You are on page 1of 9

1

II.7.

NASLEDJIVANJE KVANTITATIVNIH OSOBINA

1. a) kontinualno variranje b) heritabilnost u širem smislu c) overdominansa d) regresioni koeficijent e) korelacioni koeficijent 2. c)

4. Ako 4 gena nezavisno segregiraju a svaki dominantni alel dopsinosi visini, ako su roditelji heterozigoti za sva 4 lokusa AaBbCcDd, potomci mogu biti AABBCCDD. 5. Kontinualno i ujednačeno dobra ishrana bi svakako povećala koeficijent heritabilnosti jer bi smanjila sredinsku varijansu, dakle, utiče na imenilac u rakžčunanju herotabilnosti. 6. Pošto su početne linije dvostruki homozigoti (AABB x aabb), sve jedinke F1 će biti heterozigotne AaBb. Pošto veliko slovo alela označava aditivno dejstvo za visinu i četiri velika slova daju visinu od 50 cm, gde jedinke sa koje nemaju nijedan ovakav alel imaju visinu od 30 cm, može se izračunati da je doprinos svakog pojedinačnog alela (50-30)/4= 5 cm na osnovnu visinu od 30 cm. a)Jedinke genotipa AaBb imaju intermedijernu visinu od 40 cm; b) Bilo koji genotip sa dva velika slova daje visinu od 40cm; c) u F2 generaciji 1/16 potomaka je AAbb, 4/16 su AaBb i 1/16 su aaBB, tako će 6/16 = 3/8 imati visinu od 40 cm. 7. a) Sve jedinke F1 su heterozigoti AaBbCc, tri velika slova daju 3x2= 6 cm na osnovnu visinu od 2 cm, što daje total od 8 cm; b) ovo se može rešiti na više načina, između ostalog korišćenjem binomne teoreme – (a+b)6 , što daje: 1/64 – 14 cm, 6/64 – 12 cm, 15/64 – 10 cm, 20/64 – 8 cm, 15/64 – 6 cm, 6/64 – 4 cm, 1/64 – 2 cm; c) 1/64 ima visinu od 2 cm, 1/64 visinu od 14 cm, što je ukupno 2/64. 8. a) Pošto je osnovna visina 2 cm, visina biljke = 2n+1 , gde je n – broj alela sa pomenutim efektom. AaBbCc F1 biljke imaju visinu od = 24 = 16 cm. b) 1/64 – 128 cm, 6/64 – 64 cm, 15/64 – 32 cm, 20/64 – 16 cm, 15/64 – 32 cm, 6/64 – 4 cm, 1/64 – 2 cm; c) 2/64. 9. Ako šest jednakih aktivnih alela (koje označavamo velikim slovom) doprinose 6 g na osnovni prinos od 4 g, onda je pojedinačni doprinos svakog alela 1 g. Biljke F1 generacije imaju prinos od 4+3 = 7 g. Distribucije fenotipova u F2 se može izračunati iz binomne formule (a+b)6 : 1/64 – 4 g, 6/64 – 5 g, 15/64 – 6 g, 10/64 – 7 g, 15/64 – 8 g, 6/64 – 9 g, 1/64 – 10 g. 10. prosečna vrednost varijansa (X) =

∑ xi
n ∑ ( x − x) 2 n −1

(s2, σ2) = =

standardna devijacija (s)

s2

11. Pošto je IQ rezultat kvantitativan karakter, očekujmo da u populaciji pokazuje normalnu distribuciju vrednosti oko proseka, u ovo slučaju 100. U ovakvim uslovima, oko 68% uzorka će biti u okviru jedne standardne devijacije (SD) tj 100±15, a oko 95% u okviru 2SD tj. 100±30.

1/8.2/8.02 – 0.20). a samo dva imaju više od jednog alela. 19.2%.2)/5 = 0. odgovor na selekciju iznosi 13 – 9.12 )] = 0.8 = 0.4632. a na PGM 10 od 50 jedinki su heterozigotne (0.3)/( 4.7) + (0. h2 = 3.8 = 0.6 = 0. a u F2 uključuje i genetičku i sredinsku. 68000 učenika. 18.72. (2/5)(100%) = 40% lokusa je polimorfno tj. Dakle.2 a) Ako 95% procenata đaka ima IQ skor između 70 i 130 poena.70). 12.33 15. 8.2 + 1. P = 0.195 = 0. prosečna heterozigotnost je o.3/4.60 x 10 g = 6 g. a h2 = 40/220 = 18. c).195-0.3 – 9. Heritabilnost u širem smislu = VG/VF = (4. Pošto je ispitivano pet lokusa.40.3 + 2. pa je tako: h2 = (VF2 –VF1)/VF2 = (VE + VG – VE)/(VE + VG) = (0. Visoke vrednosti za heritabilnost ovih karatera ukazuje da će odgovoriti na selekciju. Pošto je selekcioni diferencijal 1.4662. Heritabilnost možemo izračunati tako što znamo da fenotipska varijansa u F1 generaciji uključuje samo sredinsku varijansu (VS). 2. a pošto su u značajnoj negativnoj korelaciji.7 + 0. POPULACIONA GENETIKA 1.6 cm. Selekcioni diferencijal iznosi 14.12 x 0.18 . Za prvi lokus heterozigotnost je 2 [(0.952. Tako je VG = 40. na MDH 35 od 50 jedinki su heterozigoti (0. jedino rešenje koje odgovara je 240-250.08 g.4)+4.14 = 0.14 g. b) 1/2 x 0. VS = 180.6 + 0. heritabilnost u užem smislu je: h2 = 0.88 = 0. c) 68% tj.69 Heribilnost u užem smislu = VA/ VF = 4. 16.000 = 47500 učenika.48 14.4 = 4.7 = 4.6-4. 17. Tako je prosečna heterozigotnost (H): (0+0+0+0.000 = 2500 đaka. Heterozigotnost se računa uprosečavanjem učestalosti heterozigota za svaki ispitivani lokus.130)/0. ADH i LDH-1 je 0. imajući u vidu da je SD kvadratni koren iz varijanse.3 cm.18) + (0.232. odgovor na selekciju (R) = h2 x selekcioni diferencijal (S) R = 0. 13.4 +2x0. Učestalost heterozigota za AmPep. 20.2 + 1.62 = 0. povećanje jednog karaktera tokom selekcije vodi ka smanjenju drugog. II.6 + 0. VG + VS = 220.57. Pošto je 34% polovina standardne devijacije oko proseka.7+0.08/0.0) = 6. Na drugom je 2 x 0.18 x 0.95 x 100. Promena prosečne vrednosti nakon jednog ciklusa selekcije (odgovor na selekciju) je 0. onda će preostalih 5% obuhvatati đake iznad i ispod ovog opsega Broj dece sa IQ iznad 130 izračunavamo kao 5:2 x 100.88 = 0. b). Očekivana vrednost je: 0.37 x 0.46(4.96 – 0.7 x 0.7 = 3.

75 2/4 = 0.5)/4 = 2.3% + 100% + 100% + 81.97% + 81.88% + 54.08% + 73.2)2+(2)(0.08% E1+2+9/E1+2+9 – 100% Ost/ Ost – 100%Ost/ O3+4+2 – 55.09% E8/E1+2+9 – E8/E8 – 100% E8/E1+2+9+12 – 54.4)(0.3% + 72.5 12. Odnos dužine regiona hromozoma koji nije obuhvaćen inverzijom (inverzijama) i ukupne dužine hromozoma kod pojedinih kariotipskih kombinacija.1)2+(2) (0.38)/16 = 1185.08% + 55. I mužjak II mužjak III mužjak IV mužjak Jst/ Jst Jst/ J1 Jst/ J1 J1/ J1 Ust/ U1+2 U1+2/ U1+2+6 Ust/ U1+2 Ust/ Ust E8/E1+2+9 Ost/ Ost E8/E1+2+9+12 Ost/ O3+4 E1+2+9/E1+2+9 Ost/ O3+4+2 E1+2+9/E1+2+9+12 O3+4/ O3+4+2 2/4 = 0.5 4/4 = 1 3/4 = 0.88% Est/E1+2+9 – 55.3 + 293.75 + 0.25 + 274. izražen u procentima: Jst/ Jst – 100% J1/ J1 – 100% Jst/ J1 – 84.38 IFR = (288.08% U1+2/ U1+2 – 100% U1+2/ U1+2+6 – 72. a) lokusi 2 i 4 jer imaju 2 alela.25 84.3% + 100% + 100% + 100% = 384.34% O3+4+2/ O3+4+2 – 100% O3+4/ O3+4+2 – 81. 6.09% + 100% + 100% = 372.88% + 100% + 55. Pošto se radi o populaciji koja je u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži.34% O3+4/ O3+4+1 – 81. Vrednosti IFR ukazuju da populacija Goč ima veći stepen inverzionog polimorfizma u odnosu na populaciju Slankamen.52 + 337. daju 2 trake na gelu.96 + 284.5 H = (0.34% = 293.34% = 274. onda će učestalosti genotipova u narednoj generaciji biti p2.41% = 337.11/16 = 74. Heterozigotnost predstavlja prosečan broj heterokariotipnih kombinacija.5 + 1+ 0.72 100% + 72.3% Ust/ Ust – 100%Ust/ U1+2 – 34.75/4 = 0. inverzionih i standardnih genskih aranžmana na sva četiri autozoma. po jedinki u populaciji.71)/16 = 1415. 9.72 + 372.97% 54.2)=0.82/16 = 88.08% + 100% = 288.7)+(0.0000268 c) Čovek možda ima bliske muške rođake koji takođe mogu biti osumnjičeni d) To njegovu krivicu čini još verovatnijom 13.09 84.3)(0. a) panmiksija b) genofond c) evolutivna promena 0.78% Ost/ O3+4+1 – 55. 2pq i .07% Što je veći IFR manji je obim inverzionog polimorfizma i obrnuto.96 84.41% Slankamen: I mužjak II mužjak III mužjak IV mužjak 84.3% + 100% + 54.3% + 34.41% = 365.41% Ost/ O3+4 – 73.09 + 365.3 3. ako je p frekvenca alela A i q frekvenca alela a.3 84.09% + 54. b) (0.49% Goč: I mužjak II mužjak III mužjak IV mužjak 100% + 34.78% = 284.52 100% + 100% + 55.6875 = 0.69 4.71 IFR = (384.

066 . Verovatnoća da je jedan roditelj heterozigot je 2pq = 2 x 0.692 2pq = 0. pa je tako 2(1-q)q=8q2 . a verovatnoća ukrštanja heterozigota je 2pq x 2pq = 0. onda je 2pq = 8q2.36 = 0.462 = q2 + 2qr žuti = 0.40 M 1/2(0.84 – jedinke sa dugom dlakom. ovo se može zameniti u formuli. 22.01 + 0. Pošto je q2 = 0.1.2. Tada je p = 0.45 x 0. 14. a učestalost recesivnih homozigota q2.26.12 + 0.81. pa je ukupna verovatnoća P = 6. 16.25%.9 i p = 0.308 q = 1 – p = 0. jer postoje dve mogućnosti: da žena bude homozigot. q = 1/158 i p = 157/158. Frekvenca Ldhs alela je 0.62) x (0.1. Aa – duga dlaka.08 = 0. onda je q2 = 1/25.0048.9. Tako. Ako je u populaciji 8 puta više heterozigota. dete može biti tt.616/2 = 0.18.467 p = 1 – p.4.36 + 0. U sledećoj generaciji učestalost recesivnih homozigota će biti q2 = (0. (q2 + 2qr + r2) = (q + r)2 = pink + žuti = 0.041 + 0. Primer računanja dat je za populaciju iz Rusije: Genotipske frekvence Alelske frekvence MM 195/489 = 0. 70% uključuje i heterozigote i dominantne homozigote. a muškarac heterozigot i obrnuto).44) + 0.44) + 0.6x0.38) = 0. a q = 0.495. učestalost sivih je q2 + 2qr = 0. genotipske frekvence: p2 + 2pq + 2pr = 0. 20. dobija se 2 – 2q = 8q.44 N 1/2(0.01 = 0.16 = 0. Učestalost heterozigota u populaciji u ravnoteži je 2pq.26 = 0. Verovatnoća da dete bude recesivni homozigot je 1/4.Deljenjem obe strane sa q.18 x 0.01 = 0.19 učestalost p2+2pq.09.26 = 0.45.000. q = √0. Učestalost nosilaca je učestalost heterozigota: 2pq = 2 x 157/158 x 1/ 158 = 1.16 Očekivana heterozigotnost 2 x (0. aa – kratka dlaka.40 = 0.472 = p2 + 2pq + 2pr pink = 0.35%.4 q2. acac.75.25 + 0.18.036 (Dvojka je u računu. 17. onda je verovatnoća ukrštanja osoba sa ovim genotipovima 2 x 0.38 NN 79/489 = 0. a dominantnih homozigota p2 = 0. braon = 0. 2 = 10q.9 = 0.528 – 0. Proporcija navedenih jedinki se izračunava množenjem verovatnoća za svaki događaj: (0.066 = r2 2 r = 0.r = 0. Ako je q frekvenca alela a.01. 15.81. aca –skraćena dlaka. učestalost alela (1) p = P + H/2 = (9/219) + (135/219)/2 = 0. Samo ako su oba roditelja heterozigoti Tt .16. Aac.254. Učestalost heterozigota je 2pq = 0.55.4 = 0. a p = 1-0. a brzog alela LdhH 0. onda je q2 = 0.1. Frekvenca recesivnog alela za dužinu nožica je q = √0.62 MN 215/489 = 0. onda je q = 0.273 23. Učestalost crnih je p2 + 2pq + 2pr = 0.9)2 = 0.4) = 0. . 21. Genotipovi i odgovarajući fenotipovi: AA. a učestalost belih r2 = 0. pa je p = 0. Pošto je p = 1-q.727 – 0.30 = 0.1 = 0. i q = 0.9. r = 0. a učestalost heterozigota 2pq = 2 x 0.426. 19.55 = 0. Pošto je 0.81.1)2 x (2x0. p(CB ) + q(CP ) + r(CY ) = 1.528. pa se jedino može izračunati učestalost recesivnog alela q kao q = √0.6.471 x 489 = 230 osoba. 18.9 x0.1 + 0.

0.3038 1.08.8.08.4).2511 Σ χ2 = 2.305.0143 2 Σ χ = 0. onda je p = (2(188) + 717)/2(3146) = 1093/6292 = 0.238. učestalost q = 0.532 q = 0.2205 x 1279 = 282 očekivano p2N = 362 2pq = 637 q2N = 280 (D-O)2/O 0.92.64% žena. pa je r = 0. pošto je populacija u H-W ravnoteži.1443 0.8263.6. Žene daltonisti su recesivni homozigoti. pa je učestalost recesivnog alela q = √64/10000 = 0.468 dobijeno 0.48.1472.287 x 3146 = 903 38. prihvatamo hipotezu da je populacija u H-W ravnoteži.08.3 q2 = 0. Muškarci su hemizigoti za ovaj lokus. q = 0. S obzirom da se osobina različito sreće u ženkom i muškom delu populacije.0028 0. Q = 0. 25. q = 0.3 Pošto je dobijena vrednost veća od tablične (3. ne manjaju se alelske frekvence kroz generacije. što odgovara postavci problema. genotip MM MN NN P = 0.2205 p = P + H/2 = 0. q2 = 0. tada su alelske frekvence jednake u oba dela populacije. 26. Ravnotežne učestalosti će biti: p = 2/3p + 1/3r = 0. genotip SS Ss ss dobijeno 188 717 2241 29.0064 tj.0141 0. Pošto ne znamo da li je populacija u ravnoteži. Učestalost ženki heterozigota je 2pq = 0. s = 0. tako da je učestalost jedinki sa osobinom jednaka učestalosti alela (0. Ako je populacija u H-W ravnoteđi. 2pq = 0. Tako je očekivana proporcija muškaraca sa istim fenotipom 0.267 28.0 2pq = 0. U muškom delu populacije učestalost genotipa odgovara učestalosti alela.1737. q = 0.2838 x 1279 = 363 0.2.84) za jedan stepen slobode. i tada je učestalost žena recesivnih homozigota 0.4957 x 1279 = 634 0.0302 x 3146 = 95 91.4957. alela = 3 – 2 = 1). H = 0. χ2 testom proveravamo da li je populacija u ravnoteži: očekivano (D-O)2/O 2 p = 0.0 2 Σ χ = 133.6992 .4.16. 27.683 x 3146 = 2148 4. 30. pretpostavljamo da je u pitanju X vezani gen. boja bela šarena crvena Ista procedura kao i u prethodnom primeru: p = 0.695 dobijeno 260 1310 1430 očekivano p2N=279 2pqN=1272 q2N=1449 (D-O)2/O 1. pa je kroz dve generacije p = 0.733 q = 2/3q + 1/3s = 0. alelske frekvence možemo izračunati i na sledeći način – pošto homozigoti imaju dva ista alela a heterozigoti jedan takav alel. zaključujemo da populacija nije u H-W ravnoteži.84) za dati broj stepeni slobode (br.5 24. genotipovabr.0312 Pošto je dobijena vrednost manja od tablične (3. U ženkom delu populacije učestalost alela p = (640/1000) + (320/1000)/2 = 0.

u+v 6. pa je u = = = 2. s obzirom da je učestalost O krvne grupe r2 = 0.3 v (1 − p) v 0.14 AB – 10/171 = 0.31 2pq = 1539. Neka je p učestalost alela A .11.67 = 0.11 FAKTORI KOJI UTIČU NA GENETIČKU RAVNOTEŽU POPULACIJE 5. 11. zaključujemo da je populacija u ravnoteži.5 x 10-4/2 = 5 x 10-5 u = x/N = 40/1 000 000 = 4 x 10-5 7. 31. Prvo se može izračunati učestalost recesivnog alela.22. Učestalost alela IB je q = 1 – 0.67 = 0.0 x10 −7 q' = = = 0.7 x10 −6 p' = .09. . a q učestalost a.3 u = x/N = 17/50 000 000 = 3. Kada populacija dostigne mutacionu ravnotežu.252 = 0.89. 9.289. H = 1559/3100 = 0. 32. 10.33 x 10-6 p u+v 0. Na osnovu toga je p + r = √0.84) za jedan stepen slobode.245 0.45.541. prihvatamo hipotezu da je populacija u H-W ravnoteži.p = 0. p = 0.35 B – 24/171 = 0.45 + 0. P(LmLm) = 0. genotip MM MN NN dobijeno 896 1559 645 očekivano p2N = 907.0 x10 −7 + 6. p+q=1.58 q2N = 653.8 = 0. (D-O)2/O 0. P = 896/3100 = 0.35 = 0. a p = 0.4 x 2.45 A – 60/171 = 0.141 0. Relativne učestalosti krvnih grupa su sledeće: O – 77/171 = 0.0 x10 −8 6. alelske učestalossti će biti: u 6.289 + 0.89 – 0.06 A B Aleli I i I su kodominantni i dominantni u odnosu na alel i .503.487 Pošto je dobijena vrednost manja od tablične (3.67. pa je učestalost krvne grupe A i O: p2 + 2pr + r2 = 0. Krvnu grupu A imaju osobe genotipova IAIA i IAi .22 – 0.80. 8. Q = 645/3100 = 0.208.459. r = 0.4 x 10-7 u = x/2N = 10/2 x 100 000 = 5 x 10-5 u = x/N = 10/1 000 000 = 1 x 10-5 u = sH/2 = 0.101 Σ χ2 = 0.09. q = 1.91 p' = 1 – q' = 0. p(Lm) = P = 0.6 Pošto je dobijena χ2 vrednost manja od tablične (3.84 za 1 stepen slobode).

Ako selekcija deluje protiv recesivnog homozigota.25 0.31 1.19 21. pošto je u pitanju smrtonosna bolest. Za dominantan alel učestalost pri mutaciono-selekcionom balansu je p' = 6.24/1. jer zbog male učestalosti alela u populaciji. nakon jedne generacije − spq 2 − (0.25 x 10-5.7 = 1.7) 2 ∆q = = = -0.2 x 10-5 u = sq/3 = 0.627.3.14 = 0.2 18.0625 x 0. Pošto je s3 protiv genotipa Hb-S/Hb-S = 1 –0.4.073 1 − sq 2 1 − (0.24/1. Učestalost alela B je p = 4 x10 −6 .7.12/0. učestalost 2 BB je zanemarljiv.2 x 1. 22.50 0. tako da su osobe sa ispoljenom osobinom heterozigoti. s = 1–W = 0.62 1. Q = q2 = 0.073 = 0.4)(0.01 1 − s (1 − q 2 ) 1 − 0.12 ) 17. pa eliminiše dominantne homozigote i heterozigote (BB i Bb).50 10 Aa 0.24 1.24 1. onda je q ravnotežno: s1 q' = = 0.86. s = 1.98 = 0.24 = 0.24/1.7 12.24 =1 bb 0.12 (1 − 0. q = 0.7 – 0. q' = u .1) ∆q = = = 0.05 50 . Pošto je s = 0.0016 = 1 x 10-4 u = Nm/N = 32/1 000 000 = 3. U ovom slučaju selekcija deluje protiv dominantnog alela. s1 + s 3 očekivana učestalost dobijena učestalost D/O relativni fitnes W BB 0. 14.042 = 0. 16. p = 0. Promena učestalosti nakon jedne generacije selekcije je: sq 2 (1 − q ) 0. pa je u = ps = 2 x 10-6 x 0.7 .25 20 aa 0.24 =1 Bb 0. pa je q2' = 10-6 s u 5 x10 −5 = = s 1 − 0. Adaptivne vrednosti izračunavamo na osnovu proizvoda broja jaja po jedinki i preživljavanja: genotip preživlajvanje broj jaja po jedinki AA 0.5 x 10-4/3 = 1 x 10-5 15.25 0. 13.7) 2 q1=0.4)(0.122.06 0. 19.3)(0.53(1 − 0.4 x 10-6 20.53 x0.24 0.0016 u = sQ = 0.

a povećavaće se preživljavanje.25x20=5 0.3 genotip učestalosti pre selekcije učestalosti posle selekcije W' W s ∆ W = W posle . s2=0. q = 0.06/1.32 0. Adaptivne vrednosti određujemo na osnovu očekivanih učestalosti (pre delovanja selekcije): P0 = p2 = 0.220.8x0.53 0. pq = 0. Tada su ravnotežne alelske učestalosti zavisne samo od selekcionih koeficijenata protiv homozigota: s1 s3 p' = = 0.15 0.53/0.636x0.14. tada je p±2SD = 0.19 = 0.6. Adaptivne vrednosti izračunavamo na osnovu učestalosti pre i posle delovanja selekcije: AA 0.55. heterozigotna superiornost za ovaj lokus.86.75 1. 26. q' = = 0.3/0.331-0.990.469. W12 = H/H0 = 1.5=1. H = 0. 25.5 0.06 0. pa se u narednoj generaciji očekuje da će vrednost p biti p±2SD = 0.15x0.04 = 0.5/5=0.4 0. Apsolutne adaptivne vrednosti su W11 = P/P0 = 0. prosečan fertilitet će se kroz generacije smanjivati.2/0.50x10=5 0.07/1.07=0.5 = 0.07=1 0 Aa aa 0.2x0. W22 = 0.636.61+0.643.505. Relativne adaptivne vrednosti dobijamo deljenjem aspolutnih W sa najvećom od njih: W11 = 0.32+0. Tada je genetičko opterećenje L=1– W = 0. Na osnovu ovoga izračunavamo učestalosti alela: p = P + H/2 = 0.8 W' 0.19.2+1x0.99-0. a q = 0.643x0.61.255.220 = 0.776/1.99+0.7x0.07=0. Pošto heterozigoti imaju najveću relativnu adaptivnu vrednosti.245.20. Q = 0.364. H0 = 2pq = 0.069.5 Pošto selekcija eliminiše genotipove aa koji imaju najveći broj jaja po jedinki. Ako je na početku p = 0.15 tj.2 0.3 0.05x50=2.495.7 0.776.64+1x0. između 0.4±0.32x1+0.7) – (0.3x1+0.357. u populaciji postoji overdominansa tj.4 s1 + s3 s1 + s 3 W =∑Wifi = 0. W12 = 1.006.2=0.15/0.25 i 0.220/1.3=1.220 = 0. tj p = 0. Koeficijenti selekcije su: s1=0.0147. Q0 = q2 = 0. pri N = 20.6.500.220 = 1.53x0.077. U prvom slučaju (N=20) učestalost alela u narednoj generaciji se može pripisati delovanju genetičkog drifta.6 = 0.784/1.86. Prosečna adaptivna vrednost populacije je: W =∑Wifi =0. 24.784. 2N Standardna devijacija iznosi 0. tako da se njegovo smanjenje ne može objasniti isključivo delovanjem genetičkog drifta. Učestalosti genotipova su: P = 353/1751= 0.W pre = (0.5 W 5/5=1 5/5=1 2. Ako je N = 100. a u slučaju veće populacije (N=100) učestalost alela je izvan očekivanog opsega. 23.7) = 0.4.01 0. s3=0.07 1. W22 = Q/Q0 = 0.75/1. varijansa će biti V = .32/0.5x0. Ukupan broj adulta je 1751.

28. q1 = 0. uz stopu protoka od 0. veća disperzija mogućih alelskih učestalosti je izraženija u populaciji sa manjom efektivnom veličinom. 30.3.25 i q0 = 0.5.75 = 0. q3 = 0.084.07 2N b) Ne = 36. tada je Q1 = 0. Došli su zatim azijski imigranti. a) Ne = 4 xN m xN f Nm + N f = 4 x50 x50 = 100.529.05. 32. pa je qm = 0.91 = 0.3) = 0.3)(1-0. onda nova alelska učestalost u populaciji 1 iznosi: p1 = mpm + (1-m)p0 = [20/(20+80)](0.66.1)(0. 50 + 50 2SD = 2 x pq = 0. 2SD = 0.1 x 0. Posle 3 generacije migracija.11 Efekat genetičkog drifta tj. u populaciji B učestalost Q0 = 1 – 0. Ako učestalost alela u populaciji 2 (starosedelačkoj populaciji iz kampusa) označimo sa p0.3 + (0.471. .09. U populaciji A učestalost recesivnih homozigota je Qm = 1 – 0. 29.29.50) + {1 – [20/(20+80)]}(0. a sa pm učestalost u migrantskoj populaciji iz šume.05)3 = 0. Muškraci evropejci su imali decu sa azijatkinjama koje su genetički doprinele nižim kastama.5-0.2 + (1 – 0. tako je p3 = 0.9 27.70) = 0. Muškarci iz Evrope prvi su naselili Indiju i doprineli višim kastama.