You are on page 1of 9

ΤΑΞΙΔΕΥΩ ΜΕ

ΤΑΞΙΔΕΥΩ ΜΕ
ΤΟ ΝΟΥ ΣΤΑ
ΤΟ ΝΟΥ ΣΤΑ
ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ Τ’
ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ Τ’
ΟΥΡΑΝΟΥ
ΟΥΡΑΝΟΥ
Η σχέση του ανθρώπου με τον ουρανό
ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή που οι
πρόγονοί μας περπάτησαν όρθιοι Τα μάτια
μας, περιορισμένα να βλέπουν μόνο τα
λαμπερά άστρα της νύχτας, ήταν για
χιλιάες χρόνια τα μοναικά αστρονομικά
όργανα που ιαθέταμε! "υτό όμ#ς ε
μας εμπόισε καθόλου από το να
αναρ#τιόμαστε για όλα όσα βλέπαμε εκεί
πάν#! $ιλιάες ερ#τήσεις έχουν τεθεί
κατά καιρούς, από τους πρ#τόγονους
νομάες μέχρι τους σύγχρονους
αστρο%υσικούς! &λες τους όμ#ς μπορούν
να συμπυκν#θούν σε μια και μοναική '
Τι άραγε υπάρχει εκεί έξω;
Τι άραγε υπάρχει εκεί έξω;
Το μεγαλύτερο μέρος του (ύμπαντος
αποτελείται από το )τίποτα*! +να
ελάχιστο μόνο ποσοστό του περιλαμβάνει
την ύλη που βλέπουμε, τα άτομα ηλαή
τ#ν ενενήντα ύο χημικών στοιχεί#ν που
βρίσκονται ελεύθερα στη ,ύση! &λοι οι
πλανήτες, τα άστρα και οι γαλαξίες
αποτελούνται από χημικά στοιχεία!
-ι πρώτοι αστρονόμοι παρακινήθηκαν να
κάνουν τις παρατηρήσεις τους από
περιέργεια για τις κινήσεις τ#ν ουράνι#ν
σ#μάτ#ν και η προσπάθεια να
κατασκευάσουν ένα %υσικό πρότυπο, ένα
μοντέλο του συστήματος αυτού, τους
απασχόλησε για αιώνες! .ολλοί %ιλόσο%οι
προσπάθησαν κατά καιρούς να εξηγήσουν
θε#ρητικά το όλο σύστημα τ#ν άστρ#ν,
της /ης, τ#ν πλανητών και τ#ν
παγκόσμι#ν κινήσε#ν κι έτσι οι κινήσεις
τ#ν πλανητών αποτέλεσαν την πηγή και
το πείο οκιμών μερικών από τις πιο
βασικές %υσικές και μαθηματικές θε#ρίες!
"ν και η μελέτη της κίνησης τ#ν πλανητών
θεμελιώθηκε από τους αρχαίους %ιλοσό%ους,
η ανακάλυ0η της %ύσης και της ομής τους
απαιτούσε την ύπαρξη μιας τεχνολογίας που
ήταν πέρα ακόμη από την αχαλίν#τη
%αντασία τ#ν πρώτ#ν ερευνητών! "υτή η
τεχνολογία έ#σε τη υνατότητα στον
άνθρ#πο να ξε%ύγει από τα εσμά της /ης
μας και να ταξιέ0ει ελεύθερος στο
1ιάστημα!
+τσι μάθαμε π#ς ο ήλιος μας εν είναι
παρά το πλησιέστερο σε μας αστέρι, όπ#ς
όλα τ2 άλλα άστρα που βλέπουμε κάθε
βράυ στον ουρανό! &λα αυτά τα άστρα εν
είναι παρά ένα ελάχιστο μέρος μιας
μεγάλης πολιτείας ισεκατομμυρί#ν άστρ#ν
που ονομά3ουμε /αλαξία! Τα άστρα του
γαλαξία είναι πάρα πολύ μακριά κι έτσι
%αίνονται να σχηματί3ουν μια γαλακτόχρ#μη
και αμυρά %#τισμένη νε%ελώη α0ία, που
οι αρχαίοι +λληνες ονόμα3αν
) γέ%υρα του χρόνου *!
"κόμη μάθαμε π#ς ανάμεσα στ2 άστρα
βρίσκονται επίσης και τα άτομα όλ#ν τ#ν
χημικών στοιχεί#ν που σχηματί3ουν μια
πληθώρα %#τεινών και σκοτεινών
νε%ελ#μάτ#ν αερί#ν και σκόνης μέσα στα
οποία γεννιούνται νέα άστρα! /ιατί τα
άστρα όπ#ς και οι άνθρ#ποι, γεννιούνται,
εξελίσσονται και τελικά γερνάνε και
πεθαίνουν!
.αρ2 όλα αυτά όσα γν#ρί3ουμε σήμερα για
το /αλαξία μας και τους άλλους /αλαξίες,
καταλαβαίνουμε ότι οι γνώσεις μας εν
είναι παρά ένα απειροελάχιστο τμήμα της
πραγματικότητας! &ταν μιλάμε για το
(ύμπαν, μοιά3ουμε σαν να είμαστε
μα3εμένοι, όπ#ς οι προ4στορικοί μας
πρόγονοι, γύρ# από μια νυχτερινή %#τιά
που %#τί3ει ένα μικρό κυκλικό χώρο στο
μέσο μιας κατασκότεινης 3ούγκλας! -
%#τεινός αυτός κύκλος σιγά σιγά μεγαλώνει
παραμερί3οντας έτσι τα σκοτεινά πέπλα
της άγνοιάς μας! 5αι καθώς ο καιρός
περνάει, ελπί3ουμε ότι θα μεγαλώνει
συνεχώς όλο και πιο πολύ!
6ξάλλου και η παραμικρή αύξηση τ#ν
ανθρώπιν#ν γνώσε#ν μας αποκαλύπτει
ολοένα και περισσότερο ότι κανένας εν
ξέρει αρκετά για οτιήποτε! /ι2 αυτό
άλλ#στε και ο σημερινός επιστήμονας, όταν
κοιτά3ει τ2 άστρα από τη /η, εν αντικρί3ει
έναν εχθρικό και άειο κόσμο αλλά
αντίθετα, βλέπει την υπόσχεση ενός
πανέμορ%ου ταξιιού προς την 7θάκη τ#ν
γνώσε#ν!
Ενός ταξιδιού χωρίς τέλος.
Ενός ταξιδιού χωρίς τέλος.