You are on page 1of 1

nowa polityka strukturalna, której celem miała być poprawa konkurencyjności irlandzkiej gospodarki.

W tym celu uchwalono, co zachęciło z biegiem czasu zagranicznych inwestorów do przenoszenia swoich firm na wyspę, i maksymalne.
REFORMY RZĄDU wprowadzenie 10-procentowego podateku od przedsiębiorstw uproszczenie zakładania firm oraz rozliczao się z fiskusem inwestycje w szkolnictwo wyższe oszczędności w wydatkach rządowych reformy w telekomunikacji, energetyce i transporcie

Poza tym cudowi gospodarczemu sprzyjały:   relatywnie niskie koszta zatrudnienia członkostwo w Unii Europejskiej, dające dostęp do unijnych funduszy oraz wspólnego rynku

Brak protestów przy sprzedaży paostwowych firm lub zamykaniu nierentownych przedsiębiorstw -

Te˛ polityke˛ oparto na szerokim, sformalizowanym konsensusie społecznym. Miał on forme˛ kolejnych trzyletnich umo´w zawieranych mie˛dzy rza˛dem, partiami opozycyjnymi i aktorami społecznymi2. Tym samym Irlandia przeszła od modelu pluralistycznego do neokorporacjonizmu.
  Skutki:      wzrost stabilności makroekonomicznej ograniczenie inflacji i wysokiego długu publicznego zwiększona aktywnośd na rynku pracy wyedukowany kapitał ludzki napływ biz wyż demograficzny

  

Wreszcie trzecim czynnikiem był silny napływ BIZ (wykres 3). Inwestoro´w przycia˛gały niskie podatki (10%), ulgi, jakos´c´ i wzgle˛dna tanios´c´ irlandzkiej siły roboczej, stabilność rządu .Napływaja˛ce inwestycje dotyczyły przemysło´w wysokich technologii W 1989 PKB per capita w Irlandii był na poziomie Czech, a w 2002 wyższy niż w Szwajcarii. Licząc w cenach stałych w latach 90. PKB per capita Irlandii wzrósł o około 16 tys. dol. międzynarodowych, a więc był to obok Singapuru największy wzrost PKB per capita w historii świata. To co Irlandii udało się w 10 lat, innym krajom wysoko rozwiniętym zajmowało zwykle około 35-40 lat.