You are on page 1of 1

Revista O Xas Nmero 4 Outubro de 2001

PESADELO

Al no corentetantos (anos de fame e miseria) pillei a un rapaz roubando unhas latas de conserva.

Porque o rapaz non roubaba tentaba sobrevivir na resaca desgraciada da brutal guerra incivil.

Eu deille unha labazada. Algunha mis levara se unha irmn que escoitaba non baixase moi axia.

Pasaron xa ben de anos; homes de moitos lugares tratan por tdolos medios de chegar s nosos lares.

E aloumiou neno con tenrura e cario, acaricioulle a cara e ata lle deu algn bico.

Son sobre todo africanos os que chegan en pateras, polacos, ecuatorianos e de outras moitas terras.

Regaloulle as das latas, arranxoulle un bocadillo e despeduno dicicindo: - Vaite pra casa fillio.

Tamn eles teen fame como lle ocurru neno e abandano todo como noutrora os galegos.

Eu pedn severidade pra un ladrn tan culpable. Dxome con seriedade: - Quen ten a culpa a fame.

E sobrando como sobran alimentos, (que se queiman), como consentir que morran de inanicin e miseria?

Subu para o seu traballo con baile de auga nos ollos e deixoume coma un parvo reflexionando a soas.

Non lles esquilman Europa e os USA a riqueza? Que lles dean pra que coman e non os mate a pobreza!

Decepcioneime a min mesmo, non durmn nunha semana. A bofetada do cro sufrina multiplicada.

E lvenlle desarrollo, fbricas s seus estados. As sern como todos e non vencidos esclavos.

O Fillo de Bieito

18