You are on page 1of 18

ARANTZAZU ETA BERE

IPUINAK
Kaixo
Bazen behin Arantzazu naiz,
herri txiki batean, 4 urte ditut eta
oso neskato jolastea asko
bihurria…
gustatzen zait!
Gure Arantzazuk ez du lorik hartzen
bere amak ipuin bat kontatu arte.
Amatxoooo!!!!
Ipuina,
ipuinaaaaaaa

Baaai.
Banijoala!

Baina, amatxo! Baietz ba!


Badakizu zer
ordu den???
Minutu batzuk igaro ondoren, ama gelara
joan zen. Arantzazu ohean sartu, ama
bere ondoan jarri, eta…

Noski ba, aspalditik


gainera!

Gaurko ipuina
“Izarrak eta Liraili
Printzesa” da.
Beno maitea,
orain ipuinaren
ordua hasiko
da, prest al
zaude?
Antzina, gauzak ez ziren gaur egun diren
bezalakoak. Garai hartan ez zegoen ez
ilargirik, ezta izarrik ere. Zeruak lurra
ukitzen zuen ia-ia eta hodeiek, zer esanik
ez, eskura zeuden…
Haurrak ondo baino hobeto ibiltzen ziren. Oso
txikiak zirenez, ez zuten zerua buruaz jotzen eta
egun osoa ematen zuten hodeiez egindako
bolak elkarri jaurtitzen, elurrezko bolak balira
bezala
Ah, bai, ama,
Helduak, makurturik ibiltzen ziren, benetan esaten al
zeruarekin kaskarrekorik ez duzu?
hartzeko. Gauean neka-neka
eginda egoten ziren, egun osoa
makurturik ibili ondoren. Gainera,
gauak ilunak eta tristeak ziren
ilargirik eta izarrik ez zeudelako

Bai, maitea,
baina, entzun
mesedez.
Urruneko herrialde batean printzesa eder bat bizi
zen. Izena ere oso polita zuen: Liraili. …
Alaaaa…

Eta, bihotza, ba al dakizu bere izenak zer


esan nahi duen?ba, haien
hizkuntzan,Liraili, «egunsentia» esan nahi
zuen.
Arratsalde gozo batean Liraili jauregiko lorategian
zegoen josten. Zituen bitxiak oso astunak zirenez,
buruko diadema, belarritakoak, eraztunak eta
diamantezko lepoko luzea kendu eta bi hodeiren
artean utzi zituen

Orain askoz
hobeto nago!

Dena den, bazuen beste kezka bat: josteari utzi eta burua
altxatzen zuen bakoitzean zeru-sabaiari kazkarreko
ederra jotzen zion. Horregatik, bere nebari laguntza
eskatzea erabaki zuen. Neba Makalas deitzen zen.
Eta amatxo, bere
izenak zer esan
nahi zuen?

Beraz, Sendoa
deitzen zen.

Galdera ona oso. Makalas


«sendoa» esan nahi zuen.
Beraz,…
Izan ere herrialde hartako gizonik
indartsuena bera zen. Lirailik hau
eskatu zion Makalasi:

Makalas, bada garaia zure


indarra jendearen onerako
erabil dezazun, jendeari
laguntzeko

Zer nahi duzu egitea,


Liraili?

Jaso ezazu zerua


gorago. Hartara ez
dugu zerupean
makurturik ibili
beharko
Malakas zeruari bultzaka hasi zen. Beno,
bultzada bakarra egin zion; itzelezkoa!
Zeruak gorako bidea hartu zuen eta ez zen
berehala gelditu: egunak joan egunak
etorri, zerua urrunduz joan zen
Oh ama, nire
bitxiak!

Lirailiri bitxiak hodeietatik hartzea ahaztu zitzaizkion.


Ordutik aurrera bere buruko diadema zeruan
zintzilik dago, eta guk «Ilargia» deitzen
diogu. Baina, bitxi gehiago ere ahaztu zituen:
belarritakoak, eraztunak eta diamantezko
lepokoa. Han goian dauden guztiak: Izarrak
Bai, txiki zuk nahi
duzun guztia izango
zara.

Oooh! Ama, hau bai ipuin


ederra. Liraili printzesa
bezala izan nahi dut
handitzean, eta,auh…, eta
Maka- Maka-Makalas….

AMAIERA
AUKERATU
Eta, horrela, Makalas izenarekin ezpainetan gure
Arantzazu maitagarria lo seko geratu zen eta,
gauean zehar Liraili eta Makalas-ekin amets
ederrak izan zituen.

ITZULI KREDITOAK
Arantzazuk lotan zegoela antzak egin zituen
eta ama gelatik irteterakoan “Rosita”
panpina hartu, bronka bota, oheratzeko
esan eta “Izarrak eta Liraili printzesa”
ipuina kontatzen hasi zitzaion.

ITZULI KREDITOAK
Arantzazuren paperean: Amatxoren paperean:
NEREA CLARAMUNT NAGORE CLARAMUNT
EGILEAK:

Nagore Claramunt Retenaga

Karmele Correyero Sosa


Makalasen paperean: Lirailiren paperean:
URTZI OIARBIDE KARMELE CORREYERO