G

e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
COPYR I T, 1919 Y
T E NEALE PU LIS ING COMPANY
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
TA LE O CONTENTS
I. OREWORD T. s víí-vííí
II. SOURCES UOTED í - tí
III. T E LETTER TO T E GOT S. 1-106
I . EROME S TEC NI UE 107-227
. CAROLINGIAN PLAGIARISM 228-261
I. T E SYRIO-LATIN TE TS ..262-330
(a) The Te t of ohannes Scottus 262-271
(b) Code eronensís 272-2S4
(c) Code Corbcícnsís 284-295
(d) Code ervt ííensís and Code Monacensís 295-311
(e) Code ezae - 312-330
II. GERMANIC G OST WORDS 331-386
III. INDE .-387-400
398695
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
OREWORD.
The present voíume contaíns the Proíegomena to a
work on the Arabíc eíement ín the Germaníc íanguages
whích ís ín preparatíon. It attempts to remove the rub-
bísh of ages whích has accumuíated ín paíaeography,
íbíe crítícísm, hístory, and phííoíogy, and whích has
been hídíng the truth underneath ít.
The fírst chapter cíears up the mystery of the Letter
to the Goths, heretofore ascríbed wíthout a shadow of a
doubt to erome. To accompíísh thís task successfuííy
ít became necessary to ínvestígate erome s techníque ín
hís transíatíons of the Psaíter and hís habít of quotíng
from the íbíe. The resuít of thís ínvestígatíon appears
ín the second chapter. It aíso had to be shown that Caro-
ííngían schoíarshíp índuíged wíthout a bíush ín píagíar-
ísm and forgery based on erome s te t, and thís was
shown ín the procedure of one of the best men of hís tíme,
Paschasíus Radbertus.
The fourth chapter deaís wíth the ímportant sub ect
of the Western or Syrío-Latín te ts of the Gospeís, and
ít ís shown that no Western ríte had ever e ísted, that
the te ts ascríbed to that ríte and to the fourth and fífth
centuríes were aíí ín reaííty wrítten ín the eíghth and
nínth centuríes, and that theír Syríacísm was due to the
Syrío-Arabíc ínfíuence upon Spanísh schoíarshíp as dev-
eíoped ín rance. ere I touch on but a very smaíí
amount of the materíaí avaííabíe to me. A fuííer treat-
ment must be íeft to a host of prospectíve Ph.D s, who
can foííow out ud ííbítum my díscovery and suggestíon of
method.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
vííí ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
In the fífth chapter I treat the much negíected sub ect
of ghost words ín the Germaníc íanguages. ere, too,
I have been abíe to avaíí myseíf of but a smaíí part of the
materíaí aíready known to me. I shaíí return to ít at a
íater tíme.
I must here reíterate my warm thanks to Mr. ohn
. Stetson, r., wíthout whose substantíaí aíd and sym-
pathy thís work wouíd have been deíayed for many years.
T E AUT OR.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
SOURCES UOTED
Amoííí, A. M. Líber Psaímorum íu ta antíquíssímam íatínam
versíonem nunc prímum e Casínensí Cod.
567, ín Coííectanea b bííca íatína cura et
studío monachorum S. enedíct , voí. I.
Arevnío, . M. Aureíí d mentíe Prudent Carmína, voí. II,
Romae 1789.
eer, R.
ene eví , .
erger, S.
íanchíní.
uchanan, E. S.
uchanan, E. S.
Isídorí Etyníoíogíae, Code Toíetanus (nunc
Matríteneís) 15, 8, Lugduní atavorum 1909.
Cataíogue codícum manuscríptorum graecorum
quí ín monasterío sanctae Catharínae ín
Monte Sína asservantur, voí. I, Petropoíí
1911.
ístoíre de ía uígate pendant íes premíers sí -
cíes du moyen fíge, París 1893.
Evangeííaríum quadrupíe , voís. I-I .
The our Gospeís from the Code Corbeíensís,
O ford 1907, In Oíd-Latín íbíícaí Te ts,
No. I .
The our Gospeís from the Code eronensís,
O ford 1911, ín Oíd-Latín íbíícaí Te ts,
No. I.
Capeííe, P. Le te te du psautíer íatín en Afríque, ín Coí-
íectanea b bííca íatína cura et studío mona-
chorum S. enedíct , voí. I , Rome 1913.
Code ezae Cantabrígíensís..sumptíbus academíae phototypíce reprae-
sentatus, 2 voíe., Cambrídge 1899.
Code ustíníanus.
Cortes de íos antíguos reínos de Arag n y de aíencía y Príncípado de
Cataíu a, voí. I, Madríd 1896.
Corpus scríptorum eccíesíastícorum íatínorum, voís. LI , L , LI .
Deíísíe, L.
Ducange.
Les íbíes de Th 4 duíphe, ín íbííoth que de
í Ecoíe des Chartes, voí. L.
Gíossaríum medíae et ínfímae íatínítatís, d. Leo-
poíd avre, Níort 1883-1887.
Earíe, . A and- ook to the Land-Charters and other
Sa oníc Documents, O ford 1888.
Erízzo, . M. Evangeííaríum híerosoíymítanum, eronae 1861.
Espa a sagrada, voí. III, Madríd 1864.
acsímííes of Ancíent Charters ín the rítísh Museum, 1873, Part I.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
ISTO Y O ARA ICO-GOT IC CULTURE
íeíscher.
eschreíbung der von Prof. Dr. Tíschendorf ím
. 1853 aus dem Morgeníande zur ckgebrach-
ten chrístíích-arabíschen andschríften, ín
eítschríft der deutschen morgení ndíschen
Geseííschaft, voí. III.
Gasquet, A. Code erceííensís, Romae 1914, In Coííectanea
b bííca íatína cura et studío monachorum ord.
S. enedíctí, voí. III.
r.oetz, G. Corpus gíossaríorum íatínorum.
Graff E G Aíthochdeutscher Sprachschatz, eríín 1834-
1842.
Graff, E. G. Díutíska, voí. I, Stuttgart and T bíngen 1R26.
Guerard, . Poíyptyque de í abb 1 Irmínon. voí. I, París 1844
Guerard ’ Poíyptyque de í abbaye de St.-Remí de Reíms,
París 1853.
Guídí, I. Le traduzíoní degíí Evangeíí ín arabo e ín etí -
píco, Roma 1888. ín Attí d íía R. Accademía
dPí Líncíe, seríe I , voí. I .
arrís. . R. A Study of Code ezae. ín Te ts and Studíes,
Contríbutíons to íbíícaí and Patrístíc Lít-
erature, voí. II, No. 1.
arrís, . R. íbíícaí ragments from Mount Sínaí, No. 9.
London 1890.
arrís, . R. Studía Sínaítíca, No. 1, London 1894.
esseís, . . An Eíghth-Century Latín-Angío-Sa on Gíossary,
Cambrídge 1890.
esseís, . . A Late Eíghth-Century Latín-Angío-Sa on Gíos-
sary, Cambrídge 1906.
esseís, . . Le S ííca, London 1880.
ínschíus, P. Decretaíes Pseudo-Isídoríanae, Lípsíae 1863.
auffmann, . eítr ge zur ueííenkrítík der gotíschen íbeí-
bersetzung, ín eítschríft f r deutsche Phí-
íoíogíe, voí. II.
ítto. Encycíopedía of íbíícaí Scíence.
geí, R. Ueber das eronísche Gíossar, aííe 1879.
Lagarde, P. de Onom stíca sacra, Gottíngae 1887.
Latín Psaíter ín the Uníversíty Líbrary of Utrecht, London 1875 .
Leemans, C. Papyrí graecí museí antíquaríí pubíící Lugduní-
ataví, voí. II, Lugduní atavorum 1885.
Líebermann, R. Díe Gesetze der Angeísachsen, aííe a. S. 1898-
1906.
Líndsay, W. M. Isídorí íspaíensís Epíscopí Etymoíogíarum síve
Orígínum Líbrí , O oníí 1911 .
Líndsay, W. M. Notae íatínae, Cambrídge 1915.
Loewe, G. Prodromus Corporís gíossaríorum íatínorum,
Lípsíae 1876.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
SOURCES UOTED
í
Maí. A.
Maí, A.
Menzeí, š ., and
Corseen, P.
Metaís. Ch,
MG .
Mígne.
Mígne.
Morín, S.
Mutíían, .
Cíassícorum auctorum, voí. , Romae 1838.
Scríptorum veternm nova coííectío, voís. Iíí, I ,
Romae 1828, 1837.
Díe Tríerer Ada- andschríft, Leípzíg 1889.
Cartuíaíre de í abbaye cardínaíe de ía Trínít
de end me, voí. I, París 1893.
Monumenta Germaníae híst ríca.
Leges, 1835-1889.
Capítuíaría, ín Leges.
Scríptores rerum merovíngícarum, 1884-1913.
Patroíog a graeca, voís. I, II, III, I.
Patroíog a íatína, voís. III, II, III,
I , , I, III, I ,
III, I , I, II,
LI, L I , L , L I , L I ,
L I. CI, CIII, C I, C , C II.
An cdota Maredsoíana, voís. I, III, Maredsoíí,
1893, 1895.
ur rage nach der gotíschen Psaímen ber-
setzung, íeí 1904.
Nettíeshíp, . Contríbutíons to Latín Le ícography, O ford
1889.
Níebuhr, . O. Corpus scríptorum hístoríae yzantínae, voí.
II, onnae 1836.
Phííípp, .
Píper, P.
PM .
Reíchardt, A.
Reíter, S.
Rettíg, . C. M.
Díe hístorísch-geographíschen ueííen In den
Etymoíogíae des Isídorus von Sevííía, eríín
1912-1913.
Díe Schríften Notkers und seíner Schuíe, voí. I,
reíburg I. . u. T bíngen 1882.
Portugaííae monumenta híst ríca.
Dípí maía et chartae, voí. I, 1867.
Der Code oerneríanus, Leípzíg 1909.
Sanctí Eusebíí íeronymí In íeremíam pro-
phetam ííbrí se , índobonae, Lípsíae 1913,
ín CSEL., voí. LI .
Antíquíssímus quatuor evangeííorum canoníco-
rum Code Sangaííensís, Turící 1836.
Sabatíer, P. íbííorum sacrorum íatínae versíones antíquae.
Scherer. erzeíchníss der andschríften der Stíftsbíbíío-
thek von St. Gaííen, aííe 1875.
Sch nhach, A. Ueber eíníge Evangeííenkommentare des Mítteí-
aíters, ín Sítzungsberíchte der Wíener Aka-
demíe der Wíssenschaften, voí. C L I.
Scrívener, . . ezae Code Cantabrígíensís, Cambrídge 1864.
Seyboíd, Ch. Gíossaríum íatíno-arabícum, eroííní 1900.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
íí ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
Spagnuoío, A,
Steínmeyer, E. and
Síevers, E.
Streítberg, W.
Tíschendorf, .
Traube, L.
erceííone, .
Wadsteín, E.
Whíte, . .
Wíener, L.
Wíener, L,
Wínnefeíd, .
W íffíín.
Wríght, Th. and
W ícker, R. P.
Wutz, .
L Orazíonaíe Gotíco-Mozarabíco deíía Capítuíare
dí erona, ín Rívísta bíbííogr fíca ítaííana,
voí. I .
Díe aíthochdeutschen Gíossen, eríín 1879-1898.
Díe gotísche íbeí, eídeíberg 1908.
Novum Testamentum graece. voí. I, Lípsíae 1869.
Nomína sacra, M nchen 1907.
aríae íectíones vuígatae íatínae bíbííorum edí-
tíonís, voí. II, Romae 1864.
íeínere aíts chsísche Sprachdenkm íer, Nor-
den and Leípzíg 1899.
The our Gospeís from the Muních MS., O ford
1888, ín Oíd-Latín íbíícaí Te ts, No. III.
Commentary to the Germaníc Laws and Medíae-
vaí Documents, Cambrídge 1915.
Contríbutíons, voí. I.
Sortes Sangaííenses, onnae 1887.
Archív f r íateínísche Le íkographíe, voí. II.
Angío-Sa on and Oíd Engíísh ocabuíaríes, Lon-
don 1884.
Onom stíca sacra, voí. I, Leípzíg 1914.
eítschríft f r deutsches Aíterthum, voí. I.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S.
. Mííhíau has summarízed erome s Letter to Sun-
nía and reteía as foííows: Shortíy before 400, severaí
years after the appearance of the Gaííícan Psaíter (ín
392), two Gothíc cíerícaís, Sunnía and reteía, wríte
erome a íetter, ín whích they poínt out the varíatíons
of hís te t from theír Greek (and Gothíc) te t and accuse
hím occasíonaííy of too free a method of transíatíon.
erome ustífíes hímseíf about the year 405 ín hís 106.
Epístíe. e shows that hís te t corresponds to the orígínaí
te t, the cbraíca verítas, and e píaíns hís techníque of
transíatíon, whích díffers from theírs. 2
The present ínvestígatíon wííí show that the Letter
ís a Caroííngían forgery, beíongíng to the same schooí
that produced the famous forgery of the Pseudo-Isídorían
decretaís, and that the purpose of thís forgery was to
draw the ísígoths away from the schooí of Theoduíphus,
whích reííed chíefíy on the oíd Greek te ts, and bríng
them ín ííne wíth the rest of rance, where the Gaííícan
Psaíter was ín use.
1. Uere ín uobís apostoíícus et prophetí-
cus sermo conpíetus est: ín omnem terram e íít
sonus eorum et ín fínes orbís terrac uerba eorum
(Ps. III. 5, Rom. . 18). uís hoc crederet
ut barbara Getarum ííngua ebraícam quaere-
ret uerítatem et dormítantíbus, ímmo conten-
dentíbus Graecís ípsa Germanía spírítus sanctí
cíoquía scrutaretur In ucrítate cognouí, quod
non est persona rum acceptor deus, sed ín omní
gente, quí tímet deum et operatur deí íustítíam,
acceptus est íííí (Act. . 34-35). Dudum caííosa
í ur rage nach der gotíschen Psaímenííbersetzung, íeí 1904.
Ibíd., p. 57.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
2 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
tenendo capuío manus et dígítí tractandís sa-
gíttís aptíores ad stíínm caíamumque moííe-
scunt et beííícosa pectora uertuntur ín man-
suetudínem Chrístíanam. Nunc et Esaíae uatí-
eí ní u ín cernímus opere conpíetum: confídent
gíadíos suos ín aratra et íanceas suas ín faíces
et non adsumet gens contra gentem gíadíum et
non díscent uítra pugnare (Esaí. II. 4). Rur-
sumque ín eodem: pascetur íupus cum agno et
pardus requícscct cum ííaedo et uítuíus et íeo
et taurus pascentur símuí et puer paruuíus d -
cet eos et bos et ursus ín commune pascentur
paruuííque eorum erunt parítcr et íeo et bos
comedent paíeas (Esaí. I. 6-7), non ut símpíí-
cítas ín ferítatem transeat, sed ut ferítas díscat
símpíícítatem.
ere we have a paean to the Goths who abandon war
for reíígíous pursuíts and who, about to transíate the
íbíe, or parts of the P íbíe, ínto theír íanguage, ínquíre
of erome for the ebrew truth. Whííe the Greeks are
síeepíng, nay, contendíng, Germany searches the wísdom
of the oíy Spírít. Thís íast sentence makes no sense.
What does ít mean, the Greeks are síeepíng, and wíth
whom are the Greeks contendíng The ne t paragraph
correctíy states that when there ís a contentíon between
the Greek and the Latín versíons, erome has recourse to
the ebrew truth, hence ít may be possíbíe that the
Greeks contendíng may be a bríef statement of the same
sentíment, but erome wouíd never have abbrevíated a
sentence ín such a manner. e frequentíy uses dormí-
tare, but as most of the ídeas ín the Letter to the Goths
are críbbed out of erome s Letter to Pammachíus, De
ptímo genere ínterpretandí, ít ís most ííkeíy that the
8 C8EL., voí. L . p. 247 ff.
Ep. L II, In C8EL., voí. LI . p. 503 fí.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 3
dormítare here ís due to a confusíon wíth he díd not
stíck to the dead íetter, whích ís found there. 8
The forgers of the nínth century were ín the habít of
pastíng together bíts, chíefíy from erome and Isídore,
ín theír attempt to gíve theír productíons an aspect of
authentícíty. In the íntroductíon to the Pseudo-Isídorían
decretaís we fínd the sentence, quod sí verítas est quae-
renda e píuríbus, Graecorum sequamur stííum eorumque
ímítemur díctíones atque e empíaría sín mínus, ípsí dí-
cant atque e ponant quíbus tot sunt e empíaría quot
codíces. e The whoíe ís a paraphrase of the same ídea
as ín the Letter to the Goths quoted above, e cept that
Greek ís substítuted for ebrew, whííe tot sunt
e empíaría quot codíces ís bodííy críbbed from the Prae-
fatío ín Líbrum osu (Mígne, voí. III, coí. 463),
and the Praefatío ín uatuor Evangeíío, (Mígne, voí.
I , coí. 526).
It ís thís patchíng of erome scraps whích makes the
ídentífícatíon of the passages so díffícuít and gíves to the
casuaí observer the appearance of good íeronymían
phraseoíogy, based on the ídentíty or símííaríty of e pres-
síons. We stííí have a seríous díffícuíty to overcome ín
the fírst paragraph. The quotatíons from the Acts and
Isaíah are not erome s íemmata. erome repeatedíy
asserted that he díd not necessarííy foííow hís own trans-
íatíon, especíaííy where the meaníng ín the uígate was
ídentícaí wíth the ebrew, but how couíd he have quoted
Isaíah I. 6, 7 from any te t whích díffered so wídeíy
from hís own versíon from the ebrew In the Letter
to the Goths he ís made to say that he aíways goes back
to the ebrew for hís Oíd Testament, and here he quotes
6 Nee adaedít íítterae dormítantí et putída rustícorum Inter-
pretatíons se torsít, sed quasí captíuos sensus ín suam íínguam
uíctorís íure transposuít, íbíd., p. 512.
e P. ínschíue, Decretaíes Pseudo-Isídoríanae, Lípsíae 1863, p. 17.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
4 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
the Septuagínt. In hís transíatíon of Isaíah from the
ebrew, made ín 392, that ís, íong before he was supposed
to have wrítten to the Goths, and ín hís Commentary to
Isaíah, wrítten ín 410, that ís, íong after the Letter must
have been wrítten, he transíated from the ebrew ovís
and vítuíus, for what ín the Latín form of the Septuagínt
appears as taurus and bos. Thís ís a fundamentaí change,
such as he, ín thís very Letter, deprecated ín the case of
vu Tí dpocC and ín many other cases. ow couíd erome
have defended any transíatíon from the ebrew and en-
couraged the Goths to foííow the ebrew veríty, when
ín the very Introductíon to hís Letter he víoíated hís own
precept ín a most fíagrant manner
2. uaerítís a me rem magní opens et ma-
íorís ínuídíae, ín qua scríbentís non íngeníum,
sed erudítío conprobetur, ut, dum ípse cupío
íudícare de ceterís, íudícandum me omníbus
praebeam et ín opere Psaíteríí íu ta dígestíonem
cheduíae uestrae, ubícumque ínter Latínos
Graecosque contentío est, quíd magís ebraeís
conveníat, sígnífícem. In quo íííud breuíter ad-
moneo, ut scíatís aííam esse edítíonem, qnam
Or genes et Caesaríensís Eusebíus omnesque
Graecíae tractatores oíva € ” íd est communem € ”
appeííant atque uuígatam et a píerísque nunc
Aou tavetoc dícítur, aííam septuagínta ínterpre-
tum, quae et ín I ‡ aíc oí codícíbus repperítur et
a nobís ín Latínum sermonem fídeííter uersa est
et íerosoíymae atque ín oríentís eccíesíís decan-
tatur. Super qua re et sanctus fíííus meus Auí-
tus saepe quaesíerat et, quía se occasío fratrís
nostrí írmí presbyterí d dít, quí míhí uestram
epístuíam tradídít a uobís, scríbens ín commune
responden et me magno amícítíae ííbero faenore,
quod, quanto magís soíuímus, píus debemns.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 5
Sícut autem ín nouo testamento, sí quando apud
Latínos quaestío e orítur et est ínter e empíaría
uaríetas, recurrímus ad fontem Graecí sermonís,
quo nouum scríptum est ínstrumentum, íta et ín
ueterí testamento, sí quando ínter Graecos Latí-
nosque díuersítas est, ad ITebraícam confugíníus
uerítatem, ut, quícquíd de fonte profícíscítur,
hoc quaeramus ín ríuuíís. OI T) autem ísta, hoc
est communíe, edítío ípsa est, quae et Scptua-
gínta. Sed hoc ínterest ínter utramque, quod
oívT) pro íocís et temporíbus et pro uoíuntate
scríptorum uetus corrupta edítío est, ea autem,
quae habetur ín ‡ a- ot et quam nos uertíraus,
ípsa est, quae ín erudítorum ííbrís íncorrupta et
ínmacuíata septuagínta íuterpretum transíatío
reseruatur. uícquíd ergo ab hac díscrepat,
nuííí dubíum est, quín íta et ab ebraeorum
auctorítate díscordet.
It wouíd be hard to match thís farrago from erome s
wrítíngs for stupídíty and contradíctíons. efore takíng
ít up ít ís necessary to ascertaín from erome s wrítíngs
what he consídered to be the uígate, and what formed
the basís for hís transíatíon from the Greek.
Theodoretus says that there e ísted seven dífferent
Greek transíatíons of the ebrew Scríptures, nameíy,
those by the Seventy Two, Aquíía, Symmachus, Theodo-
tíon, the anonymous ones known as the ífth and Sí th
Edítíons, and the one by Luc an.7 Thís anaíysís coíncídes
substantíaííy wíth Eusebíus account, e cept that here
Lucían ís not mentíoned, and that a confusíon ís produced
ín regard to the ífth Edítíon, because Eusebíus descríbes
not the order of the edítíons, but theír posítíon ín Orígen s
í Mígue, Patroíog a raeca, voí. L I , coí. 28 f. aíso ín
Pseudo-Athanasíus, íbíd., voí. III. coí. 433 f., and In Níoetaa,
íbíd., voí. L I . coí. 701.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
6 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
e apía. e speaks of the ebrew, therefore, as the fírst,
the transííterated ebrew as the second, Aquíía s versíon
as the thírd, Symmachus as the fourth, the Septuagínt as
the fífth, Theodotíon s as the sí th, whííe ín the Psaíter
the anonymous edítíons appear respectíveíy as the sí th
and seventh. Thís account became known chíefíy through
Rufínus transíatíon.s
St. Augustíne, however, díd not faíí ínto the error
propagated by Rufínus, but dístínguíshed between the
ífth Edítíon, by an anonymous author, and the Septua-
gínt. 9 The íatter was, accordíng to hím, ín use among
t Inter cetera quoque erudítíonum suarum studía ne íííud quí-
dem omísít Orígenes perscrutarí et addíscere etíam ebraeae íínguae
vírtutem, ut agnosceret veí ea, quae a íudaeís ebraeícís íítterís
íeguntur, quaíía sínt, veí ceterorum ínterpretum, quí praeter septua-
gínta ínterpretatí fuerant, quanta esset edítíonum díversítas, íta ut
praeter ístas, quae ín usu sunt, Aquííae veí Symmachí veí Theodo-
tíonís, ínveníret etíam aíías ín abscondítís ac secretís íatentes. ín
quíbus ne nomína quídem ínterpretum repperít scrípta. oc autem
soíum dícít de eís, quod aííam quídem ín Actío íítore apud Nícopoíím,
aííam ín íerícbo atque ín aííís aíías reppererít íocís. Unde et íííos
famosíssímos codíces prímus Ipse composuít, ín quíbus per sínguías
coíumeíías separatím opus ínterpretís uníuscuíusque deserípsít, Ita
ut prímo omníum ípsa ebraea verba ebraeícís íítterís poneret,
secundo ín íoco per ordínem Graecís íítterís e regíone ebraea verba
descríberet, tertíam Aquííae edítíonem subíungeret, quartam Sym-
machí, quíntam septuagínta ínterpretum, quae nostra est, se tam Theo-
dotíonís ooníocaret. Et propter huíuscemodí composítíonem e empíaría
Ipsa nomínavít E aír a, íd est se típíící ordíne scrípta. In psaíterío
autem et aííís nonnuííís ínterserít aííqua eí íam de ceterís ístís edítío-
níbus, quas, quoníam síne nomíne auctorum reppererat, se tam et
septímam edítíonem nomínavít, Tíí. Mommsen, ín Eusebíus T erke,
Leípzíg 1908, voí. II, part 2, p. 553 t.
a Even as Orígen and Theodoretus made thís dístínctíon: IíapA
ftín roíí E/SSo/tt Oíra ra rí A p tf pofuv r . . . (v tí r Tríí/nrr. hMffn,
Orígen, Comment, ín Mutth., ín Mígne, Patroíogía Oraeca, voí. III,
coí. 1429 (COr St rtí T/ Tr I. t Soan, Theodoretus, Interpret, ín
Cantícum Cantíc., íbíd., voí. L I, coí. 157 taí rO rO term
voítr, I r rO A í a (to roC 2u/vut ow, r3f T TTI I
Theodoretus, íbíd., coí. 181.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 7

the Greeks, and the Latín churches read a Latín transía-
tíon of thís Septuagínt.10 e ob ected to the use of
erome s new transíatíon ín the churches, because ít was
made dírectíy from the ebrew, whereas the Greek Septua-
gínt en oyed even greater sanctíon, hence the Latín te t
shouíd be corrected dírectíy from the Greek. u Orígen
10 Níam cum fuerínt et aíí Interpretes, quí e hebraea ííngua
In graecam sacra Iíía eíoquía transtuíerunt, síc-ut Aquíía, Symmachus,
Theodotíon sícut etíam Iíía est ínterpr t t o, eu us au oto non appa-
ret et ob hoc síne nomíne Interpretís, uínta edítío nuncupatur:
banc tarnen quae Septuagínta est, tanquam soía esset, síc recepít
Eccíesía, eaque utuntur Graecí popuíí Chrístíaní, quorum píeríque
utrííín aíía sít aííqua ígnorant. E hac Septuagínta Interpretatíon
etíam In íatínam íínguam ínterpretatum est quod Eccíesíae Latínae
tenent, De cívítate Deí, In Mígne, voí. LI, coí. 603.
uamvís non defuerít temporíbus nostrís presbyter íero-
nymus, bomo doctíssímus, et omníum tríum nguarum perítus, quí
non e graeco, sed e hebraeo ín íatínum eíoquíum easdem Scrípturas
converterít. Sed e us tam Mtteratum íaborem quamvís udaeí fatean-
tur esse veracem, Septuagínta vero ínterpretes In muítís errasse con-
tendant tarnen Eccíesíae Chrístí tot homínum auctorítatí, ab Eíea-
zaro tune ponítífíce ad hoc tantum opus eíectorum, nemínem udícant
praeferendum, íbíd. Ego sane te maííem graecas potíus can nícas
nobíe Interpretar Scrípturas, quae Septuagínta Interpretum perhí-
bentur. Perdurura erít ením, sí tua Interpretatío per muítas eecíe-
sías frequentíus coeperít íectítarí, quod a graecís eccíesíís íatínae
eccíesíae díssonabunt, ma íme quía facííe contradíctor convíncítur
graeco proíato ííbro, Id est íínguae notíssímae, Ep stoía L I, In
Mígne, voí. III, coí. 242. uíd tíb autem vídeatur, cur In muítíe
aííter se habest hebraeorum codícum auctorítas, aííter graecorum
quae dícUur Septuagínta, veííem dígnarerís aperíre. ‘ eque ením
parvurn pondus habet ííía quae síc meruít díffamarí, et qua usos
Apost íos, non soíum res Ipsa índícat, sed etíam te attestatum esse
memíní. Ac per hoc píurímum profuerís, sí earn graecam Scrípturam,
quam Septuagínta op r t su ní, íatínae verítatí reddíderís: quae In
díversís codícíbus íta varía est, ut toíerar ví possít et Ita suspecta,
ne In graeco aííud ínveníatur, ut Inde aííquíd proferrí aut probar
dubítetur, Uní ., coí. 243. Ideo autem desídero Interpretatíonen
tuam de Septuagínta, ut et tanta íatínorum ínterpretum, quí quaíee-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
8 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE

had poínted out the necessíty of harmonízíng the Greek
Septuagínt wíth the ebrew orígínaí, and so had devísed
a transíatíon ín whích the asterísk and obeíus poínted out
respectíveíy what was added or omítted ín the Greek ver-
síon, ía and pubííshed ín hís e apía, as we have seen, ín
the fífth coíumn, a correspondíng emendatíon, based
chíefíy on Theodotíon s versíon. St. Augustíne admítted
the vaíue of such a work, but couíd not bríng hímseíf to
cumque hoc ausí sunt, quantum possumus ímperíí ín careamus: et
hí quí me ínvídere putant utíííbus íaboríbus tuís, tandem aííquando,
eí fíerí potest, ínteííígant, propterea me noííe tuam e hebraeo Inter-
pretatíonem ín eccíesíís íeg , ne contra Septuagínta auctorítatem.
tamquam novum aííqníd preferentes, magno scandaío perturbemua
píebes Chrístí, quarum aures et corda íííam Interpretatíonen audíre
consueverunt, quae etíam ab Apostoíís approbata est, Ep stoía
L II, tbíe ., coí. 291. Et íatínís quíbusííbet emendandís, graecí
adhíbeantur, ín quíbus Septuagínta ínterpretum, quod ad tus Testa-
mentum attínet, e ceííít auctorítas quí am per omnes perítíoree
Eccíesías tanta praesentía sanctí Spírítus Interpretatí esse dícuntur,
ut os unum t t homínum fuerít.... í . íí ní ergo, ut dícere coeperam,
codíces eterís Testament , sí necesse fuerít, graecorum auctorítate
emendandí sunt, et eorum potíssímum quí cum Septuagínta essent,
ore uno ínterpr t t esse perhíbentur, De Doctrína Chrístíana, ín
Mígne, voí. I , coí. 46. Septuagínta ínterpretes, quos íegere
consuevít Eccíesía, uaest. ín cptateuchum, íbíd., coí. 595. Man -
festum est autem ínterpretatíonem íííam quae dícítur Septuagínta ín
nonnuííís se aííter habere quam ínveníunt ín hebraeo, quí earn íín-
guam noverunt, et quí ínterpr t t sunt sínguíí eosdem Líbros he-
braeos. u us • tem dístantíae causa sí quaeratur, cur tanta auotorítaa
ínterpretatíonís Septuagínta muítís n íocís dístet ab ea verítate quae
ín hebraeís codícíbus ínvenítur níhíí occurrere probabíííus e ístímo,
quam íííos Septuagínta eo spírítu ínterpr t tes, quo et ííía quae ínter-
pretabantur dícta fuerant: quod e ípsa eorum mírabííí quae praedí-
catur consensíone fírmatum est, De consensu evangeíístarum, íbíd.,
coí. 1139.
12 Ep stoía ad Afrícanum de hístoría Susannae, ín Mígne, Patroíog a
raeca, voí. I, coí. 60 f. Comment, ín Matthacum, íbíd., voí. III, coí.
1293.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 9
accept any other versíon than the one authorízed by the
Church. w
erome díd not, ín reaííty, díffer from St. Augustíne
ín hís respect for the Septuagínt, e cept that he admítted
that the varíatíons found ín the Gospeís were aíso ust-
ífíed, 14 as renderíng the spírít, and not the íetter, of the
u uía etsí non In eís unus apparuísset € Spírítus, síne dubíta-
tíone dívínus, sed Inter se verba Interpretatíon suae Septuagínta
doctí more bomínum contuííssent, ut quod píacuísset omníbus hoc
mane ret, nuííus eís unus Interpres debuít anteponí cum vero tantum
ín eís sígnum dívínítatís apparuít, proferto quísqu s aííus íííarum
Scrípturarum e hebraea ín quamííbet aííam íínguam ínterprea est
‚ … , aut congru ít íííís Septuagínta ínterpreítíbus, aut sí congruere
non vídetur, aítítudo Ibí prophetíca esse credenda est. Spírítus ením
quí ín Propbetís erat, quando Iíía dí erunt, Idem ípee erat etíam In
Septuagínta vírís, quando ííía Interpr t t sunt: quí profecto auctorí-
tate dívína et aííud dícere potu ít, tanquam propheta íííe utrumque
dí ísset, quía utrumque ídem Spírítus díceret et hoc Ipsum aííter,
ut sí non eadem verba, ídem tarnen sensus bene Iníteííígentíbus dííu-
cesceret et aííquíd praetermíttere, et aííquíd addere, ut etíam hínc
ostenderetur non humanam fuísse In ííío op re servítutem, quam
verbís debebat Interpres, sed dtvínam potíus potestatem, quae mentem
repíebat et regebat ínterpretís. Nonnuííí autem codíces Graecoe
ínterpretatíonís Septuagínta e hebraeís codícíbus emendandos puta-
runt: nee tarnen ausí sunt detrahere, quod hebraeí non habebant, et
Septuagínta posuerunt sed tantummodo addíderunt quae ín hebraeía
ínventa, apud Septuagínta non erant eaque sígnís quíbusdam In
steííarum modum factís, ad capíta eorumdem versuum notaverunt,
quae sígna asteríscos vocant. Iíía vero quae non habent hebraeí,
habent autem Septuagínta, símíííter ad capíta versuum acentíbus
vírguíís, sícut scríbuntur uncíae, sígnaverunt. Et muítí codíces has
notas habentes usquequaque díffus sunt et íatíní. uae autem non
praetermíssa veí addíta, sed aííter d ícta sunt, síve aííum sensum
facíant etíam Ipsum non abborrentem, síve aíí modo eumdem seneum
e píícare monstrentur, nísí utrísque codícíbus Inspectís nequeunt repe-
rírí. De cívítate Deí, ín Mígne, voí. LI, coí. 604.
M Non damno, non reprehendo Septuagínta, sed confídenter cun-
ctís íííís apost íos praefero. Per Istorum os míhí Chrístus sonat,
quos ante prophetas ínter spírítaíía charísmata p sítos íego: In quíbue
uítímum pene gradum ínterpretes tenent, Praefatío ín Pentatcuchum,
íbíd., voí. III, coí. 152.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
10 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Septuagínt.15 ence he consídered hís Latín versíon of
the Septuagínt of equaí vaíue wíth hís transíatíon from
the ebrew, whích he thought the Apostíes consídered ín
doubtfuí passages.18 e recommended the Septuagínt ver-
síon to those who ob ected to hís crítícaí renderíng from
the ebrew, whích he ustífíed on the basís of the símííar
work performed by Orígen ín the e apía. Whatever
I5 Et hoc ín omníbus Scrípturís sanctís observandum est, aposto-
íos et apostoíícos víros ín ponendís testímoníís de veterí Testamento,
non verba consíderare, sed sensum: nee eadem sermonum caícare
vestígía, dummodo a sententíís non recedant, Comment, ín Amos,
íbíd., voí. , coí. 1056.
16 Crebro, Eustochíum, dí ísse me noví, Apostoíos et Evange-
íístas ubícumque de veterí Instrumento ponunt testímonía, sí ínter
ebraícum et Septuagínta nuíía díversítas sít, veí suís, veí Septua-
gínta Interpretum verbís utí soíítos. Sín autem aííter ín ebraíco,
aííter ín veterí edítíone sensus est, ebraícum magís, quam Septua-
gInta Interpretes sequí. Deníque, ut nos muíta ostendímus posuísse
eos e ebraeo, quae ín Septuagínta non habentur síc aemuíí noatrí
doceant assumpta aííqua de Septuagínta testímonía, quae non sunt
ín ebraeorum ííbrís: et fíníta contentío est. oc dí ímus, quía
praesens capítuíum cum ín sensu unum sít, ín verbís díscrepat. A
cu us e píanatíone quínítus post decímum ín Isaíam ííber íncípít,
Comment, ín Isaíam, íbíd., voí. I , coí. 513 f. ua feíícítate tu,
fííía Eustochíum, me compotem esse fecístí nam cum anteríorís ííbrí
praefatíuncuíam íegeres, ín qua asseruí, Apostoíos et Evangeíístas
ea tantum de Septuagínta Interpretíbus, veí suís, veí eorum verbís
ponere testímonía, quae cum ebraíco consonarent: sí qua autem
ab aííís addíta sunt, omníno negíígere, íbííí., coí. 547.
17 Studíí ergo nostrí erít, veí eorum, quí de ííbrís ebraícís varía
suspícantur, errores refeííere: veí ea quae ín Latínís et Graecís codí-
cíbus scatere vídentur, auctorítatí suae reddere etymoíogías quoque
rerum, nomínum atque regíonum, quae ín nostro sermone non reso-
nant, vernacuíae íínguae e píanare ratíone. Et quo facíííus emendaítío
cognoscatur, ípsa prímum, ut apud nos sunt, testímonía proponemus,
et e coííatíone eorum quae sequuntur, quod ín íííts, aut mínus, aut
píus, aut aííter sít, índícabímus. Neque vero Septuagínta Interpre-
tum, ut íuvídí íatrant, errores arguímus: nee nostrum íaborem, ííío-
rum reprehensíonem putamus, Praef. ín uaest. ín Oenesím, ín
Mígne, voí. III, coí. 936. oc brevíter admonens, quod nuíííus
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 11
may be saíd of erome s careíessness ín transíatíon and
hís weak knowíedge of ebrew, ít must be admítted that
he was remarkabíy consístent throughout hís íífe ín dís-
auctorítatem secutus sum sed de ebraeo transferens, magís me
Septuagínta Interpretum consuetudtní coaptaví: ín hís dumta at, e uae
non muítum ab ebraícís díscrepabant. Interdum Aquííae quoque et
Symmachí et Tbeodotíonís recordatus sum, ut nee novítate nímía
íectorís studíum deterrerem, nee rursum contra conscíentíam meam,
fonte verítatís omísso, opíníonum rívuíos consectarer, Praef. ín Com-
ment, ín Eccíesíasten, íbíd., coí. 1011 f. Perícuíosum opus certe, et
obtrectatorum meorum íatratíbus patens, quí me asserunt ín Septua-
gínta Interpretum suggíííatíonem nova pro veteríbus cud ere: íta
íngeníum quasí vínum probantes cum ego saepíssíme testatus aím,
me pro vírííí portíone ín tabernacuío Deí offerre quae possím, nee
opes aíteríua, aííorum paupertate foedarí, Praef. ín Pentateuchum,
ín Mígne, voí. III, coí. 147 t. íe proíogus Scrípturarum, quasí
gaíeatum príncípíum omníbus ííbrís quos de ebraeo vertímus ín
Latínum, conveníre potest, Praef. ín Líbras Samueí et Maíachím,
íbíd., coí. 555 f. Certe sí íncreduíus es, íege Graecos codíces et
Latínos et confer cum hís opuscuíís: et ubícumque ínter se víderís
díscrepare, ínterroga quemííbet ebraeorum, cum magís accommo-
dare debeas fídem: et sí nostra fírmaverít, puto quod eum non aestímes
con ectorem, ut ín eodem íoco mecum símíííter dívínarít, íbíd., coí.
558. Et níhííomínus hoc a fastídíosís íectoríbus precor, ut quomodo
Graecí post Septuagínta Transíatores, Aquííam et Symmachum et
Theodotíonem íegunt, veí ob studíum doctrínae suae, veí ut Septua-
gínta magís e coííatíone eorum ínteííígant: síc et ístí saítem unum
post príores habere dígnentur ínterpretem. Legant príus, et poetea
despícíant: ne vídeantur, non e udícío, sed e odíí praesumptíone
ígnorata damnare, Praef. ín Isaíam, íbíd., coí. 772 t Cogor per
sínguíos Scrípturae dívínae ííbros adversaríorum respondere maíe-
díctís: quí ínterpretatíonem meam, reprehensíonem Septuagínta Inter-
pretum crííuínantur: quasí non et apud Graecos Aquíía, Symmachus,
et Theodotío, veí verbum e verbo, veí sensum e sensu, veí e utroque
commí tum, et medíe temperatum genus transíatíon e presserínt:
et omnía veterís InstrumentI voíumína Orígenes obeíís asterísdsque
dístIn erít, quos veí addítos, veí de Theodotíone sumptos, transíatíonI
antíquae Inseruít, probans defuísse quod addítum est. Díscant ígítur
obtrectatores meí recípere ín toto, quod ín partíbus susceperunt, aut
ínterpretatíonem meam cum asteríscís suís radere. Neque ením fíerí
potest, ut quos píura íntermísísse perspe erínt, non eosdem etíam ín
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
12 LSTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
tínguíshíng between hís crítícaí versíon from the ebrew
and hís ííteraí renderíng from the Septuagínt. There ís
not a síngíe passage throughout aíí of hís wrítíngs, e cept
quíbusdam errasse fateantur, praecípue ín ob: cuí sí ea quae sub
asteríscís addíta aunt, subtra erís, pars ma íma voíumínís detrunca-
bítur: et hoc dnmta .ít apud Graecos. Caeterum apud Latínos, ante
earn transíatíonem, quam sub asteríscís et obeíís nuper edídímus,
eeptíngentí ferme aut octíngentí versus desunt ut decurtatus et íace-
ratus corrosusque ííber, foedítatem suí pubíí e íegentíbus praebeat.
aec autem transíatío nuííum de veteríbus sequítur Interpretern sed
e Ipso ebraíco, Arabícoqtíe sermone, et Interdum Syro, nunc verba,
nunc sensus, nunc símuí utrumque rpsonabít, Praef. ín Líbrum ob,
íbíd., coí. 1079 ff. uod sí apud Graecos, post Septuagínta edítíonem.
am Chrístí Evangeíío coruscante, udaeus Aquíía, Symmachus, et
Theodotío, udaízantes haeretící, sunt receptí, quí muíta mystería
Saívatorís subdoía Interpretatíone ceíarunt, et tarnen In Efo ou,
habentur apud Eccíesías, et e píanantur ab eccíesíastícís vírís: quanto
magís ego Chrístíanus de parentíbus Chrístíanís natus, et ve íííum
crueís In mea fronte portans, cu us Studíum fuít omíssa repeíer , de-
pravata corrígere, et sacramenta Eccíesíae puro • fídeíí aperíre ser-
mone, veí a fastídíosís, veí a maíígnís íectoríbus non debeo reprobar
abeant quí voíunt veteres ííbros, veí In membranís purpureís auro
argentoque descríptos, veí uncíaííbus, ut vuígo aíunt íítterís, onera
magís e arata quam codíces: dummodo míhí, meísque permíttant
pauperes habere scheduías, et non tarn puíchros codíces, quam emen-
datos. Utraque edítío, et Septuagínta u ta Graecos, et mea u ta
ebraeos, ín Latínum meo íabore transíata est. Eíígat unusquísque
quod vuít: et studíosum me magís, quam maíevoíum probet, íbíd.,
coí. 1082 ff. Asserebat, non Ita haberí ín ebraeo, ut tu de Septua-
gínta Interpretíbus opponebas, studíosíssíme postuíastí, ut post Aquí-
íam et Symmachum et Theodotíonem, novam edítíonem Latíno ser-
mone transferrem, Praef. ín Líbrum Psaímorum, íbíd., coí. 1124. Sí
cuí sane Septuagínta Interpretum magís edítío píacet, habet earn
a nobís oíí m emendatam. ‘ eque ením síc nova cudímus, ut votera
destruamus. Et tarnen cum dííígentíssíme íegerít, scíat magís nostra
ínteííígí, quae non ín tertíum vas transfusa coacuerínt sed statím de
praeío puríssímae commendata testae, suum saporem servaverínt,
Praef. ín Líbros Saíomonís, íbíd., coí. 1243 f. Tres ííbros Saíomonía,
Id est, Proverbía, Eccíesíasten, Cantícum Cantícorum, veterí Septua-
gínta Interpretum auctorítatí reddídí, veí anteposítís ííneís, superfíua
quaeque desígnans, veí steííís títuío praenotatís, ea quae mínus babe-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 13
the Letter to the Goths, whích mars hís conceptíon of the
reíatíve vaíue of the Oíd Testament ín ebrew, the Septua-
gínt, and the Apostíes.
. Under the Septuagínt he understood two thíngs: fírst,
the ídeaí, orígínaí versíon, whích he tríed to reconstruct,
and secondíy, the partícuíar versíon ín use ín the varíous
churches, whích he denomínated as uígata oíví ,18 Under
the uígata oíví , however, he personaííy understood the
one used ín the churches about hím, more especíaííy Orí-
gen s versíon ín the e apía, as corrected ín the ííght of
Theodotíon s transíatíon,1 or a Latín versíon of the Greek
bantur, ínterserens: UO píeníus, o Pauía et ustocbíum, cognoscatís
quíd ín ííbrís nostrís mínus sít, quíd redundet. Nee non etíam Iíía,
quae Imperítí Transíators maíe ín íínguam nostrum de Graeco ser-
mone verterant, obíítterans et antíquans, curíosíssíma verítate cor-
re í. Praef. ín Líbros Saíomonís, íbíd., voí. I , coí. 403. Ego
ením non tam vetera aboíere conatus sum, quae íínguae meae ííotní-
níbus emendata de graeco ín íatínum transtuíí, quam ea teatímonía
quae a udaeís praetermíssa sunt veí corrupta, proferre ín medíum,
ut scírent nostrí quíd hebraea verítas contíneret. Sí cuí íegere non
píacet, nemo compeííít ínvítum. íbat vínum vetus cum suavítate,
et nostra musta contemnat, quae ín e píanatíone príorum edíta sunt,
ut sícubt Iíía non ínteíííguntur, e nostrís manífestíora fíant . uod
autem genus ínterpretatíonís ín Scrípturís sanctís sequendum sít,
ííber quem scrípsí de Optímo genere ínterpretandí, et omnes praefa-
tíuncuíae dívínorum voíumínum, quas edítíonI nostrae praeposuímus,
e píícant ad íííasque prudentem íectorem remíttendum puto, p(-
ttoía L ( erome to Augustíne), íbíd., voí. III, coí. 262.
ís Et non tam Apostoíum de psaímo tertío decímo sumpsíase,
quod ín ebraíco non habetur, quam eos quí artem conte endarum
ínter se Scrípturarum Apostoíí nescíebant, quaesísse aptum íocum,
ubí aasumptum ab eo ponerent testímoníum, quod absque auctorítate
ín Scríptura posítum non putabant Deníque omnes Graecíae tracta-
tores, quí nobís erudítíonís suae ín Psaímos Commentaríos reííquerunt,
hos veraícuíos veru annotant atque praetereunt, ííquído confítentes ín
ebraíco non haberí, nee ease ín Septuagínta Interpretíbus, sed ín edí-
tíone uígata, quae Graece OI I dícítur, et ín toto orbe díversa est,
Comment, ín Isaíam, íbíd., voí. I , coí. 548.
18 Iííud quoque íectorem admoneo, Daníeíem non u ta L
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
14 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
e apía te t, whích he happened to have before hím. On
the other hand, he dístínctíy understood the ífth Edítíon
to be the anonymous one found at Actíum. In hís De
vírís íííustríbus he repeated the favorabíe opíníon about
Lucían s transíatíon, whích was even then known as Lu-
cíaneus, a but he not oníy carefuííy separated Lucían s
e empíaría, whích were ín vogue from Constantínopíe to
Antíoch, from the uígata of the Míddíe Provínces, whích
Eusebíus and Pamphíííus had pubííshed (vuígaverunt),
Interpretes, sed u ta Theodotíonem Eccíesías íegere, quí utíque post
adventum Chrístí íncreduíus fuít: íícet eum quídam dícant ebíonítam,
quí aítero genero udaeus est. Sed et Orígenes de Theodotíonís opere
In edítíone uígata asteríscos posuít, docens defuísse quae addíta sunt,
et rursus quosdam versus obeíís praenotavít, superfíua quaeque desí-
gnans. Cumque omnes Chrístí Eccíesíam tam Oraecorum quam Latí-
norum, Syrorumque et Aegyptíorum hanc sub asteríscís et obeíís edí-
tíonem íegant, ígnoscant ínvídí íaborí meo, quí voíuí habere nostros,
quod Graecí ín Aquííae et Theodotíonís ac Symmachí edítíoníbus íectí-
tant. Et sí 1111 ín tantís dívítíís doctrínarum non contemnunt 6tudía
homínum udaeorum: cur Latína paupertas despícíat homínem Chrí-
stíanum Cu ua sí opus díspííoeat, certe voíuntas recípíenda ost,
Proíog, ín Comment, ín Daníeíem, íbíd., voí. , coí. 493 f.
20 Orígenes, oum ín caeterís ííbrís omnes vícerít, ín Cantíco Can-
tícorum Ipse se vícít. Nam decem voíumíníbus e píícítís, quae ad vígíntí
usque versuum míííía pene perveníunt, prímum .Septuagínta Inter-
pretes, deíude Aquííam et Symmachum et Theodotíonem, et ad e tre-
níum quíntam edítíonem, quam ín Actío ííttore ínvenísse se scríbít, íta
magnífíce aperteque dísserít, ut veí índe íníhí vídeatur ín eo compíetum
esse, Praef. ín omííía Orígenís, íbíd., voí. III, coí. 1117.
21 Lucíanus, vír dísertíssímus, Antíochenae Eccíesíae presbyter,
tantum ín Scrípturarum studío íaboravít, ut usque nunc quaedam e em-
píaría Scrípturarum Lucíanea nuncupentur, De vírís íííustríbus, cap.
L II, íbíd., coí. 685.
- Aíe andría et Aegyptus ín Septuagínta suís esychíum íaudat
auctorem. Constantínopoíís usque ad Antíochíam Lucíaní martyrís
e empíaría probat. Medíae ínter has províncíae Paíaestínos codíces
íegunt, quos ab Orígene eíaboratos Eusebíus et Pamphíííus vuígave-
runt totusque orbís hac ínter se trífaría varíetate compugnat, Pro-
íogus ín Paraíípomenon, íbíd., coí. 450 t.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 15
but he decííned to consíder the versíons of Lucían and
esychíus, sínce they were íackíng aíí sanctíon.
We can now proceed to show that erome s reference
to the uígata and uínta are absoíuteíy uníform, wíthout
even a suspícíon of waveríng. We shaíí begín wíth hís
Commentary to Ezechíeí.
uodque sequítur: Et anímaíía currebant et rever-
tebantur quasí specíes bezec, de edítíone Theodotíonís ín
Septuagínta addítum est, I. 14, ín Mígne, voí. , coí.
25. The e apía and many versíons of the Septuagínt
íack thís passage, but others reaííy have ít, as índícated
by erome (see Mígne, Patroíogía Oraeca, voí. I. 3,
coí. 2407).
Et caede compíeta, remansí ego: ruíque super facíem
meam, et cíamans aío: eu, Domíne Deus, ergo ne dís-
perdas omnes reííquías Israeí, effundens furorem tuum
super erusaíemf Cunctís, quí sígnacuíum non habebant,
caede prostratís, corruít propheta ín facíem suam, pro ín-
terfectorum muítítudíne, nuííum praeter se arbítrans
remansísse. uod quía vídebatur esse contraríum eí sen-
tentíae, qua usserat Domínus sígnatarum frontíum víros
non esse caedendos, propterea ín uígata edítíone subtrac-
tum est. Nos autem sequentes ebraícam verítatem,
posuímus, remansí ego, I í 8, ín Mígne, voí. , coí.
90. Aíthough the words remansí ego are ín Theodotíon, ín
the ebrew, and ín some edítíons of the Septuagínt, they
are absent from the ITe apía (Patr. Grace., voí. I. 3,
coí. 2458).
Repíeta est terra sanguíníbus (I . 9), síve, ut Sep-
23 Praetermítto eos codíces, quos a Lucíano et esychío nuncu-
patos, paucorum homínum asserít perversa contentío: quíbus utíque
nee ín veterí Instrumento post Septuagínta Interpretes emendare quíd
íímít, nee ín Novo profuít emendasse: cum muítarum gentíum íínguís
Scríptura ante transíata, doceat faísa esse quae addíta sunt, Praefatío
ín uatuor Evangeíía, íbíd., voí. I , coí. 527.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
16 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
tnagínta transtuíerunt, popuíís: et cívítas est repíeta
aversíone aut, ut uígata habet edítío, íníquítate et ím-
mundítía, (Mígne, voí. ., coí. 91). The Septuagínt
and the e apía have popuíís, and the Septuagínt has
íSt Ca a í aO íp a , that ís, íníquítate et ímmundítía.
The e apía ís sííent on the poínt, whích means that ít
had ít aíso. ere Septuagínta and uígata are used íoose-
íy, because both had the passages, hence the two terms are
here ínterchangeabíe.
Pestííentíam mísero ín erusaíem ( I . 19) pestí-
íentíam, quae semper famem ac penuríam sequítur. Pro
qua uígata edítío mortem transtuíít (Mígne, voí. ,
coí. 121). The verse ís not gíven ín the e apía, because
ít ís ídentícaí wíth the Septuagínt, where we have OdvaTov.
Et factum est post omnes muíítías tuas S vac, vac
tíbí -s- dícít Adonaí Domínus ( I. 23). oc quod se-
cundo dícítur, vae, vae tíbí, uígata edííío non habet, sed
de Theodotíonís edítíone addítum est (Mígne, voí. ,
coí. 142). Aíí the edítíons ín the e apía, e cept the
Septuagínt, have the words.
Et auferam ego de eícctís cedrí de vertíce . et dabo
de capíte ramorum e us ( II. 22). oc quod ín Sep-
tuagínta íegítur: Et dabo de capíte ramorum e us, de
Theodotíonís edítíone addítum est (Mígne, voí. ,
coí. 166). It ís not ín the Septuagínt coíumn.
aberent autem ín Aphech ( II. 1(5), quod do
Theodotíonís edítíone ín Septuagínta addítum est (Mí-
gne, voí. , coí. 254 f.). In the e apíar Septuagínt
Iv A íE .
uod autem de Theodotíone ín Septuagínta addítum
est, ín Machaíím, et ín Gaííma ( II. 24), (Mígne,
voí. , coí. 260). Not ín the e apíar Septuagínt,
but ín Theodotíon.
Et rodent super te caívítíum ct accíngcntur cííícívt:
et píorabunt te ín amarítudíne anímae píoratu amaríssí-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 17
mo, et assument super te carmen íugubre, et píangent te
( II. 31), ín Septuagínta non habetur, sed de Theodo-
tíonís Edítíone addítum est (Mígne, voí. , coí. 262).
Oníy ín Theodotíon.
Ut ímmoíetur super eas hoíocaustum et pro peccato
( L. 38), ín Septuagínta non habetur: sed ín píerísque
codícíbus de Theodotíone addítum est (Mígne, voí. ,
coí. 390). Oníy ín Theodotíon.
In the Preface to erome s transíatíon of Ezechíeí from
the ebrew ít ís stated that Ezechíeí e ísted ín a uígate
edítíon, whích díd not díffer much from the ebrew te t.34
Thís e píaíns why erome ín hís Commentary to Ezechíeí
refers to the readíng ín the uígate. As a ruíe, here Sep-
tuagínt means any of the current Septuagínt te ts, whííe
uígata refers to a pubííshed te t by Eusebíus, whích
apparentíy contaíned not oníy the Septuagínt versíon, as
ín Orígen s e apía, but aíso a consíderabíe number of
readíngs from Theodotíon. On the whoíe, Septuagínta
and uígata are ídentícaí, e cept for sííght varíatíons,
hence we índíscrímínateíy have de edítíone Theodotíonís
ín Septuagínta addítum est, uígata edítío non habet, sed
de Theodotíonís edítíone addítum est. That the edítíon
or edítíons whích contaíned the varíants from Theodotíon
were aíso the Septnagínt or the uígate ís cíearíy brought
out by the words ín Septuagínta non habetur: sed ín
píerísque codícíbus de Theodotíone addítum est. In aíí
cases, ín Septuagínta non habetur, or a símííar phrase,
means that the varíant ís not contaíned ín what erome
consídered to be the ídeaí te t, whííe any of the current
Septuagínt codíces are índíscrímínateíy spoken of as Sep-
tuagínta or uígata. ence we have a number of quo-
24 Sed et uígata e us edítío non muítum dístat ab ebraíco,
Mígne, voí. IIí, coí. 938.
zí Pro eo quod ín ebraíco habet, fíevít et rogavít eum: ín etheí
ínvenít eum, et íbí íocutus est nobíscum, íegtmus ín edítíone uígata:
fíeverunt et rogaverunt me, ín domo ínvenerunt me, et íbí díctum
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
18 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
tatíons ín whích uígata and Septuagínta ínterchange. M
est ad eos r Interpretatur doíor, Comment, ín Osee, Mígne, voí.
, coí. 925. Precíseíy the same versíon as ín the uígata Is gíven
by erome ín hís íemma from the Septuagínta, e cept that here depre-
catí sunt Is used for rogaverunt (Ibíd., coí. 924). ere the two
terms are obvíousíy synonymous. Rursum, ubí noa dí ímus, Et erít
funícuhís maríí requíes pastorum, et omnes ínterpretes huíc transía-
tíoní congruerunt, scríbítur ín L : Et erít Creta pascua gregís, et
ovííe pecorum. Igítur spírítuaííbus comparantes, et uígatae edítíonís
coeptam semeí tenentes semítam, quaerímus an aííbí ín Scrípturís
sanctís nomen Cretae íegerímus, Comment, ín Sophoníam, íbíd., coí.
1361. ere píaíníy uígata and L are ídentícaí. Et hanc esse
ocuíorum eorum, quod ebraíce dícítur Enam, et scríbítur per Aín,
od, Nun, Mem: Síve vníquítatem eorum quae sí per au íítteram
scrípta esset, recte íegeretur Onam, ut L putaverunt: et híc error
In edítíone uígíta frequenter ínoíevít, Comment, ín acharíam, íbíd.,
coí. 1449. As thís readíng ís gíven by hím ín the íemma from the
Septuagínt, ít Is cíear that Septuagínta and uígata are here the same.
Ne íaeterís Phííísthaea omnís tu.... Phííísthaeos autem, ut supra
dí ímus, Paíaestínos sígnífícat, quos aííenígenas uígata scríbít edítío,
Comment, ín Isaíam, íbíd., voí. I , coí. 165.
26 oíumus et ebraícum sequí, et uígatam edítíonem non pení-
tua praeteríre, et hac rerum necessítate compeííímur díverso ordíne,
atque sermone díversas ínteííígentías quaerere. Igítur quod dícítur,
de node, u ta L , hu us capítuíí, ut dí ímus, príncípíum est: u ta
ebraícum, fínís superíorís, Comment, ín Isaíam, ín Mígne, voí. I ,
coí. 296. Muítum ín hoc íoco dístat ebraícum ab edítíone uígata.
Dícamus prímum u ta ebraícum: Sí mensurarí potuerínt coeíí sur-
uum, et eorum aítítudo cognoscí, veí ínvestígarí fundamenta terrae,
et e trema eorum ratíone comprehend), et ego, ínquít, ab ícíam uní-
versum semen Israeí, propter omnía quae fccerwnt, dícít Domínus
uíc sensuí Septuagínta contraríum transtuíerunt, dícentes: Sí e aíta-
tum fuerít coeíum subíímíus, et humííttatum pavímentum terrae dear-
sum et ego, ínquít, non reprobabo semen Israeí, dícít Domínus, propter
omnía quae fecerunt, Comment, tn eremíam, íbíd., coí. 885 f. enía-
mus et ad aííam símííítudínem, u ta consuetudínem nostram, edítío-
nem L ínterpretum dísserentes, ne sí haereamus omníno ebraíco,
íííusísse íectorís dííígentíae, et tacendo de edítíone uígata, frustra
eam proposuísse vídeamur, Comment, ín Amos, íbíd., voí. , coí.
1066. uígata quíppe edítío íta se habet.... quantum dístet ab
euangeíístae testímonío Septuagínta transíatío, perspícuum est, Epí-
stuía L II, ín CSEL., voí. LI , p. 513. oc e empíum ín uuígata
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 19
ut another seríes of quotatíons shows that when uí-
gata ís not used ínterchangeabíy wíth Septuagínta, the
reference ís to the pubííshed edítíon or to the Latín
transíatíon.
In hís Preface to the ebrew uestíons on G nesís,
erome says that Orígen ín hís homíííes to the peopíe (ad
vuígum) used the common edítíon, but that he foííowed
the ebrew te t more cíoseíy ín hís íearned díscussíons. • ‚
Thís ís precíseíy ín keepíng wíth erome s own vaíuatíon
of the ebrew and Septuagínt te ts, M and here communíe
ís ídentícaí wíth the Greek otví and the vuígata ín the
Commentary to Ezechíeí. Eísewhere the quotatíons prove,
beyond the shadow of a doubt, that the reference ís to a
Latín transíatíon, dífferíng but ííttíe, íf at aíí, from that
of the Septuagínt.
In commentíng on onas II. 5, erome says, oc
dítíoní- síc fertur quanta ínter Matheum et Septuagínta uerborum
ordínísque díscordía, magís hoc admíraberís, sí ebraícum uídeae,
íbíd., p. 517.
27 De Adamantío A.I. Orígene autem sííeo, cu us nomen, sí parva
íícet componere magnís, meo nomíne ínvídíosíus est, quod cum In
homíííís suís, quas ad vuígum íoquítur, communem edítíonem sequa-
tur: In tomís, Id est, ín dísputatíone ma or , ebraíca verítate supera-
tus, et suorum círcumdatus agmíníbus, Interdum íínguae peregrínae
quaerít au ííía, Mígne. voí. III, coí. 938.
28 Monemusque íectorem, ut síívam ebraícorum nomínum, et
dístínctíons per membra dívísas dííígens scríptor conservet, ne et
noster íabor et ííus Studíum pereat. Et ut ín prímís, quod saepe testa-
tus sum, scí t me non ín reprehensíoncm veterum nova cudere, sícut
amící meí crímínantur sed pro vírííí parte offerre íínguae meae homí-
níbus (quoe tarnen nostra d íectant), ut pro Graecorum a-n o s,
quae et sumptu et íabore m ímo índígent, edUíonem nostram habeant.
E t sícubí ín antíquorura voíumínum íectíone dubítarínt, haec íííís con-
ferentes, ínventant quod requírunt: ma íme cum apud Latínos tot
sínt e cmpíaría, quot codíces et unusquísque pro arbítrío suo veí addí-
derít, veí subtra erít quod eí vísum est: et utíque non posaít verum
esse quod díssonat, Praef. ín Líbrum osuc, íbíd., voí. III, coí.
462 f.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
20 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
quod ín Graeco dícítur apa, et habet vu gata edítío, putas,
ínterpretar potest, ígítur, ut sít quasí proposítíons et
assumptíonís, confírmatíonísque ac syííogísmí e trema
concíusío, non e ambígentís íncerto, sed e fíducía com-
probantís: pro quo nos ínterpr t t sumus: erumtamen
rursum vídcbo tcmpíum sanctum tuum, secundum íííud
quod e persona e us ín aíío psaímo dícítur: Domíne,
dííe í dccorem domus tuae, et íocum tabernacuíí gíoríae
tuae, ín Mígne, voí. , coí. 1134. ere erome quotes
the Latín versíon of the Septuagínt, putasne addam, ut
vídeam, for apa poíOí u ‚ „ • , and emends ít to
verumtamen rursum vídebo.
In commentíng on eremíah I. 21, 22, erome
says, erbum ebraícum Síoním, veí ín specuíator es, veí
ín sp cuías vertítur ut Aquíía, et Symmachus ínterpre-
tatí sunt. Unde míror, quíd síbí voíuerít uígata edítío,
ut pro Síoním, hoc est, pro spccuíatoríbus, Síon poneret,
turbaretque íector a ínteííígentíam.... Unde Symmachus
et Aquíía u ta u ostra ín edítíonem ínterpretad sunt. uíd
síbí autem ín íoco hoc voíuerít edítío uígata, possem
dícere, et seusum aííqucm reperíre, nísí de verbís Deí
humano sensu argumentan esset sacrííeguuí Theodotío
autem, et ípse uígatac edítíoní consentíens, ínterpreta-
tus est: Crcavít Domínas saíutcm novam, ín saíute cír-
cttíbít homo, sínguíare poneus pro píuraíí, ín Mígne, voí.
I , coí. 880 f. ere ít ís cíear that Theodotíon ís ín
agreement wíth Orígeu s pubííshed Septuagínt, e cept that
he changes (he píuraí -píe euaovíat to a sínguíar. Un-
fortunateíy, Theodotíon s versíon ís íackíng ín the e a-
phí, but the Septuagínt te t ís precíseíy as erome gíves
ít. ere, then, et ípse uíyntuc edítíoní consentíens
means aíthough agreeíng wíth the Uc apía versíon.
ortunateíy we have the Ic apía reference to eremíah
I. 21, where we read ‚ ‚ ) • ‚ € Sttív. erome
ís ríghtíy índígnant at the bíunder ín the uígata, that
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 21
ís, ín the e apía te t, where SM ís wrongíy preserved,
though not found ín any other edítíon.
In the Proíogue to the Commentary to Daníeí, erome
dístínctíy speaks of the nígata as the one ín whích the
passages from Theodotíon are marked wíth asterísks and
obeíí, but he aíso makes ít cíear that ín the case of Daníeí,
Theodotíon s versíon was the uígate, that ís, the one ín
actuaí use.
It ís not necessary to díscuss aíí the passages ín whích
uínta edítío ís used ín erome, because thís píaíníy refers
to the anonymous transíator and not to any revísíon of
the Septuagínt. Thís ís made cíear from the u taposí-
tíon of the Septuagínt and the uínta, where the two are
totaííy dífferent, e actíy as ín the e apía. M
Iííud quoque íectorem admoneo, Daníeíem mm u ta L
ínterpretes, sed u ta Theodotíonem Eccíesías ícgere, quí utíque pooí
ad vent u ín Chrístí íncreduíus fuíí: íícet eum quídam dícant ebíonítím,
quí aítero genere udaeus est. Sed et Orígenes de Theodotíonís opere
In edítíone uígata asteríscos posuít, docens defuísse quae addíta sunt,
et rursu3 quosdam versus obeíís praenotavít, superfíua quaeque desí-
gnans, íbíd., voí. , coí. 493. E ceptís L transíatoríbus, quí
haec omnía nescío qua ratíons praeteríerunt, tres reííquí coííegam
ínterpretatí sunt. Unde udícío magístrorum Eccíesíae, edítío eorum
ín hoc voíumíne repudíata est et Theodotíonís vuígo íegítur, quae et
ebraeo, et caeterís transíatoríbus congruít. Unde et Orígenes ín
nono Stromatum voíumíne asserít se quae sequuntur ab hoc íoco ín
propheta Daníeíe, non u ta Septuagínta ínterpretes, quí muítum ab
ebraíca verítate díscordant, sed u ta Theodotíonís edítíonem dís-
serere, Comment, ín Daníeíem, íbíd., coí. 514.
so Ubí Septuagínta tranatuíerunt, ín Accarím et uínta edítío
fr raít mutatr, Id est, ín pastoríbus, Comment, ín Amos, I, íbíd., coí.
991 pro quíbus Scptuagínta, montem Remman.... quínta autem edí-
tío, e ceísum montem, tranatuíerunt, íbíd., I , íbíd., coí. 1024 ubí
Scptuaí ínta transtuíerunt, praeparare ut ínvoces Deum íunm,
Symmachus et uínta Edítío transtuíerunt, praeparare ut adverserís
Deo tuo, íbíd., coí. 1033 soíí Septuagínta transtuíerunt, annuntíans
ín homí ní.ít Chrístum suum u ta quíntaín edítíonem, rfc d o r. /a
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
22 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Isídore of Sevíííe quoted from St. Augustíne hís des-
críptíon of the varíous transíatíons, S1 but he added the
appeííatíon vuígarís to the ífth Edítíon, possíbíy through
a confusíon wíth the fífth coíumn of the e apía, precíseíy
as Rufínus had confused the two. It ís not ímpossíbíe that
the forger was stííí more confused by thís confusíon ínto
a seríes of ímpossíbíe and contradíctory statements.
The forger says that Orígen and Eusebíus and aíí the
Greek wríters of treatíses have caííed the uígate oív .
Neíther Orígen nor Eusebíus used the word oíví ín any
of theír wrítíngs whích have come down to us. The forger
got thís statement out of erome: ín edítíone uígata,
aS, íbíd. hot. est (.ííí m qnoíí L trans uíftnínt Trvpoítí6poíí ......
et ( u ta) quíntam edítíonem, resíduus, Comment, ín Abdíam, íbíd.,
coí. 1112 e ceptís quínque edítíoníbus, Id est, Aquííae, Symmachí,
Septuagínta, Theodotíonís, et quínta, Comment, ín Abacuc, II. 9, íbíd.,
coí. 1296 sed et hoc quod Septuagínta transtuíerunt tya / a ....
quínta edítío ípsum ebraícum seía, íbíd., III. 3, coí. 1311 L
aííter transtuíerunt ---- et quínta edítío, voíucrem, íbíd., III. 5, coí.
1314 íííI dt erunt, advenae Cretensíum ____ Aquíía et quínta edítío
ínterpretatí sunt, tems tepu v, Comment, ín Sophoníam, II. 5-7, íbíd.,
coí. 1360.
sí íc etíam et ab Eíeazaro pontífíce petens Scrípturas etería
Testamentí, ín Graecam vocem e ebraíca ííngua per septuagínta
ínterpretes transferre curavít, quas ín Aíe andrína bíbííotheca habuít
.
Síquídem sínguíí ín sínguíís ceííuíís separatí íta omnía per Spírítum
sanctum ínterpretatí sunt, ut níhíí ín aíícuíus eorum codíce ínventum
esset quod ín ceterís veí ín verborum ordíne díscreparet. uerunt et
aííí ínterpretes, quí e ebraea ííngua ín Graecum sacra eíoquía trans-
tuíerunt, sícut Aquíía, Symmachus et Theodotíon, sícut etíam et
vuígarís ííía ínterpretatío, cuíus auctor non apparet et ob hoc síne
nomíne ínterpretís uínta Edítío nuncupatur. Praeterea se tam et
septímam edítíonem Orígínes míro íabore repperít, et cum ceterís edí-
tíoníbus conparavít. Presbyter quoque íeronymus tríum íínguarum
perítus e ebraeo ín Latínum eíoquíum easdem Scrípturas convertít,
eíoquenterque transfudít. Cuíus ínterpretatío meríto ceterís ante-
fertur nam est et verborum tenacíor, et perspícuítate sententíae
cíaríor atque, utpote a Cbrístíano, ínterpretatío veríor , I. 4.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 23
qnae Graece otví dícítur, et ín toto orbe díversa est. M
erome correctíy stated there, ín hís Commentary to Isa-
íah, that the uígata, oívr , was the íocaí common form
of the Septuagínt, whích varíed from píace to píace. Thís
ís wíth some ustíce, though very cíumsííy, ínferred by
the forger, who says, … • … autem ísta, hoc est commu-
níe, edítío ípsa est, quae et Septuagínta sed hoc ínterest
ínter utramque, quod ow pro íocís et temporíbus et pro
uoíuntate scríptorum uetus corrupta edítío. ut the
forger íncorrectíy caííed ít the oíd, corrupt edítíon,
whích ít was not. Let us assume that, ín spíte of thís
bíunder, the forger correctíy stated that the uígate was
an oíd edítíon of the Septuagínt. ow couíd he say,
agaín quotíng from erome, M that the uígate was now
caííed Lucíanea We have seen that erome ídentífíed
the uígata wíth an edítíon of the Septuagínt, and that
Lucían s transíatíon was not a Scptuagínta te t. That
díd not troubíe the forger, who was such a scatter-braín
that he couíd not stíck to hís own defínítíon and that he
ímmedíateíy proceeded to stííí further confuse the con-
fusíon. In . 9 he says that neíther Aquíía, nor the
Septuagínt, nor Symmachus, nor Theodotíon have mu.
ouvov vM-t v aou TT S 5v † . . As a matter of fact, however,
both the e apíar Septuagínt and Theodotíon have ít,
hence, accordíng to hím, eíther one or the other ís the
oíví , íf ít ís anythíng at aíí. In II. 5 he says that
caíí tuus ís found ín the otv , and that the Septuagínt
and the rest have caí a meus. In reaííty, the Septuagínt
ín the c apía and Symmachus have o-n ptav aou, that
ís, caíí tuus, hence Symmachus or the e apíar Septua-
gínt must here be the otví). In . 5 he says ovr)peu 5 .evo ,
ut uuígata edítío contínet. Thís word ís found oníy
ín the e apíar Septuagínt. On the other hand, he says
82 See p. 13, note 18.
83 See p. 14, note 21.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
24 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
that the uígata has no aípd3pa ín I. 11, whereas, ín
reaííty, ít ís oníy certaín Septuagínt te ts whích íeave
out the word, whííe the e apíar Septuagínt has ít.
Makíng aíí possíbíe aííowances for the bíunders con-
taíned ín these statements, ít may be deduced that by
vuígata oíví he reaííy meant the e apíar Septuagínt.
Thís assumptíon wouíd be strengthened by L II. 25,
where he correctíy states that 0ewpT aav ís found ín the
e apía. Unfortunateíy, the forger specífícaííy ínforms
the reader that erome has transíated the e apíar Sep-
tuagínt ínto Latín, and that the uuígata, oív , ís a cor-
rupt te t of the Septuagínt, and ídentícaí wíth the
Lucíanca. Thís ís mad-house íogíc, from whích there ís
no íssue.
In the Letter erome says that he has transíated faíth-
fuííy the e apíar te t of the Septuagínt, whích ís pre-
served ímmacuíate ín the books of the íearned, and that
that whích díffers from the e apíar te t must aíso díffer
from the ebrew. e aíso ís made to assert that he has
recourse to the ebrew, ín order to fínd ín the streams
what proceeds from the fountaín. ere agaín everythíng
ís topsy-turvy. The íatter statement ís based on a favoríte
metaphor ín erome. In a Letter to abíoíaM erome
comments on Numbers III. 9, ct profectí de Mara
uencrunt ín cíím, ubí erant duodecím fontes aquarum
ct septuagínta paímae, as foííows: nee dubíum, quín
de duodecím apostoíís sermo sít, de quorum fontíbus de-
ríuatae aquae totíus mundí síccítatem rígant. M It ís,
no doubt, from thís íbíícaí passage that erome deríved
hís metaphor about the source and the streams, whích he
uses so frequentíy,36 generaííy ín reference to the ebrew
84 Epístuía L III, ín CSEL., voí. L , p. 49 ff.
35 íbíd., p. 58.
so De ebraeís íítterís dísputantem non decet Arístoteíís argn-
menta conquírere nee e fíumíne Tuíííano eíoquentíae ducendua est
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 25
source of the Septuagínt, whích ís pure as compared wíth
the turbíd streams of the commentaríes and transíatíons.
We have poured a ííbatíon from the fountaín of the
ebrews and have avoíded the streams of opíníons, 8T he
says, ín e píaíníng why he refers to the ebrew te t.
So, too, he defends hímseíf agaínst the charge of havíng
corrected the Latín te t of the Gospeís, by e píaíníng that
he has corrected oníy the obvíous dívergencíes and bíund-
ers wíth the aíd of the Greek orígínaí, but that íf the
reader ís díspíeased wíth the water from the purest foun-
taín, he can go on drínkíng from the muddy streams. M
In referríng to the Oíd Testament, erome speaks of
Aquíía, Symmachus and Theodotíon as commentators who
shouíd be avoíded,39 but whom he occasíonaííy quotes so
as not to startíe the reader by the noveíty of hís own
comments, and that he may avoíd the streams of opíníon
and foííow the source of truth.40 In hís Introductíon to
ríuuíus, p. I, In CSEL., voí. LI , p. 280 quí de Socratís fonte
manantes díuísís cucurrere fíumíníbus, Ep. LI , íbíd., p. 369.
ST aec nos de Intímo ebracorum fonte ííbauímus non opínío-
num ríuuíos persequentes noque errorum, quíbus totus mundus e píe-
tus eat, uaríetate perterrítí, sed cupíentes et scíre et docere, quae
uera sunt, Ep. III, í íc .. p. 229.
88 Latínorum codícum uítíosítatem, quae e díuersítate ííbrorum
omníum conprobatur, ad Graecam orígínem, unde et ípsí transíata
non denegant, uoíuísse renocare, quíbus sí díspíícet fontís unda purís-
símí, c enosos ríuuícs bíbant, Ep. II, íbíd., p. 224.
39 uod sí apud Graecos, post Septuagínta edítíonem, am Chrístí
Euangeíío coruscante, udaeus Aquíía, Symmachus, et Theodotío, udaí-
zantes haeretící, sunt receptí, quí muíta mystería Saívatorís subdoía
Interpretatíon ceíarunt, et tarnen In E oír o t, habentur apud Eccíe-
sías, et e píanantur ab eccíesíastícís vírís, Praefatío ín Líbrum ob,
In Mígne, voí. III, coí. 1082.
40 Nuíííus auctorítatem secutus sum sed de ebraeo transf rons,
magís me Septuagínta Interpretum consuetudíní coaptaví: In hís dum-
ta at, quae non muítum ab ebraícís díscrepabant. Interdum Aquííae
quoque et Symmachí, et Theodotíonís recordatus sum, ut n e novítate
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
26 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
the transíatíon of the Psaíter from the ebrew he com-
píaíns that there are some who wouíd rather drínk from
a turbuíent stream than from the purest fountaín.41 It
ís, therefore, cíear that erome cautíoned the reader not
to foííow the streams of opíníon, and that he couíd not
have toíd, as he ís made to teíí ín the Letter to the Goths,
that we may seek ín the streams what proceeds from the
fountaín. What erome was ínterested ín fíndíng out
was what díd not proceed from the fountaín and shouíd
be e punged and annotated by an obeíus or asterísk, and
not what coíncíded wíth the ebrew te t and so needed
no e píanatíon.
erome couíd not have dreamt of sayíng that he trans-
íated faíthfuííy the pure e apíar te t of the Septuagínt,
or that the e apíar te t agreed wíth the ebrew, because
that ís fundamentaííy faíse and contrary to hís uníversaí
practíce. When St. Augustíne begged erome to stíck to
the transíatíon of the Oíd Testament from the Greek, and
ínquíred of hím why he had undertaken the transíatíon of
ob from the ebrew, whích couíd not take the píace of
the canonícaí book, erome repííed that ín hís trans-
íatíon from the Greek, he marked wíth obeíí such passages
as were to be found ín the Septuagínt but were absent
from the ebrew te t, whííe asterísks índícated the pas-
sages added to the Septuagínt by Orígen from Theodotíon.
In the transíatíon from the ebrew he was not concerned
about the words, but about the sense, hence no such marks
nímía íector a stadíum deterrerem, nee rursum contra conscíentíam
meam, fonte verítatís omísso, opíníonum rívuíos consectarer, Prae-
fatío ín Commentaríwm ín Eccíesíasten, In Mígne, voí. III, coí.
1011 f.
aec ergo et ‚ et studíoso cuíque feoísse me scíens, non
ambígo muít03 fore, quí voí Invídía, veí supercííío maíínt contemnere
víderí praecíara, quam díscere, et de turbuíento magís rívuío, quam de
pur ssímo fonte potare, Mígne, voí. I , coí. 120.
2 • € . CI , In C8EL., ‚ . L , p. 238 ft.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 27
were necessary. erome upbraíded St. Augustíne for
readíng, not the pure Septuagínt, as orígínaííy transíated,
but the corrupted e apíar te t, especíaííy sínce the addí-
tíons ín ít were due to a bíasphemous ew, who had made
the emendatíons after Chríst s passíon. erome asked
St. Augustíne not to read the passages between asterísks
and to favor the ancíents. At the same tíme, he was
obííged to admít that aíí the current versíons ín the
churches wouíd have to be condemned, because hardíy a
correct copy of the Septuagínt couíd be found. a
erome transíated the e apíar te t, not because he
consídered ít better than the oíd Septuagínt, but because
the uígata, that ís, the pubííshed Septuagínt te t, was
ín Paíestíne and the Míddíe Provínces based on Orígen s
e panded versíon. After transíatíng ob from the Greek
and profuseíy markíng thís work wíth asterísks and obeíí,
erome pubííshed aíso a transíatíon from the ebrew,
where the marks were unnecessary, hence he saíd ín the
43 uod autem In aííía quaerís epístuíís, cur príor mea In ííbría
canonícís ínterpretatío asteríscos babeat et uírguías praenotatas et
postea aííara transíatíonem absque bís sígnís edíderím € ” pace tua dí e-
rím € ” , uíderís míhí non Inteííegere, quod quaesístí. Iíía ením Interpre-
tatío septuagínta Interpretum est et, ubícumque uírguíae, Id est obeíí,
unt, sígnífícatur, quod Septuagínta píus dí erínt, quam habetur In
ebraeo, ubí autem asteríscí, Id est steííae praeíuoentes, e Theodo-
tíonís edítíone ab Orígene addítum est. Et Ibí Graeca transtuíímus,
híc de Ipso ebraíco, quod Inteííegebamus, ezpressímus sensuum potíus
uerítatem quam uerborum ínterdum ordínem conseruantes. Et míror,
quomodo septuagínta ínterpretum ííbros íegas non puros, ut ab eís
edítí símt, sed ab Orígene em ndaíos síue corruptos per obeíos et
asteríscos et Chrístíaní bomínís Interpretatíuncuíam non sequarís,
praesertím cum ea, quae addíta sunt, e homínís íuda atque bíasphe-
mí poet paseíonem Chrístí edítíone transtuíerít. Uís amator esse
uerus septuagínta Interpretum non íegas ea, quae sub asteríscíe sunt,
ímmo rade de uoíumíníbus, ut ueterum te fautorem probes. uod sí
fecerís, omnes eccíeeíarum bíbííothecas condemnare cogeríe. Uí ením
unua aut aíter ínueníetur ííber, quí ísta non babeat, • € . C .íí, íbíd.,
p. 389.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
28 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Proíogue to the íatter work that he now offered ín foto
what heretofore he had gíven ín parts, or eíse the reader
couíd use the oíder te t, by íeavíng out the parts between
asterísks.44 Thís ís ín keepíng wíth hís índífference to
whether the ebrew or the Septuagínt te t was accepted.
In hís Commentary to Isaíah he poínted out that the
apostíes, wíth the e ceptíon of Luke, foííowed the ebrew
source, whííe Luke, who was better versed ín Greek, gen-
eraííy quoted from the Septuagínt versíon. 45 In thís very
Commentary, erome índíscrímínateíy quotes from hís
ebrew versíon or from the Septuagínt,4e and generaííy
díscusses the meaníng of a passage accordíng to eíther
readíng.
Thís ís stííí better brought out ín hís Commentary to
Ezechíeí. After quotíng a very íong passage from I.
8 on,4T he says, muítum est sí utramque ponam edítíonem,
et ííbrorum c tendítur íongítudo: ma íme ubí aut mííía
aut parva dístantía est ponam ígítur nonnuíía quae dís-
44 Díacant Igítur obtrectatores meí recípere In toto, quod ín par-
tíbus susceperunt, aut Interpretatíonen níeam cum asteríscís suís
r dere, Mígue, voí. III, coí. 1079 f.
45 uare apostoíus Pauíus cum cbraeís dísputaos, non u ta
ebraícum, quod rectum esse cognovcrat sed u ta L sít íocutus
Evangeíístam Luram tradunt veteres Eccíestae tractatores medícínae
artís fuísse scíentíssímum, et magía Graecas íítteras scísse quam e-
braeas. Unde et sermo e us tarn ín Evangeíío, quam ín Actíbus Apo-
stoíorum, Id est, ín utroque voíumíne comptíor est, et saecuíarem redo-
íet eíoquentíam, magísque testímoníía Graecís utítur quam ebraeís.
Matthaeus autem et oannes, quorum aíter ebraeo, aíter Graeco ser-
mone Evangeíía te uerunt, testímonía de ebraíco proferunt, Mígnn,
voí. I , coí. 98.
4 uae omnía íícet L Interpretes, Aquíía, et Symmachus. ac
Theodotío díversís modís ínterpretentur, nos ut potuímus veí de e-
braeo, veí de ípsorum transíatíone te uímus (III, 18-21), íbíd., coí. 70
quía muítum nter se ebraícum dístat et uígata Edítío: Ideo utrum-
que posuímus ( III, 11 seqq.), íbíd., coí. 118.
7 Mígne, voí. , coí. 203.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 29
cr pant. After thís he goes on quotíng eíaborateíy from
the Septuagínt, every tíme gívíng fuíí due to íts ínterpre-
tatíon. e quotes wíth the same ob ectívíty from the
other transíators, aíthough he ís not often íncííned to
accept theír versíons. The íemmata beíng very íong, he
soon tíres of gívíng both versíons ín fuíí, and so com-
promíses between the two.4S erome s techníque ín thís
matter may be íííustrated by reproducíng hís íemma from
. 20 seqq. Et factum est ín und címo anno, ín
prímo, ín s ptíma mcnsís, factum est verbum Domíní ad
me, dícens: ííí homínís, brachíum Pharaonís r gís
Aegyptí confregí, et ecce non est obvoíutum, ut restítue-
retur eí sanítas, et íígarctur pannís, et sarcíretur íínteoíís
(síve ut accíperet maíagma) : et accepta robore, posset
teuere gíadíum. Propterca hace dícít Domínus Deus:
Ecce ego ad Pharaonem regem Aegyptí, et commínuam
brachíum e us forte, sed confractum (síve brachía fortía,
et dísposíta) : et de ícíam gíadíum de manu e us, et dís-
pcrgam (síve dísscmínabo) Acgyptum ín gcntíbus, et ven-
tííaba eos ín terras. Et confortaba brachía r gís aby-
t ut € commonuí, parva In quíbus Septuagínta ííííío díscre-
pat ab ebraíco, e íatere copuíaví, íector a fastídío provídens
( III, 36 seqq.). íbíd., coí. 222 utramque edítíonem e more con-
un í, et In quíbu díscrepant, e íatere copuíaví, brevítatí voíumínum
provídens ( I, 6 seqq.), íbíd.. coí. 241 díra omnía símuí non
potest mente retí ere, praecípue ín quíbus ab ebraíco In hoo íoco
L edítío díscrepat, hoc est, quae addíderínt, quaeve subtra errat
Itaque nostra erímus Interpretatíone contentí, et sícubí díssonant, e
íatere copuíabímus, perfectam omníum Deo scíentíam reíínquentes
( II, 1, 2), íbíd., coí. 247 utramque edítíonem e more commíscuí,
ubí tarnen píurímum díscrepaban , ne dupíe proposítío augeret ííbro
rum magnítudínem ( I, í seqq.), íbíd., coí. 298 edítíonem utram-
que míscemus, In hís dumta at In quíbus díscrepant, aííoquín ubí unus
sensus est, ebraícum sequímur ( II, í seqq.), íbíd., coí. 305
saepe commonuí edítíonem me utramque míscere, ut ííbrorum vítem
magnítudínem, In bís dumta at, quae non muítum a se In traneíatíone
díscordant ( I ), íbíd., coí. 328.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
30 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
íonís, daboque gíadíum meum ín manu e us, et confríngam
brachía Pharaonís, et gement gemítíbus ínterfectí coram
facíe e us (síve ut ín L contínetur: Et índucet gíadíum
super Aegyptum, et popuíabítur praedas e us, et spoííabít
spoíía ííííus. Sequítur) : Et confortaba brachía reg s ’ -
byíonís, et brachía Pharaonís codent: et scíent quía ego
Domínus, cum dedero gíadíum meum ín manu r gís aby-
íonís, et e tenderít eum super terram Aegyptí, et dísper-
dam Aegyptum ín natíones, et ventííabo eos ín terras, et
scíent quía ego Domínus. 9 erome foííows ín the te t
hís own transíatíon from the ebrew, wíth sííght varía-
tíons, whích, however, may be due to a copyíst, whííe of
the Septuagínt versíon he gíves oníy the ímportant varí-
ants. erome was never troubíed about quotíng the pre-
císe words of hís own versíon, or even of the Septuagínt,
because he never tíred of dírectíng the attentíon to the fact
that the apostíes were not concerned about the wordíng
of the íbíe te t, but about the sense. Thus, ín comment-
íng on Maíachí III. 1, he shows that ohn quoted the te t
freeíy, whííe Mark uníted two passages, one from Maíachí
and one from Isaíah ínto one te t. Símííaríy, Luke and
ohn díffered from the ebrew and the Septuagínt te t,
from whích ít ís obvíous that the apostíes and the evan-
geíísts and the Savíour hímseíf díd not foííow the author-
íty of the Septuagínt, but transferred from the ebrew
what they read, wíthout regard to syííabíes and dots, so
íong as the truth of the sentences was properíy rend-
ered. 50
49 íbíd., coí. 294.
so Ecce ego mítto angeíum meum, et praeparabít víam ante facíem
meam: et statím veníct ad tempíum suum Nomínator quern vos quae-
rítís, et ngeíus testamentí ‚ vos vuítís. L : Ecce ego mí t ta m
angeíum meum, et praeparabít víam ante facíem meam: et subíto
veníet ad tempíum suum Domínus quern vos quaerítís, et ngeíus
ustítíae ‚ vos vuítís. oc Interpretatus est Domínus ín Evan-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 31
If we now turn to the Letter to the Goths, we fínd the
absurd statement that what díffers from the e apía ver-
síon at the same tíme díffers from the ebrew te t, an
unwarranted assertíon, whích ís contrary to erome s
repeated and defíníte proof that the e apía ís a corrupt
Septuagínt te t, and that even the Septuagínt ís not fínaí,
eíther, for the apostíes varíed the te t ín accordance wíth
the ebrew orígínaí and ín a free spírít of ínterpretatíon.
erome had recourse to the e apíar te t oníy where thís
was the current church te t. In the great ma oríty of
hís commentaríes he quotes from the Septuagínt, and not
from the e apía, and ínvaríabíy wíth the crítícaí attítude
of a schoíar and never ín the spírít of a dogmatíc verbaííst.
geíío de oanne aptíst a. dícens: Iste est de quo scríptum est: Ecce
ego míttam angeíum meum ante facíem tuam, et praeparabít íam
tuam coram me (Matth. I, 10) nee eísdem usus est verbís, quae
L ínterpretes transtuíerunt. Marcus quoque evengeíísta duo testí-
monía Maíachíae, et Isaíae sub uníus prophetae sermone conte ens íta
e orsus est: Inítíum Evangeííí esu Chrístí, sícut scríptum eat ín Isaía
propheta: Ecce ego mítto angeíum meum ante facíem tuam, guí prae-
parabít víam tuam (Marc. I, 2). oc íícet verbís aííís ín Maíachta
íegímus. uod autem sequttur: o damantís ín deserto, parate víam
Domíní rectos facíte scmítas e us (Isaí. L, 3), ab Isaía propheta
dícítur: statímque utrumque testímoníum de quo dícatur, e ponens:
uít. ínquít, oannes ín deserto, baptízans, et praedícans baptísmum
poenítentíae, ín remíssíonem peccatorum (Marc. I, 4). Sed et evange-
íístae vatícíntum prophetarum super oanne ínterpretatí sunt cumque
ín sensu consentíant, ín verbís díscrepant. Pro eo enín1 quod L
transtuíerunt: Rectos facíte semítas Deí nostrí, Marcus Lucasque dí e-
runt: Rectos facíte semítas e us. oannes autem: Dírígíte, aít, víam
Domíní. E quo perspícuum est, apostoíos, et evangeíístas, et ípsum
Domínum Saívatorem non L ínterpretum auctorítatem sequí, qua
ebraeae íínguae habentes scíentíam, non índígent sed e ebraeo
transferre quod íegerínt: non curantes de syííabís punctísque verbo-
rum dummodo sententíarum verítas transferatur. uod quídem et ín
píuríbus íocís ens fecísse docuímus, et ma íme ín eo ííro quí a nobís
ínscríptus est, de optímo genere ínterpretandí, muítía símuí testímo-
níía approbatum est, íbíd., coí. 1564.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
32 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
3. Príma de quínto psaímo quaestío fuít:
eque habítabít íu ta te maíígnus (Ps. . 6).
Pro quo habetur ín Graeco: ž ‚ apoí ífreí aot
€ ovr pb síue ovr peuaíAevo , ut uuígata edítío con-
tínet. Et míramíní, cur ítapot íav, íd est ínco-
íatum, Latínus ínterpres non uerterít, sed
pro hoc posuerít habítatíonem/ quae Graece dí-
cítur atoí fot. uod quídem ín aíío íoco fecísse
conuíncítur: ííeu míhí, quíd íncoíatus meus pro-
íongatus est (Ps. C I í 5). Et ín quarto d cí-
mo psaímo rursum pro íncoíatu habítatíonem
posuít: domíne, quís habítabít ín tabern cuío
tuof (Ps. I . 1) et scíendum, quod, sí uoíuerí-
mus dícere: domíne, quís íncoíet tabernacuíum
tuum ueí íííud de quínto: eque íncoíat íu ta
te maíígnus, perdes suípuvíav et, dura ínterpre-
tatíonís o o ‡ tav sequímur, omnení decorem
transíatíonís amíttímus et hanc esse reguíara
boní ínterprets, ut íat aíra íínguae aíteríus
suae íínguae e prímat propríetate. uod et
Tuíííum ín Protagora Píatonís et ín š … ƒ ‰ … ‹
enofontís et ín Demosthenís contra Aeschínen
oratíone fecísse conuíncímus et Píautum, Teren-
tíum Caecíííumque, erudítíssímos uíros, ín Grae-
cís comoedíís transferendís. Nee e eo quís La-
tínam íínguam angustíssímam putet, quod non
possít uerbum transferre de ucrbo, cum etíam
Graecí píeraque uostra círcuítu transf rant et
uerba ebraíca non ínterpretatíons fíde, sed íín-
guae suae propríetatíbus nítantur e prímere.
After the íntroductíon comes a díscussíon of Psaím .
The Goths ask why apoí b ís not transíated by ínvoícrc,
as ís the case ín Psaím C I . 5, and Psaím I . 1. To
thís erome says that eque íncoíet u ta te maíígnus
wouíd íose the eu o vía whích ís the souí of a transíatíon.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTEE TO T E GOT S
33
After thís foííows a paraphrase from erome s Introduc-
tíon to the Pentateuch51 and from a Letter to Pamma-
chíus. M
Introductíon to Pentateuch
íc erudítío et verborum
copía, ea quae ínteííígít,
transfert. Nísí forte putan-
dus est Tuíííus Oeconomí-
cum enophontís, et Píato-
nís Protagoram, et Demos-
thenís pro Ctesíphonte, af-
fíatus rhetoríco spírítu tran-
stuíísse.
Letter to Pammachíus
abeoque huíus reí ma-
gístrum Tuíííum, quí Prota-
goram Píatonís et Oecono-
mícum enofontís et Ae-
schíní et Demosthenís duas
contra se oratíones puícher-
rímas transtuíít
Terentíus Menandrum,
Píautus et Caecíííus ueteres
c mícos ínterpr t t sunt :
numquíd haerent ín uerbís
ac non decorem magís et
eíegantíam ín transíatíone
conseruant uam uos ue-
r í t a t e m ínterpretatíonís,
hanc erudítí a o ‡ í fov nun-
cupant.
5í Mígne. voí. III, coí. 151
sa Sanctí Evsebíí íeronymí
p. 503 ff.
Letter to Sunnía and
reteía
Et hanc esse reguíam boní
ínterpretís, ut Strata íín-
guae aíteríus suae íínguae
e prímat propríetate. uod
et T u 11 í u m ín Protagora
P í a t o n í s et ín OE ovoy-au
enofontís et ín Demosthe-
nís contra Aeschínen oratío-
ne fecísse conuíncímus.
Dum ínterpretatíonís a-
y.os íavsequmuír, oínnem de-
corem transíauonís amíttí-
mus
Píautum, Tcrentíum Caecí-
ííumque, erudítíssímos uí-
ros, ín Graecís comoedíís
transferendís.
Epístuíae, In CSEL., voí. LI ,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
84 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
There wouíd not be anythíng strange ín erome s re-
peatíng hímseíf, especíaííy sínce hís ía ness ín transíatíng
had frequentíy been a sub ect of attack. ut ít ís erome s
habít specífícaííy to quote hís words, íf he has e pressed
them before, even as he does ín the Letter to Pammachíns,
where he quotes hís words from the Preface to Eusebías
Chronícíe, and the passage from Cícero, on whích hís ref-
erence to Aeschínes and Demosthenes ís based. ut the
repetítíon ís so obvíousíy a transposítíon of the oíder te t
that the suspícíon of forgery cannot be wíthheíd. e-
sídes, the sentence dum ínterpretatíons a oCT focv
sequímur, omnem decorem transíatíons amíttímus ís
forced. In the Letter to Pammachíus erome correctíy
states that that whích you caíí a truthfuí transíatíon,
the íearned named a ot .o fav, an unhappy ímítatíon.
The forger stupídíy says, by foííowíng the unhappy ímí-
tatíon of the transíatíon, we íose aíí the beauty of the
transíatíon. The Goths, accordíng to the íast paragraph
of the Letter to Sunnía and reteía, were puzzíed about
the renderíng of such Greek words as vso vf , Op Svoc,
IpT íAoc, aCeu-nfoíov, and, accordíng to the begínníng of the
Letter, had to be toíd about the varíous transíatíons of
the íbíe and yet they are gíven here a seríes of Greek
words, e íovCoc, a o ‡ ía and ío at wíthout any e -
píanatíon at aíí, and are referred to Latín and Greek
authors, of whom they knew nothíng at aíí. It can be
seen how the forger s a o f ínterpretatíons arose,
whích he uses agaín ín the díscussíon of Psaím III,
ín a os íav ínterpretatíons íncurrímus. erome, ín
commentíng on oeí I. 4, says, quas nos perturbatíones
ínterpretad sumus, Graecí 6 ‚ appeííant, quae sí a o-
‡ í w ín passíones vertamus, verbum magís quam sensum
verbí e presserímus, 53 where a o u means by an
03 Mígue, voí. , coí. 953. Símííaríy, quae erudítí non verbum
de verbo e prímantes a oft uít passíones, sed parturbatíones ínterpre-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 36
unhappy ímítatíon. It couíd not have occurred to hím
to say, a o í ínterpretatíonís, because that wouíd
be awkward. Now, when erome saíd, quam vos veríta-
tem ínterpretatíonís, hanc erudítí a o fav nuncupant,
he quíte correctíy stated that a ííteraí transíatíon may be
an unhappy ímítatíon. ut the forger took a oC íav
to be the opposíte of verítatem, and so proceeded to
add ínterpretatíonís, ust as he made a símííar awk-
ward transposítíon ín the metaphor about the spríng and
the stream.
erome ís supposed to ínform the Goths that quí
íncoíet tabernacuíum tuum wouíd be bad Latín, yet he
hímseíf uses thís very verb ín hís transíatíon of eremíah
from the ebrew: non habítabít íbí vír, et non íncoíet
earn fíííus homínís ( LI . 33, L. 40). ž ‚ roepoí faet oot
ov peuííí evoc, ít ís saíd, ís found ín the uígata. It ís ín
the e apía, hence the e apía ís the otví , whereas we
have ust been toíd that the otvr ís not the e apía.
4. De eodem psaímo : díríge ín conspectu
meo uíam tuam (Ps. . 9) € ” pro quo habetur ín
GraeCO : areuOuvov evw í v crou TT c v † ,
hoc est: díríge ín conspcctu tuo uíam meam € ” ,
quod nee Septuagínta habent nee Aquíía nee
Symmachus nee Theodotío, sed soía otvr edítío.
Deníque et ín ebraeo íta scríptum repperí:
oser íaphanoí darchach, quod omnes uoce símííí
transtuíerunt : díríge ín conspectu meo uíam
tuam, secundum íííud, quod et ín oratíone domí-
níca díeítur : pater noster, quí • ín caeíís. sanctí-
fícetur nomen tuum. Non quo nobís orantíbus
sanctífícetur, quod per se sanctum est, sed quo
tantur, Comment ín acharíam, I. 1 , íbíd., coí. 1429 quí non soíet
verborum ‹ ‚ ‡ 1 , sed ínteííígentíae ordínem sequí, Comment, ín
Amos, III. 11, íbíd., coí. 1019 of ws verbum e verbo e prímens,
Comment, ín EzecMeíem, III. II, íbíd., coí. 269.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
36 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
petamus, ut, quod per naturam suí sanctum est,
sanctífícetur ín nobís. Ergo et nunc propheta
postuíat, ut uía domíní, quae per recta est,
etíam síbí recta fíat.
erome ís made to say that oníy the OI T has ateu-
Ouvov v ící v ao TT 5 v AOU. As thís phrase ís found ín
the e apía, the otv ís here agaín ídentífíed wíth the
e apía. ow couíd erome ínsíst that the readíng
shouíd be díríge ín conspectu meo uíam tuam, when he
specífícaííy saíd ín hís Díaíogue agaínst the Peíagíans
(III. 8), whích was wrítten after 412, that both readíngs
occur, and, what ís worse, that the verse índícates that
God dírects our paths. M It ís true, ín hís Commentaríoíí
ín Psaímos and Tractatus de Psaímo M erome gíves
the readíng díríge ín conspectu meo víam tuam and e -
píaíns thís as meaníng that God shouíd bríng before me
ís way, that ís, the true Church, íest I faíí but even
here one readíng has ít ín conspectu tuo víam meam.
erome díd not cíaím that any one of these readíngs was
M Saíomon íoquítur: Esto confídent ín Domínum ín toto corde
tuo, ín tua nu t em sapíentía ne e aíterís: ín omníbus vít tuts cognosce
eum, ut rectas facíat vías tuas (Prov. III. 5, 6). InteíUge quíd íoquí-
tur: Nee In sapíentía nostra, nee In uííís vírtutíbus confídendum, sed
ín soío Domíno a quo gressus nomínís díríguntur. Deníque praecípítur,
ut oetendamus eí v as nostras, et notas esse facíamus, quae non íabore
proprío, ed ííííus ad utorío atque dementía rectae unt. Unde scríptum
est: Rectam fac ín conspectu meo víam tuam, síve ut aíía e empíaría
nabent: Rectam fac ín conspectu tuo víam meam (Ps. . 9): ut quod
tíbí rectum est, etíam míhí rectum esse vídeatur, Idem Saíomon íoquí-
tur, Devoíve super Domínum opera tua, et fírmabuntur cogítatíones tuae
( ror. I. 3). Tune ením nostra cogítatío confírmatur, quando ‚
quod agímus, quasí super stabííem et soíídíssímaní petram, Domíní
ad utorío devoívímus, eíque cuneta reputamus, Mígne, voí. III.
coí. 678.
M G. Morín, An cdota Maredsoíana, Maredsoíí 1895, voí. Iíí, pare I,
p. 18.
íbíd., pare II, p. 14.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 37
more correct than another, and, whííe ín the Roman
Psaíter and ín the Transíatíon from the ebrew the íatter
readíng ís maíntaíned, the manuscrípts of the Gaííícan
Psaíter vary between both readíngs. In any case, the e -
píanatíon now gíven ín the Letter to the Goths that the
way of the Lord, whích ís aíways straíght, shouíd now be
made straíght to hím (or to ítseíf ), ís a bít of verbaí
absurdíty, whích does not agree wíth any of erome s ínter-
pretatíons of the passage.
5. De se to psaímo: erubescant et contur-
bentur uehementer omnes ínímící meí (Ps. I.
11). Et dícítís ín Graeco uehementer non ha-
berí. Scío, sed hoc uuígata. Ceterum et ín e-
braeo habet mod, íd est uehementer, et omnes
„ ’ € símíííter transtuíerunt.
ere the íemma ís from the Gaííícan Psaíter, where,
however, vehementer ís marked by an asterísk. In the
Roman and Mozarabíc Psaíter, whích the Goths are obví-
ousíy made to quote, vehementer ís omítted. erome ís
made to re ect hís own Roman Psaíter 5T on the ground
that oníy the uígata omítted acoSp . As a pa8pa ís ín the
c apía, the e apía ís here not the uígata, thus con-
tradíctíng aíí prevíous contradíctíons.
6. De s ptímo psaímo: índíca me, domíne,
secundum íustítíam meam (Ps. II. 9). Pro
quo habetur ín Graeco: … ‚ rr,v St aíoa vnqv oou,
íd est íu ta íustítíam tuam. Sed et ín hoc maíe
ín ebraeo ením sedechí habet, quod ínterpreta-
tur íustítía mea, et non sedecach, quod íustí-
tíam tuam sonat. Sed omnes ínterpretes íustí-
tíam meam voce símííí transtuíerunt. Nee cuí-
qnam uídeatur temeraríum, quod íudícarí secun-
T e aíso wrítes In hís Commentary to Ezechíeí ( I. ‘ 2), con-
fusíng Psaíms I. 11 and I . 15, con/undontur et revereantur
omnes ínímící meí, In Mígue, voí. , coí. 156.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
38 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
dum íustítíam suam postuíet, cum et sequens
uersícuíus hoc ípsum sígnífícet: et secundum
ínnocentíam meam super me et se tí decímí psaí-
mí hoc e ordíum sít: e audí, domíne, íustítíam
meam (Ps. I. 1) et ín septímo decímo quoque
dícatur: retríbuet míhí domínus secundum íustí-
tíam meam et secundum purítatem manuum mea-
rum reddet míhí (Ps. II. 25), ín uícesímo
quoque quínto psaímo scríptum sít: proba me,
domíne, et tempta me ure renes meos et cor
meum (Ps. . 2), et ín quarto dícatur: cum
ínuocarem, e audíuít me deus íustítíae meae
(Ps. I . 2), et ín octogesímo quínto: custodí
anímam meam, quoníam sanctus sum (Ps.
L . 2), acob quoque íoquatur ín Genesí:
e audíct me eras íustítía mea (Gen. . 33).
The readíng of the Goths does not occur ín any known
te t. In aíí probabíííty the forger místook Psaím I .
24 for Psaím II. 9, for there we reaííy have ín the Gaí-
íícan Psaíter udíca me secundum ustítíam tuam, Domíne,
Deus meus. The forger was not acquaínted wíth erome s
commentaríes on the Psaíms, for he couíd have díscovered
there that erome was hímseíf very much puzzíed by the
íemmata and couíd e píaín them oníy on the ground that
Davíd was speakíng for Chríst.5s erome couíd not have
6s Cum ínvocarem te e audístí me, Deus íustítíae meae. Incon-
gruum est hoc de Davíd accípere, ut quí ín superíorí psaímo propter
occísíonem Uríae paene est ínterfectus a fííío, nunc audeat dícere:
E audívít me Deus íustítíae meae. Totus ítaque psaímus ad pístum,
et per pístum ad íustos referendus est. orum símííe quíd etíam
acob íocutus est dícens: E audíet me íustítía mea. In tríbuíatíons
dííatastí míhí: míserere meí, et e audí oratíonem meam. Lícet míhí
au íííum tuíerís, et In tríbuíatíone dííatastí míhí, tamen ego míserí-
cordía tua semper índígeo, Anecdota Maredsoíana, voí. IíI, pars I,
p. 10 f. Custodí anímam meam, quía sanctus sum. uía non suo
patítur sed nostro peccato, Patrís poscít au íííum, haud dubíum quín
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 39
faííed to mentíon hís own conceptíon of the passages, íf
he wíshed to e píaín to the Goths these díffícuít poínts.
7. De octauo psaímo: qunníam uídebo cae-
íos tuos (Ps. III. 4). Et dícítís, quod tuos ín
Graeco non habeat. Uerum est, sed ín ebraeo
íegítur samacha, quod ínterpretatur caeíos tuos
et de edítíone Theodotíonís ín septuagínta ínter-
pretíbus addítum est sub asterísco cuíus reí
breuíter uobís sensum aperíam. Ubí quíd mínus
habetur ín Graeco ab ebraíca uerítate, Orígenes
de transíatíone Theodotíonís addídít et sígnum
posuít asteríscí, íd est steííam, quae, quod príus
abscondítum uídebatur, íníumínet et ín medíum
proferat ubí autem, quod ín ebraeo non est.
ín Graecís codícíbus ínuenítur, obeíon, íd est
íacentem, praeposuít, quam nos Latíne ueru pos-
sumus dícere, quo ostendítur íuguíandum esse
et confodíendum, quod ín authentícís ííbrís non
ínuenítur. uae sígna et ín Graecorum Latíno-
rumque poematíbus ínueníuntur.
Thís ís e tremeíy curíous. The Goths constantíy quote
from erome s three transíatíons of the Psaíter and have
to be ínstructed anew as to the vaíue of asterísks and
obeíí, aíthough erome took every occasíon to poínt out
the meaníng of the two devíces,59 and, what ís more, spe-
pístus. uod sí ad Davíd psaímum referre voíuerís, híc sensus est:
Custodí anímam meam, quía ín bac causa, qua patíor angustíam, níhíí
dígnum persecuttone commísí ut ín septímo quoque psaímo íegítur:
Domíne, sí feeí Istud, sí est íníquítas ín maníbus meís. Non quo nuín-
quam Iníquum aííquíd fecerít: sed quo Istud, pro quo adfííctatur, se
noverít non fecísae, íbíd., p. 65. íudíca me Domíne secundum íustí-
tíam meam, et secundum ínnocentíam meam super me. oc Davíd
dícere non potest hoc propríe Saívatorí convenít, quí non peccavít,
íbíd., pars II, p. 22.
68 Ubícumque vírguíae, íd est obeíí sunt, sígnífícatur quod Septua-
gínta píus dí erínt, quam habetur ín ebraeo. Ubí autem asteríscí.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
40 ISTORY O ARAP CO-GOT IC CULTURE
cífícaííy e píaíned them ín the very Prefaces to the Psaí-
ter w from whích they are quotíng the supposedíy íncorrect
íemmata. It wííí be observed that from the mass of e-
rome s statements about the asterísk and obeíus, Isídore
of Sevíííe seíected the one gíven ín the Preface to the Pen-
tateuch, but wíth addítíons from other píaces, for hís
defínítíons of astcríscus and obeíus. 01 Whííe the e pí na-
ía est, steííuíae praeíucentes, e Theodotíonís edítíone ab Orígene addí-
tum est, Epístuía ícronymí ad Augustínum, ín Mígne, voí. II,
coí. 928 quod ut auderem, Orígenís me Studíum provocavít, quí edí-
tíon antíquae transíatíonem Theodotíonís míscuít, asterísco et obeío,
Id est, Steíía et veru opus omne dístínguens: dum aut íííucescere facít
quae mínus ante fuerant, aut superfíua quaeque uguí t, et confodít
ma ímeque quae evangeíístarum et apostoíorum auctorítas promuíga-
vít, Praefatío ín Pentateuchum, íbíd., voí. III, coí. 148 f. veru
anteposíto, easque uguíante, sub ecímus, Praefatío ín Daníeíen,
íbíd., coí. 1293 In príncípíís ííbrorum eadem semper anneotens, rogo,
ut ubícumque praecedentes vírguías víderítís, scíatís ea quae sub ecta
sunt In ebraeís voíumíníbus non haberí. Porro ubí steííae ímago
fuíserít e ebraeo ín nostro sermone addíta, Praefatío ín Líbrum
ob, íbíd., voí. I , coí. 62 ubícumque ergo asteríscos, íd est, Steíías
radíare ín hoc voíumíne víderítís, íbí scíatís de ebraeo addítum quod
ín Latínís codícíbus non habetur. Ubí vero obeíus, transversa scííícet
vírga, praeposíta est, ííííc Sígnatur quíd Septuagínta ínterpretes addí-
derínt, veí ob decorís gratíam, veí ob Spírítus sanctí auctorítatem, íícet
In ebraeís voíumíníbus non íegatur, Praefatío ín Líbrum Paraíípo-
menon, íbíd., coí. 404.
eo Unde consueta praefatíone commoneo tarn vos, quíbus forte
íabor íste desudat, quam eos quí e empíaría ístíusmodí habere voíue-
rínt, ut quae dííígenter emendaví, cum cura et dííígentía transcríbantur.
Notet síbí unusquísque veí acentem ííneam, veí sígna radíantía: Id
est, veí obeíos veí asteríscos. Et ubícumque víderít vírguíara praece-
dentem, ab ea usque ad duo puncta quae ímpressímus, scíat ín Septua-
gínta transíatoríbus píus haberí. Ubí autem steííae símííítudínem per-
spe erít, de ebraeís voíumíníbus addítum noverít, aeque usque ad duo
puncta, u ta Theodotíonís dumta at edítíonem, quí símpíícítate ser-
monís a Septuagínta ínterpretíbus non díscord t, Mígne, voí. I ,
ooí. 118 ff.
eí Asteríscus adponítur ín hís quae omíssa sunt, ut Iníuceacant
per earn notam, quae d esse vídentur. Obeíus, Id est, vírguía íacena.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 41
tíon of asteríscus ín the Letter to Sunnía and reteía may
be taken from any passage ín erome, that of obeíus ís
dírectíy taken from erome s Preface to the Pentateuch,
whence aíso Isídore deríved hís verbs uguíare and con-
fodíre. The coíncídence of the two verbs ín the three
passages ís stríkíng. ut the wríter of the Letter to
Sunnía and reteía had Isídore s passage ín mínd, when
he críbbed from erome, because he added hís quíte useíess
statement to the Goths, quae sígna et ín Graecorum Latí-
norumque poematíbus ínveníuntur, from Isídore s prae-
terea quaedam scrípturarum notae apud ceíeb rrímos
auctores fuerunt, quasque antíquí ad dístínctíonem scríp-
turarum carmíníbus et hístoríís adposuerunt (I. 21. 1),
whích precedes the díscussíon of the asterísks and obeíí
and the other cíassícaí sígns.
erome, reíyíng upon the ebrew te t, defends tuos,
whích he has ín hís transíatíon from the ebrew and
whích ís marked wíth an asterísk ín the Gaííícan Psaíter.
ut ín the Roman Psaíter, ín hís Commentary on Isaíah
L . 18, wrítten much íater than the putatíve Letter,
ín hís Líber contra oannem íerosoíymítanum, Ž wrítten
about the same tíme as the Letter, and ín the Commenta-
ríoíí,M thís tuos ís omítted.
8. Se to d címo: ocuíí tuí uídeant aequí-
tates (Ps. I. 2). P o quo ín Graeco uos
íegísse dí ístís: o 90a ( .o ( ou, íd est ocuíí
meí sed rectíus ocuíí tuí, quía et supra dí e-
rat: de uuítu tuo íudícíum meum prodeat (Ps.
I. 2), ut ocuíí deí ín propheta op rante non
adponítur In verbís veí eententíís superfíue íteratía, síve In hís ío íe,
ubí íectío aííqua faísítate notata est, ut quasí sagítta íuguíet uperva-
cua atque faísa confodíat, I. 21. 2. 3.
ea Mígne. voí. I , coí. 645.
3 Mígne, voí. III, coí. 362.
M An cdota Maredsoíana, voí. Iíí, pars I, p. 21.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
42 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
praua, sed recta conspícíant. In ípso: custodí
me ut pupíííam ocuíí (Ps. I. 8). Dícítísque
ín Graeco íegí : custodí me, domíne, quod nee ín
ebraeo nee ín uíío habetur ínterprete. In
eodem : e urge, domíne, praeuení eum et sub-
píanta eum (Ps. I. 13). Pro quo ín Graeco
sít: … € „ ž ƒ CC š TO š C, íd est praeuení eos et sub-
píanta eos sed meííus, sí íegatur numero sín-
guíarí, sí quídem de ínpío díctum est, de quo
st a t í ín sequítur : praeuení eum et subpíanta eum
erípe anímam mcam ab ínpío (Ps. I. 13).
Nuíííque dubíum, quín díaboíum sígnífícet.
Unfortunateíy thís Psaím ís not díscussed ín any of
erome s wrítíngs, but the Roman Psaíter has ocuíí met.
erome, who ín thís Letter ís made a stíckíer for the
ebrew orígínaí and who bases the correctness of hís trans-
íatíon on the precíse wordíng ín the ebrew or ín the
Greek of the Septuagínt, here wíífuííy changes the Septua-
gínt pa Oaoov OC › TOU ‡ to pracvcní eum on the ground that
ít refers to ínpíus, the devíí. Yet erome has praevení eos
ín the Roman Psaíter, as ín the Septuagínt and e apía,
and praevení facícm e us ín hís transíatíon from the
ebrew, as ín the ebrew te t and ín Aquíía and Sym-
machus.
9. S ptímo d címo: grande et carbones
ígnís (Ps. II. 14). Et quaerítís, cur Graecua
ístum uersícuíum secundum non habeat ínter-
posítís duobus uersíbus. Sed scíendum, quía de
ebraíco et Theodotíonís edítíone ín septuagínta
ínterpretíbus sub asterísco addítnm sít. In eo-
dem : quí perfecít pedes mcos tamquam ceruorum
(Ps. II. 34). Pro quo scríbítís ín Graeco
ínuenírí : aeí D- cou íd est tamquam ceruí/
sínguíarem numerum pro píuraíí. Sed ín e-
braeo píuraíís numeras posítns est chaíaíoth et
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 43
omnes ínterpretes píuraíem numerum transtuíe-
runt. In eodem : et dedístí míhí protectíonem
saíutís tuae (Ps. II. 36). Pro quo ín raeco
nos íegísse dí ístís: TT C • ( ‚ ‚ ) € ( • AOU íd est sa-
íutís meae. Sed ín ebraeo íesacha saíutís
tuae sígnífícat, non meae quod et omnes ínter-
pretes transtuíerunt. In ípso: subpíantastí ín-
surgentes ín me subtus me (Ps. II. 40). Pro
quo ín Graeco píus ínuenísse uos dícítís: omnes
ínsurgentes sed omnes addítum est. In eodem :
uíuít domínus ct bcnedíctus deus meus (Ps.
Ž II. 47). Et dícítís ín Graeco non haberí
meus. uod non sub asterísco, sed ab ípsís
Septuagínta de ebraíca uerítate transíatum est
et cunctí ínterpretes ín hac parte consentíunt.
In eodem: ííberator meus de gentíbus íracundís
(Ps. II. 48). Pro quo ín Graeco ínuenísse
uos dícítís : ab ínímícís mcís fortíbus síue poten-
tíbus. Et quía semeí uerítatí studemus, sí quíd
ueí transferentís festínatíone ueí scríbentíum
uítío deprauatum est, símpíícíter confíterí et
emendare debemus. In ebraeo níhíí aííud ha-
bet: ííberator meus ab ínímícís meís. Septua-
gínta autem íracundís addíderunt. Et pro gen-
tíbus tarn ín ebraeo quam ín cunctís ínterpre-
tíbus ínímící posítí sunt et míror, quomodo pro
ínímícís gentes mutatae sínt.
ere, too, we have no correspondíng íemmata ín erome,
not even ín the Commentaríoíí, whííe a Tractatus de
psaímo II has not come down to us. The readíng
TY ‡ ffuTT píac • .OU ís recorded by Mígne from severaí Greek
manuscrípts and saíutís meae ín the Code eronensís, „ –
that ís, ín the íate te t of erome accordíng to the Roman
oí. I , coí. 145 f., notes d and I.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
44 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Psaíter, even as ít ís ín St. Augustíne. M The omíssíon
of meus cannot be verífíed from any known te t. The
rest of the íemmata, e cept the íast, are aíí from the Gaí-
íícan Psaíter, whííe the correctíons suggested by the Goths
are aíí from the Roman and Mozarabíc Psaíters. The
íemma ííberator meus de gentíbus íracundía ís especíaííy
ínterestíng, because erome ís made to condemn ít as a
scríbaí bíunder. Yet ít ís ín the Antígua, ‚ ín Cassíodo-
rus, and the Mozarabíc Psaíter recorded ín Sabatíer, and
aíso ín the Pseudo- íeronymían revíaríum. To make
matters worse, de gentíbus íracundís ís ín the Roman
Psaíter, whííe the Gaííícan Psaíter reads de ínímícís meís
íracundís, the íatter word, however, marked by an obeíus.
The Goths fortíbus síue potentíbus cannot be verífíed.
10. Octauo d címo: e uítauít ut gígans ad
currendcm uíam suam (Ps. III. 6). Et dící-
tís, quod ín Graeco suam non habeat sed hoc
nos sub ueru addítum repperímus et ín ebraeo
non esse manífestum est.
erome here apparentíy ís made to correct hís íemma
by repeatíng suam, as havíng been marked wíth an obeíus.
The Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaíters omít suam,
though some manuscrípts of the Gaííícan Psaíter mark ít
wíth an obeíus. erome keeps suam ín thís verse ín a
quotatíon ín hís Commentary to Isaíah III. 1. M It ís aíso
preserved ín Gamut., Coíb. and Germ. M
11. Nono d címo: tríbuat tíb secundum
cor tuum (Ps. 3 . 5). Et dícítís ín Graeco
uos hoc uersícuío addítum nomen dbmíní reppe-
rísse, quod superfíuum est, quía e superíoríbus
Thíe I quote from tbe naíratífmfs, Mígne, voís. I and
II.
er AS gíven ín Sabatíer, from Code Co bertínu .
es Mígne, voí. I , coí. 58.
Thís I quote from Sabatíer.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 45
cWí oívoí subaudítur, unde coepít et psaímus:
e audíat te domínus ín díe tríbuíatíonís (Ps.
I . 2), ut et híc sub eodem sensu dícatur:
tríbuat tíbí secundum cor tuum, íd est ípse domí-
nus, de quo supra díctum est. In eodem: et
e audí nos ín díe, qua ínuocauerímus te (Ps.
I . 10). Pro quo íegísse uos dícítís: ín quo-
cumque díe sed superíus cum ebraíca uerítate
concordat, ubí scríptum est bíom, íd est ín díe.
Domínus ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters. In
quacumquc díe ís not oníy ín the Mozarabíc Psaíter, but
aíso ín erome s Commentaríoíí, where, to make matters
worse, erome says: In hebraeo íta scríptum est: Do-
míne saívum fac regcm, quí e audíet nos ín quacumque
díe ínvocaverímus eum.
12. Uícesímo prímo: tu autem, domíne, ne
cííí :gaucrís au íííum tuum a me (Ps. I. 20).
ro quo dícítís ínuenísse uos meum quod et
ueruní est et íta corrígendum. reue ením: sí
quíd scríptorum errore mutatum est, stuíta cre-
dímus contentíone defendere. In eodem : uníuer-
sum semen acob, magnífícate cum (Ps. I.
24), pro quo ín Graeco scríptum sít: Socdoate
auTdv, íd est gíorífícate eum. Sed scíendum,
quod, ubícumque ín Graeco gíorífícate scríptum
est, Latínus ínterpres magnífícate transtuíerít
secundum íííud, quod ín E odo dícítur: cnnte-
mus domíno gíoríose ením magnífícatus est (E .
I. 1), pro quo ín Graeco scríbítur: gíorífícatus
est sed ín Latíno sermone, sí transferatur, fít
índecora transíatío et nos emendantes oíím psaí-
teríum, ubícumque sensus ídem est, ueterum ín-
terpretum consuetudínem mutare noíuímus, ne
nímía nouítate íectorís studíum terreremus.
The díscussíon to I. 20 makes no sense whatsoever,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
46 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
especíaííy sínce the Gaííícan and Roman Psaíters have the
íemma wíth tuam. What reaííy happened ís thís. The
forger found ín erome s transíatíon from the ebrew,
tu autem Domíne, ne íonge fías: fortítudo mea, ín au íííum
meum festína. the íatter part for ad defensíonem meam
conspícc of the Gaííícan Psaíter, and so umped to the
concíusíon that meum of the transíatíon from the ebrew
shouíd be used for tuum of the Gaííícan Psaíter.
The forger never took the troubíe to verífy hís state-
ments. ow couíd erome have saíd that wherever the
Greek had gíorífícate the Latín transíator had magnífí-
cate, when both occur frequentíy throughout the íbíe,
and, what ís worse, ín E odus , from whích he quotes
gíoríose ením magnífícatus est, to avoíd the repetítíon
gíoríose gíorífícatus est, he hímseíf a few íínes further
down wrítes íste Deus meus, et tííorífícabo eum e-
sídes, ín the very Psaíter ín whích he cíaíms to foííow the
oíder versíons, he uses gíorífícare ín I . 4, L . 9,
12, L III. 8, C. 15, as ín the oíd versíon, where the
Greek has So etv.
One sees, however, why the forger dweít upon the fact
that erome díd not change the oíd versíon wherever the
sense was the same. e wanted to drag ín by the haír
erome s phrase ín the Proíogue to Eccíesíastes,TO nec
novítate nímía íectorís studíum deterrerem ín the new
combínatíon, ueterum ínterpretum consuetudínem mutare
noínímus, ne nímía nouítate íectorís studíum terreremus.
To make matters worse, erome s Gaííícan Psaíter has ín
Psaím I. 4, the very passage under díscussíon, gíorífí-
cate, where hís Roman Psaíter has magnífícate. Now the
Goths are constantíy compíaíníng of the changes ín e-
rome s Gaííícan Psaíter, and here they are compíaíníng
agaínst the oíder transíatíon, whích erome ís not uphoíd-
íng, and erome aíí of a sudden does not know hís own
TO See p. 25.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 47
second versíon, aíthough he aímost e cíusíveíy quotes from
ít and occasíonaííy even from hís thírd transíatíon, from
the ebrew. Apparentíy the forger quoted here the íemma
from the revíaríum ín Psaímos, whích has many ínter-
poíatíons, and ín whích magnífícate ís actuaííy used. n
In the eíghth and nínth centuríes there was a tendency to
return to magnífícate for gíorífícate of erome s Gaííícan
Psaíter. Thís ís evídenced by the curíous magíorífícate
of Casínensís. n.
13. Uícesímo secundo: caíí meus íne-
bríans quam praecíarus est (Ps. II. 5). Pro
quo ín Graeco íegísse uos dícítís: caíí tuus
sed hoc ín oívf errore obtínuít. Ceterum et
Septuagínta et ebraícum et omnes ínterpretes
caíí meus habent, quod ebraíce dícítur chosí
aííoquín caíí tuus esset chosach.
erome, ít ís true, ín the Psaíters wrítes caíí meus,
but everywhere eíse he has caíí tuus,73 as ín the Afrícan
Psaíter, or, ín referríng to the passage íooseíy, caíí Do-
míní. 7 Oníy once has he caíí meus. n The Mozarabíc
Psaíter has pocuíum tunm. As tb ín píov oou ís ín the
e apía, the Sí th Edítíon and Symmachus, one of these,
íf not aíí three, must be the oív .
14. Uícesímo quarto: confundantur omnes
íníque agentes (Ps. I . 4). Et dícítís, quod
omnes ín Graeco non habeat, et bene nam nee
ín ebraeo habet, sed ín Septuagínta sub ueru
n Mígne, voí. I, coí. 883.
72 A. M. Ameííí, Líber Psaímorum íu ta antíquíssímam íatínam
verríonem nunc prímum e Casínensí Cod. 557 ín íuccm profertur,
Romae, Ratísbonae, Neo-Eborací 1912, ín Coííectanea bíbííca íatíno cura
et studío monachorum S. enedíctí, voí. I.
73 CSEL., voí. LI , p. 388, Mígne, voí. , coís. 648, 649, 958, 1394.
74 Ep. LI , ín C8EL., voí. LI , p. 322, Mígne, voí. III, coí 1122.
78 Ep. C , In CSEL., voí. L , p. 479.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
48 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
addítum est. In eodem: ínnocentes et rectí
adhaeserunt míhí, quía sustínuí te (Ps. I .
21). Et dícítís ín Graeco uos repperísse domíne,
quod superfíuum est.
Omnes ís omítted ín the Roman Psaíter. The Mozar-
abíc Psaíter has confundantur íníquí facíentes vana. Do-
míne ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
15. Uícesímo se to: et nunc ecce e aítauít
caput meum (Ps. I. 6). Sed ecce super-
fíuum est. In eodem: e quísíuít fades mea (Ps.
I. 8), pro quo ín Graeco sít posítum: qnne-
síuít te fades mea. Sed meííus superíus.
Ecce ís ín Coísí., Med., Moz.76 Te ís ín the Gaííícan
Psaíter and ín Paíat.7T It ís absent from the Utrecht
Psaíter.78
16. Uícesímo septímo: e audí uocem de-
precatíonís meae (Ps. II. 2), pro quo uos
ínuenísse dí ístís: e audí, domíne. Sed et hoc
addítum est.
Domíne ís ín Cassíodorus, St. Augustíne, etc.
17. Uícesímo octauo: et ín tempío eíus
omnís dícet gíoríam (Ps. III. 9), pro quo
ín Graeco sít: 5 TIC. uod sí transferre uo-
íuerímus ad uerbum omnís quís, ín a o íav
ínterprctatíonís íncurrímus et fít absurda trans-
íatío. In eodem: domínus dííuuíum ínhabítare
fadt (Ps. III. 10), pro quo íegísse uos dící-
tís: domínus dííuuíum ínhabítat quorum príus
ad gratíam pertínet credentíbus, secundum ad
eíus, ín quo credunt, habítacuíum. Sed quía
76 Mcdíoíanensís and Germanensís I quote from Mígne, voí. I,
coí. 21 ff. Moz. Is the Mozarabíc Psaíter as quoted ín Sabatíer.
TT Mígne, voí. I . coí. 161.
7s Latín Psaíter ín the Uníversíty Líbrary of Utrecht, photographed
and produced ín facsímííe, London 1875 .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 49
íasaph uerbum ambíguum est et potest utrumque
sonare € ” nam et sessío et habítatío dícítur et
ín ípso psaímo de gratía baptísmatís dícebatur:
uo domíní super aquas domínus super aquas
muítas (Ps. III. 3) et: uo domíní praepa-
rantís ceruos et reueíabít condensa et ín tempío
eíus omnís dícet gíoríam (Ps. III. 9) € ” , de
ípsís sentíre uoíumus, quí gíorífícant domínum,
et ínterpretatí sumus: domínus dííuuíum ínhabí-
tare facít.
ut cronensís and Líber Promíssíonum TO have omnís-
quísquc, whích e actíy corresponds to a TI . Moreover,
the íemma omnís dícet gíoríam ís ín the Utrecht Psaí-
ter, whereas the Gaííícan Psaíter has omnes dícent gío-
ríam. erome has domínus dííuuíum ínhabítat ín tfte
Roman Psaíter, and the Mozarabíc Psaíter has ínhabítabít,
and ín the Commentaríoíí erome e píaíns dííuvíum ín-
habítat by arídam terram Deus non possídet.
18. Trícesímo: quoníam tu es protector
meus (Ps. . 5). Rursum et ín hoc íoco
add ít ínn nomen domíní est et ne eadem semper
íncuícem, obseruare debetís nomen domíní et deí
saepíssíme addítum et íd uos debere sequí, quod
de ebraíco et de septuagínta ínterpretíbus
emendauímus. In eodem: ego autem dí í ín e -
cessu mentís meac (Ps. . 23). Pro quo ín
Latínís codícíbus íegabatur: ín pauore meo. et
nos íu ta Graecum transtuíímus: Iv tí índfoet
(AOU, íd est ín c cessu mentís meae aííter ením
I CT Cí Latínus scrmo e prímere non potest
nísí mentís e cessum. Aííter me ín ebraíco
íegísse noueram: ín stupore et ín admíratíone
mea.
T9 p. Capeííe, Le Te te du Psatttícr Latín en Afríque, ín Coííecta-
nea bíbííca íatína euro, ct studío monachorum S. enedíctí, Rome 1913,
voí. I . p. 92.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
60 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
Domíne and ín pauore meo are ín the Roman and Moz-
arabíc Psaíters. ere the forger shows hís cards. e
makes erome teíí the Goths that they must foííow what
he has corrected from the ebrew and the Septuagínt, and
by thís, as the íemmata cíearíy show, the forger means
the Gaííícan Psaíter wíth such correctíons as were current
ín the eíghth and nínth centuríes, ín the Utrecht Psaíter
and eísewhere.
19. Tríc símo prímo: • est ín spírítu
íus doíus (Ps. I 2). Pro quo ín Graeco
íegísse uos dícítís: ‚ „ oraí atí to , íd est
ín ore eíus doíus, quod soíus Symmachus posuít.
Aííoquín et septuagínta ínterpr tes et Theodo-
tíon et uínta et Se ta et Aquíía et ípsum e-
braícum ín spírítu eíus habet, quod ebraíco
dícítur brucho. Sín autem esset ín ore eíus,
scríberetur baffío. In eodem : conucrsus sum ín
aerumna mea (Ps. I. 4). In Graeco mea
non esse suggerítís, quod e ebraíco et de trans-
íatíone Theodotíonís sub asterísco addítum est,
et ín ebraeo íegítur íasaddí. íasaddí .
In ore e us doíus ís ín the Roman and Mozarabíc Psaí-
ters. Apparentíy erome ís made to defend ín aerumna
mea on the ground of the ebrew íasaddí. Mea ís omítted
ín the Roman and Mozarabíc Psaíters. erome hímseíf
wrítes versatus sum ín mísería, even ín a Letter whích
he ís supposed to have wrítten at nearíy the same tíme as
the Letter to the Goths.81 Oníy once, ín hís Commentary
so Apoíogía adversus ííbros Rufíní, II. 7, In Mígne, voí. III, coí.
429, Díaíogua adversvs Peíagíanos, II. 24, íbíd., coí. 563, (ín ínfírmítate)
Comment, ín Isaíam, I . 9 seqq., íbíd., yoí. I , coí. 331, (In mí-
sería) L I. 24, íbíd., coí. 676, Comment, ín Abacuc, III, voí. , coí.
1324, Comment, ín íeremíam, I . í, In C8EL., voí. LI , p. 222.
81 Ep. C III, In C8EL., voí. L , p. 307.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 51
to Ezechíeí, ˆ díd he wríte ín aerumna mea, ín accordance
wíth hís Gaííícan versíon.
20. Tríc símo quarto : omnía ossa mea dí-
cent: domíne (Ps. I . 10). Pro quo ín
Graeco bís domíne ínuenísse uos dícítís. Sed
scíendum, quod muíta sínt e empíaría apud e-
braeos, quae ne semeí qu dem domínum ha-
beant.
Severaí Septuagínt te ts have pte pís.
21. Tríc símo se to: et uíam eíus uoíet
( I. 23). In Graeco uoíet nímís uos íegís-
se dí ístís. uod addítum est nee apud quem-
quam habetur ínterpretum.
The Mozarabíc Psaíter has cupíet nímís one manu-
scrípt of the Roman Psaíter has voíet nímís, and Medíoí.
has cupíet vaíde severaí Septuagínt te ts have wp pa.
To make matters worse, erome quotes ín hís Commentary
to eremíah, II. 96, Ž et uíam eíus uoíet nímís.
22. Tríc símo octauo: uerumtamen none
conturbatur omnís homo ( III. 12). Et
dícítís uos ín Graeco non ínuenísse conturbatur.
Sed et hoc sub ueru ín Septuagínta addítum est
et hí e apud uos et apud píerosque error e orí-
tur, quod scríptorum negíegentía uírguíís et
asteríscís subtractís dístínctío uníuersa confun-
dítur.
Conturbatur ís omítted ín the Gaííícan, Roman and
Mozarabíc Psaíters. Indeed, the whoíe íemma, uerumta-
men uane conturbatur omnís homo ís found nowhere at
aíí ín erome, but ís the readíng ín the Antíqua, wíth the
addítíon of vívcns, and ís adopted ín the Modern uígate,
hence ít must have entered the Psaíter at a íater tíme than
erome s.
82 Mígne. voí. , ooí. 40.
83 CSEL., voí. LI , p. 139.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
52 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
23. Trícesímo nono: et íegem tuam ín me-
dío cordís meí (Ps. I . 9). Pro quo ín
Graeco repperísse uos dícítís: ín medío uentrís
meí, quod et ín ebraeo scríptum est batthoch
meaí. Sed propter euphoníam apud Latínos ín
corde transíatum est et tamen non debemus
eubtrahere, quod uerum est. In eodem: domíne,
ín adíutoríum meum respíce (Ps. I . 14).
Pro quo ín Graeco repperísse uos dícítís :a susov,
íd est festína. Sed apud Septuagínta pda e ,
íd est respíce, scríptum est.
Medíoí. has ín medío ventrís meí. The íemma of verse
14 ís ín none of erome s Psaíters. The Gaííícan Psaíter
has ad ad uvandum me. Casín. has ín adíutoríum meum
propera, where propera ís the transíatíon of azeCaov,whích
ís found ín some Septuagínt te ts. ere the forger
bíundered egregíousíy. If he had íooked at erome s trans-
íatíon from the ebrew, he wouíd have found there the
íemma ad ad uvandum me festína, whích here he ís made
to condemn, aíthough he ís supposed to be a stíckíer for
the ebrew te t.
24. uadragesímo: et sí íngredícbatur, ut
uíderet (Ps. L. 7). Et dícítís, quod sí ín
Graeco non sít posítum, cum manífestíssíme et
ín ebraeo et ín cunctís ínterpretíbus scríptum
sít et Septuagínta transtuíerínt: aí E etae opeueTo
TOU íSsív.
Sí ís omítted ín the Roman and Mozarabíc Psaíters,
even as ít ís wantíng ín the Antíqua and a íarge number
of te ts.
25. uadragesímo prímo: saíutare uuítus
meí, deus meus ( LI. 6). Pro quo ínuenísse
uos dícítís: et deus meus. Sed scíendum hoc ín
ísto psaímo bís ínuenírí et ín prímo posítum
esse: saíutare uuítus meí, deus meus, ín secundo
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 63
autem, íd est ín fíne ípsíus psaímí : saíutare uuí-
tus meí et deus meus ( LI. 12), íta dumta t,
ut et coníunctío de ebraeo et de Theodotíone
sub asterísco addíta sít. In eodem : e probraue-
runt míhí, quí tríbuíant me ( LI. 11). Pro quo
uos ínuenísse dí ístís: o po (tou, íd est íní-
mící meí, cum et apud Septuagínta scríptum
sít: o í Ÿ ovte ( et apud ebraeos sororaí,
íd est hostes meí. In eodem: Spera ín deum,
quoníam adhuc confítcbor íííí (Ps. LI. 12).
Et dícítís adhuc ín Graeco non ínuenírí. uod
sub asterísco addítum est íta ením et ín e-
braeo scríptum repperímus chí od, quod sígní-
fícatur TI ‚ ( Latíneque dícítur quoníam adhuc.
oc ípsum etíam ín quadragesímo secundo ínteí-
íegendum.
In spíte of the correct díscussíon, et ís ín the Gaííícan,
• ˆ and Mozarabíc Psaíters, and ín many Greek codí-
ces. It ís absent from the Utrecht Psaíter, Casín. and
Cassíodorus. Inímící meí ís ín the Gaííícan Psaíter,
aíthough absent from the • ˆ . It ís hard to teíí
whether erome ís made here to agree wíth the Goths or
not. In any case, the te ts have taken a somersauít.
Adhuc ís marked wíth an asterísk ín the Gaííícan Psaíter,
but the Roman and Mozarabíc Psaíters do not have ít,
nor does erome empíoy ít. M
26. uadragesímo tertío: et non egredíerís
ín uírtutíbus nostrís ( LIII. 10). Pro quo ín
Graeco repperísse uos dícítís: et non egredíerís,
deus. Sed superfíuum est. In ípso : posííístí nos
ín símííítudínem gentíbus (Ps. LIII 15), pro
quo ín Graeco scríptum sít Iv ‚ • 9v trív. Sed,
sí díctum fuísset ín Latíno ín símííítudínem
84 Ep. II, ín CSEL., voí. LI . p. 152, Ep. C III, íbíd., voí. L .
p. 332.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
64 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ín gentíbus, 2 9wvov esset, et propterea abs-
que damno sensus ínterpretatíons eíegantía con-
seruata est. Aííoquín ín ebraíco íta scríptum
repperí : posuístí nos prouerbíum ín gentíbus.
In eodem: e urge, adíuua nos (Ps. LIII. 26).
Pro quo more s ííto ín Graeco nomen domíní
addítum est.
Deus ís ín the Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaí-
ters. It ís absent from the Utrecht Psaíter and the Antí-
gua and the Gommentaríoíí. The cacophonous ín símííítu-
dínem ín gentíbus ís ín St. Augustíne. Domíne, whích
erome ís here made to decíare superfíuous, ís ín the Gaí-
íícan, Roman and Mozarabíc Psaíters, but absent from
the transíatíon from the ebrew.
27. uadragesímo quarto: sagíttae tuae
acutae (Ps. LI . 6). Pro quo ín Graeco íegís-
se uos dícítís: acutae, potentíssíme. Sed hoc
maíe et de superíore uersícuío addítum est, ín
quo íegítur: accíngcrc gíadío tuo super femur
tuum, potentíssíme.
Potentíssíme ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters,
though, as stated ín the Letter, tacked on ín the Gaííícan
Psaíter to the verse above.
28. uadragesímo s ptímo: guoníam ecce
reges congrcgatí sunt (Ps. L II. 5). Pro quo
ín Graeco íegísse uos dícítís : quoníam ecce reges
eíns congregatí sunt. uod superfíuum esse ípse
íectíonís te tus ostendít et ín ueteríbus codící-
bus Latínorum scríptum erat reges terrae, quod
nos tuíímus, quía nee ín ebraeo nee ín Septua-
gínta repperítur. In Ipso: sícut audíuímus, síc
uídímus (Ps. L II. 9). Pro quo ín Graeco
repperísse uos dícítís: etc ct uídímus, quod su-
perfíuum est íegítur ením ín ebraeo chen
raínu, quod ínterpretatur ‚ ‹ • eT o( ev, hoc est
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 65
síc uídímus. In eodem : suscepímus, deus, míse-
rícordíam tuam ín medío tempíí tuí (Ps. LII.
10). Pro eo, quod nos de ebraíco et de septua-
gínta ínterpr tíons uertímus tempíí tuí, ín Grae-
co íegísse nos dícítís popuíí tuí, quod super-
fíííutn est. In ebraíco scríptum est echaíach,
íd est -cou voco cou, hoc est tempíí tuí, et non
ammach, quod popuíum tuum sígnífícat.
The statement that terrae was omítted by erome be-
cause ít ís not ín the Septuagínt ís íncorrect. It ís aíso
ín the e apía. erome s omíssíon of terrae ín aíí hís
transíatíons ís apparentíy due to an earíy correctíon from
the ebrew. The díscussíon about verse 9 ís useíess, be-
cause, aíthough the Gaííícan Psaíter has síc, the Roman
and Mozarabíc Psaíters have íta et, and erome ín hís
other works never uses síc. Ž esídes, ín hís transíatíon
from the ebrew he wrítes íta. The statement that popuíí
tuí ís superfíuous ís síííy. It ís símpíy a místake whích
the Goths owed to a readíng of some bad Septuagínt te t,
where otou was wrítten for vao . Yet ít ís aíso ín St.
Augustíne, Medíaí, and German.
29. uadragesímo octauo: homo, cum ín
honore esset (Ps. L III. 21). Pro quo ín
Graeco ínuenísse uos dícítís : ct homo, ín honore
cum esset. Sed scíendum, quod íste uersícuíus
bís ín hoc psaímo sít et ín príorí addítam habeat
et coníunctíonem, ín fíne non habeat. In eodem :
et domínabuntur corum íustí (Ps. L III. 15).
Pro íustís EUOetc, íd est rectos, ín Graeco
íegísse uos dícítís sed hoc propter e cuv orv
íta ín Latínum uersum est. Aíoquín et ín eo
íoco, ubí scríptum íegímus: In ííbro e Oeí , íus-
85 • € . L , In CSEL., voí. LI , p. 555 (íta et), • € . III, íbíd.,
p. 213 (et). Comment, ín Isaíam, LI . 11. 12, In Mígne, voí. I .
coí. 623 (t a).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
56 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
torum ííbro ínteííegímus, et non debemus síc
uerbum de uerbo e prímere, ut, dum syííabam
sequímur, perdamus ínteííegentíam. In eodem:
de manu ínferní cum ííberauerít me (Ps. -L III.
16). Pro quo ín Graeco íegísse uos dícítís: cum
acceperít me. uod quídem et nos íta de Septua-
gínta uertímus et míror, a quo ín uestro codíce
deprauatum sít.
The díscussíon of verses 13 and 21 ís stupíd. In the
fírst píace, the Roman and Mozarabíc Psaíters have et
ín the second píace, ín hís quotatíons erome omíts et
even ín verse 13. M The readíng et homo ín honore cum
essct ís ín the Mozarabíc Psaíter. The treatment of verse
15 ís aíso síííy. It ís quíte true that, as a ruíe, erome
speaks of ííber ustorum, but he ust as frequentíy uses
rectí for euOet , especíaííy ín the transíatíon of thís very
passage from the ebrew: et sub ícíent eos rectí ín matu-
tíno. If he had saíd that he díd not wísh to dísturb the
transíatíon of the Antíqua, there míght have been some
ustíce ín hís statement. ut he ís símpíy guessíng when
.he says that euphony demands ín Latín ustí for euOeí ,
for erome hímseíf constantíy used rectus for euOu ín
the Psaíms, as may be seen by referríng to a Concor-
dance, whííe on some occasíons, as ín L II. 1, recta
udícate, he uses ustus ín the correspondíng Roman
Psaíter. Then the remark ín regard to verse 16 ís the fírst
spark of ínteííígence ín the forger, for ít ís uncondítíonaííy
correct. owever, thís ííberauerít, no doubt, crept ín from
the Roman Psaíter, where we have verumtamen Deus ííbe-
rabít anímam meam de manu ínferí dum acceperít me.
30. uadragesímo nono: sedens aduersus
fratrem tuum íoquebarís (Ps. LI . 20). Pro
quo ín Graeco repperísse uos dícítís: ata TOU
s6 Comment, ín Isaíam, , ín Mígne, voí. I , coí. 340, L. 1.
íbíd., coí. 476, Comment, ín Ezechíeícm, II, íbíd., voí. , coí. 306.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 67
ou oou … ‚ • , et patatís non bene uer-
sum, qaía dí ímus: aduersus fratrem tuum ío-
quebarís, et debuísse nos dícere: aduersus fra-
trem tuum detrahebas quod uítíosum esse et
ín ríostra, ííngua non stare etíam stuítís patet
Nee ígnoramus, quod otTa a ta dícatur de-
tractío qua m sí uoíuerímus poner non pos-
sumus dícere: aduersus fratrem tuum detrahe-
bas/ sed: de fratre tuo detrahebas. uod sí
fecerímus, rursum contentíosus uerborum ca-
íumníator ínquíret, quare non dí erímus: … ‚
‚ aSe coo oou, hoc est aduersus fratrem tu-
um. aec superfíua sunt et non debemus ín
putída nos uerborum ínterpretatíon torquere,
cum damnum non sít ín sensíbus, quía unaquae-
que ííugua, ut ante íam dí í, suís propríetatíbus
íoquítur. In ípso : ne guando rapíat et sít, quí
erípíat ( LI , 22). Et ín Graeco repperísse
uos dícítís: et non sít, quí erípíat, quod et a
nobís uersum est et ín nostrís codícíbíís síc ha-
betur. Et míror, quomodo uítíum ííbrara dor-
mítantís ad cuípara referatís ínterprets, nísí
forte fuerít hoc : ne quando rapíat nee sít, quí
erípíat, et íííe pro nee et scrípserít. In eodem :
sacrífícíum íaudís honorífícabít me (Ps. LI .
23). Pro quo ín Graeco scríbítur: 8 5 • ˆ † . ,
íd est gíorífícabít me, de quo et supra dí ímus.
In euangeíío ín eo íoco, ubí ín Graeco íegímus:
‚ € , 8 a v (/.e Tf 8 • T), f efyov ep aoí pb
too tbv y.ov Ysv aOaí, ín Latíno íegítur: pater,
cíarífíca me (íoh. II. 5). Noíuímus ergo
ínmutare, quod ab antíquís íegebatur, quía ídem
sensus erat.
ere, too, erome ís correctíy arguíng for an ídíomatíc
Latín. The oníy troubíe ís that the fauíty íemma ís ín
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
68 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
hís Roman Psaíter and aíso ín the Mozarabíc Psaíter. In
erome s quotatíons oníy the Gaííícan íemma occurs.
The reference to verse 22 ís correct, for non seems to be
omítted from the íemma ín some fauíty te t.
31. uínquagesímo quarto: e pectabam
eum, quí saíuum me fecít (Ps. LI . 9). Et
dícíí s uos ínuenísse ín Graeco: e pectabam
deum, quod addítum est. In eodem: a pusííía-
nímítate spíríttts (Ps. LI . 9). Et ín Grae-
co ínuenísse uos dícítía : ícb € „ … , quod
propríe pusíííanímítas dícítur. Sed scíendum,
quod pro ífo u Aquíía et Symmachus et
Theodotío et quínta edítío ínterpr t t sunt:
írveu í.otTo , íd est a spírítu, et ín ebraeo
scríptum sít merucha omnísque sensus íta apnd
eos íegatur: festínaba, ut saíuer a spírítu tem-
pestatís et turbínís. In eodem : quoníam sí íní-
mícus maícdí ísset (Ps. LI . 13). In Graeco
c ve Sícev, hoc est e probrasset, posítura est. Sed
ínter maíedícta et obprobría sensum non díscre-
pare perspícuum est.
The Mozarabíc Psaíter has e pectabam Domínum quí
me saíbum facerct a pusííío anímo et tempest te, whích ís
ín keepíng wíth the Gothíc crítícísm. The Roman Psaíter
and St. Augustíne omít Spírítus. In verse 13 St. Augu-
stíne has c probrasset. esídes, the Gaííícan Psaíter
reads sí ínímícus meus, whííe the Utrecht Psaíter, ííke the
Antíqua, has the íemma wíthout meus.
32. uínquagesímo quínto : quoníam muítí
beííantes aduersum me, ab aítítíídíne díd tímebo
(Ps. L . 3-4). Et dícítís ín Graeco uos íne-
nísse: non tímebo, quod addítum est. Et est
er Ep. LII, In CSEL., voí. LI , p. 437, Apoíogía advenus ííbro
Rufíní, I. 31, ín Mígne, voí. III, coí. 424, Comment, ín Isaíam, III.
Ibíd., voí. I . coí. 628 L
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 69
ordo: quoníam muítí dímícant aduersum me,
ídcírco ego ab aítítudíne díeí tímebo, hoc est:
non beííantes aduersum me sed tuum e ceísum
tímebo íumen. In ípso : ín íra popuíos confrín-
ges (Ps. L . 8). Pro quo ín Graeco íegítur:
ev py ao ctra ‡ eí , (íd est deícíes, non ot-
Teaí Et ), íd est confrínges. Et apud Latínos
pro eo, quod est, deícíes, íd est crr eí , maíe
error obtínuít tma ‡ ec , íd est confrínges nam
et ín ebraeo hored habet, íd est etTa Ÿ í Ÿ asov,
quod nos possumus díecere depone et Symma-
chus ínterpretatus est … ‚ ƒ ‚ .
Yet Medíaí, and ííaríus have non tímebo. It ís not
possíbíe to make any sense of the díscussíon of verse 8,
uníess erome ís made to cíaím that hís use of confrínges
ín the Gaííícan and Roman Psaíters ís wrong and that ít
shouíd be deícíes, even as he has detrahe ín the trans-
íatíon from the ebrew.
33. uínquagesímo octauo: quíd deus
susceptor meus (Ps. L III. 10). Pro quo ín
Graeco posítura est : susceptor meus es tu. Sed
scíendum ín ebraeo nee es scríptum nee tu
et apud Septuagínta soíos ínuenírí. In ípso:
Deus meus, uohíntas eíus pracucníet me (Ps.
L III. 11). Pro quo ín Graeco scríptum est:
‚ I eo ‚ , íd est míserícordía eíus, quod
et ueríus est. Sed ín ebraeo scríptum est:
míserícordía mea pracueníet me. In eodem :
deus ostcndít míhí ínter ínímícos meos (Ps.
L III. 11). Pro quo ín Graeco posítum est:
deus meus sed meus addítum est. In codera :
ne occídas eos, ne guando obííuíscantur popuíí
tuí (Ps. L III. 12). Pro quo ín Graeco scríp-
tum est: íegís tu e sed ín Septuagínta et ín
ebraeo non habet popuíí tuí, sed popuíí met
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
60 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
et a nobíe íta uersum est. In eodem : et scíent,
quía deus domínator íacob fíníum terrae (Ps.
L III. 14). Pro quo ín Graeco scríptum est:
et fíníum terrae, sed et coníunctío addíta est
et ordo est: scíent, quía deus íacob domínator
fíníum terrae.
In verse 10 erome ís made to mísstate hís own case.
The Gaííícan and Roman Psaíters have es. The íemma
ís the same as ín the Utrecht Psaíter símííaríy, Ca-
sín. has quoníam deus protectío mea Medíaí, agrees
wíth the Gothíc crítícísm, for ít has quía tu Deus susceptor
meus es. In verse 11 the Gaííícan, Roman, and Mozarabíc
Psaíters, and the transíatíon from the ebrew have míse-
rícordía e us, but Sabatíer gíves voíuntas for Rom. abrí.
erome ís made to say that meus ís superfíuous, yet ít ís
ín the Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaíters. In verse
12 popuíí mcí ís ín the transíatíon from the ebrew and
ín the Gaííícan Psaíter. The Roman and Mozarabíc Psaí-
ters have Icgís tuae, and the Commentaríoíí has nomínís
tuí. In verse 14 the Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaí-
ters have et, whích ís omítted ín the Antígua, Coísí. and
Moz.
34. uínquagesímo nono: quís deducet me
usque ín Idumaeamf (Ps. LI . 11). Pro quo
ín Graeco habet: out quís deducet mef Sed
superfíuum est.
Aut ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters, but ab-
sent from the Gaííícan Psaíter.
35. Se ag símo: quoníam tu, deus meus,
e audístí oratíonem meam (Ps. L . 6), pro quo
íegatur ín Graeco : quía tu, deus, e audístí me.
uod non habet ín ebraeo nee ín septua-
gínta ínterpretíbus et ín Latíno addítum est. In
eodem : psaííam nomíní tuo ín saecuíum saecuíí
(Ps. L . 9), pro quo ín Graeco sít: ín saecuíum.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 61
Et ín ebraeo semeí habet íaed, íd est ín aeter-
num, et non íoíam, quod est ín saecuíum.
If erome ob ects to the omíssíon of meus, thís ís
omítted ín the Eoman Psaíter. If he ob ects to me for
meam oratíoncm, there ís no warrant for such a readíng
ín the Greek. It ís ímpossíbíe to make out what the state-
ment to verse 9 ís, as erome has ín saecuíum saecuíí ín
the Gaííícan and Roman Psaíters, and ugíter ín hís trans-
íatíon from the ebrew.
36. Se ag símo prímo: quía deus adíutor
nosíer ín actcrnum (Ps. L I. 9). Pro quo ín
Graeco est : dcus adíutor nosíer. Ergo ín aeter-
num obeíus est.
In aeternum ís omítted ín the Roman and Mozarabíc
Psaíters and ín the transíatíon from the ebrew quíd
ís omítted ín the Gaííícan and Mozarabíc Psaíters and ín
the transíatíon from the ebrew. The íemma ís found
compíete ín the Utrecht Psaíter.
37. Se ag símo secundo: sítíuít tíb aní-
ma mea (Ps. L II. 2). Pro quo ín Graeco sít:
sítíuít ín te aníma mea. Sed ín ebraeo non
habet attha/ quod sígnífícat te, sed íach, quod
ostendítur tíbí, quod et orones ínterpretes trans-
tuíerunt. Ergo secundum íínguae propríetatem
uersum est ín Latínum.
ere the forger has agaín bíundered egregíousíy. e-
rome has sítívít ín te ín the Gaííícan and Roman Psaíters
(as ít ís aíso found ín the Mozarabíc Psaíter) and sítívít
tc ín hís transíatíon from the ebrew, and not tíbí for
íach, as he cíaíms here. In the Commentaríoíí and ín hís
quotatíons erome has ín te, M once ad te. Ž Sítívít tíb
ís ín ííaríns and Casín.
88 Ep. C III, ín C8EL., voí. L , p. 337, Comment, ín Isaíam,
L III, 18, 19, ín Mígne, voí. I . coí. 620, Comment, ín Osee, I. 3.
íWA, voí. , coí. 868.
89 Comment, ín Ezechíeíem, I. 23 seqq., íbíd., coí. 144.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
62 ISTO Y OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
38. Se ag símo tertío: sagíttae paruuío-
rum factae sunt píagae eorum (Ps. L III. 8).
Pro quo ín Graeco: sagítta paruuíorum sed, sí
síc dícamus, non resonat ín Latíno : sagítta par-
uuíorum factae sunt píagae eorum. Pro quo
meííus habet ín ebraeo: percutíet eos deus
íacuío repentíno et ínferentur píagae eorum.
The Septuagínt has Ÿ e oc.
39. Se ag símo quarto: quí conturbas
profundum marís, sonum fíuctuum eíns (Ps.
L I . 8). In Graeco addítum scríbítís: quís
sustínebít uod superfíuum est subaudítur
ením : quí conturbas profundum marís et con-
turbas sonum fíuctuum eíus. In eodem : parastí
cíbum íííorum, quoníam íta est praeparatío eíus
(Ps. L I . 10). Et dícítís, quod ín Graeco non
sít eíus, cum ín ebraeo thechína manífeste
praeparatíonem eíus sígnífícet eíus autem, íd
est terrae, de qua supra dí erat: uísítastí ter-
ram et ínebríastí earn.
In verse 8 the Roman Psaíter and the Antíqua have
quís sustínebít and the Mozarabíc Psaíter has quís suf-
feret. In verse 10 the Septuagínt omíts e us, and erome
wrítes ín the Roman Psaíter praeparatío tua, whích he
quotes. w
40. Se ag símo quínto : hoíocausta meduí-
íata offeram tíbí cum íncensu aríetum ( Ps. L .
15). Pro quo dícítís ínuenísse uos : cum íncensu
et aríctíbus, sed maíe ín ebraeo ením scríptum
est: em catoroth heíím, quod ínterpretatur:
(teta 01 • 1 ‚ • píwv, íd est: cum íncensu aríe-
tum. In eodem : propterea e audíuít deus ( Ps.
L . 19). Pro quo ín Graeco ínuenísse uos
eo Comment, ín Ezechíeíem, L II. 6 seqq., In Mígne, voí. ,
coí. 472.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 63
dícítís : e audíuít me deus, quod superfíuum est.
Cum íncensu et aríetíbus and e audívít me deus are
ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
41. Se ag símo s ptímo: et e uítent ín
conspectu eíus ( . L II. 5). Pro quo ín
Graeco ínuenísse uos dícítís: et e uít te ín con-
spcctu eíus. uod í ta uersum est et a nobís,
sed a quo ín c díce uestro corruptum sít, scíre
non possum. In eodem : etením non credunt ín-
habítare domínum (Ps. L II. 19). Pro quo
ín Graeco íegísse uos dícítís: í ‚ € - tí-
ƒ ‚ • ‚ … ‚ … ‚ ) ƒ ‹ . uod utrumque faísnm
est. Nos ením transtuíímus : etením non cre-
dentes ínhabítare domínum, ut sít sensus et
pendeat e superíoríbus : ascendístí ín aítum,
cepístí captíuítatem, accepístí dona ín homíníbus
et eos, quí non credebant domínum ínhabítare
posse mortaííbus. In eodem : deus benedíctus
domínus díe cottídíe (Ps. L II. 20). Pro quo
ín Graeco ínuenísse uos dícítís : domínus bene-
díctus deus, benedíctus domínus díe cottídíe sed
meííus et ueríus, quod supra. In eodem: uíde-
runt íngressus tuí, deus (Ps. L II. 25), pro
quo ín Graeco scríptum sít: tust sunt íngressus
tuí. deus. In ebraeo íta habet : rachua aíícha-
tach, quod Aquíía et Symmachus et Theodotío
et quínta se taque edítío ínterpr t t sunt : uídc-
runt ítínera tua, deus, et, quod sequítur : ítínera
deí meí r gís, quí est ín sancto. Ergo a nobís
íta íegendum est : uíderunt íngressus tuos, deus,
et scríptorís uítíum reíínquendum, quí nomína-
tíuum posuít pro accusatíuo, íícet ín Septuagínta
et ín E ‡ a ot íta reppererím : Oeupr aov a
, 9e c, et pro eo, quod est íOeup
hoc est uíderunt, ín muítís codícíbus habet
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
64 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
v, quod et obtínuít consuetudo. In
eodem: íngressus deí meí, regís meí, quí est
ín sancto subaudítur: uíderunt íngressus deí
meí, regís meí. uod autem dícítís meí ín
Graeco ín rege non adposítum, apertíssímí men-
dacíí est secundo ením ponítur et deí meí et
regís meí, bíandíentís affectu, ut, quí omníum
deus et re est, suus specíaííter deus fíat et re
meríto seruítutís. Deníque ín ebraeo scríp.
tum habet: heíí meíchí, quod deum meum et
regem meum sígnífícat. In eodem : regna terrae,
cantate deo, psaíííte domíno (Ps. L II 33).
Et dícítís hoc ín ísto uersícuío non esse scríp-
tum : psaíííte domíno, quoníam statím sequatur :
díapsaíma. psaíííte deo, quí ascendít super cae-
íum caeíí ad oríentem (Ps. L II. 33-34), cum
íste uersícuíus magís habere debeat íu ta e-
braícam uerítatem : cantate deo, psaíííte domíno.
et íííud, quod sequítur ín príncípío uersus aíte-
ríus, psaíííte deo non sít ín ííbrís authentícís,
sed obeío praenotatum. Ergo et uos íegíte magís
ea, quae uera sunt, ne, dum addítum suscípítís,
quod a propheta scríptum est, reíínquatís.
In verse 6 et ís ín the Gaííícan, but not ín the Roman
Psaíter, ct e uítent ís ín the Antíqua, and e uítent ín the
Mozarabíc Psaíter. In verse 19 the Gaííícan Psaíter, the
Commentaríoíí and the Tractatus de Psaímo L II have
etením non credentes ínhabítare Domínum (Deum), but
the Roman Psaíter has etením non credunt ínhabítare:
Domínus Deus benedíctus, whííe etením non credunt ín-
habítare Domínum ís ín the Antíqua, Coísí., Curb., St.
Augustíne and oz. It ís not cíear why, ín verse 20,
erome s íemma ís better, sínce the Gaííícan and Roman
Psaíters drop deus aítogether. The Mozarabíc Psaíter has
the same as the Gothíc, wíth the fírst domínus omítted. The
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 65
díscussíon of verse 25 ís aíí useíess, sínce víderunt íngres-
sus tuí does not occur ín the Psaíters, but ín Corb., the
Utrecht Psaíter and the Tractatus de Psaímo L II. Meí,
after regís, ís omítted ín the Roman and Mozarabíc Psaí-
ters. In verse 33 ít ís not cíear what the forger ís drívíng
at, for the Gaííícan and Roman Psaíters have psaíííte
Domíne. Díapsaíma. psaíííte Deo, whííe the transíatíon
from the ebrew íeaves out psaíííte Deo. erome wrítes
cantate Deo, psaíííte Domíno, ín hís quotatíons. w It ís
ímpossíbíe to make out what truth the Goths are supposed
to foííow.
42. Se agesímo octauo: íaudabo nomen deí
cum cantíco (Ps. L III. 31). Pro quo dícítís
uos repperísse ín Graeco: deí meí, sed meí su-
perfíuum est.
Meí ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
43. Septuagesímo: deus, ne eíongerís a
me (Ps. L . 12). uod dícítís ín Graeco po-
síííun: deus meus, superfíuum est. In eodem:
dens, docuístí me e íuuentute mea (Ps. L .
17). Et ín hoc, quod apud Graecos ínuenísse
uos dícítís, deus meus superfíuum est. In eodem:
donee adnuntíem brachíum tuum (Ps. L .
18). Et dícítís ín Graeco uos repperísse: míra-
bííía tua, quod de superíorí uersícuío est: et
usque nunc pronuntíabo mírabííía tua. ene
ergo híc habet brachíum.
In verse 12 meus ís ín Rom., Coísí. and St. Augustíne.
In verse 17 metís ís ín Casín. and the Antíqua e uven-
tute ís not ín erome, but ín the Utrecht Psaíter. In verse
18 St. Augustíne has mírabííía tua.
44. Septuagesímo prímo: et adorabunt
eum omnes reges (Ps. L I. 11). Iííud, quod
9í Comment, ín Ezechíeíem, L. 20 seqq., ín Mígne, voí. , coí.
385, Comment, ín Amos, II. 6 seqq., íbíd., coí. 1068.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
66 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ín Graeco ínuenísse uos dícítís : reges terrae, su-
perfíuum est. In eodem: benedíctas domínus
deus, deus Israeí (Ps. L I. 18). Dícítís ín
Graeco bís deus non haberí, cum ín ebraíco
sít et apud Septuagínta manífestíssíme trípíe
domíní deíque nuncupatío mysteríum trínítatís
sít. In eodem : et benedíctum nomen maíestatís
eíus ín aeternum (Ps. L I. 19). oc ergo,
quod ín Graeco ínuenísse uos dícítís: ín aeter-
num et ín saecuíum saecuíí, superfíue a Graecís
scíatís adposítum, quod nee ebraeus habet nee
septuagínta ínterpretes.
In verse 11 reges terrae ís ín the Gaííícan, Roman and
Mozarabíc Psaíters. Terrae ís omítted ín the Utrecht
Psaíter, ín ííaríus, ín St. Augustíne, and ín the transía-
tíon from the ebrew. In verse 18 Deus ís gíven once ín
the Gaííícan and Roman Psaíters, but twíce ín the transía-
tíon from the ebrew and ín Casín. In verse 19 the Gothíc
íemma ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
45. Septuag símo secundo: prodíet quasí
e adípe (Ps. L I I. 7). Et dícítís uos apud
Graecos ínuenísse e e aovtat, íd est prodíent,
quod faísum est. Nam et apud septuagínta ín-
terpretes íta scríptum est: ‚ e
‚ • ‚ • -f St a a tuv. In eodem : quomodo seít
deus (Ps. L II. 11). In Graeco dícítís
non esse deum, cum et apud Septuagínta scríp-
tum sít : ‚ ‹ I- -vu • , et omnes ínterpre-
tes símíííter de ebraeo transtuíerínt. In eo-
dem: ínteííegam ín nouíssímís eorum (Ps.
L II. 17). Pro quo ín Graeco íegísse uos
dícítís: et ínteííegam sed híe et coníunctío
superfíua est. In eodem : defecít caro mea et
cor meum (Ps. L II. 26). Pro quo maíe per-
uersum ordínem quídam tenent: defecít cor
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 67
meum et caro mea. In eodem : Ut adnuntíem
omnes praedí cat íones tuas ( . L II. 28).
Pro quo uos ín Graeco íegísse dí ístís: ‚ a v -
t cou, íd est íaudes tuas. Et scíendum,
quod ín ebraeo maíochothach scríptum habet,
quod Aquíía ƒ ƒ • • aou, íd est nuntíos tuos,
Septuagínta ‚ • … ƒ ƒ • • ‚ , íd est praedí-
catíones ueí promíssa ínterpretatí sunt, íícet
et íaus et praedícatío unum utrumque sígnífícet.
In verse 7 predíct ís ín St. Augustíne, and, what ís
worse, the Commentaríoíí has e íet. The Gaííícan and
Roman Psaíters have prodíít, whííe the transíatíon from
the ebrew has, ít ís true, the past tense, but ín the píuraí,
processerunt a pínguedíne ocuíí eorum, thus refutíng the
forger s statements aíí around. The Goths ob ectíon to
Deus ín verse 11 ís, no doubt, due to a readíng such as
ín Casín., where we have quomodo cognouít aítíssímus,
where aítíssímus stands for eí of the ebrew. In verse 17
the forger díd not consuít erome. In the transíatíon
from the ebrew we have et íntcííígentíam ín novíssímo
eorum, ín the Roman and Mozarabíc Psaíters, et ínteííí-
gam, whííe ín the Gaííícan Psaíter we have ct marked by
an obeíus but aíí the quotatíons ín erome preserve the
et. Et ís absent from Casín. In verse 26 the Gothíc
order ís found ín the Roman and Mozarabíc Psaíters. In
verse 28 íaudes ís ín the Roman Psaíter and ín the transía-
tíon from the ebrew, whííe praedícatíones ís ín the Gaí-
íícan Psaíter.
46. Septuag símo tertío : ut quíd, deus,
rcppuíístí ín fíncmf (Ps. L III. 1). Pro quo
maíe apud Graecos íegítur ordíne commutato :
ut quíd reppuíístí, dcusf In eodem: quanta ma-
92 Ep. I , ín SEL., voí. U , p. 297 Díaíogus adversus /Y o-
gíanos, I. 15, ín Mígne, voí. III, coí. 509 Comment, ín Ezechíeíem.
LI. 3, 4, bíd., voí. , coí. 397.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
68 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
íígnatus est ínímícus ín sancto (Ps. L III.
1). Míror, quís ín codíce uestro emendando per-
uerterít, ut pro sancto sanctís posuerít, cum
et ín nostro codíce ín sancto ínueníatur. In
eodem: íncendamus omnes díes festos deí a terra
(Ps. L III. 8). Pro quo ín Graeco scríptum
est crtarauawncv et nos íta transtuíímus: quíe-
sccre facíamus omnes díes festos deí a terra.
Et míror, quomodo e íatere adnotatíonem no-
stram nescío quís temeraríus scríbendam ín cor-
pore putauerít, quam nos pro erudítíone íegentís
scrípsímus hoc modo: non habet aTorcaumonev,
ut quídam putant, sed ara auaíoí ev, íd est ín-
cendamus. Et quía retuíít míhí sanctus presby-
ter írmus, quí huíus operís e actor fuít, ínter
píurímos hínc habítam quaestíonem, píeníus de
hoc dísputandum uídetur. In ebraeo scríp-
tum est: sarphu choí moedahu heí baares, quod
Aquíía et Symmachus uerterunt: vs íípíaav . -
aa tíc auvTayíSr TOU Oeou, íd est: íncenderunt
omnes soííemnítates deí ín terra, uínta: aír -
auaav, íd est conbusserunt, Se ta: aTa aí5au( ev,
íd est conburamus, quod et Septuagínta íu ta
e empíorum uerítatem transtuíísse perspícuum
est. Theodotíon quoque ívs up(aa(Aev uertít, íd
est succendímus. E quo perspícuum est síc
psaííendum, ut nos ínterpretatí sumus, et ta-
meh scíendum, quíd ebraíca uerítas habeat.
oc ením, quod Septuagínta transtuíerunt prop-
ter uetustatem ín eccíesíís decantandum est
et íííud ab erudítís scíendum propter notítíam
scrípturarum. Unde, sí quíd pro studío e
íatere addítum est, non debet poní ín corpore,
ne príorem transíatíonem pro scríbentíum uoíun-
tate conturbet. In eodem: contríbuíastí capíta
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 69
draconum ín aquís tu confregístí capíta draco-
nís (Ps. L III. 13-14). Síc íectíonís ordo
sequítur, ut ín príorí uersu 4u non habeat, sed
ín secundo, et aquae píuraíí num ro scríbantur,
non sínguíarí, sícut et Aquíía uerbura ebraí-
cum ammaím T › • - . íd est aquarum,
ínterpretatus est. In eodura : ne obííuíscarís
uoces ínímícorum tuorum (Ps. L III. 23).
Pro quo ín Graeco TU • STU sou, íd est de-
precantíum te, scríptum dícítís. In ebraeo
sorarach íegítur, quod Aquíía hostíura tuorum,
Symmachus beííantínm contra te, Septuagínta
et se ta edítío ínímícorum tuorum ínterpr t t
sunt. Et est sensus pendens e superíoríbus :
mcmor esto ínproperíorum tuorum, cor urn, quae
ínsípíente sunt tota díe ne obííuíscarís uoces
ínímícorum tuorum, íd est uoces, quae te bías-
ph mant tíbíque ín popuío tuo detrahunt. Undo
sequítur: superbía eorum, quí te odcrunt, asccn-
dít semper (Ps. L III. 23), íd est: Mum tu
díffers poenas, íííí profícíunt ín bíasphemíís.
In verse 1 erome ís made to ob ect to the order,
aíthough ín the Roman Psaíter he has rcpuíístí nos, Dcus.
The same ís ín the Mozarabíc Psaíter. Símííaríy, ín verse
3, the Roman and Mozarabíc Psaíters have sanctís tuís,
whííe the transíatíon from the ebrew has omnía maía
egít ínímícus ín sanctuarío. What a mass of nonsense
there ís ín the díscussíon of verse 8 Throughout the
whoíe of the Letter erome defends the readíngs from the
ebrew and demands that we turn to the ebrew,
wherever there ís any díscrepancy. Agaín and agaín he
changes the te t to suít the ebrew readíng here, where
the díscrepancy ís of the greatest, he stícks to hís error
ín the Gaííícan and Roman Psaíters, and re ects hís own
readíng ín the transíatíon from the ebrew, ínccndcrunt
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
70 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
omnes soíemnítates deí ín terra. In aíí of hís genuíne
works erome constantíy dweíís on the poínt that he made
no changes oníy ín those cases where the Septuagínt díd
not díffer essentíaííy from the ebrew. ut here he sud-
deníy changes hís poíícy, to uphoíd the venerabíeness of
the Church te t. The readíng from … ‚ … ƒ occurs
ín none of the ancíent te ts, neíther ín the Antíqua, nor
ín St. Augustíne, but ít does occur ín the very íate Casín.,
comburemus omnes festíuítates. Thís ís a convíncíng
proof that the correctíon wíth the aíd of the ebrew ís
due to a consíderabíy íater períod than erome s. In
verses 13, 14 the Roman and Mozarabíc Psaíters have tu
ín the fírst sentence so, too, ín a quotatíon by erome,
tu contríuístí capíta draconum ín aquís,9a aíthough ín
the transíatíon from the ebrew thís sentence ís wíthout
tu. In verse 23 the Roman and Mozarabíc Psaíters have
quaerentíum, whííe St. Augustíne has dcprecantíum.
47. Septuag símo quarto : narrabímus mí-
rabííía tua (Ps. L I . 2). Pro quo maíe apud
Graecos íegítur : narrabo omnía mírabííía tua.
The Roman and Mozarabíc Psaíters have narrabo
omnía mírabííía tua.
48. Septuag símo quínto : omnes uírí díuí-
tíartím moníbus suís (Ps. L . 6). Et non,
ut uos a nescío quo deprauatum íegítís: ín ma-
níbus suís. In eodem : terríbííí et eí, quí aufert
Spírítus príncípum (Ps. L . 6). Dícítís,
quod eí non sít scríptum ín graeco uerum est
sed, nísí apposuerímus eí, Latínus sermo non
resonat. eque- ením possumus recte dícere:
terríbííí et quí aufert Spírítus príncípum.
The forger díd not know the true erome, for ín ís ín
3 Ep. L I , ín C8 L., voí. LI , p. 670.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 71
the Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaíters. Some Gaí-
íícan Psaíters have ít marked wíth an obeíus, and Casín.
omíts ít. In verse 13 spírítus ís ín the Utrecht Psaíter
Corb. has et quí auferet spírítum.
49. Septuag símo se to : et medítatus sum
node cum corde meo et e ercítabar et scopebam
spírítum meum (Ps. L I. 7). Pro quo ín
ebraeo íegímus: recordabar psaímorum meo-
rum ín node, cum corde meo íoquebar et scope-
bam spírítum meum. Pro e ercítatíone a o e-
(r/(av, íd est decantatíonem quandam et me-
dítatíonem Septuagínta transtuíerunt et pro eo,
quod eí non sít scríptum ín Graeco uerum est,
ío a ov, quod Symmachus transtuíít vír psuvwv,
íd est perscrutabar síue quaerebam et uínta
símíííter. Propríe autem c a ta bc ín agrí cuí-
tura ín saríendo dícítur, íd est sarcuíando et,
quomodo íbí quaeruntur herbae sarcuío, quae
secentur, síc et íste retractatum cogítatíonum
suarum (tsTa opí ) a sarcuío demonstrauít. Et
scíendum, quod sc a ov semeí, I a ov frequen-
ter sígnífícat. In eodem : a gcneratíone ín
generatíoncm (Ps. L I. 9). oc, quod ín
Graeco sequens ínuenísse uos dícítís : consum-
mauít uerbum, recte non habet ín Latíno, quía
et ín nuíío habetur ínterpretum.
erome has to ínstruct the Goths ín Greek grammar,
teíííng them the dífference between íu a ov and … ƒ ,
whereas they constantíy quote correct Greek sentences to
hím. At the same tíme, we do not fínd scopebam ín the
Roman Psaíter, but ventííabam ín me, whííe the transía-
tíon from the ebrew has scrutabar spírítum meum. The
íemma of verse 6 ís ín the Gaííícan Psaíter and ín Tracta-
tus de Psaímo L I, but ín hís quotatíons he wrítes
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
72 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
node cum corde meo medítabar, or ín nocte cum corde
meo e ercebar. In verse 7 Medíaí, has compíebít verbum.
What ís worse, the transíatíon from the ebrew has con-
summabítur verbum. ere the ebraíca verítas does
not count for anythíng.
50. Septuag símo s ptímo: et narrabunt
fíííís suís (Ps. L II. 6). Pro quo ín Graeco
habet vorne ouaív, quod est adnuntíabunt. Sed
scíendum, quod ín ebraeo íasaphpheru scríp-
turn est, quod Aquíía et Symmachus narrabunt
transtuíerunt. In eodem: et occídít píngues
corum (Ps. L II. 31). Síc habet et ín e-
braeo, hoc est bamasuínehem, quod Aquíía ín-
terpr t tes est v c apo a T v, Symmachus TOUS
t capíoT pou ct › Twv, Septuagínta et Theodotíon et
uínta ív TOI íosív a ™ TMv. uod quídam non
ínteííegentes pro ír ocev putauerunt scríptum íc eí-
ostv. In eodem : dííe erunt eum ín ore suo et íín-
gua sua mcntítí sunt eí (Ps. L II. 36). Et
ín ebraeo íta scríptum est : ícazbuío, et omnes
uoce símííí transtuíerunt : „ ƒ ‚ ‚ „ , íd est
mentíd sunt eí. uís autem uoíuerít pro eí
poner eum et uítíare e empíaría, non est meí
íudícíí. In eodem : et propítíus fíet peccatís
eorum et non dísperdet eos (Ps. L II. 38).
Dícítís, quod eos ín Graeco non habeat, quod et
uerum est sed nos, ne sententía pendeat, Latí-
num sermonem sua propríetate compíeuímus. Sí
quís autem putat 5ta 6spe non perdítíonem so-
nare, sed corruptíonem, recordetur ííííus títuíí,
ín quo scríbítur : e ‚ ‚ • ( Sta › E Ž py , hoc est.
M Díaíogua odversus Peíogíanos, II. 19, In Mígne, voí. III,
coí. 556.
6 Comment, ín Sopííoníam, III. 10 seqq., In Mígne, ‚ . , coí.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 7a
ín fíneyí ne dísperdas et non, ut píeríque … … ‹ •
ínterpretantur, ne corrumpas. In eodem: et ín-
du ít eos ín montcm sanctífícatíonís suae, mon-
tem, quern adquísíuít de tera eíus (Ps. L II.
54). Pro quo apud Septuagínta íegítur: Spo
‚ ‚ , 8 TífcotTO Secta ‚ € ” et non, ut UOS
ponítís, S 1 … ‚ ( ‚ € ” , hoc est: quem adquísíuít
de tera eíus. Ergo secundum ebraícam pro-
príetatera ínterpretatus est Symmachus: mon-
tcm, quem adquísíuít de tera dus. In eodem :
et auerterunt se et non scruauerunt pactum,
quemadmodum patres corum (Ps. L II. 57).
Scío quod pactuín non habeat íu ebraeo, sed,
quandoomnes uoce símííí transtuíerunt auvO ‰T-
7)cav et apud Graecos ‰ pactum dícítur, e
uno uerbo sígnífícatur: non scruaucrunt € • -
turn, íícet eptuagínta f/Os-nqcav posuerínt. In
eodem: ín terra, quam fímdauít ín saccuía (Ps.
L II. 69). Pro quo.scríptum ínuenísse uos
dícítís: ín terra, quam funrfauít ín saccuía. In
ebraeo í ta scríptum est, ut uertít et Symma-
chus: et TT í fív, T v ž ( • › ( ‹ • ‚ eí tbv a wva. Sí
autem non de terra dícítur, quod fundata sít,
sed de aíía, quae fundata uídeatur ín terra, pro-
bent e príoríbus et sequentíbus, quís sensus sít,
ut nescío quíd, quod non dícítur, fundatum uíde-
atur ín terra. Sín autem sanctífícíum ín terra
fundatum putant, debuít scríbí : ín terra funda-
uít íííud ín saecuía. In eodem : et ín íntcííectí-
bus manuum suarum dedu ít eos (Ps. L II.
72). Non habet Iv Tfí auvsaet, ut scríbítís, num ro
sínguíar , sed v TO Ž ‡ uvíbeaív quod ínteííegentías
sonat, sícut habetur et ín ebraeo bathabunoth,
quod est ínteííectíbus.
In verse 6 th ebraíca ventas ís agaín decísíve, to
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
74 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
ustífy narrabunt of erome s three versíons and the Trac-
tatus de Psaímo L II. Thís ís one of the rare cases
of the forger s correct statements. In verse 31 the Roman
Psaíter has píurímos, whích ís aíso ín œ ., ., Medíoí.,
Cassíodorus and St Augustíne and the íatter dístínctíy
says that he díd not fínd píngues ín the Greek codíces. In
verse 36 erome has eum ín the Gaííícan and Roman Psaí-
ters, and eí ín the transíatíon from the ebrew, so that the
díscussíon ís useíess. Símííaríy useíess ís the díscus-
síon of verse 38, because not oníy does St. Augustíne
wríte ne corrumpas wíthout any sense of a o fa, but
severaí manuscrípts of the Roman Psaíter wríte ín Psaíms
L I. 1, L II. 1, L III. 1, ne corrumpas for ne dísperdas,
whííe ín Psaím L I . 1, oníy ne corrumpas ís recorded.
Severaí manuscrípts of the Gaííícan Psaíter here aíso have
ne corrumpas, and the Tractatus de Psaímo L I not
oníy has ne corrumpas, but goes on to say: hoc verbum
muítís mod s ínterpretatur dícít et Davíd ad aííquem de
amícís suís: ne corrumpas eum, hoc est Sauí. As ít
stands, the díscussíon of verse 54 makes no sense, and so
cannot be díscussed. In verse 57 erome agaín departs
from the ebraíca verítas, for pactum ís not ín hís
transíatíon from the ebrew nor ís ít ín œ ., .,
Gamut., or Rom. abrí. In verse 69 erome agaín
abandons the ebraíca verítas, for ín hís transíatíon
from the ebrew he wrítes quasí terram fundamt íííud ín
saecuíum, whííe the Roman and Mozarabíc Psaíters have
the Gothíc readíng. In verse 72 the Gaííícan Psaíter does
not have eos of the íemma, whích ís found, however, ín
the Utrecht Psaíter, . and œ . St. Augustíne has
ín ínteííectu, and erome hímseíf wrítes ín sensu ín the
Roman Psaíter and ín prudentía ín the transíatíon from
the ebrew.
61. Septuag símo octauo: posuerunt íeru-
saíem ín pomorum custodíam ( Ps. L III. 1 ).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 76
uod Graece ef wpo u a íov dícítur n e aííter
potest uertí, quam a nobís transíatum est sígní-
fícat autem specuíam, quam custodes agrorum et
pomorum habere consuerunt, ut de ampííssíma
urbe paruum tuguríuncuíum uí remanserít. oc
secundum Graecos. Ceterum ín ebraeo ííchín
scríptum habet, quod Aquíía uertít toadptov, íd
est aceruum et cumuíum íapídum, quíbus uíneae
et agrí purgarí soíent.
It ís not cíear what Gothíc crítícísm erome ís sup-
posed to meet here.
52. Septuag símo nono : et píantastí radíces
eíns hí e (Ps. L I . 10). Et dícítís, quod ín
Graeco hínc non habeat et bene, nam et ín
nostrís codícíbus non habetur et míror, quís ínpe-
rítorum uestros ííbros faísauerít.
None of the accessíbíe te ts has hínc.
53. Octog símo secundo: heredítate possí-
deamus sanctuaríum deí (Ps. L II. 13). Et
dícítís, quod ín Graeco sít scríptum … € ƒ • † ‚ † ƒ
otuTot , íd est possídeamus nobís. uae super-
fíua quaestío est quando ením dícítur possídea-
mus, ínteííegítur et nobís.
Nobís ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters and ín
the transíatíon from the ebrew, though absent from the
Gaííícan Psaíter, the Tractatus de Psaímo L II, and
a quotatíon.
54. Octog símo tertío: cor meum et caro
mea e uítauít ín deum uíuum (Ps. L III. 3).
Pro quo ín Graeco scríptum dícítís e uítauerunt.
In hoc n n 1 1 a contentío est sí ením íegímus e uí-
tauít, ínteííegítur cor meum e uítauít et •
8 Gomment, ín Osee, I. 14, 15, In Mígne, voí. , coí. 913.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
76 ISTORY OP ARA Ž CO-GOT IC CULTURE
mea e uítauít sín autem e uítauerunt, duo pa-
ríter e uítauerunt, íd est cor et • . Et quaeso
uos, ut huíus modí íneptías et superfíues conten-
tíones, ubí nuíía est sensus ínmutatío, decíínetís.
In eodem: beatus uír, cuíus est au íííum abs te
(Ps. L III. 6). In Graeco ínuenísse uos dící-
tís : ouí est au íííum eíns abs te quod quía nos ín
Latína ínterpretatíone uítauímus, ut dícítís, re-
prehendímur. Cuí ením non pateat, quod, sí dí-
cere uoíuerímus : ouí est au íííum eíus. apertíssí-
mum uítíum sít et, quando praecesserít cuí, sequí
non debeat eíus Nísí forte uítíí arguímur, quod
uítauímus uítíum. In eodem: In uaííe íacríma-
rum (Ps. L III. 7). Pro quo dícítís ín Grae-
co scríptum esse ƒ . • ž † ƒ • , íd est píoratíonís,
sed, síue píoratum síue píaííctuín síue fíectum síue
íacrímas dí erímus, unus est sensus. Et nos hoc
sequímur, ut, ubí nuíía de sensu est ínmutatío,
Latíní sermonís eíegantíam conseruemus.
E uítavcrunt ís ín th Roman and Mozarabíc Psaíters,
ín the Commentaríoíí, and ín a quotatíon. • ‚ In verse 6
e us ís ín St. Augustíne. In verse 7 píoratíonís ís ín the
Mozarabíc Psaíter.
55. Octog símo quarto: bcnedí ístí, domíne,
terram tuam (Ps. L I . 2). Pro eo, quod est
benedí ístí, ín Graeco scríptum dícítís s co ííca -
Et quaerítís, quomodo hoc uerbum e prím debeat
ín Latínum. Sí contentíose uerba scrutamur et
syííabas, possumus dícere: bene píacuít, domíne,
terra tua et, dura uerba sequímur, sensus ordí-
nem perdímus. Aut certe addendum est aííquíd,
ut eíoquíí ordo seruetur, et dícendum : compíacuít
tíbí, domíne, terra tua. uod sí fecerímus, rur-
sum a nobís quaerítur, quare addíderímus tíbí,
87 Comment, ín acharíam, Proíogue, ín Mígne, voí. , coí. 1417.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 77
cum nec ín Graeco sít nec ín ebraeo. Eadem
ígítur ínterpretandí sequenda est reguía, quam
saepe dí ímus, ut, ubí non fít damnum í í sensu,
íínguae, ín quam transferímus, eu wvía et pro-
príetas conseruetur. In eodem: míserícordía et
uerítas obuíauerunt síbí (Ps. L I . 11). Et
dícítís, quod ín Graeco síbí non habeat. Nec ín
ebraeo habet et apud Septuagínta obeío praeno-
tatum est, quae sígna dum per scríptorum negíe-
gentíam a píerísque quasí superfíua reíínquuntur,
magnus ín íegendo error e orítur. Sín autem non
fuerít addítum síbí, míserícordía et uerítas non
síbí, sed aííí occurrísse credentur nec íustítía et
pa síbí dedísse oscuíum, sed aíterí.
ere erome ís agaín abandoníng the ebraíca verí-
tas, for ín hís transíatíon from the ebrew he wrítes
píacatus es and omíts síbí, whích ís aíso omítted ín the
Antíqua. What ís worse, ín hís Tractatus de Psaímo
L I he says that eu36 T aa upíe ís better than bene-
dí ístí and that the two do not correspond to each other,
meííus dícítur ín graeco EuSd T aa íípíe, hoc est, bene
píacuít tíbí domíne ín terram tuam, etc.
56- Octogesímo quínto: et non proposuerunt
te ín conspectu suo (Ps. L . 14). Et dícítís,
quod ín uestro codíce te non habeat. Addíte te
et emendato errore ííbraríí uestrum quoque erro-
rem emendabítís. In eodem: et tu, domíne deus,
míserator et míserícors (Ps. L . 15). In
Graeco ínuenísse uos dícítís: et tu, domíne deus
meus, quod superfíuum est meus ením nec ín
ebraeo habetur nec ín Septuagínta.
In thís paragraph the forger once more gíves hímseíf
away. The Goths say that ín theír code there ís no te.
As thís te ís omítted oníy ín the Mozarabíc Psaíter, where
Anccdota Maredsoíana, voí. IíI, pars III, p. 41.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
78 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
we have Deum ínstead, we see that the Goths are quotíng
theír íemmata from a Mozarabíc te t, as may be observed
at every step. Meus ís ín the Mozarabíc Psaíter.
57- Octog símo octano: magnus et horren-
dm (Ps. L III. 8). Pro quo ín Graeco
ínoenísse uos dícítís co Ÿ eprfc, quod sígnífícat ter-
ríbííís, tímendus, formídandus. Ego puto íd
ípsum sígnífícan et horrendum € ” non, ut nuígus
e ístímat, despícíendum et squaíídum € ” secnndum
íííud:
míhí frígídus horror
membra quatít ( erg. Acn., III. 29-30)
et
horror ubíque anímo, símuí ípso sííentía ter-
rent ( erg. Aen., II. 755)
et
monstrum horrendum, íngens ( erg. Aen., III.
658)
et muíta hís sí míí ín. In eodem : tune íocutus es ín
uísíone sanctís tuís (Ps. L III. 20). Pro
quo ín Graeco fíííís tuís ínuenísse uos dícítís. Sed
scíendum, quod ín ebraeo íaasídach habet,
quod omnes TO • ‡ uíot sou, íd est sanctís tuís,
transtuíerunt et soía se ta edítío prophetís tuís
ínterpretata est sensum magís quam uerbum e -
prímens et ín oívy tantum pro sanctís fíííos
repperí. In eodem : tu uero reppuíístí et rcspe-
ístí (Ps. L III. 39). Pro quo ín Graeco
‡ ouí v6)aa ínuenísse uos dícítís. Uníus íítterae
mutatío quantum uobís fecít errorem Non
ením respe ístí, sed despe ístí et pro níhíío
du ístí ínterpr t t sumus. Nísí forte ‡ ouSavwaa
non putatís transferendum despe ístí, sed se-
cundum dísertíssímum ístíus temporís ínterpr -
tera adníhííastí ueí adnuííastí ueí nuííífícastí
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 79
et sí qua aíía possunt ínuenírí apud ínperítos por-
tenta uerborum.
Much good the quotatíons from ergíí couíd do the
Goths The Gaííícan Psaíter does not have horrendus, but
tcrríbíUs. The Roman and Mozarabíc Psaíters have me-
tuendus. Casín. has horrendus. In verse 20 erome ís
supposed to have found fíííís tuís ín the oíví , whích he
condemns. In reaííty ít ís ín the e apíar Septuagínt,
whích he ís supposed to transíate. Yet he wrítes sanctís
ín the Gaííícan versíon and ín the transíatíon from the
ebrew and fíííís ín the Roman Psaíter, ín a quotatíon,w
and ín Tractatus de Psaímo L III,100 where ít ís
e píaíned as ín vísíone sanctís tuís, prophetís tuís atque
eíectís, that ís, by the varíous e píanatíons ín the Tíe a-
pía. To make matters worse, ín the Commentaríoíí he
says: tu íocutus es ín vísíone fíííís tuís: omnes reííquí
ínterpretatí sunt sanctís tuís. Deníque se ta edítío pro-
phetas pro fíííís posuít. Thus the Letter deníes aíí hís
prevíous and íater statements, confuses the corrupt y.oíví
of paragraph 2 wíth the ca apía and hopeíessíy mí es mat-
ters. In verse 39 respe ístí ís unquestíonabíy a místake.
58. Octogesímo nono: a mecuío ft usque ín
saecuíum tu es, deus (Ps. L I . 2). Et dící-
tís, quod ín Graeco non sít deus. uod apud eos
deesse manífestum est. Nam est ín ebraíco et
omnes aííí ínterpretes et Septuagínta, símíííter
transtuíerunt: TCO TOO aubvo at e o TOU aíwvo au
eí, 6 0E0 , quod ebraíce dícítur: meoíam ad
oíam ath heí. In eodem: quoníam superuenít
mansuetudo et corrípíemur (Ps. L I . 10).
In Graeco uos dícítís ínuenísse: mansuetudo super
nos. Sed et hoc superfíuum est.
se Comment, ín Isaíam, L . 4, 5, ín Mígne, voí. I , coí. 633.
100 op. t.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
80 ISTORY OP ARA ICO-GOT 1U CULTURE
The Mozarabíc Psaíter omíts deus. Super nos ís ín the
Roman and Mozarabíc Psaíters.
59. Nonagesímo: dícet domíno: susceptor
metís es tu (Ps. C. 2). Et dícítís, quod ín Grae-
co es non habeat. Ego uobís ampííus dícam,
quod apud ebraeos nee es habeat nec tu, sed
apud Septuagínta et apud Latínos pro Euípwvía
et uerborum consequentía posítum sít.
ere we see píaíníy what a hodge-podge the statements
are that are ascríbed to erome. In L III. 10 the omís-
síon of es and tu was ustífíed, because they were omítted
ín ebrew, aíthough found ín the Septuagínt yet, as we
noted, both the Gaííícan and Roman Psaíters had es. ere
we are toíd that the ebrew omíts both, but that the
Latín needs them for euphony s sake. owever, ín Tractor
tus de Psaímo C101 we have the íemma wíthout tu.
60. Nonagesímo tertío: beatus homo, quem
tu erudíerís, domíne (Ps. CIII. 12). Dícítís ín
Graeco non esse tu. Et uerum est, sed apud La-
tínos propter eu wv(av posítum. Sí ením díca-
mus: beatus homo, quem erudíerís, domíne, con-
posítíonís eíegantíam non habebít. Et quando
dícítur domíne et apostrofa fít ad domínum, níhíí
nocet sensuí, sí ponatur et tu. In eodem: et ín
maíítía eorum dísperdet cos (Ps. CIII. 23). In
Graeco dícítís non esse praeposítíonem ín, sed
íegí: maíítíam eorum dísperdet. Scíendum autem,
quod et ín ebraeo et ín cunctís ínterpretíbus po-
sítum sít: ín maíítía eorum dísperdet cos. . Sí
autem uoíuerímus íegere: maíítmm eorum dísper-
det, íd, quod ín Septuagínta sequítur ín fíne uersí-
cuíí eos, et superfíuum erít et uítíosum.
Thís ís of a píece wíth the precedíng díscussíon. Maíí-
101 Op. ctt.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 81
tíam eorum ís ín the Antíqua and, no doubt, was ín a te t
of the Mozarabíc Psaíter, even as some te ts of the Septua-
gínt have T • vo( fctv for … ‚ rf v von ocv.
61. Nonag símo s ptímo : recordatus est mí-
serícordíae suae (Ps. C II. 3). Pro quo ín
Graeco ínuenísse uos dícítís : míserícordíae suae
íac b sed híc íacob nomen superfíuum est.
acob ís ín the Eoman and Mozarabíc Psaíters.
62. Centesímo: ocuíí meí ad fíd íes terrae,
ut sederent mecum (Ps. C. 6). Pro quo ín Graeco
ínuenísse uos dícítís: ‚ auy aOfíoOat › TO ™ ‡ ‚
í(to . uís non taíem fugíat ínterpretatíonem, ut
uerbum ad uerbum e prímons dícat: ut conse-
derent ípsí mecum
Consíd rent ís ín St. Augustíne.
63. Centesímo prímo : uígííauí et factus sum
sícut passer soíítaríus ín tecto (Ps. CI. 8). Et
dícítís uos ín Graeco ínuenísse íw atí, quod
antíquí codíces Latínorum ínterpr t t sunt ín
aedífícío. S a ín oríentaííbus prouíncíís ípsum
dícítur, quod apud nos tectum ín Paíaestína
ením et Aegypto, ubí ueí scríptí sunt díuíní ííbrí
ueí ínterpr t t , non habent ín tectís cuímína,
sed ’ ‹ • ‚ , quae Romae ueí soíaría ueí Mae-
níana uocant, íd est píana tecta, quae transuersís
trabíbus sustentantur. Deníque et Petrus ín Actí-
bus apostoíorum, quando ascendít ín 8u e, ín tec-
tum aedífícíí ascendíese credendus est et, quando
praecípítur nobís, ut facíamus Sc aTt nostro coro-
nara, hoc praecípítur, ut ín tecto facíamus per
círcuítum quasdaín emínentías, ne facííís ín prae-
ceps íapsus sít. Et ín euangeíío: quae, ínquít,
audítís ín , dícíte super ‚ • , íd est super
tecta (Matth. . 27). Et ín Esaía: quíd uobís est,
quod omnes ascendístís ín tecta uanaf (Esaí.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
82 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
II. 1). Et muíta ístíus modí. In eodera : foe-
tus sum sícut vu Tt apsC ín domícííío (Ps. CI. 7).
uod símíííter habetur ín Graeco et quaerítís,
quíd sígnífícet vu u apaC apud Latínos. In e-
braeo pro nyctícorace uerbum bos scríptum est,
quod Aquíía et Septuagínta et Theodotío et quínta
edítío nyctícoracem ínterpr t t sunt, Symma-
chus upupam, se ta edítío noctuam, quod et
nos magís sequímur. Deníque, ubí apud nostros
et Graecos íegítur: factus sum sícut vu tí opeC
ín domícííío, apud ebraeos dícítur: factus sum
sícut noctua ín ruínosís. Píeríque bubonem con-
tentíose sígnífícarí putant. In eodem : a facíe írae
et índígnatíonís tuae (Ps. CI. 11). Pro quo ín
Graeco ínuenísse uos dícítís: a facíe írae tuae,
cum manífestíssímum sít, quod et apud ebraeos
et apud septuagínta ínterpr tes síc habet:
ítpoawícou rf) oy , aí TOO OU AOU . In eodem:
guoníam píacuerunt seruís tuís íapídes eíns et
terrae eíns mísercbuntur (Ps. CI. 15). Pro terra
ín ebraeo afar posítum est, quod omnes oov
transtuíerunt et potest tarn puíuís quam hu-
mus, íd est terra, ínterpretan.
In verse 8 ín aedífícío ís found ín the Roman and Moz-
arabíc Psaíters. The Goths ask why erome transíates
ící ’ ‹ † - by ín tecto, whereas the oíd Latín codíces have
ín aedífícío. erome ís supposed to show that tectum ís
the proper transíatíon of 8w( í, but he makes an ímpossíbíe
statement, that 8 ‹ † ‚ ís the same as ma “ níana, a state-
ment whích couíd not under any círcumstances have pro-
ceeded from hím.
” ˆ † • ís, índeed, a fíat roof, but maeníanum ís a
baícony, and uíwt was never ídentícaí wíth maeníanum.
The íatter was known ín Greek as C TT c, whích ín 423
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTEE TO T E GOT S 83
was sub ected to stríct buíídíng íaws. 102 erome frequentíy
uses doma, whích he correctíy transíates by tectum, 103 and
ede quoted hís defínítíon of doma from erome. 1M The
íatter, too, knew that macníanum and ‚ ‚ ) or íocTpíq
were the same. 105 e uses the word soíaríum for both
roof and baícony, whích ís correct, because ít símpíy
means a sunníng píace but ín the fírst case he says
soíaríum tectí, the sunníng píace of the roof, ín the
second, soíaría de coenacuíorum paríetíbus emínentía, the
sunníng píaces whích protrude from the waíís of the upper
chamber or from the upper part of the house. Thís
defínítíon and the statement that e oataí refers to the
Roman soíaríum stamp the passage from erome as abso-
íuteíy genuíne, for even íater, ín 531, these bay wíndows,
for that ís meant by soíaría, are dístínctíy known ín íaw
as Roman. íoe esídes, erome, ín the case of wy.a, says
that Peter, to reach the u a had to waík a story hígher
than the coenacuíum, transcendít coenacuíum, et venít ad
tectum, whereas, ín the case of maeníana, he not oníy
102 faeníana, quae Graece ítuarat appeííant, síue oíím constructa
síne ín posterum ín prouíncíís construenda, nísí spatíum ínter se per
dec-cm pedes ííberí aerís habuerínt, modís omníbus detruncentur, Code
ustíníanus, III. 10, 11.
íos Transcendít coenacuíum, et venít ad tectum, quod sígnífícan-
tíus Graece / ˆ dícítur, Id est, tectí soíaríum, Comment, ín Eze-
chíeíem, LI, ín Mígue, voí. , coí. 399.
104 Doma et e ceísus et secretus est íocus. uod ením doma
Graece, Latíne dícítur tectum, Super Paraboías Saíomonís Aííegoríca
E posítío, cap. , ín Mígne, voí. CI, coí. 1014.
íos • ‚ autem š Ž appeííant soíaría de coenacuíorum pa-
ríetíbus emínentía, síve Meníana ab eo quí ea prímus ínvenít, quae
nonnuííí Graecorum Ar-rpaí vocant, Comment, ín Ezechíeíem, cap.
LI, ín Mígne, voí. , coí. 403.
106 TI Sí efffírífof v ‚ d oí/ Uera crw pta fíera Tbv írap vra vb vv ‡ / / •
T • MU ffavíSwv yírcffffat, ‚ ƒ ruv eyo U fwv pu /.mvícrt :-- oít
, S íca o woSwv, f vat SL • TTI I • U / -í-ra u S o ˆ €
Code ustíníanus, III. 10. 12.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
84 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
speaks of them as de coenacuíorum paríetíbus emínen-
tía, but aíso ídentífíes them wíth the e Okaí, of v. 15,
whích ín the uígate ís transíated by anguíus. The pas-
sage ín the íbíe makes ít cíear that thís anguíus ís ín the
upper part of the buíídíng, and not on the roof.
Isídore defíníteíy says that maeníana, buíít of wood or
stone, pro ected from the buíídíngs, and he ídentífíes them
wíth soíaría, because they were open to the sun and aír.10T
In another píace he correctíy states that the Greeks caííed
tecta 8íí aTa.10s So far not a síngíe author ídentífíes
8 ít .orta wíth maeníana.
In the ancíent Latín-Arabíc gíossary,109 whích ís aímost
entíreíy based on Isídore and contaíns aíí the Arabíc
gíosses found ín Code Toíetanus 15, 8, there are a few
íemmata whích owe theír orígín to a períod after Isídore,
hence must have been e cerpted after 733, when the Code
Toíetanus 15, 8 was wrítten. ere we fínd:
domatum moenía superíoríbus domus
doma grece tectum íatíne domata ením píuraíís moenía
ueí superíores domus.
One can easííy see how these íemmata arose. The fírst ís
símpíy two gíosses to the Greek versíon of Deuteronomy
II. 8:
domatum moenía superíoríbus domus
ICOIT aett t :yvr.v TIp 8 0(A2T( SOU.
The ancíent Latín versíon before erome had wrítten fa-
des coronam soíarío tuo, whích ís a very cíose renderíng
107 Moeníus coííega Crassí ín foro proíecít materías, ut essent íoca
ín quíbus spectantes ínsísterent, quae e nomíne eíus Moeníana appeí-
íata sunt. aec et soíaría, quía patent soíí. Post haec aííí íapíde, aííí
matería aedífícavere portícíbus moeníana, et foríbus et domíbus adíe-
cerunt Soíaríum, quod soíí et aurís pateat, . 3. 11-12.
IDS Domus e Graeca appeííatíone vocata nam 3íí/ rra Graecí tecta
dícunt, . 3. 1.
íce Ch. . Seyboíd, Gíossaríum íatíno-arabícum, eroííní 1900.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 85

of the Greek, but erome wrote, fací s murum tectí per
círcuítum, whích ís not as good as hís versíon ín hís
Díaíogua adver sus Peíagíanos, fací s íorícuíam tecto tuo
ín círcuítu. no In the íatter case, cTsc vT v ís rendered
by íorícuíam ín círcuítu, a protectíon aíí around, whííe
ín the uígate ít ís gíven by murum ín círcuítu, a waíí
aíí around. ” ˆ † ís ín both cases transíated by tec-
turn, whííe the oíder versíon has símííaríy soíaríum
for ít. ut the íater commentator, who, beíng a Spanísh
Goth, wanted to foííow the Greek te t more cíoseíy, mís-
took murum tectí of the uígate for the renderíng of
ateípavT)v, and so wrote domatum moenía, that ís, the
waíís of the roof, ust as ín the uígate. Over the datíve
‚ „ t í he símííaríy wrote the datíve superíoríbus do-
mus, e was mísíed by the resembíance of moenía and
moeníana to caíí the 5 ˆ † , the roof, the upper part of the
house, whích ís not e act but he díd not understand
under moenía anythíng eíse but waíís.
A second Latín-Arabíc gíossator místook moenía su-
períoríbus domus as a gíoss to domatum, so he hastened
to e píaín the grammatícaí forms doma, domata. and ín-
correctíy ídentífíed doma wíth waíís or upper parts of a
house. The medíaevaí gíossators copíed the second Span-
ísh gíoss wíthout a change, m and ít can be shown that
thís díd not take píace before the end of the eíghth century,
íf as earíy as that. The Angío-Sa on Leyden Gíosses stííí
correctíy ídentífy doma wíth a fíat roof or open porch, m
whííe the Corpus Gíosses wríte domatío quae moenía
no MIgne. voí. III, coí. 631.
ín Domata moenía veí superíores domus, Corpus gíossary, I . 68,
230, . 287, 409.
112 In d mate suo, In soíarío suo domatíous portícíbus ueí atríí •
que non tegent domatís, domus síne tecto ueí spínarum, esseís, op.
cít.. p. 98 f.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
86 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
íatíní dícunt, and moenía superíor domus, whích are
ídentícaí wíth the Latín gíosses.
If we now once more tnrn to erome, we fínd ín hís
commentary to Daníeí I. 6:118 uod cum Daníeí com-
perísset, íd est, constítutor , íegem, íngressus est domum
suam, et, fenestrís apertís ín coenacuío suo contra eru-
saíem, tríbus temporíbus ín díe fíectebat genua sua, et ado-
rabat: confítebaturque coram Deo suo sícut ante facer
consueverat. De omní Scríptura sancta c íerí memoría
congregandum est, ubí 5 † ‚ , quae Latíne dícuntur menta
veí tecta, síve soíaría, et vu aía, íd est, coenacuía íegerí-
mus. Nam et Domínus noster Pascha c í br t ín coena-
cuío: et ín Actíbus Apostoíorum super centum vígíntí
anímas credentíum Spírítus sanctus descendít ín coenac-
íííum. Et nunc Daníeí r gís ussa contemnens, et ín Deo
habens fíducíam, non orat ín humííí íoco, sed ín e ceíso:
et fenestras aperít contra erusaíem, ubí erat vísío pacís.
Orat autem secundum praeceptum Deí, Díctaque Saíomo-
nís, quí contra tempíum orandum esse admonuít. Tría
autem sunt t mpora quíbus Deo fíectenda sunt genua : ter-
tíam horam, se tam et nonam eccíesíastíca tradítío ínteííí-
gít. Deníque tertía hora descendít Spírítus sanctus super
Apost íos. Se ta voíens Petrus comedere, ad oratíonem
ascendít ín coenacuíum. Nona, Petrus et oannes perge-
bant ad tempíum.
The comment ís eíther not at aíí erome s or badíy ín-
terpoíated. › ƒ ˆ ƒ „ occurs oníy ín one of the passages
quoted, and ín the íemma from Daníeí neíther v fa ov
nor Sw A ís used, but oko or unepuov. erome apparentíy
díd not use the Greek words ín thís passage. Thís ís
borne out by hís equatíon of Síb a and menía, veí
tecta, síve soíaría, whích neíther ede, nor Isídore
know anythíng about, and whích, as we have seen, ís due
us Mígne, voí. . coí. 524.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 87
to a mísunderstandíng of the gíossed passage ín Deuteron-
omy. Indeed, wíth aíí hís careíess work, erome wouíd
hardíy have saíd he wouíd try to thínk ín an offhand man-
ner of the passages where coenacuíum occurred. It ís even
doubtfuí whether the whoíe díscussíon ís by erome, for
ín hís transíatíon of the Acts he says ascendít Petrus ín
superíor a, and ín hís commentary to chapter of
Proverbs ede not oníy ídentífíes ˆ ƒ . wíth tectum, but
says that superíor ín Acts means the híghest pín-
nacíe. u
The passage ín the Letter to Sunnía and reteía ís far
more correct as regards the quotatíons from erome. ere
we are correctíy toíd that Peter went up to the roof and
not to the coenacuíum, erome ís asked why he transíates
Su)(Aa by tectum, whereas the oíd Latín transíatíon has
aedífícío. Aíí of a sudden the Goths are shown to be ínter-
ested ín the taía as weíí as the Greek te t, and thís tíme
erome ís made a stíckíer for a precíse transíatíon from
the Greek, aíthough he has emphasízed the fact that the
meaníng and not precíse transíatíon ís to be sought.
ut íf erome ís so partícuíar and absoíuteíy correct
about the use of tectum for Su(ía why does he contradíct
hís own carefuí dístínctíon ín Ezechíeí LI There he
made ít cíear that maeníana and tecta, eCcbmaí and ˆ † ‚ ,
were quíte dístínct, and here, where he correctíy quotes
every case of ’ ˆ ‚ ín the íbíe, and omíts every case of
‹ ‚ • or avtoyata, he ís made to confuse the two. And
íf he díd confuse them, why do the other authors, íncíudíng
Isídore, avoíd that confusíon and correctíy dístínguísh
between SW M • and maeníanaf It ís cíear that the forger,
ín e cerptíng erome, índíscrímínateíy put aíí superíora
m In Ac t íbus ‚ poetoíorum, ubí Petrus ín superíora ad orandum
ascendít, pro superíoríbus, ín Graeco Sufía acríptum est. Meííus est
ergo ín aítítudíne vírtutum manere quempíam ííberum a víncuíís
u oríís, Mígne, voí. CI, coí. 1014.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
88 ISTOEY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
and coenacuía ínto one cíass € ” a naturaí místake to make,
sínce these two terms are generaí and not specífíc, and
refer eíther to the upper story or to the roof. The uní-
formíty ín usíng mocnía as an equívaíent for 8 † . ín the
eíghth century gíossaríes, and not maeníana, shows that
they aíí proceeded from the same Spanísh source, and
that the compííer of the Letter to Sunnía and reteía,
who knew Isídore s defínítíon of maeníana, made the cor-
respondíng change, even beyond the statement ín the Com-
mentary to Daníeí, íf that was known to hím, whích ís
e tremeíy doubtfuí.
In verse 7 everythíng referríng to erome ís faíse. In
hís Tractatus de Psaímo CI he íeaves the word untrans-
íated, foííowíng the e ampíe of the precedíng transíatíons
and of hís own two Psaíters, but dístínctíy e píaíns nyctí-
cora as a níght raven.115 In hís transíatíon of the Psaí-
ter from the ebrew he wrítes, factus sum quasí bubo
soíítudínum, even as he transíates vu -rt opa of Levítícus
I. 17 by bubo. m In Levítícus I. 16 he wrítes noctua
for the Gr. ƒ ž ‡ - m Precíseíy the same dístínctíon ís
made by hím ín Deuteronomy I . 16, where we have
nyctícora for Gr. vu Tí apaC, and ín Deuteronomy I .
16, where he agaín transíates 7 u ‡ by noctua. Thus ít ís
an ímpossíbíííty for hím to have saíd that he generaííy
foííowed noctuam of the Sí th Edítíon, and that they were
ín the wrong who transíated vu Tt opcrC by bubo. The an-
cíents díd not for a moment connect noctua wíth vu tt dpa .
St. Augustíne etymoíogízed nyctícora as amans noc-
115 oetus sum sícut nyctícora ín domícííío. Scímus quía corvus
níger est, et níhíí habet ín se aíbum. yberboííce voíuít dícere, quod
factua sum sícut nyctícora . SI ergo In díe níger est, quanto magía
In node Síc ergo factus sum propter peccata mea memetípsum con-
síderans, An cdota Maredsoíana, voí. Iíí, pars II, p. 159.
ííe Mígne, voí. III, coí. 312.
ín íbíd.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 89
tern, 118 and Gregory the Great knew oníy of the equí-
vaíent bubo for nyctícora . m It was apparentíy Isídore
who was the fírst to make the místake, by mísunderstand-
íng St. Augustíne s etymoíogy: nyctícora ípsa est noc-
tua, quía noctem amat ( II. 7. 41). After that the
ídentífícatíon ís common, for we fínd ít ín rabanus Mau-
rus 12 and eísewhere. Another bíunder the forger com-
mítted ín connectíon wíth nyctícora ís ín statíng that the
ebrew word for nyctícora was bos, whereas ít shouíd
be cos, but thís may be an error of the copyísts. In hís
transíatíon from the ebrew he wrítes quasí bubo soíítu-
dínum, yet ín the Letter he says that ín ebrew he wrote
sícut noctua ín ruínosís.
In verse 11 írae tuac ís ín the Mozarabíc Psaíter, and
some Septuagínt te ts have T • C prf • . It ís not cíear
what the díscussíon ín verse 15 stands for, but puívís ís
used by St. Augustíne and Mcdíoí. and aíso ín erome s
transíatíon from the ebrew.
64. Centesímo secundo: non ín perpetuo
írascetur (Ps. CIL 9). Pro quo ín Graeco ínue-
nísse uos dícítís: non ín fíncm. Sed uerbum e-
braícum nese et perpetuum et fínís et uícto-
ría pro íocorum ínteííegítur quaíítate.
Perpetuum ís ín the Gaííícan Psaíter, /mem. ín the
Roman and Mozarabíc Psaíters.
65. Centesímo tertío: quí facís angeíos tuos
spírítus (Ps. CIII. 4). Pro quo ín Graeco ínue-
nísse uos dícítís: otuv TO ™ ‡ YY ou a › Tou, íd est:
quí facít angcíos suos. A quíbus breuíter quae-
118 Enarratío ín Psaímum CI, In Mígne, voí. II, coí. 1298.
D Nyctícora , quí aíí nomíne dícítur, In septem Psaímos
Poenítentíaíes E posítío, íbíd., voí. L I , coí. 608.
120 Nyctícora Graeco vocabuío dícítur noctís corvus, quern qu dam
bubonem, quídam noctuam esse dí erunt, De uníverso, íbíd., voí. C I,
coí. 251.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
90 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ríte, quomodo, cum ad deum sermo sít, quasí
ad aííum íoquens propheta repente mutetur, ma-
íme cum síc íncípíat : domíne, deus meus, magní-
fícatus es uehementer confessíonem et decorem
índuístí (Ps. CIII. 1), et: quí tegís ín oquís supe-
ríora eíus € ” íd est caeíí € ” , quí ponte nubem ascen-
sum tuum, quí ambuías super pennas uentorum
(Ps. CIII. 3). Et st a t ím sequítur: quí fads an-
geíos tuos spírítus et mínístros tuos ígnem uren-
tem. uí fundastí terraín super stabííítatem suam
(Ps. CIII. 4-5). Et post pauíuíum: ab íncrepa-
tíone tua fugíent, a uoce tonítruí tuí formídabunt
(Ps. CIII. 7). Et: ín íoco, quern fundastí eís.
uí emíttís fontes ín conuaíííbus (Ps. CIII. 8).
Et íííud : ut educas panem de terra (Ps. CIII. 14).
Sí ergo omnía ad secundam personara sunt, íd
est ad deum, quomodo ín uno uersícuío tertía per-
sona subíto et e tra ordínem íntroducítur In
eodem : a uoce tonítruí tuí formídabunt (Ps. CIII.
7). abet et ín ebraeo tonítruí tuí et míror,
quomodo apud Latínos scríptorum sub-
tractum sít. In eodem : hoc mare magnum et spa-
tíosum maníbus (Ps. CIII. 25). Dícítís ín Graeco
maníbus non haberí. Et ego nouí, sed e e-
braíco et de Theodotíonís edítíone ín Septuagínta
sub asterísco addítum est. Deníque et ín ebraeo
íta scríptum est: ze baíam gadoí uarab ídaím,
quod Aquíía síc ínterpretatus est: -f aí íc a-
-/spaív et omnes ínterpretes : aun) o aeaa
aí e pu wpo y aív. Et hoc secundum e-
braícam dícítur propríetatem sTct opt u , quod
quasí e pansas manus habeat et ín se cuneta
suscípíat. In eodem: ut educas panem de terra
(Ps. CIII. 14). Pro quo ínuenísse uos dícítís:
ut educat sed non potest aííud ad ípsum, aííud
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 91
de ípso dící. Aut omnía quasí ad deum íoqueba-
tur propheta aut omnía ad aíí mu de eo referebat.
Cum autem píeraque ad ípsum dírígantur, et ea,
quae ambígua sunt, ad ípsíus personam dírígenda
sunt. In eodern : herodíí domus du est eorum
(Ps. CIII. 17). Pro herodío, quod ín ebraeo
dícítnr asída, Symmachus f Ttva, íd eat míí-
uum, ínterpretatus est. Deníque et nos íta uertí-
mus ín Latínum : íbí aucs nídífícabunt mííuí abíes
domus est, quod scííícet semper ín e ceísís et ar-
duís arboríbus nídos facer consueuerít. Unde et
se ta edítío manífestíus ínterpretata est: mííuo
cupressí ad nídífícandum. Pro abíetíbus autem
et cupressís ín ebraeo ponítur barusím, quod
magís abíetes quam unapíor ouc sígnífícat. In
eodem : petra refugíum crínacíís (Ps. CIII. 18).
Pro quo ín ebraeo posítum est sphanním et
omnes Toíc oíP TPu fo11: uoce símííí transtuíe-
runt e ceptís Septuagínta, quí íepores ínterpre-
tatí sunt. Scíendum autem anímaí esse non maíus
erícío, habens símííítudínem m rís et ursí, unde
et ín Paíaestína € ‡ 5 † . • dícítur. Et magna est
ín ístís regíoníbus huíus generís abundantía
semperque ín cauernís petrarum et terrae foueís
habítare consuerunt.
The whoíe díscussíon of verse 4 ís absurd, because
facít angeíos suos ís ín the Roman and Mozarabíc Psaí-
ters, aíso ín a number of quotatíons, m even though he
wrítes fads angeíos tuos ín the Gaííícan Psaíter and ín
Tractatus de Psaímo CIII. Símííaríy verse 3 has ambu-
m Líber contra oannem íerosoíymítanum, 15, In Mígne, voí.
III. coí. 367, Comment, ín Isaíam, I. 2, Ibíd., voí. I , coí. 94,
b III. 11 seqq., › , coí. 617, Comment, ín EzecMeíem, III. 11
seqq., íbíd., voí. , coí. 272, Comment, ín Daníeíem, II. 10, íbíd.,
coí. ‘ 32.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
92 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
íuí ín the Roman and Mozarabíc Psaíters and ín quota-
tíons. m So, too, ín verses 4 and 5 we have suos and e us
and ín verse 14 educat ín the Roman and Gaííícan Psaí-
ters. In verse 25 maníbus ís omítted ín the Roman and
Mozarabíc Psaíters, ín the Commentaríoíí and ín most
quotatíons, ˆ and yet erome ís made to píead for the
ebraíca ventas. The díscussíon ín verse 17 shows
cíearíy that the forger ís not tryíng to bríng back the
ebraíca verítas, but the Gaííícan Psaíter, for, whííe
the fírst reads míívo abíes domus e us, the íemma ín the
Gaííícan Psaíter ís hcrodíí domus du eorum. Indeed,
the díscussíon ís contrary to that ín the Tractatus de
Psaímo C I, where we have erodíon voíatííe est nímíae
magnítudínís : dícítur autem víncere et aquííam, et ípsam
habere escam et non est sícut aíía voíatííía, quae habent
constítuíos nídos, et ad vesperam vadunt ad sua íoca sed
hoc ubícumque conprehenderínt íííum tenebrae, íbí dor-
mít.
The díscussíon of verse 18 shows that the forger was
better acquaínted wíth the zooíogy of the Míddíe Ages than
wíth that of the fourth century. The íemma ís that of the
Gaííícan and Roman Psaíters, whííe crícíís ís used ín the
transíatíon from the ebrew. In the Tractatus de Psaí-
mo C f we have the e píanatíon for herínaceus quí
tímídus est, whííe ín hís Commentary to Matthew II.
25, he gíves the aíternatíve íemma, pctra refugíum Icporí-
bus, as ín the Septuagínt, and síve herínacíís, as ín hís own
wrítíngs, and e píaíns the word as foííows: tímídum
ením anímaí ín petrae cavernas se recípít : et cutís spera,
122 Comment, ín Isaíam, I. 2, íbíd., voí. I , coí. 94, L I. 16,
16, íbíd., coí. 664.
128 Comment, ín Isaíam, II. 1, In Mígne, voí. I , coí. 306.
Comment, ín Naum, I. 4, Ibíd., voí. , coí. 1235, Comment, ín Abaruc,
I. 8, 9, íbíd., coí. 1318. ut ít occurs ín Comment, ín acharíam,
. 11. 12, íbíd., coí. 1497.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 93
ot tota armata acuíís, taíí se protectíone tutatur. 124 It
ís cíear, therefore, that he thought of the anímaí eíther as
a rabbít, íf the Septuagínt transíatíon be foííowed, or a
hedgehog, íf the Antíqua meaníng ís used. In hís Com
mentary to Isaíah II. 10125 he wrítes Icparíbus, whííe ín
III. 8, 9 m he wrítes hcrínacíte síve íepor bm, so that
he everywhere íeaves the questíon open. rabanus Maurus
has coííected aíí the prevíous statements about herícíus
and herínacíus, whích show aíí the ínformatíon accessíbíe
from the eccíesíastícaí wríters.12T ere the story of the
hedgehog and the grape ís orígínaííy from the Physíoíogus,
but quoted verbatím from Isídore, II. 4, 7. The aííegorícaí
comparíson ís an ampíífícatíon of ede s comment to thís
verse.128 Then foííows a paraphrase of erome s comment
IM Mígne, voí. I, coí. ‘ ž .
125 íbíd., voí. I , coí. 50.
128 Ibíd., coí. 277.
127 erícíus anímaí spínís coopertum, quod e índe dícítur nomí-
natum eo quod subrígít se quando spínís suís cíaudítur. quíbus undíque
protectus est contra Insídías. Nam statím, ut aííquíd praesenserít,
prímum se subrígít, atque In gíobum conversus. In sua se arma recoííí-
gít. u us prudentía quaedam est. Nam dum abscíderít uvam de
víte, supínus sese voíutat super earn, et síc earn e híbet natíe suís.
erícíus ením mystíce peccatores acuí ís vítíorum píenos et astutía
nequítíae caííentes sígnífíca , et fraud Ibus et rapínís: quí per fraudem
de aíícnís íaboríbus síbí pastum quaerunt De quíbus scríptum est:
1 habet foveam erícíus, et catuíos suos nutrít (Isa. I ). Item
íííud. quod In psaímo scríptum est: Petra refugíum erínacíís (Ps.
CIII). erínacíus Idem est, quí et erícíus, anímaí omuíno tímíd um,
natura provídente semper armatum, cu us cutem Invícem setarum
sudes acutíssímae densíssímaeque communíunt. Cuí tarnen non suffícít
natíva munítío, scííícet ne aííqua fraude possít Intercípí, refugíum habet
semper In sa ís. uíe competenter aptatur, quí peccatís suís híspídus,
futura ud eía metuens, petram Chrístum fírmíssímum noscítur refu-
gíum habcre, In Mígue, voí. C I, coí. 227.
128 erínacíus, Id est, spínís peccatorum Invoíutís et desperatís-
símía est refugíum, íbíd., voí. … ˆ , coí. 1009.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
94 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
to Matth. III. 25, foííowed by a new paraphrase from
ede.
When we turn to the Letter we get the ímpossíbíe state-
ment that the herínaceus ís not íarger than the herícíus and
resembíes a bear and a mouse, hence ín Paíestíne ís caííed
€ … † • . erome míght have saíd that the anímaí acted
ííke a bear and íooked ííke a mouse, but the attempt to
ustífy the formatíon p ( uc ís dístínctíy the character-
ístíc of íater etymoíogísts. erome unquestíonabíy con-
fused the anímaí wíth a hedgehog or porcupíne, and so
díd aíí the íater wríters, whereas the forger knew that the
ebrew sphanním referred to the anímaí known by the
Arabs as ícabr and to zooíogy as hyra syríacus,129 a tímíd
anímaí, índeed, but totaííy íackíng quííís and unabíe to
protect ítseíf agaínst an enemy. We have aíready seen
that the crítícísm of Psaím CIII ís based on some Spanísh
source, as evídenced ín the díscussíon of 5o í a. Now thís
gíoss of the erínaceus shows íncontestabíy Spanísh ín-
fíuence, for ít ís oníy ín Spaín that círogríííus, from Gr.
oípoypu íoc, has the meaníng of coney, 13 that ís, an
anímaí quíte dífferent from a hedgehog, and ín appearance
far more cíoseíy resembííng the Syrían hyra . The
Gíossaríum íatíno- • ‚ has cunícuíus, canícuíus and
círogríííus aíí gíossed wíth qunaíyah, whííe cunícuíus
has aíso safan, whích ís the ebrew term for the hyra .
It can now be shown how the word € … ( • arose ín
Spaín from a mísreadíng and mísunderstandíng of a gíoss
ín erome. In hís Onom stíca sacra ˆ he gíosses safan
íabíum ueí íepus aut erícíus, 182 safan chírogryíííus íepus
ueí erícíus, 133 safan erícíus ueí íepus síve íabíum
129 See ítto s Encycíopedía of íbíícaí Scíence, sub shaphan.
130 See Ducange, sub í-.hírogríííus.
íst P. de Lagarde, G ttíngae 1887.
182 /bíd., p. 49.
MS íbíd., p. 87.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTEE TO T E GOT S 95
eíus. ˆ erome s ebrew was decídedíy fauíty and here
he confused eb. • sufarn mustache wíth „ – Safan
hyra . Thís ís proved concíusíveíy from the gíoss
safan íabíum síue barba superíorís íabíí, quam Graecí
( … ƒ ‚ … uocant. 135 Thís Gr. ua-a-/. ís aíso recorded
aysuaka, mí/stka, mrstuíc. A íater gíossator obvíousíy
thought that íabíum was ítseíf an anímaí, ust ííke erícíus
and epíís, and read (A š awt a as (A š ao Toc hence the forger
ventured on the zooíogícaí etymoíogy or etymoíogícaí zooí-
ogy that the anímaí resembíed a mouse and a bear, and
changed the order to € … † • , a word whích ís not recorded
anywhere ín Greek or Latín, e cept as quotatíons from the
Letter to the Goths.
66. Centesímo quarto: dedít terra eorum
ranas (Ps. CI . 30). Pro quo ín Graeco eqí)p4/Ev
uos íegísse dí ístís. uod potest íta ínterpretan :
ebuíííuít terra eorum ranas sed et ín hoc nuíía
est ín sensu mutatío et nos antíquam ínterpre-
tatíoneín sequentes, quod non nocebat, mutare
noíuímus. In eodem : et contríuít íígnum fíníum
eorum (Ps. CI . 33). Pro quo ín Graeco ínue-
nísse uos dícítís omne íígnus. Sed et hoc addí-
tum est et superfíuum. In eodem : quoníam me-
mor fuít uerbí sanctí suí, quod habuít ad Abra-
ham, puerum suum (Ps. CI . 42). Pro quo ín
Graeco íegísse uos dícítís 8v SISOSTO, íd est: quod
dísposuít. Ita ením et ín ebraeo et apud septu-
agínta habetur ínterpretes : œ TI † ƒ ž ‚ ) too 5you
‚ yíou a ™ TOU, ‚ ‡ € • A Ÿ paa( ‚ ƒ So ov ‚ .
Ergo, quod ín Graeco dícítur Sv ítífíeTo, ín hoc íoco
et superfíuum est et radendum.
In verse 10 the Roman and Mozarabíc Psaíters have
184 Ibíd., p. 91.
ías níd., p. 49.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
96 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
mísít terra. The Gaííícan Psaíter has edídít, whííe et
dedít occurs ín the Antíqua. In verse 33 omne ís ín the
Roman and Mozarabíc Psaíters. In verse 42 erome ís
made to dísavow quod habuít of the Gaííícan Psaíter
and quod íocutus est of the Roman Psaíter. ere he re-
ects the ebraíca verítas, aíthough for some reason
he omítted the words from the transíatíon from the e-
brew.
67. Centesímo quínto: confítemíní domíno,
quoníam bonus (Ps. C . 1). Pro quo ín Graeco
íegísse uos dícítís: quoníam pí o.tb , íd est suauís.
Sed scíendum, quod pí arb et ín bonum et ín
suaue uertí potest. Deníque et ín ebraeo íta
scríptum est: chí tob , quod omnes uoce símííí
transtuíerunt: quía bonus. E quo perspícuum
est, quod et pr) rtb bonus ínteííegatur. In
eodem: non fuerunt memores muítítudínís mí-
serícordíae tuae (Ps. C . 7). Dícítís, quod ín
Graeco ínuenerítís: et non fuerunt memores. Et
coníunctío superfíua est. In eodem: et ínrí-
taucrunt ascendentes ín mare, Mare Rubrum
(Ps. C . 7). Pro quo ín Graeco ínuenísse uos
dícítís: orí ape t pavav et putatís uerbum e uer-
bo debere transferrí: et amarícauerunt, Sed
et haec ínterpretatío adnuííatíoní consímííís est
síue adníhííatíoní . Legíte Ezechíeí et ínuení-
etís apa í paa b ínrítatíonem et e acerbatío-
nem semper e pressum, ubí dícítur: oí os apa-
í paívwv, íd est domus e asperans. In eodem: et
uídít, cum tríbuíarentur, et audínít oratíonem
eorum (Ps. C . 44). uídquíd e tra hoc ín Grae-
co ínuenísse uos dí ístís, superfíuum est.
In verse 1 the Roman and Mozarabíc Psaíters have
suavís. In verse 7 et ís ín the Roman and Mozarabíc
Psaíters. Of amarícaverunt St. Augustíne says e pres-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 97
síns de Graeco est. 189 The addítíon to verse 44 ís ín the
Antíqua.
68. Centesímo se to: et statuít proceííam
eíus ín aurum et sííuerunt fíuctue eíus (Ps. C I.
29). oc ergo, quod pro ísto ín Graeco ínne-
nísse UOS dícítís: aí e e-cí aev rf crratfíSí a rí
aí íarrí e c a pav, superfíuum est. In eodem :
et dedu ít eos ín portum uoíuntatís eorum
(Ps. C I. 30). Pro quo ínuenísse uos dícítís: ín
portum uoíuntatís suae. Sed ín ebraeo non
habet ephsau, quod uoíuntatís suae sígnífícat,
sed ephsam/ quod uoíuntatís eorum sonat.
In verse 29 St. Augustíne h s ítnpcravít proceííae et
stetít ín auram. In verse 30 Moz. has suae.
69. Centesímo s ptímo: e urge, gíoría mea
(Ps. C II. 3). uod dícítís ín Latíno non esse,
recte ín ísto psaímo non habet, quía nee apud
ebraeos • apud uííum ínterpretum repperí-
tur, sed habetur ín quínquagesímo se to psaímo,
de quo míhí uídetur a quodam ín ístum íocum
esse transíatum. In eodem : míhí aííenígcnae
amíd factí sunt (Ps. C II. 10). Pro quo ín
Graeco ínuenísse uos dícítís ‚ ‚ ƒ ‚ ƒ , hoc est
subdítí sunt . Sed hoc ín quínquagesímo nono
psaímo scríptum est ín praesentí autem íta apud
omnes ínuenímus transíatores : oí u ot Ict E-
affav, íd est amíd factí sunt, quod ebraíco dící-
tur ethrohe .
ere the Goths apparentíy are supposed to compíaín
because erome omíts c urge, gíoría mea, whích ís found
ín many Greek te ts, as ín Eusebíus, k íc í, -f 8 5
LOU, and aíso ín Latín te ts, as ín Cassíodorus. The
statements that the passage ís ín Psaím L I and that
ís ín Psaím LI are based on an ííí-dígested
Mígne, ‚ . II, coí. 862.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
98 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
borrowíng from St. Augustíne: Psaímum centesímum
septímum e ponendum non putaví quoníam am e posuí
eum ín psaímo quínquagesímo se to, et ín psaímo quínqua-
gesímo nono, e quorum postremís partíbus íste constat
uaecumque ígítur ín hoc psaímo centesímo septímo aíí-
quantuíum aííter posíta sunt, quam ín íííís duobus, e
quorum partíbus constat, non habent ínteííectum díffící-
íem: sícut ín quínquagesímo se to dícítur, Cantabo, et
psaííam e surge, gíoría mea ín ísto autem, Cantabo, et
psaííam ín gíoría men. Ad hoc ením díctum est ííííc, E -
surge, ut ín ííía cantaretur et psaííeretur. 137 esídes,
erome ís made to mísquote hímseíf and to mísstate the
fact, when he says that ot a dípu oí íp íaaav was by
aíí transíators gíven as amící factí sunt. In hís Roman
Psaíter he wrote, ust as ín verse LI . 10, míhí aííophyíí
subdítí sunt. In aíí e tant transíatíons we have subdítí
sunt. Oníy one manuscrípt, accordíng to Sabatíer, has
íípt íaaav, whích wouíd ustífy erome s versíon. Agaín,
he díd not stíck to hís transíatíon, míhí amící factI sunt,
ín hís versíon from the ebrew, but there wrote, cum
Phííístím foederabor or míhí Paíaestína foederabítur.
70. Centesímo nono: uírgam uírtutís tuae
emíttet domínus e Síon (Ps. CI . 2). Dícítís
uos ín Graecís codícíbus non íegísse uírtutís
tuae, quod manífeste et ín ebraeo et ín septu-
agínta ínterpretíbus habet. In eodem: domínare
ín medío ínímícorum tuorum (Ps. CI . 2). Dí-
cítís ín Graeco íegí: et domínare. Sed hoc nec
ín ebraeo habetur nee apud Septuagínta et su-
perfíuum est.
Sabatíer says that Moz. does not have tuae. Et domí-
nare ís ín St. Augustíne and eísewhere.
71. Centesímo decímo: confítebor tíbí, domí-
137 Mígne, voí. II, coí. 1430.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
. r.. T E LETTER TO T E GOT S 99
ne, ín toto corde. In Graeco ínuenísse uos dícítís :
ín toto corde meo. Sed et hoc híc superfíuum est.
Meo ís ín the Gaííícan, Roman and Mozarabíc Psaíters,
and ín Tractatus de Psaímo C .
72. Centesímo tertío d címo : deus autem no-
síer ín c eío (Ps. C III. 11). Pro quo ín Graeco
íegísse uos dícítís: ín c eío et ín terra. Sed et
hoc superfíuum est.
What erome says ís superfíuous ís ín St. Augustíne,
Moz. and a íarge number of other te ts. It ís aíso ín the
Roman Psaíter.
73. Centesímo quarto d címo: et ín díebus
mcís ínuocabo te (Ps. C I . 2). Dícítís, quod
ín Graeco non sít te , et bene e uestrís quoque
codícíbus eradendum est. In ípso : píacebo domí-
no ín regíone uíuornm (Ps. C I . 9). Pro quo
ín Graeco íegísse uos dícítís : píacebo ín conspectu
domíní. Sed hoc superfíuum est.
ere we get an e ceííent íííustratíon of eíghth or nínth
century te t crítícísm : tc ís omítted ín the Gaííícan Psaí-
ter, but somehow got ínto íate te ts. The Utrecht Psaíter
had the te, but scratched ít out, as may be easííy detected
ín the photographíc reproductíon. In verse 9 ín conspectu
Domíní ís ín St. Augustíne, and, what ís worse, erome
wrítes ín the Tractatus de Psaímo C , píacebo coram
Domíní ín the íemma and píacebo Domíno ín the díscus-
síon.
74. Centesímo s ptímo d címo: et ín no-
míne domíní, quía uítus sum ín eos (Ps. C II.
10). Dícítís quía ín Graecís codícíbus non ínue-
nírí sed et ín Latínís sub asterísco íegendum
est.
uía ís omítted ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
75. Centesímo octauo d címo : et medítabar
, -t ín mandatís tuís, quae dííe í (Ps. C III. 47).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
100 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
In Graeco uehementer addítum íegísse uos dící-
tís: sed hoc superfíuum est. In eodem: íeuauí
manus meas ad mandata tua, quae dííe í (Ps.
C III. 48). In Graeco íegísse nos dícítís: ad
mandata tua, (quae dííe í uehementer,) sed hoc
superfíuum est. In eodem: cogítauí uías meas
(Ps. C III. 59). In Graeco (íu ta) uías tuas
íegísse uos dícítís, sed hoc superfíuum est et
rectíus meas íegítur. In eodem: et uertí pedes
meos ín testímonía tua (Ps. C III. 59). In
Graeco íegísse uos dícítís: et auertí. Sed et hoc
superfíuum est. In eodem: ego autem ín toto
corde scrutabor mandata tua (Ps. C III. 59).
In Graeco ín toto corde meo íegísse uos dícítís:
sed híc meo superfíuum est. In eodem: aníma
mea ín man bus meís semper et íegem tuam non
sum obíítus (Ps. C III. 109). Pro quo ín
Graeco íegísse uos dícítís : aníma mea ín maníbus
tuís semper. Sed scíendum et apud ebraeos
et apud Septuagínta et omnes aííos ínterpretes
scríptum esse ín maníbus meís , et non ín maní-
bus tuís , quod ebraíce dícítur bachaffí et om-
nes apud Graecos eccíesíastíc ínterpretes ístum
íocum síc edísserunt et est breuíter híc sensus:
cottídíe p rícííter et quasí ín maníbus meís san-
guínem meum porto et tarnen íegem tuam non obíí-
uíscor . In eodem : e ítus aquarum dedu erunt
ocuíí meí, quía non custodíerunt íegem tuam (Ps.
C III. 136). Pro quo ín Graeco íegísse uos
dícítís, quía non custodíuí íegem tuam. Sed hoc
superfíuum est, quía et ín ebraeo íegítur: ríuí
aquarum fíuebant de ocuíís meís, quía non custo-
díerunt íegem tuam. In eodem: pronuntíabít
ííngua mea eíoquíum tuum (Ps. C III. 172).
Pro pronuntíabít ín Graeco • ƒ ‚ • uos íegísse
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 101
dí ístís, quod uerbum, síue dícas pronuntíabít
síue effabítur síue íoquetur, íd ípsum sígnífí-
cat. Deníque et nos de ebraeo íta uertímus:
íoquetur ííngua mea sermonem tuum.
In verse 47 vehementer ís ín the Mozarabíc Psaíter,
whííe the oman Psaíter has nímís. In verse 48 vehe-
menter ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters, and near-
íy aíí te ts have vaíde or nímís. In verse 59 tuas ís ín the
Mozarabíc Psaíter, ín the Antíqua and ín Carnut. Avertí
ís ín St. Augustíne, Casín. and the Paíat. versíon of the
Gaííícan Psaíter. Mco of verse 69 ís ín the Roman and
Mozarabíc Psaíters. Tuís of verse 109 ís ín the Roman
and Mozarabíc Psaíters. In verse 136 St. Augustíne and
St. Ambrose have custodíví.
76. Centesímo nono decímo: domíne, ííbera
anímam meam a íabíís íníquís, a ííngua doíosa
(Ps. C I . 2). In Graeco íegísse uos dícítís: et
a ííngua doíosa. Et superfíuum est.
The et ís ín the Gaííícan and Roman Psaíters, though
ít ís omítted ín the transíatíon from the ebrew.
77. Centesímo uícesímo se to: beatus uír,
quí ínpíebít desíderíum suum e ípsís (Ps.
C I. 5). In Graeco dícítís uír non haberí,
quod manífestíssíme et ín ebraeo et ín septua-
gínta ínterpretíbus contínetur.
Some Greek te ts and Prosper omít the word.
78. Centesímo uícesímo nono: propter íe-
gem tuam sustínuí te, domíne (Ps. C I . 4).
Dícítís uos ín Graeco ínuenísse: propter nomen
tuum, et nos confítemur píura síc e empíaría
repperírí. Sed quía uerítatí studemus, quíd ín
ebraeo sít, símpíícíter debemus dícere: pro
nomíne síue íege apud eos íegítur thíra , quod
Aquíía ínterpretatus est ípd ov hoc est tímorem ,
Symmachus et Theodotíon v ov, íd est íegem ,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
102 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
putunt.os thora propter íítterarum símííítudínem
íod et uau, quae tantum magnítudíne dístíngun-
tur. uínta edítío terrorem ínterpretata est,
se ta uerbuín.
Thís ís a compíete somersauít, íf the statement makes
any sense at aíí. eretofore he ínsísted on the correctness
of the ebrew te t now he proposes to correct the e-
brew thíra to thora, ín accordance wíth Theodotíon s ver-
síon. If the correspondíng passage ín the revíaríum ín
Psaímos ís genuíne, erome dístínctíy ídentífíes íe wíth
íe spírítuaíís.
79. Centesímo tríc símo prímo : sícut íura-
uít domíno, uotum uouít deo íacob (Ps. C I.
2). Pro eo, quod nos ínterpretad sum us uotum
uouít , ín Graeco ‚ ) ’ ‚ íegísse uos dícítís et
putatís ínterpretar debuísse orauít, sed hoc
maíe E › • ) eííím pro íocorum quaíítate et oratío-
nem et uotum sígnífícat secundum íííud: redde
deo uota tua (Ps. LI . 14), íd est ‚ • … • • .
In LI . 14 St. Augustíne and other te ts have pre-
ces tuas.
80. Centesímo tríc símo quínto: quí fecít
íumínaría magna (Ps. C . 7). Dícítís,
quía ín Graeco ínuenerítís : magna soíus sed hoc
de superíor uersícuío est, ubí íegírnus quí fecít
mírabííía magna soíus (Ps. C . 4). Ibí
ergo íegendum est et híc quasí superfíuum non
scríbendum.
Not oníy does soíus occur ín œ . and a íarge number
of te ts, but St. Augustíne adds: Sed quíd est, uí fecít
mírabííía magna soíusf An quía ínuíta mírabííía per
Angeíos et per homínes fecít Sunt quaedam magna quae
soíus Deus facít, et ípsa e sequítur dícens, uí fecít coeíos
ín ínteííectu. uí fírmaí t terraín super aquas, uí fecít
.., € : íumínaría magna soíus: ídeo et híc addídít, soíus, quía
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
TUE LETTER TO T E GOT S 103
caetera mírabííía quae dícturus est, per homínes fecít.
Cum ením dí ísset, uí fecít íumínaría magna soíus quae
eínt eadem íumínaría, secutus aperuít, Soíem ín potesta-
tem díeí, íunam et Steíías ín potestatem noctís. Deínde
íncípít dícere quae per Angeíos veí per homínes fecerít :
uí percussít Aegyptum cum prímogenítís corum et
caetera, Uníversam ígítur creaturam, non utíque Deus
per aííquam creaturam, sed soíus fecít. Cu us creaturae
quasdam partes e ceííentíores commemoravít, e quíbus
uníversa cogítaremus, ínteííígíbííes coeíos et vísíbííem ter-
ram : et quoníam sunt etíam coeíí vísíbííes, commemoratís
eorum íumínaríbus totum coeíeste corporeuín ut ab ípso
factum accíperemus, admonuít. 138
81. Centesímo tríc símo s ptímo: quoníam
magnífícastí super ‚ nomen sanctum tuum
(Ps. C II. 2). In Graeco repperísse uos
dícítís : super omnes. Sed ín Septuagínta íta íegí-
tur: 811 ( Eya uvotc í av -cb aytev sou, S • CU œ et
nos ín Latínum uertímus. Ceterum apud e-
braeos íta esse cognoscíte : quía magnífícastí super
omne nomen tuum uerbum tuum. íu ta edítío-
nem autem Latínam híc sensus est : quoníam ma-
gnífícastí super omne nomen, hoc est, quod ín
c eío et ín terra dící potest sanctum, fíííum
tuum.
Yet the Roman Psaíter has super nos. The Utrecht
Psaíter orígínaííy had omnes, but the s has been scratched
out the Mozarabíc Psaíter has super omnía.
82. Centesímo tríc símo octauo: quía non
est sermo ín ííngua mea (Ps. C III. 4).
Pro quo ín Graeco íegísse uos dícítís : quía non est
doíus ín ííngua mea, quod soíum se ta edítío
ínterpr taía est. Ceterum et apud Septuagínta
1M Mígne. voí. II, coí. 17 ‘ 8.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
104 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
et apud omnes ínterpretes et ípsum ebraícum
ueí a íav ueí oyov, íd est eíoquíum et uerbum,
scríptum habet. Deníque ebraíce maía dící-
tur.
ut doíus ís ín the Roman and Mozarabíc Psaíters.
83. Centesímo trícesímo nono: funes e ten-
derunt ín íaqueum (Ps. C I . 6). Pro quo
ín Graeco ínuenísse uos dícítís: funes e tende-
runt íaqucum pedíbus meís. Sed hoc ín hoc íoco
superfíuum est. In eodem pro eo, quod est:
habítabunt rectí cum uuítu tuo (Ps. C I .
14), ín Graeco repperísse uos dícítís: et habíta-
bunt sed híc et coníunctío superfíua est.
In verse 6 ín íaqucum pedíbus meís ís ín the Roman
Psaíter, whííe the Mozarabíc Psaíter has contínuatís pedí-
bus meís. In verse 14 et ís ín the Gaííícan and Roman
Psaíters, though omítted ín the transíatíon from the e-
brew.
84. Centesímo quadragesímo: díssípata
sunt ossa no tra secus ínfernum (Ps. C L. 7).
Pro quo ín Graeco íegísse uos dícítís: ossa eorum.
Sed et hoc superfíuum est.
Ta data athtív ís ín many good Septuagínt te ts.
85. Centesímo quadragesímo se to: nee ín
tíbíís uírí benc píacítum crít cí (Ps. C L I. 10).
Pro eí domíno íegísse uos dícítís, quod non
habetur.
It ís true that Domíno ís not ín any te t, but ín the
Tractatus de Psaímo C L I erome e píaíns non píacet
eí by non píacet Deo.
86. Ideo autem, quod et uos ín fíne sceduíae
quaerítís et sanctus fíííus meus Auítus frequenter
effíagítat, quomodo Graeca ínterpretanda sunt
uerba, breuíter adnotauí. Nso ,AT)vía mensís e or-
díum est, quod nos secundum Latínae íínguae
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E LETTER TO T E GOT S 105
propríetatem kaíendas possnmus dícere. Uerum
quía apud ebraeos mensís secundum íunae c r-
sum supputatur et apud Graecos (n w) íuna dící-
tur, veo(M víoquasí noua íuna appeííatur. š € ƒ †
autem desertum ueí soíítudínem sígnífícat, 6o vo
sedem ueí soííum, vu Tí pa ‡ , ut dí ímus, noctuam.
uv u(a non u batíní ínterpretatí sunt, musca
canína dícítur per u Graecam íítteram, sed íu ta
ebraícam ínteííegentíam per 8( • 6 ƒ ƒ ƒ d bet
scríbí ot, ut sít oíva(Auía, íd est ‚ muscarum
genus, quod Aquíía, † . ˆ ‚ ƒ íd est omnímodam
muscam, ínterpretatus est. Aa ‡ suT p ov autem,
pro quo Latínus ascíam uertít, nos genus fer-
ramentí ínterpretamur, quo íapídes doíantur.
Deníque e ebraeo uertentes íta dí ímus: et
nunc scuípturas eíus paríter bípínne et doíatoríís
deraserunt (Ps. L III. 6) aí euTí ptovergo doía-
toríum dící potest.
Neomenía ís referred to ín erome severaí tímes, ˆ
and the quotatíon ín the Letter to the Goths comes nearest
to the passage ín Ezechíeí or to Isídore, M0 who aíso de-
139 Et menaís spírítuaíía, quando a puncto usque ad punctum íuna
compíebítur, et suo curret ordíne, ut effícíat mensem, Id est, kaíendaa,
quae Greece appeííantur ro/n ríaí, hoc est, mensís noví e ordíum, apud
quos Inítíum kaíendarum, non u ta soíís cursum, et díversa mensíum
spatía, sed u ta íunae círcuítum íncípít et fínítur, Comment, ín Isa-
íam, L I, 22, 23, ín Mígne, voí. I , coí. 674. Coíííguntur anní
quadríngentí septuagínta quínqu , quí facíunt anuos ebraícos qua-
dííngentos nonagínta, u ta íunares (ut dí ímus) menses. uí secun-
dum íííorum supputatíonem possunt facer per ínguíos menses díes
vígíntí novcm AI. vígíntí octo , et semís, Comment, ín Daníetem,
I . 24, íbítí., voí. , coí. 643 f. Mensís autem odes dícítur: deníque
Aquíía neomenía . Id est, h nírnííns ínterpretatus est: Symmachua et
Theodotíon mensem et est , per sínguíos menses hostís adveníet,
et cuneta vastabít, Comment, ín Osee, . 6, 7, íbíd., coí. 860.
140 Neomenía apud nos kaíendae, apud ebraeos autem, quía secun-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
106 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ríved ít from thís passage. The íatter ís more ííkeíy the
case, sínce the e píanatíon of € ‚ ) † . • ˆ and pavo ía
are based on Isídore. Símííaríy, as we have seen, vu tt o-
p C ís based on Isídore s defínítíon. The statement about
wrítíng oív 5n.ínoE ís absurd, sínce the Septuagínt knows
oníy … ƒ † ˆ and sínce ín the Roman Psaíter erome hím-
seíf wrítes musca canína ín Psaím L II. 45. It ís
true, erome wrote ín the transíatíon from the ebrew
omne genus muscarum and ín CI . 31 omnímodam mus-
cam, ín accordance wíth the z uía and … ( † ( … ‚ • of
Aquíía, who couíd not possíbíy have thought of the non-
e ístíng Gr. oív íAuta, but here had ín mínd eb. 3ív,
whích he místook for any crcb mí ture. Oníy a íater
etymoíogíst, who perpetrated † • ‚ … € … † • , couíd have
had the happy ídea of changíng uvo(íuía to oív uía. Sím-
ííaríy, aeaurqpíov doíatoríum ís due to Psaím L III. 6,
accordíng to erome s transíatíon from the ebrew, for
ín the Gaííícan and Roman Psaíter he wrítes oseta.
dum íunarem cursum menses supputantur, et Graece L íuna appeí-
íatur, índe neomenía, íd est ‚ íuna, I. 18. 10.
í Eremítae hí sunt, quí et anachorítae, ab bomínum conspectu
remotí, eremum et d sertas soíítudínes appeíantes. Nam eremum dící-
tur quasí remotum, II. 13. 4.
142 Sedís sínguíar numero propríe regní est, quí Greece
dícítur. Item thronum Graecí dícunt nos soííum, . 11. 9.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE.
S. eíter s1 study of erome s íemmata ín eremíah
ís of especíaí ímportance to us, sínce an ínvestígatíon of
the Psaíms íemmata ín aíí of erome s works bears out hís
concíusíons on every poínt. Reíter fínds the foííowíng
chíef varíatíons ín erome s quotatíons: (1) he varíes the
grammatícaí forms and synonyms, usíng them aíterna-
tíveíy ín símííar passages (2) unímportant words are
added or omítted at wííí (3) erome foííows the uígate
versíon ín the íemmata, but not servííeíy, substítutíng
words from hís own transíatíons, when these serve hís
purpose best (4) he treats the ebrew orígínaí and
Septuagínt versíon wíth equaí respect, e píaíníng now
from one source, now from another, but ín díffícuít passages
ob ectíveíy from both (5) he occasíonaííy ínvokes the
testímony of Aquíía, Symmachus and Theodotíon, now
foííowíng, now re ectíng them, ín so far as theír opíníons
seem to hím to bear upon the matter under díscussíon ( 6 )
ín the íemmata from the Psaíms, of whích, however, there
ís not any great number, he partíy quotes from hís trans-
íatíon from the ebrew and partíy from a pre- íerony-
mían uígate te t, but there are aíso unaccounted-for
varíatíons.
We shaíí now study the Psaíms íemmata ín erome ín
those cases where varíants occur.2
1 Sanctí Eusebíí ícronymí ín íeremíam Prophetam ííbrí se ,
índobonae, Lípsíae 1913, ín C EL., voí. LI . Proíegomena.
2 The foííowíng abbrevíatíons are used In the ííst of quotatíons:
Ab. Comment, ín Abacuc, Abd. Comment, ín Abdíam, Ag. Com-
ment, ín Aggaeum, Am. Comment, ín Amos, Apoí. Apoíogía adver-
sus ííbros Rufíní, en. De benedíctíoníbus acob Patríarchae, Com.
107
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
108 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
I. 1. ín cathedra pestííentíae, R., G., Trac.,
Ezech. (M. . 178), Mat. (M.
I. 167).
€ ” pestííentíum, Com., Os. (M. . 876).
€ ” derísorum, .
2. ín Iege domíní fuít voíuntas eíus et ín íege
eíus medítabítur díe ac node, R., Ep.
LIII (p. 448).
€ ” omít fuít € ” , G., ., Com., Trac.
3. et erít tamquam íígnum, quod píantatum
est secus decursus aquarum, quod fruc-
tum tínum dabít ín tempore suo et fo-
ííum eíus non defíuet, G., Trac., er. (p.
209), aquarum , Com.
€ ” decídet, R.
quasí íígnum fructíferum € ” aquarum , er.
(p. 387).
4. tamquam puívís quem pro ícít ventus a
facíe terrae, R., G., Com., Trac.
€ ” proíecít € ” , er. (p. 171).
Oommentaríoíí ín Psaímos, Dan. Comment, ín Daníeíem, Díd.
Interpretatío ííbrí Dídymí, Eccí. Comment, ín Eccíesíasten, Ep.
Epístíes (I € ” L ín CSEL., voí. LI , L I € ” C , íbíd., voí. L ).
Ezech. Comment, ín Ezechíeíem, G. Gaííícan Psaíter, . Líbrvm
psaímorum u ta hebraícam verítatem, íí. Interpretatío ítae S.
ííaríonís, om. Interpretatío homíííarum Orígenís, . . Líber
hebraícarum qvaestíonum ín Oenesím, I . Comment, ín Isaíam, er.
Comment, ín íeremíam (CSEL, voí. LI ), o. Comment, ín oe-
Icm, oan. Líber contra oannem íerosoíymítanum, on. Com-
ment, ín onam, OY. Adversus ovíníanum ííbrí duo, Luc. Díaío-
gus contra Lucíferíanos, M. Mígne, Patroíogía íatína, Maí. Com-
ment, ín Maíaríííam, Mat. Comment, ín Evangeííum ttatthaeí, Mí.
Comment, ín Míchacam, Na. Comment, ín Naum, Os. Comment,
ín Osee, Pach. Epístoía S. Pachomíí, Peí. Díaíogus adversííy Peía-
gíanos, R. Roman Psaíter, So. Comment, ín Sophoníam, Tent.
Decem tentatíones popv.íí Israeí, Trac. Tractatus ín ííbrum psaímo-
rvm, íg. Líber contra ígííantíum, írg. De perpetua vírffínítate
. Maríae ííber, a. Comment, ín acharíam.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 109
IT. 1. guare frcmuerunt gentes et popuíí medíta-
tí sunt ínanía f ’ ., G., Com.
quía € ” , a. (M. . 1522).
7. domínus í ít ad me, fíííus meus es tu, ego
hodíe genuí te, R., G., Com.
€ ” dícít € ” , a. (M. . 1443).
III. 3. muítí dícunt anímae mcac: non est saíus
ípsí ín deo e us. Díapsaíma, G.
€ ” íííír € ” , R.
€ ” huíc ín deo semper, .
€ ” íííí ín deo 8uo semper, • € . III (p.
228).
6. uoce mea ad domínum cíamauí, et e au-
díuít me de monte sancto sun. Díapsaí-
ma, R., G.
€ ” semper, • € . III (p. 229).
€ ” cíamaba € ” e audíet € ” semper, .
6. ego dormíví et sopuraíus sum et e aur-
re í, quía domínus suscepít me, G., er.
(p. 401).
€ ” somnum cepí et resurre í, quoníam Do-
mínus suscípíet me, R., Com.
€ ” somnum cepí et resurre í, quía, domínus
suscítavít me, Díd. (M. III. 146).
8. dent s peccatorum contrívístí, G., R., Ep.
III (p. 228).
€ ” conteruístí, Com.
9. domíní est saíus et super popuíum tuum
benedíctío tua. Díapsaíma, G.
€ ” omít díapsaíma, R.
€ ” seía, Ep. III (p. 228).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
110 ISTO Y OP A A ICO-GOT IC CULTU E
I . 2. ín tríbuíatíone dííatastí míhí, G., Cora.
€ ” me, R.
3. ut quíd dííígítís vanítatcm et quacrítís
mendacíum Díapsaíma, R., G., Com.
€ ” semper. Ep. III (p. 229).
quare € ” omít díapsaíma, Ep. C I (p.
171, € ” vanítatem , ach. (M. III.
89).
5. quae dícítís ín cordíbus vestrís, et ín cubí-
ííbus vestrís conpungímíní. Díapsaíma,
R., € ” conpungímíní , Com.
€ ” semper, Ep. III (p. 229).
€ ” omít et € ” , G.
. 4. mane c audíes voc,cm meam, mane adsL íbo
tíb et vídcbo, R., G., Com., Trac., er.
(p. 98), Ezech. (M. . 462).
€ ” oratíonem € ” assístam tíbí € ” , Is. (M.
I . 82), So. (M. . 1378).
6. non habítabít u ta te maíígnus, R., Trac.,
‡ Is. (M. I . 562).
eque € ” , G., Trac.
9. díríge ín conspectu meo víam tuam, G.,
Trac.
€ ” tuo € ” meam, R.
rectam foc ín conspectu tuo víam meam,
Peí. (M. III. 578).
11. quoníam írrítnrcnínt te, domíne, G., Trac.,
Os. (M. . 901), Maí. (M. .
1560).
€ ” e acerbavcrunt te € ” , R.
13. domíne, ut scuto bonae voíuntatís tuae • -
ronastí nos, R., Com., Peí. (M. III.
569), Is. (M. I . 262, 378, 488).
€ ” omít tuae € ” , G., Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 111
I. 2. domíne, ne ín furore tuo arguas me, neque
ín íra tua corrípías me, G., ., Com.,
er. (pp. 139, 374), Is. (M. I . 89.
492, 678), o. (M. . 973), Mí. (M.
. 1204).
€ ” íra tua € ” furore tuo € ” , R., om. (M.
. 694, 712).
3. sana me, domíne, quoníam conturbata sunt
ossa mea, G., Ezech. (M. . 330).
€ ” omnía ossa mea, R.
6. ín ínferno autem quís confítebítur tíbí, G.,
R., Com., Ep. II (p. 190), írg.
(M. III. 186), Is. (M. I . 210),
Os. (M. . 865), Am. (M. .
1052), Mat. (M. I. 185).
€ ” omít autem € ” , ., Am. (M. .
1089).
7. íavabo per sínguías nodes íectum meum,
íacrymís meís stratum meum rígabo, G.,
Os. (M. . 880, 925).
€ ” omít meís € ” , R.
€ ” ín íacrymís meís € ” , Com.
€ ” ín íacrymís, omít meís € ” , Ep. C III (p.
326), Is. (M. I . 296).
9. díscedíte a me omnes quí operamíní íníquí-
tatem, G., R., Com.
recedíte € ” , .
recedíte € ” omít omnes € ” , Mí. (M. .
1192).
11. erubescant et conturbentur vehementer
omnes ínímící meí: convertantur et eru-
bescant vaíde veíocíter, G., convertan-
tur € ” veíocíter , Com.
€ ” avertantur retrorsum et € ” , R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
112 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
confundantur et revereantur omnes € ” con-
vertantur retrorsum, et confundantur
€ ” , Ezech. (M. . 156).
II. 8. synagoga popuíorum círcundabít te, et
propter hanc ín aítum regredere, R., G.,
Trac.
congregatío € ” omít et € ” ín e ceísum con-
vertere, Is. (M. I . 543).
13. nísí conversí fuerítís, gíadíum suum víbra-
bít arcum suum tetendít, et paravít íí-
íum, G., Trac., € ” víbrabít , Is. (M.
I . 664), arcum € ” íííum , a. (M.
. 1492).
€ ” eum, Is. (M. I . 223).
€ ” convertamíní € ” víbravít € ” , R.
€ ” convertamíní, a. (M. . 1448), € ”
víbrabít , Com.
14. ín ípso paravít vasa mortís : sagíttas suas
ardentíbus effecít, R., Is. (M. I .
223), a. (M. . 1492).
€ ” eo € ” , G., Trac.
sagíttas suas arsurís operatus est, Cora.
€ ” sagíttas suas ad comburendum operatus
est, .
17. convertetur doíor e us ín caput e us et ín
vertícem ípsíus íníquítas e us descendet,
G., Trac.
€ ” ín vertícem e us € ” , R.
revertetur € ” doíor SUMS € ” super vertícem
e us íníquítas sua € ” , .
€ ” super vertícem ííííus € ” , Is. (M. I .
635).
et doíor e us et íníquítas super vertícem
e us descendet, So. (M. . 1385).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 113
III. 3. ut destruas ínímícum et uítorem, G., Is.
(M. I . 209), Ezech. (M. .
260), Os. (M. . 865).
€ ” defensorem, R.
4. víd bo c eíos tuos, opera dígítorum tuo-
rum, .
€ ” omít tuos € ” , R., Com., oan. (M. III.
362), Is. (M. I . 645).
6. mínuístí eum pauío mínus ab angeíís, R.,
G., mínuístí (mínorastí) € ” ov. (M.
III. 290).
mínorastí € ” , Com.
9. quí perambuíant semítas marís, R., G., So.
(M. . 1342).
€ ” pertranscunt € ” , Com.
I . 1. pro occuítís fíííí, G., Trac., Ep. LUI (p.
450).
propter occuíta fíííí, R.
pro abscondítís fíííí, Com., Ep. L (p.
641).
6. nomen eorum deíestí ín aeternum et ín
saecuíum saecuíí, G., R., Is. (M. I .
297).
€ ” ín saecuíum et ín saecuíum saecuíí, Is.
(M. I . 146).
7. et cívítates eorum destru ístí, R., Luc.
(M. III. 168).
€ ” omít eorum € ” , G.
15. quí e aítas me de portís mortí: ut annun-
tíem omnes íaudes tuas ín portís fíííae
Síon, R., Na. (M. . 1267).
€ ” íaudatíones € ” , G., Is. (M. I . 20.4,
393).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
114 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
cantabo quíppe omnes íaudes € ” , om. (M.
. 783).
20. e surge, domíne, non confortetur homo, G.,
Is. (M. I . 222).
€ ” praevaíeat € ” , R.
24. quoníam íaudatur peccator ín desíderíís
anímae suac, et íníquus benedícítur, G.,
Os. (M. . 849).
€ ” et quí íníqua gerít € ” , R.
íaudatur ením € ” et quí íníqua gerít € ” ,
Eccí. (M. III. 1077).
30. ínsídíatur ín abscondíto quasí íeo ín spe-
íunca sua, G.
€ ” occuíto sícut íeo ín cubííí suo, R.
€ ” abscondítís sícut íeo ín cubííí suo, Ezech.
(M. . 164).
€ ” occuíto sícut íeo € ” , Ep. I (p. 49).
€ ” apocrypho € ” , Is. (M. I . 622).
36. contere brachíum peccatorís, G., Ezech.
(M. . 296).
conteres € ” R.
3. tetenderunt areum, R., Trac.
íntenderunt € ” , G., Peí. (M. III. 557),
Is. (M. I . 268), Am. (M. .
1013).
7. ígnís ct suíphur, G., Ezech. (M. . 19).
€ ” omít et € ” , R., Trac.
I. 7. ígne e amínatíon, probatum terrae, G., er.
(p. 120), Is. (M. I . 38), Ezech.
(M. . 212), Os. (M. . 832),
Ag. (M. . 1404), Mat. (M. I.
188).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 115
ígne e amínatum terrae, R., Ep. (p.
38), Ep. III A(p. 81).
ígne probatum terrae, Ep. III (p.
100), Eccí. (M. III. 1100).
9. ín círeuítu ímpíí ambuíant, R., G., Com.
€ ” ambuíabunt, ., Ep. CII (p. 148).
/
II. 1. usquequo avertís facíem, R., G., Is. (M.
I . 576).
quousque € ” , R.
quamdíu € ” , Is. (M. I . 352).
4. ne umquam obdormíam, R., G.
€ ” forte € ” , Ep. C I (p. 456).
III. 1. dí ít ínsípíens, R., G.
€ ” stuítus, ., Is. (M. I . 553).
3. non est quí facíat bonum, non est usque ad
unum, R., G., Com., er. (p. 168), Is.
(M. I . 312), Ezech. (M. .
234), a. (M. . 1521).
€ ” fuít quí faceret € ” fuít € ” , er. (p. 109).
4. devorant píebem meam sícut escam panís,
R., G.
€ ” popuíum meum € ” , Mat. (M. I.
151).
€ ” popuíum meum ut cíbum € ” , .
€ ” popuíum meum veíut € ” , er. (p. 45).
I . 1. quís requíescct ín monte sancto tuo, R., G.,
Trac., Ep. L III (p. 69).
€ ” ascendet ín montem sanctum tuum, a.
(M. . 1444).
et ín montc sancto tuo, Eccí. (M. III.
1042).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
116 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
2. quí íngredítur síne macuía, R., G., Trac.
€ ” ambuíat € ” , a, (M. . 1468).
€ ” ambuíat ímmacuíatus, Is. (M. I .
538).
3. quí íoquítur verítatem, R., G., Trac.
íoquíturque € ” , .
et íoquítur € ” , a. (M. . 1468).
4. gíorífícat, G., Trac.
magnífícat, R., orn. (M. . 682).
. 5. quí restítues hacredítatem meam míhí, G.,
Com., a, (M. . 1443).
€ ” rcstítuístí míhí € ” , R.
7. quí tríbuít míhí ínteííectum, G., Is. (M.
I . 504).
€ ” míhí tríbuít € ” , R., Com., Trac.
9. caro mea requíescct, R., G., Trac.
€ ” requíescít, oan. (M. III. 381).
10. • dabís, R., G., Trac., • € . C III (p.
192).
non € ” , Am. (M. . 1045).
I. 1. íntende deprccatíoní meae, R., orn. (M.
. 760).
deprecatíonem meam, G.
II. 1. ín díe qua crípuít cum domínus de manu
omníum ínímícorum eíus et de manu-
Sauí G.
€ ” eruít € ” de manu Sauí et de manu omní-
um ínímícorum e us, R.
€ ” eruít € ” , er. (p. 419).
2. domíne, fortítudo mea, G., er. (p. 419),
a. (M. . 1498).
€ ” vírtus € ” R., Com.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 117
3. fortítude mea, domínus fírmamentum me-
urn et refugíum meum et ííberator meus,
G.
vírtus mea, domínus € ” , R.
domínus fírmamentum meum et fortítude
mea et € ” , orn. (M. III. 1119).
12. posuít ením deus tenebras, a. (M. .
1424).
€ ” omít ením deus € ” , R., G., Com., Is. (M.
I . 335), Ezech. (M. . 30),
Dan. (M. . 601), a. (M. .
1454).
16. fundamenta orbís terrarum, G., Com., Luc.
(M. III. 168).
€ ” terrae, R.
43. ut íutum píatearum, R., G., orn. (M.
. 596).
quasír-, Is. (M. I . 224).
44. erípíes me, R., G.,
erípe € ” , Is. (M. I . 585).
46. fíííí aííení ínveteratí sunt, et cíaudícave-
runt a semítís suís, G., Maí. (M. .
1560).
€ ” ínveteraverunt € ” , R., ía. (M. I .
585).
€ ” ínveteraverunt € ” ín semítís € ” , Is. (M.
I . 289).
III. 3. díes díeí ruct t verbum, R., G.
€ ” eructuat € ” , Com.
€ ” annuntíet € ” , R.
€ ” annuntíat € ” , er. (p. 406).
5. ín ‚ ‚ terram e ívít sonus eorum, et
ín fínes orbís terrae verba eorum, R., G.,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
118 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Am. (M. . 1040, 1060), Ab. (M.
. 1312).
€ ” sonus e us € ” vefba ííííus, Ep. L III
(p. 83).
6. tamquam sponsus procedens de thaíamo
suo, R., G., Is. (M. I . 606).
€ ” processít € ” , Ep. L (p. 626).
€ ” egredítur € ” , Os. (M. . 868).
e suítavít ut gígas ad currendam víam
suam, Is. (M. I . 58).
€ ” omít suam, R., G., Com.
7. occursus e us usque ad summum e us, R.,
G., Am. (M. . 1044).
€ ” summum ííííus, Is. (M. I . 58).
occursus ííííus € ” , Ep. L (p. 626).
8. testímoníum domíní fídeíc, R., G.
€ ” deí € ” , er. (p. 88).
9. praeceptum domíní, R., G., Is. (M. I .
296), Ezech. (M. . 178).
mandatum € ” , ., Ep. III (p. 100),
Is,. (M. I . 246, 481, 544), Mat. (M.
I. 171).
mandatum deí, Am. (M. . 1086).
10. udícía domíní vera, ustífícata ín seme-
típsa, G.
€ ” domíní recta € ” , Is. (M. I . 522).
€ ” semetípsís, Ezech. (M. . 171).
€ ” deí € ” semetípsís, R.
13. munda me, domíne, R., er. (p. 211), Apoí.
(M. III. 429), Is. (M. I . 495,
569, 631).
€ ” omít domíne, G., Peí. (M. III. 505).
I . 7. e audíet íííum de coeío, R., G.
€ ” eum € ” , .
e audíat eum € ” , Is. (M. I . 557).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 119
8. At ín curríbus, et hí ín equís, R., G., íí.
(M. III. 32), Is. (M. I . 49),
Os. (M. . 913), Am. (M. .
1013, 1064), a. (M. . 1484, 1493,
1510).
€ ” omít second hí € ” , Ezech. (M. .
216).
ístí € ” ístí € ” , Com.
ín nomíne donííní dcí nostrí magnífícabí-
mur, R., Os. (M. . 913).
€ ” omít domínír-, íí. (M. III. 32).
€ ” ínvocabímus, G., Is. (M. I . 49),
Am. (M. . 1013), a. (M. .
1484).
€ ” omít domíní € ” ínvocabímus, a. (M.
. 1493).
. 2. ín vírtute tua, R., G., Eccí. (M. III.
1074), Ezech. (M. . 271).
€ ” fortítudíne € ” , Com.
12. cogítaverunt consíííum guod non potuc-
runt stabíííre, R., Is. (M. I . 535).
€ ” consííía quae € ” , G.
I. 2. deus, deus meus, r spíce ín me, quare me
dcreííquístíf R., G., Apoí. (M. III.
456).
€ ” omít ín € ” , Ep. L II (p. 522).
€ ” omít r spíce ín me € ” , ., Com., Ep.
L II (p. 522).
€ ” omít r spíce ín me € ” ut quíd dereííquístí
me, Peí. (M. III. 584).
verba deííctorum meorum, R., G., Com.,
Peí. (M. III. 585).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
120 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” íamentatíonum mearum, Is. (M. I .
465).
7. ego autem sum vermís, R., G.
€ ” omít autem € ” , on. (M. . 1149).
11. de veníre matrís meae, R., G., Is. (M.
I . 466).
e utero € ” , Mat. (M. I. 141).
13. taurí píngues obsederunt me, R., G., Is.
(M. I . 316).
€ ” círeumdederunt € ” , Com.
17. círeumdederunt me canes muítí, R., G.
círeumíerunt € ” , Com.
concíííum maíígnantíum, R., G.
et congregatío € ” , Mat. (M. I. 207).
19. super vestem meam, R., G., Mat. (M.
I. 210).
€ ” vestímentum meum, R., Is. (M. I .
89).
21. erue a framea deus anímam meam, G.
€ ” omít deus € ” , R., a. (M. . 1520).
23. narrabo nomen tuum, R., G., írg. (M.
III. 198), om. (M. . 633),
Maí. (M. . 1560).
annuntíabo € ” , Mat. (M. I. 217).
íaudabo te, R., G.
cantabo € ” , R.
cantabo tíbí, om. (M. . 633), Maí.
(M. . 1560).
28. remíníscentur et convertentur ad domí-
num, R., G., a. (M. . 1495).
recordabuntur € ” , ., Is. (M. I . 502).
recordabuntur et redíbunt € ” , Is. (M.
I . 499).
uníversae famíííae gentíum, G., a. (M.
. 1495).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 121
omnea € ” , Is. (M. I . 499, 502).
omnes patríae € ” , R.
29. quoníam domíní est ‚ ƒ ‚ , R., G., a.
(M. . 1495).
€ ” regnum est, Is. (M. I . 499).
guíar-, Is. (M. I . 502).
30. ín conspectu e us codent omnea, G., Ezech.
(M. . 303).
€ ” procídent uníversí, R.
31. aníma mea íííí vívet et semen meum ser-
víet ípsí, G., Ep. C III (p. 318).
€ ” ípsí € ” íííí, R.
32. (ínnínínubv.ní coeíí ustítíam, R., Is. (M.
I . 658).
€ ” omít coeíí € ” , G.
II. 1. domínus r gít me et níhíí míhí deerít, R.,
G., Ep. L III (p. 70), a. (M.
. 1490).
€ ” posaít € ” , Com., Is. (M. I . 229,
468), Os. (M. . 934), Mí. (M.
. 1199), So. (M. . 1380).
€ ” pascít € ” omít et € ” , .
2. super aquam refectíonís, R., G.
€ ” aquas € ” , ., Is. (M. I . 83), Ezech.
(M. . 330), a, (M. . 1490),
Maí. (M. . 1544).
4. etsí ambuíavero, G.
sí € ” , Ep. L III (p. 79).
€ ” ambuíem, R.
5. caíí meus ínebrían quam praecíarus est,
G., Ep. C (p. 479).
pocuíum meum € ” praecíarum € ” , R.
€ ” tuus € ” , orn. (M. . 648, 649), o.
(M. . 958), Ag. (M. . 1394),
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
122 ISTORY O ARA ICO-GOT IO CULTURE
€ ” praecíarus , er. (p. 388).
€ ” domíní € ” perquam optímus est, orn.
(M. III. 1122), € ” optímus , • € .
LI (p. 322).
III. 2. fundavít eum et super fíumína praeparavít
eum, G.
€ ” earn € ” íííam, R.
€ ” coííocavít ‚ , Is. (M. I . 371).
7. attoíííte portas, príncípes, vestras, G., Is.
(M. I . 32).
toíííte € ” , R., • € . III A(p. 84).
aperíte € ” , Abd. (M. . 1101).
í vate € ” , • € . I (p. 273), Is. (M.
I . 610).
í vate € ” vestrí, Com.
í vate, portae, capíta vestra, ., er. (p.
23).
8. guís est íste re gíoríaef R., G., Is. (M.
I . 610).
€ ” omít íste € ” , Dan. (M. . 538).
domínus potens ín proeíío, R., G.
€ ” fortís € ” , Is. (M. I . 610), Dan. (M.
. 538).
I . 7. deíícta uventutís meae et ígnorantías
meas ne memínerís, G., • € . L I (p.
34), er. (p. 393), Ezech. (M. .
238, 455), Ab. (M. . 1307).
€ ” uventutís et ígnorantíae meae € ” , R.
peccata aduíescentíae meae et ígnorantíae
meae € ” , Com.
peccata aduíescentíae meae et ígnorantíae
ne € ” , • € . ( € . 213).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 123
. 3. quoníam míserícordía tua ante ocuíos meos
est, R., G.
quía ante ocuíos meos míserícordía tua
est, Peí. (M. III. 555).
4. cum concííío vanítatís, G., er. (p. 193).
ín concííío € ” , ’ .
ín concííío maíígnantíum, er. (p. 362).
5. odíví eccíesíam maíígnantíum, G., er. (p.
193), Ezech. (M. . 81).
€ ” congregatíonem maíígnorum, R.
8. íocum habítatíonís gíoríae tuae, G., Ep.
L (p. 643), Ep. C III (p. 347),
Ezech. (M. . 419).
€ ” tabernacuíí gíoríae € ” , R., on. (M.
. 1134).
12. pes ením meus stetít ín vía recta, R.
€ ” omít ením € ” ín dírecto, G., Peí. (M.
III. 555).
I. 1. et sahís mea, R., G., Ezech. (M. .
315), a. (M. . 1492).
€ ” saívator meus, Is. (M. I . 490, 554),
So. (M. . 1382).
2. dum appropíant super me nocentes, ut
edant carnes meas, R., G.
€ ” appropínquant € ” , er. (p. 18).
€ ” appropínquarent € ” ut ederent € ” , a. ( M.
. 1492).
cum appropínquarent míhí quí affíígebant,
ut comederent € ” , Is. (M. I . 474).
cum appropínquarent adversum me quí af-
fíígunt me, ut comederent € ” , Ezech. (M.
. 54).
quí tríbuíant me et ínímící rncí, er. (p.
18).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
124 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” omít et € ” , R., G., a. (M. . 1492).
3. et consístant adversum me castra, G., a.
(M. . 1492).
€ ” adversus me € ” , R.
€ ” steterít € ” , Apoí. (M. III. 401).
et e surgat adversum me praeííum, G., a.
(M. . 1492).
€ ” ínsurgat ín me € ” y R.
€ ” steterít € ” , Apoí. (M. III. 401).
4. unam petíví a domíno, hanc reguíram, R.,
G., Corn., Eccí. (M. III. 1072).
íí í € ” hoc € ” , ., Ep. L (p. 643), I .
(M. I . 43, 617), Ezech. (M. .
405, 419), a. (M. . 1637).
ut ínhabítem ín domo domíní omníbus díe-
bus mtae meae, R., G., Is. (M. I .
517), Ezech. (M. . 405, 419), a.
(M. . 1637).
€ ” omnes díes € ” , R., Is. (M. I . 43).
€ ” habítem € ” ‚ díes € ” , Ep. L (p.
643).
€ ” habítem € ” , .
ut vídeam voíuptatem domíní, et vísítem
tempíum e us, G., Ezech. (M. .
374).
et vídeam deíectatíonem € ” , a. (M. .
1537).
€ ” ucundítatem € ” tempíum sanctum € ” , E-
zech. (M. . 406).
€ ” voíuntatem € ” et protegar a tempío -
cto € ” , R.
6. ín petra e aítavít me, R., G.
€ ” e aítastír € ” , Is. (M. I . 50).
11. íegem pone míhí, domíne, ín vía tua, G.,
Ezech. (M. . 145).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE
125
€ ” míhí constítue, domíne, ín vía, R.
díríge me ín semítam rectam, R., G.
deduc € ” , Ezech. (M. . 109).
deduo € ” semíta recta, .
13. bona domíní ín terra víventíum, R., G.,
Ep. II (p. 144), Ep. C III (p. 347),
Ep. C (p. 510), Is. (M. I . 37,
217, 531, 555, 598), Ezech. (M. .
276, 487), Os. (M. . 845, 940), Am.
(M. . 1096), a. (M. . 1427),
Mat. (M. I. 34).
€ ” regíone víventíum, Ep. I (p. 120).
II. 1. ne sííeas a me, ne guando taceas a me, et
assímííabor descendentíbus ín íacum,
G., et assímííabor € ” , Com.
ne sííeas a me, et ero símííís descendentí-
bus € ” , R.
ne taceas, eque compescarís, deus, et ne
sííeas a me, et assímííabor € ” , Am. (M.
. 1080).
adsímííatus sum € ” , er. (p. 82).
III. 1. ín atrío sancto e us, G., a. (M. .
1438).
€ ” auía sancta e us, R.
6. vo domíní confríngentís cedros, R., G.,
a. (M. . 1499).
€ ” conterentís € ” , Corn.
confrínget domínus cedros Líbaní, R., G.,
Ezech. (M. . 302), a. (M. .
1499).
commovebít € ” , er. (p. 257).
conteret € ” , Is. (M. I . 218).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
126 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
6. dííectus quemadmodum fíííus unícorníum,
G.
€ ” sícut € ” , Ep. L III (p. 73).
€ ” sícut € ” unícornuorum, .
7. vo domíní íntercídentís fíammam, R., G.,
Is. (M. I . 352), a. (M. .
1521).
€ ” íncídentís € ” , Com.
8. vo domíní concutíentís soíítudínem, R.,
Is. (M. I . 374).
€ ” desertum, G., Com., Is. (M. I . 374,
659).
€ ” par re facíens desertum, Is. ( M. I .
659).
€ ” parturíre facíens desertum, .
commovebít domínus, R., G., Is. (M.
I . 374).
concutíet € ” , Ezech. (M. . 480).
9. vo domíní praeparantís cervos, R., G., Is.
(M. I . 374, 586).
- perfícíentes € ” , Is. (M. I . 373).
revcíabít condensa síívarum, Is. (M.
I . 374), Ezech. (M. . 332).
€ ” omít síívarum, R., G.
rcvcíarít € ” omít síívarum, Is. (M. I .
586).
10. domínus dííuvíum ínhabítare facít, G., Ep.
L I (p. 691), Is. (M. I . 520).
€ ” ínhabítat, R., Com.
I . 6. ad matutínum, R., G., Com.
ín matutíno, ., Ezech. (M. . 462).
7. cao autem dí “ í ín abundantía mea, G.
€ ” omít autem € ” , Peí. (M. III. 556).
€ ” mea abundantía, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 127
8. ín bona voíuntate, R.
€ ” omít bona € ” , G., Peí. (M. III. 556).
12. conscídístí saccum meum et círeumdedístí
me íaetítía, G.
€ ” et praecín ístí € ” , R.
scídístí € ” et índuístí € ” , Ep. C III (p.
338).
. 6. pater, ín manus tuas commendo spírítum
meum, Peí. (M. III. 585).
omít pater € ” , R., G., on. (M. .
1137).
13. obíívíoní datus sum, tamquam mortuus a
corde, G., Eccí. (M. III. 1081).
e cídí tamquam mortuus a corde, R.
19. muta fíant íabía doíosa, G., Os. (M. .
899).
€ ” effícíantur € ” , R.
ín superbía et ín abusíone, Os. (M. .
899).
€ ” et abusíone, G.
€ ” et contemptu, R.
I. 1. beatí quorum remíssae sunt íníquítates.
R., G., Ep. L I (p. 610), Ep. L I
(p. 692), Peí. (M. III. 585), Is. (M.
I . 534), Ezech. (M. . 130),
Os. (M. . 889), Ab. (M. .
1299).
beatí ením € ” opertae sunt € ” , Os. (M. .
907).
4. versatus sum ín mísería, dum ínfígítur
míhí spína, Peí. (M. III. 563), Is.
(M. I . 676).
€ ” míhí ínfígítur € ” , er. (p. 222).
versata sum € ” míhí ínfígítur € ” , Ep. C III
(p. 307).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
128 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” confígítur € ” , Apoí. (M. III. 429).
€ ” ín ínfírmítate € ” confígítur € ” , Is. (M.
I . 331).
€ ” cum ínfígítur € ” , Ab. (M. . 1324).
€ ” mísería mea, cum e ardesceret messíe,
.
conversus sum ín aerumna mea, dum míhí
ínfígítur spína, Ezech. (M. . 40).
conversus sum ín aerumna mea, dum con-
fígítur spína, G,
conversus sum ín aerumna, dum confígí-
tur spína, R.
6. deííctum meum cognítum tíbí fecí, R., G.
pcccatum notum fed tíbí, Is. (M. I .
625).
peccatum meum notum fací tíbí, .
ín ustítíam meam non abscondí, G.
ín ustítías meas non operuí, R.
íníquítatem mcam non operuí, ía. (M.
I . 625).
íníquítatem meam non abscondí, .
dí í ením, pronuntíabo contra me ín ustí-
tíam meam, Peí. (M. III. 556).
€ ” omít ením € ” adversas me ín ustítías
meas, R.
€ ” omít ením € ” adversum me íníquítatem
meam, Is. (M. I . 625).
€ ” omít ením € ” confítebor adversum me € ” ,
G.
tu dímísístí ímpíetatem cordís met, R., ía.
(M. I . 625).
€ ” remísístí € ” peccatí meí, G., Peí. (M.
III. 556).
7. e suítatío mea, crue me, G., a. ( M. .
1494).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 129
€ ” redíme me, R.
9. ín freno et camo ma ííía eorum constrín-
ges, quí non appro ímatíf (appropín-
quant) ad te, R.
€ ” constrínge € ” appro ímant € ” , a. ( M.
. 1539).
€ ” oonstrínge € ” appropínquant € ” , Ep.
L III (p. 68).
€ ” constrínge € ” appropínquant tíbí, Is. (M.
I . 388).
€ ” camo et fren o € ” constrínge € ” appro í-
mant € ” , G., Ezech. (M. . 358).
€ ” camo et freno € ” constrínge € ” appropín-
quant € ” , Ezech. (M. . 81).
10. muíta fíageíía peccatorís, G., Peí. (M.
III. 521).
€ ” peccatorum, R.
II. 6. omnís vírtus eorum, R. G., Ep. C (p.
499), er. (p. 334), Is. (M. I . 82,
407).
omít omnís € ” , Is. (M. I . 439).
15. fín ít síngUíatím corda eorum, R., G., Is.
(M. I . 667).
€ ” per sínguíos € ” , Com.
quí ínteííígít ín omnía opera eorum, R.
€ ” omít ín € ” , G.
et ínteííígít € ” omít ín € ” , Is. (M. I .
667).
17. faíía equus ad saíutem, R., G., Ezech.
(M. . 254), Am. (M. . 1013,
1064), Ab. (M. . 1319), a. (M.
. 1493).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
130 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” ín saíutem, Is. (M. I . 49, 355), E-
zech. (M. . 242), om. (M. .
624), a. (M. . 1484, 1510).
III. 6. accedíte ad eum, R., G., Is. (M. I .
46).
€ ” ad dotnínum, Is. (M. I . 115).
fades vestrae non confundentur, G., Is.
(M. I . 46).
vuítus vestrí non erubescent, R.
7. íste pauper cíamavít et domínus e audívít
eum, R., G.
híe pauper € ” íííum, Is. (M. I . 336).
híe pauper € ” e audívít, .
8. ímmíttet angeíus domíní ín círeuítu tí-
mentíum eum et erípíet eos, R., G., a.
(M. . 1483).
círeumdat € ” ííberabít eos, Is. (M. I .
78), € ” tímentíum eum , Is. (M. I .
671).
círeumdet € ” erípíat eos, Ab. (M. .
1286).
círeumdabít € ” ín gyro tímentes eum, et
eruet eos, .
9. quoníam suavís est domínus, R., G., Ep.
L III (p. 71), Ep. C III (p. 339),
er. (p. 287), Ezech. (M. . 32,
57), Mat. (M. I. 184).
€ ” suavís síve duícís € ” , Ezech. (M. .
102).
r/unm suavís € ” , Ep. L I (p. 7), Is. (M.
I . 86, 256), Am. (M. . 1095).
quía suavís € ” , er. (p. 403).
10. non est ínopía tímentíbus eum, G., I . (M.
I . 480, 583).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 131
níhíí deest tímentíbus eum, R., Eccí. (M.
III. 1116).
13. et dííígít díes vídere bonos, Is. (M. I .
147).
omít et € ” , G.
€ ” cupít vídere díes bonos, R.
14. cohíbe íínguam tuam a maío, R., Is. (M.
I . 574).
compesce € ” , Is. (M. I . 147).
prohíbe € ” , G.
15. díverte a maío, R., G.
decíína € ” , Is. (M. I . 147).
16. ocuíí ením domíní super ustos, et aures
ííííus ín precem eorum, Is. (M. I .
500), € ” ustos , Ezech. (M. . 103).
€ ” omít ením € ” aures e us ad preces eorum,
R.
€ ” omít ením € ” aures e us ín preces eorum,
G.
17. vuítus autem domíní super facíentes maía,
R., G.
€ ” ením € ” , Eccí. (M. III. 1078).
fades ením € ” , Na. (M. . 1236).
fades domíní € ” , Ezech. (M. . 44,
115).
nt perdat, R., G., Na. (M. . 1236).
€ ” dísperdat, Ezech. (M. . 44, 115).
21. domínus custodít omnía ossa eorum, unum
e eís non conteretur, R.
€ ” e hís € ” , Is. (M. I . 571).
custodít domínus € ” e Us € ” , G.
22. mors peccatorum pessíma est, R., Ezech.
(M. . 57, 122).
€ ” omít est, G., Com.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
132 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
I . 3. concíude adversue eos quí persequuntur
me, G.
€ ” e adverso eorum quí € ” , Ezech. (M.
. 90).
€ ” adversos eos € ” me persequuntur, R.
praeoccupa e adverso persequentes me,
.
10. domíne, quís símííís tíb , R., G., Is. (M.
I . 571).
deus, € ” , orn. (M. . 781).
€ ” símííís erít tíbí, Ezech. (M. . 269).
€ ” símííís tuí, ., cr. (p. 276).
13. ego autem cum míhí moíestí essent, índue-
bar cííícío, G.
et cum € ” , Is. (M. I . 565).
€ ” índuebam me € ” , Com.
€ ” dum míhí € ” índuebam me € ” , R.
humíííabam ín e unío, R., G.
humíííavír € ” , Ep. C III (p. 307).
ín sínu meo convertetur, G., Is. (M.
I . 635).
€ ” convertebatur, R.
. 6. verítas tua usque ad nubes, R., G., Eccí.
(M. III. 1102), Ezech. (M. .
20, 308), orn. (M. . 628), Na.
(M. . 1234), a. (M. . 1526).
€ ” omít usque € ” , Is. (M. I . 78).
7. udícía tun ab /ssus muíta, R., G., Ab. (M.
. 1322).
udícía domíní € ” , Ep. I (p. 297),
on. (M. . 1135), a. (M. .
1539).
homínes ením et umenta saívos fací s, do-
míne, a. (M. . 1469).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 133
€ ” omít ením € ” , R., Com., er. (p. 440),
Ezech. (M. . 335, 451), a. (M.
. 1431).
€ ” omít ením € ” saívabís € ” , G., a. (M.
. 1431).
quoníam homínes et umenta € ” facíet do-
mínus, Eccí. (M. III. 1042).
9. ínebríabuntur ab bert te domus tuae, R.,
., a. (M. . 1446).
€ ” síve píngucdíne € ” , a. (M. .
1446).
€ ” de pínguedíne € ” , .
torrente voíuptatís tuae potabís eos, R.,
G., Eccí. (M. III. 1028), Is. (M.
I . 70).
€ ” íííos, Eccí. (M. III. 1018).
de torrente € ” , Am. (M. . 1068).
I. 1. noíí aemuíarí ín maíígnantíbus, eque ze-
íavcrís facíentes íníquítatem, G.
€ ” ínter maíígnantes, eque aemuíatus
fuerís € ” , R.
ne zeíerís ín € ” eque aemuíerís € ” , Is. (M.
I . 493).
4. deíectare ín domíno, et dabít tíbí petítío-
nes cor ís tuí, G., er. (p. 394), Eccí.
(M. III. 1028), Is. (M. I . 531,
574).
€ ” síve deíícíís fruere ín domíno € ” , Is. (M.
I . 531).
€ ” petítíonem € ” , R.
5. reveía ad domínum víam tuam, et apera ín
eum, R., Peí. (M. III. 556).
€ ” domíno € ” ín eo, R., G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
134 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
6. educet tamquam íumen ustítíam tuam, et
udícíum tuum sícut merídíem, R.
€ ” quasí íumen € ” omít tuum € ” tamquam me-
rídíem, G.
€ ” quasí íumen € ” tamquam merídíem, Peí.
(M. III. 556).
18. novít domínus vías ímmacuíatorum, et
haeredítas eorum ín aeternum erít, R.
€ ” díes ímmacuíatorum € ” , G.
cognoscít € ” erít ín sempíternum, Is. (M.
I . 641).
19. ín tempore maío, R., G., Com.
€ ” pessímo, Is. (M. I . 641).
23. a domíno gressus homínís díríguntur, R.,
Peí. (M. III. 520).
€ ” dírígentur, er. (p. 139).
apud domínum € ” dírígentur, G.
voíet nímís, er. (p. 139).
€ ” omít nímís, R., G.
25. uveníor fuí et senuí, R., Ep. II (p.
194).
uvenís € ” , Is. (M. I . 83), Am. (M.
. 1085).
uvenís € ” non senuí, Is. (M. I . 641).
uníor € ” etením senuí, G.
semen e us quaerens panem, G., Ep. II
(p. 194), Is. ( . I . 83, 641), Am.
(M. . 1085).
€ ” egens pane, R.
29. ustí vero haeredítate possídebunt terram
ct ínhabítabunt, R.
€ ” autem haeredítabunt terram € ” , G.
ustí possídebunt terram et habítabunt, Is.
(M. I . 575).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 135
31. ín corde ípsíus, R., G.
€ ” ííííus, Is. (M. I . 487).
34. custodí vías e us, et e aítabít te, ut ínha-
bítes terram, R.
€ ” eíevabít te, ut possídeas € ” , Is. (M.
I . 575).
€ ” víam € ” ut haeredítate capías terram, G.
35. vídí ímpíum supere aítatum et eíevatum
sícut cedros Líbaní, G.
€ ” super cedros € ” , R.
€ ” ímpíum e aítatum € ” , er. (p. 257), Am.
(M. . 1009).
€ ” ímpíum e aítatum € ” ccdrum Líbaní,
Com.
€ ” eíevatum et e aítatum € ” , Is. ( M. I .
349).
36. et transíví, et ecce non erat: et quaesíví
eum, G., Am. (M. . 1009), € ” erat ,
Com.
€ ” omít thírd et € ” , Is. (M. I . 349).
€ ” omít ecce € ” , Is. (M. I . 410).
€ ” omít fírst and thírd et € ” , R.
€ ” pertransíví , Na. (M. . 1237).
39. saíus autcm ustorum, R., G.
€ ” ením € ” , Peí. (M. III. 556).
II. 2. ne ín íra- tua arguas me, eque ín furore
tuo corrípías me, R., orn. (M. .
601).
€ ” ín furore tuo € ” ín íra tua € ” , G., er.
(pp. 139, 374), a. (M. . 1420), € ”
arguas me , Com.
6. íníquítates meae supergressae sunt caput
meum, G., Is. (M. I . 86), Ezech.
(M. . 313).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
136 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” superposuerunt caput € ” , R.
€ ” aggravatae sunt super me, Mat. (M.
I. 75).
€ ” eíevatae sunt supra caput € ” , Is. (M.
I . 573).
eíevatae sunt íníquítates meae super ca-
put € ” , Is. (M. I . 28).
et sícut onus grave gravatae sunt, Ezech.
(M. . 313).
omít et € ” , R., G., Eccí. (M. III. 1086),
Is. (M. I . 86), So. (M. .
1358).
quasí onus € ” , Ezech. (M. . 212).
quasí onus € ” aggravatae sunt, ., Is. (M.
I . 573), Na. (M. . 1250).
quasí onus € ” íngravatae sunt, Is. (M.
I . 28).
6. putruerunt et corruptae sunt cícatríces
meae, G., om. (M. III. 1121), Is.
(M. I . 71), Am. (M. . 1032,
1053), Maí. (M. . 1555).
computruerunt € ” , Com., om. (M. III.
1131), Is. (M. I . 224), Ezech. (M.
. 62, 127).
computruerunt et deteríoraverunt € ” , R.
computruerunt cícatríces meae, Peí. (M.
III. 584).
7. míseríís affííctus sum et curvatus sum us-
que ín fínem, R.
míser foetus sum et € ” , G.
affííctus sum et íncurvatus usque ad fí-
nem, Is. (M. I . 564).
affííctus sum et íncurvatus sum nímís, .
tota díe contrístatus íngredíebar, R., G.
- íncedebam, Is. (M. I . 564).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 137
T r € ” trístís € ” , Is. (M. I . 559), Maí. (M.
. 1573).
8. íumbí met ímpíetí sunt íííusíoníbus, G.,
er. (p. 14), Peí. (M. III. 584), Is.
(M. I . 261), Ezech. (M. .
133).
€ ” repíetí sunt € ” , Is. (M. I . 336),
Ezech. (M. .469).
renes met € ” , Peí. (M. III. 556).
aníma mea compíeta est € ” , R.
14. epo autem tamquam surdus non audíebam.
et sícut mutus non aperíens os suum, G
€ ” q uasí surdus € ” quasí mutus € ” , Ep.
C III (p. 330).
€ ” vero € ” tamquam mutus € ” , Ep. II (p.
70).
€ ” veíut surdus € ” quí non aperít € ” , R.
15. ut homo non audíens et non habens ín ore
suo íncrepatíones, R., € ” audíens , Ep.
II (p. 70).
sícut homo € ” redargutíones, G.
quasí homo € ” nee habens € ” , er. (p. 345),
Apoí. (M. III. 424).
et non habens € ” correptíones, Com.
III. 2. cum consísteret peccator adversum me, G.
€ ” adversum me peccator, Ep. II (p.
70), Ep. C III (p. 330), er. (p. 150),
Apoí. (M. III. 424), Is. (M. I .
382).
dum consístít peccator adversus me, R.
3. obmutuí et humíííatus sum, R., G., Ep.
III (p. 70), Ep. C III (p. 330),
Apoí. (M. III. 424), Is. (M. I .
382).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
138 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
omít et humíííatus sum, er. (p. 150).
sííuí a bonís, R., G., Ep. III (p. 70),
Ep. C III (p. 330), Apoí. (M. III.
424).
€ ” de bonís, er. (p. 150).
tacuí de bonís, Is. (M. I . 382).
tacuí de bono, .
7. verumtamen ín ímagíne pertransít homo,
G.
€ ” perambuíat € ” , Ezech. (M. . 80,
140).
€ ” perambuíat omnís homo, Ep. LI (p.
408).
ín ímagíne ením perambuíat € ” , Eccí. (M.
III. 1079).
€ ” perambuíabat € ” , Peí. (M. III. 537).
quamquam € ” ambuíat € ” , R.
sed et frustra conturbatur, G.
verumtamen frustra € ” , Ezech. (M. .
140).
vane conturbabítur, R.
13. advena sum ego et peregrínus, Ezech. (M.
. 366, 441), on. (M. . 1127),
Maí. (M. . 1555).
€ ” omít ego € ” , Ezech. (M. . 56, 143),
o. (M. . 951).
€ ” ego sum € ” , Ezech. (M. . 383), a.
(M. . 1536).
€ ” omít ego € ” peregrína, Ep. C III (p.
307).
€ ” ego ín terra € ” , So. (M. . 1356).
€ ” ego sum ín terra € ” , Is. (M. I . 304).
€ ” ego sum super terram € ” , er. (p. 13).
€ ” sum apud te € ” , Ep. L I (p. 3).
€ ” ego sum apud te € ” , G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 139
accoía sum et € ” , Is. (M. I . 230).
íncoía ego sum apud te ín terra € ” , R.
í . remítte míhí ut r fríg rer príusquam abe-
am, et ampííus non ero, G.
€ ” príusquam earn € ” , ’ .
dímítte € ” , Ezech. (M. . 246).
ígnosce € ” et uítra non subsístam, Is. (M.
I . 632).
I . 3. statuít supra petram pedes meos, ’ ., Is.
(M. I . 483), Ezech. (M. .
32), orn. (M. . 711), Am. (M.
. 1055), Abd. (M. . 1103).
€ ” super petram € ” , G., So. (M. .
1349), Mat. (M. I. 50).
super petram statuít € ” , orn. (M. .
678).
4. ímmísít ín os meum cantícum novum, car-
men deo nostro, G.
€ ” hymnum deo nostro, .
mísít ín ore meo € ” hymnum deo nostro, Is.
(M. I . 490).
dedít ín ore meo € ” íaudem deo nostro, .
8. ín capíte ííbrí, ’ ., G., Com.
€ ” capítuío € ” , . . (M. III. 938),
Eccí. (M. III. 1115), Is. (M. I .
332), Ezech. (M. . 34).
9. ut facerem voíuntatem tuam, deus meus,
G., Mat. (M. I. 199), € ” or facíam
€ ” , R.
€ ” omít deus meus, Is. (M. I . 640).
domíne, ut € ” omít deus meus, on. (M.
. 1130).
deus, ut € ” omít deus meus, Is. (M. I .
413).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
140 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
deus, ut facíam € ” omít dem meus, Is. (M.
I . 453).
17. dííígunt saíutare tuum, R., G.
€ ” saíutare e us, ach. (M. III. 90).
18. ego autem mendícus sum et pauper, G.,
Ep. C (p. 474).
€ ” vero egenus et pauper sum, R.
domínus soííícítus est meí, G.
€ ” est pro me, Ep. C (p. 474).
€ ” erít pro me, .
€ ” curam habet meí, R.
L . 4. Uníversum stratum e us versastí, R., G.
toturn íectum meum versastí, Ep. C III
(p. 307).
9. numguíd, quí dormít, non ad ícíet, ut re-
surgat, R., G., Com.
€ ” quí dormít, non resurget, Ep. C I (p.
457).
LI. 2. síout cervus desíderat, R., Ep. C III (p.
339), Am. (M. . 1030).
€ ” desíderat cervus, Is. (M. I . 373).
quemadmodum desíderat cervus, G.
3. suívít aníma mea ad deum fortem, vívum,
G., Ep. C III (p. 339), Is. (M. I .
296).
€ ” ad deum vívum, R.
€ ” ad deum víventem, Is. (M. I . 529).
apparebo ante facíem deí, R., G.
parebo € ” , Ep. C III (p. 339).
4. est deus tuus, R., G.
€ ” domínus deus € ” , Mí. (M. . 1230).
5. quoníam transííío ín íocum tabcrnacuíí,
G., Ep. L III (p. 75).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 141
€ ” íngredíar € ” , .
quíd € ” , Ep. L (p. 643).
pertransíbo € ” , Is. (M. I . 517), a.
(M. . 1536).
donee transeam ín íoco € ” , Ep. L III
(p. 50).
sonus epuíantís, ’ ., G., Ep. L III (p.
50).
sonítu festa ceíebrantíum, Ep. L (p.
644).
muítítudínís festa ceíebrantís, .
6. spera ín deo, quoníam adhuc confítebor
íííí, G.
€ ” omít adhuc € ” , .
€ ” ín domíno € ” omít adhuc € ” , Ep. II
(p. 152).
€ ” ín deum € ” omít adhuc € ” , Ep. C III (p.
332).
LIII. 3. manus tua gentes dísperdídít, ’ ., G.
€ ” ínterfccít, Is. (M. I . 663).
6. ínímícos nostros ventííabímus cornu, G.,
Ezech. (M. . 307), Ab. (M. .
1314).
€ ” cornu ventííabímus, Is. (M. I . 76,
602).
€ ” omít cornu, .
16. confusío vuítus meí operuít me, ’ ., Maí.
(M. . 1555).
€ ” facíeí meae coopcruít € ” , G.
18. et obíítí non sumus te, et íníque non egí-
mus ín testamento tuo, .
• € ” , G.
et non sumus obíítí tuí, • íníque egímus
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
142 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
ín testamentum tuum, Ep. C III (p.
334).
19. et non recessít retro cor nostrum, R., G.
nee aversum est retrorsum € ” , Ep. C III
(p 334).
decíínastí semítas nostras a vía tua, R., G.
decíínare fecístí semítas € ” , Is. ( M. I .
619).
decíínare fecístí v as nostras a vus tuís,
Is. (M. I . 653).
20. quoníam humíííastí nos, R., G.
et humíííastí € ” , Is. (M. I . 619).
operuít nos umbra mortís, R., ach. (M.
III. 91).
cooperuít € ” , G.
21. sí obíítí sumus nomen deí nostrí, et sí e -
pandímus manus, R., G.
et non sumus obíítí nomínís € ” omít et € ” ,
ach. (M. III. 91).
23. e surge, guare obdormís, domíne, R., G.,
Am. (M. . 1070).
€ ” uf quíd dormís € ” , Ep. C III (p. 346),
Is. (M. I . 443), a. (M. .
1434).
€ ” ut quíd dormítas € ” , Ep. CI (p. 355).
consurge, quare dormítas € ” , .
surge, cur dormís € ” , er. (p. 176).
25. í puívere aníma nostra, adhaesít ín terra
venter noster, R.
€ ” aníma mea, adhaesít terrae venter meus,
Is. (M. I . 497).
€ ” congíutínatus est ín terra € ” , G.
LI . 1. pro hís, R., Com. Ep. L (p. 619).
€ ” Us, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 143
fíus Core, ad ínteííectum, R., G.
fíííorum € ” ín ínteííígentíam, Ep. L (p.
619).
2. eructavít cor meum, R., G., Ep. I (p.
129), Ep. L I (p. 7).
eructuavít € ” , Ep. L (p. 621), Ep.
C III (p. 339).
3. spccíosus forma, R., G., Ep. L (pp.
624, 625), Is. (M. I . 311, 501).
formosus decore, Is. (M. I . 611).
decore puíchríor, .
díffusa est gratía, R., G.
effusa € ” , ., Ep. L (p. 625), Ezech.
(M. . 90).
4. accínaere gíadío tuo super femur tuum,
potentíssíme, G., Ep. L (p. 627), Is.
(M. I . 611), a. (M. . 1487).
€ ” omít tuum € ” , Ep. L (p. 636).
€ ” gíadíum tuum círca € ” , orn. (M. .
781).
€ ” gíadíum tuum círca € ” omít tuum € ” , R.
5. specíe tua et puíchrítudíne tua, R., G., Ep.
L (p. 627), Is. (M. I . 611), a.
(M. . 1487).
specíe tua et d core tuo et puchrítudíne
tua, orn. (M. . 781).
gíoría tua et d core tuo, .
íntende, prosp re proc de, G., Is. (M.
I . 611), a. (M. . 1487).
íntende et € ” , R.
et íntende € ” , Ep. L (p. 628).
6. sagíttae tuae acutae, potentíssíme. R., Ep.
L (p. 629), Is. (M. I . 464), a.
(M. . 1486).
€ ” omít potentíssíme, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
144 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ín corde ínímícorwn, R., Ep. L (p.
629).
€ ” corda € ” , G.
7. vírgo dírectíonís, G., Ep. L (p. 631),
Is. (M. I . 307).
vírga recta est, R.
8. oíeo íaetítíae íra e consortíbus tuí . R., G.,
Ep. L (p. 631), er. (p. 386), Dan.
(M. . 552).
€ ” partícípíbus tuís, Ab. (M. . 1326),
Mat. (M. I. 44).
€ ” e suítatíonís € ” , Is. (M. I . 599),
Ezech. (M. . 131).
€ ” e suítatíonís € ” partícípíbus € ” , ., Eccí.
(M. III. 1085), orn. (M. III.
1120), Ezech. (M. . 444), Ab. (M.
. 1325).
9. myrrha et gutta et casía, R., G., Ep. L
(p. 633).
€ ” et stííía € ” , orn. (M. III. 1132).
a domíbus eburneís e quíbus deíectave-
runt te, G., Ep. L (p. 633), Ezech.
(M. . 255).
€ ” gradíbus eburneís € ” te deíectaverunt, R.
€ ” domíbus eíephantínís € ” íaetífícaverunt
te, orn. (M. III. 1132), e quí-
bus € ” , Ep. L (p. 635).
de € ” omít e € ” íaetífícaverunt te, ., € ” ebur-
neís , Ep. L (p. 635).
10. drcumdata varíetate, G., Ep. II (p.
151), Ep. L (p. 636), Is. (M. I .
280,471), Ezech. (M. . 132, 137,
485), a. (M. . 1534).
círcumamícta varíetatíbus, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 145
11. obíívíscere popuíum tuum, R., G., Ep.
II (p. 143), Ep. LI (p. 468), Ep.
L (pp. 637, 644, 645), Ezech. (M.
. 126, 179).
€ ” popuíí tuí, ., Is. (M. I . 280).
dímítte € ” , Ep. L (p. 639).
12. et concupíscet re decorem tuum, G., Ep.
II (pp. 143,145), Ep. LI (p. 468),
Ep. L (p. 637), Ezech. (M. .
126, 179).
guía € ” , Is. (M. I . 280).
quoníam concupívít re specíem tuam, R.
quía ípse est domínus deus tuus, R., Ep.
LI (p. 468).
quoníam € ” , G.
quoníam € ” omít deus € ” , Ep. L (p.
637).
13. et fíííae Tyrí, G.
omít et € ” , R., Is. (M. I . 280), a.
(M. . 1480).
omít et € ” fííía € ” , Ep. L (p. 639).
vuítum tuum deprecabuntur omnes dívítes
píebís, R., G.
€ ” omít omnes € ” , Ep. L (p. 639).
facíem tuam precdbuntur € ” omít omnes € ” .
Is. (M. I . 280).
facíem tuam € ” omít omnes € ” popuíí, .
14. omnís gíoría e us fíííae r gís ab íntus. G.,
Ep. L (p. 641).
€ ” fíííae regum € ” , R., Dan. (M. .
556).
€ ” omít e us € ” , Ep. II (p. 298), Ezech.
(M. . 35).
€ ” omít e us € ” r gís íntrínsecus, ., oan.
(M. III. 379), Is. (M. I . 280).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
146 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
omnís ením € ” omít e us € ” íntrínsecus, E-
zech. (M. . 212).
15. círcumamícta varíetatíbus, G., Ep. L
(p. 641).
€ ” varíetate, R., Ep. L (p. 644).
16. afferentur tíbí, afferentur ín íaetítía, G.,
Ep. L (p. 642), a. (M. .
1489).
€ ” omít second afferentur € ” , R.
18. memores erunt nomínís tuí, R., G.
memor ero € ” , Ep. L (pp. 645, 646).
L . 3. dum turbabítur terra, et transferentur
montes ín cor marís, R., G., Mat. (M.
I. 154).
cum conturbata fuerít € ” transíatí € ” , E-
zech. (M. . 247).
4. aquae eorum, G., Ezech. (M. . 247).
€ ” e us, R.
11. quoníam ego sum deus, R., G., Pach. (M.
III. 89).
quía € ” , Pach. (M. III. 90).
L I. 5. eíegít nobís haeredítatem suam, specíem
acob, G.
€ ” puíchrítudínem acob, Is. (M. I .
551), a. (M. . 1443).
€ ” nos ín haeredítatem síbí € ” , R.
L II. 2. monte sancto e us, R., G., a. (M. .
1431).
€ ” 8uo, ., a. (M. . 1464).
3. mons Síon., R., G., ov. (M. III. 240).
montes € ” , Com., Is. (M. I . 162).
7. tremor apprehendít eos, R., G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 147
€ ” apprehendít ímp os, Is. (M. I .
526).
8. spírítu vehementí conteres naves, ’ ., G.
€ ” confrínges € ” , Com., on. (M. .
1122).
€ ” víoíento € ” , • € . II (p. 287), Díd.
(M. III. 147), Ezech. (M. .
19).
€ ” víoíento confrínges € ” , Is. (M. I .
52), Dan. (M. . 554).
9. sícut audívímus, íta et vídímus ín cívítate
domíní vírtutum, ín cívítate deí nostrí,
R., Ep. L (p. 555).
€ ” omít et € ” , Is. (M. I . 523).
€ ” síc vídímus € ” , G.
quaecumque audívímus et vídímus ín cíví-
tate deí nostrí, Ep. III (p. 213).
11. secundum nomcn tuum, deus, íta et íaus
tua ín fínes terrae, R.
€ ” síc et íaus € ” , G.
sícut nomen € ” ín uníversa terra, a. (M.
. 1530).
15. ípse reget nos ín saecuía, R., G.
€ ” pascet € ” , Is. (M. I . 638).
L III. 12. vocaverunt nomína sua ín terrís suís, Or.,
Ep. ( € . 215).
ínvocabunt nomína eorum ín terrís ípso-
rum, R.
13(21). homo cum ín honore esset, non ínteííe ít,
R., G., Is. (M. I . 340), Ezech. (M.
. 119), So. (M. . 1342).
homo ením cum € ” , Is. (M. I . 476).
homo ením cum € ” ínteííígít, Ezech. (M.
. 306).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
148 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
comparatus est umentís ínsípíentíbus et
símííís foetus est íííís, R., G., Ep.
C III (p. 189), Is. (M. I . 340),
Ezech. (M. . 119), Ezech. (M.
. 306), So. (M. . 1342).
€ ” eís, Is. (M. I . 476).
LI . 1. a soíís ortu, R., G.
ab ortu soíís, ., a. (M. . 1468).
2. e Síon specíes decorís e us, R., G.
de Síon decor puíchrítudínís e us, a. ( M.
. 1468).
3. deus manífestus veníct, deus nosíer, et non
sííebít, R., Is. (M. I . 352).
€ ” manífeste € ” , G., Is. (M. I . 352).
€ ” manífeste € ” tacebít, Is. (M. I .
664).
ígnís ín conspectu e us ardebít, R., Is. (M.
I . 352).
€ ” c ardescet, G.
€ ” ante eum € ” , Is. (M. I . 664).
11. puíchrítudo agrí mecum est, G., Is. (M.
I . 34).
specíes € ” , R.
13. numquíd manducabo carnes taurorum,
aut sanguíncm hírcorum potabo, R., G.,
Is. (M. I . 34).
€ ” comedam € ” bíbam, ., Pach. (M. III.
92).
16. guare tu enarras ustítías meas et assu-
mís testamentum meum, R., G., íe. (M.
I . 96), Am. (M. . 1064).
ut quíd € ” , Ep. L (p. 623).
ut quíd tu assumís testamentum meum,
Ezech. (M. . 160).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 149
A 17. tu vero odístí díscípíínam, et pro ecístí
sermones meos post te, R.
€ ” autem € ” , Ezech. (M. . 84).
€ ” sermones meos retrorsum, G.
18. vídebas furem, símuí currebas cum eo, R.
€ ” omít símuí € ” , G.
€ ” et currebas € ” , Is. (M. I . 39).
€ ” et concurrebas € ” , Ep. CI (p. 353).
20. adversus fratrem tuum íoquebarís, G., Ep.
LII (p. 437), Apoí. (M. III. 424),
Is. (M. I . 628).
adversum € ” detrahebas, R.
21. e ístímastí íníque, quod ero tuí símííís, G.,
Apoí. (M. III. 424), Is. (M. I .
629).
€ ” íníquítatem, quod ero tíbí € ” , R., Ep.
LII (p. 437).
statuam íííam contra facíem, R.
€ ” omít íííam € ” G., Ep. LII (p. 437),
Apoí. (M. III. 424).
ponam contra facíem, Is. (M. I .
629).
L. 4. ampííus íava me ab íníquítate mea, G.
€ ” ín ustítía € ” , R.
magís magísque € ” , Mí. (M. . 1210).
5. íníquítatem meam ego cognosco, et pecca-
tum meum contra me est semper, G.
€ ” coram me € ” , Ezech. (M. . 125).
€ ” agnosco € ” deííctum € ” coram me € ” , R.
íníquítates meas € ” deííctum € ” Mí. (M.
. 1210).
6. víncas, cum udícarís, G., Com., er. (pp.
21, 147), om. (M. . 758).
€ ” dum € ” , R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
150 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” fuerís udícatus, Is. (M. I . 433,
664).
€ ” udícatus fuerís, .
7. ecce ením ín íníquítatíbus, R., G., Ep.
I (p. 132), Ezech. (M. . 470).
€ ” omít ením € ” , ov. (M. III. 284).
ín peccatís concepít me, G., Com., Ezech.
(M. . 470).
€ ” deííctís € ” , Ep. I (p. 132), ov. (M.
III. 284), Ezech. (M. . 127).
€ ” deííctís peperít € ” , R.
19. sacrífícíum ením deo, Na. (M. .
1237).
€ ” omít ením € ” , R., G., er. (p. 276), Eccí.
(M. III. 1080), Is. (M. I . 233,
257, 433, 557), o. (M. . 957).
sacrífícíum domíno, er. (p. 219).
cor ením contrítum et humíííatum deus
non spernít, Ezech. (M. . 330).
€ ” omít ením € ” , R., er. (p. 276).
€ ” omít ením € ” spernet, Na. (M. .
1237).
€ ” omít ením € ” despícíes, G., Is. (M.
I . 642).
€ ” omít ením € ” despícít, Is. (M. I .
433, 557, 599), Na. (M. . 1272).
€ ” omít ením € ” despícíet, Is. (M. I .
233), So. (M. . 1383).
20. benígne fac, domíne, ín bona voíuntate tua
Síon, ut aedífícentur murí erusaíem,
R., G.
bene fac € ” et aedífícentur € ” , Ezech. (M.
. 158).
bene fac € ” omít bona € ” et aedífícentur € ”
.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 151
LII. 5. quí devorant píebem meam sícut escam
panís, R., € ” meam , Is. (M. I .
355).
quíd € ” , Am. (M. . 1002).
€ ” ut cíbum panís, G.
€ ” popuíum meum € ” cíbum panís, a. (M.
. 1500).
6. domínum non ínvocaverunt, R., Is. (M.
I . 355).
deum € ” , R., G.
7. cum converterít deus captívítatem píebís
suae, G.
€ ” domínus € ” popuíí suí, a. (M. .
1434).
€ ” redu erít € ” popuíí suí, .
dum avertet domínus € ” , R.
LI . 9. saívum me fecít, a pusíííanímítate spírí-
tus, G., Ep. L I (p. 2).
me saívum faceret, a pusííío anímo, R.
14. tu vero homo unanímís, R., G.
€ ” autem € ” , Is. (M. I . 360).
16. descendant ín ínfernum, R., G., Ep. C I
(p. 165).
€ ” ad € ” , Ezech. (M. . 375).
L . 2. míserere meí, deus, G.
€ ” domíne, Ezech. (M. . 307).
€ ” míhí, domíne, R.
5. deo speraví, non tímebo quíd facíat míhí
caro, G.
domíno sperabo € ” , Is. (M. I . 490).
€ ” sperabo € ” homo, R.
8. saívos fades eos, R.
€ ” íííos, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
152 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” facíet € ” , Peí. (M. III. 556).
13. ut píaceam coram deo ín íumíne víven-
tíum, G.
f, , € ” coram domíno € ” , R.
píacebo domíno € ” , (cf. C I . 9), Is. (M.
I . 393).
L I. 2. míserere meí, deus, R., G.
€ ” domíne, Ep. II (p. 190).
6. ííngua eorum gíadíus acutus, G., Ezech.
(M. . 290), Abd. (M. . 1107).
€ ” machaera acuta, R.
8. cantaba et psaímum dícam domíno, R.
€ ” omít domíno, G.
€ ” et psaííam, .
€ ” et psaííam ín gíoría mea, • € . C II (p.
369).
9. e surge, gíoría mea, et e surge, psaíte-
ríum, Is. (M. I . 465).
€ ” omít et € ” , R., G., Ep. C (p. 498).
e surgam dííucuío, R., G., Ep. C II (p.
369), Ep. C (p. 498).
consurgam € ” , Os. (M. . 868).
L II. 4. aííenntí sunt peccatores a vuíva, errave-
runt ab utero, G., Apoí. (M. III.
490), Peí. (M. III. 538), Is. (M.
I . 62), € ” vuíva , Com.
€ ” ab utero € ” a ventre, R.
€ ” sunt ením € ” a ventre, Eccí. (M. III.
1078).
5. furor íííís secundum símííítudínem ser-
pentís, G., Apoí. (M. III. 490), E-
zech. (M. . 80).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 153
íra íííís € ” , R.
furor eorum u ta € ” , Is. (M. I . 62).
6. e audíet vocem, R., G., Ezech. (M. .
80).
audíat € ” , Apoí. (M. III. 490).
e audít € ” , Is. (M. I . 62).
venefící íncantantís sapíenter, G., Apoí.
(M. III. 490).
€ ” medícantís € ” , Is. (M. I . 62).
maíefícír-, Na. (M. . 1257).
venefícía quae íncantantur a sapíente, R.
8. tamquam aqua decurrens, G., Apoí. (M.
III. 490).
veíut € ” , R.
9. aícut cera quae fíuít, auferentur, super-
cecídít ígnís, G., Apoí. (M. III.
490).
€ ” cera ííquefacta € ” super eos cecídít € ” , R.
11. cum víderít mndíctam ímpíorum, R., Apoí.
(M. III. 490).
€ ” omít ímpíorum, G.
ín sanguíne peccatorís, G., Apoí. (M.
III. 491).
€ ” peccatorum, R.
L III. 12. ne occídas eos, ne quando bíívíscantur
popuíí meí, G., Os. (M. . 901).
€ ” occíderís € ” íegís tuae, R.
et non € ” íííos, ne forte € ” nomínís tuí, Com.
díspcrge íííos, R., G., Os. (M. . 901).
€ ” cos, Com.
15. ad vesperam, G., Com., Is. (M. I .
83).
€ ” vesperum, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
154 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
16. sí vero non fuerínt saturatí, et murmura-
bunt, G.
€ ” omít et € ” , R.
sí saturatí non fuerínt € ” omít et € ” , o.
(M. . 960).
et cum non € ” omít et € ” , Is. (M. I .
123).
et cum saturatí non fuerínt € ” omít et € ” ,
.
LI . 6. sígnífícatíonem, ut fugíant, R., G.
€ ” ut fugerent, Is. (M. I . 668).
sígnum ut fugerent, .
10. aííenígenae subdítí sunt, G., Is. (M.
I . 47).
€ ” servíent, Is. (M. I . 151).
aííophyíí € ” , R.
L . 4. quoníam factus es spes mea, R., a. (M.
. 1531).
quía € ” , G.
L I. 2. deo sub ecta erít aníma, G., Ep. L (p.
490).
€ ” est € ” . om. (M. . 706).
deo soíí sub ecta € ” , Peí. (M. III. 512).
€ ” subíííía € ” , R.
ab ípso ením est saíutare meum, Peí. (M.
III. 512).
€ ” omít est € ” , R., G.
apud ípsum € ” omít est € ” , om. (M. .
706).
13. unícuíque u ta opera sua, G., Is. (M.
I . 492).
sínguíís secundum opera eorum, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 155
L II. 2. sítívít ín te aníma men, R., G., Com., Ep.
C III (p. 337), Is. (M. I . 620),
Os. (M. . 868).
€ ” aníma mea ad te, Ezech. (M. .
144).
muítípíícíter tíbí et caro mea, R.
€ ” omít et € ” , G., Is. (M. I . 620),
Ezech. (M. . 144).
€ ” omít tíbí € ” , Ep. C III (p. 337).
€ ” omít tíbí et € ” , Com.
3. ín terra deserta et ínvía et ínaquosa, G.,
Ep. L I (p. 2).
ín deserto et ín ínvío et ínaquoso, R.
€ ” et síne aqua, Ep. L (p. 30).
€ ” terra ínvía et consítíente ac síne aqua,
.
9. me suscepít de ter a tua, R., G.
suscepít me de tera tua, er. (p. 47).
10. íntroíbunt ín ínferíora terrae, R., G., E-
zech. (M. . 110, 245).
íntrabunt € ” , on. (M. . 1135).
íngredíentur € ” , Ezech. (M. . 313).
íngredíentur ad e trema € ” , Is. (M. I .
281), Ezech. (M. . 303).
íngredíantur ín e trema € ” , .
L I . 10. fíumen deí repíetum est aquís, G., Is. (M.
I . 360, 661), Ezech. (M. .
472). í
€ ” aqua, R.
fíuvíus € ” repíetus € ” , Is. (M. I . 349).
parastí cíbum íííorum, quía íta est prae-
paratío tua, R.
€ ” quoníam € ” praeparatío e us, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
156 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
praeparastí € ” eorum € ” síc est € ” , Ezech. (M.
. 472).
L . 6. ín fíumíne pertransíbunt, G., a. (M.
. 1498).
et fíumína € ” , R.
L II. 3. sícut fíuít cera, R., G.
€ ” consumítur € ” , (M. I . 621).
5. cantate deo, R., G.
€ ” domíno, Am. (M. . 1068).
super occasum, R., G., Trac., Is. (M.
I . 215), Am. (M. . 1068).
€ ” occídentem, Ezech. (M. . 385).
domínus nomen est íííí, Trac.
€ ” eí, R.
€ ” omít est € ” , G., Am. (M. . 1068).
€ ” omít est € ” e us, Is. (M. I . 215),
Ezech. (M. . 385).
7. deus quí habítare facít unanímes ín domo,
R., G.
€ ” omít quí € ” ínhabítare € ” uníus morís € ” ,
Trac.
domínus € ” omít quí € ” uníus morís € ” , Ep.
L III (p. 70).
10. píuvíam voíuntaríam segregabís, G., Trac.,
er. (p. 133), Ezech. (M. . 213).
€ ” segregans, R.
€ ” separabís, Com.
12. dabít verbum evangeíízantíbus, vírtute
muíta, R., G., Ep. C II (p. 369), Ep.
C (p. 494), Is. (M. I . 75, 404),
Mí. (M. . 1189), a. (M. .
1455).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 157
€ ” verba evangeíízantí € ” , orn. (M. .
597).
€ ” evangeíízantí vírtutem muítam, Ag. ( M.
. 1416).
€ ” vírtutem muítam, Trac.
€ ” omít verbum € ” vírtutem muítam, Com.
ía. sí dormíatís ínter medíos cíeros, pennae
coíumbae deargentatae, R., G., Trac.,
• € . C (p. 477), Ezech. (M. .
70, 212), Os. (M. . 832).
€ ” dormíerís € ” , Com.
€ ” dormíerítís € ” , Ezech. (M. . 63).
€ ” dormíerítís € ” medíos t rmínos € ” , .
ínter medíos cíeros pínnae deargentatae
coíumbae, • € . L I (p. 660).
posteríora dorsí e us ín paííore aurí, G.,
Trac., • € . C (p. 477), Ezech. (M.
. 63, 70).
€ ” specíe aurí, R.
posteríora síve ínteríora € ” vírore aut paí-
íore € ” , Ezech. (M. . 212).
€ ” vírore € ” , Os. (M. . 832).
€ ” omít dorsí € ” vírore € ” , .
€ ” omít dorsí € ” vírídítate € ” , Com.
ínteríora € ” omít dorsí € ” fuígore € ” , Ep.
L I (p. 660).
18. decem mííííbus, G., Trac., er. (p. 218),
I . (M. I . 664), Dan. (M. .
532).
€ ” mííííum, R., er. (p. 413), Ezech. (M.
. 416).
domínus ín eís, G., Dan. (M. . 532).
€ ” íííís, R.
19. ascendens ín aítum, captívam du ít captí-
vítatem, R., Ezech. (M. . 309),
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
158 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
on. (M. . 1135), Mí. (M.
1168).
€ ” ín e ceísum € ” , Mat. (M. I. 25).
ascendístí € ” e ceísum € ” du ístí € ” , .
ascendístí € ” cepístí captívítatem, G., Trac.
accepístí dona ín homíníbus, G., Trac.
accepít € ” , Mat. (M. I. 25).
accepít € ” omít ín € ” , Ezech. (M. .
309).
dedít € ” omít ín € ” , R.
23. e asan convertam, convertam ín pro-
fundum marís, G., e asan conver-
tam , Com.
€ ” ín profundís € ” , Trac.
€ ” convertar, convertar € ” , R.
de asan € ” de profundís € ” , .
de asan convertam de profundo marís,
Ezech. (M. . 249).
24. ut íntíngatur pes, G., Is. (M. I . 610).
donee € ” , R.
€ ” íntínguatur € ” , Com., Trac.
27. b n dícít domínum deum, R., íe. (M.
I . 417).
€ ” deum domínum, Trac,
€ ” omít deum, Is. (M. I . 124, 348).
€ ” domínum domínus, Com.
€ ” deo domíno, G., Is. (M. I . 153).
€ ” domíno, Is. (M. I . 376, 469).
28. en amín adoíescentíor, R., Is. (M.
I . 124).
€ ” adoíescentuíus, G., Trac.
31. íncrepa, domíne, bestíís caíamí, • € . C III
(p. 340).
€ ” omít domíne € ” bestías € ” , Com.
€ ” omít domíne € ” bestíam € ” , .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 159
€ ” omít domíne € ” feras arundínís, G.,
Trac.
€ ” omít domíne € ” feras síívarum, R.
congregatío taurorum ín vaccís, G., Is.
(M. I . 347).
concíííum € ” ínter vaccas, R.
díssípa, domíne, gentes, Ezech. (M. .
359), Mat. (M. I. 67).
€ ” omít domíne € ” , R., G., Trac., Is. (M.
I . 313, 661), Ezech. (M. .
292).
32. psaíííte domíno, psaíííte deo, quí ascendít
super coeíum coeíí, G., guí € ” , Trac.
€ ” coeíos coeíorum, R.
€ ” omít psaíííte deo € ” , Ezech. (M. .
385), Am. (M. . 1068).
L III. 2. saívum me foc, deus, R., G., Corn.
€ ” /oc, domíne, on. (M. . 1135).
3. t íímum profundí, R., a. (M. .
1485).
€ ” ímo € ” , R., G., So. (M. . 1349).
vení ín aítítudínem marís, et tempestas
demersít me, R., G.
€ ” ín profundum € ” , Ezech. (M. . 300,
473).
€ ” ín profundum € ” absorbuít € ” , Is. (M.
I . 237).
8. operuít reverentía facíem meam, R.
€ ” confusío € ” , G.
confusío vuítus meí operuít me, Abd. (M.
. 1107).
12. factus sum íííís ín paraboíam, R., G.
€ ” eíe € ” , ., Ep. II (p. 225), Ezech.
(M. . 108).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
160 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
13. ín me psaííebant, quí bíbebant vínum, R.,
G.
psaííebant contra me quí € ” , • € . C II
(p. 423).
16. eque urgent, R., Gt.
ne € ” , on. (M. . 1135).
21. sustínuí quí símuí mecum contrístaretur.
et non fuít, consoíantem me quaesíví,
R.
€ ” omít mecum € ” fuít, et quí consoíaretur.
G.
e pectaví quí contrístaretur et non fuít,
et quí consoíaretur, ., Is. (M. I .
613).
22. ín escam meam feí, et ín sítí mea, R., G.,
Corn., Mat. (M. I. 210).
ín cíbum meum € ” omít second ín € ” , Is. ( M.
I . 89).
24. ne vídcant, R., G.
ut non € ” , Corn.
25. furor írae tuae conprehendat eos, G., Os.
(M. . 863).
índígnatío € ” appr hend t € ” , R.
27. psí persecutí sunt, et super doíorem vuí-
nerum meorum addíderunt, R., Is. (M.
I . 257), € ” sunt , Is. (M. I .
560).
omít ípsí € ” , G.
€ ” ad ícíebant, a. (M. . 1520).
36. aedífícabuntur cívítates udae, et ínhabí-
tabunt íbí, et haeredítate aquírent eam,
R.
€ ” uda € ” ínhabítabunt tíbí € ” , G.
€ ” et habítabunt et commorabuntur íbí, E-
zech. (M. . 158).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
E OME S TEC NI UE 161
L . 1. príorum captívorum, ’ ., G.
eorum guí prímí ín captívítatem ductí
sunt, Ep. L III (p. 534).
14. semper ín te aperaba, ’ .
€ ” omít ín te € ” , G.
sper bo ín te semper, ach. (M. III.
90).
15. ustítíam tuam, domíne, Is. (M. I .
669).
€ ” omít domíne, ’ ., G.
17. dcus, docuístí me, ’ ., G.
docuístí me, deus, Díd. (M. III. 130).
24. tota díe medítabítur ustítíam tuam, G.
omít tota díe € ” , .
medítabítur ustítíam tuam, tota, díe íau-
dem tuam, a, (M. . 1533).
L I. 4. quí udícabít pauperes popuíí, Is. (M.
I . 336).
omít quí € ” , G.
omít quí € ” hu us popuíí, .
5. permanebít cum soíe, ’ ., G., Is. (M.
I . 674).
permanet € ” , Com.
ín generatíonem et generatíonem, G.
€ ” generatíones generatíonum, Is. (M.
I . 674).
€ ” gencratíone generatíonum, .
generatíonís generatíonum, Com., Dan.
(M. . 565).
€ ” saecuíum saccuíí, .
7. abundantía pacís, do ee auferatur íuna,
G.
€ ” donec e toííatur € ” , .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
162 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
muítítudo € ” , Is. (M. I . 128, OO).
muítítudo € ” donee non sít € ” , .
8. domínabítur a mart usque ad mare, et a
fíumíne usque ad termínos orbís terra-
rum, G.
€ ” terrae, R.
€ ” ad terrae termínos, a. (M. .
1485).
€ ” ad fínem (fínes) orbís terrae, Is. (M.
I . 312).
potestas e us a mart € ” a fíumíníbus € ” ad fí-
nes terrae, a. (M. . 1484).
9. coram ííío procídent Aethíopes, R., G.
ín conspectu e us procídent € ” , Is. (M.
I . 44), Am. (M. . 1091), So.
(M. . 1339).
19. repíebítur ma estate e us omnís terra, R.,
G.
ímpícbítur gíoría e us € ” , Is. (M. I .
94).
ímpíebítur gíoría € ” uníversa terra, .
20. hymní Davíd, R., Com., Ep. III (p.
211).
íaudes € ” , G.
L II. 1. psaímus Asaph, G., Com., Ep. III (p.
211).
€ ” Davíd, R.
quam bonus deus Israeí, R., er. (p. 152),
Díd. (M. III. 141).
€ ” Israeí deus, G., Maí. (M. . 1563).
2. meí autem pene motí sunt pedes, R., G.,
er. (pp. 51, 152), Is. (M. I . 222,
277, 297), Ab. (M. . 1275), Maí.
(M. . 1563).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 163
€ ” vero € ” , ov. (M. III. 240).
€ ” omít autem € ” • € . I (p. 296).
5. ín íabore homínum, G., Os. (M. .
853), Mí. (M. . 1203).
€ ” í boríbus € ” , ’ .
7. ín affectum cordís, G., Com., Mat. (M.
I. 38).
€ ” dísposítíonem € ” , .
9. posuerunt ín coeíum, ’ ., G., Abd. (M.
. 1104).
€ ” ín e ceísum, — ‚ . ( € . 206).
transívít super terram, ’ ., er. (p. 206).
€ ” ín terram, Abd. (M. . 1104).
€ ” ín terra, G.
11. scívít deus, .
seít € ” , G.
agnovít € ” , • € . I (p. 296).
novít € ” , .
12. ípsí peccatores, ’ ., G.
ístí € ” , • € . I (p. 296).
ístí ímpíí, .
13. síne causa ustífícaví cor meum, ., G.,
• € . I (p. 297).
frustra sanctífícaví anímam meant, Ep.
L III (p. 676).
frustra mundaví cor meum, .
14. fuí fíageííatus, ’ ., G.
factus sum fíageííatus, Ep. I (p.
297).
15. eí narravero síc, ecce generatíonem fííío-
rum tuorum praevarícatus sum, Ep.
III (p. 212), Ep. I (p. 296).
€ ” tuorum reprobaví, Ep. L III (p. 676).
€ ” tuorum reííquí, .
í narrabo síc € ” natíonem € ” reprobaví, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
164 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
narrabo síc € ” natío € ” tuorum, quíbus dís-
posuí, R.
16. e ístímabam ut cognoscerem, R., G.
€ ” cognosce „ , Peí. (M. III. 509).
swscepí € ” , Ep. I (p. 297).
íabor est ante me, R., G.
€ ” ín conspectu meo, Ep. I (p. 297),
Peí. (M. III. 509), Ezech. (M. .
397).
17. íntrem ín sanctuaríum deí, et ínteííígam
ín novíssímís eorum, G.
€ ” ín novíssíma € ” , R.
íntroeam € ” , Peí. (M. III. 509).
íngredíar € ” , Ezech. (M. . 397).
íngredíar € ” novíssíma € ” , Ep. I (p.
297).
20. ímagínem ípsorum ad níhííum redíges, G.
ímagínes eorum € ” , R.
€ ” eorum díssípa, Ep. LIII (p. 320).
€ ” díssípabís, Ezech. (M. . 80, 140).
€ ” eorum díssípabís, Ezech. (M. .
119).
ímagínes eorum díssípabís, Ezech. (M.
. 243).
23. ut umentum foetus sum, R., G., er. (p.
276), Peí. (M. III. 509), Ab. (M.
. 1318), umentum € ” , Mí. (M.
. 1210).
quasír € ” , ., o. (M. . 961).
sícut € ” , Is. (M. I . 348).
€ ” omít factus € ” , Eccí. (M. III. 1042).
25. restat ín coeío, R., Ep. LIII (p. 321).
est € ” , G., Com.
26. pars mea deus, R., G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 166
€ ” domínus, Ep. II (p. 201), Ep. LII
(p. 421), ov. (M. III. 325), Eccí.
(M. III. 1082), Is. (M. I . 551,
602), Ezech. (M. . 443).
27. perdídístí omnes, G., Os. (M. . 850).
perdes € ” , ’ .
28. míhí autem adhaerere deo ‚ est, R.,
G., er. (p. 162), Is. (M. I . 534,
539, 562).
€ ” omít autem € ” omít est, er. (p. 193).
ín domíno deo spem meam, R., G.
€ ” omít deo € ” , er. (p. 194).
L III. 2. memor esto congregatíonís tuae, quam pos-
sedístí, G., er. (p. 17).
m mento congregatíonís € ” crea tí. R.
ín quo habítastí, G., Is. (M. I . 403).
€ ” habítas, R.
13. tu contríbuíastí capíta draconum super
aquas, R.
omít tu € ” ín aquís, G.
€ ” contrívístí € ” ín aquís, Ep. L I (p.
690).
contrívístí € ” ín aquís, .
14. caput draconís magní, R., Ep. L I (p.
690).
capíta € ” omít magní, G., Ep. I (p.
136), Ab. (M. . 1331).
eum ín escam popuío Aethíopum, R.
€ ” omít ín € ” popuíís € ” , G., Ezech. (M.
. 307).
€ ” omít ín € ” popuíís Aethíopíbus, Ep. I
(p. 136), Ep. C I (p. 170), Ab. (M.
. 1316).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
166 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
15. e síccastí fíuvíos Ethan, R.
síccastí € ” , G.
dísrupístír € ” , Ep. L III (p. 55).
16. fabrícatus es auroram et soíem, G., a.
(M. . 1528).
fecístí soíem et íunam, R.
17. aestatem et ver, tu píasmastí ea, G.
€ ” omít ea, a. (M. . 1528).
€ ” fecístí € ” , R.
19. anímas confítentes, R., G., Is. (M. I .
543).
anímam confítentem, Ep. C III (p. 340),
Is. (M. I . 215), Ezech. (M. .
57, 121, 183, 280, 444, 834, 1371, 1431).
anímam erudítam, .
L I . 4. confírmaví coíumnas, R., G., on. (M.
. 1135).
fírmavír-, Is. (M. I . 371).
9. caíta ín manu domíní, víní merí píenus est
mí to, R.
€ ” omít est € ” , G., Is. (M. I . 491),
Ezech. (M. . 221), Ab. (M. .
1302).
caíí ením € ” omít est € ” , orn. (M. .
649), Maí. (M. . 1566).
íncíínavít e hoc ín hoc, R., G., Ezech.
(M. . 221), Maí. (M. . 1566).
€ ” ín íííud, Com., Is. (M. I . 491),
orn. (M. . 649, 650), Ab. (M.
. 1303).
fae e us non est e ínaníta, G., Com., Is.
(M. I . 491), Ezech. (M. .
221), orn. (M. . 649), Ab. (M.
. 1303).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 167
€ ” ípsíus € ” , om. (M. . 650).
€ ” omít non € ” , R.
€ ” bíbent e eo omnes peccatores, R., Ezech.
(M. . 221), om. (M. . 649).
€ ” omít e eo € ” , G., Is. (M. I . 491).
L . 2. notus ín udaea, R., G., Trac., Ep. L (p.
552), er. (pp. 226, 314), Is. (M.
I . 308, 430), Am. (M. . 1040).
notus ením € ” , Díd. (M. III. 114).
3. ín pace, R., G., Trac., Ezech. (M. .
158, 331, 352, 417), om. (M. .
839).
ín Saíem íd est ín pace , er. (pp. 218,
320).
ín Saíem, .
5. a montíbus, R., G., Trac., Is. (M. I .
500), Ezech. (M. . 65), a. (M.
. 1525).
de € ” , Com.
6. dormíerunt somnum suum et níhíí ínve-
nerunt, R., G., Trac., Os. (M. .
876).
€ ” ínvenerunt níhíí, Is. (M. I . 493).
dormítaverunt € ” ínvenerunt níhíí, er. (p.
289).
dormítaverunt € ” non ínvenerunt, .
7. dormítaverunt omnes quí ascenderunt
equos, Ezech. (M. . 254), Am. (M.
. 1013), Ab. (M. . 1319).
€ ” omít omnes € ” , R., G., Trac., a. (M.
. 1493).
dormíerunt € ” , Ezech. (M. . 242).
10. cum e surgeret ín udícíum deus, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
168 ISTORY O ARA13ICO-GOT IC CULTURE
€ ” rcsurgeret ad udícíu m € ” , Is. ( M.
I . 653).
€ ” surre erít ad udícíum € ” , .
dum rcsurgeret € ” udído € ” , R.
L I. 3. renuít consoíarí aníma mea, G., Trac., Peí.
(M. III. 556).
negaví consoíarí anímam meam, R.
4. memor fuí deí, et deíectatus sum, R., G.,
Trac.
recordatus sum € ” íaetatus sum, Peí. (M.
III. 556).
recordatus sum domíní et íaetatus sum,
on. (M. . 1137).
recordans deí conturbabar, .
6. cogítaví díes antíguos, R., G., Trac., 1 .
(M. I . 240, 259).
recordatus sum díerum antíquorum, on.
(M. . 1137).
7. medítatus sum nocte cum corde meo et
e ercítabar et scopebam spírítum meum.
G.
€ ” omít et e ercítabar € ” , Trac.
€ ” omít fírst et € ” ventííabam ín me spírí-
tum € ” , R.
nocte cum corde meo medítabar et scope-
bam € ” , Peí. (M. III. 556).
ín nocte cum corde meo e ercebar et sco-
pcbam € ” , So. (M. . 1381).
8. ín aeternum pro ícíet deus, R., G., Trac.
€ ” sempíternum ab ícíet € ” , So. (M. .
1381).
apponet ut compíacítíor sít adhucf G.
€ ” ut bcncpíacítum sít cí adhuc, R.
adícíet ut eí píaceat adhuc, Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 169
addet ut mísereatur uítra, So. (M. .
1381).
10. ín íra sua míserícordías suas, G., So. (M.
. 1381).
€ ” omít sua € ” , Trac.
€ ” omít sua € ” míserícordíam suam, .
11. haec est mutatío, ’ ., Peí. (M. III.
556).
€ ” omít est € ” G., Trac.
€ ” ímmutatío, So. (M. . 1381).
17. et turbatí sunt abyssí, G., Trac,
omít et € ” , ’ ., orn. (M. . 646).
18. sagíttae tuae pertransíerunt, .
€ ” transeunt, G.
€ ” transíerunt, orn. (M. . 646).
€ ” perambuíant. Trac.
L II. 2. aperíam ín paraboíís, ’ ., G., Trac., Ezech.
(M. . 160, 167).
€ ” ín paraboía, ., Ep. L III (p. 49).
íoquar proposítíoncs ab ínítío saecuíí, .
€ ” omít saecuíí, G., Ep. L III (p. 49),
Ezech. (M. . 167).
eíoquar € ” omít saecuíí, Trac.
3. audívímus et cognovímus, ’ ., G., Trac.
€ ” -et vídímus, Ep. L III (p. 49).
9. íntendentes arcum et míttentes sagíttas
suas, conversí sunt, .
íntendentes et míttentes arcum, conversí
í € ” , G., Trac., er. (p. 394), Os. (M. .
826), Am. (M. . 1071), a. (M.
. 1484, 1487).
íntendentes et míttentes arcum, conversí
sunt retrorsum, Ezech. (M. . 216).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
170 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
12. quí fecít mírabííía, Is. (M. I . 339).
quae € ” , Trac,
omít quí € ” , R., G.
30. cum adhuc esca esset ín ore ípsorum, Ep.
L III (p. 64).
€ ” cíbus esset € ” eorum, .
adhuc esca eorum erat € ” R.
adhuc escae eorum crant € ” , G.
31. et íra deí, R., G.
omít et € ” , Ep. L III (p. 64).
occídít píngues eorum, et eíectos Israeí
ímpedívít, G.
€ ” praepedívít, Ep. L III (p. 64).
€ ” píurímos eorum € ” , R.
34. cum occíderet eos, tune ínquírebant eum,
R.
€ ” omít tune € ” quaerebant € ” , G.
€ ” íntcrfíceret € ” quaerebant € ” , Ezech. (M.
. 191).
€ ” ínterfíceret íííos € ” quaerebant € ” , Ezech.
(M. . 283).
€ ” ínterfíceret € ” omít tune € ” requírebant € ” ,
Ezech. (M. . 98).
sí occídebat € ” quaerebant (requírebant) € ” ,
.
47. occídít ín grandíne víneas eorum, et mo-
ros eorum ín pru na, R., G., So. (M.
. 1353).
€ ” sycomores eorum € ” , Pach. (M. III.
92).
€ ” sycomoros eorum ín frígore, .
percussít € ” fícus eorum ín geíu, orn. (M.
. 648).
49. mísít ín eos ír am índígnatíonís suae, G.,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 17í
om. (M. . 602), o. (M. .
973).
ímmísít € ” R.
€ ” furorem írae suae, Is. (M. I . 208).
€ ” íram furorís suí, .
índígnatíonem et íram et tríbuíatíonem,
R., G.
furorem et € ” , Is. (M. I . 208), o.
(M. . 973).
furorem et € ” et angustíam, Ezech. (M.
. 204), om. (M. . 602), o.
(M. . 966).
€ ” et commínatíonem et angustíam, .
ímmísíonem per angeíos maíos, G., o. (M.
. 973).
€ ” pessímos, Is. (M. I . 208), Ezech.
(M. . 93, 204, 292, 309), om. (M.
. 602), o. (M. . 966).
65. e cítatus est tamquam dormíens domínus,
quasí potens crapuíatus a víno, R.
€ ” tamquam potens € ” , G.
surre ít quasí dormíens € ” et quasí € ” omít
potens € ” , Dan. (M. . 540).
eíngííavít quasí dormíens € ” quasí fortís
post crapuíam víní, .
68. et eíegít tríbum uda, R., Ezech. (M.
. 216).
sed eíegít € ” , R., G.
L III. 6. íram tuam ín gentes quae te non noverunt,
R., G.
furorem tuum super gentes € ” ínteííe e-
runt, Ezech. (M. . 90).
furorem tuum super gentes € ” non cogno-
verunt te, .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
172 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
ín r gna quae nomen tuum non ínvocave-
runt, G.
super r gna € ” ., Ezech. (M. . 90).
€ ” non ínvocaverunt nomen tuum, R.
8. íníquítatum nostrarum antíquarum, G.,
Am. (M. . 1081).
íníquítates nostras antíquas, R.
11. fíííos mortífícatorum, G., Ep. C III (p.
333).
€ ” morte punítorum, R.
13. oves pascuae tuae, G., Mí. (M. .
1227).
€ ” gregís tuí, R.
L I . 2. super Cherubím manífestare, G., er. (p.
47), Is. (M. I . 93), Ezech. (M.
. 95).
€ ” ostendere, ., Ep. III ’ ( € . 98),
Ab. (M. . 1319).
€ ” apparare, R.
4. ostende facíem, R., G., Is. (M. I . 302,
559, 576, 625).
íííumína € ” , Os. (M. . 866).
6. potum dabís nobís ín íacrymís, R., G., Peí.
(M. III. 556).
potabís nos íacrymís, Ab. (M. .
1310).
9. de Aegypto transtuíístí, G., Is. ( M. I .
30, 68, 218, 307, 572), orn. (M. .
733), Ab. (M. . 1334), Mat. (M.
I. 156).
e € ” , R., Ezech. (M. . 123), Os. (M.
. 836).
transtuíístí e Aegypto, a. (M. .
1535).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 173
et e ecíatí gentes, a. (M. . 1535).
omít et € ” , ’ ., G., Is. (M. I . 30, 218,
572), Ezech. (M. . 123), Ab. (M.
. 1334), Mat. (M. I. 156).
10. du ítínerís fuístí, G., Ezech. (M. .
123).
víam fecístí, R.
12 e tendít paímítes suos usque ad mare, et
usque ad fíumen propagínes e us. G.
e tendístí paímítes e us € ” , R.
e tendístí propagínes e us € ” ad fíumína
fíageíía e us, Ab. (M. . 1317).
13. ut quíd destru ístí, G.
€ ” deposuístí, R.
quare € ” , Is. (M. I . 572).
quarc díssípnstí, .
14. e tcrmínavít earn, R., G.
€ ” íííam, Ab. (M. . 1334).
d vastant € ” , Dan. (M. . 530).
vastabít € ” , Is. (M. I . 311).
vastavít € ” , ., Is. (M. I . 660).
L . 2. e suítate deo, R., G.
uUíate € ” , Am. (M. . 1061).
11. dííata os tuum, et ímpíebo íííud, G., Is.
(M. I . 490).
€ ” et ego adímpíebo € ” , R.
aperír € ” , Ep. C (p. 473), er. (p. 8),
Ezech. (M. . 34, 160), Dan. (M.
. 492), Mí. (M. . 1159).
aperí € ” et ego € ” , Ep. C II (p. 369).
17. cíbavít eos e adípe frumentí et de petra
meííe aaturavít eos, R., G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
174 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” de adípe € ” , Trac., Is. (M. I . 530).
et de adípe frumentí saturavít eos, Ezech.
(M. . 137).
L I. 1. deus ením stetít, . . (M. III. 947).
€ ” omít ením € ” , R., G., Trac., Is. (M.
I . 538), Ezech. (M. . 441),
a. (M. . 1438).
decs dí udícat, G., Trac., . . (M. III.
948), Is. (M. I . 538), Ezech. (M.
. 441), a. (M. . 1438).
€ ” díscernít, R., . . (M. III. 948).
2. usquequo udícatís íníquítatem et fades
peccatorum sumítís, G., Maí. (M. .
1558).
€ ” facíem peccatorum € ” , Trac.
€ ” personas peccatorum € ” , a. (M. .
1461).
quousque € ” fades peccantíum € ” , R.
3. udícate egeno et pupííío, G., Trac.
€ ” pupííío et egeno, R.
€ ” pupííín et víduae, a. (M. . 1461).
6. fíííí e ceísí, R., G., Is. (M. I . 222),
om. (M. . 778).
€ ” aítíssímí, Ep. II (p. 149), om. (M.
. 702).
7. vos autem sícut homínes moríemíní, et sí-
cut unus de príndpíbus cadetís, R., G.,
Is. (M. I . 222), a. (M. .
1518).
€ ” tamquam unus € ” , Ep. II (p. 149).
€ ” ut homínes € ” tamquam unus € ” , om.
(M. . 778).
€ ” vero ut homínes € ” quasí unus e € ” , om.
. 702).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 175
L II. 7. Ismahcíítarum, R., . . (M. III.
1367).
Ismaheíítae, G., Trac., Is. (M. I .
192).
Ismaheíítum, R., Trac.2
10. fac eís, domíne, sícut Madían, Os. (M.
. 913).
€ ” omít domíne € ” , Trac.
€ ” íííís € ” omít domíne € ” , R., G., Trac.8
11. factí sunt sícut stercus terrae, R., Trac.
€ ” ut stercus € ” , G.
pone eos sícut € ” , Ezech. (M. . 308).
12. dí erunt haeredítate possídeamus nobís
sanctuaríum, R.
€ ” omít nobís € ” , G.
dí erant € ” possídemus € ” omít nobís € ” , Os.
(M. . 913).
17. ímpíe, domíne, Ep. III A (p. 75), Is.
(M. I . 603).
€ ” omít domíne, R., G., Trac.
L III. 2. quam amabííía sunt tabern cuío,, R.
€ ” dííecta € ” omít sunt € ” , G., Trac., Ep.
(p. 217), Ep. C III (p. 347), Is. (M.
I . 517), Ezech. (M. . 405),
a. (M. . 1417, 1536).
3. concupíscít et d fícít aníma mea ín atría
domíní, G., Trac., Ep. C III (p. 347),
Is. (M. I . 517), a. (M. .
1417, 1536).
€ ” ín atríís € ” , Ezech. (M. . 405).
concupívít € ” , R.
4. nídum síbí, ubí ponat puííos suos, G.,
Trac,
€ ” omít síbí € ” . a. (M. . 1417).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
176 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” omít síbí € ” reponat € ” , R., Trac.
5. beatí quí habítant ín domo tua, dotnínc,
R., Trac.
€ ” omít domíne, G., Trac., Is. (M. I .
517).
€ ” omnes quí € ” omít domíne, a. (M. .
1536).
8. íbunt de vírtute, G., Trac., Ep. L I (p.
3), L III (p. 80), er. (p. 118), Is.
(M. I . 70), Ezech. (M. .
424).
ambuíabunt € ” , R.
11. ab ectus esse ín domo deí met, G., Trac.
€ ” domo domíní, R., om. (M. . 601).
ab ecta € ” , Ep. C III (p. 347).
L I . 9. quíd íoquatur ín me domínus deus, R., G.,
Trac.,2 Os. (M. . 928), € ” domí-
nus , Ab. (M. . 1289).
€ ” íoquetur € ” , R., Trac.
€ ” domínus deus ín me, Com.
11. et ustítía et pa deoscuíatae sunt se, Os.
(M. . 840).
omít fírst et € ” , Is. (M. I . 323).
omít fírst et € ” oscuíatae sunt se, on. (M.
. 1142).
omít fírst et € ” oscuíatae sunt € ” omít se, G.
omít fírst et € ” compíe ae sunt € ” , R.
L . 9. quascumque fecístí, R., G.
quas € ” , R., Is. (M. I . 675).
adorabunt cor am te, domíne, et gíorífíca-
bunt nomen tuum, R., G.
€ ” et honorífícabunt € ” R.
€ ” ín conspectu tuo € ” omít domíne € ” nomen
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 177
tuum, domíne, Is. (M. I . 675).
17. fae mecum, domíne, sígnum, R.
€ ” domínum € ” , Is. (M. I . 538).
€ ” omít domíne € ” , G., Is. (M. I . 668).
L I. 4. mentor ero Raab et abyíonís scíentíum
me, R., G., Is. (M. I . 342).
€ ” scíentíbus me, Trac.
recordabor Raab et abyíonís , Com.
hí fuerunt ííííc, G., Trac.
€ ” fuerunt ín ea, R.
ístí natí sunt íbí, a. (M. . 1480).
ístí generatí sunt íbí, Com.
íste natus est íbí, .
5. numquíd Síon dícet homo, G., Trac., Is.
(M. I . 56).
mater Síon € ” , R., Com.
homo natus est ín ea, et ípse fundavít, G.,
Ep. LI (p. 485), Is. (M. I . 56,
572).
€ ” omít est € ” , Is. (M. I . 657).
€ ” factus est ín ea € ” , R.
€ ” quí ípse € ” , Trac.
L II. 5. aestímatus sum cum descendentíbus, R.,
G., Trac.
reputatus sum € ” , ., Is. (M. I . 514).
assímííatus sum € ” , Is. (M. I . 221).
7. ín íacu ínferíorí, R., G.
€ ” íacu novíssímo, .
€ ” íacum novíssímum, Is. (M. I . 221).
L III. 2. mí er U.ordías tuas, domíne, R.. Trac.
míserícordías domíní, G., Is. (M. I .
531).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
178 ISTO Y O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ín generatíons et generatíonem nnnuntía-
, G.
€ ” et generatíone € ” , R., Is. (M. I .
531).
ín generatíonem et € ” , Trac.
€ ” et progeníe pronuntíabo, R.
10. domínons potestatí marís: motum ut cm
fíuctuum e us tu mítígas, R., G., Trac.
€ ” omít autem € ” , a. (M. . 1497).
€ ” fortítudíní marís et commotíonem € ” omít
autem, Is. (M. I . 490).
€ ” fortítudíní marís et motum € ” omít autem
€ ” tu comprím s, • € . C I (p. 160).
€ ” superbíae marís et eíatíones gurgítum
e us tu comprím s, .
14. fírmetur manus, R., G.
confortetur € ” , Is. (M. I . 484).
20. ín vísíone sanctís tuís, G.
€ ” fíííís tuís, Com., Is. (M. I . 633).
€ ” aspectu fíííís tuís, R., Trac.
21. oíeo sancto meo un í eum, R., G.
ín míserícordía sancta un í eum, Is. (M.
I . 532).
23. apponet nocere eí, G., Maí. (M. .
1547).
nocebít eí, R., Trac.
apponet ut affíígat eum, Is. (M. I .
548).
31. et autem dereííquerínt, G.
€ ” omít autem € ” , R., Trac., Ep. I (p.
134), Díd. (M. III. 136), Ezech. (M.
. 144), orn. (M. . 601), Mí.
(M. . 1196).
32. ustífícatíones meas profanaverínt et man-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 179
data mea non custodíerínt, ’ ., • € . I
(p. ).
ust ít íns meas € ” G., orn. (M. .
601).
ustífías meas € ” praecepta mea € ” , Mí. (M.
. 1196).
caeremonías € ” praecepta mea € ” , .
33. íníquítates eorum et ín verberíbus peccata,
R., G., er. (p. 278), Ezech. (M. .
359).
€ ” ín fíageííís € ” , er. (p. 366), . . (M.
III. 948), Is. (M. I . 619), E-
ssech. (M. . 67), Mí. (M. .
1196).
€ ” ín fíageííís ín ustítías, Ep. I (p.
134).
peccata eorum et ín fíageííís íníquítates,
Is. (M. I .287).
facínora eorum et ín fíageííís íníquítates,
orn. (M. . 601).
34. míserícordíam autem meam non dísper-
gam ab eo, R., G., er. (p. 278).
€ ” ab eís, Ezech. (M. . 67), orn. (M.
. 601).
€ ” auferam ab eo, ., Ep. I (p. 134).
€ ” auferam ab eís, Is. (M. I . 619),
Ezech. (M. . 67, 85).
omít autem € ” auferam ab eís, . . (M.
III. 948).
45. sedem e us ín terra coííísístí, G.
sepem € ” , R.
€ ” ín terram € ” , Trac.
thronum € ” ín terram aííísístí, er. (p.
thronum ííííus ín terram detra ístí, .
182).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
180 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
49. quís est ením homo quí vívít, Ezech. (M.
. 154).
€ ” omít ením € ” R.
€ ” omít ením € ” vívet, G., Peí. (M. III.
580).
L I . 1. tu factus es nobís a generatíone ín genera-
tíonem, G.
omít tu € ” a generatíone et progeníe, R.
omít tu € ” ín generatíone et generatíone,
Trac., er. (p. 203), Is. (M. I .
532).
€ ” ín generatíone et generatíone, .
10. díes annorum nostrorum ín ípsís septua-
gínta anní, R., G., Trac., er. (p. 355),
Ezech. (M. . 246).
díes vítae nostrae septuagínta anní, Ep.
(p. 36), Ep. C III (p. 443).
sí autem ín potentatíbus octogínta anní,
R., G., Trac., Ezech. (M. . 246).
sí autem muítum octogínta anní, ., € ”
octogínta , Trac.2, Ep. (p. 36).
sí autem ampííus, octogínta, Ep. C III
(p. 443).
et ampííus eorum íabor et doíor, G., Trac.
et píurímum eorum € ” , R.
et quícquíd supra est, íabor et doíor est,
Ep. C III (p. 443).
quídquíd supra, íabor et doíor est, Ezech.
(M. . 246).
quídquíd reííquíum est, íabor et doíor, Ep.
(p. 36).
17. sít spíendor, R., G., Trac.
erít € ” , a. (M. . 1487).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 181
C. 3. ííb rant me, ’ ., G.
emít € ” , Is. (M. I . 269).
ííberabít € ” , Trac.
ííberabít te, ., Is. (M. I . 276).
6. sagítta voíante per díem, ’ ., • . , • € .
II (p. 147), Peí. (M. III. 556).
€ ” ín díe, G., Trac.
et a negotío, Trac.2
omít et € ” , ’ ., G., Trac., • € . II (p.
147), Peí. (M. III. 656).
ob íncursu et daemonío merídíano, G., Ep.
II (p. 147), Ep. L III (p. 80).
a ruína et € ” , .
7. a íatere tuo míííe, G., Trac., Ep. II (p.
147), Ep. L III (p. 80).
€ ” míííía, .
ad te autem non appropínquabít, G., Ep.
II (p. 147).
€ ” appropínquabunt, Trac.2
tíbí autem € ” , .
16. repíebo eum, G., Mat. (M. I. 178).
adímpíebo € ” , .
CI. 13. ustus autem ut paíma fíorebít, o. (M.
. 958).
€ ” omít autem € ” , ’ ., G., Is. (M. I .
649).
14. atríís domus deí, ’ ., G., Os. (M. .
928).
€ ” omít domus € ” , Trac., Peí. (M. III.
557), Ezech. (M. . 459).
CII. 3. eíevaverunt fíumína voces suas, ’ ., Ezech.
(M. . 472).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
182 ISTORY OP A A ICO-GOT IC CULTURE
€ ” omít fíumína € ” , Trac.
€ ” vocem swím, G.
GIII. 2. e aítare, domíne, Is. (M. I . 556).
€ ” omít domíne, R., G., Trac.
9. out quí fín ít ocuíum, non consíderat, G.
et quír-, Is. (M. I . 659).
omít out € ” , R., Trac.
omít aut € ” vídebít, Com.
€ ” vídebít, .
11. novít cogítatíones homínum, quoníam va-
nae sunt, R., er. (p. 276).
scít € ” G., Trac.
cognoscít € ” quía vanae € ” , Peí. (M. III.
544).
€ ” quía vanae € ” , .
19. domíne, secundum muítítudínem, Díd.
(M. III. 128).
omít domíne € ” , G., R., Trac.
consoíatíones tuae, domíne, R.
€ ” omít domíne, G., Trac., Díd. (M.
III. 128).
íaetífícaverunt anímam meam, R., G.
€ ” cor meum, Díd. (M. III. 128).
dííe erunt € ” , Díd. (M. III. 128).
deíectabunt € ” , .
CI . 10. semper hí errant corde, R., G.
€ ” omít hí € ” , Ep. C I (p. 160).
11. íntroíbunt, R., G.
íntrabunt, Ezech. (M. . 442).
C . 2. annuntíate de díe ín díem, G.
€ ” díem e díe, Is. (M. I . 75).
bene nuntíate € ” , R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 183
3. ínter gentes gíoríam e us, R., G.
ín gentíbus € ” , .
ín gentíbus € ” ííííus, Is. (M. I . 75).
10. í í gentíbus, guía domínus regnavít, G.,
a. (M. . 1528).
€ ” quoníam domínus € ” , Trac.
€ ” natíoníbus, domínus regnavít a íígno, R.
C I. 2. ín círcuítu e us, R., G., Trac.
€ ” í ítts, Ezech. (M. . 20).
3. ante ípsum praecedet, G., Trac.
€ ” eum € ” , Dan. (M. . 532).
€ ” eum praebít, R.
ontnes ínímícos, Dan. (M. . 532).
omít omnes € ” , R., G.
5. montes sícut cera fíu erunt a facíe do-
míní, ., € ” fíu erunt , Trac.
€ ” a facíe e us, Trac.2
€ ” ante facíem domíní, R.
montes ííquefactí sunt sícut cera a facíe
domíní, Is. (M. I . 621).
a facíe domíní tremuít omnís terra, R.
€ ” omít tremuít € ” , G.
€ ” omít tremuít € ” uníversae terrae, Is. (M.
I . 621).
8. e suítaverunt ct íaetatae sunt fíííae udae
ín omníbus udícíís tuís, Dan. (M.
. 509), a. (M. . 1466).
€ ” omít et íaetatae sunt € ” , Ep. II (p.
193).
€ ” omít et íaetatae sunt € ” propter udícía
tua, R., G.
€ ” omít et íaetatae sunt € ” udaeae propter
udícía tua, Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
184 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
C II. 1. saívabít síbí de tera e us, et brachíum
sanctum e us, G., Trac.
€ ” eum de tera € ” , R.
€ ” sanctum ííííus, Is. (M. I . 484,
502).
€ ” de tera sua € ” , Díd. (M. III. 145).
2. notum fecít domínus saíutare suum, ín
conspectu gentíum, G., Trac.
€ ” ante conspectum € ” , R.
ostendít domínus saíutare suum € ” , Is. ( M.
I . 75).
8. fíumína píaudent manu, G., Trac., Is. ( M.
I . 537).
€ ” maníbus, R.
€ ” concrepent maníbus, Am. (M. .
1061).
C III. 7. et ín coíumna, R.
omít et € ” , G., o. (M. . 978).
CI . 4. íntroíte portas e us, G.
íntrate € ” , R.
íntroeamus € ” , • € . ( € . 224).
. 6. híc míhí mínístrabat, R., Trac., er. (p.
420).
€ ” mínístrabít, Peí. (M. III. 516).
€ ” omít míhí € ” , G.
8. ín matutínís, R., Trac., Is. (M. I .
82).
€ ” matutíno, G., Corn., Ep. CI (p. 353).
ut dísperderem de cívítate domíní omnes
op rantes íníquítatem, G., Ep. CI (p.
353).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 185
€ ” omnes quí operantur € ” , Trac., Is. (M.
I . 82).í
€ ” dísperdam € ” omnes quí operantur € ” , R.
€ ” e termínaren, € ” omnea quí operantur € ” ,
Com.
CI. 6. manducare panem, ’ ., Trac., Ep. II
(p. 166).
cometíere € ” , G.
adhaesít os meum, G., Trac., Ep. II
(p. 166).
adhaeserunt ossa mea, R.
8. sícut passer soíítaríus ín tecto, G., Eccí.
(M. III. 1109).
quasí passer € ” , Ab. (M. . 1298).
€ ” passer uníons € ” aedífícío, R.
10. quía cínerem tamquam panem manduca-
‚ , et potum meum cum fíetu mísce-
‚ , G., ov. (M. III. 309).
€ ” sícut panem € ” cum fíetu temper bam, R
€ ” manducaví € ” pocuíum meum € ” , Trac.
€ ” quasí panem manducaví € ” pocuíum me-
um € ” , er. (p. 412).
€ ” quasí panem manducaví € ” potíonem me-
am € ” , Ep. II (p. 167).
12. sícut umbra decíínaverunt, R., G., Trac.,
Eccí. (M. III. 1078).
€ ” 4ncíínatí sunt, Eccí. (M. III. 1078).
quasí € ” íncíínatí sunt, .
26. ínítía tu domíne terram fundastí, G.
a príncípío € ” , Is. (M. I . 485).
ínítío terram tu fundastí, domíne, R.
a príncípío terram tu fundastí, domíne,
Is. (M. I . 644).
a príncípío terram fundastí, .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
186 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
27. permanes, et omnes sícut vestímentum ve-
teroscent, G., Is. (M. I . 485, 644).
permanebís € ” ut vestímentum € ” , R.
sícut opertoríum mutabís eos, R., G.
€ ” paíííum ínvoíves eos, Is. (M. I .
485).
quasí paíííum € ” , .
quasí amíctum ínvoíves eos, Is. (M. I .
644).
28. tu autem ídem ípse es, R., G., Am. (M.
. 1070).
€ ” omít ípse € ” , a. (M. . 1523).
€ ” omít ídem € ” , ., Ep. C III (p. 188),
er. (p. 407).
non defícíent, R., G., Am. (M. .
1070).
€ ” defícíunt, er. (p. 407).
Cíí. 1. aníma mea, domíno, G., Trac., Is. (M.
I . 238, 300, 531, 571), Maí. (M.
. 1553).
€ ” domínum, R., Ep. II (p. 167), Ep.
C (p. 513).
omnía ínteríora mea nomen sanctum, R.,
Is. (M. I . 238, 531).
omnía quae íntra me sunt nomíní sancto,
G., Trac., Maí. (M. . 1553).
2. aníma mea, domíno, G., Trac.
€ ” domínum, R., Ep. II (p. 167).
noíí obíívíscí, R., G., Trac.
ne obíívíscarís, Ep. II (p. 167).
3. propítíatur omníbus íníquítatíbus, G.
€ ” cunctís € ” , ., Ep. II (p. 167).
propítíus fít € ” , R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 187
ínfírmítates tuas, G., Com., Trac., Ep.
II (p. 167), Ep. C (p. 513).
íanguores tuos, R., Is. (M. I . 300).
4. quí redímít de ínterítu, R., G., Trac.
€ ” de corruptíone, ., Com.
et redímít e corruptíone, Ep. II p.
167).
5. repíet ín bonís, G.
ímpíct € ” , Is. (M. I . 571).
satíat € ” , R.
renovabítur sícut aquííae uventus, R., Is.
(M. I . 412).
€ ” ut aquííae € ” , G.
ínnovabítur € ” , .
ínnovabítur ut € ” senectus, Mí. (M. .
1164).
8. míserícors et míserator domínus, patíens
et muítum míserícors, R.
€ ” íonganímís et muítae míseratíonís, Peí.
(M. III. 557).
€ ” cíemens domínus € ” et muítae míseratío-
nís, .
míserator et míserícors € ” íonganímís et € ” ,
G.
9. non ín perpetuum írascetur, neque ín ae-
ternum commínabítur domínus, Mí. (M.
. 1193).
€ ” omít domínus, G.
non ín fínem € ” ín aeternum índígnabítur
€ ” omít domínus, R.
GUI. 2. amíctus íumíne sícut vestímento, G., Trac.,
Is. (M. I . 224).
€ ” íumen € ” vestímentum, R.
e tendere coeíum sícut peííem, R., G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
188 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
e tendens € ” , Trac.
quí e tendít € ” ut peííem, om. (M. .
627).
3. quí ambuíat, R., Is. (M. I . 94, 664).
€ ” ambuías, G., Trac.
4. facít angeíos suos spírítus et mínístros
suos, R., oan. (M. III. 367), Is.
(M. I . 94, 617), Ezech. (M. .
272), Dan. (M. . 532).
facts € ” tuos- € ” tuos, G., Trac.
6. sícut vestímentvm, G., Trac., a. (M.
. 1424).
ut € ” , Com.
€ ” paíííum, R.
9. termínum posuístí eís, quem non trans-
gredíentur, R.
€ ” omít eís € ” , G., Trac.
€ ” omít eís € ” transíbunt, er. (p. 407).
€ ” omít eís € ” pertransíbunt, .
15. íaetífícet cor homínís, R., G.
íaetífícat € ” , Trac.
e hííarat € ” , Ag. (M. . 1394).
panís cor homínís confírmet, R., G.
€ ” eonfírmat, Trac.
panís eonfírmat cor homínís, Ezech. (M.
. 50).
16. saturabuntur íígna domíní, ., Is. (M.
I . 51).
€ ” íígna campí, Trac.
saturabunt íígna campí, G.
satíabuntur omnía íígna síívarum, R.
quas tu píantastí, Is. (M. I . 51).
€ ” omít tu € ” , R.
quas píantavít, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 189
17. ííííc passcres nídífícabunt, G.
íbí € ” , Is. (M. I . 51).
íbí aves € ” , .
€ ” nídífícant, R.
herodíí domus du est eorum, G.
fuíícae domus € ” , R.
míívo abíes domus e us, ., abíes € ” , Os.
(M. . 945).
18. petra refugíum herínacíís, R., G., Is. (M.
I . 277), Mat. (M. I. 50).
€ ” refuqíum íeporíbus, Is. (M. I . 50),
Mat . (M. I. 50).
20. omnes bestíae síívae, G., Com., Trac., Ep.
II (p. 148).
€ ” síívarum, R.
€ ” saítus, Na. (M. . 1252).
21. catuíí íeonum rugíentes ut rapíant et
quaerant, R., G., Trac., Ep. II (p.
148).
€ ” íeonum rapere et quaerere, Na. (M.
. 1252).
25. magnum et spatíosum maníbus, G., Trac.,
a. (M. . 1497).
€ ” omít maníbus, R., Com., Is. (M. I .
306), Ezech. (M. . 473), on. (M.
. 1122), Na. (M. . 1235), Ab.
(M. . 1318).
ííííc reptííía, R., G., a. (M. . 1497).
íbí € ” , R., Com., Is. (M. I 306), on.
(M. . 1122), Na. (M. . 1235).
anímaíía pusííía cum magnís, G., on. (M.
. 1122), a. (M. . 1497).
€ ” pusííía et magna, R.
€ ” parva cum magnís, Com., Is. (M. I .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
190 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
306), Na. (M. . 1235), Ab. (M.
. 1318).
€ ” parva cum grandíbus, .
26. íííc naves pertransíbunt, R., G., Trac.,
on. (M. . 1122), a. (M. .
1497).
tbí € ” -, Com., Ab. (M. . 1318).
€ ” perambuíabunt, on. (M. . 1122).
€ ” perambuíant, Na. (M. . 1235).
íbí € ” pertranseunt, .
29. auf res spírítum eorum, R., G., Am. (M.
. 1034), a. (M. . 1509),
Mat. (M. I. 214).
€ ” spírítum ípsorum, Trac.
€ ” ab eís spírítum tuum, Díd. (M. III.
131).
ín puíverem suum, R., G., Am. (M. .
1034), a. (M. . 1509).
€ ” terram suam, Díd. (M. III. 131).
30. emítte ením spírítum, . . (M. III.
939).
€ ” omít ením € ” , R., Díd. (M. III. 131),
Ezech. (M. . 19).
emítten spírítum, G., Trac.
32. respícít terram, et facít earn tremer , R.,
G., Trac., Is. (M. I . 25), Ezech.
(M. . 58).
€ ” et facíct € ” , Is. (M. I . 286).
aspícít super terra et € ” , orn. (M. .
720).
tangít montes et fumígabunt, R., Is. (M.
I . 74).
tang s € ” , • € . III A (p. 85).
€ ” et fumígant, G., Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 191
33. cantaba domíno, R., G., Trac.
íaudaba domínum, Ep. C I (p. 160).
quamdíu sum, G., Trac., Ep. C I (p,
160).
€ ” ero, R.
35. a t rra, R., G., Trac.
de € ” , EL, Ep. C I (p. 163).
t a ut non sínt, R., G., Trac.
ut uítra non subsístant, Ep. C I (p.
163).
uítra non sínt, .
CI . 13. pertransíerunt, R., G., Trac.
transíerunt, ., on. (M. . 1127).
pertransívít, Com.
ad popuíum, R., G., Trac., on. (M. .
1127).
ín € ” , Com.
37. edu ít cos ín argento, R.
edu í € ” , Ezech. (M. . 212).
€ ” cum argento, G.
non erat ín tríbubus eorum ínfírmus, R.,
G., Ezech. (M. . 212).
non erít ínfírmus ín tríbubus tuís, Ep.
II (p. 171).
C . 7. patres nostrí ín Aegypto non ínteííe erunt,
R., G., Trac.
€ ” omít ín Aegypto € ” , Tent. (M. III
1319).
30. et stetít Phínees et píacavít, G., er., (p.
stetít € ” et e oravít, R.
100).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
192 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
31. est íííí ad ustítíam, IL
€ ” et € ” . er. (p. 100).
€ ” eí ín ustítíam, G.
32. írrítaverunt ‚ ad aquas contradíctíonía,
R., G.
tentaverunt € ” ad aquam € ” , Ezech. (M.
. 489).
provocaverunt super aquam € ” , .
ve atus est Moyses, R., G.
affííctus € ” , ., Ezech. (M. . 489).
35. commí tí sunt ínter gentes, R., G.
commí tí aunt gentíbus, ., Is. (M.
I . 549).
36. factum est íííís, R., G.
€ ” est eís, ., Is. (M. I . 549).
37. daemoníís, R., G., Os. (M. . 931).
daemoníbus, ., Is. (M. I . 549), E-
sech. (M. . 141).
38. fíííorum suorum et fíííarum suarum, G.
€ ” omít suorum € ” , Is. (M. I . 549).
€ ” omít suarum € ” , R.
quas sacrífícaverunt, R., G.
quos ímmoíaverunt, .
et ímmoíaverunt, Is. (M. I . 549).
et ínfecta est terra ín sanguíníbus, G.
omít et € ” , R.
€ ” omít ín € ” , Is. (M. I . 549).
poííuta est € ” omít ín € ” , .
39. contamínata est ín operíbus eorum, R., G.
poííuta est ín operíbus suís, Is. (M.
I . 549).
C I. 1. quoníam ín saecuíum, R., G., Trac.
€ ” ín aeternum, .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 193
C III. 9. fíant fíííí e us orphaní, R., G., Trae.
quía ín aeternum, Mí. (M. . 1208).
€ ” pupíííí, Is. (M. I . 650).
sínt € ” pupíííí, .
20. de ínterítu, R.
€ ” ínterítíoníbus, G.
€ ” corruptíoníbus, Ezech. (M. . 329).
23. facíentes operatíones, R., Is. (M. I .
237, 261), Ezech. (M. . 247).
€ ” operatíonem, G.
€ ” opus, .
facíunt opus, Com.
et facíunt opus, Is. (M. I . 53).
24. opera domíní, R., G., Is. (M. I . 53,
237, 261), Ezech. (M. . 247).
mírabííía € ” , Com.
34. saísugínem, a maíítía ínhabítantíum, G.
€ ” habítantíum, Ab. (M. . 1320).
saísííagínem € ” , R.
40. effusa est contemptío, R., O.
€ ” despectío, Ezech. (M. . 90).
effundet despectíonem, .
43. custodíet haec, R., G.
ínteíííget € ” , Is. (M. I . 227).
10. commoveantur ct transferantur, Is. (M.
I . 650).
commotí amoveantur, R.
nutantes transferantur, G., Trac.
de habítatíoníbus, R., G.
€ ” domíbus, Is. (M. I . 650).
15. fíant contra domínum semper, R., G.
fíat € ” , er. (p. 182).
18. índuít se maíedíctíonem sícut vestímen-
tum, R.
€ ” omít se € ” . G.
f
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
194 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
índuatur maíedíctíone sícut € ” , Eccí. (M.
III. 1085).
índutus est maíedíctíone quasí vestímento,
.
24. genua mea ínfírmata sunt a e unío, R., G.,
Trac.
ínfírmata sunt ín e unío genua mea, Ep.
II (p. 166), ov. (M. III. 309).
CI . 1. a de trís meís, R., G., Trac., Ep. C (p.
499), Is. (M. I . 536).
ad de teram meam, en. (M. III.
1312), Ezech. (M. . 30).
7. ín vía bíbet, R., G., Com., Trac., . . (M.
III. 979), Ab. (M. . 1302).
bíbet ín vía, Ezech. (M. . 470).
C . 1. consííío ustorum, R., G., Ezech. (M.
. 75).
€ ” sanctorum, Ezech. (M. . 75).
€ ” rectorum, Trac.
10. príncípíum ením sapíentíae, Maí. (M.
. 1556).
€ ” omít ením € ” , ., er. (p. 438).
ínítíum sapíentíae, R., G., Trac.
C I. 1. beatus vír, R., G., Trac., Is. (M. I .
583, 650).
€ ” homo, Is. (M. I . 583).
voíet nímís, R., G., Is. (M. I . 650).
cupít € ” , R.
cupíct € ” , Trac.
2. gencratío rectorum, R., G.
€ ” ustorum, ., Mat. (M. I. 174).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 195
5. dísponet sermones suos, R., G.
díspensabít € ” , o. (M. . 975).
díspensabít verba sua, .
9. et ustítía e us manet ín saecuíum saecuíí,
Trac.
omít et € ” , R., G.
omít et € ” manet ín aeternum, Ep. L
(p. 33).
omít et € ” permanet ín aeternum, .
C II. 7. suscítans a terra ínopem, et de stereore
erígens pauperem, R., G.
€ ” de terra € ” cíevat pauperem, .
quí suscítat de terra € ” erígít pauperem,
Ezech. (M. . 308).
quí suscítat de terra humííem € ” eíevat pau-
perem, Peí. (M. III. 567).
9. facít sterííem, R., G., Is. (M. I . 515).
facíat € ” , Is. (M. I . 659).
C III. 10. ubí est domínus dens eorum, Ezech. (M.
. 332).
€ ” omít domínus € ” , R., G.
12. ídoía ením gentíum, argentum et aurum,
opera manuum homínum, Is. (M.
I . 419).
€ ” omít ením € ” , Ep. I (p. 261).
€ ” omít ením € ” opus manuum € ” , .
símuíacra € ” omít ením € ” , R., G.
13. won vídebunt, R., G.
€ ” vídent, er. (p. 75).
14. non audíent, R., G., er. (p. 129).
€ ” audíunt, er. (p. 75).
21. nos quí vívímus, R., G.
nos víventes, Ezech. (M. . 134).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
196 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
C I . 3. círcumdederunt me doíores mortís, et pe-
rícuía, G.
€ ” omít et € ” , R.
occupaverunt € ” íaqueí mortís € ” omít et € ” ,
Pach. (M. III. 91) .
4. et nomen domíní, TL., G.
sed € ” , Pach. (M. III. 91).
7. convertere, aníma, mea, ín requíem tuam,
R., G., Trac.
reverter € ” , • € . II (p. 169), • € . LI
(p. 402), Is. (M. I . 391).
reverter € ” requíam tuam, .
8. eruet pedes meos a íapsu, Is. (M. I .
70).
omít cruet € ” , R., G.
9. píacebo domíno ín rcgíonc vívorum, R., G.,
Ezech. (M. . 245).
€ ” rcgíonc víventíum, Com., Is. ( M. I .
393), Ezech. (M. . 154, 170, 320).
confítebor € ” , Ep. LI (p. 402).
píacebo coram domíno € ” , Trac.
C . 2. e ccssu mentí mcae, R., Com., Peí. (M.
III. 546).
e ccssu meo, G., Trac.
omnís autcm homo menda , Peí. (M.
III. 584).
€ ” omít autem € ” , R., G., Com., Trac., Peí.
(M. III. 546).
7. tu díssoívístí víncuía mea, Is. (M. I .
222).
omít tu € ” , .
omít tu € ” dírupístí € ” , R., G., Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE
197
C I. 1. et coííaudate eum, R.
íaudate eum, G., er. (p. 205).
2. quoníam confírmata est, R., G.
quía € ” , er. (p. 205).
quía confortata est, .
C II. 6. domínus míhí ad utor est, R.
€ ” omít est, G.
domínus ad utor meus, Is. (M. I .
490).
domínus au íííator meus, Ep. I (p. 7),
Ep. II (p. 151), Ep. C III (p. 334),
Peí. (M. III. 558).
domínus meus, .
quíd facíat míhí homo, R., G., Ep. I (p. 7),
Peí. (M. III. 558), Is. (M. I .
490).
€ ” facíet € ” , Ep. C III (p. 334).
€ ” caro. Ep. II (p. 152).
7. domínus míhí ad utor est, R.
€ ” omít est, G.
domínus au íííator meus, Is. (M. I .
490,554).
domínus míhí au íííator, .
ego despícíam ínímícos, G., Is. (M. I .
490, 554).
€ ” vídebo € ” , R.
8. bonum est confídere ín domíno, quam con-
fídere ín homíne, R., G., Is. (M. I .
574).
€ ” ín príncípíbus, Ezech. (M. . 122),
om. (M. . 728).
meííus est € ” , a. (M. . 1532).
meííus est sperare € ” sperare € ” , II.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
198 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
14. íaudatío mea, R., a. (M. . 1498).
íaus € ” , G.
15. vo ením e suítatíonís, a. (M. .
1536).
€ ” omít ením € ” , G.
vo íaetítíae, R.
19. et íngressus ín eas, Ep. C III (p. 187).
omít et € ” , R., G., Is. (M. I . 293),
Am. (M. . 1045).
20. haec est porta domíní, ustí íntroíbunt per
í eam, Ep. C III (p. 187).
€ ” omít est € ” , R.
€ ” omít est € ” íntrabunt € ” , Mat. (M. I.
47).
€ ” omít est € ” íntrabunt ín eam, R., Is. (M.
I . 294), Am. (M. . 1045).
22. híe factus est, R., G., Ep. (p. 107),
er. (p. 230), Is. (M. I . 322), a.
(M. . 1439).
et factus € ” , a. (M. . 1530).
23. factum est ístud, R., G., a. (M. .
1439).
€ ” hoc, er. (p. 230).
factus € ” hoc, Ep. (p. 107).
est mírabííe, R., G.
€ ” mírabííís, Ep. (p. 107).
24. haec est díes, G., Ep. (p. 107), Is. (M.
I . 499), om. (M. . 829).
€ ” omít est € ” , R.
25. saívum me fac, R., G., Ep. (p. 106).
€ ” omít me € ” , Ep. (pp. 107, 109).
bene prosperare, R., G.
€ ” prospera, Ep. (p. 108).
€ ” conpíace, Ep. (p. 109).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 199
26. benedí ímus vos, R., • € . (p. 108).
€ ” v bís, G.
C III. 20. concupívít aníma mea dc íderare ustífíca-
tíones tuas, R., G., Ep. LUI (p. 462).
€ ” udícía tua, Is. (M. I . 296).
desíderavít € ” udícía tua, ., Ezech. (M.
. 172).
32. cum dííatastí, G.
guando € ” , Is. (M. I . 561).
dum dííatares, R.
39. quía udícía tua ucunda, G.
quoníam € ” , Ezech. (M. . 172).
udícía ením tua € ” , R.
46. de testímoníís tuís, R., G.
ín € ” , ., er. (p. 222).
54. íoco peregrínatíonís meae, G., Ep. LUI (p.
448).
€ ” íncoíatus mcí, R.
62. ad confítendum tíbí, super udícía ustífí-
catíonís tuac, G., Mat. (M. I. 185).
€ ” udícía ustítíae tuae, R.
ut confítcrer € ” ustítíae tuae, Ep. CI (p.
355).
67. príusquam a maíítía humíííarer, ego deíí-
quí, Ep. LI (p. 402).
€ ” omít maíítía € ” , R., G.
antcquam € ” omít a maíítía € ” peccaví, Apoí.
(M. III. 415).
antequam audírem, ego ígnoraví, .
76. cognoví, domíne, quía aequítas udícía tua,
R., G.
€ ” omít domíne € ” ustífía ( usta) udícía
€ ” , Ezech. (M. . 172).
scío € ” ustum udícíum tuum, .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
200 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
81. ín saíutarí tuo, R., Is. (M. I . 296).
ín saíutare tuum, t.
83. sícut uter, R., G.
tamquam € ” , Ep. II (p. 166).
91. perseverat díes, G.
permanet € ” , Mat. (M. I. 178).
perseverant € ” , R.
96. nímís, R., G.
vehementer, a. (M. . 1465).
103. quam duíeía faucíbus meís eíoquía tua, R.,
G., Ep. L III (p. 71).
€ ” duíeía gutturí meo € ” , Ezech. (M. .
1030).
€ ” duíeía eíoquía tua gutturí meo, Am. (M.
. 1095).
€ ” duíce gutturí meo eíoquíum tuum, .
super meí et favum orí meo, R., Am. (M.
. 1095).
€ ” omít et favum € ” , G., Ep. L III (p.
71), Ezech. (M. . 35), Am. (M.
. 1030).
105. verbum tuum, domíne, R., er. (p. 305),
ov. (M. III. 253), íg. (M. III.
346).
€ ” omít domíne, G., er. (p. 420).
íe tua € ” omít domíne, Ag. (M. .
1393).
íu semítís meís ardens, er. (p. 420).
€ ” omít ardens, er. (p. 305), ov. (M.
III. 253), Ag. (M. . 1393).
€ ” semítae meae € ” omít ardens, .
íumen € ” omít ardens, R., G., íg. (M.
III. 346).
108. voíuntaría orís meí, R., G., Ezech. (M.
. 461).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 201
spontanea orís met, Ezech. (M. .
461).
119. praevarícantes, R., G.
praevarícatores, Is. (M. I . 233).
123. eíoquíum ustítíae, R., G.
verbum € ” , írg. (M. III. 189).
126. tempus facíendí, domíne, R., G.
€ ” domíno, Ep. C (p. 217).
131. os meum aperuí, R., G., Ezech. (M. .
34,167,322).
aperuí os meum, Ezech. (M. . 296).
140. eíoquíum tuum vehementer, R., G.
€ ” omít vehementer, Ep. II (p. 166).
147. praevení ín maturítate, R., G.
e spectaví ín matutíno, Is. (M. I .
346).
154. udíca udícíum meum, R., G.
€ ” causam meam, ., Is. (M. I . 562).
176. sícut ovís quae períít, G.
€ ” períerat, R.
€ ” ovís perdíta, .
C I . 3. aut quíd apponatur, R., G., Trac., Ep.
III A (p. 92), Apoí. (M. III.
429), Peí. (M. III. 584), Ezech. (M.
. 26), Am. (M. . 1071).
et quíd € ” , Ezech. (M. . 92).
5. heu míhí, G., Trac., Ep. C III (p. 307),
ov. (M. III. 334), So. (M. .
1356), a. (M. . 1536).
heu me, R., Ep. II (p. 207), Ep.
I (p. 299).
íncoíatus meus proíongatus est, R., G.,
Trac., a. (M. . 1536).
peregrínatío mea proíongata € ” , ., Ep.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
202 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
II (p. 207), Ep. I (p. 299),
Ep. C III (p. 307), ov. (M. III.
334), So. (M. . 1356).
6. íncoía fuít aníma mea, R., G., Trac., Ep.
L III (p. 50).
peregrínata est € ” , Ep. I (p. 299),
Ep. C III (p. 307), er. (p. 22).
peregrína eat € ” , .
C . 1. ín montes unde veníet, G., Is. ( M. I .
494), Ezech. (M. . 330), Ab. (M.
. 1315), a. (M. . 1428).
€ ” veníat, Ep. II (p. 28), Is. (M. I .
267).
ad montes € ” , R.
4. eque dormíet, G., er. (p. 177), ía. (M.
I . 31), Dan. (M. . 515).
€ ” obdormíet, R., Ep. L (p. 34), Ep.
CI (p. 355).
6. quíppe soí non uret nos, Is. (M. I .
597).
omít quíppe € ” urat € ” , Eccí. (M. III.
1064).
omít quíppe € ” uret te, R., G., orn. (M.
III. 1134), Is. (M. I . 74, 296,
469, 671), Ezech. (M. . 261), Am.
(M. . 1092).
C II. 1. ín coeío, R., Is. (M. I . 23, 494, 500).
€ ” coeíís, G., Com., Is. (M. I . 256),
a. (M. . 1532).
2. mísereatur nostrí, G., írg. (M. III.
€ ” nobís, R.
189).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE
203
C III. 5. torrentem pertransívít aníma nostra, ’ .,
G., Com., on. (M. . 1135), Ab.
(M. . 1302).
torren transívít super nnímam meam, Am.
(M. . 1055).
torren transísset super anímam nostrum,
.
7. aníma nostra sícut passer, E., G., orn.
(M. III. 1141), Is. (M. I . 276),
Ezech. (M. . 275, 316), orn. (M.
. 783), Os. (M. . 898), Am.
(M. . 1016).
aníma mea € ” , Is. (M. I . 269).
€ ” quasí passer, Ep. II (p. 147).
€ ” quasí avís, .
C I . 5. ad obíígatíonem, .
€ ” obíígatíones, G.
ín obíígatíones, Com., Is. (M. I . 567).
C . 1. sícut consoíatí, ’ ., G.
tamquam € ” , Is. (M. I . 502).
2. repíetum est, ’ ., G.
ímpíetum € ” , Is. (M. I . 669).
ímpíebítur, .
6. ín gaudío, ’ ., Os. (M. . 872).
ín e uítatíone, G.
6. míttentea semína, ’ ., G.
portantes € ” , er. (p. 384), Mat. (M.
I. 60).
ín e suítatíone, ’ ., er. (p. 384).
cum € ” , G., Mat. (M. I. 60).
C I. 1. nísí ením domínus, Peí. (M. III. 569).
€ ” omít ením € ” , ’ ., G., Peí. (M. III.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
204 ISTO Y O ARA ICO-GOT IC CULTURE
600), Is. (M. I . 300, 334), Ezech.
(M. . 115, 138, 169, 276).
ín vanum íaboraverunt, G., Peí. (M.
III. 569), Is. (M. I . 300, 334),
Ezech. (M. . 115, 138, 169, 276).
€ ” Laborant, R., Peí. (M. III. 500),
Ezech. (M. . 115).
nísí ením domínus, Is. (M. I . 225).
€ ” omít ením € ” , R., G., Peí. (M. III.
500, 569), Is. (M. I . 300, 334),
Ezech. (M. . 138, 169).
frustra vígííat quí custodít earn, G., Peí.
(M. III. 500), Ezech. (M. .
138, 169).
€ ” vígííavít € ” , Is. (M. I . 300).
ín vanum € ” , Peí. (M. III. 569).
ín vanum vígííabít € ” , Peí. (M. III.
569), Is. (M. I . 334).
ín vanum vígííant € ” custodíunt earn, R.
tn vanum vígííabunt € ” ní todíunt earn, Is.
(M. I . 225).
2. ín vanum est vobís ante íucem surgere,
surgíte, R.
€ ” vobís est € ” surgere, surgere, Ep. I
(p. 260).
omít ín € ” , G.
2. hace est haercdítas, R.
ecce haeredítas. G., Ep. L I (p. 94).
4. íta fíííí c cussorum, R., G., Com., Ep. L
(p. 630), Na. (M. . 1245, 1250).
tíc € ” , Ep. I (p. 262).
5. ímpíevít desíderíum suum e ípsís, R., G.
€ ” pharetram suam € ” , .
repícvcrít pharetram suam € ” , Ep. I
(p. 263).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 205
e píevít € ” e íííís, Com.
non confundetur cum íoquetur, G., Ep.
C III (p. 443).
€ ” dum € ” , .
confundentur € ” íoquentur, ., a. (M.
. 1474).
C II. 2. íabores manuum tuarum quía manducabís,
G.
€ ” omít quía € ” , Trac., er. (p. 89), Is. (M.
I . 278).
íabores fructuum tuorum manducabís, ’ .,
Ep. I (p. 264).
3. noveííae oíívarum, ’ ., G., ov. (M. III.
241), Is. (M. I . 243, 650, 658), Os.
(M. . 924), Ab. (M. . 1334),
a. (M. . 1524).
noveíía € ” , Trac., Ep. II (p. 171).
4. omnís homo, ’ .
omít omnís € ” , G., Ep. C I (p. 178), Is.
(M. I . 650).
5. benedícat te domínus e š íon, et vídeos
quae bona sunt ín rusaíem, ’ ., • € .
C I (p. 178).
benedícat tíbí € ” vídeas bona rusaíem, G.,
fvídeas € ” , a. (M. . 1427).
C III. 6. fenum aedífícíorum, quod príusquam eveí-
íatur, arescít, .
€ ” tectorum € ” e aruít, G.
€ ” e aruít, Am. (M. . 1012).
C I . 3. et íníquítates observaverís, domíne, domí-
ne, quís sustínebít, ’ ., G., Os. (M. .
840).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
206 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” atíendas € ” omít second domíne € ” , Is.
(M. I . 209).
€ ” adtendís € ” omít second domíne € ” , Ep.
I (p. 132).
O I. 3. sí ascender In íectum stratus meí, R., Ep.
C III (p. 317).
€ ” stratí meí, G.
€ ” ascendam super stratum meum, Ep.
C I (p. 464).
€ ” super íectum € ” , .
4. eí dedero somnum, R., G., Trac., Ep. C III
(p. 317), Ep. C I (p. 464).
ne dederís € ” , Is. (M. I . 544).
et paípebrís, G., Trac., Ep. C III (p. 317),
Ep. C I (p. 464).
auf € ” , R.
6. ínvenímus earn. G., Ep. L III (p. 75).
€ ” eum, R.
7. íntroíbímus ín tabernacuía, R., Ep. C III
(p. 318).
tabernacuíum, R., G.
adorabímus, R., G., Ep. C III (p. 318).
adoremus, ., Ezech. (M. . 417).
11. de fructu ventrís tuí ponam super sedem
meam, R., Mí. (M. . 1197).
€ ” sedem tuam, G., Mat. (M. I. 21).
€ ” fructu umb tuí € ” , rn. (M. .
695).
€ ” fructu íumbí tuí € ” thronum tuum, Na.
(M. . 1244).
€ ” thronum tuum, .
C II. 2. ‚ , ‚ Aaron, R., G., Trac., Ep.
L (p. 635), Ezech. (M. . 256).
omít one ‚ € ” , Com.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 207
C I . 7. ab e tremo terrae, G., om. (M. .
628).
€ ” e tremís € ” , R.
quí producít ventos, R., G., Díd. (M.
III. 118).
et edu ít ventos, om. (M. . 629,
630).
edu ít ením entos, om. (M. . 630).
educens € ” , .
16. et non vídebunt, R., G.
€ ” vídent, er. (p. 75).
17. et non audíent, R., G.
€ ” audíunt, er. (p. 75).
19 20. ííííc sedímus, R., G.
íbí € ” , ., Is. (M. I . 440), Ezech. (M.
. 18), om. (M. . 700), a.
(M. . 1458).
dum recordarcmur tuí, Síon, R.
€ ” omít tuí € ” , om. (M. . 700).
cum € ” omít tuí € ” , G., Trac., a. (M. .
1458).
3. verba cantíonum, R., G.
€ ” cantícorum, Trac., om. (M. .
700).
8. retríbuet tíbí retríbutíonem tuam, quam
tu retríbuístí nobís, R., € ” tuam , Ep.
II (p. 152).
€ ” omít tu € ” , G., Trac., Abd. (M. .
1110).
restítuet tíbí quod restítuístí nobís, Com.
C II. 2. super nos nomen sanctum tuum, R.
super omnes nomen € ” , a. (M. .
super omne nomen factum tuum, G.
1530).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
208 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
3. muítípíícabís ín aníma mea vírtutem tuam,
R.
€ ” omít tuam, G., Trac.
muítípíícabís me ín aníma mea, ín vírtute
tua, Is. (M. I . 501).
6. quoníam e ceísus domínus et humííía res-
pícít, R., G.
quía € ” , R.
e ceísus cním domínus € ” prospícít, Is. (M.
I . 556).
C III. 3. funícuíum meum tu ínvcstígastí, o. (M.
. 986).
€ ” omít tu € ” , G.
dírectíonem mcam ínvcstígastí, R.
6. et non potcro, G., Peí. (M. III. 509).
• pot ero, R.
7. quo íbo a spírítu tuo, R., G., Is. (M.
I . 533, 652), Am. (M. . 1088).
€ ” ab spírítu € ” , Com., • € . LI (p. 546),
er. (p. 284).
quo vadam € ” , Is. (M. I . 307).
quo abíbo ab € ” , • € . C III (p. 197).
et a facíe tua quo fugíam, R., Ep. LI (p.
546), er. (p. 284), Is. (M. I . 533,
652), Am. (M. . 1088).
aut € ” , Com., Is. (M. I . 307).
et quo a facíe tua fugíam, G.
8. tu ííííc es, R., G., er. (p. 284), Am. (M.
. 1088).
omít tur € ” , Is. (M. I . 652).
€ ” íbí € ” , Com., Ep. LI (p. 546), Is. (M.
I . 533).
et sí descender ín ínfernum, ades, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
E OME S TEC NI UE 209
omít et € ” tu ades, er. (p. 284).
omít et € ” íbí es, Am. (M. . 1088).
omít et € ” ad ínferna descender € ” , Is. (M.
I . 652).
omít et € ” ad ínfernum , Ep. LI (p. 546).
9. dííucuío, G., er. (p. 284), Am. (M. .
1088).
ante íucem, R.
ín e tremís marís, G., Ep. LI (p. 546),
er. (p. 284), Am. (M. . 1088).
€ ” postremo € ” , R.
10. íííuc manus tua deducet me, R., G., er.
(p. 284), Am. (M. . 1088).
íbí € ” , ., Ep. LI (p. 546).
12. tenebrae non obscurabuntur a te et no
sícut díes íííumínabítur, G., er. (pp.
285, 424), Is. (M. I . 334).
€ ” abs te € ” , R.
€ ” quasí díes € ” , Com.
13. tu, domíne, possedístí ren s meos, R.
€ ” omít domíne € ” , G., Ep. II (p. 28).
21. nonne odíentes te, domíne, odíví, ., Ep.
LI (pp. 406, 632), Eccí. (M. III.
1082).
€ ” oderam, oan. (M. III. 362).
€ ” odío íabuí, Ep. CI (p. 353).
€ ” quí oderunt te € ” oderam, G.
€ ” quí oderunt te € ” oderam íííos, R.
24. dcduc me, domíne, ín ví í recta, Is. (M.
I . 553).
€ ” omít domíne € ” vía aetcrna, R., G.
€ ” omít domíne € ” víam aeternam, R.
C I . 6. u ta íter, R., G.
€ ” semítam, ., er. (p. 220), Peí. (M.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
210 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
III. 561), Ezech. (M. . 205),
Os. (M. . 895), Am. (M. .
1016).
11. carbones ígnís, R., Ezech. (M. . 26).
€ ” omít ígnís, G.
C L. 3. ostíum círeumstantíae, R., G., Trac.
ostíum munítum, Apoí. (M. III. 424),
Is. (M. I . 305, 382).
4. ut non decíínes cor meum ín verbum ma-
íum, R.
omít ut € ” verba maíítíae, G., Trac., Apoí.
(M. III. 424).
ne decíínes € ” verba maíítíae, Ep. LI (p.
399), Is. (M. I . 382), Os. (M.
. 904).
ne decíínes € ” , .
5. corrípíet me ustus ín míserícordía, et ín-
crepabít me, R., G., Trac.
emendabít me € ” et arguet me, Ep. L I (p.
503).
corrípíat me € ” et arguet me, .
oíeum autem peccatorís, R., G., Trac., Ep.
LI (p. 503), Ezech. (M. . 131,
256), Ag. (M. . 1398, 1409).
€ ” omít autem € ” , Eccí. (M. III. 1085),
Os. (M. . 831, 924), Mat. (M.
I. 44).
6. unctí petrae, G., Peí. (M. III. 560).
contínuatí € ” , R.
íu ta petram. ., Is. (M. I . 434).
quoníam potucrunt, R., G.
€ ” píacuerunt, Peí. (M. III. 560).
7. sícut crassítudo terrae erupta est, G.
€ ” eructat, R.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 211
ííunNí € ” díruptí sunt, Peí. (M. III.
561).
díssípata sunt ossa, R., G., Is. (M. I .
571).
díspersa € ” , Peí. (M. III. 561).
10. sínguíaríter sum cqo donee transeam, R.,
G.
soíítaríus € ” pertranseam, er. (p. 193).
C LI. 8. educ de careere, R., Ep. LI (p. 402), er.
(p. 348), Is. (M. I . 391).
€ ” de custodía, G., Trac.
C LII. 2. ne entres, R., Peí. (M. III. 505, 584).
non € ” , G., Trac.
quía non ustífícabítur ín conspectu tuo,
R., G., Trac., Peí. (M. III. 505),
non € ” , er. (pp. 29, 163, 245), Apoí.
(M. III. 416), Peí. (M. III. 508,
584), om. (M. . 757).
et non € ” ín conspectu e us, Is. (M. I .
209), non € ” , Ep. I (p. 139).
8. notam fac míhí, domíne, víam, Is. (M.
I . 554).
€ ” omít domíne € ” , G., Trac.
€ ” míhí fac € ” omít domíne € ” , R.
quía ad te, domíne, íevaví anímam meam,
R.
€ ” omít domíne € ” , G.
quoníam € ” omít domíne € ” , .
quoníam ad te íevaví ocuíos meos, Is. (M.
I . 554).
10. doce me facere voíuntatem tuam, quía tít
es deus meus, R.
€ ” deus meus es tu, G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
212 ISTORY O ARARICO-GOT IC CULTURE
€ ” ut facíam € ” deus meus es tu, Is. (M.
I . G40).
€ ” ut facíam € ” tu deus meus, .
spírítns tuus bonus ípse deducet me ín
terram, Ezech. (M. . 109).
€ ” omít ípse € ” , G.
€ ” omít ípse € ” terra, R., Trac.
€ ” omít ípse € ” ín víam, R.
C LIII. 4. símííís factus est, R., G., Trac.
assímUatus est, ., Peí. (M. III. 637).
díes e us sícut umbra praetereunt, R., G.,
Trac.
€ ” veíut umbra pertranseunt, Peí. (M.
III. 537).
díes nostrí quasí umbra pertransíerunt,
Ezech. (M. . 290).
€ ” quasí umbra pertransíens, .
5. íncíína codos tuos, R., G., Trac.
€ ” tuos coeíos, Ep. C III (p. 188).
C LI . 8. míserícors cním et míserator domínus, pa-
tícns et muítae míscratíonís, on. (M.
. 1137).
d mens et míserícors domínus € ” , .
€ ” omít cním € ” et muítum míserícors, R.
míserator et míserícors € ” et muítum míse-
rícors, G.
9. suavís est domínus omníbus, Com.
€ ” omít est € ” , Peí. (M. III. 557).
bonus € ” omít est € ” , .
€ ” omít est € ” uníversís, R., G.
míscratíones e us super omnía op ra e us,
R., G.
míserícordíae e us € ” , Com.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 213
míserícordía e us € ” opera Uíítís, Peí. (M.
III. 557).
míserícordía c us ín uníversa opera e us,
.
C L . 2. noííte confídere ín príncípíbus, R., G.,
Com., Trac.
€ ” ín homíníbus, Ezech. (M. . 122).
8. erígít cíísos, R., G., Ezech. (M. . 32).
€ ” aííísos, ., Trac., Ezech. (M. . 74).
9. custodít advcnas, G.
€ ” advenam, R.
dííígít € ” , Is. (M. I . 527).
C L I. 1. quoníam bonus est psaímus, R., G., Ep.
I (p. 222).
€ ” bonum € ” omít est € ” , Trac.
quía € ” omít est € ” , Com.
3. sanat contrítos corde, R., G., Trac., Is. (M.
I . 65).
sanat ínfírmítates corum, Ezech. (M.
. 330).
4. omníbus eís nomína vocat, R., G.
€ ” vocans, Trac.
omnes eas e nomíne vocat, Is. ( M. I .
410).
omnes nomíne suo vocat, .
6. suscípíens mansuetos, R., G., Trac.
assumens € ” , Ezech. (M. . 37, 96).
8. par t terrae píuvíam, R., G., Trac.
dat € ” , Is. (M. I . 477).
C L III. 4. ía date cum, cocíí cocíorum, et aqnac
omnes, quae super coeíos sunt, íaudent
nomen domíní, G., € ” coeíorum , Trac.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
214 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
€ ” omít omnes € ” , R.
ía date domínum € ” aqua quae super coe-
íos est, íaudet € ” , Ezech. (M. . 21),
orn. (M. . 706).
14. e aítavít cornu popuíí suí, R., G.
€ ” corn Chrístí suí, a. (M. . 1428).
O LI . 1. cantate domíno cantícum novum, ., G.,
Trac.
€ ” hymnum novum, • € . C I (p. 159).
CL. 6. omnís spírítus íaudet domínum, R., G.
omnís fíatus íaudat € ” , Is. (M. I .
658).
omne quod spírat íaudat € ” Is. ( M. I .
558).
omne quod spírat € ” .
A study of the íemmata shows that ín the vast ma oríty
of cases erome varíed those from the Gaííícan and Roman
Psaíters ín ust the same manner as ín the íemmata ín the
Commentary to eremíah. Thus, ín hís Commentary to
Isaíah there are 165 varíants to 49 readíngs from the
Gaííícan, and 21 from the Roman Psaíter. The correspond-
íng fígures ín the Commentary to Ezechíeí are 87, 26, 16, ín
the Commentary to eremíah, 49, 14, 9, ín the Epístíes,
124, 29, 11 or, takíng aíí these sources together, we get
73 of varíatíons to 19 of readíngs from the Gaííícan
and 8 from the Roman Psaíter. Reíter s concíusíons are
thus borne out, e cept as to the Psaíter, for hís statement
that erome quoted from hís transíatíon from the ebrew
and from the Antíqua8 ís not correct, as ín the above-
mentíoned sources oníy 15 íemmata, that ís, bareíy 2 ,
8 Op. cít., p. LI I.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 215
can be ascríbed to the transíatíon from the ebrew, and
scarceíy a íarger number to the Antíqua. Reíter commítted
the error of consíderíng as due to the transíatíon from
the ebrew such passages as are aíso found ín the Roman
Psaíter, whereas the íatter ís the oíder source, hence cannot
be taken as orígínatíng ín the transíatíon from the ebrew.
If we add the passages whích are ídentícaí ín the Gaííícan
and Roman Psaíters, and whích are not íncíuded ín the
caícuíatíon, the percentage of varíants wouíd be consíd-
erabíy reduced, but stííí wouíd vastíy surpass the com-
bíned quotatíons from hís own versíons. Thus we get
the defíníte resuít that erome was not addícted to any
one transíatíon, aímost entíreíy negíected hís transíatíon
from the ebrew, preferred the Gaííícan versíon to the
Roman Psaíter, and consídered hímseíf at ííberty to vary
the íatter two at wííí.
Aíí that ís ín compíete agreement wíth erome s specífíc
statements that he was not partícuíar as to the wordíng
of hís transíatíon, sínce he was concerned oníy wíth the
renderíng of the sense, that hís ebrew transíatíon was
mereíy a schoíar s crítícaí apparatus, whích was not to
ínterfere wíth the renderíng of the uígate te t from the
Septuagínt, and that hís Gaííícan Psaíter was a more
ííterary renderíng of hís earííer transíatíon, ín whích he
had foííowed the uígate te t more cíoseíy. No renderíng
was more authorítatíve than another, and there was no
reason why verbaí changes shouíd not be made, so íong
as the dogma of the church was not affected thereby.
Indeed, erome had more than once íntímated that the
readíng ín the churches need not be changed ín accordance
wíth hís own transíatíons, and that hís detractors had no
reason to revííe hís ííterary efforts, whích oníy emuíated
the actívíty of Orígen and other ííbíe schoíars. The
method pursued by erome shows concíusíveíy that ít ís
ímpossíbíe for hím to have recommended hís own Gaííícan
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
216 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
versíon, as agaínst the Roman Psaíter, on the ground that
ít foííowed the ebrew truth more cíoseíy. Up to hís
dyíng day he contínued to quote the Roman Psaíter, hardíy
ever referred to hís transíatíon from the ebrew, e cept
ín íearned díscussíons, such as ín Epístíe L , and gave
the íemmata from the Gaííícan Psaíter ín íess than one
fífth of aíí cases.
The e tent of the ííbertíes taken by erome wíth the
íemmata from the Psaíter ís best íííustrated ín the muítípíe
quotatíons ín the same Commentary, say, for e ampíe, that
on Isaíah. ere we have I . 6 once from R. G., once from
St. Aug. III. 9, once from R. G., once from íí., Amb.,
or . I. 28, no tangíbíe source, but recoííectíons of
Afrícan Psaíter III. 9, from R. G., one ampíífíca-
tíon I. 4, one nearíy ííke R. G., one changed
I. 9, one from R. G., one, sííghtíy changed, from .
III. 14, one from R., one from Tertuí. I. 36,
two varíatíons, by omíssíon of a word, from G. II.
7, two varíatíons of R. G., by change of words II.
8, one from G., one wíth change from II. III. 13,
two varíatíons hard to cíassífy LI. 2, one from G., one
wíth a word from . LIII. 19, two varíatíons hard to
cíassífy LI . 3, one from R. G., one unaccountabíe varí-
atíon LI , 3, one from R., one from Cypr., Iren., or
. L. 19, one from G., two from Cypr. L I . 10, one
from G., one from St. Aug. L II. 27, one from R., one
from G., one varíatíon of R., one varíatíon of G. L .
17, one from G., one unaccounted for L III. 33,
one from ., two varíatíons, wíth one word from St. Aug.
CI. 26, two varíatíons on R. G., from St. Aug., Prosp.,
or . C I. 1, one from G., one varíatíon C . 1, one
from G., one from Sangerm. C III. 7, one from R. G.,
one varíatíon C I. 2, one from Amb. or íí., one
varíatíon C III. 7, two varíatíons of G., one greater
varíatíon of G. C III. 8, two varíatíons of G.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 217
It wouíd, therefore, seem that the basís of erome s
íemmata ís hís own Gaííícan or Roman Psaíter, wíth con-
stant borrowíngs from the Afrícan Psaíter and occasíon-
aííy from hís transíatíon from the ebrew. The aímost
uníversaí custom of varyíng the same íemma, as evíd-
enced ín the ííst from the ma oríty of hís works, makes
ít an absoíute certaínty that he was not and couíd not
have been pedantíc ín thís matter. Whííe erome freeíy
borrowed from the Afrícans, Augustíne, who had been
opposed to erome s transíatíon, from 415 on hímseíf bor-
rowed freeíy from the Gaííícan Psaíter.
Whííe erome s second versíon was gaíníng favor wíth
Augustíne and ín rance, the Spanísh or Mozarabíc Psaíter
drew e cíusíveíy from erome s fírst versíon, the Roman
Psaíter, but wíth certaín varíatíons from the Afrícan Psaí-
ter and from erome s transíatíon from the ebrew.5
Now out of 165 passages díscussed by comparíson ín the
Letter to the Goths, not íess than 75 crítícísms of the
Goths are mere íemmata from erome s Roman Psaíter,
whích erome ís made to re ect ín favor of the íemmata
of the Gaííícan Psaíter. Aíthough they specíousíy cíaím
to adduce the Greek te t of the Septuagínt, they ínvaríabíy
ínsíst upon the correctness of the íemmata from the Moz-
arabíc Psaíter, whích agrees wíth those ín the Roman
Psaíter. e
Gaííícan Psaíter Mozarabíc Psaíter.
.
9. díríge ín conspectu meo díríge ín conspectu tuo
uíam tuam uíam meam
P. Capeííe, Le te te au psautíer íatín en Afríque, In Coííectanea
b bííca íatína cura et studío monachorum S. enedíctí, Rome 1913,
voí. I . p. 143 fí.
8 Ibíd., p. 222 tt.
e The fírst coíumn Is quoted from Mígne, voí. I , the second,
from Mígne, voí. L I.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
218 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
I.
11. erubescant et conturbentur omít uehementer
uehementer omnes ínímící
meí
III.
4. quoníam uídebo caeíos tuos omít tuos
I.
2. ocuíí tuí uídeant aequítates ocuíí meí
8. custodí me, ut pupíííam custodí me, domíne
ocuíí
13. e urge, domíne, praeuení praeuení eos et subpían-
eum et subpíanta cum erí- ta eos
pe anímam meam ab ínpío
II.
13. grando et carbones ígnís omítted
34. quí perfecít pedes meos tam- tamquam ceruí
quam ceruorum
40. subpíantastí ínsurgentes ín omnes ínsurgentes
me subtus me
III.
6. e uítauít ut gígans ad cur- omít suam
rendam uíam suam
I .
5. tríbuat tíbí secundum cor tíbí domínus
tuum
10. et e audí nos ín díe, qua ín quocumque díe
ínuocauerímus te
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 219
I .
3. confundantur omnes íníque omít omnes
agentes
21. ínnocentes et rectí adhae- te, domíne
serunt uííhí, quía sustínuí te
I.
6. et míne e aítauít caput nunc ecce
meum
III.
10. domínus dííuuíum ínhabíta- domínus dííuuíum ín/ta-
re facít bítat
.
5. quoníam tu es protector add domíne
meus
23. ego autem dí í ín e cessu ín pauore meo
mentís meae
I.
2. nec est ín spírítu eíus doíus ín ore eíus doíus
4. conuersus sum ín aerumna omít mea
mea
I.
23. et uíaní eíus uoíet uoíet nímís
III.
12. uerumtamen u a n e contur- omít conturbatur
batur omnís homo
L.
7. et sí íngredíebatur, ut uíde- omít sí
ret
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
220 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
LI.
12. spera ín deum, quoníam omít adhuc
adhuc confítebor íííí
LI .
6. sagíttae tuae acutae acutae, potcntíssíme
L II.
9. sícut audíuímus, síc uídí- síc ct uídímus
mus
L III.
21. homo, cum ín honore esset ct homo, ín honore cum
esset
LI .
20. sedens aduersus fratrem aduersus fratrem tuum
tuum íoquebarís detrahebas
LI .
9. a pusíííanímítate spírítus pusíííanímítas
L III.
11. deus ostendít míhí ínter íní- deus meus
mícos meos
12. ne occídas eos, ne quando Icgía tuae
obííuíscantur popuíí tuí
LI .
11. quís deducet me usque ín out quís deducat me
Idumaeam
L .
9. psaííam nomíní tuo ín sae- omít saccuíí
cuíum saecuíí
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 221
L I.
9. quía deus adíutor noster ín omít ín aeternum
aeternum
L I .
8. quí conturbas profundum add quís sustínebítf
marís, sonum fíuctuum eíus
L .
15. hoíocausta meduííata offe- cum íncensu et aríetíbus
ram tíbí cum íncensu aríe-
tum
19. propterea e audíuít deus e audíuít me deus
L II.
20. deus benedíctus domínus díe do mínus benedíctus
cottídíe deus, benedíctus domí-
nus díe cottídíe
25. uíderunt íngressus tuí, deus uísí sunt íngressus tuí,
íngressus deí meí, regís meí deus
quí est ín sancto omít meí after regís
L III.
31. íaudabo nomen deí cum can- deí meí
tíco
L I.
19. et benedíctum nomen. maíe- ín aeternum et ín saecu-
statís eíus ín aeternum íum saecuíí
L II.
26. defecít caro mea et cor defecít cor meum et ca-
meum ro mea
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
222 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
L III.
1. ut quíd, deus, reppuíístí ín reppuíístí deus
fínem
3. quanta maíígnatus est íní- ín sanctís
mícus ín sancto
L I .
2. narrabímu s mírabííía tua narrabo omnía mírabííía
L II.
31. et occídít píngues eorum eíoatv
69. ín terra, quam fundauít ín ín terra fundauít eam ín
saecuía saecuía
L II.
13. heredítate possídeamus san- possídeamus nobís
ctuaríum deí
L III.
3. cor meum et caro mea e uí- e uítauerunt
tauít ín deum uíuum
7. ín uaííe íacrímarum píoratíonís
L .
14. et non proposuerunt te ín omít te
conspectu suo
15. et tu, domíne deus, mísera- deus meus
tor et míserícors
L III.
20. tune íocutus es ín uísíone fíííís tuís
sanctís tuís
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 223
L I .
2. a saecnío et usque ín saecu- omít deus
íum tu es, deus
10. quoníam superuenít man- mansuetndo super nos
suetudo et corrípíemur
C II.
3. recordatus est míserícordíae míserícordíae suae íacob
suae
CI.
8. uígííauí et factus sum sícut ín aedífícío
passer soíítaríus ín tecto
11. a facíe írae et índígnatíonís a facíe írae tuae
tuae
˜ .
9. non ín perpetuo írascetur non ín fínem
CIII.
4. quí facís angeíos t nun spírí- angeíos MO
tus
14. ut educas panem de terra educat
25. hoc mare magnum et spa- omít maníbus
tíosum maníbus
CI .
33. et contríuít íígnum fíníum omne íígnum
eorum
C .
7. non fuerunt memores muítí- et non
tudínís míserícordíae tuae
C I.
30. et dedu ít eos ín portum uo- ín portum uoíuntatís
íuntatís eorum suae
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
221 ISTORY O A A ICO-GOT IC CULTURE
C II.
10. míhí aííenígenae amící factí subdítí sunt
sunt
C III.
11. dcus autem noster ín caeío ín caeío ct ín terra
C II.
10. et ín nomíne domíní, quía omít quía
uítus sum ín cos
C III.
47. et medítabar ín mandatís add uehementer
tuís, quae dííe í
59. cogítauí uías meas (íu ta) uías tuas
69. ego autem ín toto c o r d e ín toto corde meo
scrutabor mandata tua
109. anímamea ín níaníbus meís ín maníbus tuís
semper et íegem tuam non
sum obíítus
c v.
7. quí fecít íumínaría magna magna soíus
C III.
4. quía non est sermo ín íín- doíus ín ííngua
gua mea
C I .
6. funes e tenderunt ín íaque- e tenderunt íaqueum pe-
um díbus meís
ar more ínstructíve are the cases where the íemmata
defended by the Goths are ídentícaí wíth those ín the
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 225
Gaííícan and • ‚ Psaíters, both of whích erome ís
made to re ect ín favor of íemmata not recorded ín any
of erome s wrítíngs.
Lemmata suggested by
Lemmata defended by erome. the Goths, and found
ín the Roman and
Gaííícan Psaíters
LI.
6. deus meus et deus meus
LIII.
10. non egredíerís non egredícrís, dcus
L III.
16. cum ííbcraucrít me cu n accepcrít me
LI .
22. et sít, quí erípíat et non sít, quí erípíat
L III.
11. uoíuntas e us míserícordía e us
14. fíníum terrae et fíníum terrae
L II.
2. sítíuít tíbí sítívít ín te
L I.
11. reges reges terrae
18. deus, deus Israheí deus oníy once
L I I.
17. íntoííegam et íntoííegam
6. maníbus suís ín maníbus suís
L .
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
226 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
L I .
10. radíces e us hínc omít hínc
C .
1. ín toto corde ín toto corde meo
C I .
2. a ííngua doíosa 7 a ííngua doíosa
C I .
14. habítabunt ct habítabunt
Unfortunateíy the ma oríty of these íemmata are not
recorded ín erome outsíde the Gaííícan and Roman Psaí-
ters, hence cannot be díscussed at greater íength. L II.
2 ís so recorded, however, and at once shows the ímpossí-
bíííty of ascríbíng the díscussíon of thís verse to erome,
for he quotes ít sí tímes as sítívít ín te, once as sítívít
ad te, and never as sítívít tíbí, whích ís found ín Iíííaríus
and Casínensís. Of the íemmata whích erome ís here
supposed to defend, four are found ín Casínensís, two of
whích are aíso ín the transíatíon from the ebrew, and
one ín the Antíqua two other íemmata are ín the transía-
tíon from the ebrew. In II. 5, aíready díscussed,
erome defends a Gaííícan and Roman íemma, índeed, but
he used the re ected íemma four tímes, agaínst three
ínstances of the other íemma. In LI . 9 the Goths íemma,
e pectabam deum, ís found oníy ín the Mozarabíc e pecta-
6am domínum. The íemma of L II. 25 does not agree
wíth eíther the Gaííícan or the Roman Psaíter, but ís
found ín the Utrecht Psaíter.
Summíng aíí up, we get 93 Mozarabíc íemmata de-
f nded by the Goths ín 163 passages, that ís, more than
fí of the quotatíons are dístínctíy Mozarabíc. If there
e ísted a compíete study of aíí Spanísh Psaíters, there
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
EROME S TEC NI UE 227
cannot be any doubt that we shouíd have a much íarger
percentage stííí, íf not a compíete agreement wíth the
Mozarabíc sources. Thís much ís certaín, the Goths are
made to defend the Mozarabíc Psaíter, whííe erome ís
made to defend the Gaííícan Psaíter as modífíed after
erome s tíme. Consequentíy the Letter to the Goths
can beíong oníy to a períod when two schooís of te t
crítícísm were at work, one of them workíng for the uí-
gate readíng of the Psaíter, that ís, for the estabííshment
of a reííabíe te t based on the Gaííícan Psaíter, the other
cííngíng to the Roman Psaíter, as modífíed and ín use
among the Spanísh Goths. The oníy períod when such a
rívaíry took píace ís that of Charíemagne, and the oníy
country where the two schooís met ís rance of Caroíín-
gían tímes, hence the forgery of the Letter ís to be píaced
near the year 800, when the schooí of Aícuín was tryíng
to íntroduce uníformíy erome s second transíatíon of the
Psaíter throughout the Empíre. The Letter was forged
ín order to get erome s authoríty for the overthrow of
hís own fírst transíatíon, whích was ín use among the
Spanísh Goths íateíy coíonízed ín rance. The forger
had before hím a corrupt copy of the Gaííícan Psaíter,
and apparentíy aíso a corrupt copy of the Mozarabíc Psaí-
ter. Wíth the aíd of these, and occasíonaí references to
the e ap a, as weíí as an abundant appíícatíon of the
scíssors to erome s wrítíngs, the forger concocted the
Letter to the Goths, whích has created no end of havoc
ín hístorícaí studíes of the earíy Míddíe Ages, because ít
has formed the poínt of íssue of Gothíc studíes and te t
crítícísm. As a íeronymían document ít ís vaíueíess,
but ít wííí serve us greatíy ín determíníng the e tent and
nature of íeronymían studíes ín Caroííngían tímes, and
ín comprehendíng the method underíyíng the formatíon
of the Gothíc íbíe at the same períod.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM.
The e egetícaí actívíty of Caroííngían schoíarshíp díd
not generaííy go beyond compííatíons from the patrístíc
ííterature, especíaííy from erome. As a ruíe, the authors
índícated the sources from whích they quoted copíousíy
and wíthout any verbaí changes, but occasíonaííy they
conscíousíy or unconscíousíy mystífíed the reader by trans-
posíng and reedítíng passages from theír authorítíes so
that ít ís not aíways easy to íocate theír borrowíngs. or
our purpose, sínce we wísh to ascertaín the forger s method
ín borrowíng from erome, ít wííí suffíce to study Pascha-
síus Radbertus E posítío ín Psaímum LI ,2 whích ís
based on erome s Ad Príncípíam vírgínem e píanatío
psaímí LI . .
erome s E píanatío. Paschasíus Radbertus
E posítío.
u a m muítae Susannae, uoníam vos estís, quae
quod ínterpretatur ííííum, vírore pudícítíae, et spíen-
quae c a n d o r e pudícítíae dore castae dííectíonís, spon-
sponso serta conponunt et so serta componítís, et coro-
coronam spíneam mutant ín nam spíneam mutatís quotí-
gíoríam tríumphantís habes díe ín gíoríam tríumphantís,
íbí ín studío scrípturarum et quae per campos Scríptura-
ín sanctímonía mentís et cor- rum, índesínenter veíut apes
porís magístras Marceííam fíores íegítís, et per prata
1 A. E. Schoenbach, Ueber eíníge Evangeííenkommentare des Mít-
teíaíters, ín Sítzungsberíchte der Wíener Akademíe der Wíssenschaften,
voí. C L I, part 4.
2 Mígne, voí. C , coí. 993 ff.
CSEL., voí. LI , p. 616 ff. (Ep. L ).
228
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
229
et Aseííam: quarum aítera
te per prata uírentía et ua-
ríos díuínorum uoíumínum
fíores ducat ad eum, quí dí-
cít ín Cantíco: ego fíos cam-
pí et ííííum conuaíííum, aí-
tera, ípsa fíos doíníní, tecum
mereatur audíre: ut ííííum
ín medío spínarum, síc pro-
ímo, mea ín medío fíííarum.
Et quía de fíoríbus et ííííís
íoquí coepímus semperque
uírgínítas fíoríbus conpara-
tur, oportunum míhí uíde-
tur, ut ad fíorem Chrístí scrí-
bens de muítís fíoríbus dís-
putem.
uadragesímum quartum
psaímum íegens ín títuío
repperí: ín fínem pro hís,
quí commutabuntur, fííío-
rum Core ín ínteííígen-
tíam, cantícum pro dííecto.
ín ebraíco scríptum est:
íamanasse aí sosaním Inbne
core meschíí sír ídídoth,
vírentía quaeque mentís et
corporís íabore pabuía vír-
tutum ooííígítís.... Ad hoc
quíppe varíos dívínorum vo-
íumínum fíores carpítís, utí
meíía vobís duícescant spí-
rítaíía ín anímo, varíís or-
namentorum íntus decorata
vírtutíbus. Agítís ítaque
quomodo ad eum pertíngere
possítís, quí de se dícít ín
Cantícís: Ego fíos campí, et
ííííum convaíííum (coí. 997
f.).
Sed quía vírgínítas, quae
semper fíoríbus comparatur,
ín membrís Eccíesíae gíorío-
síor portío praeceííít, et spe-
cíaíís ín eís vírtus esse pro-
batur, opportuníssíme míhí
occurrít de hís ad vos scrí-
berem omníbus, quae vere
fíores Chrístí estís, et Eccíe-
síarum íííía (coí. 996).
Sed cum haec e voto trac-
tarem, ut restítuerem paneís
quod promíseram, mo ín
vestíbuío psaímí, íd est ín
títuío, reperí, ín fínem, pro
hís quí commutabuntur fí-
ííorum Chore ínteííígentía
cantícum praedííecto. Deín-
de ebraícam verítatem con-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
230 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
quod nos Latíne uertímus:
uíctorí pro ííííís fíííorum
Core, erudítíonís cantícum
amantíssímí. Symmachus
more suo manífestíus tríum-
phum pro fíoríbus ínter-
pretatus est (p. 619).
Igítur sosaním ueí pro
hís, q u í commutandí sunt
ueí ín íííía transfertur et
fíores et meschíí quoque
et erudítíonem et doctíssí-
mum sonat, ídídía antíqu-
um Saíomonís est nomen,
quí aíío sensu pacífícus ap-
peííatur (p. 619 f.).
Recte, quí ín saecuíorum
fíne mutandí sunt, de quí-
bus apostoíus íoquítur:
omnes dormíemus, sed non
omnes ínmutabímur, refe-
runtur ad fínem. et hoc
ípsum mysteríum íectorem
praeparat ad ínteííegentíam
síderans, u ta beatum íe-
ronymum, ín qua scríptum
est: íctorí pro ííííís fííío-
rum Chore, erudítíonís can-
t í c u ra amantíssímí. Ubí
Symmachus more suo maní-
f e s t í u s ínterpretatus est
tríumphus pro fíoríbus (coí.
996).
oc ídcírco dí erím, quía
Symmachus hunc psaímum
pro fíoríbus ínterpretatus
est, ne vos uíía ííííorum
praesentís saecuíí, seu fío-
rum decípíant bíandímenta
(coí. 999).
Ista ígítur est ínteííígeu-
tía fíííorum Chore, ístud eru-
dítíonís cantícum, u ta e-
braícum, nam Meírhíí apud
eos erudítíonem veí doctís-
símum sonat. Idída antí-
quum nomen est Saíomonís,
quod tam pacífícum quam et
ííícctum sonat (coí. 1010).
uía vera ínteííígentía píe-
nam affert erudítíonem sí-
cutí et vera erudítío ínteííí-
gentíam vírí prudentís. Ac
per hoc, ut dí í pauío supe-
ríus, mysteríum hu us can-
tící íectorem spírítaíem re-
quírít et íntentum. Aííoquín
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
231
spírítaíem. ubí ením símpíe
et apertus est sensus, quíd
necesse est audíentem ínteí-
íegentíae praemonerí et dící
ad eum: quí habet aures au-
díendí, audíat f cantícum
quoque canítur caríssímo at-
que dííecto, quía propter íí-
íum ueníet sanctís promíssa
mutatío (p. 620).
Pro quo ínterpretatus est
Symmachus: commotum est
cor meum uerbo bono índí-
cans ad aíteríus sermonem
cor dícentís motum et spírí-
tu sancto futura Chrístí sa-
cramenta pandente etíam
hunc ín eíoquíum prorupís-
se, ut, quemadmodum ccte-
rí de aduentu eíus íocutí
sunt, et íste íoqueretur.
ubí símpíe est sensus et
apertus, quíd necesse erat
audíentem praemonerí verbo
ínteííígentíae, et dící ad
eum: uí habet aures au-
díendí, audíat f Erudítíonís
quoque cantícum canítur
amantíssímo et dííecto, ca-
nítur víctorí et pro tríum-
pho canítur autem pro fío-
ríbus et ííííís, canítur et pro
hís quí commutabuntur (coí.
1010).
Ubícunque ením ín Scríp-
turís sacrís ínteííígentía re-
quírítur, non carnaíe aííquíd
aut terrenum, sed spírítaíe
totum atque arcanum díví-
nítus commendatur (coí.
1002).
erumtamen Symmachus
íonge aííter transtuíít: Com-
motum est, ínquít, cor meum
í-crbo bono, quasí dícat de
aíteríus sermone cor pro-
phetae, veí cu usííbet dícen-
tís, commotum íta Spírítu
sancto futura Chrístí pan-
dente sacramenta, ípsum e-
tíam ín eíoquíum prorupís-
se, quatenus et ípse, quem-
admodum caeterí prophetae,
de adventu Chrístí íoquere-
tur (coí. 1020).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
232 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Ructus autem propríe dí-
cítur dígestío cíbí et concoc-
tarum escarum ín uentum
effíatío. quomodo ergo íu -
ta quaíítatem cíborum de
stomacho ructus erumpít et
ueí boní ueí maíí odorís fía-
tus índícíum est (p. 621 f.).
uídam e persona patrís
díctum ínteííegí uoíunt,
quod e ímís uítaííbus et
cordís arcanís uerbum su-
um, quod ín se erat semper.
Protuíerít íu ta aíteríus
psaímí uatícíníum : e utero
ante íucíferum genuí te, et
quomodo uterus non. sígnífí-
cat uterum € ” neque e n í m
deus díuídítur ín membra € ” ,
sed eandem substantíam p a-
trís fííííque demonstrat, síc
cor et uerbum, quod profer-
tur e corde, patrem osten-
dere et fí íum.
Est autem propríe ructus
dígestío cíbí, et concocta-
rum escarum ín auras effía-
tío. De cu us nímírum af-
fíatu, u ta quaíítatem esca-
rum, aut coííectíonem sto-
machí, fíatus boní maííve
odorís erumpít, quí ructus
dícítur (coí. 1020).
Eo quod e íntímís, víta-
ííbusque cordís suí víscerí-
bus verbum suum, quod ín
se semper erat, se astruít
eructasse (coí. 1015).
Idcírco amantíssímus í-
ííus erbumque bonum de
corde Patrís, sponsae mís-
sus ad nuptías nuntíatur, ut
ídem ampííus omní charíta-
te ín anímo dííígatur. Non
quod Deus Pater corporeus
credí debeat, ut cor, aut ute-
rum, caeteraque h a b e r e
membra ínteííígatur sed ut
per corporaííum effícíentía-
rum nomína, dívínítatís e us
arcana concípíantur. Non
ením membrís corporaííbus
consístít Deus. Nam aííbí
generatíonem íííí cum veí-
íet commemorare, aít: E
utero ante íucíferum genuí
te (coí. 1014 f.).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
233
Et quod sequítur: díco
ego opera mea r gí, íííí co-
aptant ínteííegentíae : ípse
dí ít et facto, sunt, ípse
mandauít et creata sunt,
quod dícente patre operatus
sít (íí í us omnía, quae pater
facít, eadem et fíííum facer
símíííter et patrem manen-
tem ín eo operarí cuneta per
fíííum. Díco ego opera mea
r gí, prophetícus chorus
Chrístí eccíesíae sacramenta
dícturus, ne carmíne uídea-
tur índígnus et ob conscíen-
tíam peccatorum dícatur eí :
ut quíd tu enarras íustítías
meas et adsumís testamen-
tum meum per os tuum ope-
ra sua r gí, quern íaudaturus
est, confítetur, ut ueí, sí bo-
na sunt, ípse suscípíat ueí,
sí maía sunt, mundet facít-
que, quod íussus est : díe tu
íníquítates tuas, ut íustífíce-
rís, et: íustus accusator suí
est ín príncípío sermonís ( p.
622 f.).
Unde sequítur: Díco ego
opera mea r gí. o Patrís
contínuatur quí praedícat
de ííío, quod eí sua índícet
opera, u ta íííud quod aít:
Ipse dí ít, et facta sunt, ípse
mandavít et creata sunt
(coí. 1021).
ínc díctum est quod
omnía quae Pater facít ea-
dem et íííus símíííter fa-
cít nee potest íííus facer ,
nísí quod víderít Patrem fa-
cíentem. Caeterum u ta
Symmachum prophetícus
chorus Chrístí Eccíesíae sa-
cramenta dícturus, ne car-
míne vídeatur índígnus, ío-
quítur. Cum quíbus et vos
sanctímoníaíes Chrístí, cho-
ros vícíssím ducentes, pan-
díte opera vestra r gí Deo,
sponso vestro, ne ob con-
scíentíam peccatí dícatur :
uare tu enarras ustífías
meas, et assumís testamen-
tum meum per os tuum
Opera vestra r gí Deo con-
fítemíní, ut veí sí bona ípse
suscípíat veí sí maía, mí-
sereatur et mundet u ta
íííud : Díe tu príus íníquí-
tates tuas, ut ustífícerís,
quía ustus accusator est
suí, ín príncípío sermonís
(coí. 1022).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
234 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Língua mea caíamus scrí-
bae ueíocíter scríbentís. pro
quo nos ínterpretatí sumus:
ííngua mea stííus scríbae ue-
íocís. e trema pars proíogí
est et cum praecedentíbus
íunge, quod sequítur: eru-
ctuauít cor meum ín íaudcs
deí sennonem bonum et opu-
scuía mea, quíbus eum prae-
dícaturus sum, ípsí potíssí-
mum consecrauí. debeo ergo
et íínguam meam quasí stí-
íum et caíamum praeparare,
ut per í Ií:íín ín corde auríbus
audíentíum scríbat spírítus
sanctus meum est ením
quasí organum praebere íín-
guam, ííííus quasí per orga-
num sonare, quae sua sunt
(p. 623 f.).
Mea autem ííngua ín símí-
íítudínem scríbae ueíocís,
q u e m notaríum possumus
ínteííegere, quodam sígno-
r u m conpendío breuíatum
euangeííí stríctumque ser-
monem e arabít ín tabuíís
cordís carnaííbus. sí ením
íe per manum medíatorís
dígíto deí scrípta est et,
quod destructum est, gíorí-
fícatum est, quanto magís
euangeííum, quod mansu-
Língua mea caíamus scrí-
bae veíocíter scríbentís. Pro
quo íeronymus ínterpreta-
tus est, Língua mea styíus
scríbae veíocís (coí. 1022).
Eructavít cor meum ver-
bum bonum, et omnía meí
actus opuscuía tíbí Domíno
consecraví ínterea et ííngua
mea ac sí caíamus scríbae
veíocíter scríbentís, non so-
íum ut consodaíes doceam,
quae Spírítus ínfuderít et
personuerít quasí suo ín or-
gano (coí. 1023).
Língua mea styíus scríbae
veíocís, notaríorum veíocíta-
tem scríbendí voíens e prí-
mere. Sed veíocíor ííngua
Patrís, qua Spírítus sanctus
desígnatur, cu us adventus
doctrína est orbí terrarum.
Per quem íe ac sí dígíto
Deí scrípta est tabuíís íapí-
deís, per quem ínspíratí san-
ctí Deí omnes futura dí e-
runt, et quae dívína sunt
edíderunt (coí. 1022).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
235
rum est, per meam íínguam
scríbetur a spírítu sancto,
ut ííííus íaudes, ad quem ín
Isaía dícítur: ueíocíter spo-
íía detrahe, cíto praedare,
ueío ín corde credentíum
sermo descríbat
Specíosus forma prae fí-
ííís homínum. ín ebraíco:
decore puíchríor es fíííís ho-
mínum. f í n í t o prohoemío
hínc narratíonís e ordíum
est et fít apostropha ad
ípsum amantíssímum et dí-
íectum et regem, cuí dícentís
opera consecrata sunt. quae-
rítur autem, quomodo puí-
chríor sít cunctís fíííís ho-
mínum, de quo íegímus ín
Isaía: uídímus eum, et non
habebat specíem neque de-
corem, sed erat specíes cms
ínhonorata et defícíens a fí-
ííís homínum homo ín pía-
ga posítus et scíens ferre ín-
fírmítatem, quía aucrtít fa-
cíem suam. nec statím scríp-
t u r a díssonare uídeatur,
quía íbí ígnobííítas corporís
propter fíageíía et sputa et
aíapas et cíauos et íníurías
patíbuíí commemoratur, híe
puíchrítudo uírtutum ín sa-
cro et uenerando corpore.
Cu us nomen Isaías decía-
rat futurum: eíocíter scrí-
be, spoíía detrahe, cíto prae-
dare. Ideoque bene Spírítus
sanctus caíamus scríbae ve-
1 o c í t e r scríbentís dícítur
(coí. 1023).
erbum Patrís de quo
omnía retro dícta sunt, qua-
sí fíníto prooemío, facít híc
narratíonís e ordíum, et fa-
cít apostrophen, ad ípsum
amantíssímum tríumphato-
rem, cuí omnía dícít opera
sua, et consecuta sunt quae-
cunque de eo dícta sunt. De
Chore, ínquít, puíchríores
fíííís homínum. Sed rursus
quaerítur quomodo puí-
chríor sít cunctís fíííís homí-
num, quando íegímus ín Isa-
ía: ídímus eum et non ha-
bebat specíem neque deco-
rem, sed despectum víro-
rum specíes e us ínhonora-
ta et defícíens a fíííís homí-
num, homo ín píaga posítus,
et scíens ferre ínfírmítatem,
seu caetera quae de ííío eo
ín íoco a díversís ínterpretí-
bus ínterpretatur. Ubí sí
bene consíderas, nuíía Scrí-
pturarum díssonantía gene-
ratur, quoníam íbí corporís
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
236 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
non quo díuínítas Chrístí
homíníbus conparata formo-
síor sít € ” haec ením non ha-
bet conparatíonem € ” , sed ab-
sque passíoníbus crucís uní-
uersís puíchríor est.
Uírgo de uírgíne, quí non
e uoíuntate uírí, sed e den
natus est.
Nísí ením habuísset et ín
uuítu quíddam ocuíísque sí-
ígnobííítas, non propter se,
sed propter fíageíía, sputa,
et aíapas, propter cíavos
quoque et írrísíones atque
ín urías patíbuíí, et aíía
quampíura q u a e pertuíít
probra benígníssímus Saí-
vator propter nos, unde nee
reputatus est ínter homínes.
íc vero puíchrítude vírtu-
turn et honestas vítae, mo-
rum probítas atque forma,
non mínus ustítíae, quam
et totíus bonítatís ín eo íau-
datur. Non quod dívínítas
Chrístí homíníbus compara-
ta formosíor dícatur, quía
sícut pauío ante praemísí,
nuííí est comparando, sed
quía ín forma serví et ha-
bítu homínís absque oppro-
bríís et ín uríís et passíoní-
bus crucís, specíosíor prae
cunctís refuísít homíníbus
(coí. 1016 f.).
uía e t s í mírabííe est
quod vírgo de vírgíne natus
est, n e mínus mírabíííus
est quod ídem non e voí n-
tate vírí, sed e Deo natus
est (coí. 1017).
ua de causa d í • í t u
e t í a m a sanctís patríbus
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
237
dereum, numquam eum sta-
tím secutí fuíssent apostoíí
nec, quí ad conprehenden-
dum uenerant, corruíssent.
Deníque et ín praesentí
testímonío, ín quo aít: homo
ín pí a g n posítuít ct scíens
ferre ínfírmítatem, r c d d í t
causa5 , quare ísta perpessus
sít: quía auertít facícm
suam, íd est pauíuíum díuí-
nítate subtracta corpus ín-
íuríac dereííquít (p. 624 f.).
Accíngere gíndío tuo su-
per fcmor tuum, potentíssí-
me, specíe tun ct puíchrítu-
díne tuo. ín ebraeo: accín-
gcre gíadío tuo super femor,
fortíssíme, gíoría tua et de-
core tuo. ístum arbítror ío-
cum te optíme ínteííegere et
accínctam Chrístí gíadío mí-
íítare. ut autem scías sem-
p e r uírgínítatem gíadíum
habere pudícítíae, per quem
truncat opera carnís et su-
quíddam habuísse ín vuítu
et ín ocuíís sídereum, quo dí-
vínítus permuíceret píos, et
terreret reprobos. Aíías au-
tem nequaquam eum statím
secutí essent apostoíí ad uní-
us ussíonem nee quí ad
comprehendendum eum ve-
nerant prostratí mo soía
voce corruíssent (coí. 1017).
Deníque et ín supradícto
testímonío ubí aít: omo ín
píaga posítus ct scíens fcrre
ínfírmítntem, r e d d í t cau-
sam, quare ísta perpessus
sít. uía, í n q u í t, avert ít
facícm suam, íd est, pauíu-
íum au ííío dívínítatís re-
moto, corpus ín uríae dere-
ííquít (coí. 1017).
Ubí et sponsus a Patre ac-
cíngí ubetur, non quaíícun-
que gíadío, sed sícut ín e-
braeo habetur: Accíngere
gíadío tuo super femur, for-
tíssíme, gíoría tua, et deco-
re tuo (coí. 1027). uem
sane íocum meííus vos ínteí-
íígere non ambígo, quae ab
íneunte aetate Chrístí gía-
dío víríííter succínctae, dídí-
cístís muítarum soíatío ac
sí ín acíe fortíter pugnare.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
238 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
p e r a t uoíuptates, gentííís
quoque error deas uírgínes
fín ít armatas. accín ít et
Petrus íumbos suos et ar-
dentem íucernam habuít ín
maníbus. quod autem femor
sígnífícet opera nuptíarum,
hís breuíter e empíís doce-
berís. Abraham míttens ad
u o r e m quaerendum fííío
suo Isaac dícít maíorí do-
mus suae: pone m anum
tuam sub femore meo et ad-
íurabo te per d o mínum
deum cae , non dubínm,
quín per eum, quí de eíus
erat semíne nascíturus. ía-
cob, postquam íuctatus est
cum homíne, quí eí apparue-
rat ad torrentem íaboc, Me-
sopotamía dereíícta et ter-
ram repromíssíonís íngre-
díens non ante Israheíís sor-
títus est nomen, quam ner-
uns femorís ehís emaromt.
et ad fíííum íoquítur: non
defícíet prínceps e.v íuda ne-
que du de femoríbus cíu .
et rursum ípse morí turns ío-
seph adíurat ín femore suo,
ne eum ín Aegypto sepeííat.
ín íudícum quoque ííbro íe-
gímus: Gedeonís erant fíííí
septuagínta, quí egressí sunt
de femoríbus eíus. ín Can-
Ut scíatís autem semper vír-
gínítatem esse debere arma-
tam, ac sí ín acíe quíd gen-
tííítas varíís deíusa errorí-
bus síbí fín erít, recoíendum
censeo, quía vírgínes suas
armatas semperque accín-
ctas gíadío muítís e posuere
fígmentís. Sed et Domínus
succínctos ubet íumbos ha-
bere, et íucernas ferre ín ma-
níbus. Et Saíomon ín Can-
tícís se agínta potentes des-
críbít, de fortís ímí T meí
ín círcuítu Chore, omnes te-
nentes gíadíum, doctíssímos
ad beííum, víros accínctos
gíadío super femur uum.
uod autem femur sígnífícet
opera nuptíarum docet A-
braham, quí ubet servum
urare ín e us femore, per
Deum coeíí, quí e eo nascí-
turus erat: nec non et ín eo,
ubí prínceps de femoríbus
udae repromíttítur. Sed et
acob moríturns ad urat o-
seph ín femore suo, ne eum
sepeííat ín Aegypto (coí.
1027).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
239
tíco dícítur cantícorum: ec-
ce íectus Saíomonís. se a-
gínta potentes ín círeuítu
eíus de potentíbus Israheí,
omnes tenentes gíadíum,
doctí beííum, uír et gíadíus
super femor eíus (p. 627 f.).
Et íntende, prospere pro-
cede et regna propter ueríta-
tem et mansuetudínem et íu-
stítíam, et deducet te míra-
bíííter de tera tua. ín e-
braeo: decore tuo prospere
ascende propter uerítntem ct
mansuetudínem íustítíac, et
docebít te terríbííía de tera
tua. secundo scríptum est
apud ebraeos decore tuo,
ne quís íd ípsum uítío ííbra-
ríí repetítum putet, et est
fígura, quae apud rhetores
repetítío nomínatur. more
ergo panegyrící, quo íauda-
tores íoquuntur ad eos, quos
praeconíís efferunt, arma-
tum cohortatur ad proeííum,
ut semeí arrepta beíía non
deserat et super hostíum
strages uíctor íncedens prae-
paret síbí regnum ín hís,
quos de díaboíí erípíens po-
testate suo copuíauít ímpe-
río, et dícat: ego autem con-
stítutus sum re ab eo super
ínc quoque sequítur vo
Patrís ad íííum: Intende,
aít, prospere procede, et re-
gna. Porro ín ebraeo ha-
bet rursus, decore tuo ut sít
sensus: decore tuo prospere
ascende, et accíngere gíadío
tuo, gíoría, et decore tuo.
Secundo vero decore tuo
íecto, íntende prospere.
uod ídcírco dí erím, ne
quís putet ín ebraíco ví-
tíum scríptorís esse. Sed
est repetítío nomínís tropí-
ce fígurata, more panegyrí-
co, quo genere íaudatores
rhetores et saecuíares vírí
íoquuntur, quando suís ef-
ferunt praeconíís quod íau-
dare decreverunt. Síc íta-
que Deus Pater, voíens ínstí-
tuere íííum suum humaní
generís, ad praeííum arma-
tum cum suo e ercítu horta-
tur ad beííum procedere, ne
semeí arreptam deserat mo-
nomachíam. Imo super ho-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
240 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Síon, montem sanctum eíus.
Nníííque dubíum ueríta-
tem et modestíam et íustí-
t í a m Chrístum appeííarí,
quí dícít: ego sum uía et uíta
et ucrítas et: díscíte a me,
quía mítís sum et humííís
corde, et: quí foetus sum et
humííís corde, et: quí factus
est nobís a deo íustítía ct re-
demptío et sanctítas. haec
autem uníuersa dícuntur ín
c o r p o r e, et e ígantur ín
membrís. uíctoría domíní
seruorum tríumphus est,
magístrí erudítío díscípuío-
rum profectus (p. 628 f.).
Cor sapíentís ín de tera
et cor stuítí ín sínístra eíus.
stíum strages víctor í nee-
dens, íntendat quatenus
praeparet s í b í regnum de
hís quos díaboíí erípíens po-
testatí suo copuíaverít ímpe-
río, et dícat: Ego autem con-
stítutus sum re ab eo super
Síon montem sanctum suum
(coí. 1029).
Propter verítatem, et
mansuetudínem, et ustítíam
deducet te mírabíííter de -
tera tua. uae n í m í r u m
omnía síc praedícantur ín
capíte, ut deínceps e ígan-
tur ín corpore. Sed íonge
aííter ín ííío, quoníam ípse
per se et ín se verítas est
Patrís, non accídens, sed na-
turaíís et ustítía. Unde
ípse aít: E g o sum vía, et
verítas, ct víta. Et Aposto-
íus: uí factus est nobís a
Deo ustítía, et redemptío,
et sanctítas. Nuííí dubíum
quí etíam mansuetudo Chrí-
stus esse monstretur, dum
víctoría e us tríumphus ser-
vorum ostendítur, et erudí-
tío magístrí díscípíorum
profectus (coí. 1030).
Cor sapíentís ín de tera
e us, et cor stuítí ín sínístra
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
241
Chrístus ín de trís est, an-
tíchrístus ín sínístrís. e-
braíca ínterpretatío dístat
ín uerbís, non dístat ín sen-
su.
Sagíttae tuae acutae, po-
tentíssíme, popuíí sub te ca-
dent ín corde ínímícorum re-
gís. ín ebraíco absque po-
tentíssíme reííqua símíííter.
et híe uersícuíus tíbí potís-
símum aptus est, quae ía-
cuío domíní uuínerata cum
sponsa ín Cantíco canís:
uuínerata ca/rítatís ego.
Nec mírum, sí sponsus
tuus ííabeat píures sagíttas,
de qníbus ín centesímo nono
decímo psaímo dícítur: sa-
gíttae potentís acutae cum
carboníbus desoíatoríís, cum
patrís ípse sít íacuíum et ío-
quatur ín Isaía: posuít me
quasí sagíttam eíectam, ín
pharetra sua abscondít me.
e us. Propterea semper eíe-
ctí ad de teram transeunt
reprobí vero ín sínístrís ver-
santur. Unde sígnanter u -
ta ebraícam ínterpretatío-
nem doccbít te habet terríbí-
ííter de tera tua coí. 1031).
Sagíttae tuae acutae, po-
puíí sub te cadent ín corda
ínímícorum Regís. Puto ín
ebraeo etíam et ín Graeco,
Sagíttae tuae potentíssímae
habet. uía omníno sagít-
tae Domíní nísí potentíssí-
mae forent, ín subíto non
omnem mundnm saevíentem
Chrísto prosternerent, ne-
que corda omníum vaííde te-
nebrarent. uarum acuío
sponsa ín Cantícís vuínera-
tam se cíamat: uínerata,
ínquít, charítate ego sum
(coí. 1031).
Nec ígítur mírum quía
sponsus vester suís vos íntus
vuíneravít sagíttís, cum car-
boníbus desoíatoríís. uae
nímírum sagíttae potentíssí-
mae dícuntur. E quíbus
utíque sagíttís confí í erant
et vuíneratí, quí dícebant:
Nonne cor nostrum arden
erat ín nobís, dum íoquere-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
242 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
hís sagíttís et Cíeophas ín
ítínere cum aítero uuínera-
tus aíebat: nonne cor nos-
trum ardens erat ín nobís,
dum íoqueretur ín uía et
aperíret nobís scrípturasf et
ín aíío íoco íegímus: sícut
sagíttae ín manu potentís,
íta fíííí e cussorum. hís sa-
gíttís totus orbís uuíneratus
et captus est. Pauíus sa-
gítta domíní fuít, quí, post-
quam ab íerosoíymís us-
que ad Iííyrícum míssus ar-
cu domíní hue íííucque uoíí-
tauít, ad íspanías íre fe-
stínat, ut, ueío sagítta, sub
pedíbus domíní suí oríentem
occídentemque prosternat.
et quía píures sunt poten-
tíssímí regís ínínrící, quí
uuíneratí fuerant í g n í t í s
díaboíí sagíttís et quasí cer-
uus spícuío pereussus ín
íecore, sagíttae domíní mít-
tuntur ígnítae cum carboní-
bus desoíatoríís, ut, quíd-
quíd utíí ín corde ínímíco-
rum regís fuerat, e coquant
et saíutarí ígne ígnem eí-
cíant perdítorem.
tur ín vía, et aperíret nobís
Scrípturasf Síquídem ípse
de se per Isaíam íoquítur dí-
cens: Posuít me quasí sagít-
tam eíectam, ín pharetra
sua abscondít me. Nec du-
bíum quín Pater sub tegu-
mento carnís, et ídeo quasí
sub umbra manus suae, pro-
te ít eum. ua ítaque sa-
gítta quaecunque aníma fue-
rít vuínerata, ínfíammatur
amore castae dííectíonís, et
resoívítur omnís durítía ín-
fídeíítatís. E coquítur pru-
r í g o vítíorum, e peííítur
fíamma concupíscentíarum
ardore charítatís. Ignís sí-
quídem ígne víncítur, íta ut
forna abyíonís septupíum
ab ímmundís spírítíbus suc-
censa restínguatur. uae
nímírum sagíttae ín manu
potentís, totum potenter vuí-
neraverunt orbem, et pro-
stratus am acet omnís
mundus Deo. ínc am ín
cordíbus ínímícorum víctor
regít et domínatur: quía e
ínímícís et írae fíííís fecít
síbí amícos, quos sua regít
v í r t u t e, et gubernatíone
príncípatur pííssíma (coí.
1031 f.).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CA OLINGIAN PLAGIARISM
243
Sedes tua, deus, ín saecu-
íum saecuíí, uírga dírectío-
nís uírga regní tuí. díícvístí
íustítíam et odístí íníquíta-
tem, propteren un ít te,
deus, deus tuus oíeo íaetí-
tíae prae consortíbus tuís.
ín ebraíco: thronus tuus,
deus, ín saecuíum et ín ae-
ternum, sceptrum aequítatís
sceptrum regní tuí. dííe ístí
íustítíam et odístí íníquíta-
tem, propterea un ít te,
deus, deus tuus oíco e uíta-
tíonís prae partícípíbus tuís.
Duas personas, eíus, quí
unctus est, deí et, quí un ít,
ínteííege (p. 629 f.)
uod sequítur: un ít te,
deus, deus tuus, prímum no-
men deí uocatíuo casu ínteí-
íegendum, sequens nomína-
tíuo (p. 632).
In hoc íoco ad regem, quí
deus est, sermo dírígítur et
dícítur eí, quod ímperíum
eíus € ” hoc e n í m ínteííego
thronum íu ta íííud, quod
Rcríptum est: de fructu uen-
trís tuí ponam super thro-
num tuum € ” fínem non ha-
beat. quod quídem et Ma-
ríae angeíus nuntíauít: da-
Sedes, tua, Deus, ín sae-
cuíum saecuíí, vírga dírec-
tíonís, vírga regní tuí. Pro
quo ín Graeco thronus íegí-
tur, et ín ebraíco sceptrum
pro vírga habetur (coí.
1032) .
uod sequítur: Propterea
un ít te Deus, Deus tuus.
Prímum Deí nomen vocatívo
casu ínteííígendum, sequens
nomínatívo. uía aííus est
Deus quí ungítur, aííus íííe
a quo ungítur (coí. 1032 f.).
In quo íoco ad regem quí
Deus est, sermo dírígítur,
quem superíus Pater spon-
sae, q u a m ducturus erat
u orem, suís commendavít
praeconíís, ut amaretur am-
pííus e tníít íaudíbus. Tría
ad regímen, quíbus fírmare-
tur thronus, edocuít. Deín-
de ínstru ít ad debeííandos
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
244 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
bít eí domínus deus thro-
num Dauíd, patrís suí, et re-
gnabít super domum íacob
ín saecuía et regní eíus non
erít fínís (p. 631).
Sceptrum autem et uír-
gam ínsígne esse regnantís
ípse propheta sígnífícat dí-
cens: sceptrum aequítatís
sceptrum regní tuí (p. 632).
Cuí et deferatur Imperíum
et quí propter dííectam íu-
stítíam et e osam íníquíta-
tem regnare dícatur et unc-
tus esse oíeo e uítatíonís
prae partícípíbus suís, qua-
sí praemíum carítatís et odíí
ín. unctíone sumpturus. do-
cemur autem ín utramque
partem et amorís et odíí esse
ín nobís semína, cum ípse,
m mícos, et ínstítuít ad re-
víncendos adversaríos. uí-
bus prostratís et sub ectís
síbí, thronus eí ímperíí offer-
tur, et sceptrum domínantís,
u ta íííud quod scríptum
est ad Davíd : De fructu ven-
trís tuí ponam super sedem
meam. uod quídem et Ma-
ríae ngeíus nuntíavít: Da-
bít eí Domínus Deus, ínquít,
thronum Davíd patrís suí,
et regnabít super domum
acob ín acternum, et regní
e s non erít fínís ( coí.
1032).
De quo, q u í a d f reraí
sceptrum de uda, dícítur,
et sccptntm acquítntís, scep-
trum regní tuí. Sceptrum
namque regnantís est ínsí-
gne et regentís ostensío (coí.
1032).
Nunc ungítur prae con-
sortíbus suís, cum defertur
eí thronus ímperíí, ob dííec-
tam procuí dubío ustítíam,
et e osam íníquítatem. Sí-
míííter unctus oíeo ustítíae
ín regnum dícítur. uía non
suffícít cuíquam ustítíam
dííígere, nísí et íníquítatem
perfecto oderít odío (coí.
1032).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
245
quí prímí as massae ímsf.ro-
rum corporum íeuauítad
c eíos, et íustítíam dííe erít
et oderít íníquítatem. unde
Dauíd : n o n n e od ente te,
domíne, oderam et super íní-
mícos tuos tabescebamt per-
fecto odío oderam ííías (p.
632).
Murra et guíta, et cassía a
uestímentís tuís, a domíbus
eburneís, e quíbus deíectar
uerunt te fíííae regum ín ho-
nore tuo. ín ebraíco : smyr-
na et stacte et cassía ín cun-
ctís uestímentís tuís de do-
míbus eburneís, quíbus íae-
tífícauerunt te fíííae regum
ín honore tuo. praefatío ípsa
te docuít ídcírco me hune
psaímum e píanare uoíuís-
se, quía ad uírgínem scríbens
pro ííííís et fíoríbus títuíum
repperí. ítaque consequenter
et ístos uersícuíos ad te re-
feram, cní uoíumen hoc scrí-
bítur. mortífícastí membra
tua super terram et cotídíe
Chrísto offerens m u r r a m
Chrístí bonus odor es et pro-
pterea stacten, íd est stíííam
aeí guttam, e híbes domíno,
narrant et hí, quí aromatum
nouere uírtutes, stactem fío-
Myrrha et guíta, et casía
a vestímentís tuís, a domí-
bus eburneís, e quíbus de-
íectaverunt te fíííae regum
ín honore tuo. Ubí pro gut-
ta, aííí myrrham, aííí stacten
transtuíerunt. Casía vero
est ípsa quae aíío nomíne
fístuía nuncupatur. ua-
r u m vos, sanctímoníaíes
Chrístí specíes • vírtutes
píeníus cognoscere non am-
bígo, quoníam ísta snnt aro-
mata vírtutum, quae quotí-
díe ín sacrífícíum Domíno
R gí offertís, quae mortífí-
castís membra vestra super
terram : unde et bonus odor
estís Deo et cunctís homíní-
bus. Nostís quía ín títuío
pro fíoríbus seu ííííís scríp-
turn reperí : et ídeo ad vos
e hoc Psaímo scríbere de-
íegí. Unde consequens est,
quía myrrham prímara vos
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
246 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
rem esse murrae.
uod autem sequítur cas-
a, ípsa est, quae ab aííís
, íd est fístuía, nun-
cupatur, uocaíís ín íaudes
deí et oumes pítuítas et reu-
mata uoíuptatum suo caíore
e coquens. ubí ín nostrís co-
dícíbus scríptum est gutta
ueí s t a c t e, ín ebraíco
aíoth íegítur. unde et Ní-
codemus centum ííbras mur-
rae et aíoes ad sepeííenduíu
íí (í m í n 11 ín praeparauít et
sponsus íoquítur ad spon-
8am: murra et aíoe cum
omníbus unguentís prímís et
ííía respondít: manus meae
ttíííauerunt murram, dígítí
meí murra píení.
Proíce et tu mortís opera
Chrísto ín baptísmate conse-
puíta et huíc mundo mortua
ípsas Deo ín odorem suavíta-
tís offertís, ut de hís specíe-
bus aííquíd íatíus edísseram,
ín quíbus opera ímpendítís
índesínenter, ut sponso per
o m n í a píaceatís. erunt
equídem, quí de aromatum
vírtu tíbus descrípserunt,
stacten fíorem esse myrrhae
(coí. 1035).
Porro cassía seu fístuía,
omííes pítuítas et rheumata
vohíptatum suo caíore ín vo-
bís e coquít ad purum, om-
nesque prurígínes vítíorum
detergít. Nam quod ín quí-
busdam codícíbus scríptum
est, gutta veí stacten ín e-
braíco habet, Ahaíoth. Unde
et Nícodemus centum ííbras
myrrhae et aíoes ad sepuítu-
ram Domíní praeparavít.
Unde sponsus ad sponsam
íoquítur ín Cantícís de hís:
Myrrha et Aíoe cum omní-
bus unguentís prímís. Et
ííía respondít: Manus meae
stíííaverunt myrrham, dígítí
meí píení myrrha probatís-
síma (coí. 1035).
Unde, charíssímae, pro í-
cíte mortís opera, Chrísto ín
baptísmate consepuítae, et
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAEOLINGIAN PLAGIARISM
247
et níhíí aííud nísí de caeíe-
stíbus cogítans íoquere ad
sponsum tunta : manus meae
stíííauerunt murram, dígítí
meí murra píení.
Legímus et unguentum sa-
cerdotaíe, cuíus et Dauíd me-
mínít: sícut unguentum ín
• a p í t e, quod descendít ín
‚ , ‚ Aaron,
quod descendít ín oram íte-
stímentí eíus (p. 633 f.).
E qu bus íaetífícaucrunt
te fíííae regum ín honore
tuo. re regum et doraínus
domínantíum sponsus tuus
est. reges ístí, quí sub tanto
rege sunt reguíí, patres tuí
sunt, quí te et euangeííca
genuere doctrína, horum tu
fííía honor fícas ín omníbus
uestímentís et odoríbus bo-
nís et tempío eb rneo eum
(p. 635 f.).
sub veíamíne sponsaíítatís
dote Domíno consecratae :
quía estís huíc mundo mor-
tuae, níhíí aííud quam de
coeíestíbus cogítate. Loquí-
míní ad sponsum vestrum
sínguíae, íoquímíní omnes:
Man u s meae stíííaverunt
myrrham, et dígítí meí píení
myrrha probatíssíma (coí.
1036).
uod sí ver perpendítís,
et vos am vestímentum estís
Domíní, ín cu us ora vestí-
mentí unguentum íííud per-
venít, quod a capíte ín -
‚ Aaron descendít (coí.
1036).
os estís fíííae regum,
quae íaetífícatís sponsum ín
d core vestro, ín honore suo.
uandoquídem ípse sponsus
vester est Domínus domí-
nantíum : et ídeo muítos sub
se habet reges, quorum estís
fíííae. Eorum sí quídem odo-
ríbus et doctrínís attractae,
eorum utíque unguentís de-
ííbutae, eorum fíoríbus e or-
natae. Nam sub tanto rege
píurímí sunt et subreguíí,
quorum estís fíííae et ípsí
patres, quoníam per Evan-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
248 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
Pro eo, quod nos transtu-
1 í m u s domíbus eburneís,
quía ín Graeco scríptum est
Š Ÿ asEuv, quídam Latíno-
rum ob uerbí ambíguítatem
agrauíbus ínterpretatí
sunt, cum Ÿ aptc uerbum sít
t wptov Paíaestínae et us-
que hodíe domus e omní
parte concíusae et ín modum
aedífícatae turríum ac moe-
níum pubíícorum Ÿ aptc ap-
peííentur.
geííum Chrístí vos genue-
runt, quorum estís doctrínís
ímbutae, documentís enutrí-
tae, íta ut et domus Deí et
sponsae ac fíííae sítís. ua
e causa, charíssímae, íaetí-
fícastís sponsum ín omníbus
vestímentís vestrís, quía ve-
stímenta vestra vírtutes sunt
anímorum, ín cunctís bono-
rum operum oderíbus, qua-
tenus eí píaceatís cuí vos
vovístís (coí. 1038).
Sed a domíbus, eque ín
ebraíco, eque ín Graeco
habetur, teste beato íero-
nymo, quamvís ípse íta tran-
stuíerít. uínímo ín Graeco
‚ • Ÿ apet v scríptum est, sí-
cut et ín ebraeo. Nam do-
mus ín Graeco potíus ot oc
dícítur, Ÿ apuc vero gravís.
Unde quosdam ‚ . Ÿ pa, v,
a grav bus transtuíísse íegí-
mus, ambíguítate verbí de-
ceptos. Est autem Ÿ apuc
u t a Paíaestínae provín-
cíae propríetatem, genus do-
mus e omní parte concíu-
sae, et ín modum turrís aedí-
fícatae, ac moeníum pubíí-
corum, quae ebore ínterdum
vestíebantur (coí. 1037).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
249
Adstítít regína a de trís
tuís ín uestítu deaurato
quod sequítur: círcumdata
uaríetate, e cepta edítíone
uuígata nuííus ínterpretum
transtuíít. ín ebraíco: ste-
tít coníu ín de tera tua ín
díademate ureo, ubí nos
coníugem u e r t í m u s, íbí
apud ebraeos íegítur se-
gaí, pro quo Aquíía suy oc
TO , Symmachus et quínta
edítío íta a T)v, íd est con-
c u b í n a m, Septuagínta et
Theodotíon et se ta, r gí-
‚ ínterpretatí sunt.
Deínde, ubí ego posuí : ín
díademate ureo, Symma-
chus transtuíít : ín aura prí-
mo, Aquíía, quínta et se ta :
ín tínctura ueí ín auro
Ophír.
uae fíííae regum sunt et
ín sponsí parantur ara píe-
us, per murraín et guttam
et cassíam et d o m u s ebur-
n e a s d íectant eum, cuíus
thronus ín saecuíum saecuíí
est.
Unde beatus íeronymus
u ta ebraícam verítatem :
Astítít, ínquít, con u a de -
trís tuís. Porro Septuagín-
ta astítít regína dí erunt
Symmachus vero, et quínta
edítío, Astítít concubína. A
quíbus ínterpretíbus mons-
tratur quod ín una eadem-
que sponsa, sícut unus est
sponsus, íta una Eccíesía,
sed díversí merítorum ordí-
nes. Deínde ubí Septuagín-
ta dí erunt: In vestítu de-
aurato íeronymus : Ste-
tít, ínquít, con u ín de tera
tua, ín díademate ureo
(coí. 1040).
Symmachus vero aít, ín
auro puro, Aquíía et quínta
edítío, sícut reperímus: In
tínctura veí auro Ophír
(coí. 1041).
uínímo fííía regum sese
semper Chrístí praeparat
con ugío, et deíectatur ín
ampíe íbus e us. Currít er-
go post odorem unguento-
rum e us, quorum odor
fragrat et r e s p a r g í t or-
bem Uníversum. A vestí-
mentís ígítur quíbus índa-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
250 ISTORY O AEA ICO-GOT IC CULTURE
uae au tern íam super pe-
tram Chrístum stabííí radí-
ce fundata est cathoííca ec-
cíesía, una coíumba, perfe-
cta et pr íma, stat a de -
trís et níhíí ín se sínístrum
habet (p. 636 f.).
E ín persona patrís índu-
cítur íoquentís (p. 638).
Nemo dubítat patrem no-
strum, antequam adoptare-
mur a deo, fuísse díaboíum,
de quo saíuator aít: nos de
díaboío p tre natí estís. cum
ergo, aít, antíquí patrís fue-
rís obííta et taíem te e hí-
buerís deposítís prístínís sor-
díbus, ut super fratrueíem
deaíbata conscendas et quam
possít dííígere fíííus meus,
tune concupíscet re d co-
rera tuum. et ne putes unum
esse de turba, a quo amanda
es, ípse est re tuus et do-
mínus tuus. quía uero ín-
tus est, ínterdum dííígítur:
a domíbus eburneís foedere
perpetuo, cu us thronus est
ín saecuíum s a e • u 1 í (coí.
1038).
E quíbus mníbus, ut dí-
í, ííquet quod una Eccíesía
cathoííca, una coíumba per-
fecta et pr íma, quamvís
stet ín de terís vírtutís Deí,
et níhíí habeat sínístrum
(coí. 1041).
E hoc vero íoco aíunt,
quod vo Patrís prímum ío-
quentís íntroducítur (coí.
1043).
uod autem díaboíus pa-
ter sít ínfídeííum, testatur
Domínus ad udaeos: os,
ínquít, e p tre díaboío
estís. Unde, vírgo fídeíís, sí
antíquí patrís obííta, taíem
te e híbuerís, deposítís ví-
tíorum sordíbus, ut super
sponsum et fratrueíem tuum
deaíbata conscendas, quam
possít dííígere Deus Deí í-
ííus : tune Deus Pater : Con-
cupíscet, ínquít, re deco-
rcm tuum. uem non p tes
unum esse de turba, veí de
numero caeterorum regu o
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
251
terdum, quí reges et domíní
sunt, sunt quídem potestate
reges et domíní, tarnen eíus-
dem naturae, cuíus sunt íííí,
ín quos domínantur et re-
gnant, índíco tíbí, quod et
deus tuus sít et debeas ado-
rare eum. septuagínta ín-
terpretes non dí erunt ado-
rabís eum, sed adorabunt
‚ , ut sít sensus: íste, quí
te amaturus est, quí tuaín
puíchrítudínem dííecturus,
deus est et adorandus ab ho-
míníbus (p. 638 f.).
ííía Tyrí, ín muneríbun
uu tíím tuum dcprecabuntur
díuítes píebís. ín ebraeo :
et, o fííía fortíssímí, ín mu-
neríbus facíem tuaín deprc-
cabuntur díuítes popuíí. uer-
bum ebraícum sor, quod
ín íezechíeíe íu ta Scptua-
gínta íegímus, ínterpretan
potest et Tyrus et tríbuía-
tío et fortíssímus síue for-
tíssíma et sííe , íd est ía-
pís duríssímus. unde ín prae-
a quo amanda es. Noverís
quía ípse est Re tuus, et
Domínus Deus tuus. Nam
caeterí reges, íícet domíní
sínt aut reges, quía potesta-
te utuntur: tarnen e usdem
condítíonís veí naturae sunt
cu us et íííí super quos do-
mínantur et regnant. Iste
autem quía Deus est, ídcírco
praecípío tíb , adora eum.
Nam síc habetur ín ebraí-
ca verítate, Adora eum. Por-
ro Septuagínta non dí e-
runt : adora eum, sed adora-
bunt eum, ut sít sensus: Iste
quí te amaturus est, quí tu-
um decorem tuamque puí-
chrítudínem dííecturus, De-
us ct Domínus, est ab omní-
bus adorandus (coí. 1044).
íííae Tyrí ín muneríbus
vííítum tuum dcprecabun-
tur, omnes dívítcs p cbís.
Porro ín ebraíco habet: O
fííía fortíssímí ín munerí-
bus, facíem tuam depreca-
buntur dívítes popuíí. uía
verbum ebraícum Sor ín-
terpretar potest et Tyrus,
et tríbuíatío, et fortíssímus
síve fortíssíma. Unde ín
praesentí íoco ínterpretum
o r t a est díssonantía. Sed
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
252 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
sentí íoco error ortus est
‚ qníía ením et Septuagínta
et Theodotíon et quínta
edítío ƒ ˆ ínterpr t t
.su n t, se ta ner bum TT díraí-
cum posuít sor, Svmma-
Chus poaat v, íd est fortíssí-
mam. nos íd ípsum ad deum
retuíímus, ut ííía, cuí supra
dí erat: audí, -fííía, et uíde,
fííía fortíssímí nuncupetur
aut certe ípsa fortíssíma sít.
uía ímítata est fortem
patrem, cuíus uuítum ín dí-
uersís muneríbus depreca-
buntur díuítes píebís, díuí-
tes ín cunctís operíbus bonís
et scíentía síue, quí díuítes
putantur ín saecuío, sapíen-
tes Infííís mundí et phííoso-
phorum díscípíínís erudítí
ueí € ” q u o d moí íns est € ” quí
ante díuítes fuerunt haben-
tes eíoquía deí et testamenta
et prophetas, íd est de po-
puío Isra í.
íeronymus secutus Sym-
macbum, ííía fortíssímí,
transtuíít : ut ííía cuí supra
dí erat: Audí fííía et víde,
fííía fortíssímí Patríe ínteí-
íígatur, aut certe ípsa for-
tíssíma sít (coí. 1047).
In cu us vuítum prospí-
cíunt uníversí,. et deprecan-
tur, ut Psaímus canít, etíam
cum muneríbus omnes díví-
tes píebís Gaíííarum, quía
de rosís gaudent se vínde-
míasse íííía. Dívítes autem
quí veneran tur et deprecan-
tur Chrístí Eccíesíam ín
cunctís operíbus bonís, sunt
reíígí s vírí seu dívítes, quí
dícuntur sapíentes saecuíí,
phííosophorum díscípíínís
erudítí, quorum ad uta eío-
quíís muítum ín príncípío
fíoruít, una cum sígnís et
prodígíís. Sed et dívítes
fuere, quíbus prímum cr -
díta sunt eíoquía Deí, ha-
bentes notítíam Testament
Deí, scíentíam prophetarum
et sacramentorum • e 1 e -
stíum (coí. 1048 f.).
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CA OLINGIAN PLAGIARISM
253
Ut ením ante saíuatorís
aduentum hí, quí de ƒ
erant, hoc est de popuío gen-
tíum, et proseíytí esse cupíe-
bant, deprecabantur díví-
tem popuíum Israheí et per
eos íntroducebantur ín tem-
píum, síc post aduentum do-
míní, quícumque e Israheí
credere uoíuerínt € ” díuítes
quondam famíííarítate et
protectíone deí € ” , ueníent
ad fíííam Tyrí et offerentes
uaría dona uírtutum et con-
fessíonís ín Chrístum de-
precabuntur earn, ut saíu-
tem, quam perdíderunt ín
íudaea, ínueníant ín gentí-
bus.
Omnís gíoría eíns fíííae
r gís ab íntus, ín fímbríís
aureís círcumamícta uaríc-
tatíbus. ín ebraeo: omnís
gíoría fíííae r gís íntrínse-
cus, fasceís aureís ucstíta
est. pro eo, quod ín Sep-
tuagínta scríptum est E wíhv
et nos ueí ab íntus ueí ín-
trínsecus ínterpr t t su-
m s, ín quíbusdam e empía-
ríbus ínuenítur e s e b o n,
quod cogítatíones sonat. e
quo ostendítur omnem gío-
ríam eccíesíae, cuí supra dí-
Inter quos prímum com-
puísus Pauíus et Apoíío,
necnon et quampíures aííí,
muíta mu era detuíerunt,
quíbus dítata est Eccíesía
e gentíbus, deprecantes ta-
rnen ut recíperentur ad ft-
dem ínfra Chrístí Eccíe-
síam, quatenus s a í u t e m
quam perdíderant ín Syna-
goga udaeorum, ínvenírent
ín fíde gentíum. uía sícut
Domínus testatur, non ínve-
nít tantam fídem ín Israeí,
quantam ín gentíbus (coí.
1049).
Omnís gíoría e us fíííae
Regís ab íntus, ín fímbríís
aureís círcumamícta varíe-
tatíbus. Ubí ín ebraíco
habet: Omnís gíoría fíííae
Regís íntrínsecus, ín fascíís
aureís, vestíta est ín scutu-
íatís. Nam pro eo quod
scríptum est, secundum
Septuagínta ín Graeco , -
8sv. íeronymus ab íntus
transtuíít, ‚ e í íntrínsecus,
et íegísse se dícít ín quíbus-
dam codícíbus pro hoc ver-
bo E seb n, quod cogít t ío-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
254 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
ctum est : audí, fííía, et uíde
et: o fííía Tyrí, et nunc ap-
peííatur fííía r gís, esse ín-
trínsecus et ín cogítatíoní-
bus, íd est ín ínteríorí homí-
ne et ín círcumcísíone non
manu facta, sed spírítu, ha-
bente conscíentía fíducíam
apud deum et tota puíchrí-
tudíne posíta magís ín sen-
snum nomíne quam ín fíore
uerborum.
uomodo autení ín stamí-
n , e quo dependent fím-
bríae, subtemen ínte ítur et
tota uestímentí uírtus ín sta-
mín est.
Ita ín a u e í s sensíbus
scrípturarum, ín quíbus ue-
stís eccíesíae omnís ínte í-
tur, míscentur aííqíía de na-
tura, de moríbus et hoc íp-
suní sígnífícat uestís Aaron
auro, purpura, coceo, bysso
n s sonat. E quo ostendít
oranem gíoríam Eccíesíae,
cuí supra díctum est: Audí,
fííía, et víde, et O fííía Tyrí
sen fortíssímí, quam nunc
appeííat fíííara Regís, ín-
trínsecus esse ín cogítatío-
níbus, ín ínteríore vídeíícet
homíne, et ín círcumcísíone
non manufacta. uít ín spí-
rítu et conscíentía habere fí-
ducíam apud Deum, et to-
tam puíchrítudínem íntrín-
secus ín mente posítam, ma-
gís ín tacíta cogítatíone cor-
dís, quam ín fíore veí eío-
quentía verborum (coí.
1049).
Nam fímbríae quarumíí-
bct vestíum de stamín sem-
per dependent, ín quo sub-
temen ínte ítur. Nam tota
vestímentí vírtus ín stamín
habetur, a quo fímbríarum
puíchrítudo descendít (coí.
1050).
uíbus índuta díversítatí-
bus Regína Regís fííía, aní-
ma vídeíícet fíde Chrístí ve-
stíta, npcesse est amíctu dís-
coíor, sícutí et Eccíesía ca-
thoííca vestíatur. aec nam-
que est vestís ííía sígnífíca-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAEOLINGIAN PLAGIARISM
255
hyaeínthoque conte to,
q u a m fecerunt muííeres,
quíbus deus ad te endum
dedít sapíentíam.
Et ut ínteííegere possí-
mus onínem ornatum fíííae
r gís íntrínsecus, ípsa íoquí-
tur ín C ntíco : íntrodu ít
me re ín cubícuíum suum
(p. 639 f.).
Uaríam habuít et íoseph
tunícam, quam eí te uít ma-
ter eccíesía. de hís fímbríís
saíuatorís ƒ ƒ unam
tetígít et sanata est. quod
autem ín ebraíco scríbí-
tur: /ase ís aureís uestíta
est, íd í p s u m sígnífícat,
quod supra: omnís gíoría fí-
ííae r gís íntrínsecus fa-
sceís sensuum díuínorum ín-
teríora membra obuoíuuntur
eccíesíae et tota uterí tegí-
tur ambítío. harum fascea-
rum non p o t e s t obííuíscí
sponsa secundum íeremí-
am, quía mammas íígant et
ta, qua vestíebatur Aaron,
quae auro, purpura, bysso,
coceo et hyacíntho conte -
ta fuísse dívínítatís praedí-
catur. uam sane vestem
mystícís ornaverunt sacra-
mentís muííeres, quíbus De-
us ad te endum dedít sa-
píentíam (coí. 1051).
Tanto puríores esse de-
bent etíam íntrínsecus, cum
quíbus versatur Deus. Aíío-
quín sponsa Chrístí, quomo-
do dícat íííud de Cantícís:
Introdu ít me Re ín cubí-
cuíum suum (coí. 1049).
Ipsa est etíam et tuníca
taíarís, qua índuebatur o-
seph, quam eí conte uít ma-
ter Eccíesía. De hu usce
fímbríís, unam tetígít mu-
ííer ííía e Evangeíío, quae
sdííf/íííníft f í u m e n pntícba-
tur. uod autem u ta e-
braícum: ascíís aureís ve-
sííta est ín scutuíatís, íícet
aííís verbís, ídípsum sígnífí-
care vídetur quod dí erat:
Omnís gíoría e ns fíííae Re-
gís ab íntus. ascíís nam-
que pectoraííbus tota uterí
tegítur ambítío, et componí-
tur resoíutío mammíííarum :
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
256 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
pectus, ín quo cogítatíones
sunt, protegunt.
Adducentur regí uírgínes
post earn, pro ímac eíus ad-
ferentur (tíbí. adfcrentur)
ín íaetítía et e uítatíone,
adducentur ín tempíum re-
gís. íu ta Septuagíuta príor
uersícuíus adhuc de fíííae
canítur ornatu, sequens ad
í p s u m sponsum regemque
dírígítur. porro íu ta e-
braícum totum ad sponsam
dícítur usque ad eum íocum,
ubí scríptum est: pones eos
príncípes ín uníuersa terra,
et íegítur: ín scutuíatís du-
cetur ad regem, uírgínes se-
quentur eam, amícae eíus
ducentur íííuc. ducentur ín
íaetítíís et e uítatíone, ín-
gredíentur thaíamum regís.
muítam esse dístantíam aní-
marum ín Chrísto creden-
deínde astrínguntur víscera,
ne venter íatíus íntumescat.
ed fascíarum a 1 í a e sunt
quíbus vírgínes ornantur:
aííae vero de quíbus matro-
nae, ut dí ímus, constrín-
guntur. U n d e íeremías
propheta: Nunquíd, aít, vír-
go obíívíscítur ornamentí
suí, aut sponsa, seu muííer,
fascíae pectoraíís suae (coí.
1051).
Adducentur Regí vírgínes
post earn pro ímac e us. Of-
fcrentnr ín íaetítía et e suí-
tatíone, addncentur ín tem-
píum Regís. Ubí u ta Sep-
tuagínta, príor versícuíus
adhuc de fíííae canítur or-
natu, sequens ad ípsum Re-
g e m dírígítur. Secundum
ebraícum autem e ínte-
gro ad sponsam dícítur, us-
que ad eum íocum ubí scríp-
tum est: Pones eos príncí-
pes ín uníversa terra. Sed
dístínctío versuum nímíam
saepe Scrípturís, ma íme ta-
men ín psaímís et prophetís,
facít ambíguítatem, et ím-
mutat sensus. Símíííter et
ímmutatío personarum,
quod ín hoc Psaímo manífe-
ste decíaratur. Unde et híc
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
257
tíum demonstrat Cantícum
cant corum (p. 642).
uae omnes cum íaetítía
et e uítatíone ducuntur ín
tempíum et ín thaíamum re-
gís : ín tempíum quasí sacer-
dotes deí, ín thaíamum qua-
sí sponsae e g í s et sponsí.
hoc tempíum et íohannes uí-
dít ín Apocaíypsí et prophe-
ta desíderat: unum petít a
domíno, hoc rcquíram, ut
habítem ín domo domíní om-
nes díes uítae meae. et íte-
rum : domíne, dííe í decorcm
domus tuac et íocum habíta-
tíonís gíoríae tuae (p. 643).
E patría persona nequ -
quam de fííía, sed rnrsus ad
quod dí ímus, ín scutuíatís.
h u í • versuí appíícatur, et
príncípíum facít. In scutu-
íatís ducentur ad Regem vír-
gínes, et sequentur earn amí-
cae e s. Ducentur íííuc,
ducentur ín íaetítíís et e -
suítatíone ín tempíum Re-
gís. Ubí non t a m sensus
quam dístantía anímarum ín
Chrísto credentíum demon-
stratur (coí. 1056).
Ut perveníant cum e suí-
tatíone portantes man puíos
suos ín tempíum Regís. -
ad tempíum síc adducan-
tur, ut sacerdotes sínt ad
thaíamum vero Regís, sícut
sponsae et con uges. Imo e
omníbus ut sponsa et con u
una sít vírgo. oc quíppe
tempíum est quod oannes
vídít ín Apocaíypsí sua. Et
Propheta dícít: Unam petíí
a Domíno hanc requíram, ut
habítem ín domo Domíní,
omníbus díebus vítae meae.
Et íterum: Domíne, dííe í
decorem domus tuae. et ío-
cum habítatíonís gíoríae
tuae (coí. 1052).
Ut puta pro patríarchís,
prophetae et pro proph tíe
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
258 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
fíííam sermo ínteííegí potest
et e spírítus sanctí et e
fíííorum Core, sí ergo ad
sponsam sermo dírígítur,
sponsa autem de natíoníbus
congregata est, cuí supra dí-
cítur: obííuíscere popuíum
tuum et domum patrís tuí,
debemus sponsae patres nos-
se, ut consequenter nouerí-
mus et fíííos. pro patríbus
tuís, de quíbus ín íeremía
íocuta es: quam faísa posse-
derunt patres nostrí ídoía
et: non est ín eís, quí píuat,
pro Píatone, pro ceterís dí-
uersorum dogmatum et er-
rorum magístrís n a t í sunt
t í b í fíííí, quos eonstítuístí
príncípes tuos et fecístí ín
popuíís praeceptores. neí
certe aííter: o eccíesía, fíííí
tuí, quos genuístí tíbí, uer-
tentur ín patres tuos, cum
de díscípuíís eos fecerís ma-
gístros et ín sacerdotaíí gra-
du omníum testímonío con-
íocarís. sín autem patres ec-
cíesíae ínteííegímus Abra-
ham, Isaac et íacob et reíí-
quos patríarchas, fíííos, quí
eí ín patrum honore sunt na-
tí, apostoíos ínteííegamus,
quí míssí sunt a domíno
praedícare usque ad e tre-
apostoíí, sícque deínceps a-
postoíícus ordo sequatur, ut
sít unus omníum eorum fí-
ííorum Core ínteííectus ín
Eccíesía, a príncípío usque
ad fínem, quoníam ín omní-
bus síc propagatur et Eccíe-
sía. Caeterum sí ad eam ío-
quítur tantum cuí dí erat,
Obíívíscere popuíum tuum,
e gentíbus debemus patres
nosse, quíbus fíííí natí sunt,
omnes ídoía coíentes. De
quíbus íeremías íocutus
est, uam faíse possederunt
patres nostrí ídoía, at non
est quí píuat ín eís, seu phí-
íosophos, Píatonem scííícet
et Arístoteíem, n e c n o n et
reííquos, quos enumerare
íongum est, díversomm dog-
matum veí errorum magís-
tros. Pro quíbus omníbus
natí sunt Eccíesíae de gen-
tíbus fíííís, doctores scííícet
et rectores, quae constítuít
príncípes veí magístros: ac
sí ípsí Eccíesíae dícatur, fí-
ííí tuí, quos genuístí tíbí,
vertentur ín patres, cum e
díscípuíís fecerís eos magís-
tros. oc quíppe fíerí quo-
tídíe cernímus ín Eccíesía
quod et usque ín fínem sae-
cuíí, fíendum míníme dub -
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM
259
mum terrae et baptízare cre-
dentes ín nomíne trínítatís.
sed quaerítur, quomodo ec-
cíesía de gentíbus patres ha-
bere possít Abraham, Isaac
et íacob, cum eí supra díc-
tum sít: obííuíscere popu-
íum tuum et domum patrís
tuí. íegamus euangeííum:
noííte dícere: patrem habe-
mus Abraham potens est
deus de íapídíbus ístís € ” hoc
est: de duro corde gentííí-
um € ” suscítare fíííos Abra-
hae, et ín aíío íoco: sí fíííí
essetís Abrahae, opera Abra-
hae faceretís. et ín Genesí
ad ípsnm Abraham íoquítur
deus: ín semíne tuo benedí-
centur omnes gentes. sícut
ením íííe ín praeputío e fí-
de íustífícatus est, íta et nos
íustífícabímur ín eadem fíde,
sí habuerímus fídem et ope-
ra patrís nostrí Abraham
(p. 644 f.).
tamus, nt successores apos-
toíorum epíscopí s í b í m e t
succedentes p e r m a neant.
Sín autem Abraham, Isaac,
et acob, patres ínteííe erí-
mus, fíííos Eccíesíae, quí na-
tí sunt eí ín íoco apostoíos
voíuerímus ínteííígere, quí
míssí sunt 9, Domíno praedí-
care usque ad e tremum ter-
rae mo quaerendum quo-
modo Eccíesía de gentíbus
patres habuerít patríarchas,
cum eí supra díctum sít:
Obíwíscere popuíum tuum,
et domum patrís tuí. Nísí
quía, sícut íegímus ín Evan-
geíío, potens est Deus de ía-
pídíbus ístís suscítare fíííos
Abrahae, íd est de gentíbus:
quod et factum credímus.
uía íííí sí fíííí essent Abra-
hae, opera Abrahae face-
rent. Unde íííís abdícatís,
ín semíne Abrahae benedí-
centur omnes gentes. uo-
níam sícut íííe ín praeputío
ustífícatus est ín fíde: íta
et nos ín e us fíde ustífíca-
mur, ut símus fíííí e us, cuí
haec fídes reputata est ad
ustítíam (coí. 1053 f.).
Inteííegens, quanta deco- Pro omníbus benefícíís,
randa sít gíoría et quíbus cum se ínteííe ít subííma-
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
260 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
praemíís subíeuanda, conuer-
tít ad sponsum uoces suas
et poííícetur recordaturam
se semper nomínís sponsí ín
omní generatíone et genera-
tíone. quod promísít, uíde-
mus e píetum. ípsa Chrís-
tíana nobís omníbus Chrís-
tíanorum nomen ínposuít,
nomen nouum, ín quo bene-
dícuntur o m n e s famíííae
gentíum (p. 646).
tarn, praemíís dítatam, con-
vertít ad ípsum sponsum vo-
cem sua m, et poííícetur re-
cordaturam nomínís e us ín
omní generatíone et genera-
tíone, íd est ín cunctís gene-
ratíoníbus saecuíí : quod ad-
huc hodíe compíetur, et com-
píetum vídemus íntantum,
ut nomen Chrístí síbí ímpo-
suerít ípsa Eccíesía. Unde
omnes Chrístíaní a Chrísto
sunt vocatí, ob recordatío-
nem et confessíonem nomí-
nís Chrístí, quod est nomen
novum, ín quo benedícentur
omnes famíííae gentíum
(coí. 1054).
faschasíus addresses the nuns of the St. Mary Mo-
nastery at Soíssons wíth the e posítíon of Psaím LI
oníy because erome símííaríy addressed the chaste Prín-
cípía. e says brazeníy that he thínks ít opportune to
compare the nuns wíth ííííes, as though erome had not
saíd precíseíy that. Nor has he any compunctíon about
sayíng that he had found so and so ín the begínníng of
the Psaím, whích erome transíated so and so, aíthough
he ís aíí the tíme quotíng erome s own words. In spíte
of the most víoíent dísíocatíons, transposítíons and pad-
díngs, the íatter no doubt from other sources, Paschasíus
píagíarísm ís obvíous. In an age of ínteííectuaí honesty
he wouíd not have been toíerated, but ín the Caroííngían
age few men were orígínaí, and píous and ímpíous frauds
passe í for cíeverness, or, at íeast, for schoíaríy pedantry.
The píagíarísm of Paschasíus, who was one of the best
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
CAROLINGIAN PLAGIARISM 261
men of hís tíme, permíts us to ínfer that the rascaíítíes
of Pseudo-Isídore and of the author of the Letter to the
Goths were no uncommon occurrences. The chíef duty of
modern schoíars, when deaííng wíth Caroííngían tímes, ís
cautíousíy to e amíne every bít of evídence and to pro-
ceed on the supposítíon that any gíven manuscrípt may
have ínterpoíatíons or may be a downríght forgery.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS.
(a) T E TE T OP O ANNES SCOTTUS.
The Gothíc íbíe ís based on a rare Latín te t whích
was ín the hands of ohannes Scottus when he wrote hís
Commentary to St. ohn. Unfortunateíy but a few frag-
ments of the íatter have survíved, so that deductíons have
to be generaíízed from ten verses, nameíy, I. 5-14, whích
overíap ín the two versíons, and from fragments of tweíve
verses preserved ín the Skeíreíns.1
I.
Gothíc. ohannes Scottus.
29. saí, sa íst wíprus gudís, Ecce Agnus Deí, ecce quí
saeí afnímíp frawaurht toíí t peccatum mundí.
pízos manasedaís.
III.
3. amen amen, qípa bus, ní-
ba saeí gabaírada íupa-
bro, ní mag gasaíhvan
píudangard a gudís.
4. hvaíwa mahts íst, manna
aíbeís wísands gabaíran
íbaí mag ín wamba aíb-
eíns seínaízos aftra gaíeí-
pan ab gabaíraídau
í The Gothíc quotatíons are from
eídeíberg 1908, and the quotatíons
Uígne, Patroíog a íatína, voí. C II.
Amen, amen díco tíbí, nísí
quís natus fuerít denuo,
non poteat vídere reg-
num Deí.
uomodo potest homo na-
scí cum sene sít Num-
quíd potest í n ventrem
matrís suae secundo ín-
troíre et re nascí
W. Streítberg, Díe gotísche íbeí.
from ohannes Seottue are from
262
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS
263
6. amen amen, qípa bus, ní- Amen, amen díco tíb , nísí
ba saeí gabaírada us wa- qnís natus fuerít e aqua
tín h ahmín, ní mag et spírítu, non pot est ín-
ínngaíeípan ín píudangar- troíre ín regnum Deí.
d a gudís.
23. managa wesun aínar. Muítae erant ííííc.
24. ní nauhpanuh gaíagíps
was ín karkaraí íohannes.
5. pan warp sokeíns us sí-
pon am íohannes míb íu-
daíum bí swíkneín.
6. rabbeí, saeí was míb bus
híndar aurdanau, bam-
meí bu weítwodídes, saí
sa daupeíp, ah aííaí gag-
gand du ínínía.
29. so nn faheps meína usfuíí-
noda.
30. aíns ska.í wahs an, íb ík
mínznan.
81. s íupapro qímands ufaro
aííaím íst.
32. ah pateí gasahv ag-ga-
hausída pata weítwodeíp,
ah po weítwodída ís ní
aínshun nímíp.
Non dum ením míssus fu-
era t í n carcerem oan-
nes.
acta est ergo quaestío e
díscípuíís oannís cum
udaeís de purífícatíone.
abbí, quí erat t e • u m
trans ordanem, cuí tu
testímoníum perhíbuístí,
ecce híe baptízat, et om-
nes veníunt ad eum.
oc ergo gaudíum m e u m
ímpíetum est.
Iííum oportet crescere, me
autem mínuí.
uí desursum venít, super
omnes est.
Et quod vídít et audívít,
hoc testatur. Et testí-
moníum e us nemo accí-
pít.
I.
5. qapuh ban du íííppau :
hvapro bug an híaíbans, eí
mat aína taí
Dícít ad Phíííppum. Unde
ememus panes ut man-
ducent hí
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
264 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
6. batuh ban qab fraísands
ína í sííba wíssa bateí
haba í chí tau an.
7. andhof í m m a íííppus :
twaím hundam s k a 11 e
híaíbos n í ganohaí sínd
baím, beí ní níaí hvar ízuh
íeítíí.
8. qab aíns bíze sípon e ís,
Andraías, brobar Paítra-
us Seímonaus.
9. íst magu a aíns ííer, saeí
habaíb € e € híaíbans barí-
zeínans a h € b € skans,
akeí b ta h va íst du swa
managaím
10. íp íesus qab: vvaurkeíb
bans mans anakumb an.
wasuh ban hawí manag
ana bamma stada. baruh
anakumbídedun w a í r o s
rab on swaswe fímf bu-
sund os.
11. namuh ban pans híaíbans
íesus ah awíííudonds ga-
daííída baím anakumb-
andam samaíeíko ah bí-
ze físke, swa fííu swe wíí-
dedun.
oc autem d í • e b a t ten-
tans eum. I p s e ením
scíebat, quíd futurum e-
rat facer .
Respondít e í Phíííppus :
Ducentorum denaríorum
panes non suffícíunt hís,
ut unusquísque modícum
quíd accípíat.
Dícít eí unus díscípuíorum
e us Andreas, frater Sí-
monís P trí.
Est pueruíus unus híc, quí
habet quínqu panes hor-
deaceos, et duos píscícu-
íos, sed haec quíd sunt
ín tantos
Dícít autem esus: acíte
homínes recumbere. Erat
autem foenum muítum
ín íoco. Recubuerunt er-
go vírí numero quasí
quínqu míííía.
Accepít autem panes e-
sus, et gratías agens, dís-
tríbuít e • umbentíbus,
símíííter et e píscíbus
quantum voíebant.
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS
265
12. panuh, í)í ío sadaí waur-
nín, qa du sípon am seí-
naím : gaíísíb pos afííf-
nandeíns drauhsnos, p e í
waíhtaí ní fraqístnaí.
Ut autem saturatí sunt, dí-
cít díscípuíís suís : Coííí-
gíte, quae superaverunt,
fragmenta, ne quíd pe-
reat.
13. panuh gaíesun ah gafuí- Coííígebant ergo, et ímpíe-
íídedun € íb € taín ons ga-
bruko us íím f hí a í b a m
p a í m barízeínam, pateí
a ííf noría paím nat andam.
verunt duodecím cophí-
nos frag mentorum e
quínqu paníbus horde-
aceís, quí superaverant
manducantíbus.
14. paruh paí mans gasaíh- omínes ergo vídentes,
v a n d a n s poeí gatawída
taíkn íesus, qepun pateí
s íst bí sun aí praufetus
sa qímanda ín po mona-
sep.
UU1111CO 1. g U Míí 41 ˜ “ › ,
quod fecít sígnum esus,
dícebant : uía ípse est
ver propheta, quí venít
ín mundum.
The te t used by Scottus ís not ídentícaí wíth the
Code rí íanus, but díffers from ít ín very many poínts.
The fragments of the Commentary whích have come down
to us have the foííowíng varíant readíngs as compared
wíth the Code rí íanus.
Code rí íanus.
4. víta est
‘ . earn non comprehenderunt
9. íumen verum quod
ín hunc mundum
10. ín hoc mundo
ohannes Scottus.
víta erat
cum non comprehenderunt
íu vera quae
ín mundum
ín mundo
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
266 ISTORY OP A A ICO-GOT IC CULTURE
12. quí credunt
14. gratía et verítate
15. testímoníum perhíbet
est de quo
17. gratía autem et verítas
18. narravít
21. et respondít
22. quís ergo es tu
23. ego vo
parate
24. fuerant
27. venít
29. quí toííít
1. erat autem homo
2. venístí magíster
4. dícít autem eí
denuo nascí
sít sene
credentíbu
gratíae et verítatís
testatur
erat quern
gratía et verítas
enarravít
respondít
quís es
ego sum vo
dírígíte
fuerunt
venturus est
ecce quí toííít
III.
erat homo
magíster venístí
dícít ad eum
nascí
sene sít
íterum ín utero mat r ís ín ventrem matrís suae se-
suae íntroíre
5. respondít esus et dí ít
1. denuo nascí
8. sed non seís
out quo
11. testífícamur
cundo íntroíre
respondít esus
nascí denuo
sed nescís
et quo
testamur
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS
267
12. sí dí ero
13. nemo
14. íta e aítarí
15. quí credít
habeat
16. dííe ít deus
17. ín hunc mundum
18. credít ín eum
19. ín hunc mundum
20. quí maíe agít
et non
arguantur
21. opera e us
22. cum eís demorabatur
23. Deserto
Saíím
25. ínter díscípuíos
et udaeos
26. ordanen
sí ííícum
et nemo
síc e aítarí
credens
non pereat sed habeat
deus dííe ít
ín mundum
credít
ín mundum
maía agens
nee
redarguantur
sua opera
demorabatur cum eís
Aenon
Saíeím
e díscípuíís
cum udaeís
ordanem
28. quía non sum ego Chrístus ego non sum Chrístus
31. de terra est terra est
quí autem quí
32. testífícatur testatur
33. quí ením accípít testímo- quí accípít e us testímo-
níum e us níum
34. ad mensuram e mensura
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
268 ISTORY OP ARA ICO-GOT IC CULTURE
36. fííío
r ít a I
ín fííío
vítam aeternam
I .
1. Domínus
quod esus
baptízat píusquam,
2. quamquam esus ípse non
baptízaret
3. reíínquíd
4. autem eum transíre
5. venít autem
6. sedebat
puteum
erat hora
7. venít autem
de Samaría
et dí ít
8. vero
9. muííer ííía
cum sís udaeus
bíbere a me poscís
quae sum
esus
quía esus
baptízat quam
etsí esus ípse non baptí-
zavít
reííquít
autem transíre
venít autem esus
sedít
fontem
hora erat
venít
e Samaría
dícít
ením
muííer
udaeus cum sís
a me bíbere petís
dum sím
10. tu forsítan petísses ab eo tu petísses eum
aquam vwam
11. nee ín quo aurías habes
unde
12. puteum hunc
bíbít
fíííí e us et pecora e us
aquam
neque haurítoríum. habes
quomodo
puteum
bíbebat
fíííí suí et pecora sua
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS
269
13. bíberít
aqua ísta
quí
dedero
14. quam ego dabo
17. dí ít
quoníam
20. adoraverunt
22. e udaeís est
23. nam et
quí adorant eum
24. spírítus est deus
quí adorant eum
25. scímus
venturus est
cum ergo venerít
U10 nobís adnuntíabít
26. tecum
27. dí ít
6. quíd, facturus esset
1. eís
8. e díscípuíís
9. puer
písces
ínter tantos
bíbít
aqua hoc
quícumque
dabo
quam dabo
dí ít eí
quía
adorabant
e udaeís
etením
adorantes se
spírítus deus
adorantes se
scío
venít
cum venerít
adnuntíabít nobís
tíbí
dícebat
I.
quíd futurum erat facere
hís
díscípuíorum
pueruíus
píscícuíos
ín tantos
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
270 ISTORY O ARA ICO-GOT IC CULTURE
10. dí ít ergo
díscumbere
ín ííío íoco
díscubuerunt
11. accepít ergo
díscumbentíbus
voíuerunt
12. cum autem
saturat essent
dí ít
ne quíd pereat e íííís
13. coííegerunt
quae
hís quí manducaverant
14. íííí vero homínes
cum vídíssent
sígnum quod fecerat esus
híe
ín hunc mundum
dícít autem
recumbere
ín íoco €
recubuerunt
accepít autem
recumbentíbus
voíebant
ut autem
saturatí sunt
dícít
ne quíd pereat
coííígcbant
quí
manducan tíbus
homínes ergo
vídentes
quod fecít sígnum esus
ípse
ín mundum
ere ohannes Scottus has the uígate readíngs
where rí íanus díffers ín I. 4, I. (íu vera), 10, 15(erat
quem), 18, 27, 29, III. 4(mwcí), 5, 7, 11, 15(non pereat),
17, 19, 22, 23(Aenon), 25 (cum udaeís), 32, I . I ( esus,
baptízat quam), 3, 6(fontem, hora erat), 7(venít, dícít),
8, 9( udaeus cum sís), I3(bíbít, aqua hac, d bo), 17, I.
10(ín íoco), 11 (voíebant), 12(ut autem), 14(ín mundum).
On the other hand, rí íamw has the uígate readíng
where ohannes Scottus díffers ín I. 9(m hunc mundum),
12,15(testímoníum perhíbet), 23(ego vo ), III. 1, 2, 4(sít
sene ), 8(aut quo), 12, 14, 20, 21, 31, 34, I . I (quod
esus), 2, 4, (sedebat), 7(de Samaría), 9(muííer ííía,
G
e
n
e
r
a
t
e
d

f
o
r

E
r
í
c

O
w
e
n
s

(
D
u
k
e

U
n
í
v
e
r
s
í
t
y
)

o
n

2
0
1
2
-
0
6
-
0
9

1
5
:
5
6

G
M
T


/


h
t
t
p
:
/
/
h
d
í
.
h
a
n
d
í
e
.
n
e
t
/
2
0
2
7
/
m
d
p
.
3
9
0
1
5
0
5
3
2
5
4
2
0
0
P
u
b
í
í
c

D
o
m
a
í
n

í
n

t
h
e

U
n
í
t
e
d

S
t
a
t
e
s
,

G
o
o
g
í
e
-
d
í
g
í
t
í
z
e
d


/


h
t
t
p
:
/
/
w
w
w
.
h
a
t
h
í
t
r
u
s
t
.
o
r
g
/
a
c
c
e
s
s
_
u
s
e
#
p
d
-
u
s
-
g
o
o
g
í
e
T E SYRIO-LATIN TE TS 271
bíberer a me poscís, quae sum), 10(tu forsítan petísses ab
eo, aquam vívam), 11, I2(bíbít, fíííí e us et pecora c us),
13 (quí), 14, 20, 22, 23(nam et, quí adorent eum), 42(spt-
rítus est dfu , quí adorant eum), 25(cum ergo íUc nobís
adnuntíabít), 26, 27, I. 7, 8, 9, W(dírít ergo, díscum-
bere, díscumbucrunt), íí(accepít ergo, díscumbentíbus),
I2(dí ít), 13(coííegerunt, quae, hís quí manducavcrant),
14(cum vídíssent, híe).
Thus out of 125 varíant readíngs ohannes Scottus
has 37 uígate readíngs, whííe rí íanus has 56 such
readíngs, that ís, whííe íess than one thírd of the varíant
readíngs