Game of Love—ONE SHOT By: Bittersweet Novelist

The darkest past we shall ever experienced is the past of a lover No one can tell us what we’ll happen to the future No one can say that was the right thing to do. Only you can foretell on how you will act in the situation.

As they say…

“Pag nagmahal ka,

MAHAL lang.

HUWAG MAHAL NA MAHAL…

Para kapag nasaktan ka,

MASAKIT lang,

HINDI MASAKIT NA MASAKIT…”

GAME OF LOVE is dedicated to MY FRIEND YZZA.

The meeting

I’m Yzzavelle Zerxes, 22 years old. Graduating student of University of the Archangels in Business Administration. Sawing palad sa larangan ng pag-ibig. Nangunguna sa katangahan sa larangan na ito kahit sa iba ang tataas ng marka ko. Well, hindi naman minamarkahan ang pag-ibig. Paano ko ba ikwekwento ang kasawian ko?

I was in my second year in college at University of the Archangels when I met my Kryptonite. Clark Ezekiel Brooklyn, 25 years old. Graduating of medicine. Yep, magiging doctor ko—siya. He was my crush, my everything. Haha. I must be daydreaming. All I know na stalker niya ako. I follow him everywhere except sa locker room and comfort room. Lihim na sinusulyapan ko siya tuwing nakikita siya ng magaganda kong mata.

It was middle of August ng mapansin niya ako. Finally, napansin niya din ako. Thanks sa dodge ball na binato ng classmate ko sa akin na natamaan sa ulo si Zeke. Lumapit ako sa kanya to say sorry. Halos lumabas na ang puso ko ng malapit ako na nakikipag-usap sa kanya. Dream come true, ika nga ng iba.

“I’m so sorry about the ball. Natamaan ka tuloy. Ako na po ang humihingi ng tawad sa---“ He stopped me from talking by putting his hand to my mouth. Inalis naman niya agad iyon ng kumalma ako ng kaunti.

“No need to explain Miss…”pagsusungit nito. Pero deadma lang sa kanya.

“ZERXES. YZZAVELLE ZERXES.” kinakabahang sabi ko ng ialis na niya ang palad niya sa bibig ko.

“I know you! Ikaw yung nanalo last year sa University Pageant. I’m…”

“CLARK EZEKIEL BROOKLYN.” mabilis na sabi ko.

“Wow. How did you know my name?”

“Ahm… Ano? Ikaw di ba yung bagong captain ng Serpents Soccer Team? Everybody knows you who wouldn’t be.”

“Well. News flew so fast.”

“I guess it is. Sorry again for the trouble we made. ” hingi kong paumanhin saka bumalik sa pwesto namin.

“O-M-G! Ikaw na talaga Yzza! Nakausap mo agad yung masungit na si Zeke? Ikaw na talaga!” sabi ng isa kong classmate slash best friend na si Zandra.

“Masungit? Mukhang hindi naman. Bakit mo kasi binato ng kay lakas yung bola natamaan tuloy.”

“Ayeeee. Kinikilig ka lang eh. Aminin mo na.” singit ni Lira. One of my best friend too.

“I was not! Bakit naman ako kikiligin?” denial ang lola niyo! XD

“Asus! For all I know sinusundan mo iyang si Zeke sa campus. Geez, sumali ka pa nga sa pageant para mapansin niya pero waepek.”

Wala akong masabi kundi mnapailing na lang ako sa sinasabi nila.

“I REALLY LIKE TO KNOW HIM…” yun lang ang nasabi ko sa sarili at bumalik na sa paglalaro ng dodge ball.

Zeke’s POV

“Damn!” napamura ako sa sobrang sakit na pagkakahagis ng bola ng dodge sa akin. Kinuha ko ang bola para ibato muli iyon sa kung saang lupalop nagmula. Nang sumulpot ang isang magandang babae. She looks familiar to me.

“I’m so sorry about the ball. Natamaan ka tuloy. Ako na po ang humihingi ng tawad sa---“I stopped her from talking by putting my hand to her mouth. Inalis ko naman agad iyon ng matigil siya.

“No need to explain Miss…” I don’t know her name, hindi nakasuot ang ID niya.

“Zerxes. Yzzavelle Zerxes.” kinakabahang sabi nito.

“I know you! Ikaw yung nanalo last year sa University Pageant. I’m…” naputol ang pagpapakilala ko ng magsalita ito.

“Clark Ezekiel Brooklyn.” mabilis na sabi nito

“Wow. How did you know my name?”

“Ahm… Ano? Ikaw di ba yung bagong captain ng Serpents Soccer Team? Everybody knows you who wouldn’t be.” mabilis na sabi nito. Daig pa ang may hinhintay na taxi sa labas ng campus.

“Well. News flew so fast.” iyon lang ang nasabi ko dahil wow.Starstruck ako mamen!

“I guess it is. Sorry again for the trouble we made.” hinging paumanhin nito saka bumalik sa pwesto nila.

Bumalik na din ako sa pwesto ko. She’s right soccer player ako, captain actually. Kakapromote lang ni Coach.

“Yow dude! Sino yung magandang binibini? Hindi mo nasungitan himala.” tinitigan ko lang ito ng masama. That was Kirby my best friend. Hindi ko alam kung paano nangyari na naging magkaibigan kami.

“Ah… So bawal ko na siyang pormahan? Sayang dude. Wag kang torpe sige ka… Sabi ko nga di na ako magsasalita.” anito saka bumalik sa pagpractice.

I’m a dead serious man. Ayoko ng may nangingialam sa privacy ko. All I want is to be alone at wala ng iba.

“GOD I WANT TO KNOW HER, BUT MASASAKTAN KO LANG SIYA...” iyon lang ang nasabi ko sa sarili ko saka bumalik na din sa pagpractice.

UNEXPECTED ONE YZZA’S POV

Our first meeting is not that great tamaan daw ba ng bola ang ulo niya. Nagtuluy tuloy ang pagkikita namin, unexpectedly. Biglang may mga sitwasyon na napapalapit ako sa kanya like thesis sa Speech. Siya ang naging partner ko kahit malaki ang agwat sa akin sa year level may same subject kaming magkasama.

After how many WEEKS WE DECIDED TO GO TO AN OPEN RELATIONSHIP. NO STRINGS ATTACHED TO US. NO COMMITMENTS kahit masakit na para sa akin dahil sa unti-unting natatalo ang panangga ko sa kanya. HE’S A PLAYBOY. Sabi niya din sa akin but all I know hindi iyon totoo, NO PLAYBOY CARED SO MUCH SA ISANG BABAENG HINDI NAMAN LUBOS NA KILALA NIYA. I might get hurt I knew that part iyon ng love. I JUST DON’T GET IT WHY WE SHOULD END LIKE THIS?

Thursday evening… I was online on my facebook account. Ganun din siya, IPAPAKILALA NIYA DAW AKO SA FRIENDS NIYA TOMORROW, NEXT WEEK DAW SA PARENTS NIYA. I WAS FLATTERED kaya HINDI AKO NANINIWALA NA PLAYBOY SIYA. ALL I FELT WAS HAPPINESS as he says always to control, HOW CAN I CONTROL MYSELF IF HE KEEPS ON DOING WHAT MY WEAKNESS IS?

MASAYA NA ANG LAHAT SANA KUNG HINDI LANG DUMATING ANG ORAS NA KINAAYAWAN KO. I was in hell that time, going to hell for I finally met my destination, A HELL OF FAILURES.

“We need to end this...” he said.

“OKAY… GOODBYE THEN.” as I said and went out of the campus.

I ditched class. I went to my sanctuary. The club, I LEFT ALL THE TEARS AND PAINS THERE, AND ALSO THE MEMORIES WITH HIM I SPENT.

I went home. My home to be exact, ALL WAS THERE WAS SILENCE, THE LAUGHS I USED TO HEAR WHEN HE WAS HERE.

I was out of nowhere. DRUNK AND BROKEN FOR THE THIRD TIME. My head is spinning wanting it to bump into a hardwood floor and never woke up.

I went to my room and played my favorite song. The room was all dark for the past. The things we always do here for the past three months. THE GAMES WE USED TO PLAY, THE SWEET NOTHINGS WE SHARED. ALL OF IT WAS ALREADY GONE.

I grabbed my netbook and start accessing it.

I went to MY FACEBOOK ACCOUNT AND DEACTIVATED IT. I logged out and shut down my netbook and looked for my notepad.

I START MAKING POEMS WHEN I USED TO BE BROKEN, dedicating it to my past lovers as I heard my song played I wrote the poem while MY TEARS START TO FALL.

Your love BY: ME

The first time I came to your world, My side was all so bored. For the hope I hold, Where I all feel was just so cold.

Unexpected that it has come,

For all the reasons I want to blame. Nothing but as sweet as sugar cane, You came into my life and destructed the pain.

Walking away is the easiest, Moving on is the hardest. Goals I want to success, Without him, only you were the dearest.

You or not, I am happy on what I’ve got. Being cared by you, Was all I ever wanted to do.

Goodbye babe, As I say to you like I am brave. And told you, How much I love you…

I lay the notepad in my bed and went to the living room, MY VISION WAS BLURRING, I tried to call someone when I remembered I’M JUST ALONE. I think this would be the end. As my visions went all out I just said…. “GOODBYE…” is the last thing I heard in me and everything gone all dark.

THE LAST DAY

ZEKE’S POV

This is the LAST DAY NA MAKIKTA KO SIYA I’m moving out of the country to study there. IT WAS HARD FOR ME, lalo na ng MAPAMAHAL NA SIYA SA AKIN. I DON’T WANT TO HURT HER pero eto lang ang naiisip kong paraan PARA HINDI NA SIYA UMASA NG LUBOS. Ayokong saktan siya, labag sa loob ko pero kailangan lang talaga.

I CALLED HER para makipagkita, exactly THREE O’ CLOCK dumating siya sa exact location na sinabi ko. I LOOKED AT HER. May NAMUMUONG LUHA sa mga mata. I tried to REFUSE TO NOT TO HUG HER, but I REALLY CAN’T HELP IT, AYOKONG UMIIYAK SIYA, AYOKONG MAKITA SIYANG LUMUHA.

“I’M SORRY BABE… WE NEED TO END THIS NOW.” sabi ko saka ko siya tinitigan. Pigil na ang mga luha niya sa mata niya.

“OKAY… GOODBYE THEN…” wika niya saka umalis na sa café. I know na umiiyak na siya ngayon ayoko ng umalis, MY DECISION WAS FINAL. Sinundan ko na siya, pero nawala na lang siya. Nilibot ko ang lugar malapit sa café pero wala na. Nang maalala ko ang sinabi niya.

“BABE, I’LL TELL YOU A SECRET.” sabi ni Yzza habang naglalaro kami ng chess sa kwarto niya. Napatingin naman ako sa kanya.

“HMM… SIGE ANO YUN.”

“YOU KNOW KAPAG SAWING PALAD AKO PUMUPUNTA AKO SA ISANG CLUB…” Club? WTF!

“HEPHEP! HINDI IYAN ANG INIISIP MO BABE! MALI YUN.” sabi nito sabay pout. I KISSED HER NAMAN.

“WELL, I WENT THERE TO GET DRUNK AND LEAVE ALL THE PAINS AND THE MOMENTS. SO…”

“SO?”

“SO, DOON AKO PUPUNTA PAG NAG-END YUNG CONTRACT NATIN.  I WILL LEAVE ALL THE MEMORIES AND PAINS THERE.”

Damn! Doon lang pala siya pupunta. I got my car and drove it sa CLUB na sinasabi niya. Pagdating ko doon, maingay at magulo. I searched all over the club pero wala akong nakita Yzzavelle Zerxes sa paligid.

“Boss? May hinahanap po ba kayo?” tanong ng bartender sa akin.

“YES, DO YOU KNOW YZZA? YZZAVELLE ZERXES?” tanong ko dito.

“Opo. Kaalis nga lang po niya, BOYFRIEND NIYA BA KAYO? Lasing ulit iyon boss, LAGING PUMUPUNTA YUN DITO PARA MAGLASING DAHIL NASASAKTAN DAW SIYA KAILANGAN DAW NIYANG LUMIMOT”

“Do you know kung saan siya pupunta?” tanong ko ulit.

“Baka umuwi na po iyon boss. Sige po.” paalam nito at inasikaso ang customer.

I went out of the club at pumunta na sa bahay nila. IT WAS A THIRTY MINUTES DRIVE. I’m so WORRIED FOR WHAT MAY HAPPEN TO HER.

As I’ve got there. I just heard THE SONG SHE USED TO LISTEN IN THE PAST FEW WEEKS. Meron akong duplicate key ng bahay niya kaya din a ako nag-alangang buksan iyon. Nagulat ako ng makita siyang WALANG MALAY SA SAHIG. Tumawag na ako sa hospital para isugod siya. MY HANDS WERE SHAKING ng makita ko ang dugo sa ulunan niya. Nabagok siya sa mesita nito, dinaluhan ko siya at pilit na PINAPATIGIL ANG PAGDUGO NG ULO NIYA.

“BABE… I’M SORRY… HINDI NA KITA IIWAN. PLEASE LIVE.” I said as my tears fell down.

Dumating na din ang medics at inasikaso siya. Susunod na lang ako sa hospital, kukuha ako ng ilang gamit niya incase na iconfine siya. I FOUND HER NOTEPAD na pinagsusulatan niya ng poems at kung anu-ano pang about sa past love life niya. BINASA KO ANG POEM NA HALATANG KAKASULAT NIYA. TEARS AGAIN FELL INTO MY CHEEKS. I’m the reason kung bakit siya nagkaganito. I WAS THE ONE TO BE BLAMED. Mahal ko siya pero pinipigilan ko dahil natatakot ako na masaktan ko siya.

Nagmadali na ako at tumungo na sa hospital. Kakalabas lang ng doctor sa OR ng makarating ako.

“SHE’S IN COMA. Nawalan siya ng maraming dugo and we’re taking examination BAKA MAY BLOOD CLOT NA NAMUO SA UTAK NIYA NA MAAARI NIYANG IKAMATAY.”

That word hits me a lot. SHE MIGHT DIE. She can’t die. She just can’t.

“DO EVERYTHING DOC.” yun lang ang sinabi ko at pumunta na sa kwarto niya.

“BABE…” sambit ko ng makita ko siya. I GRABBED HER HAND AND CRIED.

“I’M SORRY BABE. I LOVE YOU. I DIDN’T MEAN TO HURT YOU. MALI ANG GINAWA KO. I LOVE YOU PLEASE LIVE. MAHAL KITA. MAHAL NA MAHAL.”

LIVE FOR ME

ZEKE’S POV I start to hum our theme song (My Heart belongs to you) ng hindi pa din siya nagkakamalay after ng ilang oras ko na siyang binabantayan. I JUST KEEP ON TALKING TO HER. BIGLANG BUMILIS ANG HEART RATE NIYA. NA LALONG NAKAPAG-ALALA SA AKIN. MAY SAKIT SIYA SA PUSO. I called her physician, agad namang umaksyon ang mga iyon. I CAN’T STAND SEEING HER IN PAIN. KUNG PWEDE LANG NA AKUIN KO ANG SAKIT NA IYON GINAWA KO NA. ANG SAKIT NA TINGNAN SIYA NA NAHIHIRAPAN.

I went out to her room at di ko na lang man namalayan na nasa tapat ako ng hospital chapel. I enter the chapel at tumingin sa crucifix.

“LORD, LET HER LIVE. I’LL DO EVERYTHING PARA LANG MAPASAYA KO SIYA. GUSTO KONG AKO ANG MAKAKAGAWA NO’N. MAHAL KO SIYA LORD. AYOKONG MAWALA SIYA SA BUHAY KO.” hindi ko na talaga napigilan ang mapaluha. Lumabas na ako at bumalik sa kwarto nito. Stable na daw ang condition nito sabi ng doctor niya.

“Thanks doc.”

I stared at her at lumapit sa kanya.

“Babe, promise ko hinding hindi na kita iiwan. MAGPAPAKASAL AGAD TAYO. PLEASE BABE, HUWAG MO AKONG IWAN HA.” sabi ko saka hinalikan ang palad niya.

Days have passed by, hindi pa din siya nagigising, ako at dalawang kaibigan niya ang tumitingin sa kanya.

“Pahinga ka na Zeke. Kami ng bahala kay Yzza.” wika ni Lira.

“Thanks, PERO KAYA KO PA. GUSTO KO NANDITO AKO KAPAG NAGISING NA SIYA.”

“Pero paano kung…”

“GIGISING SIYA Zandra, alam ko. Hindi niya tayo iiwan. Matatag si Yzza.” wika ko. I have faith in Yzza, naniniwala ako na gigising siya.

“Sige, maiwan ka muna namin sa kanya. Bibili lang kami ng pagkain, ano pala yung sa iyo?”

“Okay lang ako. Sige.”

Lumapit ako ulit sa kanya. Seeing with those tubes in her MAKES ME A CRYBABY. Ilang beses na din nagiging abnormal ang takbo ng heartbeat niya. Kapag naulit daw pa iyon, MAS CRITICAL NA ANG MAGIGING CONDITION NIYA.

“Babe, saan mo gustong pumunta pagkagising mo? Sa Paris? Sa London? O sa Big Apple? WAKE UP BABE. PLEASE… FOR US.” Nagdasal akong muli para sa kanya. I can’t really wait to see her smile again, I want to hear her laugh with my green jokes, make her pout kapag nagpapacute, at kung anu-ano pa. Namimiss niya na ito.

(Play the video at the right side, imagine Zeke is humming that)

Nasa kalagitnaan na siya ng chorus ng pumilantik ang daliri nito. Sa una ay hindi siya makapaniwala pero nang gumalaw ulit iyon ay pinindot na niya ang buzzer para papuntahin ang doctor. Sumugod naman agad ang mga ito.

“I saw her hand just moved.” sabi ko. Hindi pa rin makapaniwala.

“BABE…” yun na… She’s finally awake. I heard her say our endearment. Lumapit agad ako at hinawakan ang kamay niya.

“BABE… I’M HERE. I LOVE YOU.”

“BABE…” yun lang ang nasabi nito at nawalan ulit ng malay.

YZZA’S POV (OTHER SIDE)

I am hearing songs. I can hear someone humming our, Zeke and I, theme song.

“BABE?” tanong ko sa kawalan. I just can see only light.

“Yzza…” someone’s calling me.

“Mom?” Sambit ko. I know it’s my mom. Kilala ko ang boses niya.

“Come here baby.” gayak nito sa akin. Nakalahad na ang mga kamay nito para kunin ang aking kamay. Nang marinig ko ang boses ni Zeke. Napalingon ako sa pinagmulan nun.

“Babe?” tumakbo ako papunta sa boses nun. I was like in a giant movie house. I can see Zeke, crying in front of my body.

“Babe! Andito lang ako! Huwag ka ng umiyak hindi kita iiwan. Mahal din kita babe!” sigaw ko. Naluluha na din ako. I can’t stand seeing him and me like that. Kung alam niya lang na nakikita ko siya.

“Babe…”

“Hija, do you want to go back?” tanong sa akin nung boses.

“Opo. I want to go back. Mahal ko po si Zeke, at mahal niya ako. Hindi ko po kayang iwan siya.” sabi ko saka tumingin ulit sa giant screen na nasa harap ko.

“Okay. I’ll do that hija for your happiness. I miss you.”

“I miss you too mom.”

Then she’s gone.

“Babe…” iyon lang at nawalan na ako ng malay sa magandang lugar.

END

Everything went fine ng magising na si Yzza from a week comatose. Tinupad naman ni Zeke ang pangako niya rito na papakasalan ito. Pero napagdesisyunan ni Yzza na huwag madaliin. They went for a two weeks European tour.

Hindi na umalis si Zeke at dito na nagtrabaho as a attending physician sa isang malaking hospital. Yzza graduated with flying colors. Hindi naging sawi ang love life niya, naging sila ni Zeke, at totohanan na. Walang alinlangan na sa kanilang relasyon. Happily ever after ang drama ng buhay nila.