ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ’30 - ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
1.Μεταξύ ελληνικής παράδοσης
και ευρωπαϊκής δημιουργίας
2.Βαθμιαία αστικοποίηση του
πληθυσμού (κοινωνική αλλαγή)
3.Πτώση Βενιζέλου, μεταξική
δικτατορία, γενικευμένη πολιτική
κρίση (πολιτική αλλαγή)
4.Έμφαση σε ατομικότητα,
εσωτερικότητα και πολυπλοκότητα
ανθρώπινου ψυχισμού (θεματική)
5.Μεταφορά κέντρου βάρους στις
πόλεις και ιδιαίτερα στην Αθήνα
6.Κοινωνικός προβληματισμός
7.Μορφές και τρόποι αφήγησης
8.Κυρίαρχο είδος το μυθιστόρημα

ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΕΡΓΑ
ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Αιολική σχολή/τάση
Μαρτυρία, αφήγηση βιωμένης εμπειρίας 1912-22
Μυριβήλης - Η Ζωή Εν Τάφω (1924/30)
Συλλογική μνήμη. Πρωτοπρόσωπη αφήγηση.
Βενέζης - Το Νούµερο 31328 (1931)
Αντιπολεμικός χαρακτήρας. Πλατύς ανθρωπισμός.
1. Αφήγηση βιωμένης εμπειρίας
Λαϊκός λόγος και ελληνική φύση
2. Σεβασμός στις παραδόσεις της ελληνικής αγροτικής
Τεχνοτροπία: ρεαλισμός + λυρισμός
ζωής και αντίθεση στον δυτικότροπο αστικό πολιτισμό
3. Ρεαλισμός της περιγραφής αλλά και λυρική έκφραση
και αισθητική επεξεργασία της μορφής του έργου
Ελληνοκεντρική τάση, αναζητά με πάθος την ελληνικότητα, χωρίς να χάνει την επαφή της με το ευρωπαϊκό πνεύμα.
Για να είναι ωφέλιμη και παραγωγική πρέπει να είναι αφομοιώσιμη και να δηλώνει καθαρά την ελληνικότητα της
Αστικός ρεαλισµός/τάση
Αστικό πλαίσιο δράσης.
Θεοτοκάς
Αργώ (1933)
Κοινωνικός προβληματισμός & ιδεολογική φόρτιση.
Καραγάτσης
Η µεγάλη Χίµαιρα
Έμφαση στο άτομο & στην εσωτερική ζωή.
Τερζάκης
Η Μενεξεδένια Πολιτεία
Νεωτερικές αφηγηματικές τεχνικές.
Πολίτης
Eroica (1937)
Τεχνοτροπία: Ρεαλισμός
Πιστή στην παράδοση αλλά πιο ανοιχτή στην Ευρώπη, πιο δεκτική στα ρεύματα της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας.
Χωρίς εθνικά όρια και προϋποθέσεις στη λογοτεχνική δημιουργία.
Μοντερνισµός/τάση
Απόλυτα υποκειμενική και εσωτερικευμένη
ΦΑΣΚΟΥΝ - ΑΝΤΙΦΑΣΚΟΥΝ
Πεντζίκης (Σχ. Θες/νίκης Ο Πεθαμένος & η ανάσταση πρόσληψη πραγματικότητας (υποσυνείδητο,
Το Θείο Τραγί
υπερρεαλισμός).
1.Αποδοχή και εκσυγχρονισμός της Σκαρίµπας
Αξιώτη
Δύσκολες
Νύχτες
Δεν υπακούει στις γνωστές δομές χρόνου-χώρου
παράδοσης/απόρριψη ηθογραφίας
2.Κοινωνικός προβληματισμός
Συχνά απουσιάζει πλήρως η πλοκή.
1.
Πλήρης
υιοθέτηση
των
διδαγμάτων
του
ευρωπαϊκού
αλλά και έμφαση στην ατομικότητα
Νέες αφηγηματικές τεχνικές:
μοντερνισμού
3.Ελεύθερη κρίση και βούληση
Εσωτερικός μονόλογος,
2.
Ριζική
ρήξη
με
την
παράδοση,
μέσω
της
ανανεωμένης
4.Πρωτοπορία και φαντασία
Ελεύθερη εκφορά του λόγου,
γραφής:
5.Αγάπη για τη ζωή, ως αντίδραση
Άλογο στοιχείο
1.
Κατάρρευση
των
αφηγηματικών
συμβάσεων
στον «καρυωτακισμό» και τον
Ροή συνείδησης.
2. Κατάλυση της αναπαράστασης
πεσιμισμό της γενιάς’20, χωρίς
Όχι παντογνώστης αφηγητής, αλλά με εσωτερικευμένη
3.
Νεωτερικές
τεχνικές
όμως να περιλάβουν γενικά στο
και περιορισμένη οπτική γωνία ή και πολλαπλές
3.Με την ανανεωμένη τους γραφή εκφράζουν:
έργο τους μια χαρούμενη και
οπτικές γωνίες.
1.
Αντίδραση
στις
κοινωνικοπολιτικές
συνθήκες
αισιόδοξη άποψη για τη ζωή.
Η εκφορά του λόγου δεν υπακούει στη λογική της
2. Αμφιβολία για τη θέση του ανθρώπου στην κοινωνία
αντικειμενικής αναπαράστασης/χρονική αλληλουχία.
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ

7. Απόρριψη ηθογραφίας
8. Στόχος να παρουσιαστεί η
φαντασμαγορία της ζωής
9. Ιδιαίτερη ατομικότητα ηρώων

3.Αντίληψη για τη σχετικότητα της εξωτερικής
πραγματικότητας

Αντίθετα: αποσπασματική αφήγηση, με συγκοπές,
χάσματα, ανώμαλη στίξη.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful