You are on page 1of 3

Waarom politici zo van intercommunales houden...

Niet de Vlaming, maar de staat leeft boven z'n stand.

Een oude slogan die helaas méér dan ooit waar is. Een zware sanering van de Vlaamse
overheid dringt zich sterk op: nutteloze structuren moeten de wereld uit. Bestuursniveau's
als provincies en intercommunales zijn niets anders dan werktuigen in handen van de
traditionele politiek.

LDD pleit dan ook voor de afschaffing van de provincies, en voor autonome gemeenten die
kunnen samenwerken in stads– en streekgewesten, zonder dat een nieuw beslissingsniveau
met verkozen mandatarissen en bijhorende administratie wordt gecreëerd.

Maar vooral de wildgroei aan intercommunales dient aangepakt te worden, want dat zijn
immers de echte tussenbesturen, waar geen verkiezingen voor georganiseerd worden en er
geen enkele transparantie is.

Over hoeveel sociale woningen er worden gebouwd, de factuur voor de afvalophaling,
hoeveel gas, water en elektriciteit kosten, wat er met de gelden van de gemeentekas
gebeurt, daar beslissen de verkozen gemeenteraadsleden al lang niet meer rechtstreeks
over. Zij hebben hun macht afgestaan aan intercommunales, waar achter gesloten deuren
over deze zaken wordt gesproken. Als democratisch zoethoudertje verkiezen de
gemeentelijke meerderheden daarin hun afgevaardigden.

De vraag is hier echter wat primeert: het verzekeren van een democratisch draagvlak, of het
toekennen van zitpenningen aan raadsleden die uit de boot zijn gevallen voor een
schepenmandaat en een extra bezoldigd mandaat krijgen in een raad van bestuur of
directiecomité.

Overigens nemen die gemeentelijke afgevaardigden dan deel aan zeer technische
beraadslagingen over materies (elektriciteitsdistributie, ICT enz) waarin ze absoluut geen
expertise hebben.

In het LDD-voorstel zouden een aantal intercommunales simpelweg geprivatiseerd worden
(bijv crematoria) en de intercommunale taken die overblijven, moeten toekomen aan de
democratische stads– en streekgewesten.

De reden waarom de traditionele partijen graag politici in de structuren van deze zuivere
en gemengde intercommunales willen behouden, worden duidelijk aan de hand
van volgende cijfers van Vlaams-Brabant:

In de provincie Vlaams-Brabant zijn er 65 gemeenten en steden, met in totaal 1497
gemeenteraadsleden. En zitten er lokale politici in de raden van bestuur, directiecomités,
algemene vergaderingen en sectorcomités van volgende intercommunales: Sibelgas, Iverlek,
Finlek, PBE, Riobra, Igo-Leuven, VMW, Havicrem, Hofheide, Interleuven, Ecowerf, Haviland,
Interrand, Interza, Incovo, Intergas, IWM, IWVB, Cipal, Infrax, …
Onderzoek van alleen bovenstaande intercommunales in Vlaams-Brabant leert ons dat er
maar liefst 490 Vlaams-Brabantse politici een bezoldigd mandaat hebben in een raad van
bestuur en 92 in een directiecomité. De afgevaardigden in de algemene vergaderingen en
sectorcomités zijn er zelfs niet te tellen.

Maar de grote vraag die niemand zich tot op heden stelde, is: wat kost deze politieke
zelfbediening van de traditionele partijen ? De gemiddelde zitpenning van een zitje in de
raad van bestuur of directiecomité van een intercommunale is 150 euro per zitting en de
gemiddelde kostprijs van de vele dineetjes tijdens het vergaderen is toch al snel 50 euro per
diner.

Per jaar worden er in Vlaams-Brabant minimum aan de politici in de intercommunales
790.200,00 euro uitbetaald aan zitpenningen voor de raden van bestuur, 206.250,00 euro
aan zitpenningen in de directiecomités en 127.870,00 euro aan dinerkosten, wat een totaal
geeft van 1.124.320,00 euro aan extra centjes voor politici, waar niemand zicht op heeft. En
hierbij moeten we nog de kosten tellen van de kilometervergoeding voor elke verplaatsing
naar vergaderingen, de vele relatiegeschenken, plezierreisjes, abonnementen voor de hele
familie voor o.a. Bokrijk, gratis concerten met diner in de Ethiasarena, musicalpremières,
de banketten voor de leden van de algemene vergaderingen, de uitgebreide recepties, de
businessseats en loges bij de eersteklasse-voetbalploegen …

Nationaal partijsecretaris en Vlaams-Brabants LDD’er Peter Reekmans raamt deze verdoken
geldverspilling waarmee de politiek zichzelf en alleen zichzelf pleziert op minimum
1.500.000,00 euro à 2.000.000 euro voor Vlaams-Brabant alleen. Doe dit voorbeeld van
Vlaams-Brabant maal de andere Vlaamse provincies, en je komt in Vlaanderen op een
minimum jaarlijkse je reinste zelfbediening en verspilling van 10.000.000,00 euro.

Crisis, zei u ? Niet voor de politieke zetelzitters in de intercommunales !

(Ter vergelijking de zitpenningen van alle gemeenteraadsleden in Vlaams-Brabant bedragen
op jaarbasis 1.833.150,00 euro.)

Cijfers van zitpenningen, dineetjes, cadeautjes enz bestemd voor de politici zijn moeilijk te
vinden, vaak ingenieus verstopt in ondoorzichtige budgetten, maar toch kon LDD’er Peter
Reekmans als voorbeeld de politieke kosten van 2 intercommunales berekenen.

De Kempense duo-intercommunale "IOK streekontwikkeling" en "IOK afval" alleen al
spenderen jaarlijks 176.594,00 euro aan zitpenningen en verplaatsingskosten voor politici,
en nog eens 152.040,00 euro aan dineetjes, cadeautjes, recepties … in totaal 328.634,00
euro per jaar.

Energieintercommunale Iveka spendeert jaarlijks 144.200,00 euro aan politieke zitpenningen
en verplaatsingen, en nog eens zeker 70.600,00 euro aan dineetjes, recepties, cadeautjes, …
in totaal 214.800,00 euro per jaar voor politieke zitjes zonder enige expertise of
meerwaarde, en dit terwijl voor iedereen energie steeds moeilijker betaalbaar wordt.

Alleen al deze 2 intercommunales samen kosten 543.434,00 euro, de berekening voor
Vlaams-Brabant kan je dus nog voorzichtig noemen.
In dit onderzoek werd dan nog geen rekening gehouden met bijv de talrijke sociale
huisvestingsmaatschappijen in huur- en koopsector enz

LDD’er Peter Reekmans stelt als tussenmaatregel een onmiddellijke aanpassing voor van het
decreet van 6 juli 2001 houdende de intergemeentelijke samenwerking.

Volgende aanpassingen dienen te gebeuren : in de raden van bestuur en directiecomités van
de intercommunales kunnen vanuit de gemeenten enkel nog schepenen en vanuit de
provincies enkel nog gedeputeerden afgevaardigd worden zonder zitpenning (onbezoldigd),
maar wel met een kilometervergoeding. In de algemene vergadering kunnen wel nog niet-
bezoldigde gemeenteraadsleden afgevaardigd worden.

Eveneens dient er de intercommunales een verbod opgelegd te worden nog langer extra-
legale voordelen uit te delen aan gemeenteraadsleden en leden van schepencolleges. Deze
voorstellen van LDD zullen ervoor zorgen dat oa door schepenen af te vaardigen die
het beleidsterrein van de intercommunales in hun bevoegdheden hebben, er tenminste
expertise aan de tafel van de raden van besturen en de directiecomités komt. En bovendien
hebben de burgemeesters en schepenen reeds een ruime wedde die hen moet toelaten
deze vergaderingen zonder extra bezoldigingen bij te wonen.

Mede door deze ingreep, en ook door een verbod op extra-legale voordelen die de
intercommunales vandaag uitdelen, realiseren we niet alleen een fikse afslanking van de
overheidskosten maar herleiden we de intercommunales naar hun oorspronkelijk doel:
intergemeentelijk overleg met de juiste personen aan tafel.

LDD’er Peter Reekmans werkt momenteel aan een wijziging van dit decreet, dat na de
Vlaamse verkiezingen van 7 juni zal ingediend worden in de commissie binnenlands bestuur
van het Vlaams Parlement.

Peter Reekmans
Nationaal Partijsecretaris
Lijst Dedecker
www.peterreekmans.be