You are on page 1of 5

Dziaania szermiercze

Istniej cztery grupy dziaa szermierczych:


natarcie - czyli ruch do przodu uzbrojonej rki (i caego ciaa) w celu trafienia przeciwnika; zasona - czyli pozycje lub ruchy szabl majce na celu uniknicie ataku przeciwnika; do tej grupy zalicza sie take uniki; odpowied - czyli cicie lub pchnicie natychmiast po wykonaniu zasony przeciw-tempo - czyli cicie lub pchnicie w natarcie przeciwnika, ktre trafia przed jego zakoczeniem.

Natarcie
Natarcie moe by proste lub zoone. Natarcie proste polega na ruchu uzbrojonej rki (czsto poczonego z prac ng i ruchem caego ciaa) w celu trafienia przeciwnika w odkryte pole. Natarcie zoone przed wykonaniem ataku wymagaj dodatkowych dziaa, takich jak zwd (finta), zwizanie broni przeciwnika lub jej odbicie. Podczas natarcia atakujemy ciciem lub pchniciem (sztychem).

Rodzaje ci
Cicia moemy podzieli na

bezporednie - polegaj na szybkim wyprocie uzbrojonej rki i uruchomieniu dwigni kciuk-may palec; s najszybsze ze wszystkich uderze szabl i trudne do obrony. zamachowe z okcia - polegaj na wziciu zamachu porzez ugicie okcia i szybkim wyprocie rki; jest wolniejsze ni cicie bezporednie, ale za to duo silniejsze; zamachowe z ramienia - polega na wziciu zamachu z ramienia i nadaniu szabli przyspieszenia w przeciwnym kierunku; jest to najsilniejsze cicie, ale mao skuteczne w walce pieszej z powodu sygnalizowania natarcia zamachem; ukowe z nadgarstka - polegaj na wziciu zamachu ruchem obrotowym doni; s szybkie, silne i bardzo skuteczne; wg Starzewskiego byy typowe dla szermierki staropolskiej.

Kierunki ci
Poniszy diagram przedstawia podstawowe kierunki ci szabl. W nawiasach podaem nazwy tych ci wg Starzewskiego.

Cicie w pierwsz (wrb) - jest kierowane skosem od gry w lewe rami i pier przeciwnika. Cicie w drug (odlew) - jest kierowane od gry w prawe rami i pier przeciwnika. Cicie w trzeci (nykiem) - jest kierowane skosem od dou w lewe udo i brzuch przeciwnika. Cicie w czwart (podlew) - jest kierowane skosem od dou w prawe udo i brzuch przeciwnika. Cicie w pit - jest kierowane poziomo z prawej do lewej; Starzewski wyrnia trzy opcje tego cicia: kierowane w twarz - czyli wlic, kierowane w kopus - czyli wpier i kierowane w biodroczyli wtrok. Cicie w szst - jest kierowane poziomo z lewej do prawej; Starzewski wyrnie trzy opcje tego cicia: kierowane w twarz - czyli wzerk, kierowane w korpus - czyli wg, kierowane w biodro czyli wkb. Cicie w sidm (wbrew) - jest kierowane pionowo od gry na gow i pier przeciwnika. Ciecie w sm (wpion) - jest kierowane pionowo od dou na krocze i brzuch przeciwnika.

Pchnicia
W szabli wyrzniamy dwa kierunki pchni w korpus - w trzeci i w czwart, ktre dziel si na wysokie i niskie, tak ja na diagramie poniej.

Zasony
Zasony dzielimy na statyczne i odbijajce. Zasona statyczna polega na zasoniciu szabl pola trafienia, w kierunku ktrego skierowane jest natarcie przeciwnika. Zasona odbijajca polega na odbiciu ciosu przeciwnika kontruderzeniem. W szabli wyrniamy 17 zason przedstawionych na diagramie ponizej.

Uniki
Stosowan czsto metod obrony by unik, czasami z jednoczesnym zadaniem cicia lub pchnicia.

Charakterystycznym dla walki szablowej by unik do tyu - tzw. obrona odlegoci. Unik w bok na cicie z gry lub pchnicie polega na duym przekroku lew nog z jednoczesnym zejciem z linii ataku - tzw. in-quartata.

Unik do dou polega na przejciu do niskiego wypadu z podparciem i pochylon gow tzw. pasatta-sotto.

Odpowied
Zwana take ripost. Polega na natychmiastowym wyjciu z natarciem po udanej zasonie.

Przeciw-tempo
Unik do tyu z jednoczesnym atakiem wyprzedzajcym. Stosowane przeciwko sygnalizowanym ciciom zamachowym.