Bahan 1 : Translate from http://en.wikipedia.

org/wiki/Kod%C3%A1ly_Method Sejarah Kodaly menjadi berminat dalam pendidikan muzik kanak-kanak pada tahun 1925 apabila terdengar beberapa pelajar yang menyanyi lagu-lagu yang mereka telah pelajari di sekolah. Kodaly telah terkejut oleh standard nyanyian kanak-kanak, dan inspirasi untuk melakukan sesuatu untuk memperbaiki sistem pendidikan muzik di Hungary (Eösze 1962:6970). Beliau menulis beberapa artikel, kolum, kontroversi, dan esei untuk meningkatkan kesedaran mengenai isu pendidikan muzik. Dalam tulisan-tulisannya, Kodaly mengkritik sekolah untuk menggunakan muzik yang berkualiti rendah dan muzik hanya mengajar di gred menengah. Kodaly menegaskan bahawa sistem pendidikan muzik memerlukan lebih baik guru, kurikulum yang lebih baik, dan lebih banyak masa kelas yang menumpukan kepada muzik (Dobszay 1972:30). Bermula pada tahun 1935, bersama-sama dengan rakan sekerja Jenő Adam, beliau telah memulakan projek jangka panjang untuk mereformasi pengajaran muzik di sekolah rendah dan sederhana dengan aktif mewujudkan kurikulum baru dan kaedah pengajaran yang baru, serta bertulis baru penggubahan muzik untuk kanak-kanak. Kerjanya menyebabkan dalam penerbitan beberapa buku yang sangat berpengaruh yang telah memberikan kesan besar kepada pendidikan muzik dalam dan di luar Negara. Usaha Kodaly akhirnya melahirkan buah pada tahun 1945 apabila kerajaan Hungary yang baru mula untuk melaksanakan idea-ideanya di sekolah-sekolah awam (Eösze 1962:74). Kawalan sosialis sistem pendidikan memudahkan penubuhan seluruh negara Kodaly kaedah (Landis 1972:64). Muzik pertama sekolah rendah, di mana muzik telah diajar setiap hari, dibuka pada tahun 1950. Sekolah itu begitu berjaya sehingga lebih 100 sekolah muzik utama dibuka dalam dekad yang akan datang (Eösze 1962:79).Selepas kira-kira 15 tahun kira-kira 50% daripada sekolah-sekolah di Hungary adalah muzik sekolah (RussellSmith 1967:44). Kejayaan Kodaly akhirnya tumpah di luar sempadan Hungary. Kaedah Kodaly pertama kali dibentangkan kepada masyarakat antarabangsa pada tahun 1958 pada persidangan Persatuan Antarabangsa untuk Pendidik Muzik (Kardi) yang diadakan di Vienna. Satu lagi I.S.M.E. persidangan di Budapest pada tahun 1964 peserta dibenarkan untuk melihat kerja Kodaly pertama tangan, menyebabkan lonjakan kepentingan. Pendidik muzik dari seluruh dunia mengembara ke Hungary untuk melawat sekolah-sekolah muzik Kodaly (Choksy 1999:4). Simposium pertama yang didedikasikan semata-mata kepada kaedah Kodaly telah diadakan di Oakland, California pada tahun 1973, ia adalah di acara ini bahawa Antarabangsa Kodaly Society telah dirasmikan. Hari ini kaedah Kodaly berasaskan digunakan di seluruh dunia (DeVries 2001:24).

Pedagogi Menggunakan prinsip-prinsip ini sebagai asas, rakan sekerja, rakan-rakan Kodaly, dan pelajar yang paling berbakat membangunkan pedagogi sebenar yang kini dikenali sebagai Kaedah Kodaly (Choksy 1981:8). Banyak teknik yang digunakan telah diadaptasi daripada kaedah yang sedia ada (Choksy 1999:15). Pencipta muzik teknik penyelidikan Kaedah Kodaly

pendidikan yang digunakan di seluruh dunia dan diperbadankan mereka mereka merasakan adalah yang terbaik dan paling sesuai untuk digunakan di Hungary (Choksy 1981:9). Anak-pendekatan pembangunan. Kaedah Kodaly menggunakan pendekatan pembangunan kanak-kanak untuk urutan, memperkenalkan kemahiran selaras dengan keupayaan kanak-kanak (Choksy 1999:10). Konsep-konsep baru diperkenalkan bermula dengan apa yang paling mudah untuk kanak-kanak dan berjalan lebih sukar (Landis 1972:56). Kanak-kanak mula diperkenalkan kepada konsep muzik melalui pengalaman seperti mendengar, menyanyi, atau pergerakan (Wheeler 1985:12). Ia adalah hanya selepas anak-anak menjadi biasa dengan konsep bahawa dia belajar bagaimana untuk notate (Landis 1972:46). Konsep sentiasa dikaji semula dan diperkukuh melalui permainan, pergerakan, lagu, dan latihan (58).

Rhythm suku kata Kaedah Kodaly menggabungkan suku kata rentak yang sama dengan yang dicipta oleh 19Perancis abad ke-teori Emile-Joseph Chêvé (Choksy 1999:16). Dalam sistem ini, nilai-nilai nota yang diberikan suku kata tertentu yang menerangkan tempoh masa mereka (12). Sebagai contoh, nota suku dinyatakan oleh ta suku kata manakala pasangan nota 8 dinyatakan dengan menggunakan suku kata ti-ti. Nilai nota yang lebih besar telah menyatakan dengan melanjutkan ta untuk menjadi ta-atau "ta-o" (nota 1/2), ta-aa atau "ta-oo" (separuh nota kecil bertitik), dan ta-aaa atau "ta-ooo" ( nota keseluruhan) (Wheeler 1985:13). Suku kata ini yang kemudiannya digunakan apabila mata-bacaan atau sebaliknya melaksanakan irama.

Rhythm dan pergerakan Kaedah Kodaly juga merangkumi penggunaan pergerakan berirama, teknik yang diilhamkan oleh kerja pendidik muzik Swiss Emile Jaques-Dalcroze (Choksy 1981:10).Kodaly biasa dengan teknik Dalcroze dan bersetuju bahawa pergerakan adalah alat penting untuk internalisasi irama (Landis 1972:42). Untuk mengukuhkan konsep irama baru, Kaedah Kodaly menggunakan pelbagai pergerakan berirama, seperti berjalan, berlari, berarak, dan bertepuk tangan. Ini boleh dilakukan ketika mendengar muzik atau nyanyian. Beberapa latihan nyanyian memanggil guru untuk mencipta pergerakan berirama sesuai untuk mengiringi lagu-lagu. Rhythm urutan dan notasi Konsep berirama diperkenalkan pada kanak-kanak perkembangan cara yang sesuai.Nilai-nilai pertama berirama yang diajar adalah nota suku dan nota 8, yang dekat dengan anak sebagai irama mereka sendiri untuk berjalan dan berjalan (Choksy 1999:10). Irama pertama kali dialami oleh mendengar, bertutur dalam suku kata irama, nyanyian, dan melaksanakan pelbagai pergerakan berirama. Hanya selepas pelajar mendalami irama ini adalah notasi diperkenalkan. Kaedah Kodaly menggunakan kaedah dipermudahkan notasi irama, menulis kepala nota hanya apabila perlu, seperti untuk nota separuh dan nota keseluruhan.

Movable-do solfege Kaedah Kodaly menggunakan sistem alih-lakukan suku kata solfege, di mana, semasa penglihatan nyanyian, darjah skala dinyanyikan menggunakan nama suku kata yang sama (melakukan, re, mi, fa, jadi, la, dan ti). Suku kata menunjukkan fungsi dalam kunci dan hubungan antara padang, bukan padang mutlak (Landis 1972:45). Kodaly telah mula terdedah kepada teknik ini semasa melawat England, di mana sistem alih-do yang dicipta oleh Sarah Glover dan disokong oleh John Curwen telah digunakan di seluruh negara sebagai sebahagian latihan paduan suara (Landis 44). Kodaly dijumpai alih-do solfege untuk membantu dalam membangunkan rasa fungsi yg mempergunakan gaya suara, sekali gus meningkatkan kebolehan penglihatan-nyanyian pelajar (Choksy 1981:8). Kodaly merasakan bahawa alih-do solfege mendahului berkenalan dengan kakitangan, dan membangunkan satu jenis trengkas menggunakan singkatan solfege dengan notasi dipermudahkan berirama (Choksy 1999:14).

Turutan melodi dan pentatony Darjah skala diperkenalkan selaras dengan corak perkembangan kanak-kanak. Buku Latihan pertama Kodaly adalah berdasarkan pada skala diatonic (Choksy 1999:3), tetapi pendidik tidak lama lagi mendapati bahawa anak-anak bergelut untuk menyanyi langkah separuh selaras dan belayar dalam pelbagai (11). Oleh itu, adalah bahawa skala pentatonis datang untuk digunakan sebagai sejenis loncatan batu (9-10). Disemak semula latihan Kodaly bermula dengan minor (ketiga yang km) dan kemudian, pada satu masa, add la, lakukan, dan semula. Hanya selepas kanak-kanak menjadi selesa dengan padang-fa dan ti diperkenalkan, satu pencapaian yang lebih mudah apabila diajar dalam berhubung dengan skala yang telah ditubuhkan pentatonic.

Isyarat tangan Gambaran tanda Solfege tangan Curwen. Versi ini termasuk kecenderungan mempergunakan gaya suara dan tajuk yang menarik untuk nada setiap. Tanda-tanda tangan, yang juga dipinjam dari ajaran Curwen, yang dilakukan semasa latihan menyanyi untuk menyediakan alat bantuan visual.

Teknik ini menyerahkan kepada setiap darjah skala tanda tangan yang menunjukkan tugas tertentu yg mempergunakan gaya suara. Sebagai contoh, mi, dan sebagainya adalah stabil dalam penampilan, manakala titik fa dan ti di arah km dan lakukan, masing-masing. Begitu juga, tanda tangan untuk perlantikan mencadangkan usul lakukan, dan yang la untuk jadi. Kodaly ditambah kepada tanda-tanda tangan Curwen pergerakan menaik / menurun, membenarkan kanak-kanak sebenarnya melihat ketinggian atau kedalaman padang (Wheeler 1985:15). Tanda-tanda telah dibuat di hadapan badan, dengan tidak jatuh kira-kira pada paras pinggang dan la pada paras mata. Jarak mereka di angkasa sepadan dengan saiz selang yang mereka wakili (Choksy 1999:14). Tanda-tanda tangan telah dipaparkan dalam filem 1977, Tutup Pertemuan Jenis Ketiga.

Bahan Kodaly bahan Kaedah telah disediakan khusus dari dua sumber: muzik rakyat "tulen" dan "baik berkualiti" muzik terdiri (Choksy 1999:16). Muzik rakyat telah berfikir untuk menjadi

kenderaan yang ideal untuk latihan muzik awal kerana bentuk pendek, pentatonis gaya, dan bahasa yang mudah (2). Daripada repertoir klasik, pelajar asas menyanyi karya komposer utama era muzik Baroque, Classical dan Romantik, manakala pelajar sekolah menengah peringkat menyanyi muzik dari abad ke-20 juga. Kodaly dikumpulkan, terdiri, dan mengatur sebilangan besar kerja-kerja untuk kegunaan pedagogi (Young 1964:83). Bersama-sama dengan Béla Bartók dan syarikat-syarikat bersekutu lain, Kodaly yang dipungut dan diterbitkan enam jilid muzik rakyat Hungary, termasuk lebih 1000 lagu kanak-kanak. Kebanyakan kesusasteraan ini telah digunakan dalam nyanyian Kaedah Kodaly dan buku teks (Choksy 1999:15). Muzik berkualiti tinggi diperlukan dalam bentuk ringkas dan mudah untuk merapatkan jurang antara muzik rakyat dan kerja-kerja klasik (2). Untuk tujuan ini, Kodaly terdiri beribu-ribu lagu dan latihan penglihatan-nyanyian, menjadikan 16 penerbitan pendidikan, enam yang mengandungi lebih 100 latihan setiap (Eösze 1972:69) dalam jumlah yang berganda.Kerja-kerja lengkap pedagogi Kodaly diterbitkan secara kolektif oleh Boosey & Hawkes sebagai Kaedah Kodaly paduan suara (Eösze / Houlahan 2006).

Keputusan Kajian telah menunjukkan bahawa Kaedah Kodaly meningkatkan intonasi, kemahiran irama, literasi muzik, dan keupayaan untuk menyanyi di bahagian kompleks semakin (DeVries 2001:24). Di luar muzik, ia telah ditunjukkan untuk meningkatkan fungsi persepsi, pembentukan konsep, kemahiran motor, dan prestasi dalam bidang akademik yang lain seperti membaca dan matematik (25).

Bahan 2 : Translate from http://en.wikipedia.org/wiki/Orff_Schulwerk

Schulwerk Orff Pendekatan Orff, adalah salah satu daripada beberapa pendekatan pembangunan termasuk Kaedah Kodaly, Cukup Muzik dan Kaedah Suzuki yang digunakan untuk mengajar mata pelajaran pendidikan muzik kepada pelajar. Ia menggabungkan muzik, pergerakan, drama, dan ucapan kepada pengajaran yang serupa dengan dunia permainan kanak-kanak. Ia telah dibangunkan oleh Carl Orff penggubah Jerman (1895-1982) dan rakan sekerja Gunild Keetman semasa tahun 1920-an. Carl Orff bekerja sehingga akhir hayat beliau untuk meneruskan pembangunan dan penyebaran kaedah pengajaran beliau. Pendekatan Orff kini digunakan di seluruh dunia untuk mengajar pelajar dalam persekitaran semulajadi dan selesa. Istilah "schulwerk" Jerman untuk (secara literal) "sekolah kerja" atau "persekolahan", dalam hal ini dalam bidang muzik.

Pendekatan Asas Orff Pendekatan Orff pendidikan muzik menggunakan bentuk yang sangat ringkas aktiviti seharihari bagi tujuan penciptaan muzik oleh pelajar-pelajar muzik. Pendekatan Orff adalah kanakkanak berpusatkan cara pembelajaran "pendidikan muzik yang menganggap muzik sebagai

satu sistem asas seperti bahasa dan percaya bahawa setiap kanak-kanak boleh belajar bahasa tanpa arahan rasmi supaya setiap kanak-kanak boleh belajar muzik dengan pendekatan yang lembut dan mesra. Ia sering dipanggil "Muzik Elemental membuat" kerana bahan-bahan yang diperlukan untuk mengajar pelajar adalah "sederhana, asas, semula jadi, dan dekat dengan dunia kanak-kanak pemikiran dan fantasi". Dalam usaha untuk Pendekatan Orff untuk bekerja dengan efektif guru perlu mewujudkan suasana yang serupa dengan dunia permainan kanak-kanak. Ini membolehkan peserta kanak-kanak berasa selesa mempelajari kemahiran baru dan sering abstrak muzik, penerokaan yang lebih besar instrumen muzik atau kemahiran muzik, dan memastikan pelajar dari perasaan yang dinilai atau diadili oleh atau rakan sebaya dan guru. Seorang kanak-kanak yang mengambil bahagian dalam kelas Orff tidak merasai tekanan persembahan yang sering seiring dengan muzik kerana setiap pelajar dalam bilik darjah Orff dianggap sebagai yang sama, walaupun persembahan solo. Pendekatan Orff digunakan oleh guru untuk menggalakkan pelajar mereka untuk menikmati menjadikan muzik sebagai individu serta dalam kumpulan. Kanak-kanak sedar kegembiraan kumpulan penyelarasan dan perpaduan. Ia juga melibatkan penyertaan dewasa ibu bapa dan lain-lain dalam membuat muzik. Oleh itu, ia membawa peranan ibu bapa dalam pendidikan kanak-kanak dalam kedudukan pusat. Dari aspek guru Orff-Schulwerk juga merupakan satu proses mogok setiap aktiviti ke dalam bentuk termudah dan kemudian membentangkan langkah-langkah satu pada satu masa untuk akhirnya menjadi prestasi yang lengkap. Dalam Pendekatan Orff "semua konsep dipelajari oleh 'melakukan'". Pelajar Pendekatan Orff belajar muzik dengan mengalami dan mengambil bahagian dalam pelajaran dan aktiviti muzik. Pelajaran ini merangsang bukan sahaja konsep praxial muzik seperti irama dan tempo, tetapi juga yang kualiti estetik muzik. "aktiviti Orff membangunkan kesedaran jumlah kanakkanak" dan "peka kesedaran kanak-kanak itu ruang, masa, bentuk, garis, warna, reka bentuk, dan data-estetik mood bahawa pemuzik adalah amat menyedari tentang, lagi mendapati sukar untuk menerangkan kepada orang baru muzik ". Berbeza Muzik Hanya atau Kaedah Suzuki, pendekatan Orff Schulwerk tidak adalah kaedah. Terdapat tiada prosedur yang sistematik langkah demi langkah yang perlu diikuti. Terdapat prinsip-prinsip asas, model yang jelas dan proses asas bahawa semua guru intuitif dan kreatif gunakan untuk membimbing organisasi idea muzik mereka.

Orff Schulwerk muzik Muzik yang dijana dalam Pendekatan Orff adalah sebahagian besarnya improvisational dan menggunakan pembinaan mempergunakan gaya suara asal yang membina rasa keyakinan dan kepentingan dalam proses pemikiran kreatif. Pelajar Pendekatan Orff menyanyi, bermain instrumen, dan menari bersendirian serta dalam kumpulan. Lagu-lagu adalah biasanya pendek, mengandungi ostinatos, adalah dalam lingkungan nyanyian, boleh dimanipulasikan untuk dimainkan dalam bentuk pusingan atau ABA. "Muzik dipilih dengan rasa nasionalisme yang kukuh, yang berkaitan dengan lagu-lagu rakyat dan muzik warisan kanak-kanak itu sendiri". Muzik juga boleh menjadi apa-apa dari sajak untuk lagu-lagu yang dicipta oleh kanak-kanak itu sendiri. Muzik Orff-Schulwerk sebahagian besarnya berdasarkan variasi ringkas tetapi secara paksa pada corak irama. Ini menjadikan bentuk muzik sangat mudah dan indah, yang mudah dipelajari oleh anak-anak muda, dan juga berguna untuk orang dewasa dan oleh itu ia mempunyai tarikan universal. Komposer David Hewson telah terdedah kepada Orff Schulwerk dan pengaruh ini membantu untuk membentuk banyak muzik yang

terkemudian. Muzik adalah sebahagian besarnya mod, bermula dengan pentatonis (major dan minor) skala. (Versi Bahasa Inggeris yang disesuaikan oleh Margaret Murray) berdengung atau bordun, cepat ditubuhkan sebagai bass alasan yang menyokong kebanyakan melodi dan ostinati melodi menambah tenaga dan warna.

Jilid II dalam Bahagian Satu, meliputi hexachordal (ditambah fa) melodi lebih triad Bass berdengung Utama, dan kemudian tujuh nota: Ionia mod. Nota, ini tidak skala utama, sebagai bass berdengung menguatkuasakan keharmonian bukan fungsi. Pertiga dan sixths selari (paraphony) digunakan secara liberal di sini. Bahagian Dua memperkenalkan penggunaan triad seperti berikut: - ii, dan beberapa I - vi. Goodkin (p172) membincangkan perkembangan daripada jumlah: I-II-III-IV-V yang bertentangan dengan I-II-IV-III-V. Jilid III memperkenalkan Utama Dominan dan Subdominant triad (Itulah berkata: harmoni berfungsi). Namun begitu, Jilid IV boleh dilihat secara logik langkah seterusnya kerana ia memperkenalkan Dorian, Aeolian dan mod Phrygia dengan pesawat beralih serupa dan triad yang dijumpai sebelum ini dalam Vol II. Vol IV, Bahagian Satu: Kecil-dengung Bass triad. Aeolian, Dorian dan Phrygia mod, i-ii beralih pesawat dan triad. Bahagian Dua: Tonik dan triad Nota memimpin, i-IV dan hiasan ketiga. Vol III Utama triad Dominan dan Subdominant. Ini dunia harmonik adalah lebih mencabar bagi kanak-kanak dan improvising daripada mod, maka kepentingan meninggalkan sehingga kemahiran telah dibangunkan dengan sewajarnya. Isipadu V berikut III, tetapi meneroka Chords Dominan Kecil dan Subdominant. Dan akhirnya, hampir sebagai Paralipomena afterthought, yang meneroka dunia Lydia I-II, dan Mixolydian I-VII. Apabila muzik asal menarik telah dijana oleh kumpulan atau kanakkanak individu keinginan untuk merekodkan ia mungkin timbul. Oleh itu, keinginan untuk membangunkan kemahiran muzik muncul dengan sendirinya dan kanak-kanak boleh intrinsik digerakkan untuk mempelajari muzik formal.

Orff instrumen dan alat Orff dianggap irama percussive sebagai satu bentuk semula jadi asas ungkapan manusia. Carl Orff dan rakan sekerja Gunild Keetman bersama terdiri banyak muzik untuk siri jumlah lima, Muzik untuk kanak-kanak. Jumlah ini, pertama kali diterbitkan pada tahun 1950, masih ada dan digunakan pada hari ini. Muzik yang dimainkan pada Orff instrumen sering sangat sederhana dan mudah untuk bermain walaupun untuk pemuzik kali pertama. Beberapa instrumen dalam pendekatan termasuk xylophones miniatur, marimbas, glockenspiels dan métalofon; semua yang mempunyai bar boleh tanggal, lajur bergema untuk projek bunyi, dan mudah diangkut dan disimpan. Guru Orff juga menggunakan gendang berlainan saiz, perakam, dan alat perkusi bukan nada "untuk mengakhiri lagu-lagu yang dinyanyikan dan dimainkan". [9] Pendekatan Orff juga memerlukan kanak-kanak menyanyi, nyanyian, bertepuk tangan, tarian, pat, dan snap jari bersama-sama dengan melodi dan irama.

Empat peringkat Orff Schulwerk Di Amerika terdapat empat peringkat Pendekatan Orff yang: tiruan, penerokaan, penambahbaikan dan komposisi. Melalui tiruan, guru, ketua kumpulan, atau bahkan pelajar membuat persembahan bagi kelas dan kelas seterusnya di mengulangi apa yang bermain untuk mereka. Penerokaan membolehkan pelajar untuk mencari aspek muzik yang menawarkan instrumen Orff dan meneroka kemahiran aural / lisan dan usul dan ungkapan bahawa badan itu berupaya. Celik diajar dengan pembelajaran notasi muzik dan menjadi biasa dengan bentuk muzik seperti Rondo dan ABA.Penambahbaikan adalah perbuatan mencipta sesuatu, terutamanya muzik, tanpa persediaan terlebih dahulu. [12] Untuk garu sendiri, pelajar mesti mempunyai pengetahuan awal dan kefahaman konsep. "[13] Pelajar Pendekatan Orff belajar untuk mencipta melodi mereka sendiri dalam persekitaran yang selesa yang membolehkan kesilapan dan menggalakkan kreativiti.

Penyebaran Orff Schulwerk Pada tahun 1923, Carl Orff bertemu Dorothee Günther semasa bekerja di sebuah teater di Munich, Jerman. Günther "percaya bahawa kebanyakan pelajar tidak mendapat peluang yang cukup untuk melakukan aktiviti seni dan muzik dan pergerakan". Oleh kerana latar belakang yang luas dalam gimnastik dan Gunter seni adalah dapat membuka Gunter-Schule pada tahun 1924. Walaupun Carl Orff tidak pernah bekerja dengan pelajar-pelajar terus Gunter-Schule, ini adalah institusi pertama untuk mengajar apa yang kemudiannya dikenali sebagai Pendekatan Orff. Pelajar Günther-Schule kemudian terus menjadi penari dan guru-guru nota. Salah seorang daripada pelajarnya, Gunild Keetman, bermula sebagai seorang pelajar dan menjadi guru di sekolah. Gunter-Schule asalnya hanya diajar Walau bagaimanapun, pelajar yang lebih dewasa, Keetman kemudian bekerja untuk membangunkan idea-idea sekolah untuk mengajar anak-anak kecil juga. Bersama-sama dia dan Carl Orff mewujudkan lima jumlah siri "Muzik untuk Kanak-kanak" yang masih digunakan oleh guru-guru hari ini. Gunter-Schule berlari sehingga 1944 apabila Nazi merampas ia.Pada tahun 1945 bangunan telah musnah dalam serangan bom Bersekutu dan semua bahan (instrumen, pakaian, gambar, dan perpustakaan dan arkib) telah musnah. Selepas perang, dua peristiwa yg berhubung dgn keuntungan membawa pendekatan Orff ke dalam bidang pendidikan. Satu siri program radio yang bertujuan untuk kanak-kanak disiarkan di Bavaria. Orff menulis muzik dan re-Amerika dengan Keetman untuk bekerja pada siaran-siaran. Peristiwa kedua adalah permintaan Mozartariums mempunyai Keetman mengajar kelas kepada kanak-kanak antara 8 dan 10 tahun.Traude Schrattenecker yang juga graduan Gunter-Schule, menyertai Keetman dalam menjalankan sekolah ini. Terdapat Orff Schulwerk persatuan di negara-negara yang berbeza di seluruh dunia termasuk Amerika, Jerman, Australia, Korea, United Kingdom, Afrika Selatan, Perancis, Finland, dan Kanada. Semua organisasi berkeras mengenai ajaran Carl Orff dan penyebaran Pendekatan. Melalui semua guru-guru organisasi yang berminat dalam mengajar Pendekatan Orff boleh menjadi disahkan dalam Pendekatan. Amerika Orff-Schulwerk Persatuan menawarkan tiga tahap latihan yang berbeza, setiap yang mengambil masa selama 60 jam untuk disiapkan. Aras satu memberi tumpuan kepada "kemahiran yang diperlukan untuk merancang dan melaksanakan pelbagai muzik Schulwerk Orff dan aktiviti pergerakan di

dalam kelas." "Tahap dua dan tiga berkenaan dengan pembangunan memahami konsep unsur-unsur muzik dan pergerakan mereka telah dibentangkan dalam yang Schulwerk konteks unsur muzik, serta kemahiran yang diperlukan untuk melaksanakan mereka ". Kaedah-kaedah lain untuk Pendekatan Orff Pendekatan Orff pada asalnya bertujuan untuk mengajar muzik untuk kanak-kanak tetapi kerana manfaat yang berbeza bahawa ia menawarkan dengan koordinasi, ketangkasan, penumpuan dan teknik ini sering digunakan untuk mengajar individu dengan keperluan khas. Kesederhanaan dalam teknik yang membolehkan semua julat pelajar cacat untuk mengambil bahagian dalam proses pembelajaran. Terencat akal pelajar dengan mudah boleh melaksanakan tugas tanpa rasa takut yang memperkecil-kecilkan atau ketinggalan. Orang kurang upaya penglihatan / buta yang cenderung untuk mempunyai pergerakan yang "teragak-agak, tersentak-sentak, dan lebih terkawal" kerana mereka "sering bernafas agak cetek dengan" boleh menggunakan pernafasan yang berbeza dan latihan pergerakan untuk berehat badan mereka dan bernafas. Pelajar yang cacat pendengaran boleh menggunakan Pendekatan Orff dengan merasakan getaran yang dicipta oleh instrumen yang berbeza. Sejak muzik adalah kebanyakannya pelajar berdaya tahan yang telah mengalami kecederaan yang telah mental terjejas, mereka boleh menggunakan Pendekatan sebagai satu bentuk terapi.Walaupun individu warga tua yang sering menjadi lemah dengan usia tua boleh menggunakan Pendekatan Orff untuk membantu dengan ketangkasan, ingatan dan ketangkasan.

Bahan 3 : Translate from http://en.wikipedia.org/wiki/Dalcroze

Émile Jaques Dalcroze (Julai 6, tahun 1865 - July 1, 1950), Switzerland komposer, pemuzik dan pendidik muzik yang dibangunkan eurhythmics, kaedah pembelajaran dan mengalami muzik melalui pergerakan. (Pengaruh eurhythmics boleh dilihat dalam pedagogi Schulwerk Orff, biasa pendidikan muzik di sekolah awam di seluruh Amerika Syarikat.) Kaedah Dalcroze melibatkan pengajaran konsep muzik melalui pergerakan. Pelbagai analog pergerakan digunakan untuk konsep muzikal, untuk membangunkan rasa bersepadu dan semulajadi bagi ungkapan muzik. Mengubah badan kepada instrumen muzik diperkemaskan, Dalcroze berpendapat, jalan terbaik untuk menjana asas yang kukuh, muzik bertenaga. Kaedah Dalcroze terdiri daripada tiga elemen sama penting:. Eurhythmics, solfège, dan penambahbaikan. Menurut Dalcroze, mereka terdiri daripada latihan musicianship penting pemuzik yang lengkap. Dalam pendekatan yang ideal, unsur-unsur dari setiap subjek bersatu, menghasilkan satu pendekatan kepada pengajaran yang berakar umbi dalam kreativiti dan pergerakan.

Dalcroze memulakan kerjaya sebagai pendidik di Conservatory Geneva pada tahun 1892, di mana beliau telah mengajar keharmonian dan solfège. Ia adalah dalam kursus solfège beliau bahawa dia mula menguji banyak idea pedagogi berpengaruh dan revolusioner. Antara 1903 dan 1910, Dalcroze mula memberikan persembahan awam kaedah.

Pada tahun 1910, dengan bantuan industrialis Jerman Wolf Dohrn, Dalcroze diasaskan sekolah di Hellerau, di luar Dresden, khusus kepada pengajaran kaedah beliau. Dalam Hellerau telah mengajar banyak orang, di antara mereka Putera Serge Wolkonsky, Vera Alvang (Griner), Valeria Cratina, Jelle Troelstra (anak Pieter Jelles Troelstra), Inga dan Ragna Jacobi, Albert Jeanneret (abang Le Corbusier itu), Mariam Ramberg, dan Placido de Montelio. Dengan tercetusnya Perang Dunia I pada tahun 1914, sekolah ini telah ditinggalkan. Antara kandungannya adalah Nocturne untuk biola dan orkestra, Violin Concerto # 1 di c dan Poème (2 Concerto) untuk biola dan orkestra, kedua-dua kedua itu boleh didapati dalam bentuk CD pada label Guild.

Bahan 4 :

Petikan dari Modul PGSR IPG PRA 3106 - Perkembangan Kreativiti Dalam Pendidikan Prasekolah. (BAB 3)

3.4 Teori-Teori Perkembangan Muzik Dalcroze, Orff Dan Kodaly Kebanyakan jenis pendidikan dan perkembangan muzik berdasarkan falsafah tiga orang ahli dan pendidik muzik. Mereka ialah Emili Dalcroze dari Switzeland, Carl Orff dari Jerman dan Zoltan Kodaly dari Hunggary. Berdasarkan idea-idea muzik yang ditemui di negara mereka masing-masing, ianya telah digunakan secara meluas di serata dunia. Disebabkan idea- idea yang mereka peroleh mempunyai kaitan dengan budaya dan konteks negara mereka sendiri, maka ia telah menyebabkan pendekatan dan isi kandungan teori-teori mereka berbeza. 3.4.1 Kaedah Dalcroze Emile Jaques Dalcroze (18651950) telah memperkenalkan satu kaedah untuk mempelajari dan mengekspresikan muzik melalui pergerakan yang dipanggil eurhythmics. Semasa mengajar Dalcroze mendapati bahawa ramai daripada pelajar-pelajarnya cekap dari segi teknikal tetapi mempunyai kelemahan dari segi pemahaman muzik. Kesedaran ini telahmendorong Dalcroze mencipta satu kaedah yang menggabungkan pergerakan, rentak dan improvisasi. Menurut Dalcroze, pembelajaran dan latihan muzik yang lengkap dan kreatif seharusnya menggabung ketiga-tiga aspek ini. Kaedah Dalcroze ini menegaskan bahawa: i. Tubuh badan pelajar dianggap sebagai peralatan muzik dalam menginterpretasikan bunyi ii. Tindak balas seluruh tubuh badan perlu aktif dalam mempelajari muzik. Kandungan kurikulum pendekatan Dalcroze adalah bertujuan untuk memperkembangkan kebolehan pelajar untuk merasa, mendengar, mencipta, berimaginasi, berhubung, mengingat, membaca, mempersembahkan dan menginterpretasikan muzik. Kepekaan terhadap rentak, kebolehan mengenali muzik dan koordinasi otot dikembangkan secara serentak. Rajah 3.2 menunjukkan perkara yang ditekankan dalam pendekatan Dalcroze. Dalam mendidik kanakkanak, Dalcroze cuba sedaya upaya untuk mengajar kanak-kanak tentang cara menghayati muzik dan cara mengekspresikan perasaan mereka melalui muzik. Dalcroze sentiasa cuba mengendalikan pengajarannya supaya tidak membosankan dan sentiasa cuba mengintegrasikan sebanyak deria yang boleh. Berdasarkan pengalaman ini, Dalcroze memerhatikan bahawa walaupun kadang kala kanak-kanak tidak boleh bertepuk dan menyanyi mengikut rentak, namun mereka boleh berjalan atau berlari mengikut rentak berkenaan. Ini merupakan elemen paling penting dalam menyokong hujah beliau yang menekankan bahawa pergerakan adalah salah satu cara mengungkapkan perasaan melalui

muzik. Mengikut kaedah dan aktiviti-aktiviti pengajaran, Dalcroze memberikan pandangan bahawa pergerakan dan nyanyian dianggap sebagai kemahiran asas yang mesti ditekankan. Dua ciri yang penting ialah: i. Pendengaran Dalaman iaitu kebolehan mengenali sensasi yang dirasai melalui pergerakan dan bunyi. ii. Kinesthesia iaitu sensasi yang dirasai melalui pergerakan ditukar kepada perasaan yang kemudiannya dihantar ke otak. Otak pula akan memproses maklumat dan menukar maklumat yang diterima menjadi pengetahuan. Improvisasi tau pengubahsuaian adalah satu lagi yang sangat penting dalam kaedah ini. Mengikut Dalcroze, muzik harus sentiasa diubah supaya kanak-kanak belajar mendengar, mengenali dan menghayati muzik. Falsafah di sebalik konsep ini adalah seperti berikut: Berdasarkan pendapat dan pandangan Dalcroze di atas, dapatlah disimpulkan di sini bahawa luahan estetik kanak-kanak amat berbeza dengan pergerakan badan yang biasa. Di dalam kehidupan seharian, kanak-kanak berkomunikasi secara verbal dan bukan verbal. Komunikasi bukan verbal melibatkan pergerakan estetik yang menjurus kepada isyarat yang merupakan gambaran kepada emosi dalaman, jiwa dan pemikiran mereka. 3.4.2 Kaedah Orff

Carl Orff ialah seorang ahli muzik dari German yang memperkenalkanpendekatan pendidikan muzik yang menggunakan pergerakan sebagai asas penguasaan perkembangan muzik kanakkanak. Pendekatan ini dikenali sebagai Orff Shulwerk. Pada mulanya, Orff Shulwerk dicipta untuk mengajar orang dewasa tetapi lama kelamaan diubahsuai khusus untuk mengajar kanak-kanak. Suara, pergerakan dan peralatan muzik adalah tiga elemen perantara yang digunakan dalam Shulwerk. Lagu dan rima pentatonik digunakan untuk mengajar kanak-kanak menyanyi. Pentatonik ialah skala lima nota. Pelbagai pergerakan direka dan disesuaikan dengan rima. Meneroka dan mencuba pergerakan badan menggunakan ruang yang sedia ada serta mengikut rentak muzik yang berlainan adalah penting dalam kaedah ini.Manakala peralatan muzik yang digunakan dalam kaedah Shulwerk adalah dari jenis bar atau mallet seperti xylophone. Alat ini dipanggil instrumen Orff kerana kunci-kunci yang boleh dikeluarkan atau dipindahkan membolehkan nota-nota muzik disusun semula dalam berbagai kombinasi semasa latihan pengubahsuaian. Proses pengajaran pendekatan Shulwerk boleh dibahagikan kepada empat bahagian yang digunakan dalam pelbagai cara iaitu: i. Penjelajahan Kanak-kanak menjelajahi dan mencuba semua aspek Shulwerk. Semua instrumen termasuk suara dicuba untuk menghasilkan bunyi. Pelbagai pergerakan juga dicuba. Contohnya, bergerak seperti seekor binatang. ii. Peniruan Kanak-kanak banyak belajar dengan meniru pergerakan yang dilihat dan didengar. Shulwerk menggunakan teknik ini untuk mengembangkan kemahiran muzik kanak-kanak. iii. Improvisasi Selepas kanak-kanak belajar tentang pergerakan, rentak dan melodi, kanak-kanak akan berupaya membuat improvisasi terhadap melodi. iv. Penciptaan Fungsi Shulwerk dalam aspek ini adalah menyediakan alat untuk penciptaan. Selepas penjelajahan akan menggunakan pengetahuan tentang muzik, pengetahuan tentang melodi,

pergerakan dan bahasa untuk mencipta satu gubahan muzik yang lengkap. Jelasnya, pandangan Carl Orff terhadap pengajaran muzik kanak-kan k tidak banyak perbezaan dengan pendapat Dalcroze. Kedua-dua mereka member penekanan kepada kepentingan penerapan unsur muzik dan pergerakan dalam pendidikan kanak-kanak. Mereka percaya bahawa pergerakan estetik awal kanak-kanak mempunyai kaitan langsung dengan emosi mereka. Ini kerana resepsi deria yang mengeluarkan isyarat tersebut selalunya mempunyai hubungan terus dengan bahagian otak yang merangsang emosi. 3.4.3 Kaedah Kodaly Zoltan Kodaly ialah tokoh muzik yang berasal dari Hungary. Konsep Kodaly diperkenalkan sebagai kaedah dalam pendidikan muzik. Asas dalam kaedah ini ialah nyanyian, pembelajaran bahan muzik instrinsik iaitu muzik yang berkait rapat dengan budaya sesuatu masyarakat dan penggunaan solmization yang relatif. Solmization ialah sistem kod nada yang menggunakan suku kata do-re-mi-fa-so-la-ti-do untuk skala atau skor muzik. Perbezaan utama antara kaedah ini dengan kaedah-kaedah pendidikan muzik yang lain ialah penekanan kepada pembelajaran dan pembacaan skor muzik secara formal. Kaedah ini adalah berdasarkan kepada gabungan tiga konsep iaitu: i. Konsep solfej dari Itali dan Dalcroze. ii. Suku kata rentak Cheve dari Perancis iii. Nyanyian tangan Curven dari England. Pendekatan Kodaly mempunyai dua objektif iaitu: i. Membantu dalam perkembangan sosial seni kanak-kanak yang seimbang. ii. Menghasilkan individu dewasa yang dapat membaca dan menulis skor muzik seperti mana mereka mahir membaca dan menulis dalam bahasa. Berdasarkan pengalamannya, Kodaly sedar bahawa pendidikan muzik kanak-kanak haruslah bermula dari tahap prasekolah. Kodaly menekankan kepentingan muzik dalam kurikulum. Di samping itu, Kodaly menegaskan bahawa pengajaran muzik harus dimulakan pada masa kanak-kanak mula belajar membaca. Rajah 3.5 menunjukkan diri-ciri yang terdapat di dalam kaedah Kodalay. Bahan 5 : Pendedahan Kaedah Kodaly Dalam Pengajaran Dan PembelajaranMuzik Kaedah Kodaly adalah satu kaedah yang berterusan dan sentiasa berkembang. Banyak perubahan telah berlaku sejak kaedah ini bermula dan sedang dalam proses perubahan untuk mencari cara yang lebih baik lagi untuk memupuk rasa cinta kepada muzik. Kaedah Kodaly menjadi tunjang dan nadi kepada kurikulum muzik di sekolah mahu pun di institut pendidikan guru.Terdapat 3 jenis teknik atau komponen di dalam pengajaran dan pembelajaran kaedah Kodaly iaitu: i. Tonik Solfa ii. Isyarat Tangan iii. Simbol, Notasi dan Sebutan Irama a. Kaedah Kodaly secara berurutan

Kaedah berurutan ini berfokus kepada isi kandungan yang disusun dengan sistematik mengikut kebolehan kanak-kanak pada tahap perkembangannya. i. Konsep Irama Salah satu unsur muzik yang ketara yang boleh dijadikan contoh di sini ialah irama. Irama yang asas didalam kaedah ini ialah irama bersamaan dengan pergerakan kanak-kanak seperti berjalan (krocet – mempunyai nilai 1 kiraan) dan berlari (kuaver – mempunyai nilai ½ kiraan). Elemen-elemen muzikyang lain seperti bentuk (form), harmoni, tempo, dinamik boleh diatur atau disusun secara berurutan dalam kaedah ini. ii. Konsep melodi Selain konsep irama, konsep melodi juga perlu diperkenalkan secara berurutan. Mengikut perkembangan muzikal kanak-kanak, mereka hanya dapat menyanyikan 5 atau 6 ton dan tidak dapat menghasilkan semiton dalam pic yang tepat. Oleh demikian konsep melodi perlu diperkenalkan dengan 2 pic dahulu, ‘so’ dan ‘mi’ yang mempunyai jeda minor ke-3. Mengikut kebiasaan corak jeda ini memang terdapat di dalam kehidupan harian mereka. Contohnya seperti sebutan perkataan berpic:

Didalam kajian konsep melodi, jeda minor ke-3 dan major ke-2 merupakan jeda-jeda yang sama dan lazim digunakan di negara Jepun, Amerika Syarikat dan juga Hungary. b. Nyanyian Suara merupakan satu alat muzik yang semulajadi yang berkesan dan dimiliki oleh semua orang. Kanak-kanak menggunakan suara sebagai alat untuk melahirkan perasaan gembira, sayang, sedih, takut atau seronok. Cara yang baik bagi kanak-kanak menggunakannya untuk menimba pengalaman muzikal ialah kegiatan nyanyian. Oleh itu nyanyian merupakan aktiviti yang penting dalam pengajaran dan pembelajaran muzik dan asas yang terbaik dalam perkembangan dan kemahiran muzik. c. Pendengaran Dalaman Teknik ini dikenali sebagai ‘inner hearing’ dan ‘inner singing’ yang dapat menguji kesemua elemen muzik kanak-kanak. Pendengaran dalaman memainkan peranan yang penting dalam kemahiran muzik seperti nyanyian, permainan alat dan lain-lain bidang muzik. Berikut adalah beberapa aktiviti kemahiran pendengaran dalaman yang boleh digunakan dalam pengajaran dan pembelajaran muzik: Contoh 1 Gunakan lagu yang mudah seperti Lompat Si Katak Lompat, Bangun Pagi Gosok Pagi, Jongjong Inai dan sebagainya. Pelajar harus faham bahawa tujuan latihan ini adalah untuk menguji tempo, melodi dan elemen-elemen muzikal lain yang telah mereka pelajari. Terangkan kepada pelajar bahawa untuk lagu yang dinyanyikan, mereka dikehendaki untuk menyanyi frasa pertama dan kedua dengan kuat dan nyanyikan frasa ketiga dalam kepala. Dengan erti kata lain pelajar - pelajar dikehendaki untuk terus menyanyi dengan senyap. Kemudian frasa yang terakhir perlu dinyanyikan kuat semula.

Contoh 2 Meneka lagu. Guru menggunakan isyarat tangan solfa kepada sesuatu melodi dan meminta murid-murid menyanyikan dengan senyap di dalam kepala. Setelah guru memberi masa untuk murid-murid merasai melodi itu, guru akan meminta murid menyanyikan keratan melodi tersebut secara kuat d. Penghafalan Kanak-kanak biasanya merasa seronok apabila mempelajari sesuatu lagu itu dengan cara menghafal atau ‘learning by heart’. Namun ada cara yang lebih menarik dalam memperkembangkan aspek ini. Ia boleh dilakukan melalui teknik permainan. Contoh 1. -Guru membuat isyarat tangan dan murid menghafalnya sambil berfikir melodi tersebut. -Murid membuat isyarat tangan serta menyanyikan melodi itu kepada solfa. -Proses diulang dengan motif-motif yang pendek. (Setelah latihan dijalankan beberapa kalai murid diberi latihan dengan menggunakan motif yang lebih panjang) Contoh 2 -Guru menggunakan skel pentatonik sebagai bahan penghafalan. -Murid diberi sehelai kertas dimana dibahagian kiri telah diisi dengan not-not pada baluk. Dibahagian kanan pula dikosongkan. -Murid mendengar guru memainkan 2 atau 3 not dikibod berulangulang. -Murid digalakan berfikir dahulu sebelum menulis balik pada baluk disebelah kanan. -Setelah selesai menulis, murid menyanyi not-not yang ditulis di baluk tadi. (Aktiviti ini boleh menggunakan symbol atau notasi lidi dengan nama solfa) e. Improvisasi Aspek ini diperkenalkan sebagai satu cara untuk menentukan samada murid dapat memahami konsep muzik yang dipelajari serta member keyakinan kepada mereka. Contoh : Permainan Baling Tepuk -Guru akan membaling ‘bola sakti’ kepada murid bertuah. -Guru akan bertepuk atau menggerakkan anggota badannya pada detik sambil murid mendengar. -Murid tersebut digalakkan respon melalui bertepuk atau menggerakkan anggota badan pada satu corak yang lain. f. Teknik/Komponen Kaedah Kodaly i. Tonik Solfa Kodaly menggunakan system ‘do’ bergerak yang berasal dari Guido Arezzo (Itali) pada Abad ke 11. Dalam system ini, tonik solfa atau tonik pusat dalam sesebuah lagu ialah ‘do’ dalam nada major dan ‘la’ dalam nada minor. Ini memudahkan pelajaran nyanyian semerta. Nada Major : d r m f s l t d’ Nada minor : l t d r m f s l’

Tonik Solfa menekankan perhubungan pic dan fungsinya dalam sesuatu sitem tonal. Apabila kanak-kanak dapat menguasai tonik solfa dengan selesa melalui nyanyian, membaca dan menulis skor mereka boleh diperkenalkan dengan not nama abjad. Nyanyian pic dalam jeda minor ke 3 (so – mi) merupakan pengajaran asas. Dengan menggunakan tonik solfa kanak-kanak yang kenal dua not yang berpic ini boleh membacakan not ini pada baluk dimana-mana posisi. Kodaly berpendapat skel pentatonic (5 ton) amat sesuai digunakan kerana skel itu merupakan skel asas untuk lagu rakyat Hungary yang berciri mood minor. ii. Isyarat Tangan Isyarat tangan merupakan sejenis lambang yang berasal dari Hebrew dan Mesir kuno. Ia boleh dilakukan untuk menggambarkan tinggi rendah sesuatu pic apabila dinyanyikan. Kanak-kanak biasanya menggunakan satu tangan (tangan yang menulis) untuk isyarat tangan. Isyarat -isyarat ini dilakukan dibahagian hadapan badan dengan permulaan ‘do’ pada aras bahagian pinggang dan ‘la’ pada aras bahagian mata. Jarak dalam isyarat tangan menunjukkan jeda yang dinyanyikan dan ditunjukkan. Jarak ‘so’ – ‘mi’ lebih jauh dari jarak ‘so’ – ‘la’ atau ‘do’ – ‘re’. Oktaf menggunakan isyarat tangan yang sama tetapi pada jarak yang berdasarkan skala. iii. Simbol notasi lidi dan sebutan Berikut adalah diantara urutan irama yang digunakan di dalam Kaedah Kodaly. Simbol Muzik bergerak dalam beat yang stabil

Meter – muzik bergerak dalam kumpulan beat yang mempunyai tekanan

Ikon i. Irama

ii. Pic (Kontur melodi)

iii. Notasi Lidi dengan Pic

iv. Notasi Lidi dan Sebutan Irama

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful