën se edhe vetë jetën, andaj shpesh atij i vihen prangat. Në shërbim të atyre që i kishin prangat dhe çelësat e burgjeve ishin edhe disa gazetarë servilë, të cilët të vërtetën e mbulonin me gënjeshtra dhe vinin xëc para syve të lexuesve. Autori I “Ndërgjegjes” ua di emrat atyre, ua njeh edhe biografitë, por nuk bie në ujëra të tyre të turbullta, nuk është hakmarrës. Mjafton që ata, shkruan autori, do të jenë njerëz që i bren ndërgjegjia, ndërsa po patën punë me shëndetin, do ti shërojë, edhe gangrenën do t’ua heq, thotë autori. Fati I gazetarëve të sistemit titist ishte përherë tragjik: kur u vinte vdekja nuk meritonin tjetër, pos t’u vihet mbi varr një kurorë e bërë jo nga lulet, por nga artikujt gazetaresk që i kanë shkruaar. Gazetarët e tillë e kanë penguar vazhdimisht Flori Bruqin, por ky kishte një besim të patundur, në rradhë të parë, vetveten andaj trokiste edhe në redaksitë e shteteve të largëta, deri në “Le Monde” të Parisit dhe shkruante në këtë gazetë për njerëzit që ishin në burgjë, e ishin të pafajshëm. Këtë mund ta bënte vetëm gazetari militant. Duke lexuar “Ndërgjegjen” e tij, her-herë, ke përshtypejn se po e sheh Markesin që ka hyrë në zonat që i ka prekur murtaja, por forca dhe vullneti për të shkruar bënë që me përbuzje të shikojë murtajën dhe të shpëtojë nga vdekja. Prishtinë, 28 prill 1995 SHQIPFOLËSIT E BARBARIZUAR Rushit Ramabaja Romani “Ndërgjegja” i Flori Bruqit, para së gjithash është një kronikë e sublimuar me gjuhë specifike të viteve të hidhura të së ashtuquajturës kohë e autono-

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

7

Shkrime nga Vullnet Mato
lanë sytë ke faqorja e rakisë... - Hë, pra fol, ça keni ba!?shqeu sytë nga habia babai i dhëndrit. - Ka dy sahat kena fut ke nusja Cenin tjetër, që na shpëlaftë mortja!... - Ku ashtë Ceni im? - pyeti ai i tronditur. - Te zjarret, tue hang mish!... NGATËRRESA E PANDREQSHME Dy baballarët vëllezër u tërhoqën mënjanë krejt të Tregim keni futë!... mahnitur dhe e pleqëruan - Kena hangër, me nder, ngjarjen me gjakftohtësi m... vëllazërore. Së fundi, mes - Ju baftë mirë, pra!- u gjëmimit të daulleve i gjegj ai me gjuhën e vet dhanë dorën njëri-tjetrit, allçakçe. pa alarmuar dasmorët dhe - Dil, shpejt, po të thona, thirrën dhëndrin pa fat. E or damaluk, se po na merr në bindën atë, se kjo ishte një qafë kotnasikot! ngatërresë që nuk mund të - Nuk dal, për atë zot, ndreqej kurrsesi me sherr jo!... Na të dy me nusen i kena e mëri në vëllazëri. Por do ba adetet të tana e s’kena faj!... të zgjidhej shpejt, duke i Vetë na keni bashkue me forcë. gjetur atij një nuse tjetër Kjo nuse tash ashtë fati i em brenda vjeshtës. Dhe i dhe unë fati i saj!... thanë të vazhdonte tani të Pa menduar të shqyej hante mish të pjekur, se derën në mënyrë skandaloze, ai këtë nuse e paskish pasur shkoi i pëshpëriti në vesh të fat Ceni që pëlqente zotit të shtëpisë për hatanë e mishin e gjallë. madhe që kishte ndodhur: Dasmorët festuan të -Ça ka ba katuni që i ka kënaqur dhe në të gdhirë u thirr të dy çunat Cen e ça kena shpërndanë pa marrë vesh ba na dy budallët që i patëm se në atë dasmë ishte martuar Cen allçaku i shkathët. Ndërkaq, bariu ndjehej i lumturuar fund e krye, me bindjen e plotë të provës, se nusja nuk kishte hipur në asnjë mjet me katër rrota. Por atij i kishte ardhur keq vetëm se nga ajo dasmë iu pakësua tufa e dhive. Nusja syzezë e vetullzezë u tha grave të nesërmen në drekë, se nuk do të kishte dashur një Cen ndryshe nga ai që pati fat dhe nuk i kishte mbetur merak për të parin, përderisa atij nuk ia mbante mend as fytyrën. Dhe kaq. Pas disa përshëndetjeve entuziaste të saj, fiksova bindjen e plotë, se kisha të bëj me një zonjë të sjellshme për ta pasur zili. Dhe për të mos e lënë të më përshëndeste gjithmonë ajo e para, fillova të gatitem, me t’u afruar në atë segment rruge, ku isha i detyruar të kaloja patjetër për në shtëpi, të tregoja dhe unë mirësjelljen time. Në këtë rast, ajo më përgjigjej me një përkulje të thellë e plot gaz, nga stoli ku zakonisht qëndronte duke u marrë me punë dore. Më GRUAJA ÇAPRAZE duhet të them gjithashtu, se Tregim gjithçka nga ana ime ishte vetëm mirësjellje. Sepse Më kishte ndodhur shpesh, nuk më kishte shkuar në kur kthehesha në mesditë nga mendje absolutisht asnjë puna, shihja te hyrja e katit të ndjesi tjetër, përveç respekparë të pallatit pranë apartatit për atë zonjë të nderuar mentit tim, një grua që më që më kishte bërë ndiqte vështrimndezur nga përshtypje të mirë. Madje e përzemërsia. Ajo kishte quaja shefin bashkiak, njeri portretin e një femre afër të me fat që kishte lidhur jetën dyzetave, me gjoks të me një grua të tillë. shëndetshëm, që i binte në sy Ajo çuditërisht ishte pa nga dekolteja e hapur. Më punë, ndonëse me burrin në buzëqeshte rregullisht dhe më bashki, ku mund të përshëndeste vetë e para. gjendeshin për të variante Madje kur kaloja ndonjëherë punësimi. Por kjo ndodhi pa e pasur mendjen, çohej vetëm pas disa muajsh, kur përgjysmë, në shenjë respek- rastësisht e pashë të rrethuar ti, ndonëse nuk kisha me të nga një kub xhamash, te ndonjë njohje apo prezantim arka e farmacisë kryesore të direkt. Dija vetëm se ajo ishte lagjes sonë. Mora vesh më gruaja e një shefi në bashki. vonë se kishte një emër me tingëllim të çuditshëm, quhej Qefsere dhe për shkurt gratë e thërrisnin Qefe. Shkova një ditë në atë farmaci për të marrë barnat e një recete të gruas sime, e cila e mbërthyer keqas nga dhimbjet e nervit shiatik, kishte zënë shtratin e po lëngonte. Kjo gjendje e pazakonshme më kishte trishtuar mjaft. Sepse veç merakut për vuajtjet e saj, po rëndohesha së tepërmi edhe duke kryer të gjitha punët e shtëpisë, nga gatimi, deri te larja e teshave. Qefja më pa të trishtuar, me kokën mbi dorën të mbështetur te banaku, teksa farmacistja shkoi te aneksi i brendshëm të përgatiste recetën dhe më pyeti: - Ç’ke zotrote që qenke i mërzitur? - Ah, moj zonjë, kam gruan shumë sëmurë. - i thashë shkurt, pa i kushtuar vëmendje bisedës me të. - Ç’ka gruaja jote? ngulmoi ajo. - Është bllokuar në shtrat nga shiatiku, e më ka zënë halli! Ajo qeshi dhe ma ktheu në çast: - E, ore e, te shtrati i saj e ke hallin! Ti je pallosh, të... edhe në këmbë! - tha ajo copë, pa kurrfarë druajtje, duke u shprehur në një mënyrë që nuk e kisha marrë as me mend se mund të fliste një femër, madje një tip fare pa afërsi konfindenciale me mua. Krejt i pa përgatitur të dëgjoj fjalë të tilla nga goja saj, në çastin e papritur m’u duk sikur më bënë veshët dhe e pyeta sërish për t’u siguruar: - Çfarë the, moj, çfarë the? - Ti (të bën) në këmbë! përsëriti ajo me gojën plot, duke qeshur me zë. M’u duk sikur më ra mbi kokë tavani i farmacisë e më zuri nën vete. Kaq të rënda mu dukën atë çast ato fjalë të pabesueshme të dilnin nga goja e saj. Ndryshe të dëgjuara nga ndonjë tjetër, mund të mos më bënin aq përshtypje. Sepse me figurën e jashtme, ajo kishte zënë vend në trurin tim, si simbol i gruas së edukuar me dëlirësi dhe plot mirësjellje femërore. - Ik, moj gojë çapraze!- ia ktheva me mllef sapo mora veten.- Të dija goxha zonjë, po paske qenë kaq e ulët! Fjalët e mia nuk bënë asnjë efekt përmirësues në fjalorin e saj. Përkundrazi, ajo qeshi me sarkazëm dhe vijoi: - Gjoja, s’ta ka qejfi ty!... - Mbylle atë dreq goje, se i vure kapak balte të gjithë respektit tim! Ajo vijoi të qeshte paturpësisht dhe shtoi më tej:

SHPËRBLESA E PËRPLOTË Një Episod Dramatik në Jetën e Abraham Linkoln-it (Vazhdon)
BRAHAM LINKONL-I dhe DHE LIGJËRATA E GETTYSBURGUT pjesë t’arësimit të tyre. Ky nuk është vetëm mendimi im,’ vashdoj duke folur. “Senatori Warrington thotë se vëndi i tërë po ushton me atë fjalë. Dhe s’e kini kënduar? Dhe emri juaj është Linkoln? Warry, vëlla, ku është gazeta që pruri Nellie? Do t’ia këndonj Zotnisë Linkoln unë vetë.” Djaloshi u-çua më këmbë e u-derth përmes dhomës, dhe ngriti nga tryeza gazetën e palosur. “Le-më t’a këndoj unë, Carter,” iu lut të vëllajt – s’duhet të lodhesh.” Figura gjigande që ish shukosur, me llërët mi gjunjët, n’errësirë, pranë shtratthit të spitalit, u-ngrit dal-nga-dal përpjetë gjersa u-përshkrua me tërë naltësin’ e saj. Linkoln-i këtheu kryet te djaloshi që rrinte më këmbë nënë qipin kleitës të gazit dhe leçiste me të thyera, të buta, shkasëse, të zërit, fjalët që, në njëzet e katër orët e shkuara, kishin qënë vrer dhe pelin për mëndjen e tij. Dhe me të rrjedhurit e fjalëve nga goja e djaloshit, ngjau një mrekulli; se njeriu q’i kish shkrojtur u bint q’ishin fjalë të mëdha. Mësoj ahere, ashtu si shumë njërës më të vegjël kanë mësuar, se nga një veprë e vogël mirësie vjen një gëzim i math; që kish shkëputur, me mirëdashjen e tij, një bekim nga armiku. “Tetëdhjet’ e shtatë vjet më parë”, filloj zëri fresk i djaloshit, dhe fytyra e njëriut q’ish duke vdekur u-çqua e bardhë mi kultrat e bardha, e mprehur me dëshirë, dhe fytyra e Presidentit ndriti sikurse dëgjonte moca fjalë të rea. Fusha e ditës së djeshme, ligjërata, heshtja e plottë me të cilën u-prit, të gjitha u-ndrituan, ashtu si i sillte prapë në mendje tani, me një kuptim të ri. Dhe kur kuptoj se heshtja nuk tregonte indiferencë, po ndofta ish, si tha ky armik zemër-gjërë, “shpërblesa më e plotë që i është dhënë nonjë herë prej nonjë populli nonjë oratori,” i ardhi një valë force gazmore për të mbajtur barrën e rëndë të shpëtimit të një kombi. Zëri i djaloshit mbaroj kjartësisht, duke çkoqur fjalët një-nga-një: “Neve këtu vendosim naltësisht që këta të vdekur s’do të kenë vdekur më kot, që ky komp, nënë Perëndinë, do të gjenjë një lindje të re lirie, dhe që qeveria e popullit, prej popullit, për popullin nuk do të shduket nga faqja e dheut.” Në të ndarën e spitalit mbretëronte një qetësi aqë e plottë sa ajo në fushën e Gettysburg-ut. Zëri i ushtarit e prishi atë qetësi. “Është një fjalë çuditërisht e bukur,” tha ay. “S’munt të bëhet gjë më e bukur. Shumë njerës të tjerë kanë mbajtur fjalë më gjakndezëse, për Nord-in sa edhe për Sud-in, po kurrë më parë, unë kujtonj, s’janë folur fjalë që bashkojnë dashurin’ e të dy anëve. Vetëm ata më të mëdhenjtë munt të jenë partizanë pa armiqësi, dhe vetëm ata munt t’a quajnë sot veten e tyre jo Nordistë ose Sudistë, por, Amerikanë. Që të ndjenjë njeriu se armiku munt të të lëftonjë gjer në vdekje pa keqdashje, po, përkundrazi, me mirëdashje – ajo e ngreh atdheun e vet, e ngreh njerëzimin në një shkallë në të cilën e vlen që të vdesë dokush. Këto janë fjalë të bukura, të mëdha, dhe hidhësia e luftës munt të shduket po të jetë se shpirti i Linkoln-it të munt të përhapet n’ushtëritë. A bashkoji në mëndimin tim?” pyeti papritur i plagosuri, dhe Linkoln-i u përgjegj nga-dal, me një zemër të lumur. “Besonj q’është një ligjëratë mjaft e mirë,” tha ay. Gjak-nxehti Sud-ist vashdoj. “Pa dyshim, këto s’bashkohen aspak me pikëpamjen t’ime,” dhe bukuria e vështrimit të tij i bëri edhe fjalët e tij të bukura. “Mëndimi që gjendet në themel të tyre është i shtrembër, i përkundërt, si e shëkonj unë; por, prapë, ajo s’e ndryshon aspak adhurimin t’im për njërinë dhe për fjalët e tij. Më pëlqen që të zë dorë me ‘të përpara se të vdes,” tha ay, dhe nënëqeshja e ndritëshme dhe e bukur shkëlqejti mi fytyrën e tij të zbardhur si një llambë; “dhe dua t’i them që unë di se ajo për të cilën lëftojmë të gjithë neve, ata më të mirët nga neve, është e drejta e atdheut t’onë, ashtu si na e ka dhënë Zoti vetë që t’a kuptojmë atë të drejtë.” Djaloshi po gjente njëtash një mundim të math në të folur, sikurse t’ish i lodhur, po ajo nuk e ndaloj që të vashdonte: “Kur një njeri i afrohet aqë shumë derës së vdekjes sa të ndjenjë erën që fryn përmes saj nga një atmosferë më e gjërë, ahere gjërat e vogla i merr ajo erë. Hidhësia e luftës ka ikur nga mua. Unë ndjenj vetëm dashurinë për atdhe, kënaqësinë që dhashë jetën t’ime për ‘të. Fjala – ajo ligjëratë - e ka bërë që të ngrihet lart e më lart ay atdhe – e ka bërë që të ngrihet lart e më lart ana juaj sa edhe ana jonë. Fort më pëlqen që të çloth dorën t’ime n’atë të Linkoln-it-“ Zëri i kjartë, i thelë, me ndalimet e tij, me dobësin’ e tij, pushoj përnjëherësh. Vetiu dora kërceu përjashta dhe kapi gishtrinjt’ e mëdhenj që varreshin afër tij, duke ulur Presidentin, më gjunjë, me forcën e shpirtheqjes, pranë shtratthit. Robi i luftës po

përpëlitej në një goditje dhëmbjeje vdekësore, në kohën që po mbante, pa ditur se po mbante, dorën e mikut të tij të ri në një rrokje munduese. Dera e vdekjes ish hapur më të katra dhe një erë e marrë po e shpinte atë shpirt të ndritshëm po të ngadhënuar n’atë atmosferën më të madhe për të cilën ay kish bërë fjalë

P a g e

8

O u r

W o r d s

BALETI I DRERIT TE PLAGOSUR nga Vasil Tabaku (vijon)
kërcenim.Unë isha thjesht një mekanizëm, apo më sakt një rrobot. Nuk më shqitej nga mendja gjithë ky haraç i rëndë që po i paguanim qytetërimit perëndimor…atij Integrimit... si pjeës e brilantit shpirtëror të njeriut nuk mund të shuhej qoft dhe nga dhuna më shtazarake dhe më e egër e parë ndonjëherë.E ç’mund të bëje më tepër ndaj një vajze!? Si mund të Ne do të udhëtonim të gjithë ndëshkohej më bashkë, unë, Era, Amundsen, barbarishtë një Saranda Buroni dhe këngëtarja dashuri njerjonë e famshme tashmë me zore si ajo e albumin e saj të parë shpërnErës dhe e darë nëpër të gjitha trojet Milloshit!? shqiptare por edhe në DiaspoGjithësesi rë…Buroni kishte prerë biletat shembujt ishin e avionit dhe kishte prenotuar rrënqethës dhe hotelin.Valbona mori me vete të disa kaseta të albumit të saj të tmerrshëm.Ata parë.Kur po udhëtonim drejt akuzonin hapur Hagës, këngëtarja jonë, tha se dhe njëherësh arma e saj ishte kënga dhe flisin për atë kënga e saj tashmë ngrihej si barbari një akt akuzë kundër krimeve serbokomuniste të përbindëshme të serbëvë në e cila pak a Kosovë.Ajo na tha se ishte shum njihej duke përfunduar një këngë nga bota e kushtuar pikërishtë heroinës qytetëruar.Por sonë Helenës së Prishtinës… njëherësh kjo Teksa përshkonim retë në fliste edhe për atë rrënim të lartësi të mëdha, po mendoja pashmangshëm të për këngën e Valbonës kushsllavokomunizmit dhe tuar Helenës.Tashmë e parë në gjithë së majtës regresive një fokus tjetër, atë artisnë Ballkan dhe në vendet që tik.Megjithatë Eposi i Madh kishin lënguar për gjysmë edhe kështu vazhdonte.Kënga shekulli nën këtë sundim sa absurd aq dhe kriminal. Ndryshimi ishte i ndjeshëm, i madhërishëm dhe i prekshëm.Këtë ne e përjetonim në të gjitha format dhe mundësitë.Fakti që ndjeheshim të lirë , fliste terren tekj ne.Ështe ndonshta një nga format e shprehjes për heroizmin e ri të koheve moderne… -Mundet, foli i menduar Buroni.Unë e kam dëgjuar pak a shumë këtë këngë, rripat e sigurimit.Unë shikoja profilin e bukur të Helenës dhe sytë e saj të fshehur tashmë nënë sytzet e errëtë. Dikur Helena ngurronte të mbante syze pasi nuk donte kurrësesi ti mbulonte sytë e bukur gati magjik që kishte.Por…tashmë dy zgavrat e saj ishin vërtet tronditëse dhe syzet ishin bërë domosdoshmëri.Era nuk pranonte gjithësesi të vendoste proteza në sy .Ajo këmbënguli gjer në fund ndaj cdo përpjekjej tonës për t’i kthyer mendjen.Ishte e kot ajo e kishte vendosur: -Do të paraqitëm kështu sikundër më katandisi pikërisht dora mizore serbe dhe drejtësia e vërtet le të vendos.Kriminelët i njoh, i mbaj mend mirë zërat e tyre mbi trupin tim të mbase jo të përfunduar, brisht, kur më përgjakën një version të saj e të them virgjërinë dhe më rrëmbyen të drejtën më ka rrënqeçdo ëndërr, më vranë thur, mendoj se do të ket dashurinë… jehonë… Helena ishte bërë tashmë më Avioini po ulej dhe ne të stoike, më e kurajshme dhe gjithë duhej të lidhnim më e disponueshme në bisedë.Dikur ajo rrinte paksa e mbykllur në vetvete… Kjo gjë më bëri të besoj se vajza do t’ja dilte mban me sukses të merituar dhe pa asnjë frikë apo pasiguri. …. Kur flasin Engjëjt Data e gjyqit ishte vendosur dy ditë më vonë pasi ne kishim mbrritur në Hagë. Nuk na u lejua asnjë kontakt me Kryeprekuroren Del Ponte apo me ndonjë nga prokurorët e tjerë të gjyqit. Procedurat juridike nuk e lejonin një gjë të tillë. Ne ishim sistemuar në një hotel të shkëlqyer dhe vonë e morrëm vesh se ishim nënë mbrojtjen dhe kujdesin e drejtpërdrejt të policise sekrete vendase e cila kishte marrë përsipër sigurimin tonë. Gjithësesi nuk pati asnjë përpjekje për të na penguar apo të na bënin shantazh. Ishte pranuar vetëm dëshmija e Helenës, dëshmi e cila do të bëhej drejt përdrejtë në sallën e gjyqit, ku vajza do të identi-

shumë... -Kënga e re e Valbonës , i thash Buronit, është përsëri një vazhdim spiral i një forme më të lartë e Eposit tonë, kjo formë tashmë po fiton gjithmonë e më shumë

Ilir Taraj, Kujtim Stojku, Mimoza Rexhvelaj, Raimonda Moisiu, Anila Kati, Laureta Roshi,
Jam një sy i stërmadh, Dhe mendoj , mendoj vetëm Bini mbi halldupat kalonte mbi vdekjen Nuk eci mbi këmbë, një gjë, shallvargjërë, dhe sot mizore. Rrotullohem duke përthithë Që me malln'e madh që më pisket. gjithcka, ka zënë, Me ushtimën e tij ai ne kohen kur kujtimet E shtrydhë ndër vehte me peshën e Kokën përmbi prehërin tënd Nga gjokset e nëntë vazhdon t’tregojë ishin gjalle një rruli, ta vë, maleve dhe sot pikon gjak përherë zemra ishte djerr...... Kraku i një gjethe të thatë, Ku çdo mal valvit një Nga lashtësia mbjedhur me ferra Grindej varfëria, në atdheun Pingul më ndal ... flamur me shqiponjën dy murmërisin fjalët dhe qe vijne ere..... Anila Kati tim. Lisnaja e kodërburrave ishte tharë, SUBSTANCE Endrash .. krenore gurët me myshk ne pafundesin e hapsires Prushi i ndryshkur i gjetheve të K’të na e tregon drini me N’kuvend nëntë malet qe na ndan I pari burg: frika, nga gogolët rëna, Substance Endrash .. gjuhën e tij t’ stërlashtë janë mbledh për me vardallosem si zane e spiunëve; Mbulonte cdo gjurmë të gjallë ... Labirinth Rrugesh Dëshmon çdo fije bari dhe vdekë shtegun e mbylla perjet.... burgu i dytë, fytyrat e diktaPo si su qorrova në vend, Prekshmeri .. brigjet shkëmbore. Drini i kujton të gjitha… akujte po lulezojne torëve Si mbeta ta shoh kobin e saj, Shpirt .. Rri Aty .. ndjen dhëmbje në shpirt. ne kopshtin magjik... vizatuar dhunshëm, në fasa- Më mirë të isha një i verbër i calë, Buzeqesh me Vrer - Embel- Shpesh drini plak del nga ndaj ik..... dat e qyteteve; Se sa ky sy gjigand, si shtrati shpërthen me furi Dhe kur nëntë malet u ik.... burgu i tretë, ferrdashuritë Ky djalë ... Emocionet levizin me Pastaj kthehet n’shtrojet e lidhën krah per krah absurde shpejtesi veta dhe fle i qetë Si unazë e çeliktë nën që, përfundonin të masaKur gjëmon flet nga kubenë e kaltër qiellore Laureta Roshi Agim Pipa kruara në pluhurin esenin Poezi per nenen Pa Fjale .. gjoksi me gjuhën e tij Vdekja u tremb, ja Burgjet e mija, pa e ditënetëve. Ne Lojen e Hapesires .. Tregon për dhëmbjet e mbathi duke ikur me moshë... Moj nënokja ime , a je gjallë? Bien .. ne Mugetire .. kahmotshme, se dëgjoni? vrap O Zot,sa fantazma më kanë Edhe unë rroj.Të përshëndes! Pa Mbrojtje .. Kjo është e vërtetë…. Duke lebetitur gjith Unë kisha, dikur, një mal marë peng, Le të ndritë mbrëmja si përallë Lakuriq .. tmerr për zinxhirësh; duke, më kërkuar si Mbi kasollen tënde që veç hesht. Mahniten .. Por gjuhën Drinit s’mund dymbëdhjet’mij’ vorre. dhe një det litarësh, që më shpërblim, Era Pushon se fryri .. t’ja kuptojë gjithëkush mbanin peng-lirinë time. vetasgjesimin dhe vetvrasjen? Mora vesh se ti je shqetësuar Ne Muzg .. Kur .. Sa herë ai egërsohet Por drini i gëlltiti t’lebetUnë kisha lidhur, rreth O Zot… Dhe për mua brenga po te ha... Dita me Mall vërshon me të shpejtë iturat me shkulmat e tij mishit mijra merimanga Të falenderoj që, jam pjesë e Del në rrugë larg duke vështruar, Puth Naten .. Dhëmbje dhe plagë t’ Nga gjkosi i ushtoi një që, ytja; Me xhubin hedhur përmbi krah. mëdha nga thellësia nxjerr vikamë drejt qiellit me re më lidhnin trurin dhe, dhe, e ditës, që lind në Kujtim Stojku me shkulm Kjo ushtimë dilte nga pothuaj, çdo ditë, atdheun e rilindur… Dhe në mbrëmje shpesh të fanitet, Janë vaje, brenga dhe gjokset e zhuritur për liri duke dashur të më vrisnin, NËNTË MALET E Ëndër e keqe sytë ty t'i mbush, DIBRËS halle të k’tij populli të Por ajo megjithëse iku, më pështynin; Zot, i madh, që më fale Sikur, ja dikush po më avitet shkretë. shejtanin la ndër ne. kujtova se jetën do ta Lirine… Në mejhane thikën po ma ngul. Sipas këngës… kishatimen, Për Ty këndoj Kjo ushtimë përhapet me Por drini vazdon t’na gabova... dhe ngre një monument të Qetësohu moj e shtrenjta nënë, Nëntë malet e Dibrës lidhur shpejtësi përrreth tregojë me gjuhën e tij bardhë drite. Fshije që nga sytë atë kllapi. me njëri tjetrin Tregimi i tij dëgjohet t’stërlashtë O Zot, Pijanec i tillë nuk jam bërë Si gjerdan fishekësh q’ përmes grykave malore Ku shumë hordhi gjuhën sa fantazma, më kanë Sa të vdes pa kthyer në shtëpi. luftëtari mban’ n’brez Trupat e hordhive që s’mundën t’ja marë peng, ndër vitet Ilir Taraj Drini i lashtë akoma ushton këlthasin plot tmerr ndryshonin dot mënxyra? Lisnaja e Kodërburrave … Jam i butë ashtu siç kam qënë se ka ulur zërin Me ujin e tij si kristal Nga fundi i tij vdekja Mimoza Rexhvelaj ik... Sa herë hijet e hijeve, mes mureve të nxira, të fëmijëri-rinisë sime më zgjonin netëve, me halucinacione fantazmash?

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

9

Aventurat Pellazgjike… nga Dardan Leka (vazhdon)
Aventurat Pellazgjike... vinte nga egjipti sa që se pari e pyeten oraklin e shenjtë para se te pranonin. Nese Pellazgët nuk kishin ne këtë kohë asnjë njohuri rreth përrallave te Arkadianëve vendas, kjo do thotë se pellazgët nuk ishin Arkadianë por banor autokton, para pellazgë. E sa iu perketë përrallave, qe ua mveshim origjinën Arkadiane, per te provuar vjetersinë e ketij populli, te flasim me plote dhimbje, se ne Arkadië Reja e lindi Jupiterin dhe Neptunin, etj...deri tek Homeri, Sa i perketë Homerit, ky poet qe i ka çendisur me mjeshtri vargjet e tij nga e gjithë mitologjia e kohës së tij, nuk e permend askund keto Perendi. Kemi prova pra se vendi i quajtur Arkadië nuk ishte i banuar më Pellazgë por me para pellazgë, ndryshe te quajtur nga autoret grekë, barbarë. 2). Invadimi i popullit pellazgë në këtê vend ishte krejtë i shkurtër, 3). Që pellazgët nuk e sherbyen mitologjinë dhe largë saj nuk ishin as krijues te saj, por e pershtaten kultin Egjiptian vetëm sipas autorizimit te oraklit të Dodones. Si e pam më siper, Pellazgët hyjnë në Haemonië ne krye me shefin e tyre Pelazgus,se si i pushton keto toka, se si zbaton ligje, si e ka krijuar një qeverisje, të ndarë nga tjerë popuj sipas natyres së vendit, deh te koncentruar ne vehten e tyre, pellazgët nuk kishin asnjë perzierje më popujt tjerë fqinjë ! Ky zhvillim pellazgjikë nuk prezentonte asgjë intereesante dhe nuk ua shtonte vemendjen fare fqinjeve te tyre, barbarve, keshtu qe historia nuk na ka transmetuar asgjë interesante per ta sikur mos te ishte versulur kjo hordhi e re Pellazge qe e ndryshoi krejtësishtë vendin. Pra këta pellazget e ardhur, ne krye me shefin e tyre Pellazgusin, Akajusin e Ptiusin, qe te tre djem të Neptunit e te Larisës, e pushtojnë Thesalinë dhe i dëbojnë nga vendi kolonët e vjetër qe edhe keta pellazgët kolon, ishin te ardhur nga Argolida, q ishte një vend malor, i thate dhe toke sterile... dhe nuk mund ti ushqenet banorët e saj. Keta tre vllëzër, me siguri rridhnin nga një familje mbretnore, nuk mund t bheshin mbreter asnjëri prj tyre, sespe lindja e tyre ishte iligjitime, keshtu qe u sulen te gjenin toka te reja. per ti realizuar ambicjet e tyre dhe te krijonin një shtet te tyre. Pushtimi i Pellazgusit nuk u fshi nga memoria e popullit te Argolidës, qe nuk sherbyen fare në këtëo njohuri per dijen tonë.Heamonia atyre iu beri te mundur te pasuroheshin me keto fusha te reja dhe te korrurat, iu ofroi siguri edhpse nuk ardhshme, dhe pelalzgët u shperndanë në të gjitha anët...pas 156 vite qendrimi ne keto toka. Të dëbuar e të shperndar kjo koloni Pellazge, pa ditur se ku te shkonin, perpos disave qe kishin shkuar ne Thespoti, në Dodon. Kjo është e vertetë se asnjë autor nuk fletë për këtë Thespotië, mësojmi se ky vend quhej Pelazgia, Si e e ka ditur kjo fëmër egjiptiane se ai vend quhej Pelazgi, kur pellazgët nuk ishin vendosur ende aty ne Thespoti ? Nuk e gjejmi ne asnjë vend qe nag kur u vendosen aty perveq se ne kohen kur iken nga Thesalia, pra nga ky sulmi apo revolta e Argolidëve dhe i dëbuan kolonit e vjetra pellazge ! Kurse Dionisi i Halikarnasit qe se si e spjegon këtë; "Kur Deukalioni e dëboi kolonin e dytë të Pellzgëve, shumica e tyre u terhoqen në Dodon, pranë prindërve të tyre" Si shihet ketu në Dodonë paska patru edhe një koloni tjetër Pellazge qe kishin zënë vend më heret në Dodon, pra ata qe ishin shperngulur nga Thesalia. Nëse e vrejmi mê kujdes ketu errësirën e perhapur mbi këto kohëra të vjetra gjendemi shumë të knaqur kur gjejmi një pikë ndriçimi nga ku mund ti qesim hapat e pasigurtë. Kjo kolonia e re Pellazge u rritë dhe u zhvillua gjatë njê

mund t'iu rezistonin pellazgëve në fillim, Mirëpo duke parë interesin e madh tek kjo tokë pjellore, Argolidet e pushtuan kete tokë, pra Haemoninë, Thesaline e

terheqjen e pellazgëve nga Thesalia në Dodon, mirëpo mund te marrim një citm nga Herodoti de një tjetër nga Denisi i Halikarnasit; Herodoti fletë për një femër Egjiptiane, qe ishte shitur si skllëve dhe ishte quar në

Pellazget dhane qyteterim nga Aristidh Kola (vazhdon )
Pellazget dhane qyteterim Aristidh Kola perngjasuar me lejleket, sepse edhe keta shpende edhe pas largimit te tyre kthehen gjithmone ne atdheun e tyre. Shume shkencetare te mevonshem i kane identifikuar Pellazget me Arvanitasit e sotem, te tjere e kane hedhur poshte kete variant duke thene se ndersa njohim shume gjera per Arvanitasit e sigurisht edhe gjuhen e tyre – nenuk njohim aspak gjuhen pellazge dhe si rrjedhim nuk mund te kemi nje element krahasues te sigurte. Por eshte per tu cuditur se si ekspozohen me kaq seriozitet hollesira rreth nje fare race indoevropiane dhe nuk konsiderohen te mjaftueshem elemente qe disponohen per pellazget. Kur ke nje sistem te plote e te njohur mire fetar, ideologjik, kur ke referimet e panumurta nga me te vjeterit, kur e ke te dhene bindjen e popullit e te prifterinjve te ditur se paraardhesit e grekerve jane Pellazget, kur ke fjale e toponomi, madje edhe emrat e perendive, kur ke elemente gjeografike dhe mjaft karakteristika te vet e perendive, kur ke elemente gjeografike dhe mjaft karakteristika te vecanta dhe nuk nxjerr kete konkluzion, atehere duhet te te ndodhin dy gjera: ose ke pamjaftueshmeri arsyetimi ose je ne zoterim te nje qellimi te lejueshem, ose me mire te palejueshem. Grekët e vjetër pohonin prejardhjen nga Pellazgët Perendite e Olimpit dhe kulte shume te lashte pellazgjike, perbejne jo vetem sistemin me te bukur te adhurimit, por edhe te vetmin qe mbeshtetet ne logjiken e paster, ne kundershtim me fete e njohura nga ne qe mbeshteten te besimi. Sipas mendimtareve te vjeter krijonjesit e ketij sistemi te mrekullueshem adhurimi jane Pellazget: Pellazget per te cilet jane formuluar mendime nga me te ndryshmet, si nga shkrimtaret e vjeter ashtu edhe nga shkrimtaret e rinj, qe thone se ata nuk jane nje popull fantastic- ose i supozuar ne menyre konvencionale ashtu sic jane te ashtuquajtrit “indoevropiane”-por nje popull real, me identitet cultural e personalitet konket. Greket e vjete kishin bindjen e thelle se ishin pasardhes te Pellazgeve, po megjithate, Herodoti qe shkroi i pari per historine dhe qe na transmetoi kete bindje, eshte perseri i pari qe e vuri ne dyshim ate, duke e transmetuar keshtu kete dyshim edhe tek historianet qe erdhen pas tij, deri me sot. Herodoti ekspozon bindjet e popullit grek e te prifterinjve te ditur rreth origjines se tyre pellazgjike, por ai vete dyshon duke u bazuar ne bindjen e vet se Pellazget ishin nje komb barbar, jo per ndonje arsye tjeter, por ngaqe flisnin nje gjuhe te ndryshme nga ajo e grekerve te kohes se tij, ashtu sic arriti te kostatonte ai vete ne tre qytete qe flisnin akoma gjuhen pellazgjike. E ne kete perfundim Herodoti arriti duke u nisur nga bindja e tij e thelle-por qe rezulton aq e gabuar-se gjuhet e popujve mbeten te pandryshuara e nuk zhvillohen.(“Kombi Grek-thote ai- sic me duket mua, perdor gjithnje po ate gjuhe”). Ata qe nuk pranojne prejardhjen e grekerve nga Pellazget hedhin poshte bindjet e perhapura te

Silvana Berki & Lediana Kapaj
Lediana Kapaj Jam dehur mes puthjesh, marrosur, Belbëzime fëmijënore strukur në kujtesë, Sikur të bindnin shpirtin e prangosur, Që ëndrra dashuri në përjetësi do mbesë. Nuk di në isha zgjuar, nuk di të isha fjetur, Nuk di sesi as shpirti vetë..ka dashuruar, Kjo ndjenjë në sirtar si një relikë e vjetër, Vegimi emrit tënd harresës rri gjymtuar! Lëkura e ngrohtë e zemrës, shpirtin mori hua, Dhe buza seç m'u lodh nga heshtja e gjatë, Këndonte gjysmë-hëna,mërgonte me mua, Dhe ëndrrat e përgjumura prisnin të bëhej natë. U rritën pemët, por lëshuan dhe gjethe, Një jetë mes ajrit dhe dhimbjes së trishtuar, Aty një jetë mori mall, shpresë, dritë jete, Ky frut i pastër i dashurisë së mërguar. Lauresha e mbrëmjes e harroi këngën Yjet u këputen si kopsat e bluzës. Unë nga gjumi i gjatë e rizgjova zemrën, Për tu nisur në trokun e shtruar të muzës....! Silvana Berki Me këmbët në tokë ! Silvana Berki Rrugët shtruar me pambuk të bardhë si retë qiellit ngjyrë blu Kontrasti është i njëjtë tokës me stërrallë ku mendimet derdhur duken... kuturu. Diku e shoh atë pijanikun duke u lëkundur netëve të neoneve, në atë ndricim të zbehtë... Mëndja i luhatet acarit pa gjyslykë, e prap s`kërkon askush me dorë ta prekë. Diku e mbledh një shishe për ta shitur dhe pse shoqerisë nuk është lypsar Bareve të zymtë një temë ka për ta ngritur përpara i del gjithë rruzulli... i marrë.

P a g e

1 0

O u r

W o r d s

96-vjet më parë: MASAKRA GREKE NË HORMOVË. (vazhdon)
Vladimir Bizhga, Begë Tena, Sako Shikua, Shaban Guçja, Sheme Bejua etj. Për këta burra dhe shumë luftëtarë të tjerë pjesëmarrës në këto beteja këndohen këngë, që sjellin jehonën e atyre viteve dhe ndriçojnë aktet dhe trimëritë e tyre heroike.Pas këtyre humbjeve dhe goditjeve të rënda që pësuan forcat andarte, synimi i tyre ishte masakrimi, djegia, shkatërrimi dhe vrasja e hormovitëve. Sulmet kundër Hormovës dhe popullsisë së saj shpërthyen të egra, hakmarrëse dhe të pa mëshirshme. Menjëherë nisën provokimet, shpifjet, përpunimi i opinioneve në dëm të popullsisë. Për të përligjur dhe justifikuar veprimet e tyre armiqësore dhe terroriste, nisën të trumbetonin me të madhe se gjoja hormovitët besonin më shumë te Islami se sa te Kryqi, çirreshin me të madhe për martirizimin e Çaush Priftit dhe hakmarrjet që duheshin bërë në mbrojtje të shpirtit të tij, për pjesëmarrjen e forcave të Hormovës në luftimet që u zhvilluan në Lekël, Kodër, Hormovë dhe në Labovë, bëheshin thirrje të hapura për largimin e hormovitëve nga trojet e tyre, etj. Këtyre intrigave, presioneve dhe kërcënimeve të hapura, populli i Hormovës vendosi tu përgjigjej publikisht. Me anë të një rezolute populli protestonte dhe dënonte publikisht skenarin ogurzi që përgatisnin forcat e errëta shoviniste greke dhe bashkëpunëtorët e tyre. Greket sapo morën vesh lajmin, nëpërmjet Thanas Lugatit, një spiun dhe agjent grek i maskuar si riparues vozash (valarat) nga fshati Bularat i Dropullit, që ndodhej si rastësisht në këtë mbledhje filluan përgatitjet, ofensivat dhe marshimet drejt Hormovës. Për të realizuar qëllimet e tyre, sidomos me hormovitët që njiheshin mirë për trimëritë e tyre, duhej shumë kujdes, dinakëri dhe forca të shumta.Andartët grekë, të përbërë nga 1500-2000 vetë, më 1 prill të vitit 1914, në orën 9 mbas dite (darkë) befas dhe në fshehtësi të plotë rrethuan Hormovën. Bllokuan rrugët, shtigjet e hyrjes dhe të daljes si dhe vendosën patrulla në çdo lagje e mëhallë. Situata u vendos nën darën dhe kontrollin e rreptë të forcave armike të cilat komandoheshin nga kapiteni Vasil Kollovoi nga Eotira e Greqisë. Të gjithë ishin ushtarë dhe oficerë të veshur me uniformë të rregullt të ushtrisë greke. Historia ka dëshmuar se në të gjitha kohrat hormovitët i kanë pritur armiqtë e tyre vetëm me plumba. Këtë, grekët e dinin mirë, prandaj sa herë dëgjonin zërin dhe emrin e tyre u kallej tmerri dhe frika. Ata e dinin mirë se këtë popull të egër e lumturonte vetëm arma që e duan të gjithë; meshkujt, gratë mandej edhe fëmijët. Këtë të vërtetë e ka pranuar edhe një nga njerëzit e afërt të Ali Pashës, kur ka shkruar se; hormovitët nuk e kanë lëshuar kurrë armën nga dora, edhe kur flenë e mbajnë të koka ose te brezi..Ishin këto arsyet që grekët e nisën aksionin e tyre me çarmatosjen dhe grumbullimin e armëve. Ishin hartuar listat shtëpi për shtëpi, emër për emër, do të kapeshin, vriteshin e do të thereshin në befasi dhe tradhti të gjithë burrat e fshatit. Urdhri ishte i prerë. Të kapeshin dhe të silleshin te sheshi i rrapit, të lidhur

Skerdilajd Konomi, the face of Hope in Albania...( never will he be forgotten)

E verteta mbi betejat e Kosoves 1389 --1448 Nga Dardan Leka (vazhdon)
e pare situaten ne keto rrethana jo reciproke me njera tjetren i thote Hunijadit qe te beje marrveshje, mos te beje kete fushe me gjakë pa patur kurrfare shprese se do fitoje, mirepo pasi e shef se ai ishte i nxehur, sultani mezi se i jep 1448 ? perngjan shenimeve te aturit Bofini dhe e dyta; mu afer Kjo paralele është e debjeshkeve te Berishes qe e mosdoshme për hulumtime rrethojne kete luginë, në histori per te ditur terren- gjendet nje krua qe edhe sot in se ku jane zhvilluar keto fshataret e ktyre anëve e dy beteja te famshme te quajn "Kroni i Skenhistorisë dhe ky krahasim derbeut" ! vij ajrore keto dy burime jane mu perballe njera tjetres ku e ndan fushen e drenices ky lumi i vogël, lumi i shiut, apo si e quajten serbet "kishna reka" qe duhej te ishte lumi i ceket ne krahasim me Sitnicen qe eshtë lum i madh dhe pershkon fushen e madhe ! pastaj..."fusha eshte e rrethuar ne te gjitha anet me male jo te larta",... "rrenxe maleve ndodhen fshatra pitoreske"...etj. Sitnicë, apo lumi i "Cekët" nese e perkthejmi nga gjuha serbe.Te shofim tani se cilat jane keto male qe e rrethojne luginen e Drenicës apo fushen e vogel ne krahasim me ate te fushë kosoves. Kosmaçi arrine deri ne 900 metra lartesi, gjendet ne pjesen perendimore, keto vargmale ndahen permes Grykes se Llapushnikut dhe vazhdojne me tej kah jugu me malet e Berishes per tiu ngjitur afer Maleve te Sharri kurse ne veri lindje jane malete Qyqavicës dhe ne lindje mbyllet me majen e Goleshit, pra një vend lugine si një korit e mbyllur ne te gjitha anËt me male te ulta, njashtu si e pershkruan Bofini. Si hipotez po e pershkruajmi levizjen e trupave osmane se si dhe ku kane patur mundesi te hyjne deri ne mbrendesi te Lugines se drenicës. Posa ka hyre Sulltan Murati I-rë po edhe i dyti i cili

lejen per luftë, sepse ne ato kohera edhe per te luftuar kerkohej leje nga kundershtari...Pse e lidha ne kete shenim Betejen e pare te Kosoves 1389 më të dyten te vitit

don edhe me tej hulumtime. Arsyeja eshte që sot ne Drenicë ne kete fushen e gjere 5000 hapa apo 5 kilometra të gjër dhe te rrethuar me male te uleta i

Rrenxe ketyre maleve edeh sot ka perplote fshatra rrethe kesaj fushe por nje gje te ve ne dyshim; varrezat ne keto fshatra jane teper te medha ne krahasim me numrin e Pra kroni i Skenderbeut banorve te tyre. Keto varreza është edhe një deshmi mbulojne disa lugina rrenxe tjeter qe verteton se Sken- maleve disa prej tyre kan derbeu kishte arrijtur ne shenja mbishkrime mbi stela vendin e ngjarjes se kesaj me mbishkrim turqishte Betejes ne muajin tetor (arabishte) por disa tjere jane 1448 se te gjitha kronikat pa shenja vetem me gur te e kesaj epoke permendin mdhenje.Shifet qarte se te kete fakt e thuhet se; gjtha keto varre jane te per"edhe kjo betej u zhvillua sonave te rritur, pa dyshim ne te njejtin vend ku u njerez te vrare nga ndonje zhvillua beteja e vitit luftë apo betej te madhe ne 1389, 60 vite me parë". keto anë qe nuk mbahet mend !pasatj malet e DreniNe luginen e Drenices ces nuke jane edeh aqe te kemi edhe deshmi tjera si; larta, vete pozita gjeografike Kroni i Mretit, Kroni i e Drenices ka reliefin me Ndoshta diksuh edhe nuk Skenderbeut, fusha e shume te nje rrafshnalte te mund te besoje por ky krua vogel e ngushtë kosves ku nga kjo platforme eshte perballe Kronit te pershkruar nga Bofini siç ndahen ujrat e kosoves qe Mretit afer Goleshit, mirepo e cekem me siper......"aty permes ketij lumit te vogel qe bene pjes ne Drenicë, në një kalon nje lum i vogel", sot quhet Drenicë kalon ne

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

1 1

Shkrime nga Agim Desku
pranverës,trëndafilit,secilit gjeth që e takova Ta dergoj Ty,më të bukurës mike,zjarrit që më ndritë këtë mbrëmje. Ta them në liri Në përvjetorin e njëqind të Pavarësisë së Shqipërisë Shkëndijë e diellit Prekazin tim Ku zjarrët ndezen për pak atdhe të lirë,për pak liri Për pak dashuri që ia vjedha Toka Kjo tokë Ilirisht frymon Nëpër secilin cep Atdheu Me emrin tim Shqiptar Shekujt u munden Me secilin djall Që luftuam. Ta them si fjalë E ruaj për Ty Ta them si fjalë O sot o kurrë Ndër sy Si miku mikut Kur s`kam liri Për secilin cep Atdheu Kah fluturojnë Shqipet Ta them si fjalë Herë si këngë Që e kam për mallë Dashuri për zjarrë E ruaj n`thellësi Për ty Mike Kur je n`vetmi Kur botën nuk e ke afër Ta them si fjalë Nuk është më si në përrallë Si dikur zjarrë e mallë Ta them në varg Si mbrëndësi më rri Ta them me fjalë Është kjo poezi Ta them vetëm për Ty Kur je n`vetmi Ta them në liri Vitët Nëpër secilën kohë Ma ruajtën fjalën E pathënë Ta them në një ditë Sot apo nësër Nuk e di Në cilën kohë Është më bukur Sot ta them Më gjysmë fjalë Më prit nësër Ta them në liri Udhëtimit tim Pa ëndërra Drejt secilit cep atdheu Të shikoj në sy të lirë Më fjalët e pathëna Që i sjellin vargut tim Këngën Mikës dashuri i falë Atdheut vetëm liri Shqipërisë bashkim Me emrin tim Agim Dhe me motrën Çamëri Është kjo fjalë e pathënë Që dua sot miku të më thot Mos e ruaj për nësër se është kot. Shqipe Si fjalë Atdheu Uratë ma lanë zotërat Të jem ushtarë e luftëtarë Për emrin Shqipe e Shqipëri Fjalë Që nënat rritin Shqip

Albania heading toward a new Dictatorship where the parliament commits fraud the president follows and the premier orders it….

Ku eshte Kallezimi Penal ne Gjykaten Kushtetuese per votimin me dy duar? Fjale shume dhe vepra hic...

Teo Angjelopullos udhëton në një... det tjetër. nga Grigor Jovani (vazhdon)
kinematografi, u njoh me kineastë të famshëm frëngë. Hyri “në temë”, domethënë. Kthehet në Athinë, i armatosur tashmë me të rejat e dijeve dhe shkruan kritikë filmi tek gazeta “Ndryshim”. Ngaqë donte ta thoshte fjalën e tij atje ku duhet dhe siç duhet, mes kompetentëve, themeloi me miq periodikun e specializuar të kinemasë, “Kinematografi moderne”. menjëherë edhe Çmimin e tij tëparë, në Festivalin e Selanikut. Mirëpo, e thërriste, si Makina e Artit “Teo Angjelopugjithmonë, kamera. Dhe los” ishte nisur për udhë... do të qëndrojë për herë të parë pas saj më 1968, për Dy vjet më vonë erdhi të krijuar filmin me me“Rishfaqja”, një film-dinamit, që trazh të shkurtër shpërrtheu “doket” e censurës “Emisioni”, që do t’i sillte filmike të juntës së kolonelëve. Tema: i riatdhesuari në atdheun e vet, masakrohet nga e shoqja dhe i dashuri i saj. Një histori antike, në kohët moderne. Agamenoni dhe Klitemnestra veshën rrobat e 70-tës dhe ulëritën në veshin e një shoqërie, që bënte sikur nuk dëgjonte: Imoraliteti është pjellë e dhunës. Për të dhënë mesazhe të tilla të fuqishme me artin e vet, kaq të rrezikshme dhe sfiduese për kohën militariste, që mbyste çdo erë të mbarë, regjisorit iu desh të imitonte poetët. Përdori detyrimisht - veçse me një mjeshtëri mahnitëse - sombolizmin poetik dhe metaforat filmike, tipare këto që vulosën artin e tij të madh.

Nje teme debati per letersine e djeshme dhe te sotme! Nga Agron Bala (vazhdon)
përmendim emra konkretë shkritmarësh... P.sh si e vlerëson veprën e Ismail Kadaresë, para '90-ës? Kadare vjen nga nji qytet pa tradita letrare. Ai u formue në shkolla ruse të cilat janë shkolla me tradite e me autorë të staturës botnore e universale. Kjo ka qenë shum vendimtare për ket autor. Unë nuk e di nëse nji poemë mund të lexohet vetëm për formën dhe stilin e saj pa pasë nji përmbajtje, kur ajo, bile, nuk âsht shkrue as simbas parimeve të artit- për- art. mbas vdekjes kalon në rituale të kjarta kanibaliste, si vetë regjimi që të pushkatuemit dhe të vdekunit ndër burgje nuk ua dorzonte familjeve. Kadare ka kndue me zell e me forcë, bile unë kisha me thanë, edhe me bindje entuziazmin e tij për socializmin e bashkëqytetarit dhe mecenatit të tij. Kashkarikat që ka pasë në Lidhje ose me ndonji spiun që asokohe ishin me bollëk, janë mizankena për me simulue konvertimin. Ashtu sikurse thotë edhe prof. Pipa, Kadareja âsht shkrimtari mâ i randsishëm i realizmit socialist. Dhe ksaj nuk i thonë pak. Nuk e di pse e refuzon ket titull ai? Po veprën letrare të Dritëro Agollit? Agolli ka specifikën e njeriut që i ka besue deri në fund regjimit dhe me shkrimet e tij âsht mundue ta riparojë sistemin simbas autorizimeve dhe udhëzimeve të Partisë. Para disa kohësh Artan Lame që nënshkruhet si studiues deklaron me entuziazëm se e ka lexue së fundi "Shkëlqimin e rënien e shokut Zylo" dhe ka mbetë i përshtypun sesi dikush, qoftë ky edhe D.Agolli, ka mujtë me shkrue nji vepër kaq kritike. Unë nuk mbaj mend ndonji "tërmet" mbas botimit të ktij libri e, aq mâ pak, ndonji pasojë të autorit. Libri merret me byrokratët dhe në atë kohë partia e kishte vû bat-bat me byrokracinë. Si rezultat i stërkonsumimit politik të regjimit dhe të shterrjes së çdo varianti politikëbamje mbrenda ngushticës së doktrinës, shteti i kohës duhet ta mbante gjallë kujtimin e tij të forcës. Pra duhej "nakatosë" shoqnia, duhej mbajtë në tension, nën psikozë anmiqsh të mbrendshëm, të tmerrshëm që bâhen edhe mâ të tmerrshëm po të harrohen. Dhe lviznin njerzit nga qyteti në fshat dhe fshatarët vinin në qytet me ofiqe por pa merita. Libri i ban jehonë ksaj politike dhe sot mund të lexohet në burg ose spital. Autori i përgjigjej politikave të ditës dhe politikat e ditës i rrahnin shpatullat me komplimentin se je i pazevendsueshëm. Kurse poezia e tij âsht nji poezi anakronike kur rikthen me tone rilindase shpirtin etnocentrist edhe pse Shqipnia kishte festue 60-vjetorin

Veprat e tjera me sfond e pigmentim politik janë Për poezinë kam mendime të vorfna e ditirambe të diktatorit dhe deri mohuese, sidomos poemat e tij të diktaturës. Te panegjirike. Ka dell, pa tjetër, por për "Dimni..." të deklasuemit shkak të përmbajtjes gjithçka ka shkue jetojnë bodrumesh dhe dam. Nuk e di nëse në atë gjendje forme lexojnë filxhanat e kafes, me përmbajtje kaq haptaz funksionale, kurse te "Gjenerali..." dikush mund t'i ketë edhe për model. Kto plaka Nicë që, përfaqsonte poema ditirambike për epoka e regjime popullin dhe i njifej statusi janë rezultat i nji frymzimi shtetnor, të i personazhit pozitiv, me cilit ai, në fakt ai ia ka pà dobinë e hajrin. aktin e saj të hakmarrjes

P a g e

1 2

O u r

W o r d s

NATO-ja e vetme nuk mund ta clironte Kosoven! (fq.13)
A. Kurti Opozitari I vetem ne Kosove,Interviste,nga Raimonda Moisi INTERVISTE cilat i nisja për botim në shtypin ushtarak të Tiranës. Fatkeqësishtë, aty nga fundi i luftës, në rrethana që kurrë nuk e morra vesh, më humbi çanta e luftës dhe nuk i kam të gjitha dorëshkrimet. Është një humbje e madhe. Madje edhe ato që më janë botuar janë botuar me shkurtime jashtëzakonisht të dhimbëshme. Por nuk kam ç’t’i bëj. Përsa i përket librit “UÇK dhe Kadare” jam munduar të nxjerr në pah veprimtarinë e UÇK dhe kontributin e saj të pallogaritshëm për çlirimin e Kosovës, duke dalë në përfundimin se as UÇK-ja e vetme dhe as NATO-ja e vetme nuk mund ta çlironin Kosovën, duhej bashkveprimi luftarak midis tyre që të arrihej ajo fitore. Fatkeqësia është se shtetet pjesmarrëse në NATO dhe ajo vetë e mohuan atë bashkveprim të domosdoshëm me UÇK-në. është se të gjithë ata politikanë të NATO-s, që i kanë kthyer përgjigje - Cilat mund të jenë arsyet e Menjëherë porsa mbaroi kësaj çështjeje, kanë qenë këtij mohimi dhe pse duhej lufta dhe sëbashku me në akordancë, duke u të behej një gjë e tillë? Më trupat e NATO-s në Kosovë shprehur afërsishtë: Nuk e duket si diçka e pabesuesh- erdhën dhe udhëheqësit e njihnim dhe ende nuk e me, pavarësishtë se ju tek saj politikë e ushtarakë, një dimë se cila ishte ideologjia dhe botkuptimi i UÇK-së. Por unë mendoj se një nga arsyet e mëdha, për mos të thënë kryesorja, pse ishte paraparë qysh herët që UÇK-ja të shkrihej menjëherë pas lufte, madje edhe në Rambulibri “UÇK dhe Kadare” e pyetje e ngjashme më këtë u je dhe jo vetëm në Retrajtoni shkurt, madje duke është bërë edhe atyre nga zolutën 1244 të OKB-së, cituar edhe disa vargje të gazetarët vendas. Çudia ishte dhe është se: Fitorja Kadaresë për Laokontin e Luftës së Trojës. e UÇK-së ata i trembte se mos ajo fitore trajtohej si një fitore tjetër islamike kundër një force jo-islamike, madje kundër një force ateiste, sikundër ishte në atë kohë ushtria e Sërbisë. sovjetike nuk ishte vetëm jo -islamike por edhe ateiste. Ajo nuk ishte thjeshtë një vend a një shtet i zakonshëm, por një superfuqi. Ajo nuk ishte thjeshtë një super fuqi, por një superfuqi që u shëmb pas disfatës. Më E them këtë pasi edhe humbja e rëndësishmja është se kjo e ish Bashkimit Sovjetik në u pa si një fitore Islamike Afganistan në vitet ’80-të, e më tepër se një fitore afcila solli edhe shpërbërjen e gane. Ushtarët që mundën tij, nga historia ushtarake nuk Bashkimin Sovjetik ishin është konsideruar si fitore forca multinacionale të afgane, por si një fitore luftëtarëve islamikë, të islamike kundër një paktën pjesërishtë, dhe supërfuqie jo-islamike, e për sigurisht u bë një legjendë më tepër kundër një ushtrie islamike. Paratë që u ateiste. Këtë gjë e pranojnë paguan për luftën ishin gjithë analistët civilë e ushta- tërhequr prej vendeve rakë të botës. Ja se si shprehet islamike. Ideja u shndërua amerikani George Friedman se luftëtarët islamikë i në librin e tij “America’s dhanë fitoren e tyre secret ëar”, botim i vitit 2004: Amerikës kundër “Eksperienca në Afganistan Sovjetikëve”, pavarësishtë do të shihej si një ngjarje se amerikanët nuk ishin kyçe në historinë e Islamit... pjesmarrës të drejtëpërdrejtë Lufta e Afganistanit ishte e në atë luftë. Pra kësaj frike para luftë në shekuj, ku një iu frikësuan jo vetëm europforcë islamike kish mundur janët por edhe Amerika, se një forcë jo-islamike. Forca mos edhe lufta e UÇK-së të

DUHET THYER HESHTJA Nga DONIKA GËRVALLA (vazhdon)
Kishte dorëshkrime pa fund, të cilat i shtypte në fund në një makinë shkrimi mjaft moderne për atë kohë (ai nuk e përjetoi kohën e kompjuterit, sepse vdiq shumë i ri). Shkruante në makinë vetëm me dy gishtat tregues, por me një shpejtësi të jashtëzakonshme që më mahniste si fëmijë. Kur kishte kohë më ftonte të ulesha pranë tij dhe t’ia diktoja tekstet që ishte duke i hedhur nga dorëshkrimi në makinë. Herë pas here ulej këmbëkryq në karrige, ngaqë kaq gjatë shkruante sa i lodheshin këmbët. Ndërpriste shkrimin, më tregonte diçka ose më shpjegonte ndonjë pjesë të tekstit që nuk e kuptoja, dhe vazhdonte të shkruante. Babi im, shkrimtari dhe poeti, njeriu i artit dhe i letërsisë, në dy vjetët e kaluar në Gjermani nuk shkroi as edhe një poezi të vetme. E kishin privuar nga vendlindja, për lirinë e së cilës luftonte tani nga Gjermania me mjetet e tij, me forcën e fjalës dhe penës së tij. Gjatë këtyre të merrja flautin. „I biem bashkë" më pati thënë, „ti flautit e unë kitarës". Edhe pse unë ende nuk dija t’i bija flautit mirë, më ftonte herë pas here të luanim melodinë shumë të thjeshtë të këngës kaq kuptimplote „Për Mëmëdhenë". Më 17 janar, ditën e atentatit, pati biseduar me ne fëmijët për Skënderbeun dhe faktin që atë ditë ishte përvjetori i vdekjes së tij. Askush përveç vrasësve të tij dhe atyre që e kishin urdhëruar atë vrasje nuk e dinte në atë moment që Babi im do të vritej në ditën e vdekjes së Skënderbeut. Por ai do të arrinte ta shtynte datën e vdekjes së tij për një ditë. Jusuf Gërvalla e ka parë vrasësin e tij. E dinte që Kadriu kishte vdekur në vendin e ngjarjes, sepse e shihte të shtrirë përtokë skaj makinës. Në spital është dërguar duke menduar që vëllai i tij më i ri ishte ende gjallë dhe mund t’i kishte shpëtuar atentatit. Më e rëndësishme sesa të operohej, atij do t’i jetë dukur të bënte një deklarim të qartë që nuk linte asnjë dilemë. Atentati u krye rreth orës 22:15. Babi nguli këmbë të pritej derisa të vinte policia dhe në orën 00:30 të datës 18 janar, deklaron në prani të personelit mjekësor dhe të policisë gjermane që vrasja ishte Babin pa ndihmës – ose thënë më saktë pa tradhtarë – nga rrethi i njerëzve që ndodheshin rreth tij. Babi kishte shumë kohë që kur binte zilja e derës nuk dilte asnjëherë ta hapte. Të gjithë pjesëtarët e familjes e dinim që kishte kërcënime të vazhdueshme. Unë vetë pata parë një natë nga dritarja ndërkohë që pritej ndihma e shpejtë dhe policia, Mamit i thotë: „Në qoftë shqiptar, kurrë mos u gjettë." Nuk është e vërtetë që ai nuk donte të zbulohej vrasësi. Jusuf Gërvalla nuk donte që shqiptarët e robëruar të bëheshin viktimë e propagandës serbe, që vazhdimisht thoshte se shqiptarët po vriten mes vete. Ai shumë kohë para vdekjes së tij e ka ditur që edhe në mesin e shqiptarëve kishte vegla në duart e vrasësve jugosllavë. Si vajzë e tij, e kam përjetuar nga afër Babin tim, kam përjetuar mendimet dhe ndjenjat e tij. Dhe një gjë e di me siguri: Kosova për të cilën Jusuf Gërvalla, Bardhosh Gërvalla, Kadri Zeka dhe shumë të tjerë dhanë jetën, është Kosova e lirë si një shtet, i cili pas gjithë atyre viteve të robërisë na e kthen dinjitetin dhe krenarinë. Le ta thyejmë heshtjen së bashku…

30 vjetëve kam gjetur nga ajo kohë vetëm një strofë të shkruar me stilograf në këndin e një faqeje të një gazete. Strofa titullohej: Vdekja. Babi e donte shumë kitarën e tij. Në Gjermani të dy vëllezërit, Bardhi dhe Jusufi, merrnin shpesh kitarat e tyre në dorë dhe këndonin. Kur isha në klasën e tretë dhe duhej të zgjidhja në shkollë një instrument muzikor, e pyeta Babin se a mendonte ai që unë të zgjidhja kitarën apo flautin (natyrisht që unë doja ta merrja kitarën si Babi im!). Ai më këshilloi

kryer nga UDB-ja jugosllave. Ndërkohë e kam shumë të qartë që UDB-ja nuk do të mund ta kishte vrarë

një person, që përpiqej të hapte derën e garazhit tonë dhe i pata njoftuar prindërit menjëherë. Babi pak minuta pas atentatit,

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

1 3

NATO-ja e vetme nuk mund ta clironte Kosoven!
mund të trajtohej si fitore islamike, pasi edhe në Bosnjë lufta kish përfunduar në favor të boshnjakëve islamikë, aq më shumë që lufta e tyre pat marrë ngjyra islamike ndërkombëtare, pasi patën ardhur vullnetarë nga shumë nacionalitete islamike. Edhe luftën në Bosnjë ishin amerikanët që I dhanë fund, pasi Evropa duke qenë se vriteshin muslimanët bënte sikur interesohej të ndalej lufta. Mirëpo edhe në Kosovë pjestarët e UÇK-së ishin pothuajse qindpërqind të besimit islam, me përjashtim të disa individëve që ishin katolikë të Kosovës. Edhe vullnetarët nga shteti amë dhe trevat e tjera shqiptare në Ballkan, si dhe ata që erdhën nga diaspora shqiptare, ishin qindpërqind të bësimit islam, asnjë i krishter. Të

nga (fq.12) (vazhdon)
gjitha këto e trëmbën Evropën por edhe Amerikën se mos lufta e jonë merrte ngjyrimet e një fitore të islamikve kundër të krishterëve, edhe pse Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së qysh në fillim të luftës nuk i kish pranuar një grup luftëtarësh vullnetarë nga vendet islamike që patën marrë pjesë në luftën e Bosnjës, dhe këtë NATO-ja e dinte shumë mirë. Kësaj imagjinate të pabazë i vinte në ndihmë edhe propaganda e Rugovës dhe e partisë së tij

Intrigat dhe përgjimet e politikanëve ndaj Ismail Qemalit (vazhdon)
ILIR BLUSHI me një fund të lumtur. Kjo ndodh vetëm në tregimet që Paskal Milo, Intrigat dhe bëjnë prindërit kur vendosin përgjimet e politikanëve fëmijët në gjumë, por jo në ndaj Ismail Qemalit, historinë tonë 100 vjeçare. njëlloj si manipulimet e Historia shqiptare e këtyre Berishës ndaj rivalëve 100 viteve të fundit, pra që politikë nga periudha kur u krijua shteti shqiptar, ka qenë një Intrigat e politikanëve histori e trazuar. Një histori shqiptarë kundër Ismail me ulje-ngritjet e saj. Kështu Qemalit, të kujtojnë që progresi ka ardhur më realitetin e sotëm politik, tepër si rrjedhojë e kalimit të ku intrigat e Berishës ndaj viteve, se sa nga mirëqeveriskundërshtarëve politikë, ja e politikanëve. Gjithsesi, nuk kanë të sosur”. Kështu nuk duhet të harrojmë se sot u shpreh dje, historiani i kemi një shtet 100 vjeçar. njohur dhe kreu i PDS-së, Prandaj, 100 vjetorin e Paskal Milo i cili nënvizoi Pavarësisë duhet ta festojmë se midis këtyre kundërsh- me krenari për rrugën tonë tarëve politikë të Plakut të historike. Kjo për faktin se në Vlorës, renditeshin edhe këtë rast, ky vit përbën një Konica, Noli, apo motrat jubile ku më shumë marrin Qirjazi. Ndërsa në rerëndësi anët emotive dhe alitetin e sotëm, politika pozitive, se sa traumat. Ne është plot me prapaskena, jemi tashmë të konsoliduar përgjime, vrasje, letra nga pikëpamja e formimit anonime, mesazhe shtetëror dhe askush nuk vë kërcënuese, apo në dyshim ekzistencën e shpërblime tenderash. shtetit siç mund të bëhej 100 Sipas tij, Berisha është vjet më parë. Por kjo nuk vetëm njëri prej aktorëve mjafton që në 100 vjetorin e politikë, ku duket se të Pavarësisë, ne të shkojmë gjithë kanë përgjegjësitë e duke harruar dhe duke mos tyre, për mjedisin politik analizuar të gjithë atë rrugë të që është shumë i ndotur. mundimshme me një klasë politike po kaq të Zoti Milo, në lidhje me mundimshme sa ç’e kemi zhvillimet politikoedhe sot e kësaj dite. Unë jam shoqërore të 100 viteve të duke shkruar një libër fundit,ne shqiptarët duhet pikërisht, për 100 vitet e të ndjehemi krenarë, politikës së jashtme të shtetit fatkeqë, apo të mashtruar? shqiptar të cilin do ta botojmë Unë nuk i takoj njerëzve, rastin e jubileut. Dhe jam apo historianëve që e kanë duke shikuar me lupë, vepriparë dhe e shohin hismtarinë e personaliteteve torinë si një mit, apo si një kryesore politike të gjithë përrallë që u duhet treguar këtyre viteve, sidomos të brezave të ardhshëm në atyre që kam njohur më pak mënyrë të zbukuruar dhe deri tani. Bëhet fjalë për politikanët e 20 viteve të para të shtetit të pavarur shqiptar, duke filluar nga Ismail Qemali, Eesat Pashë Toptani, Fan Noli, Ahmet Zogu, Faik Konica, e shumë emra të tjerë të politikës shqiptare të asaj kohe. Si dalin këto figura në radioskopinë e historianit? Do ju them, me bindje të plotë se pavarësisht, nga respekti që kam për mjaft nga këto figura të shquara, duke lexuar se çfarë ata kanë thënë për njëri –tjetrin ndjehem disi i trishtuar. Përse e thoni këtë? Sepse ashtu siç janë sharë dhe akuzuar me njeri- tjetrin, më është krijuar bindja që kjo racë shqiptare politikanësh nuk paska pësuar asnjë ndryshim në këto 100 vjet. Duke lexuar akuzat e rënda të Faik Konicës apo Fan Nolit kundër Nolit në Amerikë, motrat Qirjazi. Duke lexuar këto gjëra, më vjen menjëherë ndër mend, krahasimi me videopërgjimet dhe fyerjet e rënda ndaj njëri - tjetrit të politikanëve të sotëm shqiptarë. Më vijnë ndër mend intrigat e Berishës kundër kundërshtarëve dhe rivalëve, por më vjen ndër mend i gjithë realiteti i sotëm politik. Dhe të dy kohët më duken si dy tablo binjake të një piktori të vetëm. Cilat janë pikat kryesore, ku Noli dhe Konica shajnë Ismail Qemalin? Noli dhe Konica nuk kursehen asnjëherë për ta sharë Ismail Qemalin, madje ata përdorin shpesh Vlorës. Cila ishte arsyeja e keqkuptimeve të tyre me Ismail Qemalin? Atyre u kish mbetur hatri me Ismail Qemalin sepse kur erdhën në Shqipëri, në vitin 1913 ndofta kërkonin diçka më tepër nga Ismail Qemali, gjë që ai nuk pati mundësinë t’ua japë. Dhe kur u kthyen nga Evropa, në SHBA, por edhe më vonë, ata në faqete gazetës, “Dielli” i janë vërsulur Ismail Qemalit me një gjuhë tepër agresive dhe armiqësore. Përse bëhej ky sulm mbi Ismail Qemalin? Sepse në atë kohë, një pjesë tjetër, me përfaqësues Kristo Dakon, e propozuan Ismalil Qemalin si delegat në Konferencën e Paqes së Parisit, në vitet 1920. Ismail Qemali u vu në qendër të kritikave nga Noli sepse ky i fundit nuk donte që Ismail Qemali të ishte delegat. Noli kërkonte të shkonte vetë. Por edhe Noli u pengua të shkonte në Konferencën e Parisit, sepse ai akuzohej si spiun grek dhe austriak nga Kristo Dako dhe nga dy motrat Qirjazi, të edhe një fjalor vulgar, të cilat dërgonin në Departapalejueshëm për kulturën e mentin e Drejtësisë tyre. Përpos sharjeve për raporte kundër tij. Po qeverinë e tij, apo për kështu Faik Konica ka aftësitë e kufizuara të tij, ata shkruajtur në Departapërdorin edhe një zhargon mentin e Shtetit një letër të rënduar ndaj plakut të të ashpër, kundër Nolit. Pra shqiptarët luftonin kundër njëri-tjetrit edhe në një vend të huaj. Për të mos folur këtu për personazhe të tjerë të jetës politike që kanë pasur si synim kryesor t’i hanë kokën njeri tjetrit. Këtu përjashtohet natyrisht, Esat Pashë Toptani që ishte modeli i njeriut antikomb dhe që çdo gjë e bënte në funksion të pushtetit dhe parave. Sa kohë vazhdoi qeverisja e Ismail Qemalit në krye të shtetit shqiptar? Ismail Qemali qeverisi Shqipërinë nga 28 nëntori i vitit 1912, deri në 22 janar të vitit 1914. Pra, gati një vit e dy muaj. Dhe gjatë gjithë kësaj periudhe, rreth tre muaj ka qenë në Evropë, për të shkuar edhe në Konferencën e Londrës . Pra, me pak fjalë Ismail Qemali nuk kishte asnjë mundësi që të bënte më tepër se ‘ç bëri për shkak të rrethanave. Madje, duhet t’i jemi shumë mirënjohës për atë që bëri dhe që ka vlera historike të mëdha. Ndërkaq, sharjet e Konicës, Nolit, Dervish Himës, a Mithat Frashërit, etj, Zoti Milo, a nuk ju duket se politikanët shqiptarë kanë bërë më shumë intriga, ndaj njëritjetrit, se sa punë të dobishme? Ka qenë një situatë intrigash dhe sulmesh, prapa shpine apo përballë. Ka qenë një konfuzion, por fragmente të tij vazhdojnë edhe sot. Këta njerëz kanë bërë shpesh veprime që nuk i bënin nder veprës së tyre të mëvonshme politiko-letrare. Pra, ndaj Ismail Qemalit janë thurur me qindra intriga nga vetë shqiptarët, pa llogaritur këtu prapaskenat e të huajve. A ka bërë gabime Ismal Qemali? Po. Ai ka bërë një sërë gabimesh. Në rradhë të parë ai gaboi

Ismail Qemalit, apo duke lexuar vlerësimet negative të Kristo Dakos, për qeverisjen ndjej një lloj pezmi. Gjithashtu, ka sharje kundër Nolit, fyerje, denigrime. Ka edhe përgjime dhe spiunime që i bënin

P a g e

1 4

O u r

W o r d s

Vrasjet e pazgjidhura ne Shqiperi

Deputeti Fatmir Xhindi

Gentian Zguri

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

1 5

Vrasjet e pazgjidhura ne Shqiperi

Isa Copa duke hetuar pronat ne Gjirin e Lalzit te familjes Konomi

P a g e

1 6

O u r

W o r d s

Ngjarjet e pazgjidhura ne Shqiperi

Kush e Organizoi Protesten?

Ku ishin Organizatoret?

4 Fajtore pa Faj gjenden vdekjen ne 21 Janar 2011

Kush drejton forcat shteterore mbrojtese?

Cilat jane procedurat e Policise para se te vrase?

Pronare banke ne Shqiperi, e papune!! Si te behesh Bilionere ne 3 muaj!!! Elvana Hana mbesa e L.Berisha

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

1 7

Vrasjet e pazgjidhura ne Shqiperi

The Blair Connection

FLuturime Falas me urdher te ….

Vjedhja e lejuar ne Shqiperi e pronave per tu ndertuar rezervat ashtu dhe e mineralit te brendshem ne SHqiperi.

Hilja e Investimeve te huaja ne Shqiperi!!!

Spitalet e Ndertuara me leke nga Tirana ne Qipro, Ishujt Keimen nepermjet nje grup manaxhimi ne New Jersey, USA. Keshtu jane pastruar shume para te vjedhura ndaj popullit SHqiptare.

Si mund te pastrosh parate e vjedhura nga viti 96-2005 nepermjet llogarive pa emer ne ishujt jasht Shqiperise...

P a g e

1 8

O u r

W o r d s

Disa Ngjarje e pazgjidhura ne Shqiperi nga Prokuroria...

?

Perse nuk u pane dokumentat qe verifikonin fjalet e Albana Vokshit?

Disa nga ceshtjet qe kane kaluar pa hetuar ne Shqiperi!!

Perse vetem 2 Vjet heqje Lirie u kerkua kur te tjere kane marre me shume per me pak korrupsion?

Perse nuk u hetua shkelja e kushtetutes Shqiptare nga Prokuroria? A thua ka marr fund drejtesia?

Bilioneret e Rinj te pa Prekur ne Shqiperi qe bejn hesapet me $$$ e popullit me keq se S. Berisha

Njerezit vdesin ne Shqiperi sepse Sekseri I lejeve te ndertimit ne tirane Alban Xhillari me E.ramen nuk cajn koke perhapesira midis ndertesave qe te kalojn makinat e urgjences. Me ato ne Shqiperi, kercenimet dhe blerjet ecin, po jo me ne pertej Oqeanit.

Alban Xhillari Sekseri I Lejeve te ndertimit tani kush eshte se E.Rama iku?

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

1 9

Vjedhja Mineraleve

Mineralet ne very te shqiperise te monopolizuara!!! Perse?

Floriri nepermjet mineraleve

Vdesin njerezit per tu pasuruar njerezit e Kryeministrit Shqiptare bashk me Fatos Nanon si sekretar PD’s ne Washington DC. USA

FLuturime me parate e mineriave te populit Shqiptare...

Hilja e Investimeve te huaja ne Shqiperi!!! Njerezit pergjegjes...

Stream Oil Albania has a direct connection to Shkelzen Berisha as well as to his sister Argita Berisha...te tjeret kane vec 1% si kukull qe jane...

Si mund te vjedhesh token parate e pronarit te tokes me ane te kompanive nafte fantazme nderkoh fshiet nga pas vete KM.

Argita & SHkelzen Berisha Pergjegjes per vjedhjen e naftes nga pronaret….

P a g e

2 0

O u r

W o r d s

A Study on Albania and it’s Politics from 1944-1960 Declassified (continues)

V o l u m e

4 ,

I s s u e

0 6

P a g e

2 1

Klito Fundo, Si u mposht në Korçë mundësi ''më i madh'' i botës Nga Vepror Hasani (vazhdon)
Çelën mjeshtrin e pagabueshëm të penalltive, Viktor Prodanin, basketbollistin Ferdinand Qirici, çiklistin Mishel Cico. Koço Kërrëkun, por edhe mësuesin e fiskulturës Pandi Balli. Sigurisht që nuk mund t’i përmend dot të gjithë, sepse njerëzit e sportit janë të shumtë. E pra, në këtë qytet kishte mbëritur Pavllo Dopudia”, kujton Klito Fundo. Pas kësaj hyrje të gjatë, duket se për Klito Fundon ka mbërritur momenti për njeriun që e kishte shpallur veten si njeriu më i fortë i botës. Pavllo Dopudia “Ishte dimër dhe bënte shumë ftohtë, vazhdon të na tregojë, Klito Fundo. Bashkë me erën u përhap edhe një lajm i çuditshëm. Në qytetin e Korçës kishte mbërritur një mundës i pamposhtur. Ishte gati të ndeshej me këdo që i dilte përpara. Kishte arrdhur enkas për një sfidë të tillë. Me të mbërritur në Korçë kishte deklaruar: “Në çdo ndeshje vë 1000 korona për fituesin, kush ndihet burrë le të dalë!” Lajmi nuk erdhi vetëm si thashethemnajë: Revista “Shpresa” dhe gazeta lokale e asaj kohe, “Zëri i popullit” vërtetuan të gjitha ato që thuheshin. Emri i tij nisi të përmendej në rrugë dhe kafene. E quanin Pavllo Dopudia. Ai e kishte shpallur veten si njeriu më i fortë i Ballkanit, por pretendonte se ishte më i forti i botës. Ishte jugosllav. Gazetat dhe revistat shkruanin se ai kishte bërë shumë turne në Jugosllavi e kudo gjetkë në trevat e Ballkanit dhe kudo kishte marrë vetem fitore. I mjaftonte shumë pak kohë për të mposhtur kundërshtarin. Njerëzit nisën ta vështronin me kureshti dhe droje. Në raste të tilla, ai niste të demonstronte forcën e tij. Ngrinte mbi kokë hekura që peshonin 100 kg. Peshat e rënda i ngrinte jo vetëm me krahë, por edhe me dhëmbë. Ulërinte si i marrë. Ishte vërtetë një ujk i çmendur. Njerëzit filluan të mbeteshin me gojë hapur për të gjitha ato që bënte ai. Pavllo Dopudia i shtrëmbëronte edhe hekurat me dorë! Nëse do të dilte dikush që të matej më të, të gjithë do të shihnin një dyluftim të frikshëm. Kundërshtarit të Dopudisë nuk do t’i mbetej asnjë kockë e pathyer. Kush do të ishte vallë ai njeri që do të ndeshej me Pavllo Dopudinë e çmendur? Petro Sturgji Gjithkush vriste mendjen për të gjetur një njeri të fuqishëm. Dikush përmendi emrin e Petro Sturgjit. Në vitin 1923, Sturgji do të fitonte titullin kampion botëror në mundjen e lirë profesioniste për peshën e mesme. Petro Sturgji kishte emigruar që kur kishte qenë i ri drejt Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Që në fillim Sturgji tërhoqi vëmendjen e trajnerëve amerikanë, të cilët e stërvitën me mjeshtëri. Mbas sukseseve të bujshme në Amerikë, Sturgji nisi të mendonte për gjerdanin e artë të kampionit të botës. Nuk do të vononte që këtë ëndërr ta shihte të realizuar. Pas fitores me mundësin e madh amerikan Terner, ai u ndesh me kampionin e botës. Tregojnë se ishte një ndeshje e fortë. Vazhdoi 2 orë e gjysmë. Britmat, ankthi, emocionet ishin të shumta. Më në fund, kampioni i botës, finlandezi Uajne Ketenen ishte mposhtur. Fitoren ia përshëndeti dhe Xhek Dejmsi, kampion i botës në boks në peshën e rëndë. Të dy i priti dhe presidenti i atëhershëm i SHBA-ve, Gulic. Lajmi mbërriti edhe në Shqipëri. Petro Strugji do të merrte pjesë edhe në Olimpiadën e vitit 1928 në Amsterdam, ndërsa do të zhvillonte më shumë se 100 ndeshje në Amerikë dhe në Evropë. Fama e Strugjit ishte e madhe, por ai nuk mund të vinte dot nga Amerika për t’u ndeshur me njeriun që po përhapte frikë dhe panik te banorët e Korçës. Nënkampion bote ishte shpallur edhe Islam Shabani nga Fitorja e Devollit, por edhe atë s’kishin ku e gjenin. Rafail Dishnica I famshëm do të ishte edhe emri i Rafail Dishnicës. Familja e tij kishte emigruar në Argjentinën e largët, kur Rafaili ishte ende i ri. Shquhej qysh i vogël për forcën dhe goditjen e fuqishme. I pëlqente boksi. Në vitet 20 të shekullit të XX, ai nisi të ndeshej midis të rinjve dhe gjithnjë dilte fitimtar. Talenti i tij tërhoqi vëmendjen e trajnerit të madh Migueles. E stërviti me përkujdesje të madhe dhe e vuri të ndeshej edhe me boksierët më të fortë të Argjentinës. Dhe Dishnica përsëri fitonte. Po ku ta gjenim Rafail Dishnicën, ai ishte shumë larg nga Korça! Më pas, Rafail Dishnica do të bëhej edhe më i famshëm. Tri herë radhasi do të fitonte titullin kampion i Argjentinës në peshën e mesme. Trajneri Migueles e futi në boksin profesionist, ku u ndesh me boksierët më të njohur në Argjentinë, në Brazil, në Uruguai, në Kili, në Bolivi, në Ekuador etj, dhe përsëri mori fitore. Ai do të fitonte në Rio de Zhaniero edhe titullin kampion të Amerikës Latine. Kjo do të ndodhte në vitin 1931, kurse Korçës i duhej tani një njeri i fuqishëm që të ndeshej me më të

WE ARE ALSO ON THE WEB WWW.NEWLIFEAACO.ORG

Non Profit Charitable Organization

“ N E W

L I F E ”

J E T A

E

R E

1774 - 76 street Suite D3 Brooklyn, New York 11214 Phone: 718-594-0511 Fax: 201-795-4795 E-mail: Endri@newlifeaaco.org

Cdo njeri mund te behet anetare dhe te bashkoet me misionin tone per te krijuar nje shtet te vogul ketu ne kete continent te madh. Te ndihmojme njeri tjetrin qoft dhe me nje keshille te thjeshte. Kjo eshte nje thirrje per te informuar njeri tjetrin plus dhe per projekte te ardhshme qe jane ne pune e siper. Se shpejti nje Shkolle Shqipe Anglishteje dhe nje vend ku te gjith njerezit te gjejn nje strehim nga cdo hall apo nevoje. Bashkimi ben fuqi dhe Zemra e Vullnetarit nuk ka cmim.

Building a Future One Person At a Time...

Naftëtarët drejt flijimit nga Blerina BRAHO nga (fq.1) (fundi)
marrëdhëniet e punës pa pëlqimin e tyre. Të ndërgjegjshëm se ata edhe mund të pushohen nga puna për interesa apo për gjykimin e firmës që i ka marrë në punë, pothuaj të gjithë të mbeturit pa punë kërkojnë zbatimi e ligjit për trajtimin e tyre sipas ligjit në rastet e pushimit nga puna jo për fajin e tyre, para shikuar në ligjin “Për sigurimet shoqërore”, Nr.7703, datë 11.05.1993, nenet 53, 54. Sipas këtij ligji, në rastin si më sipër punonjësit përfitojnë jo më pak se një vit asistencë, dhe detyrimet i takojnë shtetit, tek i cili këta punonjës kanë derdhur sigurimet e tyre shoqërore gjatë veprimtarisë së punës. Kjo është ana ligjore e çështjes dhe askush deri më sot nga organet shtetërore apo politike e shoqërore nuk ka shkuar deri më sot t’i qetësojë këta njerëz të zhytur në prag të mjerimit, t’i informojë e sqarojë për të drejtat e detyrimet e tyre, për të mos krijuar edhe aksese të tilla sociale fare të panevojshme dhe shqetësime jo vetëm për ata, por edhe për familjet e tyre dhe komunitetin ku jetojnë. Ajo që të bën përshtypje në rastin e pushimit nga puna të punonjësve të këtij sektori është se në vendin tonë punohet me dy standarde: Në rastin e privatizimit të një kompanie me aksione shtetërore, siç është “Albpetroli”, ligji për privatizimin e të cilit kaloi në Kuvendin e Shqipërisë pa votat e opozitës, i është lënë si detyrim firmave tenderuese që në rastin e pushimit nga puna të kësaj kompanie t’u sigurohet paga atyre edhe për dy vjet pune. Ndërsa në rastin e punonjësve të të njëjtit sektor të nxjerrjes së naftës që punojnë në një firmë private shteti hiqet dorëjashtë nga detyrimet dhe përgjegjësia për pagimin e këtyre punonjësve të hedhur në rrugë padrejtësisht sipas ligjeve në fuqi të këtij shteti. Duket si një lëvizje e qëllimshme periudha tranzitore prej një vit e gjysmë e kalimit të punonjësve nga kompania shtetërore në atë private, për të mos u paguar atyre dëmshpërblimin prej të paktën rrogën e një viti sa të sistemohen në një punë tjetër. Ne u kemi premtuar punëtorëve të hedhur në rrugë mbështetjen tonë ligjore deri sa të fitojnë të drejtat e tyre. Por kërkoj edhe nga ana e Avokatit të Popullit ndërhyrjen e menjëhershme për mbështetjen e njerëzve në nevojë, të hedhur në rrugë e të lënë në mëshirë të fatit, të cilëve u mohohen edhe të drejtat më elementare, respektimi i kushteve ligjore të punësimit, sigurimin e asistencës dhe ndihmës së nevojshme në rastin konkret, për përballimin e jetesës dhe të familjeve të tyre që jetojnë me varfëri nga këto të ardhura. Fadil KEPI: Kushtet e përfitimit të pagesës së papunësisëMbështetur në nenet 53 e 54 të Ligjit të Sigurimeve Shoqërore Nr. 7703 Datë 11.05.1993, përfitojnë pagesë papunësie deri në 12 muaj kalendarike punonjësit të cilët kanë punuar të siguruar në punë shtetërore ose private jo më pak se 1 vit. Pagesa e papunësisë jepet vetëm në rastet kur shkurtohet vendi i punës dhe janë regjistruar si punëkërkues pranë zyrave të punësimit, pranojnë të kualifikohen ose të rikualifikohen.

Naftëtarët drejt flijimit nga Blerina BRAHO nga (fq.1) (vazhdon)
e botës sot janë më të mëdha se shkulmet e krenarisë… Ndoshta edhe për shkak të krizës, është e dukshme një rënie e furisë nacionaliste sidomos në Ballkan, ku dhe kur, kriza e botës është afruar si tajfunet shkatërruese në verë, në brigjet e Floridës apo Meksikës. Ndërsa stuhia ka prekur Greqinë, as ajo, as fqinjët e saj nuk kanë profetë në gjirin e tyre, të parashikojnë çfarë mund të ndodhë më pas në të ardhmen. Por nëse ata nuk kanë profetë, ne, në këtë vend të zymtë e të trishtë deri në dhimbje, nuk kemi as njerëz të denjë (të paktën ata që kemi në krye të politikës), për të na vënë një dorë te kryet kur na dhemb koka. Në të vërtetë, racizmi ndaj emigrantëve është tulatur kohët e fundit, dhe kjo jo vetëm falë shpërqendrimit dhe frikës nga fatalitetit ekonomik, që sjell trokitja e pashmangshme e krizës, por edhe falë reflekseve të civilizimit të rrezatuara nga njerëzit tanë ne vendet ku jetojnë. Të gjithë e dimë se kjo ka qenë një aventurë e vetmuar e shqiptarëve në mërgim për të vërtetuar me vlerat e tyre, vlerat kombëtare në sytë e botës. Por ndërsa janë lehtësuar njëfarësoj prej rëndesës së huaj, përkundrazi, shpërfillja e shtetit shqiptar sot është e dyfishtë. Aq më pak politika e Tiranës ka interes për ta, sepse sot ata nuk mund të ndihmojnë vendin e tyre. (Madje, ata kishin qenë të harruar e të lënë mënjanë për vite me radhë, edhe atëhere kur dërgonin kursimet e djersës familjeve të tyre për vite me radhë). Sot që ata nuk mund të ndihmojnë, aq më pak qeveria shqetësohet për problemet e tyre, vetminë e tyre, papunësinë e tyre dhe vështirësitë e tyre, në kushtet e krizës. Pasi e kanë administruar me babëzi dhe mediokritet këtë vend, për njëzet vjet me radhë, çfarë e ka e shtyrë edhe dinjitetin kombëtar drejt greminës, pushtetarët janë shqetësuar jo aq për problemet e shumëfishuara të emigrantëve, sa për kthimet e tyre masive. Sepse ata e dinë, ashtu siç e dinë të gjithë, se dërrasat janë zbërthyer dhe Shqipëria nuk mund të përballojë papunësi të re dhe të papunë të rinj, në mes të rrënimit. Të gjendur mes dy të këqijave (sa ogurzezë të hezitosh të shpresosh tek baza jote), emigrantët tanë sot janë personazhe të një drame të re. Nëse vështrimet do të bien mbi ta, drama përsëri do të vazhdojë, sepse kjo do të ndodhë vetëm kalimthi dhe vetëm dinakërisht, dhe vetëm djallëzisht në fushata elektorale. Në çdo rast, në çdo kohë, në çdo analizë, zhgënjimi është i pamatshëm dhe këndvështrimi ndaj emigrantëve një këndvështrim gati i sëmurë, duke i përfytyruar vetëm si njerëz në dispozicion të nevojave tona vetjake e kolektive, por jo si njerëz që dhe ata kanë nevoja dhe duan një dorë të ngrohtë mbështetje për t’u integruar në tokën e tyre, në vendin e tyre.