Σοφοκλέους Ἠλέκτρα  

 
(ed. Richard Jebb, Cambridge 1894) 
 
Παιδαγωγός 
ὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτὲ 
Ἀγαμέμνονος παῖ, νῦν ἐκεῖν᾽ ἔξεστί σοι 
παρόντι λεύσσειν, ὧν πρόθυμος ἦσθ᾽ ἀεί. 
τὸ γὰρ παλαιὸν Ἄργος οὑπόθεις τόδε, 
τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης· 
αὕτη δ᾽, Ὀρέστα, τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ 
ἀγορὰ Λύκειος· οὑξ ἀριστερᾶς δ᾽ ὅδε 
Ἥρας ὁ κλεινὸς ναός· οἷ δ᾽ ἱκάνομεν, 
φάσκειν Μυκήνας τὰς πολυχρύσους ὁρᾶν 
πολύφθορόν τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε, 
ὅθεν σε πατρὸς ἐκ φονῶν ἐγώ ποτε 
πρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης λαβὼν 
ἤνεγκα κἀξέσωσα κἀξεθρεψάμην 
τοσόνδ᾽ ἐς ἥβης, πατρὶ τιμωρὸν φόνου. 
νῦν οὖν, Ὀρέστα καὶ σὺ φίλτατε ξένων 
Πυλάδη, τί χρὴ δρᾶν ἐν τάχει βουλευτέον· 
ὡς ἡμὶν ἤδη λαμπρὸν ἡλίου σέλας 
ἑῷα κινεῖ φθέγματ᾽ ὀρνίθων σαφῆ 
μέλαινά τ᾽ ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη. 
πρὶν οὖν τιν᾽ ἀνδρῶν ἐξοδοιπορεῖν στέγης, 
ξυνάπτετον λόγοισιν· ὡς ἐνταῦθ᾽ ἐμέν, 
ἵν᾽ οὐκέτ᾽ ὀκνεῖν καιρός, ἀλλ᾽ ἔργων ἀκμή. 
Ὀρέστης 
ὦ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν προσπόλων, ὥς μοι σαφῆ 
σημεῖα φαίνεις ἐσθλὸς εἰς ἡμᾶς γεγώς. 
ὥσπερ γὰρ ἵππος εὐγενής, κἂν ᾖ γέρων, 
ἐν τοῖσι δεινοῖς θυμὸν οὐκ ἀπώλεσεν, 
ἀλλ᾽ ὀρθὸν οὖς ἵστησιν, ὡσαύτως δὲ σὺ 
ἡμᾶς τ᾽ ὀτρύνεις καὐτὸς ἐν πρώτοις ἕπει. 
τοιγὰρ τὰ μὲν δόξαντα δηλώσω, σὺ δὲ 
ὀξεῖαν ἀκοὴν τοῖς ἐμοῖς λόγοις διδούς, 
εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον. 
ἐγὼ γὰρ ἡνίχ᾽ ἱκόμην τὸ Πυθικὸν 
μαντεῖον, ὡς μάθοιμ᾽ ὅτῳ τρόπῳ πατρὶ 
δίκας ἀροίμην τῶν φονευσάντων πάρα, 
χρῇ μοι τοιαῦθ᾽ ὁ Φοῖβος ὧν πεύσει τάχα· 
ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ 
δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς. 
ὅτ᾽ οὖν τοιόνδε χρησμὸν εἰσηκούσαμεν, 
σὺ μὲν μολών, ὅταν σε καιρὸς εἰσάγῃ, 
δόμων ἔσω τῶνδ᾽, ἴσθι πᾶν τὸ δρώμενον, 
ὅπως ἂν εἰδὼς ἡμὶν ἀγγείλῃς σαφῆ. 
οὐ γάρ σε μὴ γήρᾳ τε καὶ χρόνῳ μακρῷ 
γνῶσ᾽, οὐδ᾽ ὑποπτεύσουσιν ὧδ᾽ ἠνθισμένον. 
λόγῳ δὲ χρῶ τοιῷδ᾽, ὅτι ξένος μὲν εἶ 
Φωκέως παρ᾽ ἀνδρὸς Φανοτέως ἥκων· ὃ γὰρ 

10 

15 

20 

25 

30 

35 

40 

45 

μέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυξένων. 
ἄγγελλε δ᾽ ὅρκον προστιθεὶς ὁθούνεκα 
τέθνηκ᾽ Ὀρέστης ἐξ ἀναγκαίας τύχης, 
ἄθλοισι Πυθικοῖσιν ἐκ τροχηλάτων 
δίφρων κυλισθείς· ὧδ᾽ ὁ μῦθος ἑστάτω. 
ἡμεῖς δὲ πατρὸς τύμβον, ὡς ἐφίετο, 
λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλιδαῖς 
στέψαντες εἶτ᾽ ἄψορρον ἥξομεν πάλιν, 
τύπωμα χαλκόπλευρον ἠρμένοι χεροῖν, 
ὃ καὶ σὺ θάμνοις οἶσθά που κεκρυμμένον, 
ὅπως λόγῳ κλέπτοντες ἡδεῖαν φάτιν 
φέρωμεν αὐτοῖς, τοὐμὸν ὡς ἔρρει δέμας 
φλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον. 
τί γάρ με λυπεῖ τοῦθ᾽, ὅταν λόγῳ θανὼν 
ἔργοισι σωθῶ κἀξενέγκωμαι κλέος; 
δοκῶ μέν, οὐδὲν ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν. 
ἤδη γὰρ εἶδον πολλάκις καὶ τοὺς σοφοὺς 
λόγῳ μάτην θνῄσκοντας· εἶθ᾽, ὅταν δόμους 
ἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον· 
ὡς κἄμ᾽ ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄπο 
δεδορκότ᾽ ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι. 
ἀλλ᾽, ὦ πατρῴα γῆ θεοί τ᾽ ἐγχώριοι, 
δέξασθέ μ᾽ εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς, 
σύ τ᾽, ὦ πατρῷον δῶμα· σοῦ γὰρ ἔρχομαι 
δίκῃ καθαρτὴς πρὸς θεῶν ὡρμημένος· 
καὶ μή μ᾽ ἄτιμον τῆσδ᾽ ἀποστείλητε γῆς, 
ἀλλ᾽ ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων. 
εἴρηκα μέν νυν ταῦτα· σοὶ δ᾽ ἤδη, γέρον, 
τὸ σὸν μελέσθω βάντι φρουρῆσαι χρέος. 
νὼ δ᾽ ἔξιμεν· καιρὸς γάρ, ὅσπερ ἀνδράσιν 
μέγιστος ἔργου παντός ἐστ᾽ ἐπιστάτης. 
Ἠλέκτρα 
ἰώ μοί μοι δύστηνος. 
Παιδαγωγός 
καὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸς 
ὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον. 
Ὀρέστης 
ἆρ᾽ ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα· θέλεις 
μείνωμεν αὐτοῦ κἀπακούσωμεν γόων; 
Παιδαγωγός 
ἥκιστα· μηδὲν πρόσθεν ἢ τὰ Λοξίου 
πειρώμεθ᾽ ἔρδειν κἀπὸ τῶνδ᾽ ἀρχηγετεῖν, 
πατρὸς χέοντες λουτρά· ταῦτα γὰρ φέρει 
νίκην τ᾽ ἐφ᾽ ἡμῖν καὶ κράτος τῶν δρωμένων. 
Ἠλέκτρα 
ὦ φάος ἁγνὸν 
καὶ γῆς ἰσόμοιρ᾽ ἀήρ, ὥς μοι 
πολλὰς μὲν θρήνων ᾠδάς, 
πολλὰς δ᾽ ἀντήρεις ᾔσθου 
στέρνων πληγὰς αἱμασσομένων, 
ὁπόταν δνοφερὰ νὺξ ὑπολειφθῇ· 

50 

55 

60 

65 

70 

75 

80 

85 

90 

τὰ δὲ παννυχίδων ἤδη στυγεραὶ 
ξυνίσασ᾽ εὐναὶ μογερῶν οἴκων, 
ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ 
πατέρ᾽, ὃν κατὰ μὲν βάρβαρον αἶαν 
φοίνιος Ἄρης οὐκ ἐξένισεν, 
μήτηρ δ᾽ ἡμὴ χὠ κοινολεχὴς 
Αἴγισθος ὅπως δρῦν ὑλοτόμοι 
σχίζουσι κάρα φονίῳ πελέκει, 
κοὐδεὶς τούτων οἶκτος ἀπ᾽ ἄλλης 
ἢ ᾽μοῦ φέρεται, σοῦ, πάτερ, οὕτως 
αἰκῶς οἰκτρῶς τε θανόντος. 
ἀλλ᾽ οὐ μὲν δὴ 
λήξω θρήνων στυγερῶν τε γόων, 
ἔστ᾽ ἂν παμφεγγεῖς ἄστρων 
ῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδ᾽ ἦμαρ, 
μὴ οὐ τεκνολέτειρ᾽ ὥς τις ἀηδὼν 
ἐπὶ κωκυτῷ τῶνδε πατρῴων 
πρὸ θυρῶν ἠχὼ πᾶσι προφωνεῖν. 
ὦ δῶμ᾽ Ἀΐδου καὶ Περσεφόνης, 
ὦ χθόνι᾽ Ἑρμῆ καὶ πότνι᾽ Ἀρὰ 
σεμναί τε θεῶν παῖδες Ἐρινύες, 
αἳ τοὺς ἀδίκως θνῄσκοντας ὁρᾶθ᾽, 
αἳ τοὺς εὐνὰς ὑποκλεπτομένους, 
ἔλθετ᾽, ἀρήξατε, τίσασθε πατρὸς 
φόνον ἡμετέρου, 
καί μοι τὸν ἐμὸν πέμψατ᾽ ἀδελφόν· 
μούνη γὰρ ἄγειν οὐκέτι σωκῶ 
λύπης ἀντίρροπον ἄχθος. 
Χορός 
ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάτας 
Ἠλέκτρα ματρός, τίν᾽ ἀεὶ 
τάκεις ὧδ᾽ ἀκόρεστον οἰμωγὰν 
τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα 
ματρὸς ἁλόντ᾽ ἀπάταις Ἀγαμέμνονα 
κακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν 
ὄλοιτ᾽, εἴ μοι θέμις τάδ᾽ αὐδᾶν. 
Ἠλέκτρα 
ὦ γενέθλα γενναίων, 
ἥκετ᾽ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον. 
οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδ᾽, οὔ τί με 
φυγγάνει, οὐδ᾽ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε, 
μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρ᾽ ἄθλιον. 
ἀλλ᾽ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν, 
ἐᾶτέ μ᾽ ὧδ᾽ ἀλύειν, 
αἰαῖ, ἱκνοῦμαι. 
Χορός 
ἀλλ᾽ οὔτοι τόν γ᾽ ἐξ Ἀΐδα 
παγκοίνου λίμνας πατέρ᾽ ἀν‐ 
στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτ᾽ εὐχαῖς. 
ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπ᾽ ἀμήχανον 
ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι, 

95 

100 

105 

110 

115 

120 

125 

130 

135 

140 

  ἔτι μέγας οὐρανῷ  Ζεύς.ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.  Χορός  οὔτοι σοὶ μούνᾳ.  πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά.  δάκρυσι μυδαλέα. ὃν ἁ κλεινὰ  γᾶ ποτε Μυκηναίων  δέξεται εὐπατρίδαν. τέκνον. θάρσει. τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ  ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον;  ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ.  ἃ Ἴτυν. ἀνύμφευτος αἰὲν οἰχνῶ. σὲ δ᾽ ἔγωγε νέμω θεόν. τέκνον. ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει·  ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα  μήθ᾽ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτ᾽ ἐπιλάθου·  χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός.  ἀλλ᾽ ἐμέ γ᾽ ἁ στονόεσσ᾽ ἄραρεν φρένας. οὐδ᾽ ἔτ᾽ ἀρκῶ·  ἅτις ἄνευ τεκέων κατατάκομαι.  ἄχος ἐφάνη βροτῶν.  ἅτ᾽ ἐν τάφῳ πετραίῳ  αἰεὶ δακρύεις.  τάλαιν᾽.  ὄρνις ἀτυζομένα.  Χορός  θάρσει μοι.  ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται.  κεναῖς δ᾽ ἀμφίσταμαι τραπέζαις. ὧδε μὲν  ἀεικεῖ σὺν στολᾷ.  ποθῶν δ᾽ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι.  Ἠλέκτρα  ὅν γ᾽ ἐγὼ ἀκάματα προσμένουσ᾽.  ὄλβιος.  145  150  155  160  165  170  175  180  185  190  . τὸν ἀνήνυτον  οἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεται  ὧν τ᾽ ἔπαθ᾽ ὧν τ᾽ ἐδάη. αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται.  οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα.  κρυπτᾷ τ᾽ ἀχέων ἐν ἥβᾳ.  οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν  βούνομον ἔχων ἀκτὰν  παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος  οὔθ᾽ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων.  οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος. Διὸς εὔφρονι  βήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν.  ἀλλ᾽ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία  οἰκονομῶ θαλάμους πατρός. ἄτεκνος. Διὸς ἄγγελος.  τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;  Ἠλέκτρα  νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς  οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.  ἰὼ παντλάμων Νιόβα.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη  βίοτος ἀνέλπιστος.

  Χορός  φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν. παράγοροι·  τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται.  πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν;  ἐν τίνι τοῦτ᾽ ἔβλαστ᾽ ἀνθρώπων;  μήτ᾽ εἴην ἔντιμος τούτοις  195  200  205  210  215  220  225  230  235  . ὦ δείπνων ἀρρήτων  ἔκπαγλ᾽ ἄχθη.  σᾷ δυσθύμῳ τίκτουσ᾽ ἀεὶ  ψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς  οὐκ ἐριστὰ πλάθειν.  τίνι γάρ ποτ᾽ ἄν. ἔρος ὁ κτείνας.  οἰκτρὰ δ᾽ ἐν κοίταις πατρῴαις  ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία  γενύων ὡρμάθη πλαγά. αἵ μ᾽ ἀπώλεσαν·  οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος  ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι.  Χορός  ἀλλ᾽ οὖν εὐνοίᾳ γ᾽ αὐδῶ.  οὐδέ ποτ᾽ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι  ἀνάριθμος ὧδε θρήνων.  ἀλλ᾽ ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω  ταύτας ἄτας.Χορός  οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά.  τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ  θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν.  Ἠλέκτρα  καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε.  ὄφρα με βίος ἔχῃ.  Ἠλέκτρα  δεινοῖς ἠναγκάσθην.  δόλος ἦν ὁ φράσας. ὦ φιλία γενέθλα.  πρόσφορον ἀκούσαιμ᾽ ἔπος.  αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον πρόδοτον. δεινοῖς·  ἔξοιδ᾽.  μηδέ ποτ᾽ ἀγλαΐας ἀποναίατο  τοιάδ᾽ ἀνύσαντες ἔργα.  Ἠλέκτρα  ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα  ἐλθοῦσ᾽ ἐχθίστα δή μοι·  ὦ νύξ.  δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες  μορφάν. οὐ λάθει μ᾽ ὀργά.  οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων  τὰ παρόντ᾽ οἰκείας εἰς ἄτας  ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς;  πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω. τίνι φρονοῦντι καίρια;  ἄνετέ μ᾽ ἄνετε. εἴτ᾽ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν  ἦν ὁ ταῦτα πράσσων.  μὴ τίκτειν σ᾽ ἄταν ἄταις.  μάτηρ ὡσεί τις πιστά.

  Χορός  ἐγὼ μέν.  εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν  κείσεται τάλας. σὺ νίκα· σοὶ γὰρ ἑψόμεσθ᾽ ἅμα.  ἔπειτα ποίας ἡμέρας δοκεῖς μ᾽ ἄγειν. κἀπικωκύω πατρὸς  τὴν δυστάλαιναν δαῖτ᾽ ἐπωνομασμένην  αὐτὴ πρὸς αὑτήν. ὦ γυναῖκες. οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα  τοσόνδ᾽ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.μήτ᾽. καὶ τὸ σὸν σπεύδουσ᾽ ἅμα  καὶ τοὐμὸν αὐτῆς ἦλθον· εἰ δὲ μὴ καλῶς  λέγω.  ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ᾽ ἴδω  τοῖσιν πατρῴοις. κἀκ τῶνδ᾽ ἄρχομαι κἀκ τῶνδέ μοι  λαβεῖν θ᾽ ὁμοίως καὶ τὸ τητᾶσθαι πέλει. τέτηκα.  ἀλλ᾽ ἡ βία γὰρ ταῦτ᾽ ἀναγκάζει με δρᾶν.  εὑροῦσ᾽ ἐκείνην ἡμέραν. εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ. εἰσίδω δ᾽ ἐσθήματα  φοροῦντ᾽ ἐκείνῳ ταὐτὰ καὶ παρεστίους  σπένδοντα λοιβὰς ἔνθ᾽ ἐκεῖνον ὤλεσεν.  οἱ δὲ μὴ πάλιν  δώσουσ᾽ ἀντιφόνους δίκας. ἐν ᾗ τότε  πατέρα τὸν ἀμὸν ἐκ δόλου κατέκτανεν.  ἔχθιστα συμβέβηκεν· εἶτα δώμασιν  ἐν τοῖς ἐμαυτῆς τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς  ξύνειμι.  τὸν αὐτοέντην ἡμὶν ἐν κοίτῃ πατρὸς  ξὺν τῇ ταλαίνῃ μητρί.  ἔρροι τ᾽ ἂν αἰδὼς  ἁπάντων τ᾽ εὐσέβεια θνατῶν.  αὕτη γὰρ ἡ λόγοισι γενναία γυνὴ  φωνοῦσα τοιάδ᾽ ἐξονειδίζει κακά·  ὦ δύσθεον μίσημα.  ἐγὼ δ᾽ ὁρῶσ᾽ ἡ δύσμορος κατὰ στέγας  κλαίω.  Ἠλέκτρα  αἰσχύνομαι μέν. μητέρ᾽ εἰ χρεὼν  ταύτην προσαυδᾶν τῷδε συγκοιμωμένην·  ἡ δ᾽ ὧδε τλήμων ὥστε τῷ μιάστορι  ξύνεστ᾽. ἥ μ᾽ ἐγείνατο.  πατρῷ᾽ ὁρῶσα πήματ᾽. γονέων  ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας  ὀξυτόνων γόων. ὦ παῖ.  ξυνναίοιμ᾽ εὔκηλος. σοὶ μόνῃ πατὴρ  240  245  250  255  260  265  270  275  280  285  . εἰ δοκῶ  πολλοῖσι θρήνοις δυσφορεῖν ὑμῖν ἄγαν. ἐρινὺν οὔτιν᾽ ἐκφοβουμένη·  ἀλλ᾽ ὥσπερ ἐγγελῶσα τοῖς ποιουμένοις.  ἴδω δὲ τούτων τὴν τελευταίαν ὕβριν.  σύγγνωτε· πῶς γὰρ ἥτις εὐγενὴς γυνή.  ταύτῃ χοροὺς ἵστησι καὶ μηλοσφαγεῖ  θεοῖσιν ἔμμην᾽ ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις. οὐ δρῴη τάδ᾽ ἄν;  ἁγὼ κατ᾽ ἦμαρ καὶ κατ᾽ εὐφρόνην ἀεὶ  θάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνονθ᾽ ὁρῶ·  ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρός.

 εἴπερ ἦν πέλας.  τοιαῦθ᾽ ὑλακτεῖ. ἡ πᾶσα βλάβη.  ἥξοντος ἢ μέλλοντος; εἰδέναι θέλω.  θυραῖον οἰχνεῖν· νῦν δ᾽ ἀγροῖσι τυγχάνει.  Χορός  φιλεῖ γὰρ ὀκνεῖν πρᾶγμ᾽ ἀνὴρ πράσσων μέγα.  οὔτ᾽ εὐσεβεῖν πάρεστιν· ἀλλ᾽ ἔν τοι κακοῖς  πολλή ᾽στ᾽ ἀνάγκη κἀπιτηδεύειν κακά.  ἐν οὖν τοιούτοις οὔτε σωφρονεῖν.  Χρυσόθεμις  τίν᾽ αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοις  290  295  300  305  310  315  320  325  .  μέλλων γὰρ ἀεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσας τέ μου  καὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν. ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ.  τάδ᾽ ἐξυβρίζει· πλὴν ὅταν κλύῃ τινὸς  ἥξοντ᾽ Ὀρέστην· τηνικαῦτα δ᾽ ἐμμανὴς  βοᾷ παραστᾶσ᾽· οὐ σύ μοι τῶνδ᾽ αἰτία;  οὐ σὸν τόδ᾽ ἐστὶ τοὔργον. ὥστ᾽ ἀρκεῖν φίλοις. σὺν δ᾽ ἐποτρύνει πέλας  ὁ κλεινὸς αὐτῇ ταὐτὰ νυμφίος παρών.  Ἠλέκτρα  πέποιθ᾽. οἷα τοῖς κάτω νομίζεται.  Χορός  φέρ᾽ εἰπέ. εἴπερ ὧδε ταῦτ᾽ ἔχει;  Ἠλέκτρα  ὡς νῦν ἀπόντος ἱστόρει· τί σοι φίλον;  Χορός  καὶ δή σ᾽ ἐρωτῶ· τοῦ κασιγνήτου τί φής.  Χορός  θάρσει· πέφυκεν ἐσθλός.  Χρυσόθεμιν.  ἐγὼ δ᾽ Ὀρέστην τῶνδε προσμένουσ᾽ ἀεὶ  παυστῆρ᾽ ἐφήξειν ἡ τάλαιν᾽ ἀπόλλυμαι.  ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος. ἐντάφια χεροῖν  φέρουσαν.  Ἠλέκτρα  καὶ μὴν ἔγωγ᾽ ἔσωσ᾽ ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ.  ὁ πάντ᾽ ἄναλκις οὗτος.  Χορός  ἦ κἂν ἐγὼ θαρσοῦσα μᾶλλον ἐς λόγους  τοὺς σοὺς ἱκοίμην.  Χορός  μὴ νῦν ἔτ᾽ εἴπῃς μηδέν· ὡς δόμων ὁρῶ  τὴν σὴν ὅμαιμον ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν.  Ἠλέκτρα  φησίν γε· φάσκων δ᾽ οὐδὲν ὧν λέγει ποεῖ. φίλαι. ἔκ τε μητρός.τέθνηκεν; ἄλλος δ᾽ οὔτις ἐν πένθει βροτῶν;  κακῶς ὄλοιο. μηδέ σ᾽ ἐκ γόων ποτὲ  τῶν νῦν ἀπαλλάξειαν οἱ κάτω θεοί. πότερον ὄντος Αἰγίσθου πέλας  λέγεις τάδ᾽ ἡμῖν ἢ βεβῶτος ἐκ δόμων;  Ἠλέκτρα  ἦ κάρτα· μὴ δόκει μ᾽ ἄν. ἥτις ἐκ χερῶν  κλέψασ᾽ Ὀρέστην τῶν ἐμῶν ὑπεξέθου;  ἀλλ᾽ ἴσθι τοι τίσουσά γ᾽ ἀξίαν δίκην.

  εἰ μὴ κακὸν μέγιστον εἰς αὐτὴν ἰὸν  ἤκουσ᾽. ὅτι  ἀλγῶ ᾽πὶ τοῖς παροῦσιν· ὥστ᾽ ἄν.  νῦν δ᾽ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ. τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντ᾽ ἀκουστέα. ὦ γυναῖκες.    330  335  340  345  350  355  360  365  370  375  . σώφρων γ᾽ οὖσα. πημαίνειν δὲ μή·  τοιαῦτα δ᾽ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν. εἰ σθένος  λάβοιμι.  Χρυσόθεμις  ἐγὼ μέν. τοῖς δὲ σοῖς αὕτη πάλιν.  Ἠλέκτρα  δεινόν γέ σ᾽ οὖσαν πατρὸς οὗ σὺ παῖς ἔφυς. ἐφ᾽ οἷσι νῦν χλιδᾷς. εἰ λάβοις  σθένος.  Χορός  μηδὲν πρὸς ὀργήν. οἶδ᾽.  θανόντα πατέρα καὶ φίλους προδοῦσα σούς.  ἐμοὶ γὰρ ἔστω τοὐμὲ μὴ λυπεῖν μόνον  βόσκημα· τῆς σῆς δ᾽ οὐκ ἐρῶ τιμῆς τυχεῖν.  ἀλλ᾽ ᾗ σὺ κρίνεις· εἰ δ᾽ ἐλευθέραν με δεῖ  ζῆν.  οὐ ζῶ; κακῶς μέν. νῦν δ᾽ ἐξὸν πατρὸς  πάντων ἀρίστου παῖδα κεκλῆσθαι. κοὐδὲν ἐκ σαυτῆς λέγεις.  κοὐδ᾽ ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλεις  θυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά;  καίτοι τοσοῦτόν γ᾽ οἶδα κἀμαυτήν.  τούτοις ὑπεικάθοιμι· σοὶ δὲ πλουσία  τράπεζα κείσθω καὶ περιρρείτω βίος.  σὺ δ᾽ ἡμὶν ἡ μισοῦσα μισεῖς μὲν λόγῳ.  ἔπειθ᾽ ἑλοῦ γε θάτερ᾽. εἰ σὺ μὲν μάθοις  τοῖς τῆσδε χρῆσθαι. δηλώσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽ αὐτοῖς φρονῶ. τὸ τούτων μῖσος ἐκδείξειας ἄν.  καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι.  ἔργῳ δὲ τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς ξύνει.  κείνου λελῆσθαι. ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων.  οὐ ταῦτα πρὸς κακοῖσι δειλίαν ἔχει;  ἐπεὶ δίδαξον. ὥστε τῷ τεθνηκότι  τιμὰς προσάπτειν. ἢ μάθ᾽ ἐξ ἐμοῦ. ὦ κασιγνήτη.  λυπῶ δὲ τούτους. ἠθάς εἰμί πως  τῶν τῆσδε μύθων· οὐδ᾽ ἂν ἐμνήσθην ποτέ.  οὐδ᾽ ἂν σύ.  ἅπαντα γάρ σοι τἀμὰ νουθετήματα  κείνης διδακτά.  καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ᾽γὼ λέγω. ἢ φρονεῖν κακῶς  ἢ τῶν φίλων φρονοῦσα μὴ μνήμην ἔχειν·  ἥτις λέγεις μὲν ἀρτίως ὡς.  ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἄν ποτ᾽.ἐλθοῦσα φωνεῖς.  ἐμοῦ δὲ πατρὶ πάντα τιμωρουμένης  οὔτε ξυνέρδεις τήν τε δρῶσαν ἐκτρέπεις. τί μοι  κέρδος γένοιτ᾽ ἂν τῶνδε ληξάσῃ γόων. τῆς δὲ τικτούσης μέλειν. φάτιν. πρὸς θεῶν· ὡς τοῖς λόγοις  ἔνεστιν ἀμφοῖν κέρδος. εἴ τις ἔστ᾽ ἐκεῖ χάρις. ἐπαρκούντως δ᾽ ἐμοί. καλοῦ  τῆς μητρός· οὕτω γὰρ φανεῖ πλείστοις κακή. οὐδ᾽ εἴ μοι τὰ σὰ  μέλλοι τις οἴσειν δῶρ᾽.

  Χρυσόθεμις  καλόν γε μέντοι μὴ ᾽ξ ἀβουλίας πεσεῖν.  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ ἐξερῶ σοι πᾶν ὅσον κάτοιδ᾽ ἐγώ. τόνδ᾽ ἐπηράσω λόγον;  Ἠλέκτρα  ἐλθεῖν ἐκεῖνον.  Ἠλέκτρα  μή μ᾽ ἐκδίδασκε τοῖς φίλοις εἶναι κακήν.  Χρυσόθεμις  τίν᾽.  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ ἦν ἄν. ὦ τάλαινα.  Χρυσόθεμις  χωρήσομαί τἄρ᾽ οἷπερ ἐστάλην ὁδοῦ.  Ἠλέκτρα  ἦ ταῦτα δή με καὶ βεβούλευνται ποεῖν;  Χρυσόθεμις  μάλισθ᾽· ὅταν περ οἴκαδ᾽ Αἴγισθος μόλῃ. οὐκ ἂν ἀντείποιμ᾽ ἔτι. ζῶσα δ᾽ ἐν κατηρεφεῖ  στέγῃ χθονὸς τῆσδ᾽ ἐκτὸς ὑμνήσεις κακά.  ἐνταῦθα πέμψειν ἔνθα μή ποθ᾽ ἡλίου  φέγγος προσόψει.  380  385  390  395  400  .  Χρυσόθεμις  σὺ δ᾽ οὐχὶ πείσει καὶ συναινέσεις ἐμοί;  Ἠλέκτρα  οὐ δῆτα· μή πω νοῦ τοσόνδ᾽ εἴην κενή.  μέλλουσι γάρ σ᾽.  Ἠλέκτρα  πεσούμεθ᾽.  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ οὐ διδάσκω· τοῖς κρατοῦσι δ᾽ εἰκαθεῖν.  Ἠλέκτρα  ταῦτ᾽ ἐστὶ τἄπη πρὸς κακῶν ἐπαινέσαι. συγγνώμην ἔχει.Ἠλέκτρα  φέρ᾽ εἰπὲ δὴ τὸ δεινόν· εἰ γὰρ τῶνδέ μοι  μεῖζόν τι λέξεις. εἰ τῶνδε μὴ λήξεις γόων. εἰ χρή.  Χρυσόθεμις  βίου δὲ τοῦ παρόντος οὐ μνείαν ἔχεις;  Ἠλέκτρα  καλὸς γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι. εἴ τι τῶνδε δρᾶν νοεῖ. οἶδα.  Χρυσόθεμις  πατὴρ δὲ τούτων.  Ἠλέκτρα  σὺ ταῦτα θώπευ᾽· οὐκ ἐμοὺς τρόπους λέγεις.  πρὸς ταῦτα φράζου καί με μή ποθ᾽ ὕστερον  παθοῦσα μέμψῃ· νῦν γὰρ ἐν καλῷ φρονεῖν. εἰ σύ γ᾽ εὖ φρονεῖν ἠπίστασο.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ἐξίκοιτο τοῦδέ γ᾽ οὕνεκ᾽ ἐν τάχει. πατρὶ τιμωρούμενοι.  Χρυσόθεμις  ὅπως πάθῃς τί χρῆμα; ποῦ ποτ᾽ εἶ φρενῶν;  Ἠλέκτρα  ὅπως ἀφ᾽ ὑμῶν ὡς προσωτάτω φύγω.

 ᾧ κατάσκιον  πᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽.Ἠλέκτρα  ποῖ δ᾽ ἐμπορεύει; τῷ φέρεις τάδ᾽ ἔμπυρα;  Χρυσόθεμις  μήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς. σὺν κακῷ μέτει πάλιν. συγγένεσθέ γ᾽ ἀλλὰ νῦν.  Χρυσόθεμις  ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι;  Ἠλέκτρα  εἴ μοι λέγοις τὴν ὄψιν.  ἀρχὴν δ᾽ ἄν.  Ἠλέκτρα  πῶς εἶπας; ἦ τῷ δυσμενεστάτῳ βροτῶν;  Χρυσόθεμις  ὃν ἔκταν᾽ αὐτή· τοῦτο γὰρ λέξαι θέλεις. δοκεῖν ἐμοί;  Ἠλέκτρα  ὦ θεοὶ πατρῷοι. ἡνίχ᾽ Ἡλίῳ  δείκνυσι τοὔναρ. εἴποιμ᾽ ἂν τότε. εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴ  πασῶν ἔβλαστε. ὦ φίλη.  τοιαῦτά του παρόντος. ἔνθα μή ποτ᾽ εἰς εὐνὴν πατρὸς  τούτων πρόσεισι μηδέν· ἀλλ᾽ ὅταν θάνῃ  κειμήλι᾽ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω.  Ἠλέκτρα  ἐκ τοῦ φίλων πεισθεῖσα; τῷ τοῦτ᾽ ἤρεσεν;  Χρυσόθεμις  ἐκ δείματός του νυκτέρου.  σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ δοκεῖ  410  415  420  425  430  435  440  . τανῦν δ᾽ Αἴγισθος· ἐκ δὲ τοῦδ᾽ ἄνω  βλαστεῖν βρύοντα θαλλόν. τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖν  τύμβῳ προσάψῃς μηδέν· οὐ γάρ σοι θέμις  οὐδ᾽ ὅσιον ἐχθρᾶς ἀπὸ γυναικὸς ἱστάναι  κτερίσματ᾽ οὐδὲ λουτρὰ προσφέρειν πατρί·  ἀλλ᾽ ἢ πνοαῖσιν ἢ βαθυσκαφεῖ κόνει  κρύψον νιν.  Χρυσόθεμις  λόγος τις αὐτήν ἐστιν εἰσιδεῖν πατρὸς  τοῦ σοῦ τε κἀμοῦ δευτέραν ὁμιλίαν  ἐλθόντος ἐς φῶς· εἶτα τόνδ᾽ ἐφέστιον  πῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲ  αὐτός. πλὴν ὅτι  πέμπει με κείνη τοῦδε τοῦ φόβου χάριν.  πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶν  ἐμοὶ πιθέσθαι μηδ᾽ ἀβουλίᾳ πεσεῖν·  εἰ γάρ μ᾽ ἀπώσει.  Ἠλέκτρα  λέγ᾽ ἀλλὰ τοῦτο· πολλά τοι σμικροὶ λόγοι  ἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς.  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ οὐ κάτοιδα πλὴν ἐπὶ σμικρὸν φράσαι. ἔκλυον ἐξηγουμένου. τῷδ᾽ ἐπέστεφε. τάσδε δυσμενεῖς χοὰς  οὐκ ἄν ποθ᾽ ὅν γ᾽ ἔκτεινε.  πλείω δὲ τούτων οὐ κάτοιδα.

 ἀλλ᾽ ὅμως  ἅχω. ἀλλ᾽ ἐπισπεύδειν τὸ δρᾶν. πρὸς θεῶν.  Χορός  εἰ μὴ ᾽γὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώμας  λειπομένα σοφᾶς. σοί θ᾽ ὑπούργησον τάδε  ἐμοί τ᾽ ἀρωγὰ τῷ τε φιλτάτῳ βροτῶν  πάντων.  ὑφ᾽ ἧς θανὼν ἄτιμος.  πειρωμένῃ δὲ τῶνδε τῶν ἔργων ἐμοὶ  σιγὴ παρ᾽ ὑμῶν.  ὕπεστί μοι θάρσος.  ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραις  χερσὶν στέφωμεν ἢ τανῦν δωρούμεθα. ἐν Ἅιδου κειμένῳ κοινῷ πατρί. ὦ τέκνον. ὥστε δυσμενής.  ἅ νιν κατέπεφνεν αἰσχίσταις ἐν αἰκίαις.  ἄλεκτρ᾽ ἄνυμφα γὰρ ἐπέβα μιαιφόνων  γάμων ἁμιλλήμαθ᾽ οἷσιν οὐ θέμις.  οὐ γάρ ποτ᾽ ἀμναστεῖ γ᾽ ὁ φύσας σ᾽ Ἑλλάνων ἄναξ. οὐ μακροῦ χρόνου.  οὐδ᾽ ἁ παλαιὰ χαλκόπλακτος ἀμφάκης γένυς. ἆρα μὴ δοκεῖς  λυτήρι᾽ αὐτῇ ταῦτα τοῦ φόνου φέρειν;  οὐχ ἔστιν.  εἰ σωφρονήσεις.  Χορός  πρὸς εὐσέβειαν ἡ κόρη λέγει· σὺ δέ. ἀδελφή.  ἁδυπνόων κλύουσαν  ἀρτίως ὀνειράτων. ἔστω.  εἶσιν ἁ πρόμαντις  Δίκα δίκαια φερομένα χεροῖν κράτη·  μέτεισιν.  ἥξει καὶ πολύπους καὶ πολύχειρ ἁ δεινοῖς  κρυπτομένα λόχοις  χαλκόπους Ἐρινύς. τήνδ᾽ ἀλιπαρῆ τρίχα  καὶ ζῶμα τοὐμὸν οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον.  ἐμασχαλίσθη.  πρὸ τῶνδέ τοί μ᾽ ἔχει  μή ποτε μή ποθ᾽ ἡμῖν  ἀψεγὲς πελᾶν τέρας  445  450  455  460  465  470  475  480  485  490  495  . κἀπὶ λουτροῖσιν κάρᾳ  κηλῖδας ἐξέμαξεν.  Χρυσόθεμις  δράσω· τὸ γὰρ δίκαιον οὐχ ἔχει λόγον  δυοῖν ἐρίζειν. οἶμαί τι κἀκείνῳ μέλον  πέμψαι τάδ᾽ αὐτῇ δυσπρόσοπτ᾽ ὀνείρατα·  ὅμως δ᾽.  οἶμαι μὲν οὖν. σμικρὰ μὲν τάδ᾽.  καὶ παῖδ᾽ Ὀρέστην ἐξ ὑπερτέρας χερὸς  ἐχθροῖσιν αὐτοῦ ζῶντ᾽ ἐπεμβῆναι ποδί. φίλαι·  ὡς εἰ τάδ᾽ ἡ τεκοῦσα πεύσεται. δράσεις τάδε.γέρα τάδ᾽ οὑν τάφοισι δέξεσθαι νέκυς.  αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆ  ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν. πικρὰν  δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι. ἀλλὰ ταῦτα μὲν μέθες· σὺ δὲ  τεμοῦσα κρατὸς βοστρύχων ἄκρας φόβας  κἀμοῦ ταλαίνης. δὸς αὐτῷ. ὦ φίλη.

  εἶεν. εἰ καὶ σῆς δίχα γνώμης λέγω·  φαίη δ᾽ ἂν ἡ θανοῦσά γ᾽. εἰ φρονοῦσ᾽ ἐτύγχανες·  ἐπεὶ πατὴρ σὸς οὗτος. εἰ φωνὴν λάβοι.  εἰ μὴ τόδε φάσμα νυκτὸς εὖ κατασχήσει. σοὶ πρόσχημ᾽ ἀεὶ  ὡς ἐξ ἐμοῦ τέθνηκεν. ἧς ὁ πλοῦς ὅδ᾽ ἦν χάριν;  ἢ τῶν ἐμῶν Ἅιδης τιν᾽ ἵμερον τέκνων  ἢ τῶν ἐκείνης ἔσχε δαίσασθαι πλέον;  ἢ τῷ πανώλει πατρὶ τῶν μὲν ἐξ ἐμοῦ  παίδων πόθος παρεῖτο. οὐκ ἴσον καμὼν ἐμοὶ  λύπης. ἐξ ἐμοῦ· καλῶς  ἔξοιδα· τῶνδ᾽ ἄρνησις οὐκ ἔνεστί μοι·  ἡ γὰρ Δίκη νιν εἷλεν.  ἀλλ᾽ ἀντ᾽ ἀδελφοῦ δῆτα Μενέλεω κτανὼν  τἄμ᾽.  τὴν σὴν ὅμαιμον μοῦνος Ἑλλήνων ἔτλη  θῦσαι θεοῖσιν.  ὦ Πέλοπος ἁ πρόσθεν  πολύπονος ἱππεία. Μενέλεω δ᾽ ἐνῆν;  οὐ ταῦτ᾽ ἀβούλου καὶ κακοῦ γνώμην πατρός;  δοκῶ μέν.  Κλυταιμνήστρα  ἀνειμένη μέν. οὐδὲν ἄλλο.τοῖς δρῶσι καὶ συνδρῶσιν. ὅς ἔσπειρ᾽.  500  505  510  515  520  525  530  535  540  545  550  .  πατὴρ γάρ. ὅς σ᾽ ἐπεῖχ᾽ ἀεὶ  μή τοι θυραίαν γ᾽ οὖσαν αἰσχύνειν φίλους·  νῦν δ᾽ ὡς ἄπεστ᾽ ἐκεῖνος. πατρὸς  καὶ μητρὸς ὄντας.  παγχρύσων δίφρων  δυστάνοις αἰκίαις  πρόρριζος ἐκριφθείς. κακῶς δέ σε  λέγω κακῶς κλύουσα πρὸς σέθεν θαμά. καθυβρίζουσα καὶ σὲ καὶ τὰ σά·  ἐγὼ δ᾽ ὕβριν μὲν οὐκ ἔχω.  οὓς τῆσδε μᾶλλον εἰκὸς ἦν θνῄσκειν.  ᾗ χρῆν σ᾽ ἀρήγειν.  ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ εἰμὶ τοῖς πεπραγμένοις  δύσθυμος· εἰ δὲ σοὶ δοκῶ φρονεῖν κακῶς. ὡς ἔοικας. δίδαξον δή με τοῦ χάριν. αὖ στρέφει·  οὐ γὰρ πάρεστ᾽ Αἴγισθος. οὐκ ἔμελλε τῶνδέ μοι δώσειν δίκην;  πότερον ἐκείνῳ παῖδες οὐκ ἦσαν διπλοῖ. ὥσπερ ἡ τίκτουσ᾽ ἐγώ. τίνων  ἔθυσεν αὐτήν· πότερον Ἀργείων ἐρεῖς;  ἀλλ᾽ οὐ μετῆν αὐτοῖσι τήν γ᾽ ἐμὴν κτανεῖν.  ὡς ἔμολες αἰανὴς  τᾷδε γᾷ. ἤ τοι μαντεῖαι βροτῶν  οὐκ εἰσὶν ἐν δεινοῖς ὀνείροις οὐδ᾽ ἐν θεσφάτοις. οὐκ ἐγὼ μόνη. ὃν θρηνεῖς ἀεί.  εὖτε γὰρ ὁ ποντισθεὶς  Μυρτίλος ἐκοιμάθη. οὐδὲν ἐντρέπει  ἐμοῦ γε· καίτοι πολλὰ πρὸς πολλούς με δὴ  ἐξεῖπας ὡς θρασεῖα καὶ πέρα δίκης  ἄρχω.  οὔ τί πω  ἔλειπεν ἐκ τοῦδ᾽ οἴκου  πολύπονος αἰκία.

 μεθ᾽ οὗ  πατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας. ὡς ἐγὼ κλύω. τίνος  ποινὰς τὰ πολλὰ πνεύματ᾽ ἔσχ᾽ ἐν Αὐλίδι·  ἢ ᾽γὼ φράσω· κείνης γὰρ οὐ θέμις μαθεῖν.γνώμην δικαίαν σχοῦσα τοὺς πέλας ψέγε. ἐάν περ καὶ λέγῃς· οὐ γὰρ καλὸν  ἐχθροῖς γαμεῖσθαι τῆς θυγατρὸς οὕνεκα. ὡς πατὴρ ἀντίσταθμον  τοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην.  ἀλλ᾽ οὐ γὰρ οὐδὲ νουθετεῖν ἔξεστί σε.  εἰ δ᾽ οὖν. ἐρῶ γὰρ καὶ τὸ σόν.  Ἠλέκτρα  καὶ δὴ λέγω σοι. οὗ κατὰ σφαγὰς  ἐκκομπάσας ἔπος τι τυγχάνει βαλών. κεῖνον θέλων  ἐπωφελῆσαι ταῦτ᾽ ἔδρα. ᾧ τανῦν ξύνει. δίδαξον ἀνθ᾽ ὅτου τανῦν  αἴσχιστα πάντων ἔργα δρῶσα τυγχάνεις.  καὶ παιδοποιεῖς. οὐκ ἂν ἦσθα λυπηρὰ κλύειν. τοῦ τεθνηκότος θ᾽ ὕπερ  λέξαιμ᾽ ἂν ὀρθῶς τῆς κασιγνήτης θ᾽ ὁμοῦ.  πῶς ταῦτ᾽ ἐπαινέσαιμ᾽ ἄν; ἢ καὶ ταῦτ᾽ ἐρεῖς  ὡς τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις;  αἰσχρῶς δ᾽. τούτου θανεῖν  χρῆν αὐτὸν οὕνεκ᾽ ἐκ σέθεν; ποίῳ νόμῳ;  ὅρα τιθεῖσα τόνδε τὸν νόμον βροτοῖς  μὴ πῆμα σαυτῇ καὶ μετάγνοιαν τιθῇς. οὐχὶ Μενέλεω χάριν.  ἣ πᾶσαν ἵης γλῶσσαν ὡς τὴν μητέρα  κακοστομοῦμεν.  Κλυταιμνήστρα  καὶ μὴν ἐφίημ᾽· εἰ δέ μ᾽ ὧδ᾽ ἀεὶ λόγους  ἐξῆρχες.  ἥτις ξυνεύδεις τῷ παλαμναίῳ.  Ἠλέκτρα  ἐρεῖς μὲν οὐχὶ νῦν γέ μ᾽ ὡς ἄρξασά τι  λυπηρὸν εἶτα σοῦ τάδ᾽ ἐξήκουσ᾽ ὕπο·  ἀλλ᾽ ἢν ἐφῇς μοι.  ἀνθ᾽ ὧν. βιασθεὶς πολλὰ κἀντιβάς. πατέρα φὴς κτεῖναι. τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖς  κἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦσ᾽ ἔχεις. τίς ἂν  τούτου λόγος γένοιτ᾽ ἂν αἰσχίων ἔτι. θεᾶς  παίζων κατ᾽ ἄλσος ἐξεκίνησεν ποδοῖν  στικτὸν κεράστην ἔλαφον.  εἰ γὰρ κτενοῦμεν ἄλλον ἀντ᾽ ἄλλου. μόλις  ἔθυσεν αὐτήν.  εἰ γὰρ θέλεις.  πατήρ ποθ᾽ οὑμός.  ἐροῦ δὲ τὴν κυναγὸν Ἄρτεμιν.  κἀκ τοῦδε μηνίσασα Λητῴα κόρη  κατεῖχ᾽ Ἀχαιούς.  ὧδ᾽ ἦν τὰ κείνης θύματ᾽· οὐ γὰρ ἦν λύσις  ἄλλη στρατῷ πρὸς οἶκον οὐδ᾽ εἰς Ἴλιον. σύ τοι  πρώτη θάνοις ἄν. ἀλλά σ᾽ ἔσπασεν  πειθὼ κακοῦ πρὸς ἀνδρός. εἰ δίκης γε τυγχάνοις.  εἴτ᾽ οὖν δικαίως εἴτε μή; λέξω δέ σοι  ὡς οὐ δίκῃ γ᾽ ἔκτεινας.  555  560  565  570  575  580  585  590  595  . καί σ᾽ ἔγωγε δεσπότιν  ἢ μητέρ᾽ οὐκ ἔλασσον εἰς ἡμᾶς νέμω.  ἀλλ᾽ εἰσόρα μὴ σκῆψιν οὐκ οὖσαν τίθης.

 χεῖρα σὴν μόλις φυγών.  κεἰ μὴ δοκῶ σοι· μανθάνω δ᾽ ὁθούνεκα  ἔξωρα πράσσω κοὐκ ἐμοὶ προσεικότα.  Κλυταιμνήστρα  ποίας δ᾽ ἐμοὶ δεῖ πρός γε τήνδε φροντίδος.  ἔδρων ἄν.  ἥτις τοιαῦτα τὴν τεκοῦσαν ὕβρισεν. οὐδὲ πᾶν ἀναπτύξαι πρέπει  600  605  610  615  620  625  630  635  . εὖτ᾽ ἂν Αἴγισθος μόλῃ.  Χορός  ὁρῶ μένος πνέουσαν· εἰ δὲ σὺν δίκῃ  ξύνεστι. ἔκ τε σοῦ κακοῖς  πολλοῖς ἀεὶ ξυνοῦσα τοῦ τε συννόμου·  ὃ δ᾽ ἄλλος ἔξω. ἦ σ᾽ ἐγὼ καὶ τἄμ᾽ ἔπη  καὶ τἄργα τἀμὰ πόλλ᾽ ἄγαν λέγειν ποεῖ. ἃ νῦν ἔχω.  ἀλλ᾽ ἡ γὰρ ἐκ σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰ  ἔργ᾽ ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ·  αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματ᾽ ἐκδιδάσκεται. οὐκ ἐγώ· σὺ γὰρ ποεῖς  τοὔργον· τὰ δ᾽ ἔργα τοὺς λόγους εὑρίσκεται. εἴτε χρῇς κακὴν  εἴτε στόμαργον εἴτ᾽ ἀναιδείας πλέαν.  Ἠλέκτρα  σύ τοι λέγεις νιν. οὐδ᾽ ἐπίστασαι κλύειν. Φοῖβε προστατήριε.  Ἠλέκτρα  ὁρᾷς; πρὸς ὀργὴν ἐκφέρει.  σχεδόν τι τὴν σὴν οὐ καταισχύνω φύσιν. ἐπειδὴ σοί γ᾽ ἐφῆκα πᾶν λέγειν;  Ἠλέκτρα  ἐῶ. κελεύω. θῦε· μηδ᾽ ἐπαιτιῶ  τοὐμὸν στόμ᾽. μεθεῖσά μοι  λέγειν ἃ χρῄζοιμ᾽.  Κλυταιμνήστρα  ἔπαιρε δὴ σὺ θύμαθ᾽ ἡ παροῦσά μοι  πάγκαρπ᾽.  τλήμων Ὀρέστης δυστυχῆ τρίβει βίον·  ὃν πολλὰ δή με σοὶ τρέφειν μιάστορα  ἐπῃτιάσω· καὶ τόδ᾽. εἴπερ ἔσθενον. τοῦδε φροντίδ᾽ οὐκέτ᾽ εἰσορῶ.  Κλυταιμνήστρα  οὔκουν ἐάσεις οὐδ᾽ ὑπ᾽ εὐφήμου βοῆς  θῦσαί μ᾽. ὡς οὐκ ἂν πέρα λέξαιμ᾽ ἔτι.  κλύοις ἂν ἤδη.ἣ ζῶ βίον μοχθηρόν.  Κλυταιμνήστρα  ἀλλ᾽ οὐ μὰ τὴν δέσποιναν Ἄρτεμιν θράσους  τοῦδ᾽ οὐκ ἀλύξεις.  εἰ γὰρ πέφυκα τῶνδε τῶν ἔργων ἴδρις.  Κλυταιμνήστρα  ὦ θρέμμ᾽ ἀναιδές. εὖ τοῦτ᾽ ἴσθι· τοῦδέ γ᾽ οὕνεκα  κήρυσσέ μ᾽ εἰς ἅπαντας. ἄνακτι τῷδ᾽ ὅπως λυτηρίους  εὐχὰς ἀνάσχω δειμάτων.  καὶ ταῦτα τηλικοῦτος; ἆρά σοι δοκεῖ  χωρεῖν ἂν εἰς πᾶν ἔργον αἰσχύνης ἄτερ;  Ἠλέκτρα  εὖ νυν ἐπίστω τῶνδέ μ᾽ αἰσχύνην ἔχειν.  κεκρυμμένην μου βάξιν· οὐ γὰρ ἐν φίλοις  ὁ μῦθος.

πρὸς φῶς παρούσης τῆσδε πλησίας ἐμοί.  Κλυταιμνήστρα  τὸ ποῖον.  φίλοισί τε ξυνοῦσαν οἷς ξύνειμι νῦν  εὐημεροῦσαν καὶ τέκνων ὅσων ἐμοὶ  δύσνοια μὴ πρόσεστιν ἢ λύπη πικρά. ὄλωλα τῇδ᾽ ἐν ἡμέρᾳ.  Παιδαγωγός  ξέναι γυναῖκες. ἄνασσα· σοὶ φέρων ἥκω λόγους  ἡδεῖς φίλου παρ᾽ ἀνδρὸς Αἰγίσθῳ θ᾽ ὁμοῦ. τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες·  καὶ μή με πλούτου τοῦ παρόντος εἴ τινες  δόλοισι βουλεύουσιν ἐκβαλεῖν.  τὰ δ᾽ ἄλλα πάντα καὶ σιωπώσης ἐμοῦ  ἐπαξιῶ σε δαίμον᾽ ὄντ᾽ ἐξειδέναι·  τοὺς ἐκ Διὸς γὰρ εἰκός ἐστι πάνθ᾽ ὁρᾶν. ταῦτά μοι.  Ἠλέκτρα  ἀπωλόμην δύστηνος. ἐφῇς.  Παιδαγωγός  ὦ χαῖρ᾽.  Παιδαγωγός  θανόντ᾽ Ὀρέστην νῦν τε καὶ πάλαι λέγω.  εἰ δ᾽ ἐχθρά. ὦ Λύκει᾽ Ἄπολλον.  Παιδαγωγός  ἦ καὶ δάμαρτα τήνδ᾽ ἐπεικάζων κυρῶ  κείνου; πρέπει γὰρ ὡς τύραννος εἰσορᾶν. ὦ ξέν᾽· αὐτὸς ᾔκασας καλῶς. τί φής. ἵλεως κλύων  δὸς πᾶσιν ἡμῖν ὥσπερ ἐξαιτούμεθα.  Κλυταιμνήστρα  ἐδεξάμην τὸ ῥηθέν· εἰδέναι δέ σου  πρώτιστα χρῄζω τίς σ᾽ ἀπέστειλεν βροτῶν. πῶς ἂν εἰδείην σαφῶς  εἰ τοῦ τυράννου δώματ᾽ Αἰγίσθου τάδε;  Χορός  τάδ᾽ ἐστίν.  ἀλλ᾽ ὧδέ μ᾽ αἰεὶ ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ  δόμους Ἀτρειδῶν σκῆπτρά τ᾽ ἀμφέπειν τάδε.  Παιδαγωγός  τέθνηκ᾽ Ὀρέστης· ἐν βραχεῖ ξυνθεὶς λέγω.  640  645  650  655  660  665  670  675  .  ταῦτ᾽. ὦ ξεῖνε; μὴ ταύτης κλύε.  Παιδαγωγός  Φανοτεὺς ὁ Φωκεύς. προσφιλεῖς λέξεις λόγους. πρᾶγμα πορσύνων μέγα.  Ἠλέκτρα  οἲ ᾽γὼ τάλαιν᾽.  Κλυταιμνήστρα  τί φής.  εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά.  Χορός  μάλιστα πάντων· ἥδε σοι κείνη πάρα.  μὴ σὺν φθόνῳ τε καὶ πολυγλώσσῳ βοῇ  σπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν. σάφ᾽ οἶδα. ὦ ξέν᾽; εἰπέ· παρὰ φίλου γὰρ ὢν  ἀνδρός.  ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα  δισσῶν ὀνείρων.  ἀλλ᾽ ὧδ᾽ ἄκουε· τῇδε γὰρ κἀγὼ φράσω. οὐδέν εἰμ᾽ ἔτι. δὸς τελεσφόρα. Λύκει᾽ ἄναξ.

 Αἰνιὰν γένος·  ἔνατος Ἀθηνῶν τῶν θεοδμήτων ἄπο·  Βοιωτὸς ἄλλος.Κλυταιμνήστρα  σὺ μὲν τὰ σαυτῆς πρᾶσσ᾽. εἰσέβαλλον ἱππικαὶ πνοαί. τοῦ τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος  Ἀγαμέμνονος στράτευμ᾽ ἀγείραντός ποτε.]  τούτων ἐνεγκὼν πάντα τἀπινίκια  ὠλβίζετ᾽. ὅθ᾽ ἱππικῶν  ἦν ἡλίου τέλλοντος ὠκύπους ἀγών. τῷ τρόπῳ διόλλυται;  Παιδαγωγός  κἀπεμπόμην πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πᾶν φράσω. ἐμοὶ δὲ σύ. δεξιὸν δ᾽ ἀνεὶς  σειραῖον ἵππον εἶργε τὸν προσκείμενον.  εἰσῆλθε λαμπρός. δύναιτ᾽ ἂν οὐδ᾽ ἂν ἰσχύων φυγεῖν.  καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦθ᾽· ὅταν δέ τις θεῶν  βλάπτῃ.  κεῖνος δ᾽ ὑπ᾽ αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχων  ἔχριμπτ᾽ ἀεὶ σύριγγα.  εἰσῆλθε πολλῶν ἁρματηλατῶν μέτα. ὡς ὑπερβάλοι  χνόας τις αὐτῶν καὶ φρυάγμαθ᾽ ἱππικά.  καὶ πρὶν μὲν ὀρθοὶ πάντες ἕστασαν δίφροι·  ἔπειτα δ᾽ Αἰνιᾶνος ἀνδρὸς ἄστομοι  πῶλοι βίᾳ φέρουσιν· ἐκ δ᾽ ὑποστροφῆς  τελοῦντες ἕκτον ἕβδομόν τ᾽ ἤδη δρόμον  680  685  690  695  700  705  710  715  720  725  . ὁ πέμπτος· ἕκτος ἐξ Αἰτωλίας  ξανθαῖσι πώλοις· ἕβδομος Μάγνης ἀνήρ·  ὁ δ᾽ ὄγδοος λεύκιππος. ξένε.  ὄνομα δ᾽ Ὀρέστης. Θεσσαλὰς ἔχων  ἵππους. δέκατον ἐκπληρῶν ὄχον.  εἷς ἦν Ἀχαιός.  ὅτ᾽ ᾔσθετ᾽ ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτων  δρόμον προκηρύξαντος.  κεῖνος γὰρ ἐλθὼν εἰς τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος  πρόσχημ᾽ ἀγῶνος Δελφικῶν ἄθλων χάριν. δύο  Λίβυες ζυγωτῶν ἁρμάτων ἐπιστάται·  κἀκεῖνος ἐν τούτοισι. πᾶσι τοῖς ἐκεῖ σέβας·  δρόμου δ᾽ ἰσώσας τἀφέσει τὰ τέρματα  νίκης ἔχων ἐξῆλθε πάντιμον γέρας. οὗ πρώτη κρίσις.  στάντες δ᾽ ἵν᾽ αὐτοὺς οἱ τεταγμένοι βραβῆς  κλήροις ἔπηλαν καὶ κατέστησαν δίφρους.  κεῖνος γὰρ ἄλλης ἡμέρας. Ἀργεῖος μὲν ἀνακαλούμενος.  ὁμοῦ γὰρ ἀμφὶ νῶτα καὶ τροχῶν βάσεις  ἤφριζον.  χαλκῆς ὑπαὶ σάλπιγγος ᾖξαν· οἱ δ᾽ ἅμα  ἵπποις ὁμοκλήσαντες ἡνίας χεροῖν  ἔσεισαν· ἐν δὲ πᾶς ἐμεστώθη δρόμος  κτύπου κροτητῶν ἁρμάτων· κόνις δ᾽ ἄνω  φορεῖθ᾽· ὁμοῦ δὲ πάντες ἀναμεμιγμένοι  φείδοντο κέντρων οὐδέν.  τἀληθὲς εἰπέ.  χὤπως μὲν ἐν πολλοῖσι παῦρά σοι λέγω  οὐκ οἶδα τοιοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἔργα καὶ κράτη·  ἓν δ᾽ ἴσθ᾽· ὅσων γὰρ εἰσεκήρυξαν βραβῆς  [δρόμων διαύλων πένταθλ᾽ ἃ νομίζεται. εἷς ἀπὸ Σπάρτης.

 τότ᾽ ἄλλος.  Παιδαγωγός  μάτην ἄρ᾽ ἡμεῖς. τῷ τέλει πίστιν φέρων·  ὅπως δ᾽ ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον.μέτωπα συμπαίουσι Βαρκαίοις ὄχοις·  κἀντεῦθεν ἄλλος ἄλλον ἐξ ἑνὸς κακοῦ  ἔθραυε κἀνέπιπτε. ἀνωλόλυξε τὸν νεανίαν. τί ταῦτα.  Κλυταιμνήστρα  ὦ Ζεῦ.  ἢ δεινὰ μέν. ὡς ἔοικεν. ὦ γύναι.  μέγιστα πάντων ὧν ὄπωπ᾽ ἐγὼ κακῶν.  ὅπως πατρῴας τύμβον ἐκλάχῃ χθονός.  εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σῴζω κακοῖς. ἄλλοτ᾽ οὐρανῷ  σκέλη προφαίνων.  τοιαῦτά σοι ταῦτ᾽ ἐστίν. τῷ νῦν λόγῳ;  Κλυταιμνήστρα  δεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν· οὐδὲ γὰρ κακῶς  πάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται. ὡς ἔοικεν. ἔς τέ νιν διφρηλάται.  φορούμενος πρὸς οὖδας.  Παιδαγωγός  τί δ᾽ ὧδ᾽ ἀθυμεῖς.  καί νιν πυρᾷ κέαντες εὐθὺς ἐν βραχεῖ  χαλκῷ μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδοῦ  φέρουσιν ἄνδρες Φωκέων τεταγμένοι. ὡς μὲν ἐν λόγῳ  ἀλγεινά. ὑστέρας δ᾽ ἔχων  πώλους Ὀρέστης.  730  735  740  745  750  755  760  765  770  . ἥκομεν.  καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἀσφαλεῖς δρόμους  ὡρμᾶθ᾽ ὁ τλήμων ὀρθὸς ἐξ ὀρθῶν δίφρων·  ἔπειτα λύων ἡνίαν ἀριστερὰν  κάμπτοντος ἵππου λανθάνει στήλην ἄκραν  παίσας· ἔθραυσε δ᾽ ἄξονος μέσας χνόας  κἀξ ἀντύγων ὤλισθεν· ἐν δ᾽ ἑλίσσεται  τμητοῖς ἱμᾶσι· τοῦ δὲ πίπτοντος πέδῳ  πῶλοι διεσπάρησαν ἐς μέσον δρόμον.  ὀξὺν δι᾽ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς  πώλοις διώκει. τοῖς δ᾽ ἰδοῦσιν.  μόλις κατασχεθόντες ἱππικὸν δρόμον. κέρδη δέ; λυπηρῶς δ᾽ ἔχει. πᾶν δ᾽ ἐπίμπλατο  ναυαγίων Κρισαῖον ἱππικῶν πέδον.  γνοὺς δ᾽ οὑξ Ἀθηνῶν δεινὸς ἡνιοστρόφος  ἔξω παρασπᾷ κἀνακωχεύει παρεὶς  κλύδων᾽ ἔφιππον ἐν μέσῳ κυκώμενον. πότερον εὐτυχῆ λέγω. ἄλλοθ᾽ ἅτερος  κάρα προβάλλων ἱππικῶν ὀχημάτων. ὥστε μηδένα  γνῶναι φίλων ἰδόντ᾽ ἂν ἄθλιον δέμας. κἀξισώσαντε ζυγὰ  ἠλαυνέτην. ἔφθαρται γένος.  Χορός  φεῦ φεῦ· τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαι  πρόρριζον.  ἔλυσαν αἱματηρόν. οἵπερ εἴδομεν.  ἤλαυνε δ᾽ ἔσχατος μέν.  οἷ᾽ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά.  στρατὸς δ᾽ ὅπως ὁρᾷ νιν ἐκπεπτωκότα  δίφρων.

  Ὀρέστα.  Ἠλέκτρα  πεπαύμεθ᾽ ἡμεῖς.  εἰ τήνδ᾽ ἔπαυσας τῆς πολυγλώσσου βοῆς. τὴν σὴν ξυμφοράν. ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς.  νῦν δ᾽‐‐ἡμέρᾳ γὰρ τῇδ᾽ ἀπήλλαγμαι φόβου  πρὸς τῆσδ᾽ ἐκείνου θ᾽· ἥδε γὰρ μείζων βλάβη  ξύνοικος ἦν μοι.  Παιδαγωγός  οὐκοῦν ἀποστείχοιμ᾽ ἄν.  Κλυταιμνήστρα  πολλῶν ἂν ἥκοις.  μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς. Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως. τοὐμὸν ἐκπίνουσ᾽ ἀεὶ  ψυχῆς ἄκρατον αἷμα‐‐νῦν δ᾽ ἕκηλά που  τῶν τῆσδ᾽ ἀπειλῶν οὕνεχ᾽ ἡμερεύσομεν.  Ἠλέκτρα  ἄκουε.  Κλυταιμνήστρα  ἥκιστ᾽· ἐπείπερ οὔτ᾽ ἐμοῦ κατάξι᾽ ἂν  πράξειας οὔτε τοῦ πορεύσαντος ξένου. φυγὰς  ἀπεξενοῦτο καί μ᾽.  σὲ πατρὸς ἥξειν ζῶντα τιμωρόν ποτε  775  780  785  790  795  800  805  810  . ἐγκαλῶν δέ μοι  φόνους πατρῴους δείν᾽ ἐπηπείλει τελεῖν;  ὥστ᾽ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτ᾽ ἐξ ἡμέρας  ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν.  Ὀρέστα φίλταθ᾽. ἀλλ᾽ ὁ προστατῶν  χρόνος διῆγέ μ᾽ αἰὲν ὡς θανουμένην. ἐπεὶ τῆσδε χθονὸς  ἐξῆλθεν. εἰ τάδ᾽ εὖ κυρεῖ.  ἀλλ᾽ εἴσιθ᾽ εἴσω· τήνδε δ᾽ ἔκτοθεν βοᾶν  ἔα τά θ᾽ αὑτῆς καὶ τὰ τῶν φίλων κακά.  Κλυταιμνήστρα  ἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς. ὦ ξέν᾽. ἄξιος τυχεῖν. ὅθ᾽ ὧδ᾽ ἔχων  πρὸς τῆσδ᾽ ὑβρίζει μητρός.  Κλυταιμνήστρα  οὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε.Κλυταιμνήστρα  οὔτοι μάτην γε· πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις.  εἴ μοι θανόντος πίστ᾽ ἔχων τεκμήρια  προσῆλθες.  Ἠλέκτρα  ἆρ᾽ ὑμὶν ὡς ἀλγοῦσα κὠδυνωμένη  δεινῶς δακρῦσαι κἀπικωκῦσαι δοκεῖ  τὸν υἱὸν ἡ δύστηνος ὧδ᾽ ὀλωλότα;  ἀλλ᾽ ἐγγελῶσα φροῦδος· ὦ τάλαιν᾽ ἐγώ.  Ἠλέκτρα  ὕβριζε· νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις. ἆρ᾽ ἔχει καλῶς;  Κλυταιμνήστρα  οὔτοι σύ· κεῖνος δ᾽ ὡς ἔχει καλῶς ἔχει. οὐχ ὅπως σὲ παύσομεν. οὐκέτ᾽ εἶδεν. ὥς μ᾽ ἀπώλεσας θανών.  ἀποσπάσας γὰρ τῆς ἐμῆς οἴχει φρενὸς  αἵ μοι μόναι παρῆσαν ἐλπίδων ἔτι.  Ἠλέκτρα  οἴμοι τάλαινα· νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα.

  τῶν ἔνδον ὄντων· ὡς χάρις μέν.  Ἠλέκτρα  οἶδ᾽ οἶδ᾽· ἐφάνη γὰρ μελέτωρ  ἀμφὶ τὸν ἐν πένθει· ἐμοὶ δ᾽ οὔτις ἔτ᾽ ἔσθ᾽· ὃς γὰρ ἔτ᾽ ἦν.  Χορός  μηδὲν μέγ᾽ ἀΰσῃς.  φροῦδος ἀναρπασθείς. ἤδη δεῖ με δουλεύειν πάλιν  ἐν τοῖσιν ἐχθίστοισιν ἀνθρώπων ἐμοὶ  φονεῦσι πατρός. εἰ ταῦτ᾽ ἐφορῶντες κρύπτουσιν ἕκηλοι;  Ἠλέκτρα  ἒ ἔ.  Χορός  ‐‐ναί. ἰώ.  πρὸς ταῦτα καινέτω τις.  Χορός  οἶδα γὰρ ἄνακτ᾽ Ἀμφιάρεων χρυσοδέτοις  ἕρκεσι κρυφθέντα γυναικῶν· καὶ νῦν ὑπὸ γαίας  Ἠλέκτρα  ἒ ἔ.  Χορός  πάμψυχος ἀνάσσει.  Χορός  φεῦ δῆτ᾽· ὀλοὰ γὰρ  Ἠλέκτρα  ἐδάμη. ἆρά μοι καλῶς ἔχει;  ἀλλ᾽ οὔ τι μὴν ἔγωγε τοῦ λοιποῦ χρόνου  ξύνοικος.  Χορός  ποῦ ποτε κεραυνοὶ Διὸς ἢ ποῦ φαέθων  Ἅλιος.  815  820  825  830  835  840  845  .  Χορός  ὦ παῖ.κἀμοῦ ταλαίνης. ἢν κτάνῃ. εἰ βαρύνεται.  Ἠλέκτρα  ἀπολεῖς. σοῦ τ᾽ ἀπεστερημένη  καὶ πατρός.  Χορός  δειλαία δειλαίων κυρεῖς. εἴσειμ᾽. νῦν δὲ ποῖ με χρὴ μολεῖν;  μόνη γάρ εἰμι. ἀλλὰ τῇδε πρὸς πύλῃ  παρεῖσ᾽ ἐμαυτὴν ἄφιλος αὐανῶ βίον.  λύπη δ᾽.  Ἠλέκτρα  φεῦ. κατ᾽ ἐμοῦ τακομένας  μᾶλλον ἐπεμβάσει. ἐὰν ζῶ· τοῦ βίου δ᾽ οὐδεὶς πόθος.  Χορός  ‐‐πῶς;  Ἠλέκτρα  εἰ τῶν φανερῶς οἰχομένων  εἰς Ἀΐδαν ἐλπίδ᾽ ὑποίσεις. τί δακρύεις;  Ἠλέκτρα  φεῦ. αἰαῖ.

 διώκομαι  τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν·  φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧν  πάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶν  Ἠλέκτρα  πόθεν δ᾽ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτων  ἄρηξιν.  Ἠλέκτρα  ἦ καὶ χαλάργοις ἐν ἁμίλλαις  οὕτως. κἀπὶ τοῖς  σαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;  Χρυσόθεμις  μὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν. ἐναργῶς. ὡς κείνῳ δυστάνῳ.  Χρυσόθεμις  ὑφ᾽ ἡδονῆς τοι.Ἠλέκτρα  κἀγὼ τοῦδ᾽ ἴστωρ.  Ἠλέκτρα  κέκευθεν. φιλτάτη. οὔτε του τάφου ἀντιάσας  οὔτε γόων παρ᾽ ἡμῶν. ἴσθι τοῦτ᾽ ἐμοῦ  κλύουσ᾽.  Ἠλέκτρα  οἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγον  τόνδ᾽ εἰσακούσασ᾽ ὧδε πιστεύεις ἄγαν;    850  855  860  865  870  875  880  . ἵν᾽ οὐ  Χορός  τί φής;  Ἠλέκτρα  πάρεισιν ἐλπίδων ἔτι κοινοτόκων  εὐπατριδᾶν ἀρωγαί. οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστ᾽ ἰδεῖν;  Χρυσόθεμις  πάρεστ᾽ Ὀρέστης ἡμίν. ἀλλ᾽ οὐχ ὕβρει  λέγω τάδ᾽.  Ἠλέκτρα  πῶς γὰρ οὔκ; εἰ ξένος  ἄτερ ἐμᾶν χερῶν  Χορός  παπαῖ. ὦ τάλαινα.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ἦ μέμηνας.  Ἠλέκτρα  μή μέ νυν μηκέτι  παραγάγῃς.  πανσύρτῳ παμμήνῳ πολλῶν  δεινῶν στυγνῶν τ᾽ αἰῶνι. ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ. ὑπερίστωρ.  Χορός  πᾶσι θνατοῖς ἔφυ μόρος.  τμητοῖς ὁλκοῖς ἐγκῦρσαι;  Χορός  ἄσκοπος ἁ λώβα. ἀλλ᾽ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.  Χορός  εἴδομεν ἁθρήνεις.

 ὡς μαθοῦσά μου  τὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μωρὰν λέγῃς. ἔχουσα πίστιν; ἐς τί μοι  βλέψασα θάλπει τῷδ᾽ ἀνηκέστῳ πυρί;  Χρυσόθεμις  πρός νυν θεῶν ἄκουσον. τῆς ἀνοίας ὥς σ᾽ ἐποικτίρω πάλαι.  ὡς δ᾽ ἐν γαλήνῃ πάντ᾽ ἐδερκόμην τόπον. τἀκείνου δέ σοι  σωτήρι᾽ ἔρρει· μηδὲν εἰς κεῖνόν γ᾽ ὅρα.  καὶ νῦν θ᾽ ὁμοίως καὶ τότ᾽ ἐξεπίσταμαι  μή του τόδ᾽ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν·  τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε;  κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα.  Χρυσόθεμις  τί δ᾽ ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε;  Ἠλέκτρα  οὐκ οἶσθ᾽ ὅποι γῆς οὐδ᾽ ὅποι γνώμης φέρει. ὦ τάλαινα.  Ἠλέκτρα  σὺ δ᾽ οὖν λέγ᾽.  ἀλλ᾽ οὐδὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθ᾽ ὁ νοῦς φιλεῖ  τοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶσ᾽ ἐλάνθαν᾽ ἄν·  ἀλλ᾽ ἔστ᾽ Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτύμβια. τῷδε πιστεύω λόγῳ.  Χρυσόθεμις  καὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην.  χαρᾷ δὲ πίμπλημ᾽ εὐθὺς ὄμμα δακρύων.Χρυσόθεμις  ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης. θάρσυνε· τοῖς αὐτοῖσί τοι  οὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ. τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι.  τύμβου προσεῖρπον ἆσσον· ἐσχάτης δ᾽ ὁρῶ  πυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον·  κεὐθὺς τάλαιν᾽ ὡς εἶδον.  ἰδοῦσα δ᾽ ἔσχον θαῦμα. εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή. σαφῆ  σημεῖ᾽ ἰδοῦσα.  ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον. φιλτάτου βροτῶν  πάντων Ὀρέστου τοῦθ᾽ ὁρᾶν τεκμήριον·  καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ. ὦ φίλη. ὦ τάλαιν᾽.  885  890  895  900  905  910  915  920  925  .  Ἠλέκτρα  τίν᾽.  Χρυσόθεμις  πῶς δ᾽ οὐκ ἐγὼ κάτοιδ᾽ ἅ γ᾽ εἶδον ἐμφανῶς;  Ἠλέκτρα  τέθνηκεν. ἐμπαίει τί μοι  ψυχῇ σύνηθες ὄμμα. καὶ περισκοπῶ  μή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν.  Ἠλέκτρα  φεῦ.  ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους  πηγὰς γάλακτος καὶ περιστεφῆ κύκλῳ  πάντων ὅσ᾽ ἐστὶν ἀνθέων θήκην πατρός.  οὐδ᾽ αὖ σύ· πῶς γάρ; ᾗ γε μηδὲ πρὸς θεοὺς  ἔξεστ᾽ ἀκλαύστῳ τῆσδ᾽ ἀποστῆναι στέγης.  νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός· ἡ δὲ νῦν ἴσως  πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν.  ἀλλ᾽.

  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ εἴ τις ὠφέλειά γ᾽. εἰς σὲ δὴ βλέπω.Χρυσόθεμις  οἴμοι τάλαινα· τοῦ τάδ᾽ ἤκουσας βροτῶν;  Ἠλέκτρα  τοῦ πλησίον παρόντος. ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής.  τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω. οὐκ εἰδυῖ᾽ ἄρα  ἵν᾽ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν.  Χρυσόθεμις  καὶ ποῦ ᾽στιν οὗτος; θαῦμά τοί μ᾽ ὑπέρχεται. εἶχον ἐλπίδας  φόνου ποτ᾽ αὐτὸν πράκτορ᾽ ἵξεσθαι πατρός·  νῦν δ᾽ ἡνίκ᾽ οὐκέτ᾽ ἔστιν.  τά τ᾽ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θ᾽ εὑρίσκω κακά.  Χρυσόθεμις  ὁρῶ.  Ἠλέκτρα  κατ᾽ οἶκον. εἰς τίν᾽ ἐλπίδων  βλέψασ᾽ ἔτ᾽ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν  πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ. ἀλλ᾽ Ἅιδης λαβὼν  ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον. ὅθ᾽ ἱκόμην.  Ἠλέκτρα  οὕτως ἔχει σοι ταῦτ᾽· ἐὰν δέ μοι πίθῃ.  Ἠλέκτρα  ὅρα.  930  935  940  945  950  955  960  .  Χρυσόθεμις  τί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;  Ἠλέκτρα  τλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.  ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου  ξὺν τῇδ᾽ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν  Αἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μ᾽ ἔτι.  Ἠλέκτρα  ἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν.  ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος. ἡνίκ᾽ ὤλλυτο.  Χρυσόθεμις  οἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτ᾽ ἦν  τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;  Ἠλέκτρα  οἶμαι μάλιστ᾽ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος  μνημεῖ᾽ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα. οὐκ ἀπώσομαι.  Χρυσόθεμις  ὦ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους  τοιούσδ᾽ ἔχουσ᾽ ἔσπευδον. πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.  Χρυσόθεμις  ἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;  Ἠλέκτρα  οὐκ ἔσθ᾽ ὅ γ᾽ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδ᾽ ἄφρων ἔφυν.  παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων  ὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν.  ἐγὼ δ᾽ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ  θάλλοντ᾽ ἔτ᾽ εἰσήκουον.

  Χορός  ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθία  καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.  λόγων γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσην  σαυτῇ τε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖσ᾽ ἐμοί;  τίς γάρ ποτ᾽ ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼν  τοιοῖσδ᾽ ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται·  ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω.  καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτ᾽ ἐλπίσῃς ὅπως  τεύξει ποτ᾽· οὐ γὰρ ὧδ᾽ ἄβουλός ἐστ᾽ ἀνὴρ  Αἴγισθος ὥστε σόν ποτ᾽ ἢ κἀμὸν γένος  βλαστεῖν ἐᾶσαι. τώδε χρὴ πάντας σέβειν.  σθένεις δ᾽ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.  τώδ᾽ ἔν θ᾽ ἑορταῖς ἔν τε πανδήμῳ πόλει  τιμᾶν ἅπαντας οὕνεκ᾽ ἀνδρείας χρεών.  ἀλλ᾽.  οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον.  ἡμῖν δ᾽ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.  Χρυσόθεμις  καὶ πρίν γε φωνεῖν. ἐλευθέρα  καλεῖ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίων  τεύξει· φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν. εἴ τις τούσδ᾽ ἀκούσεται λόγους.  τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν  ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;  ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ  κτησώμεθ᾽.  δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθ᾽ ἡμέραν. ἀλλ᾽ ὅταν θανεῖν  χρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτ᾽ ἔχῃ λαβεῖν. πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.  ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην. πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν  965  970  975  980  985  990  995  1000  1005  .  ἀλλ᾽ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν. ὦ φίλη.  σύγκαμν᾽ ἀδελφῷ. συμπόνει πατρί. παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ.  ζώσαιν θανούσαιν θ᾽ ὥστε μὴ ᾽κλιπεῖν κλέος. ὥσπερ ἐξέφυς.  τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν. τοῦτο γιγνώσκουσ᾽ ὅτι  ζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν.πάρεστι δ᾽ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου  ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε.  ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτὲ  ψυχῆς ἀφειδήσαντε προὐστήτην φόνου·  τούτω φιλεῖν χρή.  πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω  θανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτου θ᾽ ἅμα·  ἔπειτα δ᾽.  ἀλλ᾽ ἀντιάζω. εἰ φρενῶν  ἐτύγχαν᾽ αὕτη μὴ κακῶν. ἐσῴζετ᾽ ἂν  τὴν εὐλάβειαν. ὦ γυναῖκες.  λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐδ᾽ ἐπωφελεῖ  βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.  ποῖ γάρ ποτ᾽ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος  αὐτή θ᾽ ὁπλίζει κἄμ᾽ ὑπηρετεῖν καλεῖς;  οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδ᾽ ἀνὴρ ἔφυς. ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται. φίλοι.  παῦσον δὲ σαυτήν. πείσθητι.

  Ἠλέκτρα  ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δ᾽  ᾔδη σ᾽ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.  Ἠλέκτρα  ἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντ᾽ ἔξειπε σῇ. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα  ἄρρητ᾽ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι.  Ἠλέκτρα  ἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν.  Χορός  πείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ  κέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.  Ἠλέκτρα  ἄπελθε· σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι.  1010  1015  1020  1025  1030  1035  .  Χρυσόθεμις  οὐδ᾽ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σ᾽ ἐγώ.  Χρυσόθεμις  φεῦ·  εἴθ᾽ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς  θνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.  ἀλλ᾽ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέον  τοὔργον τόδ᾽· οὐ γὰρ δὴ κενόν γ᾽ ἀφήσομεν.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ἦ φύσιν γε.  Ἠλέκτρα  ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.  κατάσχες ὀργήν.  Χρυσόθεμις  ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς. τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.  σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.  Ἠλέκτρα  ζηλῶ σε τοῦ νοῦ. προμηθίας δὲ σοῦ.  Χρυσόθεμις  ἀτιμίας μὲν οὔ.  Χρυσόθεμις  ἔνεστιν· ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα. τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.  Χρυσόθεμις  μακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος.  Χρυσόθεμις  ἄσκει τοιαύτη νοῦν δι᾽ αἰῶνος μένειν. τόθ᾽ ἡγήσει σὺ νῷν.ἡμᾶς τ᾽ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος.  αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ οὔ ποτ᾽ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.  Χρυσόθεμις  εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ οὖν ἐπίστω γ᾽ οἷ μ᾽ ἀτιμίας ἄγεις.  Ἠλέκτρα  τῷ σῷ δικαίῳ δῆτ᾽ ἐπισπέσθαι με δεῖ;  Χρυσόθεμις  ὅταν γὰρ εὖ φρονῇς.

  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ εἰ ποήσεις ταῦτ᾽. τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆ  φύλοπις οὐκέτ᾽ ἐξισοῦται φιλοτασίῳ διαί‐  τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύει  Ἠλέκτρα. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε. κατά μοι βόασον οἰκτρὰν  ὄπα τοῖς ἔνερθ᾽ Ἀτρείδαις.  Χρυσόθεμις  ἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμ᾽ ἔπη  τολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτ᾽ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους. ἐπαινέσεις ἐμέ. φρόνει τοιαῦθ᾽. ἀχόρευτα φέρουσ᾽  ὀνείδη·  ὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή. ὅπως  ἁ πάνδυρτος ἀηδών.  ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα.  οὐδ᾽ ἢν σφόδρ᾽ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶ  πολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.  Ἠλέκτρα  τούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι.  Χορός  τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς  κηδομένους ἀφ᾽ ὧν τε βλάστωσιν ἀφ᾽ ὧν τ᾽ ὄνασιν εὕρ‐  ωσι.  διδύμαν ἑλοῦσ᾽ Ἐρινύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;  οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ  ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει  1040  1045  1050  1055  1060  1065  1070  1075  1080  . οὐδὲ βουλεύσει πάλιν;  Ἠλέκτρα  βουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.  Ἠλέκτρα  καὶ μὴν ποήσω γ᾽ οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε.  Ἠλέκτρα  τί δ᾽; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν;  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει. τἄμ᾽ ἐπαινέσεις ἔπη. τάδ᾽ οὐκ ἐπ᾽ ἴσας τελοῦμεν;  ἀλλ᾽ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν  καὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν.  οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα.Χρυσόθεμις  εἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ.  Ἠλέκτρα  πάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.  Χρυσόθεμις  καὶ τοῦτ᾽ ἀληθές.  Χρυσόθεμις  φρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ εἴσιθ᾽. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖς  ἤδη βεβήκῃς.  δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι. τὸν ἀεὶ πατρὸς  δειλαία στενάχουσ᾽.  Χρυσόθεμις  ἀλλ᾽ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τι  φρονεῖν.

  τόδ᾽ ἄγγος ἴσθι σῶμα τοὐκείνου στέγον. εἰς χεῖρας λαβεῖν. ὦ παῖ παῖ.  ὅπως ἐμαυτὴν καὶ γένος τὸ πᾶν ὁμοῦ  ξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι σποδῷ.  Χορός  ἀλλ᾽ εὖ θ᾽ ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος.  Ὀρέστης  ἴθ᾽. ὀρθά τ᾽ εἰσηκούσαμεν  ὀρθῶς θ᾽ ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν;  Χορός  τί δ᾽ ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει;  Ὀρέστης  Αἴγισθον ἔνθ᾽ ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι. δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ.  Ἠλέκτρα  ὦ ξεῖνε. ὦ γυναῖκες.  ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου. τῶνδε φερομέναν  ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.  ζῴης μοι καθύπερθεν  χειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσον  νῦν ὑπόχειρ ναίεις·  ἐπεί σ᾽ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ  βεβῶσαν. ἃ δὲ μέγιστ᾽ ἔβλαστε νόμιμα. εἴπερ τόδε  κέκευθεν αὐτὸν τεῦχος. εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών.  Ἠλέκτρα  τί δ᾽ ἔστιν. δήλωσον εἰσελθοῦσ᾽ ὅτι  Φωκῆς ματεύουσ᾽ ἄνδρες Αἴγισθόν τινες.  τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα. κομίζομεν.  Ὀρέστης  ἆρ᾽.  Ὀρέστης  τίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂν  ἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν;  Χορός  ἥδ᾽. προσφέροντες· οὐ γὰρ ὡς  1085  1090  1095  1100  1105  1110  1115  1120  .  Ἠλέκτρα  οἴμοι τάλαιν᾽.  Ὀρέστης  δόθ᾽.  Ὀρέστης  φέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψαν᾽ ἐν βραχεῖ  τεύχει θανόντος. ἥτις ἐστί. ὡς ὁρᾷς.  Ὀρέστης  εἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν.νώνυμος.  σοφά τ᾽ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι. ὦ γύναι.  Ἠλέκτρα  οἲ ᾽γὼ τάλαινα. δός νυν. δέρκομαι. οὐ δή ποθ᾽ ἧς ἠκούσαμεν  φήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια;  Ὀρέστης  οὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόν᾽· ἀλλά μοι γέρων  ἐφεῖτ᾽ Ὀρέστου Στρόφιος ἀγγεῖλαι πέρι. πρὸς θεῶν. ὦ ξέν᾽; ὥς μ᾽ ὑπέρχεται φόβος. ὡς ἔοικε. τοῦτ᾽ ἐκεῖν᾽ ἤδη σαφὲς  πρόχειρον ἄχθος.

 ἄθλιον βάρος. οἴχεται πατήρ·  τέθνηκ᾽ ἐγὼ σοί· φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών·  γελῶσι δ᾽ ἐχθροί· μαίνεται δ᾽ ὑφ᾽ ἡδονῆς  μήτηρ ἀμήτωρ. φίλταθ᾽.  ὦ δεινοτάτας.  τοιγὰρ σὺ δέξαι μ᾽ ἐς τὸ σὸν τόδε στέγος.  τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.  οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς πάλαι τροφῆς  ἀνωφελήτου. τὴν ἐγὼ θάμ᾽ ἀμφὶ σοὶ  πόνῳ γλυκεῖ παρέσχον· οὔτε γάρ ποτε  μητρὸς σύ γ᾽ ἦσθα μᾶλλον ἢ κἀμοῦ φίλος.  δόμων δέ σ᾽. ὡς σὺν σοὶ κάτω  ναίω τὸ λοιπόν· καὶ γὰρ ἡνίκ᾽ ἦσθ᾽ ἄνω. ὦ κασίγνητον κάρα.  ἀλλ᾽ ἐν ξέναισι χερσὶ κηδευθεὶς τάλας  σμικρὸς προσήκεις ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει. καὶ νῦν ποθῶ  τοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου.  νῦν μὲν γὰρ οὐδὲν ὄντα βαστάζω χεροῖν. ὦ παῖ.  πεμφθεὶς κελεύθους.  πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι χεροῖν  κλέψασα ταῖνδε κἀνασώσασθαι φόνου.  ἐγὼ δ᾽ ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί. φρόνει.  ὅς σ᾽ ὧδέ μοι προύπεμψεν ἀντὶ φιλτάτης  μορφῆς σποδόν τε καὶ σκιὰν ἀνωφελῆ.  Ἠλέκτρα  ὦ φιλτάτου μνημεῖον ἀνθρώπων ἐμοὶ  ψυχῆς Ὀρέστου λοιπόν.  1125  1130  1135  1140  1145  1150  1155  1160  1165  1170  .  Χορός  θνητοῦ πέφυκας πατρός. ἀλλὰ ταῦθ᾽ ὁ δυστυχὴς  δαίμων ὁ σός τε κἀμὸς ἐξαφείλετο.  ὦ δέμας οἰκτρόν. ἀλλ᾽ ἐγὼ τροφός. φεῦ φεῦ.  τύμβου πατρῴου κοινὸν εἰληχὼς μέρος.  νῦν δ᾽ ἐκτὸς οἴκων κἀπὶ γῆς ἄλλης φυγὰς  κακῶς ἀπώλου. ὥστε μὴ λίαν στένε.  νῦν δ᾽ ἐκλέλοιπε ταῦτ᾽ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ  θανόντι σὺν σοί· πάντα γὰρ συναρπάσας  θύελλ᾽ ὅπως βέβηκας. οἴμοι μοι.  οἴμοι μοι.  ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον. ἧς ἐμοὶ σὺ πολλάκις  φήμας λάθρᾳ προύπεμπες ὡς φανούμενος  τιμωρὸς αὐτός. λαμπρὸν ἐξέπεμψ᾽ ἐγώ.  ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων.  τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν.  ὅπως θανὼν ἔκεισο τῇ τόθ᾽ ἡμέρᾳ. ὥς σ᾽ ἀπ᾽ ἐλπίδων  οὐχ ὧνπερ ἐξέπεμπον εἰσεδεξάμην. σῆς κασιγνήτης δίχα.ἐν δυσμενείᾳ γ᾽ οὖσ᾽ ἐπαιτεῖται τάδε. ὡς εἰκός.  κοὔτ᾽ ἐν φίλαισι χερσὶν ἡ τάλαιν᾽ ἐγὼ  λουτροῖς σ᾽ ἐκόσμησ᾽ οὔτε παμφλέκτου πυρὸς  ἀνειλόμην. ὥς μ᾽ ἀπώλεσας·  ἀπώλεσας δῆτ᾽.  οὔθ᾽ οἱ κατ᾽ οἶκον ἦσαν. Ἠλέκτρα.  θνητὸς δ᾽ Ὀρέστης.  ἀλλ᾽ ἢ φίλων τις ἢ πρὸς αἵματος φύσιν.

 μητρὶ δ᾽ οὐδὲν ἐξισοῖ. ὦ ξέν᾽.  Ἠλέκτρα  καὶ μὴν ὁρᾷς γε παῦρα τῶν ἐμῶν κακῶν.  Ὀρέστης  τί δρῶσα; πότερα χερσὶν ἢ λύμῃ βίου;  Ἠλέκτρα  καὶ χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς. ξένε. ὧδ᾽ ἐπισκοπῶν στένεις;  Ὀρέστης  ὡς οὐκ ἄρ᾽ ᾔδη τῶν ἐμῶν οὐδὲν κακῶν.  Ἠλέκτρα  τί δ᾽ ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτ᾽ εἰπὼν κυρεῖς;  Ὀρέστης  ἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε;  Ἠλέκτρα  τόδ᾽ ἔστ᾽ ἐκεῖνο.  Ὀρέστης  οὐδ᾽ οὑπαρήξων οὐδ᾽ ὁ κωλύσων πάρα;  Ἠλέκτρα  οὐ δῆθ᾽. ὃς ἦν γάρ μοι σὺ προὔθηκας σποδόν.  Ὀρέστης  φεῦ φεῦ.  Ἠλέκτρα  τί δή ποτ᾽. καὶ μάλ᾽ ἀθλίως ἔχον.  Ἠλέκτρα  ἐν τῷ διέγνως τοῦτο τῶν εἰρημένων;  Ὀρέστης  ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν. ἀμφ᾽ ἐμοὶ στένεις τάδε;  Ὀρέστης  ὦ σῶμ᾽ ἀτίμως κἀθέως ἐφθαρμένον.  Ὀρέστης  οἴμοι ταλαίνης ἆρα τῆσδε συμφορᾶς. τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν  ἔλθω; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω. ὦ ξέν᾽.  Ὀρέστης  καὶ πῶς γένοιτ᾽ ἂν τῶνδ᾽ ἔτ᾽ ἐχθίω βλέπειν;  Ἠλέκτρα  ὁθούνεκ᾽ εἰμὶ τοῖς φονεῦσι σύντροφος  Ὀρέστης  τοῖς τοῦ; πόθεν τοῦτ᾽ ἐξεσήμηνας κακόν;  Ἠλέκτρα  τοῖς πατρός· εἶτα τοῖσδε δουλεύω βίᾳ.  Ἠλέκτρα  οὔτοι ποτ᾽ ἄλλην ἢ ᾽μὲ δυσφημεῖς.    1175  1180  1185  1190  1195  .πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτ᾽ ὀφείλεται παθεῖν.  Ὀρέστης  φεῦ τῆς ἀνύμφου δυσμόρου τε σῆς τροφῆς.  Ἠλέκτρα  οὐ δή ποτ᾽.  Ὀρέστης  τίς γάρ σ᾽ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει βροτῶν;  Ἠλέκτρα  μήτηρ καλεῖται.

 ὥστε πρὸς πιστὰς ἐρεῖς. πλὴν λόγῳ γ᾽ ἠσκημένον. ὡς ὁρῶν σ᾽ ἐποικτίρω πάλαι.  Ἠλέκτρα  οὕτως ἄτιμός εἰμι τοῦ τεθνηκότος;  Ὀρέστης  ἄτιμος οὐδενὸς σύ· τοῦτο δ᾽ οὐχὶ σόν.  Ὀρέστης  εὔφημα φώνει· πρὸς δίκης γὰρ οὐ στένεις.  Ὀρέστα.  1200  1205  1210  1215  1220  .  Ὀρέστης  μέθες τόδ᾽ ἄγγος νῦν.  Ἠλέκτρα  οὐ δή ποθ᾽ ἡμῖν ξυγγενὴς ἥκεις ποθέν;  Ὀρέστης  ἐγὼ φράσαιμ᾽ ἄν.  Ἠλέκτρα  μή.  Ἠλέκτρα  πῶς τὸν θανόντ᾽ ἀδελφὸν οὐ δίκῃ στένω;  Ὀρέστης  οὔ σοι προσήκει τήνδε προσφωνεῖν φάτιν. εἰ τὸ τῶνδ᾽ εὔνουν πάρα.  Ἠλέκτρα  ‐‐ὦ τάλαιν᾽ ἐγὼ σέθεν.  Ἠλέκτρα  ποῦ δ᾽ ἔστ᾽ ἐκείνου τοῦ ταλαιπώρου τάφος;  Ὀρέστης  οὐκ ἔστι· τοῦ γὰρ ζῶντος οὐκ ἔστιν τάφος. ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς.  Ἠλέκτρα  μόνος βροτῶν νυν ἴσθ᾽ ἐποικτίρας ποτέ.  Ἠλέκτρα  εἴπερ γ᾽ Ὀρέστου σῶμα βαστάζω τόδε;  Ὀρέστης  ἀλλ᾽ οὐκ Ὀρέστου. τῆς σῆς εἰ στερήσομαι ταφῆς.  Ὀρέστης  μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς. ὦ παῖ;  Ὀρέστης  ‐‐ψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω. πρὸς γενείου.Ὀρέστης  ὦ δύσποτμ᾽. μὴ ᾽ξέλῃ τὰ φίλτατα.  Ἠλέκτρα  πῶς εἶπας.  Ὀρέστης  πείθου λέγοντι κοὐχ ἁμαρτήσει ποτέ.  Ἠλέκτρα  ἦ ζῇ γὰρ ἁνήρ;  Ὀρέστης  ‐‐εἴπερ ἔμψυχός γ᾽ ἐγώ. ξένε.  Ὀρέστης  οὔ φημ᾽ ἐάσειν.  Ἠλέκτρα  μὴ δῆτα πρὸς θεῶν τοῦτό μ᾽ ἐργάσῃ.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ἐστὶν εὔνουν.

  Ἠλέκτρα  ἰὼ γοναί.  Χορός  ὁρῶμεν.  Ἠλέκτρα  τί δ᾽ ἔστιν;  Ὀρέστης  σιγᾶν ἄμεινον. τότ᾽ ἔργων τῶνδε μεμνῆσθαι χρεών.  γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων.  ἐμόλετ᾽ ἀρτίως.  ὁρᾶτ᾽ Ὀρέστην τόνδε.  Ἠλέκτρα  ὦ φίλτατον φῶς. ἀφίκου;  Ὀρέστης  ‐‐μηκέτ᾽ ἄλλοθεν πύθῃ.  Ὀρέστης  ἔξοιδα.  Ἠλέκτρα  ἔχω σε χερσίν;  Ὀρέστης  ‐‐ὡς τὰ λοίπ᾽ ἔχοις ἀεί.  οὐδέ ποτε λησόμενον ἁμέτερον  οἷον ἔφυ κακόν. ἤλθετ᾽. ὦ παῖ.  ἐφηύρετ᾽.  Ὀρέστης  ὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρης  ἔνεστιν· εὖ δ᾽ ἔξοισθα πειραθεῖσά που.  Ἠλέκτρα  ὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ.  ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον.  Ἠλέκτρα  ὦ φίλταται γυναῖκες.  Ὀρέστης  ‐‐φίλτατον.  περισσὸν ἄχθος ἔνδον  γυναικῶν ὂν αἰεί. ταῦτ᾽· ἀλλ᾽ ὅταν παρουσία  φράζῃ.  Ὀρέστης  πάρεσμεν· ἀλλὰ σῖγ᾽ ἔχουσα πρόσμενε. μηχαναῖσι μὲν  θανόντα.Ἠλέκτρα  ἦ γὰρ σὺ κεῖνος;  Ὀρέστης  ‐‐τήνδε προσβλέψασά μου  σφραγῖδα πατρὸς ἔκμαθ᾽ εἰ σαφῆ λέγω. μή τις ἔνδοθεν κλύῃ.  1225  1230  1235  1240  1245  1250  . ὦ πολίτιδες. παῖ. κἀπὶ συμφοραῖσί μοι  γεγηθὸς ἕρπει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο.  Ἠλέκτρα  ὦ φθέγμ᾽.  τόδε μὲν οὔ ποτ᾽ ἀξιώσω τρέσαι. νῦν δὲ μηχαναῖς σεσωσμένον. συμμαρτυρῶ. εἴδεθ᾽ οὓς ἐχρῄζετε.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ οὐ μὰ τὴν ἄδμητον αἰὲν Ἄρτεμιν.

 ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδ᾽ ἂν ἤλπισ᾽ αὐδάν.  ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν  τάδε δίκᾳ χρόνος·  μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα.Ἠλέκτρα  ὁ πᾶς ἐμοί.  οὐδ᾽ ἂν ἔσχον ὁρμὰν  ἄναυδον οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύουσα.  Ὀρέστης  ξύμφημι κἀγώ· τοιγαροῦν σῴζου τόδε.  Ἠλέκτρα  τί δρῶσα;  Ὀρέστης  οὗ μή ᾽στι καιρὸς μὴ μακρὰν βούλου λέγειν.  Ἠλέκτρα  τίς οὖν ἂν ἀξίαν γε σοῦ πεφηνότος  μεταβάλοιτ᾽ ἂν ὧδε σιγὰν λόγων;  ἐπεί σε νῦν ἀφράστως  ἀέλπτως τ᾽ ἐσεῖδον. πολύπονον ὧδ᾽ ἰδὼν  Ὀρέστης  τί μὴ ποήσω;  Ἠλέκτρα  ‐‐μή μ᾽ ἀποστερήσῃς  τῶν σῶν προσώπων ἁδονὰν μεθέσθαι.  Ὀρέστης  ἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών.    1255  1260  1265  1270  1275  1280  1285  . τὰ δὲ  δέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην. εἴ σε θεὸς ἐπόρισεν  ἁμέτερα πρὸς μέλαθρα· δαιμόνιον  αὐτὸ τίθημ᾽ ἐγώ. νῦν δ᾽ ἔχω σε· προυφάνης δὲ  φιλτάταν ἔχων πρόσοψιν.  τάλαινα.  μή τί με.  Ὀρέστης  τότ᾽ εἶδες.  Ὀρέστης  τὰ μέν σ᾽ ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν.  Ἠλέκτρα  ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸν  ἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι.  ἇς ἐγὼ οὐδ᾽ ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν. εὖτε θεοί μ᾽ ἐπώτρυναν μολεῖν  <   >  Ἠλέκτρα  ἔφρασας ὑπερτέραν  τᾶς πάρος ἔτι χάριτος.  Ἠλέκτρα  ξυναινεῖς;  Ὀρέστης  ‐‐τί μὴν οὔ;  Ἠλέκτρα  ὦ φίλαι.

 ὧδ᾽ ὅπως καὶ σοὶ φίλον  καὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδ᾽· ἐπεὶ τὰς ἡδονὰς  πρὸς σοῦ λαβοῦσα κοὐκ ἐμὰς ἐκτησάμην.  ὅτ᾽ οὖν τοιαύτην ἡμὶν ἐξήκεις ὁδόν.  καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με.  κἀπεί σ᾽ ἐσεῖδον.  μήτηρ δ᾽ ἐν οἴκοις· ἣν σὺ μὴ δείσῃς ποθ᾽ ὡς  γέλωτι τοὐμὸν φαιδρὸν ὄψεται κάρα. πῶς γὰρ οὔ; κλύων  ὁθούνεκ᾽ Αἴγισθος μὲν οὐ κατὰ στέγας.  ἥτις μιᾷ σε τῇδ᾽ ὁδῷ θανόντα τε  καὶ ζῶντ᾽ ἐσεῖδον; εἴργασαι δέ μ᾽ ἄσκοπα·  ὥστ᾽ εἰ πατήρ μοι ζῶν ἵκοιτο.  μήθ᾽ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμων  ἀντλεῖ.Ὀρέστης  τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες.  ἄρχ᾽ αὐτὸς ὥς σοι θυμός· ὡς ἐγὼ μόνη  οὐκ ἂν δυοῖν ἥμαρτον· ἢ γὰρ ἂν καλῶς  ἔσωσ᾽ ἐμαυτὴν ἢ καλῶς ἀπωλόμην. πιστεύειν δ᾽ ὁρᾶν. τὰ δὲ διασπείρει μάτην·  χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος.  Ὀρέστης  σιγᾶν ἐπῄνεσ᾽ ὡς ἐπ᾽ ἐξόδῳ κλύω  τῶν ἔνδοθεν χωροῦντος. τότε  χαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως.  μῖσός τε γὰρ παλαιὸν ἐντέτηκέ μοι.  Παιδαγωγός  ὦ πλεῖστα μῶροι καὶ φρενῶν τητώμενοι.  ἀλλ᾽ οἶσθα μὲν τἀνθένδε. τὰ δ᾽ ἐκχεῖ.  Ἠλέκτρα  ‐‐εἴσιτ᾽.  κοὐδ᾽ ἄν σε λυπήσασα δεξαίμην βραχὺ  αὐτὴ μέγ᾽ εὑρεῖν κέρδος· οὐ γὰρ ἂν καλῶς  ὑπηρετοίην τῷ παρόντι δαίμονι. οὔ ποτ᾽ ἐκλήξω χαρᾷ  δακρυρροοῦσα· πῶς γὰρ ἂν λήξαιμ᾽ ἐγώ.  ἄλλως τε καὶ φέροντες οἷ᾽ ἂν οὔτε τις  δόμων ἀπώσαιτ᾽ οὔτ᾽ ἂν ἡσθείη λαβών.  Ἠλέκτρα  ἀλλ᾽ ὦ κασίγνηθ᾽.  οὕτω δ᾽ ὅπως μήτηρ σε μὴ ᾽πιγνώσεται  φαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους·  ἀλλ᾽ ὡς ἐπ᾽ ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃ  στέναζ᾽· ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν. ὅπου φανέντες ἢ κεκρυμμένοι  γελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ. μηκέτ᾽ ἂν  τέρας νομίζειν αὐτό. ὦ ξένοι. ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοις  1290  1295  1300  1305  1310  1315  1320  1325  1330  .  ἃ δ᾽ ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳ  σήμαιν᾽. ἀλλ᾽ ἐν αὐτοῖσιν κακοῖς  τοῖσιν μεγίστοις ὄντες οὐ γιγνώσκετε;  ἀλλ᾽ εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ᾽κύρουν ἐγὼ  πάλαι φυλάσσων.  ὅτ᾽ οὐ παρ᾽ αὐτοῖς.  πότερα παρ᾽ οὐδὲν τοῦ βίου κήδεσθ᾽ ἔτι  ἢ νοῦς ἔνεστιν οὔτις ὑμὶν ἐγγενής.

  Παιδαγωγός  εἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθαν᾽ ἐνθάδ᾽ ὢν ἀνήρ. ἀλλά με  λόγοις ἀπώλλυς.  καλῶς τὰ κείνων πάντα. ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ·  χαῖρ᾽· ἴσθι δ᾽ ὡς μάλιστά σ᾽ ἀνθρώπων ἐγὼ  ἤχθηρα κἀφίλησ᾽ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. ἀπηλλάχθαι δ᾽ ἀκμή.  Παιδαγωγός  ἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους  πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τ᾽ ἴσαι.  Ὀρέστης  χαίρουσιν οὖν τούτοισιν; ἢ τίνες λόγοι;  Παιδαγωγός  τελουμένων εἴποιμ᾽ ἄν· ὡς δὲ νῦν ἔχει. ὡς ἔοικεν.τὰ δρώμεν᾽ ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα·  νῦν δ᾽ εὐλάβειαν τῶνδε προυθέμην ἐγώ. ἥδιστον δ᾽ ἔχων  ποδῶν ὑπηρέτημα. καὶ τὰ μὴ καλῶς. ἀδελφέ; πρὸς θεῶν φράσον. ὅν ποτ᾽ ἐκ πολλῶν ἐγὼ  μόνον προσηῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ;  Ὀρέστης  ὅδ᾽ ἐστί· μή μ᾽ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις. ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸν  ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστ᾽.  ὃς τόνδε κἄμ᾽ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων;  ὦ φίλταται μὲν χεῖρες. πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ.  καὶ νῦν ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγων  καὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆς  εἴσω παρέλθεθ᾽. πῶς οὕτω πάλαι  ξυνών μ᾽ ἔληθες οὐδ᾽ ἔφαινες.  Ὀρέστης  οὐχὶ ξυνίης;  Ἠλέκτρα  ‐‐οὐδέ γ᾽ ἐς θυμὸν φέρω.  Ἠλέκτρα  τίς οὗτός ἐστ᾽. ὡς τεθνηκότα.  Ἠλέκτρα  ὦ φίλτατον φῶς.  Ὀρέστης  ἤγγειλας.  Ἠλέκτρα  ἦ κεῖνος οὗτος.  Ὀρέστης  οὐκ οἶσθ᾽ ὅτῳ μ᾽ ἔδωκας εἰς χέρας ποτέ;  Ἠλέκτρα  ποίῳ; τί φωνεῖς;  Ὀρέστης  ‐‐οὗ τὸ Φωκέων πέδον  ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν. ὦ μόνος σωτὴρ δόμων  Ἀγαμέμνονος.  1335  1340  1345  1350  1355  1360  1365  .  Ὀρέστης  πῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι;  Παιδαγωγός  καλῶς· ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα. ἔργ᾽ ἔχων ἥδιστ᾽ ἐμοί;  χαῖρ᾽.

 πατρῷα προσκύσανθ᾽ ἕδη  θεῶν. ὅσοιπερ πρόπυλα ναίουσιν τάδε. προπίτνω. τὼ δ᾽ ἐφέστατον πέλας.  Ἠλέκτρα  ἄναξ Ἄπολλον.  βεβᾶσιν ἄρτι δωμάτων ὑπόστεγοι  μετάδρομοι κακῶν πανουργημάτων ἄφυκτοι κύνες.  Χορός  σὺ δ᾽ ἐκτὸς ᾖξας πρὸς τί;  Ἠλέκτρα  ‐‐φρουρήσουσ᾽ ὅπως  Αἴγισθος ἡμᾶς μὴ λάθῃ μολὼν ἔσω. τῶν δ᾽ ἀπολλύντων πλέαι. ὦ Λύκει᾽ Ἄπολλον. ἀλλ᾽ ὅσον τάχος  χωρεῖν ἔσω.  Πυλάδη.  ἀρχαιόπλουτα πατρὸς εἰς ἑδώλια. ἵλεως αὐτοῖν κλύε  ἐμοῦ τε πρὸς τούτοισιν. γενοῦ πρόφρων  ἡμῖν ἀρωγὸς τῶνδε τῶν βουλευμάτων.  νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δ᾽ ἐφέξετον.  Κλυταιμνήστρα  αἰαῖ.  Χορός  ἴδεθ᾽ ὅποι προνέμεται  τὸ δυσέριστον αἷμα φυσῶν Ἄρης. τόδ᾽ εἴη τοὔργον.  παράγεται γὰρ ἐνέρων  δολιόπους ἀρωγὸς εἴσω στέγας. ἰὼ στέγαι  φίλων ἔρημοι.  Ἠλέκτρα  ὦ φίλταται γυναῖκες. ἥ σε πολλὰ δὴ  ἀφ᾽ ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προύστην χερί.  καὶ δεῖξον ἀνθρώποισι τἀπιτίμια  τῆς δυσσεβείας οἷα δωροῦνται θεοί.  σφῷν δ᾽ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι  νῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμνήστρα μόνη.  Ἠλέκτρα  βοᾷ τις ἔνδον· οὐκ ἀκούετ᾽.  νεακόνητον αἷμα χειροῖν ἔχων· ὁ Μαίας δὲ παῖς  Ἑρμῆς σφ᾽ ἄγει δόλον σκότῳ  κρύψας πρὸς αὐτὸ τέρμα κοὐκέτ᾽ ἀμμένει. ὦ φίλαι;  1370  1375  1380  1385  1390  1395  1400  1405  .  Ὀρέστης  οὐκ ἂν μακρῶν ἔθ᾽ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων.  νῦν δ᾽. ἐξ οἵων ἔχω  αἰτῶ. ἅνδρες αὐτίκα  τελοῦσι τοὔργον· ἀλλὰ σῖγα πρόσμενε. Ἠλέκτρα.  ὥστ᾽ οὐ μακρὰν ἔτ᾽ ἀμμενεῖ  τοὐμὸν φρενῶν ὄνειρον αἰωρούμενον. σαφῆ.  Χορός  πῶς δή; τί νῦν πράσσουσιν;  Ἠλέκτρα  ‐‐ἡ μὲν ἐς τάφον  λέβητα κοσμεῖ. λίσσομαι.  φροντίζεθ᾽ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις  ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι.αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν.

  Ἠλέκτρα  τέθνηκεν ἡ τάλαινα;  Ὀρέστης  ‐‐μηκέτ᾽ ἐκφοβοῦ  μητρῷον ὥς σε λῆμ᾽ ἀτιμάσει ποτέ.  Κλυταιμνήστρα  ὤμοι πέπληγμαι.  Χορός  ὦ πόλις.  Ἠλέκτρα  ‐‐παῖσον.  Ἠλέκτρα  ‐‐εἰ γὰρ Αἰγίσθῳ θ᾽ ὁμοῦ.  Κλυταιμνήστρα  οἴμοι τάλαιν᾽· Αἴγισθε.  Ἠλέκτρα  ‐‐ἀλλ᾽ οὐκ ἐκ σέθεν  ᾠκτίρεθ᾽ οὗτος οὐδ᾽ ὁ γεννήσας πατήρ.  Ἠλέκτρα  ὦ παῖδες. πῶς κυρεῖτε;  Ὀρέστης  ‐‐τἀν δόμοισι μὲν  καλῶς.  οἴκτιρε τὴν τεκοῦσαν. διπλῆν.  Χορός  παύσασθε· λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου.Χορός  ἤκουσ᾽ ἀνήκουστα δύστανος.  Χορός  τελοῦς᾽ ἀραί· ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι.  Ἠλέκτρα  Ὀρέστα. οὐκ ἄψορρον;  Ὀρέστης  ‐‐εἰσορᾶτε ποῦ  τὸν ἄνδρ᾽;  Ἠλέκτρα  ‐‐ἐφ᾽ ἡμῖν οὗτος ἐκ προαστίου  χωρεῖ γεγηθὼς. οὐδ᾽ ἔχω ψέγειν.  Χορός  καὶ μὴν πάρεισιν οἵδε· φοινία δὲ χεὶρ  στάζει θυηλῆς Ἄρεος. ὦ γενεὰ τάλαινα. ὥστε φρῖξαι. ποῦ ποτ᾽ ὢν κυρεῖς;  Ἠλέκτρα  ἰδοὺ μάλ᾽ αὖ θροεῖ τις. Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν. . εἰ σθένεις.    1410  1415  1420  1425  1430  . νῦν σοι  μοῖρα καθαμερία φθίνει φθίνει. .  Κλυταιμνήστρα  ὤμοι μάλ᾽ αὖθις.  παλίρρυτον γὰρ αἷμ᾽ ὑπεξαιροῦσι τῶν  κτανόντων οἱ πάλαι θανόντες.  Κλυταιμνήστρα  ‐‐ὦ τέκνον τέκνον.

 οὐ λόγῳ μόνον.  Ἠλέκτρα  χαίροις ἄν.  Αἴγισθος  πάρεστ᾽ ἄρ᾽ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;  Ἠλέκτρα  πάρεστι δῆτα.  Χορός  δι᾽ ὠτὸς ἂν παῦρά γ᾽ ὡς ἠπίως ἐννέπειν  πρὸς ἄνδρα τόνδε συμφέροι. ἀλλὰ κἀπέδειξαν. καὶ μάλ᾽ ἄζηλος θέα. ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.  Ἠλέκτρα  ‐‐τἀνθάδ᾽ ἂν μέλοιτ᾽ ἐμοί.  Ἠλέκτρα  καὶ δὴ τελεῖται τἀπ᾽ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ  νοῦν ἔσχον. ναὶ σέ.  Αἴγισθος  σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας  πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θ᾽ ὁρᾶν.  Αἴγισθος  ποῦ δῆτ᾽ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με. τάδ᾽ ὡς πάλιν.  1435  1440  1445  1450  1455  1460  1465  .  Ἠλέκτρα  ἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.  Ὀρέστης  καὶ δὴ βέβηκα.  οὕς φασ᾽ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον  λελοιπόθ᾽ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;  σέ τοι. μάλιστα δ᾽ ἂν κατειδυῖαν φράσαι. λαθραῖον ὡς  ὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα. εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνοι τάδε. σὲ κρίνω.  νῦν.  Ἠλέκτρα  ἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν  ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.  Αἴγισθος  τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθ᾽ οἱ Φωκῆς ξένοι.  Ὀρέστης  θάρσει· τελοῦμεν. τὰ πρὶν εὖ θέμενοι.  Αἴγισθος  ἦ καὶ θανόντ᾽ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;  Ἠλέκτρα  οὔκ. νῦν ὁρῶν νεκρὸν  στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν  ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.  ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος  ἐξῄρετ᾽ ἀνδρὸς τοῦδε.  Αἴγισθος  ἦ πολλὰ χαίρειν μ᾽ εἶπας οὐκ εἰωθότως.  Ἠλέκτρα  ‐‐ᾗ νοεῖς ἔπειγέ νυν.Χορός  βᾶτε κατ᾽ ἀντιθύρων ὅσον τάχιστα. τὴν ἐν τῷ πάρος  χρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστα σοὶ μέλειν  οἶμαι.

 ἀδελφέ.  Αἴγισθος  τί δ᾽ ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς.  τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως. τί λεύσσω;  Ὀρέστης  ‐‐τίνα φοβεῖ; τίν᾽ ἀγνοεῖς;  Αἴγισθος  τίνων ποτ᾽ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις  πέπτωχ᾽ ὁ τλήμων;  Ὀρέστης  ‐‐οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι  ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκ᾽ ἀνταυδᾷς ἴσα;  Αἴγισθος  οἴμοι. κάλει.  Ὀρέστης  χωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει· λόγων γὰρ οὐ  νῦν ἐστιν ἁγών. δέδορκα φάσμ᾽ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ  πεπτωκός· εἰ δ᾽ ἔπεστι νέμεσις.  Ὀρέστης  αὐτὸς σὺ βάσταζ᾽· οὐκ ἐμὸν τόδ᾽. σκότου δεῖ κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν;  Ὀρέστης  μὴ τάσσε· χώρει δ᾽ ἔνθαπερ κατέκτανες  πατέρα τὸν ἀμόν.  Ἠλέκτρα  ‐‐μὴ πέρα λέγειν ἔα  πρὸς θεῶν. ὡς ἂν ἐν ταὐτῷ θάνῃς. μηδὲ μηκύνειν λόγους. ἀλλὰ σόν. τόδ᾽ εἰ καλὸν  τοὔργον.  τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων  θνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;  ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθες  ταφεῦσιν. ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι. ὧν τόνδ᾽ εἰκός ἐστι τυγχάνειν.  Αἴγισθος  ὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρες  κἂν σμικρὸν εἰπεῖν. οὐ λέγω.  Αἴγισθος  ἀλλ᾽ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ.  Αἴγισθος  οἴμοι.  Ὀρέστης  αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτ᾽ ἄλλοσε σκόπει.  εἴ που κατ᾽ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα.  ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδ᾽ ἂν κακῶν  μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον. ὅπως  τὸ συγγενές τοι κἀπ᾽ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.  Αἴγισθος  ἦ πᾶσ᾽ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν  1470  1475  1480  1485  1490  1495  .  Ὀρέστης  καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.  χαλᾶτε πᾶν κάλυμμ᾽ ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν.Αἴγισθος  ὦ Ζεῦ. ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπως  ὅδ᾽ οὐκ Ὀρέστης ἔσθ᾽ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.

  Χορός  ὦ σπέρμ᾽ Ἀτρέως.  Ὀρέστης  ‐‐σοὶ βαδιστέον πάρος.τά τ᾽ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά;  Ὀρέστης  τὰ γοῦν ς᾽· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδ᾽ ἄκρος.  ἀλλ᾽ ἕρφ᾽.  Ὀρέστης  πόλλ᾽ ἀντιφωνεῖς.    1500  1505  1510  .  χρῆν δ᾽ εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην. ὡς πολλὰ παθὸν  δι᾽ ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθες  τῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν.  κτείνειν· τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ.  ὅστις πέρα πράσσειν τι τῶν νόμων θέλει.  Αἴγισθος  ἀλλ᾽ οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας.  Αἴγισθος  ὑφηγοῦ.  Αἴγισθος  ἦ μὴ φύγω σε;  Ὀρέστης  ‐‐μὴ μὲν οὖν καθ᾽ ἡδονὴν  θάνῃς· φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν. ἡ δ᾽ ὁδὸς βραδύνεται.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful